muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6213, Karar No: 2013/18799, Tarih: 03.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6213 E.  ,  2013/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden birlik görevlerini yerine getirmeyen, güven sarsıcı davranışlar içerisine giren davacı koca tam kusurludur. Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.07.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2021/16828, Karar No: 2022/141, Tarih: 10.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16828 E.  ,  2022/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ..., özel hayatın gizliliğini ihlal suçuyla sınırlı olarak temyiz isteminde bulunulduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği, hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az süreli hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’ın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişiyle birlikte ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza

belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-b,f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafinin, sosyal inceleme raporu alınmayarak eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Gerede Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25797, Karar No: 2015/727, Tarih: 15.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/25797 E.  ,  2015/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular hakkında bir adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların yasal süresi içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda takip dayanağı senedin teminat senedi olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece; istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip dayanağı senedin teminat senedi olduğu iddiasının, hangi ilişkinin teminatı olduğu senet üzerine yazılmak suretiyle ya da yazılı bir belge ile ispatlanması gerekir. (HGK'nun 06.03.2013 tarih ve 2012/12-768 E, 2013/312 K. sayılı ve yine HGK'nun 20.06.2001 T. ve 2001/12-496 sayılı kararları).

Somut olayda, takibe konu edilen senedin arka yüzünde “12.03.2013 tarihinden itibaren 2 ay içerisinde parke makinesi devreye almaya ilişkin teminat senedidir. Bu senet ticari amaçla kullanılamaz. Parke makinesi çalışmaya başladığı andan itibaren geçersizdir. Makine üretime geçecek ve eksiksiz çalışacaktır. Teminat senedi.” ibaresinin yer aldığı görülmektedir. İş bu ibare senedin hangi ilişkinin teminatı olduğunu ispatlamaktadır. Bu haliyle senet, kayıtsız şartsız bir borç ikrarını içermemekte olup senetten doğan alacağın varlık ve miktarı ile tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamaya muhtaçtır. Bu nedenle takibe dayanak senet kambiyo vasfını taşımadığından kambiyo senetlerine özgü takibe konulamaz.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile takibin İİK.nun 170/a.maddesi gereğince iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16026, Karar No: 2018/5661, Tarih: 30.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16026 E.  ,  2018/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde müvekkili şirkette sigortalı bulunan ... Turizm A.Ş ait otelde bulunan yangın söndürme sisteminin davalı tarafından yapılan kazı çalışmaları sırasında hasara uğradığını, bu hasar sebebiyle sigortalısına 2.956,53USD karşılığı 4.499,54 TL'nin 28/04/2011 tarihinde ödendiğini, TK. rücu hükümlerine göre davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde: müvekkilinin dava dışı sigortalıya ait otelde üst yapı işlerinden müteşekkil tenis kortlarını yaptığını, taraflar arasında ki sözleşmede hatıl kazısı zemin tesviyesini, hatıl betonu vb. işlerin yapımının sigortalı şirkete ait olduğunu ve bu işlere yönelikte sözleşmede her hangi bir bedel karşılaştırılmadığını, müvekkilinin her hangi bir kazı işleri olmadığından, meydana gelen hasardan müvekkil şirketin sorumlu olmayacağından bahisle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan inşaat mühendisi, elektrik mühendisi ve sigorta hukukçusundan alınan 26.06.2014 tarihli raporda “dosyadaki mevcut belgeler keşif esnasında saptanan olgular, davalının üstlendiği iş, nitelik olarak davaya konu hasara sebebiyet verecek nitelik ve boyutta olmadığı, alt yapı

hizmete veren kişi veya firma tarafından gerçekleştirildiği dosya kapsamı itibariyle bunun saptanamadığını, mevcut durum itibariyla davacının sorumluluğunu gerektirecek bir durumun bulunmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de bilirkişi raporu ayrıntılı olmayıp yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

hizmete veren kişi veya firma tarafından gerçekleştirildiği dosya kapsamı itibariyle bunun saptanamadığını, mevcut durum itibariyla davacının sorumluluğunu gerektirecek bir durumun bulunmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de bilirkişi raporu ayrıntılı olmayıp yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanmaktadır. Davacının tanığı dinlenmiş, tanık ... “davacının sigortalısında satın alma müdürü olarak görev yaptığı, sigortalıya ait arsa içerisinde davalının iki adet tenis kortu inşaatı yapılırken kepçe çalışması esnasında yangın sisteminin kablolarına zarar verdiği,bu sebeple yangın sisteminin kısa devre yaptığı ve yangın sistemine hasar verildiği”ni beyan etmiştir. O hade ileri sürülen hasar ile kepçe çalışmaları arasında illiyet bağı olup olmadığının belirlenmesi için davalının sözleşme gereği çalışma yaparken kablolara zarar verilip verilemiyeceğinin yerinde keşif yapılarak sözleşme gereği nerede çalışma yapıldığı çalışma yapılan yerde yangın sistemine ait kabloların geçip geçmediği konularında iki inşaat bir elektrik mühendisi bilirkişi kurulundan ayrıntılı tanık beyanının irdelendiği, denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece zararın ne şekilde olduğu hususunda yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak raporun sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5989, Karar No: 2013/11480, Tarih: 09.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5989 E.  ,  2013/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Kural olarak iki kişi arasında mevcut olan bir hukuki ilişkiye (temele) dayanan, henüz doğmamış olmakla birlikte ilerde doğması muhtemel bulunan alacaklara müstakbel alacak denir. Müstakbel (beklenen) yada doğacak alacaklar için haciz ihbarı yada haciz yazısı gönderilebilmesi, üçüncü kişi ile borçlu arasında süregelen bir hukuki ilişkinin varlığına bağlıdır. Hukuki münasebetin varlığı ve bu ilişki nedeniyle borçluya ödenecek ve devamlılık arzeden bir alacağın bulunduğu hallerde, üçüncü kişiye haciz yazısı gönderilebilir. Müstakbel (beklenen) bir alacaktan bahsedilebilmesi için, bir hukuki ilişkinin (temelin) mevcut olması, bu hukuki ilişkiden doğacak alacağın cinsinin ve borçlunun (olayda borçlunun çalıştığı kurumun) belli olması yeterlidir. Alacağın miktarının belli olup olmaması veya böyle bir alacağın doğmama ihtimalinin bulunması önemli değildir. İşçiler ve memurların işveren nezdinde işleyecek ücret alacakları, müstakbel alacaklara örnek olarak gösterilebilir (Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku EI Kitabı-sh 428 vd..). Kanun, ücret hacizlerinde, bu anlamdaki müstakbel alacakların haczedilebileceğini açıkça kabul etmektedir (İİK. 83,355,356.).

Bu durumda borçlunun çalıştığı kurumdan ileride emekli olması halinde alacağı emekli ikramiyesine haciz konulabilir.

İİK'nun 83.maddesi gereğince borçlu ve ailesinin geçimi için zorunlu olan kısım ayrıldıktan sonra kalan kısmın haczi mümkündür. Ancak haczolunacak miktar İİK'nun 83/2.maddesi uyarınca maaşının 1/4'ünden az olamaz.

Somut olayda borçlunun çalıştığı kurumdan aldığı maaşın 1/3'nün ve emekli olması halinde emekli ikramiyesinin tamamının haczi için çalıştığı kuruma müzekkere yazılmış, aylık maaşından 1/3 oranında kesinti yapılarak dosyasına gönderilmiştir. Borçlunun maaşın ¼ ü yerine 1/3 kesilmesi ve henüz doğmamış emekli ikramiyesi alacağı haczinin yasaya aykırı olduğundan bahisle şikayeti üzerine Mahkemece, borçlu ve ailesinin

geçimi için zorunlu miktar tesbit edilmeden maaşının en fazla ¼ nün haciz edileceği gerekçesiyle 1/3 ünün haczi işleminin kaldırılarak haczin ¼' ü üzerinde bırakılmasına, ayrıca doğmamış hakkın haczi mümkün olmadığı gerekçesiyle de emekli ikramiyesi haczi işleminin de iptaline karar verilmiştir.

geçimi için zorunlu miktar tesbit edilmeden maaşının en fazla ¼ nün haciz edileceği gerekçesiyle 1/3 ünün haczi işleminin kaldırılarak haczin ¼' ü üzerinde bırakılmasına, ayrıca doğmamış hakkın haczi mümkün olmadığı gerekçesiyle de emekli ikramiyesi haczi işleminin de iptaline karar verilmiştir.

Yukarıda yer alan açıklama ve yasal düzenleme karşısında Mahkemece borçlunun ve ailesinin geçimi için gerekli miktar tesbit edilerek maaş haczine ilişkin şikayetin incelenmesi ve sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi ileride doğması muhtemel emekli ikramiyesi üzerine haciz konulmasında bir usulsüzlük bulunmadığı halde, bu yöne ilişkin şikayetin reddi yerine kabulü de isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12539, Karar No: 2013/8287, Tarih: 03.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12539 E.  ,  2013/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkillerinin babası olan ...'ın sevk ve idaresinde iken tek taraflı kaza yaptığını ve ... 'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, HMK'nın 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine ilişkin zararların ve destekten yoksun kalınmasından kaynaklanan tazminat davalarına bakma görevinin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan TTK'nun 4.maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nun 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir (TTK'nun 4 ve 5.maddeleri). Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Diğer taraftan HMK'nin 3.maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 16.02.2012 gün ve 2011/35 Esas ve 2012/23 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre; Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğu gibi, buradaki işbölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı tarafça bu konuda usulünce yapılmış bir ilk itiraz olmamasına rağmen mahkemece re'sen yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre; Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğu gibi, buradaki işbölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı tarafça bu konuda usulünce yapılmış bir ilk itiraz olmamasına rağmen mahkemece re'sen yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 03/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6865, Karar No: 2006/9778, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6865 E.  ,  2006/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Dereboğaz Köyü Zemzem mevkiindeki taşınmazın, zilyetliğinde olduğunu, yörede 1997 yılında ilk kez yapılan ve 04.03.2003-04.09.2003 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında, öncesi tamamen orman dışında olan taşınmazın kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını, işlemin iptali ile taşınmazın tamamının orman alanı dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece davanın 3402 Sayılı Yasanın 36/1. maddesi gereğince keşif gideri sırasında yatırılmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadasrosuna itiraz niteliğindedir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısında bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz ... olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 03.07.2006 günü oybirliği ile karar verildi.