muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6188, Karar No: 2016/9659, Tarih: 06.12.2016

... adına tespit edildiği halde; mahkemece bu yön üzerinde de durulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları huzuruyla keşif icra edilmeli, taşınmazların öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı, çekişmeli taşınmazlar ile taşınmazların sınırında yer alan mera parselleri arasında ayırıcı nitelikte bir unsur bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mahkemece yapılacak gözlem tutanağa geçirilmeli, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, ziraat bilirkişiden komşu mera parselleriyle karşılaştırmalı biçimde taşınmazların niteliği, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve mera parsellerinden nasıl ayrıldığını açıklayan, değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı; fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; taşınmazın öncesinin mera olduğunun anlaşılması halinde meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, ... komisyon tespitine aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit tutanaklarında ismi geçen tespit bilirkişiler de tanık sıfatıyla dinlenmeli; hüküm verilirken ... komisyon kararı ile ... adına tespit edilen komşu parsellere ilişkin davalar ve bunların sonucunda verilen hükümler de gerekçeleriyle birlikte göz önünde bulundurulmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün parseller yönünden BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23530, Karar No: 2014/22246, Tarih: 23.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/23530 E.  ,  2014/22246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 31/3. maddeleri gereğince 15 kez 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 7. Çocuk Mahkemesinin 09.12.2013 tarihli ve 2013/142 esas, 2013/198 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.06.2014 tarih ve 2014/11012/37894 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2014 tarih ve 2009/217201 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2013 tarihli, 2013/112156 soruşturma, 2013/43317 esas, 2013/2548 sayılı iddianamesinde, suça sürüklenen çocuğa yükletilen kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşyaya zarar vermek eyleminden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesi gereğince cezalandırılması isteminde bulunulduğu halde ve suçun oluşup oluşmadığı tartışılmadığı gibi, suça sürüklenen çocuğun şikayetçi...'e yönelik atılı hırsızlık suçuna konu laptop ya da bilgisayarı almadığının anlaşılmasına göre, hırsızlık suçuna teşebbüse ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesi uygulanıp uygulanmayacağının da tartışılmadığı ve iddianamede belirtildiği şekilde eylemin oluşan sonucuna göre, oda kapısı ve çekmecelerin kırılmasına yönelik olarak suça süreklenen çocuk hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazı ışekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İddianamedeki nitelendirmeye, uygulamaya, kanun yararına bozma talebinin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre işin incelemesini yapma görevi Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8015, Karar No: 2012/15252, Tarih: 22.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8015 E.  ,  2012/15252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iş makinesi kirasından kaynaklanan fatura bedelinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkiline ait iş makinesinin saat başı 100.- TL + KDV tutarı üzerinden davalıya kiralandığını, söz konusu iş makinesinin çalışma ve nakliye bedeli olarak toplam 7.245,20.- TL bedelli 31.7.2010 tarihli fatura düzenlenerek davalıya gönderilmesine rağmen borcun ödenmediğini, başlatılan icra takibine itiraz edilmiş olup, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı ise takibe dayanak faturanın kendisine teslim edilmediğini, sözleşmeye konu aracın 118 dakika çalışmış olup, müvekkilinin haberi olmadan işyerinden ayrılmış olduğunu, davacı tarafından düzenlenen faturadaki çalışma saatleri ve nakliye ücretinin abartılı olduğu gibi sözleşmede bir araç olmasına rağmen düzenlenen faturada başka bir aracın daha çalışmış gibi gösterildiğini, ibraz edilen çalışma çizelgelerinin bir kısmındaki imzaların kendisine ait olmadığını, davacıya hiçbir borcu bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece her ne kadar davalı tarafından fatura bedelinin ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığı, borcun ödendiğinin ispat edilemediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı taraf faturanın iş makinesi çalışma çizelgelerine göre düzenlendiğini beyan ederek on adet iş makinesi çalışma çizelgesi ibraz etmiş ise de, davalı tarafından söz konusu çizelgelerin bir kısmının mükerrer olduğu beyan edilmiş, bir kısmındaki imzaya ise itiraz edilmiştir. Ayrıca sözleşme ile bir adet iş makinesi kiralanmış olmasına rağmen takibe dayanak faturada iki adet iş makinesine ait çalışma bedelleri olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece gerek tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde, gerekse de ibraz edilen iş makinesi çalışma çizelgeleri ve fatura üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, dayanak çizelgelerin kaç araca ait olduğunun, mükerrer olup olmadığının ve itiraz edilen imzaların davalıya ait olup olmadığının denetlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16546, Karar No: 2010/106, Tarih: 18.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16546 E.  ,  2010/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan TCY.nın 142/1-b, 143/1.maddeleri uyarınca 2 yılın üzerinde hapis cezası verilmesi gerekirken 4.4.2006 tarihinde aynı Yasanın 142/1-b, 143/1, 145/1. maddeleri gereğince yanlış uygulama sonucunda 8 ay 24 gün hapis cezasına hükmolunması, CGK.nun 04.03.2008 tarih ve2008/6-47, 43 sayılı kararı da gözetildiğinde, hırsızlık suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesine göre;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede ve Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünde sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 143. maddesinin yer almadığının anlaşılması karşısında; CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı biçimde anılan maddenin uygulanması suretiyle verilen cezada artırıma gidilmesi,

2-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCY’nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun, suç tarihine göre uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında; taraflara yöntemine uygun olarak uzlaşma teklif edilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde öngörülen hakları kullanmaktan da yoksun kılınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği, sanığın hukuki durumunun mala zarar verme suçu yönünden yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği, sanığın hukuki durumunun mala zarar verme suçu yönünden yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17120, Karar No: 2012/27922, Tarih: 19.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/17120 E.  ,  2012/27922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, Ağrı İli, ... İlçesi, ... Köyü adresinde bulundurmak üzere ruhsata bağlattığı dava konusu silahı, ikametgahını Ağrı İli, ... Mahallesi, ... Sokak, ... Apt. Kat:... No:... adresine naklederek yeni ikametgahında bulundurmaktan ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı, nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idari işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyete ve ruhsat süresi sona erdiği anlaşılan dava konusu silahın gereğinin takdir ve ifası için idareye teslimi yerine, yazılı biçimde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15000, Karar No: 2006/2570, Tarih: 28.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/15000 E.  ,  2006/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.04.2005 tarih 907-5349 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 5259, 5260 ve 5261 parseller hakkında ... ve Hazine tarafından karşılıklı açılan tescil davasının yargılaması sırasında taşınmazlara tutanak düzenlenerek kadastro mahkemesine aktarıldığı ve mahkemece kısmen kabule karar verildiği; Oysa 1975 yılında yapılan ilk arazi kadastrosu sırasında taşınmazlara orman olduğundan bahisle tutanak düzenlenmediği, kadastro harici bırakıldığı, 1996 yılındaki orman kadastrosunda taşınmazların tahdit dışında bırakıldığı, 1975'de tesbit harici olup da 1996'da da tahdit dışında kalan taşınmazlara 2002 yılında genel arazi kadastrosu yapıldığı ve çekişmeli yerler asliye hukuk mahkemesinde tescil davasına konu olduklarından tutanaklarının ... hanelerinin açık barıkaldığı, her ne kadar uzman bilirkişiler taşınmazların orman sayılmayan yer olduğunu açıklamışlarsa da, kadastro işlemi olan tesbit dışı bırakma işlimine ve resmi belgelere uymayan bilirkişi sözlerine değer verilemeyeceği ve taşınmazların tahdit dışı bırakıldıkları 1996 yılına kadar orman olduklarının kabulü gerekeceği, kadastro tesbit tarihi olan 31.12.2002 tarihe kadar 20 yıllık zilyetliğin gerçekleşmediği gibi ... vekilinin 29.11.2000 tarihli dilekçesinde çekişmeli taşınmazların ecrimisil bedellerinin Mal müdürlüğüne ödendiğini açıkladığı, bu durumda zilyetliğin ... sıfatıyla olmadığı, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra Hazinenin davasının kabulüne, ...'ın davasının reddine ve dava konusu 5259 parselin (B) bölümünün (3183 m2), 5260 parselin (A) bölümünün (4001 m2) orman niteliği ile Hazine adına, 5261 parsel ile 5260 ve 5259 parselin geriye kalan bölümlerinin tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1996 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1996 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazlar hakkında Hazinenin davasının kabulüne karar verilmişse de, taşınmazların tümünün orman kadastrosunun kesinleştiği 1996 yılına kadar orman oldukları ve bu nitelikle tescillerine karar verilmesi gerektiği, bozma kararında da bu nafakaya işaret edildiği halde, hüküm yerinde 5260, 5261 ve 5259 parsellerin (B) bölümü dışındaki yerlerin tutanaktaki tarla cinsiyle tesciline karar verilmiş olması doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu ndenle; 13.09.2001 tarihli hüküm fıkrasında 2a, b, c, d ve e fıkralarının tamamen hükümden çıkartılarak bunun yerine "Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli ... Köyü 5259, 5260 ve 5261 parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline" sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 28/02/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1666, Karar No: 2014/19814, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1666 E.  ,  2014/19814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/306071

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/1286 (E) ve 2013/630 (K)

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

Şikayetçi vekili 21.12.2012 tarihli şikayet dilekçesinde, Balıkesir 5. İcra Müdürlüğünün 2012/ 6232 Esas sayılı dosyasında yapılan 08.10.2012 tarihli haciz esnasında; sanığın alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla evdeki haczi kabil eşyaları kaçırdığı iddiası karşısında, kaçırıldığı iddia edilen eşyaların 6352 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 82. maddesi uyarınca haczi kabil olup olmadıklarının tespitinden sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdiri yerine eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29865, Karar No: 2015/29509, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29865 E.  ,  2015/29509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.