muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16732, Karar No: 2024/5440, Tarih: 27.06.2024

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanıkların aşamalardaki savunmaları, sanık ...'in aşamalardaki ikrar niteliğindeki beyanları, sanık ... tarafından yapılan teşhis işlemi, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, tutanak tanıklarının anlatımları, savunma tanıklarının çelişkili anlatımları, HTS kayıtları, kriminal raporlar, keşif ve bilirkişi raporları ile dosya kapsamındaki diğer belge ve deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Olay tarihi olan 26/04/2018 günü Irak ülkesinden, Dolan Mezrası'nın bulunduğu bölgeden Türkiye'ye yasa dışı yollarla silah getirileceği ihbarı üzerine kolluk kuvvetlerince gerekli araştırma ve gözetleme faaliyetine başlanıldığı, olay günü sanık ...'un diğer sanık ...'i telefonla arayarak Dolan Köyünde Irak sınır hattında bulunan buğday tarlasına gitmesini söylediği, sanık ...'in ise bahse konu buğday tarlasına giderek kimliği tespit edilemeyen bir şahıstan içerisinde suça konu tabancaların bulunduğu çuvalı aldığı, sonrasında sanık ...'un diğer sanık ...'i tekrar aradığı ve silah başına 100,00 TL para vereceğini söyleyerek silah dolu çuvalı saklamasını söylediği, sanık ...'in ise içerisinde suça konu tabancaların bulunduğu çuvalı ekinlerin arasına sakladığı ve evine gittiği anlaşılmıştır. Olay günü gece görüş kameraları ile yapılan taramalarda, saat 00:30 sıralarında sanık ...'in Habur Sınır Kapısı yönünden elinde çuval ile ilerlediğinin görüldüğü, gidiş yönüne göre yapılan takipte sanığın ikametinde yakalandığı ve sakladığı silahların yerini kolluk birimlerine göstermesi neticesinde çuval içerisinde 22 adet tabanca ve bu tabancalara ait şarjörlerin ele geçirildiği ve sanığın silah ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmıştır.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları, uzmanlık raporu, 27/04/2018 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı, keşif tutanağı ve bilirkişi raporu, Silopi İlçe Jandarma Komutanlığının 06/07/2018 tarihli yazısı ile tüm dosya kapsamına göre; yurda yasa dışı yollarla silah sokulacağı ihbarı üzerine görevli kolluk kuvvetlerinin sınıra yakın yerde bulunan sanık ...'in ikametinin yakınındaki araziye giderek araştırma ve gözetleme faaliyetine başladıkları, gece saat 00.30 sıralarında Habur sınır kapısı yönünden sanığın ikameti yönüne doğru bir şahsın elindeki çuvalla ilerlediğinin görülmesi üzerine gidiş yönüne göre yapılan takip sonucu olay yerinde tek ikamet olan eve gidilerek sanık ...'in yakalandığı ve sanık ...'in yer göstermesi ile araziye sakladığı çuval içerisindeki 22 adet tabancanın ele geçirildiği, alınan uzmanlık raporunda tabancaların, 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte olmayan ateşli silahlardan olduğunun bildirildiği, sanık ...'in müdafii huzurunda jandarmaya verdiği ilk savunmasında, sanık ...'un kendisini telefonla arayarak ''senin yanına bir kişi gelecek ona yoğurt vereceksin'' diyerek Dolan Köyünde Irak sınır hattında bulunan buğday tarlasına gitmesini söylediğini, söylenen yere gittiğinde bir şahsın kendisine içinde 22 adet tabanca bulunan çuvalı verdiğini, sonrasında ... ile telefonla görüştüğünde, silahları gizlemesini, silah başı 100,00 TL den 2.200 TL para vereceğini, silahları da yarın gelip alacağını söylediğini, kendisinin de çuvalı otların arasına gizlediğini beyan etmesi üzerine sanık ...'un da olaya dahil edildiği, ancak ...'un tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'in ise kendi eylemi yönünden ikrarı, sanık ... yönünden ise suçlamayı içeren ilk savunmasından sonraki verdiği savunmalarında çelişkili beyanlar ile suçlamayı kabul etmemiş ise de, yurda yasa dışı yollarla silah sokulacağı ihbarı üzerine kolluk tarafından araştırmaya başlanılması, elinde çuval bulunan şahsın sınır hattından sanık ...'in ikameti istikametine doğru ilerlediğinin görülmesi, takip sonucu sanık ...'in sınır hattındaki evinde yakalandığında evinin 100 metre yakınındaki araziye gizlenmiş içinde tabancaların bulunduğu çuvalın yerini göstermesi dikkate alındığında, sanık ...'in, miktar bakımından vahim olarak değerlendirilen 22 adet tabancayı yurda sokarak evine yakın arazide gizlemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği, ancak suçu sanık ... veya başka bir şahısla birlikte işlediğine dair yeterli delil elde edilememesi nedeniyle eyleminin 6136 sayılı Kanunun 12/1-4 ncü maddesinde düzenlenen bireysel silah ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından atılı silah ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ve tanık beyanları, olay ve yakalama tutanağı ile ele geçirilen tabancalara ilişkin alınan uzmanlık raporuna göre sanığın silah ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ve tanık beyanları, olay ve yakalama tutanağı ile ele geçirilen tabancalara ilişkin alınan uzmanlık raporuna göre sanığın silah ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.04.2019 tarihli ve 2019/746 Esas, 2019/1023 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1262, Karar No: 2012/25820, Tarih: 19.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/1262 E.  ,  2012/25820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu bina ile ilgili 01.03.2002 – 09.03.2006 tarihleri arasında 5 ayrı yapı tatil tutanağı düzenlenmesi karşısında, yasanın yürürlük tarihinden sonra inşaatı tamamlamaya yönelik sıva ve boya yapılması vb. her türlü faaliyetin suçu oluşturacağı gözetilerek, tutanak düzenleyicilerin ve sözkonusu binada oturanların kamu tanığı olarak yöntemince dinlenip, son tutanağın düzenlenmesi sırasında sanıkların fiilen inşaata devam edip etmediği ve 12.10.2004 tarihinden sonra inşaatın hangi kısımlarının yapıldığı konusunda görgülerinin sorulması, mahallinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, yapımı tespit edilen kısımların ruhsata aykırı olup olmadığına ve 12.10.2004 tarihinden sonra inşaatın tamamlanıp tamamlanmadığına ilişkin teknik verilere dayalı rapor alınması, sanıkların inşaatı yapan şirketteki hukuki statülerine göre sorumluluklarının belirlenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13906, Karar No: 2013/1781, Tarih: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13906 E.  ,  2013/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 25.06.2010 gününde verilen dilekçe ile sağlığa zarar vermesi sebebiyle davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili, kurulu olan baz istasyonunun yasa ve yönetmenlik hükümlerine uygun çalıştığı, sağlığa zararı olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı/davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan,

günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu/raporları ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde 21.04.2011 tarihli yönetmeliğin 12. maddesinde belirtilen nitelikleri taşıyan teknik bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak 21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacıların sağlığına zarar verip vermediği hususunda rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/272, Karar No: 2019/317, Tarih: 11.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/272 E.  ,  2019/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 827-369

Sanık ... hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Eskişehir (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince, ölüm neticesi ile trafik kazasına bağlı yaralanma arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle verilen 13.12.2012 tarihli ve 221-966 sayılı görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan TCK'nın 85/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.09.2013 tarihli ve 42-481 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 05.11.2014 tarih ve 216-21922 sayı ile;

“1- Ölenin, idaresindeki çekici ve bağlı yarı römork ile meskûn mahal dışında, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü hafif eğimli bölünmüş yolda sabaha doğru alaca karanlıkta seyir hâlindeyken, seyir yönüne göre ileride sağdaki tali yoldan ana yola geçiş önceliğine uymadan kontrolsüz şekilde çıkış yapan sanığın idaresindeki beton mikserine duramayarak arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın asli kusurlu olması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan fazla uzaklaşılıp, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; silinme koşulları oluşmuş adli sicil kaydı bulunan, görevli mahkemedeki tüm duruşmalarda hazır olan ve müdafisi aracılığıyla lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında tayin olunan uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yönündeki talebin gerekçe gösterilmeksizin reddine karar verilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi ise 28.04.2015 tarih ve 827-369 sayı ile;

"...Olay nedeni ile sanığa ait cezanın belirlenmesinde TCK'nın 22. maddesi gereğince olayın meydana geliş şekli ve sanığa ait trafik kusurunun belirleyici olduğu,

Sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası öngördüğü,

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi ise 28.04.2015 tarih ve 827-369 sayı ile;

"...Olay nedeni ile sanığa ait cezanın belirlenmesinde TCK'nın 22. maddesi gereğince olayın meydana geliş şekli ve sanığa ait trafik kusurunun belirleyici olduğu,

Sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası öngördüğü,

Olayın bu şekilde yaşanmasına sanığın asli ve tam nitelikteki trafik kusurunun sebebiyet verdiği,

Başkaca bir kişi veya unsura ait trafik kusurunun bulunmadığı,

Olay nedeni ile yaralanan ...'ın vefat etmesi ile oldukça ağır bir sonucun meydana geldiği,

Sanık hakkında 6 yıl hapis cezası belirlenmemesinin adalet ve hakkaniyete uygun olduğunun düşünüldüğü ki daha etkili bir sabıka kaydına, trafik geçmişine ve trafik kusuruna sahip kişilerin bunu hak ettiği,

Ayrıca bozma öncesi kararda sanık hakkında belirlenen bu hapis cezası süresinin seçenek yaptırımlara çevrilmemesi nedeninin gerekçenin bütününden anlaşılabilir olduğu düşünüldüğü için ayrıca gerekçelendirilmediği zira;

TCK'nın 50. maddesinde seçenek yaptırımlara çevrilme işlemini belirleyen hukuki durumun;

Suçlunun kişiliğine,

Yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa,

Suçun işlenmesindeki özelliklere bağlı olduğu ki, sanığın bu konumlara uygun olmadığı;

Sanığın kovuşturmanın hiçbir aşamasında pişmanlık duyduğunun görülmediği ve bu yönde bir his duyulmadığı,

Sanığın tamamen kendisine ait bir trafik kusuru ile olaya sebebiyet verdiği,

Sanığın trafik kusurunun önlenemez ve öngörülemez olmadığı ki tahmini olarak 15-20 saniye kadar daha yolun boşalmasını ve dönüş manevrası için uygun hâle gelmesini beklese böyle bir sonucun yaşanmayacağı,

Sanığın hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini gerektiren herhangi bir hukuki durumun mevcut olmadığı," gerekçesiyle (2) numaralı bozma nedenine uymuş, (1) numaralı bozma nedenine ise direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2015 tarihli ve 224306 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile gelen dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 21.10.2015 tarih ve 11951-16105 sayı ile, direnme yönünden inceleme yapılmak Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 1057-872 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.03.2017 tarih ve 12-1543 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI