muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12214, Karar No: 2011/12252, Tarih: 22.11.2011

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE), ... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler göz önüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacıların sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.22/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2009/13063, Karar No: 2009/12650, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13063 E.  ,  2009/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında salt buğday ve kavun ürünleri yönünden, İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirdiği dekar başına üretim giderleri ve satış fiyatları da belirtilerek bu verilere uygunluk sağlanması için ek rapor alınması gerektiği belirtildiği halde bozmadan sonra bozma kapsamı dışına çıkılarak, davacı idare lehine usuli kazanılmış hak ilkesine de aykırı olarak diğer verileri de (kavun verimi ile kuru fasülye ve için dekar başına üretim giderleri) değiştirmek suretiyle düzenlenen ek bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16684, Karar No: 2013/24256, Tarih: 26.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16684 E.  ,  2013/24256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun ....maddesine 6459 sayılı Yasanın ....maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele elkoyma kararından sonra davalılar adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele ....08.2012 tarihinden itibaren, faiz uygulanması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin .... bendindeki (....) kelimesinden sonra gelmek üzere (acele el koyma kararı ile tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele ....08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22686, Karar No: 2012/21956, Tarih: 28.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/22686 E.  ,  2012/21956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından; sanığın, gündüz vakti işyerine girerek, hırsızlık yapmaya kalkıştığı esnada yakalanması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın, 142/l-b, maddesine uyduğu halde, aynı Yasa'nın,142/l-e maddesiyle uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22710, Karar No: 2017/831, Tarih: 30.01.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/22710 E.  ,  2017/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanunun 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurun kendisine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, mağdurun bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Hakaret eyleminin karşılıklı gerçekleştiği sabit görülerek TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Suçta kullanılan ve adli emanette kayıtlı ekmek bıçağının, olay yeri yakınında halı saha işletmecisi olan ve tanık olarak dinelen ...'a ait olduğu gözetilmeden müsaderesine karar verilmesi,

3- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağına ortadan kalkmış olması ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6072, Karar No: 2012/7800, Tarih: 18.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/6072 E.  ,  2012/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2010/257333

MAHKEMESİ : Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 19/12/2006, 2006/247 (E) ve 2006/399 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık Adnan müdafiinin, sanık hakkında, mağdur Ramazan'ı yaralamaya azmettirme, ruhsatsız silah taşıma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından, temyiz isteminin bu yönden reddine karar verilmiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Adnan'ın mağdur M.. Ç..'a yönelik eylemi, sanık İbrahim'in mağdurlar M.. Ç..'a ve Ramazan'a yönelik eylemleri, sanık M.. Y..'ın mağdurlar M.. Ç..'a ve Ramazan'a yönelik eylemleri, sanık Ahmet'in mağdur İbrahim'e yönelik eyleminin sübutu kabul, sanıklar İbrahim ve M.. Y..'ın ruhsatsız silah taşıma suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Adnan müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık İbrahim müdafıinin sübuta, sanık M.. Y.. müdafiinin sübuta, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık Ahmet müdafiinin sübuta, TCK'nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanık Ahmet hakkında kurulan hüküm yönünden;

Dosya içeriğine göre, sanık Adnan ve arkadaşlarının mağdurlardan M.. Ç..'ın arkadaşı ve ortağı olan Cumali'yi darp ve gasp ettiğinin iddia edildiği, sanık Adnan'ın, mağdur Mehmet'in bu olaylar nedeniyle şahitlik yapmaması için haber saldığı, anlaşmazlığın devam etmesi üzerine sanık Adnan'ın ve diğer sanıklar M.. Y.. ve İbrahim'in mağdur M.. Ç..'ın bulunduğu yere geldikleri, sanıklar M.. Y.. ve İbrahim'in birden çok kez ateş ettikleri, mağdur Ramazan'ın olay yerine gelerek sanık İbrahim'e engel olmak istediği, bu sırada sanık Ahmet'in sanık İbrahim'i bıçakla yaraladığı olayda; sanık Ahmet'in diğer mağdurlara karşı gerçekleşen haksız saldırıyı, o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı şekilde defetmek için hareket ettiği anlaşıldığından, hakkında TCK'nun 25. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2- Sanık M.. Y.. hakkında mağdurlar M.. Ç.. ve Ramazan'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, sanık İbrahim hakkında mağdurlar M.. Ç.. ve Ramazan'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, sanık Adnan hakkında silahla yaralamaya azmettirme suçundan kurulan hükümler yönünden;

2- Sanık M.. Y.. hakkında mağdurlar M.. Ç.. ve Ramazan'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, sanık İbrahim hakkında mağdurlar M.. Ç.. ve Ramazan'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, sanık Adnan hakkında silahla yaralamaya azmettirme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar M.. Y.., İbrahim ve Adnan'ın eylemleri birden çok mağdura karşı silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde, TCK'nun 106/2-a, 43. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerekirken suçlara yanlış vasıf verilerek silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; sanık Adnan'ın mağdur M.. Ç..'ı yaralamaya azmettirme suçu, sanık İbrahim'in mağdurlar Mehmet M.. Ç.. ve Ramazan'ı yaralamaya teşebbüs, ruhsatsız silah taşıma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları, sanık M.. Y..'ın mağdurlar M.. Ç.. ve Ramazan'ı yaralamaya teşebbüs, ruhsatsız silah taşıma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları, sanık Ahmet'in mağdur İbrahim'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.03.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezaların türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20419, Karar No: 2011/13585, Tarih: 20.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/20419 E.  ,  2011/13585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 20.09.2011 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekillerinden Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... ile vekillerinden Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin...'ten alınıp ...'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.09.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/31869, Karar No: 2024/1145, Tarih: 06.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/31869 E.  ,  2024/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/836 E., 2021/4 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın patronunun talimatıyla yağ aldığına, eylemin suç olduğunu bilmediğine ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde temyiz dışı sanık ... tarafından işletilen madeni yağ üzerine faaliyet gösteren iş yerinde bir TIR'a yağ aktarıldığının ihbar edilmesi üzerine bahse konu iş yerinin önünde TIR'ın açık olan yakıt deposuna aktarım düzeneği kurulduğu, aracın yanında 8 adet boş ve 2 adet ... madeni yağ tenekesinin mevcut olduğu, tenekeler 14 litrelik olduğundan araca 112 litre yağ aktarıldığı, aracın yanında temyiz dışı sanık ... ile aracın şoförü olan dosya sanığının bulunduğu tespit edilerek iş yerindeki 109 adet tenekeden toplamda 1526 litre madeni yağ ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Dosya sanığı savunmasında; yakıt tasarrufu yapmak için deposuna yağ aktardığını, suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Tübitak Marmara Araştırma Merkezi (MAM) tarafından hazırlanan 08.01.2013 tarihli raporda, suça konu yağın baz yağ niteliğinde olduğu, dizel motorlarda enerji elde edilmek amacıyla kullanılabileceği belirtilmiştir.

Sanığın suç tarihinde ticari nitelikteki çekici cinsi aracının deposunda ticari miktarda kaçak akaryakıt ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın kullandığı aracın yakıt deposuna 112 litre yağ aktarılması karşısında sanığın sorumlu olduğu miktar üzerinden kaçak eşyaya mahsus tespit varakası aldırılıp soruşturmada ihtarat bulunmadığından cezada 1/2 oranında indirim uygulanabileceği şeklinde etkin pişmanlık ihtaratı yapılarak sonucuna göre 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi ile 5/2. maddelerinin değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Ancak;

1. Sanığın kullandığı aracın yakıt deposuna 112 litre yağ aktarılması karşısında sanığın sorumlu olduğu miktar üzerinden kaçak eşyaya mahsus tespit varakası aldırılıp soruşturmada ihtarat bulunmadığından cezada 1/2 oranında indirim uygulanabileceği şeklinde etkin pişmanlık ihtaratı yapılarak sonucuna göre 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi ile 5/2. maddelerinin değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Dairemizin 10.03.2020 tarihli ve 2016/5728 Esas, 2020/3634 Karar sayılı bozma ilâmında, temyiz dışı sanık ...'ın diğer sanıkların eylemine iştirakine yeterli delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen Mahkemenin bozma ilâmına uyma veya direnme yönünde herhangi bir karar almaksızın sanık ...'ın mahkumiyetine karar vermesi eylemli uyma kabul edilmişse de; dosya sanığı ve temyiz dışı sanık ...'nun birlikte suç işlediklerine dair delil bulunmadığı gibi sanık ...'nın kendi nam ve hesabına hareket ettiği, eylemin münferit kaçakçılık suçu kapsamında kaldığı halde sanık ...'nın 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9788, Karar No: 2017/15255, Tarih: 21.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9788 E.  ,  2017/15255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanından, iş yerinden 30 tl para ve 20 tl tutarında gıda malzemesinin çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Müştekinin zararının karşılanması halinde ise suça sürüklenen çocuk hakkında CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hagb açısından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.