muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14197, Karar No: 2011/806, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14197 E.  ,  2011/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... mevkii 552 parsel sayılı 13.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1952 tarih 190 sıra nolu 4753 sayılı yasa uyarınca oluşan tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... adına tespit ve tescil edilmiş, imar uygulaması üzerine 2460 ila 4281 parsellere ifraz edilmiştir. 4274 parsel sayılı 346,80 m2 yüzölçümündeki arsa niteliğindeki taşınmaz satış yoluyla davalı ...’a geçmiştir. Orman Yönetiminin, 4275 ve dava dışı bir kısım parsellerin kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı iddiasıyla açtığı dava Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/159-2008/185 sayılı kararıyla kısmen kabul edilmiş, temyiz üzerine Dairece onanarak 28.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı Bakanlıklar vekili, çekişmeli 4274 parsel sayılı taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılan kesiminin tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki hacizlerin kaldırılması istemiyle temyize konu davayı açmıştır. Mahkemece, Orman Yönetimi tarafından açılan Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/159 esas sayılı dosyasında bulunan 15.03.2008 tarihli krokili bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın orman rejimi dışına çıkarıldığı belirlenen (D) ile işaretlenen 111,28 m2 yüzölçümlü kesiminin tapu kaydının iptal edilerek 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılan yer niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen 2/B madde alanında kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescil ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/98 -288 sayılı dosyası içinde bulunan Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/159-2008/185 sayılı dosyasında hükme dayanak yapılan fen bilirkişi ... ve orman bilirkişi ...

-2- 2010/14197 - 2011/806

tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritasına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidinde Hasanbaba Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığı, (D) ile işaretlenen 111,28 m2 yüzölçümlü bölümünün XLI poligon numarasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı anlaşıldığına, yörede çalışan makiye ayırma komisyonu yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmadığı gibi, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışmadığı, uygulanabilir bir harita çizmediği, eylemli ve yüksek eğimli devlet ormanlarını da makiye ayırdığı bu nedenle yaptıkları çalışmalara değer verilemeyeceği, kaldı ki, Orman Genel Müdürlüğünün 16.01.1960 gün ve 235 Sayılı Genelgesi uyarınca, İstanbul Orman Baş Müdürlüğünün 09.08.1962 gün ve 10.11.00-3/778 sayılı emri gereği yapılan çalışmada makiye ayrılan yerlerin yeniden incelendiği ve 24.12.1962 günlü raporun düzenlendiği, bu raporda makiye ayrılan sahalarda sathi erezyonun görüldüğü, sahadanın %30-50 eğimli, 20-40 yaşlarında meşe kayın, kestane ve ıhlamur ağaçlarından oluşan eylemli orman alanı olduğu, son maki talimatnamesine göre muhafaza karakteri taşıdığı, bu yerlerin orman rejimi dışına çıkarılmaması gerektiği, 6831 Sayılı Yasanın 1-J kapsamına girmediği, önceden maki olarak ayrılan 388 hektarlık iki parça alanın maki olmayıp orman olarak mütalaa edilmesi gerektiği, toprak tevzii komisyonunca tevziye tabi tutulan bu alanda ıslah ve değişiklik yapılması imkanı bulunmadığı kaydıyla 02.01.1963 tarihinde onanmak suretiyle, yörede yapılan makiye ayırma işlemenin iptal edildiğine, bir an için makiye ayırmanın iptal edilmediği düşünülse dahi makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.'nın 22.03.1996 gün 5-11 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine, çekişmeli taşınmaza ilişkin makiye ayırmadan sonra özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı bulunmadığına, temyize konu (D) ile işaretlenen yerin eğim ölçer ile belirlenen eğiminin % 20-25 olduğu, üzerinin bozuk baltalık ve çam ağaçlarıyla kaplı olduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı anlaşıldığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K

.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, anayasa ve yasalarda ormanların tevziiye tabi tutulacağı yönünde hiçbir hüküm bulunmadığı; kaldı ki, temyize konu taşınmaz daha önce yapılan orman kadastro sınırları içinde ve tapu sicilinde orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı ve mülkiyet hakkı Hazineye ait kamu malı orman olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu göz önünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.’nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.’nın 1026. (E.M.Y. 934 - İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona

-3- 2010/14197 - 2011/806

erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y.931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağına, davalıların bu taşınmazı satın alırken ödediği bedeli taşınmazı kendisine satanlardan koşulları varsa sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri alabileceği belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 Sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesinde “Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın tesbit malikleri olan davalılar aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğinden hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hüküm fıkrasında yer alan “ 3., 4. ve 5. bentlerinin “tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi ve 6099 Sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. maddesi uyarınca davacı bakanlıklar tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi uyarınca hesaplanan 594.00.- TL karar ve ilam harcının davacılardan Çevre ve Orman Bakanlığından alınarak Hazineye gelir yazılmasına “cümlelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.01.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9195, Karar No: 2023/7565, Tarih: 21.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9195 E.  ,  2023/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/29 E., 2023/130 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Katılan vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme istemi ile sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2014 tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/280 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2014 tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/280 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2021/2753 Esas, 2022/11299 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi gerekçesiyle 1412 sayılı Kanun'un 321 nci maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

b) Nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, mahkumiyet kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna, sanık lehine bozulması gerektiğine, olayın intikal şekli, zamanı ve sürecinin şüphe uyandırdığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık tarafından katılanın telefonunun alınmadığına, cebir ve tehdit bulunmadığına, katılanın sanığa gösterdiği mukavemet, aracın kapılarının kilitli olduğu, sanığın telefonunu katılana vermesine dair beyanlarının çelişkili olduğuna, eylemin katılanın rızası dışında gerçekleştiğine dair yeterli delil bulunmadığına, katılanın ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun mahkumiyete esas alınamayacağına, lehe Kanun'un uygulanmasında hataya düşüldüğüne, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının da hatalı olduğuna ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Olay sebebiyle katılanın ruh sağlığının bozulması, sanığın suçu inkar etmesi gibi nedenlerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ile üst sınırdan ceza verilmesine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, sanık hakkında on iki yıldan az ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından, sanık hakkında işbu suç bakımından orta hadden dahi ceza verilmemesinin gerekçesinin gösterilmemesine, tehdit ile katılana karşı gerçekleşen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında eksik ceza tayinine, kararın bozularak cezanın arttırılması yoluna gidilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay günü katılanın kız arkadaşı ile birlikte gittiği eğlence mekanında alkol alıp saat 03:00 sıralarında ticari taksiye binerek ikametine gittiği sırada, kendi isteği ile cadde üzerinde taksiden inerek yürümeye başladığı, bu sırada sanığın aracıyla yol kenarında bulunan ve alkollü olduğu anlaşılan katılanın önünde durup bulunduğu yerin tenha olduğunu söyleyerek evine bırakmayı teklif ettiği, katılanın sanığın ısrarı üzerine sanığın arabasına bindiği, eve götürmediğini anladığında çantasından cep telefonunu çıkarttığını, bu duruma fark eden sanığın telefonunu zorla aldığı katılanı ormanlık bir yere götürdüğü ve çenesini tutarak "bu yüzün gülecek, sen ya benim dediklerimi yapacaksın yoksa seni sabaha kadar burada tutacağım sen benimle birlikte olacaksın, ya da seni burada tutarım ve gerekirse öldürürüm" diyerek tehditle cinsel ilişkiye girdiğini, sanığın daha sonra "sen hap falan kullan beni zor durumda bırakma" dediği, kendisini bırakmasını isteyen katılana tekrar kendisi ile birlikte olması halinde bırakacağını söyleyerek tekrar cinsel ilişkiye girdiği, ardından çarşıda bıraktığı, tekrar görüşmek istediğini belirterek telefon numarasını katılana kendisine verdiği, olay günü 04.59 ile 06

.59 ile 06.40 saatleri arasında sanığın beyanının aksine herhangi bir görüşme ve mesajlaşma olmadığı, katılanın sabah sanığın aracından iner inmez polisi aradığı, sanığa iftira atmasını gerektirecek husumet ve tanışıklığının olmadığı, ruh sağlığının bozulduğuna dair uzman doktor raporunun bulunması, eylemin ormanlık ve ıssız bir yerde gerçekleşmesi nedeniyle katılanın korkması nedeniyle fiziksel olarak karşı koymasının beklenemeyeceği, katılanın aşamalarda değişmeyen ifadesi nedeniyle samimi bulunduğu, olayın intikal şekli ve zamanı, olaydan önce sanığı tanımayan katılanın aşamalardaki özü itibarıyla istikrarlı beyanları, bu beyanlarını doğrulayan iletişim kayıtları, savunma, doktor raporları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı organ sokma suretiyle nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, sanığın, katılan arabasına bindikten sonra cep telefonunu sakladığını fark ettiğinde sanığın bu duruma fark ederek telefonunu zorla aldığını, daha sonra sanığın kendisini ormanlık bir yere götürdüğünü ve çenesini tutarak " bu yüzün gülecek, sen ya benim dediklerimi yapacaksın yoksa seni sabaha kadar burada tutacağım sen benimle birlikte olacaksın, yada seni burada tutarım ve gerekirse öldürürüm" şeklinde tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit görüldüğü anlaşılmış, sanığın lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesindeki suç tarihinde yürürlükte olan Kanun maddesi uyarınca, her iki suç yönünden temel cezalar belirlenirken, suçun gece vakti hem gecenin karanlığından hem ortamın tenhalığından ve ayrıca katılanın alkollü olmasından faydalanılarak gerçekleştirilmesi dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalar tesis edildiği, cinsel saldırı suçu yönünden mağdurun ruh ve beden sağlığının bozulduğundan suç tarihindeki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulandığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre de, reşit olan katılanın ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için, eylem sonucunda katılanın ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra usulüne uygun teşekkül etmiş heyetten rapor alındıktan sonra yapılması gerektiği halde, katılanın muayenesi bu süreden önce yapıldığı anlaşılan rapora dayanılarak sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması ve lehe Kanun karşılaştırmasının da usûlüne uygun rapor alındıktan sonra sonucuna göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3886, Karar No: 2017/21601, Tarih: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3886 E.  ,  2017/21601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.