muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2917, Karar No: 2023/243, Tarih: 23.01.2023

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz ..., süresi ve mercii gösterilir.

..." şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

..."

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüphelilerden ...'ın, komşusu olan şikâyetçi ... ... ile irtibata geçerek, ... kasabasında bulunan tarlanın aslında babasına ait olduğunu ve tarlayı devretmesini istediği, daha önce de başka parsellere yönelik hatalı kadastro işlemleri olması ve köylülerin bu yanlışlıkları kendi aralarında iyi niyetle çözmeleri nedeniyle şikâyetçinin söylenen sözlere inanarak devri kabul ettiği ve kadastro çalışmaları sırasında fiilen ikiye bölünen ancak şikâyetçi tarafından ... parça gibi kullanılan tarlanın, ...'ın kardeşi olan diğer şüpheli ...'e devrinin yapıldığı, devir işleminden bir müddet sonra, şikâyetçinin devrettiği yerin esasen kendi arazisi olduğunu, şüphelilerin talebine konu yerin ise hazine adına yazıldığını öğrendiği, yapılan tüm görüşmelere karşın şüphelilerin bu tarlayı yeniden şikâyetçiye devre yanaşmadıkları, bu şekilde şüphelilerin dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; şüpheli ...'ın da ifadesine başvurulması, dosyaya sunulan ses kaydının çözümünün yaptırılarak incelenmesi ve hukuka uygun yöntemlerle elde edilip edilmediğinin tespiti ile sonucunda somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.....2021 tarihli ve 2021/3301 Değişik ... sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10144, Karar No: 2006/16949, Tarih: 04.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10144 E.  ,  2006/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK. mad.168)

Taraflar 31.08.2004 tarihinde evlenmişler ...'e gitmişler, davacı kadın 20.02.2005 tarihinde daha önceki yerleşim yeri olan ...a dönmüş ve davayı burada açmıştır.Tarafların evlenme tarihinden itibaren dava açılmadan önce son defa altı aydan beri ...te oturmadıkları anlaşılmıştır.Davalı kocanın yetki itirazının reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.12.2006 .

KARŞI OY YAZIS

Türk Medeni Kanununun 168. maddesi uyarınca, boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.

Birliktelik altı ay sürmediğinden, tarafların ayrı ayrı yerleşim yerlerinin belirlenmesi gerekmektedir.Evlilik birliğinin kurulmasından sonra davacı ve davalının ayrı ayrı yerleşim yerleri bulunduğu yolunda bir iddia söz konusu olmadığına göre yerleşim yerleri ...tir.Bu durumda davacı kadının ayrı yaşamaya başladıklarında, yerleşim yerini ...’ a naklettiğinin kanıtlaması gerekir.Oysa, tanık olarak davacının babası... “başlangıçta kızımı hava değişimi için ...’a getirdiğimizde yanımızda herhangi bir eşyasını getirmedik, halen eşyaları...edir, geldiğimiz tarihten beri eşyalarını almak hususunda kızım bir talepte bulunmadı ” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyanda dikkate alındığında eşyalarını bile ...’a götürmemiş olan davacı kadının yerleşim yerinin ... olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemenin yetkisizlik kararının, sonucu itibariyle doğru olduğu düşüncesiyle ,çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/10527, Karar No: 2022/16784, Tarih: 22.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10527 E.  ,  2022/16784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesince 25/09/2014 tarih, 2011/9 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı ve devamında da temyize konu edilen hükmün kurulmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, katılan ... Bakanlığı ile Gümrük İdaresi vekilinin dilekçeleri hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3096, Karar No: 2018/4205, Tarih: 17.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3096 E.  ,  2018/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, nitelikli yağma, bu suçlara azmettirme

HÜKÜM : Sanıklar ...,.... hakkında; TCK.nun 38/1. maddesi delaletiyle maktul ...'i öldürmek suçundan,TCK.nun 82/1-a, b, h, i, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası(ayrı ayrı),

Sanıklar Tuncay, İmdat hakkında; TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle maktul ...'i öldürmek suçundan TCK.nun 82/1-a, b, h, i, 53 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası(ayrı ayrı),

Sanık ... hakkında: TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle maktul ...'i öldürmek suçundan TCK.nun 82/1,a,b,h,i, 31/3 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

TCK.nun 37/1 mad.delaletiyle TCK.nun 149/1-a, c, h,31/3. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında; Nitelikli öldürme ve nitelikli yağma suçlarından beraat.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... Leblebici müdafii, sanık ... müdafii, kısmen re'sen.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairenin bozma kararı doğrultusunda hükmün yeterli ve inandırıcı gerekçeleri karar yerinde gösterilmiş olmasına göre, yerel mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

../..

S/2

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanıklar Mustafa ve Yusuf hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme, sanıklar Azat, Tuncay, İmdat ve Serkan hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme ve sanık ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik; sanık ... müdafiinin temyizi ve sanıklar Mustafa, Yusuf, Tuncay, İmdat hakkında kurulan hükümler yönünden de resen yapılan inceleme ile sanık ... hakkında nitelikli öldürme ve nitelikli yağma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak; sanık ... müdafiinin vekalet ücretine hasren yapmış olduğu temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanıklar Mustafa ve Yusuf hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme, sanıklar Azat, Tuncay, İmdat hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme ve sanık ... hakkında nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme ve nitelikli yağma suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme ve nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme ve nitelikli yağma suçlarından beraat eden sanık ...’ın duruşmalarda kendisini vekille temsil ettirmesi karşısında lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı olup hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sanık ... müdafiinin vekalet ücretiyle sınırlı temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "beraat eden sanık ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 3000 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak beraat eden sanık ...’a verilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, beraat hükmünün ONANMASINA,

Sanıklar Mustafa, Yusuf, Azat, Tuncay ve İmdat hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak öldürme ve sanık ... hakkında nitelikli yağma suçları yönünden;

Tüm dosya kapsamına göre;

../..

S/3

1)Otopsi bulgularına göre sanıklar tarafından maktulun vücuduna pek çok yara ika edilmesinin başlıbaşına suçun canavarca his saikiyle işlendiğini kabule yeterli olmadığı gibi “bir şeyi elde edememekten duydukları infialle öldürme” bendinin de delillerinin mevcut olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması,

2)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, kanuna aykırı ise de;

Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında yer alan 82/1-b-i fıkraları çıkarılmak suretiyle ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan cezanın miktarı itibariyle sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 17/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/633, Karar No: 2020/5064, Tarih: 16.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/633 E.  ,  2020/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm, sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle, sanık ... yönünden duruşmalı olarak dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama esnasında yakınan ...’ın 08.07.2011 tarihli, yakınan ...’ın 11.01.2013 ve 21.05.2014 tarihli talimat yoluyla alınan beyanlarında; şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini bildirmelerine karşın, katılma konusunda herhangi bir karar verilmeden, yargılamaya devam edilip, yokluklarında verilen hükmün yakınanlar ... ve ...’a tebliğ edilmediği,

Ayrıca davaya katılmalarına karar verilen katılanlar ..., ..., ..., ... (...), ... ve ...’nın yokluğunda verilen hükmün, usulüne uygun olarak adı geçen katılanlara da tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında;

Yakınanlar ..., ... ile katılanlar ..., ..., ..., ... (...), ... ve ...'ya gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gereğinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, ilişkin oy birliğiyle alınan karar 16.12.2020 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun katıldığı oturumda sanık ... ve müdafiinin yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/21762, Karar No: 2014/9894, Tarih: 21.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21762 E.  ,  2014/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

.... ....
Yargıtay — Esas No: 2014/12121, Karar No: 2015/24490, Tarih: 29.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/12121 E.  ,  2015/24490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 tarih ve 9-259-47 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevi Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nın “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın elinde bıçak bulunduğu ihbarının alınması üzerine olay yerine giden polis memurlarına sinkaflı küfürler ettiği, elindeki bıçağı sallayıp 'sizi sürdürürüm' diyerek tehditlerde bulunduğu, polis otosunun sağ arka sürgülü kapısına tekme atarak kullanılmaz hale getirdiği, otunun camına koltuklarına ve kapısına vurarak zarar verdiği somut olayda, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın bıçak kullanarak direndiğinin anlaşıldığı halde hakkında ayrıca TCK'nın 265/4. maddesi ile arttırım yapılması gerektiği, ayrıca görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.