muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16892, Karar No: 2009/4464, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16892 E.  ,  2009/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesepitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, davaya konu ...KÖYÜ, 153 ada 1 parsel sayılı ve 7768,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesiz zilyetlik nedeni ve TARLA niteliği ile ... 165 ada 2 parsel sayılı ve 1171,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesiz zilyetlik nedeni ve TARLA niteliği ile ..., 156 ada 9 parsel sayılı ve 38943,83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesiz zilyetlik nedeni ve TARLA niteliği ile ... DABAĞ, 166 ada 6 parsel sayılı ve 18011,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesiz zilyetlik nedeni ve TARLA niteliği ile ... DABAĞ adına tespit edilmiştir.

Davacı HAZİNE, dava konusu taşınmazların taşlık ... gevenlik niteliğindeki yerlerden olup davalılar lehine zilyetlikle kazanma şarlarının gerçekleşmediğini ileri sürerek dava açmış, Orman Yönetimi 30/10/2007 tarihli dilekçeyi harçlandırarak 153 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile davaya katılmıştır

Mahkemece davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE, katılan davacı ... Yönetiminin davasının KABULÜNE, 153 ada 1, 165 ada 2, 166 ada 6 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile 153 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile diğer parsellerin hali arazi niteliği ile Hazine adına TESCİLİNE, 156 ada 9 parsel sayılı taşınmazın TESPİT GİBİ ... ve arkadaşları adına TESÇİLİNE karar verilmiş, hüküm davacı HAZİNE vekili tarafından 156 ada 9 parsele yönelik; davalı ... vekili tarafından 166 ada 6 parsele yönelik,olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 156 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, uzman orman ve zirai bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan ve özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, 166 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ise özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığı anlaşıldığına ve davalı kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8381, Karar No: 2020/19576, Tarih: 22.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/8381 E.  ,  2020/19576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdinin 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi çerçevesinde devredilmiş olduğunu, çalıştığı sürede işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesine göre hak ettiği ikramiyeler ile sosyal ve sendikal hakların tam olarak ödenmediğini iddia ederek çalıştığı sürede yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinde düzenlenmiş olan bazı sosyal ve sendikal alacaklar ile ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının özeti :

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen miktarların dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Borçlar Kanunu'nun mahsubu düzenleyen 101. ve 102. maddeleri çerçevesinde öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarihli ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanunu'nun 102. maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 100. maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş Hukuku Mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda; dosyaya sunulu bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen ödemeler bulunmakta olup davalı bu ödemeleri Toplu İş Sözleşmesine istinaden ikramiye alacağına karşılık yaptığını iddia etmektedir. Davalı resmi kurum olup, davacı da yapılan bu ödemelerin başka bir alacağa karşılık olarak yapıldığını iddia etmediğine göre, yapılacak iş bu ödemelerin yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde davacının alacağından mahsup etmektir.

Somut olayda; dosyaya sunulu bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen ödemeler bulunmakta olup davalı bu ödemeleri Toplu İş Sözleşmesine istinaden ikramiye alacağına karşılık yaptığını iddia etmektedir. Davalı resmi kurum olup, davacı da yapılan bu ödemelerin başka bir alacağa karşılık olarak yapıldığını iddia etmediğine göre, yapılacak iş bu ödemelerin yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde davacının alacağından mahsup etmektir.

Nitekim aynı davalıya karşı açılan ve aynı alacakların talep edildiği Bozova Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2014/115 - 2014/678 E.K. nolu dosyasından verilen “Ek Taz. sütununun ne kadarının akdi ikramiye, ne kadarının yasal ilave tediyeye ilişkin ödeme olduğu hususu net olmadığından, tahakkuk toplamının, ilk olarak Toplu İş Sözleşmesi gereğince ilk ödenmesi zorunlu olan yasal ilave tediye alacağından mahsup edilmesi suretiyle davacının bakiye alacaklarının kabulüne” dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesi’nin onanan emsal seri dosyalarından 2015/7914 E. - 2015/9280 K. sayılı dosyası ile onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının “ek tazminat” adı altında yapmış olduğu ödemeler dikkate alınmadan hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/196, Karar No: 2017/4348, Tarih: 25.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/196 E.  ,  2017/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52, 53/6, 179/2, 62, 50/1-a,52 maddeleri ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 11.10.2011 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 89/4,22/3,62. maddeleri gereğince 10 ay hapis, TCK'nın 179/2,62 Maddeleri gereğince 2 ay 15 gün gün hapis cezalarından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 05.12.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesi tarafından aynı ilamla sanık hakkında TCK'nın 142/1-b,62. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis, TCK'nın 116/1, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezalarına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 07.12.2012 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1.27 promil alkollü olan sanığın olay gecesi sevk ve idaresindeki kamyonet ile hafif virajlı, iki yönlü dar yolda seyri sırasında, hakimiyetini kaybederek sola yönelen 18.7 metre fren izi ile soldaki restorantın giriş kapı duvarına çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın aracında bulunan ve soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan eden mağdurlar ... ile ...'in yaralandıkları, mağdur ... hakkında olay günü düzenlenen adli raporda sol pariatelde yüzeysel sıyrık ve 2 cm çaplı ödem ile sol toraksta yüzeysel sıyrık olduğunun, mağdurun hayati tehlikesinin bulunmadığının, kati raporun beyin ve göğüs cerrahi uzmanlarınca verilmesi gerektiğinin; mağdur ... hakkındaki adli raporda ise saçlı deri sol pariatelde 4-5 cm çaplı ödem, göğüs ön duvarda ağrı ve sağ kalça üzerinde yüzeysel sıyrık dışında patoloji bulunmadığının, hayati tehlikesinin olmadığının ve kati raporun beyin ve göğüs cerrahi tarafından verilmesi gerektiğinin belirtildiği, buna rağmen mağdurlar ile ilgili takip eden süreçte kesin raporlar alınmadığından mağdurların yaralanmasının niteliği hususunda şüpheye düşüldüğü, 127 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde ayrıca tehlike suçundan cezalandırma imkanının bulunmadığı, bilinçli taksir halinde TCK’nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanma şikayete tabi olmasına rağmen 89/2. maddesi kapsamındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı, tüm bu belirlemelere göre, mağdurların kati raporları alınarak, yaralanmaların nitelikli olması durumunda sanık hakkında taksirle yaralama suçu yönünden değerlendirme yapılıp, sanıktan şikayetçi olmayan mağdurlar ile sanık arasında uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi; yaralanmaların niteliksiz olması durumunda ise mağdurların şikayetçi olmadıkları gözetilerek, işlediği bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına neden olan sanık hakkında sadece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanığın olay anındaki alkol durumu itibariyle atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike, taksirle yaralama suçunun zarar suçu olduğu, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiği, buna göre trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi;

2-CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği ve yeniden suç işleyen sanık hakkında, daha önce verilen hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerekirken hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk bulunmadığı halde adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19925, Karar No: 2012/15381, Tarih: 25.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19925 E.  ,  2012/15381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tefecilik, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Resmi belgede (senette) sahtecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle bu suçtan da kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki ...'ne bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6299, Karar No: 2022/15600, Tarih: 27.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6299 E.  ,  2022/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin beyanına göre iş yerinin yanında etrafı korkuluklarla çevrili kilitli vaziyette depo olarak kullandığı yerden, krokiye göre iş yerinin yanında etrafı 2x3 metre ebadında korkuluklarla çevrili, 80 cm’lik bir kısmı açık yerden ve teknik bilirkişinin CD kaydını incelemesi sonucu hazırladığı raporuna göre ise iş yerinin avlusu ve bahçesinden, suça konu malzemeleri çalmaya teşebbüs eden sanıkların eylemlerinin, 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası hali ile 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında aynı Kanun’un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Sanıkların müşteki tarafından işletilen Işık Ticaret isimli iş yerinin yanında bulunan 2 adet gün ısı panelini çalmaya teşebbüs ettikleri olayda; dosya içerisinde yer alan CD çözümleme tutanağına göre, sanıkların saat 03:06-03:12 arasında eylemlerini gerçekleştirdiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 04:32’de bittiği ve bu nedenle de mahkemece sanıklara atılı suçun gece vakti işlendiğinin kabul edildiği ancak müştekinin beyanında saat 05:00 sıralarında sabah namazına kalktığında sanıkları gördüğünü belirttiği, sanıkların da saat 05:00 sıralarında suça konu malzemeleri aldıklarını beyan ettikleri ve olaya ilişkin polis tutanaklarında ise suç saatinin 05:20 sıraları olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde kamera saatinin güncel saat ile uyumlu olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11817, Karar No: 2014/13486, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11817 E.  ,  2014/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.