muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/183, Karar No: 2014/22677, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/183 E.  ,  2014/22677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/276722

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.02.2013

Numarası : 2011/209-2013/21

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Ö.. B..'ın gebelik takibini ve rutin muayenelerini yapmakta olan sanığın, 17.08.2010 tarihindeki muayenesinden sonra doğum için ertesi gün yani 18.08.2010 tarihinde saat 09:30 sıralarında indüksiyon kararı ile yatış işlemlerini yaptırdığı, suni sancı verildiği, daha sonra iki kez vakum ekstraksiyonun uygulanmasına rağmen başarısız olması üzerine ameliyat kararı verilerek saat 13:00 sıralarında insizyonla batına girilerek tek canlı kız bebek doğurtulduğu ve operasyonun tamamlandığı, bebeğin bir saat bebek odasında bekletildiği, hipotonik emme refleksinin olmadığı, solunum sıkıntısının olduğu, yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatışının yapıldığı, takip, kontrol ve tedavisinin yapılmasına rağmen aynı gün saat 21:30 sıralarında öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 15.12.2010 tarihli otopsi raporuna göre, bebeğin doğum eylemi esnasında oluşmuş kafatası kırığı, beyin kanaması, travay uzamasına bağlı intrauterin hipoksi ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğünün bildirildiği olayla ilgili olarak, sanık tarafından miadından önce indüksiyon kararı verilip verilmediğinin, uygulanan vakum yönteminin uygun ve zamanında olup olmadığının, başarısız olan bu yöntemden sonra uygulanan ameliyatın zamanında olup olmadığının ve ölüm nedeni de dikkate alındığında sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespitine ilişkin olarak, önceki raporlar da irdelenerek her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan veya Yüksek Sağlık Şurası’ndan rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden; otopsi raporunu düzenleyen kuruldan alınan kusur raporuna dayanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1253, Karar No: 2014/19986, Tarih: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1253 E.  ,  2014/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/23918

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. (Kadıköy 3.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2010

NUMARASI : 2007/113 (E) ve 2010/539 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.10.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3742, Karar No: 2012/4331, Tarih: 21.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/3742 E.  ,  2012/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 5 parsel sayılı 13501.01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve satın almaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın öncesinin 3. kişi ...'a ait olduğu, davacının kendisi adına satın alarak zilyet olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, keşifte alınan beyanlar arasındaki çelişkinin yöntemince giderilmemiş olması ve tespite aykırı sonuca varıldığı halde tutanak bilirkişilerinin taşınmazın başında değil de, duruşmada dinlenilmiş olması nedeniyle, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın öncesinin ...'a ait olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, taşınmazın davacı ... tarafından adı geçenden kendi adına mı yoksa tarafların ortak miras bırakanı ... adına mı alındığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı taraftan, dava konusu taşınmazın tarafların murisi ... ... adına alındığına ilişkin delilleri olup olmadığı sorulmalı, varsa delilleri getirtilip, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları, tespit bilirkişileri olduğu halde taşınmazın başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından, taşınmazın davacı ... tarafından kendisi adına mı, yoksa tarafların ortak miras bırakanı ... ... adına mı, satın alındığı, taşınmazın satın alma tarihinden tespit tarihine kadar kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli; alınacak beyanlara göre tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde, tespit bilirkişileri arazi başında tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8856, Karar No: 2022/2393, Tarih: 29.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8856 E.  ,  2022/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER :A) ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2020 tarih ve 2020/285 Esas, 2020/295 Karar sayılı ilamı ile;

1-a) Sanık ...'nın maktul ...'yu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

b) Sanık ...'nın maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

c) Sanık ...'nın katılan ...'yu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 29/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

d) Sanık ...'nın katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 29/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

e) Sanık ...'nın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve TCK'nin 52/2, 53, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

2-a) Sanık ...'nın maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçu ile katılanlar ... ve ...'yu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım suçlarından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine dair kararı

b) Sanık ...'nın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararı

c) Sanık ...'nın maktul ...'yu kasten öldürmeye yardım suçundan açılan kamu davasında değişen suç vasfına göre eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikayet hakkının sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğundan CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine dair kararı

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/02/2021 tarih ve 2021/103 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile;

"İstinaf başvurularının esastan reddine dair" kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... Korkmaz, Emre ... Korkmaz ve ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/02/2021 tarih ve 2021/103 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... Korkmaz, Emre ... Korkmaz ve ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusu bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suça ilişkin temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 276/1. maddesi gereğince mahallinde değerlendirilmesi mümkün olduğundan, inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusu bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suça ilişkin temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 276/1. maddesi gereğince mahallinde değerlendirilmesi mümkün olduğundan, inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme ile katılanlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçu ile katılanlar ... ve ...'yu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım suçlarından kurulan beraat hükümleri ile maktul ...'yu kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi; sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçu ile katılanlar ... ve ...'yu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım suçlarından verilen beraat hükümlerinin ise on yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suç olması nedeniyle CMK'nin 286/2-g maddesi; sanık ... hakkında maktul ...'yu kasten yaralama suçundan verilen düşme kararının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-h maddesi uyarınca, davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün değil ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/03/2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanlar vekilinin hükmü "suç vasfına" ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 24/02/2021 tarih ve 2021/103 Esas, 2021/495 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; olayda meşru savunma yada sınırın aşılması koşullarının bulunduğuna, aksi halde ... ve ...a karşı eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, maktul ...'e karşı eylemin taksirle öldürme suçunu oluşturduğuna, ...'a yönelik eylem bakımından haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ve diğer suçlarda haksız tahrik nedeniyle cezadan yapılan indirimin az olduğuna, katılanlar vekilinin; sanık ...'nın canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına gerektiğine, haksız tahrik indiriminin uygulama yerinin bulunmadığına, sanık ...'nın kasten öldürme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği ve azmettirdiği sabit olduğundan tüm suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ...2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3456, Karar No: 2015/4757, Tarih: 23.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3456 E.  ,  2015/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.04.2013 gün ve 331/145 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapuda tarafların murisi adına kayıtlı 2302 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın 1.normal kat, 2.normal kat ve 3.normal katınının davacı tarafından yapıldığını açıklayarak, bu katların davacı tarafından yapıldığının tespiti ile bu konuda tapuya şerh verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, 3.normal katın tüm tarafların katıkısıyla, diğer katların ise tarafların murisi tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2302 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın 2. ve 3. normal katlarının mülkiyetinin davacıya aidiyetine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2302 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir. -//-

Hal böyle olunca, az yukarı da açıklanan hukuksal olgu gözetilerek mahkemece mülkiyetin tespitine karar verilemeyeceği, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek hükmün 1. fıkrasındaki '' ..... mülkiyetinin davacıya aidiyetine '' ibarelerinin hükümden çıkartılarak bunun yerine 2. ve 3. normal katlarının ibarelerinden sonra gelmek üzere '' .... davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine'' ibaresinin eklenmesine ve böylece kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde ayrı ayrı geri verilmesine 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3994, Karar No: 2014/6814, Tarih: 24.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3994 E.  ,  2014/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/525-2013/717

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, sulh hukuk mahkemesinde açmış olduğu davada; D. Köyünde 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışmada 943ve 1075 sayılı parsellerin cinsinin ham toprak, 944, 945, 946, 947, 948 ve 949 sayılı parsellerin cinsinin tarla olarak belirlendiği, oysa bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğu iddiası ile düzeltme çalışmasının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Yörede 1990 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında 943 ve 1075 parsel sayılı sırasıyla 30590 m2 ve 7400 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ham toprak vasfıyla, 944, 945, 946, 947, 948 ve 949 parsel sayılı sırasıyla 1956 m2, 1805 m2, 1783 m2, 2235 m2, 1758 m2, ve 2263 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise tarla vasfıyla davalı Hazine adına tesbit edilip kesinleşmiştir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde ve karar kesinleştiğinde dava dosyasının görevli ve yetkili Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 16.05.2013 gün ve 2012/15198 E.- 2013/5651 K sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1979 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 10/09/1979 tarihinde 1 yıl süre ile ilân edilerek 10.09.1980 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1989 yılında 3402 sayılı Kanun 4. maddesine göre yapılan orman sınırlandırması ve 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1979 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 10/09/1979 tarihinde 1 yıl süre ile ilân edilerek 10.09.1980 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1989 yılında 3402 sayılı Kanun 4. maddesine göre yapılan orman sınırlandırması ve 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması bulunmaktadır.

Davacı Orman Yönetimi, dilekçesinde; Kütahya İli, Tavşanlı İlçesi, D. Köyü, 943, 944, 945, 946, 947, 948, 949 ve 1075 parsel sayılı taşınmazların 1990 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosunda 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında kalması nedeniyle Hazine adına tesbitinin yapılıp kesinleştiğini, taşınmazların halen eylemli orman olduğunu iddia ederek, tapu kayıtlarının iptali, orman niteliğiyle Hazine adına tesciline ve üzerindeki şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş olup, mahkemece; davacının talebinin çekişmeli taşınmazların davacı idareye tahsisi isteminden ibaret olduğu, davacı idarenin bu taleple davalı idareye başvuru yaptığı, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinin altıncı fıkrası düzenlenmesi karşısında Orman Yönetiminin talep etmesi halinde cins tashihi ve tahsis işlemlerinin sonuçlandırılacağı, işbu davanın davacı ve davalı kurumlar arasında idarî yoldan başvuru yapılarak halli mümkün bir konuda açıldığı, davacı idarenin yapılan başvuru neticesini beklemeksizin eldeki davayı açtığı, idarî başvuru neticesinde elde edilmesi

istenen menfaatin elde edilememesi halinde, dava açmak mümkün iken başvuru neticesini beklemeksizin dava açılmasında hukukî yarar olmadığı gerekçeleriyle dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usûlden reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre mahkemece her ne kadar dava şartı ve hukukî yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; 4999 sayılı Kanun ile değiştirilen 6831 sayılı Kanunun 11/6. maddesinde 2/B madde uygulamaları sonucu orman rejimi dışına çıkartılan ancak, fiilen orman olduğu Orman Genel Müdürlüğü tarafından tesbit edilen yerlerin talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilip orman niteliği ile Hazine adına tescili öngörülmüş olup, Orman Yönetimi ile Hazine arasındaki eldeki uyuşmazlık, taşınmazların mülkiyetine değil, niteliğine ilişkin olduğundan, taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalması ve halen de eylemli biçimde orman olması halinde, Orman Yönetimi bu tür yerlerin Hazineden idarî yolla orman olarak tahsisini talep edebileceği gibi bu talebini dava yolu ile de isteyebilecektir.