muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17128, Karar No: 2017/24255, Tarih: 08.11.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/17128 E.  ,  2017/24255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, müştekinin telefonuna gönderdiği mesajların yalnızca birisinin hakaret içerikli olması karşısında, TCK’nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanığın, müştekinin telefonuna gönderdiği mesajlarda yer alan "... ensendeyim, el mi yaman, bey mi yaman.... adamı bitirmek nasıl olur göstereceğim..." şeklindeki sözlerle tehdit suçunu işlediğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (1) ve (2) nolu bozma nedenleri hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 0811/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16479, Karar No: 2014/15360, Tarih: 22.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16479 E.  ,  2014/15360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/221223

MAHKEMESİ : Elazığ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/837 (E) ve 2013/361 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 14.01.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmaya gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14863, Karar No: 2018/4508, Tarih: 04.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14863 E.  ,  2018/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerek, boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir, öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve varsa çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Somut olayda mahkemece dava kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Ancak yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadından kaynaklanan ve boşanmayı gerektiren davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10487, Karar No: 2010/10330, Tarih: 26.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/10487 E.  ,  2010/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yaralama, tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden tedavi olup çıktıktan sonra moralinin bozuk olması nedeniyle alkol aldıktan sonra suçu işlediğini savunması ve dosyada mevcut, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 9.10.2007 tarihli raporunda sanığın alkol bağımlılığı tanısı ile tedavisi için ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevk edildiğinin anlaşılması ve 5237 sayılı TCY.nın 32. maddesiyle birlikte uygulama olanağı bulunan aynı yasanın 57/7. maddesinde yasa koyucunun alkol bağımlılığının da kusur yeteneğini etkileyen nedenler arasında görmesi karşısında, sanığın suç tarihinde işlediği iddia edilen tehdit ve yaralama suçlarını işlediği sırada kusur yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi.

2- TCY.nın 58. Maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için. önceki suçun kesinleşme tarihinin sonraki suçtan önce olmasının gerekmesi karşısında. Develi Sulh Ceza Mahkemesinin 1.4.2008 tarihli kararının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3- Tehdit suçundan hüküm kurulurken, yasa maddesinin 106/1-1.c. yerine 86/2. maddesi şeklinde gösterilmesi.

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/7745, Karar No: 2015/14812, Tarih: 22.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7745 E.  ,  2015/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... idaresinde, ...'ın ise mülkiyetinde olan ... plakalı aracın davacı müvekkiline ait... plakalı araca çarpmak suretiyle değer kaybına sebebiyet verdiğinden söz ederek şimdilik 20.000 TL bedelin kaza tarihi olan 25.09.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... duruşmada ve cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 15.000 TL değer kaybı ...ının 25/09/2013 gününden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 997,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3134, Karar No: 2013/21509, Tarih: 25.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3134 E.  ,  2013/21509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki tırla, aydınlatması olmayan, iki yönlü, 6.40 metre genişliğindeki devlet yolunda, sollama yasağı olmasına rağmen sollama yaparak, karşı ... şeridine girmek suretiyle, karşı aracın şeridinden çıkıp takla atmasına ve iki kişinin basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, asli kusurlu olan sanığa alt sınırdan ceza verilmesi ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçsuz olduğuna dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5797, Karar No: 2023/5790, Tarih: 10.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/5797 E.  ,  2023/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/345 Esas, 2022/133 Karar

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi iade, kısmi düzeltilerek onama, kısmi düşme

Temyiz incelemesine konu eylemler için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye, uygulanan Kanun maddelerine, temyizin kapsamına ve incelemenin daha önceden Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/3613 Esas, 2021/2858 Karar sayılı ilâmı ile incelenip sonuçlandırılmış olmasına göre, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz başvurularının incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 ... maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

oy birliğiyle, 10.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38612, Karar No: 2013/26349, Tarih: 13.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38612 E.  ,  2013/26349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, kasten yaralama suçundan sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesine göre işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebileceğinden ve hükümde bir karışıklık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle kasten yaralama suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 3. fıkrası, “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz” şeklinde olup; somut olayda, mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 2 ay olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesi uyarınca deneme süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi uyarıca “1 yıl” olarak belirlenen denetim süresinin “ 1 yıl 2 ay ” olarak düzeltilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7162, Karar No: 2018/9033, Tarih: 05.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/7162 E.  ,  2018/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 157/1, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın boşandığı eşi ile... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/29 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen nafaka artırım davasını kaybetmesi üzerine kararı temyiz etmek istediği, hakkında mahkumiyet hükmü verilen temyiz dışı sanık ...... 'ın kararı katılan lehine bozdurabileceğini söyleyerek, katılanı sanık ... ile tanıştırdığı, sanık ...'in Yargıtay'da tanıdıkları olduğunu ve kararın temyiz edilmesi halinde bozdurabileceğini söyleyerek 3000 TL para istediği, pazarlık sonucu 1500 TL'ye anlaşıldığı, katılanın söz konusu parayı sanık ...'e verdiği, bunun üzerine sanık ...'in katılana temyiz dilekçesi ile katılana güven vermek amacıyla diğer sanık ...'a hitaben yazılmış "...,...,.... nın en sempatik en güzel hukukçusu namı değer... Bey'e" yazılı not kağıdını verdiği, dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ancak kararın bozulmadığı, bunun üzerine katılanın ... aracılığı ile diğer sanığa ulaşmaya çalıştığı ancak dosyanın Yargıtayda kaybolduğu söylenerek katılanın oyalandığı ve parasının da iade edilmediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup,ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 10.04.2007 tarih, 78/85 esas karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Adli tatil içinde görülmeyecek bir davanın tebligatının adli tatil süresi içerisinde yapılması halinde, adli tatil içinde süre işlemeyeceğinden, yedi günlük temyiz süresinin adli tatilin bittiği günden itibaren hesaplanması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiisinin 04.09.2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2282, Karar No: 2024/8732, Tarih: 20.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2282 E.  ,  2024/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1416 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Canavarca hisle öldürmek suçundan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2006 tarihli ve 2006/237 Esas, 2006/325 Karar sayılı kararı ile müebbet hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçundan 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2008 tarihli ve 2007/333 Esas, 2008/37 Karar sayılı kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli ve 2014/582 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararlarının kesinleşerek gelmesi üzerine, 5 ay hapis cezası yerine 20 gün, 25 gün hapis cezası yerine 2 gün geceli gündüzlü hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak içtimasına dair Bursa 2. İnfaz Hakimliğinin 31.01.2022 tarihli ve 2022/401 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/1416 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.01.2024 tarihli ve 94660652-105-16-3114-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve 2024/9078 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve 2024/9078 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2008 tarihli ve 2007/333 Esas, 2008/37 Karar sayılı ve 08.09.2006 tarihli ve 2006/237 Esas, 2006/325 Karar sayılı kararlarının suç tarihinin 01.06.2005 tarihi öncesinde işlenen suçlar olması sebebiyle müebbet hapis cezası ve 5 ay hapis cezası için mahkemesince belirlenecek geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası belirlenmesi, Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli ve 2014/582 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararın suç tarihinin 01.06.2005 sonrası olması sebebiyle 25 gün hapis cezasının müstakil içtimaya tabi edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 765 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi, “1) Cezalardan biri ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis ve diğeri şahsî hürriyeti bağlayıcı muvakkat bir ceza ise, ilave edilecek cezanın nev'i ve miktarına göre yirmi günden az ve altı seneden fazla olmamak üzere geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası tatbik olunur. 2) Cezalardan biri müebbet ağır hapis ve diğeri şahsi hürriyeti bağlayıcı muvakkat bir ceza ise, ilave edilecek cezanın nevi ve miktarına göre on günden az ve üç seneden fazla olmamak üzere geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezası tatbik olunur.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 tarihli ve 32/97 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda lehe yasa her suç yönünden ayrı ayrı belirlenmeli ve 765 sayılı Kanun’un içtimaya ilişkin 68-77 nci maddeleri uyarınca cezalar toplanmalıdır.

4. 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un da bir kimsenin işlediği birden fazla suçtan dolayı mahkûm olduğu cezaların ne şekilde toplanacağına ilişkin bir hüküm yer almamaktadır.

5. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 99 uncu maddesinde, “Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsız varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir” hükmüne yer verilmiştir.

6. 5237 sayılı Kanun’un yürürlükte bulunduğu dönemde işlenen suçlar bakımından, 5275 sayılı Kanun’un 99 uncu maddesine göre, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, koşullu salıverilmeyi düzenleyen 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenecektir.

7. Hükümlünün 01.06.2005 tarihinden sonra işlediği suçlar nedeniyle verilen ve kesinleşen süreli hapis cezaları için 765 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi uyarınca hücre süresi belirlenmesi mümkün mümkün değildir.