muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4393, Karar No: 2012/7704, Tarih: 07.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4393 E.  ,  2012/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 15.04.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6164, Karar No: 2012/12246, Tarih: 08.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6164 E.  ,  2012/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazmimatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.05.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... Erdoğan vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ....a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2012(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/15207, Karar No: 2017/8144, Tarih: 21.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15207 E.  ,  2017/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattır ve anılan Kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38313, Karar No: 2023/1190, Tarih: 13.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/38313 E.  ,  2023/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/838 E., 2022/977 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/125 Esas, 2022/177 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/838 Esas ve 2022/977 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, "TCK'nın 62. maddesi" ibaresinin yerine "TCK'nın 62/1. maddesi" yazılması yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2022 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2022 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemleri özet olarak; İstanbul ilindeki bölge adliye mahkemeleri yönünden istinaf kararının verildiği süre içinde yeterli inceleme yapılmasının mümkün olmadığına ve dosya kapsamında da savunmalar karşılanmadan dosya okunmaksızın karar verildiğine, sanığın Meksika’daki faaliyetlerinin Meksika nezdinde yasal olduğuna, ayrıca mütalaaya aykırı olarak Meksika-Türkiye Sanayi ve Ticaret odasında, Meksika-Türkiye Eğitim ve Kültür Merkezinde, Anadolu Dil ve Kültür Merkezinde üyeliğinin bulunmadığına, sanığın görev yaptığı Meksika’daki okulların da örgütle bağlantılı olduğunu gösteren resmi ve kesin delilin bulunmadığına, bu yönde araştırılma yapılmadığına, sanığın yasal faaliyet gösteren bu okullarda ücretli çalışan olduğuna, okullarda yabancı uyruklu kişilerin de çalıştığına, sanığın anaokulu müdürlüğü görevi itibarıyla örgütsel bir faaliyette bulunmasının örgütün amacı gözetildiğinde mümkün olmadığına, sanığın her üç ByLock ID numarasını da kullanmadığına, içeriklerin çelişkili olduğuna, sadece bir telefonun bir profil oluşturduğu gözetildiğinde üçünü kullanmasının da mümkün olmadığına ve hangisini kullandığının tespit edilmesi gerektiğine, Türkiye’deki baz bilgilerinin değerlendirilmediğine ve Türkiye’den ayrılış tarihindeki baz bilgisinin tek başına değerlendirildiğine, ByLock tespitine konu HTS- CGNAT bilgilerinin bulunmadığına, ByLock arkadaş listesindeki şahısların beyanları alınarak ByLock kullanıcısının tespit edilmesi gerektiğine, ByLock tespit ve içeriklerinin doğruluğu-geçerliliği-elde ediliş sürecine ilişkin savunmaya denetleme ve tartışma imkanı verilmediğinden bu delilin hükme esas alınamayacağına, sanığın tepe yönetici ile görüşmediğine ve söz konusu GSM hattını sanığın da kullanmadığına, bu hususta araştırma yapılması gerektiğine, görüşmesi halinde örgütün gizli haberleşmeleri ilkesine aykırı şekilde görüşmesinin düşünülemeyeceğine, 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesine uygun şekilde tartışılmış ve mahkumiyetini gerektirir delil bulunmadığına, örgütsel konumunun tespit edilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık her ne kadar Mahkemedeki savunmasında ByLock programını kullanmadığını beyan etmiş ise de, sanığın bu savunmalarının gerçeği yansıtmadığı ve kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kanaatine varıldığı, gerek dosya arasında yer alan bilgi ve belgeler doğrultusundaki tespitler, gerekse sanığın ByLock programını tek başına yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere kullanım şekli dikkate alındığında; sanığın 510414 ID numarası ile ByLock kullanıcısı olduğu, kullanıcı adının ''011011'', şifresinin "adkm-27" olduğu, 448874 ID numarası ile kullanıcısı oluğu ByLock uygulamasının kullanıcı adının ''027krc, şifresinin "adkm-027", olduğu ve 143996 ID numarası ile kullanıcısı olduğu ByLock uygulamasının kullanıcı adının "001sahinbey", şifresinin "adkm-027" olduğu, 143996 ID numaralı ByLock kullanıcısını ekleyen şahısların verdikleri (ROSTER ) isimlerin, "...bey mks'', "meksika ...by", ''...bey mexsico'', ''osman'', "3 ...bey meksika", "001sahinbey" ve sanığın ad ve soyadı şeklinde olduğu, bu şekilde sanığın ByLock isimli programı kullandığının anlaşıldığı, Bylock programının, örgüt hiyerarşisine dahil olmuş kişilere ait telefonlara kurulmuş ve bu kişiler tarafından kullanılmış kriptolu bir haberleşme programı olduğu, bu şekilde ByLock programını kullanan kişinin süreklilik ve çeşitlilik arz eden eylemleriyle örgütün talimatlarını yerine getirebilecek bir konumda olduğu, sanığın ByLock programını istikrarlı bir şekilde kullandığının bilimsel delillerle ispat edilmiş olduğu gözetildiğinde, sanığın örgütün kriptolu haberleşme aracı ByLock'u kullanması, örgüte müzahir kuruluşlarda görev almış olması, terör örgütünün tepe yöneticilerinden C. K. ile iletişim kaydının tespit edilmiş olması ve iddianamede belirtilen diğer hususlar birlikte değerlendirildiğinde; eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamında tanıklar N. A.'nın ve O. İ.'nin beyanları ile Bank ... kayıtlarının suçun sübutu yönünden hükme esas alınıp alınmadığının tartışılmaması, tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu anlaşıldığından sonuca etkili görülmemiş ve karar başlıklarında suç tarihinin temadinin kesildiği "19.10.2019" yerine "24.10.2019" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiş olup;

Dosya kapsamında tanıklar N. A.'nın ve O. İ.'nin beyanları ile Bank ... kayıtlarının suçun sübutu yönünden hükme esas alınıp alınmadığının tartışılmaması, tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu anlaşıldığından sonuca etkili görülmemiş ve karar başlıklarında suç tarihinin temadinin kesildiği "19.10.2019" yerine "24.10.2019" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiş olup;

Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY'nin cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütü niteliğinde olduğu, söz konusu kararda; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği nazara alınmakla,

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, örgütün yurt dışı eğitim yapılanmasında faaliyet gösteren ve bu kapsamda uzun yıllardır örgüte müzahir eğitim kurumlarında müdür ve yönetici konumunda görev yapan, kişisel bilgileriyle ve örgütteki konumu ile uyumlu içerikteki 143996, 510414, 448874 ID numaralarına ait ByLock tespit ve değerlendirme tutanakları itibarıyla örgüt içi haberleşmesini ve örgütsel faaliyetlerinin organizasyonunu ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik saptanmadığı anlaşılan sanığın,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu uygulandığı, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/838 Esas, 2022/977 sayılı Kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8156, Karar No: 2018/13037, Tarih: 08.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8156 E.  ,  2018/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık tarafından şikayetçinin çantasından çalınan 200 TL paranın değerinin az olmadığının anlaşılması karşısında; somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde(18,00TL), yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18793, Karar No: 2015/26585, Tarih: 06.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/18793 E.  ,  2015/26585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2015/4-2015/368

DAVA : Davacı, ücret, mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Y.. San. ve Tic A.Ş. vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, müvekkilinin işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece, davacının aylık ücret miktarının net 1.050,00 TL olduğu kabul edilmiş ise de yapılan emsal ücret araştırması yetersizdir. Ayrıca, bozma ilamında davacının ne tür bir iş makinesi kullandığının netleştirilmesi gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece bu yönden herhangi bir işlem tesis edilmemiştir. Diğer taraftan, davacıyla yakın tarihlerde davalıya ait işyerinde kamyon şöforü olarak çalışan dava dışı işçinin açtığı dava neticesinde verilen kararda (Elazığ İş Mahkemesinin 2012/753 esas ve 2014/370 karar sayılı), aylık ücret miktarı net 1.200,00 TL kabul edilmiş olup, söz konusu kabul Dairemizce de uygun görülmüştür. Davacının aynı işyerinde iş makinesi operatörü olarak çalıştığı nazara alındığında, aylık ücretinin, bahsi geçen işçinin aylık ücretinden daha yüksek olduğu açıktır.

Anılan sebeplerle, öncelikle tanık beyanlarına yeniden başvurularak, davacının ne tür bir iş makinesi kullandığı hususu netleştirilmelidir. Ardından emsal ücret araştırması genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek değişik işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği sorulmalıdır. Araştırma neticeleriyle birlikte dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3402, Karar No: 2013/1746, Tarih: 12.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/3402 E.  ,  2013/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 14. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.