muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1683, Karar No: 2017/1401, Tarih: 09.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1683 E.  ,  2017/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ve diğer kat malikleri ile davalılar arasında düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme hükümlerine göre A Blok zemin katta 4 adet dükkanın yanı sıra aynı katta 1 adet tek kapıcı dairesinin bulunduğunu, zemin katta 3 numara ile gösterilen dükkanın mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, ancak davalıların A Blok zemin katta yer alan kapıcı dairesini inşa etmediklerini, bunun yerine kapıcı dairesinin ön tarafında yer alan 1 ve 2 numaraları ile gösterilen dükkanların metrekarelerini büyütüp müvekkiline ait 3 numaralı dükkanı küçülttüğünü, müvekkiline ait olan dükkanın metrekaresinin daha küçük ve ön cephesinin daha dar olduğunu, bu nedenlerle davalıların sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle oluşan zararın giderilmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkiline ait dükkanın sözleşmede kararlaştırılan şekilde inşası ile müvekkile teslimini, kabul görülmemesi halinde şimdilik 1.000,00 TL zararının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının menfaatine etki etmeyecek şekilde kapıcı dairesinin bodrum katına taşındığını, kapıcı dairesinin değiştirilmesinin kendilerine menfaat sağlamadığı gibi masrafa neden olduğunu, davacının sahip olduğu 2 adet dairenin de m² brüt 125 olarak taahhüt edilirken, 137 m²'ye yükseltildiğini, ancak davacının bu faydadan hiç bahsetmediğini, davacının kendisine ait dükkanın daraltıldığı ve cephenin de kısaltıldığı iddiasının gerek sözleşme ve gerekse fiili durum karşısında tamamen haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede davacıya ait dükkanın 50 m² büyüklüğünde olacağının kararlaştırıldığı, bu şartın sağlandığı, sözleşmeden farklı olarak ruhsat ve projesinde zemin kattan alınan kapıcı dairesinin bodrum katta olmasının davacının durumunu etkilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16334, Karar No: 2014/15509, Tarih: 15.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16334 E.  ,  2014/15509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1927, Karar No: 2019/11905, Tarih: 29.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1927 E.  ,  2019/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında "hakaret" suçundan hüküm kurulduğu belirtildikten sonra, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 125/1. maddesi yerine TCK'nin 86/1. maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü gece 03:00 sıralarında katılan ... ile arkadaşları olan tanıklar ... ve ... yat limanında bulunan ... Restoran'ın önündeki heykelin yanında oturdukları sırada, arkadaş olan sanıkların eğlendikleri bardan 200 promilin üzerinde aşırı alkollü şekilde çıkıp alkolün de etkisi ile etrafa sinkaflı küfürler ederek yürümeye başladıkları, etraftan uyarıldıkları ancak eylemlerine devam ettikleri, sanıkların, katılan ve arkadaşlarına doğru yürüyüp yine sinkaflı küfürler ettikleri, katılan ve arkadaşlarının da uyarmasına rağmen sanıkların küfürlü konuşmaya devam etmeleri üzerine, sanıklar ile katılan arasında tartışma çıktığı ve katılanın, sanık ...'e bir kez yumrukla vurduğu, bunun üzerine her iki sanığın birlikte katılana saldırıp tekme, tokat ve yumruklarla vurmaya başladıkları, katılanı yere yatırıp üzerine çıktıkları, kafasını kaldırıma vurdukları, katılanın arkadaşları ve etraftan kavgayı görüp gelenlerin müdahalesi sonucu katılanın kurtarıldığı ve hastaneye kaldırılıp acil ameliyata alındığı, katılan hakkında Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen adli raporlara göre, beyin içi kanamanın boşaltılabilmesi ve beyin içi basıncın azaltılması amacıyla ameliyat esnasında oluşturulan sol pariatel kemikte yaklaşık 75 cm. karelik kraniektomi alanı bulunduğu ve sanıkların eylemi nedeniyle katılanın, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda, suçun işleniş biçimi, hedef alınan vücut bölgesi, darbelerin şiddeti, yaraların yeri ve niteliği, tanıkların engellemeleri üzerine sanıkların eylemlerini sürdüremediği de dikkate alındığında, ani gelişen olayda sanıkların fiile bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu ve sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanıkların eylemi nedeniyle katılanın, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş biçimi ve kastlarının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen adli raporlara göre; sanıkların eylemi nedeniyle katılanın, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar hakkında yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/2-b-son maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 29.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12919, Karar No: 2018/25728, Tarih: 28.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12919 E.  ,  2018/25728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hüküm altına alınan hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına uygulanacak faiz başlangıç tarihleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tarafın dava dilekçesi incelendiğinde, davanın kısmi dava olarak açıldığı açıktır. Daha sonra 16.04.2015 havale tarihli dilekçesi ile davacı taraf belirsiz alacak davası yönünden dava dilekçesini ıslah ettiğini ve talepleri hakkında(kıdem tazminatı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretine ilişkin talepleri) artırım talebinde bulunduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükmolunan hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin olarak taleplerin tamamı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.

Somut olayda, açılan davanın kısmi dava olduğu sabittir. Kısmi dava olarak açılan daha sonra tam ıslah yapılmadan belirsiz alacak davasına dönüştürülemez. Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden dava başlangıçta kısmi dava olarak açılmıştır. Bu alacak kalemleri yönünden davanın belirsiz alacak davasına dönüştürülmesi ancak davanın tam ıslahıyla mümkündür. Eldeki davada tam ıslah yoktur. Bu sebeple, bu alacak kalemleri yönünden davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilerek (reddedilen fazla mesai alacağı talebi haricindeki hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı talepleri yönünden) zamanaşımı ve faiz başlangıçları buna göre değerlendirilmelidir. Dolayısıyla, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin olarak dava dilekçesinde talep edilen miktarlara dava tarihinden, ıslah ile artırılan miktarlara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir.

3-Yukarıda kısmi davaya yönelik olarak izah edilen sebeplerle, her ne kadar davaya cevabında zamanaşımı def’inde bulunulmamakla birlikte davalı tarafça ıslaha karşı süresinde ileri sürülen zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi bir diğer hatalı yöndür.

Sonuç:

3-Yukarıda kısmi davaya yönelik olarak izah edilen sebeplerle, her ne kadar davaya cevabında zamanaşımı def’inde bulunulmamakla birlikte davalı tarafça ıslaha karşı süresinde ileri sürülen zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi bir diğer hatalı yöndür.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/89, Karar No: 2019/2202, Tarih: 25.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/89 E.  ,  2019/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Bursa Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2203, Karar No: 2019/717, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/2203 E.  ,  2019/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5606, Karar No: 2015/4494, Tarih: 11.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5606 E.  ,  2015/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

1-Gerekçeli kararın davalı müflis şirket adına tebliğ edildiği ve hükmü temyiz eden Avukat ...'ye, iflas dairesi yetkilisi ... tarafından 01.11.2012 tarihli vekaletname verildiği, iflas dairesinin dosya arasında bulunan cevabi yazılarından da, müflis şirketin 08.10.2012 tarihli ilk alacaklılar toplantısında iflas idaresi memurluğuna Av. ..., Av. ... ve Av. ...'nun seçildiği, dava ve takiplerde her birinin münferiden yetkili olduğu ve henüz ikinci alacaklılar toplantısının yapılmadığı anlaşılmıştır.

Davalı müflis şirketin tasfiyesinin adi tasfiye yoluyla yapıldığı anlaşıldığından, münferiden yetkili iflas idaresi memurları tarafından, Av. ...'ye verilmiş vekaletname var ise dosyaya sunulmasının sağlanması, vekaletnamenin sunulması mümkün olmaz ise gerekçeli kararın, temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının müflis davalı şirket iflas idaresine tebliğe çıkarılması ve iflas idaresini münferiden yetkili olanlardan birine Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak tebligat yapıldığının tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; kararı iflas idaresini münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin ya da Av. ... tarafından sunulan temyiz dilekçesini benimsemesi halinde, benimseme dilekçesinin dosyaya eklenmesi,

2- Müflis şirketin iflasına ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı karar örneğinin ilgili mahkemeden celbi ile dosyaya eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4097, Karar No: 2019/875, Tarih: 15.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4097 E.  ,  2019/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, organik bağı olan davalı şirketlerde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, yıllık izin kullandırılmadığı, ücretinden haksız kesintiler yapıldığını, harcırahının tam olarak ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin ve harcırah alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının aynı işyerinde çalışan ağabeyine şirketten aldığı borç nedeniyle kefil olduğunu ağabeyinin borcunu ödemeden şirketten ayrılması üzerine davacının da izin aldığını, izin sonrası parayı ödeyemeceğini söyleyerek işten ayrıldığını, iş akdinin devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, harcırahın eksiksiz ödendiğini, bu nedenle açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığı bu nedenle davcının 31.08.2012 tarihinde yaptığı feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle tüm taleplerin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi uluslararası tır şoförü olup, işçinin ödenmeyen ücreti olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçinin uluslararası tır şoförü olarak garanti ücret+sefer primi karşılığı çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Davacı sefer avanslarının muhtelif zamanlarda ve eksik ödendiğini, aynı şekilde ücretlerinin de eksik olarak ödendiğini iddia etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının banka hesap kayıtları ve ödeme makbuzları karşılaştırılarak davacının ücret ve sefer primi alacağı olmadığı tespit edilmiştir. Dosya içerinde sefer harcırahı, harcırah veya yol avansı adı altında çeşitli miktarlarda ödeme makbuzları bulunmaktadır. Davacı yol avansı ödemelerinin otoban, mazot, gümrük, v.b yol gideri olduğunu bu paranın kendisine ait olmadığını belirtmiştir.

Dosyaya davacının yurda giriş çıkış kayıtları ile gümrük giriş çıkış kayıtları sunulmuştur. Davalı tanıklarınca ... için harcırahın 550 € olduğu, diğer ülkeler için ise 580 € olduğu davacının 1200.00 TL + harcırah ile çalıştığı beyan edilmiştir.

Dosyaya davacının yurda giriş çıkış kayıtları ile gümrük giriş çıkış kayıtları sunulmuştur. Davalı tanıklarınca ... için harcırahın 550 € olduğu, diğer ülkeler için ise 580 € olduğu davacının 1200.00 TL + harcırah ile çalıştığı beyan edilmiştir.

Mahkemece tüm deliller ve pasaport kayıtları ile birlikte değerlendirilerek davacının sefer sayısı ve sefer yapılan ülkeler net olarak belirlenmelidir. Mali müşavir bir bilirkişi aracılığı ile dosya kapsamında yer alan belgeler ve muavin hesap dökümleri üzerinde detaylı bir inceleme yaptırılmalıdır. Bilirkişi tarafından davacının sefer sayıları göz önünde bulundurularak yapılan ödemelerin ne kadarının sefer avansı ne kadarının yol masrafı olduğunun tespiti yapılarak ve banka kayıtlarında yer alan ödemelerde dikkate alınarak davacının ödenmeyen ücret ve harcırah alacağı olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının yıllık izin alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı işverence 14.03.2011-27.03.2011 tarihleri arasında 14 gün ücretsiz izin kullandığına dair belge sunulmuştur. Yıllık izin, ücreti ödenerek kullandırılmalıdır. Tanık beyanında davacının rahatsızlığı nedeniyle 40 gün işe gidemediği belirtilmiş olup hizmet dökümünde 37 gün eksik gün bildirimi yapıldığından bu süre hizmet süresinden de dışlanmıştır. Davacının ücretli yıllık izin kullanmadığı anlaşılmakla talebin kabulü gerekirken reddi isabetsiz olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.