muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/31533, Karar No: 2017/19087, Tarih: 27.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/31533 E.  ,  2017/19087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine ilişkin açtığı davanın dilekçesinin davalı işverene 18/04/2016 tarihinde usulüne uygun şeklide tebliğ edildiğinin, davalının cevabının yasal iki haftalık süre geçtikten sonra 10/06/2016 tarihinde sunulduğunun buna bağlı olarak delillerinde aynı cevap dilekçesi ile yasal süresinden sonra ibraz edildiğinin ve davalının süresinden sonra bildirdiği haklı fesih sebepleri ispat edemediğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19873, Karar No: 2017/5856, Tarih: 24.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19873 E.  ,  2017/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılara ait araçlara satım ve montaj işlemi yaptığını,borcun ödenmediğini, başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı Omaş limited şirketi, yetkili mahkemenin İstanbul olduğunu,davacıya borçlu olmadığını belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalının süresi içerisinde usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu, yetkili yer mahkemesi olarak İstanbul Mahkemelerini gösterdiği, İstanbul mahkemelerinin davalılardan ikisinin yerleşim yeri olmakla uyuşmazlıkta yetkili mahkemelerden olduğu, her ne kadar diğer davalı yetki itirazında bulunmamış ise de, taraflar arasında İstanbul Mahkemelerinin ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olması ve tüm davalılar yönünden yargılamanın birlikte görülmesinin usul ekonomisine daha uygun olacağı değerlendirilerek dosyanın ayrılmadığı gerekçesi ile yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nun 10. maddesinde; "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir." düzenlenmesi bulunmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasında kurulan sözleşmenin ifa yerinin Kocaeli olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkeme sözleşmenin ifa yeri mahkemesi olduğundan yetkili olduğu kuşkusuzdur . Ayrıca kesin yetki durumu sözkonusu olmadığı halde yetki itirazı olmayan davalı hakkında da anılan şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5477, Karar No: 2019/4018, Tarih: 27.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/5477 E.  ,  2019/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı kurumun genel temizlik ve ilaçlama hizmeti alımı işine ait 24 ay süreli ihaleyi aldıklarını, ancak sözleşmenin imzalanması aşamasında başka şirketlerce yapılan itirazlar nedeniyle ihale sürecinin uzadığını, davalı kurumun ileride meydana gelebilecek olumsuz ihtimalleri dikkate alarak birer aylık ihale yapma imkanı mevcut olduğu halde aynı iş için 05/12/2013 tarihinde pazarlık usulü ile üç aylık bir ihale daha yaptığını, bu ihalenin de kendilerinde kaldığını, dava dışı şirketlerin Kamu İhale Kurumuna yaptıkları itirazen şikayet başvurularının reddedilmesi üzerine halen devam etmekte olan 3 aylık sözleşmenin feshedilerek kalan 22 ay için sözleşme yapıldığını, sözleşme devam ederken İdare Mahkemesi'nce yürütmenin durdurulmasına karar verildiğini ve davalı Kurum tarafından 22 aylık sözleşmenin iptal edildiğini, sözleşmenin 29. maddesi ile 4735 sayılı Kanun'un 24. maddesinin son fıkrasına göre iş eksiltme nedeniyle zararın talep edilebileceğini, 3 aylık sözleşmenin feshedilmesi nedeni ile 67.228,97 TL, 22 aylık sözleşmenin feshinden dolayı ise 284.092,37 TL zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 351.321,34 TL alacağın alacakların gerçekleştiği tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi davacının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... Temizlik Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3148, Karar No: 2006/4375, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3148 E.  ,  2006/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki vakıf şerhinin terkini davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.11.2005 gün ve 2005/9056-10474 sayılı ilamiyle karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya

düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.
Yargıtay — Esas No: 2009/17857, Karar No: 2009/19665, Tarih: 12.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/17857 E.  ,  2009/19665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :3.6.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Toplanan delillerden davacı kocanın, davalı kadını kardeşinin düğününe bırakıp almaya gelmediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonradA  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalInın az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya kArar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa işaret olunmakla yetinilmiştir.

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a)  Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a)  Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen  bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu  tarafın, kusurlu   taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \*davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b. bendinde açıklanan sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 2/a. bendinde açıklanan nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2023/5073, Karar No: 2024/1389, Tarih: 05.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5073 E.  ,  2024/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın dava şartı yokluğundan usulden, Hazine aleyhine açılanın davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Bala ilçesi Ergin Mahallesi çalışma alanında 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 5630 ada 25 parsel ... 759,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu, 1991 yılından beri ... tarafından bahçe olarak kullanıldığı belirtilerek bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve krokisinde (A1) ve (A2) harfleri ile gösterilen ahır, (A3) harfi ile gösterilen kargir 1 katlı evin 1992 yılında Ömer kızı ... tarafından yapıldığına dair şerh verilmiştir.Aynı çalışma alanında bulunan 5630 ada 28 parsel ... 46.135,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kadastro komisyon kararıyla; 5630 ada 15, 17, 19, 20, 21, 22, 23, 24 ve 27 parsel ... taşınmazların birleştirilmesi ile oluşturularak ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, taşınmaz üzerinde bulunan ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen tandır ve (C) harfi ile gösterilen garajın 1992 yılında ... Tuncer tarafından, (B) harfi ile gösterilen kargir 1 katlı evin 1992 yılında İzzet Tuncer tarafından ve (D) harfi ile gösterilen bir katlı evin 1992 yılında Orhan Tuncer tarafından yapıldığının kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazların 15 yıldır kullanımında olduğunu ileri sürerek, taşınmazların kiralanma ya da satın alma önceliğinin kendisine tanımlanmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlar hakkında güncelleme çalışmaları sonucunda yapılan tespitlerin, tekniğe ve mevzuata uygun yapıldığını, Hazine adına yapılan tahdit ve tespitlerin hukuka uygun olduğunu ve davanın süresinde açılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlar hakkında güncelleme çalışmaları sonucunda yapılan tespitlerin, tekniğe ve mevzuata uygun yapıldığını, Hazine adına yapılan tahdit ve tespitlerin hukuka uygun olduğunu ve davanın süresinde açılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "kadastro müdürlüğü'nün dava ve taraf ehliyetinin bulunmadığı; davacı tarafça davalı parsellerin Hazine'ye ait olduğu kabul edilerek, davalı her iki parselin kiralama ve satın alma önceliğinin kendisine tanınması talebi ile açıldığı, davacının beyan ettiği üzere davacının davalı parselde 15 yıllık kullanımı olup 3402 ... Kanun'da taşınmazın zilyetlikle senetsizden kazanım şartlarının davacı taraf lehine oluşmadığı, mahkemenin davacıya satın alma ve kiralama önceliğine yönelik değerlendirme yapma yetkisinin bulunmadığı" gerekçesiyle kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın dava şartı yokluğundan usulden, Hazine aleyhine açılan davanın ise esastan reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "dava dilekçesi ve yargılama sırasında davacının beyanı dikkate alındığında; dava, taşınmazın mülkiyetinin tescil istemine yönelik olmayıp, Hazine'den taşınmazı satın alma ve kiralama önceliğinin kendisine verilmesi istemiyle açıldığı, her ne kadar davacı taraf istinaf aşamasında mülkiyet iddiasında bulunmuş ise de, HMK.'nin 357/1 inci maddesi gereğince, "istinaf aşamasında, ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmalar dinlenemez, yeni delillere dayanılamaz." hükmü uyarınca davacının bu yöndeki itirazının yerinde olmadığı, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı" belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16344, Karar No: 2014/5951, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16344 E.  ,  2014/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısımın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3847, Karar No: 2024/4568, Tarih: 01.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3847 E.  ,  2024/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/7276 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2022 tarihli ve 2020/73836 Soruşturma, 2022/39715 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adana 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.11.2022 tarihli ve 2022/7276 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 01.11.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34292 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59385 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59385 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısı'nın 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,