muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/41413, Karar No: 2017/19971, Tarih: 28.09.2017

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27355, Karar No: 2013/24288, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27355 E.  ,  2013/24288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin 01.11.1996-19.11.2002 tarihleri arasında ... ... Gıda. San. A.Ş. işyerinde çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız feshedilmesine rağmen ihbar tazminatının ödenmediğini, anılan firmanın aktif ve pasifleriyle birlikte davalı belediyeye devredilmiş olduğunu, ihbar tazminatının hüküm altına alınması için açılan kısmi davada alacağın taleple bağlı kalınarak kabul edildiğini beyanla bakiye miktara ilişkin ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, ihbar tazminatı hesaplamasında esas alınacak ücret miktarı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının ... bu davaya konu edilen ihbar tazminatı alacağına ilişkin daha önce açtığı kısmi davanın, ... 2. ... Mahkemesi'nin 05.08.2009 tarih 2007/934 esas 2009/594 karar sayılı kararıyla talebe bağlı kalınarak hükme bağlandığı, kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.02.2012 tarihli 2009/42599 esas, 2012/2701 karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacının eldeki davada talebi, hak kazandığı ihbar tazminatı alacağının kısmi davada hükme bağlanmayan kısmının hüküm altına alınmasına yöneliktir.

Mahkemece, davacının alacağının hesaplanmasına esas ücretinin tespitine elverişli işyeri kayıtları celp edilmeksizin, kısmi davada alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, dava karara bağlanmıştır. Hükme esas alınan bu bilirkişi raporunda ise hesaba elverişli ücret ./..

bordrolarının dosyada bulunmadığı gerekçesiyle, ücret miktarı olarak 1999 yılının asgari ücret miktarının esas alındığı, bu miktara toplu ... sözleşmesi ücret zamlarının uygulandığı, işçiye sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatlerin de toplu ... sözleşmesine göre belirlendiği belirtilerek hesap yapılmıştır. Gerek kısmi dava dosyasında gerekse, eldeki dava dosyasında, hesaba esas çalışma süresinin son bir yılına ilişkin ücret bordroları eksiksiz bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda bahsi geçen toplu ... sözleşmeleri metinleri de dosyada yoktur.

Her ne kadar, kısmi davada verilen hüküm temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de daha önce açılan davaya göre ek davada verilen karar yalnızca talep edilen ve hüküm altına alınan miktar bakımından kesin hüküm teşkil eder. Dolayısıyla davacının fazlaya dair haklarını saklı tuttuğu miktar bakımından kesin hüküm sözkonusu değildir.

Anılan sebeple, talebe konu alacağın dair olduğu 01.11.1996-19.11.2002 tarihleri arasındaki çalışma süresinin son bir yılına ilişkin tüm ücret bordroları davalı işverenden istenilmeli, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bahsi geçen toplu ... sözleşmeleri dosyaya celp edilmeli, davacının toplu ... sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığı araştırılmalıdır. İlgili belgeler toplanıldıktan sonra, ihbar tazminatına esas ücret miktarı tespit edilerek hesaplama yapılmalıdır. Yapılacak hesaplama sonucu tespit edilecek alacak, kabul edilenden daha yüksek çıkması halinde, davacı taraf kararı temyiz etmediğinden usulü kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/821, Karar No: 2014/10882, Tarih: 13.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/821 E.  ,  2014/10882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/174-2013/161

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iş makinesi kira bedelinin istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” sulh hukuk Mahkemesi görevlidir.

Somut olayda, davacı kiraya veren, iş makinesi kira sözleşmesine dayanarak kesmiş olduğu fatura bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptali isteminde bulunmuştur. Davalı kira sözleşmesine itirazda bulunmamıştır.Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş makinası kira sözleşmesinden kaynaklandığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir.Bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9441, Karar No: 2023/1604, Tarih: 01.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/9441 E.  ,  2023/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/262 Esas, 2021/24 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/466 Esas, 2021/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usule ve esasa aykırı olduğuna,

2. Eylemin sabit olmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna,

4. Aramanın hukuka aykırı olduğuna,

5. Tanık ...'un mahkemede alınan beyanına itibar edilmesi gerektiğine, tanığın kendi beyanları ile tutanak düzenleyici polis memurlarının tanıklık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediğine, hangi nedenle tutanak düzenleyici tanıkların beyanlarının üstün tutulduğunun gerekçede gösterilmediğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Aramanın hukuka aykırı olduğuna,

5. Tanık ...'un mahkemede alınan beyanına itibar edilmesi gerektiğine, tanığın kendi beyanları ile tutanak düzenleyici polis memurlarının tanıklık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediğine, hangi nedenle tutanak düzenleyici tanıkların beyanlarının üstün tutulduğunun gerekçede gösterilmediğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın adı -soyadı, eşkal bilgileri, satış yaptığı adres belirtilerek yapılan ihbar üzerine, fiziki takibe başlandığı, aynı gün saat 16.50 sıralarında sanığın, belirtilen adres civarında hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık ... ile buluştukları, aralarındaki para ve madde alışverişinin açıkça görüldüğü, kesintisiz takip sonrası durdurulan ...'un avucunun içindeki kitap sayfası parçasına sarılı 1 gram sentetik kannabinoidi arama yapılmaksızın teslim ettiği; eş zamanlı olarak ikametinin önünde durdurulan sanıkta 145 TL paranın ele geçtiği, yazılı arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, üzerinde sanığa ait bir adet parmak izinin bulunduğu, tanık ...'ta ele geçen uyuşturucunun sarılı olduğu materyal ile birebir benzer, aynı yazı tipi ve puntosunda 2 adet kitap sayfası parçasının ele geçtiği olayda; ihbarın ve fiziki takibin içeriği, tanık ...'un kollukta müdafi huzurunda alınan beyan ve teşhisi, sanığın ikametinde ele geçen ve üzerinde parmak izi bulunan kitap sayfası parçalarının, tanık ...'ta ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu materyal ile birebir benzerlik göstermesi ve tutanak düzenleyici kolluk görevlilerinin tanık sıfatıyla alınan beyanları birlikte dikkate alındığında, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun sabit olduğu, suç konusunun "sentetik kannabinoid" olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım yapıldığı, adli sicilinde ikinci kez tekerrüre esas kaydı bulunduğundan hakkında aynı Kanunun 58 inci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçuna sübutuna, vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama ve arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerekçede, sanığın savunması ve tanıkların beyanlarının ayrıntılı şekilde irdelendiği ve oluşa uygun olan beyanların hükme esas alındığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/466 Esas, 2021/584 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/868, Karar No: 2024/5350, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/868 E.  ,  2024/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U T A H L İY E T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1067 E., 2022/1277 K.

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ...,...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2021/295 Esas, 2021/520 Karar sayılı kararı ile, sanıklar haklarında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/1067 Esas, 2022/1277 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik re'sen, katılan ... vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; tasarlayarak öldürme suçundan kamu davası açıldığı halde bu husus tartışılmaksızın kasten öldürme suçundan ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... ve vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerinden tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiği ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iştirak hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden suç vasfına, aksi düşünülse dahi bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça iştirak etmediğine ve sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iştirak hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden suç vasfına, aksi düşünülse dahi bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça iştirak etmediğine ve sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Maktul, temyiz dışı katılan ... ve sanıkların aynı mahallede ikamet ettikleri, olay tarihinden önce maktulün sanık ...'dan borç para aldığı ve ...'ın da manav dükkanına ortak olması ve borçları üstlenmesi sebebiyle sanık ... ile aralarında alacak meselesinden kaynaklı husumet oluştuğu, olay günü, sanık ...'ın borcunu maktul ve katılandan istediği, katılan ve maktulün borçlarını ödememelerine öfkelenen sanıkların birlikte hareket ederek maktulun işletmiş olduğu manava doğru ellerinde av tüfekleri ile gidip, sokak üzerinde karşılaştıkları, maktul ve katılana ateş ederek baş bölgesinden yaraladıkları maktulün, av tüfeği iri saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafatası ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku hasarı sonucu ölümüne sebep oldukları anlaşılan olayda,

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde Esas No : 2023/868

müşterek hakimiyet kurdukları, buna bağlı olarak her bir sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca asli fail olarak eyleme katıldıkları, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan silahların elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, maktuldeki yaralanmaların ağırlığı dikkate alındığında sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, sanıkların önceden verdikleri karar ve yaptıkları plan doğrultusunda atılı suçu işlediklerine dair delil bulunmaması karşısında tasarlama koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından katılan ve vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluşa ve dosya içeriğine göre, ilk derece mahkemesince yapılan kabulde, sanıklar yararına cezadan indirim öngören haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik maktulden kaynaklanan eylemlerin nelerden ibaret olduğu ve hangi gerekçeyle indirim yoluna gidildiği, karar yerinde tartışılmaksızın denetime elverişli olmayacak biçimde yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan ... ve vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/1067 Esas, 2022/1277 Karar sayılı kararının haksız tahrik hükmünün gerekçesinin gösterilmemesi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.