muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4488, Karar No: 2020/1432, Tarih: 04.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4488 E.  ,  2020/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in zeytin hasat makinesi satışı yaptığı, sanığın katılan ...'in işyerine giderek 3 adet zeytin hasat makinesi alım satımı konusunda anlaştıkları, bu sırada katılanın işyerine sanığın kim olduğu tespit edilemeyen bir arkadaşının geldiği onun da bir tane makine almak istemesi üzerine, toplamda 4 adet zeytin hasat makinesi konusunda anlaştıkları, sanığın zeytin hasat makinelerinin parasını Ortaklar Halk Bankasından çekerek ödeyeceğini ve makineleri Ortaklar'daki depoya bırakacağını söylemesi üzerine katılan ... ve sanığın, makineleri alarak birlikte Ortaklar’a geldikleri, katılanın sanığın gösterdiği depoya makineleri bıraktığı, sanığın parayı çekip ödeyeceğini söylediği ve daha sonra birlikte kahveye gidip çay söyledikleri, kahvede iken katılan ...'e telefon gelmesi üzerine ...'in telefonla konuşmasından faydalanan sanığın ortadan kaybolduğu ve sanığa ulaşılamadığı, daha sonra bu zeytin çırpma makinelerinden bir tanesinin ...'a satıldığı, makinenin arızalanması üzerine servise verilmesi ile katılan ...'in makinelerinden biri olduğunun ortaya çıktığı iddia edilen olayda; dairemizin 13/11/2017 tarih ve 2017/21846 E. 2017/23055 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 22/02/2018 tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiisinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10472, Karar No: 2011/12220, Tarih: 05.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10472 E.  ,  2011/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, imar uygulaması esnasında 2130 ada 1 parsel olarak tescil harici bırakılan ve üzerinde terminal binası bulunan taşınmazın M.K. 999.maddesi gereğince belediye adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazda % 35 DOP dışında kalan % 15'lik kısmının belediye adına tescile muvafakat ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, pasif dava ehliyeti bulunmayan davalı aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3300, Karar No: 2020/806, Tarih: 06.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3300 E.  ,  2020/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, rücuan tazminat, birleşen davalar ise geçici iş göremezlik ödeneğinin sürekli iş göremezlik ödeneğine çevrilmesi işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne, birleşen davaların ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekiller tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava; meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un 26. maddesidir. Somut olayda; 01.06.2007 tarihinde meydana gelen meslek hastalığı sonucu %32,2 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin işverenin itirazı üzerine Yüksek Sağlık Kurulu’nun 01.09.2010 tarihli raporunda azalma kaydıyla %16,2 olarak tespit edildiği ve ayrıca sigortalıya 01.12.2010 tarihinden itibaren aylık bağlanması sebebiyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulanarak bu tarihten itibaren gelir yarıya indirilmiş olup, bu durumda, düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece, peşin sermaye değerli gelir, gelir başlangıç tarihi olan 11.06.2007 itibariyle, düşen iş göremezlik oranına göre ve 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulanmak suretiyle belirlenmeli; ilk gelire giriş tarihi ile 92. maddenin uygulandığı tarih arasındaki sürede ödenen fiili ödeme miktarının (sigortalının ödediği miktar fiili ödeme miktarının belirlenmesinde dikkate alınmalı), yarısının peşin sermaye değerli gelire eklenmesi, hesaplanan bu miktara da gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekecektir. Bu hesaplama yapılırken her halükarda hesaplanan bu miktarın ilk peşin sermaye değerli gelir miktarını geçemeyeceği ve başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gerektiği de göz önünde tutulmalıdır. Buna göre yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkelere aykırı olarak eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı-birleşen dosya davacısına iadesine, 06.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1275, Karar No: 2015/15985, Tarih: 10.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1275 E.  ,  2015/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2010/256-2012/357

Z.. Ç.. ile Hazine ve H.. Ç.. aralarındaki dava hakkında Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.10.2012 tarih ve 256/357 sayılı hükmün Daire'nin 30.10.2014 gün ve 2013/19081-2014/19518 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı H.. Ç.. vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyen davalı H.. Ç..'den alınmasına, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/568, Karar No: 2015/1505, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/568 E.  ,  2015/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/28977, Karar No: 2012/29182, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28977 E.  ,  2012/29182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankanın Çorum Şubesinden 2008 yılında 124.000,00 TL bedelli, konut kredisi kullandığını, faiz oranlarındaki düşüş nedeniyle iki kez yapılandırma yaptığını, bu kredi yapılandırmaları esnasında yapılandırma ücreti alındığını belirterek, alınan ücretten 3.255,00 TL’sinin 31/08/2009 tarihinden ve 1.678,00 TL’sinin ise 31/01/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizleri ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu 2012/28977-29182

hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı çerçevesinde ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8482, Karar No: 2007/9245, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8482 E.  ,  2007/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22.2.2007 gün ve 2007/937-1663 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın öncesinin yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; orman tahdit sınırlan dışında kalan yayla olduğu tespit edilen kısım ile ilgili davanın kabulüne, orman tahdit sınırlan içinde kalan kısım ile ilgili davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı Hazine vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce onanmasına karar verilmiş,davalılar karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Orman Mühendisi Bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokide dava konusu taşınmazın bir kısmının 1951 yılında kesinleşen orman tahdit sınırları içinde bulunduğu bildirilmiştir. Davacı Hazinenin orman iddiası ile açtığı bir davası bulunmadığına göre orman tahdit sınırları içinde kaldığı bildirilen B harfi ile gösterilen kısım ile ilgili davanın reddi doğrudur.

2-Çekişmeli taşınmazın ... İlçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif; keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölge herkes tarafından bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kumlu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle, çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...’ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp, onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırlan içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planlan içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalıların karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.2.2007 tarih ve 2007/937-1663 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9224, Karar No: 2013/11129, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9224 E.  ,  2013/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Milas Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünün 14/10/2010 tarih 3434 sayılı yazısı ile münavebeye alınan ürünler buğday, saman ve fiğin 2008 yılı itibarıyla kuru şartlardaki dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları ile yazı ekinde bulunan Milas İlçesi 2008 Yılı Üretim Giderleri başlıklı cetvelde buğday, saman ve fiğin kuru şartlardaki dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları ayrıca gönderilmiş olup cetvellerde bulunan değerler arasında aşırı farklılık olduğu anlaşılmakta, ayrıca mahkemece hükme esas alınan 29/08/2011 tarihli bilirkişi kurulu raporunun da denetimi yapılamamaktadır.