muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/48, Karar No: 2023/1370, Tarih: 10.05.2023

II. CEVAP

Davalı; husumetin kendisine değil Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş.'ye yöneltilmesi gerektiğini, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 17.02.2020 tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, davacının, Elektrik Piyasası Serbest Tüketici Yönetmeliği'nin 5 inci maddesinin "c" fıkrası gereği yıl içinde yapmış olduğu tüketim miktarının EPDK'nın kurul kararları ile belirlenen limitleri geçmesi sebebiyle "serbest tüketici" sıfatına haiz olduğu, EPDK'nın 875 sayılı Kurul Kararı uyarınca PSH bedelinin tüketilen enerji miktarı üzerinden nispi olarak belirlendiği, ancak ilgili kararın, "sayaç okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit ücret uygulanması gerektiği" gerekçesiyle, Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E., 2011/1368 K. sayılı kararı ile iptal edildiği, bu kararda iptal hükmünün sadece serbest tüketiciye yapılan tedarikleri kapsamına aldığı, dava konusu dönemlerde maktu olarak tahsil edilmesi gereken PSH bedelinin nispi olarak tahsil edilmesi nedeniyle, 2006 Eylül ila 2006 Aralık dönemlerinde KDV dahil 61.590,07 TL ve 2007 Ocak ila 2010 Aralık dönemlerinde 467.744,34 TL olmak üzere toplam 529.334,41 TL fazladan tahsilat yapıldığı, davalının dava tarihi öncesinde temerrüde düşürülmediği, taraflar arasında imzalanan sözleşmede gecikme zammı uygulanacağına dair hüküm bulunmadığı, ancak tarafların tacir olması nedeniyle hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle; asıl davanın kabulü ile 48.817,97 TL'nin dava tarihi olan 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline; birleşen davanın kabulü ile 467.730,78 TL'nin dava tarihi olan 20.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının serbest tüketici olarak kabul edilemeyeceğini, faturalara 8 günlük süre içerisinde itiraz edilmediğini, tacir olan davacının basiretli davranmak zorunda olduğunu, tarafına husumet yöneltilemeyeceğini, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının serbest tüketici olarak kabul edilemeyeceğini, faturalara 8 günlük süre içerisinde itiraz edilmediğini, tacir olan davacının basiretli davranmak zorunda olduğunu, tarafına husumet yöneltilemeyeceğini, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; EPDK 'nın 875 sayılı kararında perakende satış hizmeti verilen tüm kullanıcılara kwh bazında belirlenen perakende satış bedelinin uygulanacağının belirtildiği, Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E., 2011/1368 K. sayılı kararı ile sayaç okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı, bu nedenle abone başına sabit ücret uygulanması gerektiğinden bahisle, EPDK 'nın 875 sayılı kararının iptaline karar verildiği, Danıştay Dava Daireleri Kurulunun 24.05.2012 tarihli ve 2011/1901 E., 2012/798 K. sayılı ilamı ile bu kararın serbest tüketiciler ile sınırlı olarak uygulanacağı belirtilerek onandığı, EPDK 'nın iptal edilen 875 sayılı kararı uyarınca ilgili dönemlerde fazladan tahsil edildiği iddia olunan PSH bedelinin istirdadı istemiyle eldeki davanın açıldığı, davacının tüketimlerinin 2006 yılı Eylül ayı ile 2010 yılı Aralık ayı arasındaki dönemde serbest tüketici sınırları dahilinde olduğunun belirlenmiş olmasına göre, geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle davalı şirket tarafından fazladan tahsil edilen PSH bedellerinin davacı şirkete iade edilmesi gerektiği, bilirkişi raporu ile belirlenen tutarın davalıdan tahsiline karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, düzenleyici işlemlerin iptalinin sadece devam eden işlemleri etkileyebileceğini, oysa taraflar arasındaki sözleşmeden doğan borçların ifa edilmesiyle birlikte sona erdiğini, EPDK'nın düzenleyici işleminin iptalinden etkilenmeyeceğini, davacıdan tahsil edilen bedellerin hukuka uygun olduğunu, bilirkişi raporunda hesaplamanın hatalı yapıldığını, raporun hükme esas alınamayacağını, davacının " serbest tüketici " sıfatının bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (EPDK) 875 sayılı kararı ile 01.09.2006 ila 31.12.2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde perakende satış hizmet (PSH) tarifesinin kwh bazında belirlenmesine ilişkin 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan dönemlerde faturalara yansıtılarak davalı şirket tarafından nispi olarak fazladan tahsil edildiği iddia olunan PSH bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun (6446 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (cc) bendine göre serbest tüketici; "Kurul tarafından belirlenen elektrik enerjisi miktarından daha fazla tüketimi bulunduğu veya iletim sistemine doğrudan bağlı olduğu veya organize sanayi bölgesi tüzel kişiliğini haiz olduğu için tedarikçisini seçme hakkına sahip gerçek veya tüzel kişiyi ifade eder. "

2. Yine Elektrik Piyasası Serbest Tüketici Yönetmeliğinin "Serbest tüketici kapsamı" başlıklı 5 inci maddesi; " Aşağıdaki koşulları sağlayan tüketiciler serbest tüketici olarak kabul edilir;

a) İletim sistemine doğrudan bağlı olan tüketiciler,

b) Bir önceki takvim yılına ait toplam elektrik enerjisi tüketimleri serbest tüketici limitini geçen tüketiciler,

c) İçinde bulunulan yılda gerçekleşen toplam elektrik enerjisi tüketimleri serbest tüketici limitini geçen tüketiciler,

d) Kendi üretiminden tükettiği miktar dahil toplam elektrik enerjisi tüketim miktarı serbest tüketici limitini geçen otoprodüktör lisansı sahibi tüzel kişiler,

e) Bir önceki takvim yılındaki tüketimi serbest tüketici limitini geçmeyen ancak, içinde bulunulan yılda serbest tüketici limitini geçeceğini ilgili dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiye taahhüt eden ve bağlantı anlaşması veya abonelik sözleşmesindeki bağlantı gücü veya sözleşme gücü dikkate alınarak hesaplanan tüketim değeri serbest tüketici limitini geçen tüketiciler,

f) İçinde bulunulan yılda serbest tüketici limitini geçeceğini ilgili dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiye taahhüt eden ve bağlantı anlaşmasındaki bağlantı veya sözleşme gücü dikkate alınarak hesaplanan tüketim değeri serbest tüketici limitini geçen yeni tüketiciler." hükmünü içermektedir.

f) İçinde bulunulan yılda serbest tüketici limitini geçeceğini ilgili dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiye taahhüt eden ve bağlantı anlaşmasındaki bağlantı veya sözleşme gücü dikkate alınarak hesaplanan tüketim değeri serbest tüketici limitini geçen yeni tüketiciler." hükmünü içermektedir.

3. Diğer taraftan, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’na (4628 sayılı Kanun) 5496 sayılı Kanun ile eklenen ve 24.05.2006 tarihinde yürürlüğe giren geçici 9 uncu madde ile konu ile ilgili düzenleyici idari işlem yapma yetkisi EPDK’ya verilmiş ve EPDK da bu doğrultuda yukarıda sözü edilen metodolojiyi onaylayarak yürürlüğe koymuştur. İşbu düzenleyici işlemin iptali istemiyle açılan davaya bakan Danıştay 13. Dairesi; sayaç okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin, abone grubuna ve tüketilen enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit bir ücret olarak uygulanması gerektiği gerekçesiyle, 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E. 2011/1368 K. sayılı ilamıyla metodolojinin Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendini iptal etmiş, anılan karar Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24.05.2012 tarihli ve 2011/1901 E. 2012/798 K. sayılı kararıyla; daire kararının, serbest tüketicilerle sınırlı olarak uygulanması gerektiği belirtilmek suretiyle onanarak kesinleşmiştir.

4. Bir idari işlemin yargısal bir kararla iptali halinde, bu iptal kararlarının işlemin yapılması sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu, başka bir anlatımla, işlemin tesis edildiği tarihten önceki hukuki durumun geçerliliğini sağladığı, İdare Hukukunun bilinen ilkelerindendir. Yargı mercileri tarafından idari bir işlemle ilgili olarak verilen iptal kararının doğurduğu bu sonucun, verilen iptal kararı ister usul yönünden, isterse esas noktasından verilmiş olsun, hiçbir şekilde değişmeyeceği açıktır.

5. Zira, anılan İdare Hukuku ilkesinden dolayı idare, iptal kararının amaç ve kapsamına göre yeni bir işlem ya da işlemler yapmak, iptal edilen işlemden doğan sonuçları ortadan kaldırmak, işlemin hiç yapılmamış sayılmasının bir gereği olarak önceki hukuki durumun geçerliliğini sağlamakla yükümlü bulunmaktadır (Danıştay İdari Dava Daireleri 20.10.2005 tarihli ve 2003/977 E., 2005/2500 K. sayılı kararı da aynı yöndedir).

5. Zira, anılan İdare Hukuku ilkesinden dolayı idare, iptal kararının amaç ve kapsamına göre yeni bir işlem ya da işlemler yapmak, iptal edilen işlemden doğan sonuçları ortadan kaldırmak, işlemin hiç yapılmamış sayılmasının bir gereği olarak önceki hukuki durumun geçerliliğini sağlamakla yükümlü bulunmaktadır (Danıştay İdari Dava Daireleri 20.10.2005 tarihli ve 2003/977 E., 2005/2500 K. sayılı kararı da aynı yöndedir).

6. Buna bağlı olarak, iptal edilen idari işleme bağlı olan diğer işlemler de ortadan kalkar. İptal kararlarının bu özelliği, dava konusu idari tasarruftan önceki hukuki durumun sağlanması gereğinden kaynaklanmaktadır. Bir başka ifadeyle, iptal kararları; iptal edilmiş olan idari işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hale getirmektedir. Bununla birlikte, iptal kararları herkes bakımından geçerlidir. Aynı idari işlemin iptali amacıyla başkalarının da iptal davası açmasına gerek bulunmamaktadır. İptal kararı, davacının yanı sıra iptal olunan idari işlemin etkide bulunduğu diğer kimseler hakkında da hüküm ifade etmektedir (Danıştay 2. Dairesinin 12.12.2011 tarihli ve 2011/7654 sayılı kararı da aynı yöndedir).

7. EPDK'nın 27.09.2012 tarih ve 28424 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 12.09.2012 tarihli ve 4019 sayılı Kurul Kararı ile 4628 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi hükmü çerçevesinde, dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin dağıtım şirketleri tarafından 01.01.2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine ilişkin hazırlanan “Dağıtım ve Perakende Satış Faaliyetlerinin Hukuki Ayrıştırılmasına İlişkin Usul Ve Esaslar” kabul edilerek, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin 01.01.2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta; davalı ... şirketinin davaya konu 01.09.2006 ile 31.12.2010 tarihleri arası geçiş döneminde, Danıştay tarafından iptal edilen EPDK'nın düzenleyici işlemine (metodoloji) dayanarak, abonesi olan davacı şirket adına tahakkuk ettirdiği faturalar ile tüketilen enerji miktarı (kwh) üzerinden nispi olarak PSH bedeli tahsil ettiği, diğer taraftan, anılan dönemlerde davacının yıllık enerji tüketim miktarı dikkate alındığında serbest tüketici sıfatına haiz olduğu açıktır.

2. Bu durumda, geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle, davalı şirket tarafından geçiş döneminde fazladan tahsil edilen PSH bedelinin davacıya iadesi gerekecek olup, istirdada konu alacak miktarının belirlenmesi noktasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, ayrıntılı ve açıklayıcı, hukuka uygun olduğu anlaşılmaktadır.

2. Bu durumda, geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle, davalı şirket tarafından geçiş döneminde fazladan tahsil edilen PSH bedelinin davacıya iadesi gerekecek olup, istirdada konu alacak miktarının belirlenmesi noktasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, ayrıntılı ve açıklayıcı, hukuka uygun olduğu anlaşılmaktadır.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, uyuşmazlığın abonelik sözleşmesinden kaynaklanıyor olmasına ve uyuşmazlığa uygulanması gereken zamanaşımı süresinin on yıl olmasına, bu sürenin her bir faturanın tahsil edildiği tarihten itibaren başlayacak olmasına, talep konusu fatura dönemlerinde davalıya husumet yöneltilmesinde kanuna aykırılık bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11586, Karar No: 2014/20687, Tarih: 11.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11586 E.  ,  2014/20687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 22/04/2014

Numarası : 2012/339-2014/268

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Kargo Servisi A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş buluanan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delilerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Kargo Servisi A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacılar vekili davacılardan N.. B..'ın 10/10/1997–03/06/2009 tarihleri arasında, davacı L.. K..'un ise 03/07/2001-03/06/2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştıklarını, davalı Yurtiçi Kargo Şirketinin vekalet veren, diğer davalı C.. K..'un vekalet alan konumunda olduklarını, müvekkillerinin işverence işten çıkarıldığını, bildirerek davacı Nuray için 10.000,00 TL, davacı Leyla için 6000,00 TL kıdem tazminatı ile fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili dava dilekçesinde fazla çalışma ücreti için miktar belirtmemekle birlikte 18.10.2012 tarihli beyan dilekçesi ile “şimdilik” kaydı ile 100,00 TL kısmi istekte bulunduğunu açıklamış, 3.3.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı talebini Nuray için 12.325,90 TL'na, Leyla için 7.752,85 TL'na yükselttiğini, Nuray için 13.775,41 TL, Leyla için 12.797,40 TL fazla çalışma alacağının tahsilini bu miktarlara davacıların işe giriş tarihinden itibaren faiz istediğini bildirmiştir.

Davalı şirket vekili davacılar ile müvekkili şirketin hukuki bir ilişkisi ve hizmet aktinin bulunmadığını, davacının diğer davalı C.. K..'un işçileri olduğunu, bu davalının vergi kaydı ile Zonguldak Acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, müvekkil şirketin işçiler üzerinde işin ifası yönünden emir ve talimat verme yetkisi olmadığını, işçilerin ücret ve diğer sosyal haklarını ödeme yükümlülüğünün diğer davalı işverende olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkca feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidininde açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarınını tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra açılmış olup dava dilekçesinde davacılar vekili kıdem tazminatına ilişkin davanın belirsiz alacak davası veya kısmi dava olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği kıdem tazminatı alacağının miktarının belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden kıdem tazminatına ilişkin davanın tam eda davası olarak açıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacıların kıdem tazminatı taleplerinin sadece dava dilekçesinde belirtilen miktarlar dikkate alınarak hüküm altına alınması gerekirken usulsüz ıslaha değer verilerek artırılan miktarlarında tahsiline karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Ayrıca kıdem tazminatı yönünden dava dilekçesinde faizin başlangıç tarihi belirtilmediğinden dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi faizin cinsi belirtilmediği için en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi de hatalı olmştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Kargo Servisi A.Ş.'ne iadesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10469, Karar No: 2023/1401, Tarih: 21.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10469 E.  ,  2023/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/860 E., 2016/855 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR :Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2015 tarihli ve 2015/9153 Esas sayılı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuğun, katılanın Mc Donald's isimli iş yerinde lavaboya gitmesi üzerine 19.15-19.25 saatleri arasında masa üzerinde bıraktığı cüzdanını çaldığı iddiasıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h.2, 245/1, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/860 Esas, 2016/855 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan aynı Kanun'un 245/1, 35, 31/3, 62/1, 50/3 ve 52. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ve 40,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.03.2021 tarihli ve 2016/336575 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuğun yaş küçüklüğü ve yaşam şartlarının sonucu eğitimsizliği sebebiyle söz konusu olayın mahiyetini gerçek anlamda anlayıp idrak edebilecek donanıma sahip olmadığına, zararı gerçek anlamda gidermek istediği halde pişmalığının dikkate alınmadığına, mahkemece yeterli kanaat oluşmadan hüküm kurulduğuna, verilen mahkûmiyet kararı ve adli para cezası olayın koşulları bu tür çocukların içinde bulunmuş oldukları psikoloji ve koşullar dolayısıyla cezanın amaç ve politikası ile bağdaşmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR