muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8551, Karar No: 2024/7769, Tarih: 18.12.2024

Verilen karar davacı ... İdaresi vekili tarafından; taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, verilen bu karar ile orman bütünlüğününün bozulacağı hususlarında, davalı ... vekili tarafından ise; Orman İdaresinin davası reddedildiği halde Hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmediğinden, verilen kararın bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,Harçtan muaf olduğundan Hazine ve Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına,1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7268, Karar No: 2011/7559, Tarih: 28.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7268 E.  ,  2011/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 02/03/2011 gün ve 2011/1680-2011/2099 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... İletişim Hiz. A.Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, Dairemizce onanmış; davalılardan Türkcell İletişim Hizmetleri AŞ vekili tarafından karar düzeltme istenmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü (WHO) olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37.nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler göz önüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, Dairemizce karar onandığından karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin onama kararının kaldırılıp, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı Türkcell İletişim Hizmetleri AŞ. vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 02.03.2011 gün ve 2011/1680 Esas, 2011/2099 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle davalı Türkcell İletişim Hizmetleri AŞ yararına BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davalı ... İletişim Hiz. A.Ş'den önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 28/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2013/7667, Karar No: 2013/13855, Tarih: 27.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/7667 E.  ,  2013/13855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 31.12.2004'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4678, Karar No: 2016/7481, Tarih: 27.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/4678 E.  ,  2016/7481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1-1. cümle, 297/1-2. cümle, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu uyuşturucu maddenin yapılan genel aramada sanığın tuvalette bulunduğu esnada üzerinde ele geçirilmesi şeklindeki olayda, sanığın Cumhuriyet savcılığındaki 15.05.2008 tarihli savunması ve tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanına göre eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, kesintisiz takip sonucunda uyuşturucu maddeyi henüz hakimiyet alanına geçirmediği yönündeki dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçeyle teşebbüs hükümleri uygulanarak cezasından indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18888, Karar No: 2020/797, Tarih: 21.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18888 E.  ,  2020/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/01/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışırken yaş dışında emeklilik şartlarını taşıması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ancak alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, emekliliğe dair belge sunmadığını bu nedenle tazminat hakkı olmadığı gibi diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin yaş haric emeklilik şartlarını taşıması nedeniyle davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosyada bilgi, belge ve beyanlardan davacının davalı nezdinde uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret yanında sefer primi ile çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aylık sefer sayısı belirlenirken tanık beyanı dikkat alınmıştır. Ancak yurt dışına çıkışlar ve yurda girişler kayda tabidir. Mahkemece davacının yurt dışına gidiş ve yurda dönüş kayıtlarına göre sefer sayısının ve buna bağlı olarak ücretin belirlenmesi gerekirken tanık beyanına göre hesap yapan rapor itibar edilmesi hatalıdır.

3- Yine, davacının yaptığı iş dikkate alınarak, kayıtlara göre yurt dışında (seferde) olduğu sürelerde ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yaptığının kabul edilmesi gerekirken tanık beyanlarına göre alacağın belirlenmesi isabetsizdir. Bu alacak kalemide kayıtlara göre belirlenmelidir.

3- Yine, davacının yaptığı iş dikkate alınarak, kayıtlara göre yurt dışında (seferde) olduğu sürelerde ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yaptığının kabul edilmesi gerekirken tanık beyanlarına göre alacağın belirlenmesi isabetsizdir. Bu alacak kalemide kayıtlara göre belirlenmelidir.

4- 4857 sayılı Kanunun 53. maddesine göre hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar olan işçilerin yıllık izin süresi 14 gün, beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanların ise 20 gün olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 7 tam yıllık hizmet süresinin her yılı için 20 gün üzerinden yıllık izin süresi hesabı yapılması da hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29743, Karar No: 2015/11447, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29743 E.  ,  2015/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1282-2014/1423

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1886, Karar No: 2020/939, Tarih: 05.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/1886 E.  ,  2020/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19/11/2015 gün ve 2014/429-2015/871 sayılı kararı bozan Daire'nin 26/01/2018 gün ve 2016/1884 -2018/707 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacılar vekili ve davalı Şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili müvekkillerinin davalı Mensa Sınai Ticari ve Mali Yatırımlar A.Ş.'nin borsada işlem gören hisselerinin bir bölümünün sahibi olduklarını, SPK kararları gereğince 08.10.2013 tarihinde Olağanüstü Genel Kurul toplantısı yapıldığını, müvekkillerinin bu toplantıya katılarak gündemin 11 ve 12. maddelerine ret oyu kullandıklarını ve toplantı tutanağına muhalefet şerhlerini düştüklerini, ayrılma haklarını kullandıklarını, davalı şirketin 10.10.2013 tarihinde özel durum açıklaması ile Kamu Aydınlatma Platformu'na yaptığı bildirimde ayrılma hakkını kullanım taleplerinin tamamının karşılanmasına dair yatırımcıların ellerindeki paylarını virmanlayacakları hesabın şirket tarafından açıklanarak bildirileceğine dair açıklamada bulunduğunu, akabinde 23.10.2013 ve 06.11.2013 tarihlerinde hisselerin gönderileceği ilgili aracı kurum ve hesap bilgilerini daha sonra da hisselerin gönderilmesi gerektiğinin kamuya bildirdiğini, bunun üzerine ayrılma hakkını kullanan yatırımcılardan 89 kişinin bu tarihler arasında hisselerini virmanladığını, davalı şirketin 22.11.2013 tarihinde yaptığı açıklamada parasının olmadığını ve belli gerekçelerin oluşması halinde ayrılma haklarını kullanan yatırımcıların bedellerinin ödenebileceğini ve şartların gerçekleşmemesi durumunda tüm tasarrufunu elinde bulundurduğu yatırımcıların bu hisselerini virmanlandığı tarihten yaklaşık 3 ay sonra yani 30.01.2014 tarihinde geri göndereceğini belirten ticari ahlaka, iyi niyete ve teamüllere aykırı açıklamada bulunduğunu, müvekkili yatırımcıların Sermaye Piyasası Kuruluna şikayette bulunduklarını, Borsa İstanbul A.Ş. tarafından 31.12.2013 tarihli bildirimle davalı şirketin kottan çıkarılarak gözaltı pazarına alındığını, şirket yönetim kurulu başkan yardımcısı Faik Ulutaş'ın SPK'nin 01.10.2013 tarihli bülteninde alınan kararla yasaya aykırı eylemlerde bulunması sebebiyle 6 ay işlem yasağı konulduğunu, piyasa değerinin çok çok üzerinde değerleme yapılarak şirket yönetim kurulu tarafından iştirak edinimi olarak satın alınan ve şirketi işlemez hale getiren iştirak edinimlerinin dürüstlük kuralına aykırı olarak kabul edildiğini, iptali gerektiğini, Bakırköy 3. Noterliği kanalıyla davalıya ihtarname keşide edilerek ayrılma hakkı bedellerinin ödenmesi talep edilmiş ise de, davalının bu bedelleri ödemediğini ileri sürerek davalı şirketin 08.10.2013 tarihinde yapılan Genel Kurulunda alınan 11. 12. ve 13. numaralı gündem maddelerinde alınan kararların dürüstlük kuralına aykırılıktan dolayı TTK'nin 445, 446/1-a maddeleri gereğince iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/82 Esas sayılı dava dosyasında davacı vekili davalı şirketin 08.10.2013 tarihinde yaptığı olağanüstü genel kurulun 11. maddesi uyarınca sermaye azaltım ve eş zamanlı arttırım kararı verdiğini, TTK'nin sermaye azaltımına ilişkin düzenlenen maddelerine uygun işlem yapılmadığını ileri sürerek davalı şirketin 08.10.2013 tarihli Olağanüstü Genel Kurulunda karara bağlanan gündemin 11. maddesinin butlanının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Esas ve birleşen dosyada davalı şirket vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre iptali talep edilen genel kurul kararlarından sermaye artırımına ilişkin 11 nolu kararının tescil ve ilan edilmediği gerekçesiyle butlanına, 12 ve 13 no'lu kararlar bakımından iptal koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle 12. ve 13. maddelerinin iptali taleplerinin reddine, birleşen davada ise davacı ...'ün davalı şirkette pay sahibi olmadığı gerekçesiyle aktif husumeti bulunmadığından birleşen davanın aktif husumet yokluğundan reddine dair verilen karar esas davada davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez esas davada davacılar vekili ve davalı şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacılar vekili ve davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacılar ve davalı şirkket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davacılar ve davalı şirketten ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.