muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14310, Karar No: 2012/571, Tarih: 24.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14310 E.  ,  2012/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar Dairemizin 21.09.2011 gün ve 4686-9347 sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine bu defa davalılardan ... Mermer San.Tic.Ltd.Şti. tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 885 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkin olup davalı paydaşlardan ... Mermer Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından Yargıtay ilamında maddi hata yapıldığı ileri sürülerek karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Her ne kadar HMUK’nun 440. maddesinin III. fıkrasının 2 No’lu bendi uyarınca paydaşlığın giderilmesine ilişkin hükümlere karşı karar düzeltme yolu kapalı ise de, maddi hata yapıldığının ileri sürülmesi halinde bu kararın düzeltilmesine ilişkin istemin incelenmesi gerekir.

Maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunan paydaş ... Mermer Sanayi Tic.Ltd. Şti. vekili yasal süresi içinde verdiği 1.11.2011 tarihli dilekçesinde, kararın müvekkiline 8.2.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, kendilerinin de yasal süresi içinde 11.2.2011 tarihinde temyiz isteminde bulunduklarını, buna rağmen Yargıtay’ca davacı vekiline hükmün 31.1.2011 tarihinde tebliğ edilmesi esas alınarak ve temyiz isteminin süresinde olmadığı belirtilerek, temyiz istemlerinin süre yönünden reddine karar verildiğini ileri sürmüştür. Gerçekten de dosyanın incelenmesinde paydaş davalı ... Mermer Sanayi Tic Ltd Şti’ye hükmün 8.2.2011 tarihinde işçisi ... imzasına tebliğ edildiği, vekilinin de yasal sekiz günlük temyiz süresi içinde 11.2.2011 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği, buna rağmen Dairemizce sehven davacı vekili Av. ...’e hükmün 31.1.2011 tarihinde tebliğ edildiği belirtilmek suretiyle davalı ... Mermer Sanayi Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği,oysa açıklandığı üzere temyiz isteminin süresinde olduğu bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalı ... Mermer Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 21.9.2011 gün ve 2011/4686 esas 2011/9347 karar sayılı süre yönünden temyiz isteminin reddine kararının kaldırılmasına oy birliği ile karar verilip davalı ... Mermer Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yönünden dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 56.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8677, Karar No: 2007/9261, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8677 E.  ,  2007/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 9.3.2007 gün ve 2007/1006-2408 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 9.3.2007 tarih ve 2007/1006-2408 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28243, Karar No: 2014/19040, Tarih: 03.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28243 E.  ,  2014/19040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/178288

MAHKEMESİ : Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2011/273 (E) ve 2012/23 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Yasanın 142/1-b, 116. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı gözetilerek; hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu katılandan sorularak ve gerekirse keşif yapılarak belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesine göre hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3346, Karar No: 2018/1540, Tarih: 21.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3346 E.  ,  2018/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymayan sanığa “mazeretsiz olarak gelmediği takdirde yokluğunda hüküm verileceği” uyarısını içeren davetiye tebliğ edilmeden ve savunması alınmadan mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle CMK’nın 145, 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18115, Karar No: 2015/7655, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18115 E.  ,  2015/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 51/1-3-6-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki hurda yüklü kamyon ile gündüz vakti, hurdacılar ve tamircilerin işyerlerinin bulunduğu iki yönlü sokakta gözcü bulundurmaksızın geri manevra yaptığı esnada, arka teker ile ölenin üzerinden geçtiği olayda; asli kusurlu sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2433, Karar No: 2024/4249, Tarih: 13.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2433 E.  ,  2024/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2016/259 E., 2016/583 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Somut olayda sanığın temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte, suça konu eşyaları şikâyetçinin bağ evinin zincirli asma kilidini kırmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüş,

eylemin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden; 19.02.2013 tarihli hükmün diğer sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/11612 Esas, 2014/34295 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, şikâyetçinin bağ evinden bir adet motosiklet, hızar motoru, su motoru, balta, keser, bağ makası, nacak, hava pompası çalındığı, şikâyetçinin olaydan 1 ay kadar sonra suça konu motosikleti ...'ın kullanımında görüp ihbarda bulunduğu, adı geçen şahıs hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu şahsın motosikleti sanık ...'dan satın aldığını beyan etmesi üzerine ...'un evinde yapılan aramada bulunan hızar motorunun şikâyetçi tarafından teşhis edildiği, sanık ...'un suçu sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini ve çaldıkları su motorunun da sanık ...'da olduğunu söylediği, sanık ... yakalandığında su motorunun yine hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... isimli şahsa emaneten verdiğini beyan ettiği ve anılan şahıstan da su motorunun alınıp şikâyetçiye teslim edildiği, diğer eşyaların ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle şikâyetçiden TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca, kısmî iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlıktan faydalanmasına rıza gösterip göstermediği sorulmadan TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/994, Karar No: 2020/2734, Tarih: 04.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/994 E.  ,  2020/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...’ın, temyiz dışı sanık ...'ın yerine motorlu taşıt sürücü adayları sınavına girdiği ve sonrasında yapılan kontrolde başkasının yerine sınava girdiğinin tespit edildiğinden bahisle özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; dosyada mevcut tutanakların içeriğinden olayın sınav esnasında mı, yoksa cevap kağıdının doldurulup salon başkanına tesliminden sonra mı ortaya çıktığının tam olarak anlaşılamaması karşısında; öncelikle salon görevlisi olan tutanak tanıkları ... ve ...'ın tanık olarak ifadelerine başvurulmak suretiyle bu durumun açığa kavuşturulması ve olayın ...’ın "Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Salon Aday Yoklama Listesini" imzalayıp "Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Sınav Cevap Kağıdını" doldurmaya başladıktan sonra ancak salon görevlisine teslim etmesinden önce anlaşılması halinde, teslim edilen sınav cevap kağıdı belgesinin baştan itibaren görevlilerce içeriği itibarıyla sahte olduğunun bilinmesi nedeniyle hukuki sonuç doğurmaya elverişli bulunmadığı, ancak sanık ...’in gerçek kimlik ve sınava giriş belgesinde hiçbir tahrifat yapmadan "Salon Aday Yoklama Listesini" ... olarak imzalaması eyleminin TCK'nin 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesi sırasında memura yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı, olayın cevap kağıdının doldurularak sınav salonunda görevli olan salon başkanı ve sınav gözetmenine

teslim edilip bu kişiler tarafından imzalanmasından sonra tespit edilmesi halinde ise, eylemin TCK'nin 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma sonucu özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17799, Karar No: 2020/15021, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17799 E.  ,  2020/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ: İşyeri dokunulmazlığını ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 116/2, 116/4, 119/1-c madderi için öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı görülmekle tebliğnamede düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2539, Karar No: 2019/4558, Tarih: 23.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2539 E.  ,  2019/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-b, 35, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile mağdur ... ve temyiz dışı mağdur ...'un önceden birbirleriyle tanıştıkları ve aralarında hiç bir husumetin bulunmadığı, olay günü sanığın saat 23.00 sıralarında, önce sebepsiz yere, işyerinde uyumakta olan mağdur ...'u bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, ardından mağdur ...'ın yanına giderek Şehmus'u bıçakladığını söylediği, akabinde de bu kez yine sebepsiz yere mağdur ...’a bıçakla üç kez vurarak karaciğer, mide, bağırsak ve pankreas harabiyetiyle, hayati tehlike geçirecek şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulamalar sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde daha az yaralanmalarda uygulama olanağı bulunan 14 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik canavarca hisle öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir nedenin bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin, sübuta, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "anayasa mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek tck'nın 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.