muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21764, Karar No: 2015/22820, Tarih: 18.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21764 E.  ,  2015/22820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 07.03.3007 tarihli dava dilekçesi ve 14.11.2011 tarihli birleşen dosya dava dilekçesi ile davalı ... Belediyesinden temizlik ihalesi alan davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 107. maddesinde, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109. maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinde de açıla bilirlik şartı, alacağın konusu miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini istiyorsa onu açık şekilde yazar. Kısmi davada, davacının dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir. Belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini istiyorsa onu açık şekilde yazar. Kısmi davada, davacının dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir. Belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değil ise mahkeme, talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka talep sonucunun açık olmaması halinde, dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutularak davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda, davacının iş akdi 15.11.2006 tarihinde sona ermiş olup davacı 07.03.2007 tarihinde asıl dava ile tazminat ve bazı ücret alacaklarını davalı şirketten talep etmiş 14.11.2011 tarihinde aynı taleplerini yineleyerek bu kez asıl işveren sıfatı ile davalı belediyeye dava açmış ve mahkemece her iki dava birleştirilmek suretiyle talepler hüküm altına alınmıştır. Her ne kadar belediyeye yönelik dava 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra açılmış ise de; davacı vekili 14.11.2011 tarihli dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası olduğu yönünde bir açıklamada bulunmadığı gibi talep ettiği alacakların miktarının belirlenmesini de istememiştir. Dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı ... karşı açtığı birleşen dosya ile kısmi dava açmış 06.09.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep miktarını artırmıştır. Davalı ... yönünden ıslahla artırılan fazla çalışma ücretine ıslah tarihinden dava dilekçesi ile talep edilen kısma dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, fazla çalışma ücretinin tümü için fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve ayrıca yıllık izin ücretine dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de hatalı olup bu durum bozma sebebi ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı kararı davalı şirketin temyiz etmediği de gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. ve 5. bentlerinin hükümden çıkarılarak yerine;

"4- 247,80 TL yıllık izin ücretinin davalı şirket yönünden 15/11/2006 tarihinden, davalı ... yönünden ise 14/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

5-3.522,51 TL fazla mesai ücretinin davalı şirket yönünden 15/11/2006 tarihinden, davalı ... yönünden ise 240,00 TL sinin 14/11/2011 tarihinden bakiye 3.282,51 TL sinin de 06/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Belediyeye iadesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29794, Karar No: 2015/6288, Tarih: 18.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29794 E.  ,  2015/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/44237

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2008/359 (E) ve 2012/1020 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşullarının bulunmaması nedeniyle sanık E.. B.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nin 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık G.. S.. hakkında mağdur E.. B..'ya karşı kasten yaralama, sanık E.. B.. hakkında 6136 Sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık Emrulah Bala müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının “TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 5237 Sayılı TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık E.. B.. hakkında mağdur M.. Y..'yı karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2) Sanık E.. B.. hakkında mağdur M.. Y..'yı karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık E.. B..'nın aşamalardaki savunmalarında; üç kişinin aynı anda kendisine saldırdıklarını, sanık G.. S..'nın arka cebinden bıçak çıkartarak sol baldırına sapladığını, bunun üzerine çantasında bulunan silahı çıkarıp korkutmak amacıyla havaya ateş etmek isterken, mağdur M.. Y..'nın elindeki silahı almak için elinden tuttuğu sırada silahın patladığını beyan etmesi, tanık Y.. K..'nın soruşturma aşamasıdaki beyanında; Gökay ve yanındaki iki kişinin birlikte Emrullah'a saldırdıklarını, Gökay'ın Emrullah'a kafa atması ile Emrullah'ın yere düştüğünü, Gökay ve diğer iki kişinin yerde de Emrullah'a vurmaya devam ettiklerini, kendisinin Gökay'ı tutması üzerine, Emrullah'ın diğer iki kişiyle yerde boğuştuğunu ve vurmayın diye bağırdığını, bu sefer de Gökay'ın cebinden bıçak çıkartıp rastgele sallamaya başladığını, üç kişinin birlikte Emrullah'a yüklendiği ve Emrullah'ın yüzü koyun yerde yattığı sırada silahın patladığını belirtmesi karşısında, üç kişinin birlikte sanık Emrullah'a saldırmaları sonucunda, sanık Emrullah'ın da kaçınılması mümkün olmayan saldırı karşısında silahını çıkararak, mağdur Murat'ı yaralaması şeklinde oluşan olay nedeniyle sanık Emrullah hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince uygulanan haksız tahrik indiriminin alt sınırdan uzaklaşılarak yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. B.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 18/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5736, Karar No: 2014/11795, Tarih: 28.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5736 E.  ,  2014/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki Kanun ile ilgili uyarlamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün re'sen de temyize tâbi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23380, Karar No: 2014/24158, Tarih: 18.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23380 E.  ,  2014/24158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Karaman İş Mahkemesi

Tarihi :16.09.2014

No :2013/191-2014/343

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir

Hükmün davacı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 13.04.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tazminini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı vekiline, gider avansı ile ilgili olarak eksik olan avansın iki hafta içinde ikmal edilmesi için verilen kesin süreye rağmen ikmal edilmemesi ve gider avansının yatırılmasının 6100 sayılı HMK'na göre, dava şartı olduğundan bu konuda tekrar ek süre verilmesi de mümkün olmadığından, davacı vekiline verilen kesin süreye ilişkin ara kararında alınması gereken avansın ne miktarda ve hangi işlere ilişkin olduğu, hangi iş için ne miktar avans yatırılacağı açıkça belirtilmiş ve belirtilen sürede ara karar gereğinin yerine getirilmemesinin sonuçları da açıklandığından bahisle açılan davanın dava şartı yokluğundan usûlden reddine karar verilmiştir.

Dava açarken yatırılan gider ile yargılama sırasında davacıdan bilirkişi incelemesi yaptırılması için istenen gider bir birinden farklı iki usul işlemidir. Dava açarken istenen gider, gider avansı olduğu halde, yargılama sürerken bilirkişi incelemesi yaptırılması için istenen gider delil ikamesi avansıdır. Bu iki usul işlemi HMK'da farklı maddelerde düzenlenmiş olup hüküm ve sonuçları bir birinden farklıdır. Gider avansı HMK'nun 120 nci maddesinde, gider avansının dava şartı olduğu aynı yasanın 114 üncü maddesinde, dava şartının bulunmamasının hukuki sonuçları ise aynı yasanın 115 inci maddesinde düzenlenmiştir. Delil ikamesi avansı ise HMK'nun 324 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Gider avansının yatırılmış olması bir dava şartı olup gider avansının yatırılmaması durumunda dava, dava şartı

yokluğundan usulden reddedilir. Delil ikamesi avansının yatırılmaması durumunda ise talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Gider avansı kalemleri içinde, delil ikamesi avansı kalemlerinin bulunmaması gerekir. Bir başka anlatımla, gider avansı hesaplanırken, delil ikamesi avansında yer alan kalemler (örneğin bilirkişi ücreti, keşif gideri) gider avansı hesabına dahil edilmemelidir. Bu nedenle, somut olayda mahkemece davacıdan istenen bilirkişi ücreti gider avansı olmayıp, delil ikamesi avansıdır. Az önce de belirtildiği üzere delil ikamesi avansının yatırılmamasının hüküm ve sonuçları, gider avansının yatırılmaması hüküm ve sonuçlarından farklıdır.

Özetle, mahkemece davacıdan istenen giderin yatırılmasına ilişkin davacıya süre verilmesine dair ara kararda; istenen giderin gider avansı mı yoksa delil ikamesi avansı mı olduğu açıkça belirtilmelidir. İstenen giderin miktarı net olarak kararda yer almalıdır. İstenen giderin nereye ve hangi süre içerisinde yatırılması gerektiği açıkça yazılmalıdır. Verilen sürenin kesin olup olmadığı ara kararında açıkça belirtilmelidir. Verilen kesin süre içerisinde giderin yatırılmaması durumunda bunun hüküm ve sonuçları açıkça ve tek tek ara kararda yazılmalıdır. Verilen kesin süre içerisinde giderin yatırılmaması durumunda bunun hüküm ve sonuçlarının açıkça ve tek tek davacıya (ya da vekiline) anlatıldığı da ara kararda yer almalıdır.

Dosya kapsamına göre, Mahkemece gerçek zarar hesabının yapılmasına yönelik bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılmasına dair ara karar olarak, “Bilirkişi için 250,00 TL. ücret takdirine, bilirkişi ücreti, talimat gideri ve rapor tebliği giderinin davacı tarafından yatırılan avanstan karşılanmasına, avansın eksik olması halinde davacı tarafa HMK.nun 94, 120/2, 121 maddeleri uyarınca eksik avansı ikmal etmek üzere iki hafta kesin süre verilmesine, kesin süre içinde ara kararı gereği yerine getirilmediği takdirde bilirkişi delilinden vazgeçmiş sayılacağının ve mevcut dosya kapsamına göre karar verileceğinin ihtarına (ihtarat yapıldı)” denilerek süre verildiği anlaşılmaktadır.

Bilirkişi ücretini yatırması için davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olmadığı görülmüştür. Buna göre, yatırılması istenen giderin nereye yatırılması gerektiği ara kararda belirtilmemiş, bilirkişi giderinin önce yatırılan avanstan karşılanmasına denmiş hemen devamında ise davacı tarafa bilirkişi ücretini yatırması için iki haftalık süre verildiği belirtilmiştir. Yatırılan avansın, takdir ve tespit edilen bilirkişi giderini karşılayıp karşılamadığı, avans yetersiz ise tamamlanması gereken miktarın ne kadar olduğu ara kararda yer almamıştır. Ayrıca, ara kararda, "... kesin süre içinde ara kararı gereği yerine getirilmediği takdirde bilirkişi delilinden vazgeçmiş sayılacağının ve mevcut dosya kapsamına göre karar verileceğinin ihtarına (ihtarat yapıldı)..." denmişse de yukarıda da belirtildiği üzere bilirkişi gideri delil ikamesi avansı olup, ihtara da aykırı olarak dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Öte yandan, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinin birinci fıkrasının açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak, taleple bağlılık ilkesi de gözetilmek suretiyle, hüküm kurulması gerekmektedir. Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, sorumluların toplam kusur karşılığından oluşmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında Mahkemece yapılacak iş; HMK’nun 266. maddesi uyarınca, dosya kapsamı itibariyle gerçek zarar hesabı yapılmasına karar verilecek ise, delil ikamesi avansının yatırılması için önce davacı kuruma yöntemince kesin süre verilmeli, yatırılmaması halinde aynı şekilde davalı tarafa kesin süre verilmeli, davacı ve davalı tarafça yöntemince yapılan ihtara ve kesin süre verilmesine rağmen delil ikamesi avansının yatırılmaması halinde; talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağından, hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin sorumluların toplam kusur oranına uygulanarak hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir. Kuşkusuz, üçüncü kişinin sorumluluğunun düzenlendiği 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinin dördüncü fıkrasının da gözetilmesi gereği unutulmamalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7308, Karar No: 2022/12826, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7308 E.  ,  2022/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki konut sigortasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin ... Mahallesi 806.Sk No:11 Daire 1-2-3 Yüksekova adresindeki konutlarının G.L.K.H.H Terör (grev, lokavt, kargaşalık, halk hareketleri ve terör) rizikosu kapsamında davalı şirket nezdinde konut sigortası poliçesi bulunduğunu, müvekkilinin konutunun bulunduğu Yüksekova ilçesinde 13.03.2016 tarihinden 30.05.2016 tarihine kadar sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, müvekkilinin güvenlik nedeniyle evini terk etmek zorunda kaldığını, sokağa çıkma yasağının sona ermesiyle birlikte evine geri döndüğünü, sokağa çıkma yasağı süresinde yoğun çatışmalı süreçlerin yaşandığını, bu süreçte müvekkilinin teminat altında bulunan konutu ve konutun içindeki ev eşyalarının tamamının yandığını ve kullanılamaz hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalı taşınmazın uğradığı zararlara karşılık 2.250,00 TL, sigorta kapsamındaki ev eşyası için şimdilik 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.250,00 TL tazminatın rizikonun gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini bina zararı için 133.000,00 TL, ev eşyası için 28.500,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile, 20050299 numaralı poliçe yönünden 133.000,00 TL bina zararı, 23.833,60 TL eşya zararı olmak üzere toplam 156.833,60 TL sigorta tazminatı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta poliçesi limitlerinde kalmak kaydıyla davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, 20050301 ve 20050302 numaralı poliçeler yönünden davacının davasından feragat etmesi nedeniyle bu poliçeler bakımından feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.