muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2645, Karar No: 2006/6237, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2645 E.  ,  2006/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :7.12.2005

Nosu :105-429

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalının tahkim itirazının reddine, mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının bayii olan müvekkilinin bayilik sözleşmesinin davalı tarafından usul ve yasaya, bayilik sözleşmesine aykırı olarak fesh edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla 8.830.00 YTL maddi, 1.270.00 YTL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahı yeri olan Beyoğlu mahkemeleri olduğunu bildirirerek yetki ve tahkim itirazında bulunduğu gibi esasen de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayda tahkim şartları oluşmadığından davalının tahkim itirazının reddine, yetkili mahkemenin İstanbul Ticaret Mahkemesi olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine, dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekili süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesi ile esasa ilişkin savunmalarıyla birlikte yetki ve tahkim itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalının yetki itirazı yerinde bulunarak İstanbul Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir. Davalının tahkim itirazının yetkili mahkemece incelenmesi gerektiği düşünülerek mahkemece yetkisizlik kararı verilmekle yetinilmesi gerekirken tahkim itirazının da reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2011/7836, Karar No: 2012/229, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7836 E.  ,  2012/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçundan sanık Raşit Büyükbaş'ın İİK'nun 345/a maddesi gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179 ve TTK’nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip, iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. Şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçların neler olduğunu açıkça belirtmeyen, denetime elverişli olmayan, sadece 2008 yılı yevmiye defteri kayıtları esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporu dayanak yapılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de; Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçu icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi ancak bir kere işlenebileceğinden, aynı suçtan dolayı Adana 3.İcra Mahkemesinin 2010/315-316-317-318-319-321 esas sayılı dosyaları ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılan ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen bu dosyaların birleştirilerek, suçun tek suç olup olmadığı ya da sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin birinci veya ikinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediği hususlarının tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10009, Karar No: 2014/8022, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10009 E.  ,  2014/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri, takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53371, Karar No: 2014/4687, Tarih: 17.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53371 E.  ,  2014/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2009/407-2011/871

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak çalışırken 15.04.2009 günü alacakları ödenmediğinden akdi haklı sebeple feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. Şirketi vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ücret alacağının bir kısmının fesihten sonra ödenmesi ve bakiyesinin ödenmediğine dair davacının yemin etmesi sebebiyle feshin haklı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak 10.10.2004-10.10.2006 ve 16.01.2007-15.04.2009 arasında 2 dönem hâlinde çalışmıştır.

Dosyaya sunulan 11.10.2006 tarihli dilekçe ile davacı, ilk dönem çalışmasını istifa ile sonlandırmıştır. Davacı bu belgeye karşı irade fesadı veya imza inkârı iddiasında bulunmamıştır. Bilirkişi, kıdem tazminatı alacağını, ilk dönem dışlanmış ve dışlanmamış olarak seçenekli şekilde hesaplamıştır.

Davacı, ıslah dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak ilk dönem dışlanmış tutar üzerinden talebini arttırmış, Mahkemece, raporun hangi seçeneğine göre karar verildiği açıklanmadan taleple bağlı kalınarak kıdem tazminatı alacağı hakkında ıslahtaki tutar üzerinden hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, istifa ile sona eren dönem tartışılmadan ve raporun hangi seçeneğine göre karar verildiği açıklanmadan hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16206, Karar No: 2015/2728, Tarih: 26.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16206 E.  ,  2015/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğundan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki satım sözleşmesine dayalı olarak açık hesap şeklinde işlem yaptıklarını, davalı yedinde 375.891,00 TL değerinde mal karşılığı bulunmayan çek, bono ve nakit bulunduğunu ancak bu bedelin de tamamen davalıya ödenmemiş olması nedeniyle sonraki ödeme ihtimaline göre ıslah edilmek ya da istirdat istemine dönüştürülmek üzere şimdilik 15.500,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde kısmi dava olarak talepte bulunulmuş ise de açıkça borçlu olmadığı miktarın belirtilmiş olması nedeniyle kısmi dava açmasında hukuki menfaati olmadığı gerekçesi ile davanın HMK 144. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.'nun 109/2 maddesi “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz” hükmünü, HMK.'nun 115/2 maddesi ise “Mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda davacı, 15.04.2014 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan şimdilik 15.500 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ederek kısmi dava açmıştır. 6100 sayılı HMK'nın yürürlük tarihinden sonra kısmi dava açılamaz. Zira taraflar arasındaki satım ilişkisinde davacının avans niteliğindeki ödeme miktarını belirlemesi mümkündür. Dava dilekçesinde de bu miktar belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dava ve usul ekonomisi bakımından HMK.'nun 115/2 maddesi uyarınca davasını tam dava olarak devam ettirmesi ve harcı tamamlatması konusunda davacı vekiline kesin süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması gerekirken bu yönler gözetilmeksizin davanın esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12687, Karar No: 2017/1025, Tarih: 13.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12687 E.  ,  2017/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141 ve 142. maddelerine göre tazminat talep eden davacı ... vekilinin davalı ... aleyhine açtığı tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda, 98,63748 Türk lirası maddi tazminat ve 200,00 Türk lirası manevi tazminat ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesi yollamasıyla tarifenin 12. maddesi gereğince 298,63748 Türk lirası vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2013/389 - 592 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/3. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında tarifenin üçüncü kısmı gereğince avukatlık ücretine hükmolunacağının ancak hükmolunacak avukatlık ücretinin aynı tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olamayacağının belirtildiği dikkate alınmadan, davacı yararına anılan tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün onuncu sırasında belirlenen 2.640 Türk lirası tutarındaki maktu vekalet ücretinin altında kalacak şekilde 298,63748 Türk lirası vekalet ücretine hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 17.11.2016 tarih ve 94660652 – 105 – 73 – 9778 – 2016 – Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2016 tarih ve 2016/392922 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Kesin hüküm otoritesini ortadan kaldırdığından ancak hükme etkili ve başka türlü giderilmesi imkanı olmayan hukuka aykırılıkların varlığı halinde istisnai bir çare olarak kullanılabilir. Bu açıklamalar ışığında vekalet ücreti hususunun kanun yararına bozmaya konu olamayacağı anlaşıldığından,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14849, Karar No: 2010/13969, Tarih: 20.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/14849 E.  ,  2010/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun kapıları açık ve kontak anahtarı üzerinde olduğu şekilde sokağa park ettiği otomobilinin içerisine binerek üzerindeki anahtarla çalıştırıp çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 142/1-e.maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5440, Karar No: 2021/13323, Tarih: 13.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5440 E.  ,  2021/13323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : 1) ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarih ve 2019/177 Esas - 2019/376 Karar sayılı kararı ile; TCK'nin 82/1-b, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına mahkumiyet,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.07.2020 tarih ve 2020/250 Esas - 2020/1155 Karar sayılı kararı ile; İstinaf başvurularının kabulü ile müebbet hapis cezasının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle TCK'nin 82/1-b, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkumiyet

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.07.2020 tarih ve 2020/250 Esas - 2020/1155 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan Bakanlık vekilinin 23.07.2020 tarihli dilekçesinde hükmün onanması talep edildiğinden, temyiz iradesi içermediği değerlendirilmiştir.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maktulü benzin döküp yakarak ölümüne neden olan sanığın eylemi eziyet çektirerek öldürme suçunu oluşturduğu halde gerekçede canavarca hisle öldürme suçu olarak kabul edilmesi, her iki suçun aynı cümle içinde TCK'nin 82/1. maddesinin "b" bendinde düzenlenmesine ve uygulamanın sonucuna göre bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.07.2020 tarih ve 2020/250 Esas - 2020/1155 Karar sayılı “İstinaf başvurularının kabulü ile müebbet hapis cezasının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası”na dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, suçun niteliğine, eksik ve hatalı karar verildiğine, sanığın öldürme amacı ile hareket etmediğine, eylemin taksirle gerçekleştiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, ... ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” ... Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13507, Karar No: 2021/14398, Tarih: 16.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13507 E.  ,  2021/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Müştekinin aşamalarda alınan ifadesinde, suç tarihinde çalıştığı ... AVM'nin C kapısı motosiklet otopark alanına kilitlemeden park ettiği motosikletinin çalındığını beyan ettiği, dosyada motosikletin bulunduğu yere ilişkin olay yeri inceleme raporu bulunmakla birlikte hırsızlık eyleminin gerçekleştiği olay yerine ilişkin herhangi bir olay yeri inceleme raporu veya görgü ve tespit tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususunda oluşan şüphenin giderilmesi bakımından, müştekiden sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif de yapılarak, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK’nın 142/2-h. maddesi veya aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8341, Karar No: 2013/12940, Tarih: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8341 E.  ,  2013/12940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 09.09.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 06.07.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1861, Karar No: 2017/5908, Tarih: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1861 E.  ,  2017/5908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I.Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II.Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II.Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Katılan ... hakkında, çeşitli kurumlara fatura borcu olan şahıslardan aldığı fatura bedellerini yatırmayarak uhdesinde bıraktığı iddiasıyla yapılan şikayet üzerine, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/12117 ve Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/34807 soruşturma sayılı dosyaları üzerinden soruşturmaların yürütüldüğü, suç tarihinde avukat olan sanık ...'ın, Beyoğlu 42. Noterliği'nce düzenlenen 01/05/2006 tarih ve 319 yevmiye sayılı vekaletname ile katılanın avukatlığını üstlendiği, dosyalardaki mağdur sayısının 72 kişi olmasına karşın, sanığın katılana, kendisi hakkında 216 veya 220 kişinin şikayette bulunduğunu, toplam zararlarının yaklaşık 80.000,00 Türk Lirası ile 90.000,00 Türk Lirası arasında olduğunu ve mağdurların zararlarının giderilmesi gerektiğini belirterek şikayette bulunan kişilere ödenmek üzere banka havaleleri yoluyla toplam 75.000,00 Türk Lirası parayı katılandan aldığı, yine mağdurlara ödenmek üzere elden 25.000,00 Türk Lirası tutarında parayı aldığı, sanığın katılandan almış olduğu paraları dosya mağdurlarına ödemediği gibi, katılana da iade etmediği, Bakırköy 12.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/640 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 19.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda, fatura bedeli ödenmeyen müşteri sayısının toplam 110 olarak belirlendiği ve bu müşterilere ödenmesi gereken fatura bedelinin de 16.077,50 TL olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalarda, 75.000 TL tutarındaki paranın vekalet ücreti olduğunu savunmasına karşın, buna ilişkin aralarında bir vekalet sözleşmesinin bulunmadığı gibi, 16.000 TL tutarındaki mağdurların zararı nedeniyle, 75.000 TL gibi bir rakamın vekalet ücreti olarak katılan tarafından sanığa verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, yine sanığın Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/460 Esas sayılı dosyasında 25.03.2010 tarihli oturumda, 226 kişinin zararının karşılandığı yönünde beyanda bulunduğu, bu şekilde sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, dosyadaki belgeler ile tüm kapsamına göre, sanığın, mağdurların zararlarının giderilmesi gerektiğini belirterek ve mağdur sayısını da fazla göstererek şikayette bulunan kişilere ödenmek üzere ödenmeyen fatura bedelinden çok daha yüksek miktarda parayı katılandan aldığı ve parayı mağdurlara ödemediği gibi katılana da iade etmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-i maddesinde düzenlenen “serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.