muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7688, Karar No: 2014/7392, Tarih: 13.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7688 E.  ,  2014/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/127-2013/599

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların evli olup ayrı yaşadıklarını, davalı kadın lehine 1500 TL tedbir nafakası bağlandığını, ancak davacının nafakanın hükmedildiği tarihten sonra emekli olduğunu ve bu nafakayı ödeyecek gücünün bulunmadığını beyan ederek, nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine karar verilmiş, verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 17769-23108 sayılı kararı ve "yerel mahkemenin yetkili olup, davanın esastan incelenmesi gerektiği" gerekçesi ile bozularak mahkemesine iade edilmiş, mahkemece bozmaya uyulmakla yapılan yargılama neticesinde aylık nafakanın 500 TL'ye indirilmesine karar verilmiş, verilen karar her iki tarafça da temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, hükmolunan tedbir nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunun 183/6 maddesinde; "eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar" denilmektedir.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Birliğin giderlerine katılmada ise eşlerin "güçleri" esas alınmıştır. Davacı (koca) birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Davalı (kadının) maaşı olması, gelirinin davacı (kocadan) az olması veya çok olması, davacı (kocanın) ortak giderlere katılma yükümlülüğünü büsbütün ortadan kaldırmaz. Zira, evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için, eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gereken bazı ortak giderler mevcuttur. Bu giderlere örnek olarak, kira parası, yakıt parası, elektrik, su ve telefon parası gibi giderler gösterilebilir.

Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini, ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Mahkeme, davacının nafakanın kaldırılması talebini reddetmiş, ancak çoğun içinde azı da bulunur ilkesi gereğince ödenen nafaka miktarını indirmiştir. Bu indirmeyi yaparken, tarafların ekonomik durumlarını dikkate almış, ancak yeterli bir araştırma yapmadan hüküm tesis etmiştir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının ayrıntılı bir şekilde araştırılmasından sonra, hakkaniyet kuralları da gözetilerek, ödenen nafakadan uygun bir indirim yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının ayrıntılı bir şekilde araştırılmasından sonra, hakkaniyet kuralları da gözetilerek, ödenen nafakadan uygun bir indirim yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7720, Karar No: 2013/14361, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7720 E.  ,  2013/14361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ücretlerinin geç ödendiğini, ücretinden haksız kesintiler yapıldığını, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal ... genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin alacağının bulunduğunu, hiç ücret zammı yapılmadığını, işyerinde bezdirme politikası uygulandığını, bu gerekçelerle iş akdini haklı nedenlere Doğubayazıt Noterliğinin 23.08.2010 tarih ve 8121 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal ... genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 20.08.2010 tarihinde babasının hasta olduğunu söyleyerek izin alıp işyerinden ayrıldığını, dönmeyince aradıklarını, davacının istifasını vereceğini söylediğini, mazeretsiz ve izinsiz işe gelmeyen davacının iş akdinin noter kanalıyla 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının iş akdini 23.08.2010 tarihinde feshetmesine rağmen 21.08.2010 tarihinde başka şirkette çalışmaya başladığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, alacaklarının bulunmadığı gibi davacının iş akdi fesih ihtarından önce 21.08.2010 tarihinde 1002630 numaralı başka bir işyerine girişinin yapıldığı, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, alacaklarının bulunmadığı gibi davacının iş akdi fesih ihtarından önce 21.08.2010 tarihinde 1002630 numaralı başka bir işyerine girişinin yapıldığı, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı 23.08.2010 Pazartesi günü davalı işverene noterden çektiği ihtarname ile iş akdini ücretlerini geç aldığı, ücretlerinden haksız kesinti yapıldığı, hafta tatillerini kullanmadığı, sigorta primlerinin 15 gün üzerinden yatırıldığı, fazla mesailerini alamadığı, ücretinden haksız kesinti yapıldığı, zam alamadığı, işyerinde bezdirme politikası uygulandığı gerekçeleriyle iş akdini feshettiğini bildirmiştir. SGK hizmet cetvelinde davacının 21.08.2010 tarihinde başka bir işyerinde işe başladığı görülmektedir. İş akdini haklı nedenle fesheden kişinin yeni bir iş bularak çalışmak yasal hakkıdır. Davacı tatil günü başka bir işyerinde işe başlamış, ilk iş günü de işverene iş akdini feshettiğini bildirmiştir. Bu durumda araştırılması gereken husus davacının iş akdini haklı nedenle feshedip feshetmediğidir. Dosya içerisinde bulunan 15.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda takograf kayıtlarına dayanarak davacının 01.01.2008-30.06.2010 tarihleri arasında çalıştığı hafta tatilleri gözetilerek hafta tatili ücretleri hesaplanmıştır. Davacı hem yurtdışı hem yurtiçinde şoförlük yaptığını ileri sürmüş, davacı tanıkları da davacının yurtiçi ve yurtdışına ... yaptığını beyan etmişlerdir. Yurtdışına ... yapan şoförlerin Türkiye sınırından çıkana kadar çalıştığı hafta tatilleri ile yurtiçine ... yapan tır şoförlerinin çalıştığı hafta tatillerinin işverence ödenmesi gerekir. Mahkemece yapılacak iş davacının yurda giriş çıkış kayıtları da gözetilerek yurtiçinde çalıştığı hafta tatili bulunup bulunmadığı yeniden bilirkişiye tespit ettirilmesi ile hafta tatili alacağı olup olmadığı belirlenip davacının iş akdini haklı nedenle feshedip etmediği değerlendirilerek davacının kıdem tazminatı ve hafta tatili alacağı hakkında bir karar vermektir.

Mahkemece prim ödendiğinden yurtiçinde çalışan tır şoförlerinin hafta tatili ücreti talep edemeyeceği ve davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini ispat edemediği, fesihten önce başka bir işyerinde işe girdiği gerekçesi ile davanın tümden reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10413, Karar No: 2014/14840, Tarih: 29.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10413 E.  ,  2014/14840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2008/193-2013/503 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... Tic. Ltd. Şti'nin personeli olan davalı ... ile davalı ... Sistemleri ve Tic. Ltd. Şti.'nin personeli ayrıca davalılar ..., ..., ..., ...'ın murisi olan ... 'ın müvekkiline ait ... plakalı çekici ile ... plakalı dorsenin sevk ve idaresinden müştereken görevli ve sorumlu olduklarını, sorumluların tedbirsizlik ve kurallara riayet etmeyerek araçların kazaya uğramalarına, taşınan akaryakıtın da zayi olmasına sebebiyet verdiklerini, kazada ... 'ın vefat ettiğini, araçların pert olması, akaryakıtın ziyaa uğraması nedeniyle müvekkilinin büyük zarar gördüğünü ileri sürerek fazlaya dair hakların saklı kalması kaydıyla çekicinin pert olması nedeniyle 2.000 TL, tanker dorsenin pert olması nedeniyle 1.000 TL, akaryakıtın ziyaı nedeniyle 4.000 TL, gelir kaybı için 1.000 TL, ödenmek zorunda kalınacak tazminatlar için 1.000 TL, hurdaların çektirilmesi için 1.000 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... vekili, müvekkillerinin murisinin olay anında aracın arkasındaki yatak bölümünde uyumakta olduğunu, diğer davalı ...'nin "aracın şöförlüğünü muris ... yapıyordu" şeklindeki ifadelerinin gerçeği yansıtmadığını, murisin davalı ... Sistemleri ve Tic. Ltd. Şti'nin değil davacının personeli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kaza anında müvekkilinin sürücü olmadığını ve araçta uyuduğunu, ... 'ın ilk yüklü tır sürücülüğü esnasında kazanın meydana geldiğini, bu esnada uyuyan müvekkilinin uyanarak kazayı önlemeye çalıştığını, davacı şirketin uyarı ışığı yanmasına rağmen fren sistemini onarmadığını, bakımları yaptırmadığını, kasada asıl kusurun davacı şirkette olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, kaza anında müvekkilinin sürücü olmadığını ve araçta uyuduğunu, ... 'ın ilk yüklü tır sürücülüğü esnasında kazanın meydana geldiğini, bu esnada uyuyan müvekkilinin uyanarak kazayı önlemeye çalıştığını, davacı şirketin uyarı ışığı yanmasına rağmen fren sistemini onarmadığını, bakımları yaptırmadığını, kasada asıl kusurun davacı şirkette olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kesinleşen ceza dosyasında ve Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin düzelterek onadığı ... 15. İş Mahkemesi'nin 2008/39 esas sayılı dosyasında kaza anında davalı ...'in sürücü olduğunun sabit görüldüğü, İş Mahkemesi'nin kararı gözetildiğinde diğer davalı şirketlerle sürücü arasında işçi- iş veren ilişkisinin bulunmadığı kanaatine varıldığı, davacı tarafın diğer şirketler ile ilgili iddiasının dayanaksız kaldığı gerekçesiyle davalılar ... Ticaret Ltd. Şti, ... Sistemleri ve Tic. Ltd. Şti. ve ... mirasçıları aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile, 10.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 508,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11463, Karar No: 2014/19754, Tarih: 28.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11463 E.  ,  2014/19754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 29/05/2014

Numarası : 2013/107-2014/122

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 15/06/1999 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının davalı belediyeye ait Atatürk Parkı Adnan Menderes Bulvarındaki Büyük Sahil Parkı bakımı, büyük ana caddelerinin orta refüj, kaldırım ve kavşaklarındaki yeşil alan sulama, bakımı ve ağaçlandırma işlerinde çalıştığını, davacının dini ve milli bayramlarda ayrıca çalıştığını,davacının işakdinin emeklilik nedeniyle 28/06/2013 tarihinde sona erdiğini, ihbar tazminatının, yıllık ücretli izin alacağının, dini ve milli bayram ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının M.. B.. bünyesinde çalışması bulunmadığını, 4857 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkraya göre hizmet alım ve yapım sözleşmelerine dayalı olarak müteahhit şirketlerin yanında çalışan davacının taleplerinin belediyeye yöneltilmesinin yasal olarak mümkün olmadığını, davacının çalışmaya devam ettiğini bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan Anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalar bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Mahkeme kararının gerekçe kısmı ile hüküm fıkrasının birbiri ile uyumlu olması gerekir.

Somut olayda mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve incelenmesi neticesinde başlıklı gerekçe kısmında davacının emekli olması sebebiyle ihbar tazminatına hak kazanamayacağı ifade edildiği halde hüküm kısmında ihbar tazminatına hükmedilmekle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki meydana getirilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Somut olayda mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve incelenmesi neticesinde başlıklı gerekçe kısmında davacının emekli olması sebebiyle ihbar tazminatına hak kazanamayacağı ifade edildiği halde hüküm kısmında ihbar tazminatına hükmedilmekle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki meydana getirilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, emeklilik işlemi tek taraflı bir irade beyanıdır. İş sözleşmesi işveren tarafından feshedilen işçinin, yaşlılık aylığına hak kazanmış ise bu hakkı elde etmek için kurumuna başvurması doğaldır.

Somut olayda, davacı emeklilik sebebiyle iş akdini sonlandırdığını iddia etmişse de dosyada davacının Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurusunun bulunup bulunmadığı ve işverene yönelik olarak iş akdini emeklilik sebebiyle feshettiğine dair yazı gönderip bildirimde bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır. Dosyaya sunulan Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümü kayıtlarından da davacının aralıksız çalıştığı görülmektedir. Bu nedenlerle davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshedip feshetmediği hususu ayrıntılı araştırılmaksızın eksik incelemeyle işçinin iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiği kabul edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4748, Karar No: 2016/5333, Tarih: 21.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4748 E.  ,  2016/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 24.06.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık savunmanının, yüzüne karşı verilen 24.09.2010 günlü hükmü 29.09.2010 tarihli dilekçe ile yasal süre içerisinde temyiz ettiği, ancak sanığın 15.11.2012 günlü dilekçesinde “...dosyamın onanarak tarafıma gönderilmesini istiyorum…” şeklinde beyanda bulunduğu, bu ifadesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK.nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

2-) Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım ile 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması; 53. madde yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" ve yargılama gideri yerine, “Sebebiyet verdiği 18 TL yargılama giderinin sanık ...’ten, 18 TL yargılama giderinin ise sanık ...’ten alınarak Hazine’ye gelir kaydına" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23231, Karar No: 2017/1821, Tarih: 16.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23231 E.  ,  2017/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, inşaat alanından hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi gereğince, suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin, işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağı ve hakkaniyete aykırı olup olmayacağı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3081, Karar No: 2015/3115, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3081 E.  ,  2015/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi