muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1414, Karar No: 2012/679, Tarih: 19.01.2012

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuş, davalı geç teslimin söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini istemiş ve mahkemece geç teslim nedeniyle bilirkişi raporuyla belirlenen miktarın tahsiline karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen Başvuru ve satın alma taahhütnamesi, davalı tarafından düzenlenen kampanyalı satışa davet niteliğinde olup dairenin 2012/1414-679

teslim tarihine ilişkin bir kararlaştırma yapılmamıştır. Daha sonradan düzenlenen 23.1.2009 tarihli sözleşmede ise dairenin 24 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Dava tarihi itibariyle sözleşmede kararlaştırılan 24 aylık teslim süresi henüz gerçekleşmemiştir. Davalının ... bankasına yazdığı yazıda teslimin mayıs 2009 olduğu belirtilmiş ise de bunun bir iç yazışma olduğu, dolayısı ile bu iç yazışma nedeniyle davalıyı davacıya karşı geç teslim nedeniyle sorumlu tutmaya olanak yoktur. Kaldı ki taraflar arasında düzenlenen başvuru ve satın alma taahhütnamesi, daha sonra düzenlenen satış sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından taraflar arasındaki satışın kampanyalı satış olup dar gelirli aileleri ev sahibi yapmak amacına yönelik olduğu, taksitlerinde dairelerin tesliminden itibaren başlayacağı anlaşılmaktadır. Bu durumda dairenin alıcı davacıya geç tesliminden söz edilemez. Öyle ise mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 350,35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1213, Karar No: 2017/3409, Tarih: 07.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/1213 E.  ,  2017/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Vekili davalı ... aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açmıştır

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde tarafların vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Ülkemizde ... 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile ... Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı .... maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilen kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/289, Karar No: 2016/3917, Tarih: 25.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/289 E.  ,  2016/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla ..... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanı telefonla arayıp kendisini ........ şirketinin sahibi ............... ismi ile tanıtarak cazip fiyata kayrak taşı satışı yapabileceğine ilişkin bilgi verdiği, bundan bir gün sonra yine telefon edip bu kez kendisini T.... ismi ile tanıtarak kayrak taşı almak üzere müşteri olduğu, katılanın kar marjının yüksek oluşuna aldanarak V.... olarak bildiği sanıkla görüştüğü, sanığın sipariş parasını daha sonra ödeyebileceğini ancak malın teslimi için tırların mazot parası olarak para göndermesini katılandan istediği, katılanın sanığa 4650 TL’yi bankadan havale ettiği, bu surette sanığın menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9781, Karar No: 2024/7256, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9781 E.  ,  2024/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/757 E., 2023/1448 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/136 E., 2023/220 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının kusurlu hareketleri nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarını kabul etmediklerini erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hlae geldiğini iddia ederek erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların öncelikle zina nedeni ile, mümkün değilse evlilik birliğinin temelden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye/babaya verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 15.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakalara her sene TÜİK tarafından hesaplanan ÜFE oranında artırılarak hükmedilmesine, kadın yararına 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; erkeğin kadını başka kadınlar ile aldattığı, otel kayıtları ile davalı-davacının inandırıcı bulunan tanık beyanları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacı-davalının zina eyleminin sabit olduğu, ayrıca davacı-davalının evlilik birliği neticeleninceye kadar yükümlü olduğu sadakat görevini ihlal edici bir takım davranışlarda bulunduğu, davalı-davacı ve çocukları ile olması gerektiği şekilde ilgilenmediği, maddi ve manevi olarak yanlarında olmadığı, bu şekilde davacı-davalının tam kusurlu davranışları sebebiyle taraflar arasındaki evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmesi davalı-davacıdan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı ve evlilik birliğinin devamının mümkün olmadığı, davalı-davacının üzerine atılı kusurlu davranışlar ise davacı-davalının samimi ve inandırıcı bulunmayan tanık beyanları karşısında başkaca bir delil ile ispatlanamadığı, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 8.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma hükmüne itirazlarının olmadığını beyan ederek kusur tespitine, davalı-davacı lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ile maddî ve manevî tazminata, velâyete, çocuklara yapılacak faturalı ve belgeli masrafların nafakadan düşülmesi taleplerinin değerlendirilmemesi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitine, davalı-davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakaları ile maddî ve manevî tazminatın miktarına, ortak çocuklar lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan incelemede; dosyada, dinlenen davacı-davalı tanığı ...'ın olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu bulunmadığı gibi bu tanığın beyanının hangi sebeple inandırıcı bulunmadığı açıklanmadığı, dinlenen tüm tanık beyanlarına göre, davacı-davalı erkeğin farklı zamanlarda ve farklı otellerde birçok kez başka kadınlarla birlikte konaklayarak zina ettiği, işini bahane ederek eve gelmediği, tek başına tatile gittiği, bayramlarda ailesiyle evde kalmadığı, davalı-davacıyı yeterince sevemediği yönünde konuştuğu, ortak çocuklara karşı ilgisiz olduğu, boşanmak istediği yönünde konuştuğu, davalı-davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının ise kıskançlık yaptığı, davacı-davalının yeğenlerini sevmesini dahi kıskanıp sorun çıkardığı, davacı-davalıya davacı-davalının annesi tanık ..

...'ın yanında "senin oğlun bir canavar" diyerek konuştuğu, tarafların boşanmaya neden olan bu kusurlu davranışları çerçevesinde, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkek ağır; davalı-davacı kadın az kusurlu olduğu, bu sebeple tarafların kusur tespitine yönelik istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin ağır; davalı-davacı kadının az kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine karar verilmesi gerektiği, davalı-davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde tarafların öncelikle zina; olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini istemiş; bu suretle terditli talepte bulunmuş, ancak zina sebebiyle boşanma talebi kabul edilmesine rağmen evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı olarak da boşanmaya karar verilmesi doğru olmamış ise de bu hususta istinaf talebi bulunmadığından yanlışlığa değinilmekle yetinildiği, asıl davada davalı-davacı kadının boşanmaya neden olan kusurlu davranışları kanıtlanmış olup 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası koşulları oluşmasına rağmen asıl davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de bu yönde istinaf talebi bulunmadığından yanlışlığa değinilmekle yetinildiği, ortak çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesinde yanlışlık bulunmamakta ise de hükmedilen iştirak nafakası az olduğu ayrıca iştirak nafakasının her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiş ise de bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde yanlışlık bulunmamakta ise de hükmedilen yoksulluk nafakası az olduğu, yoksulluk nafakasının her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş verilmesini talep edilmiş ise de bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinde bir yanlışlık bulunmamakta ise de hükmedilen maddî ve manevî tazminat az olduğu gerekçesiyle, tarafların kusur tespitine yönelik istinaf talebinin kabulüne, gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu, davalı-davacı kadının az kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, davalı-davacının iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bunlara ilişkin kısmının kaldırılmasına, ortak çocuklar lehine karşı davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak ve tahsilde tekerrüre neden olmamak üzere ayrı ayrı aylık 5.000,00'er TL'den aylık toplam 10

.000,00'er TL'den aylık toplam 10.000,00 TL iştirak nafakasına, iştirak nafakalarının her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, ilk artışın karşı davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl sonra yapılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı-davacı kadın lehine karşı davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak ve tahsilde tekerrüre neden olmamak üzere aylık 10.000,00 TL yoksulluk nafakasına, yoksulluk nafakasının her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, ilk artışın karşı davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl sonra yapılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı-davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, kadın lehine 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata, tarafların diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, takdir edilen nafakalar ile maddi ve manevi tazminat esası ve miktarı ve velâyet yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, nafaka ve maddî ve manevî tazminat miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına nafaka ve tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı, çocukların velâyeti ve çocuklar için hükmedilen nafakaların esası ve miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ıncı, 182 inci ve 336 ncı maddeleri . 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8007, Karar No: 2024/8532, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8007 E.  ,  2024/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/81 E.,

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde alacak davasında Mahkemece 25.04.2024 tarihli ara kararla ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

25.04.2024 tarihli ara karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, İlk derece mahkemelerinin ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinin reddi kararları, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilen kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilir.

Temyiz istemi, İlk Derece Mahkemesinin ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine yönelik 25.04.2024 tarihli ara karar yönelik olup işbu ara karara karşı kanun yolu 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca istinaf olup davacı erkek vekilinin 23.05.2024 tarihli dilekçesinin istinaf dilekçesi niteliğinde olduğu ve inceleme görevinin de bölge adliye mahkemelerine ait olduğu anlaşılmakla, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1779, Karar No: 2021/6998, Tarih: 01.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1779 E.  ,  2021/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin,7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.