muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24789, Karar No: 2013/3068, Tarih: 31.01.2013

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki

durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanununda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.

Somut olayda, 20.3.2009, 24.3.2009 ve 27.3.2009 keşide tarihli çeklerin  ibraz sürelerinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

O halde mahkemece bu husus dikkate alınarak 6 aylık zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı incelenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1704, Karar No: 2019/4496, Tarih: 14.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/1704 E.  ,  2019/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, müşteki vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4798, Karar No: 2024/6299, Tarih: 07.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4798 E.  ,  2024/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 - 2022/332

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.12.2020 tarihli, 2017/7244 Esas, 2020/6942 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak'ta bulunan mezarlık içinde sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın, mezarlığın 8 metreye 5 metre olan ve üzeri branda ile kaplı olan kısmında kazı yaparken görüldükleri, sanıklara belediye ya da mezarlıklar müdürlüğünde görevli olup olmadıklarının sorulduğu, sanıkların görevli olmadıklarını, toprak seviyesinin indirilmesi için kazı yaptıklarını, bu hususta Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul 1. Bölge Müdürlüğüne başvuruda bulunduklarını ancak henüz kazı için belgelerinin bulunmadığını beyan ettikleri, olay yeri inceleme raporunda, mezarların üstünün branda ile kapatılmış olduğunun, alana girildiğinde 2,26 x 1,60 metre ebatlarında ve 1,95 metre derinliğindeki yerin kazılmış olduğunun, kazı toprağının dışarı çıkarılmadığının, tarihi mezar taşlarının devrilmiş ve zarar görmüş olduklarının tespit edildiği, sanıklar ... ve temyiz dışı sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın, müdafileri huzurunda alınan benzer mahiyetteki kolluk beyanlarında, sanık ... ile günlük 50 TL yevmiye karşılığında anlaştıklarını, hayır için mezarlığın temizliğini yaptıklarını, define bulma amacıyla kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, temyiz dışı sanık ...’in olay günü diğer sanıkları mezarlıkta çalışırken görünce selam verdiğini, kendisini davet etmeleri üzerine yanlarına gittiğini, kazı yapmadığını ifade ettiği, temyiz dışı sanık ...’in ise, sanık ...’ı 7-8 aydır tanıdığını, Ankara’da ikamet eden ve ismini ... olarak bildiği bir şahsın zaman zaman sanık ...’e para yollayarak mezarlıkta tadilat ve restorasyon yapmasını istediğini, sanık ...’in Vakıflar Bölge Müdürlüğünden çevre düzenlemesi ve mezarlığın etrafına tel örgü çekmek için izin aldığını, bu izin kapsamında sanık ... ile birlikte mezarlığın etrafını tel örgü ile çevirdiklerini, sanık ...’in anılan müdürlüğe bir proje sunduğunu, proje kapsamına dahil olan işler arasında mezarlığın 1,5 metre kadar toprağının alınması işinin de yer aldığını, ilgili müdürlük tarafından kendilerine şifahi olarak, izin çıkmadan dahi restorasyon işlerine başlayabileceklerinin söylendiğini, bunun üzerine adı geçen diğer sanıklarla günlük yevmiye karşılığında anlaştıklarını, kendisinin temin ettiği kazı aletleri ile mezarıkta kazı yapıldığı sırada yakalandıklarını, define bulma amacıyla değil, toprak seviyesini indirmek için mezarlığın kazdığını beyan ettiği, temyiz dışı sanık ...’ın da beyanında, yaklaşık 1 sene önce İstanbul’a geldiğinde dava konusu mezarlığı gördüğünü ve o tarihte mezarlığın çöp ve pislik içinde olduğunu, mezarlığı temizleyebileceğine karar verip Vakıflar Bölge Müdürlüğüne müracaat ettiğini, çevre düzenlemesi ve tel örgü çekmek için izin aldığını, daha sonra diğer işler için proje hazırlamaya başladığını, ancak henüz kazı ve tadilat yapmak amacıyla izin alamadığını, çevre düzenlemesi yaparken izinsiz kazı mı yapıyorsunuz diye mahallelinin sorular sorduğunu, diğer sanıkları kazı yapmaları için kendisinin göndermediğini, onlara para vermediğini, sanık .

...’e mezarlık içindeki çöpleri toplatmak üzere işçi tutması için çeşitli tarihlerde para gönderdiğini, mezarlıkta kot farkı olduğundan kazı yapmak için İslami Eserler Müzesi’nden izin alındıktan sonra bir görevli refakatinde kazı yapılacağı bilgisini aldığını, ancak bu hususu sanık ...’e söylemediğini beyan ettiği, sanıkların duruşmada alınan savunlarında da atılı suçlamayı kabul etmeyerek, alınan izinler çerçevesinde hayır amacıyla mezarlıkta temizlik işi yaptıklarını ifade ettiklerinin anlaşıldığı, temyiz dışı sanık ... tarafından Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul 1. Bölge Müdürlüğü’ne sunulan dilekçe ile talep edilen işler listesinde, ada içine atılacak çöplerin engellenmesi için balık ağı tipinde çatı yapımı, anahtarla açılan kapı yapımı, duvar üstüne demir çevre yapımı, kalebodurların temizlenmesi, iç kısmın çiçeklendirilmesi, çöp konteynırı konulması işlerinin yer aldığı, anılan dilekçeye istinaden sanığa hitaben gönderilen 20.02.2013 tarihli yazıda, taleple ilgili olarak hazırlanacak projenin ilgili Koruma Bölge Kurulunca onaylanmasından sonra yapılabileceğinin belirtildiği, bunun üzerine sanığın tekrar dilekçe vererek, raporun hazırlanması sürecinde mezarlığa çöp atılmaması için ağ çekilmesi hususunda izin talep ettiği, Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul 1. Bölge Müdürlüğü tarafından Hayır Hizmetleri Şube Müdürlüğü’ne gönderilen 25.02.2013 tarihli yazı ile proje onaylanana kadar mezarlık alanına ağ çekilmesinde sakınca bulunmadığının bildirildiği, bu bağlamda temyiz dışı sanık ...’a dava konusu mezarlıkta her ne sebeple olursa olsun kazı yapılabilmesi için verilmiş bir iznin bulunmadığı, dosya kapsamında mevcut fotoğraflar incelendiğinde, mezarlıkta 2 metre kazı yapmayı gerektirecek bir kot farkının bulunmadığı gibi sanıkların üzeri branda ile kapatılan yerde böyle bir derinlikte kazı yapmak suretiyle hayır için temizlik yaptıkları yönündeki savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı değerlendirildiğinde, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sanık ...'un atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22537, Karar No: 2019/12873, Tarih: 13.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22537 E.  ,  2019/12873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında, davacının çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 23.10.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ileri sürmesine rağmen, mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde, davacının 09.03.2010 tarihinde işe başladığı kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışıp çalışmadığı da ihtilaflıdır.

Somut olayda, davacı şoför, bekçi ve sair işlerde aralıksız olarak çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanıkları, davacının baraj kapaklarını açma kapama işi ve bekçilik yaptığını beyan etmiş; davalı tanığı ise mazgal temizliği işi yaptığını ifade etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında, davacının unvanı elektrik teknikeri, makine teknikeri ve şoför olarak belirtilmiştir. Davacının yaptığı iş netleştirilmemiştir. Dosyada, Aşağı Andırın Sulama Birliği Başkanlığı’nın... Birliğinin işletmekte olduğu S1 ana kanalı üzerinde kurulu olup, söz konusu kanalın Aşağı Andırın Sulama Birliği tarafından yıllara göre değişiklik göstermekle beraber genelde Mayıs, Ekim ayları arasında sulama amaçlı kullanıldığı, bu aylarda.. elektrik enerjisi üretmediğini belirten yazısı mevcuttur. Söz konusu yazıya göre belirlenen tarihlerde davacının çalışıp çalışmadığı, ne iş yaptığı tanıklar tekrar dinlenerek açıklığa kavuşturulmalı, sonucuna göre davacının çalışma süresi ve fazla mesai yapıp yapmadığı belirlenmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17425, Karar No: 2012/719, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/17425 E.  ,  2012/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'un anılan Kanunun 5728 sayılı Kanunla değişik 20/A maddesi gereğince 5.000 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2008 tarihli ve 2007/210 Esas, 2008/89 sayılı kararının infazı sırasında, 29.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanunla değiştirilen 4922 sayılı Kanunun 20. maddesinin lehe hükümlerinin değerlendirilmesi talebi üzerine, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 25.11.2008 tarihli ve 2007/210 Esas, 2008/89 sayılı ek kararına karşı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 tarihli ve 2008/1681-1681 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.09.2009 gün ve 49867 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2009 gün ve KYB. 2009-214716 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin 7,17 grostonilatolu "Tınazlar" isimli balıkçı teknesi ile ilgili denize elverişlilik belgesinin süresinin dolmasına rağmen yola çıkması şeklindeki eylemini idari yaptırıma bağlayan 29.07.2008 tarihli ve 26951 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5790 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun ve Limanlar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 10. maddesi ile değişik 4922 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca 250 yeni Türk lirasından 500 yeni Türk lirasına kadar idari para cezası öngörüldüğü ve bu yaptırımın kabahatlinin lehine olduğu cihetle, hüküm mahkemesince 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 5. maddesi gereğince duruşma açılmak suretiyle yeniden karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmamasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 gün ve 2008/1681-1681 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanunun 10. maddesi ile değişik 4922 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca, eylem tarihinde donatan sıfatını haiz olmaması da gözetilerek sanığın cezasının 83.33 TL. idari para cezası olarak belirlenmesine, anılan 5790 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 4922 sayılı Kanuna eklenen Geçici 3. madde uyarınca cezanın terkinine, 16.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19420, Karar No: 2014/4522, Tarih: 13.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19420 E.  ,  2014/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Feke Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2012/247-2013/81

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına asgari ve azami verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürününü değerlendirmeye alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davalı vekilinin davaya cevabında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara zarar verildiğini, ancak ağaçlar için bedel takdir edilmediği iddiası karşısında, bu iddianın araştırılarak ağaçlara zarar verildiğinin saptanması halinde bedelinin de tespiti gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.