muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7864, Karar No: 2023/428, Tarih: 24.01.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte yetkiye ve borca itiraza ilişkindir

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK' nın 169/a maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4192, Karar No: 2018/6008, Tarih: 03.07.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4192 E.  ,  2018/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 16.02.2011 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 16.02.2011 tarihinde iş kazası geçirdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 29.09.2014 tarih 2014/17034 E. 2014/18969K. sayılı bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 2010/4. aydan itibaren 16.02.2011 tarihine kadar satış pazarlama ve bayi kurma elemanı olarak farklı illeri gezmek suretiyle davalı işyerinde çalıştığı, davacının daha öncesinde baş ağrısı şikayeti başladığı halde 16.02.2011 tarihinde İskenderun ilinde iş seyahatinde bulunduğu esnada fenalaşıp hastaneye kaldırıldığı, beyin anevrizması teşhisi konulduğu, davalı kurum denetim elemanlarınca olayın dışarıdan gelen herhangi bir etki olmadan, yapılan iş ve olayla ilgili olmadan kendiliğinden gerçekleştiği gerekçesiyle iş kazası olmadığının değerlendirildiği, bir kısım bordro tanıklarının dinlendiği, iş kazası olmadığına dair bilirkişi raporu alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosya kapsamında alınan tanık beyanlarından davacının iş seyahatinde görevliyken rahatsızlandığı, kazanın işyerinde gerçekleştiği ve iş kazası olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davcıya iadesine,

03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14240, Karar No: 2020/664, Tarih: 06.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14240 E.  ,  2020/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan kocası ...'ın çocuksuz öldüğünü, sağlığında 1080 parsel sayılı taşınmazını yarı yarıya kardeşi ... ile ölen kardeşi ...'ten olma yeğeni ...'ye ölünceye kadar bakım şartıyla temlik ettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek payı oranında tapu iptali- tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakanın hasta olduğunu, davacı eşinin mirasbırakanla ilgilenmediğini, ona kendilerinin baktığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1265, Karar No: 2019/1625, Tarih: 25.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1265 E.  ,  2019/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25/02/2019 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan davacı-davalı ... Bağcı ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Hakim, tarafların talep sonucuyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir (HMK m.26/1). Davacı-davalı kadının tazminatlara faiz isteği olmadığı halde, istek aşılarak maddi ve manevi tazminata faiz hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin Şahinde Seval'den alınarak Mustafa'ya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 25.02.2019(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadın lehine hükmedilen maddi-manevi tazminatlar yönünden de temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekir.

Bu sebeple sayın çoğunluğun ilamın 2. bendinde yer alan tazminatlara ilişkin hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum.

Üye
Yargıtay — Esas No: 2024/121, Karar No: 2024/8392, Tarih: 27.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/121 E.  ,  2024/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1657 Esas, 2023/1298 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2022/142 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı adına tescilli "çiğköftevi" ibareli markanın bulunduğunu, davacı ile aynı alanda faaliyet gösteren davalı Şirketin ise 2015/108135 sayılı "çiğköfte evi lezzetin keyfi" ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili markası ile dava konusu başvurunun birebir aynı olduğunu, aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, davalının internet sitesi olarak kullandığı "www.cigkofteevi.com" adresinde ve sosyal medya hesaplarında lezzetin keyfi ibaresini kullanmadığını, "çiğköfte evi" ibaresinin ön plana çıkarıldığını, bu durumun da karıştırılma ihtimalini doğurduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2017-M-2905 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının itirazına mesnet marka ile müvekkili başvurusunun birbirlerinden farklı olduğunu, bir bütün olarak markaların karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını, müvekkili markası ile davacı markasının kapsamlarının da farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının itirazına mesnet marka ile müvekkili başvurusunun birbirlerinden farklı olduğunu, bir bütün olarak markaların karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını, müvekkili markası ile davacı markasının kapsamlarının da farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında, başvuru kapsamında yer alan 29 uncu sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri", 30.sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez." ve 32 inci sınıftaki "Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz)" malları yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik ve iltibas ihtimalinin mevcut olduğu, bu emtia yönünden aksi yöndeki YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü şartlarının gerçekleştiği, davacı markasının tanınmış olduğunun ispat edilemediği, dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığına ilişkin bir delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının yukarıda sayılan mallar yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, davalıya ait 2015/108135 sayılı markanın sayılan mallar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebin reddine gerekçesiyle karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Çiğköfte evi lezzetin keyfi+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "çiğköfte evi" ibareli marka arasında, başvuru kapsamında yer 29 uncu sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri", 30.sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez." ve 32 inci sınıftaki "Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz)" malları yönünden 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, bunun dışında kalan mal ve hizmetler yönünden ise emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden iltibas tehlikesinden söz edilemeyeceği, her ne kadar "çiğköfte" ibaresinin, gıda ürünleri yönünden ayırt ediciliği yüksek değil ise de dava konusu başvuruda da, redde mesnet markada olduğu gibi "çiğköfte evi" ibaresinin aynen kullanıldığı ve başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ve davalı Kuruma ayrı ayrı yükletilmesine, 27.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2817, Karar No: 2018/14917, Tarih: 20.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2817 E.  ,  2018/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... köyü, 111 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaz 4.660 m2 iken 3.185,61 m2’lik kısmının daha önce kamulaştırıldığı, geriye kalan 1.474,39 m2’lik bölüm içindeki 432,74 m2’lik yerin eldeki davanın konusu olduğu, kamulaştırmadan arta kalan kısmın14.04.2017 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde ( A ) harfi ile gösterilen 1.041,64 m2’lik bölüm olduğu, davalı vekilince dava konusu taşınmazın daha önce ana yola cepheli iken kısmi kamulaştırma sebebiyle tamamen kapalı kontrollü ve serbest giriş hakkı olmayan otobana bitişik hale geldiğini, kot farkının 11 metre olduğunu ileri sürerek arta kalan kısım için değer azalışı talep ettiği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise arta kalan kısmın tamamının daha önce kamulaştırıldığından bahisle değer azalışı verilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; otoban sebebiyle kısmen kamulaştırılan dava konusu taşınmazın iş bu kamulaştırma sebebiyle arta kalan ve krokide ( A ) harfi ile gösterilen 1.041,64 m2’lik kısmına ulaşımın engellenip engellenmeyeceği ve bu nedenlerle arta kalan bölümde değer kaybı olup olmayacağı yönünde bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, arta kalan kısmın tamamının daha önce kamulaştırıldığından bahisle değer azalışı uygulanmadan hesap yapan rapor doğrultusunda yazılı şekilde ve eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan kivi ağaçları ile (yaşları da belirtilmek suretiyle) münavebe ürünü olarak alınan domates, taze bakla ve biberin dekar başına verim miktarları Tarım ve ... Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4802, Karar No: 2014/6219, Tarih: 16.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4802 E.  ,  2014/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- Katılan mağdur ...'nu kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62 maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Ruhsatsız ateşli silah taşıma suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62 maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ..., adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre; sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin istemleri üzerine yapılan temyiz incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı

gerekçeler ile değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmada yasal sınırın aşıldığına, tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin suç niteliğine, haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, tabanca ile birden fazla ateşi sonucu mağduru sol testis, sol baldır ve sağ ayak bölgelerinden toplam dört isabetle yaralayarak sol orşiektomiye, hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek nitelikte sağ tibiada kemik kırığına, yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, temel cezayı düzenleyen ve 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, aynı Kanunun 61.maddesi gözetilerek üst sınıra yakın bir cezanın tayini yerine yazılı şekilde 2 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık ...'ın, adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.