muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3220, Karar No: 2015/3138, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3220 E.  ,  2015/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/2391, Karar No: 2011/4105, Tarih: 09.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2391 E.  ,  2011/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka, tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; karısına hakaret eden davacı tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.03.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/27032, Karar No: 2015/38237, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27032 E.  ,  2015/38237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/298145

MAHKEMESİ : Nazilli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2011/92 (E) ve 2011/240 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan sanık A.. Ç..'ın süre tutum dilekçesiyle lehine ve aleyhine verilen tüm kararları temyiz ettiğine göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 4-2011/298145 sayılı tebliğnamesinde, hem kendisi hem de sanık F.. Ç..'la ilgili yaralama suçları hakkında görüş bildirilmemiş olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık A.. Ç.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği hakkında şimdilik bir karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın, belirtilen husus yönünden EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA DAİREMİZE YOLLANILMAK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13586, Karar No: 2023/8298, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/13586 E.  ,  2023/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/364 E., 2016/395 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Menderes Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, 13.11.2014 tarihinde sanık ...'nin iki adet büyükbaş hayvanının çalınması nedeniyle suç tarihi olan 18.11.2014 günü sanık ...'nin katılanların evine

gelerek çalınan hayvanları aramak üzere katılanlardan yardım istediği, sanık ...'nin bu talebinin katılanlar tarafından kabul edildiği, katılan mağdur ...'ın sanık ... ile dava dışı ... ve ...'ın grubuna;katılan ...'ın da sanıklar Selahittin, ... ve ...'ın grubuna katılmak suretiyle iki grup halinde hayvanları aramaya başladıkları sanık ...'nin evine yaklaşık 600-700 metre ileride bulunan üzüm bağı içerisindeki kulübeye geldikleri ve burada mağdur ...'ı darp ettikleri, ellerini kollarını bağlayarak zorla alıkoydukları ve sanık ...'in ineklerin yerini söyletmek için ele geçirilemeyen bir bıçağı ...'ın boğazına dayadığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... hakkında alınan 19.11.2014 tarihli adli muayene raporunda, darp ve cebir izi bulunmadığı tespit edilmiştir.

3. Mahkemece 29.02.2016 tarihinde yapılan keşif tutanağına göre, hayvanların hırsızlandığı sanık ...'ye ait ağılın sanığın evinin bulunduğu ... adresindeki yapının bitişiğinde bulunduğu, bu yapının kulübenin batısından geçen ve faal olarak kullanılan 902 nolu sokağa 480 metre mesafede olduğu ve 902 nolu sokağın trafiğe açık ve meskun mahal olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanlar vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanlar vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle- Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5577, Karar No: 2019/7637, Tarih: 12.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5577 E.  ,  2019/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleştirilen davada davacı vekili tarafından birleştirilen davada davalılar aleyhine 24.12.2012 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 14.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar-birleştirilen davada davalılar vekili, davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava davacılar vekili, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... kadastral parsel sayılı taşınmazda müvekkillerinin paydaş olduğunu, dava konusu taşınmazda Döşemealtı Belediyesince yapılan imar uygulamasının idari yargı yerince iptal edilmesi sonrasında kadastral parselin ihyası talepli olarak açılmış davanın kabul ile sonuçlanıp kesinleşmesi akabinde Döşemealtı Belediyesince eski hale ihya işleminin yapıldığını ancak, kadastral parselde hak sahibi olmayan davalıların eski hale ihya işlemi ile paydaş olarak gösterildiğini ileri sürerek davalılar adına tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Birleştirilen dosyada davacı ... vekili, müvekkilinin 525 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğunu, davalılar tarafından müvekkilinin taşınmazı kullanımının engellendiğini, taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi talepli 23.06.2011 tarihinde dava açıldığını, ortaklığın giderilmesi davasının açılış tarihi olan 23.06.2011 tarihinden 23.06.2012 tarihine kadar işlemin 1 yıllık ecrimisil bedeli olarak toplam 7.000,00TL ecrimisil bedelinin müvekkiline ihtarnamenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde ödenmesi ve müdahalelerine son verilmesi amacıyla ihtarname gönderildiğini, davalı tarafın taleplerine yanıt vermediğini belirterek 1 yıllık ecrimisil toplamı bedeli olan 7.000,00TL'nin 15.06.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesini ve davalıların müdahalesinin men'ini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davalılar vekili, müvekkillerinin sadece kendilerine ait olan yeri ekip biçtiklerini, davacının tapu kaydında paydaş olarak gözükmesinin belediyenin geri dönüşüm işlemini hatalı yapmasına bağlı olduğunu belirterek açtıkları tapu iptali ve tescil davasının sonucunun beklenilmesini talep ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dava ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar birleştirilen davada davalılar vekili, davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, asıl dava ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar birleştirilen davada davalılar vekili, davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacılar-birleştirilen davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacılar-birleştirilen davada davalılar vekilinin diğer, davalı-birleştirilen davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, dava açıldığı sırada peşin nispi harcın yatırılması gerekir. Tapu iptali ve tescil talepli asıl davada davacıların dava değerini 10.000,00TL olarak gösterdikleri ve bu değer üzerinden harcını yatırdıkları, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişiler marifetiyle dava konusu taşınmazların değerinin tespit ettirildiği anlaşılmaktadır. Harcın keşifte belirlenen değer üzerinden tamamlanmaması ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca işlem yapılmadan hüküm kurulması halinde vekalet ücretine harçlandırılan dava değeri üzerinden hükmedilmesi gerekir. Mahkemece asıl davanın reddine karar verilmesine rağmen kendini vekille temsil ettiren davalı yararına davalıların payına tekabül eden taşınmazın değerinin 1.299.200,00TL olduğu belirtilerek bu miktar üzerinden belirlenen 62.376,00TL tutarında nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Dava reddedildiğine göre, davalı yararına harçlandırılmış dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş, bu sebeple asıl dava yönünden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Birleştirilen dava yönünden yapılan incelemede ise; dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; birleştirilen davada davacı ...'nin 15.06.2012 tarihinde noterde düzenlenen ihtarname ile birleştirilen davada davalıların dava konusu taşınmazlardaki payını kullanmamaları için davalıları ihtar ettiği anlaşılmaktadır. Davaya konu 525 parsel sayılı taşınmazın tarla niteliğinde olduğu kayden sabittir.

Somut olaya gelince; birleştirilen davada davacı ...'nin 15.06.2012 tarihinde noterde düzenlenen ihtarname ile birleştirilen davada davalıların dava konusu taşınmazlardaki payını kullanmamaları için davalıları ihtar ettiği anlaşılmaktadır. Davaya konu 525 parsel sayılı taşınmazın tarla niteliğinde olduğu kayden sabittir.

Hal böyle olunca; somut olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, birleştirilen davada davacının ibraz ettiği 15.06.2012 tarihli ihtarnamenin birleştirilen davada davalılara tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ tarihi veya ihtarda tanınan süre varsa öngörülen tarihten itibaren tarla niteliğindeki taşınmazlar bakımından ecrimisil hesabı yapılması ve dinlenen tanık beyanlarına göre birleştirilen davada davalılara ihtarname çekilmek suretiyle men edildikleri halde davacı ...'nin payına el atıldığı tanık beyanları ile de tespit edildiğine göre müdahalenin men'ine karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yanılgılı değerlendirmeyle birleştirilen davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar-birleştirilen davada davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacılar- birleştirilen davada davalılar vekilinin diğer, davalı-birleştirilen davada davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16950, Karar No: 2009/3530, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16950 E.  ,  2009/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve köy tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 43 parsel ayılı taşınmaz 8802,31 m² yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Köy Tüzel Kişiliği, ... ve ... mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... Köyünü oluşturan dokuz aile olan ... Bini ..., ... ..., ..., ..., ... Bini ..., ... ..., ... ... ..., ... Bey ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulunduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında, Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince davaya katılmıştır.

Mahkemece davacı ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı ... Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde ... tarla cinsli T.EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü imar yoluyla ... Oğlu ..., ....,Oğlu ..., ....,Oğulları...., ....,, ..... ve ... Oğlu ... ve ....,Oğlu ... ve .... ... Oğlu ... ve .... Bey ve ... ... adına kayıtlı, Doğusu: genel yol, Batısı; ... toprağı, Kuzeyi: Faki toprağı, Güneyi: ...., toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı anlaşıldığına göre davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Katılan ... Yönetimin temyiz itirazlarına gelince;

Çekişmeli taşınmazın da içinde yer aldığı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle gerçek kişiler adına tespit edilen 101 ada 40, 41, 42, 43, 44 ve 45 parsel sayılı taşınmazların bir bütün halinde tüm yönlerinin ... Devlet Ormanı niteliği ile Hazine adına tespit edilip itirazsız kesinleşen 101 ada 1 sayılı parsel ile çevrili orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].