muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18985, Karar No: 2014/3061, Tarih: 18.02.2014

Diğer yandan, hükmü temyiz eden ...’in, zararlandırıcı sigorta olayını gerçekleştiren örgüte lojistik destek sağlamaktan mahkum edilip kararın onanarak kesinleşmesi karşısında %100 oranında kusurlu sayılmasına dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 26.11.1998 onay tarihli ilk peşin değerli gelir tutarı olan 1.922,71 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, artışları da içeren gelirin %100 istem karşılığı olan 8.185,69 TL’nin tahsiline hükmedilerek fazla rücu alacağına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1) no’lu bendinde yer alan “Davanın KABULÜNE, 8.185,69” sözcük ve rakamlarının silinerek yerine “Davanın kısmen kabulüne, 1.922,71” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, “hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün hüküm fıkrasının (1) No’lu bendinin son sözcüğünden sonra gelmek üzere anılan bende eklenmesine, hüküm fıkrasının (2) No’lu bendinde yer alan “442,02” rakamlarının silinerek yerine “103,83” rakamlarının yazılmasına, “hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün hüküm fıkrasının (2) No’lu bendinin son sözcüğünden sonra gelmek üzere anılan bende eklenmesine, hüküm fıkrasının (3) No’lu bendinin tamamen silinerek yerine “3-Davacı Kurum tarafından yapılan 135,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre 31,71 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bakiye kısmın davacı Kurum üzerinde bırakılmasına, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün yazılmasına, hüküm fıkrasının (4) No’lu bendinde yer alan “982,28” rakamlarının silinerek yerine “450,00” rakamlarının yazılmasına, “hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine” hükmünün hüküm fıkrasının (4) No’lu bendinin son sözcüğünden sonra gelmek üzere anılan bende eklenmesine, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'den alınmasına, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4631, Karar No: 2019/11501, Tarih: 09.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/4631 E.  ,  2019/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18427, Karar No: 2023/25960, Tarih: 19.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18427 E.  ,  2023/25960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/441 E., 2016/466 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olarak görev yapan katılanların ekip aracı ile seyir halinde bulundukları esnada trafik kazası yaptığını gördükleri sanığa dur ikazında bulundukları, sanığın kaçmaya çalıştığı, katılan ... U.’nun üzerine aracı sürdüğü, tekerleğin katılanın sol ayağının üzerinden geçtiği, trafik durumu nedeniyle durmak zorunda kalan sanığa katılan ... U.’nun müdahalede bulunup aracın sağ ön kapısını açtığı ve sanığı etkisiz hale getirmeye çalıştığı esnada sanığın katılana hitaben ''Şimdi senin a\*\*na koyacağım, a\*\*na koyduğumun polisleri...'' şeklinde söz söylediği ve katılana yumruk salladığı, sanığın polis merkezine götürüldükten sonra görevlilerin elinden kaçmaya çalıştığı esnada katılan ... G.’yi de itekleyip yere düşürerek yaraladığı iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikrar içeren savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımı ve adli muayene raporları karşısında, sanığın katılanlara yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini silahla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmemişse de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamış.

Hakaret suçundan kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, temel cezanın adli para cezası olarak belirlenmesine karşın, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrildiğinin belirtilmesi ve ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı şekilde uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "...hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince” ibaresinin çıkarılması yerine "... 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3843, Karar No: 2007/9058, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3843 E.  ,  2007/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin yayınladığı 08.04.2005 tarih 4913 sayılı satış duyurusu üzerine 1900 ton gübre alımı için 15.04.2005 tarihinde mal bedelini davalı hesabına yatırdıklarını, davalının 400 ton malı teslim ettikten sonra kalan 1500 ton malı teslim yerine parayı 18.04.2005 tarihinde iade ettiğini, malın tamamını alamadıkları için çiftçiye veremediklerini ve zarara uğradıklarını iddia ederek fazlaya dair hakları saklı kalarak 45.00.YTL nın tahsilini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamında ıslah yolu ile talebini 90.00.YTL sına yükseltmiştir.

Davalı savunmasında 08.04.2005 tarihli sirkülerin şirketçe çıkartılan diğer sirkülerden farklı olmadığını, taleplerin tüm bayilerin talepleri ve stoklar gözetilerek karşılanmaya çalışıldığını, kaldı ki davacıya verilen siparişin karşılanamayacağının da bildirildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı yanca yayınlanan 08.04.2005 tarihli sirküler ve davalının sipariş beyanı ile aktin oluştuğu, davalının edimini yerine getirmeyerek davacının zararına neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının talep ettiği 1900 ton gübrenin karşılanması hususunda bir kabulleri bulunmadığını, stoklar ve diğer bayilerin talepleri dikkate alınıp olanaklar zorlanarak, talebin (davacının önceki alımları gözetildiğinde) fazlası ile karşılandığını beyan etmiştir.

Gerçektende taraflar arasında yapılan yazışmalar irdelenecek olursa, davacı tarafından davalıya yazılan 20.04.2005 tarihli yazıda, 1900 ton gübre siparişinin önce ... Yolcu'ya iletildiği, adı geçenin "siparişi Sn ... Bey' e iletin "dediği ve bu beyan üzerine davacının istemini ... ...'a ulaştırdığı, ... ...' un da 15.04.2005 tarihinde mesai saatleri içinde "Talebinizi karşılayamayız"şeklinde cevap verdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davalı şirket adına sipariş alan ... Yolcu 'nun talebi ... ...'a yönlendirerek adı geçenin siparişi kabule yetkili olduğunu dolaylı olarak açıkladığı ve yetkili ... ...'un da siparişin tamamını karşılamayı reddetmesi karşısında taraflar arasında 1900 ton mal satışı konusunda icap ve kabulün oluştuğundan söz edilemeyeceği gözetilmeden, eksik inceleme ile delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece davalı şirket adına sipariş alan ... Yolcu 'nun talebi ... ...'a yönlendirerek adı geçenin siparişi kabule yetkili olduğunu dolaylı olarak açıkladığı ve yetkili ... ...'un da siparişin tamamını karşılamayı reddetmesi karşısında taraflar arasında 1900 ton mal satışı konusunda icap ve kabulün oluştuğundan söz edilemeyeceği gözetilmeden, eksik inceleme ile delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4444, Karar No: 2017/5812, Tarih: 18.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4444 E.  ,  2017/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Kanunun 21/1. ve 76/4 maddeleri uyarınca davalı işverenden rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı Kurum tarafından 05.05.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi giderinin tahsilinin istenildiği, mahkemenin davanın kabulü yönündeki ilk kararının Dairemizin 2013/2077 Esas, 2013/7085 Karar sayılı, 09.04.2013 tarihli ilamı ile maddi olaya uygun kusur raporu alınması, gerçek zarar tavan hesabı yapılması ve işverenin tespitine ilişkin davanın bekletici mesele yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulduğu, bozmadan sonra alınan kusur raporunda işverenin % 80, sigortalının % 20 oranında kusurlu bulunduğu ve bu kusur raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğu, bozma sonrası davacı vekili 12.12.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırdığından ıslah ile arttırılan talebe göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan kusur raporunun maddi olaya ve mevzuat hükümlerine uygun olduğu, kusur oranlarının tespitinin yerinde olduğu görülmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 1948-10 Esas, 1944-3 Karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmadığından ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı, 06.05.2016 tarihli kararında bozmadan sonra ıslah yapılması halinde davanın tamamen değiştirilmesi imkanı ortaya çıkacağı ve bunun da kargaşalara, bitmeyen davalara neden olacağı, bozma kararı sonrasında ıslah yapılamayacağı ve 04.02.1948 tarihli 1948/10 Esas, 1944/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtildiğinden bozma

sonrasında davacı Kurum tarafından ıslahla talep edilen kısım yönünden bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2868, Karar No: 2013/7117, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2868 E.  ,  2013/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5902, Karar No: 2012/15931, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5902 E.  ,  2012/15931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ... makinesi tamir bakım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3806, Karar No: 2015/3615, Tarih: 02.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3806 E.  ,  2015/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.12.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, daha önce davanın kabulü ile 800 ve 801 no'lu parseller lehine, aynı yerde bulunan 1325 parsel numaralı taşınmazdan zorunlu geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü davalı ...'ın temyiz etmesi üzerine Dairemizce 23.11.2012 tarihli, 2012/11999 Esas, 2012/ 13559 Karar sayılı ilam ile "...ayrıca üzerinden geçit kurulan 1325 sayılı parselin kuzey kısmında genişliği oldukça dar olup bu parselden 2,5 metre eninde geçit kurulması halinde genişliği daha da daralacağı ve kullanımını zorlaştıracağı, yüzölçümünün daha büyük olması sebebiyle 1291 parselin doğusundan geçit kurulup kurulamayacağı konusunda bilirkişilerden ek rapor alınarak veya gerekirse yeniden keşif yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması" doğru görülmeyerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 800 Parsel nolu taşınmaz lehine geçit ihtiyacının, 1326 parsel nolu taşınmaz üzerinden geçit hakkı tesisi edilerek karşılanmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereği yerine getirilmemiş; 1291 parselin doğusundan geçit kurulup kurulamayacağı bozmaya uygun şekilde araştırılmamış ve sonucuna göre hüküm kurulmamıştır. Bu nedenle mahkemece öncelikle Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda 1291 sayılı parsel üzerinden geçit kurulup kurulmayacağı araştırılmalı, kurulamayacağı tespit edildiği takdirde bunun gerekçesi ayrıntılı şekilde belirtilmeli daha sonra diğer seçenekler üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5582, Karar No: 2018/2107, Tarih: 26.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5582 E.  ,  2018/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3,31/2, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan vekili, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Birbirleriyle uzaktan akraba olan, aralarında husumet bulunmayan suça sürüklenen çocuk ile maktülün küçükbaş hayvan çiftliğinde çalıştıkları, birbirleriyle sürekli şakalaştıkları, olay günü de şakalaşmalarının devam ettiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun ‘bir tüfek getireyim de korkutayım’ diyerek çadırın yakınındaki konteynırdan dayısı tanık ...’ya ait, adli emanet’in 2013/8213 sırasında kayıtlı, 12 numara av fişeği atabilen ve Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen ekspertiz raporundaki incelemelere göre atışa engel herhangi bir mekanik arızası bulunmayan av tüfeğini alarak çadıra geldiği, kurma kolunu çekerek havaya bir el ateş etmek istediği, tüfeğin ateş almadığı, sonrasında tüfeği maktüle doğrultarak tekrar tetiğe bastığı, tüfeğin ateş alması sonucu yakın mesafede bulunan maktülün başından yaralandığı, saçma tanelerinin yaralanmasına bağlı beyin doku harabiyetine bağlı olarak vefat ettiği olayda; suça sürüklenen çocuk ile olay tanığı... ve suçta kullanılan tüfeğin sahibi tanık ... açıklamaları, 13/06/2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağı ve 21/06/2013 tarihli ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; olay yerinde kaç dolu, kaç boş fişek bulunduğu ve fişeklerin nerede bulundukları, suçta kullanılan tüfek ilk ele geçirildiğinde, içinde dolu fişek olup olmadığı,tüfeğin içinde dolu fişek olduğunun anlaşılması halinde, fişek üzerinde ateş etme emaresi olan iğne izinin bulunup bulunmadığı, tüfeğin kurma kolunun çekilmesiyle birlikte ateş alıp almayacağı ve namlu yatağında fişek olup olmadığının kontrolü sırasında, suça sürüklenen çocuğun yaşı da dikkate alınarak, bu durumun kolaylıkla fark edilip edilemeyeceği, hususlarında tutanak tanıklarının dinlenmesi, uzman bilirkişi marifetiyle rapor alınması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı biçimde "taksirle öldürme" suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve mahalli cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9866, Karar No: 2017/4343, Tarih: 02.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9866 E.  ,  2017/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.