muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12797, Karar No: 2023/5018, Tarih: 14.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Gürcistan vatandaşlarının ülkemizde açtıkları davalarda teminattan muaf tutuldukları, buna göre davalıların ülkemizde takip başlatırken MÖHUK 48/1. maddesi gereği teminat yatırmasına gerek olmadığı kanaatine varıldığı, sözkonusu sözleşmenin davacı borçlulardan ... ve Soytaş Deri..Ltd.Şti. ile lehtar arasında düzenlendiği, diğer takip borçlusu ...'ın imzasının olmadığı, takip alacaklısının bu sözleşmeye göre 3. kişi olduğu, şahsi definin bonoyu temlik cirosu ile devralan alacaklı iyiniyetli hamile (takip alacaklısına) karşı ileri sürülemeyeceği, senet lehtarının usulüne uygun cirosundan sonra hamilin senet üzerinde isim ve imzasının dahi bulunmasının zorunlu olmadığı gibi ciro silsilesinde kopukluk olmadığı, takip yapan alacaklının yetkili hamil olduğu, icra mahkemesinin dar yetkili olması nedeniyle alacaklının kötü niyetinin ispatı yönünden tanık dinlenmesi mümkün olmadığı gibi, ceza mahkemesindeki davanın sonucunun da beklenmesinin mümkün olmadığı, borçlular tarafından alacaklının yurt dışından bu iş için getirildiği, yakın akraba olduklarını düşündükleri iddia edilmiş ise de, bu iddiaları ispata elverişli delil sunulmadığı, hamilin kötüniyetli olduğunun dar yetkili icra mahkemesinde ispat edilmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile borçluların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlular; dava ve istinaf dilekçesindeki hususları tekrarla ek olarak davalılar Vugar Veliev ve ...'in akraba olduklarını, bu hususun tespiti için araştırma yapılması gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus ilamsız icra takibinde İİK'nın 169/a. maddesi uyarınca takibe konu senedin teminat senedi olduğu iddiası ile borca itiraza talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 169/a, TTK'nın 778, 687/1, 681/1, 686/1 maddeleri ve tüm sair yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlular tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlular tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2200, Karar No: 2014/1150, Tarih: 31.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2200 E.  ,  2014/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalılar ... ile ... Grup Temizlik Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 31.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12492, Karar No: 2014/10432, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12492 E.  ,  2014/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5656, Karar No: 2019/375, Tarih: 22.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5656 E.  ,  2019/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahil ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/01/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden asli müdahil ... vekili Av. ..., davacı ... vekili Av. ..., asli müdahil ... ve Arkadaşları vekili Av. ... geldiler, diğer taraftan davalılar ... vekili Av. ... ve ... Yönetimi vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1940 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1941 yılında yapılıp kesinleşen ... tahdidi, 1976 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1989 yılında yapılıp 13.12.1989 ilâ 13.06.1990 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılan yerlerde aplikasyon ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması ile evvelce sınırlaması yapılmayan ormanlarda ... kadastrosu ve 6292 sayılı Kanunun 11/10. maddesi uyarınca yapılan düzeltme çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme tutanakları (... kadastro komisyonlarının görevlendirilmelerine dair evrak da dahil olmak üzere) ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/.... maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/01/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/737, Karar No: 2008/1362, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/737 E.  ,  2008/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği dü:

\_K A R A R \_

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın.... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında....adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet

verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

1- Mahkemenin dava konusu taşınmazı orman sınırları içinde kalan bölümü hakkında, dava açma hakkının orman idaresine ait olacağı gerekçesi ile Hazine davasını reddetmesinde, diğer bölümü bakımından taşınmazı yayla niteliği ile kabul etmiş bulunmasında yasaya aykırılık yoktur. Hazine'nin reddedilen bölüm hakkındaki temyiz itirazlarının bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalıların temyiz itirazlarına gelince; Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve mahkemece varılan takdire göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2133, Karar No: 2015/7544, Tarih: 02.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2133 E.  ,  2015/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2012/193-2014/156

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2014 tarih ve 2012/193-2014/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından 18, 25 ve 35. sınıflarda, 2010/16681 no ile yapılan ''O. M.'' ibareli marka başvurusuna, müvekkili tarafından 03. sınıfta tescilli 2007/48616 ve 2008/54834 no'lu ''1. M.'' ibareli markaları mesnet gösterilerek müvekkilinin markanın gerçek hak sahibi olup, markaların benzer olduğu, karıştırılma ihtimali bulunduğu, başvuru sahibinin kötü niyetli ve müvekkili markasının tanınmış marka olduğu gerekçelerine dayalı olarak yapılan itirazın TPE tarafından markalar benzer olmakla birlikte, kapsadığı malların farklı olduğu, müvekkili markasının tanınmışlığının ispatlanamadığı gerekçeleriyle reddedildiğini oysa, müvekkili markasının 2008 yılında piyasaya sürülen erkek parfümleri, spreyleri, deodorant, stick deodorantları, duş jelleri, traş sonrası balsam ve losyonları üzerinde kullanılan ve piyasaya sürüldüğü günden bu yana en çok satılan parfüm unvanını kaybetmeyen dünyaca ünlü bir marka olduğunu, markalar aynı olduğu gibi, kapsadığı mal ve hizmetlerin de bağlantılı olduğunu zira, 03. sınıf ile 18. sınıfın moda sektörüne, 35. sınıfın ise, perakende sektörüne ilişkin hizmetleri ihtiva eden ve tüm sınıflar ile bağlantılı bir sınıf olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'in 28/06/2012 tarihli, 2012-M 1991 no'lu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka başvurusu ve tescil edilmek istenen sınıflar ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b. anlamında karışıklığa neden olacak derecede benzerlik bulunduğu, davacıya ait markanın tanınmış marka olarak adledilebileceği, davalının bu tanınmışlıktan haksız yararlanacağı markanın ayırt edici karakterinin zedeleneceği, davalının kötüniyetli olduğunu iddia etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, TPE YİDK' in 28/06/2012 tarih, 2012-M-1991 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili, temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili, temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8833, Karar No: 2014/5507, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8833 E.  ,  2014/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/136936

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

NUMARASI : 2008/190 (E) ve 2010/726 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın adli sicil belgesindeki kaydın 3167 sayılı Kanuna muhalefete ilişkin olduğu, 03/02/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanunu ile karşılıksız çek keşide etme eylemlerinin suç olmaktan çıkarıldığı anlaşılmakla sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de;

Hükmolunun adli para cezası taksitlendirilen taksit sayısının 4'ten az olamayacağı gözetilmeyerek TCK'nin 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10288, Karar No: 2010/3046, Tarih: 25.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10288 E.  ,  2010/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kamu davası açıldıktan sonra 1412 sayılı CMUK’nun 365 ve devamı(5271 Sayılı CMK'nın 237 ve devamı)maddeleri hükümlerine göre yöntemine uygun olarak mahkemeye başvurup davaya katılmamış ve katılan sıfatı ile temyiz yetkisi kazanmamış olan yakınan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde sanığa hükmolunan cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/1-c.maddesinde belirtilen haklardan, aynı maddenin 2.ve 3. fıkraları göz ardı edilerek, koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası çıkartılıp, “53/1-a-b-c-d-e.maddesindeki haklarından 53/2.maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.