muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15235, Karar No: 2023/6891, Tarih: 09.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme olduğuna, vekalet ücretine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; haksız tahrike ve takdiri indirime ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'un, maktul ...'un torunu olduğu; yaklaşık sekiz sene önce sanığın anne ve babasının boşandığı ve sanığın dava dışı kardeşi ile birlikte velayetinin anneye verilmesi sebebiyle olay tarihinden yaklaşık altı ay öncesine kadar annesi ile birlikte Isparta ilinde yaşadığı, olaydan yaklaşık altı ay öncesinde ise babası olan katılan ...'un ikameti olan ...'ye gelerek babası ile birlikte yaşamaya başladığı ve ...'de iş bularak tekstil işinde çalıştığı, olaydan bir hafta önce kıl dönmesi ameliyatı olacak olması sebebiyle annesinin yanına Isparta iline gittiği, sanık Isparta iline gitmeden bir süre önce de babaannesi olan maktul ...'nin göz ameliyatı olması sebebiyle sanığın babasının maktulle ilgilenmek için maktulü sanıkla birlikte kaldığı konuta aldığı, sanığın ameliyatından kısa süre sonra ...'ye döndüğü, ...'ye geldiğinde ilk olarak dedesi Mahmut'un evine gittiği dedesiyle selamlaşıp başka bir odaya geçip dedesine ait ruhsatlı silahı, silahın yanında bulunan mermilerle birlikte almak suretiyle dedesinin ikametinden haber vermeden çıktığı ve babası ile birlikte oturduğu konuta gittiği, kapıyı çaldığında babaannesinin açtığı, maktul babaannenin mutfakta olduğu sırada sanığın yanında getirdiği silaha mermi doldurmak suretiyle maktulün hayati bölgelerine de hedef alacak şekilde maktulün vücudunun çeşitli yerlerine en az on iki el isabet edecek şekilde ateş etmek suretiyle maktulü öldürdükten sonra mutfak kapısının arkasında bulunan keseri alarak bu keserle maktulün kafasına birkaç kez vurduğu, akabinde konuttan ayrılarak karakola gidip maktulü öldürdüğünü söylemek suretiyle teslim olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden

Sanığın babaannesi olan maktulü öldürme eylemini gerçekleştirdikten sonra tüm aşamalarda ısrarla maktulün sürekli olarak annesi hakkında çok ağır sözler söylediğini ve hakaret ettiğini belirttiği ve ayrıca annesi ile babasının boşanmasına sebep olarak babannesini gördüğü, annesi ve babasının boşanma evrakları incelendiğinde maktulden kaynaklı nedenlerle evlilik birliğinin bozulduğunun da iddia edildiği, söz konusu dosyadan da anlaşıldığı üzere sanığın annesi ile babaannesi arasında husumet bulunduğunun sabit olduğu, dosya içeriğine ve tanık Oğuz'un anlatımlarına göre de olay tarihinden önce maktul ...'nin sanığın annesine hakaret ettiği anlaşıldığından, tüm aşamalarda istikrar arz eden savunmasının aksine kesin bir delil elde edilemeyen sanık hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması sanık hakkında asgari düzeyde bir ceza indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/2953 Esas, 2022/2817 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Sanık ...'un olay tarihinde babaannesi olan ...'yi kasten öldürdüğü sabit olan dosyada yerel mahkeme ve Bam Ceza Dairesi tarafından nitelikli kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına dair verilen karar dairemiz çoğunluğunca sanığın haksız tahrik altında bu suç işlediği kabul edilerek TCK'nin 29 uncu maddenin uygulanması gerektiği kanaatiyle oy çokluğuyla bozulmuştur.

Dosya kapsamına göre sanık lehine haksız tahriki oluşturabilecek herhangi bir durumun dosyada bulunmadığı anlaşılmakla Bam Ceza Dairesi kararının doğru olup onanması gerektiği görüşüyle dairemizin bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

Sanık suç tarihi itibariyle 19 yaşında olup 8 yıl önce anne ve babası boşanmışlardır. Boşandıktan sonra sanık zaman zaman annesinin zaman zamanda babasının yanında kalmaktadır bu süreçler içerisinde babasının yanında kaldığı zamanlarda babaannesi olan makul ... ile de görüşmektedir

Sanık olay günü dedesine ait tabancayı onun bilgisi ve izni dışında alarak mermi doldurmuş ve babasının evinde karşılaştığı babaannesine 12 el ateş ederek öldürmüş, devamında maktulenin kafasına keserle birden çok kez vurarak eylemlerini tamamlamıştır.

Sanık olay günü dedesine ait tabancayı onun bilgisi ve izni dışında alarak mermi doldurmuş ve babasının evinde karşılaştığı babaannesine 12 el ateş ederek öldürmüş, devamında maktulenin kafasına keserle birden çok kez vurarak eylemlerini tamamlamıştır.

Sanık üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmiş annesiyle babasının boşanması sonrası annesinin çok mağdur olduğunu kendisinin boşanma nedeni olarak gördüğü babaannesini sorumlu tuttuğunu ve yine babaannesine her gördüğünde maktulenin kendisine annesini kastederek o.. annen ne yapıyor şeklinde sözler söyleyip annesine daima hakaret ettiğini bu nedenlerle olay tarihinde babaannesini öldürdüğünü savunmuştur

Her ne kadar sanık bu suçu isteme nedeni olarak 8 yıl önce boşanan anne ve babasının boşanmasından sorumlu tuttuğu, babaannesinin kendi öz annesine boşanma sonrasında da daima küfürler ettiğini söylemiş ise de dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ve delil durumuna göre maktulenin oğlundan boşanan gelinine karşı bu şekilde hakaret ve küfür oluşturacak sözlerinin bulunduğu yönündeki savunması hiç bir tanık tarafından doğrulanmamıştır. Boşanarak aile birlikteliğinin bozulması durumunda boşanan tarafların ikisi ve çocuklar açısından sıkıntılı bir durum oluşturacağı aşikârdır, ancak 8 yıl önce gerçekleşen boşanmadan sonra 8 yıllık süre içerisinde babaannesinin kendi annesine yönelik hakaret ve küfürlerinden dolayı herhangi bir resmi müracaatta bulunmamış veya böyle bir olayın olduğuna dair herhangi bir kimseye sanığın bir beyanı olmamış, böyle bir serzeniş dosya kapsamına yansımamıştır, bu nedenle babaannem sanığın babaannesinin anneme küfür ediyordu ve annemle babamın boşanmasının nedeniyle annem çok mağdur oldu ben de bu nedenle babaannemi öldürdüm şeklindeki savunma suçtan daha az ceza alabilmeye yönelik bir savunma olarak tarafımızdan kabul edilip sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiği kanaatiyle dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/23860, Karar No: 2013/16670, Tarih: 17.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23860 E.  ,  2013/16670 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, davacının 01.10.2008-04.07.2011 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.10.2008 tarihinden itibaren devam eden prim ödemelerinin bulunduğunu, prim ödemesiyle gerçekleşen bu eyleminde isteğe bağlı sigortalı olma istem ve iradesinin mevcut olup, kurumun kabul ederek kullandığı prim ödemelerini yok kabul etmesinin dürüstlük kurallarına aykırı olduğundan bahisle, 01.10.2008-04.07.2011 tarihleri arasında sigortalı sayılması gerektiğinin tespitini talep etmiş olup; Mahkemece, 05.01.2009 tarihli 2009/5 sayılı genelge doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu somut olayda davacının, 12.07.1991 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalısı olarak tescili yapılmış olup, 20.07.1991-30.06.2007 tarihleri arasında vergi kaydı, 25.03.2003 tarihinden itibaren devam eden oda kaydına istinaden Kurumca; 12.07.1991-30.06.2007 tarihleri arasında zorunlu sigortalı, 01.07.2007-30.09.2008 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edildiği, 13.09.2011 ve 22.10.2011 tarihli dilekleriyle vergi kaydının sona erdiği 30.06.2007 tarihinden itibaren devam eden prim ödemelerinin isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesini istediği, kurum tarafından 2009/5 sayılı kurum genelgesinin ilgili bölümünde belirtilen, 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılıkları sona erenlerin isteğe bağlı sigortalılık talebinde bulunmadan prim ödemeye devam etmeleri halinde karşıladığı süre ile sınırlı kalmak kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirme işlemlerinin 30.09.2008 tarihi itibariyle sona erdirildiği, düzenlemesine istinaden 01.10.2008 tarihinden itibaren ödenen primlerin isteğe bağlı sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği, talep halinde iade edileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Anayasa’nın 138. maddesinde de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer

./..

-2-

./..

-2-

alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulmasının hukuka aykırı olacağı şüphesizdir.

Öğretide türevsel bir yetki olarak kabul edilen idarelerin yasa kurallarını uygulama ve bu kapsamda idari düzenleme yapma yetkisinin yasama organının çizdiği sınırlar içinde ve üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebileceği belirtilmektedir. .....

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 50. madde hükmüne göre, “isteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından;

a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak,

b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak,

c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak,

d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak, şartları aranır.”.

51. maddede, sigortalılığın, isteğe bağlı sigortalılığını sona erdirme talebinde bulunanların, primi ödenmiş son günü takip eden günden, aylık talebinde bulunanların, aylığa hak kazanmış olmak şartıyla talep tarihinden veya ölen sigortalının ölüm tarihinden itibaren sona ereceği hüküm altına alınmış, 52. maddenin 3. fıkrasında da “Ait olduğu aydan itibaren en geç 12 ay içinde 89 uncu maddenin ikinci fıkrasına göre hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammıyla birlikte primi ödenmeyen süreler, sigortalılık süresinden sayılmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, Mahkemece, davacının ödediği primlerin, isteğe bağlı sigortalılık iradesi yerine geçtiği değerlendirilerek , ihtilaf konusu dönemde isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edilmesi gereği gözetilmeksizin, kanundan daha alt düzeyde olan ve kanunun çizdiği sınırları daraltamayacak nitelikte hükümlere sahip olması zorunlu olan 2009/5 sayılı Genelgeye istinaden yazılı şekilde davanın reddine yönelik hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2018/2573, Karar No: 2018/1821, Tarih: 13.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2573 E.  ,  2018/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103.

maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2.

madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri

farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21959, Karar No: 2015/30283, Tarih: 28.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21959 E.  ,  2015/30283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/246757

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011

NUMARASI : 2011/92 (E) ve 2011/381 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 04.05.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23527, Karar No: 2016/1480, Tarih: 11.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/23527 E.  ,  2016/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında yazılmayan sanık ...'in üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

Müştekinin, sanık ... adına kayıtlı .....plaka sayılı aracı satın aldığı, ancak sanık ...'ten aracın devrini almadığı ve suça konu aracı diğer sanık ...'e 03.09.2009 günü üç günlüğüne emanet olarak verdiği, ancak sanık ...'in aracın satışı hususunda sanık ...'a vekalet verdiği, sanık ...'ın da aracı sanık ...'na sattığı, bu şekilde sanıkların yüklenen suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklar ile müşteki arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu, suçun maddi unsuru oluşmadığına dayanan gerekçelere göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11070, Karar No: 2021/8283, Tarih: 15.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11070 E.  ,  2021/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyasının incelenmesinde davalılar Sigorta ve ... Şirketler Birliği ve ... Sigorta A.Ş.’nin kendisini vekille temsil ettirmesine ve vekalet ilişkisinin sona erdiğine dair dosyada belge bulunamamasına karşın; davalı ... ve ... Şirketler Birliği için temyiz dilekçesi, davalı ...Ş. için mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin davalı asillere yapıldığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Kanunun 11’inci maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Bu nedenle davalı ... ve ... Şirketler Birliği için temyiz dilekçesi, davalı ...Ş. için mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin anılan davalıların vekillerine yöntemince tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının yukarıda belirtilen noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9443, Karar No: 2014/6720, Tarih: 27.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9443 E.  ,  2014/6720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/198584

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2010/342 (E) ve 2011/192 (K)

SANIKLAR : G.. K.., S.. G..

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Hırsızlık eyleminin ardından, mağdurun ihbarı üzerine polis görevlilerince yapılan araştırma sonucu kısa bir süre sonra başka bir yerde yakalanan sanık Savaş'ın, suçlamayı kabul ederek, olay sırasında çaldığını beyan ettiği 1.50 TL tutarındaki paranın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, toplam 42,00 TL tutarındaki parası çalınan mağdurdan, kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin sorularak, sonucuna göre sanık Savaş hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması;

2)Sanık Savaş'ın suç tarihinde kayden sabıkasız olduğu ve diğer sanık Göksel'in sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın da esasen sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmayacağının kabulünde zorunluluk bulunduğu; iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunda, suçun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmesi suretiyle, sanık G.. K..'nun tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği; erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle sanık Göksel hakkında oluştuğu gözetilmeden zararın giderilmediği gerekçe gösterilerek sanık Göksel hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve sanık Savaş hakkında da, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b maddesinde yazılı koşulun oluşup oluşmadığının tartışılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

3) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;