muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/497, Karar No: 2019/8932, Tarih: 16.04.2019

2- Somut uyuşmazlıkta davacı davalı işyerinde kırtasiye depo sorumlusu olarak çalışmakta olup, davacının sorumluluğunda olan bölümde zaman zaman ilave iş gücüne ihtiyaç duyulduğu, bu ihtiyaç ortaya çıktığında yevmiyeci işçiler çalıştırılıp ücretlerinin yine davacı tarafından muhasebeden avans olarak çekilip ilgililerine ödendiği dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir.

Davacının muhasebeye ibraz ettiği 04.04.2014 tarihli avans ödeme formunun onay kısmında mevcut ...’a ait imzanın adı geçene ait olmadığının anlaşılması üzerine, işverence geriye dönük incelemede işyerinden 02.04.2014,03.04.2014 tarihlerinde bayrak kutulama işinde ilave iş gücüne ihtiyaç duyulması üzerine ... ve ... isimli dört yevmiyecinin çalıştırıldığı, bunlar için davacı tarafından muhasebeden alınan 400 TL’nin her bir işçiye 100 TL olarak ödendiği bilgi ve belgelerden görülmektedir.

Yukarıda açıklanan çalışmadan sonra 04.04.2014,07.04.2014,08.04.2014 tarihlerinde yevmiyeci çalışmadığı halde en son 03.04.2014 tarihinde çalışmış olan yevmiyecilerden ... adına çalışmış gibi belge düzenlendiği ve bu belgeye istinaden yine davacı tarafından muhasebeden 250,00 TL avans alındığı,davalı işverene imzalı yazılı beyanda bulunan ...’nin hem anılan tarihlerde çalışmadığını hem de söz konusu 250,00 TL’nin ödenmediğini açıkladığı da görülmektedir.

Sonuç itibariyle,davacı işçi gerçekte çalışmayan yevmiyeciler için çalışmış gibi belge düzenleyip onay kısmını da sahte imza ile tamamlayarak avans olarak aldığı parayı zimmetine geçirmiştir. Davacının bu eylemi doğruluk ve bağlılığa aykırı olup, işverenin feshi haklı olduğundan, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2743, Karar No: 2017/9618, Tarih: 22.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2743 E.  ,  2017/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan TAPDK'ye gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın TAPDK tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10398, Karar No: 2014/221, Tarih: 13.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10398 E.  ,  2014/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

I-Suça sürüklenen çocuk Aydın hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 31/2. ve 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca, 5395 Sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında anılan 5395 Sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1.fıkrasının “b” bendinde yazılı tedbire hükmedilmesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk Aydın hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasının 11 numaralı bendinden “Suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı yasanın 7.mddesi uyarınca, aynı yasanın 5/1-b bendi uyarınca, iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek sahibi ustanın yanına veya kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine” ilişkin kısım ile 9 numaralı bendinde yer alan “verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin TCK.nun 50/6 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ilişkin kısım çıkartılarak diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk Şerif hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

06/10/2011 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun kimliği tespit edilmeden, iddianame okunmadan, okunmuşsa bu husus tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 191/3-b maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/01/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3768, Karar No: 2015/4517, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3768 E.  ,  2015/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/8759, Karar No: 2021/12132, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8759 E.  ,  2021/12132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Antalya 6. Sulh Hukuk ve Ilgın Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...,bey Mah. Kılavuz Bağları Cad. No:90 Ilgın/Konya” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “Konuksever Mah. 815. Sok. Muratpaşa/Antalya” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...lbey Mah. Kılavuz Bağları Cad. No:90 Ilgın/Konya” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Ilgın Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3825, Karar No: 2018/2196, Tarih: 15.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/3825 E.  ,  2018/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, müvekkili yüklenicinin inşaatı tamamladığını, yapı kullanma izin belgesini aldığını ileri sürerek, 4 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, tüm dosya kapsamından, eksik ve kusurlu işler bedelinin çok düşük olduğu, davacı yüklenicinin süresinde inşaatı bitirip yapı kullanma izin belgesini aldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporlarından, gerek davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde, gerekse, inşaatın ortak alanlarında eksik ve kusurlu işler bulunduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, arsa sahibince, ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/223 Esas, 2013/520 Karar sayılı dava dosyası ile gecikme tazminatı ve kira yardımının tahsili için dava açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

2)Dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporlarından, gerek davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde, gerekse, inşaatın ortak alanlarında eksik ve kusurlu işler bulunduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, arsa sahibince, ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/223 Esas, 2013/520 Karar sayılı dava dosyası ile gecikme tazminatı ve kira yardımının tahsili için dava açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, BK’nun 81. (TBK md.97) maddesi hükmüne göre, karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde, öncelikli edimini yerine getirmeyen taraf, karşı taraftan edimini yerine getirmesini isteyemez. Eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yüklenicinin, arsa sahibinden tapu isteyebilmesi için, öncelikle kendi edimlerini sözleşmeye uygun şekilde ifa etmesi gerekir. Bu durumda, mahkemece, öncelikle, inşaattaki eksik ve kusurlu işler bedelinin tespiti ve eldeki dosya ile, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/223 Esas, 2013/520 Esas sayılı dava dosyasının birleştirilerek, davalı arsa sahibinin eksik ve kusurlu işlerden dolayı varsa alacağı ile anılan dosyadaki alacaklarının ödenmesi koşuluyla, yani birlikte ifa ilkesine göre tescil kararı verilmesi gerekirken, eksik ve kusurlu işlerin bedelinin düşük olması gerekçesiyle ve diğer dosya dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16638, Karar No: 2014/16046, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16638 E.  ,  2014/16046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/316-2014/317

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih, 2013/114 Esas - 2013/99 Karar sayılı ilamı ile 3.000,00 TL alacağın 08.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG Banktan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21718, Karar No: 2014/19490, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/21718 E.  ,  2014/19490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1 ve 51/3. maddelerine göre cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2012 tarihli ve 2010/507 esas, 2012/277 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15.04.2014 gün ve 2013/7426/26141 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2014 gün ve 2014/145847 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında belirlenen denetim süresinin mahkûm olunan ceza süresinden az olmaması gerekirken daha az süre ile denetim süresi belirlemek sureti ile yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Sanık hakkında, hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezası ertelendiği hâlde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 3. fıkrası hükmüne aykırı olarak, aynı maddenin 1. fıkra c bendinde düzenlenen velâyet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden de uygulanmasına ve koşullu salıvermeye kadar sürmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.'nun 51/3.maddesi uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında 1 yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeyip, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde, 1 yıl denetim süresi öngörülmesi ve hapis cezası ertelendiği halde, TCK.'nın 53.maddesinin 3.fıkrası hükmüne aykırı olarak, aynı maddenin 1.fıkra (c) bendinde düzenlenen velayet hakkından,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.'nun 51/3.maddesi uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında 1 yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeyip, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde, 1 yıl denetim süresi öngörülmesi ve hapis cezası ertelendiği halde, TCK.'nın 53.maddesinin 3.fıkrası hükmüne aykırı olarak, aynı maddenin 1.fıkra (c) bendinde düzenlenen velayet hakkından,

vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden de uygulanmasına ve koşullu salıvermeye kadar sürmesine karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 8.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 16.04.2012 gün ve 2010/507, 2012/277 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, cezası ertelenen hükümlü hakkındaki denetim süresinin 1 yıl 8 ay olarak DÜZELTİLMESİNE, hükümde yer alan, TCK.'nun 53/3.maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11480, Karar No: 2019/3605, Tarih: 21.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11480 E.  ,  2019/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin 05.06.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin hükümleri temyiz ettiğini açıkca belirtmekle bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Katılanın aşamalarda, sanıkların ellerinde bulunan bira şişeleri ile kendisine saldırmak istediklerine dair beyanı ile tanıklar ... ile ...'ın anlatımlarına göre katılanı bulundukları kahvehaneden dışarı çıkardıkları esnada sanıkların ellerinde bulunan bira şişeleri ile katılanın üzerine yürüdükleri, tanıkların araya girmesi üzerine eylemlerini gerçekleştiremedikleri gözetilmeden kasten silahla yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10217, Karar No: 2024/4920, Tarih: 02.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10217 E.  ,  2024/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/283 E., 2015/336 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; olay yerindeki tespitlerin mahkemenin kabulü ile uyuşmadığına ve sanığın savunmasını doğruladığına, bu nedenle sanığın tam kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; olay yerindeki tespitlerin mahkemenin kabulü ile uyuşmadığına ve sanığın savunmasını doğruladığına, bu nedenle sanığın tam kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; meskun mahal dışında, gündüz vakti, açık havada, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş üç şeritli otoyolda seyir halindeyken aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun sağından çıkarak emniyet şeridi yanındaki su kanalına girdiği, takibinde sola doğru savrularak emniyet şeridinde park halinde bulunan sürücü ... yönetimindeki otomobilin arka kesimine idaresindeki vasıtanın sağ yan kesimi ile çarptıktan ve aracın üzerinden geçtikten sonra yolun sağındaki kanala düşmesi neticesinde, otomobil sürücüsü ... ve aynı otomobilde yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın öldükleri, kaza tutanağında çarpma noktasının emniyet şeridi ortalarında tespit edildiği, olay yerinde otomobile ait çarpma noktasından başlayıp otomobilin emniyet şeridinde son konumunu aldığı yere kadar devam eden 18,70 uzunluğunda lastik izlerinin olduğu, otomobilin trafiğin akış yönüne ters yönde emniyet şeridinde konumlandığı, bahse konu aracın tavanının ve sağ yanının kopmuş olduğu, kamyonetin ise otomobilin 19 m kadar ilerisinde yolun sağındaki su kanalına ters dönmüş vaziyette son konumunu aldığı, kaza tespit tutanağında ve İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporlarında olay yerinde bulunan iz ve emareler, araçlardaki hasar durumu, çarpılan otomobile ait lastik izleri ile bahse konu otomobilin çarpışma noktası ile son konumlandığı yer arasındaki mesafe dikkate alınarak değerlendirme yapıldığında, otomobilin çarpışma anında harekete halinde olmadığı, emniyet şeridinde park halinde olduğu kanaatine varılarak sanık ...'in idaresindeki araç ile seyrini sürdürürken yola gereken dikkatini vermemesi, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemesi, sevk ve idare hatasıyla vasıtanın hakimiyetini kaybedip zorunlu haller dışında (arıza v.b.) kullanılması yasaklanmış emniyet şeridine giriş yapıp park halindeki araca tedbirsizce arkadan çarparak kazanın meydana gelmesine sebebiyet vermesi nedeniyle tamamen kusurlu olduğu kabul ederek sanığın TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR