muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8830, Karar No: 2013/18335, Tarih: 04.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/8830 E.  ,  2013/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 3.500 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının davasının dayanağını teşkil eden Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/716 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile neticelendirilen hazırlık soruşturması sırasında davacıya ait araca ve araçta bulunan çaya suç konusu olduğu iddiasıyla 31.12.2007 tarihinde el konulduğu, bilahare 01.02.2008 tarihinde aracın davacıya iade edildiği ve davacı hakkında 10.04.2008 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, aracın üzerinde bulunan çaylarla ilgili soruşturmanın sürdürülerek çayın sahipleri olan Şükrü Çügen ve Zekeriya Çügen hakkında müsadere talebiyle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesine ceza davasının açıldığı, davacının el konulan aracıyla suç konusu olduğu iddia edilen çaylar arasındaki hukuki bağın bu suretle ilişkilendirilemediği, davacının haksız yere el konulan aracıyla ilgili tazminat davası açabileceği ve CMK'nın 141/1-j maddesindeki tazminatın yasal şartların oluştuğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün,isteme aykırı olarak, ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6883, Karar No: 2016/7987, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6883 E.  ,  2016/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 2. Asliye Hukuk ve Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalılar vekilinin süresinde yetki itirazında bulunduğu ve HMK'nın 6. maddesi gereğince davanın davalıların ikametgahı olan Ankara'da açılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesince ise sözleşmeden doğan davalarda sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca, davalılar, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkeme olup; sözleşmeden kaynaklanan davalarda ise aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca dava, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir. Para borçları, götürülecek borçlardan olup, ifa yeri alacaklının yerleşim yeridir.

Somut olayda; kesin yetki kuralı bulunmamaktadır. Davacı alacaklı, seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan Kırıkkale mahkemelerinde dava açmıştır. Dava, HMK'nın 10. maddesi uyarınca yetkili bulunan mahkemede açılmış bulunduğuna göre, uyuşmazlığın Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5906, Karar No: 2016/883, Tarih: 02.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/5906 E.  ,  2016/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının maluliyet oranının tespiti ile talep tarihi olan 11.06.2008 tarihinden itibaren birikmiş aylık olarak 1.000,00 TL'nin her aylık için yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olması nedeniyle malul olduğunun tespitine, davacıya maluliyetinin tespitine ilişkin raporda belirtilen tarih olan 02.07.2008 tarihini takip eden ay başından itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, bu tarihten itibaren ödenmesi gereken maluliyet aylıklarının her bir aylığın ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 11.06.2008 tarihinde maluliyet aylığı talebinde bulanan davacıya Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı'nın 12.01.2009 tarihli kararı ile 02.07.2008 ve 20.11.2008 tarihli raporlar esas alınarak çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybetmediğine karar verildiğinin bildirildiği, davalı Kurum tarafından davacının sevkedildiği Hastanesi'nin 02.07.2008 tarihli raporunda; davacıya orta derecede demans, konjektif kalp yetmezliği, kroner arter hastalığı, bilateral senil retina dejenerasyonu, aritmi, atrial fibrilasyon teşhisleri konulduğu, ancak maluliyet olup olmadığının belirtilmediği, yargılama sırasında mahkemece istenilmesi üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'nun 28.01.2011 tarihli kararında; Devlet Hastanesi'nin anılan raporu esas alınarak davacının tüzüğe göre çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediğinin bildirildi, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 14.03.2014 tarihli raporunda; 03.08.2013 Tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Ek-1 P2 maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğinin ve malul sayılması gerektiğinin bildirildiği, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 16.10.2014 tarihli raporunda; 11.10.2008 Tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri gereğince 0-3 maddesi kapsamında davacının beden çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği ve maluliyet başlangıç tarihinin 02.07.2008 ( Kurum tarafından hastaneye gönderildiğinde düzenlenen ilk rapor tarihi ) olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun’un 53. maddesinde maluliyet aylığının bağlanabilmesi için sigortalının “çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiğinin” tespiti gerekmekte iken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 25. maddesi ile bu oran % 60 olarak değiştirilmiştir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece davacının beden çalışma gücünün %60'ını kaybettiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmişse de; davacının 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden önce maluliyet aylığı için tahsis talebinde bulunduğu, ayrıca Adli Tıp Genel Kurulu'nun anılan raporunda da davacının 02.07.2008 tarihi itibari ile malul sayılması gerektiğinin bildirildiği, bu tarihin de 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce olduğu, bu itibarla davaya konu olayda 506 sayılı Yasa'nın maluliyet aylığını düzenleyen 52 vd maddelerinin uygulanmasının gerekeceği, 506 sayılı Yasa'nın 53. maddesine göre malulliyet aylığına hak kazanılabilmek için beden çalışma gücünün en az 2/3'ünün kaybedilmiş olması gerektiği, ancak karara esas alınan Adli Tıp Genel Kurulu'nun anılan raporunda davacının beden çalışma gücü kayıp oranının “yüzde” olarak değerlendirildiği göz ardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; Adli Tıp Genel Kurulu'nca davacının beden çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği bildirildiğinden; öncelikle davacıya 01.10.2008 tarihinden itibaren aylık bağlanılmasına karar verilmesini kabul edip etmediğini sormak, kabul eder ise bu yönde hüküm kurmak, kabul etmez ise Adli Tıp Genel Kurulu'ndan davacının, malul sayıldığı 02.07.2008 tarihinde, beden çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybedip kaybetmediği yönünde değerlendirme yapan yeni bir rapor alarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3520, Karar No: 2018/2720, Tarih: 22.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3520 E.  ,  2018/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 27. İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi:

Dava, sigorta başlangıç tarihinin 10.04.1985 olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı ... vekili özetle; davanın yetkisiz mahkemede ve hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

ilk Derece Mahkemesince ; “ Davacı adına... Ltd Şti.ne ait kanatlı hayvan kesim işi yapan iş yeri tarafından davalı SGK ya verilmiş olan iş yeri giriş bildirgesi aslı dosya arasına celbedilmiş, işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti için yapılan imza incelemesinde sigortalı çalışanı tarafından atılan imzanın davacı eli ürününden çıktığının bildirildiği, davacı sigortalının sigorta ilk girişinin 10/04/1985 tarihinde olduğu bu nedenle kurumca tanzim edilen belgelerde davacının işe giriş tarihinin 10/04/1985 olarak gösterilmiş olması ve davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin 22/12/1976 tarihi itibariyle Yasa kapsamına alınmış olup SGK müfettişlerince denetlenmiş olduğu, davacı adına 10/04/1985 tarihinde bu tarihte işe başladığına dair tanzim edilen ve kuruma verilmiş olan işe giriş bildirgesinin aslının dosyaya celbedilmiş hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; davacının 10/04/1985 tarihinde 1 (bir) gün çalıştığının tespitine karar verilmesi kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçeleriyle “ Davanın KABULÜ ile; Davacının 10/04/1985 tarihinde 1(bir) gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı ile sigorta başlangıç tarihinin 10/04/1985 olarak TESPİTİNE,“ karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davalı ... vekili; Kişinin sigortalı sayılması için sadece işe giriş bildirgesinin verilmesinin yeterli olmadığı, aynı zamanda fiili olarak çalışmasının gerektiği, sigortalı ile ilgili bildirimlerde işverenin bulunması gerektiği, Kurum işleminin yerinde olduğu, gerekçeleriyle, Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince “ İhtilaflı döneme ilişkin bordrolara rastlanılmadığından bordro tanığının, davalı işyerinin mezbaha olması nedeniyle, bulunduğu yer itibariyle komşu işyeri tanığının olmadığı, davacı tanığının ise davacının çalışmasını doğruladığı görülmüştür.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince “ İhtilaflı döneme ilişkin bordrolara rastlanılmadığından bordro tanığının, davalı işyerinin mezbaha olması nedeniyle, bulunduğu yer itibariyle komşu işyeri tanığının olmadığı, davacı tanığının ise davacının çalışmasını doğruladığı görülmüştür.

Tüm dosya kapsamından ve özellikle, işe giriş bildirgesinin süresinde Kuruma verilmesi, dava konusu işe giriş bildirgesindeki imzanın davacının elinden çıkmış olması, davacının sigorta sicil numarasının 1985 yıl serilerinden olması ve davacı tanığının beyanları dikkate alındığında davacının hüküm altına alınan şekilde 1 günlük çalışmasının olduğu anlaşılmıştır. ”gerekçesiyle “ Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE,” karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili “ Sadece işe giriş bildirgesinin varlığı çalışmanın ispatı değildir. Dinlenen tanığın ilgili şirkette çalıştığını belgeleyen (işe giriş bildirgesi vs.) bilgi ve belgeler araştırılmadan tanık beyanına itibar edilmesi isabetsizdir. ” gerekçeleriyle temyiz yoluna başvurmuştur

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1. fıkrasında; " Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir." hükmü düzenlenmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1. fıkrasında; " Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Yöntemince düzenlenip süresi içerisinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alınmış olduğunu gösterirse de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. Sigortalılıktan söz edebilmek için, çalışmanın varlığı, Yargıtay uygulamasında 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul edilen ilkelere uygun biçimde belirlenmelidir. Zira, sigortalılığın başlangıcına yönelik her dava sigortalılığın tespiti istemini de içerir. Aksine düşünce, özellikle yaşlılık aylığının kabulü için öngörülen sigortalılık süresi yönünden çalışanlar ile çalışmayanlar arasında adaletsiz ve haksız bir durum yaratır. Bu nedenle, işe giriş bildirgesinin verildiği ancak yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da kolluk yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 07/02/1966 doğumlu,davacının bildirgedeki işe giriş tarihi olan 10.04.1985 tarihinde 19 yaşında olduğu, kanatlı hayvan kesim işinde çalıştığını beyan ettiği, bildiriminin aynı şirketin inşaat işyerinden yapıldığı, 10/04/1985 tarihli işe giriş bildirgesinin ... Et ve Balık Kurumu Kombinasında faaliyet gösteren... Ltd Şti.ne ait ... sicil sayılı işyerinden aynı tarihte kurum kayıtlarına girdiği, bilirkişi tarafından bildirgedeki sigortalıya ait imzanın davacının elinden çıkmış olduğunun bildirildiği, 16038818 sigorta sicil numarasının 1985 yılı serilerinden olduğu, ... sicil numaralı Et ve Balık Kurumu ... Et Kombinası adresinde faaliyet gösteren... Ltd. Şti. isimli işyerine ait 10/04/1985-10/07/1985 tarihli döneme ilişkin dönem bordrolarına rastlanılmadığının bildirildiği, 138918-06 sicil numaralı inşaat işyerinin 03/04/1985 – 30/12/1993 tarihleri arasında yasa kapsamında olduğu, 76485 nolu işyerinin Ayaş yolu üzeri ... adresinde kurulu "kanatlı hayvan kesimi" işyeri olarak 22/10/1976 tarihi itibariyle ... Et Sanayi İşletme ve Tavuk Kom Müdürlüğü adına Yasa kapsamına alındığı ve hala faal olduğu,davacının hizmet cetvelinde 12/10/1992-2015 tarihleri arasında muhtelif işyerlerinde geçen sigortalı çalışmalarının toplamı 2612 gün olduğu, tek tanık dinlendiği ve sigorta kayıtlarının getirtilmediği, davacının çalıştığını iddia ettiği 76485 sicil numaralı işyerine ait bordro ve tescil kayıtlarının dosyada olmadığı, eylemli çalışma olgusu yeterli ve gerekli bir araştırmayla sağlıklı bir biçimde belirlenmeden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılacak iş; davacının çalıştığını iddia ettiği 76485 sicil numaralı işyerine ait dönem bordrolarını Kurumdan getirtmek ve bordro tanıklarının beyanlarına başvurmak, dinlenen tanığın sigorta kayıtlarını getirtip beyanlarının doğruluğunu sorgulamak, anılan işyerinin tescil bilgilerini Kurumdan getirterek kapsamda olduğu tarihleri belirlemek, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılarak, ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1338, Karar No: 2024/5468, Tarih: 01.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1338 E.  ,  2024/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/10 E., 2020/16 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 20.03.2023 tarihli ve 2021/4424 Esas, 2023/1593 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Erzurum ile ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 174 ada 47 parsel sayılı 794.423,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ...; tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli "fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen kısmın irsen intikal suretiyle davacının çayır vasfıyla zilyetliğinde olduğu ve komşu mera parselleri ile bitki örtüsü bakımından farklılık gösterdiği" gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar , davalı Hazine temsilcisi, davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince "taşınmaz bölümünün mera olup olmadığı ve zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı hususlarında yeterli araştırma, inceleme ve uygulama yapılmadığı açıklanarak, eksik araştırma ve inceleye dayalı olarak karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.