muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/67641, Karar No: 2013/11170, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67641 E.  ,  2013/11170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın müştekiyle trafik tescil işlemleri sırasında tanıştığı, kendisinin iş bulma konusunda yardımcı olabileceğini, Adana Büyükşehir Belediye Başkan Yardımcısı ...'in akrabası olduğunu söyleyerek önce belediyenin yol biriminde, daha sonra da müştekinin isteği üzerine hastanede bir işe yerleştirebileceğini vaat ettiği, bu çerçevede müştekiden masraf adı altında 300 TL para istediği, müştekinin de 21/01/2008 havale tarihli dilekçesinde, istenilen bu parayı Ekim 2007 tarihinde tek seferde peşin olarak verdiğini, sanığın, yanında biriyle telefonla görüşerek, kendisini, adını verdiği müştekinin yeğeni olarak tanıttığı ve işe alınmasında kefil olduğunu söylediği, sanığın daha sonra ortadan kaybolduğu, böylece haksız menfaat temin ederek nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Haksız menfaatin baştan belirlenmediği ve değişik tarihlerde aynı kast altında haksız menfaat talep edilmesi halinde TCK' nın 43. maddesinin uygulanacağı;baştan belirlenen haksız menfaatin değişik fasılalarla müştekiden istemesi halinde ise, zincirleme suç koşullarının oluşmayacağı dikkate alınarak, somut olayda, müştekinin 21/01/2008 havale tarihli müracaat dilekçesinde ve 25/02/2008 tarihli kolluk ifadesinde , sanığın 300 TL para istediğini, kendisinin de bu parayı Ekim 2007 de tek seferde verdiğini belirttiği, yargılama aşamasında ise, sanığa önce 150 TL, daha sonra yine 150 TL para verdiğini belirttiği, mahkemenin de çelişkisi giderilmeyen bu beyanlara dayanarak sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına karar verdiği anlaşılmakla, sanık tarafından haksız menfaatin baştan ne kadar belirlendiği, daha sonra ayrıca para talep edilip edilmediği, müşteki tarafından sanığa hangi tarihlerde ne kadar ödeme yapıldığı, 150 TL olarak sonradan ödenen paranın, baştaki anlaşma kapsamında istenip istenmediği hususlarının araştırılması, sanık ve müştekinin yeniden ifadesinin alınarak beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK 'nın 43/1 maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16208, Karar No: 2021/19444, Tarih: 22.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16208 E.  ,  2021/19444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından TCK'nın 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemiş olmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35., 31/3., 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 20 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca asgari hadden adli para cezasına çevrilirken, 2.200 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 4.000 TL adli para cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35., 31/3., 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 20 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/1-a maddesine göre günlüğü 20 TL. den paraya çevrilerek 2.200 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16790, Karar No: 2013/922, Tarih: 24.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16790 E.  ,  2013/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık limited şirketin ortakları arasında ve şirkete konulan sermaye payı ile ilgili bulunduğundan, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29630, Karar No: 2015/29529, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29630 E.  ,  2015/29529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fark kıdem tazminatıı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktarlar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağı ile ihbar tazminatının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9881, Karar No: 2011/2024, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9881 E.  ,  2011/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü ve olduğu aracın müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle aracın ağır hasar gördüğünü belirterek 11.439,65 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... kusur oranını kabul etmediğini, hasar bedelinin fahiş olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı aracı sattığını, ancak kayıt maliki olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 5.872,50 TL davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 260,82 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 8.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/443, Karar No: 2025/1937, Tarih: 10.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2025/443 E.  ,  2025/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1779 E., 2024/1094 K.

DAVA TARİHİ : 15.08.2022

KARAR : Davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasıyla davanın usulden reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/557 E., 2023/496 K.

Taraflar arasında taşınmazın mera vasfının iptali ile orman vasfında tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Trabzon ili Akçaabat ilçesi Akçaköy Mahallesi çalışma alanında yapılan kadastro sonucunda bulunan eski 3523 parsel sayılı taşınmaz, kamu orta malı mera olarak sınırlandırılarak mera siciline kaydedildikten sonra, 18.06.2010 tarihinde 3689 ve 3690 parsel olarak ifraz edilmiş ve bu parsellerden 3690 parsel sayılı 7.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz arsa vasfıyla ... adına tapuya tescil edilmiş, 3689 parsel sayılı 78.300,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise mera olarak mahsus sicile kaydedilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Trabzon ili Akçaabat ilçesi Akçaköy Mahallesinde yapılıp 2017 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastro çalışmalarında eski 3523 yeni 205 ada 1 sayılı mera parselinin 50.651,65 m²'lik kısmının orman sınırları içinde kaldığını, hali hazır haliyle de orman olduğunu, davacı idarece Trabzon Kadastro Müdürlüğüne müracaat edildiğini, ancak tescil işlemlerinin yapılmadığını, nizalı yerlerin kamu orta malları sicilinde mera olarak kayıtlı olduğunu, vasıf değişikliği için yapılan başvurunun da Trabzon Valiliği İl Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından uygun görülmediğini ileri sürerek, Trabzon İli Akçaabat İlçesi Akçaköy Mahallesi 205 ada 1 sayılı taşınmazın 50.651,65 m²'lik kısmının kamu orta malı sicil kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait en eski memleket haritası ile hava fotoğraflarının dava konusu taşınmaza uygulanması sonucu taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, meyil vs gibi teknik bulgulardan evveliyatında ve halihazırda orman vasfı taşıdığının anlaşıldığı, parsel üzerinde otlatma vasfının kalktığı, doğal arazi üzerine çevre orman ağaçlarından gelen tohumlar vasıtası ile taşınmazın orman ağaçları ile kaplı hale geldiği, alanda hayvan otlatılacak herhangi bir otun kalmadığı, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ..." gerekçesiyle, davanın kabulüne ve dava konusu 205 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 50.651,65 m²'lik kısmının orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekilinin, dava konusu taşınmazın kadimden beri mera olarak kullanıldığı, çekişmeli taşınmaz bölümünün mera ve otlak olarak kalmasının daha doğru olacağı iddiasıyla, davalı ... vekilinin; davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12/3 üncü maddesinde belirtilen on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, yerel mahkeme kararı ile bilirkişi raporunda tespit edilen hususların birbirleriyle çeliştiği, yasal hasım konumunda bulunan Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği iddiasıyla, davalı ... vekilinin ise, taşınmazın kadimden beri mera olarak kullanıldığı iddiasıyla istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesince; "... davacı ... İdaresi tarafından aynı taşınmaz bölümüne yönelik olarak aynı davalılar aleyhine aynı sebeplerle eldeki davadan önce 16.11.2017 tarihinde sınırlandırmanın iptali ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda Akçaabat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.09.2022 tarih ve 2021/593 Esas, 2022/459 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne, dava konusu 205 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 51.054,77 m²'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, ancak kararın henüz kesinleşmediği, söz konusu dosyanın eldeki dosya açısından derdestlik oluşturduğu ..." gerekçesiyle, davanın derdestlik dava şartı yokluğu nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-ı ve 115/2 nci maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğundan bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2 maddesi gereğince yeniden hüküm tesisi ile davanın usulden reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından, davanın tarafları ile dava konusu parselin aynı olduğu, ancak dosyalardaki istem ve talebin miktar olarak farklı olduğu iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.