muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19695, Karar No: 2014/22100, Tarih: 08.12.2014

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruluşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece karar gerekçesinin bir bendinde davacının marangoz olarak çalıştığı kabul edilmesine rağmen, diğer bendinde temizlik işçisi olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan ve ... İnş. Tem. Tur. Taah. Ve Tic. Ltd. Şti ile yapılan temizlik işi yapan işçiler ve malzemeli yemek ihalesi dışındaki hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Davacının işe giriş bildirgesine göre davalı Kurum yanında 1.1.2011 tarihinde, yani muvazaalı dönemden sonra işe girmiştir. Dosyaya sadece 2014 yılında uygulanacak olan hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnamesi sunulmuştur. Davacı marangoz olarak çalıştığını iddia etmiş, dinlenilen davacı tanığı ise, davacının marangoz olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece, davacının ilk işe girişinden bu yana yani 2011 ve sonrasında yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin teknik şartnameleri ile birlikte davalı kurumdan istenilerek, davacının hizmet alımının hangi iş için yapıldığı, davacının bu alım dışında bir iş yapıp yapmadığı detaylı bir şekilde araştırılmalıdır. Bunun için gerekirse davacının yaptığı işi belgeleyen imza föyleri, varsa nöbet çizelgeleri gibi evrakların getirtilerek incelenmesi ve çalışma dönemi yönünden bir muvazaanın var olup olmadığı araştırılarak, davacı eğer alındığı işi yapıyorsa davanın reddine, ancak hizmet alım sözleşmesindeki işin yanında ya da dışında başka bir iş de yapıyorsa muvazaanın varlığı kabul edilerek davanın kabulüne dair bir karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile sadece temizlik işi yaptığından bahisle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10177, Karar No: 2023/2616, Tarih: 11.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10177 E.  ,  2023/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.05.2015 tarih ve 2015/5233 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların araç ile ... Çikolata isimli firmaya ait olan inşaat şantiyesine geldikleri, güvenlik görevlisi olarak görev yapan tanık Y.Y.'ye malzeme getirdiklerini ve şantiye sorumlusu olan ... beyin bilgisi olduğunu söyleyerek kapıyı açmasını istedikleri, araç ile birlikte şantiyeye girdikleri ve şantiye içerisinde bulunan 240'lık tabir edilen makaraya sarılı kabloyu çalıp şantiyeden ayrıldıkları ve bu şekilde sanıkların üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/407 Esas, 2016/415 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her üç sanık yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanıklar ... ile ... hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; suç işlediklerine dair somut delil bulunmadığına, teşhisin usule aykırı yapıldığına, ceza verilecek olması halinde ise 5237 sayılı Kanun’un 141. maddesinin uygulanması gerektiğine, tekerrür uygulanmasının usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların araç ile ... Çikolata isimli firmaya ait olan inşaat şantiyesine geldikleri, güvenlik görevlisi olarak görev yapan tanık Y.Y.'ye malzeme getirdiklerini ve şantiye sorumlusu olan ... Bey'in bilgisi olduğunu söyleyerek kapıyı açmasını istedikleri, araç ile birlikte şantiyeye girdikleri ve şantiye içerisinde bulunan 240'lık tabir edilen makaraya sarılı kabloyu çalıp şantiyeden ayrıldıkları iddiası ile açılan davada, Yerel Mahkeme de oluşu bu şekilde kabul ederek tanıkların mahkemede yaptırılan teşhisleri, aynı gün malzemelerle birlikte yakalanmaları nedeniyle sanıkların suçu işlediklerinin sabit olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanıklar suçlamaları inkar etmişler, Teşhis Tutanakları, tanıklar beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanıklar ile yargılama sırasında vefat eden sanık ...'ın, araçla gündüz saat16.00 sıralarında katılan firmaya ait olan fabrikanın arkasındaki inşaat şantiyesine geldikleri, güvenlik görevlisi olan tanık Y.Y.'ye malzeme getirdiklerini ve şantiye sorumlusu olan ... Bey'in bilgisi olduğunu söyleyerek kapıyı açmasını istedikleri, tanığın sorumlu kişiye ulaşamaması nedeniyle sanıklara güvenerek kapıyı açtığı, bu şekilde şantiyeye girerek 240'lık tabir edilen makaraya sarılı kabloyu çalıp araca yükleyip 10 dakika kadar sonra malzemeyi indirdiklerini söyleyerek şantiyeden ayrıldıkları, aynı gün saat 17.00 sıralarında kolluk tarafından aracın durumundan şüphelenilerek durdurulmak istendiğinde durmayıp kaçtıkları, durdurulduğunda araç içerisinde sanıklar ile yargılama sırasında vefat eden sanık ...'ın yakalandığı, araç sürücüsünün sanık ... olduğunun tespit edildiği, araçta yapılan aramada katılana ait çalınan kabloların ele geçirildiği, güvenlik görevlisi tanık Y.Y.'nin kolluktaki canlı teşhisinde ve mahkeme huzurundaki teşhisinde sanıklar ..., ... ve ölü sanık ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettiği,

fabrikaya bir gün önce de geldiklerini belirten güvenlik görevlisi tanık S.B.'nin de kolluk huzurundaki teşhisinde ..., ... ve ölü sanık ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettiği, mahkeme huzurundaki canlı olarak yapılan Teşhis Tutanağına ekli fotoğraflar üzerinde yaptığı teşhisinde 4 sanığı da teşhis ettiği, sanıkların suçu işlediklerine dair Mahkemenin kabulünde ve sanık ...'ın dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydı incelendiğinde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın beyanında, kabloların fabrikalarına ait inşaatı bitmiş binanın içinden çalındığını, sanıkların kendi ismini vermesi nedeniyle güvenlik tarafından kapıların açılması üzerine içeriye girdiklerini beyan ettiği, güvenlik görevlileri olan tanıklar Y.Y. ve S.B.'nin şahısların kapıya geldiklerini, malzeme getirdiklerini söylemeleri üzerine kapıyı açarak aracı içeri aldıklarını beyan etmeleri, dosya kapsamına göre alınan ifadelerden olay yerinin tam olarak anlaşılamaması ve dosya içerisinde olay yerine ilişkin bir tutanak veya krokinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; katılanın yeniden ifadesine başvurularak ve gerektiğinde mümkünse keşif de yapılarak olay yerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, çalınan malzemelerin bulunduğu yerin etrafının çevrili olduğunun belirlenmesi halinde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin, etrafının çevrili olmaması halinde ise aynı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık ... hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

3. Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/792 Esas, 2012/2320 Karar sayılı ilamında hırsızlık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılması durumunda tekerrüre esas olup olmayacağının uyarlama yargılaması neticesine göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Yargıtay — Esas No: 2012/11726, Karar No: 2014/12964, Tarih: 16.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11726 E.  ,  2014/12964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyizen incelemesi sırasında;

a) davacının hizmet döküm cetvelinin,

b) dava konusu dönemin tamamında ve fesih tarihinden sonra davacı adına çalışma bildirimi yapılan işyerlerinin SGK(devredilen SSK)’dan tescil bilgilerinin,

c) dava konusu dönemin tamamında ve fesih tarihinden sonrasında Belediyenin hizmet alımı yaptığı işverenlerin tespiti ile buna ilişkin belgelerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2755, Karar No: 2016/4189, Tarih: 21.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2755 E.  ,  2016/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç

işlemek, Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 1- Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına

suç işlemek suçundan; 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi

uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b. maddesi

uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Silahlı terör örgütü propagandasını yapmak suçundan;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabip olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, itiraz merciince de bu husus karara bağlandığından temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ceza vetrilmesine yer olmadığına dair hükmün ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8842, Karar No: 2018/2920, Tarih: 21.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8842 E.  ,  2018/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın katılanı silah niteliğindeki döner bıçağı ile yüzünde sabit ize ve duyularından veya organlarından birisinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Aralarında önceye dayalı husumet bulunan taraflar arasında suç tarihinde meydana gelen kavga olayının başlangıcına ilişkin tarafların birbiriyle çelişen anlatımlarının bulunması, olayda sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ve katılan hakkında da sanık sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca (1/4) asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4974, Karar No: 2011/5893, Tarih: 10.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4974 E.  ,  2011/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 167 ada 30 parsel sayılı 15215,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak tüm mirasçılar adına dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, mirasçılık belgesine atıfta bulunularak dava ve temyize konu taşınmazın davacının miras bırakanı ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmemiş, miras bırakan ... ve mirasçıları yönünden 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.

Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz. O halde davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi fen elemanı, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava ve temyiz konusu taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek tespitte saptanan hukuksal olgu ile hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık ile yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık varsa duraksamasız giderilmeli, fen elemanından keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinin koşulları davacının miras bırakanı ... ve mirasçıları açısından da araştırılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18721, Karar No: 2023/9003, Tarih: 22.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18721 E.  ,  2023/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2112 E., 2021/187K

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan red-Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın yalan tanıklık suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2019 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli kararı ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar görenler vekili temyiz isteminde, müvekkillerinin haksız yere ceza aldığını, suçun unsurlarının oluştuğunu, müvekkillerinin ceza alması için sanığın yalan tanıklık yaptığını belirtmiştir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/372 Esas sayılı dosyasının 06/11/2018 tarihli duruşmasında, 13.04.2017 tarihli Savcılık ifadesinden farklı olarak, ... ve ...'ın terör örgütüne üye olduklarına dair görgüye dayalı bilgisi olmadığını, açıkladığı hususları Adem Bal adlı şahıstan duyduğunu beyan ederek yalan tanıklık ettiği iddiasına ilişkindir.

2.Dosyada mevcut Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/372 Esas sayılı dosyası sureti ile Ulusal Yargı Ağı Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, sanıkların ... ve ... olduğu, suçun FETÖ adlı terör örgütüne üyelik olduğu, mahkemede dosyamız sanığı ...'ın beyanı dışında başkaca tanık beyanları, örgüt içerisinde yürütülen faaliyetlerin tespiti bulunduğu ve bu nedenle ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmalarında, istikrarlı olarak doğruyu söylediğini beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlar ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlar ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli kararında suçtan zarar görenler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.