muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1035, Karar No: 2012/2860, Tarih: 09.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1035 E.  ,  2012/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, konut dokunulmazlığını ihlal ve çocuğu cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Çorum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2010 gün ve 2009/31 Esas, 2010/132 Karar sayılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ile müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 237, 238/2 ve 260. maddeleri gereğince suçtan zarar gören ve kovuşturmada sanık ...'dan şikâyetçi olduğunu bildiren mağdurenin, kanun yoluna başvurma ... bulunduğu, hüküm tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu vekilinin görevinin sona ermiş olması da gözetildiğinde, yokluğunda verilen hükmün kendisine tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair belgeler bulunmadığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi, ayrıca dosyada mevcut karar fotokopisinden Çorum Aile Mahkemesinin 04.12.2008 gün ve 2008/153 Esas, 2008/158 sayılı Kararı ile 5395 sayılı Kanunun 5/1-c-d fıkraları gereğince hakkında bakım ve koruma kararı uygulanmasına karar verilip sonrasında Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna bağlı Kız Yetiştirme Yurduna yerleştirildiği anlaşılan mağdure hakkındaki bu kararın ve varsa bu hususa ilişkin başka kararların onaylı örneği temin edilerek, 2828 sayılı Kanun uyarınca mağdure hakkında koruma kararının devam edip etmediği de araştırdıktan sonra iade edilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14747, Karar No: 2017/15744, Tarih: 28.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/14747 E.  ,  2017/15744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; taşınmazın aynından kaynaklanan men'i müdahale ve kal istemine ilişkin borçluya örnek no: 4-5 icra icra emri gönderilmesi gerekirken örnek no: 2 icra emri gönderildiğini, ilamın infazının fiilen imkansız olduğunu belirterek icra emrinin iptalini ve takibin durdurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece; örnek (2) nolu icra emri gönderilmesinin İcra ve İflas Yönetmeliği'ne uygun olduğu, diğer iddianın ise yargılama aşamasında esas mahkemesine ileri sürülmesi gerektiği zira dar yetkili icra mahkemesinin hükmü veren mahkeme yerine geçerek esas mahkemenin kararını ortadan kaldıracak şekilde karar vermesinin düşünülemeyeceği gerekçeleriyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre borçlu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) Örnek no:2 icra emri “Taşınır Teslimine veya Taşınmaz Tahliyesine İlişkin” olup dayanak ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/171 Esas ve 2010/612 Karar sayılı kararında Müdahalenin men-i ile birlikte kal hükmü de bulunmaktadır. Anılan ilamda taşınmazın tahliye ve teslimine ilişkin bir hüküm olmadığından örnek no: 2 icra emri yerine “Para Borcuna veya Teminat Verilmesine veya Bir İşin Yapılması veya Yapılmamasına, İrtifak Hakkının veya Gemi Üzerindeki İntifa Hakkının Kaldırılmasına İlişkin İlamların Yerine Getirilmesinde” ilişkin örnek no:4-5 icra emrinin gönderilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda örnek no: 2 icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, borçlu vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17261, Karar No: 2009/2801, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17261 E.  ,  2009/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Kolludere Beldesi, ... Mahallesi 109 ada 89 parsel sayılı 153815 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; karara dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Çekişmeli taşınmaz ile aynı kadastro adası içinde buluna, Dairede 05.02.2009 günü temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2006/270-257 Esas sayılı dosyalarında dava konusu edilen 109 ada 108 ve 110 parseller ile bu parsellere komşu 107, 111 ve 112 parsellerin güney hudutları dereye bitişik olduğu halde, memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırılmasında yapılan kaydırma nedeniyle söz konusu taşınmazların güney sınırı ile ... arasında büyükce bir mesafenin görüldüğü, bu haliyle raporun davaya konu taşınmazın orman niteliğini belirleme de kanaat verici olmayıp raporun doğruluğu hususunda tereddüt oluştuğu, yetersiz ve doğruluğu şüpheli olan raporun hükme esas alınamayacağı, ayrıca ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın ... alanları içinde yer aldığı, ... arazisi niteliğinde olduğu belirtildiği halde orman bilirkişi raporunda taşınmazın orman niteliğinde olduğu, çevresindeki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturduğunun belirtildiği, böylece ziraat bilirkişi ile orman bilirkişi raporları arasında çelişki oluştuğu, mahkemece bu çelişki giderilmeden, taşınmazın niteliği açık ve net bir şekilde belirlenmeden çelişkili ve yetersiz raporlara göre karar verildiği, yöreye ait en eski tarihli ... fotoğraflarının getirtilerek uygulanmadığı görülmüştür. Kabule göre de, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda 1966 tarihli memleket haritasında, dava konusu taşınmazın açık alanda kaldığı, amenejman planında ise NMBt rumuzu ile simgelenen normal meşe baltalığı vasfındaki alanda kaldığı, memleket haritasında açık alanda ise de amenejman planında ormanlık alanda gösterildiğinden orman sayılan yerlerden olduğu belirtilerek taşınmazların

orman niteliği belirlenirken memleket haritası ile çelişen ve bir yerin öncesinin orman niteliğini belirlemekte yalnız başına yeterli belgelerden olmayan amenejman planına üstünlük verilerek amenejman planına göre hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19/02/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10635, Karar No: 2014/451, Tarih: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10635 E.  ,  2014/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/484 - 2012/480

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Ö.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında I.. K.. 130 ada 1 parsel sayılı 16.217 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle H.. Ç.. ve arkadaşları adına tesbit edilmiş; Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda kadastro mahkemesinin 02/12/2004 tarih ve 2004/8 - 1 sayılı kararıyla hükmen orman niteliğiyle tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla 09/09/2009 tarihinde dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Ö.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve kesinleşmiş, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı ve eski tarihli resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği halde, daha önce aynı taşınmaza ilişkin olarak Orman Yönetiminin, H.. Ç.. ve arkadaşları aleyhine açtığı kadastro mahkemesinin 2004/8-1 sayılı kadastro tesbitine itiraz davasının kabulüne ilişkin karar bulunduğu ve bu kararın taşınmazın orman olduğu yönünde güçlü delil teşkil ettiği gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacı Ö.. Ç.., kadastro mahkemesinin sözü edilen dosyasında taraf olmadığı gibi, gerek kadastro mahkemesinin temyiz edilmeden kesinleşen dosyasında, gerekse temyize konu dosyada yapılan orman incelemesi yetersiz olup, Dairenin 11.06.2013 günlü geri çevirme kararıyla ek rapor hazırlattırılmış, buna göre taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, 08.08.2008 - 08.09.2008 tarihleri arasında ilân edilip kesinleşen orman kadastro sınırlarının da dışında kaldığı anlaşılmıştır. Böyle bir yer hakkında, ancak HMK'nın 303. (HYUY 237.) maddesinde yazılı kesin hüküm durumu olması halinde, taşınmazın orman olduğu kabul edilebilecektir.

Bu nedenle mahkemece, davacı Mehmet oğlu Ö.. Ç.. ile kadastro mahkemesinin 2004/8 sayılı dosyasının davalıları olan kişiler arasında akdî veya irsî bir bağ olup olmadığı, taşınmazın Ö.. Ç..’e kimden geçtiği araştırılmalı, komşu 130 ada 20 sayılı parsele ilişkin kayıtlar getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü kime ait gösterdiği belirlenmeli, davacı ile kesinleşen dosya davalıları arasında herhangi bir bağ kurulamıyorsa, komşu 130 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin de mahkeme kararı ile gerçek kişiler adına tescil edildiği ve buna ilişkin kararların Dairenin 2006/9420 ve 2007/2142 sayılı kararlarıyla onandığı, bu nedenle resmî belgelerle uyuşmayan, davacının taraf olmadığı Dargeçit Kadastro Mahkemesinin 2004/8 ve 1 sayılı kararındaki çekişmeli taşınmaza ilişkin vasıf belirlemesine itibar edilemeyeceği dikkate alınmalı, bundan sonra elde edilecek tüm deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Ö.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5172, Karar No: 2010/9785, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5172 E.  ,  2010/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ...,..., ..., ... ile ... adına mahkeme kararı "aynı konutta oturan ve çalışan ehil olan yeğeni ... ..." adına yine ..., ..., ..., ve ...'a "aynı konutta oturan ehil kardeşi ..." adına tebliğ edilmiştir. Davalılar ile birlikte sakin olduğu bildirilen bu kişilerin aynı çatı altında oturmaları hayatın olağan akışı içerisinde mümkün görülmediğinden, yukarıda adları belirtilen davalılar ile adına tebligat yapılan ... ... ve ... ile aynı çatı altında oturup oturmadıklarının tespit ettirilmesi; oturmuyorlarsa belirtilen davalıların adresleri tespit edilerek mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklenildikten,

2-Elma bahçesinin değerlendirme tarihi olan 2007 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8258, Karar No: 2011/8278, Tarih: 13.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8258 E.  ,  2011/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baz istasyonunun kaldırılması davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 17/03/2011 gün ve 2011/1009-2011/2783 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ...Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş; karar, Dairemizce davanın kabul edilmesi gerektiğinden bozulmuş; davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. karar düzeltme istemişlerdir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel ... oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta ... Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

2011/8258-2011/8278

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

2011/8258-2011/8278

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ..., ..., ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı ve insan sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacıların sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesine dair yerel mahkeme kararı doğrudur. Ne var ki, Dairemizce karar bozulduğundan karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin bozma kararı kaldırılıp, kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 17.03.2011 gün ve 2011/1009 Esas, 2011/2783 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının önceki kararımızı temyiz eden davacıya yükletilmesine ve tashihi karar talep eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/07/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.13/07/2011