muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20746, Karar No: 2011/46082, Tarih: 24.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/20746 E.  ,  2011/46082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanık hakkında TCY’nın 53.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun yakınanın aracının sağlam olan kapı kilidinin kırılması suretiyle işlenmiş olması nedeniyle, şikayetin mevcut olması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış,

./..

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesi nedeniyle 2 yıl, aynı yasanın 145. maddesiyle yapılan 3/4 oranındaki indirim sonucu 6 ay yerine 8 ay; takdiri indirim nedeniyle anılan yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranındaki indirim sonucu 5 ay yerine 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesi nedeniyle 2 yıl, aynı yasanın 145. maddesiyle yapılan 3/4 oranındaki indirim sonucu 6 ay yerine 8 ay; takdiri indirim nedeniyle anılan yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranındaki indirim sonucu 5 ay yerine 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle hükmedilen “ netice cezanın 5 ay biçiminde düzeltilmesi” suretiyle eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17476, Karar No: 2016/12291, Tarih: 28.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/17476 E.  ,  2016/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun birden fazla kişiyle birlikte atılı suçu işlemesi nedeniyle hakkında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “… adli para cezasının ödenmeyen kısmının hapse çevrileceğine dair ihtarat yapılmasına” kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “adli para cezasının ödenmeyen kısmının hapse çevrileceğine dair ihtarat yapılmasına” cümlesinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılana ait evin bahçesinden 7 adet sibirya cinsi yavru köpeğin çalındığı, katılanın kendi imkanları ile yaptığı araştırma neticesinde köpeklerin suça sürüklenen çocuk tarafından çalındığını tespit ettiği ve müracaatta bulunduğu, 07.08.2008 tarihli “Olay yakalama ve geçici muhafaza altına alma tutanağı” içeriğine göre, kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuğun ikametgahına gittikleri, bir adet köpeğin evinin balkonunda görülerek muhafaza altına alındığı, üç adet köpeğin ise verdiği bilgiler doğrultusunda diğer suça sürüklenen çocuklardan alınarak sahibine iade edildiği olayda, kısmi iade sağlanmış olması ve katılanın 30.03.2010 tarihli oturum sırasında zarar talebi olmadığını, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/4. maddesinin uygulanmasına rıza gösterdiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada, koşulları bulunduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezasında arttırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5784, Karar No: 2024/7376, Tarih: 21.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/5784 E.  ,  2024/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/951 Esas, 2024/1245 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/348 E.

Taraflar arasındaki eser hakkına tecavüzün tespiti, men'i ve ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 28.03.2024 tarihli, 2017/348 Esas sayılı duruşma ara kararıyla dosyanın bilirkişiye gönderilmesi konusunda ara karar oluşturulmuş, davacı vekilinin 01.04.2024 tarihli dilekçesi ile bilirkişi heyetinde yer alması ön görülen uzmanların dosyayı inceleme yeteneğini haiz olmadığı belirtilerek yapılan itiraz üzerine ilk derece mahkamesince 24.04.2024 tarihli ara kararı ile bilirkişi incelemesi yapılmasına ilişkin mahkeme ara kararından rücu edilmesine, vesayet davasının kesinleşmesinin beklenilmesine, kesinleşmeden sonra değerlendirme yapılmasına karar verilmiştir. Davacı tarafından bu ara kararın istinaf edilmesi üzerine Mahkemece 30.04.2024 tarihli karar ile ara kararlarına karşı ancak nihai hükümle birlikte istinaf kanun yoluna başvurulabileceğinden istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince verilen 30.04.2024 tarihli kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2 nci maddesi ve aynı kanunun 366 ıncı maddesi atfı ile 6100 sayılı Kanun'un 346/1 inci maddesi uyarınca kesin olan karara ilişkin olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, verilen ara kararına karşı temyiz yolunun açık olmadığı gerekçesiyle davacı asılın temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

İlk derece mahkemesince verilmiş herhangi bir nihai karar bulunmadığından bu aşamada temyiz incelemesi mümkün olmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 362/2 nci maddesi ve aynı Kanunun 366 ncı maddesi atfı ile 6100 sayılı Kanun'un 346/1 inci maddesi uyarınca kesin olan karara ilişkin yapılan temyiz başvurusunda temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davacı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/572, Karar No: 2011/1313, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/572 E.  ,  2011/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Uyuşmazlık iş kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava sigortalının eşi tarafından kendisi ve reşit olan çocukları adına asaleten ve çocukları İsmail, Mustafa ve Bekir'e velayeten vekil aracılığıyla açılmıştır. Dosyadaki vekaletnameye ekli nüfus kayıtlarından kendi adına dava açılan İsmail, Mustafa ve Bekir'in reşit olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle reşit olan davacılar İsmail, Mustafa ve Bekir'den vekil adına düzenletecekleri vekaletnamenin alınıp eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/819, Karar No: 2016/126, Tarih: 15.03.2016

**Ceza Genel Kurulu         2014/819 E.  ,  2016/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Ağır Ceza

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 149/1-c, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen .. gün ve ..-... sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ...-... sayı ile;

“...suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki 'olay günü sanık yanıma geldi. Cüzdanını çıkar, üzerini ararım, eğer para bulursam seni döverim dedi. Korktuğum için cüzdanımın içerisindeki 150 TL paramı çıkarttım. Hepsini aldı. Ben paramı geri isteyince 50 TL'yi alıp 100 TL'yi bana geri verdi.' şeklindeki beyanları dikkate alındığında, sanığın suça konu paranın bir kısmını mağdura vererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, kısmen iade halinde mağdurun TCK’nun 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye muvafakat edip etmediği araştırılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise bozma ilamından sonra, sanık ... hakkında aynı suçtan açılan kamu davasının aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle bu dava ile birleştirerek ... gün ve ...-... sayı ile; sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 149/1-c, 31/3, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar vermiş, sanık ...’a yönelik bozma nedenine ise;

Yerel mahkeme ise bozma ilamından sonra, sanık ... hakkında aynı suçtan açılan kamu davasının aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle bu dava ile birleştirerek ... gün ve ...-... sayı ile; sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 149/1-c, 31/3, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar vermiş, sanık ...’a yönelik bozma nedenine ise;

"...Mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasında 'olay günü sanık yanıma geldi cüzdanını çıkar üzerini ararım, eğer para bulursam seni döverim, dedi, korktuğum için cüzdanımın içerisindeki 150 TL paramı çıkarttım, hepsini aldı, ben paramı geri isteyince 50 TL'yi alıp 100 TL yi bana geri verdi' şeklindeki beyanlar dikkate alındığında sanığın suça konu paranın bir kısmını mağdura vererek kısmi iade sağladığının anlaşılması karşısında kısmen iade halinde mağdurun TCK 168/4 maddesi uyarınca kısmi iadeye muvafakat edip etmediğinin araştırılması ve buna göre karar verilmesi gerekçesi ile kararımızın bozulduğu, TCK 168/4 maddesinde; '[1] Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. [4]-Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır.' hükmüne göre suçlar tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında... hükmü gereğince etkin pişmanlık ve kısmi iadeden bahsedebilmek için suçun tamamlanmasından sonra bir iadenin söz konusu olması gerektiği, oysa dava konusu olayda henüz sanık ve SSÇ'nin suç işlemeye devam ettikleri ve henüz suçun tamamlanmadığı süre zarfında, sanıktan önce 100 TL alıp daha sonra vaz geçip 50 TL almasının kısmi iade sayılamayacağı, henüz sanık ve SSÇ’nin eylemlerine devam ettiği, 50 TL'yi aldıktan sonra mağdurun yanından uzaklaştıkları ve suçun bu anda tamamlandığı, burada ancak TCK 150 maddesinin tartışılabileceği, bu maddenin uygulanmasının da yukarıda gerekçesinin açıklandığı gibi mahkememizce mümkün görülmediği” gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2014 gün ve 389935 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme hükmünün kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2014 gün ve 389935 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme hükmünün kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkeme hükmünün eksik araştırmaya dayalı olarak verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca direnme kararının eylemli uyma sonucu verilmiş yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının öncelikle belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İnceleme konusu dosyada; yerel mahkemece bozmadan sonra bozmanın gereği yerine getirilip mağdur TCK'nun 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye muvafakat edip etmediği konusunda dinlendikten sonra "'Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır.' hükmüne göre suçlar tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında... hükmü gereğince etkin pişmanlık ve kısmi iadeden bahsedebilmek için suçun tamamlanmasından sonra bir iadenin söz konusu olması gerektiği, oysa dava konusu olayda henüz sanık ve SSÇ'nin suç işlemeye devam ettikleri ve henüz suçun tamamlanmadığı süre zarfında, sanıktan önce 100 TL alıp daha sonra vaz geçip 50 TL almasının kısmi iade sayılamayacağı, henüz sanık ve SSÇ’nin eylemlerine devam ettiği, 50 TL'yi aldıktan sonra mağdurun yanından uzaklaştıkları ve suçun bu anda tamamlandığı, burada ancak TCK'nun 150. maddesinin tartışılabileceği, bu maddenin uygulanmasının da yukarıda gerekçesinin açıklandığı gibi mahkememizce mümkün görülmediği” şeklinde önceki hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

İlk hükümde yer almayan bu yeni ve değişik gerekçe Özel Dairece denetlenmemiş olup, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bir konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanuni imkan bulunmamaktadır.

İlk hükümde yer almayan bu yeni ve değişik gerekçe Özel Dairece denetlenmemiş olup, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bir konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanuni imkan bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın, inceleme dışı bırakılan sanık hakkındaki hüküm de dahil olmak üzere, temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

... Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ...-... sayılı karar sanık ... yönünden yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın, inceleme dışı sanık ... hakkındaki hüküm de dahil olmak üzere, temyiz incelemesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9718, Karar No: 2022/219, Tarih: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9718 E.  ,  2022/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Denetim yapılan işyerinde 1072 sayılı Kanun kapsamındaki Tombala Makinesi tespit edildiği, sadece kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dava açılarak mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından, 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/1. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olan kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu, bu usule tabi olmayan mühür bozma suçu ile birlikte işlendiği, aynı Kanun'un 251/8. maddesinde düzenlenen "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz." hükmü uyarınca, kumar oynaması için yer ve imkan sağlama suçu yönünden basit yargılama usulü uygulanamayacağından, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.01.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ