muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17216, Karar No: 2018/24361, Tarih: 14.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17216 E.  ,  2018/24361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Mali Hizmetler Müdürlüğü bütçe servisinde büro görevlisi olarak görev yaptığını, görevinde başarılı olduğunu, sicilinin çok iyi olduğunu, herhangi bir soruşturma geçirmediğini, disiplin cezasının olmadığını, 2012 yılı sicil notunun 100 iken 2013 yılında 59 olarak belirlendiğini, 2013 yılında da 2012 yılında göstermiş olduğu çalışmayı gösterdiğini, sicil amirleri tarafından sübjektif değerlendirme yapılması neticesinde kademe ilerlemesi alamadığını, ... İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğünün 2337 sayı ve 2S.03.2014 tebellüğ tarihli kararına süresinde itiraz ettiğini, itirazın olumsuz sonuçlandığını, düşürülen sicil notu nedeniyle özlük hakları yönünden maddi olarak zarara uğradığını ileri sürerek yoksun kalınan parasal haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı idare davaya cevap vermemiş olup, davalı vekili yargılama esnasında açılan davayı kabul etmediklerini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının talep konusu alacağına hak kazanmasının şartlarının oluşup oluşmadığı hususu tartışmalıdır.

Davalı idare davaya cevap vermemiş olup, davalı vekili yargılama esnasında açılan davayı kabul etmediklerini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının talep konusu alacağına hak kazanmasının şartlarının oluşup oluşmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, ... İl Özel İdaresi nezdinde büro görevlisi olarak iş sözleşmesi ile çalışmakta olup, dava dilekçesiyle 2013 yılı sicil notunun düşük olmasından dolayı yoksun kaldığı parasal haklarının tarafına ödenmesini talep etmiştir. Davacının iş sözleşmesi ile 4857 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştığı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece, dosya kapsamında davacının sicil notunun yükseltilmesi ve sicil notunun iptaline ilişkin herhangi bir idari karar veya mahkeme kararı bulunmadığı, bu yönüyle sicil notunun hukuka uyarlılığı incelenmeden davaya konu fark alacaklarına davacının hak kazanmasının mümkün görünmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, iş hukukunda mahkeme tarafından işverenin düzenleyici işlemlerde bulunmasını zorlayıcı nitelikte karar verilmesi olanağı yoktur. Bu durumda, işverenin düzenleyici işlemine ilişkin olarak yapılması gereken işlemin hatalı olduğunun belirtilmesi olup, işlemin yapılması ya da iptali yönünde hüküm kurularak işverenin yönetim hak ve yetkisinin kısıtlanması veya ortadan kaldırılması iş hukukunun ilkeleriyle bağdaşmaz. Davacı tarafından her ne kadar eda davası açılmış ise de, eda davasının açılabildiği hâllerde tespit davasının da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilmektedir. Eda davasında dahi, mahkemece verilecek her eda hükmü aynı zamanda davacının talep konusu alacağının varlığı bakımından bir tespiti içermektedir. Bu sebeple mahkemece, "her eda davası aynı zamanda bir tespit hükmü içerir" kuralına uyularak öncelikle, davacı hakkında yapılan sicil değerlendirmesinin objektif olup olmadığı konusunda gerekirse bilirkişi marifeti ile inceleme yapılarak verilen sicil notunun hatalı olup olmadığı tespit edilmeli ve sonucuna göre talep konusu alacağın varlığı değerlendirilmelidir. Bu sebeple yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/444, Karar No: 2011/1220, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/444 E.  ,  2011/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ... ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil, muarazanın giderilmesi talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 03.10.2005 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile yapılacak binada 1. normal kat 1 numaralı daire, 2. normal kat 3 ve 4 nolu daire, 3. normal kat 6 nolu dairenin davalı arsa sahibine verilmesi kararlaştırılmış, davacı yüklenici dava dilekçesinde sözleşmedeki paylaşımın haricinde ayrıca 40.000,00 TL'nin davalı arsa sahibi tarafından kendisine ödenmesinin taahhüt edildiği halde ödenmediğini ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan dairelerin davalıya aidiyetinin tespiti ve tescili ile 40.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında onayı alınmaksızın projenin değiştirildiğini, inşaatın alanının büyütülerek sözleşme dışı konut ve işyeri yapıldığını, sözleşme dışı yerlerden kendisine düşen payların kabulü halinde davacıya verilmesi gereken dairelerin tapularını devretmeye hazır olduğunu belirtmiş, 04.11.2009 tarihli celsedeki yemini sırasında 40.000,00 TL'yi inşaatın tamamlanmasından sonra ödeyeceğini açıklamıştır.

Sözleşmeye ekli krokide yapılacak binanın bodrum kat, zemin kat, 4 normal kat ve çatı arası katı olarak inşaa edileceği, bodrum katta ortak alan ve işyeri eklentisi olduğu,

Sözleşmeye ekli krokide yapılacak binanın bodrum kat, zemin kat, 4 normal kat ve çatı arası katı olarak inşaa edileceği, bodrum katta ortak alan ve işyeri eklentisi olduğu,

zemin katta işyeri veya konut olduğu, normal katlarda da ikişer daire bulunduğu görülmektedir. Mahkemece yapılan keşif ile alınan bilirkişi raporu ve tadilat ruhsatına göre binanın 2 bodrum kat, zemin kat, 4 normal kat ve çatı eklentisi yapıldığı, 2. bodrum katta ortak alan ve işyeri eklentisi depo, 1. bodrum katta işyeri ve kapıcı dairesi, zemin kat ve diğer normal katlarda üçer daire olduğu anlaşılmaktadır. Davalının savunmasında belirttiği gibi gerçekten de yapılan inşaatta sözleşme dışı daire ve dükkan yapıldığı açıktır. Mahkemece de bu husus kabul edilmiş, fazladan yapılan depo ve işyeri ile dairelerden sözleşmedeki paylaşım oranına göre davalı arsa sahibine düşen pay hesaplanıp, davalı arsa sahibine aidiyeti ve tespitine karar verilmiş ise de; hükmün bu haliyle infazı mümkün görülmemektedir. Zira yapılan binada kat irtifakının kurulmadığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan sözleşmede davalı arsa sahibine verilecek dairelerin 1, 2 ve 3. katlarda olması kabul edildiği halde, mahkemece arsa sahibine ait dairelerin 1 ve 2. kattaki tüm daireler olarak tespiti de doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle bilirkişilerden ek rapor alınarak binadaki tüm bağımsız bölümlerin kat irtifakına esas tapu paylarını belirlemek, ondan sonra fazladan inşa edilen 1. bodrum kat ile sözleşme dışı 1, 2, 3, ve 4. normal katlarda yapıldığı anlaşılan dairelerden davalı arsa sahibine düşen payı sözleşmedeki paylaşımı esas almak suretiyle belirlemek, sözleşme gereği davalı arsa sahibine verilmesi gereken 4 dairenin ise 1, 2 ve 3. normal katlarda olacak şekilde belirlemek, yine davanın açılmasına davalı sebebiyet vermediğinden yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılarak hüküm vermekten ibaret iken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5928, Karar No: 2014/363, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/5928 E.  ,  2014/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/402643

MAHKEMESİ : Göle Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2009

NUMARASI : 2009/113 (E) ve 2009/371 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Ö.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerde aynı katılanın ismi yazılarak hükmün karıştırılması,

2) Tanık S.. Ç..'in beyanına göre sanık D.. Ç..'in katılan M.A..'ya levye ile vurmadığı anlaşıldığı halde sanık hakkında TCK.nin 86/3-e maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmedilmesi,

3) Duruşmada katılanlar suç nedeniyle uğradıkları bir zararlarının olmadığını belirtmelerine rağmen CMK'nin 231.maddesinin 6. fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki diğer koşullar değerlendirilmeden zararın giderilmediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe uygun olarak BOZULMASINA, sanık Ö.. Ç.. hakkında yeniden kurulacak hükümde CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/664, Karar No: 2023/1437, Tarih: 09.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/664 E.  ,  2023/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02.06.2022 gün ve 2022/1988 Esas -2022/3995 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanun'u, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'la değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

2. Bu Kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun’un 21/2 nci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanun’un 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanun'un 20 ve 21 inci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliği’nin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

3. Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanun’un 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 nci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanun’un 21/2 nci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

4. Tebligat Kanunu’nun 10/2 ve 21/2 nci maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanunu’nun 21/2 nci maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36’ncı maddesine ve Tebligat Kanunu'nun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

5. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e yapılan Dairemizin 2022/1988 Esas, 2022/3995 Karar sayılı onama ilamı tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre, davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

5. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalı ...'e yapılan Dairemizin 2022/1988 Esas, 2022/3995 Karar sayılı onama ilamı tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre, davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

6. İlk Derece Mahkemesince onama ilamının adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde tebliğinin sağlanması ve kanuni karar düzeltme süresinin beklenilmesi, sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33355, Karar No: 2016/2687, Tarih: 15.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33355 E.  ,  2016/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/02/2015 tarihli ve 2014/127130 soruşturma. 2015/18279 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müştekiler vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/04/2015 tarihli ve 2015/674 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03/09/2014 gün ve 288905 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 26/02/2015 tarihinde müştekilere tebliğini müteakip. 15 günlük yasal itiraz süresi geçtikten sonra 25/03/2015 tarihinde müştekiler vekili tarafından yapılan itirazın süre yönünden reddi yerine, esastan inceleme yapılarak karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 173/1. maddesinde: “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda: Müştekiler Aynur ve Hüseyin'in kendi adlarına vekilleri bulunmaksızın şikayetçi oldukları, şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, 26.02.2015 tarihinde müştekilere usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, müştekiler vekilinin ise 25.03.2015 tarihinde karara itirazda bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda tebliğ tarihi üzerinden 15 günlük süre geçtiği için merciince itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yasal süresinden sonra yapılan itiraz yerinde görülerek, itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/04/2015 tarihli ve 2015/674 değişik iş sayılı sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 15.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8474, Karar No: 2024/1662, Tarih: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/8474 E.  ,  2024/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/166 E. 2016/107 K.

Sanıklar ... ve ...'nın yokluklarında verilip 02.05.2016 ve 05.05.2016 tarihlerinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın adresine yapılan tebligatın bila tebliğ iade gelmesi üzerine yeniden aynı adresine tebligat çıkarılmadan öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği;

Suçun sübut bulmadığı gibi yasal unsurlarının da oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'nın sahte para tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Suçtan zarar gören ...'nün, bakkal dükkanından alışveriş yapan iki şahsın verdiği 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğunu anlayıp aracın plakasını vererek kolluğa müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği;

Suçun sübut bulmadığı gibi yasal unsurlarının da oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'nın sahte para tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Suçtan zarar gören ...'nün, bakkal dükkanından alışveriş yapan iki şahsın verdiği 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğunu anlayıp aracın plakasını vererek kolluğa müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

3. 05.09.2012 tarihli tutanak ile bahse konu aracın İskilip ilçe merkezinde temyiz dışı sanık ... ile birlikte yakalandığı, araçta yapılan aramada güneşlikte bulunan ruhsat içerisinden 5 adet 100,00 TL, aracın sağ arka kapı döşeme içerisinden ise bir poşet içerisinde 22 adet 100,00 TL'lik banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. a) Temyiz dışı sanık ... savunmasında, bahse konu aracı sanık ...'nın kiraladığını, Ordu'dan İstanbul'a gitmek için yola çıktıklarını, ...'nın Çorum'da işlerinin olduğunu söyleyerek Çorum'a doğru yol aldıklarını, Çorum'da kayınpederinin boş evine gittiklerini, ancak evde kimse olmadığı için ayrılıp Kızılırmak kenarında balık tuttuklarını, ... ve yanında tanımadığı kişinin bir bakkala gidip alışveriş yaptıklarını, ...'nın işi olduğunu söyleyip aracın anahtarını da kendisine bırakarak yanından ayrıldığını, sonra da kendisini arayıp Çankırı yolu istikametine hareket etmesini, yolda bekleyeceğini söylediğini, ancak arabanın yanına gittiğinde jandarmanın kendisini yakaladığını ifade ettiği belirlenmiştir.

b. Sanık ... savunmasında, bahse konu aracı kendisinin kiraladığını, diğer sanıklar ile Fatsa'dan yola çıkıp İstanbul'a gidecekken Çorum'daki kayınpederini ziyaret etmek istediğini, bu nedenle Çorum'a uğradıklarını, İskilip'te bir bakkaldan adını ... olarak beyan ettiği bir şahısla gidip alışveriş yaptıklarını, parasını ...'ın verdiğini, bir ara postaneye gidip döndüğünde aracı yerinde bulamadığını, sonra da şarjı olmadığından ...'yı arayamadığını, araçta ele geçen paralardan haberinin olmadığını ifade ettiği belirlenmiştir.

5. T.C. ... Sahte Banknot ve Efektif İnceleme Komisyonunun 09.10.2012 tarihli raporu ile;

a. Ele geçen beş adet farklı seri numaralı 100,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı,