muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7077, Karar No: 2010/15621, Tarih: 13.12.2010

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne, çekişmeli ... Köyü 108 ada 10 parselin tespitinin iptaline, arsa niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde komşu ... MERKEZ İLÇESİNDE 25.04.1991 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

... Köyünde, ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden kişiler adına tespit edilen parseller hakkında Hazinenin zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiasıyla dava açtığı, Hazine adına tespit edilen bir kısım taşınmazlar hakkında da kişilerin,zilyetlikle kazanma koşullarının yararlarına gerçekleştiği iddiasıyla dava açtıkları, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında mahkemece daha önce verilen kararların temyizi üzerine, dairece, inceleme ve araştırma yeterli görülmediğinden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda yeniden verilen kararların temyiz incelemesi için dava dosyalarının Daireye gönderildiği, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında ise, mahkemece ilk kez verilen kararların temyiz incelemesi yapılmak üzere daireye gönderildiği anlaşılmaktadır.

... Köyünde ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007 - 26/7/2007 tarihleri arasında ilan edilen 101 adadan 114 adaya kadar olan parseller hakkındaki dava dosyalarında verilen kararların Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında dosyadaki belgelerin temyiz

-3-

2010/7077 - 15621

incelemesi için yeterli olmadığının anlaşılması üzerine, mahkemenin 2009/39-2009/76 esas dairenin 2010/7042 esas (bozmadan sonra 2010/13045 esas) sayılı dava dosyası yerel mahkemeye iade edilerek dosyadaki eksiklikler giderilmiş, gelen belgeler ve tüm deliller birlikte değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/7/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, ... yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan Usta ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından Baltasıgedik'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ..., ... ..., ... ..., ... ... tarlaları ile ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ..

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/7077 - 15621

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25298, Karar No: 2016/3026, Tarih: 10.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25298 E.  ,  2016/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 10.09.2009 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair 10.10.2013 tarihli hükmü, davalı Kurum vekilinin temizi üzerine Dairemizce, davacının 10.09.2009 tarihinden önce ve sonraki ortopedi, fizik tedavi, nöroşirurji ve beyin cerrahisi bölümlerindeki tedavilerine ilişkin tüm tedavi evrak ve raporları ilgili sağlık kuruluşlarından celp edilmeli, davacının işyerindeki periyodik muayeneleri kontrol edilmeli gerektiğinde periyodik muayene yapan hekimlerin bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının belinde meydana gelen rahatsızlığın iddiaya konu olay ile ilgisi olup olmayacağı, daha önceki rahatsızlıklarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürüp sürdürmemesinin mümkün olup olmadığı hususlarını irdeleyen ve sonucuna göre yukarıda belirtilen ilkeler ışığında iş kazası olup olmadığının değerlendirildiği uzman bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece, bozma sonrasında, davacıya ait tedavi evrakları getirtilmiş, davacıyı muayene edenler dinlenmiş, ancak, Makine Mühendisi iş ve sosyal güvenlik hukuku bilirkişisinden alınan rapor esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki davada, mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Dairemizin, anılan bozma ilamında belirtilen davacıda meydana gelen rahatsızlığın 10.09.2010 tarihinden önce veya sonraya ilişkin olup

olmadığına, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürüp sürdürmemesinin mümkün olup olmadığı hususlarını irdeleyen bir rapor olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişi de bozma nedeni olan hususları irdeleyebilecek yeterlilikte uzman bilirkişi değildir.

Mahkemece, davacının, bel rahatsızlığı ile ilgili uzman hekimin de bulunduğu, iş güvenliği uzmanı heyetinden, davacının belinde meydana gelen rahatsızlığın iddiaya konu olay ile ilgisi olup olmayacağı, daha önceki rahatsızlıklarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının iddiaya konu rahatsızlığı ile çalışmasını sürdürüp sürdürmemesinin mümkün olup olmadığı hususlarını irdeleyen rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O hâlde; davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ....'ye iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2491, Karar No: 2011/345, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2491 E.  ,  2011/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2010

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu  karar faturaya dayalı alacağa ilişkin itirazın iptali olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine,  14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3927, Karar No: 2017/10618, Tarih: 21.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3927 E.  ,  2017/10618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

16.01.2012 günü saat 12.00 sıralarında, tanık sürücü ...’ın idaresindeki motosikletle arkasında 2 yolcu ile beraber ... Caddesi üzerinde seyri sırasında, olay yerine geldiğinde, kendisi ile aynı yönde ve sağında iken yolun orta şeridine doğru manevra yapan sanık sürücü ... idaresindeki otomobilin sol arka kısmına çarpıp sola doğru savrulması neticesinde, sol şerit üzerinden gelmekte olan diğer sürücü ...’nin yönetimindeki kamyonetle yola savrulan ...’ya çarparak 5. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, oluşa uygun olmayacak derecede fazla surette ceza tayini suretiyle teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde“taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/786, Karar No: 2012/6851, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/786 E.  ,  2012/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ... ve tehdit suçundan sanık ...'nun (...) bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 2009/446 Esas, 2009/2146 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan sarkıntılık ve tehdit suçlarının 765 sayılı TCK.nın 421 ve 191/1. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları ve suç tarihi olan Nisan 2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2904, Karar No: 2011/2058, Tarih: 02.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/2904 E.  ,  2011/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından uygulamaya göre de 5237 sayılı TCY.nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35. maddesinin 145. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca - kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca - kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2536, Karar No: 2014/9306, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2536 E.  ,  2014/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 7. İş Mahkemesi

Tarihi :06.12.2013

No :2006/335-2013/1266

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 15.08.1994-15.04.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Dosyanın tetkikinde, davacının, davalı işyerinden 01.07.1997-05.04.1998 tarihler arasından kısmi bildirimlerinin bulunduğu ayrıca, hizmet cetvelinde görünmeyen ancak işyeri kayıtları ve Kurum raporuna göre de sabit olan 01.12.1994-15.04.1995 tarihleri arasında da davalı işyerinde çalışmaları mevcut olup ayrıca davacı ile davalı şirket arasında yapılmış, 01.01.1999 tarihli adi ortaklık sözleşmesi de bulunmaktadır. Adi ortaklık sözleşmesine göre de, sermaye olarak, davalı şirket aracını, davacının da emeğini yani şoförlüğünü ortaya koyacağı kararlaştırılmıştır. Mahkemece, mevcut adi ortaklık sözleşmesini de esas alarak, davacının davalı şirkette emir ve talimat almak suretiyle devamlılık arz eder şekilde çalışmasının Kurum’a bildirilen süreler haricinde bulunmadığı ayrıca düzenli ücret aldığını gösterir delilde olmadığı sebebiyle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 2. maddesinde genel bir tanım yapılarak, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre sigortalı sayılacakları belirtildikten sonra, 3. maddesinde kimlerin bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacakları ve hangi kişiler hakkında bazı sigorta kollarının uygulanmayacağı açıklanmış, . Buna göre sigortalı sayılmanın koşulları; hizmet akdine göre çalışma, akitte öngörülen edimin (hizmetin) işverene ait işyerinde veya işyerinden sayılan yerlerde görülmesi, maddelerde belirtilen “sigortalı sayılmayan” kişilerden olunmamasıdır. 506 sayılı Kanunda tanımı yapılmayan hizmet akdinin 5510 sayılı Kanunun 3. maddesinde, 818 sayılı Borçlar Kanununda tanımlanan hizmet akdini ve iş mevzuatında tanımlanan iş sözleşmesini veya hizmet akdini ifade ettiği bildirilmiştir.