muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4890, Karar No: 2008/4567, Tarih: 23.06.2008

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında İcra Mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görüldüğünden Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 gün ve 2008/41 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6992, Karar No: 2016/4966, Tarih: 10.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6992 E.  ,  2016/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1- ... 2- ... 3- ...

Vekilleri Av. ...

MÜDAHİL DAVACI : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasında görülen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, müdahelenin men'i, müspet zarar ve ayıplı işler bedeli nedeniyle tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 22.04.2015 gün ve ... Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan 07.04.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 36 ay içerisinde inşaatın bitirilemediğini, davalı yüklenicinin sözleşmenin 5, 7 ve 9. maddelerine göre iskânı almadığını ve anahtar teslim şeklinde olması gereken inşaattaki daireleri teslim etmediğini, eksik işler nedeniyle 21.05.2012 tarihinde davalıya gönderilen ihtarnameye cevaben yapı denetim firmasına ait ücretin ödenememesi nedeniyle inşaatın bitirilemediğinin belirtildiğini, ancak sözleşmenin 2. maddesinde bu yükümlülüklerin davalıya ait olduğunu, yapı denetim birinci ve ikinci hak edişlerinin davalı tarafından ödendiğini, sonrasını maddi sıkıntı nedeniyle ödeyemediğini, eksik iş bedelinin 540.000,00 TL olduğuna dair tespit yaptırıldığını, 12, 17, 22 ve 28 no'lu daireleri danışıklı bir şekilde adi sözleşme ile sattığını, davacı ...'a ait olan 15 numaralı daireyi yine danışıklı bir şekilde beş yıllığına kiraya verdiğini, tespit yaptırıldıktan sonra bir kısım dairelerin balkon korkulukları, pimapen pencere ve kapılarının söküldüğünü ileri sürerek, sözleşmenin ileriye etkili feshi ile yüklenicinin edimine göre devri gereken bağımsız bölümün tespiti, müdahalenin men'i, ... için 5.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL kira bedelinin ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin feshi nedeniyle 2.000,00 TL müspet zarar ve ayıplı işler bedelinin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 658.648,75 TL'ye artırmıştır.

Asli müdahil vekili, sözleşmenin süresinde bitirilmediğini, müvekkilinin sözleşmenin iptali ile doğrudan ilgisi bulunduğunu ileri sürerek, sözleşmenin iptalini talep etmiştir.

Davalı, sözleşmenin 6. maddesinde projenin belediyede onaylanmasında geçen sürenin ek süre olarak 36 aylık süreye ekleneceğinin düzenlendiğini, arsa sahibinin oğluna ait mimarlık şirketinin projeyi altı ay geciktirdiğini, yapı denetim firması ücretini davacılar yatırmadığından inşaatın mühürlendiğini, arsa sahiplerinin kusurundan dolayı inşaata devam edilemediğini, davacıların kötüniyetli olduğunu, arsa sahibi ...'ın kira davasının devam ettiğini, inşaatın tamamlanamamasının arsa sahiplerinden kaynaklı olup halen daha dokuz ay süresi olduğunu, yapı denetim firmasıyla sözleşme yapılması halinde mührün kalkacağını ve inşaatın süresinde tamamlanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

S.2

.../...

S.2

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi uyarınca 07.04.2006 olan sözleşme tarihine 6 ay 6 gün ilave edilerek bulunan 13.10.2006 tarihinden 36 ay sonrası olan 13.10.2009 tarihinde iskânının alınmadığı, yine sözleşmenin 2. maddesi gereğince davalının yatırması gereken yapı denetim harçlarının yüklenici tarafından yatırılmadığı, yüklenici tarafından ihlâl edilen 3. madde nedeniyle imzalanan sözleşmenin feshi gerektiği, genel inşaat seviyesinin % 82,53, toplam müspet zararın 519.246,35 TL olduğu, yüklenicinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklendiği edimini yerine getirmesinde borçlu temerrüdüne düştüğü, inşaatın tamamlanmasındaki gecikmeye etkili olan haklı sebepleri yasal delillerle kanıtlayamadığından arsa sahibinin, sözleşmenin geriye etkili sonuç doğurur şekilde feshine ilişkin davasında haklı olduğu, sözleşmenin feshi halinde arsa sahibinin ancak menfi zararı isteyebileceği, müspet zararı isteyemeyeceği gibi fesih halinde müspet zarara ekli cezai şarta hükmedilemeyeceği, hesaplanan tazminatın inşaatın dava tarihindeki fiyatlarla tamamlanma bedeli olup müspet zarar kapsamında kaldığından ve feshi halinde istenebileceğine dair sözleşmede açık düzenleme bulunmadığından talep edilemeyeceği, somut olayda, sözleşmenin feshinden kaynaklanan bir çekişme olmadığı halde BK'nın 106. maddesinden söz edilerek davacının zarar ve ziyan isteyebileceğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin geriye etkili feshine, müspet zarar, ayıplı işler ve kira bedeli ile yüklenicinin edimine göre devri gereken bağımsız bölümlerin belirlenmesi talebinin reddine dair verilen kararın davacılar vekili ile asli müdahil vekilince temyizi üzerine Dairemizin 22.04.2015 gün ve .... karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak... gelir kaydedilmesine, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21376, Karar No: 2014/6477, Tarih: 26.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21376 E.  ,  2014/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/869-2013/615

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesine göre malik ile ilgili bilgilerden sözedilirken anne adına yer verilmediği,yanlışlığın düzeltilmesinin Tapu Sicil Tüzüğünün 87. maddesine dayanılarak Tapu Sicil Müdürlüğünden istenebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar,dava konusu 1579 ada 2 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan muris "Ali oğlu C. A. Ö."' ün tapu kaydında ana adının "Seher" olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, ana adının nüfus kaydına uygun olarak "Şahver" yazılmasına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmışlardır.

Dava konusu taşımazın tapu kaydının incelenmesinden, davacıların murisinin ismi nüfus kayıtlarına uygun olarak "Ali oğlu C. A. Ö." yazılmış ise de tescile esas alınan 04.06.1965 tarihli akit tablosunun ikinci sayfasında “C. A. Ö.”' ün ana adının "Seher" olarak yazılı olduğu görülmüştür.

Bilindiği üzere, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin ana adı yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 2013 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 75. (1994 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Bu durumda her ne kadar murisin anne adının düzeltilmesine karar verilemez ise de tapuda intikal işlemlerinin yaptırılabilmesi için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen “ Ali oğlu C. A. Ö. ” ile davacıların murisinin aynı kişi olduğunun gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak kanıtlanması halinde bu yönde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda her ne kadar murisin anne adının düzeltilmesine karar verilemez ise de tapuda intikal işlemlerinin yaptırılabilmesi için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen “ Ali oğlu C. A. Ö. ” ile davacıların murisinin aynı kişi olduğunun gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak kanıtlanması halinde bu yönde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15290, Karar No: 2016/16568, Tarih: 07.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/15290 E.  ,  2016/16568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında, suça konu tarımsal sulama yapılan araziyi eşi Cuma Acar'ın kullandığını belirtmesi,tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan Cuma Acar'ın sanığın ifadesini doğrulaması karşısında, Cuma Acar hakkında suç duyurusunda bulunularak ve hakkında dava açılması durumunda davaların birleştirilip deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5331, Karar No: 2024/3786, Tarih: 23.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5331 E.  ,  2024/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/495 E., 2023/761 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/825 E., 2019/847 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesine, sair yönlerden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, bağırıp çağırdığını, çabuk öfkelendiğini, hakaret ettiğini, küçümseyici ve tehditvari konuştuğunu, ilgisiz olduğunu, ortak konutu habersiz satışa çıkardığını ve evin ihtiyaçlarını karşılamadığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; erkek hakkındaki iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğunu, kadının, akraba ve dost meclislerine katılmadığını tam ve ağır kusurlu olduğunu, davanın usul ve yasaya aykırı, haksız, dayanaksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; erkek hakkındaki iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğunu, kadının, akraba ve dost meclislerine katılmadığını tam ve ağır kusurlu olduğunu, davanın usul ve yasaya aykırı, haksız, dayanaksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların tartışmaları sırasında birbirlerine aşağılayıcı sözler söyledikleri, davalı erkeğin, çocukları eşi ve evin ihtiyaçları ile yeterince ilgilenmediği, kendi arkadaş çevresi ile daha çok vakit geçirdiği, evin her türlü ihtiyacını davacı kadının karşıladığı, davalının arada ödeme yaptığı, davacı kadının işinin nöbet tutmayı gerektirdiği halde nöbetçi olduğu günlerde dahi davalının balığa veya ava gittiği çocukları komşuya bırakmak zorunda kaldığı, kadını gitmesi gereken yerlere komşularının götürdüğü, davacı kadının ise, en küçük bir olayı tartışmaya dönüştürdüğü, davalı erkeğin davacı kadına sadece "akrabalarının düğününe gitmemesi" dışında başka bir maddî vakıaya dayanmadığı evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin tam kusurlu olduğu, sosyal hizmet uzmanı raporu küçüğün isteği ayrılık sürecinde küçüğün anne ile birlikte yaşamaya devam etmiş olması dikkate alındığında ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin ortak çocuğun üstün yararına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 350,00 TL tedbir ve 600,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın, tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın, tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece tarafların tartışmalar sırasında birbirlerine aşağılayıcı sözler söyledikleri, davalı erkeğin çocukları, eşi ve ev ihtiyaçları ile ilgilenmeyerek kendi arkadaş çevresi ile daha çok vakit geçirmesi ve davacının evin tüm ihtiyaçlarını karşılamak zorunda kalması gibi sebeplerle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kabul edilerek tarafların boşanmalarına, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin tam kusurlu olduğuna hükmedildiği ancak, erkeğe eşine aşağılayıcı sözler söylediği belirtilmiş ise de bu sözlerin yeri ve zamanı belli olmayan, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak soyut izahlardan ibaret olduğundan erkeğe kusur olarak yüklenmesinin hatalı olduğu, erkeğe yüklenen kusurlardan çıkarılması gerektiği, kadına izafe edilen kusurların istinaf etmeksizin kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesince, davalı erkeğin sadece "akrabalarının düğününe gitmemesi" vakıasına dayandığı kabul edilmiş ise de davalı erkeğin bu vakıa yanında ayrıca "azarlama-evi terk-evi terkedeceğini söylemeyerek duygusal yönden kandırdığı" maddî vakıalarına da dayandığı ancak ispatlanamadığı, taraflara izafe edilebilecek başkaca kusurun ispatlanmadığı, bu hale göre boşanmanın çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu, ortak çocuğun yargılama aşamasında reşit olduğu, sair istinaf itirazlarının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kararının gerekçesindeki erkeğe yüklenen "tartışmalar sırasında aşağılayıcı sözler söyleme" kusuru çıkartılmak ve taraflar "eşit kusurlu" sayılmak şeklinde gerekçenin düzeltilmesine, erkeğin velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasına ilişkin istinaf başvurusunun başlangıçta da konusu olmadığından karar verilmesine yer olmadığına, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde, kadının kabul edilen boşanma davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde, kadının kabul edilen boşanma davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11928, Karar No: 2022/17334, Tarih: 20.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11928 E.  ,  2022/17334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ... tarafından başvurunun reddine dair verilen karara karşı davacı vekilinin itirazı üzerine ... ... tarafından verilen 22/09/2020 tarihli davacı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 02.04.2019 tarihinde müvekkilinin sürücüsü olduğu araç ile davalıya ... ile sigortalı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sürekli iş göremezlik zararı için şimdilik 6.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 39.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; maluliyet raporunun hatalı olduğunu ve kusurun tespitinin gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

... Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvuru sahibinin talebinin usulden reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin söz konusu karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının kabulüne, başvurunun taleple bağlı kalınarak kabulüne, 39.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.12.2019 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekili anılan kararı temyiz etmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tâbi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. MÖHUK’ta teminat gösterme yükümlülüğü konusunda “yabancılık” ölçütü esas alınmıştır. Buna karşın davalının veya kendisine karşı takibe girişilen karşı tarafın vatandaşlığı, bu madde kapsamında da bir öneme sahip değildir. Bu maddeye göre hakim tarafından verilen kesin süre içinde teminat gösterilmezse, dava, dava şartı eksikliğinden HMK'nun 114/1-ğ maddesi uyarınca reddedilir.

MÖHUK madde 48/2’de ise; “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.