muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5084, Karar No: 2025/559, Tarih: 22.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5084 E.  ,  2025/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/182 E., 2024/63 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özele suçların sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15793, Karar No: 2017/7402, Tarih: 10.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/15793 E.  ,  2017/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.10.2014 ve 17.10.2014 gününde verilen dilekçeler ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; 2014/507 Esas sayılı dosyada davalı ... aleyhine açılan davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen 2014/498 Esas sayılı dosyada davacının açmış olduğu davanın kabulüne dair verilen 14.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 01.10.2014 tarihli dilekçesi ile; 7 parsel sayılı taşınmazda 1/4 oranında paydaş olduğunu, 1/4 oranında paydaş olan kardeşleri ..., ... ve ...'ın paylarını davalı ... 'ya 22.12.2009 tarihli 40144 yevmiye nolu taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile (100.000 TL bedelle) temlik ettiklerini, 100.000 TL bedel üzerinden açılan ifa davası sonucu 08.09.2014 tarihinde kesinleşen hüküm ile 01.10.2014 tarihinde davalı ... adına 3/4 payın tescil edildiğini, söz konusu satıştan yeni haberi olduğunu, bu nedenle önalım hakkına dayanarak tapunun iptaline, adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, ancak tapu kaydı incelendiğinde davalı ...'nın 01.10.2014 tarihinde payını devrettiği görülmüştür.

Birleştirilen 2017/498 E. sayılı dosyada davacı vekili 17.10.2014 tarihli dilekçesi ile davalı ...'nın satın aldığı payı aynı gün yani 01.10.2014 tarihinde birleştirilen dosyanın davalısı Avukat ...'a sattığını, bu nedenle süresi içerisinde ... ile ilgili önalım hakkını kullandıklarını, ancak ilk tescil bedeli 100.000 TL üzerinden davanın yürütülmesini, olmadığı takdirde ikinci devir bedeli 150.000 TL miktarı geçmemek üzere keşfen saptanacak değer üzerinden önalım bedeli depo edilmek suretiyle tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... 25/11/2014 tarihli dilekçesinde davayı 156.187,50 TL üzerinden kabul ettiğini, dava dilekçesini tebellüğ etmeden önce davacıya 31.10.2014 tarihinde tapudaki satış bedeli ile masrafların ödenmesi halinde önalım hakkına binaen dava konusu payı kendisine devredeceğine dair çekmiş olduğu ihtarnamenin 06.11.2014 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini, önalım hakkı bedeli depo edilerek, davacıya önalım hakkı tanınmasını, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, ...'ın kabulü de gözönünde tutularak, 2014/507 Esas sayılı dosyada davalı ... aleyhine açılan davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen 2014/498 Esas - 2014/387 Karar sayılı dosyada davacının açmış olduğu davanın kabulü ile, 2157 ada, 7 parsel sayılı taşınmazda 3/4 payı olan davalı ...'ın bu payının iptali ile, davacı ... adına tesciline, davacı tarafın depo ettiği 150.000,00 TL satış bedeli, 187,50 TL döner sermaye, 6.000,00 TL tapu harcı olmak üzere toplam 156.187,50 TL 'nin karar kesinleştiğinde davalı ...'a ödenmesine, yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, birleştirilen 2014/498 Esas- 2014/387 Karar sayılı dosyada, alınması gerekli 10.669,17 TL ilam harcının peşin alınan 85,40 TL 'den mahsubu ile, bakiye 10.583,77 TL harcın daha HMK 327/1 maddesi gereğince davacıdan alınıp hazineye irat kaydına, HMK 327/1 maddesi gereğince davacı vekiline vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına, keşif ile belirlenen bedel tek başına bedelde muvazaa iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi birleştirilen davada davalı dava dilekçesini 10.11.2014 tarihinde tebliğinden önce davacıya önalım hakkını kullanarak dava konusu payı devredeceğine dair çekmiş olduğu 31.10.2014 tarihli noter ihtarnamesinin davacıya 06.11.2014 tarihinde tebliğ edilmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, tapu satış ve harç bedellerinin toplamı olan 156.187,50 TL üzerinden hesaplanan karar ve ilam harcının bedelde muvazaa iddiasını kanıtlayamayan davacıya yükletilmesine karar verilmiştir. Ancak, yargılama sonucu davacı, sonuçta davasını kazanmış ve davalı adına kayıtlı payın adına tescilini sağlamıştır. İki tarafın da kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılacağına ilişkin HMK'nın 326. maddesinin 2. bendi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü, davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir. Bir başka deyişle harç zaten haksız çıkılan oranda ve mahkum edilen miktara göre hükmedilir.

Bu durumda mahkemece karar ve ilam harcının tümünün davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin birleştirilen dosyada davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/110, Karar No: 2025/4603, Tarih: 11.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/110 E.  ,  2025/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1242 E., 2023/1323 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/489 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1242 Esas, 2023/1323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a yanında 82/1-f maddesinin de uygulanmaması sonuca etkili görülmediğinden bu husus eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrike, eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına ve suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle işlendiğinden bahisle suçun vasfına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrike, eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına ve suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle işlendiğinden bahisle suçun vasfına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un kasten öldürme suçunun nitelikli hallerini düzenleyen 82.maddesine 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun’un 2. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 82/1.f maddesi ''Kadına karşı'' şeklinde değiştirilmiş, kasten öldürme suçunun kadına karşı işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmekle suç tarihi itibariyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1.d maddesi ile birlikte 82/1.f maddesi uyarınca da cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin değişiklik dikkate alınmadan sanık hakkında anılan fıkranın uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1242 Esas, 2023/1323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7171, Karar No: 2019/19339, Tarih: 07.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7171 E.  ,  2019/19339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 15.02.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının iş akdinin davalı tarafından 01.05.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davacının fesih tarihinde aylık ücretinin 1,000,00 TL olduğunu, davalıya ait işyerinde 15.02.2005 - 01.05.2011 tarihleri arasında geçen çalışmasının askerlik yaptığı süre hariç sürekli ve kesintisiz olduğunu, davacının davalıya ait içkili balık lokantası olan işyerinde 10:00-02:00/03:00 saatleri arasında çalıştığını, çalışmasının milli ve dini bayramlarda da aynı şekilde sürdüğünü, işyerinde çalışanlara 2 öğün yemek verildiğini ve prim yerine geçmek üzere bahşiş almalarına izin verildiğini, davacının yıllık izinlerini kullanmadığını ve kullanmadığı izinlere ait ücretler ile fazla çalışma, milli-dini bayram günleri çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; 16.12.2009 tarihinde vergi açılışı yapıldıktan sonra işyerinin faaliyete başladığını, İstanbul Lokantacılar Esnaf Odası üye kaydının başlangıç tarihinin 29.12.2009 olduğunu, bu nedenle davacının 2005 yılından itibaren 6 yıl süre ile işyerinde çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını ve davacının işyerinde çalışmasının bulunmadığını, bu nedenle davacının hiçbir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflarca temyizi üzerine verilen karar, Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; karar gerekçesinde “İhbar tazminatı alacak talebi 2 hafta önel müddeti üzerinden kabul edilerek hüküm altına alınması gerekirken sehven reddedilen kısma yazılmıştır.” şeklinde açıklandığı üzere, gerekçede ihbar tazminatının kabulünün gerektiğinin yazılmasına rağmen, hüküm kısmında ihbar tazminatı talebi reddedilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hatalı olup, hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki bu çelişki yukarıda belirtilen YİBK ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)SONUÇ:

“Karar başlığındaki dava tarihinin 28/11/2011 olarak düzeltilmesine,

Temyiz olunan kararın ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına dair paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

“388,81 TL net ihbar tazminatı alacağının 250,00 TL'sinin dava tarihi olan 28/11/2011 tarihinden, bakiye 138,81 TL'sinin talep artırım tarihi olan 20/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile”

“17,37 TL net ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının dava tarihi olan 28/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca TL cinsinden 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek faizi ile,”

“218,72 TL net asgari geçim indirimi alacağının dava tarihi olan 28/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6751, Karar No: 2020/4376, Tarih: 10.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6751 E.  ,  2020/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 23/01/2020 gün ve 2020/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 2019/20064 Esas – 2020/2996 Karar sayılı ilamı ile dava dosyası dairemize gönderilmiş ise de; suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanık .... ile suça sürüklenen çocuklar .... ve .... hakkında Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/729 Esas – 2013/91 Karar sayılı ilamı ile aynı müştekiye karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ve mala zarar verme suçları ile birlikte işlenen hırsızlık suçundan verilen kararı Yargıtay 13. Ceza Dairesi 17.12.2015 gün 2014/21780 Esas – 2015/20204 Karar sayılı ilamı ile incelemiş olup, bu dosyanın da temyiz incelemesinin aynı dairece yapılması uygun olacağından dosyanın Yüksek 13. Ceza Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 10/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9193, Karar No: 2016/15527, Tarih: 08.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/9193 E.  ,  2016/15527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen dava davacısı ... Baharatçılık ve ... Maddeler Tic. ve San. A.Ş. vek. Av. ... ile asıl ve birleşen dava davalısı ... aralarındaki birleşen menfi tespit davası hakkında ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 15/06/2015 gün ve 2014/1185 E. - 2015/369 K. sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. .... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davacı vekiline 11.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi 1086 sayılı HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.04.2016 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı (asıl ve birleşen dava) vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/661, Karar No: 2015/1533, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/661 E.  ,  2015/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12655, Karar No: 2013/9951, Tarih: 02.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/12655 E.  ,  2013/9951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan gümrük idaresi vekilinin 07.07.2009 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden vazgeçtiği cihetle, müşteki EPDK vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede,

5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasında suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya müdahale hakkı bulunduğu halde, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b-l maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULAMASINA, 02.05.2013 günü oybirliğiyle karar verilidi.