muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18548, Karar No: 2013/17956, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/18548 E.  ,  2013/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... 1.Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır..

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Adana Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği, gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır.Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından,...'ın 16.10.2009 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412.maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği .../...

anlaşılmakla, uyuşmazlığın Adana 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Adana 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11953, Karar No: 2015/29980, Tarih: 21.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/11953 E.  ,  2015/29980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/11530

MAHKEMESİ : Kestel(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2010/300 (E) ve 2011/321 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 13/08/2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1484, Karar No: 2012/1104, Tarih: 31.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1484 E.  ,  2012/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA

DAVACILAR : 1-Dalyancı Galeri Hediyelik Eşya İmalat İthalat İhracat Turizm Ltd.Şt.

2-...

VEKİLİ :Av. E......

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA DAVALI : Mayımpeks Dış Ticaret Ltd.Şti.

VEKİLİ :Av....

BİRLEŞEN :İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 08/5 E.

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/11/2009 tarih ve 2007/73-2009/130 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 31.01.2012 günde hazır bulunan davacılar vekili Av. ......... gelip, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmediğinden, duruşmada hazır bulunan davacı avukatı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin hediyelik eşya ve özgün tasarımların pazarlanması alanında faaliyet gösterdiğini, diğer müvekkilinin ise, bu şirketin kurucusu ve ‘Balıkçı Ressam’ olarak tanınan bir ressam olduğunu, yaratılan eserlerin üretimi, çoğaltılması, cam ve diğer malzemeler üzerine işlenmesi ve pazarlanması hususunda müvekkili şirket ile davalı arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşmenin davalı tarafından ihlal edilmesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bunun kabul edildiğini, daha sonra müvekkilinin markası ve tasarımlarını kullanarak ticari faaliyetini devam ettirdiğinin anlaşıldığını, 554 ve 556 sayılı KHK’lerden kaynaklanan hakların ihlal edildiğini ileri sürerek, tecavüzün giderilmesine, 5.000 YTL maddi ve 50.000 YTL manevi tazminatın tahsiline, maddi durumun ortadan kaldırılmasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davasında da; müvekkili ... adına tescilli iki ayrı tasarım ile diğer müvekkili adına tescilil tasarıma davalının tecavüzünün durdurulmasına, tespitine ve 50.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin soyut iddialarla feshedildiğini, davacının amacının müvekkilinin müşteri portföyünü ele geçirmek olduğunu, davacılarca yaratıldığı ileri sürülen ürünlerin büyük kısmının onların da tedarikçisi olan dava dışı firmaya ait bulunduğunu, esasen müvekkilinin gerek sözleşmenin devamında gerekse sonrasında davacının tasarımlarına tecavüzünün olmadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

./...

2010/1484

2012/1104

S:2

Davalı vekili, sözleşmenin soyut iddialarla feshedildiğini, davacının amacının müvekkilinin müşteri portföyünü ele geçirmek olduğunu, davacılarca yaratıldığı ileri sürülen ürünlerin büyük kısmının onların da tedarikçisi olan dava dışı firmaya ait bulunduğunu, esasen müvekkilinin gerek sözleşmenin devamında gerekse sonrasında davacının tasarımlarına tecavüzünün olmadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

./...

2010/1484

2012/1104

S:2

Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davaların tasarım hakkı ve telif hakkının ihlali ile haksız rekabet yapıldığı iddialarına dayandığı, taraflar arasında davacı şirketin imal ettiği hediyelik ürünlerin davalı tarafından pazarlanması yönünde bayilik sözleşmesi bulunduğu, davacı gerçek kişi adına çoklu tasarım tescili olduğu, özellikle balık figürlü olan tasarımlara tecavüz edildiğinin ileri sürüldüğü, ‘Dalyancı’ ibareli markanın 27.03.2000 tarihinde davacı şirket adına tescilli bulunduğu, birçok tespitlerin yaptırıldığı, bir kısım tespit raporlarında davalı nezdindeki emtiaların davacıların tasarımlarına benzediğinin açıklandığı, mahkemece iki ayrı kuruldan rapor alındığı, tespit raporlarının irdelendiği, davalı ile davacı şirket arasındaki bayilik sözleşmesinin feshedildiği, davalı şirketin aynı tür emtiaları satmasının ticaret özgürlüğü kapsamında yer aldığı, davacı ürünlerinin 5846 sayılı Kanun kapsamında eser sayılmayacağı, davacı şirket markasını taşıyan ürünleri piyasaya sunması sonrasında artık bu malların alım ve satımı suretiyle piyasada tedavülünü engellemeyeceği, davalı şirketin standları üzerinde ‘Dalyancı’ ibaresine yer vermesinin 556 sayılı KHK.nin 12. maddesi kapsamında kaldığı, marka hakkının tüketilmesi kapsamında tedavülde olan malların satışı için tanıtım amacıyla kullanılabileceği, marka hakkına tecavüzün olmadığı, tasarımlara tecavüzün de tespit edilemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 26,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

42,30 H

15,60PH

26,70 BK

03.02.2012 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2020/93, Karar No: 2020/3052, Tarih: 12.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/93 E.  ,  2020/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen hakaret eylemi ile suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen sair tehdit ve hakaret eylemlerinden kurulan düşme kararları ile suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eyleminden kurulan beraat kararının temyiz incelemesinde;

Mağdur ...'ın, 23/10/2014 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'e yönelik şikayetlerinden vazgeçtiği ve bu nedenle hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ... vekilinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit ve hakaret eylemleri ile suça sürüklenen çocuk ...'a yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eyleminden kurulan beraat hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10473, Karar No: 2012/25246, Tarih: 14.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/10473 E.  ,  2012/25246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinde yer alan; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" biçimindeki hüküm karşısında, anılan yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

Sabıkası bulunmayan sanığa yüklenen kendi arsası üzerine ruhsat almadan bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun, kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açmaması karşısında, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken, “CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14669, Karar No: 2014/5527, Tarih: 27.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14669 E.  ,  2014/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik inceleme olmadığına ... ve ...'ün karşı oyuyla, oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği ve suç tarihi itibariyle 56 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK 50/3 maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevrilmemesi, suç vasfının doğru belirlenmesi halinde belirnecek cezanın paraya dönüştürülmesi mümkün bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince hüküm fıkrasından gümürk idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenenek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyoruz.

KARŞI OY

1-Sanık suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olduğuna göre TCK 50/3' e göre kısa süreli hapis cezasının tedbirine çevrilmesi gerektiği halde bu maddenin uygulanmaması,

KARŞI OY

1-Sanık suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olduğuna göre TCK 50/3' e göre kısa süreli hapis cezasının tedbirine çevrilmesi gerektiği halde bu maddenin uygulanmaması,

2-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/11231, Karar No: 2016/6030, Tarih: 25.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11231 E.  ,  2016/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Uygulama sırasında her bir sevk maddesi kendi içinde ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutulduğundan, gece nedeniyle mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunn anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların müştekinin iş yerinin önünden, toplam değeri 40,00 TL olan 2 adet yay çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve

özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanıkların müştekinin iş yerinin önünden, toplam değeri 40,00 TL olan 2 adet yay çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve

özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların, müştekinin iş yerinin önünden yay çaldığını gören çocuğun müştekiye durumu bildirmesi üzerine, olay yerine giden müştekinin sanıkları iş yerinin önünden hareket ederken görüp kesintisiz takip ederek Fatih Petrol isimli iş yerinde durduklarını kolluk kuvvetine bildirip yakalattığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

3-Kasten işlemiş oldukları suç dolayısıyla hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Suçu birlikte işleyen sanıklara yargılama giderinin dayanışmalı olarak yükletilmesiyle yetinilmesi gerekirken “mütesaviyen tahsiline” karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1346, Karar No: 2014/20676, Tarih: 08.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1346 E.  ,  2014/20676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10241, Karar No: 2016/9736, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10241 E.  ,  2016/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.12.2014 tarih ve 2014/146 E. - 2014/212 K. sayılı kararı ile TMK'nın 407. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine kardeşi ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı 21.04.2016 tarihli dilekçesi ile mevcut vasisi kendisi ile ilgilenmediği için vasisinin değiştirilmesi talebinde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin "... Mah. ... Cad. No: 52 Merkez/..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün son ikamet adresinin "... Köyü .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından kısıtlının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.