muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2062, Karar No: 2013/7530, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2062 E.  ,  2013/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığının suç bölümünde, iddianamede yer almayan " Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etmek" suçunun yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Katılanın uydu alıcı cihazı satın aldığı, kurulum sırasında arızalanması üzerine yetkili servis olan sanıkların işyerine bu cihazı götürdüğü, sanıkların cihazı kontrol edip tamir için 40 TL para istedikleri ancak katılanın bu durumu kabul etmeyerek cihazın garanti kapsamında kaldığını söylediği, bu sırada sanıkların katılana kızarak "siktir ol git" dedikleri ve cihazı yere fırlattıklarının iddia edildiği olayda; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair katılanın soyut iddiasından başka cezalandırılmalarına yeter derecede somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını gerekçesiyle beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/133, Karar No: 2014/352, Tarih: 11.07.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/133 E.  ,  2014/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : SİLİFKE Ağır Ceza

Günü : 02.11.2009

Sayısı : 346-348

Sanıklar A.. N.., S.. N.. ve H.. K.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda sanık A.. N..'ın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceğinden bahisle Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesince 03.10.2007 gün ve 108-181 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Silifke Ağır Ceza Mahkemesince 02.11.2009 gün ve 346-348 sayı ile; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 109/2, 109/3-a-b-e, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık Adem müdafii ile sanıklar S.. N.. ve H.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 13.12.2013 gün ve 2169-7755 sayı ile;

"...Sanıkların, hürriyetini kısıtladıkları mağdureye herhangi bir zarar vermeden onu evine götürüp serbest bıraktıkları anlaşıldığı halde, TCK'nun 110. maddesinin tartışılmaması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.01.2014 gün ve 255912 sayı ile;

“Oluş, kabul ve dosya kapsamına göre, sanık Adem ile katılan Tezel evli oldukları ve olay tarihinde henüz boşanmalarına ilişkin kararın kesinleşmediği, olay gecesi katılan ile yengesi tanık Hanife’nin yürüyerek evlerine doğru ilerledikleri sırada, sanık Adem tarafından kullanılan 33 ZD 2.. plakalı pikap şeklindeki kamyonetle, yanında sanıklar S.. N.. ve H.. K.. katılanı takip ettikleri, takip edildiklerini fark eden katılan ve tanık Hanife'nin, kaçmaya başladıkları, araçtan inen sanık Adem'in, elde edilemeyen tabanca ile havaya doğru ateş ederek katılanın peşinden koştuğu ve durmasının istediği durmazsa öldüreceğini söyleyerek tehdit ettiği, bu sırada havaya doğru ateş etmeye devam ettiğinden silahtan çıkan merminin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde katılanı sırtından yaraladığı, sonrasında katılanı yakalayarak üç sanıktan biri katılanın ayağından, diğer sanıklardan biri katılanın başından tutarak ve sürükleyerek arabaya atarak kaçırdıkları, sanık Sencer'in aracın direksiyonuna geçtiği, sanıklar Hasan ve Adem'in ise müştekinin yanına oturarak kaçmaması için önlem aldıkları, araçla sanık Adem'in kardeşi tanık Barış'ın öğretmen olarak görev yaptığı Bozyazı ilçesi Kızılca köyüne vardıkları, burada köy muhtarı tanık A.. Ş.. ve tanık B.. N..'ın, katılanın zorla getirildiğini anlamaları üzerine, sanıkları katılanın evine bırakılması için ikna ettikleri, sanıkların aynı araçla ilçe merkezine dönerek katılanı evine bıraktıkları olayda;

...Mağdurun adli raporuna göre sanık Adem'in silahtan çıkan merminin katılanın sağ skapula üzerinden 1x6cm ebadında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde katılanı sırtından yaralaması, katılanın, sanıklar tarafından dövülerek ayaklarından ve başından tutmaları, sanıklar ile mağdure arasında arbede yaşanması, şikâyetçi anlatımları ve sanıkların dolaylı ikrarları ile sabittir. Bu nedenle yaşanan arbede ve zorla elinden ve başından tutarak araca bindirmeleri, silah ile mağdurenin yaralanması ve mağdurenin vücut bütünlüğüne yönelik şahsına zarar verilmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmamaktadır.

Sanıklar Adem, . ve Hasan'ın mağdure.yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanması yerine bozulması usul ve yasaya aykırıdır” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından 19.02.2014 gün ve 697-915 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanık Adem hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan Tezel ile sanık Adem'in evli olup 28.12.2006 tarihinde boşanmalarına karar verildiği, ancak suç tarihinde temyiz aşamasında olan hükmün kesinleşmediği,

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan Tezel ile sanık Adem'in evli olup 28.12.2006 tarihinde boşanmalarına karar verildiği, ancak suç tarihinde temyiz aşamasında olan hükmün kesinleşmediği,

Suç tarihinde katılanın, yanında yengesi Hanife de olduğu halde çocuklarının müsamere töreni için okula gittiği, program bitişinde eve yaya olarak giderken katılan adına kayıtlı olan ancak eşi Adem tarafından kullanılan aracı gördükleri, sanık Adem'in araçtan indiği, sanıklar Sencer ve Hasan'ın araçta kaldıkları, katılan ve tanık Hanife kaçmaya başlayınca sanık Adem'in “. diye bağırdığı ve tabanca ile bir el havaya ateş ettiği, Ahmet .'nun evinin önünde Hanife'nin evin damına tırmanarak saklandığı, onun arkasından tırmanmaya çalışan katılanı sanık Adem'in yakaladığı, bir eli ile onu tutarken diğer eli ile bir kez daha ateş ettiği, bu atış sırasında katılanın sırtından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, Adem'in katılanı kolundan tutttuğu, sürükleyerek araca getirdiği, diğer iki sanığın da yardımı ile başından bastırarak, kollarından zorla tutmak suretiyle araca bindirdikleri, aracı Sencer'in kullandığı, Adem ile Hasan'ın katılanı aralarına aldıkları, zaman zaman başına vurmak suretiyle darp ederek kaçmasına da engel oldukları, bir süre sonra sanık Adem'in kardeşi Barış'ın öğretmenlik yaptığı köye gittikleri, daha önceden sanıkların geleceğinden haberleri olan köy muhtarı Adnan ile sanığın kardeşi Barış'ın onları karşıladığı, adı geçenler tarafından katılanın rızası dışında getirildiğinin farkedilmesi ve katılanın sırtından yaralandığının Adnan'ın eşi Havva tarafından görülmesi üzerine, sanık Adem'in “birazdan burayı jandarma basar, bize bu şekilde söylenmemişti, sizi bu şekilde kabul edemeyiz” şeklindeki sözlerle katılanı geri götürme konusunda ikna edildiği, katılanın isteği üzerine Barış'ın da onlarla birlikte döndüğü ve evine bırakılan katılanın kolluk görevlilerine müracaat etmesi sonucunda adli raporunun aldırıldığı,

15.06.2007 günü saat 05.00 de katılan hakkında düzenlenen adli raporda; “sırtta sağ skapula üzerinde 1.6 cm ebadında yaklaşık 0.5 derinliğinde kenarları düzensiz ve yanık olan ateşli silah yaralanması izlenimi veren yaralanma ve cilt sıyrığı, yüzde muhtelif sayıda tırmalama izlenimi veren cilt sıyrıkları mevcut, btm ile giderilebilir hayati tehlike mevcut değildir” açıklamalarına yer verildiği,

15.06.2007 günü saat 05.00 de katılan hakkında düzenlenen adli raporda; “sırtta sağ skapula üzerinde 1.6 cm ebadında yaklaşık 0.5 derinliğinde kenarları düzensiz ve yanık olan ateşli silah yaralanması izlenimi veren yaralanma ve cilt sıyrığı, yüzde muhtelif sayıda tırmalama izlenimi veren cilt sıyrıkları mevcut, btm ile giderilebilir hayati tehlike mevcut değildir” açıklamalarına yer verildiği,

14.06.2007 günü saat 23.45 de düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre, katılanın kızkardeşi Sabip'in 14.06.2007 günü saat 23.15 de ablası Tezel'in eski eşi olan Adem tarafından 33 ZD 2.. plakalı kamyonete silah zoru ile bindirilmek suretiyle kaçırıldığını ve olay yerinde ateş edildiğini bildirmesi üzerine mahalle gidildiğinde, mağdure Tezel'in yanında olduğunu bildiren Hanife'nin bilgisine başvurulduğu, Kötekler Mahallesi yolu üzerinde bulunan Ahmet ..ya ait evin yanında bir adet yırtık bayan terliği, yol kenarında fren izlerinin mevcut olduğu ve evin giriş kapısı önünde duvar dibinde 7.65 mm çapında bir adet kovan bulunduğunun tespit edildiği,

18.06.2007 günü yakalanan sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davasının açıldığı, asliye ceza mahkemesince sanık Adem'in eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi ile dosyanın gönderildiği yerel mahkemece tüm sanıkların eylemlerinin kül halinde cebren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan T.. A..; sanık Adem'in silahı ile ateş ederek kendisini yaraladıktan sonra sürükleyerek aracın yanına götürdüğünü, diğer iki sanıkla birlikte zorla araca bindirdiklerini, aracın arkasında aralarına alarak başına ve vücuduna elleri ile vurduklarını, bir şey yapamayacağını anlayınca sakinleştiğini, kayınbiraderi Barış'ın öğretmenlik yaptığı köye gittiklerini, orada muhtar Adnan'ın kıyafetinden zorla getirilmiş olduğunu anlayarak nasıl getirildiğini sorduğunu, zorla getirildiğini anlatınca ve muhtarın eşi tarafından sırtındaki silah yarası fark edilince muhtarın çay içilmesine dahi izin vermeden "bu kadını götüreceksiniz yerine teslim edeceksiniz" dediğini, kayınbiraderi olan Barış'ın da "yenge ben seni evine götüreceğim" dediğini, hep birlikte yola çıktıklarını, sabah saat beş sıralarında evinin önüne bırakıldığını, kardeşinin daha önceden görevlilere haber verdiğini öğrendiğini, polise eve döndüğünü söyleyince kendisini gelip aldılarını ve sağlık ocağına götürüp muayene ettirdiklerini ifade etmiş,

Tanık H.. A..; katılanla birlikte eve dönerken eşi Adem'i gördüklerini, kaçarken katılanın Adem tarafından yakalandığını, Adem'in iki el silahla havaya ateş ettiğini, bir yandan da katılanı darp ettiğini, katılanın da vurma diye bağırdığını, Adem'in katılanı yerde sürükleyerek araca doğru götürdğünü, oradakilerle birlikte zorla araca bindirdiklerini söylemiş,

Tanık H.. A..; katılanla birlikte eve dönerken eşi Adem'i gördüklerini, kaçarken katılanın Adem tarafından yakalandığını, Adem'in iki el silahla havaya ateş ettiğini, bir yandan da katılanı darp ettiğini, katılanın da vurma diye bağırdığını, Adem'in katılanı yerde sürükleyerek araca doğru götürdğünü, oradakilerle birlikte zorla araca bindirdiklerini söylemiş,

Tanık H.. Ş..; gece saat 22.00-23.00 sıralarında köy muhtarı olan eşi Adnan'ın, "okulun öğretmeni Barış öğretmenin misafiri geliyormuş çay koyuver" diyerek Barış'ın evine gittiğini, beş on dakika sonra dışarıdan gürültü gelince çıkıp baktığında muhtar, öğretmen, bir kadın ve bir adamın tartıştıklarını gördüğünü, eşi Adnan'ın "ben böyle misafir kabul etmem, Barış hoca, getireceğin misafir bu muydu" diye söylediğini, kadının içeri girip elini yüzünü yıkadığını, "sırtıma bir bakar mısın" deyince kıyafetini kaldırıp baktığında kan lekeli çizik gibi bir yara gördüğünü, eşinin "bunu geri götürün" demesi üzerine kadının "Barış gelmeden gitmem" deyince Barış öğretmenin de onlarla birlikte evin önünden ayrıldığını belirtmiş,

Tanık A.. Ş..; Kızılca köyü muhtarı olarak görev yaptığını, olay günü köy öğretmeni B.. N..'ın abisinin misafir olarak geleceğini telefonla kendisine bildirdiğini, öğretmenin evi uygun olmadığından misafirlerini kendisinin kabul ettiğini, gece saat 22.00 ile 24.00 aralarında evinin yakınlarında Barış'ın abisini gördüklerini, birlikte gelen kadın ile adamın tartışmaya başladıklarını, kadının istemediği halde getirilmiş olduğunu anlayınca evine bu şekilde kabul edemeyeceğini söylediğini, hatta hazırlanmış çay servisini dahi yaptırmadığını, Barış öğretmenle birlikte ağabeyine kadını geri götürmelerini söylediklerini, o sırada eşinin kadının sırtında bir yaralanma olduğunu gördüğünü, kadının Barış'a "sen olmazsan ben bunlarla gitmem" demesi üzerine Barış öğretmenin de onlarla geri döndüğünü beyan etmiş,

Tanık B.. N.. kolluk görevlilerince alınan ifadesinde; köyde ağabeyine bu işin zorla olmayacağını söyleyip katılanı geri götürmelerini söylediğini, ancak katılanın ağabeyi Adem ile gitmek istemediğini, kendisi ile birlikte gidebileceğini söylemesi nedeniyle hep birlikte araca binerek Bozyazı'ya gidip katılanı evine bıraktıklarını söylerken, yargılama aşamasında katılanın zorla kaçırılmış gibi gözükmediğini, keyfinin gayet yerinde olduğunu, yaralı gibi de durmadığını, fakat aradan iki yıl geçtiği için tüm ayrıntıları hatırlayamadığını dile getirmiş,

Sanık A.. N.. aşamalarda; suç tarihinde katılan ile aralarındaki boşanma kararının kesinleşmediğini, tekrar barışma maksadıyla katılanla konuşmak istediğini, o da barışmak istemeyince yanından ayrıldığını, iddianamede yazılan eylemleri gerçekleştirmediğini, katılanı köye götürmediğini ve silahla ateş etmediğini söylemiş,

Sanık A.. N.. aşamalarda; suç tarihinde katılan ile aralarındaki boşanma kararının kesinleşmediğini, tekrar barışma maksadıyla katılanla konuşmak istediğini, o da barışmak istemeyince yanından ayrıldığını, iddianamede yazılan eylemleri gerçekleştirmediğini, katılanı köye götürmediğini ve silahla ateş etmediğini söylemiş,

Sanık S.. N..; sanık Adem'in aracı durdurduğunu, katılan Tezel ve Hanife'nin kaçmaya başladıklarını, Adem'in araçtan inip peşlerinden koştuğunu, karanlık olduğu için göremediklerini ancak bağırma sesleri geldiğini, bu sırada iki el silah sesi de duyduklarını, bir süre sonra Adem'in katılanın kolundan tutarak araca getirdiğini, arabaya bindirirken de Hasan'ın Adem'e yardımcı olduğunu, kendisinin katılana karşı herhangi bir eyleminin olmadığını ifade etmiş,

Sanık H.. K..; sanık Adem ile boşandığı eşini barıştırma niyetiyle hareket ettiğini, ancak katılana zor kullanmadığını, arada iki çocuk olduğu için görüşmelerini sağlamak için köye götürdüklerini savunmuştur.

5237 sayılı TCK’nun “Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” başlıklı 109. maddesinde;

“(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

(a) Silahla,

(b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

(c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

(d)Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

(e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

(f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

. ..(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır” hükmü yer almaktadır.

Buna göre, maddenin birinci fıkrasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli tanımlanmış, iki, üç, dört ve beşinci fıkralarında ise nitelikli halleri gösterilmiştir.

Aynı kanunun “Etkin Pişmanlık” başlıklı 110. maddesinde de; “Yukarıdaki maddede tanımlanan suçu işleyen kişi, bu suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakacak olursa cezanın üçte ikisine kadarı indirilir” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Aynı kanunun “Etkin Pişmanlık” başlıklı 110. maddesinde de; “Yukarıdaki maddede tanımlanan suçu işleyen kişi, bu suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakacak olursa cezanın üçte ikisine kadarı indirilir” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Anılan maddenin gerekçesinde ise; “Madde metninde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından etkin pişmanlık hâli düzenlenmiştir. Etkin pişmanlık için, suç tamamlandıktan sonra, mağdurun güvenli bir yerde serbest bırakılması gerekir. Bunun, kendiliğinden olması, yani herhangi bir zorlama olmadan gerçekleşmesi gerekir. Ayrıca, etkin pişmanlığın, bu suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce gerçekleşmesi gerekir. Soruşturma makamlarının işe el koymasından sonra serbest bırakma hâlinde, etkin pişmanlık hükmünden yararlanılamayacaktır…” açıklamalarına yer verilmiştir.

Buna göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için:

1- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış olması,

2- Failin mağduru soruşturmaya başlanmadan serbest bırakması,

3- Failin, mağdurun şahsına bir zarar vermemiş olması,

4- Failin, mağduru "kendiliğinden" serbest bırakması,

5- Failin mağduru "güvenli bir yerde" serbest bırakmış olması,

Şartlarının tamamının birlikte gerçekleşmiş olması gerekmektedir.

Uyuşmazlığa konu olayda, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi açısından, “mağdurun şahsına bir zarar verilmemiş olma” şartı üzerinde durulmalıdır.

Öğretide, 5237 sayılı TCK’nun 110. maddesinde geçen “mağdurun şahsına zarar” ifadesinden, mağdurun vücut bütünlüğüne ve cinsel dokunulmazlığına yönelik davranışların anlaşılması gerektiği baskın görüş olarak ortaya konulmuştur. (M. Emin Artuk - Ahmet .- Caner Y. TCK Şerhi, s.2887; İlhan ., G.Ü.H.F.Dergisi, yıl:2007, sayı:1-2, s:1203-1204; Osman . - Hasan . .Mustafa .TCK, C.III, s.3681)

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2011 gün ve 208-64 ile 05.06.2012 gün ve 419-216 sayılı kararlarında da aynı hususa işaret edilmiş, Yargıtay Özel Dairelerince de, mağdurlara karşı cinsel istismarda bulunulması (5. Ceza Dairesinin 25.05.2010 gün ve 11020-3964, 14.12.2006 gün ve 11067-10223 sayılı kararları), mağdurlara cebir ve şiddet uygulanması, mağdurun yaralanmış olması (8. Ceza Dairesinin 24.03.2010 gün ve 3681-4612, 10.03.2010 gün ve 10347-3644, 25.09.2007 gün ve 6783-6187, 11.12.2006 gün ve 4789-9095 sayılı kararları) hallerinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağı kabul edilmiştir.

Görüldüğü gibi gerek öğretideki baskın görüşlerde, gerekse Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında TCK'nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması açısından mağdurun uğradığı her türlü zarar, bu bağlamda manevi ve ekonomik zararlar “mağdurun şahsına verilmiş zarar” olarak değerlendirilmemektedir.