muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25150, Karar No: 2014/17644, Tarih: 12.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25150 E.  ,  2014/17644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/71242

Mahkemesi : Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 11/12/2012

Numarası : 2012/84 - 2012/380

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müteahhitliğini yaptığı bina inşaatının 3. katında duvar örme işinde çalışan ölenin, içeride çalışırken korkulukları bulunmayan balkondan geçerek tahta malzeme aldığı sırada dengesini kaybederek aşağıya düşmesi şeklinde gerçekleşen olayda; olay yeri inceleme raporuna göre olay yerinde kemer ve baret gibi koruyucu malzemelerin bulunduğu, ölenin de dikkatsiz davranışı ile kusurlu olduğu dikkate alındığında, sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden; adli makamlara ölümle ilgili haber verilmemesi nedeniyle ölü muayene tutanağı düzenlenmemiş ise de; Ayvalık Devlet Hastanesince düzenlenen adli rapora göre, ölenin olaydan sonra bilinci kapalı halde ortopedi, göz, genel cerrahi ve beyin ceraahi bölümlerine sevkedildiği, Edremit Özel Körfez Hastanesince düzenlenen epikriz raporuna göre, çenede, yüzde, kotlarda, pelviste oluşan birden fazla kırıklar ve batın içindeki yaygın kanama nedeniyle, yoğun bakımda yapılan tedavi sırasında ertesi gün ölümün gerçekleştiği; bu itibarla olayla ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmış olup, ölü muayene tutanağının bulunmaması, dosyaya yenilik kazandırmayacağından; bozma nedeni yapılmamış olup, bu itibarla tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahalli ve üst Cumhuriyet savcılarının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

-2-

Esas No : 2013/25150

Karar No : 2014/17644

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, sanığın kusurunun ağırlığının temel cezanın tayini sırasında göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeksizin, “Eylem sonucunda ortaya çıkan sonucun ağırlığı ve sanığın eylemdeki kusur durumu” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeye dayanılıp, ölü yakınlarının sanıktan şikayetçi olmadıkları gözetilmeden ve şikayetçilerin zararının giderilip giderilmediği hususu belirlenmeden; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuiryet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

A. DOĞAN

Üye

A. ER

Üye

M. ALBAYRAK

Üye

İ. ERGÜN

Üye

A. YAĞCI

Kararına uygundur F/A

Yazı İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2013/7787, Karar No: 2014/4896, Tarih: 20.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7787 E.  ,  2014/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2-Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2012/938, Karar No: 2013/1091, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/938 E.  ,  2013/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/10/2011 tarih ve 2011/152-2011/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 07.10.2009 tarihinde müvekkilinin iş yerinde meydana gelen yangın sonucunda davalı tarafından sigortalanan ... marka cihazın da hasara uğradığını, eksper tarafından belirlenen zararın 238.250 EURO olduğunu ve rehin hakkı sahibi ... tarafından davalıya ödemenin müvekkiline yapılması yönünde bildirimde bulunulduğunu, 30 gün içinde ödeme yapılmadığından icra takibine başladıklarını, ancak davalının takibe itiraz ettiğini, fakat daha sonra 02.02.2010 tarihinde 238.250 EURO ödeme yaptığını, oysa davalının ekspere evrakın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde ödeme yapması gerektiğini ve temerrüdünün buna göre belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/2472 esas sayılı dosyasındaki icra takibinin devamına karar verilmesini, %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, 12.01.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle alacak kalemlerini açıklayarak davasını 15.506,14 TL tutar yönünden ıslah etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen yangın sonucunda belirlenen hasarın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, meydana gelen yangın sonucunda belirlenen hasarın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 07.10.2009 tarihinde meydana gelen yangında davacının işyerinin yandığı, yangında sigortalı ... cihazının hasara uğradığı, zararın 238.250 EURO olduğu, olayın mahiyeti, zararın türü, makul sürede yapılan eksper incelemesi ve raporun hazırlanmasından sonra rehin hakkı sahibi ... tarafından muvafakat verilmesiyle 25.01.2010 tarihinde temerrüdün oluştuğu, davalı hakkında temerrüt tarihinde icra takibi başlatılmış olduğundan takip tarihi itibariyle işlemiş faiz alacağının doğmadığı, ancak 25.01.2010 tarihinde başlatılan icra takibi gereğince davalı tarafından 02.02.2010 tarihinde sadece asıl alacak olan 238.250 EURO'nun ödendiği ve bu durumda takibin başlatıldığı tarih itibariyle davacının takipte haklı olduğu gerekçesiyle ...İcra Müdürlüğü'nün 2010/2472 esas sayılı takibine davalının yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 238.250,00 Euro asıl alacağın takip tarihi olan 25.01.2010 tarihinden itibaren devlet bankalarının Euro cinsi para ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına uyguladığı en yüksek orandaki faizi ile birlikte tahsili yönünden takibin devamına, davalı tarafça 02.02.2010 tarihinde yapılan 238.250 Euro ödemenin tahsilinde tekerrür olmaması bakımından icra müdürlüğünce infazda nazara alınmasına, icra inkar tazminatı ve işlemiş faiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 103,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6437, Karar No: 2013/28340, Tarih: 09.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6437 E.  ,  2013/28340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kırmızı ışık ihlali yaparak tam kusurlu eylemiyle meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölümüne, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kullandığı tır ile kırmızı ışık ihlali yapmadığına, olayda asli kusurlu olmadığına, yalancı tanıklık yaptığı ileri sürülen Ertan Güvercin'in bu suçtan beraat etmesine karar verilmesine karşın mahkemenin sanığın kırmızı ışık ihlali yaptığını kabul ederek çelişkiye düştüğüne, tanık beyanları arasında çelişki giderilmeden, kaza mahallinde keşif yapılmadan bilirkişi raporu alınarak eksik inceleme ile karar verildiğine, bilinçli taksir hükmünün uygulama şartlarının gerçekleşmediğine, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10252, Karar No: 2018/2534, Tarih: 02.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/10252 E.  ,  2018/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.11.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... A.Ş, ... A.Ş, ... A.Ş vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalılar ...şirketlerine ait baz istasyonlarının kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Davanın kabulü ile, dava konusu ... ili, ...ilçesi, ... Mahallesi, 846 Sokak, No: 8 adresinde çatı üzerinde davalı şirketler ...., ....ve .... tarafından monte edilmiş olan baz istasyonlarının müdahalesinin men'ine ve kaldırılmasına karar vermiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan 21.04.2011 tarihli 27912 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan 21.04.2011 tarihli 27912 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun

olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

21.04.2011 tarihli, 27912 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece 18.04.2014 tarihinde yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi kurul raporunda ''davacı tarafın istemiş olduğu yerlerde yapılan ölçümlerde gerek uluslararası düzenleyici kuruluşlar (ICNIRP) tarafından, gerekse Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından hazırlanacak 21 Nisan 2011 tarih ve 27912 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik ile belirlenen limit değerlerin altında değerler olduğu ve güvenlik sertifikasında belirlenmiş olan güvenlik mesafesine uygun bulunmuş olup, günümüze kadar yapılmış bilimsel çalışmaların verilerine dayanarak dava konusu olan baz istasyonunun davacının konutunda yaşayan insanların sağlığı üzerine bilinen bir zararlı etkisinin olmayacağı'' belirtilmiş olmasına rağmen, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek dava konusu baz istasyonlarının müdahalesinin men'ine ve kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.04.2018 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalif

K A R Ş I O Y

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.04.2018 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalif

K A R Ş I O Y

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeleri yapılan yargılamaya, toplanan delilere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi, özellikle davalı şirketlere ait çekişme konusu baz istasyonlarının sayısı (3 adet) ve konumları (yerleşim alanı içerisinde tesis edilmiş olmaları) ile davacının meskenine olan yakınlığı (davacının yatak odasına 15 metre mesafede kurulması) itibariyle davacının sağlığını ve dolayısıyla en kutsal Anayasal hakkı olan yaşama hakkını tehlikeye atarak davacıya zarar verdikleri ve anılan baz istasyonlarının sökülüp götürülerek daha uygun alanlarda tesis edilebilecekleri belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/9106, Karar No: 2012/18837, Tarih: 15.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9106 E.  ,  2012/18837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :741-221

Dava, davalılar tarafından kavgada öldürülen sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylığın ve cenaze giderinin davalıdan istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurumun, 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalısı olan ...’nun davalılar tarafından öldürülmesi olayından sonra hak sahiplerine bağlanan ölüm aylıklarının kusurlu davalılardan tahsili istemine ilişkin davada; mahkemece, 5510 sayılı Yasanın 39. maddesindeki “…. ilk peşin sermaye değerinin yarısı için kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir.” düzenlemesine dayanarak, aylığın ilk peşin değerinin yarasına kusur uygulanması sonucu karar verilmiştir.

Mahkemenin gerekçesine dayanak yaptığı, 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesindeki; “üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malul veya vazife malulü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi olduğu halde hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde 5510 sayılı Yasanın 39. Maddesi gözetilerek hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.