muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9553, Karar No: 2022/12434, Tarih: 18.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9553 E.  ,  2022/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava ile karşı davanın reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi dahili davalı SGK vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, 10/09/2014 tarihinde davacılar ..., ... ve ...'ın ... plakalı araç ile seyir halindeyken karşı yönden gelen davalı ... yönetimindeki araç ile çarpıştığını, meydana gelen kazada davacıların kusuru bulunmadığını, davacılardan ...'ın iş ve işgücü kaybı nedeniyle çalışamadığını, tedavi masrafı, maddi kazanç ve işgücü kaybı zararları ve Ankara'daki tedavi için yol ve ev kirası giderleri olduğunu belirterek şimdilik 58.500,00 TL maddi tazminatın, ayrıca davacı ... için 30.000,00 TL manevi, ... için 10.000,00 TL manevi, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında iş göremezlik tazminatı ve tedavi gideri talebi yönünden taleplerini yükseltmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, kaza tutanağında müvekkiline yüklenen kusur oranını kabul etmediklerini, davacıların talep etmiş oldukları maddi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacı ...'ın herhangi bir işte çalışmadığı için iş kaybının da olmadığını, ayrıca tarafların tedavisi için devlet ve sigorta tarafından karşılanan tedavi giderlerinin talep edilmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafça talep edilen manevi tazminat tutarının da çok yüksek olduğunu belirterek açılan davanın reddini savunmuş, ayrıca meydana gelen kaza nedeniyle müvekkilinin sakat kaldığını, yürümekte zorluk çektiğini, yaklaşık 9 ay boyunca çalışmakta olduğu kurumdan döner sermaye alamadığını, müvekkilinin kaza nedeniyle büyük acılar çektiğini, hastanede yatarak tedavi gördüğünü belirterek şimdilik 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davacılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ... hakkında sürekli iş göremezlik davasının kısmen kabulü ile 425.746,70 TL ve tedavi giderleri yönünden 33.000,00 TL tedavi masrafının davalı ... HDI sigortadan tahsiline, davacı ... için 15.000,00 TL ... için 7.500,00 TL, ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karşı davanın reddine karar verilmiş, kararın davalı ... vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Kapatılan 17. Hukuk Dairesi’nin 10/07/2018 tarih 2017/4355 Esas 2018/6989 Karar sayılı ilamında özetle “Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davaya dahil edilmesi, tarafların bu yöndeki delillerinin toplanması, davacı ...'ın söz konusu kaza nedeni ile gördüğü tedavi bedellerinin saptanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olanların belirlenmesi için, bu konularda uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık şekilde rapor alınarak sonucuna göre, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunun, Yasa kapsamı dışında kalan tedavi giderlerinden ise davalının sorumlu tutulması gerekirken, Sosyal Güvenlik Kurumu davaya dahil edilmeden ve 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında bulunan tedavi giderleri belirlenmeden, davacı tarafça ödenen tedavi bedellerine ilişkin belgeler irdelenmeden, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği, ayrıca davacılar vekilinin dava dilekçesinde bakıcı gideri talebinde bulunmamış olmasına rağmen mahkemece talep aşılarak bakıcı gideri yönünden maddi tazminata hükmedilmesinin de doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davalı SGK dahili davalı olarak davaya dahil edilmiş ve bilirkişi incelemesi yapılmış, sunulan 29/07/2019 tarihli raporda ... 'ın tedavi giderinin 14.361,20 TL olduğu belirlenmiş, bu bedelden SGK'nın sorumluluğuna gidilerek asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava ile karşı davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davalı SGK vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmün davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, kesin süre içinde eksik harcın yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekilinin temyizi yönünden vermiş olduğu "temyiz edilmemiş sayılmaya" ilişkin 25/02/2022 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekilinin temyizi yönünden vermiş olduğu "temyiz edilmemiş sayılmaya" ilişkin 25/02/2022 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

2-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz istemi açısından verilen temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 25/02/2022 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle 17/09/2020 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 82,50 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davalı-karşı davacı ... 'e geri verilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı SGK'dan harç alınmamasına, ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 18/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2484, Karar No: 2022/5316, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2484 E.  ,  2022/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Türkoğlu Sulh Hukuk ve Bahçe Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri'nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi'nin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Türkoğlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.05.2017 tarih ve 2017/48 Esas, 2017/120 Karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 30.12.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Türkoğlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 11.02.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “Bahçe/Osmaniye” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Bahçe Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Türkoğlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Türkoğlu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Türkoğlu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3918, Karar No: 2015/3555, Tarih: 26.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3918 E.  ,  2015/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.03.2014 tarihi itibariyle yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.03.2014 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının 2013-2014 yılında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

4-Davacının 4/1-(a) bendi kapsamındaki sigortalı sicil dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneği Kurumdan istenerek, davacının 4/1-(a) bendi kapsamındaki sigortalı çalışması ile ilgili olarak herhangi bir iptal işlemi yapılıp yapılmadığı Kurumdan sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11093, Karar No: 2008/13866, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11093 E.  ,  2008/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 123 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1019, Karar No: 2023/4983, Tarih: 12.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1019 E.  ,  2023/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükmün re'sen de temyize tabi olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/302 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Bu kararın Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2020/1335 Esas, 2021/15039 Karar sayılı ilâmı ile;

"Suç tarihi itibariyle 84 yaşında olup sabıkası bulunmayan, fiilden sonra ve yargılama sürecinde dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilmeyen sanık hakkında, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/30 Esas, 2022/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Resmî nikahlı evli olan sanık ve maktul arasında ailevi nedenlerle geçimsizlik bulunduğu, olay günü çıkan tartışmada sanığın keserle maktulün başına vurarak öldürdüğü anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Resmî nikahlı evli olan sanık ve maktul arasında ailevi nedenlerle geçimsizlik bulunduğu, olay günü çıkan tartışmada sanığın keserle maktulün başına vurarak öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, suçtan zarar görenlerin ve tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme tutanağı, uzmanlık raporları, yazı cevapları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Maktul ...'nın kesin ölüm sebebine ilişkin olarak 09.11.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi raporuna göre;

"Maktulün kafasına uygulanan künt travmaların yol açtığı kafatası kemiklerinde parçalı kırıklar ile müterafik ağır beyin doku hasarı ve beyin kanaması nedeniyle öldüğünün" tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, bozma gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri ile 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesi gereği re’sen de temyiz incelemesine konu olan hükmün tüm yönleriyle incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği de dikkate alınarak, sanık savunmasının, tanık beyanları ve olay yeri bulguları ile uyuşmaması nedeniyle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosyada mevcut deliller ile sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlerden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/30 Esas, 2022/234 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re’sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/411, Karar No: 2015/1795, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/411 E.  ,  2015/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi