muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10545, Karar No: 2014/7036, Tarih: 19.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10545 E.  ,  2014/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; Sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin vasfa yönelik olduğu ve hükmün temyizinin mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

I-Katılan idare vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmünün temyizine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan idare vekili ile sanık ... müdafiinin bu sanık hakkındaki hükmü temyizlerine gelince;

Sanık ... adına tescilli antrepo beyannamesinde eşyanın doğru olarak belirtilmeyerek sipariş edilen eşyanın yüklendiği 11.05.2009 tarihinden tespitin yapıldığı 23.06.2009 tarihine kadar ilgili gümrük müdürlüğüne eşyanın yanlış yüklendiğine dair bildirimde bulunmaksızın yurtdışı firmasınca satışı yapılan eşyaya ilişkin olarak düzenlenen 04.05.2009 tarih ve 2009/17 sayılı faturada belirtilen eşyanın GTİP numarasının farklı beyan edildiği, 23.06.2009 tarihinde yapılan ön incelemeden sonra ibraz edilen antrepo beyannamesinde dahi eşyanın GTİP numarasının doğru beyan edilmeyerek gümrük idaresini yanıltarak ve gümrük işlemine tabi tutmaksızın ithal etmek istediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de;

Sanık ... tarafından Hollanda da bulunan FAYATEX BEAUVIE N.V. adlı firmadan 04.05.2009 tarih 2009-17 sayılı fatura ile satın alınan ve cinsi "Respartu Rags" olarak belirtilen "kalan parti kumaşın" gemi ile İzmir limanına getirildiği, gümrük müşaviri sanık ...'nın ithal edilmek istenen kumaşın özelliğini tesbit edebilmek için 23.06.2009 tarihinde ön inceleme dilekçesi verdiği, aynı gün ön inceleme yapıldığında faturada belirtilenden farklı mal olduğunun görüldüğü, bununla birlikte ...'nın 25.06.2009 tarihinde 04.05.2009 tarihli fatura esas alınarak antrepo giriş beyannamesi verdiği, eşyanın farklı yoğunlukta olup olmadığının tesbiti için 30.06.2009/7891 nolu tarama formu ile X-Ray kontrolü yapıldığı ve herhangi bir olumsuzluk tesbit edilemediği, daha sonra konteynerın sundurma altına alınarak eşyanın tamamı boşaltıldığında kullanılmış giyim eşyası, farklı cins ve ebatlarda ve miktardarulolar halinde kumaş olduğunun görüldüğü, eşyanın gümrüğün gözetimindeki antrepoya konulduğu ve tam tesbitinin yapılarak 08.07.2009 tarihinde numune alınarak gümrük laboratuvarına sevkedildiği, yapılan tahlil sonucunda eşyanın 25.06.2009 tarihli antrepo giriş beyannamesinde belirtilen eşyanın bir kısmından farklı olduğu tesbit edilmişse de, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 93 vd. Maddelerinde düzenlenen antrepo rejiminin mahiyeti itibariyle geçici nitelik taşıdığı, sanık tarafından suça konu eşya ile ilgili herhangi bir rejim beyanında bulunulmadığı, bu nedenle eylemin suç ya da kabahat oluşturmayacağı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15571, Karar No: 2024/9155, Tarih: 30.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15571 E.  ,  2024/9155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/274 E.; 2016/29 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Dosya kapsamında sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter delil olmasına rağmen beraatlerine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 10.02.2015 tarihli duruşmada on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanık ...'den şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve sanıkların müsnet suçu iştirak halinde işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/5. maddesi gereğince sanıklardan biri hakkındaki şikâyetten vazgeçmenin diğerini de kapsaması nedeniyle sanık ... ile ilgili vazgeçme sanık ...'a da sirayet edeceğinden, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin sanıklar yönünden davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiş, belirtilen nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri ve bozma isteyen Tebliğname görüşü yerinde görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm İle Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm İle Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın oluş şekli, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunmalar, tanık ...'ın beyanı, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi Başkanlığınca düzenlenen raporlar, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık ...'ın olay günü mağdureye yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp tanık beyanı ve adli raporlar dikkate alındığında mevcut haliyle mağdureye yönelik eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı; sanık ...'nin ise olay tarihinde on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızası hukuken geçerli olmayan mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın evine götürmesi ve bir müddet orada tutması şeklindeki eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilerek sanıkların bu suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraatlerine dair hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm İle Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısınin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, sanık ... hakkındaki hüküm yönünden Üye ... ve sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümler yönünden Üye ...'nın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Mağdurenin beyanına göre olay günü kendisini bulunduğu yerden almasını istediği sanık ...'nin, sevk ve idaresinde bulunan araçla mağdureyi almak için bulunduğu yere gittiği, mağdurenin alkollü olması ve bu şekilde eve gitmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın mağdureyi alarak evine getirmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarından olan kast unsurunun mevcut olmaması nedeniyle atılı suçun oluşmayacağı ve bu nedenle sanık hakkında müsnet suçtan verilen beraat kararının onanması kanaatinde olduğumdan, aksi yöndeki görüşle hükmün bozulmasına dair çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.

KARŞI OY

Yerel Mahkemece verilen beraat kararının onanması yerine bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum:

Sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasında, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (TCK 109), sanık ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı (TCK 103/2) suçlarından verilen beraat kararlarının, Dairemizce belirtilen gerekçelerle bozulmasına karar verilmişse de, somut olayın özellikleri dikkate alındığında, sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

Sanık ... hakkında yapılan değerlendirmede, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı kanaatindeyim.

TCK’nın 109. maddesi, “kişiyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmekten veya bir yerde kalmaktan alıkoymayı” suç olarak düzenlemektedir. Bu suçun oluşabilmesi için maddi ve manevi unsurların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

Maddi unsur, mağdurun hareket özgürlüğünün hukuka aykırı şekilde kısıtlanmasıdır. Manevi unsur, failin bu eylemi gerçekleştirme kastıyla hareket etmesidir.

Somut olayda, mağdurun yaşının 15’ten küçük olması sebebiyle rızasının hukuken geçerli olmadığı tartışmasızdır. Ancak, bu durum tek başına suçun oluştuğu anlamına gelmemektedir. Zira, suçun oluşması için mağdurun hareket özgürlüğünün fiilen ve hukuka aykırı biçimde kısıtlanmış olması gerekmektedir.

Olay günü sanığın savunması, mağdurun beyanı ve tanık ...’ın anlatımları dikkate alındığında, mağdurun sanıktan bulunduğu yerden kendisini almasını istediği, sanığın ise köy idaresine ait araçla mağduru almak için bulunduğu yere gittiği, mağdurun alkollü olduğu ve bu şekilde eve gitmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın mağduru alarak evine götürdüğü sabittir.

Bu kapsamda:

Sanığın, mağduru bir yere gitmekten veya bir yerde kalmaktan hukuka aykırı olarak alıkoyduğuna ilişkin somut bir delil bulunmamaktadır. Mağdurun özgürlüğünün kısıtlandığını gösteren fiziksel veya psikolojik herhangi bir zorlama unsurunun mevcut olmadığı, mağdurun kendi iradesiyle sanıktan yardım istediği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda:

Sanığın, mağduru bir yere gitmekten veya bir yerde kalmaktan hukuka aykırı olarak alıkoyduğuna ilişkin somut bir delil bulunmamaktadır. Mağdurun özgürlüğünün kısıtlandığını gösteren fiziksel veya psikolojik herhangi bir zorlama unsurunun mevcut olmadığı, mağdurun kendi iradesiyle sanıktan yardım istediği anlaşılmaktadır.

Sanığın, mağdurun hareket serbestisini kısıtlama kastıyla hareket ettiğine dair somut bir delil bulunmamaktadır. Mağdurun beyanları, sanığın iradesine aykırı bir hareket içinde olmadığını açıkça ortaya koymaktadır.

Bu hususlar göz önüne alındığında, sanığın eylemi mağdurun hareket özgürlüğünü hukuka aykırı olarak kısıtlama niteliği taşımadığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmamıştır.

Ancak, Türk Ceza Kanunu’nun 234/3. maddesinde düzenlenen çocuk kaçırma ve alıkoyma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünde herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın beraat kararı verilmesi, hukuki açıdan tartışılması gereken bir konu olup, mahkemece bu husus ele alınmadan karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında yapılan incelemede ise, nitelikli cinsel istismar (TCK 103/2) yerine basit cinsel istismar (TCK 103/1) suçundan hüküm kurulması gerektiği kanaatindeyim.

Dosya kapsamındaki doktor raporları birlikte değerlendirildiğinde, mağdur hakkında alınan 06.02.2013 tarihli genital muayene raporunda, hastanın dış jinekolojik muayenesinde saat 4 hizasında yeni yırtılma mevcut olduğu belirtilmiştir. Ancak, Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 05.05.2015 tarihli raporunda, mağdurun yapılan jinekolojik muayenesinde kızlık zarının normal yapıda olup bozulmamış olduğu tespit edilmiştir.

İlk rapor ile aradan uzun bir süre geçtikten sonra alınan ikinci rapor arasındaki çelişki, sanığın hukuki durumunun daha dikkatli değerlendirilmesini gerektirmektedir. Zira, tıbbi bulgulardaki bu farklılıklar dikkate alındığında, sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel istismar (TCK 103/2) kapsamında değil, basit cinsel istismar (TCK 103/1) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, sanık ...’nin eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (TCK 109) kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak çocuk kaçırma ve alıkoyma (TCK 234) suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmaksızın beraat kararı verilmesinin hukuki olarak yeterli olmadığı, sanık ... hakkında ise nitelikli cinsel istismar (TCK 103/2) yerine basit cinsel istismar (TCK 103/1) kapsamında hüküm kurulması gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10467, Karar No: 2014/9623, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10467 E.  ,  2014/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/2062-2013/2309

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 30/12/2011 tarihinde davalı bankadan kredi kullandığını ve 500.00.TL işlem ücreti dosya masrafı, faiz oranlarının düşmesi nedeniyle 11/12/2012 tarihinde kredi yapılandırması yaptığını ve bu yapılandırma nedeniyle 1.250,00.-TL yeniden yapılandırma komisyonu,10/06/2013 tarihinde yeniden yapılan yapılandırma sırasında da 1.000,00 TL faiz indirim komisyonu olmak üzere toplam 2.750,00 TL tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14325, Karar No: 2015/28760, Tarih: 15.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/14325 E.  ,  2015/28760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/465-2014/202

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Akdeniz Temizlik Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20229, Karar No: 2015/32380, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/20229 E.  ,  2015/32380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 31. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/450-2014/105

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 20/06/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 20/05/2011 tarihinde işverence iş sözleşmesinin haklı bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini, iş yerinde mutfak şefi pozisyonunda aşçı olarak çalıştığını, ücretinin bir kısmının bankadan bir kısmının da elden ödendiğini, en son aylık ücretinin net 2.085,00 TL olduğunu, dini bayramlarda bir gün, resmi tatillerin tamamında olmak üzere günlük 12 saat çalıştırıldığını, 2010 yılında bir haftalık yıllık izin kullandığını, 2011 yılında hiç yıllık iznini kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram, genel tatil ücreti alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 23/05/2011 tarihinde istifa eden davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının en son aylık brüt 1.304,83 TL ücret ile çalıştığını, aylık maktu ücretin fazla mesaileri kapsadığını, sözleşmede bu konuda hüküm bulunduğunu, davacının fazla mesai yaptığı dönemlerde mesai ücretlerinin bordroya tahakkuk ettirilerek ödendiğini, bordroların davacı tarafından çekincesiz imzalandığını, davacının genel tatil günlerinde izin kullandığını, davacıya 12/09/2010 tarihinde 1.800,00 TL, 23/05/2011 tarihinde 2.000,00 TL, 04/10/2011 tarihinde 7.800,00 TL ödeme yapıldığı belirtilerek bu ödemelerin mahkemece nazara alınmasını talep ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, istifa dilekçesinin boşluklar doldurulmak sureti ile düzenlendiğinden geçerli olmadığı, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin işverence kanıtlanmadığı, 7.800,00 TL’lik ödemenin davacı tarafından inkar edilmiş olması, işverence bu ödemenin banka kaydı dahil inandırıcı bir belge ile kanıtlanmamış olması nedeni ile mahsuba esas alınmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram- genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak