muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13953, Karar No: 2016/9313, Tarih: 11.10.2016

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; 03.07.2009 tarihinde noterde düzenlenen ihtarname ile davacının dava konusu taşınmazlardaki payını kullanmamalarını davalılara ihtar ettiği, ancak anılan ihtarnamenin tebliğ tarihinin dosyaya ibraz edilen belgelerden tespit edilemediği görülmektedir.

Hâl böyle olunca; somut olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, davacının ibraz ettiği 03.07.2009 tarihli ihtarnamenin davalılara tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ tarihi veya ihtarda tanınan süre varsa öngörülen tarihten itibaren ecrimisil hesabı yapılması gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru değildir.

Davalıların anılan hususlara yönelik temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların diğer temyiz itirazalarının şimdilik incelenmesine yerolmadığına, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2315, Karar No: 2020/6810, Tarih: 07.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/2315 E.  ,  2020/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ile karşılıklı olarak ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1093 esas sayılı dava dosyasında özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından katılan sanık olarak yargılandığı ve gizlilik kararı bulunmayan aleni duruşmada savunmasını destekleme amacıyla sanık kürsüsünde elinde bulundurduğu katılana ait olan ve bir kısmı çıplak olan resimleri, duruşma devam edip ara karar kurulduğu sırada katılan vekillerinin katılana ait çıplak resimlerin teşhir edildiği belirtilerek mahkeme hakimine çıplak fotoğrafı gösteriyor şeklindeki sözleri üzerine, sanığın “bu fotoğraflar benim yatak odamda çekilmiştir. gizli çekildiği iddia olunmaktadır bu doğru değildir” şeklindeki beyanı üzerine çıkan arbedede sanığın resimleri sallayarak duruşmada hazır bulunan kişilere doğru “bunlar benim yatak odamda çekilmiştir, gizli çekildiği iddiası yalandır” şeklinde bağırdığı ve mahkeme hakimince sanığın elinde bulunan resimlerin alınıp dava dosyası arasına konulması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın katılanın resimlerini ifşa etme kastı ile hareket etmediği, resimlerin gizli çekilmediğine dair savunmasını delillendirme amacı taşıyan eyleminde hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranmayıp savunma hakkı kapsamında hareket ettiği anlaşıldığından yerel mahkemece sanık hakkında CMK’nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince beraate karar verilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33970, Karar No: 2017/6288, Tarih: 30.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33970 E.  ,  2017/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianame içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde suça sürüklenen çocuklara bu maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocukların savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30/05/2017 gününde işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden oybirliğiyle, hırsızlık suçu yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Malın değerinin az ya da çok olması, 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olmakla birlikte, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı Kanun'un 145.maddesinde de özel olarak düzenlenmesi kanun koyucunun hırsızlık suçlarında malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. 145.maddenin gerek ilk şekli gerekse de değiştirilmiş şekli hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını esas almaktadır. 145.maddeye göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullara göre az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3.maddesinde de öngörüldüğü üzere "işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde belirlemelidir. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise, malın değerinin azlığı yanında suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de dikkate alınması gerekir. 145.maddenin uygulanması sırasında hakime geniş takdir hakkı tanınmış olup, hakim bu hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; suça sürüklenen çocukların şikayetçiye ait iş yerinden bahşiş kutusu içindeki 30-40 TL'si civarındaki parayı çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145.maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekçesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2015 gün ve 2015/13-103 esas, 2015/299 karar sayılı ilam ile, 09/05/2017 günlü olup henüz karar yazımı aşamasında bulunan kararında da değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/10967, Karar No: 2019/7558, Tarih: 20.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/10967 E.  ,  2019/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 27.01.1988 tarih 68 nolu kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen taşınmazın, dosya kapsamında bulunan fotoğraflarından, bulunduğu bölge, binanın kendisinin ve komşu binaların dış görüntüsündeki tarihi doku, komşu parsellerin de korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilmiş olması dikkate alınarak, sanığın, taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı olduğunu bildiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Birleşen 2012/475 esas nolu dosyada yalnızca inşaat bilirkişi refakatinde keşif icra edildiği, inşaat bilirkişisinin raporunda; dava konusu yapıda, 2863 sayılı Kanuna aykırı olarak pencere çerçevelerinin PVC yapıldığı, ayrıca görünümü bozacak şekilde alüminyum otomatik kepenk yapıldığının belirtildiği, sanığın savunmalarında; evin dışında herhangi bir tadilat yaptırmadığını, ancak içerisinde tamir ve tadilat yaptırdığını, bunun için belediyeye gidip sorduğunu ve izin alması gerekmediğini bildirdiklerini ileri sürdüğü, yapılan keşifte refakate, dosya kapsamı itibariyle alanında uzman sanat tarihçi bilirkişi alınmadığı, korunması gerekli kültür varlığında zarar meydana gelip gelmediği hususunda bir irdeleme de yapılmadığı anlaşılmakla;

Sanık tarafından suça konu eylemler için belediyeye başvuru yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise belediye tarafından herhangi bir izin verilip verilmediği hususunda araştırma yapılarak, akabinde; mahallinde fen, sanat tarihçi ve inşaat bilirkişisi refakatinde yeniden keşif icra edilerek; kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik verilerden yararlanılmak suretiyle eylemlerin yapım tarihi, belediye tarafından sanığa izin verilmiş ise; eylemlerin izin kapsamını aşıp aşmadığı, müdahalenin niteliğinin (esaslı-basit) açık şekilde tespiti, sanığın eylemleri neticesinde korunması gerekli kültür varlığında zarar oluşup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlenerek, zarar meydana gelmiş ise; 2863 sayılı Kanun 65/1. maddesi gereğince, zarar meydana gelmemiş ise; dava konusu taşınmazın bağlı bulunduğu Fatih Belediye Başkanlığı bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılarak, eylemin basit müdahale niteliğinde olması halinde veya esaslı müdahale niteliğinde olup KUDEB bulunması halinde 65/4, esaslı müdahale niteliğinde olup KUDEB yok ise 65/1. maddesi gereğince sanığın hukuki durumumun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6938, Karar No: 2024/3510, Tarih: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6938 E.  ,  2024/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/306 E., 2023/143 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/207 Esas, 2021/177 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun, İzmir Bölge

Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/2083 Esas, 2021/1835 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1432 Esas, 2022/3854 Karar sayılı ilâmı ile eksik kovuşturma nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/306 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin üst hadden uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Diğer katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Diğer katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle gerçekleştirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkla maktul arasında maddi geçimsizlik ve sanığın alkol tüketerek maktulü dövmesi gibi nedenlerle ailevi problemlerin olduğu, maktulün ortak ikameti terk ettikten sonra sanığın sık sık maktulü arayıp evine dönmesini eğer dönmezse kendisini öldüreceğini söylediği, olay tarihinde de sanığın katılan ...'ın apartmanının önünde maktulü tanık ... olduğu halde yakaladığı, elinde bulunan bıçak ile maktule toplamda 10 kez bıçak vurduğu, bu darbelerden 3 tanesinin tek başına öldürücü nitelikte olduğunun rapor edildiği, tanıkların beyanları ve sanığın ikrar içeren savunmasında maktulü bıçakladığını kabul ettiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın eşi olan ...'ı kasten öldürdüğü anlaşılmıştır. Sanığın savunmaları doğrultusunda İzmir ATK Biyoloji İhtisas Dairesinin 14.02.2023 tarihli raporunda, 2019-2562 otopsi sayılı ...'ya ait olduğu bildirilen meni içeren 1 adet vajinal sürüntü örneğinden en az birisi erkek cinsiyetine sahip birden fazla şahsa ait olabilecek karışık DNA profili tespit edilmiş olup söz konusu DNA profilinin ayrı ayrı kıyaslandığında 2019-2562 otopsi sayılı raporda maktul ...'a ait olduğu düşünülen DNA profilini içerdiği; ancak ... adlı sanığa ait DNA profilini içermediği, yönünde tespit yapıldığı görülmüş ve asgari hadden haksız tahrik indirimi uygulanmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut

delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine dair delil bulunmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, katılan Bakanlık vekilinin, diğer katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/306 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararında sanık müdafiince, katılan Bakanlık vekilince ve diğer katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5965, Karar No: 2019/18472, Tarih: 02.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5965 E.  ,  2019/18472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin iş yerinin ön kısmındaki balkonun altına istiflenmiş olarak konulan suntaların bulunduğu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığının dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, atılı suçun işlendiği yere ilişkin gerektiğinden mahallinde keşif de yapılmak suretiyle suça konu suntaların çalındığı yerin, iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı belirlenerek sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, veya 142/1-e maddesinde tanımlanan suçlardan hangisini oluşturacağı belirlenmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

İddianame ile sanıklar hakkında TCK'nın 141/1, 143. maddelerinin uygulanması istenildiği halde, sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4209, Karar No: 2015/13696, Tarih: 06.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4209 E.  ,  2015/13696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av......... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Köyü 1207 parsel sayılı taşınmazın 15.05. 2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin .... ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4- Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/389 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.