muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11760, Karar No: 2011/35487, Tarih: 18.07.2011

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6322, Karar No: 2019/17442, Tarih: 11.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6322 E.  ,  2019/17442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına ve müştekinin aşamalardaki ifadelerine göre; olay tarihinde müştekinin taşıdığı çantadan, içerisinde 15,00 TL para ile nüfus cüzdanı, banka ve kredi kartları, öğrenci kimlik kartları bulunan cüzdanı çalındıktan sonra, suça konu cüzdanın olayın gerçekleştiği yerden başka bir sokak üzerinde, içerisinden 15,00 TL para alınmış ve diğer eşyalar ile birlikte yere atılmış vaziyette bulunarak müştekiye iade edildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun tamamlandığı da göz önüne alınarak, suça konu eşyaların değerinin az olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22132, Karar No: 2013/14997, Tarih: 27.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22132 E.  ,  2013/14997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Hükmü temyiz eden Üst Cumhuriyet Savcısının, hakim tarafından görülerek 25.03.2010 tarihinde havale edilen dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden bu yönden İNCELEME YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,

Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile O yer savcısının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

2)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve müdahilliğine karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunu lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

4-Sanığın tekerrüre esas alınan Erciş Asliye Ceza mahkemesinin 20.01.2009 tarih, 2007/276 esas, 2009/20 karar sayılı ilamı ile verilen tazmini nitelikteki para cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka sabıkaları bulunmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11727, Karar No: 2012/5269, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11727 E.  ,  2012/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı HMK Dinçerler İnş. Haf. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 17.100 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı HMK Dinçerler Haf. Inş. Malz. Nakl. Besicilik Tarım San. Tic. Ltd. Şti. vekili kusuru kabul etmediğini, müvekkiline ait iş makinasının normal trafiğe kapalı orman içi bölgede çalışma yaparken etraf güvenlik şeridi ile kapalı olduğu halde kendisine iş yapılan şirketin kontrolörünün kullandığı aracın iş makinası operatörünün görmeyeceği bir noktadan iş makinesine yaklaşarak kazaya sebebiyet verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davalı şirkete ait iş makinesi ile orman şeridinde Vodafona ait fiberoptik kabloların döşenmesi için kanal açtığını iş makinesini kanal açılan yere sabitleyip iş makinesi ile yol arasında makineye yaklaşılmaması için 1,5 mt. uzağa şerit çekildiğini, kalan kısımdan bir aracın geçmesinin mümkün olduğunu sigortalı aracın nasıl girdiğini bilmediğini, kazı yapılan alana arkadan gelen bir başka ekibin kablo döşediğini, sigortalı aracın bu işi yapan diğer şirketin aracı olduğunu, konumu itibariyle arka tarafından gelen aracın kendisini uyarmadığını, yolun kapalı olduğunu düşünerek iş makinesini hareket ettirince makinenin kovasının sigortalı araca çarptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 11.115 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı HMK Dinçerler İnş. Haf. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı HMK Dinçerler İnş. Haf. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 495,18 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı HMK Dinçerler İnş. Haf. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına 26.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3188, Karar No: 2009/5008, Tarih: 25.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3188 E.  ,  2009/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... mevkii 552 parsel sayılı 13.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1952 tarih 190 sıra nolu 4753 sayılı yasa uyarınca oluşan tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ......, adına tespit ve tescil edilmiş, imar uygulaması üzerine 2460 ila 4281 parsellere ifraz edilmiştir. 4274 ve 4275 parsel sayılı sırasıyla 346,80 m2 - 396,50 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar satış yoluyla davalılardan ...’a, 4279 parsel sayılı 476,20m2 yüzölçümündeki taşınmaz ... ve ...’a, 4276 parsel sayılı taşınmaz ise ...’a geçmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli 4274 ve 4275 parsel sayılı taşınmazların kısmen, 4276 ve 4279 parsel sayılı taşınmazların ise tamamen kesinleşen tahdit içinde kaldığından tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilleri ve davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirildikten sonra davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek ... bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda 4274 parselin (C) ile işaretlenen 235,02 m2, 4275 parselin (A) ile işaretlenen 81,8 m2 yüzölçümlü bölümünün, 4276 ve 4279 parsellerin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine ve davalıların bu yerlere yönelik el atmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların tamamının 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritasında ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, 1950 yılında 5653 sayılı yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığı, ... tevzi komisyonunca 8 tevzi numarası ile ... ...adına dağıtım ve tescilinin yapıldığı, taşınmazların tamamının tevzi haritasının kapsamında kaldığı, ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda 4274 parselin D, 4275 parselin B ile işaretlenen kesimlerinin orman rejimi dışına çıkarıldıkları, eğim ölçere göre % 20-25 eğimli oldukları, üzerlerinde halihazırda tam kapalı bozuk baltalık ve ... ağaçları ile kaplı orman örtüsünün bulunduğu, orman ve ... muhafaza karakteri taşıdıkları anlaşıldığına, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine ve her ne kadar taşınmazlar makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca tevzi edilmiş ise de, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, taşınmazın önceden olduğu gibi halen de orman örtüsü ile kaplı olup, hiçbir zaman ... arazisi olarak kullanmadığına, taşınmaz 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin 1957 yılında bu durumlar gözönünde bulundurulmadan hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026 (E.M.Y.nın 934. İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanama olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet ..

. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026 (E.M.Y.nın 934. İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanama olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (izhari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023 (E.M.Y.931 İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, (davacının ve davalının) temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 25/03/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9319, Karar No: 2009/11482, Tarih: 15.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/9319 E.  ,  2009/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Batman 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerle boşanmaya neden olan olaylarda başka kadın ile yaşayan davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışI söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.06.2009 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2015/16558, Karar No: 2017/18632, Tarih: 20.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16558 E.  ,  2017/18632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ... Temizlik İnş.Ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 20/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8999, Karar No: 2015/10505, Tarih: 17.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8999 E.  ,  2015/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... ili ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosya içerisinde yer alan Gemlik Belediye Başkanlığı'nın 03.09.2013, 06.09.2013 tarihli yazılarından taşınmazın bir kısmının 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında, bir kısmının ise 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında özel mahsul alanında kaldığı, etrafının meskun olmadığı anlaşılmıştır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında kalan kısmı Bakanlar Kurulu Kararının l. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskûn halde bulunmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur. Bu nedenle taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı ve 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kalan bölümlerinin yüzölçümleri ayrı ayrı belirlenerek 1/5000 ölçekli

nazım imar planı kapsamında kalan bölümlerinin tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken tamamını arsa olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen taşınmazın imar parseli olup olmadığı sorularak incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dünüşülmemesi,

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen taşınmazın imar parseli olup olmadığı sorularak incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dünüşülmemesi,

3-Taşınmazın üzerindeki ağaçların yaş ve cinsi itibarıyla 2013 yılı rayiç değerleri ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek değerinin buna göre belirlenmesi gerekirken, kaim değer yöntemine göre bedel belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.