muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8665, Karar No: 2017/7162, Tarih: 02.10.2017

Somut olayda, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince küçük ...'ın yerleşim yeri adresinin “... MAH. ... SK No:8C İÇ KAPI NO:149 .../ ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevabi yazıda küçüğün babası ... ve eşi ... ... ile birlikte ... Mahallesi ... Caddesi No:5/2 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesince de

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırma, küçüğün babası ...'ın mahkememizce alınan beyanına göre küçüğün anneannesi ... ... yanında ikamet ettiği, ... ... adresinin "... ... Mahallesi ... Sokak No:22/4 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Buna göre mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için dosyanın gönderilmesine karar verildiği ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince de karşı yetkisizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde merci tayini gerekeceğinden dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 02/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6643, Karar No: 2021/2071, Tarih: 02.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/6643 E.  ,  2021/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Akyazı İlçe PTT Merkez Müdürlüğünde posta dağıtım elemanı olarak görev yapan sanığın Akyazı Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim edilmek üzere kendisine teslim edilen taahhütlü gönderileri teslim etmiş gibi taahhütlü gönderi teslim listesinde ... adına sahte imza atmak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkemece "...eyleme konu olan 'taahhütlü gönderi teslim listesinin aslının elde olunamadığını bildiren PTT Akyazı Müdürlüğünün yazıları ile Akyazı Cumhuriyet Başsavcılığının yazıları ile Akyazı Cumhuriyet Başsavcılığından temin olunan 'taahhütlü gönderi teslim listesinde açıklanan barkod numaralarına göre evrakların saptanamadığı açıklamasını taşıyan kayıt itibarı ile eyleme konu olan belgedeki sahteciliğin belirlenebilmesi için belge aslının elde olunması ve buna göre yazı ve imza incelemesinin yapılmasının gerekli oluşu ile birlikte belgenin aldatma yeteneğinin ortaya konulamadığının anlaşılması ve öte yandan belgeye konu olan gönderilerin kuruma teslim olunmadığının ispat edilememesi" gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de; UYAP'tan yapılan araştırmada aynı eylem nedeniyle sanık hakkında Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama konusu eyleminde belirtildiği iddianameye istinaden görevi kötüye kullanma suçundan 2020/693 Esas sayılı davanın bulunduğu anlaşılmakla; mükerrer yargılamanın önlenmesi ve aralarındaki fiili-hukuki irtibat nedeniyle Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/693 Esas sayılı dava dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından davanın mükerrir olup olmadığının tespitinden sonra tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik araştırma sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25395, Karar No: 2019/21913, Tarih: 28.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25395 E.  ,  2019/21913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin, dava ve takip usulü başlıklı 16. maddesinde:

“(1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması sebebiyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükümleri düzenlenmiştir.Somut olayda davalı şirketin, kapatılan kurum ve kuruluşlardan olup olmadığının ilgili yerlerden (Ticaret Sicili, SGK, Maliye Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı vs.) araştırılarak alınacak cevaplardan sonra kapatılan kurum olması karşısında, 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 16. maddesi uyarınca dava şartının değerlendirilerek sonuca göre hüküm tesis edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3847, Karar No: 2018/8715, Tarih: 04.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/3847 E.  ,  2018/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 11.05.2017 havale tarihli temyiz dilekçesi üzerine ...2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.08.2017 tarih, 2017/1450 Değişik iş sayılı kararı ile değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün İncelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5337 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; ayın Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 03.04.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye

./.

dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14377, Karar No: 2015/10194, Tarih: 12.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14377 E.  ,  2015/10194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2009/812-2013/342

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2009 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu yerlerin orman iken 6831 sayılı Kanununun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman dışına çıkarıldığını, Mera Komisyonunun 06.11.2009 tarihli 428 sayılı kararı ile davalı köye mera olarak tahsis edildiğini, komisyon kararının iptali ile dava konusu 2394, 2419, 2420, 2516, 2577 ve 2578 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanımlamaya göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.

Eldeki davada tahsis iş ve işlemleri 4342 sayılı Mera Kanunu uygulanmak suretiyle yapıldığından öncelikle, Mera Kanununun amacı, arkasından "tahsis" sözcüğünden neyin anlaşılması gerektiği ve Mera Kanununa göre köy veya belediyelere mera tahsisi yapılırken üzerinde durulması gereken kuralların neler olduğu hususları irdelenmelidir.

4342 sayılı Mera Kanununun 1. maddesinde kanunun amacı "…daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri kullanılmakta olan mera, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların tespiti, tahdidi ile köy veya belediye tüzel kişilikleri adına tahsislerinin yapılmasını, belirlenecek kurallara uygun bir şekilde kullandırılmasını, bakım ve ıslahının yapılarak verimliliklerinin artırılmasını ve sürdürülmesini, kullanımlarının sürekli olarak denetlenmesini, korunmasını ve gerektiğinde kullanım amacının değiştirilmesini sağlamaktır" şeklinde açıklanmıştır. Mera Kanununun 6. maddesine göre mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılır. Uygulamayı yapacak merci ise valilik onayı ile oluşturulacak olan mera komisyonu ve komisyona bağlı olarak çalışan teknik ekiplerdir.

Aynı kanunun 3. maddesinde yapılan tanımlamalara göre, Tahdit; çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisi olduğuna karar verilen yerlerin sınırlarının usulüne uygun olarak ülke nirengi sistemine dayalı 1/5000 ölçekli haritalar üzerinde belirtilmesini ve bu sınırların arazi üzerinde kalıcı işaretlerle işaretlenmesini, Tespit; bir yerin mera, yaylak ve kışlak arazisi olup olmadığının resmi evrakla ve bilirkişi ifadeleri ile belgelendirilmesini ifade eder.

Aynı kanunun 3. maddesinde yapılan tanımlamalara göre, Tahdit; çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisi olduğuna karar verilen yerlerin sınırlarının usulüne uygun olarak ülke nirengi sistemine dayalı 1/5000 ölçekli haritalar üzerinde belirtilmesini ve bu sınırların arazi üzerinde kalıcı işaretlerle işaretlenmesini, Tespit; bir yerin mera, yaylak ve kışlak arazisi olup olmadığının resmi evrakla ve bilirkişi ifadeleri ile belgelendirilmesini ifade eder.

Tahsis, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde; çayır, mera, yaylak ve kışlakların kullanımlarının verimlilik ve sosyal adalet ilkelerine uygun şekilde düzenlenerek,münferiden ya da müştereken yararlanılmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye bırakılması olarak tarif edilmiştir. Kuşkusuz bir tahsis işleminin yapılabilmesi o konuda yasal düzenleme olmasına bağlıdır. Tarihi sürece bakıldığında, Osmanlı Hukukunda tahsisin kesin nitelikli olan padişah buyruk ve iradesini gösteren belgelerle (fermanlarla) yapıldığı görülmektedir. Cumhuriyet döneminde ise tahsise olanak sağlayan çeşitli kanunlar çıkarılmıştır. Bu husustaki ilk düzenleme 474 sayılı Kanunla yapılmış, kanun kapsamına giren bölgelerde tahsis belgesi vermeye illerde valilik, ilçelerde kaymakamlık yetkili kılınmıştır. 2502 sayılı Kanuna göre tahsise mahalli hükümet yetkilidir. 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanununda tahsise yetkili makam toprak tevzi komisyonları olarak kabul edilmiştir. 1757 sayılı Kanun, 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu ve 3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki kanunlarda da benzeri hükümler bulunmaktadır. 4342 sayılı Mera Kanunu ise tahsise yetkili merciyi yine bu kanuna göre kurulan ve Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adına kanunun öngördüğü iş ve işlemleri yürüten mera komisyonu olarak benimsemiş bulunmaktadır.

Her ne kadar Mera Kanununun 4/2 maddesindeki "Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur" hükmü karşısında Mera Komisyonlarının henüz çalışmaya başlamadığı yerlerde kadim yararlanma iddiasının dinlenmesi mümkün ise de komisyonun çalışmalara başladığı alanlarda kanundan kaynaklanan idari bir tasarrufla yapılan tahsise karşı bu tür bir iddiaya dayanılamaz.

Özetlenerek belirtmek gerekirse; Daha önceleri fermanlarla ya da yasal düzenlemeye uygun yetkili makamlar tarafından tahsis edilen veya geleneksel olarak mera, yaylak ve kışlak olarak kullanıldığı tespit edilen yerlerin Mera Kanununun getirdiği hükümlere uygun olarak tespiti ile ölçümlemesi yapıldıktan sonra yeniden bir veya birkaç köy ya da belediye tüzel kişiliklerine yararlanmaları amacıyla tahsisine Mera Komisyonları yetkilidir. Çünkü sonraki dönemlerde mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanma iddiaları ancak Mera Kanununun 21/1 maddesi gereği özel sicildeki kayda göre ispatlanabilir. O yüzden hak sahibi olabilmek için öncelikle lehe tahsis kararı bulunmalıdır.

Kuşkusuz, Mera Komisyonları Kanununun 5. maddesine göre mera, yaylak ve kışlak kapsamına alınan bir yerin bir veya birkaç köy ya da belediye tüzel kişiliklerine yararlanmaları amacıyla tahsisini gerçekleştirirken kanunun öngördüğü kıstasları aramak ve tahsisi bu ölçülere uygun yapmak zorundadır. Bu konudaki Mera Kanununun 11. maddesi hükmü "Komisyon; bölgenin ekonomik durumunu, iklim özelliklerini, toprak işleme esaslarını, arazi kullanma şekillerini ve kullanma kabiliyet sınıflarını dikkate alarak mevcut mera, yaylak ve kışlaklar ile bu amaçla kullanılabilecek diğer alanları, sulama ve geçit yerlerini tespit eder ve haritaları üzerinde belirler. Köy veya belediyenin münferiden veya müştereken yararlanacağı mera, yaylak ve kışlak ihtiyacının belirlenmesinde, bu alanların karakter ve otlatma kapasitesi, bitkisel ve hayvansal gelişme ve otlatılacak hayvan miktarı dikkate alınır. Hesaplamada, bir büyükbaş hayvan birimi için verilmesi gerekli olan mera, yaylak ve kışlak alanı üzerinden o yerlerdeki çiftçi ailelerinin otlatma hakkı bulunur" 12. madde hükmü ise; "Komisyon, 11 inci maddeye göre belirlenen ihtiyacı karşılayacak miktarda mera, yaylak ve kışlaklar ile bunlarla ilgili sulama ve geçit yeri olarak tespit edilen alanları halkın ortak olarak yararlanmaları amacıyla, o köy veya belediye tüzel kişiliğine tahsis eder ve tahsis kararı valiliğin onayına sunulur. Bu kararda tahsis edilen yerin niteliği, miktarı, sınırları, hayvan sulama ve geçit yerleri, tahsis amacı, otlatma kapasitesi, aile işletmelerinin büyükbaş hayvan birimi üzerinden otlatma hakkı ve otlatabilecekleri hayvan sayısı da belirtilir…" şeklindedir.

Görülüyor ki Mera Kanunu, komisyonca tahsis işlemi gerçekleştirilirken kadim yararlanma biçimini veya mera, yaylak ve kışlakların hangi köy veya belediyenin idari sınırları içinde ise o köy veya belediyeye tahsis edilmesi gerektiğini bir ölçü olarak kabul etmemiştir. Mera Kanununun tahsis için kabul ettiği kıstas o köy veya belediyenin mera, yaylak ve kışlaklara olan ihtiyacıdır. İhtiyaç unsurunun belirlemesi yapılırken gözetilmesi gereken ölçütlerin neler olduğu de özellikle kanunun 11. maddesinde sıralanmıştır. Öte yandan ihtiyaç tespiti yapılırken Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenen normların dikkate alınması da zorunludur.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece, taraflardan bildirecekleri delilleri istenip toplanmalı, bu arada çekişme konusu meraya ait mera komisyonunda mevcut işlem dosyası aslı veya onaylı örneği komisyondan eksiksiz getirtilmeli, konunun uzmanı olan ziraat mühendisleri ve hukukçu bilirkişiden oluşturulacak kurula komisyondan getirtilen mera, yaylak, kışlak, otlak, çayır tutanakları, tahsis için ihtiyaç tespit tutanağı, komisyon tahsis kararı raporu, çiftçi ve aile bildirim cetvelleri, geçim kaynağı tutanağı, hayvan varlığı cetveli, arazinin krokisi ve 1/5000 ölçekli haritası incelettirilmeli ve bu şekilde keşfe hazır olmaları sağlandıktan sonra yerinde keşif suretiyle inceleme yaptırılmalı, mera komisyonunun ihtiyaç tespitinde ve tahsiste Mera Kanununun 11. maddesindeki kıstaslara göre hata yapıp yapmadığı, hata varsa bunun nedenleri ve hangi kıstaslardan kaynaklandığı ayrıntılı ve gerekçeli olarak bilirkişilerce saptanmalı, hata yapıldığı ve çekişme konusu meraya kısmen ya da tamamen davalının ihtiyacı olmadığı belirlenirse davanın kabulüne aksi halde, bu yön kanundaki yönteme uygun şekilde kanıtlanırsa yararlanma hakkı tamamen veya kısmen ya da müştereken davalı köye bırakılmalıdır.

Mera Kanununun öngördüğü yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5041, Karar No: 2015/8388, Tarih: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5041 E.  ,  2015/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kesinleşen orman tahdidi içinde kalan yer ve orman sayılan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05/06/2014 gün ve 2014/4293 - 2014/6153 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı .. ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü, 1 ada 7 sayılı 4.068.663,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz Haziran 1926 tarih 7 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak çamlık vasfıyla dava dışı ... adına tespit ve itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir. 1 ada 7 sayılı parsel daha sonra 1 ada 86, 87, 88, 89, 90, 91 ve 92 parsel sayılarıyla 7 parçaya ifraz edilmiş, eldeki davaya konu olan 1 ada 86 sayılı parsel ise halen 3.902.803,00 m² yüzölçümüyle müfrez çamlık niteliğiyle ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... 22/06/2007 havale tarihli dilekçesiyle; dava konusu 1 ada 86 sayılı parselin bir kısmının ... ilçesi ... Beldesinde yapılan ve 1946 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde, bir kısmının ... ilçesi ... köyünde 1947 yılında ilân edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde, taşınmazın büyük bir kısmının bulunduğu ... ilçesi ... Beldesinde ise kesinleşmiş bir orman kadastro çalışmasının bulunmadığı ancak 2002 yılında 162 nolu orman kadastro komisyonunun bu yörede orman kadastrosu yapması için görevlendirildiğini fakat çalışmaların halen tamamlanmadığını, parselin ... Beldesi içinde kalan bölümünün ise kısmen kızılçam koru, kısmen bozuk koru ve baltalık şeklinde orman örtüsü ile kaplı olduğu ve 1962 tarihli memleket haritasında yeşil renkte gösterildiğini beyan ederek dava konusu 1 ada 86 sayılı parselin tapusunun iptali ile orman vasfıyla ... adına tescili isteğinde bulunarak dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 1 ada 86 sayılı parselin 26/11/2012 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A1 ve A2) ile gösterilen sırasıyla 1.362.664,89 m² ve 203.743,96 m² yüzölçümündeki bölümlerinin tapu kaydının iptali ile bu bölümlerin orman vasfıyla ... adına tesciline karar verilmiş, davacı ... ile davalı Belediye Başkanlığı vekillerinin temyizi üzerine; Dairece dava konusu parselin krokide (C) harfi ile gösterilen bölümünü eski tarihli resmi belgelerde orman sayılmayan yer olduğu, kabule konu (A1 ve A2) ile gösterilen bölümlerin ise orman sayılan yer olduğu belirtilerek yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri bu sefer Daire kararının düzeltilmesini istemişlerdir.