muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9344, Karar No: 2019/9361, Tarih: 22.04.2019

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; davacı gündüz vardiyasında 07.30-18.30 saatleri arasında 11 saat, gece vardiyasında ise 18.30-07.30 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davacı tanıkları gündüz 07.30-18.30 arası gece 20.30-06.30 arası çalıştıklarını, davalı tanığı ise gündüz 07.30-18.30 arası, gece 18.30-05.30 arası çalıştıklarını beyan etmişler, karar dayanak alınan raporda gündüz vardiyasında davacının 07.30-18.30 arası 1 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 10 saatlik çalışma yaptığı kabul edilmiştir.Davacının gündüz vardiyasında 07.30-18.30 arası 1 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 10 saatlik çalışma yaptığının kabul edilmesi isabetli ise de, günlük 10 saatlik çalışmada haftalık çalışma süresi 60 saat olup 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla mesai süresi karşılığı hesaplama yapılması gerektiği halde, davacının gündüz çalışmasında günlük 3 saatten haftalık 18 saat fazla mesai yaptığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25290, Karar No: 2014/19439, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25290 E.  ,  2014/19439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/49009

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2008/322 (E) ve 2011/563 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmediğini, çalıştığı iş yerine ait olan tır ile Kahramanmaraş’tan Gaziantep’e dönerken yol kenarında 06 plakalı gri renkli BMW X.58marka bir jeep’in durduğunu ve kendisini A.Ö. olarak tanıtan şahsın suça konu iş makinesinin arızalı olduğunu, bu iş makinesini Gaziantep’e götürmesini istediğini ve fiyatta anlaştıklarını, iş makinesini tıra yükledikten sonra bu şahsın evrakları getirmek için yanından ayrıldığını beyan etmesi, emniyet güçlerince olay sırasında sanığın telefon görüşmelerinden A.Ö. isimli şahsın S. S. isimli şahıs olduğunun belirlenmesine göre bu şahıs dinlenerek, ayrıca emniyet güçlerinin sanık Abdulbaki’nin yanına yaklaştığı sırada sonradan plakasının 06 BJ 4588 olduğu anlaşılan Wolsvagen Passat marka aracın petrol istasyonunda terk edilmiş olarak bulunduğu, tanık S. C.’nın bu otomobili Ş. A.’tan satın aldığını ve 12.01.2008 tarihinde sanık Abdulbaki’ya sattığını beyan etmesi ve Passat araç üzerinde sanık Abdulbaki’nin parmak izlerinin çıkması karşısında, sanıktan bu hususlar da sorularak, sonucuna göre sanığın eyleminin niteliğinin belirlenip bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de, C. H. isimli iş yerinde kepçe operatörü olan tanık D. K.’un ifadesinde, olay günü saat 17:00 sıralarında iş makinesini A. G. İlköğretim Okulunun karşısında bulunan boş alana park ettiğini beyan etmesi, katılanın ifadesinde ise olay günü saat 18:00 sıralarında iş yerini kapatıp çıktığında suça konu aracın işyerinin önünde park halinde durduğunu gördüğünü ve gece saat 03:15 de polis memurlarının kendisini aradığını beyan etmesine rağmen katılanın hazırlık aşamasındaki ifadesinde, kepçe operatörü D.K.’un saat 17:00 sıralarında iş makinesini A. G. İlköğretim Okulunun karşısına park ettiğini beyan etmesi, ancak kendisinin işyerinden çıkarken kepçenin park halinde durduğuna ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, suça konu aracın park edildiği belirtilen A. G. İlköğretim Okulunun karşısındaki boş alanın, katılanın iş yerinin önü olup olmadığı araştırılarak, katılandan olay günü kepçeyi çalınmadan önce en son hangi saatte gördüğü hususu sorularak, eylemin hangi saatten sonra gerçekleştirildiğinin açıklığa kavuşturulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11084, Karar No: 2009/16779, Tarih: 07.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/11084 E.  ,  2009/16779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nafaka-Tazminat-Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-İncelenmesine gerek görülen ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/480 esas sayılı dosyasının eklenmesi,

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde elli dört oranında alınacak ilam harcının dörtte birinin temyiz esnasında peşin olarak alınması gerekir.(1 sayılı Tarife 3/1-e bendi) Temyiz eden, temyiz peşin nispi harcını eksik yatırmıştır. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanarak temyiz eden davalıdan tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.10.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3442, Karar No: 2021/20543, Tarih: 24.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/3442 E.  ,  2021/20543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçları açısından;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri açısından;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 4 yıllık olağan dava zamanaşımının hüküm tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK' nın 66/1-e., 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri açısından;

a-Suça sürüklenen çocuk ... için:

Suça sürüklenen çocuğun UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, 27/03/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-Suça sürüklenen çocuk ... için:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aynı yargı çevresinde başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. Ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Ancak;

Aynı yargı çevresinde başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. Ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18277, Karar No: 2014/17150, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18277 E.  ,  2014/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir", diğer taraftan aynı Kanunun 22. maddesinde ise “bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, müteveffanın adres kayıt sistemi bilgilerinde yer alan adreste bulunmadığı, vefat etmeden önceki son yerleşim yerinin ...adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın...1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/854, Karar No: 2025/341, Tarih: 09.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/854 E.  ,  2025/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3138 E., 2023/3227 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/697 E., 2023/226 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: davalılardan Manavgat Kaymakamlığınca yürütülen Toplumda Şiddeti Önleme Projesi kapsamında işçi özlük haklarım diğer davalı ... Turizm Yatırımcıları Birliği tarafından karşılanmak üzere Manavgat Kaymakamlığının faaliyet gösterdiği Hükümet Konağında temizlik hizmetlerinde görev almak üzere 26.06.2012 tarihinde işe başladım. 06.03.2013 tarihine kadar davalı ... Hükümet Konağında temizlik hizmetlerinde görev aldım. İş bu tarihte Manavgat Kaymakamlığının tasarrufu ve geçici görevlendirme ile Manavgat Tapu Müdürlüğünde çalışmam istenmiştir. Temizlik işçisi olmama rağmen, Manavgat. Tapu Müdürlüğünde mutfak bölümünde çalıştırılmaya başladım. Manavgat Tapu Müdürlüğünde çalışmaya başlamamın ertesi günü mutfak bölümünde, meydana gelen düdüklü tencere patlaması sonucunda iş kazası geçirdim. Şiddetli patlama sebebi ile meydana gelen iş kazası nedeni ile vücudumda 1. dereceden ve 2. dereceden yanıklar meydana geldi. İş kazası nedeni ile Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 2013/2431 hazırlık numarası ile soruşturma yürütülmüş, 2013/1945 K sayılı KYOK kararı verilmiştir. Somut olay değerlendirildiğinde, temizlik hizmetleri görmek amacı ile iş akdinin tarafı olmama rağmen, Manavgat Kaymakamlığının tasarrufu ve geçici görevlendirme ile Manavgat Tapu Müdürlüğünde mutfak bölümünde çalıştırılmış olmam, çalışmaya başlamamın ertesi gününde düdüklü tencerenin infilak etmesi sebebi ile cismani tamamiyetim, vücut bütünlüğüm ihlal edilmiştir. İş bu sebeple iş alanım dışında çalıştırılmış olmam, gerekli önlem ve tedbirleri almayan davalılar bakımından kusur sorumluğu tamdır şeklinde beyanda bulunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kaymakamlık vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacı, Kaymakamlığımızca yürütülen "Toplumda Şiddeti Önleme Projesi" kapsamında, kendisine iş ve sosyal güvence imkânı sağlanmak amacıyla istihdam edilmiş eski personelimizdir. Kaymakamlık bünyesinde Hükümet Konağında temizlik ve gerektiğinde benzeri işleri yapmak üzere ve özlük hakları alt işveren ... Turizm Yatırımcıları Birliği (TİSOYAB) tarafından karşılanmak kaydı ile 27.06.2012 tarihinde itibaren çalıştırılmaya başlanmıştır. Ancak Kaymakamlığımızda görevli bir erkek memur ve memurun eşinin de karıştığı kişisel dedikodularla davacının illiyet bağının bulunması hatta erkek memurun eşinin bizzat Hükümet Konağına gelerek davacıya sorun yaşatması üzerine gerekli tedbirler alınmıştır. Davacı geçici süreli olarak Manavgat Tapu Sicil Müdürlüğüne görevlendirilerek kendisine şifahen bildirilmiştir. Kısacası "iş yerinde bir değişiklik" yapılmış ancak işin çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik yapılmamıştır. Bu durum kendisine bildirilmiş davacı hiç itiraz etmeden Tapu Sicil Müdürlüğünde çalışmaya başlamıştır. Kaldı ki bu tarz değişikler işverenin yönetim hakkı kapsamında olup işçinin rızasına bağlı değildir. Davaya konu olay iş kazası değil tamamen tedbirsizlik, dikkatsizlik sonucu meydana gelen bir olaydır. Nitekim işçinin geçici süreli nakledildiği iş yerinde yaptığı ve yapacağı işlerin mahiyeti önceki iş yerindeki işlerinden çok farklı değildir. Temizlik işlerinin yanı sıra çay dağıtımı ve gerektiğinde çalışan personelin bir kısmı için yemek pişirilmesi işlerini kapsamaktadır. Temizlik ve benzeri işleri yapması için istihdam edilen işçinin, temizliğin yanı sıra günlük 2 çeşit yemek pişirmesi ağır sanayi makine kullanması gibi değerlendirilmemelidir. Kaldı ki davacı işçinin gerek yaşı gerekse toplumdaki sosyal pozisyonu (evli ve anne olması) dikkate alındığında kendisine verilen işler yapabileceği boyuttadır. Davacının eğitim durumu ilköğretim mezunu olup başkaca mesleki tecrübesi bulunmamaktadır. Olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi mümkün değildir, nitekim dosya kapsamında yer alan tutanak ve tanık anlatımları da değerlendirildiği zaman düdüklü tencere patlaması söz konusu olmadığı, davacı işçinin yanlışlıkla buhara maruz kaldığı tespit edilmiştir. Bütün bu izahatlardan anlaşılacağı üzere davacı işçi esasen topluma kazandırılmak üzere, vasıflarına uygun iş imkanı sağlanmış eski bir personelimiz olup, kendi dikkatsizlik ve tedbirsizliği sonucu talihsiz olayı yaşamıştır. Ancak Kaymakamlığımızın maddi ve manevi tazminat ödemesini gerektirir hiçbir şart ve ortam gerçekleşmemiştir. Açılan dava hukuki dayanaktan yoksundur, reddi gerekir şeklinde savunmuştur.

Davalı ... Turizm Yatırımcıları Birliği vekili cevap dilekçesinde özetle: Manavgat Kaymakamlığının 13.06.2012 tarih ve 5944 sayılı yazısı ile Toplumda Şiddeti Önleme Projesi kapsamında SA 800 sosyal sorumluluk alanında yapılan çalışmalarda istihdam oluşturulması nedeni ile Kaymakamlık binasının temizliğinde çalıştırılmak üzere bir adet personel görevlendirilmesi ve özlük haklarının müvekkil tarafından karşılanması talimatı verilmiştir. Kamu kuruluşları tarafından davacı hakkında yapılan araştırmalar ve verilen raporlardan da davacının istihdamının kamu adına yapıldığını açıkça göstermektedir. Bu talimat nedeniyle müvekkil 26.06.2012 tarihinde davacının işe girişini SSK nezdinde gerçekleştirmiş olmakla birlikte adı geçen hiçbir zaman ve şekilde Dernekte çalışmamıştır. Davacının Kaymakamlık ta görev yaptığı sırada başka bir çalışanla ilişkiye girdiği iddiasıyla söz konusu personelin eşi tarafından Kaymakamlıkta yakışıksız hadiseler yaşanması sonucu Tapu Müdürlüğüne tayin edilmesi, Tapuda verilen görevinin ne olduğu gibi hususlar, tamamen müvekkilin bilgisi ve onayı dışındadır. Nitekim davacının 02.05.2013 tarihinde Tapu Müdürlüğündeki görevine giderek orada çalışmak istemediği bildirmesi ve bir daha iş yerine gelmediğinin Kaymakamlığın 16.05.2013 tarih ve 682 sayılı yazısı ile bildirilmesi üzerine, yine kamu kurumunun bildirimi doğrultusunda akdi 08.05.2014 tarihinde feshedilmiştir. Yukarıda açıklanan durum karşısında davacı ile müvekkil arasında gerçek anlamda bir iş akdi oluşmadığından müvekkil Derneğin alt veya üst, hiçbir anlamda davacının işvereni olarak kabulü mümkün değildir. davacının Dernek işçisi olarak kabulü anlamına gelmemek üzere; davacı vasıfsız işçidir ve Tapu Müdürlüğüne tayini sırasında teklif edilen işin mahiyeti açıklanmış ve kendisi tarafından kabul edilmiştir. Dosyaya ibraz edilen belgelerde görüleceği üzere, tayin edilme sebebi, aynı iş yerinde bulunan evli bir çalışanın eşinin davacıyı kocasıyla ilişkiye girmekle suçlaması sebebiyle davacıyı her şeye rağmen korumaya yönelik bir işlemdir. Diğer taraftan, çocuk sahibi evli bir kadının mutfakta birkaç kişiye yemek yapması nitelik ve eğitim gerektiren bir iş değildir. Yine olay sırasında düzenlenen tutanak ve tanık beyanlarına bakıldığında, davacının düdüklü tencere patlaması yönündeki iddiasının doğru olmadığı, muhtemelen kapağı açarken dikkatsiz davranması sebebiyle buhardan etkilenmiş olabileceği anlaşılmaktadır. Özel bir eğitim gerektirmeyen, davacının kapasitesini aşmayan, basit bir işlem sırasında kendi dikkatsizlik ve tedbirsizliği sonucu yaralanmış olması dolayısıyla işverenin haksız fiili söz konusu olamayacağından manevi tazminat talep edilmesi TBK hükümlerine uygun değildir şeklinde savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...davacının sigortalılığı ve özlük hakları ... Turizm Yatırımcıları Birliği (TİSOYAB) tarafından karşılanmak sureti ile Manavgat Kaymakamlığında temizlik ve gerektiğinde benzeri işleri yapmak üzere 27.06.2012 tarihinde çalışmaya başladığı, Manavgat Kaymakamlığında görev yapmakta iken 06.03.2013 tarihinde Manavgat Tapu Müdürlüğünde mutfak işlerinde görevlendirildiği, 07.03.2013 tarihinde dava konusu kaza olayının meydana geldiği, davacının Manavgat Tapu Müdürlüğünde 07.03.2013 tarihinde saat 11:00 sırlarında düdüklü tencerede yemek pişirirken, yemeğin pişip pişmediğini kontrol etmek için kapağını açmaya çalıştığı esnada basınç püskürmesine bağlı olarak vücudunun çeşitli bölgelerinde yanıklar oluşarak yaralandığı, kazanın iş kazası olduğu, istinaf ilamı sonrasında bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 27.01.2022 tarihli kök rapor ve 27.02