muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10616, Karar No: 2021/12783, Tarih: 30.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10616 E.  ,  2021/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçu yönünden 25/04/2016 tarihli temyiz itirazının reddine dair ek kararın incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen, 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezasının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, ....Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.04.2016 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmeyip, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak reddiyle, ek kararın ONANMASINA,

II- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 31/03/2015 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Nitelikli hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5395 sayılı Yasa’nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2652, Karar No: 2020/11141, Tarih: 05.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/2652 E.  ,  2020/11141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanığın kendisini savcı olarak tanıtarak Gaziosmanpaşa Kaymakamını ziyaret ettiği, kaymakamın, Gaziosmanpaşa Kaymakamlığında görevli şoför olarak çalışan katılanı çağırıp kendisini savcı olarak tanıtan sanığın ''gideceği yere kadar bırakmasını'' söylediğini, yola çıktıklarında sanığın ''döviz almak istediğini kendisini bir dövizciye götürmesini söylediğini katılanında sanığı güvenilir olarak bildiği bir döviz bürosuna götürdüğü, katılanın döviz bürosunu işleten müşteki ...'a sanığın ''kaymakam beyin misafiri olduğunu, döviz almak istediğini '' söylediği, sanığın üzerinde TL olmadığı için bankadan çekip getireceklerini söylemeleri üzerine, müşteki ...'ın katılana güvendiğinden sanığın istediği 8.300 EURO ve 1.400 DOLARI verdiği sonrasında sanığın katılana ''Bayrampaşa Belediyesini geçince adliye lojmanlarının önünde ... diye bir bayanın olduğunu kendisini bıraktıktan sonra bu şahıstan parayı alıp gelerek dövizciye ödeme yapabileceğini '' söylediğini bunun üzerine sanığı yol üstünde bıraktıktan sonra Bayrampaşa belediyesinin yakınında adliye lojmanı olmadığını fark ettigi iddia edilen olayda; sanığın ikrarı, teşhis işlemleri, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2007 tarih, 2003/1204 Esas - 2007/797 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2269, Karar No: 2019/4769, Tarih: 24.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2269 E.  ,  2019/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ADANA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/11936 emanet sırasında kayıtlı bulunan ve bulundurulması başlı başına suç oluşturmayan 186 gr kenevir tohumunun sahibine iade edilmesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükmün müsadereye ilişkin kısmına “Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/11936 emanet sırasında kayıtlı bulunan ve bulundurulması başlı başına suç oluşturmayan 186 gr kenevir tohumunun sahibine iadesine” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6274, Karar No: 2023/3801, Tarih: 20.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6274 E.  ,  2023/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 152 ada 3 parsel sayılı 4.823,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı kanun ile 5602, 509 ve 766 sayılı kanunlara göre yapılan kadastro / tapulama çalışmaları sırasında kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan yerden olduğu belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, Hazine'ye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 inci maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı yönünden oluşmadığını, yapılan çalışmaların yasa ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; taşınmazı 1980 yılından beri ekip biçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; taşınmazı 1980 yılından beri ekip biçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahalli ve tespit bilirkişilerinin, taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünde zeminde buğday anızlarının olduğunu, bu kısmın evvelden beri davalı tarafından devamlı suretle ekin ekilerek kullanıldığını, geri kalan kısımların eskiden hayvanlar vasıtasıyla sürülüp ekilirken uzun süredir kullanılmadığını beyan ettikleri, keşif gözleminde, taşınmazın kuzeyde kalan kısımlarının buğday anızları ile kaplı ve düz ve temizlenmiş halde olduğunun, kalan kısımların ise engebeli olup taş ve doğal bitki örtüsü otlarla kaplı halde olduğunun gözlemlendiği, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, taşınmazın (B) bölümünün imar ihyasının tamamlanmadığı, ıslah edilerek tarım toprağı sıfatının oluşmadığının, (A) bölümünün ise imar - ihya edilerek tarım toprağı vasfının oluştuğunun, 40 yıldır kuru tarım teknikleri kulanılarık bölgenin iklim koşullarına uygun hububat, nohut, yem bitkileri yetiştiriciliğinin yapıldığının belirtildiği, bu haliyle, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazın (A) bölümü üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, (B) bölümü üzerinde ise davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci madde gereğince yapılan kadastro çalışmasında 25.06.2021 tarihli müşterek bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 2.436,74 metrekare yüzölçümündeki kısmına yönelik kadastro tespitinin iptaline, iptal edilen kısmın aynı ada içerisinde mevcut son parsel numarasından sonra gelmek üzere yeni bir parsel numarası verilerek tarla vasfı ile Hazine adına, ifraz sonrası geriye kalan ve (A) harfi ile gösterilen 2.386,62 metrekarelik kısmın 152 ada 3 parsel sayısında ... adına tarla niteliği ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen kısmı yönünden ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını ve davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen kısmı yönünden ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını ve davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretli kısmının eğiminin % 2 - 3 olduğunun, taşınmazın içi 1953 yılı ve sonrasında taşlık çalılık iken 1980 - 1992 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinden tarımsal faaliyet yapıldığının, 1980 - 2020 arası 40 yıldır hububat nohut ve yem bitkileri yetiştiriciliği yapıldığının belirtildiği, 2008 yılı sonrası uydu görüntülerinin de aynı hususu doğruladığı, tanık ve bilirkişi beyanlarının raporlarla uyumlu olduğu, taşınmazın istinafa konu A bölümü üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli 152 ada 3 parseli sayılı taşınmazın (A) bölümü üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10335, Karar No: 2020/18496, Tarih: 26.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10335 E.  ,  2020/18496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12225, Karar No: 2016/5019, Tarih: 31.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12225 E.  ,  2016/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, Ankara tren garının bekleme salonunda bulunan mağdura ait cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-c maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, hırsızlık suçunun geceleyin 22.00 sıralarında işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın güvenlik görevlileri tarafından kamera kayıtlarından belirlenerek yakalandığında üzerindeki eşyaları masanın üzerine koyması istenildiğinde cep telefonunu da çıkararak iade ettiğinin ancak iki adet sim kartının iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; rızai iade bulunmadığından TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı gibi Mahkemece kısmi iade kabul edilerek mağdurun şikayetten vazgeçmesinin kısmi iadeye muvafakat ettiği anlamına gelmeyeceği, mağdurdan kısmi iadeye muvafakatı olup olmadığını açıkça sorulması gerektiğinin gözetilmemesi (kabule göre de indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi) karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8750, Karar No: 2011/13405, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8750 E.  ,  2011/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

1) Çekişmeli 241 ada 1 parselle komşu olan ve yoldan sonra gelen tüm komşu parselleri gösterir kadastro pafta örneğinin,

2) Kadastro pafta örneği geldikten sonra yoldan sonra gelen parsellerin ada ve parsel numaraları tespit edilerek bunlara ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

3) çekişmeli taşınmaza komşu 241 ada 1 ve 3 parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi