muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11570, Karar No: 2018/11284, Tarih: 26.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11570 E.  ,  2018/11284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin değerinin 30,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında uygulama maddesinin TCK'nın 168/1. maddesi yerine 168/2. maddesi olarak yazılması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2655, Karar No: 2015/2563, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2655 E.  ,  2015/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/13232, Karar No: 2014/3272, Tarih: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/13232 E.  ,  2014/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/4161

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2011

NUMARASI : 2011/237 (E) ve 2011/700 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile memis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 13.01.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1213, Karar No: 2014/7517, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1213 E.  ,  2014/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen ve kendisine 08.12.2011 günü tebliğ edilen hükmü, sonradan vekâletname verdiği müdafinin CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 16.12.2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4715, Karar No: 2009/6147, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4715 E.  ,  2009/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.10.2008 gün ve 2008/6332-13701 sayılı bozma kararında özetle (çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin %12 den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi ) gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... köyü 419 ada 153 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13305, Karar No: 2013/19412, Tarih: 28.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13305 E.  ,  2013/19412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacı vekilinin 01.01.1997-31.12.1998 tarihleri arasındaki döneme yönelik talebini geri alması karşısında; geri alınan dönem sonrası 27.04.1999 tarihinde gerçekleşen prim tevkifatını takip eden aybaşı olan 01.05.1999 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “01.01.1999” rakamlarının silinerek yerine “01/05/1999” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16290, Karar No: 2014/809, Tarih: 22.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/16290 E.  ,  2014/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki Yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ... 3. İş Mahkemesinin 2011/986 Esas sayılı dosyasından 19/02/2013 tarihinde davalının yetki itirazı kabul edilmeyip esastan inceleme ile verilen kısmi kabul kararı Dairemizin 2013/16308 E. 2014/217 K. Sayılı 14/01/2014 günlü ilamıyla onanmış olsa da, bahsedilen dosyada davacının yurt içi tır şöförü olarak çalıştığı ve bazı çalışmalırının da ... da geçtiğinin anlaşılmasına göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 22/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9962, Karar No: 2019/10826, Tarih: 18.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/9962 E.  ,  2019/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Yolcusu olduğu motorsikletle gerçekleşen trafik kazası sonucu yaralanarak tedavi amacı ile hastaneye gelen ve hakkında herhangi bir suç soruşturması bulunmayan sanığın, kendisini kardeşi olan mağdur ... olarak tanıtarak bu isimle adli rapor düzenlenmesini sağlaması şeklindeki eyleminin, TCK.nın 206. maddesinde tanımlanan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8418, Karar No: 2014/2509, Tarih: 12.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8418 E.  ,  2014/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Katılan ...'ın birtakım ailevi sorunları bulunması ve kulaklarının az işitmesi nedeniyle psikolojik ve fiziksel olarak tedavi gördüğü sırada, sorunlarını anlattığı arkadaşı ...vasıtasıyla fal ve büyü işleri yaptığı belirtilen sanık ... ile tanışmak üzere yanında küçük çocuğu ... ve tanık ...olduğu halde sanığın evine gittikleri,

Sanığın katılana oğlu ...de "ölüm büyüsü " olduğunu kurtarmazlarsa öleceğini söyleyerek katılanın paniğe kapılmasına neden olarak Kuran'a bakacağı gerekçesiyle 200 TL para alarak Kuran kitabı arasına koyduğu, sonrada büyüyü bozmak bahanesiyle katılandan 2.000 TL daha para istediği,

Sanığın katılana oğlu ...de "ölüm büyüsü " olduğunu kurtarmazlarsa öleceğini söyleyerek katılanın paniğe kapılmasına neden olarak Kuran'a bakacağı gerekçesiyle 200 TL para alarak Kuran kitabı arasına koyduğu, sonrada büyüyü bozmak bahanesiyle katılandan 2.000 TL daha para istediği,

Katılanın, 2.000 TL parayı bulmak için eşi Vedat Yıldırım'a ailesi ile kendisi arasındaki miras problemini halletmek için paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek para istediği, eşininde kendisine ait ... plaka sayılı aracını satarak katılana 2.600 TL para verdiği, katılanın da bu parayı çocuğunda olan büyüyü bozdurmak düşüncesiyle sanığa verdiği, sanığın bu paraları katılandan Kuran içerisine koyarak kaybolmuş gibi yapıp aldığı ve her seferinde yeniden katılandan para istediği,

Katılanın yine bu amaçla 2007 yılı Temmuz ayı içerisinde sanığın evine gittiğinde sanığın bu defa katılana eşi Vedat'ın üzerinde de ölüm büyüsü olduğunu, ayrıca kulaklarındaki işitme problemininde çözülmesi gerektiğini söyleyerek katılandan 28.000 TL para istediği katılanın sanığa bu kadar parası olmadığını ancak... plaka sayılı adına kayıtlı traktör olduğunu, traktörü satabileceğini söylemesi üzerine sanığın katılana bu konuda yardımcı olabileceğini söyleyerek galericilik yapan tanık ...'in yanına götürdüğü, tanık ...'in aracılığı ile katılanın adına kayıtlı traktörü galericilik yapan Zeki isimli şahsa 25.000 TL ye sattığı, bu paranın tamamını sanığa verdiği, sanığın katılana 3.000 TL daha vermesi gerektiğini söylediği katılanın bu kez ağabeyi olan tanık ...'a giderek kulaklarını tedavi ettireceğini söyleyerek 3.000 TL para istemesi üzerine tanık ...'ın bu parayı kardeşine verdiği, katılanın bu parayıda sanığa verdiği ancak sanığın bu kez katılana parayı geç getirdiğini, büyünün bozulması için bu paranın yeterli olmayacağını söyleyerek katılandan yeniden para istediği, katılanın başka parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın katılandan ziynet eşyalarını istediği, aksi takdirde eşinin yakın zamanda öleceğini söylediği,

Bunun üzerine katılanın kendisine ait 6 Adet altın bileziği, 5 Adet bebek bileziği, 7 adet küçük altınlı zinciri, 1 Adet altın setini, 2 adet Altın yüzüğü sanığa verdiği, sanığın da katılana Adli Emanetin 2008/268 sırasında kayıtlı bulunan "Yıldızname" denilen bir kitap vererek günde 60 rekat namaz kılması gerektiğini söylediğini, katılanın 1 ay boyunca bu şekilde namaz kıldığı, sanığın bu süreç icerisinde katılana Arapçaya benzeterek yazdığı karalama tarzı çizgi ve grafiklerden ibaret yazılar içeren notlardan oluşan kağıt parçaları verdiği, sanığın kaçamaklı anlatımı, katılan ve tanık beyanları ile sözkonusu kağıt parçaları üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporu ile sabit olduğundan sanığın eylemininin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a, maddesine uyan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece sanığın kandırılmaya müsait bir kişiliği olduğu belirtildiği halde bu durumun algılama yeteneğinin zayıflığı niteliğinde olup olmadığının araştarılmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “400 gün” , “500 gün” “416 gün” ve “8.320 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “ 5 gün” , “ 6 gün” “ 5 gün” ve “ 100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.