muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/531, Karar No: 2022/1575, Tarih: 22.11.2022

Özel Daire Bozma Kararı:

9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince 29.06.2020 tarihli ve 2017/30888 E., 2020/7947 K. sayılı kararı ile; “…Somut olayda davacı tarafça Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 01/10/2014/9370/prg-13. 9799/prg-11 tarih ve numaralı raporunun davacı şirket nezdinde çalışan gemi adamlarının 854 sayılı Deniz İş Kanununun kapsamında olduğu yönünde tespitinin iptali talep edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, iş müfettiş raporlarının bireysel alacak tespitine dair olması gerekip kanuni nitelik taşıyan bir belirlemeye itirazın bu davaya konu olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak, davacı işverenin kendiliğinden çalıştırdığı işçilerin hangi kanun kapsamına girdiğinin kural tespitini talep etmesi mümkün değildir. Ancak, dava konusu olayda, müfettiş genel denetim kapsamı sonucunda, davacı ... yerinde çalışanların Deniz İş Kanunu'na tabi olduğu yönünde bir tespit yapılması ve daha sonra da muhtemel idari para cezalarının gündeme gelecek olması nedeni ile, işverenin dava açmakta hukuki yararının var olduğu kabul edilmelidir. Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davalının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

11. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/1164 E., 2020/1479 K. sayılı kararı ile; hukukî yarar kavramının ihtimale göre belirlenemeyeceği, somut vakıaların bu belirlemede esas alınması gerektiği, davaya konu olayda tespite dayalı bir idari para cezası bulunmadığı gibi davanın kabulüne karar verilmesi durumunda da davada taraf olmayan ancak ileride Deniz İş Kanunu hükümlerine tâbi çalıştıklarını iddia edecek işçiler aleyhine usulî kazanılmış hak doğmasına sebebiyet vereceği, bu durumunda adil sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davacı ... taraf olmaktan çıkarılan davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca davacı işyerinde yapılan genel denetim kapsamında hazırlanan ve işyerine bağlı üretim alanı olan kafeslerin bulunduğu yerde çalışanların Deniz İş Kanunu'na tâbi olduğu yönünde tespit içeren iş müfettiş raporunun iptaline yönelik işverenin itiraz yoluna başvurmasında hukukî yararının bulunup bulunmadığı; buradan varılacak sonuca göre işin esasına girilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

III. ÖN SORUN

14. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle; direnme kararının usulüne uygun olup olmadığı ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

15. İlk derece mahkemesi kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı HMK/HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir.

16. Bölge adliye mahkemeleri yönünden ise aynı hususu düzenleyen HMK’nın 359. maddesine göre kararda; kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi ile başkan, üyeler ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları, sicil numaraları; tarafların ve davaya ilk derece mahkemesinde müdahil olarak katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası varsa kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri; tarafların iddia ve savunmalarının özeti; ilk derece mahkemesi kararının özeti; ileri sürülen istinaf sebepleri; taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukukî sebep; hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi; kararın verildiği tarih, başkan ve üyeler ile zabıt kâtibinin imzaları ile gerekçeli kararın yazıldığı tarihin yer alması gerekmektedir. HMK’nın 359. maddenin devam eden fıkralarında ise hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği; başvurunun esastan reddi kararında, ileri sürülen istinaf sebeplerinin özetlenmesi ve ret sebeplerinin açıklanması kaydıyla kararın hukuk kurallarına uygunluk gerekçesinin gösterilmesi ile yetinilebileceği hükme bağlanmıştır. HMK’nın kanun yolları kısmında düzenlenen istinaf bölümünde aksine hüküm bulunmayan hâllerde ise ilk derece mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, bölge adliye mahkemesinde de uygulanacaktır (HMK m.360).

17. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” düzenlemesine yer verilmiştir.

18. Yukarıda yer verilen kanun hükümlerinden de anlaşılacağı üzere mahkeme kararları için belli biçim koşulları öngörülmüştür. Bu biçim koşulları; yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilâflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

18. Yukarıda yer verilen kanun hükümlerinden de anlaşılacağı üzere mahkeme kararları için belli biçim koşulları öngörülmüştür. Bu biçim koşulları; yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilâflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

19. Diğer taraftan kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması gerektiği gibi kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Yeri gelmişken maddi olgular ile hüküm arasındaki bağlantıyı açıklamayan sadece yapılan yargılamayı özetleyen gerekçenin de yeterli olmadığı ve doktrinde "zahiri gerekçe (görünürde gerekçe)" olarak adlandırıldığı unutulmamalıdır.

20. Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve bununla uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

21. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3. maddesi ile aynı yönde düzenleme içeren HMK hükümleri, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

22. Mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukukî ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesi ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında tereddüde yol açacak çelişkiler bulunmaması ile mümkündür.

23. Bunların yanı sıra somut olayda uygulanması gereken HMK’nın 373. maddesinin 3. fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir”.

24. Gerek ilk derece mahkemesi gerekse bölge adliye mahkemesi bozma kararına uyduktan sonra bu karardan dönemeyeceği gibi direnme kararı verildikten sonra da ilk karardan farklı bir karar verilmesi de mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması gerekir.

24. Gerek ilk derece mahkemesi gerekse bölge adliye mahkemesi bozma kararına uyduktan sonra bu karardan dönemeyeceği gibi direnme kararı verildikten sonra da ilk karardan farklı bir karar verilmesi de mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması gerekir.

25. Ayrıca mahkemece düzenlenecek kısa ve gerekçeli kararların bozma kararına hangi açılardan uyulup hangi açılardan uyulmadığının hüküm fıkrasını oluşturacak kalemler yönünden tek tek ve anlaşılır biçimde kaleme alınması, varsa hükmedilen miktarların doğru ve çelişki oluşturmayacak biçimde ortaya konulması, kararın gerekçe bölümünde de bunların nedenlerinin ne olduğu ve bozmanın niçin yerinde bulunmadığı ve dolayısıyla mahkemenin bozulan önceki kararının hangi yönleriyle hukuka uygun olduğunun açıklanması, kararın yargısal denetimi açısından aranan ön koşullardır.

26. Nihayet direnme kararları, yapıları gereği kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu kararın aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiğinden o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımlara kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde yer vermelidir.

27. Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli ve 2017/4-1338 E., 2021/838 K.; 07.07.2021 tarihli ve 2017/11-421 E., 2021/966 K.; 11.11.2021 tarihli ve 2018/(13)3-844 E., 2021/1395 K. ile 14.12.2021 tarihli ve 2017/(6)8-1846 E., 2021/1669 K. sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

28. Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince,

Bölge Adliye Mahkemesince ilk kararda davalı Bakanlık ile taraf olmaktan çıkarılan davalı ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilerek ayrıca “…5-)AAÜT'ye göre davalı ile HMK'nun 124/4 gereği taraf olmaktan çıkarılan kuruma ayrı ayrı 1.980,00'er TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak verilmesine,…” şeklinde davalı Bakanlık ile taraf olmaktan çıkarılan davalı ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmiş ve kararın davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece bozulmasına üzerine Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmiş olmakla;

Direnme kararında; “…6-AAÜT'ne göre hesaplanan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Bakanlığına verilmesine,…” yönünde sadece davalı Bakanlık lehine vekalet ücretine karar verildiği görülmüştür. Bu durumda esasa ilişkin olarak davanın reddine karar verildiği hâlde ilk kararda HMK’nın 124. maddesinin 4. fıkrası gereği taraf olmaktan çıkarılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen direnme kararında ... lehine vekalet ücretine hükmedilmediği ve bu hususun ... vekili tarafından açıkça temyiz sebebi olarak ileri sürüldüğü anlaşılmıştır.

29. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesinin ilk kararı ile direnme kararı arasında farklılık bulunmakta olup bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi mümkün, usulüne uygun olarak oluşturulmuş direnme kararının varlığından söz etme olanağı bulunmamaktadır.

30. Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gereken, HMK’nın 294. ve 359. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde hüküm fıkrası oluşturmak ve buna uygun olarak da gerekçeli karar yazmaktır.

31. Hâl böyle olunca direnme kararı usulden bozulmalıdır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Taraf olmaktan çıkarılan davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davacı vekili ile taraf olmaktan çıkarılan davalı ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4514, Karar No: 2012/5526, Tarih: 10.09.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4514 E.  ,  2012/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat...ile davalı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, borçlu olmadığının tespiti, çeklerin iadesi istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı iş sahipleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

2-Taraflar arasındaki 02.04.2008 tarihli sözleşmenin 4. maddesinin montajı yapılacak camların özellikleri bölümünde camların temperli cam olması kararlaştırılmıştır. Aynı maddede davalı yüklenici şirketin 5 yıllık garanti verdiği belirlenmiştir.

Davacı iş sahipleri vekili takılan bir camın kırılması üzerine davalı yüklenici şirket tarafından temperli cam yerine kısmi temperli cam kullanıldığının anlaşıldığını bildirerek, ödenmeyen çekler yönünden bu davayı açmıştır. Davalı yüklenici şirket vekili kısmi temperli cam kullanıldığını, dış cephe yönünden bu nitelikteki camın sakınca yaratmadığını ve hatta daha uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece de ... Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş. analiz inceleme raporu da dikkate alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki deliller ve bilirkişi raporları dikkate alındığında, dış cephede kısmi temperlenmiş cam kullanılmasının uygun olduğu sonucuna varılmaktadır. Ancak taraflar

arasındaki 02.04.2008 tarihli sözleşmede temperli cam takılması kararlaştırılmış, buna göre fiyat belirlenmiştir. Davalı yüklenici tarafından kısmi temperlenmiş cam kullanılması nedeniyle her iki cam türü arasında fiyat farkı mevcut ise, davacı iş sahipleri bu oranda bedelden indirim yapma hakkına sahiptir. Mahkemece bu konuda araştırma yapılmadan ve bilirkişilerden görüş alınmadan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; sözleşmede kararlaştırılan temperli cam ile imalatta kullanılan kısmi temperlenmiş cam arasında fiyat farkı olup olmadığının araştırılmasından, gerekirse bilirkişilerden görüş alınmasından, sonuca göre davalı yüklenici şirket tarafından hak edilen iş bedelinin belirlenmesinden ve davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti, çeklerin iadesi davasının bu şekilde sonuçlandırılmasından, fiyat farkı yoksa davanın reddedilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yapılacak iş; sözleşmede kararlaştırılan temperli cam ile imalatta kullanılan kısmi temperlenmiş cam arasında fiyat farkı olup olmadığının araştırılmasından, gerekirse bilirkişilerden görüş alınmasından, sonuca göre davalı yüklenici şirket tarafından hak edilen iş bedelinin belirlenmesinden ve davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti, çeklerin iadesi davasının bu şekilde sonuçlandırılmasından, fiyat farkı yoksa davanın reddedilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı iş sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bent uyarınca kararın davacı iş sahipleri yararına BOZULMASINA, 900,00 TL vekalet ücretinin davalı yüklenici şirketten alınarak, Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davacı iş sahiplerine verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5968, Karar No: 2023/95, Tarih: 11.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5968 E.  ,  2023/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Paydaşı olduğu ve davalı tarafından kullanılan 786/20 parsel sayılı taşınmazın fazlası saklı kalmak üzere 50.000,00 TL haksız işgal tazminatının her dönem faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının, Yargıtay bozma ilamına rağmen intifadan men koşulunun oluştuğu iddiası ile dava ikame etmesinin yersiz ve mesnetsiz olduğunu, davalının dava konusu dükkanlarda içkili lokanta çalıştırdırdığını, yaşlı ve hasta olduğundan ve de ruhsat sahibinin dükkanda durması gerektiğinden ruhsatı oğlu üzerine çıkartabilmek için oğluna kiralanmış gibi gösterdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR1

Mahkeme, 22.12.2011 tarih 2011/728 Esas ve 2014/342 sayılı Kararı ile intifadan men koşulu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 10.3.2016 tarih 2015/13310 Esas, 2016/2922 sayılı Kararı ile bozulmuştur.

Bozma kararında ".... kesinleşen dava dosyadaki intifadan men olgusunun gerçekleşmediğine dair tespitin eldeki davaya konu edilen ecrimisil dönemleri için kesinlik oluşturmayacağı açıktır.Ne var ki; mahkemece, yanılgılı değerlerlendirme ile ilk davadaki intifadan men şartının gerçekleşmediğine dair olgunun eldeki dava bakımının da kesinlik oluşturduğu kabul edilerek işin esasına girilmeden davanın reddine karar verilmiştir. Hâl böyle olunca; işin esasına girilerek iddia ve savunma doğrultusunda tarafların ileri sürdükleri delillerin toplanması, gerekli değerlendirmenin yapılması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

Davanın Kabulüne,

-29/06/2007 - 28/06/2008 tarih aralığı için 17.400,00 TL,

-29/06/2008 - 28/06/2009 tarih aralığı için 17.700,00 TL,

-29/06/2009 - 28/06/2010 tarih aralığı için 19.050,00 TL,

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

Davanın Kabulüne,

-29/06/2007 - 28/06/2008 tarih aralığı için 17.400,00 TL,

-29/06/2008 - 28/06/2009 tarih aralığı için 17.700,00 TL,

-29/06/2009 - 28/06/2010 tarih aralığı için 19.050,00 TL,

-29/06/2010 - 20/09/2010 tarih aralığı için 4.387,50 TL olmak üzere toplamda 58.537,50 TL ecrimisilin her bir dönem için dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Kararkaş’ın yargılama aşamasında vefatı üzerine davaya katılan mirasçıları murisin mirasını hükmen reddi için dava açtıklarını, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiği,

2.Ecrimisil tazminatına hak kazanıp kazanmadıklarının incelenmediği,

3.Belirlenen ecrimisil miktarının oldukça fahiş olduğu,

4.Ecrimisil tazminatına hak kazanılabilmesi için, bir kişinin kendisine ait olmayan bir yeri kötü niyetli ve haksız olarak işgal etmesi gerektiği, ancak taraflar arasında yapılan fiili taksimde, davacı ve davalıların murisinin yerleri belirlenmiş olup; muris ...'ın, kendisine ait olan yeri kullandığı, hal böyle olup; davacıya ait taşınmazın işgal edilmesinin söz konusu olmadığı, belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müşterek malikler arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Mevzuat

Dava, paydaşlar arası ecrimisil alacağına ilişkindir.

Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştır. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.