muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17494, Karar No: 2013/17359, Tarih: 24.09.2013

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün;

1-) 2 numaralı paragrafında yer alan “kabulü ile;” ibaresinin çıkartılarak, yerine, “kısmen kabulü ile;” ibaresinin yazılmasına,

2-) 2 numaralı paragrafının (A) bendi tamamen silinerek, yerine, “ Gelirler yönünden; hak sahibi ... için, fiilen ödenen 4.270.01 TL. gelirin, kusura isabet eden, 2.562,01 TL.’sinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Andıç’tan tahsili ile davacıya ödenmesine, hak sahibi ... için, bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve sosyal yardım zammı miktarı olan 17.642,05 TL. gelirin, kusura isabet eden, 10.585,23 TL.’sinin tahsis ve onay tarihi olan 29.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Andıç’tan tahsili ile davacıya ödenmesine, gelirler yönünden fazlaya ilişkin istemin reddine,” cümlesinin yazılmasına,

3-) Karar ilam harcını düzenleyen bentte yer alan “1.127,00 TL” ibaresinin silinerek, yerine, “788,55 TL” ibaresinin yazılmasına,

4-) Davacı lehine vekalet ücretinin takdirine dair bendin tamamen silinerek, yerine, “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, davalı ... Andıç yönünden reddedilen miktara göre 935,83 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ’a ödenmesine, kabul edilen miktara göre 1.593,02 TL avukatlık ücretinin davalı ... Andıç’tan alınarak davacıya ödenmesine,” cümlesinin yazılmasına,

5-) Yargılama giderlerini düzenleyen bendin tamamen silinerek, yerine, “Davacı tarafından yapılan toplam 1.127,00 TL. yargılama giderinin kabul red oranına göre 745,29 TL.’sinin davalı ... ’tan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerine bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ....'tan alınmasına, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4827, Karar No: 2011/2559, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4827 E.  ,  2011/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 09.09.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 07.10.2011 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9578, Karar No: 2012/2112, Tarih: 16.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9578 E.  ,  2012/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.03.2010 tarih ve 2008/396 - 2010/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 14.510,00 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların dava dışı Koç Tır Ltd. Şti. ile birlikte Ereğli ve Bor Şeker Fabrikalarından aldığı taşıma ihalesi çerçevesinde kireç taşı emtiası taşıdığını, hak edişine ilişkin 8.500,00 YTL bedelli faturayı düzenleyerek davalı ortaklığa müracaat ettiğini, olumlu yanıt alamaması üzerine 13.03.2002 tarihinde Koç Tır Ltd. Şti. ve Ortaklığı aleyhine başlattığı takibin Koç Tır Ltd. Şti. yönünden kesinleştiğini, aynı takip dosyası üzerinden, bu kez fabrikalardan ihaleyi alan ortaklığın üyelerinin her birisi aleyhine, 24.03.2003 tarihinde alacağın % 60 faizi ile tahsili amacıyla takip talebinde bulunulduğunu, bu takibe ortaklardan Aytekin Petrol Ltd. Şti. ve Ün-Ka Yapı Ltd. Şti.’nin haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazların iptali ile % 40 icra-inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın adi ortaklığın tüm ortakları aleyhine açılması gerektiğini, takibe konu faturadan kaynaklanan borçlarının bulunmadığını, taraflar arasında akti ilişki bulunmadığını, taşımaya ilişkin ödemeyi Selahattin Yıldız isimli kişiye yaptıklarını savunarak, davanın reddi ile lehlerine kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın adi ortaklığın tüm ortakları aleyhine açılması gerektiğini, takibe konu faturadan kaynaklanan borçlarının bulunmadığını, taraflar arasında akti ilişki bulunmadığını, taşımaya ilişkin ödemeyi Selahattin Yıldız isimli kişiye yaptıklarını savunarak, davanın reddi ile lehlerine kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflara taşıma akdinin ispatı için süre verilmiş, davacı vekilinin 23/09/2004 tarihli olduğunu bildirdiği beyan başlıklı davalılar ... Petrol ile icra takip dosyasında diğer borçlu olan Koçtır Nakliyat tarafından düzenlenen belgeyi sunduğu, davalı ... Petrolün isticvap davetiyesi olarak gönderilen bu belgeye karşı beyanda bulunmadığı, bu suretle belgeyi ve altındaki imzayı kabul ettiği, dolayısıyla taşıma sözleşmesini de kabul ettiği, diğer davalı ... Yapı yönünden yazılı bir belge sunulamadığı, 3.şahıslar ... Petrol ve Koçtır Sanayinin beyanlarının davalı ... Yapıyı bağlamayacağı, bozmadan önce davalı ... Yapı şirket temsilcisinin davacı lehine taşıma yapmadığı yönünde yemin ettiği gerekçeleriyle davalı ... Yapı Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine, diğer davalı ... Ştd. Şti. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasına yaptığı itirazının 7.390,60 TL’sı bakımından iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin ve taraf vekillerinin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden doğduğu iddia edilen alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davacı ile davalı Ün-ka Ltd. Şti. arasında akdi ilişki bulunduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden doğduğu iddia edilen alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davacı ile davalı Ün-ka Ltd. Şti. arasında akdi ilişki bulunduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak asıl işveren şeker fabrikasının 11/03/2005 tarihli yazısında davacıya ait ...plakalı aracın kireç taşı taşınmasında çalıştığı belirtilmiş, ayrıca günlük kantar fişi döküm cetvellerinin incelenmesinden ...plakalı araç ile 2000-2001 yıllarında birçok kez taşıma yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı, davalı ....Şti. ile yine hakkında takip yaptığı fakat takibe itiraz etmemesi nedeniyle bu davada davalı tarafta yer almayan Koçtır Ltd. Şti. tarafından tanzim edilen 23/09/2004 tarihli beyan başlıklı belgeyi de taşıma işinin delili olarak ibraz etmiştir. Belge altındaki imzanın sıhhati açısından davalı ....Şti.’ne usulüne uygun olarak isticvap davetiyesi tebliğ edilmiş, buna rağmen davalı cevap vermemiş, bu suretle bu belgedeki imzanın ... Ltd.Şti.’ne ait olduğu kesinleşmiştir. Buna ek olarak, davalılar ... Ltd.Şti., Ün-ka Ltd. Şti. ve dava dışı Koçtır Ltd. Şti.’nin bu taşıma işini adi ortaklık olarak üstlenmeleri karşısında, davacıya karşı müteselsilen sorumludurlar. Böylece mahkemece ... Ltd.Şti.’nin sorumlu olduğuna karar verilirken, Ün-ka Ltd.Şti. hakkında davanın reddedilmesi doğru olmamıştır. Bu halde, şeker fabrikasından gönderilen yazı ve günlük kantar fişleri, davacı tarafından ibraz edilen 23/09/2004 tarihli belge gözönüne alındığında davanın Ün-ka Ltd.Şti. yönünden kabulü gerekirken reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12846, Karar No: 2015/21148, Tarih: 24.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12846 E.  ,  2015/21148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2013/407-2014/431

Taraflar arasındaki Tapu İptal Tescil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Ö.. Ç.. ve davalı A.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın davalı Ü.. Ç.. a tebliğ edilmediği görüldü .

Bu nedenle gerekçeli kararın davalı Ü.. Ç..a usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere Başkanlığımıza gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10177, Karar No: 2009/8598, Tarih: 18.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10177 E.  ,  2009/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfusta yaş tashihine ilişkin davada Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk ve Karayazı Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, nüfusta yaş tashihi istemine ilişkindir.

HMUK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, bu mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkeme tarafından da, Ümraniye Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildikten sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25. maddesi uyarınca yargı yeri belirlenmesi, mahkemelerce karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde mümkün olmaktadır. Somut olayda; Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesince ise, üçüncü bir mahkeme olan Ümraniye Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek, dosya yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderilmiştir. Dosyanın Ümraniye Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilerek davaya anılan yer mahkemesince devam olunması gerekirken yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosyanın bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4067, Karar No: 2017/5871, Tarih: 30.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4067 E.  ,  2017/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2015/87-2015/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan, ticaret unvanının ayırıcı eki olan “GARANTİ” ibareli tescilli markalarına ve ticaret unvanına iltibas ve tecavüz oluşturan, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak ve itibarını zedeleyecek davalıya ait 2013/48140 numaralı, “GARANTY+ŞEKİL GARANTİ ÇÖZÜM ENT KAĞIT SANAYİ VE TİCARET LTD. ŞTİ” ibareli, 3.sınıftaki "ağartma ve temizlik amaçlı maddeler" ürünlerini içeren marka tescil başvurusunun ilânı üzerine marka ve ticaret unvanına iltibas ve tanınmışlık ile ayırt edicilik bulunması ve işaretin ticaret hayatında herkesin kullanımına açık olması vakıalarına dayalı başvurunun reddi arzusunu içeren itirazlarının nihaî olarak da YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, kurum kararının iptalini ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili ve diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının bankacılık sektöründe ticari faaliyette bulunduğu, unvanını ayırıcı unsurunun “GARANTİ” ibaresinden oluştuğu; markalarının “GARANTİ” esas ve ayırt edici unsurlu olduğu, markalarının bankacılık hizmetinin sunumunda kullandığı “GARANTİ” markasının tanınmışlık vasfı bulunduğu, başvurunun 3.sınıftaki "ağartma ve temizlik amaçlı maddeler" ürünlerini içerdiği, davacının tanınmışlık vasfı taşıyan markasının kapsamında davalı başvurusundaki hizmetlerin bulunmadığı, başvurunun 3. sınıf ürünlerin niteliklerine göre somut ve soyut manada ayırt ediciliğinin bulunduğu, markalar arasında iltibas riskinin olmadığı, ticaret unvanı bakımından da aynı hususların söz konusu olduğu, davacının tanınmışlık vakıasına dayalı olarak da davalı başvurusunu engelleme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6385, Karar No: 2019/15397, Tarih: 04.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6385 E.  ,  2019/15397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı; dosya içeriğine göre, hırsızlık suçunun işlendiği saatin müşteki beyanına göre 22:30 suları olduğu, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin batış saatinin 18:39 olduğu, yaz saati uygulaması ile gece vaktinin 20:39 ’da başladığı, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nun 143/1. maddesi uyarınca arttırılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nin 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nin 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nin 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nin 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nin 145.maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nin 145.maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın iş yerinden çaldığı malzemenin değerinin 39,25 tl TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan dava açılmasına karşın, sanığa TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanma ihtimali sebebiyle ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32477, Karar No: 2012/7066, Tarih: 22.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/32477 E.  ,  2012/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunması, tutanak düzenleyici tanığın ifadesi ile tutanakla tespit edilen tüketim miktarına göre, mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2132, Karar No: 2020/4173, Tarih: 26.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/2132 E.  ,  2020/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın kendisine ait olduğu dosya kapsamındaki 18.01.2014 tarihli faturadan anlaşılan kuru sıkı tabanca ile ateş ettiği yerin 28.01.2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağından anlaşıldığı üzere, olay yeri çevresinin belde merkezine ve iş yerlerine yaklaşık 200 metre mesafede bulunduğu ve ateş edilen yerin hemen karşısında benzin istasyonu olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'nun eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu 36/1. maddesi uyarınca gürültü yapma kabahatini oluşturduğu ve idari yaptırım gerektirdiği kabul edilmiş ise de, idari yaptırım gerektiren bu eylemin anılan Kanunun 20/2.c maddesi uyarınca 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenlerle HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, adli emanette kayıtlı kuru sıkı tabancanın 18.01.2014 tarihli faturasının dosyada bulunduğu anlaşılmakla sanık ...'ya İADESİNE, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3268, Karar No: 2015/3555, Tarih: 27.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3268 E.  ,  2015/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/02/2015 tarihinde karar verildi