muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19006, Karar No: 2021/4749, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/19006 E.  ,  2021/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19792, Karar No: 2010/26954, Tarih: 29.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/19792 E.  ,  2010/26954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/265832

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2006

NUMARASI : 2006/699

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın evinde yapılan denetimde kofradan ayrı bir hat çekilerek kat panosunun beslendiğine dair maddi bir bulgudan söz eden kaçak elektrik tespit tutanağı içeriği ile sanığın suç tarihinde sayacın bulunduğu evde ikamet ettiğini beyan etmesi ve enerji tüketim ekstresine göre 08.11.2002 tarihinden itibaren başlamak üzere tespit tarihine kadar olan tüketimlerde öncekilere kıyasla önemli oranda düşmeler olması karşısında; tespit tarihinden önce sözkonusu kablo mevcut olsaydı sayaç okuma veya genel kontrol sırasında katılan kurumca fark edilip edilemeyeceği hususları tutanak düzenleyici tanıklardan sorulup, kablonun uzman olmayan kişilerce fark edilip edilemeyeceği ve sanığın hangi tarihten itibaren sözkonusu evde oturduğu da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14400, Karar No: 2015/979, Tarih: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14400 E.  ,  2015/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ILGIN ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/542-2014/38

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile 300.00 TL olan iştirak nafakasının yetersiz olduğunu belirterek 600.00 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 500.00 TL iştirak nafakası takdir edilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda, davacı annenin hemşire, davalı babanın polis olduğu, her ikisinin de kira ödediği ortak çocuğun ise 2008 doğumlu olup anasınıfına gittiği anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle davacı annenin de çalıştığı ve ortak çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı fazla bulunmuş, bu konu hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı çalışan anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/351, Karar No: 2012/5577, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/351 E.  ,  2012/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi hükmü gereğince davalı işverenden rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı .... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (dış tavan) miktarı ile sınırlı iken, anılan maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve ...Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiştir. Anayasa’nın 153’üncü maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının, Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması, iptal kararının Resmi Gazete’de yayımlandığı tarihten itibaren 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76’ncı ve 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33’üncü maddesi gereğince, yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması, 26’ncı maddedeki anılan ibarelerin iptali ile Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız,basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin sermaye değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna karşılık gelen tutarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

İnceleme konusu davada, anılan iptal kararı ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ve sosyal yardım zammı yönünden dava konusu yapılan istemin, başlangıç tarihindeki ilk peşin sermaye değerleri toplamının davalının %80 kusur oranına karşılık gelen tutarını aşmadığı belirgin bulunmakla, talebin aynen hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, dava açılırken tüm peşin sermaye değerli gelirlerin %20 oranına göre istemde bulunulduğu gerekçesiyle dava kısmen kabul edilip ilk peşin değerlerin %20’sinin karara bağlanması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün; birinci paragrafında yer alan “KISMEN” sözcüğünün çıkartılmasına, ikinci paragrafında yer alan “659.02” rakamlarının çıkartılarak, yerine, “728,26” rakamlarının yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14262, Karar No: 2015/23392, Tarih: 26.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14262 E.  ,  2015/23392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/01/2015

Numarası : 2014/272-2015/18

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ç.. R.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ç.. R.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Ç.. R.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14771, Karar No: 2022/16594, Tarih: 14.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14771 E.  ,  2022/16594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜR : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerine 1994 yılında işe girdiğini, kasap olarak çalıştığını, kadro fazlası işçilerin devlette başka kurumlara atanması kapsamında ataması Milli Eğitim Müdürlüğüne yapılınca ... sözleşmesinin 15.11.2011 tarihinde son bulduğunu ... sürerek işverence ödenmeyen ücret ve ikramiye alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Bozma İlâmı ve Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 04.10.2018 tarihli ve 2017/14739 Esas, 2018/21061 Karar sayılı ilâmı ile; dava dilekçesinin, soyut ve genel anlatımlar içerdiği, davacıdan ücret ve ikramiye alacağı taleplerinin hangi aylara ilişkin olduğu ile ödenmeyen ücret ve ikramiye alacağı miktarlarının açıklattırılması ve işverenden davacıya yapılan ödemeye ilişkin bilgi ve belgeler de istenerek davacının talepleri değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma üzerine Mahkemenin karar verilmesine yer olmadığına dair kararı ise Dairemizin 23.....2021 tarihli ve 2021/6510 Esas, 2021/10655 karar sayılı ilâmı ile; davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklı alacağı bakımından, talep ve dönemsel olarak yürürlükte olan toplu ... sözleşmelerindeki hükümler gözetilmek suretiyle, davacının faiz alacaklarının, hükümde tarihler ayrı ayrı belirtilmek suretiyle temerrüt tarihlerinden fiili ödeme tarihlerine kadar, davacı dava dilekçesinde en yüksek mevduat faizi talebinde bulunduğundan taleple bağlı kalınarak en yüksek mevduat faizini aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizi yürütülerek hesaplanması gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun)100 üncü maddesinin birinci fıkrası; "Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. Aksine anlaşma yapılamaz.” şeklinde düzenlenmiş olup ana borç, gecikmiş faiz ve giderleri olmak üzere toplam borç tutarının altında kalan her bir ödeme 6098 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin birinci fıkrası anlamında kısmen yapılan ödemedir. Borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 04.10.2021 tarihli, 2021/9545 Esas, 2021/13490 Karar sayılı kararı, 02.11.2020 tarihli, 2016/30980 Esas, 2020/14089 Karar sayılı kararı).

6098 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur." hükmüne yer verilmiştir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi ya da açıklık bulunmaması, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu 6098 sayılı Kanun'un 102 nci maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

4857 sayılı ... Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). ... hukuku mevzuatımızda 5953 sayılı Basın ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hâle gelmektedir. Fazla çalışma, hafta tatili ücreti, ... ... ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri aylık ücrette olduğu gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hâle gelir.

4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi atfı ile hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesine göre kıdem tazminatı borcu bakımından işveren ... sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise tarafların sözleşme (toplu ... sözleşmesi de dâhil) ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibarıyla işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapılarak davacının faiz alacağı bulunmuş ise de davalı tarafından ödenen miktarlar 6098 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı bir şekilde öncelikle asıl borçtan düşülmek suretiyle davacının faiz alacağının kaldığı sonucuna varılmıştır. Bu kabul şekli hatalı olduğu gibi davacının faiz alacağı olarak belirlenen alacağının 6098 sayılı Kanun'un 121 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı şekilde faize faiz yürütülerek hüküm altına alınması da yerinde değildir.

Mahkemece yapılacak ...; gerekirse bilirkişi raporu almak suretiyle davalı tarafından yapılan ödemelerin öncelikle faiz alacağından düşülmesi ve asıl borçtan mahsup yapılırken davacının dönem itibarıyla belirlenen alacaklarından 6098 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasına göre ödenen miktarlar düşülerek davacının bakiye alacak miktarlarının tespit edilmesidir. Ayrıca hükümde temerrüt tarihleri belirtilmeli, davacı en yüksek mevduat faizi talebinde bulunduğundan taleple bağlı kalınarak en yüksek mevduat faizini aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faiziyle hüküm altına alınmalıdır. Belirtilen ilke ve esaslar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11, Karar No: 2017/598, Tarih: 28.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/11 E.  ,  2017/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2011 gün ve 2011/134-167 sayılı hükümlerin katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.04.2013 gün ve 2012/4716 E- 2013/3244 sayılı Kararı ile "maktul ...'in uzun süreden beri sanık ...'yı rahatsız ettiği, yine olay günü sanık ...'yı otobüs durağında gören maktulün seslenmesi üzerine sanığın "ne istiyorsun, git başımdan" dediği, bu sırada iş arkadaşı sanık ...'in yanında sanıklar ...'nin otomobil ile sanık ...'yı almak için geldikleri,...'nın otomobilin arka koltuğuna bindiği, burada şerefsiz gibi kelimeler kullanarak kendisini rahatsız eden kişinin maktul olduğunu söylediği, sanık ...'in idaresindeki araçla maktulün yanından geçerken sanıklar...'ye "inip baksanıza şu adama" dediği, sanık ...'nın da ses çıkartmayarak durumu kabullendiği, daha sonra sanıklar... ile maktul arasında çıkan kavgada sanık ...'in tarafları ayırmaya çalıştığı, darp edilmesi sonucu sert zemine düşen maktulün beyin kanamasına bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda; sanık ...'in sözlerinin sanık ...'nın rahatsız edilmesine tepki niteliğinde olup sanıklar...'yi, maktulü yaralamaya azmettirme ve teşvik niteliğinde olmadığı gözetilerek sanıklar ...'nın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3824, Karar No: 2006/5996, Tarih: 24.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3824 E.  ,  2006/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kocaeli 2.Aile Mahkemesi

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7661, Karar No: 2016/11276, Tarih: 01.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/7661 E.  ,  2016/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, müştekiye ait park halinde bulunan tırdaki iki adet aküyü akü muhafaza kapağını sökerek çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, akü muhafaza kapağının sökülerek kırılmış olması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.