muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41167, Karar No: 2016/4512, Tarih: 16.02.2016

Ne var ki; Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2014/21242E-2015/8377K sayılı onama ilamında, onanmasına karar verilen mahkeme kararında, 2014/12104E-2015/2379K, 2014/14173E-2015/2378K, 2014/10574E-2015/2191K, 2014/10577E-2015/2193K, 2014/10604E-2015/2676K, 2014/10575E-2015/2192K, 2014/10594E-2015/2194K, 2014/10607E-2015/2195K, 2014/10736E-2015/2677K, 2014/12074E-2015/2377K, 2014/12075E-2015/2196K, 2014/12118E-2015/2374K, 2014/12106E-2015/2197K, 2014/12117E-2015/2678K, 2014/15434E-2015/2680K, 2014/15433E-2015/2679K, 2014/15435E-2015/2198K, 2014/15436E-2015/2681K, 2014/15437E-2015/2682 K sayılı düzelterek onamaya ilişkin ilamlarında, düzeltilerek onanmasına karar verilen mahkeme kararlarında hükme esas alınan bilirkişi raporları incelendiğinde; davalı ... tarafından tahsisleri yapılan ve Gaziantep İli Bağlarbaşı mahallesi 259/1 parselde kayıtlı iken imar uygulaması sonucu 259/2, 209/2, 246/2, 213/4 ve 214/4 numaralı parsellere dönüşen alanda bulunan arsaların ifasının imkansız hale geldiği tarih olarak belirlenen 2009 yılında metre kare değerinin 300,00 TL, 2010 yılında ise 320,00 TL olarak belirlendiği görülmüştür. Somut uyuşmazlıkta ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu yerin ifasının imkansız hale geldiği tarih olan 30.10.2009 tarihindeki metrekare değerinin 450,00 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, davalı ... tarafından tahsisi yapılan ve dosya kapsamından aynı yerde bulunduğu anlaşılan arsaların metrekare değerleri arasında bu denli bir fark bulunmasının nedenlerinin raporda ve mahkeme gerekçesinde açıklanmadığı, böylece davalı tarafından tahsisleri yapılan arsaların metrekaresine, ifanın imkansız hale geldiği benzer tarihlerde, farklı değerler biçilerek, neticeten ulaşılacak olan rayiç değerde belirgin bir farklılık oluşturulduğu görülmüştür.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu bağlamda mahkemece hükme esas alınan rapor; hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/613, Karar No: 2017/3058, Tarih: 29.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/613 E.  ,  2017/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 20.03.2017 tarihli dilekçelerinde yer alan ''dosyamın onaylanmasını talep ediyor, müddetnamenin hesaplanarak tarafıma gönderilmesini istiyorum ve benim haberim olmadan Avukatım ...'ın dosyam için göndermiş olduğu temyiz dilekçemin iptalini ve benim göndermiş olduğum 13.03.2017 tarihli dilekçelerimin iptalini talep ediyorum'' şeklindeki beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçmiş olup, temyiz süresi geçtikten sonra 24.04.2017 tarihli dilekçesi ile vazgeçmeden dönmesinin geçerli bir hukuki nedene dayanmadığı ve bu dilekçesindeki temyiz isteğinin süresinde olmadığı anlaşıldığından; CMK'nın 266. ve 298. maddeleri gereğince sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 29.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17017, Karar No: 2014/4791, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17017 E.  ,  2014/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, imar planında eğitim tesis alanında kaldığı anlaşılmıştır.

Davacıların mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamuya özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığından bu idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın Uyuşmazlık Mahkemesi kararları da dikkate alınmak suretiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-b bendinde yer alan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği düşünülerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddi yerine davalı idarenin sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın husumetten reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan ret kararının yukarıdaki gerekçeyle gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1984, Karar No: 2019/4166, Tarih: 04.07.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1984 E.  ,  2019/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık tarafından yakınana karşı yağma suçunun işlendiği saat ile ilgili olarak;

Yakınan ...’ın 23/02/2007 günlü kolluk ve 04/05/2007 günlü oturumdaki beyanlarında; olayın saat 16.15 sıralarında gerçekleştiğini belirtip,

Yakınan ...’ın 23/02/2007 günlü kolluk beyanında olayın yatsı namazı vaktinde, tanık ...’nin 23/02/2007 günlü kolluk beyanında olay zamanını saat 17.15, tanık ...’ın 23/02/2007 günlü kolluk beyanında zaman dilimini saat 18.45, tanık ...’ın 28/02/2007 günlü savcılık beyanında ise bunu 19.00 suları olarak açıkladıkları,

Sanık ise; olay saati ile ilgili olarak 26/02/2007 günlü kolluk beyanında saat 18.30, sulh cezadaki 26/02/2007 günlü sorgusunda saat 19.30, açılan kamu davasının yürütülen yargılama aşamasında olayın saat 14.30 sularında gerçekleştiğini savunup,

23/02/2007 günlü tutanakta; olayın 18.45 sularında bildirildiğine ilişkin açıklamaya yer verildiği,

Bölgede olay günü itibariyle güneşin saat 17.27’de battığının anlaşılması karşısında; olayın gerçekleştiği zaman dilimi konusunda ortaya çıkan açık duraksama dikkate alındığında;

Öncelikle; mağdurlar, sanık ve tanıklardan olay saati ile ilgili açıklama yeniden alınıp sonucuna göre eylemin hukuki vasfının tayini gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1.maddesinin (h) bendi ile uygulama yapılarak temel ceza tayini,

2-) Sanık ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 22/04/2008 günlü hükümle hakkında beraat kararı verilen ...’ın kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra, suça konu malın sanığın sattığını söylediği ...’ın ahırından ele geçirilerek yakınana teslim edildiği, ancak suça konu mal satışından elde ettiği bedelin, satın alan ...’a iade edildiğine dair bir bilginin dosyaya yansımadığı gibi ...’ın 06/11/2007 günlü oturumda “Vermiş olduğu parayı sanığın iade etmediğini” belirtmesi karşısında somut olayda etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesi ile indirim yapılması,

3-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde yazılı, “Seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde yazılı, “Seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4896, Karar No: 2023/1718, Tarih: 18.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4896 E.  ,  2023/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarih, 2015/83 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2020 tarihli hükmün Bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1.Kusur tespitine, ölenin kusurlu olduğuna, çok hızlı olması nedeni ile manevra yapamadığına

2. Sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin bozmayı

gerektirdiğine,

3. Şoför olarak geçimini sağlayan sanığın ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesinin çalışma

hakkını ihlal ettiğine,

4. Tayin edilen cezaya, asgari hadden uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Olay tarihinde sanığın idaresindeki çekici ve bu çekiciye bağlı dorse ile ...-... karayolu üzerinde, saat 08:00 sıralarında, üç şeritli yolun orta şeridinde ... istikametine doğru seyir halinde iken liman kavşağına geldiğinde arkadan gelen trafiği kontrol etmeden sol şeride geçerek geri dönmek için kavşağa girdiği esnada dorsenin ...-... karayolunun sol şeridinde kalan yaklaşık 3 metrelik arka sol kısmına aynı yönde seyir halinde bulunan maktül ...'nun aracının sol ön tarafı ile çarptığı şeklinde maddi olay sabit kabul edilmiş ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Kaza tespit tutanağında her iki sürücünün de kazanın oluşumuda kusurlu olduklarının tespit edilmesi üzerine soruşturma aşamasında trafikçi bilirkişi refakatinde olay mahalinde keşif yapıldığı, 23.12.2014 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporunda ve bu rapor ile uyumlu olan kovuşturma aşamasında yapılan keşif neticesinde alınan 29.09.2015 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 07.01.2016 tarihli heyet raporunda; sanık sürücü sevk ve idaresindeki tır ile seyir halinde olduğu orta şeritten "sol şeridi takiben arkadan gelen otomobile rağmen" orta refüj aralığına kontrolsüzce doğrultu değiştirmiş bu tavrı ile otomobilin seyir şeridinin bir kısmını kapatacak şekilde konumlanarak olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla Asli derecede kusurlu olduğu, maktülün ise sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahalline gelmeden evvel, sağ ön yanda seyreden ve orta refüj aralığına yönelerek önünü kapatan sanık sürücü idaresindeki tırı farkettiğinde yoldaki mevcudiyetini belirtmek adına klakson ikazı ile birlikte tıra çarpmamak adına zamanında etkin fren ve sağa direksiyon tedbirine başvurmamış olmakla tali derecede kusurlu olduğu yönünde görüş verilmiştir.

3.Sanık aşamalardaki savunmalarında aynadan sol şeridi kontrol ettiğini, kavşağa girip dönüşünü tamamlamak üzereyken maktülün kendisine çarptığını, maktülün aracının yasal hız sınırlarının üstünde olması nedeniyle kazanın meydana geldiğinin belirterek üzerine atılı suçlamaları reddetmiş; sanık müdafii son duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

4. Ölenin mirasçıları davaya katılmış ve cezalandırılmasını talep etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Tebliğname Yönünden;

1.Sanığa son söz verilmediği, savunma hakkının kısıtlandığı yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nun (5271 sayılı Kanun) “Delillerin tartışılması” başlıklı 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

İşbu dosyada, sanık müdafiinin tüm celselerde hazır bulunduğu, karar duruşmasından müdafiisi aracılığı ile haberdar olan sanığın, herhangi bir mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı gözetildiğinde bu hususta usul ve yasaya aykırı bir durum tespit edilmediğinden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasını uygulamama gerekçesinin yasal olmadığı yönünden;

İşbu dosyada, sanık müdafiinin tüm celselerde hazır bulunduğu, karar duruşmasından müdafiisi aracılığı ile haberdar olan sanığın, herhangi bir mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı gözetildiğinde bu hususta usul ve yasaya aykırı bir durum tespit edilmediğinden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasını uygulamama gerekçesinin yasal olmadığı yönünden;

Sanığın talimat mahkemesinde alınan savunmasında, asgari ücretle şoför olarak çalıştığını, tazminat ödeyecek durumunun olmadığını beyan etmesi karşısında; Mahkemece sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve asli kusurlu olması göz önüne alınarak hükmedilen hapis cezasını 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1-Kusura ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Sanığın olay tarihindeki idaresindeki tır ile meskun mahalde, tek yönlü ve üç şeritli yolun orta şeridinde seyir halinde iken, liman kavşağına geldiğinde arkadan gelen trafiği kontrol etmeden sol şeride geçerek geri dönmek için kavşağa girdiği esnada dorsenin karayolunun sol şeridinde kalan yaklaşık 3 metrelik arka sol kısmına, aynı yönde seyir halinde bulunan ölen sürücünün aracının sol ön tarafı ile çarptığı, sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda; Yargılamanın tüm aşamalarında düzenlenen trafik bilirkişi raporları ile uyumlu Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesinden alınan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2-Sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği, aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği, mesleği şoförlük olan ve asli kusurlu olan sanığın sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafinin bu konudaki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3.Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden

3.Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/83 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9718, Karar No: 2016/15612, Tarih: 10.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/9718 E.  ,  2016/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suaç sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun görevi yaptırmamak için direnme eylemini tek başına gerçekleştirdiği belirtilmesine karşın, TCK'nın 265/3.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanunu aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak hüküm fıkrasının TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılıp, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın ve sonuç cezanın “3 ay 10 gün karşılığı 2000 TL adli para cezasına” biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.