muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16301, Karar No: 2013/14390, Tarih: 04.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/16301 E.  ,  2013/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası.

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 31.08.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6747, Karar No: 2015/25, Tarih: 14.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/6747 E.  ,  2015/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ...Köyü 122 ada 56 parsel sayılı 69.942,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle çayır niteliği ile ... adına tesbit edilmiştir.

Orman Yönetiminin, 122 ada 56 sayılı parselin önceki zilyedi olan ...’ın Orman Kanununa muhalefet suçundan cezalandırıldığına ilişkin... Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/48-2003/50 sayılı kararı ve tesbit maliki ...’a ait ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/70-2006/33 sayılı mahkumiyet kararının bulunduğu yönündeki itirazı üzerine kadastro komisyonunca taşınmazın malik ve yüzölçüm bölümleri iptal edilerek tutanak aslı ve ekleri yetkisizlikle kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, tesbit maliki ...’a ait ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/70-2006/33 sayılı kararı Yargıtay tarafından bozulmakla 2009/12 Esas numarasını aldığı ve yapılan yargılama sonucu ...’ın delil yetersizliğinden beraatine karar verildiği, temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildiği, bu dosyanın çekişmeli 122 ada 56 sayılı parselin fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ve (B) harfleri ile işaretlenen kesimleriyle dava dışı 122 ada 55 sayılı parselin bir kesimini kapsadığı, ancak, sulh ceza mahkemesindeki dosyada bilirkişilik yapan Orman Mühendisi ...’nunda katılımıyla orman bilirkişi kurulundan alınan rapor ile çekişmeli 122 ada 56 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, ...’ın taşınmazı ekip biçmediği, çayır otlarını biçerek kullandığı, ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığı, sınırda bulunan meradan açma yapıldığı, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği gerekçesiyle çekişmeli taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmiş, Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2011/17423 - 2012/4776 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece; öncelikle, yörede 4342 sayılı Kanun uyarınca ve öncesinde mera tahsis çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tahsisli mera kayıtları, mera tahsis haritası ve mera norm kararları ile ekleri Tarım İl Müdürlüğü ve Özel İdare Müdürlüğünden sorulup istenmeli, en eski tarihli memleket haritası ile 1980-1985 yıllarına ilişkin memleket haritaları ile bu memleket haritalarının yapımında esas alınan hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı bulundukları yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek iki mühendis ve bir harita mühendisinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, memleket haritaları, hava fotoğrafları ve amenajman planı; çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde

nitelendirildiği belirlenmeli; ayrıca, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/48 - 2003/50 sayılı mahkumiyet dosyasında hükme dayanak alınan bilirkişi raporları ekindeki krokinin ölçeği ile kadastro paftası ölçekleri eşitlenerek ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/48-2003/50 sayılı dosyasının kapsadığı alanı ayrı renkli kalemle kadastro paftası üzerinde gösterir şekilde bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, bu şekilde yapılacak araştırma sonucunda taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde yöntemince mera ve zilyetlik araştırması yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmeli...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2013/8172-12012 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında; “İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre Hazine ve Orman Yönetiminin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, fen bilirkişi krokisinde (D) harfi ile işaretli bölümle ilgili olarak ...’ın Narman Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/48-2003/50 sayılı kararı ile Orman Kanununa muhalefet suçundan cezalandırılıp kararın kesinleştiği, daha sonra bu yerin ...’dan satım yoluyla ...’a geçtiği, maddi olguların tesbitine ilişkin ceza mahkemesinin kararının hukuk hâkimini bağlayacağı, taşınmazın karardan sonra el değiştirmiş olmasının sonucu değiştirmeyeceği, kararın etkisinin, halefiyet yoluyla satın alan kişiye de sirayet edeceği, bu nedenlerle, ceza mahkemesi kararı ile orman olduğu belirlenen taşınmazın (D) harfi ile işaretli bölümü yönünden davanın kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası mahkemece, davanın kısmen kabulü ile çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişilerinin 27/05/2013 havale tarihli krokilerinde (D) harfiyle gösterilen 3000 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman vasfıyla Hazine adına, geriye kalan 66.942,28 m2 yüzölçümündeki bölümün ise çayır niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14/01/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/909, Karar No: 2019/3695, Tarih: 30.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/909 E.  ,  2019/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı inşaat karşılığı sözleşmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş,görevli ve yetkili ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalı arsa sahibi ile aralarında düzenlenen 29.01.2016 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre sözleşmeden hemen sonra Kadastro Müdürlüğüne başvurarak ada parsel bazında düzeltim yaptırdıklarını, düzeltim tamamlandıktan sonra taşınmazın eğiminin %45 civarında olması sebebi ile bu yer için özel ön proje geliştirdiklerini, ön projenin Yalova Belediyesi İmar Müdürlüğü'nün görüşüne sunulduğunu, bu aşamada iken davalının 24.04.2016 tarihli ihtarnameyi göndererek sözleşmeyi feshettiğini, davalının fesih sebebi olarak ileri sürdüğü iddiaların mesnetsiz olduğunu, davalının sözleşmeyi haksız feshetmesi sonucu kazanç kaybına uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında davacı şirketin sözleşmeden sonra hiç bir çalışma yapmadığını, tapu harçları ve proje masraflarını da ödemediğinden iki ay beklediklerini, sonradan davacının inşaatı yapacak maddi durumunun olmadığını öğrendiklerini bu nedenle sözleşmeyi haklı feshettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında davacı şirketin sözleşmeden sonra hiç bir çalışma yapmadığını, tapu harçları ve proje masraflarını da ödemediğinden iki ay beklediklerini, sonradan davacının inşaatı yapacak maddi durumunun olmadığını öğrendiklerini bu nedenle sözleşmeyi haklı feshettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince sözleşmeye göre davacının sözleşme tarihinden itibaren altı ay içerisinde projelerin hazırlanması, inşaat ruhsatının alınması, kat irtifakının kurulması ve yirmi dört ay içerisinde de iskan alınarak dairelerin arsa sahibine teslim etmeyi üstlendiği, inşaat sözleşmesinde davacı vekili olarak gözüken ...'ın inşaat şirketini temsile yetkili olmadığı, inşaata başlamadan önce inşaat için yapılması gereken ön hazırlıkların davacı tarafından yerine getirilmediği, projenin hazırlanmadığı, belediyeye ruhsat başvurusunda bulunulmadığı, mahallinde yapılan keşifte inşaata başlanmadığı, inşaat ile ilgili hiç bir girişimin olmadığı, sözleşmenin yapıldığı tarih ile fesih ihtarnamesinin düzenlendiği tarih arasındaki süre gözetildiğinde davacının bu süre içinde inşaata başlayabilme ihtimalinin bulunmadığı, sözleşme hükümlerine göre yüklenicinin yükümlülüğünde olduğu inşaatın hiç başlanmamış olması nedeniyle zararının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sözleşmede inşaata başlamak için kararlaştırılan 6 aylık sürenin sonu olan 29.07.2016 tarihinden önce sözleşmenin arsa sahibi tarafından 27.04.2016 tarihinde feshedilmesi ile feshin haksız olduğu, davacı yüklenicinin fesih sebebine göre menfi zararlarını isteyebilir ise de dosya münderacatında usulen ispatlanmış bir zararı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan 29.01.2016 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesine göre imar durumunun alınmasından sonra altı ay içerisinde projelerin hazırlanması, inşaat ruhsatının alınması, kat irtifakının kurulması ve yirmi dört ay içerisinde de iskan alınarak dairelerin arsa sahibine teslim edilmesinin kabul edildiği, ilk altı aylık sürenin dolmasından önce davalı arsa sahibinin 27.04.2016 tarihli ihtarnameyi göndererek inşaatla ilgili faaliyetin bulunmadığı, yüklenicinin maddi zorluk içerisinde bulunduğu iddialarıyla sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Sözleşmede inşaat ruhsatının alınması ile ilgili 6 aylık sürenin öngörüldüğü, ancak bu süre dahi beklenilmeksizin davalı tarafından soyut gerekçeler ile sözleşmenin haksız olarak tek yanlı feshedildiği anlaşılmaktadır. Nitekim arsa sahibinin fesihte haksız olduğu ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 10. Hukuk Dairesi tarafından da kabul edilmiş, bu gerekçe davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmemiştir.

Bu durumda davacı yüklenicinin müspet zarar kapsamında “kazanç kaybını” istemekte haklı olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarına göre eser sözleşmesinin karşı tarafın kusuru ile feshi halinde kâr kaybının hesabında 6098 sayılı TBK'nın 408. ve 438. maddesi hükmünde öngörülen yöntemin uygulanması gerekir. Sözü edilen bu yöntem “kesinti yöntemi”dir. Kesinti yöntemine göre davacı yüklenicinin

yapılmayan sözleşme konusu işlerden ötürü mahrum kaldığı kârın hesaplanabilmesi için; yapılmayan işin sözleşmesinin feshi tarihindeki bedeli saptandıktan sonra, bu bedelden yüklenicinin işi tamamlamaması nedeniyle tasarruf ettiği malzeme ve işçilik bedelleri ile genel giderleri, bu süre içinde başka bir iş bulup çalışmışsa elde ettiği kâr, başka bir iş bulmaktan kasten kaçınmışsa elde etmekten kaçındığı kâr tespit ettirilip, yapılmayan iş bedelinden çıkarmak suretiyle bulunan miktarın kâr kaybı olduğunun kabulüyle davalı arsa sahiplerinden tahsiline karar vermek gerekir. O nedenle mahkemece yapılacak iş; bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile yukarıda belirtildiği şekilde davacı yüklenicinin kâr kaybı alacağı hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesinden ibaret iken, belge sunulmadığı gerekçesiyle eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, verilen hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kararı başvurunun esastan reddi kararına ilişkin olduğundan HMK 373/1. maddesi gereğince başvurunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve bozma kararı doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

30.09.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8657, Karar No: 2020/12579, Tarih: 20.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/8657 E.  ,  2020/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4769, Karar No: 2024/6194, Tarih: 28.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4769 E.  ,  2024/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3764 E., 2024/135 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 48. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/151 E., 2023/240 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi yönünden davanın reddine karar verilmiş olup, dava değeri veya tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti değeri; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18324, Karar No: 2014/10823, Tarih: 29.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18324 E.  ,  2014/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hükmü tesisi aleyhe temyiz olmadığında bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4998, Karar No: 2025/938, Tarih: 20.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/4998 E.  ,  2025/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/68 E., 2023/786 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Davalı Şener Uygur karar tarihinden sonra öldüğünden mirasçılık belgesinin temini ile tespit edilen mirasçılarına usulüne uygun gerekçeli karar tebliği,

2. Davacı ...’in karar tarihinden sonra 19.04.2024 tarihinde öldüğü, 09.07.2024 tarihinde söz konusu davacının vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak vekalet ilişkisi ölüm ile son bulacağından davacı ...’in mirasçılık belgesinin temini ile tespit edilen mirasçılarına usulüne uygun gerekçeli karar tebliği,

Bu itibarla sözü edilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılması üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.