muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5609, Karar No: 2018/3205, Tarih: 24.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5609 E.  ,  2018/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur ...’ın 01.03.2013 tarihli celsede alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmiş olması karşısında, mağdur beyanlarına karşı mağdur vekilinin beyanları üstün tutulamayacağından, temyiz yasa yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 18/05/2011 tarih ve 1545 sayılı Beyoğlu Adli Tıp Şube Müdürlüğünde alınan raporda “ SSÇ'nin yağmaya teşebbüs suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğinin” bildirilmesine karşın, dosya içerisinde bulunan ve sanığın yargılaması devam eden başka bir dosyasından hırsızlık eylemi nedeniyle alınmış 24.06.2011 tarihli Sosyal İnceleme Raporunda “Çocuğun 7 yaşındayken geçirdiği beyin sarsıntısından sonra algılamasında ve iletişiminde gerileme olduğu bilgisi de göz önünde bulundurulduğunda, her ne kadar hakkında Şişli Adli Tıp Müdürlüğü tarafından verilen, 1719 nolu ve 24.03.2010 tarihli rapor “açıktan hırsızlık suçunun anlam ve sonuçlarını kavrayacak derecede fiili algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu kanaatini” bildirse de çocuğun zeka ve muhakeme yeteneğinin ayrıntılı olarak incelenmesi için Cerrahpaşa Tıp Fakültesi

Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı’na yönlendirilmesinin yararına olacağının” belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/968, Karar No: 2022/2925, Tarih: 07.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/968 E.  ,  2022/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.11.2019 tarih ve 2019/66 E. - 2019/1288 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, 28.09.2020 tarihli tavzih talebinin reddine dair ek kararı ise davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın, müvekkili şirket ve distiribütör ile 01/10/2011 tarihinde imzaladığı sözleşmenin 2.maddesi gereği müvekkili şirketin pazarlama, dağıtım ve satışını gerçekleştirdiği bira ürünlerini satmayı ve bulundurmayı, 9/b maddesi gereği satışı azaltacak davranış ve eylem içerisine girmemeyi, 9/p maddesi gereği sözleşme konusu şirket ürünlerini bizzat şirketten, bayi/distiribütöründen almayı kabul ve taahhüt ettiğini, davalının bu taahhüdü yerine getirmeyip 13/06/2014 tarihinden bu yana ürün almayarak sözleşmeyi ihlal ettiğini, sözleşmenin ihtarname ile müvekkili şirket tarafından feshedildiğini, sözleşmenin 16. maddesine göre davalının her türlü mali yardım ve katkıyı nakden ve defaten ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalı tarafa 17.700,00 TL lik nakit katkı verildiğini ileri sürerek davanın kabulü ile 17.700,00 TL tutarındaki mali katkının dava tarihinden itibaren en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işletmesi niteliği gereği yoğunluklu olarak bira tüketilen bir yer olmadığını, balık ve et restaurantı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, sözleşme uyarınca davalının davacıdan ürün almayı taahhüt ettiği, davacının da bunun karşılığında 17.700,00 TL katkı payını davalıya ödediği, sözleşmenin 16 maddesi hükmü gereğince davalının sözleşme hükümlerini ihlal etmesi halinde davacı tarafından yapılan her türlü mali yardım, katkılar ve her türlü sabit yatırım harcamalarının tümünü ödemeyi kabul ettiği, davalı vekilinin cevap dilekçesinde müvekkilinin işletmesinin davacının ürünün satışının az olduğu bir yer olduğunu, müvekkilinin davacıdan ürün almadığını dolaylı olarak ikrar etmiş olduğu, davalının sözleşmeye riayet etmediği ve satışını vaat ettiği ürünlerinin satışını yapmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 17.000,00 TL katkı payı alacağının dava tarihi olan

28/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davacı vekili maddi hatanın giderilmesini talep etmiş, 28.09.2020 tarihli ek kararla davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

28/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davacı vekili maddi hatanın giderilmesini talep etmiş, 28.09.2020 tarihli ek kararla davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 28.09.2020 tarihli ek karar ise davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı vekili, gerekçeli kararda 17.700.-TL şeklinde hüküm kurulması gerekirken 17.000.-TL şeklinde hüküm kurulduğunu ileri sürerek tavzih talebinde bulunmuş, ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmesi üzerine davacı vekili bu nedenle ek kararın bozulmasını istemiştir. Mahkemece karar gerekçesinde 17.700.-TL katkı payının ödendiği ve davanın kabulüne karar verildiği belirtilmiş olup, maddi hata sonucu hüküm fıkrasında 17.000.-TL yazıldığı anlaşılmaktadır. O halde hükümde maddi hata olduğunun kabulü ile kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekir ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1. fıkrasında yer alan “17.000,00 TL ” ibaresi çıkarılarak yerine “17.700,00 TL” ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.154,69 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2610, Karar No: 2015/2554, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2610 E.  ,  2015/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/3439, Karar No: 2009/7094, Tarih: 13.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/3439 E.  ,  2009/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu Aile Mahkemesi

TARİHİ : 18.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı koca 20.09.2005 tarihinde açtığı ilk boşanma davasından 05.12.2005 tarihinde feragat etmiş olmakla olayları en azından hoşgörü ile karşılamış sayılır. Bu tarihten sonra taraflar biraraya gelmediği gibi, kadından kaynaklanan bir olayın varlığı da kanıtlanmamıştır. Boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak Ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-davacı kadının ayrı yaşamakta ve nafaka talep etmekte haklı olduğu kanıtlanmıştır. Davalı-davacı kadının tedbir nafakası davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.04.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12669, Karar No: 2020/10332, Tarih: 17.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/12669 E.  ,  2020/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk müdafinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19771, Karar No: 2012/4090, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19771 E.  ,  2012/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.02.2010 gün ve 2009/780 Esas, 2010/80 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı eylemin 765 sayılı TCK.nın 421/2. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 07.02.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8915, Karar No: 2014/4669, Tarih: 17.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8915 E.  ,  2014/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı Yasa'nın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 44.maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup, lehine maktu vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca vekalet ücreti tayinine ilişkin 9. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyoruz.

KARŞI OY

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2012/11926, Karar No: 2014/5240, Tarih: 20.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/11926 E.  ,  2014/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, mahallelerinde bulunan apartmanın önünde oynayan katılan ...'ın yanına geldiği, akabinde “... baban bana para verdi senin bisikletinin çamurluğunu, frenini ayarlayacağım, yaptıracağım“ diyerek katılandan kendisini bisikletiyle takip etmesini istediği, katılan ...'ın da buna inanarak bisikletiyle sanığı takip ettiği, bu sırada sanığın cep telefonuyla katılan ...'ın babası diğer katılan ... ile konuşuyormuş gibi yaparak “... bey ben ... ile gidiyorum bisikleti daha sonra getiririm... eve dönsün mü ?” diye söylediği, katılan ...'ın cep telefonundan babasıyla görüşmek istediğini beyan etmesi üzerine sanığın kontörünün bittiğini söyleyerek telefonu vermediği, daha sonra katılan ...'a “sen eve git ben bisikleti yaptırıp akşam getireceğim” diyerek suça konu bisikleti alıp giderek haksız menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3361, Karar No: 2021/640, Tarih: 27.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3361 E.  ,  2021/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenleme ile 5846 sayılı Kanun’un 20 ve devamı maddeleri uyarınca mali hakların, işleme, çoğaltma, yayma, temsil ile işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim haklarını kapsadığı göz önünde bulundurularak;

Şikayetçilerden ... meslek birliğinin yetki belgelerinin genel nitelikte bulunduğu, hangi eser için şikayet ve dava hakkının verildiğine ilişkin belge sunulmadığından, ... meslek birliği yönünden de kendi bünyesinde oluşturduğu veri tabanının hak sahipliği belgesi olarak kabul edilemeyeceğinden katılanların şikayet hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 27.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1092, Karar No: 2015/1634, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1092 E.  ,  2015/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8834, Karar No: 2016/9162, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8834 E.  ,  2016/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca kısıtlı adayına vasi atanmasına ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... Mah. 6293 Sk No:3 .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yerinin "... Cad. No:75 ... Apt. D:2 .../..." olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de "Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir."

... Cumhuriyeti ... Başkonsolosluğunca verilen yazı cevabına göre kısıtlı adayının Türkiye'de sakin olduğu yerin "... Cad. No:75 ... Apt. D:2 .../..." adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.