muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25316, Karar No: 2018/5137, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/25316 E.  ,  2018/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili , asıl ve birleşen davada müvekkilinin davalı ... Ltd.Şti. işçisi olarak dava dışı Eti Bank Genel Müdürlüğü işyerinde temizlik işçisi olarak 4857 sayılı yasaya tabi olarak işe başladığını 31.12.1999 tarihine kadar bu işyerinde çalıştıklarını, davalı ... Ltd.Şti.'nin yeni aldığı ihale sonucu, bu kez yine dava dışı Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü işyerinde 01.01.2000 tarihinde işe başladığını, 31.12.2002 tarihine kadar bu işyerinde çalıştığını, sonasında davalı ... Şirketinin diğer davalı ÖSYM'nin ihalesini aldığını, bu nedenle 01.01.2003 tarihinden itibaren bu işyerinde çalışmaya başladığını, 2008 yılında ihaleyi başka bir firmanın kazandığını ancak davacının bu işyerinde çalışmaya devam ettiğini, 31.12.2009 yılında ihaleyi yeni alan firma tarafından işine son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin , fazla çalışma alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar ÖSYM ile ... Kimya Ltd.Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosya kapsamından, davacının 02.12.1991-29.02.2000 yılları arasında davalı ... San. Tic. Ltd. Şti işçisi olarak bu şirket tarafından ihale ile iş alınan farklı işverenlere ait işyerlerinde, 11.03.2000 tarihinden 30.04.2007 tarihine kadar yine davalı alt işveren ... Kimya San. Tic. Ltd. Şti nezdinde bu kez davalı asıl işveren ... işyerinde temizlik işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının 11.03.2000 tarihine kadar hak kazandığı ancak kullanmadığı feshe bağlı alacak olan yıllık izin ücreti alacağından yanlızca davalı ... San. Tic. Ltd. Şti 'nin sorumlu tutulması gerekirken davacının tüm çalışma süresi esas alınarak hesaplanan izin alacağından asıl işveren ÖSYM ve son alt işveren ... İnşaat Taahhüt ve Tic. Ltd. Şti 'nin müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6732, Karar No: 2022/7262, Tarih: 25.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6732 E.  ,  2022/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yakalandığı yer mahkemesinde alınan savunmasında müdafi talebinde bulunmadığı gibi 5271 sayılı CMK'nin 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da olmamasına rağmen gerekçeli kararın sanığın savunması alındığı esnada mahkemenin istemi üzerine baro tarafından atanan müdafiye tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağı anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32/2. maddesinde yer alan “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.” hükmü uyarınca sanığın 02.09.2015 tarihi itibarıyla bu kararın infazına başlanması nedeniyle karardan haberdar olduğu halde sanığın vekalet verdiği müdafisinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.12.2015 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2966, Karar No: 2019/7389, Tarih: 18.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2966 E.  ,  2019/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15/11/2006 tarihli borç ikrarına havi yazılı belgeye istinaden davalı ...’dan 4.000,00 Euro alacaklı olduğunu, borcun ödenmemesinden ötürü başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ancak itirazının soyut olduğunu, davalının ... 3.İcra Müdürlüğünün 2012/7141 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazının iptaline, davalı aleyhine %40 oranında icra inkara tazminatına hükmedilmesine ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı eşe borcu olmadığını, belgedeki imzayı kabul etmediğini, böyle bir imzayı attığını dahi hatırlamadığını, eşler arasında boşanmanın 17.03.2010 tarihinde kesinleştiğini, eşler arasında her türlü alacağın boşanmanın kesinleşmesinden sonra ancak 1 yıl içinde istenebileceğini dolayısıyla alacağın zaman aşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, 15/11/2006 tarihli ve davalının isim ve imzasını taşıyan belgedeki Emine Kök adına atılan imzanın davalının eli mahsulü olduğu bildirilmiş, davalının 15/11/2006 tarihli belgeyi imzaladığı ve söz konusu belgedeki imzanın davalının eli ürünü olduğu sabit olduğundan davanın kısmen kabulüne, ... 3.İcra Dairesinin 2011/7141 sayılı takip dosyasına davalının yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 4.000,00 Euro asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarınca euro cinsi üzerinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının tahsiline, işlemiş faiz yönünden istemin reddine,alacağın likit olması nedeniyle 4.000,00 Euro'nun takip tarihi itibariyle % 20'si oranında karşılığı olan 1.850,08-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı delil listesinde ‘yemin’ deliline de dayandığını açıkça belirtmiş olmasına rağmen HMK m. 225 vd hükümleri gereğince mahkemece davalıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

1-Davalı delil listesinde ‘yemin’ deliline de dayandığını açıkça belirtmiş olmasına rağmen HMK m. 225 vd hükümleri gereğince mahkemece davalıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8953, Karar No: 2016/9224, Tarih: 31.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8953 E.  ,  2016/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, silahla kasten yaralamaya teşebbüs

Hüküm : Beraat

Sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma, sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın idaresindeki çekici ile diğer sanık ...'ı hatalı şekilde solladığına ve bu şekildeki eylemi ile kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığını tehlikeye soktuğuna ilişkin diğer sanığın suçlayıcı beyanları dışında mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; mahalli Cumhuriyet savcısının sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay tarihinde sanık ...'ın idaresindeki beton mikseri ile sanık ...'ın idaresindeki tırı solladığı, bunun üzerine sanık ...'ın diğer aracın peşinden giderek, aracını ...in aracının önüne kırdığı ve aracı durdurduğu, arabadan inerek elindeki çekiçle ...'ın üzerine yürüdüğü, ...'ın araçtan inmeyerek polis imdat hattını araması üzerine, kolluk kuvvetlerinin olay yerine intikal ettiği, dosyada mevcut 26/04/2014 tarihli ihbar ve olay tutanağına göre sanık ...'ın alınan beyanında "uyarma amacı ile ...'i durdurmaya çalıştığını fakat durmaması üzerine aracın önünü keserek durdurduğunu, aracında bulunan çekici alarak şahsın yanına gittiğini, şahsın arabadan aşağıya inmediğini" beyan ettiği, bu şekilde tevil yollu ikrarı olan sanığın, idaresindeki tır ile süratli şekilde seyreden ...'ın aracını takip edip, onu tehlikeye düşürecek şekilde önüne geçerek durdurması şeklindeki eylemi ile TCK'nın 179/2. maddesindeki suçun oluştuğu, ayrıca ele geçirilen çekiç ile ...'in yanına gittiği ve araçtan inmemesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı ve yaralama amacı ile hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve bilinçli taksirle yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçelerle her iki suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5129, Karar No: 2016/6153, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5129 E.  ,  2016/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesâyet hukukuna ilişkin davada Söğüt Sulh Hukuk ve Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, anne-babası boşanan ve velâyet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Söğüt Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise ... 17/12/2015 tarihli yazılarında kısıtlı adayının babası ...'in beyanında; kızı ...'in kendisi ile “” kaldığını beyan beyan ettiği, kısıtlı adayının görevlilerce anılan adreste oturduğunun teyit edildiğinin tutanak altına alındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 21.maddesine göre velâyet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

... 17/12/2015 tarihli yazısından küçüğün, babası ile birlikte “...” adresinde ikâmet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Söğüt Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Söğüt Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8188, Karar No: 2021/15582, Tarih: 08.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8188 E.  ,  2021/15582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, isveç sigorta başlangıç tarihinin sigorta başlangıcı olarak kabulü ile 01/07/2015'ten itibaren yaşlılık bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ....Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararı sonrası, ... Bölge Adliye Mahkemesi ....Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıdaki temyiz harcının istek halinde davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7254, Karar No: 2008/8054, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7254 E.  ,  2008/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.10.2006 gün ve 2006/9625 - 10969 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi ile Dairemizin 16.10.2006 tarih 2006/9625 - 10969 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen Pozantı İlçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950 - 1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur Mahallesinde bulunan 1200 - 1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8 - 1836 Esas, 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkes tarafından bilinen maruf ve meşhur "Tekir Yaylası'dır). Burası ülkemizin en büyük yaylalarından bir olup, davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2. maddesine göre "Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz". Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği, tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın "yayla" olma özelliğini kaybettirmez. Bilinen bu gerçekler karşısında davanın kabulüne karar verilmesi yerinde olduğundan kararın onanması gerekmiştir.

Ancak; Dairemizin onama kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir" hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre, olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.10.2006 tarih ve 2006/9625 - 10969 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.