muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1118, Karar No: 2016/7623, Tarih: 16.03.2016

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6040, Karar No: 2020/15100, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6040 E.  ,  2020/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 12.08.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19685, Karar No: 2007/23516, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19685 E.  ,  2007/23516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle ilk ... prim kesintisinin yapıldığı ayı takip eden ay başı itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Davacının, sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin 20.5.1998 tarihinde yapıldığından bu tarihi takip eden ay başı olan 1.6.1998 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi gerekirken, Mahkemece, maddi hata sonucu, sigortalılığın 1.5.1998 tarihinden itibaren başlatılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “01.05.1998” tarihinin silinerek, yerine “01.06.1998” tarihinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10712, Karar No: 2021/7733, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10712 E.  ,  2021/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14085, Karar No: 2010/7036, Tarih: 25.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14085 E.  ,  2010/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmün gerekçesinde sanık hakkındaki C.Savcısının iddialarının bulunması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, parkta uyuyan yakınanın pantolon cebinde bulunan telefon ve parasını alması biçiminde gelişen eyleminin 765 sayılı TCK’nın 491/ilk ( 5237 sayılı Yasanın 141/1.) maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yasa hükmüne yanlış anlam verilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yankesicilik suçunu oluşturduğu kabulüyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCY’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

4-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14867, Karar No: 2022/93, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14867 E.  ,  2022/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakan ...'nın UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğinde son yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, 335 Sokak, No:3 İç Kapı No:8 .../..." olduğu, davacı ... Tarakçı'nın son yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, 335 Sokak, No:5 Nur Apartmanı, .../..." olduğu, davacı ...'ın UYAP sisteminden yapılan incelemede Türkiye'deki son yerleşim yeri adresinin tespit edilemediği, kesin yetkinin dava şartı olduğu ve yargılamanın her aşamasında mahkemece nazara alınması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, HMK'nın 382/2-c-6. maddesi uyarınca mirasçılık belgesi verilmesi davası çekişmesiz yargı işi olduğu, TMK'nın 384. maddesi uyarınca da aksine hüküm bulunmadıkça çekişmesiz yargı işlerinde talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu yine HMK'nın 11/3. maddesi uyarınca yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiş olup düzenlemelerden de mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp dosyada taraflarça ileri sürülen yetki itirazı da bulunmadığından kesin yetki kuralının bulunmadığı davalarda mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin dava 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi ve HMK'nın 382. maddesinde çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış 384. maddede ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, HMK'nın 11/3. maddesinde ise mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı bulunmayıp, yetki itirazı da olmadığına göre, davanın açıldığı ilk mahkeme olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin

YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6847, Karar No: 2018/2067, Tarih: 21.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6847 E.  ,  2018/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmazların kadastro tutanaklarının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; dava konusu taşınmazların kadastro tutanaklarının aslı ile aynı yer 101 ada 1 parsel numaralı parselin kadastro tutanağının aslı bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına alınmalı,

2-Gerekçeli karar başlığında davacı olarak gösterilen ve gerekçeli karar içeriğinde birleşen dosya davacısı oldukları anlaşılan ..., ..., ... ve ...’nun davacısı oldukları dosyalar dosya arasına alınmalı,

3-Davalılardan ...’nın tutunduğu ve dosyada fotokopisi bulunan 26/01/1967 tarih ve 17 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini sıralı bir şekilde gösteren kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtilmeli,

4-3 nolu bentte yazılı tapu kaydı içeriğinden .....e Hukuk Mahkemesinin 07/12/1960 tarih ve 1972/202 sayılı ilamı ile oluştuğu yazılı bulunduğundan, mahkeme kaleminden, arşivden ve tapu müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılarak (karar tarihi ve numara ve kişi isimlerinden ayrı ayrı araştırılmalıdır) tescil ilamı ve varsa krokisi getirtilip dosya arasına alınmalı,

5-Dava konusu taşınmazları gösterir yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafları ile bunlardan üretilen memleket haritaları, kadastro tespit tarihinden 20 yıl öncesine en yakın tarihli hava fotoğrafı ve 1959 tarihli hava fotoğrafından üretilen memleket haritası ile 1972 tarihli memleket haritasına dayanak hava fotoğrafları bulundukları yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek; (dosyada uygulama ve araştırmada kullanıldığı belirtilen 1959 tarihli hava fotoğrafı ve 1972 tarihli memleket haritaları dahil olmak üzere) hava fotoğraflarının ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita ve hava fotoğrafları komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türün, açıklık alanlarla veya orman alanıyla bütünlük teşkil edip etmediğini, kullanım sınırı bulunup bulunmadığını, kullanılan yerlerden olup olmadığını, üzerinde kullanım varsa niteliğini belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulmalı,

-2- 2016/6847-2018/2067

-2- 2016/6847-2018/2067

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9029, Karar No: 2018/1101, Tarih: 23.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/9029 E.  ,  2018/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

K A R A R

Davacı vasi, ortak miras bırakandan intikal eden taşınmazlarda kısıtlının payının satışı için izin verilmesini istemiş. Mahkemenin 17/11/2015 tarihli kararı ile talebin kabulüne, ... İli, ... İlçesi ... Mahallesinde bulunan 124 ada 145 parselde kain C blok 2 nolu tripleks mesken vasfındaki taşınmazın 130.000,00 TL'den az olmamak üzere, ... İli, ... İlçesi 2. ... Bey Mah. 1440 ada 3 parselde kain A blok zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün ise 75.000,00 TL'den az olmamak üzere vasiye pazarlık usulü ile satışı için yetki ve izin verilmesine karar verilmiş, denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesi'nin 01/12/2015 tarih 2015/234 D.İŞ 2015/235 Karar sayılı kararı ile sulh hukuk mahkemesi'nin 17/11/2015 tarih 2015/887 Esas, 2015/1451 Karar sayılı, vasi ... ...'a pazarlık usulü satış için yetki ve izin verilmesine ilişkin kararın TMK'nun 463/5. maddesi gereğince onaylanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, mirasçı ...; sulh hukuk mahkemesi tarafından talebe konu taşınmazlarda kısıtlının payının satışı için yetki ve izin verilmesi gerekirken taşınmazların tamamının satışı için izin verildiğini açıklayarak kararın kısıtlının payının satışına izin olarak düzeltilmesini istemiş, sulh hukuk mahkemesinin 06.05.2016 tarihli kararı ile talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm talep eden mirasçı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 396. maddesinde, vesayet organlarının vesayet daireleri ile vasi ve kayyımlar. 397. maddesinde de kamu vesayetinin vesayet makamı ve denetim makamından oluşan vesayet daireleri tarafından yürütüleceği, vesayet makamının sulh hukuk mahkemesi, denetim makamının ise asliye hukuk mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır. Kanun koyucu kamu vesayetinde vesayet organı vasiler ile vesayet daireleri sulh ve asliye mahkemesi arasında 461. maddede bir hiyerarşi kurarak, vesayet makamı sulh hukuk mahkemesinin vasinin eylem ve işlemlerine karşı, denetim makamı asliye hukuk mahkemesinin de sulh hukuk mahkemesinin kararlarına karşı şikayet ve itiraz merci olduğu belirlenmiş; 488. maddesinde ise, ilgililerin vesayet makamının, vesayetin idaresiyle ilgili olarak aldığı kararlara karşı, tebliğinden itibaren on gün içinde itiraz edebileceği, denetim makamının gerektiğinde duruşma da yaparak bu itirazı kesin olarak karara bağlayacağını belirlemiştir. Bu bakımdan vesayet makamının, vesayetin idaresiyle ilgili olarak aldığı kararların temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşıldığından, istem konusunda denetim makamınca bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine İADESİNE, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21006, Karar No: 2016/13872, Tarih: 27.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21006 E.  ,  2016/13872 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

...

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının diğer davalı şirket işçisi olduğundan husumet yöneltilemeyeceğini savunurken diğer davalı ... vekili ise davacının iş sözleşmesinin işin bitimi nedeniyle sona erdiğini, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, davacının işten ayrılmasında diğer davalının belirleyici olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece taraflar arasnıda asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştırılıp iş aktinin de geçerli neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının ...'ndeki işe iadesine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda mahkemece, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında davacının davalılardan -ki mahkemece asıl işveren kabul edildiği halde- ...'ndeki işe iadesine şeklinde hüküm kurularak sonuca gidilmiştir. Oysa bu kabul şekli gerekçe ile açık bir çelişkinin ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Yapılacak iş; davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğini belirlemek ve bu niteliği uygun şekilde hüküm fıkrası oluşturmak olup bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harçlarının istek halinde davalı şirkete iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/3843, Karar No: 2009/6673, Tarih: 08.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3843 E.  ,  2009/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26.12.2007