muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3043, Karar No: 2015/6229, Tarih: 25.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3043 E.  ,  2015/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu eşyaların bulunduğu yerin, katılanın evinin deposunda olduğu ve katılanın ifadesinde bu deponun anahtarını evin duvarına bazen de cam kenarına bıraktığını ve bunu da evde alçı işi yapan suça sürüklenen çocuğun bildiğini beyan etmesi ve görgü tespit tutanağında söz konusu yerin kapısında her hangi bir zorlama izi olmadığının belirtilmesine göre, deponun anahtarının bulunduğu yerden alınarak kapısının açılması suretiyle hırsızlık suçunun işlenmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı ...'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuğun 15.02.2012, 14.03.2012, 28.03.2012 ve kısa kararın verildiği 18.04.2012 tarihli duruşmalarda 18 yaşını doldurmuş olmasına göre, 5271 sayılı CMK'nın 182. maddesi uyarınca duruşmaların açık yapılması gerekirken kapalı yapılması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı ...'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

4-Suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6410, Karar No: 2018/5304, Tarih: 16.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/6410 E.  ,  2018/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 17.06.2013 günü davalı ... 'a ait elektrik hattındaki arıza neticesinde yangın çıktığını, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü ... Mezrası, ... Köyü ... Mezrası, ... Köyü ... Mezrası'nda hasada hazır durumdaki arazilerdeki ekinlerin yandığını, kendisine ait de ... köyü 154 no.lu parsel ve Sayarlar köyü 102, 111, 112 parselde tapuya kayıtlı taşınmazlardaki ekinlerin tamamına yakınının yandığını, buğday ekili olup yanan ekinlerin toplam alanının ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/68 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespit neticesinde 301.531,63 m2 olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen olayın tamamen davalının kusurundan kaynaklandığını, kendisinin hasada hazır durumdaki buğdayın ve samanın gelirinden mahrum kalmak suretiyle maddi zarara uğradığını ayrıca, topraktaki minerallerin de yangın neticesinde zarar gördüğünden gelecek sene için arazisinde verim düşüklüğü olacağını, yanan buğday başaklarından tarlaya dökülen buğday tanelerinin bir kısımının gelecek yılki ekimde tekrar filizlenip ekilecek ürüne karışıp ürünün kalitesini düşüreceğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 90.000,00 TL maddi tazminatın 17.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı; öncelikle yokluklarında yapılan delil tespitine ilişkin bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, dava konusu yangının elektrik hatlarındaki arızadan kaynaklandığına dair herhangi bir delil ve emare olmadığını, yangının elektrik hattından başka fiil ve eylemlerden çıkma ihtimalinin de bulunduğunu, kendilerine atfı kabil bir kusur olmadığını, meydana gelen zararla aralarında illiyet bağı bulunmadığını, yangının kendilerine ait iletkenlerden kaynaklandığı kabul edilse bile davacının basit koruyucu önlemleri alarak zararı önleyebilecekken bunu yapmadığından ağır kusurlu olduğunu, olayda kaçınılmazlık olgusunun incelenmesi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; olay tarihinde davalıya ait elektrik hatlarındaki çıkan yangının davacının ekili ürünlerinin bulunduğu tarlalarına sirayet etmesi sonucu davacının ürünlerinin yandığı, kusur hususunda elektrik bilirkişilerinden ayrı ayrı rapor alındığı ve kusura ilişkin her iki raporda da davalı kuruma ve davacıya farklı oranlarda kusur verildiği, davalının sorumluluğu tehlike sorumluluğuna dayanmakta olup, tehlike sorumluluğu nedeniyle davacının kusuru nedeniyle tazminat miktarından indirim yapılamayacağı gerekçesi ile davacı yönünden kusur indirimi yapılmamış davanın kısmen kabulü ile 89.165,92 TL'nin 17.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.Buna göre, elektrik İletim direkleri de maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, elektrik İletim direklerinin sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.Bunun yanında; TBK'nun 51/1. (BK'nun 43/1) maddesinde; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler." hükmü getirilmiştir.Buna göre; zararın kapsamının tayininde, zarar gören davacının da zararın meydana gelmesinde kusurunun olup olmadığının araştırılıp, tartışılması gerekir. Zira; TBK'nın 52/1. (BK m.44/1) maddesi gereğince; zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş, yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.Somut olayda mevcut delil durumuna göre, davaya konu yangının; davalıya ait elektrik hattındaki aşırı akımdan dolayı orta gelirim sigortasının atmış olması nedeniyle sigortadan çıkan kıvılcım sebebi ile çıkmış olduğu anlaşılmaktadır.Ne var ki mahkemece; davaya konu olan yangına sebebiyet veren elektrik nakil hattının davacıya ait tarlada olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.O halde mahkemece; öncelikle davaya konu olan elektrik nakil hattının davacıya ait tarlada olup olmadığı, yangının davacıya ait tarlada başlayıp başlamadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, yangının başlama noktasına göre davacının alabileceği herhangi tedbir olup olmadığı, bu doğrultuda TBK'nın 52/1

.Ne var ki mahkemece; davaya konu olan yangına sebebiyet veren elektrik nakil hattının davacıya ait tarlada olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.O halde mahkemece; öncelikle davaya konu olan elektrik nakil hattının davacıya ait tarlada olup olmadığı, yangının davacıya ait tarlada başlayıp başlamadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, yangının başlama noktasına göre davacının alabileceği herhangi tedbir olup olmadığı, bu doğrultuda TBK'nın 52/1.maddesi anlamında yangının ve zararın artmasında davacının da kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda gerekli değerlendirme yapmak üzere dosyanın önceki bilirkişilerden farklı bir bilirkişiye verilerek yeniden rapor alınması sağlandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6050, Karar No: 2014/5905, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/6050 E.  ,  2014/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2014/22-2014/26

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili tarafından ilama dayalı olarak faiz alacağının tahsili için icra takibine başlandığı, örnek - nolu icra emri tebliği üzerine, borçlu vekilinin asıl alacağın daha önce Tarsus 1. İcra Müdürlüğü’nün 2008/3868 Esas sayılı dosyasında tamamen tahsil edilip, tahsilat sırasında sonradan faiz alacağı isteneceği konusunda ihtirazi kayıt konulmadığı, istenen faiz alacağının zamanaşımına uğradığı, kabule göre ise takip tarihinden geriye doğru en fazla 5 yıllık faiz alacağının asıl alacağın tahsil edildiği 07.04.2009 tarihine kadar istenebileceği ve uygulanan faiz oranlarının yasal olmadığı, hangi dönem için ne kadar faiz istendiğinin belirtilmemesi nedeniyle icra emri ve takip talebinin usulüne uygun olmadığından bahisle takibin iptali istemi ile İcra Mahkemesi’ne başvurduğu, Mahkemece, her iki takip konusu alacağın aynı ilamdan kaynaklandığı ve aynı miktarlarda olduğu, borçlunun önceki takip kapsamında borcun tamamını ödediği, anılan ödeme yapıldıktan sonra, dosyanın temyizi sebebi ile sonradan sarf edilen bir kısım yargılama giderlerinin borçluya tahmil edilemeyeceği, takibin mükerrer olduğu gerekçeleriyle iptaline karar verildiği, hükmün alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 20.05.2008 tarih, 2008/1308-205 Esas ve Karar sayılı ilamı ile karşı davacı E.. K..’nin davasının kısmen kabulüne, 13.279,24 YTL’nin karşı davalı A.. D..’ten tahsili ile karşı davacıya verilmesine, faize ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, anılan ilam nedeniyle alacaklı E.. K.. tarafından Tarsus 1. İcra Müdürlüğü’nün 2008/3868 Esas sayılı dosyası ile takip başlatılması üzerine dosya infaz edilerek, 07.04.2009 tarihinde işlemden kaldırılmıştır.

Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 20.05.2008 tarih, 2008/1308-205 Esas ve Karar sayılı ilamı davacı E.. K..’nin faiz istemi yönünden bozulmuş, Mahkemece, 11.12.2012 tarih ve 2011/186 Esas, 2012/504 Karar sayılı ilamı ile 13.729,24 TL’nin karşı dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalı A.. D..’ten tahsili ile davacı E.. K..’ye verilmesine karar verilmiş, bu ilama dayanılarak alacaklı tarafından şikayete konu Tarsus 2. İcra Müdürlüğü’nün 2014/65 Esas sayılı takip dosyasında karşı dava tarihinden (25.10.2002), ilk ilam tarihine (20.05.2008) kadar sadece 13.729,24 TL asıl alacağın yasal faizi takip konusu yapılmış, asıl alacak ve yargılama giderleri yönünden herhangi bir alacak talebinde bulunulmamıştır.

Bu durumda her iki takibe konu alacağın farklı alacaklar olması nedeniyle mükerrer bir takipten bahsedilemez. O halde Mahkemece, borçlunun şikayet nedenlerinin incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya ve şikayete uygun olmayan gerekçe ile takibin mükerrer olduğu kabul edilerek iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5651, Karar No: 2019/2922, Tarih: 24.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5651 E.  ,  2019/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-M.. Ç.. 2-S.. Ç.. 3-E.. U.. 4-İ.. Ç.. ile davalı N.. Ö.. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.02.2015 gün ve 2013/561-2015/71 sayılı hükmü bozan Dairemizin 16.10.2018 gün ve 2018/3869-2018/3854 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14825, Karar No: 2024/4417, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/14825 E.  ,  2024/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/41 E., 2022/334 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; ele geçen suça konu sigaralardan ötürü mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesi ve re'sen gözetilecek nedenlerden ötürü hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR

23.12.2013 tarihinde sokak içerisinde elinde poşet ile yürüyen sanığın kolluk görevlilerini görünce kaçmaya başladığı, kovalamaca sonucunda yakalanan sanığın elinde bulunan siyah poşet içerisinde ... marka toplam 20 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; suça konu sigaraları içmek için bulundurduğunu, ticari amacının olmadığını beyan etmiştir.

Suça konu sigaraların bandrolsüz ve kaçak olduğuna ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

III.GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sokakta yürüyen sanığın elindeki poşet içerisindeki toplam 200 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında sigaraları içmek için aldığını beyan etmesi, ele geçen sigaranın miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamında kalması nedeniyle beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3198, Karar No: 2018/2501, Tarih: 11.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3198 E.  ,  2018/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince (.....) verilen 19.10.2017 gün ve 2017/427-2017/717 sayılı hükmü süre yönünden reddeden Dairemizin 13.02.2018 gün ve 2018/342-2018/557 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalı vekilinin ıslak imzalı tebliğ belgesine göre tebliğ tarihinin 13.11.2017 olduğu gibi evrakın UYAP'taki tebligat işlem kütüğünde belgenin 13.11.2017 tarihinde oluşturulduğunun anlaşılmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11979, Karar No: 2013/13446, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11979 E.  ,  2013/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, mecurun tahliye edilmesi nedeniyle tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına, itirazın kaldırılmasına ve asıl alacağın % 40'ı oranında tazminata karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının dava konusu taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, davalının 2012 yılı Mayıs ayına ait kira bedelini süresi içerisinde ödemediğini, kira sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadarki ayların da muaccel hale geldiğini, ödenmeyen kira borcu nedeniyle davalı hakkında tahliye istemli icra takibine başlandığını, süresi içerisinde davalının takibe itiraz ettiğini, ödeme emrinin tebliğine rağmen borcun süresinde ödenmediğini ileri sürerek davalının itirazının kaldırılmasına, % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine ve temerrüd nedeniyle kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiş ancak daha sonra 04.06.2013 tarihli duruşmadaki beyanında dava konusu taşınmazın 12.07.2012 tarihinde tahliye edildiğini beyan etmiştir.

Kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin belirttiği tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini yazılı delille ispatlayamazsa, kiraya verenin bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır. Kiracı tahliye tarihine kadar olan kira bedellerinden sorumlu olup, tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve konu yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde bu davaya bakılamaz.

Olayımıza gelince; davacı alacaklı davalı borçlunun 12.07.2012 tarihinde kiralananı tahliye edip teslim ettiğini bildirmiştir. Davalı borçlu anahtar teslimini ve tahliyeyi İİK.nun 269/c maddesinde nitelikleri yazılı belge ile kanıtlayamadığına göre, bu durumda anahtar tesliminin ve tahliyenin davacının bildirdiği 12.07.2012 tarihinde gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemece 12.07.2012 tarihine kadar ödenmemiş kira alacağının hesaplanarak bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına, anahtar teslim tarihinden sonraki alacak yargılamayı gerektirdiğinden 12.07.2012 tarihinden sonraki alacak yönünden ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2978, Karar No: 2016/195, Tarih: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2978 E.  ,  2016/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/251082

Mahkemesi : Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2013/280 - 2014/134

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: