muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3123, Karar No: 2014/7159, Tarih: 14.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/3123 E.  ,  2014/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13/1.maddesinin yollamasıyla TCK.nun 54/1.maddesi gereğince müsaderesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca; hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan "Silopi Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/555 değişik iş kararıyla el konulan sanık ...'a ait malzemelerin Gümrük İdaresine eşyaların gümrüklenmiş değerinin 2 mislini yatırdığı takdirde sanığa teslimine, aksi halde malzemeleri Gümrüğe terk etmiş sayılmasına'' ibaresinin çıkartılarak yerine “Suça konu THREE-A marka, T.188 seri nolu, 3 adet kaçak tır lastiğinin 5607 sayılı kanunun 13/1.maddesi delaletiyle TCK 54/1.maddesi gereğince müsaderesine" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, sair yönleri aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4606, Karar No: 2014/6749, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/4606 E.  ,  2014/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Şikayetçiler Hüseyin Aslan, Hilmi Selçuk ve Nesrin Dürmüş'ün temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı zimmet suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçiler Hüseyin Aslan, Hilmi Selçuk, Nesrin Dürmüş'ün yasaya aykırı olarak müdahilliğine karar verilmiş bulunması, hükmü temyize hak vermeyeceğinden adı geçen şikayetçilerin temyiz inceleme isteğinin CMUK'nun 317.maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle REDDİNE,

II- Katılan banka vekilinin temyiz isteğine yönelik yapılan incelemede;

Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararının ödettirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hukuk mahkemelerinde dava konusu olabileceği de gözetilmeden, banka zararının müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sanıktan alınarak müdahil bankaya verilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümde yer alan “Müdahil bankanın uğradığı toplam zarar olan 39.923 TL'nin müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sanıktan alınarak müdahil bankaya verilmesine’’ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine “4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesi gereğince sanığın bankanın uğradığı zararı tazmin etmediği anlaşıldığından 39.923 TL. banka zararının sanıktan alınarak katılan bankaya verilmesine” yazılmasına ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2.727 TL. nisbi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28452, Karar No: 2013/476, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28452 E.  ,  2013/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5024, Karar No: 2014/7759, Tarih: 28.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5024 E.  ,  2014/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın tazminat yönünden kabulüne, ecrimisil yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ...Köyü 807 parsel sayılı taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... 1377 parsel sayılı taşınmazın 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1953, Karar No: 2020/2993, Tarih: 16.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1953 E.  ,  2020/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenici şirket ile arsa sahibi ... arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin satın alınması sebebiyle temliken tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamı, alınan bilirkişi raporu ve hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamı ile davalı yüklenicinin diğer davalı arsa sahibi ile imzaladığı kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile üstlendiği inşaatın fiziki olarak tamamlandığı, yapı kullanma izin belgesi alınmasının mümkün olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasında ve dava dışı arsa sahibi ...’ın da imzaladığı 02.02.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi adi yazılı şekilde yapılmış ise de; inşaatın tamamlanmış ve tapu devri yapılmış olması sebebiyle geçersiz olduğu ileri sürülemeyeceğinden bu sözleşmenin tapu ferağının verilmesi başlıklı 7. maddesinde aşamalı devir öngörüldüğü ve anahtar tesliminde 5 dairenin daha tapusunun verileceği kabul edildiği, Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında anahtar teslimi ibaresinin yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğünü de kapsadığı kabul edildiğinden, yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğünün davalı yükleniciye ve onun halefi olarak davacıya ait olacağının mahkemece değerlendirilmesi doğrudur.

Mahkemece temlik alan davacıya yapı kullanma izin belgesi almak üzere 23.06.2015, 28.06.2016 ve 20.12.2016 tarihli duruşmalarda süre verilmiş ise de; davacı arsa sahibi olmadığı gibi tek başına belediyeden yapı kullanma izin belgesini almak ve gerekli işlemleri yapmak üzere yetkisi bulunmamasına ve arsa sahiplerince bu konuda kendisine vekâletname verilmemiş olmasına rağmen söz konusu işlemleri yapmak üzere yetkilendirilmemiştir.

Davacı temyiz aşamasında 3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16. maddesi gereğince bir kısım maliklerce alınan yapı kayıt belgelerini sunmuş ise de, söz konusu yapı kayıt belgeleri yapı ve inşaatı yasal hale getiren ve yapı kullanma izin belgesi yerine geçen bir belge olmayıp, imara aykırı ve kaçak yapının imara aykırılık giderilip yasal hale getirilinceye kadar yıkımını ve para cezasının uygulanmasını engelleyen belge niteliğinde olduğundan bu belgenin alınmış olması ile yüklenicinin yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğünü yerine getirdiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece ... Belediye Başkanlığı’ndan, 03.06.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, fiziki olarak tamamlanmış olup, oturulduğu bildirilen yapıya, yapı kullanma izin belgesi verilmesinin mümkün olup olmadığı, verilmesi mümkün ise bunun koşulları ve yapılması gereken işlemlerin nelerden ibaret olduğu sorulup, bundan sonra, belediyeden gelecek yazı cevabına göre davacıya bağımsız bölüm satın aldığı inşaatın tamamına yapı kullanma izin belgesini alması için belediye ve diğer kurum ve kuruluşlarda arsa sahibi ve yüklenicinin yapmak zorunda olduğu iş ve işlemleri yapmak üzere yetki ve bu işlemleri tamamlamak üzere makul süre verilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, süre verilmesine rağmen yetki verilmeden ve sonuçları da açıklanmadan davacının yüklenici namına yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8695, Karar No: 2020/7358, Tarih: 18.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/8695 E.  ,  2020/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın, olay öncesinde arkadaşlık yapıp ayrılmaları nedeniyle anlaşmazlık yaşadığı katılana gönderdiği, “İzmir’i terk et, karşıma çıkma, kaybedecek bir şeyim yok emin ol” şeklindeki mesajların olayın oluşu ve bütünlüğü değerlendirildiğinde; TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğu ve şikayetin devam ettiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında yüklenen suçtan beraat kararı verilmesi,

2) Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise; sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçundan cezalandırılması için dava açılmış olması karşısında; TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun, 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4760, Karar No: 2025/1585, Tarih: 27.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4760 E.  ,  2025/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1067 E., 2023/1617 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

LK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/235 E., 2020/405 K.

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki şerhin terkini istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili ile ihbar olunan Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili ile ihbar olunan Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.11.1985 tarihinde tarla vasfındaki 5.063 m²'lik İstanbul ili Eyüpsultan ilçesi Pirinççi köyü, 188 parseli satış yolu ile iktisap ettiğini, ardından müvekkilinin on yıla yakın süre aldığı tarlayı köylülere icara verdiğini, ancak sonrasında hiç kullanılmadan bugünlere kadar yatırım amacıyla beklettiğini, 27.04.2018 tarihinde bu tarlayı satın almak üzere alıcı çıkması üzerine müvekkilinin tarlasının tapu kaydı üzerinde 17.12.1993 tescil tarihli orman şerhi ile 22.04.1998 tescil tarihli İSKİ şerhi olduğunu öğrendiğini, müvekkilinin dava konusu olan gayrimenkulü iktisap ettiği tarihte ve öncesinde söz konusu parselin tarla olarak kullanıldığını, davalı tarafın orman şerhini koymuş olmasına rağmen aradan geçen 25 yıl içinde tescile ilişkin dava da açmadığını, parselin bulunduğu bölgede konut ve işyeri yapılaşmaları var olup ayrıca belediye tarafından yerleşime uygun olarak sokaklar ve yollar açılarak tamamının asfaltlandığını, sonuç olarak burasının gelecekte dahi orman vasfını kazanmasının mümkün olmadığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacının maliki bulunduğu İstanbul ili ... ilçesi ... köyü, 188 parselin tapu kaydına konulan "orman ilişkisi" vardır şerhinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; tapu kaydında yer alan ''Bu parselin ormanla ilişkisi vardır'' şerhi nedeniyle muhatap Orman İdaresi olduğundan davanın husumet yönünden, orman alanı söz konusu olduğundan, esas yönünden de davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... vekili cevap dilekçesinde özetle; ikame edilen davada müvekkili bakanlığın husumet ehliyeti bulunmadığını, yasal hasımın Orman İdaresi olduğunu beyanla davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; tapu kaydında yer alan ''Bu parselin ormanla ilişkisi vardır'' şerhi nedeniyle muhatap Orman İdaresi olduğundan davanın husumet yönünden, orman alanı söz konusu olduğundan, esas yönünden de davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... vekili cevap dilekçesinde özetle; ikame edilen davada müvekkili bakanlığın husumet ehliyeti bulunmadığını, yasal hasımın Orman İdaresi olduğunu beyanla davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu yerin boş olduğu, çayır ve ot ile kaplı bulunduğu, taşınmazın 1988 yılında 40 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 3302 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uygulamasına tabi tutularak orman sayılmayan yer olduğuna karar verildiği, 1988 yılı sonrasında yapılan kadastro çalışmalarında ise; taşınmazın vasfının değiştirilmesini gerektirecek herhangi bir işlem yapılmadığı, bu nedenlerle orman ile ilgisi bulunmayan taşınmaz yönünden davacının talebinin haklı bulunduğu ..." gerekçesiyle davanın kabulüne ve İstanbul ili Eyüpsultan ilçesi ... Köyü 188 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazın kaydında bulunan ''bu parselin ormanla ilişkisi vardır'' şerhinin kaldırılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili ile ihbar olunan Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Hazine ve ihbar olunan Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili ile ihbar olunan Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, husumet itirazlarının bulunduğunu, husumetin müvekkili idareye değil doğrudan şerhin konulmasını talep eden idareye karşı yöneltilmesi gerektiğini, dolayısı ile esasa girilmeksizin davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm tesis edilip aleyhlerine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

İhbar olunan Orman İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın taraflarına ihbarın usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava konusu yerin 2/B vasfı ile Hazine adına kayıtlı yerlerden olması nedeniyle tahsisi ve kullanım şekline dair karar verme yetkisinin sadece Hazineye ait olduğundan idareleri aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

Dava, tapu kaydındaki şerhin terkini istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere, bir davada taraf teşkilinin sağlanması kamu düzenine ilişkin dava şartlarından olup, bu koşulun mevcudiyeti mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulmalıdır.

Dava, tapu kaydındaki şerhin terkini istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere, bir davada taraf teşkilinin sağlanması kamu düzenine ilişkin dava şartlarından olup, bu koşulun mevcudiyeti mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan, gerek mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) (HUMK’un) 382 ve devamı maddelerinde gerekse de yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmış olup 6100 sayılı Kanun'nun 297 nci maddesinin (b) bendinde, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile T.C. kimlik numaralarının, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adreslerinin karar başlığında gösterilmesi gerektiği belirtilmiş olup, anılan Kanun maddesi uyarınca, davanın taraflarının kararda doğru ve eksiksiz şekilde gösterilmeleri gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olay incelendiğinde; davacı tarafça, İstanbul ili ... ilçesi Pirinççi köyü 188 parselin tapu kaydındaki "orman ilişkisi vardır" şerhinin kaldırılmasının istenildiği, tapu kayıtlarına göre davanın açıldığı sırada dava konusu parselin malikinin ... olduğu, dava dilekçesinde de ... ’un davacı olarak gösterildiği, ancak UYAP sisteminde adı geçenin taraf sıfatının bulunmadığı gibi, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarında da davacı olarak ... yerine ... isimli kişinin davacı olarak gösterildiği ve böylelikle HMK’nin 297. maddesine aykırı olarak hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki UYAP TAKBİS sisteminden yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesi kararından sonra ve Bölge Adliye Mahkemesi kararından önce taşınmazın dava dışı bir şirkete devredildiği görülmüştür.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş, yukarıda açıklanan hususlar göz önünde bulundurmak suretiyle yöntemince taraf teşkilinin sağlanması ve bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olup, bu nedenle hükmün bozulmasına ve bozma sebebine göre de sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5636, Karar No: 2019/6799, Tarih: 04.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5636 E.  ,  2019/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/10/2017 tarih ve 2016/643 E- 2017/723 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/09/2018 tarih ve 2018/146 E- 2018/1083 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kazanım Eğit. Hiz. Ve Tic. A.Ş.'de davalılar ... ve ...'in sahip olduğu 45.000'er adet olmak üzere toplam 90.000 adet hisseyi 90.000 TL bedelle devralarak şirkete ortak olduğunu, daha sonra yine davalı ... ve ...'in şirketteki 80.000'er adet, toplam 160.000 adet, hisselerini devralmak üzere toplam 160.000 TL'yi 09.07.2014 tarihinde ...'in şirketteki yardımcısı Vildan Bal'a elden teslim ettiğini,davalıların bedeli ödenmiş olan bu 160.000 adet hisseyi müvekkiline devretmedikleri gibi bedeli de iade etmediklerini, müvekkili tarafından davalılara 01.10.2015 tarihinde ihtar çekildiğini, ancak ihtarnameye verilen cevapta paranın marka hakları ve eğitim desteği gibi nedenlerle sermaye paylarına karşılık olarak ödendiği ve bedelin şirket hesabına yatırıldığından bahsedildiğini, ancak 09.07.2014 tarihli belgede "şirket hisse devri için ...'ten 160.000 TL alınmıştır. Şirket kurulduğunda ve ortaklık yapısı oluştuğunda bu belge geçersizdir ve iade edilecektir" ibaresine yer verilmekle anılan bedelin hisse devri için ödendiğinin açık şekilde yazıldığını ileri sürerek müvekkilinin Kazanım Eğit. Hiz. ve Tic. A.Ş.'ye ortak olmadığının tespitine, devir bedeli olarak ödenen 160.000 TL'nin 80.000 TL sinin ...'den, 80.000 TL'sinin ise ...'den 09.07.2014 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.