muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11202, Karar No: 2020/9610, Tarih: 09.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/11202 E.  ,  2020/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜML : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'na geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici madde 5/d' deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 nci maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile; 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... yönünden tehdit ve kasten yaralama suçlarıyla ilgili HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11604, Karar No: 2024/7261, Tarih: 12.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11604 E.  ,  2024/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/200 E., 2015/343 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında sanığın, iş ortağının eşi olması nedeniyle katılanı tanıdığı ve ailece görüştükleri, olay tarihi 2011 yılı Eylül ayı içerisinde sanığın katılanın evine gittiği, katılandan su istediği esnada iki eliyle katılana arkadan sarılmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, bu olayın hemen akabinde de cep telefonunu ile katılanı üst üste arayarak rahatsız ettiği iddiasıyla cinsel saldırı ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 123/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

İddianame anlatımına göre sanığın, sanığın katılanın evine gittiği, katılandan su istediği esnada iki eliyle katılana arkadan sarılmak şeklindeki eylemin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan yargılama konusu eylemi için, lehine olan 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Kanun’un 102/1-2. cümle ile aynı Kanun'un 123/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 11.12.2014 tarihli sorgudan inceleme tarihine kadar 8 yılık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli, 2014/200 Esas, 2015/343 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32590, Karar No: 2016/84, Tarih: 11.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/32590 E.  ,  2016/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Soruşturma aşamasında adli kolluk tarafından alınan ifadelerinde; tanık ...’nın “Pala isimli tekel bayii önünden bir el silah sesi geldiğini duydum. O yöne baktığımda, o işyerini çalıştıran ismini bilmediğim Pala lakaplı bir şahsın elinde ne olduğunu farkedemediğim bir nesneyle dükkanının içine doğru girdiğini gördüm.” şeklindeki beyanı ile diğer tanık ...’in “çevrede Pala olarak bilinen şahsın dükkanı önünden motor ile geçerken, dükkan karşısında dedemin evi bulunduğundan ışıkları yanıyor mu diye baktığım esnada bir kez silah sesi duydum. Silah sesinin geldiği istikamete dönüp baktığımda, Pala lakaplı şahsın elinde yaklaşık 40-50 cm büyüklüğünde bir silah ile dükkanına doğru hızla girdiğini gördüm.” şeklindeki beyanı ve her iki tanığın bu beyanlarını mahkemedeki anlatımlarıyla aynen doğrulamaları karşısında, çevrede “Pala” olarak bilinen sanığa iftira atmalarını gerektirecek bir neden bulunmayan adı geçen tanıkların sanıkla aralarında herhangi bir husumetin de söz konusu olmadığı dikkate alındığında, mahkemece beyanlarına itibar edilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa aykırı olan “… tanıkların çelişkili beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediğine dair, sanığın savunmasının aksine mahkümiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ...” şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6149, Karar No: 2012/14282, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6149 E.  ,  2012/14282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi banka vekili, Küçükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2008/1081 Esas sayılı dosyasından, borçlu şirketin davacı bankada bulunan hesapları üzerine haciz konulduğunu, oysa borçlunun davacı bankadan aldığı kredi nedeniyle borcu bulunduğundan, kredi sözleşmeden doğan rehin ve hapis hakları gereğince borçlunun hesabında bulunan paranın, bankaya blokeli olduğunu belirterek, İİK’nun 96 ve devamı maddeleri gereğince hesaptaki para üzerine konulan haczin kaldırılması istenilmiştir.

Davalı alacaklı vekili, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmaya katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacının, borçlunun karşılıksız kalan çek yaprağı dolayısı ile ödemesi olmadığından, iddiasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm dairemizin 12.10.2010 tarih 2010/908 Esas ve 2010/8123 Karar sayıl ıilamı ile davacı bankanın dayandığı belgelere göre borçlunun bankadan aldığı kredi borcu ve karşılıksız çeklerden dolayı haciz tarihinde rehin veya hapis hakkı bulunup bulunmadığının konusunda uzman bankacı bilirkişi aracılığı ile inceleme yaptırılarak alınan rapor sonucuna göre karar vermesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, bu hükümde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı banka davanın başında borçlunun bankadaki mevduatının borçluya verilen kredi borcu ve karşılıksız kalan

çek karnelerinin teminatı olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında karşılıksız kalan çeklerle ilgili 29.195,00TL bankanın sorumluluğu bulunduğu tesbit edilmiş, ancak bozma doğrultusunda kredi borcu ile ilgili bir araştırma yapılamamıştır.

Öte yandan, bozmadan sonra davacı banka, borçluya verilen 35.100,00 TL teminat mektubu riski bulunduğunu belirtmiş ve belirtilen bu miktarda hüküm altına alınmıştır. Ancak verilen bu teminat haciz ihbarnamesine verilen cevaptan sonraki tarihi taşımakta olup kredi borcunun teminatı olup olmadığı belli değildir.

Yapılacak iş, borçlunun bankadaki hesap hareketleride dikkate alınarak davacı bankanın borçluya verdiği kredi borcu ile ilgili rehin ve hapis hakkı olup olmadığı, yargılama sırasında ileri sürülen teminat mektubunun bu kredi ile ilgili olup olmadığı konusunda uzman farklı bir bilirkişi aracılığı ile banka kayıtları üzerinde yapılacak inceleme ile araştırılmalı, ilgisi olmadığının anlaşılması halinde iddianın yargılamanın genişletilmesi yasağı kapsamında kalacağından talebin reddine, aksi durumda talebin kabulüne karar verilmelidir.

2-Kabule göre ise, borçlunun bankadaki dolar cinsi mevduatının 08.04.2008 tarihi itibari ile 65.034,00TL olduğu, bankanın karşılıksız kalan çek ve teminat olarak toplam 62.070,00TL riski bulunduğu tesbit edildiği ve buna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği halde davanın tümden kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3150, Karar No: 2015/3122, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3150 E.  ,  2015/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/12695, Karar No: 2012/20890, Tarih: 20.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12695 E.  ,  2012/20890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Tüm sanıkların müdahil Kenan Kellerbağı'na karşı yağmaya teşebbüs suçundan Beraatlerine,

Sanıklar ... ve ...'in Konut Dokunulmazlığını İhlal suçundan Beraatlerine,

Sanık ... müdahil ...'a karşı Yağma suçundan Beraatine,

Sanıklar ..., ..., ... hakklarında, 765 sayılı TCK.nın 308/2, 61, 59, 40. maddesi gereğince 5 ay hapis, 203 YTL adpc

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve dosya içeriği ile katılanın anlatımlarına göre; 04.04.2005 tarihinde öğlen saatlerinde sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’ın işyerine geldikleri, sanık ...’ın “…bize 15 milyar vereceksin. Biliyoruz ki bu miktar sana dokunmaz…”; sanık ...’ın da “amcan Fevzi’den 15 milyar götürmüştük, bunu hatırlarsın. İstediğimiz parayı verebileceğini biliyoruz…” dedikleri, sanık ...’ın devamla “Altuğ bey! Arabanızın yanması, kurşun sıkılması gibi şeylerin başınıza gelmesini istemiyorsanız bu parayı tedarik etmeniz gerekiyor” ve sanık ...’ın da “…kimseyi tehdit etmeyiz, biz yaparız. Duymuş olmalısın bir süre önce bir adama kurşun sıktırdık, sıkan adamımızı ortağın iyi tanır…” biçiminde sözler söyleyerek katılanı tehdit ettikleri ve işyerinden ayrıldıkları, ertesi gün sanık ...’ın tekrar gelip katılanın ortağına “ödemeyi yapsın. Arabalarınız yanabilir, size kurşun sıkılabilir, …ya parasını ya da başını yiyeceğiz” ve telefonla katılanla görüştüğünde de “…biz bu yola baş koyduk, ya can alırız, ya da can veririz” dediği, sonraki günlerde bürosuna giderek ve telefonla tehditlerini sürdürdükleri, 07.04.2005 tarihinde yanlarında sanık ... de olduğu halde bürosunda bulamayınca evine gittikleri ve sanık ...’ın “kurşun sıkmasını da, yemesini de biliriz. İşin ciddiyetini anlayabilesin diye evine geldik, bu işi uzatma.” dediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c, d ve 35. maddelerine uyan yağma suçunu işlediklerinin kanıtlandığı gözetilerek hükümlülüklerine karar verilmesi yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile eylemin kendiliğinden hak alma suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16920, Karar No: 2014/6053, Tarih: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16920 E.  ,  2014/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/03/2013

Numarası : 2011/964-2013/162

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 8 yıldır işyerinde çalıştığını, işyerinde iş kazasından kaynaklı bir dava için yapılan keşif sırasında makineyi çalıştırdığında bilirkişilerin hayatını tehlikeye attığında ve görevini savsakladığından dolayı sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kimseye danışmadan keşif esnasında kalabalık ortamda fotoğraf çekilirken makineyi çalıştırması sonucu iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğünü savunarak davanın esas ve husumet yönlerinden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin kendi isteği ile veya işini savsaması sonucu işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

İş güvenliği hükümleri, işçi sağlığı ve güvenliğini korumaya yönelik titizlikle uyulması gereken kurallardır. Bu konuda işverenin alması gereken tedbirlerin yanında işçinin de yükümlülükleri vardır. İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı nedenle fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih nedenidir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Somut olayda Mahkemece hiçbir gerekçe ve delil tartışması yapılmaksızın feshin haksız olduğu kabul edilmiştir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Somut olayda Mahkemece hiçbir gerekçe ve delil tartışması yapılmaksızın feshin haksız olduğu kabul edilmiştir.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır

Olay mahallinde kırpıntı makinasından anlayan iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetle keşif yapılmadan, makinanın keşif esnasında çalıştırılmasının hayati tehlike yaratıp yaratmayacağı tespit edilmeden eksik inceleme ile gerekçe de gösterilmeden feshin haksız olduğuna karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/65, Karar No: 2020/5165, Tarih: 05.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/65 E.  ,  2020/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 146 ada 8, 149 ada 21 ve 22 parsel sayılı 11.633.40, 17.858.95, 5.553.85 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden oldukları belirtilerek, davalı Hazine adına tespit edilmiş; 153 ada 20 ve 159 ada 11 parsel sayılı 1.888.468,72 ve 75.609,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise, kadimden beri ve halen köy halkı tarafından mera olarak kullanıldıkları belirtilerek, kamu orta malı - mera vasfı ile sınırlandırılmışlardır. Davacı ... ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli 153 ada 20 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak; davacı ... ve arkadaşları ise, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli tüm taşınmazlara yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacı ...’ın davasının reddine, davacı ... ve arkadaşlarının davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 153 ada 20 ve 159 ada 11 parsel sayılı taşımazların mera vasfı ile sınırlandırılarak mera özel siciline kaydına, çekişmeli 146 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 16.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda çekişmeli 149 ada 21 parsel sayılı taşınmazın (E) harfi ile gösterilen bölümü ile 149 ada 22 parsel sayılı taşınmazın (F) harfi ile gösterilen bölümünün ayrı ayrı parsel numarası verilerek davacı ... ve arkadaşları adına tesciline, kalan bölümlerin ise tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1– Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin, dava konusu 146 ada 8, 153 ada 20 ve 159 ada 11 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik olarak yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2 – Çekişmeli 149 ada 21 parsel sayılı taşınmazın hükme esas bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen kısmına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, bu bölümün davacı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.