muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6152, Karar No: 2021/8872, Tarih: 22.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6152 E.  ,  2021/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 06/12/2017 günü davacının yolcu olarak bulunduğu ve davalıya trafik sigortalı (...) aracın tam kusuru ile meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek belirsiz alacak olarak açtığı davada tazminat miktarı belirlendikten sonra artırılmak üzere 30.000,00 TL geçici iş göremezlik (mahrum kalınan kar) zararının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; bedel artırım dilekçesi ile talebini toplam 158.433,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulüne, 158.433,00 TL’nin 15/04/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara, davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince; itirazın kısmen kabulüne, vekalet ücreti yönünden AAÜT gereğince hesaplanan tam nispi ücretin 1/5’i 1.135,44 TL’nin davalıdan alınmasına dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların, haksız fiilin tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit

Maluliyete ilişkin alınacak raporların, haksız fiilin tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit

İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, kaza tarihi 06/12/2017 olup, davacı taraf, meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle tahkime başvuru sırasında davacı yanca ibraz edilen raporun hangi yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği belli değildir. Kayseri Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen geçici iş göremezlik raporlarına göre geçici iş göremezlik süresi 394 gün olarak belirlenmiş, ancak kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak geçici maluliyet süresi ve sürekli maluliyet oranı belirlenmemiştir.

06/12/2017 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri yürürlükte olup, hakem heyetince yapılacak iş, davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak, Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre davacının maluliyet oranının belirlenmesi yönünde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Dosya kapsamından davacının Türk Hava Yollarında hava pilotu olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının maluliyetine ilişkin olarak alınan Kayseri Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen geçici iş göremezlik raporlarına göre geçici iş göremezlik süresi 394 gündür. Bu süre için ... ve ... İş Sendikası tarafından toplamda 170.879,24 TL geçici iş göremezlik/hastalık ödemesi yapılmıştır. Eldeki davada, dosya kapsamından davacının geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam edip etmediği anlaşılamamıştır, davacının bu dönemdeki zararı, varsa bu süre içerisinde çalışamadığı için alamadığı ek ödemeler kadardır.

Bu durumda, davacının görev yapmakta olup olmadığı araştırılarak fiilen çalışıyor olması halinde geçici iş göremezlik süresi içerisinde ücreti eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli ve varsa bu süre için mahrum kaldığı ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak çalışmadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle, geçici iş göremezlik süresi için ödeme yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise ne kadar süre için yapıldığı ve ne zaman tekrar çalışmaya başladığı da araştırılarak hesaplama yapılması için, (2) numaralı bentte açıklanan ilkelere göre alınacak maluliyet raporundaki geçici iş göremezlik süresi dikkate alınarak, ek aktüerya raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20336, Karar No: 2014/16702, Tarih: 13.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20336 E.  ,  2014/16702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1771, Karar No: 2025/1032, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1771 E.  ,  2025/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/83 E., 2024/410 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/415 E., 2023/702 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının murisi ...'ın 29.11.2016 tarihinde evinde rahatsızlanması üzerine ambulansla götürüldüğü Çiğli Eğitim Hastahanesinde yapılan ilk müdahale sonrası, yoğun bakımında yer bulunmaması nedeniyle, davalı şirket tarafından işletilen sağlık kuruluşuna götürüldüğünü, zorla taburcu edildiği 28.12.2016 tarihine kadar davalıya ait sağlık kuruluşunda tedavisine devam edildiğini, ancak iyileşme gerçekleşmeden zorla taburcu edildiğini, taburcu edilen murisi ambulansla eve götürülürken yolda tekrar rahatsızlanması üzerine, yeniden Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürüldüğünü, burada yapılan tedaviye rağmen 02.01.2017 günü vefat ettiğini, murisin tedavisinin usulüne uygun yapılmadığından ve şifa bulmadan taburcu edildiğinden davalının kusurlu olduğunu, davacının hatalı taburcu işlemi sonrası masraflar yapmak zorunda kaldığını, ayrıca eşinin vefat ile emekli aylığından mahrum kalan annesinin giderlerinin de davacı tarafından karşılandığını, ayrıca davacının, yaşadığı ruh hali nedeni ile işi gücü ile yeterince ilgilenememiş olduğunu, bununla birlikte hatalı taburcu işlemine gerektiği gibi karşı koymadığını düşünerek kendisini suçladığını, büyük bir vicdan azabı ve üzüntü yaşadığını, ileri sürerek; şimdilik 10.000,00TL maddi ve 70.000,00TL manevi tazminatın vefat tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taburcu işlemini yapan doktorun davaya dahil edilmesi bunun mümkün olmaması halinde davanın ihbar edilmesini talep ettiklerini, 29.11.2016 tarihinde evinde ani bilinç kaybı ve nefes darlığı şikayeti ile dava dışı Çiğli Eğitim Araştırma Hastanesine başvuran davacı murisinin, yapılan ilk muayenesinde beyin kanaması tespit edildiği, yoğun bakım ünitesinde takibi gerektiği, yoğun bakım ünitesinde yer olmaması nedeniyle getirildiği davalı tarafından işletilen hastanenin yoğun bakımında tedavi gördüğünü, klinikte belirgin iyileşme gözlemlendiği için taburcu edildiğini, hastanede beyin kanamasına ilişkin hasar ve lekeler temizlendiğini, tıbbi olarak taburcu edilme koşulları mevcut olan davacı murisinin taburcu edilmesinde doktorlara ve hastaneye atfı kabil bir kusur olmadığını, taburcu işlemi ile ölüm arasında illiyet bağının olmadığını, maddi zararın belgelendirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı hastaneye tıbbı müdahale ile ilgi kusur yükletilemeyeceği, davalının eylemi ile müteveffanın ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporların karşı yapmış oldukları itirazların mahkemece değerlendirilmediğini, dosyaya davalı tarafından sunulan belge ve kayıtlarda tedavi ve taburcu işlemlerini yaptığı iddia edilen ve sunmuş olduğu 19.03.2018 tarihli dilekçesinde; hastanın taburcu edilmesiyle hiçbir ilgisinin olmadığını, hastayı kendisinin taburcu etmediğini beyan eden ihbar olunan Dr....'ın isticvab için çağrılarak, dilekçesindeki beyanlarının ayrıntılarıyla sorulması, belgelerdeki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının tespiti istemlerinin Mahkemece reddedilmesinin hatalı olduğunu, davalı şirkete ait ... Şehir Hastanesinden elde edilen dava konusu tedaviye ilişkin hasta tabela kağıdı, epikriz raporu, film ve grafi, taburcu evraklarının gerçeğe aykırı olarak düzenlendiği dosya içeriği ile sabit olduğundan, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyadan dinlenen tanık beyanlarıyla iddialarının doğrulandığını, adil yargılama hakkının ihlal edildiğini, müteveffanın hastahaneden ve dolayısıyla oksijen verilmesinden ayrılır ayrılmaz çok kısa bir zaman içerisinde fenalaşmasının hiç değerlendirilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı hastanenin özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle ATK raporu ile üç kişilik akademisyen bilirkişi heyeti raporunun birbirini teyit ettiği, davalı hastaneye herhangi bir kusur izafe edilemediğinin, raporların denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun ve davacının murisinin davalı hastanede tedavisine katılan sağlık personelinin mevcut belgelere göre uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğunun, tıbbi uygulama hatası bulunmadığının, hastaneden taburcu edilmesinde kusurlu bir durum olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4561, Karar No: 2016/7914, Tarih: 24.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4561 E.  ,  2016/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Olay tarihinde sanığın katılana 50,00 TL borçları olduğunu beyan ederek kendisine 100,00 TL verdiği daha sonra katılanın sanığa paranın üzerini verdiği, katılan cüzdanını cebine koyacağı esnada sanığın cüzdanını arka cebine koyma kaybedersin diyerek uyardığı ve sanığın olay yerinden ayrıldığı daha sonra katılanın cüzdanında bulunan 1000,00 TL paranın yerinde olmadığını paranın sanık tarafından alındığı iddia olunan olay nedeniyle mahkemece sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun oluştuğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4962, Karar No: 2021/8315, Tarih: 03.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4962 E.  ,  2021/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... (...) Sulh Hukuk, ...Sulh Hukuk ve ...1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.05.2016 tarih ve 2015/530 Esas, 2016/294 Karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 13.09.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlı ile kendisinin ilgilendiğini belirterek kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince, 09.12.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının mernis adresinin “... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... ...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6367, Karar No: 2010/5173, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/6367 E.  ,  2010/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (c) ve (h) bendlerine, gösterilmeyen (a) bendinin yerinde eklenmesi olanaklı görüldüğünden, temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun anılan Yasa maddesinin sayılan bendlerine aykırı biçimde işlenmesi nedeniyle temel ceza belirlenirken söz konusu Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerin dikkate alınmaması, aynı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Ancak;

Sanığın, TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına” bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1783, Karar No: 2020/5093, Tarih: 18.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1783 E.  ,  2020/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafisi ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafisinin gelmediği anlaşıldığından, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihlerinde on beş yaşından küçük olan mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-6. maddeleri gereğince kurulan hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece uyma kararı verildikten sonra lehe kanun değerlendirmesi yapılırken anılan Kanunun 103/6. maddesinin yürürlükten kaldırılması ve mağdurenin yaşı itibarıyla müsnet suçla ilgili temel cezaların alt sınırlarını yükselten 6763 sayılı Kanunun ise 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle sanık hakkında lehe olan Kanunun bu değişiklikten önce yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-c.1. maddesinde yer alan düzenleme olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisinin emyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.