muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12378, Karar No: 2015/7682, Tarih: 23.02.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı iş sözleşmesinin haksız fesih edildiğini, ihbar ve kıdem tazminatı karşılığına ilişkin kısmi ödemenin yapıldığını, hesaplama yapılırken sefer primlerinin nazara alınmaması nedeniyle eksik

olduğunun iddiası ile kıdem ihbar tazminatı fark alacağı ile ücretli izin alacağının ödetilmesini talep etmiş, davalı tarafça iş sözleşmesinin istifa ile sonlandırıldığının, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığının iddia edildiği, iş yerinde uzun yıllar çalışan davacının hiç bir sebep yokken sosyal haklarını almaksızın kendi isteği ile işten ayrılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığının, davacının kendisinin iş akdinin feshine mütakip eksikde olsa kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğine ilişkin beyanı da birlikte değerlendirildiğinde, davalı iş verence iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şeklide sona erdirildiği ve buna mütakip asgari ücret üzerinden kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğinin kabulü ile, fark kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iş akdinin davalı işverence haksız şekilde feshedildiğini ve salt asgari ücret üzerinden hesaplanan ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının hesaplanarak ödendiğini iddia etmiş ise de; kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini yazılı belge ile ispat edememiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davacının haklı bir sebep olmaksızın istifa ederek işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6012, Karar No: 2019/7288, Tarih: 11.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6012 E.  ,  2019/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ve Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 5 ay hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılmış, ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Suça konu eylemin “İnönü Mahallesi 2033. Sokak üzerinde ... yaklaşık 50 metre ilerisinde sokak orta kısmında” gerçekleşmesi karşısında, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılmaması,

b) TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağının düzenlenmiş olması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince temel cezanın 365 gün yerine 265 gün olarak belirlenmesi ve sonrasında TCK'nın 43/2 ve 62. maddeleri uyarınca artırım ve indirim yapılırken hesap hatası da yapılarak, neticeten 275 gün adli para cezası yerine 380 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağının düzenlenmiş olması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince temel cezanın 365 gün yerine 265 gün olarak belirlenmesi ve sonrasında TCK'nın 43/2 ve 62. maddeleri uyarınca artırım ve indirim yapılırken hesap hatası da yapılarak, neticeten 275 gün adli para cezası yerine 380 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1757, Karar No: 2019/255, Tarih: 21.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/1757 E.  ,  2019/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davacının temyiz dilekçesi süresi dışında, davalının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, işin tamamlanıp teslim edilmesine rağmen devredilmeyen bağımsız bölümlere ait tapu kayıtlarının iptâl ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili mahkemesine verdiği 13.02.2017 tarihli temyize cevap dilekçesinde, yerel mahkeme kararını vekâlet ücreti yönünden düzelterek onanması istemli olarak temyiz etmiş ise de; dilekçesi temyiz defterine kayıtlı olmadığı gibi temyiz harcını da yatırmadığı, bu arada temyiz süresi de geçmiş olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi uygun görülmüştür.

3-Dava ve sözleşme konusu olduğu kabul edilen ... Merkez ... mahallesi pafta:4 197 ada 25 parsel sayılı taşınmaz dosyada mevcut tapu kaydına göre arsa niteliği ile davalı adına tapuda kayıtlı olup kat irtifakının tesis edilmediği anlaşılmaktadır. Hükmüne uyulan Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 18.11.2014 gün 2014/7135 Esas, 2014/7339 Karar

sayılı bozma ilamında, sözleşmedeki payların oranına göre davacı adına tescil edilecek bağımsız bölüm ile ilgisi kurularak ve hangi bağımsız bölüm için bu oranın belirlendiği gösterilerek ve ileride kat irtiafakına esas olmak üzere belirlenecek toplam payın tesciline karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.05.1960 gün 21/9 sayılı kararına göre bozma ilamına uyulmakla bozmada belirtilen hususlar lehine olan taraf için usulü kazanılmış hak oluşturacağından uyulan bozma ilamı gereğince araştırma yapılıp karar verilmesi zorunlu hale gelir. Usulü kazanılmış hakkın istisnalarının varlığı da ileri sürülüp ispatlanmamıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.05.1960 gün 21/9 sayılı kararına göre bozma ilamına uyulmakla bozmada belirtilen hususlar lehine olan taraf için usulü kazanılmış hak oluşturacağından uyulan bozma ilamı gereğince araştırma yapılıp karar verilmesi zorunlu hale gelir. Usulü kazanılmış hakkın istisnalarının varlığı da ileri sürülüp ispatlanmamıştır.

Bu durumda mahkemece kat irtifakı kurulması ve arsa paylarının hesaplanması ile ilgili konusunda uzman bilirkişiye sözleşmedeki paylaşım durumuna göre dava konusu 197 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kat irtifakına esas olacak bağımsız bölümler ile bu bağımsız bölümlere isabet edecek arsa paylarını gösterir şekilde kat irtifakı listesi çıkarttırılarak davacıya isabet edip tescilini istemekte haklı olduğu bağımsız bölümlerin arsa payları ve bağımsız bölüm numaralarını göstermek suretiyle arsa payları toplamı üzerinden tapu kaydının iptâl ve tesciline karar verilmesi yerine, kat irtifakı kurulmuş gibi tapuda yazılı olmayan bağımsız bölümlerle ilgili infazı mümkün olmayacak şekilde iptal ve tescil kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, 2. bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 3. bende göre kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5353, Karar No: 2016/19648, Tarih: 10.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5353 E.  ,  2016/19648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, birleşen dava ise asgari geçim indirimi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı firmada çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, daha sonra sözleşmesinin feshedildiği, yapılan kıdem ve ihbar tazminatı ödemeleri dikkate alındığında iş akdinin davalı tarafça haksız ve geçersiz nedenlerle feshedildiği ancak kötü niyet tazminatı koşullarının oluşmadığı, aldırılan bilirkişi raporunda davacının hak ettiği alacak miktarlarının İş hukuku ilkeleri çerçevesinde usulünce ve gerekçeleri de belirtilerek gösterildiği, hesaplama yönteminin mahkememizce de benimsendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Usul açısından;

Anayasanın 138 ve 141 inci maddeleri uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre karar, hükmedilen fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacakları ile ilgili bir gerekçe içermemekte olup Anayasanın 141 inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı olan gerekçesiz kararın bozulması gerekmiştir.

Dosya içeriğine göre karar, hükmedilen fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacakları ile ilgili bir gerekçe içermemekte olup Anayasanın 141 inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı olan gerekçesiz kararın bozulması gerekmiştir.

Keza Asgari geçim indirimi alacağının hüküm fıkrasında "AGİ" şeklinde anlamsız ve hukuki olmayan bir biçimde yazılması hatalıdır.

2- Esas açısından;

Ödeme olgusu hakkı ortadan kaldıran özelliği nedeni ile davanın her aşamasında dikkate alınması gerekir. Hükme esas bilirkişi raporunun düzenlenmesinden sonra davalı işveren tarafından dosyaya asgari geçim indirimi ödemelerine ilişkin banka dökümlerinin sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu kayıtlar değerlendirilerek gerekirse ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

Ayrıca, asgari geçim indirimi ücret ya da ücretin eki niteliğinde olmadığından, bu alacağa yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13297, Karar No: 2013/2065, Tarih: 04.02.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/13297 E.  ,  2013/2065 K.**

* TESLİM ALINAN MALA FAZLA ÖDEME YAPILMASI

* KREDİ KARTINDAN FAZLA PARA ÇEKİLMESİ

* İSPAT YÜKÜ

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının müvekkiline tanesi 10,00 TL'den olmak üzere 70 koli Pepsi Cola'yı 700,00 TL'ye sattığını, alışverişin teslimat yapılmadan, kredi kartından satış bedelinin çekilerek gerçekleştiğini, kredi kartının çekimi esnasında davalının çalışanlarının sehven 700,00 TL'yerine 7.000,00 TL çektiklerini, müvekkilinin sözkonusu maddi hatanın düzeltilmesine müteakip malların kendisine teslimi halinde kart slibini imzalayacağını söyleyerek kredi kartı slibini imzalamadığını, ancak davalının hatayı düzeltmediği gibi, kredi kartından fazla çekilen 6.300,00 TL'yi de iade etmediğini belirterek, 6.300,00 TL.'nin 22.09.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkilinden çeşitli tarhli faturalarla mal aldığını, bu malların bedeli olarak da davacı N.. B.. 'un kendi el yazısı ile bir hesap dökümanı çıkardığını, bu dökümanda çeşitli tarihlerde 10.932.900 TL mal aldığını, önceden 4.181,600 TL ödediğini ve kalan borcunun 6.751,300 TL olduğunu, bu borcu için 7.000 TL kredi kartından çekildiğini ve 100 TL geri elden para aldığını yazdığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve 07.07.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna göre; davacının davalı şirketten 700,00 TL'lik pepsi kola satın aldığı ve ödemeyi kredi kartı ile yaptığı, davalı şirket yetkililerinin kredi kartı işlemi esnasında 700,00 TL yerine sehven 7.000,00 TL 'lik işlem yaptıkları, davacının fazladan ödenen bu bedelin iadesi için davalıya ihtarname gönderdiği ve bu ihtarnamenin 12.12.2006 tarihinde davalı şirket temsilcisi A.. K..'a tebliğ olunduğu, ancak davalı şirketin herhangi bir ödeme yapmadığı, davacının 4132 5210 0044 2895 nolu kredi kartı ile davalı şirkete 7.000,00 TL ödeme yaptığı, davalının 01.09.2006 tarihinde yapılan ödemeye karşılık malların teslim edildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 6.300,00 TL'nin 16.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ödemesini yaptığı malların davalı tarafından teslim edilmediğini, kredi kartıyla yapılan ödemede 700 TL yerine 7000 TL yazılarak fazla ödeme yapıldığını belirterek, 6300 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkeme davalının mal teslimini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Davacı ödemesini yaptığı malların davalı tarafından teslim edilmediğini, kredi kartıyla yapılan ödemede 700 TL yerine 7000 TL yazılarak fazla ödeme yapıldığını belirterek, 6300 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkeme davalının mal teslimini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Taraflar arasında malların daha sonra teslim edileceğine dair yazılı sözleşme olmaması halinde mal bedelinin ödenmiş olması, malın da aynı anda teslim edilmiş olduğuna karine teşkil eder.

Davacının, malı teslim almadığını, fazla ödeme yaptığını yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Mahkemece ispat yükü konusunda yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Mahkeme kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3211, Karar No: 2015/3135, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3211 E.  ,  2015/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11982, Karar No: 2015/40551, Tarih: 11.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/11982 E.  ,  2015/40551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinden sonra ve hükmedilen cezanın süresine göre sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318.maddesi gereğince REDDİNE,

Yağma suçunun, silahla, konutta ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (h) bendi ile de uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, 5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 53.maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Ancak;

TCK’nın 53.maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.