muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8842, Karar No: 2016/11472, Tarih: 21.09.2016

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; eldeki davada, Dairemizin bozma kararı öncesinde tahkikatın sonuçlandığı gözetildiğinde, ıslah dilekçesi ile arttırılan talep miktarı nazara alınmaksızın, karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ile davalılardan ... A.Ş. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da nazara alınarak karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... A.Ş.'ye iadesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15564, Karar No: 2016/887, Tarih: 25.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15564 E.  ,  2016/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/07/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 30/11/2012-31/05/2013 tarihleri arasında tahakkuk eden belediye emlak, çevre temizlik, ilan ve reklam vergilerinin ödenmemesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalı tarafından takip konusu borca, faize ve sair ferilere itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, vergilere dayanak taşınmazların mülkiyetinin davalıya ait olduğunu belirterek davalının yaptığı itirazın iptali ile takip konusu alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, belediyeye ait dava konusu vergiler ve bunların faizlerinin 6183 sayılı Kanun'da belirlenen özel takip usulüne göre tahsilinin istenmesi gerektiği, bu konuda icra dairelerine bir görev yüklenmediği, ortada geçerli bir icra takibi olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının, davalıya ait gayrimenkulleri nedeniyle belediyeye olan emlak, çevre temizlik, ilan ve reklam vergileri borcunun tahsili istemiyle genel haciz yoluyla icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır. Kamu alacağının genel haciz yoluyla takip edilmeyeceğine ilişkin bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. Bu konuda seçimlik hakkı bulunan davacı genel hükümler uyarınca takip ve dava yoluna başvurabilir. ... ’nun 02/06/2004 gün ve 2004/1-293-319; 06/10/2004 gün ve 2004/1-433-483 ile 02/03/2005 gün ve 2005/1-116-135 sayılı kararları da bu yönde olup uygulama kararlılık kazanmıştır. Alacaklı, 6183 sayılı .. uyarınca tahsil yoluna başvurabileceği gibi genel haciz yoluyla takip yoluna da başvurabilir. Mahkemece açıklanan husus dikkate alınarak işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2904, Karar No: 2014/12718, Tarih: 19.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2904 E.  ,  2014/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 145, 35/2, 53/1, 63, 54. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay hapis.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 22.11.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt

soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4907, Karar No: 2012/5827, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/4907 E.  ,  2012/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden doğduğu ileri sürülen ödenmeyen alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece mahkemenin yetkisizliğine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının iddiası ve davalıların cevabı ile ibraz edilen sözleşmeye göre uyuşmazlık davalıların adi ortaklık şeklinde üstlendikleri işin bir kısmını davacıya yaptırıp bedelini tamamen ödememelerinden kaynaklanmıştır. 818 Sayılı BK'nın 520. maddesine göre adî ortaklık iki veya daha fazla şahıs ya da şirketlerin sermaye ve mallarını müşterek bir gayeye erişmek için birleştirilmeleri ile kurulur. Kurulan bu şirketin TTK'da tarif edilen şirketlerin mümeyyiz vasıflarına haiz olmaması halinde adî şirket sayılır. Adî ortaklığın tüzel kişiliği olmayıp oluşturan gerçek kişi ya da şirketler hukuki varlıklarını muhafaza ederler. Adî ortaklığın tüzel kişiliği bulunmadığından bunların müşterek yerleşim yerleri mevcut olmayıp yerleşim yeri herbir ortağın ikametgahına göre belirlenir.

Sözleşmenin yapıldığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 9. maddesindeki genel yetki kuralı gereğince davanın, davalının yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Aynı maddenin 2. fıkrasında davalının birden fazla olması halinde davanın bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılabileceği kabul edilmiştir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince davalıların imza sirkülerinde beyan ettikleri şirket merkezinin ... olduğuna dair düzenleme sonucu ... Mahkemeleri'nin ortak yetkili olduğu ve adî ortakların birbirlerine karşı açacakları davalarda da yetkili olacağı kabul edilse dahi ortak yetkili mahkemenin varlığı Usul Kanunu hükümlerine göre genel yetkili olan yerleşim yeri mahkemesinin yetkisini ortadan kaldırmayacağı, adî ortaklığı oluşturan davalılardan ... İnşaat ve San.Tic.A.Ş.'nin yerleşim yeri ... ili ... ilçesi olup ... Asliye Ticaret Mahkemeleri'nin yetki alanında olduğu ve HUMK'nın 9/II.

maddesi gereğince davanın açıldığı ... Asliye Ticaret Mahkemesi davaya bakmakta yetkili olduğundan mahkemece davalıların yetki itirazı reddedilip işin esası incelendikten sonra, sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/733, Karar No: 2015/1837, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/733 E.  ,  2015/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/2691, Karar No: 2006/3843, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2691 E.  ,  2006/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 2.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya

düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Önemli olan tapu kayıtlarına vakıf şerhinin bir nedenle yazılmış olmasıdır. Kayıtla ve tutanakta ayrı ayrı vakıflardan bahsedilmesinin sonuca etkisi yoktur. Ne var ki, mahkeme hükmü davanın reddine dair olduğundan üzerinde durulması gerekmemiştir.

Bütün bu nedenlerle; davalı ... İdaresinin değinilen yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde değildir. Yapılan yargılamaya, dosyaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 3.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14638, Karar No: 2010/17094, Tarih: 30.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14638 E.  ,  2010/17094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

Davacılar, 10.03.2010 tarihli dilekçeleriyle ... İlçesi, ... Köyündeki, Kuzeyinde dava dışı ... 329 parsel, Batısında tuğla fabrikası, Güney ve Doğusunda orman ile çevrili 100 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın etrafını 1970 yılında tel ile çevirip, 1971 yılında su getirip, 1973 yılında meyve ağaçları diktiği, ... sıfatıyla bu güne kadar zilyet ettiği, bu taşınmazın üç dönüm yüzölçümündeki bölümünün ...’a satıldığı, yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğ yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, ancak bu taşınmazın orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin işlemin iptali ve Medeni Yasanın 713. Maddesi gereğince adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişler, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6 aylık hak düşürücü süreden sonra, zilyetliğe dayanılarak açılan orman kadastrosuna itiraz ve genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış olan taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 2000 yılında yapılıp, 27.04.2001 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Yörede 1951 yılında yapılan genel arazi kadastrosu 23.11.1950 ila 24.12.1950 tarihlerinde yapılan askı ilanı sonunda kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz bu işlemde tapulama dışı bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 2000 yılında yapılıp, 27.04.2001 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Yörede 1951 yılında yapılan genel arazi kadastrosu 23.11.1950 ila 24.12.1950 tarihlerinde yapılan askı ilanı sonunda kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz bu işlemde tapulama dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 04.05.2010 tarihli rapor ve krokide A ile gösterilen 4682 m2 ve B ile gösterilen 16485 m2 yüzölçümündeki bölümlerin, yörede 2000 yılında yapılıp 27.04.2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sınırları içinde bırakıldığı, davacıların zilyetliğe dayanıp, tapu kayıtlarının bulunmadığı, bu nedenle 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesindeki tapu sahiplerine tanınan 10 yıllık dava açma süresinden yararlanamayacakları, dava tarihine kadar altı aylık hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği ve orman kadastrosunun kesinleştiği, hak düşürücü sürelerin kamu düzenine ilişkin olduğu için mahkemece resen gözetilmesi gerektiği; kaldı ki, çekişmeli parselin 1985 yılında Hazine adına tapuya kayıt edildiği, davacıların taşınmazı 1970 ve 1973 yıllarından başlıyarak imar ihya ettiklerini söyledikleri, oysa taşınmazın 1985 yılında Hazine adına tapuya kayıt edildiği dikkate alındığında bu tarihe kadar yasada gösterilen 20 yıllık sürenin de dolmadığı belirlenerek orman kadastrosuna itiraz ve tescil davalarının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcanın temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine 30/12/2010 günü oybirliği ele karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4793, Karar No: 2010/5804, Tarih: 05.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/4793 E.  ,  2010/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde İzmir 11.İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası ile 4.409,38-TL.borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Birleşen dava dosyasında ise; davacı şirket davalı idarenin İzmir 11.İcra Müdürlüğünün ... sayılı dava dosyasına haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece menfi tespit davasının reddine; birleşen dosyadaki itirazın iptali davasının ise kısmen kabulü ve kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı (birleşen davalı Hazine vekili) tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ... “temizlik Hizmet Sözleşmesi” gereğince davalı tarafından İzmir 11. İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası ile aleyhine 4409,38 TL için takip yapıldığını ve hizmet bedelini ödediğini ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ise; birleşen dava dosyasında ödenmeyen temizlik hizmeti bedelinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki haksız itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kurum tarafından açılan borçlu olmadığının tespiti davasının reddine; birleşen itirazın iptali davasının kısmen kabulü ile % 40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı ( birleşen dosya da davalı) tarafından temyiz edilmiştir.

Ödeme emrine itiraz etmek isteyen borçlu itirazını ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde icra dairesine yapmak zorundadır. ( İİK.m.62,1c.2 ).

İtirazın iptali davasının ön koşulu, icra takibine karşı süresinde itiraz edilmiş olmasıdır.

Somut olayda, davalı borçluya (MEB’na), İzmir 11. İcra Müdürlüğü tarafından ödeme emri gönderildiği ve davalı borçlunun bu ödeme emrini 15.07.2008 tarihinde tebellüğ ederek 25.07.2008 tarihinde ödeme emrine itiraz ettiği bu itirazın süresinde olmadığı nedeniyle 11.08.2008 tarihli icra müdürlüğünün bakiye borç bildirimi yazısının düzenlediği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, ödeme emrinin tebliğ tarihi saptanarak itirazın süresi içerisinde yapılıp yapılmadığı incelenmeli ve süresi içerisinde ise şimdiki gibi aksi halde yani süresi içinde ödeme emrine itiraz edilmediğinin saptanması durumunda ise takip kesinleşmiş olacağından itirazın iptali davası açılmasında hukuki yarar bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekecektir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3944, Karar No: 2025/859, Tarih: 04.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3944 E.  ,  2025/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/802 E., 2023/291 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/15 E., 2022/56 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ... ve ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA