muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5445, Karar No: 2013/10035, Tarih: 12.11.2013

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde kamulaştırma işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığını ilgili kuruma sorulması, tamamlandıysa tüm kamulaştırma evraklarının tamamının tasdikli suretinin istenilmesi,

4) Kamulaştırmadan sonra kurumca tescil davası açılıp açılmadığı, açıldıysa ilgili dava dosyası ve tapuya tescil edilmiş ise tapu kaydının,

bu dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17892, Karar No: 2017/22850, Tarih: 25.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/17892 E.  ,  2017/22850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti davacının haftada altı gün 08:00-19:30 saatleri arasında, günde bir saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkesel karar doğrultusunda, günlük onbirbuçuk saatlik çalışmadan bir buçuk saat ara dinleme düşülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti davacının haftada altı gün 08:00-19:30 saatleri arasında, günde bir saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkesel karar doğrultusunda, günlük onbirbuçuk saatlik çalışmadan bir buçuk saat ara dinleme düşülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre, hafta tatili ücreti, davacının tüm çalışma dönemi içerisinde ayda bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı tanığı ..., davalı işyerinde 2014 yılında haftada bir gün izin kullandıklarını belirtmiştir. Bu durumda, hafta tatili ücreti alacağının 2014 yılı bakımından ispatlanamadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4-Davacı ve davalı tarasındaki diğer uyuşmazlık ödenmeyen ücret alacağının miktarı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Davalı vekili yargılama sırasında son aya ilişkin ücretin Yapı Kredi Bankası aracılığı ile ödendiğini belirterek ödemeye ilişkin kayıtların getirtilmesi konusunda bankaya müzekkere yazılmasını talep etmiştir. Mahkemece talep reddedilerek karar verilmiştir. Ödeme def'i yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceğinden buna ilişkin banka kayıtları getirtilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davalı vekili yargılama sırasında son aya ilişkin ücretin Yapı Kredi Bankası aracılığı ile ödendiğini belirterek ödemeye ilişkin kayıtların getirtilmesi konusunda bankaya müzekkere yazılmasını talep etmiştir. Mahkemece talep reddedilerek karar verilmiştir. Ödeme def'i yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceğinden buna ilişkin banka kayıtları getirtilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 281. maddesi gereğince tarafların bilirkişi raporunun kendilerine tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde itiraz etme hakları bulunmasına rağmen, mahkemece bu konuda bir haftalık süre tanınarak karar verilmesi ve savunma hakkının kısıtlanması isabetli değilsede, davalı tarafın itirazlarını sunduğu anlaşıldığından bu husus ayrıca bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16432, Karar No: 2022/10281, Tarih: 28.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16432 E.  ,  2022/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07/07/2020 tarihli ve 173 sayılı, 08/07/2020 tarihinde 31179 Sayılı Resmî Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren, “17.Ceza Dairesinin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine,’’ şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23/01/2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, aynı olay sebebiyle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2019 gün, 2018/1173 (E) ve 2019/132 (K) sayılı dosyasında yargılanan suça sürüklenen çocuk ... hakkında anılan dava dosyasının suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine dosyanın Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 16/01/2020 gün ve 2019/13672 Esas 2020/803 Karar sayılı karar ile incelendiği anlaşılmakla; dosyalar arasındaki hukuki ve fiili bağlantı sebebiyle dosyamızda bulunan sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki temyiz istemlerinin de Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14333, Karar No: 2015/28029, Tarih: 12.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14333 E.  ,  2015/28029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki sanık...'ın duruşmalarda sanık ...'ten şikayetçi olduğunu bildirdiği ancak davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamakla birlikte, hükmü temyiz ederek katılma iradesini göstermekle 5271 CMK'nin 237/2. maddesi gereğince davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir." hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2) Sanıklar... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve katılan sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24556, Karar No: 2014/14298, Tarih: 24.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24556 E.  ,  2014/14298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1085 Karar no:2013/581

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü temyiz eden davacı G.. H.. ile vekili Av. M. Ş.. ve karşı taraf temyiz eden davalı B.. H.. vekili Av. Z.D.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek, tarafların boşanmalarına ve her iki tarafın tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Davalı (koca) tanık beyanlarında geçen bir kısım hadiseler davalıdan aktarılan beyanlar olup görgüye dayalı bulunmamaktadır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, eşine hakaret eden davacı (kadın) yanında, davalı (koca)'nın da başka bir kadınla cinsel ilişkiye girdiği, sadakatsizlik içeren davranışlar sergilediği, buna ilişkin görüntüleri kayıt altına alarak müşterek konutta muhafaza ettiği, bu görüntülerin ortaya çıkması üzerine yaşanan tartışma sonucunda davacı (kadın)'a fiziksel şiddet uygulayarak ortak konutu terk ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Belirlenen bu kusur durumuna göre de; boşanmaya neden olan olaylarda davalı (koca)'nın daha ziyade kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve belirlenen bu hatalı kusur durumuna göre davacı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK md. 174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk Şevval lehine takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk Şevval lehine takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı (kadın) yararına, 3. bentte gösterilen sebeple de davalı (koca) yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.06.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/6336, Karar No: 2011/11138, Tarih: 18.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6336 E.  ,  2011/11138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, beş adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HUMK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Tebligat Kanununun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun 35/1.fıkrası ile kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.(T.K.35/2) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan imzası resmi merciiler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adres ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır.(T.K.35/son)

Tebligat Kanununun 35/2 ve Tüzüğün 55.maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Evvelce yapılan tebligat usulsüz ise 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Tebligat Kanununun 35/son fıkrasında ise muhatabın daha önce tebliğ yapılan adresinin değiştirilmesi değil, değiştirildiği için tebliğ yapılamayıp, tebliğ evrakının iade edilmesine yol açan adres sebebiyle Tebligat Kanununun 35/2-3.fıkralarının uygulanması öngörülmüştür. Bu durumda; dava dilekçesinde gösterilen adres, 35/son maddede belirtilen kurum ve kuruluşlardan birine verilen adres ile aynı olduğu takdirde ve bu adrese çıkarılan tebligatın tebliğ edilemeden dönmesi halinde tebligat Tebligat Kanununun 35/son fıkrası uyarınca Tebligat Kanununun 35/2-3 maddeleri hükümlerine göre yapılır.

Olayımıza gelince; dava konusu taşınmazların paydaşlarından...,...,..., ile ...'a gönderilen dava dilekçesi ekli duruşma gününü bildirir davetiye Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, davalıların adreste bulunmama sebebi yukarıda belirtilen ilgililerden sorularak tebligat parçasına yazılmadığı gibi ... ve ....'nın haber verilen komşusunun imzasının alınmadığı görülmüştür. Bu nedenle adı geçen davalılara yapılan tebligat geçersizdir.

Davalı ...'nın adresinin tespiti için nüfus müdürlüğüne yazılan müzekkereye 24.7.2008 tarihinde verilen cevapta davalının adresi Yeşilevler Mah.907/1.Sk. No:10 .../Ankara olarak bildirilmiş, mahkemece bu adrese çıkarılan tebligat adresten taşındığından bahisle iade edilmiş, bunun üzerine mahkemece adı geçen davalının nüfus müdürlüğünden adresi tekrar sorulmuş, 15.4.2010 tarihli cevabi yazıda davalı adresi Anadolu Mah.497.Sk.No:37 B İç Kapı No:B .../Ankara olarak bildirilmesine rağmen bu adrese tebligat çıkarılmadan davalının kardeşi ...'ya ait olduğu anlaşılan ... Mahallesi .. Cad.No:1 Bala adresinde Tebligat Yasasının 35.maddesine göre dava dilekçesi tebliğ edilmiştir. Bu durumda davalı ...'ya dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin yapılan tebligat geçersizdir.

Mahkemece davalıla...,...,.., ve ... ile ...'a dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ olunarak taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8103, Karar No: 2013/11770, Tarih: 05.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8103 E.  ,  2013/11770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.11.2012 tarih ve 2012/458-2012/458 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçluya kullandırılan kredinin gönderilen ihtarnameye rağmen ödenmediğini ileri sürerek borçlunun taşınır ve taşınmaz malları ile 3. kişideki hak ve alacaklarının üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu isteme konu kredi sözleşmesinde, tüm anlaşmazlıkların ve yükümlülüklerinin yargı yerinin ... olduğunun ve ... Hukuku'nun geçerli olacağının düzenlendiği, sözleşmenin ... 'de imzalandığı yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle istemin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati hacze ilişkin olup, mahkemece resen, ihtiyati haciz isteyen banka ve kredi sözleşmesinden tacir olduğu anlaşılan karşı taraf arasında düzenlenen kredi sözleşmesinde, ... Mahkemeleri'nin yetkili olduğunun ve ... Hukuku'nun geçerli olacağının kararlaştırıldığı gerekçesiyle istemin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir. 6100 Sayılı HMK'nın 17. maddesiyle düzenlenen yetki kuralı münhasır yetki kuralı olup, mahkemece resen nazara alınabilecek kesin yetki kuralı değildir. Kaldı ki kredi sözleşmesinin 14. maddesinde de sadece ... Mahkemeleri'nin yetkili olduğu düzenlenmeyip, diğer mahkemelerin de yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Ayrıca, bir uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanmasının kararlaştırılması ihtiyati haciz isteminin red sebebi olamaz. Bu halde hakim, 5718 Sayılı MÖHUK'un 2. maddesi gereğince yetkili yabancı hukukun muhtevasının tespitinde tarafların yardımını isteyebilir. Bu itibarla, mahkemece yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan, taraflar arasında kararlaştırılan yetki sözleşmesinde belirlenen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu kabul edilerek, yanılgılı değerlendirme ile itiraz olmaksızın res'en, yetkisizlik nedeniyle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle ihtiyati haciz isteyen yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.