muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7378, Karar No: 2011/4853, Tarih: 12.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7378 E.  ,  2011/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Baba Harfiyat Nak.İnş.Taah.ve Tic.Ltd.Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Önceki günlü bozma kararında; olayın meydana gelmesinden sonra davacı tarafça Alanya Sulh Hukuk Mahkemesinde yaptırılan delil tespit dosyasının getirtilerek dosya içerisine alınması, daha sonra kusur konusunda bilirkişiden rapor alınması hususuna değinilmiş ise de, mahkemece bozma kararında maddi yanılgı sonucu dosya numarası sehven 2002/233 D.İş olarak bildirilen tespit dosyasının getirtildiği, bu dosyanın dava konusu olayla ilgisinin bulunmadığı, ilgili dosyanın Alanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/223 D.İş sayılı dosyası olduğu dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen bozma gereğinin yerine getirilmediği belirlenmiştir.

Öte yandan; bozma kararı sonrasında aldırılan bilirkişi raporunda davalı tarafın tam kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de keşif sırasında alınan davalı tanık beyanları ile keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda hasara uğrayan kabloların yoldan geçen araçların seviyesine düştüğü anlaşılmaktadır. Bu olgunun tespit dosyasında da belirlenmiş olması halinde davacı tarafın da somut olayda müterafik kusurlu olacağı kuşkusuzdur.

O halde, öncelikle doğru tespit dosyası getirtilerek dosya içerisine alınmalı, daha sonra hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma, soruşturma ve uygulama yapılmalı, bu cümleden olarak yukarıda açıklanan maddi olgu bilirkişiye de hatırlatılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, az yukarıda ismi geçen davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91,05 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 12.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5511, Karar No: 2011/8032, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5511 E.  ,  2011/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytin ürününün 2008 ve 2009 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

3-Taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 24.11.2009 gününden önce; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41074, Karar No: 2014/35774, Tarih: 13.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/41074 E.  ,  2014/35774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2013

NUMARASI : 2013/1519-2013/2162

Taraflar arasındaki tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının davacı bankadan konut kredisi kullandığını, bu sırada kendisinden alınan masrafların iadesi için Çankaya Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem heyetine müracaat ettiğini, Çankaya Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 04.03.2013 tarih ve 2469 sayılı kararı ile 1.100, 00 TL dosya masrafının tüketiciye iadesine karar verildiğini ileri sürerek tüketici hakem heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını

kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulüne, Ankara 4.Tüketici Mahkemesinin 15/08/2013 tarih ve 2013/1519 esas 2013/2162 karar sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozulmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının diğer temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8723, Karar No: 2018/5685, Tarih: 18.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8723 E.  ,  2018/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK 158/1-j, 62, 52, 53, 204/1, 62, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık 'un, müşteki ...'ın Türkiye Finans Katılım Bankası Sultanahmet şubesine ait boş çek yaprağını bir şekilde ele geçirip, bu çek yaprağını 25/12/2009 keşide tarih ve 13.500 TL bedelli olarak doldurup ...’na teminat olarak verip kredi çektiği iddia olunan olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan yargılamada;

Sanığın müştekiye ait olup olay öncesinde çalınmış olan çek yaprağını bir şekilde ele geçirip sahte olarak ön yüzünü doldurup arkasını ciro ederek bankaya vermek yolu ile kullanmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

...’ndan yargılama esnasında bu çekin ne şekilde kendilerine verildiğinin sorulduğu, ilgili bankanın 11.02.2013 tarihli cevabi yazısında çekin kredi kullanımı amacı ile teminat olarak verildiğinin ve o tarih itibarı ile kredi ödemesinin yapılmadığının bildirilmesine rağmen ne meblağda hangi kredi için verildiğini bildirilmemesi ve sanığın 9500 TL ve 10.000 TL'lik kredi kullanırken bu çeki bankaya vermiştim şeklindeki beyanı ile yetinilmesi, kredi sözleşmelerinin denetime elverişli şekilde aslı ya da onaylı örneği dosya arasına alınmaması, nitelikli dolandırıcılık suçunun mağduru olma ihtimali değerlendirilerek ilgili bankanın duruşmalardan haberdar edilmemiş olması, sanığın yargılama sırasındaki savunmasında ilgili bankanın zararının çoğunu gidermiş olduğunu beyan etmesine rağmen bu durumun araştırılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, menfaat miktarının çek miktarı değil, kullandırılan kredi miktarı kadar olduğu göz önüne alındığında ilgili bankadan bu çekin ne meblağdaki hangi kredi için teminat olarak alındığının sorulması ve buna dair kredi dosyasının onaylı bir örneğinin dava dosyası arasına alınması, atılı suçun mağduru olabilecek ilgili banka yetkililerine duruşma günün tebliği, bankadan sanığın ödeme yapıp yapmadığı, kısmi ödeme var ise buna muvaffakatları olup olmadığının sorulmasının ardından sanığın kastı ve hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8003, Karar No: 2013/26633, Tarih: 23.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/8003 E.  ,  2013/26633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, maaş alacağı, fazla mesai ücreti, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.02.1996-13.05.2005 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, net maaşının 660 TL olduğunu, yılda bir kez bir aylık tutarında ikramiye verildiğini, 2004 yılı sonuna kadar mesai saatinin 12 saat olarak belirlendiğini, 13.05.2005 tarihinde işverence hiçbir haklı neden gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini, davacının savunmasının alınmadığını ve yazılı bildirim şartının yerine getirilmediğini, İş Kanunu madde 20’de belirtilen süre içinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla icra takibi yapıldığını, takibe itiraz edildiğini, iddia ederek, 10.000 TL kıdem tazminatı, 1.300 TL ihbar tazminatı, 400 TL yıllık izin, 300 TL maaş, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 2.000 TL fazla mesai ücreti olmak üzere toplam 14.000 TL’nin faiziyle birlikte tahsili ve itirazın kaldırılması ile takibin devamına, % 40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına ve haksız fesih nedeniyle İş Kanunu 21. Madde gereğince tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının net maaşının 450 TL civarında olduğunu, hesap pusulalarından görüleceği üzere Cumartesi-Pazar eğer mesai yapmış ise tüm mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının tüm alacaklarını gösteren bordroları kayıtsız şartsız imzaladığını, bordroların aksini iddia ediyorsa, bunu aynı değerde yazılı belge ile kanıtlaması gerektiğini, müvekkilinin ... Çimentoya taşeronluk hizmeti verdiğini, ...Çimento’nun iş makinesi kullanan operatörlerin operatörlük belgesi alması zorunluluğu getirdiğini, İş Kanunu gereğince de iş makinesinin operatörlük belgesi ile kullanılması gerektiğini, davacının iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, çalışan tüm işçilerin operatörlük belgesi almak için gerekli işlemleri yaptığını, davacıdan istenilen operatörlük belgesinin kendisi tarafından hali hazırda kendisi tarafından alınmadığını, iş makinesi sürücü belgesi almanın temel koşullarından birinin de ilk okul mezunu olma şartı olduğunu, davacının ilk okul mezunu olmadığından sürücü belgesi alamadığını, müvekkilinin davacının dışarıdan ilk okul diploması almasını istediğini, ona bu konuda zaman da tanıdığını, tüm bunlara rağmen ilk okul diploması almadığı gibi, iş makinesi sürücü belgesi de alamadığını, ehliyeti olmadığı sürece iş makinesi operatörü olarak çalışması mümkün olmadığından, iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, İş Kanunu ve 2918 Sayılı Kanun gereği, belgesi olmayan operatörün yapacağı kazadan operatör kadar işyeri sahibi ve müdürünün de sorumlu olduğunu, sonuç itibariyle işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevi kendisine süre tanındığı, zorunlu olduğu belirtildiği halde yapmamakta ısrar ettiğinden, müvekkilinin haklı nedenle İş Kanunundan kaynaklanan derhal fesih hakkını kullandığını, alacağın likit olmadığını savunarak davanın reddi ile kötü niyetli davacının % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu dosya içeriği ve tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği, davacının bilirkişi raporunda ayrıntıları belirtilen işçilik alacaklarına hak kazandığı, Yargıtay bozma ilamında davacının açtığı davanın işçilik alacakları davası olduğunun belirlendiği de dikkate alınarak hakkaniyet indirimi yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Yerel mahkemece bozma ilamı öncesinde, 1300,00 TL ihbar tazminatının takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 1333,33 TL fazla mesai ücretinin takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 400,00 TL izin ücretinin takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizce davacı vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin reddine, davalı temyizine göre bozma yapılmış, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucu 1451,00 TL ihbar tazminatı alacağının 1300,00 TL'sinin takip tarihinden itibaren bakiye kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 518,30 TL izin ücreti alacağının 400,00 TL'sinin takip tarihinden itibaren bakiye kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 3837,33 TL fazla mesai ücreti alacağının 200,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren bakiye kısmının ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur.

İlk hüküm davalı yararına bozulmuş, anılan hükümdeki miktarlar (İhbar tazminatı: 1.300 TL, Fazla mesai: 1.333,33 TL İzin ücreti: 400 TL) davalı açısından usulü kazanılmış hak oluşturmuştur.Yerel mahkemece verilen önceki kararın davalı yararına bozulduğu ve anılan kararda belirtilen miktarların davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, bozma nedenine göre sair nedenler incelenmeksizin, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12304, Karar No: 2015/18765, Tarih: 20.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12304 E.  ,  2015/18765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2014/1136-2015/80

Davacı, çalışma gücünün 2/3 oranında kaybettiğinin ve maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının çalışma gücünü en az 2/3 oranında kaybettiğinin tespiti ile başka birinin sürekli bakımına muhtaç oranda malullük aylığı bağlanmasına ve aksine Kurum işlemlerinin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti konusunda Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 1. maddesi uyarınca davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 28. maddesine göre, “Bu Kanun'un uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalı malûl sayılır. Şu kadar ki, bu Kanun'a tabi sigortalılığın başladığı tarihte malûl sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalı, bu hastalık veya arızası nedeniyle malûllük sigortası yardımlarından yararlanamaz.” Bu maddeyi yürürlükten kaldıran 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 25. maddesinde de benzer şekilde, "..., sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce sigortalının çalışma gücünün % 60'ını veya vazifesini yapamayacak derecede meslekte kazanma gücünü kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilirse, sigortalı bu hastalık veya özrü sebebiyle malûllük aylığından yararlanamaz." düzenlemelerine yer verilmiştir. Yine 1479 sayılı Yasa'nın 29.maddesine göre, malullük aylığından yararlanabilmek için; bu Kanun'un 28 inci maddesine göre malul sayılmak, en az beş tam yıl sigorta primi ödemiş olmak, yazılı istekte bulunmak ve istek tarihi itibariyle prim ve her türlü borçlarını ödemiş olmak şarttır. Yasa'nın 31.maddesi ise “Malullük aylığı, malullüğün tespit edildiği tarihi takip eden aybaşından başlar” hükmünü amirdir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının 22/02/2007 tarihinde Kurum'a müracaatla maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, 05.04.2007 tarihinde davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğine karar verilerek aylık talebinin reddedildiği, davacının bu karara 17.04.2007 tarihinde itiraz ettiği, Kurumca 23.05.2007 tarihinde davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğine karar verilerek itirazının reddedildiği, yapılan yargılama esnasında son olarak Dairemiz'in 08/04/2014 tarihli ve 2014/2398 Esas ve 2014/7223 Karar no lu bozma ilamı neticesi alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 15.01.2015 tarih ve 96420-1674 sayılı raporunda 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği E3 bölüm kapsamında meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden yapılan değerlendirme ile sonuca gidildiği, raporda “sigortalının çalışma gücünün en az 2/3 sini yada %60 ını kaybetmediği, malul sayılamayacağı, aynı Yönetmeliğin kapsamında bir başkasının sürekli bakımına muhtaç olmadığı” nın belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan alınacak olan raporda değerlendirme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete' de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından bir karar verilmesi gerektiği göz ardı edilerek 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında değerlendirmede bulunmak suretiyle karara bağlanan rapor doğrultusunda Mahkemece sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan yargılama esnasında yürürlükte bulunan 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete' de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında davacı sigortalının maluliyet oranının, maluliyet başlangıç tarihinin ve başkasının bakımına muhtaç olup olmadığına yönelik olarak rapor almak, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporuna göre davacının maluliyetinin tespit edilmesi halinde söz konusu Yönetmeliğin yargılama esnasında yürürlüğe girdiği gözetilerek maluliyet başlangıç tarihi daha eski bir tarih olsa dahi Yönetmeliğin yürürlük tarihi olan 01.09.2013 tarihi itibariyle davacının maluliyet aylığı koşullarını taşıyıp taşımadığını tartışarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.