muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4799, Karar No: 2016/2993, Tarih: 10.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4799 E.  ,  2016/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-birleşen davada davacı ve müdahil ..... vekilince duruşmasız, asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı ..... ve vekilleri Av. .... ile fer'i müdahil vekili Av. ..... ve asıl davada davalı-birleşen davada davacı ....'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca %90 oranında tamamlanan inşaattan verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiş; daha sonra sözleşmenin feshi ve imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi yönünde ıslah talebinde bulunmuştur.

Birleşen davada davalı arsa sahibi, sözleşmenin feshini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay .... Dairesi'nin .... tarih ve .... E., .... K. sayılı ilamıyla; bilirkişi raporunda inşaat seviyesinin %88 oranında gerçekleştirildiği belirtilmişse de, dosyaya giren belediye encümen kararında, inşaatın ruhsat ve projesine aykırı yapıldığı ve mühürlenerek durdurulduğu, yasal hale getirilmediği takdirde para cezası ve yıkım kararı verileceğinin ilgiliye tebliğine karar verildiği, yüklenicinin imalât bedeline hak kazanabilmesi için, inşaatın yasaya, fen ve tekniğine uygun imâl edilmiş olmasının zorunlu olduğu, projeye aykırılıklar saptandığından bu hususlar incelenmeden inşaatın seviyesinin ve bedelinin hesaplanmasının yeterli kabul edilemeyeceği, yeniden oluşturulacak uzman bilirkişiler aracılığıyla inşaatın ruhsat ve projesine uygun kısmının bedeli hesaplatılarak, yıkım kararı nedeniyle arsa sahibinin ödemek zorunda kalacağı ceza ve masraflar bedelden düşülerek, yüklenicinin alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, inşaatın mühürlenen kısımlarının 17.02.2011 tarihinde yıkıldığı, yükleniciye sadece arsa sahibinin arsasına yapmış olduğu ve yıkılmayan kısma ilişkin talepte bulunabileceği, arsa sahibinin ödemek zorunda kalacağı ceza ve masrafların mahsubu gerektiği gerekçesiyle, taraflar arasındaki sözleşmenin feshedildiğinin tespitine, inşaatın arsa sahibi ....’ya teslimine, 225.366,84 TL'nin nin davalı ....’dan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekili ile müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, yüklenicinin gerçekleştirdiği imalatın bedelinin, fesih tarihi itibariyle, 2009 yılı mahalli piyasa rayiçlerine göre tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde, bakanlık yapı maliyeti birim fiyatlarına göre tespit yapılan bilirkişi raporları esas alınarak karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekili ile müdahil vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının asıl davada davalı-birleşen davada davacı ve müdahilden alınmasına, asıl davada davacılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınarak, asıl davada davacılar-birleşen davada davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3006, Karar No: 2017/859, Tarih: 06.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3006 E.  ,  2017/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : a- Uyuşturucu madde ticareti yapma (sanıkların tümü hakkında)

b- Olası kasıtla öldürme (sanıklar ..., ...ve ...hakkında)

Hüküm : a- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet

b- Değişen suç vasfına göre "bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme" suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar ...ve ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükümlerin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklama tarihine göre sanık ... hakkındaki salıverilme isteğinin reddine,

B) Sanık ... hakkında "bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme" suçundan verilen hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C) Sanıklar ...ve ... haklarında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükümlerin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Diğer sanık ...'nin soyut beyanları dışında aleyhlerinde yeterli delil bulunmadığı aşamada, ikrarları ve karşılıklı olarak birbirlerinin suçla ilgisini söylemek suretiyle suçlarının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanıklar hakkında, etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrası gereğince cezalarından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihlerine göre sanıkların salıverilmesine ilişkin taleplerin reddine,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihlerine göre sanıkların salıverilmesine ilişkin taleplerin reddine,

D) Sanıklar ...ve ...haklarında "bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme" suçundan verilen hükümlerin incelenmesi:

Olay tarihinde, sanık ...'in sanık ...'dan aldığı uyuşturucu maddeyi diğer sanık ...'ye verdiği, sonrasında...'nin maktül ... ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yapılan ..., ... ve ... isimli şahıslar ile birlikte metruk bir binaya giderek bu uyuşturucu maddeyi kullandıkları ve ...'ın uyuşturucu madde alımı ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşıldığından, sanıklar... ve ...'in maktüle yönelik ölüm ile arasında doğrudan illiyet bağı oluşturacak şekilde kast ya da taksire dayalı eylemlerinin bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23416, Karar No: 2014/1676, Tarih: 10.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23416 E.  ,  2014/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/349483

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2005

NUMARASI : 2005/283 (E) ve 2005/366 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2011 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında belirtildiği üzere; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların uygulanmasını ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2- Mağdurlara yönelik yağma suçlarında, birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken bu hususun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçların işleniş biçimleri, olayların özellikleri ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması,

4- Olaydan bir gün sonra hükümlünün karakola gelerek teslim olduğu ve yakınanlardan yağmaladığı cep telefonlarını da saklaması için verdiği kişiyi göstererek soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Olaydan bir gün sonra hükümlünün karakola gelerek teslim olduğu ve yakınanlardan yağmaladığı cep telefonlarını da saklaması için verdiği kişiyi göstererek soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü F.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/19961, Karar No: 2024/770, Tarih: 22.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/19961 E.  ,  2024/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/9 E., 2016/920 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç kastı olmadığına, psikiyatri servisinde yatarak tedavi gören annesine verilen ilaç neticesinde annesinin durumunun kötüleşmesi sebebiyle öfkeli olduğu, hemşire olan tanık E. T.'nin mağdur ile olan telefon görüşmesinde telaşlı bir şekilde "Sizin söylediğiniz iğneleri yaptım, başkaca bir şey yapmadım" demesi sebebiyle mağdura yönelik sinkaflı küfür ettiğine, eylemi esnasında tanık E. T.'den başka sözlerini duyan kimse olmadığına, ihtilat unsurunun oluşmadığına, hemen sonrasında olay yerine gelen mağdurdan ve tanık E. T.'den özür dilediğine, mağdurun şikâyetçi olmamasına karşın mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun Malatya Devlet Hastanesi'nde görevli doktor olduğu, sanığın annesinin hastanenin psikiyatri servisinde yatarak tedavi gördüğü, annesinin ağrılarının artmasının verilen ilaçlar sebebiyle olduğunu düşünen sanığın, o esnada mağdur ile telefonla konuşmakta olan tanık E. T.'nin telefonu vasıtasıyla mağdura sinkaflı sözlerle hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığın suçunu samimi bir şekilde ikrar etmesi ile tanık ve mağdur anlatımları doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun takibinin şikayete tabi olmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığın suçunu samimi bir şekilde ikrar etmesi ile tanık ve mağdur anlatımları doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun takibinin şikayete tabi olmadığı belirlenmiştir.

3. Tanık E. T.'nin aşamalarda kendisi mağdur ile telefonla görüştüğü esnada sanığın mağdura hitaben bağırarak hakaret ettiğini beyan etmesi ve mağdurun aşamalarda sanığın kendisine telefon ile hakaret ettiğini duyduğunu belirtmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla sanığın ihtilat şartının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

4. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda sözlerin hastanenin psikiyatri servisinde söylendiği anlaşılmakla; aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

2. Sanığın onsekiz yaşından büyük olmaması ve altmışbeş yaşından küçük olması ile Mahkemece otuz günden fazla hapis cezasına hükmedilmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasını gerektiren şartların oluşmadığı, ayrıca; seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hususları gözetilmeyerek, aynı maddenin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

3. Taraf ve tanık beyanlarından, hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği değerlendirilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden anılan fıkranın (c) bendinin uygulanmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken (B[2-3]) bentlerindeki bozma yönünden 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1354, Karar No: 2018/1105, Tarih: 16.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1354 E.  ,  2018/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dikili Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.12.2011 gün ve 2011/249 E. 2011/420 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 19.11.2013 gün ve 2013/15615 E., 2013/18068 K. sayılı kararı ile,

"...Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının hissedar olduğu otelde işci olarak çalıştığı sırada davalının yanına gelerek kendisine karşı hakaret içerikli sözler sarfettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı ile davalı arasında iş akdi olduğu ve davaya konu olayın da akdin devamı sırasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemesi İş Kanunu hükümlerine göre işçi sayılanlar ile işveren arasındaki her türlü uyuşmazlıkları çözümlemekle görevlidir. Şu durumda, davanın iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir..."

gerekçesiyle oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin benzin istasyonu işlettiği dönemde davalı ile meslektaş iken iflas ederek işini kaybettiğini, ailesine bakabilmek için davalının da hissedar olduğu otelde çalışmaya başladığını, davalının otele geldiğinde müvekkili ile dalga geçtiğini, "Senin ne işin var burada" diyerek küçümsediğini, müvekkilinin davalıya "Düşmez kalkmaz bir Allah, ne var burada çalışıyorsak" demesi üzerine davalının "Bana ne lan, sen manyak mısın nerede çalışırsan çalış" diyerek, müvekkilin onur, şeref ve haysiyetini rencide ettiğini, davalının bu eylemi nedeniyle Dikili Sulh Ceza Mahkemesinde hakaret suçundan yargılandığını ve cezalandırıldığını ileri sürerek müvekkilinin kişilik haklarına yapılan saldırıdan dolayı 10.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ceza dosyasında her ne kadar müvekkilinin mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, hakaretin karşılıklı olduğunun kabul edildiğini, davacının herhangi bir zararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.