muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8452, Karar No: 2018/8007, Tarih: 15.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8452 E.  ,  2018/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından olan, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi “Limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.” hükmüne amir olup, 2012/7., 8. ve 9. dönemlerine ilişkin prim borçlarından dolayı 19.10.2012 tarihinde payları devralmak suretiyle şirket ortağı olan davacının belirtilen madde uyarınca söz konusu borçlardan sorumlu olduğu belirgin olup prim borcunun prim borçlusu şirketten tahsil imkansızlığı da araştırılıp davacının ortaklık payı da gözetilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1970, Karar No: 2008/4586, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1970 E.  ,  2008/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Emsal olarak incelenen ... mevkii 1812 ada 10 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen taşınmazın bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle vergiye esas asgari vergi oranlarını gösterir listelerin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1012, Karar No: 2014/1469, Tarih: 21.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1012 E.  ,  2014/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/94716

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2010

NUMARASI : 2010/298 (E) ve 2010/587 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Çevre yolu Kartal Köprü kavşağında yol yapım çalışması sürerken işi üstlenen inşaat şirketi tarafından yol yapım çalışması yapıldığını ve çalışma devam ettiği sürece araçların sollama yapmasının yasak olduğunu gösteren iki adet saçtan mamul levhanın iş ve trafik güvenliğini sağlamak amacıyla yol üzerine bırakıldıkları yerden çalınması eyleminin, suça konu levhaların kamu yararına tahsis edilen eşya niteliğinde kabul edilmesi gerektiğinden 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması durumunda uygulanabilecek olan 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi ile suça sürüklenen çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, koşullarının varlığı halinde uygulanabilecek olan 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin yollaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin koşulları ve sonuçları değerlendirilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihinden önce işlediği kasıtlı bir suçtan hükümlülüğünün bulunmamasına ve çalınan eşyanın el konulup tamamen iade edilmesi nedeniyle mağdurun karşılanmayan zararının kalmamasına rağmen, hakkında çok sayıda soruşturma ve kovuşturma bulunan suça sürüklenen çocuğun hak etmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

3- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk V.. Ö.. müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1290, Karar No: 2011/3360, Tarih: 29.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1290 E.  ,  2011/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve diğerleri aleyhine 02/09/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 28/10/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... AŞ vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/03/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... AŞ vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 29/03/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. 29/03/2011
Yargıtay — Esas No: 2014/14758, Karar No: 2014/17882, Tarih: 19.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14758 E.  ,  2014/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/97-2014/182

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkin olup, Mahkemece,iddianın sabit olduğu gerekçesi ile düzeltme ve tescil hükmü kurmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece "...dava dilekçesinde tapu kayıt maliki Fatma ile Mehmet oğlu A..H..'ün annesi Fatma'nın aynı kişi olduğunun tespiti istenildiği halde, mahkemece tespit hükmü kurmakla yetinilmesi gerekirken HMK'nın 26. md. ve Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesi göz ardı edilerek talepten fazla olacak şekilde tescile de karar verilmesi isabetsizdir." gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden düzeltme hükmü kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usuli kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Ne var ki, mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; Davacı, Urla Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2010/993 E. sayılı ortaklığın giderilmesi davasında verilen yetkiye dayanarak dava konusu 591 ada 11 parsel sayılı taşınmazın paydaşı "Fatma" isminin "Mehmet oğlu A.. H..'ün annesi Fatma" olarak düzeltilmesi istemi ile eldeki davayı açmış,mahkemece "Mehmet oğlu A.. H..'ün annesi Fatma" olarak düzeltilmesine karar verilmiş ise de, 1950 yılında yangın nedeniyle Urla ilçesinde yersel yazım yapıldığı ve "Fatma"'nın nüfusa kayıtlı olmadığı ve ölü kişinin nüfus siciline tescilinin de mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacının iddia ettiği kişi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, davacının iddia ettiği kişinin nüfusta kayıtlı olmadığı saptandığından "tapuda paydaş "Fatma" ile davacının iddia ettiği "Mehmet oğlu A.. H..'ün annesi Fatma"'nın aynı kişi olduğunun tespitine" şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve bozma ilamına aykırı biçimde tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacının iddia ettiği kişinin nüfusta kayıtlı olmadığı saptandığından "tapuda paydaş "Fatma" ile davacının iddia ettiği "Mehmet oğlu A.. H..'ün annesi Fatma"'nın aynı kişi olduğunun tespitine" şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve bozma ilamına aykırı biçimde tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23229, Karar No: 2013/13756, Tarih: 07.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23229 E.  ,  2013/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının 1999-2007 yılları arasındaki çalışma süresi için tazminat ve alacak isteğinde bulunmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında görülmeyen 2000-2002 yılları arası için hizmet tesbiti davası açtığını, bu süreye ilişkin tazminat ve alacak isteğini ayrı bir dava konusu yapacağına 30.01.2012 tarihli duruşmada beyan ettiğinin anlaşılmasına göre sonucu itibariyle doğru olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.06.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur. ./..

Mahkemece davacının ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne verilirken, ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmadığı gerekçesiyle ıslahla arttırılan miktarlara faiz yürütülmemiştir.

Davacının ıslah dilekçesi ile dava konusu tazminat ve alacak miktarını artırmak suretiyle dava dilekçesini kısmen ıslah ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır. Somut olayda ıslaha konu usul işlemi dava dilekçesi olup, davacının dava dilekçesindeki diğer unsurların aynen devam ettiği yönünde iradesinin mevcut olduğu, bunun ayrıca ve özel olarak belirtilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir.

Dava konusu miktarın artırılması suretiyle davanın kısmen ıslahı ile ek dava bazı yönlerden benzerlik gösterse de, esas itibariyle farklı müesseseler olduklarından ıslahla ilgili sorunların yine ıslah müessesesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kısmi ıslahla ortaya çıkan hukuki sorunların ek dava müessesesi ile çözümlenmesi her zaman doğru olmaz. Bu bağlamda temerrüt dolayısıyla faizin başlangıcı ve zamanaşımına ilişkin sorunların çözümü yönünden kısmi ıslah ile ek dava paralellik göstermekte ise de, ek davada faize karar vermek için talep şartı kısmi ıslahta aranmamalıdır. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinde faiz istenmiş olması kaydıyla, miktar artırmak suretiyle yapılan kısmi ıslahta ayrıca faiz istenmesi gerekmez.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmuş olup, yukarıda açıklanan sebeplerle ıslah dilekçesinde ayrıca faiz istemesine gerek olmadığından, kıdem tazminatı dışındaki talepler bakımından ıslahla artırılan miktarlara da faiz yürütülmemesi hatalı olup, mahkeme kararının bu sebeple bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun aksi yönündeki görüşüne katılamıyorum. 07.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/15618, Karar No: 2017/2851, Tarih: 06.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/15618 E.  ,  2017/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Mahkemesi'nden verilen 14/03/2016 gün ve 2014/287 E. - 2016/97 K. sayılı hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde, davacı vek.ile davalı vek. Av. ...’ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup, düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davalı vekiline 24.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK’nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçildikten sonra 13.07.2016 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1414, Karar No: 2012/679, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1414 E.  ,  2012/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toki ile ... ... Alt gelir gurubu konut projesi kapsamında Gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, teslimin sözleşme tarihinden itibaren 24 ay olarak kararlaştırıldığını, ancak halen dahi dairenin teslim edilmediğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 3.000.00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 5.588.00 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, idarece sözleşme eki Yapım işleri şartnamesinin 30.maddesi gereğince Başkanlık oluru ile yükleniciye süre uzatımı yetkisi verildiğini, konutların teslim edilmemesinde idarenin bir kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.000.00 TL nin dava tarihinden, 2.588.00 TL nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuş, davalı geç teslimin söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini istemiş ve mahkemece geç teslim nedeniyle bilirkişi raporuyla belirlenen miktarın tahsiline karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen Başvuru ve satın alma taahhütnamesi, davalı tarafından düzenlenen kampanyalı satışa davet niteliğinde olup dairenin 2012/1414-679