muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9482, Karar No: 2018/1973, Tarih: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9482 E.  ,  2018/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/04/2016 tarih ve 2015/1367-2016/622 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar/karşı davalılar vekili, davalılar/karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar-karşı davalılar vekili, davalılar ile ....01.2009 tarihinde imzalanan sözleşme uyarınca tarafların karşılıklı taahhütlerde bulunduklarını, buna göre müvekkillerinin davalı gerçek kişiler ile ortak bulundukları şirketlerde mevcut hisselerini davalı gerçek kişilere devretmesi karşılığında davalı gerçek kişilerin de bir kısım demirbaşların teslimi, sözleşmede belirlenen gayrimenkullerin satış vaadi sözleşmesi ile ve nihayetinde müvekkillerine devri ve benzeri yükümlülükler altına girdiklerini ancak davalıların edimlerini noter ihtarnamesi ile dahi yerine getirmediklerini ileri sürerek, sözleşmenin aynen ifası ve gecikme tazminatına hükmedilmesini, terditli olarak taleplerinin kabul edilmemesi halinde culpa in contrahendo ilkesi gereği müvekkillerinin oluşan 1.800.000,00 TL zararının tazminini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalılar-karşı davacılar vekili, asıl davanın reddini savunmuş, karşı davada esasen davacı-karşı davalıların sözleşme hükümlerini yerine getirmediklerini, kötüniyetli bulunduklarını, sözleşmenin limited şirket hisse devri sözleşmesi olduğunu, ancak resmi yazılı şekilde imzalanmadığını, bu nedenle geçersiz bulunduğunu ileri sürerek ....01.2009 tarihinde imzalanan sözleşmenin feshini, davacı-karşı davalılara teslim edilen demirbaşların teslimi olmadığı takdirde

bedeli olan 136.750,00 TL'nin davacı-karşı davalılardan tahsilini, sözleşmeye istinaden verilen 30.03.2009 ödeme tarihli bonoda ...'nun borçlu olmadığının tespitini, davacı-karşı davalılara 72.000,00 TL çek bedeli olarak ödenen miktarın faizi ile istirdadını ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle 500.000,00 TL cezai şartın davacı-karşı davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

bedeli olan 136.750,00 TL'nin davacı-karşı davalılardan tahsilini, sözleşmeye istinaden verilen 30.03.2009 ödeme tarihli bonoda ...'nun borçlu olmadığının tespitini, davacı-karşı davalılara 72.000,00 TL çek bedeli olarak ödenen miktarın faizi ile istirdadını ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle 500.000,00 TL cezai şartın davacı-karşı davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, .../02/2009 tarihli sözleşmede belirtilen; 120 tonluk kesme kesme makinesi, 120 tonluk bükme makinesi, 1 adet 60 tonluk pres makinesi, 1 adet 40 tonluk pres makinesi, 1 adet ... tonluk pres makinesi, ... adet sütunlu matkap, ... vinç, Torna tezgahı, Şeritli hızar, Kompresör, Boya fırını, Testere makinesinin davacılar karşı davalılar ... ve ...' ndan alınarak davalı karşı davacı ...' na verilmesine, karşı davada sözleşmenin feshi talebi reddedildiğinden davacı-karşı davalılar ... ve ... lehine hüküm tarihindeki AAÜT uyarınca red edilen miktar üzerinden hesaplanan 62.950,00 TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacılar ... ve ...'ndan alınarak davacı-karşı davalılar ... ve ...'na verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacılar/karşı davalılar, davalılar/karşı davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar/karşı davalılar, davalılar/karşı davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar/karşı davalılar, davalılar/karşı davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar/karşı davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye ....429,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar/karşı davalılardan alınmasına, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9437, Karar No: 2013/18568, Tarih: 14.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9437 E.  ,  2013/18568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu vekili; takibin kesinleşmesinden sonra 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece takipten sonra 6 aylık sürelerle işlem yapıldığı gibi ayrıca 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı T.T.K.'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi 6 ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK.nun 6273 sayılı kanunun 8.maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860E., 1988/232K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528E., 2004/533K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183E., 2005/241K. sayılı kararları da aynı yöndedir. Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanunu'nda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.

Somut olayda, 29.12.2006 ve 09.02.2007 keşide tarihli çeklere dayalı olarak 20.02.2007 tarihinde kambiyo takibine başlanmış, ödeme emri 22.02.2007 tarihinde şikayetçi borçluya tebliğ edilmiştir. Takibin kesinleşmesinden sonra şikayetçi borçlu hakkında, 22.05.2007-10.03.2008, 21.05.2008-06.03.2009, 04.08.2009-12.03.2010 ve son olarak 02.08.2011-27.02.2012 tarihleri arasında 6 aydan fazla süre ile zamanaşımını kesen icra takip işlemi yapılmadığı görülmüştür. Takibe konu çeklerin ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir. İcra takibinin diğer borçlusu hakkında yapılan zamanaşımını kesen işlemlerin şikayetçi borçlu yönünden hüküm ifade etmesi de mümkün olmadığından, TTK'nın 726. maddesinde yazılı 6 aylık zamanaşımı süresi dolmuştur.

O halde, mahkemece, şikayetçi borçlunun zamanaşımı itirazının kabul edilerek, İİK'nın 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 71/son maddesi yollaması ile 33/a maddesi gereğince hakkındaki icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13145, Karar No: 2020/343, Tarih: 08.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13145 E.  ,  2020/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekinin sokağa park ettiği kapıları açık olan aracının içine girip, torpido gözünde bulunan kontak anahtarını alarak aracı çalıştırıp çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1551, Karar No: 2024/5546, Tarih: 03.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1551 E.  ,  2024/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1490 E., 2018/1457 K.

SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret

SUÇ TARİHLERİ : 19.03.2013, 24.01.2013, 20.04.2013

HÜKÜMLER : Şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/1490 Esas, 2018/1457 Karar sayılı ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Davadan feragate yetkisi bulunan mağdur vekili Av. ....'in 21.05.2014 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesi, sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiğine dair beyanı, sonradan görevlendirilen ve 26.09.2018 tarihli ek kararı temyiz eden mağdur vekili Av. ... 26.09.2018 tarihli Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin duruşması esnasında "şikâyetten vazgeçme dilekçesine bir diyeceğinin olmadığını" beyan etmesi karşısında; katılma kararının hükümsüz kaldığı tespit edildiğinden, mağdur ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13316, Karar No: 2021/1803, Tarih: 02.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/13316 E.  ,  2021/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi.

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, ortak murisleri ...'dan kalan 3 parsel sayılı taşınmazdaki ev ve dükkanları kardeşleri olan davalılar ..., ... ve ... ...'in kiraya vermek suretiyle, 2450 parsel sayılı taşınmazdaki besihane ve evi ise diğer kardeşi olan davalı ...'in bizzat kullandığını, çekişmeli taşınmazlardan elde edilen kira gelirlerinden istifade edemediğini, davalıların kendi aralarında yaptıkları paylaşıma uygun olarak çekişmeli taşınmazların gelirlerini paylaştıklarını ileri sürerek muris ...'nın ölüm tarihi olan 04.07.2008 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için 5.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 28.04.2014 tarihli dilekçesi ile ecrimisil isteğini 13.650,08 TL'ye arttırmıştır.

Davalılar, kardeşleri olan davacının intifadan men koşulunu yerine getirmediğinden geriye dönük ecrimisil isteyemeyeceğini, ayrıca davacının çekişmeli 3 parsel sayılı taşınmazdaki bir adet dükkanı kiraya vermek suretiyle kullandığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar, kardeşleri olan davacının intifadan men koşulunu yerine getirmediğinden geriye dönük ecrimisil isteyemeyeceğini, ayrıca davacının çekişmeli 3 parsel sayılı taşınmazdaki bir adet dükkanı kiraya vermek suretiyle kullandığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1.Hukuk Daire’sinin 20.06.2016 tarihli 2015/4720 Es, 2016/7436 Kar. sayılı ilamı ile “Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3 ve 2450 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak murisi ... üzerine kayıtlı olduğu, muris ...'nın 04.07.2008 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davalılar ..., ..., ... ve ... ile davacı ...'yu bıraktığı, 14.02.2014 tarihli fen bilirkişi raporu uyarınca çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazdaki binanın zemin katında birbirinden bağımsız 3 adet dükkan ile birinci katında biri 2+1 ve diğeri 3+1 olmak üzere iki adet daire bulunduğu, 2450 parselin tapuda tarla vasfında kayıtlı olduğu ancak 14.02.2014 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekli kroki uyarınca 17169 m2 alana sahip taşınmazın A harfi ile gösterilen 12410 m2'sinin tarla, B harfi ile gösterilen 4484 m2'sinin meyvelik, C harfi ile gösterilen 125 m2'sinin ahır, D harfi ile gösterilen 60 m2'sinin samanlık ve E harfi ile gösterilen 90 m2'sinin ev niteliğinde olduğu sabittir. Taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz. Hâl böyle olunca, davacı lehine, davalılar ... ..., ... Yener ve ... tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanılan 3 parsel sayılı taşınmazdaki iki adet daire ve iki adet dükkan ile davalı ... tarafından kullanılan 2450 parsel sayılı taşınmazın meyvelik bölümü üzerinden hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalıdır.”gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüyle 115 ada 3 nolu parselde kayıtlı 343,23 m2 bahçeli kargir ev vasıflı parsel üzerinde bulunan binanın; birinci katta bulunan 2+1 dairenin 2008-2009 yılları arası bir yıl kullanmış bulunun muris ...'nun mirasçıları olan davalılar ..., ... ve ...'den 196,20TL, birinci katta bulunan 3+1 daireyi 04.07.2008 -18.12.2012 tarihleri arasında kullanmış bulunan davalı ... 'dan 2.281,40 TL, zemin kat sol tarafta bulunan birinci dükkanı 04.07.2008-18.12.2012 tarihleri arasında kullanmış bulunan ...'dan 1.140,60 TL, zemin kat sol taraflta bulunan ikinci dükkanı 04.07.2008-18.12.2012 tarihleri arasında kullanan davalı ...'dan 1.140,60 TL Zemin kat sol tarafta bulunan 4. dükkanı 04.07.2008-18.12.2012 tarihleri arasında kullanan davalı ...'dan 684,00 TL, 0 ada 2450 nolu parselde kayıtlı meyvelik ve tarla vasıflı taşınmazın 2008 ve 2013 yılları arasında kullanan davalı ...'dan 950,90 TL alınarak davacı ...'ya ödenmesine dair hüküm tesis edilmiş davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

1-Davalı ...’nun temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Davalı aleyhine hükmedilen ve temyize konu edilen dava değeri 950 TL olup karar tarihi itibarıyla 2.080 TL sınırını geçmemektedir. HUMK'un 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2017 yılı için miktar veya değeri 2.080 TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Davacı vekili fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 04.07.2008 – 21.122012 tarihleri arasına tekabül eden 13.650.00 TL ecrimisil bedelinin işgalin başlangıcından itibaren kademeli kanuni faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davacı lehine hükmedilen ecrimisile kademeli faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece ecrimisilin tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece yapılacak iş ,dosyanın yeniden bilirkişiye tevdii ile ecrimisil talep edilen dönemdeki her bir yıl için ayrı ayrı ecrimisil hesaplattırıp , hüküm altına alınan miktarın ne kadarlık kısmının hangi döneme ait olduğu, dönem sonları ve hangi miktara hangi tarihten itibaren faiz işletileceği hususlarının belirtilmesi suretiyle infazda tereddüt oluştarmayacak şekilde faiz yönünden de karar vermek olmalıdır. Mahkemece faiz konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nun temyiz dilekçesinin reddine , (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/2813, Karar No: 2008/5339, Tarih: 18.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2813 E.  ,  2008/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlular A. Ç. ve H. Ç. Aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, imzaya itiraz eden Asuman’a örnek 10 ödeme emri 21.08.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlulardan H. Ç.’ın takipten önce öldüğü alacaklının bu kez aynı takip dosyasından mirasçılarına takibi yönlendirdiği, bunun üzerine senette keşideci-borçlu konumunda olan A. Ç.’ın icra mahkemesine başvurarak bonodaki kendisine ait olan imzaya itiraz ettiği görülmektedir. Adı geçenin bu başvurusu İİK.nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede olmadığından itirazının süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29825, Karar No: 2015/29469, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29825 E.  ,  2015/29469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacı işçiye hak ettiği işçilik alacaklarının tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.