muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9172, Karar No: 2021/21943, Tarih: 30.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/9172 E.  ,  2021/21943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın aralarında borç ilişkisi yüzünden husumet bulunan müştekinin evinin önüne aracıyla gelerek uzun namlulu silahla yere ve havaya doğru 3-4 el ateş ederek ''bana yarın bu parayı bulacaksın yoksa seni öldürürüm, keserim" şeklinde tehditte bulunup olay yerinden ayrılması, müştekinin beyanlarını doğrular nitelikte müştekiye ait evin önünde iki adet kovan ele geçirilmesi ile soruşturma aşamasında da müştekinin ve tanıkların, evin önünde sanığın ateş ettiğini beyan etmeleri karşısında; sanığın üzerine atılı suçlardan mahkumiyeti yerine tarafların anlaşmaları nedeni ile müşteki ve tanıkların sonradan değiştirildiği anlaşılan ifadelerine itibar ederek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3787, Karar No: 2023/14245, Tarih: 09.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3787 E.  ,  2023/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/537 E., 2015/939 K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin sanığın davanın açılmasından öncesinde ve sonrasında kendisine yönelik benzer eylemlerde bulunduğunu davanın açılmasından sonra gönderdiği şantaj içerikli cep telefonu mesaj kayıtlarının ise bulunduğunu belirtmiş olması ile sanığın temyiz istemli dilekçe içeriğinde özetle şikayetçi ile aralarında Ağır Ceza Mahkemesi ve Asliye Ceza Mahkemesinde devam etmekte olan benzer davalarının bulunduğunu ifade etmiş olması karşısında öncelikle sanık ile şikayetçi arasında suç tarihi öncesi veya sonrasında benzer içerikli soruşturma varsa kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması şayet bağlantılı kovuşturma dosyasının bulunması halinde bu kez mümkün ise davaların birleştirilmesi, bunun mümkün bulunmaması halinde ise belirtilen dosyaların aslı veya onaylı örneklerinin denetime olanaklı dosyaya eklenmesi sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31692, Karar No: 2013/31818, Tarih: 18.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/31692 E.  ,  2013/31818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı tüketici kredisinden kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden farklı ismler altında haksız yere ücret tahsil edildiğini belirterek, toplam 2.500,00 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne,2.000,00 TLnin davalıdan tahsiline, karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti,

anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2061, Karar No: 2022/7724, Tarih: 02.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2061 E.  ,  2022/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44.HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.09.2017 tarih ve 2016/92 E- 2017/178 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.01.2021 tarih ve 2020/247 E- 2021/68 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 01.11.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “MASTORİ” markası altında hizmet veren eğlence mekanını ilk başlarda çok kısa süre ortak olarak işleten müvekkilinin marka tescilini yaptırdığını, bir süre sonra davacının işyerindeki ortaklıktan ayrıldığını, 28.12.2015 tarihinde markayı yenilediğini, davalı şirketin ise 29.12.2015 tarihinde birkaç ufak değişiklikle aynı ibarenin tescili için başvuru yaptığını, müvekkilinin itirazı üzerine tescilin sağlanmadığını, davalının defalarca uyarılmasına rağmen markayı kullanmaya devam ettiğini, bu kullanımın müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek “MASTORİ” markasına tecavüzün önlenmesini, şimdilik 1.000.-TL maddi, 15.000.-TL manevi tazminatın en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 05.09.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat yönünden talebini 271.868,09 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin “ÇATANA Balık” adlı restoranı işletirken restoranın alt katında bulunan bir başka salonu “Farklı Meyhane MASTORİ” adı altında düzenleyip haftanın bazı günleri eğlence yeri olarak hizmete soktuğunu, taraflara ait markaların farklı sınıfları kapsadığını, tecavüzün gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “ÇATANA Balık” adlı restoranı işletirken restoranın alt katında bulunan bir başka salonu “Farklı Meyhane MASTORİ” adı altında düzenleyip haftanın bazı günleri eğlence yeri olarak hizmete soktuğunu, taraflara ait markaların farklı sınıfları kapsadığını, tecavüzün gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sunduğu 2006 yılına ait “Kadıköy Life” dergisi incelendiğinde, davacı ile Çatana isimli iş yerinin sahipleri olan Hasan ve Mehmet Gökpınar'ın Kadıköy gecelerine Farklı Meyhane Mastori isimli eğlence mekanını kazandırdıklarının haber yapıldığı, davacının bizzat bu konuyla ilgili açıklamada bulunduğuna dair fotoğraflı haber yayınlandığı, gerek dava dilekçesinde davacının açıklama ve kabulleri, gerekse bizzat davacının sunduğu dergi içeriğinden 2006 yılında davacının bir süre davalı şirket ortakları ile birlikte “Mastori Farklı Meyhane” isimli eğlence mekanını birlikte işlettikleri, ortaklıklarının hangi tarihte ve ne şekilde sonlandığı tespit edilememişse de davacının da kabulünde olduğu gibi o tarihten dava tarihine kadar davalıların bu markayı kullanmaya devam ettikleri, davacının davalı şirket ortakları ile birlikte 2006 yılında “MASTORİ” markasını kullanmaya başladığı, davacının da aynı sektörde başka bir isimle işletmesi bulunduğundan, bir süre ortaklık yaptığı aynı sektörde yer alan davalıların bu markayı kullanmaya devam ettiklerinden haberdar olmamasının hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığı, “MASTORİ” ibaresinin kullanıldığı davacı tarafından bilindiği halde, bu kullanıma karşı anılan süre içinde her hangi bir ihtar gönderilmemiş, açılmış bir dava veya muaraza çıkarılmamış olması karşısında davacının anılan ibarenin kullanılmasını benimsediği, davalı kullanımlarının 2006 yılında başlamasına rağmen davanın açıldığı 2016 tarihine kadar 10 yıllık bir süre içinde “MASTORİ” ibaresine ilişkin her hangi bir itirazda bulunulmamasının sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğramak için yeterli bir süre olduğu, davalı tarafın markanın kullanıldığı mekana yatırım yaptığı ve bu isimle tanıttığı, davacının kendi markasını kendi işletmesinde veya başka bir yerde hiç kullanmadığı, bu nedenlerle yaklaşık 10 yıl sonra marka haklarına tecavüz edildiği iddiasında bulunmasının iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, gerek tarafların iddia ve savunmaları ve gerekse dosyaya davacı tarafından sunulan “Kadıköy Life” isimli dergi içeriği incelendiğinde, 2006 yılında davacının bir süre davalı şirket ortakları ile birlikte “MASTORİ FARKLI MEYHANE” isimli eğlence mekanını işlettiği, dolayısıyla davacının, “MASTORİ FARKLI MEYHANE” adının kullanıldığını 2006 yılında bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, eldeki davanın ise aradan 10 yıl geçtikten sonra 11.05.2016 tarihinde açıldığı, somut olayın özellikleri de değerlendirildiğinde bu sürenin hak kaybı için yeterli bir süre olduğu gerekçesiyle davacı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12035, Karar No: 2019/17616, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12035 E.  ,  2019/17616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı T.C. Erdemli Belediyesinde 15/08/1992 tarihinde işe başladığı, değişik görevlerde olmak üzere 14/11/2011 tarihine kadar aralıksız olarak, 21618219 sigorta sicil numarası ile çalıştığı, en son aldığı maaşın 2.150,00-TL olduğu, 6111 sayılı kanunun 166. maddesi gereği davalı Belediyeden Sağlık İl Müdürlüğüne atamasının yapıldığı, davacının davalı Belediyede çalıştığı dönem içerisinde İtfaiye Müdürlüğünde iken 24 saat çalışıp 48 saat dinlendiği, temizlik işlerinde iken bir vardiya sabah 06.00-18.00 bir vardiya akşam 18.00-03.00 saatleri arasında, emlak servisinde sabah 08.00 akşam 17.00 arası, su arızada iken sabah 07.30 akşam 18.00'da mesaisine devam ettiği, hafta tatili yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, fazla mesaileri ile birlikte bu ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek,fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, TİS'nden kaynaklanan ikramiye, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, ek gıda yardımı, bayram yardımı, direksiyon prim alacağı, giyim yardımı, temizlik yardımı, kıdemlilik yardımı, sorumluluk zammı ve sair tüm TİS.'den doğan alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde özetle;öncelikle davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu tüm işçilik alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı itirazında bulunduklarını, dava tarihinden itibaren faiz isteminde bulunabileceğini, davacının 15/08/1992 tarihinde geçici ve yevmiyeli işçi olarak işe alındığını, 190 sayılı KHK. gereğince 31/12/1998 tarihi itibariyle davacının da içlerinde olduğu geçici işçilerin işten çıkışlarının verildiği, 04/01/1999 tarihinde davacının tekrar işe alındığı ve yıllık olarak işe girişinin yapıldığı, 04/02/1993 tarihinde sendikalı olduğu, bu sebeple sendikal haklara üye olduğu tarihi takip eden aybaşından itibaren hak kazanabileceğini, davacının 6111 Sayılı Kanun gereğince ataması yapıldığını, davacının vardiyalı çalışılan yerlerde zaten vardiya usulüne göre çalıştığını, çalışmalarının karşılığını iki katı izin kullanarak aldığını, fazla çalışma ücretlerinin karşılığını izin kullanarak fazlasıyla aldığını, haftalık çalışma saatini aşmadığını, hafta tatillerinde, ulusal bayram ve genel tatillerde eğer vardiyası denk gelirse çalıştığını diğer günlerde gerek idari izin alarak ve gerekse amirlerince izin verildiğini, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan haklarının birçoğunun maaşıyla birlikte davacıya ödendiğini, davacı tanıklarının Belediye ile husumet içinde olduklarını, savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; eldeki uyuşmazlığa konu alacaklar için ve tarafların itirazları da dikkate alınarak düzenlenen 27/04/2015 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli nitelik ve yeterlikte olduğu kanaatine varılarak,davanın kısmen kabulü ile 16,29 TL çocuk yardımı alacağı, 9,38 TL aile yardımı, 32,80 TL yakacak yardımı, 100,00 TL bayram yardımı,1,68 TL sorumluluk zammı alacağı, 135,52 TL giyim yardımı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A)Davalı temyizi bakımından yapılan inceleme sonucunda;

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.

5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin 3. fıkrasına göre karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beş bin Türk lirasını geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı tarafından temyize konu edilen miktar 295,67 TL olup karar tarihi itibariyle 2080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

B)Davacı temyizi yönünden yapılan incelemede;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğine göre davalı tarafından temyize konu edilen miktar 295,67 TL olup karar tarihi itibariyle 2080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

B)Davacı temyizi yönünden yapılan incelemede;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı tanığı ...'in beyanından davacının davalı iş yerinde temizlik biriminde çalıştığı dönemde hafta içi 5 gün 06.00-16.00 saatleri arasında, Cumartesi günü ise 06.00-12.00 saatleri arasında çalıştığı, itfaiyede çalıştığı dönemde ise; 24 saat çalışıp 48 saat dinlendiği anlaşılmaktadır.

Davacının talep ettiği fazla mesai ücretinin yukarıdaki çalışma dönemlerine ve çalışma sistemine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır.

Davacının itfaiyede 24 saat çalıştığı dönemde görevde olduğu sırada işyerinde uyuyarak dinlenme imkanı olup, olmadığı tespit edilerek, ara dinlenmenin uyuma imkanı varsa 10 saat, uyuma imkanı yoksa 6 saat olarak kabulü ile sonuca gidilmelidir.

3-Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davalı tanığı ...'in açıklamalarından davacının itfaiyede çalıştığı döneme denk gelen ulusal bayram ve genel tatillerin üçte birinde çalıştığı ayrıca temizlik işinde çalıştığı dönemde ise;dini bayramlarda 1 gün diğer resmi tatillerin ise tamamında çalıştığı anlaşılmakla;davacının itfaiyede ve temizlik işinde çalıştığı dönemler belirlenip yukarıda açıklanan çalışma sisitemine göre talep ettiği ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken talebin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/821, Karar No: 2016/1759, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/821 E.  ,  2016/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

1) Davacıların tutundukları Aralık 1967 tarih 5 sıra nolu ve Mayıs 1970 tarih 4 sıra Nolu Tapu Kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediklerinin, revizyon görmüş iseler revizyon parselleri ile çekişme konusu yerlere komşu olan 123 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanakları var ise dayanak belgelerinin tapu müdürlüğünden sorulup istenerek,