muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17446, Karar No: 2014/5351, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17446 E.  ,  2014/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 23.05.2013 tarih ve 2011/527-2013/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, nakliyat poliçesi ile sigortalı bulunanmuhtelif çocuk bezininn davalı şirkete yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 19.790,00 TL alacağın, 17/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlerde uygulanacak avans faizi, yargılama gideri ve vekalet ücretiyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu hırsızlık olayı nedeni ile dava dışı ararının ödenmesi sebebi ile davacı tarafından rücuen tazminat davası açılmış ise de bu hırsızlık olayında herhangi bir kusur veya tedbirsizliklerinin bulunmadığını, sürücü gözetiminde emtiaların yüklemesinin yapılmış olmasından sonra yükleme yapılan fabrikanın önünde söz konusu emtialarla yüklü aracın bir saat süresince bekletildiğini, saat 16.30'da yüklemenin tamamlanmış olduğunu ve saat 17.30'daraç başına döndüğünde yüklü kamyonun bulunduğu yerde olmadığını gördüğünü, tazminat talebinde bulunulmuş ise de miktarın neye göre hesaplandığının açıklanmasının gerektiğini, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak davanın redddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zararın sigorta teminatı kapsamında bulunduğu, taşımanın yurt içi taşıma olup TTK hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği, davalının davacı ... şirketine sigortalı olan göndericiye ait malı taşınmak üzere teslim aldığı ve TTK'nın 762. maddesine göre taşıyıcı olduğu, dinlenen tanık anlatımları ve karokol ifadeleri dikkate alındığında taşıyıcının sürücüsünün yüklemenin tamamlanmasından sonra yüklemenin yapıldığı depo sahasından çıkarılarak depo duvarının yanından geçen sokak üzerine park ettiği, adı geçen sokağın depo duvarının yanı olmakla birlikte umuma açık bir yol olduğu, yol kenarına park edilmiş araçların veya içindeki yükün

.../...

-2-

çalınmasının sık karşılaşılan bir durum olduğu, davalı taşıyanın adamı sürücünün içinde yük bulunan kamyonu gerekli güvenlik önlemlerini almadan terk ettiği, davalı taşıyıcının zarardan sorumlu olduğu, çalınan emtianın 19.790,36 TL olup, bu miktar davacı zararının davalı tarafından tazmin edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.013,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7120, Karar No: 2010/4937, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7120 E.  ,  2010/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tarafların özkardeş olduklarını, davalının davacı kardeşi için bankadan 2.160 YTL kredi çektiğini, bunun karşılığında müvekkilinin davalıya bir adet nofrost buzdolabı ve bir adet otomatik çamaşır makinesi alıp, davalının evine bu malların teslim edildiğini, müvekkilinin bu borcunu taksitler halinde ödediğini, ve halen ödeyeceğini, davalının kardeşine bankadan alınan kredi için ayrıca 2.500.00 YTL bedelli senet aldığını, krediye karşılık alınan mallarla başlangıçta tarafların anlaşmış olmalarına rağmen davalının teminat senedini icra takibine konulduğunu, senetten dolayı borçlu olmadıklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini, mahkeme bunu yerinde bulmadığı takdirde davalıya alınan malların dava tarihindeki bedellerinin davalının sebepsiz zenginleşme nedeniyle yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, iddiaların asılsız olup, davacının dava konusu senet ile müvekkiline borçlu olduğunu, senet borcu ödenmeyince icra takibi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının takibe konu senedin teminat senedi olarak verildiğini, yazılı delille ispat edemediği, taraflar arasında borç alacak ilişkisi bulunduğu, tarafların bir araya gelerek hesaplaştıkları ve bu hesaplaşma sonucu borcun bir kısmına karşılık davacının, dava tarihi itibariyle 3.700 TL bedelli bir adet buzdolabı ile bir adet çamaşır makinesi aldığı, bu eşyaların davalının evine teslim edildiği, eşyaların bedelinin davacı tarafından ödendiği, davacı tarafından bu eşyaların borcu karşılığında davalıya verildiği,bu durumda davalının sebepsiz olarak zenginleştiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6205, Karar No: 2021/14547, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/6205 E.  ,  2021/14547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama eylemlerinden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 04/02/2016 tarihli karar duruşmasında suça sürüklenen çocuk 18 yaşını doldurmadığı halde açık yargılama yapılması, telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmayarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/678, Karar No: 2024/5923, Tarih: 15.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/678 E.  ,  2024/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1217 Esas, 2023/2428 Karar

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

DAVA TARİHİ: 03.08.2015

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/174 Esas, 2023/142 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i, eski hale getirme bedeli ve ecrimisil bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle; dava konusu... köyü 102 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede beton kanal yapımı nedeniyle araziye taş, toprak ve hafriyatın dökülmesi nedeniyle yapılan müdahalenin menine, eski hale getirilmesine, mümkün olmadığı taktirde bedeline ve ecrimisil bedeline el atma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; herhangi bir haksız el atma bulunmadığını, Kalebaşı köyü ihtiyar heyeti tarafından sulama kanalı alanlarında arazileri bulunan şahısların yapılan çalışmalara itirazda bulunmayacaklarına ilişkin olarak vatandaşlardan imzalar aldıklarını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/93 Esas sayılı dava dosyası ecrimisil alacağına ilişkin olmasına rağmen kamulaştırmasız el atma davasının hukuki el atma olarak değerlendirilmesinin kabul edilemez olduğunu, Mahkeme tarafından 2022/444 Esas sayılı dosyadaki ecrimisil alacağına ilişkin davaya devam kararı verdiği hâlde, 2021/93 Esas sayılı dava yönünden görevsizlik kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/528 Esas sayılı dava dosyasındaki el atmanın hukuki el atmanın olmadığını, davalı idare tarafından fiili el atmanın söz konusu olduğunu, 06.11.2022 tarihli ve 32025 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 3 üncü maddesiyle 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un Ek 1 inci maddesine eklenen cümlede; .... Kamulaştırmasız/ Hukuki el atma davalarında adli yargı mercileri görevli kılınmış " şeklindeki kanun hükmünden de anlaşılacağı üzere Bölge Adliye Mahkemesinin kararının işbu kanun hükmüne açıkça aykırı olup kamulaştırmasız el atmalarda da fiili el atmada görevli mahkemenin adli yargı mercilerinin olduğunu, bu dosya yönünden verilen kararın da usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davada, davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede beton kanal yapımı çalışması yapıldığı ve bu çalışma nedeniyle dava konusu taşınmaza kanal yapılmaksızın taş, toprak ve hafriyat dökülmesi nedeniyle, davaya konu davalı idare uygulamasının idari işlem niteliğinde olduğu, alacak isteminin idari işlem ve eylemden kaynaklandığı, davalı ... kamu tüzel kişisi olup, kural olarak işlem ve eylemlerinin kamusal nitelik taşıdığı, idari işlem niteliğindeki satış işlemlerine ilişkin adli yargıda yargılama yapılıp karar verilemeyeceği, şayet varsa idarenin hizmet kusuru niteliğindeki eyleminin sonucu meydana gelen zarardan ötürü 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun ikinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği anlaşılmakla, davacının davasının yargı yolu caiz olmadığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 115 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki müdahalenin meni, eski hale getirme ve ecrimisil bedeli değerinin tespit edilmesi ve idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi ile 115 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

VI. KARAR

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22139, Karar No: 2021/9019, Tarih: 08.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22139 E.  ,  2021/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19235, Karar No: 2008/17713, Tarih: 24.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/19235 E.  ,  2008/17713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece de kabul edildiği üzere birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde yazılı anlaşmalı boşanma koşulları da oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa işaret olunmakla yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/40180, Karar No: 2017/4905, Tarih: 24.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/40180 E.  ,  2017/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mreddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile aralarında komisyon sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca davalının satın alacağı uygun bir gayrimenkulü bulmak ve bunun için gerekli faaliyetlerde bulunmak suretiyle satım sözleşmesinin kurulmasına aracılık etme işini üstlendiklerini, sözleşme gereğince ..., ... 192 pafta 3182 ada, 47, 48, 55 parselde bulunan gayrimenkullerin alım-satımı için mülk sahipleriyle davalı şirket arasında imzalanan sözleşmeye aracılık ettiklerini, sözleşme hükümleri gereğince alıcı, danışman tarafından kendisine gösterilen gayrimenkulleri, danışmanı devre dışı bırakarak satın alması durumunda komisyon ücretinin tamamını ve aynı miktardaki cezai şartı ödemeyi taahhüt ettiğini, sözleşmenin ilgili hükümleri gereğince 400.000,00 USD talep haklarının doğduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.524,00 USD karşılığı 10.000 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davada ise ana davaya konu sözleşme kapsamındaki hizmetin davalılara verildiğini, davalıların kendilerine borçlarını ödemediğini belirterek sonuçta, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.524 Dolar karşılığı 10.000 TL alacağın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.109/2.maddesi uyarınca, talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, somut olayda, davacının sözleşmeye göre alacağını hesaplayabilecek durumda olmasına rağmen kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmadığından asıl ve birleşen davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.