muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1222, Karar No: 2021/396, Tarih: 03.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1222 E.  ,  2021/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 19/03/2014 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle taşınmaz satış işleminin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/04/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ...’ın, müvekkilinin eski eşi olduğunu, davacı tarafından anılan davalı aleyhine 05/06/2009 tarihinde İncesu Aile Mahkemesinin 2009/107 esasına kayden görülen boşanma davasının kabulüne dair hükmün kesinleştiğini, bu yargılama esnasında adı geçen davalı tarafından ... İncesu ilçesi Köyönü mevkiinde yer alan 619 parsel sayılı taşınmazın davadışı yeğeni ...’ya devredildiğini, davacının boşanma davası sonucunda doğacak katkı payı alacağına ve doğması muhtemel tazminat ve nafaka haklarına kavuşmasını önlemek amacıyla devrin yapıldığını ve muvazaalı olduğunu beyan ederek davadışı ...’ya yapılan devir işleminin iptali isteminde bulunmuş; yargılama esnasında taşınmazın devredilmesi nedeniyle son kayıt maliki olan ... davalı olarak davaya dahil edilmiştir.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen 25/12/2014 tarihli ilk kararın davacı tarafından temyizi üzerine 17. Hukuk Dairesinin 27/02/2018 tarihli ve 2015/12052 esas 2018/1378 karar sayılı ilamı ile ".. davacının talebinin TBK'nın 19. maddesi gereğince açılmış muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davası olduğu ve muvazaalı işlemin diğer tarafı olan ...'nın ve varsa daha sonraki maliklerin de davaya dahil edilip taraf teşkilinin sağlanması gerekirken taraf teşekkülü oluşmadan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu .." şeklindeki gerekçe ile bozulduğu; bozma sonrası mahkemece son kayıt maliki olan ... davaya dahil edilerek yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; tapu kayıtlarına göre dava konusu muvazaalı olduğu iddia edilen taşınmazın davalılardan ... tarafından 23/10/2013 tarihinde yeğeni olan dava dışı ...’ya, bu malik tarafından 24/06/2014 tarihinde davadışı ...’a, bu kişi tarafından 08/08/2016 tarihinde davadışı Bekir Aydoğdu’ya son olarak da dahili davalı olan ...’ye devredildiği, mahkemece verilen ilk kararın davacı tarafından temyizi üzerine 17. Hukuk Dairesinin 27/02/2018 tarihli ve 2015/12052 esas 2018/1378 sayılı ilamı ile muvazaalı işlemin diğer tarafı olan ... ve varsa daha sonraki maliklerin davaya dahil edilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğu, bozma sonrası davacının kayıt maliklerinin davaya dahil edilmesini talep ettiği ancak mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozmanın gereğinin tam olarak yerine getirilmediği ve maliklerden sadece son kayıt malikinin davaya dahil edildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın tüm kayıt malikleri davaya dahil edilerek bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11872, Karar No: 2016/1405, Tarih: 09.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/11872 E.  ,  2016/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda; yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.02.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ..., davalı ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları anneleri ...'den kalan taşınmazların adlarına intikali ve uygun müşteri çıkarsa satışı için güvendikleri öz dayıları olan davalı ...'e vekâlet verdiklerini, adlarına intikali yapıldığı söylenen 15, 307, 341, 354, 373, ve 504 sayılı parsellerin davalı ... tarafından öz kardeşi olan diğer davalı ...'e çok düşük bedellerle satış gösterilerek devredildiğini öğrendiklerini, davalılar arasındaki işlemin muvazaalı olduğunu ileri sürüp, kamulaştırılan 504 sayılı parselin değerinin davalılardan tahsilini, diğer taşınmazların davalı ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini olmazsa bedellerinin tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazların babalarından kaldığını, mirasçılardan bir çoğunun hakkını hibe etmesinden dolayı anılan taşınmazların Hayrettin'e devredildiğini, gerçek anlamda bir satış söz konusu olmadığını, davacıların vekâlet verdiklerinde bu şekilde işlem yapılacağını bildiklerini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ... yönünden sıfat yokluğundan, diğer davacılar yönünden ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazların babalarından kaldığını, mirasçılardan bir çoğunun hakkını hibe etmesinden dolayı anılan taşınmazların Hayrettin'e devredildiğini, gerçek anlamda bir satış söz konusu olmadığını, davacıların vekâlet verdiklerinde bu şekilde işlem yapılacağını bildiklerini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ... yönünden sıfat yokluğundan, diğer davacılar yönünden ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların mirasbırakanı ...'in 12.02.2000 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı eşi Kadri ve çocukları ... ... ... ... ... ...'i bıraktığı,...nin 16.04.2008 tarihinde kısıtlanarak kendisine vasi olarak davalı dayısı ...'in atandığı, davacılardan Kadri'nin kendisi adına asaleten, çocukları...,... adına velayeten, diğer davacılar ...ve ...'nın ise bizzat ... Noterliği'nin 24.01.2008 tarihli vekâletnamesinde, yine davacı ...'nın ...Noterliği'nin 14.05.2008 tarihli vekâletnamesinde, davacı ...'in ise ... Noterliği'nin 25.01.2008 tarihli vekaletnamesinde; mirasbırakanlarından kalan taşınmazlarını intikal ettirmeye, satmaya vs. yetkili olmak üzere davalı ...'i vekil tayin ettikleri, davacıların mirasbırakanı ... ile davalı kardeşleri ve diğer kardeşlerine kök muristen intikal eden çekişme konusu 15, 54 (ifraz ile 504) , 307, 341, 354, 373 ve dava dışı 300 parsel sayılı taşınmazlarda ...'den mirasçılarına kalan payların davacılar adına vekâleten hareketle ... tarafından ( taşınmazların diğer paydaşları... ... ... ... payları ile birlikte) 18.09.2008 tarihinde diğer davalı ...'e satıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılardan ...'in dosyada bulunan veraset ilamında ... mirasçıları arasında yer almamasına, bu davacının asaleten veya vekâleten davalılara her hangi bir taşınmaz temlik etmemesine göre, mahkemece davacı ... yönünden davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davacı vekilinin bu davacıya yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacı vekilinin diğer davacılar yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekâlet sözleşmesini düzenleyen hükümlerine göre, vekâlet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Davacı vekilinin diğer davacılar yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekâlet sözleşmesini düzenleyen hükümlerine göre, vekâlet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanunu'nda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 6098 sayılı TBK. nun 506. (818 sayılı BK. nun 390/2.) maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekâletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Türk Medeni Kanunu'nun 3. maddesi anlamında iyiniyetli ise yani vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekâlet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekâlet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, 4721 Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hâkim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa, bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Diğer taraftan hemen belirtmek gerekir ki; vekâletnamede satış yetkisinin bulunması yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde vekilin özen borcunu gözardı etmesinin ve müvekkilini zararlandırmasının nedeni olamaz.

Diğer taraftan hemen belirtmek gerekir ki; vekâletnamede satış yetkisinin bulunması yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde vekilin özen borcunu gözardı etmesinin ve müvekkilini zararlandırmasının nedeni olamaz.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazların akitte gösterilen bedeli ile gerçek değeri arasındaki aşırı oransızlık bulunduğu gibi davalıların savunmalarında bedel ödediklerini dahi ileri sürmedikleri, gerçek anlamda bir satış bulunmadığını kabul ettikleri, vekil ile temlik alan kişinin davacıların dayıları olup davacıları zararlandırmak kastı ile el ve işbirliği içinde hareket ettiklerinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; Sabahat dışındaki davacıların açtıkları davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Sabahat dışındaki davacıların, bu yönlere değinilen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8501, Karar No: 2013/2611, Tarih: 18.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8501 E.  ,  2013/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet,Ek Karar; temyiz talebi süresinden sonra yapıldığından reddine

Sanığın, yokluğunda 18.04.2011 tarihinde verilip, 31.05.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 19.01.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla mahkemece, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 20.01.2012 gün ve 2011/193 sayılı ek kararının istem gibi ONANMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3656, Karar No: 2017/22196, Tarih: 12.10.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/3656 E.  ,  2017/22196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8461, Karar No: 2012/14454, Tarih: 11.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8461 E.  ,  2012/14454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :19-17

Davacı, 5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinin (ı) bendinde yer alan beş puanlık prim indiriminden yararlandırılması gerektiğinin tespitini ve aksine Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, dava dışı sigortalılara 2009/5-8 aylarında ödenen yol ücretlerinin Kuruma bildirilmemesi nedeniyle, 5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinin (ı) bendinde yer alan beş puanlık prim indiriminden yararlandırılmadığını, 01.07.2010-30.06.2011 tarihleri arasında anılan maddeden yararlandırılması gerektiğinin tespitini ve aksine Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, prime esas kazancın eksik bildirilmesinin anılan maddeden yararlanmaya engel teşkil edeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı belirtilerek, davacı şirketin 01.07.2010- 30.06.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı yasanın 81. maddesinde yer alan 5 puanlık indirimden yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanun’un 81. maddesinin (ı) bendinde; anılan Kanun’un 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran, özel sektör işverenlerinin, bu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın Hazinece karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan maddeye göre; işveren hissesine ait primlerin Hazinece karşılanabilmesi için, işverenlerin çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak bu Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna vermeleri, sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanmayan işveren hissesine ait tutarı yasal süresinde ödemeleri ve Sosyal Güvenlik Kurumuna prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcu bulunmaması şartları aranmaktadır.

Sözü edilen maddeden yararlanamayacak olanlar ise maddede; “yapılan kontrol ve denetimlerde çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği tespit edilen işverenler” olarak belirtilmiştir.

Sözü edilen maddeden yararlanamayacak olanlar ise maddede; “yapılan kontrol ve denetimlerde çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği tespit edilen işverenler” olarak belirtilmiştir.

Davalı Kurum tarafından çıkartılan 2009/139 sayılı genelgede; işverenlerin sigortalıları Kurum’a bildirmediği veya prim ödeme gün sayısını ya da prime esas kazanç tutarını eksik bildirdiği tespit edilen işyerlerinden dolayı, beş puanlık prim indiriminden, bir yıl süreyle yararlanılmasının mümkün bulunmadığı, 2011/45 sayılı Genelgede ise; çalıştırdıkları sigortalıları yapılan kontrol ve denetimlerde Kuruma sigortalı olarak bildirmediği anlaşılan işverenlerin, 5510 sayılı Kanunun 81. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde öngörülen beş puanlık prim desteğinden bir yıl süreyle yararlanamayacakları, buna karşın, Kuruma bildirilmiş olan sigortalıların, bildirim tarihlerinden sonraki prim ödeme gün sayısı veya prime esas kazanç tutarının eksik bildirdiği tespit edilen işverenlerin, öngörülen diğer şartları sağlamaları kaydıyla söz konusu destekten yararlanabilecekleri, 2009-139 sayılı Genelgenin bu Genelgeye aykırı olan hükümlerinin yayımı tarihi itibariyle yürürlükten kaldırıldığı belirtilmiştir.

Anayasa’nın 138. maddesinde de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulmasının hukuka aykırı olacağı şüphesizdir.

Öğretide türevsel bir yetki olarak kabul edilen idarelerin yasa kurallarını uygulama ve bu kapsamda idari düzenleme yapma yetkisinin yasama organının çizdiği sınırlar içinde ve üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebileceği belirtilmektedir. (İsmet Giritli/Pertev Bilgen/Tayfun Akgüner, İdare Hukuku, İstanbul, 2006. )

Öğretide türevsel bir yetki olarak kabul edilen idarelerin yasa kurallarını uygulama ve bu kapsamda idari düzenleme yapma yetkisinin yasama organının çizdiği sınırlar içinde ve üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebileceği belirtilmektedir. (İsmet Giritli/Pertev Bilgen/Tayfun Akgüner, İdare Hukuku, İstanbul, 2006. )

Somut olayda; kanundan daha alt düzeyde olan ve kanunun çizdiği sınırları daraltamayacak nitelikte hükümlere sahip olması zorunlu olan 2009/139 sayılı Genelge ile; Kanunun ilgililere tanıdığı imkânın daraltıldığı anlaşılmakta olup, davacının prime esas kazancı eksik bildirmiş olmasının söz konusu prim indiriminden yararlanmasına engel teşkil edeceğine ilişkin bir hükmün Kanunda yer almadığının; ayrıca 2009/31 sayılı Genelge’de yer alan daraltıcı hükmün daha sonraki tarihli 2011/45 sayılı Genelge ile yayımı tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılmış olduğunun anlaşılması karşısında, prime esas kazancın eksik bildirilmesinin söz konusu maddeden yararlanılmasına engel teşkil etmeyeceği yönündeki Mahkeme kabulü yerindedir.

Bununla birlikte, 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere; dava açılmasının usul hukuku bakımından doğurduğu sonuçlardan biri de, “her davanın açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanmasıdır.” Hüküm ;uyuşmazlığın başladığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar gerçekleşmiş olayları kapsar. Özel bir nedeni olmadıkça davadan sonraki olayları ve hakları kapsamaz, aksinin kabulü Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297.maddesinde öngörülen ilkelere aykırılık teşkil etmektedir. Yerleşik Yargıtay içtihatları da bu yöndedir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeye aykırı olarak dava tarihinden sonraki dönemi de kapsayacak şekilde davacının, 01.07.2010-30.06.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı yasanın 81. maddesinde yer alan 5 puanlık indirimden yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş olması,

Öte yandan, davalı ... 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesi hükmü uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin başvuru harcının masraflara dahil edilmek suretiyle harç ile sorumluluğuna hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasında yer alan “Davacı şirketin 01.07.2010-30.06.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı yasanın 81.maddesi uyarınca beş puanlık indirimden yararlanması gerektiğinin TESPİTİNE” ibaresinin silinerek, hüküm fıkrasından çıkartılmasına, harç ile ilgili bendinde yer alan “18.40 TL B.H. ile” ibaresi ile “toplam: 28.40 TL” ibaresinin silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına, ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.