muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16822, Karar No: 2019/1842, Tarih: 05.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/16822 E.  ,  2019/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ün babası ..., oğlunun beyin ameliyatı olduğu için hafıza problemleri yaşadığını, kendisinin aklına malik olmadığını beyan etmişse de; sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında, suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olduğuna dair beyanı veya talebinin olmadığı ve adli sicil kaydının incelenmesinde sanığın suçtan önceki ve sonraki eylemleri bakımından TCK’nın 32’nci maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu kimliği kullanılan müşteki ...’ün mahkemedeki beyanı ile ortaya çıktığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay yeri inceleme raporunda, suça konu olayın gerçekleştiği fabrika binasının olay tarihinde boş olduğu ve kullanılmadığının belirtilmesi, 05/07/2012 tarihli talimat mahkemesindeki duruşmada da mağdurun fabrikanın içi boş olduğunu ifade etmesi karşısında; olay tarihinde herhangi bir ticari faaliyette bulunulmadığı anlaşılan suça konu yerin iş yeri olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6676, Karar No: 2024/7700, Tarih: 25.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6676 E.  ,  2024/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1702 E., 2023/135 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükme temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/184 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/1702 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına suç vasfına haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması ve takdiri indirim hükmünün uygulanması ve gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanığın suçta kullandığı balta ile birden fazla kez vurmak suretiyle mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudundaki kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, haksız tahrik hükmünün uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/1702 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8830, Karar No: 2009/7521, Tarih: 13.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8830 E.  ,  2009/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

İHBAR EDEN : ... Nüfus Müdürlüğü

VELİ : ...

İLİŞKİLİ KİŞİ (KÜÇÜK): ...

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Mut Asliye Hukuk (Aile) Hukuk ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ...’ın babası ...’ın vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’ın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Mut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, sağ kalan eş ... ve küçük ...’ın adreslerinin tespit edilememesi ve nüfusta kayıtlı olunan yerin ikametgaha karine teşkil etmesi nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi ise, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre sağ kalan eşin yerleşim yerinin Mut İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Nüfusa kayıtlı olunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hüküm yürürlükten kaldırılmış olduğundan ve nüfus müdürlüğü yazısından adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre sağ kalan eşin yerleşim yerinin ...,... olduğu anlaşıldığından bu durumda, uyuşmazlığın Mut Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

../...

-2-

2009/8830

2009/7521

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mut Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3007, Karar No: 2019/10248, Tarih: 13.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3007 E.  ,  2019/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; şikayete dayanak olan Bakırköy 15. İcra Müdürlüğü’nün 2014/8426 Esas sayılı icra takip dosyasında ödeme emrinin borçlu şirkete 23.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği, takip kesinleşmeden 17.07.2014 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 73/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 13/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20741, Karar No: 2023/4183, Tarih: 27.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/20741 E.  ,  2023/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1080 E., 2023/755 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/1080 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 331. maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 24.07.2023 tarihli dilekçesine göre, “müvekkilimiz tarafından temyiz isteminden feragat edilmiştir” şeklindeki beyanı ve katılan vekilinin 20.07.2023 tarihli dilekçesine göre " temyiz talebimizden feragat ettiğimizi bildiririz" şeklindeki beyanı, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.07.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28967, Karar No: 2022/9884, Tarih: 18.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28967 E.  ,  2022/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ...’nin oğlu mağdur ...’ın tek başına dayısına ait emlakçı dükkanında bulunduğu sırada iş yerine gelen sanığın iş yeri sahibini sorması üzerine mağdura cep telefonunu göstererek ara konuşacağım diyerek aramasını sağlayıp telefonu Zişan’dan isteyip konuşuyor gibi yaparak mağdurdan su istediği ve mağdurun su getirmek için mutfak kısmına geçmesini fırsat bilen sanığın bu esnada cep telefonu ile konuşuyor gibi yapmaya devam ederek uzaklaşması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hatalı nitelendirme ile TCK'nın 141/1. maddesi gereğince eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8204, Karar No: 2016/12514, Tarih: 27.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8204 E.  ,  2016/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin Zamantı Irmağı üzerinde yaptığı .... İnşaat işinde tünelde işçi olarak çalışmaya başladığını, kendisine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirdiğini, davalının haksız ve bildirimsiz olarak müvekkilinin iş sözleşmesini 01.04.2013 tarihinde feshettiğini, müvekkilinin ücretinin gerçek ücretinden düşük gösterildiğini belirterek ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının en son aldığı ücretin ücret bordrosunda belirtildiği kadar olduğunu, davacının iş sözleşmesinin şantiyedeki işin tamamlanması sebebiyle 01.04.2013 tarihinde sona erdiğini, davacının fazla mesai yaptığı aylarda tahakkuk eden fazla mesai ücretini aldığını, alacağının kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve hafta tatili çalışmalarının bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve hafta tatili çalışmalarının bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda dosya içeriğine göre,davacının fazla çalışma ücreti alacağı, günlük oniki saat ve günde bir saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, günlük oniki saat çalışma için ara dinlenme süresi bir buçuk saat kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır.

3-Davacı taraf hafta tatili alacağı bakımından dava dilekçesinde iki haftada bir gün izin kullandığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tarafın talebi aşılarak hafta tatili alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5927, Karar No: 2014/26002, Tarih: 18.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5927 E.  ,  2014/26002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ‘‘1320 TL vekalet ücretinin suça sürüklenen çocuk ...'ten alınarak katılan kuruma verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11555, Karar No: 2014/4656, Tarih: 13.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11555 E.  ,  2014/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik araştırma bulunmadığına Başkan Vekili ... ve Üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın eyleminin ayrı suç oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücret hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanıklara ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Dava dosyalarının esas numaraları birbirine yakın rakamları taşıdığı görülmektedir. Suç tarihlerininde yakın zamanları kapsaması muhtemeldir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanıkların iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanıkların eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyoruz.

KARŞI OY

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye