muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5886, Karar No: 2022/4960, Tarih: 13.06.2022

ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Böylece, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nin 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

Suçun işlenmesinin üzerinden belli bir süre geçmesi, devletin cezalandırma yetkisinin ortadan kalktığı kabul edilerek, kamu davasının düşmesine yol açan süreleri, dava zamanaşımı süresi denir.

Dava zaman aşımı süreleri 5237 sayılı TCK’nin 66/1. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Kanun'da başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz, b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş, c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi, d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş, e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, geçmesiyle düşer.”

TCK’nin 66/3. maddesine göre ise; “Dava zaman aşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri de göz önünde bulundurulur.”

TCK’nin 86. maddesine göre; “(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) (Ek fıkra: 31.3.2005 - 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle: 12.5.2022-7406/3 md.) Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı altı aydan az olamaz. (3) Kasten yaralama suçunun; a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı, (5) b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, c) Kişinin yerine getirdiği kamu

görevi nedeniyle, d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, e) Silahla, f) (Ek:14.4.2020-7242/11 md.) Canavarca hisle, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, (f) bendi bakımından ise bir kat artırılır.”

görevi nedeniyle, d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, e) Silahla, f) (Ek:14.4.2020-7242/11 md.) Canavarca hisle, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, (f) bendi bakımından ise bir kat artırılır.”

TCK’nin 87. maddesine göre ise; “(1) Kasten yaralama fiili, mağdurun; a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, b) Konuşmasında sürekli zorluğa, c) Yüzünde sabit ize, d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına, Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde beş yıldan az olamaz.(1) (2) Kasten yaralama fiili, mağdurun; a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine, b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine, c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına, d) Yüzünün sürekli değişikliğine, e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine, Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde beş yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde sekiz yıldan az olamaz. (3) (Değişik: 6.12.2006-5560/4 md.) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır. (4) Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan on iki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.”

İncelenen dosyada; ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda kasten yaralama suçundan meçhul şüpheli hakkında zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; mevcut adli raporlara göre mağdurun gözünden işlev yitirilmesi veya zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmış olma durumu bulunmaktadır. Bu nedenle önce mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmaların yüzde sabit ize, yüzün sürekli değişikliğine, organ işlev zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığını gösterir şekilde Adli Tıp Kriterlerine göre adli raporunun alınması ve adli raporun sonucuna göre de suç vasfının belirlenmesi gerekmektedir.

Mağdurun yaralanmasının TCK’nin 87. madde kapsamında bir yaralanma olduğunun bildirilmesi halinde bu suç için dava zaman aşımı süresi TCK’nin

66/1-d maddesinde 15 yıl olarak belirlendiğinden inceleme tarihi itibariyle zaman aşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi mümkün olmayacaktır.

Mağdurun yaralanmasının TCK’nin 87. madde kapsamında bir yaralanma olduğunun bildirilmesi halinde bu suç için dava zaman aşımı süresi TCK’nin

66/1-d maddesinde 15 yıl olarak belirlendiğinden inceleme tarihi itibariyle zaman aşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi mümkün olmayacaktır.

Bununla birlikte, olayın tanığı olduğu bildirilen Şinasi Yokuş ve Yakup Tataş isimli kişilerin tanık olarak beyanlarının alınması da gerekir. Böylece, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmaya devam edilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yönelik vaki itirazın merciince reddedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.07.2020 tarihli ve 2020/2806 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3122, Karar No: 2008/5416, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3122 E.  ,  2008/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4320 Sayılı Yasaya göre koruma istemine ilişkin davada Sarayönü Asliye Hukuk (Aile) ile Konya 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eşine kötü davranışlarda bulunan davalı hakkında 4320 Sayılı Yasa uyarınca açılan tedbir istemine ilişkindir.

4320 Sayılı Yasada bu konuda yetki düzenlemesi bulunmadığından genel usul kuralları uygulanması gerekir.

Somut olayda, tedbir istenilen davalının ... Mahallesi, ... Sokak ... Konya adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Konya 3. Aile Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Konya 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4674, Karar No: 2014/11405, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4674 E.  ,  2014/11405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2010

NUMARASI : 2005/1411-2010/184

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan M.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı M.. Ç.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 11.06.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 30,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılardan M.. Ç.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı önce 23.12.2005 tarihli dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 1.000,00-TL maddi tazminatın davalı şirketten dava tarihinden yasal faiziyle birlikte tahsili istemli olarak kısmi dava açmış ve yargılama sırasında iş müfettişi raporunun dosyaya getirilmesi sonrasında iş müfettiş raporuna göre kusuru belirlenen M.. Ç..’e yönelik olarak birleştirme istemli olarak ek dava açarak 22.07.2007 tarihli dilekçe ile fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 1.000,00-TL maddi tazminatın davalı M.. Ç..’e olay tarihinden yasal faiziyle birlikte tahsili isteminde bulunmuş bu davada Ankara 4. İş Mahkemesince 24.07.2007 gün ve 2007/138E, 2007/672K sayılı kararla birleştirme kararı verilerek yargılama Ankara 16. İş Mahkemesinin 2005/1411E sayılı dosyası üzerinden sürdürülmüştür.

HUMK’nun 74 ve HMK’nun 26. Maddelerine göre “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Somut olayda davacının ayrı davalar ile davalıların her birinden 1.000,00-TL maddi tazminat isteminde bulunduğu ve hüküm altına alınacak tazminata işletilecek faizin davalı şirket bakımından dava tarihi, birleşen davanın davalısı M.. Ç.. bakımından ise olay tarihinden başlatılması isteminde bulunduğu açıktır. Hal böyle olunca davalıların 2.000,00-TL maddi tazminattan sorumlu tutulmasının ve ilave olarak hüküm altına alınan tazminata işletilecek faizinin davalı şirket bakımından da olay tarihinden başlatılmasının HMK’nun 26. Maddesinde düzenlenen istemle bağlılık ilkesine aykırı olduğu açıktır. Davalılar arasında müteselsil borç ilişkisi bulunması ayrı dava ile ileri sürülen taleplerin toplanmasına vesile olmaz. Müteselsil borçluların her biri kendilerine yöneltilen istem kadar tazminattan ve ferilerinden sorumlu olurlar.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı M.. Ç.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı kamu düzenine ilişkin olan bu husus re'sen nazara alınmalı ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden M.. Ç..'e iadesine

27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16982, Karar No: 2013/15500, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16982 E.  ,  2013/15500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki olduğu ve müvekkili şirkete trafik sigortası ile sigortalı olan aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucunda dava dışı ...'e 13.270,00 TL ödemede bulunduklarını belirterek rucuen tahsili için Konya 4. İcra Müdürlüğünde başlatılan icra takibine yapılan haksız itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, uyuşmazlığın zorunlu mali mesuliyet sigortasına yönelik olması nedeni ile Asliye Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu, zorunlu trafik sigortası tarafından ödenen tazminatın rucuen tahsiline ilişkindir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan TTK'nun 4. maddesinde hangi

davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nun 5/2) Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5. maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına ) bakar.

Diğer taraftan HMK'nun 3. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 16.02.2012 gün ve 2011/35 Esas ve 2012/23 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğu gibi buradaki işbölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı tarafça bu konuda usulünce yapılmış bir ilk itiraz olmamasına rağmen mahkemece resen yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğu gibi buradaki işbölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı tarafça bu konuda usulünce yapılmış bir ilk itiraz olmamasına rağmen mahkemece resen yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1288, Karar No: 2018/25607, Tarih: 27.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1288 E.  ,  2018/25607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, davacının ... Belediyesinde alt işveren şirketler işçisi olarak en son davalı şirket nezdinde çalıştığını ... temizlik, ... Grup şirketlerinin organik bağı olan şirketler olup şirket yetkilisinin aynı kişi olduğunu, davacının haftada 6 gün 08:30-17:30 arasında çalıştığını bu saatleri de aşan çalışması olduğu halde ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla çalışma alacağı ve ücret ve agi talebinin reddine, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davacı tarafça süresinde temyizi üzerine 23.11.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/1-4 maddesi gereğince miktar itibariyle kesinlik sınırı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuku Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Her ne kadar mahkemece temyiz isteminin kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, davacı yanın dava ve ıslah dilekçesinde fazlaya dair hakkını saklı tuttuğu dikkate alındığında temyiz isteminin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan EK KARARININ BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Belediyesinde alt işveren şirketler işçisi olarak en son davalı şirket nezdinde çalıştığını ... temizlik, ... Grup şirketlerinin organik bağı olan şirketler olup şirket yetkilisinin aynı kişi olduğunu, davacının haftada 6 gün 08:30-17:30 arasında çalıştığını bu saatleri de aşan çalışması olduğu halde ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının kendi dönemlerinde yaptığı fazla mesailerin ödendiğini, 1,5 saat yemek ve çay molası bulunduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için (onbir saat dahil) ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının puantaj kaydı bulunan dönem için Ocak-Mayıs 2014 döneminde haftada 6 gün 08:00-17:00 arası Haziran -Temmuz 2014 döneminde 08:30-17:30 arası, Ağustos - Kasım 2014 arası 07:00-16:00 arası çalıştığı çalışmanın 9 saat olduğu 1,5 saat ara dinlenmesi ile fazla çalışma yapılmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, puantajda belirtilen saatler arasındaki toplam çalışma süresi dokuz saat olup, dosya içinde aksine değerlendirme yapılmasını gerektirecek herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığına göre, ara dinlenme süresinin bir saat olarak kabulü gerekmektedir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin davacının bir buçuk saat ara dinlenme süresi kullandığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca puantaj kayıtları bulunan dönemde puantaj kayıtları esas alınıp kayıtların bulunmadığı dönemde ise tanık beyanları esas alınarak hüküm kurulması gerekir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19212, Karar No: 2017/5178, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/19212 E.  ,  2017/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin davalı işveren ... tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Ülkemizde...15.07.2016 tarihinde bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.