muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2030, Karar No: 2011/11708, Tarih: 03.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2030 E.  ,  2011/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 tarih ve 2008/119-2009/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Gaziantep'te faaliyet gösteren bir firmaya sattıkları 16 ton işlenmiş teneke levhanın taşınması konusunda davalı ile anlaştıklarını, davalının 14.02.2008 tarihinde taşıma senedi düzenleyerek yükü teslim aldığını, ancak yükün alıcı firmaya teslim edilmediğini, araçtan ve şoföründen haber alınamadığını, istenmesine rağmen davalının yük bedelini ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (28.000) TL eşya bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin tır parkı işlettiğini ve nakliye komisyonculuğu yaptığını, davacının müvekkilinden Gaziantep'e parça yük taşıyan araç olup olmadığını sorduğunu, tır parkında yapılan araştırmada Gaziantep'e parça yük götüren bir kamyon tespit edildiğini, kamyoncudan alınan taşıma bedeli teklifinin davacıya iletildiğini, davacının kabulü üzerine sırf davacıya yardımcı olmak amacıyla taşıma senedi düzenlenip aracın gönderildiğini, davacı ile müvekkili arasında doğrudan bir taşıma sözleşmesi bulunmadığını, müvekkilinin bu işten herhangi bir ücret, komisyon v.s almadığını, taşıma senedinin hiçbir yerinde müvekkilinin sorumlu olacağına dair bir ifade olmadığını, yükün kaybolmasından araç şoförünün sorumlu olduğunu, öte yandan davacının ne kadar eşya yüklediğini yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini, tek taraflı olarak belirlenen yük bedelinin müvekkilinden talep edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; nakliyat komisyoncusu olan davalının, davacının uğradığı zarardan TTK'nu 784. maddesi uyarınca kendi kusuru gibi sorumlu olduğu, mesleği nakliye komisyonculuğu olan davalının tüm nakliye işlerini ücretsiz yaptığının kabuledilemeyeceği, davalının komisyon ücretinin navlun bedeline yansıtılarak alıcı firmaya yüklendiği, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak davalı taşınan eşyanın miktarına ve bedeline itiraz ettiğine ve TTK'nun 785. maddesi uyarınca taşıma senedine geçirilmiş bir değer bulunmadığına göre; mahkemece aralarında taşınan eşya konusunda bilgi sahibi bulunan sektörden bir bilirkişinin bulunduğu bilirkişi kurulundan eşyanın varma yerindeki değerinin ne olduğu hususunda rapor alınmak ve neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yükleme tarihinden daha önceki bir tarihi taşıyan 11.02.2008 tarihli fatura bilgileri de esas alınarak tazminat hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulüyle, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3373, Karar No: 2017/2542, Tarih: 04.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3373 E.  ,  2017/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı aleyhine iflas yolu ile adi takip başlatıldığını, şirketin ... Ticaret Sicil Müdürlüğünde yer alan adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan usulüne uygun tebligata rağmen borçlu şirket tarafından takibe ve ödeme emrine karşı hiç bir itiraz ileri sürülmediğini, iflas takibinin kesinleştiğini ileri sürerek, borcun ödenmesi için İİK'nın 158/I hükmüne göre depo kararı oluşturulmasını ve takip konusu borcun fer'ileriyle birlikte ödenmediği takdirde fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak üzere İİK'nın Kanunun 165. maddesi uyarınca şirketin iflasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket adresinin, T.K.İ Tınaz mevkii Yatağan olduğu anlaşıldığı, İİK'nın 154. maddesi gereğince kesin yetki kuralına ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, HMK'nun 114/ç maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10821, Karar No: 2022/3883, Tarih: 16.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10821 E.  ,  2022/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı T.C. ... Bankası A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı T.C. ... Bankası A.Ş. tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... görev alanında bulunan taşınmazlarda evrakta sahtecilik yapılmak suretiyle işlemler yapıldığını, bu konu ile ilgili olarak Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/757 Soruşturma numarası ile soruşturma yürütüldüğünü, Hasanbeyli'de bulunan 315 ada 3 parsel sayılı taşınmaz eşit hisse ile ... ve ... adına kayıtlıyken 14/12/2015 tarihinde Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin bir müzekkeresinin işleme alınması için açılan ve bu taşınmazla ilgili olmayan başvuruya satış işlem türüyle devam etmek ve sonucunda taşınmazla ilgisi bulunmayan 892 yevmiye numarasını bu işleme vermek suretiyle 22/12/2015 tarihinde taşınmazın davalı ... adına kaydedildiğini, işlem yapılırken harç ve döner sermaye alınmadığını, satışın elektronik sicilde oluştuğunu ancak kütüğe kalemle yazım yapılmadığını, arşivde ve elektronik sicilde bu işleme ait bir belgenin olmadığını, taşınmazın ... tarafından T.C. ... Bankası lehine 1.000.000,00 TL limitle ipotek edildiğini, ipoteğin de 10/12/2015 tarihinde açılan ve bu taşınmaz ve işlemle ilgisi bulunmayan 1220 numaralı başvuruya ipotek işlemi gibi devam edilerek yapıldığını, bu işleme ilişkin de herhangi bir belgenin bulunmadığını, taşınmazın kütükte eski malikler adına elektronik sistemde ise ... adına kayıtlı olduğunu ileri sürerek davalı adına yolsuz olarak tescil edilen tapu kaydının iptali ile önceki malikleri Ekrem ve ... adına tescilini, davalı ... Bankası A.Ş. lehine 1.000.000,00 TL limit bedel üzerinden kurulan yolsuz ipoteğin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya süresi içerisinde cevap vermemiş, davalı T.C. ... Bankası A.Ş. vekili yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Yargıtay — Esas No: 2007/14142, Karar No: 2011/8553, Tarih: 21.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/14142 E.  ,  2011/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların yerine getirme tarihini içerir onaylı örnekleri getirtilip incelenmeden ve TCY'nın 58.maddesinin uygulanma koşulunun ne şekilde oluşmadığı da açıklanmadan hüküm kurulması; 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan hükümlüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1764, Karar No: 2019/5367, Tarih: 18.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1764 E.  ,  2019/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ: ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/11/2016 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2018 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalı Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1. fıkra (b-1) maddesi gereğince esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince verilen 14/02/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Davacı vekili, müvekkilinin 06/02/2010 tarihinde davalı Bakanlığa ait ambulansta hasta olarak hastaneye götürüldüğü sırada, ambulansın kusuru ile karıştığı trafik kazasında emniyet kemeri takılı olmayan sedyenin katlanıp ters dönmesi sonucu beli ve omuriliğinin kırılarak % 100 oranında malûl kaldığını, davalı Bakanlığın istihdam ettiği ambulans şoförü ve ambulansta görevli hemşirelerin hatalarından dolayı ömür boyu yatağa bağımlı hale geldiğini, davada taşıma sözleşmesi, istihdam edenin sorumluluğu, araç işletenin sorumluluğu ve teselsül hükümlerine dayandıklarını belirterek, manevi tazminatın davacının sakat kalmasına sebep olan ambulansın işleteni olan davalı Bakanlıktan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davacının ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/181 esas sayılı maddi tazminat dosyasında alınan maluliyet raporuna göre beden çalışma gücünü % 100 oranında kaybettiği, bu durumun kalıcı beden hasarı niteliğinde

olduğu, ambulansta yolcu olarak bulunan davacının kusursuz olduğu, maddi tazminat dosyasında verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ceza davasında alınan kusur raporuna göre kazaya karışan kamyonet sürücüsü Berat Babalı’nın asli, ambulans sürücüsü ...’un tali kusurlu bulunduğu belirtilerek, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, tarafların kusur oranı, olayın ağırlığı nazara alınarak manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

olduğu, ambulansta yolcu olarak bulunan davacının kusursuz olduğu, maddi tazminat dosyasında verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ceza davasında alınan kusur raporuna göre kazaya karışan kamyonet sürücüsü Berat Babalı’nın asli, ambulans sürücüsü ...’un tali kusurlu bulunduğu belirtilerek, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, tarafların kusur oranı, olayın ağırlığı nazara alınarak manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı Bakanlık vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı Bakanlık vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Ceza davasında hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 24/06/2011 tarihli kusur raporunda, dava dışı kamyonet sürücüsü Berat Babalı’nın asli ve Bakanlığın işleteni olduğu ambulansın sürücüsü ...’un tali kusurlu bulunduğu, davacının ikame ettiği maddi tazminat davasında hükme esas alınan ve aynı Kurumdan alınan kusur raporunda ise, dava dışı kamyonet sürücüsünün % 25 ve ambulans sürücüsü ...’un % 75 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK m. 56) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kaldırılarak, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kaldırılarak, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7113, Karar No: 2022/7860, Tarih: 15.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7113 E.  ,  2022/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının belirsiz süreli iş sözleşmesiyle ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait işyerinde Trabel Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak özlük dosyasında belirtilen görevini yerine getirdiğini, davalıdan getirtilecek nöbet çizelgelerinde belirtilen şekilde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, asıl işverenin imzaladığı sözleşmelerle kendi çalışanlarına tanıdığı hakların kendisine de tanınması gerektiğini, aksi hâlde uygulamanın eşit işe eşit ücret ilkesine, International Labour Organization ( ILO) sözleşmelerine aykırı olacağını, davacının ...Belediye Başkanlığına sözde devredildiğini, dava dışı Belediyece kurulanisimli şirketin taşeron işçisi durumuna getirildiğini, yapılan işlem incelendiğinde işyeri devri koşullarının oluşmadığını, davacının yeni işyerinde önceki ücretini alamadığını, önceki toplu iş sözleşmesine göre tanımlanan haklarından yoksun bırakılarak çalışmaya zorlandığını, yapılan işlemin devir niteliğinde olmadığını ve yeni bir iş ilişkisi kurulduğunu ileri sürerek davacının davalı ... Başkanlığının işçisi olduğunun tespitiyle, Belediye işçilerinin yararlandırıldığı sözleşme ve toplu iş sözleşmeleri uyarınca tanınan haklardan yararlandırılmasını ve fark ücret alacakları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP