muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16954, Karar No: 2014/10140, Tarih: 30.05.2014

İşbu dava dosyası ile birleşen İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/360 esas sayılı dosyasında davacılar vekili, aynı nedenlere dayanarak iş makinesi, kamyon, taş kırma makinesinin çalışamaması ve 6 aylık kazanç kaybı ile işçilere 6 ay boyunca yapılan ödeme, işletme için yapılan sair harcamalar toplamı 362.975 YTL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı H.. B.. ile davalı Ç. Madencilik A.Ş. arasında adi ortaklık sözleşmesi imzalandığı, davacının taahhüt ettiği makine ve ekipmanları maden sahasına getirdiği, üzerine düşen yükümlülüğü ifa ettiği, davalı Ç. Madencilik A.Ş’nin maden ocağı ruhsatını yasalara uygun almadığı, maden ocağı olarak gösterilen yerin ormanlık alan olduğu, bu konuda ceza soruşturması açıldığı ve söz konusu yerin ormanlık alan olması nedeniyle şirketin işletmedeki faaliyetini devam ettiremediği ve tesislerin sökülmek zorunda kalındığı, sonrasında da ruhsata ilişkin sorunun çözülmediği, bu hususlar dikkate alındığında davalı şirketin üzerine düşen edimi ifa etmediği, sözleşmenin davalının edimini ifa etmemesi nedeniyle feshi karşısında davacının tazminat talep etme hakkı bulunduğu, davacının davalıya gönderdiği Bakırköy 25.Noterliğinin 12.12.2004 tarihli ihtarnamesi ile yapmış olduğu masrafların 160.000,00 TL olduğunu belirttiği, kazanç kaybı yönünden ise bu konuda alınan rapora göre mazot ve yağ gideri, kamyon, iş makinesi, taş kırma makinesi, işçilik gideri bedeli 164.492,00 TL hesaplandığı, davacının toplam zararının 324.492,00 TL olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen dava yönünden davacılar A.. B.., M.. B.., K.. B.. ve G.. O..’nun davasının husumet nedeniyle reddine, davacı H.. B..’ın davalılar A.. S.., Y.. U.., K.. K.., S.. K.. ve F.. S..'na karşı açmış olduğu davanın husumet nedeniyle reddine, davacı H.. B..’ın davalı şirket Ç. Madencilik San. Tic. A.Ş’ye karşı açmış olduğu şirket hisselerinin tesciline ilişkin davasının reddine, asıl ve birleşen davada davacı H.. B..’ın davalı Ç. Madencilik San. Tic. A.Ş’ye açmış olduğu tazminat davasının kabulü ile asıl davada 10.000,00 TL ve birleşen davada 314.492,00 TL’nin faizi ile birlikte davalı Ç.Madencilik San. Tic. A.Ş'den alınarak davacı H.. B.. a verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ç. Madencilik San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen dava, davacı H.. B.. ile davalı şirket arasında imzalanan protokol hükümlerine göre davacı H.. B..’ın edimlerini yerine getirmesine rağmen davalı şirketin sözleşmeye aykırı davrandığı iddiasıyla tazminat ve sair istemlere ilişkindir.

Kararı, davalı Ç. Madencilik San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen dava, davacı H.. B.. ile davalı şirket arasında imzalanan protokol hükümlerine göre davacı H.. B..’ın edimlerini yerine getirmesine rağmen davalı şirketin sözleşmeye aykırı davrandığı iddiasıyla tazminat ve sair istemlere ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen dava yönünden davacılar A.. B.., M.. B.., K.. B.. ve G.. O..’nun davasının husumet nedeniyle reddine, davacı H.. B..’ın davalılar A.. S.., Y.. U.., K.. K.., S.. K.. ve F.. S..'na karşı açmış olduğu davanın husumet nedeniyle reddine, davacı H.. B..’ın davalı şirket Ç. Madencilik San. Tic. A.Ş’ye karşı açmış olduğu şirket hisselerinin tesciline ilişkin davasının reddine, asıl ve birleşen davada davacı H.. B..’ın davalı Ç. Madencilik San. Tic. A.Ş’ye açmış olduğu tazminat davasının kabulü ile asıl davada 10.000,00 TL ve birleşen davada 314.492,00 TL’nin faizi ile birlikte davalı Ç. Madencilik San.Tic.A.Ş'ye alınarak davacı H.. B.. a verilmesine karar verilmiştir.

Ancak, davalılardan Ç. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin ve bir kısım davalıların yargılamanın başında Av. A.. K.., Av.K.B.ve A. B. tarafından temsil edilmesine rağmen bu vekillerin 01.08.2007 tarihli azilname ile müvekkili Ç..A.Ş. tarafından azledildiğini, bu durumun İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/846 E. sayılı dosyasında 19.11.2007 tarihli duruşmada zapta geçirildiğini ve Av. H. E.müvekkili şirketi temsilen vekaletname sunduğunu, aynı duruşmada dosyanın Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi’nin kurulup faaliyete geçmesinden dolayı devrine karar verildiğini, devirden sonra yapılan tüm işlemlerin yine azledilen bu vekillere tebliğ edildiğini, Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/80 E.2008/234 K. sayılı dosyasında davanın reddine dair verilen kararın başlığında davalı Ç. A.Ş. vekili olarak yine Av. A.. K.. gösterilip kararın bu vekile tebliğ edildiğini, davacılar vekilinin temyizi üzerine kararın Dairemizin 2009/2096 E., 2011/4798 K. sayılı ilamı ile davacı yararına bozulduğunu, bozma ilamından sonra yapılan tüm işlemlerin de yine azledilen vekile tebliğ edilip temyize konu işbu karar başlığında yine davalı Ç. A.Ş. vekili olarak Av. A.. K..’nin gösterildiğini, azil tarihinden itibaren sayılan tüm karar ve işlemlerin azledilen vekile tebliğ edilmesinin savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurup usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 68. maddesinde “müvekkili namına muamele yapmış olan vekil nefsini azlettiğini veya müvekkili tarafından azlolunduğunu dava zaptına kayıt veya tebliğ ettirilmek suretiyle diğer tarafa bildirmedikçe, istifa ve azlin o taraf hakkında hükmünün olmayacağı” kuralı yer almaktadır.

Buna göre vekilin azlinin mahkemeye bildirilmesi veya muhatabına tebliğ edilmesi ile vekalet görevi sona ereceğinden, mahkemenin bu bildirimden sonra azledilen vekile karşı hiçbir usulü işlem yapamayacağı açıktır.

Buna göre vekilin azlinin mahkemeye bildirilmesi veya muhatabına tebliğ edilmesi ile vekalet görevi sona ereceğinden, mahkemenin bu bildirimden sonra azledilen vekile karşı hiçbir usulü işlem yapamayacağı açıktır.

Somut uyuşmazlıkta da davalı şirketin 01.08.2007 tarihli azilname ile vekili Av. A.. K.., Av.K. B.ve A. B. azlettiğini mahkemeye bildirdiği halde bu tarihten sonraki tebligatların davalının yeni vekiline yapılması gerekirken azledilen vekile yapıldığı, bu şekliyle kanuna aykırı geçersiz tebligat işlemleriyle yargılama sürecinin sürdürüldüğü, Dairemizin 2009/2096 E., 2011/4798 K. sayılı bozma ilamı davalı şirketin yeni vekiline tebliğ edilmeden ve bunun sonucunda dava dosyasının tekemmülü sağlanmadan yeniden karar verildiği anlaşılmakta olup, Dairemizin 2009/2096 E., 2011/4798 K. sayılı bozma ilamının davalı şirkete usulüne uygun şekilde tebliğ edilip neticesine göre hareket edilmek üzere kararın davalı Ç. A.Ş. yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı Ç. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ç. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı Ç.A.Ş. yararına BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ç. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9730, Karar No: 2014/12081, Tarih: 26.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9730 E.  ,  2014/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/308189

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

NUMARASI : 2010/89 (E) ve 2011/132 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık F.. ..’ın dava konusu şekere ilişkin ibraz ettiği fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturaların firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3207, Karar No: 2015/4115, Tarih: 12.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3207 E.  ,  2015/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, kullandığı kredi sırasında davalı bankaca kredi tahsis ücreti adı altında kendisinden haksız olarak 3.000.00.TL tahsil edildiğini ileri sürerek 3.005.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma açılmadan, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucundadavanın kabulü ile 3.005.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-A.İ.H.S'nin 6. maddesinde adil yargılanma hakkı, Anayasanın 36. maddesinde hak arama hürriyeti ve HMK'nun 27'inci maddesinde hukuki dinlenilme hakkı ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise HMK madde 297/1-c bendinde yer almıştır. Hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkı gereğince kişi habersiz olarak yargılanamaz ve hakkında karar verilemez. Taraflar, mahkeme önünde iddia ve savunmalarını ileri sürme ve yargılama ile ilgili açıklamada bulunma ile ispat hakkına sahiptirler. Bu nedenlerle hukukumuzda kural olarak davalının savunma hakkını kullanmasına olanak sağlanması için duruşma açılması gerekir. A.İ.H. Mahkemesi, herkesin medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili olarak bir mahkeme tarafından davasının görülmesini isteme hakkının olduğu ve medeni hak ve yükümlülüklerin belirlenmesi için ilk derece ve temyiz mahkemelerine erişim ile beraber mahkemeye gitme hakkının da eşit derece korunduğunu belirtmiştir. Ayrıca, mahkeme erişim ve yargıya gitme hakkına getirilen sınırlamaların hakkın esasına zarar vermemesi gerektiğini belirtmiş, haklı bir amaç gütmeyen ve başvurulan yollar ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi bulunmayan bir sınırlamanın AİHS'nin 6'ıncı maddesine aykırı olduğunu tespit etmiştir. Yine de bu hak mutlak olmayıp bazı sınırlamalar getirilmesi mümkündür. HMK'nın 320/1.maddesinde mahkemenin mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği düzenlenmiş olup bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirterek sınırlama alanı dar bir çerçeve içine alınmıştır.

Uyuşmazlık basit yargılama usulüne göre açılmış bir davada duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilip verilmeyeceğine ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür. Bu aşamalar içinde yeni olan ise ön inceleme aşamasıdır. HMK’nın “ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137. maddesinde “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, gerektiği takdirde bu konuda karar verilmeden önce, tarafların ön inceleme duruşmasında dinlenebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Öninceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md. 137/2, md 320/3).

Basit yargılama usulünde ise yazılı yargılama usulünden farklı olarak ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilmiştir. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. Eğer, dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin, geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve delilleri dikkate alınarak karar verilebilir(m. 320/1). Dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür (m. 320/2). Tahkikat tamamlandıktan sonra, yazılı yargılama usulünde olduğu gibi ayrıca sözlü yargılama için ayrı bir kesit öngörülmemiştir; bunun için ayrıca süre verilmez. Hakim tahkikatın tamamlandığı duruşmada, tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini belirterek hükmünü tefhim eder(m. 321/1). Bununla birlikte HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Şu halde, dava şartları ve ilk itirazlar, sulhe teşvik gibi konular öninceleme safhasında mutlaka tutanağa geçirilip ön inceleme aşamasının icrası ve dairemizin uygulamasına göre duruşma açılması zorunludur.

Yukarıda açıklanan düzenlemeler ve içtihatlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; duruşma açılmadan karar verilmesi adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup yukarıda açıklanan tüm düzenlemelere ve içtihatlara aykırıdır. Hal böyle olunca; mahkemece, duruşma açılıp tarafların iddia ve savunmada bulunmalarına imkan sağlandıktan sonra tarafların tüm delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, duruşma yapılmadan ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4430, Karar No: 2015/8133, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4430 E.  ,  2015/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/67833

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2011/242 (E) ve 2011/453 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, hakaret, tehdit

SUÇ TARİHİ : 12/03/2011

Katılan sanığın müdürü olduğu şirkette şoför olarak çalışan şikayetçi sanığın şirkete ait tır ile Gaziantep iline malzeme götürüp oradan da Trabzon'a getirilmek üzere yeni bir malzeme yüklediği, bu iş için aldığı 1.200 TL'yi, yüklediği malzemeyi ve tırı katılan sanığı teslim etmediği, katılan sanığın da sinkaflı sözlerle şikayetçi sanığa hakaret edip, “kafanı kopartırım” diyerek onu tehdit ettiği iddia olunan olayda;

1-Katılan sanık G.. D.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin şikayetçi sanık Ö.. O..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi sanığa usulüne uygun olarak hakları hatırlatılmasına rağmen, 01/07/2011 tarihli duruşmada, kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca katılan sıfatını almayan şikâyetçi sanığın, katılan sanık hakkındaki beraat hükmünü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Şikayetçi sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan beyanı, tanık anlatımı, sanık savunması ve diğer deliller birlikte değerlendirildinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında hapisten çevrilen 300 gün ve doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının 304 gün üzerinden hesaplanarak 6.080 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında hapisten çevrilen 300 gün ve doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının 304 gün üzerinden hesaplanarak 6.080 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “yakınıcı sanığa verilen 304 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi haline göre günlüğü takdiren 20,00 TL den hesaplanarak 6.080 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki bölümün çıkartılarak yerine “şikayetçi sanığa doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 80 TL adli para cezasına çevrilmesine” ve “Şikayetçi sanık hakkında verilen 300 gün karşılığı adli para cezasının adli para cezasının TCK 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 80 TL adli para cezasına çevrilmesine” şeklinde cümlelerin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9855, Karar No: 2014/26617, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9855 E.  ,  2014/26617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 4. İş Mahkemesi

Tarihi :27.03.2014

No :2014/32-2014/123

Davacı, 6111 sayılı yasadan faydalandırılması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi Barış Kılıç tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3566, Karar No: 2014/6217, Tarih: 05.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3566 E.  ,  2014/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/385-2013/432

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlu vekilinin ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ihalenin feshi isteminin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Somut olayda, borçlu şirket hakkında usulüne uygun yapılmış satış ilanı tebligatı bulunmadığı anlaşıldığından bu husus da başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin bu nedenle kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.