muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/10370, Karar No: 2005/11536, Tarih: -

18. Hukuk Dairesi 2005/10370 E., 2005/11536 K.

**18. Hukuk Dairesi 2005/10370 E., 2005/11536 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**

**"İçtihat Metni"**

Davacı D..... Ç.....'a velayeten Naciye Gönül Kırbaş ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Gölbaşı/Ankara Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 2.3.2005 günlü ve 2004/82 E-2005/158 K. sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2005 gün ve Hukuk 2005/178819 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava, evlilik dışı doğan ve hükmen babası hanesine kaydedilen çocuğun soyadının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden; soyadının değiştirilmesi istenilen D......'ın, annesi (davacı) N..... G.... K.....'ın Y..... Ç...... ile evlilik dışı ilişkisi sonucu 12.7.1990 tarihinde doğduğu, Ankara Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nin 3.6.1997 gün ve 1995/430 E. 1997/293 K. sayılı kararıyla Y.... Ç......'ın küçük D.....'ın babası olduğunun tespitine ve tabii babalığına hükmedildiği, bu kararın 11.6.1998 tarihinde kesinleşmesi üzerine Dalyan'ın nüfus kaydının babası Y.... Ç......'ın hanesine taşındığı ve babanın soyadını aldığı; bundan sonra anne N..... G.... K.....'ın 13.2.2004 günlü dilekçe ile velayeti altındaki D..... Ç.....'ın soyadının "K....." olarak değiştirilmesini istediği, mahkemece istemin kabulü ile küçük D.....'ın nüfus kaydındaki "Ç......" soyadının "K......" olarak değiştirilmesine karar verildiği ve hükmün Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Kayden 12.7.1990 doğumlu olan D.....'ın mahkeme hükmü ile babası Yu..... Ç......'ın nüfusuna yazılıp onun soyadını aldığı tarihte yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Medeni Kanununun 312. maddesine göre "baba ile soybağı babalık hükmü veya tanıma yoluyla kurulan çocuk, babanın aile adını (soyadını) taşır ve onun vatandaşlık hakkını kazanır." Soyadı Tüzüğü'nün 15. maddesi hükmüne göre de "nesebi sahih olmayan çocuklar analarının soyadını alırlar; ancak bu çocuklar, babalarının tanıması ile veya hakimin kararı ile babanın soyadını alırlar."

Yine Tüzüğün 20. maddesi uyarınca da ister babası ile birlikte ister ayrı yaşasın reşit olmayan çocuk, babasının soyadını kullanmak zorundadır.

Ancak mümeyyiz olan reşit, soyadını seçmekte serbesttir. Sözü edilen yasa ve tüzük maddelerine göre; babanın soyadını almış bulunan küçük, ergin oluncaya kadar bu soyadı taşımak zorunda olup, babanın soyadı değişmedikçe küçüğün soyadı değiştirilemez.

Yine Tüzüğün 20. maddesi uyarınca da ister babası ile birlikte ister ayrı yaşasın reşit olmayan çocuk, babasının soyadını kullanmak zorundadır.

Ancak mümeyyiz olan reşit, soyadını seçmekte serbesttir. Sözü edilen yasa ve tüzük maddelerine göre; babanın soyadını almış bulunan küçük, ergin oluncaya kadar bu soyadı taşımak zorunda olup, babanın soyadı değişmedikçe küçüğün soyadı değiştirilemez.

Yukarıda açıklanan esaslar ile değinilen yasa ve tüzük hükümleri gözetilmeden, küçüğün mahkemece soyadının değiştirilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden, Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine, 22.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15218, Karar No: 2017/3807, Tarih: 23.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2015/15218 E.  ,  2017/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde ... /... plakalı araçla ithal edilen bıcaklarla ilgili tır karnesi, sözlü beyan formu ve ekleri, beyan edilen ve yurt dışından getirtilen eşya listesinin onaylı birer örneklerinin Gümrük İdaresinden getirtildikten sonra ve varsa sipariş mektubunun sanık tarafından ibrazı istenerek, dosyanın Gümrük İdaresi ile bağlantısı bulunmayan, tarafsız ve gümrük mevzuatı konusunda uzman olan 3 kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek rapor alındıktan sonra Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik'in 26 ve devamı maddeleri uyarınca izin alınmasında zorunluluk bulunduğu da gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken başka bir dosya da ifadesine başvurulan ve taraflarca soru sorulmasına imkan tanınmayan, ayrıca Gümrük İdaresinde çalıştığı anlaşılan tanık beyanına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8863, Karar No: 2011/9315, Tarih: 21.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8863 E.  ,  2011/9315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... AŞ ve ... aleyhine 12/03/2010 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... AŞ vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait diğer davalıya ait taşınmazda kurulu bulunan baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 21/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2018/4975, Karar No: 2020/1340, Tarih: 13.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4975 E.  ,  2020/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama aşamalarında, vekil edeni ve davalının kardeş olduklarını, tarafların babalarının 1994 yılında vefatı nedeniyle muris babalarının mirasçılarına iki katlı işyeri ve dört katlı apartmanın intikal ettiğini, halen davalının fiilen kullandığı iki katlı işyerinde müvekkili ve davalının 2008 yılı Mayıs ayından 2010 yılı Nisan ayına kadar birlikte çalışarak mobilya imalat ve dekorasyon işi yaptıklarını, 2010 yılı Nisan ayında ise davalının vekil edenini işyerinden uzaklaştırması neticesinde birlikte çalışmalarının son bulduğunu, müvekkilinin anılan işyerine yapmış olduğu maddi katkıların davalıdan tahsili için, taraflarınca Küçükçemece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/107 Esas sayılı dosyasında davalıya karşı alacak davası açtıklarını, davalının sulh teklif etmesi ve vekil edenine 9.000,00 TL ödemesi neticesinde davanın takip edilmemek suretiyle dosyasının işlemden kaldırıldığını, davalının tarafların birlikte çalışmasının son bulduğu 2010 yılı Nisan ayından itibaren dava konusu iki katlı işyerinde bizzat ve tek başına mobilya üretim ve satış faaliyetine devam ettiğini, davalıya, vekil edeni tarafından İstanbul 33. Noterliğinde keşide edilen 01.02.2012 tarihli ve 00653 yevmiye numaralı intifadan men ve geriye doğru 22 aylık ecrimisil ödenmesi talebini içeren ihtarnameye rağmen davalının anılan taşınmazdaki ticari faaliyetine devam edip kendisinden talep edilen ecrimisil bedelini de ödemediğini, açıklayarak davalının fiilen kullanmakta olduğu 6243 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki iki katlı işyerinin alt katı için 01.04.2010 tarihi ile 31.01.2012 tarihi arası süre bakımından vekil edeninin ¼ miras hissesine düşen toplam 2.750,00 TL’nin ve yine aynı tarihler arası sürede iş yerinin üst katı için ise vekil edeninin yine ¼ hissesine düşen toplam 4.400,00 TL’nin her ikisinin toplamı olan 7.150,00 TL’nin fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ise cevap dilekçesinde ve yargılama aşamalarında, davacı tarafın ecrimisil bedelini tarafların ortaklık ilişkilerinin bittiği tarihten itibaren talep ettiğini, oysa paydaşların birbirlerinden ecrimisil talep edebilmeleri için intifadan men koşulunun gerçekleşmiş olması gerektiğini, müvekkilinin, davacıyı dava konusu taşınmazdan yararlandırmama gibi bir davranışının olmadığını, bu nedenle davanın haksız olduğunu, şayet vekil edeninin intifadan men edildiğinin kabul edilmesi halinde ise intifadan men için esas alınması gereken tarihin davacının davalı müvekkiline noter aracılığıyla gönderdiği ihtarnamenin tebliğ tarihi olabileceğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, 5.310,46 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmesi üzerine; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil taleplidir.

Somut olayda, tapu kaydından dava konusu 6243 sayılı taşınmazın arsa vasfında ve 152,00 metrekare yüzölçümlü olup tam hisse mülkiyetinin tarafların murisi ...’a ait olduğu, kaydın satış suretiyle 02.06.1988 tarihinde oluştuğu anlaşılmaktadır. Dosyadaki veraset ilamından muris ...’ın 07.09.1994 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ...’ı, davalı oğlu ...’ı ve dava dışı eşi ...’ı ile dava dışı kızı ...’ı bıraktığı görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Dosya kapsamından davalı tarafından dava konusu 6243 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki iki katlı yerin davalı tarafından bizzat mobilyacılık faaliyeti yapan işyeri olarak kullanıldığı anlaşılıyor olsa da davalının intifadan men edildiğinin (intifadan men olgusunun) kanıtlanması gerekir.

Dosya arasında bulunan ve davacının davalıya gönderdiği intifadan men ve ecrimisil talebini içeren İstanbul 33. Noterliğinin 06.04.2012 tarihli ve 653 yevmiye numaralı ihtarnamesinin davalıya 14.02.2012 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir. Bu nedenle kural olarak davalı yönünden intifadan men’in de bu tarihten itibaren gerçekleştiğinin kabulü ve ecrimisil miktarının da bu tarihin başlangıç kabul edilerek, bu tarihten dava tarihine kadar olan süre için hesap edilmesi gerekir, ancak dosya içeriğinden evvelce taraflar arasında görülen ve davacının açmış olduğu birisi Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/206 D.İş dosya numaralı delil tespiti istemli dosyası ve yine Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/107 E. sayılı dosyasının bulunduğu anlaşılmaktadır, bu nedenle anılan dosyaların getirtilerek bu dosyalardaki dava konusunun ve davacı taleplerinin, incelenen dosyadaki taşınmazın davalı tarafından kullanılması açısından, davacının davalıya yönelik intifadan men iradesini yansıtıp yansıtmadığının değerlendirilmesi ve intifadan men iradesini yansıtıyorsa bunun hangi tarihten itibaren gerçekleştiğinin belirlenip iddia ve savunma çerçesinde ecrimisil miktarı tespit edilerek karar verilmesi gerekir. Durum böyle iken yukarıda belirtilen hususlar nazara alınmaksızın, yanılgılı değerlendirmeyle 01.04.2010 tarihi ile 28.02.2012 tarihi arasını kapsayan süre için hesap edilen ecrimisil miktarının esas alınarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2148, Karar No: 2018/219, Tarih: 29.01.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2148 E.  ,  2018/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hüseyin Kaya vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Davalılar... (...) ... ve ... ...'ya kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya arasında rastlanmamıştır. Varsa dosya içerisine konulduktan, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya usulüne uygun tebliğ edildikten,

2)Ölü olduğu anlaşılan... ve ...'nın mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi de beklenildikten,

3)Domates, buğday ve karpuz ürünün dekar başına verim miktarlarının, İl/İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2008 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.