muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/49333, Karar No: 2010/875, Tarih: 22.01.2010

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı yer, bir başka anlatımla işyeri tanımına 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nda yer verilmemiştir. İşyerini tanımına 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde yer verilmiştir. Buna göre “İşveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile

nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür.” Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı kanunun 5. maddesinin son cümlesi gereğince sözkonusu düzenlemeyi geçersiz kılar. Bu düzenleme emredici bir kuraldır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan da¬valı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir(Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2008/20378 Esas, 2008/12778 Karar sayılı ilamı).

5521 sayılı İş Mahkemelerinin i uyuşmazlıkları ile ilgili bu düzenlemesi yanında bazı maddi hukuk kuralları öngören yasalarda hangi iş mahkemelerinin yetkili olduğu açıkça düzenlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 79. maddesinde komisyon kararı ile iş güvenliği yönünden işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararına karşı işverenin yerel iş mahkemesinde itirazda bulunacağı, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 28. maddesinde uluslar arası kuruluşa üyeliğin iptali davasında sendika veya konfederasyon merkezinin bulunduğu iş mahkemesinde, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 12. maddei uyarınca iş kolu istatistiklerine itirazın Ankara İş Mahkemesi’nde, aynı yasanın 15. maddesinde sendika yetki çoğunluğu tespitine dair kararlara itirazın ve keza 16. maddede Toplu İş Sözleşme hükümsüzlüğü, 46. madde gereği uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47. madde gereği grev ve lokavtın durudurulması, 51/4 maddesi uyarınca grevin sona erdirilmesi, 60. madde uyarınca Toplu İş Sözleşmesinin yorumu istemlerinin işyerinin bağlı olduğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemede açılacağı belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı işveren iş sözleşmesi gereğince davalı işçi hakkında eğitim masraflarının tahsili için başlatılan icra takip dosyasında borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ettiğini, borçlunun itirazının iptali ile icra inkar tazminatı talebinde bulunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde Ankara mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkisini kararlaştırdıkları gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tarafların delil listelerini sunmaları sağlanıp gösterdikleri deliller usulünce toplanarak yukarıdaki açıklamalara göre bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre yetkili mahkemenin belirlenmesi gerekirken dosya üzerinden eksik inceleme ile yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 22.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9494, Karar No: 2013/15792, Tarih: 04.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9494 E.  ,  2013/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ve davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayete konu takip dosyalarında borçlu........şubesindeki tüm hesapları üzerine haciz konulduğu, borçlu vekili, haciz konulan 29840497-5001 nolu hesaba İller Bankası payının, 29840497-5004 nolu hesaba vergi, resim ve harçların 29840497-5006 nolu hesaba ie proje karşılığı borçlanma yoluyla elde edilen gelirlerin yatırıldığından bahisle hacizlerin kaldırılması talebinde bulunmuştur.

Mahkemece şikayete konu edilen hesaplar ile diğer hesaplara ilişkin hesap ekstreleri celp edilerek incelenmiş, 29840497-5007 nolu hesaba kira gelirleri yatırıldığından, bu hesap üzerindeki haczin baki kalmasına, 29840497-5006 nolu, 29840497-5008 nolu ve 29840497-5009 nolu hesapların niteliği gereği haczi mümkün olmadığından, bu hesaplar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına, fazla talebin reddine karar verilmiştir. Alacaklı vekili tarafından borç tahsil edildiğinden davanın konusuz kaldığı ve hesapların havuz hesabına dönüştürüldüğü nazara alınmadan karar verildiği gerekçesiyle, borçlu vekilince de, talep dışına çıkılarak şikayet konusu edilmeyen hesaba ilişkin olarak şikayetin reddi ile aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesi nedeniyle hüküm temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

.....

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan ........90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Ayrıca, bir üst norm olan ........90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir.

Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, .......onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

.......hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle,....... ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı,........ ve 18 EKİM 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

.....maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Yine 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı ve İBKve HGK'nun 17.03.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemece, haczedilen banka hesapları ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstreleri getirtilerek gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak haczedilen paraların nitelikleri belirlenmelidir. Hesaptaki paraların vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği dünüşülmeli, hesapların havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

Eksik incelemeyle ve talep dışına çıkılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, borçlu vekilinin temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK. m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/17111, Karar No: 2014/5233, Tarih: 18.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17111 E.  ,  2014/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/276-2013/104

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 53.640,93 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan A.. Ç.., M.. K.. ve İ..Ç.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'den, birleşen dosya ile 81.679.12 TL maddi tazminatın ise davalılardan İ..Ç.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'den alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan M.. K.., A.. Ç.. ve İ..Ç.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18 Mart 2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan A.. Ç.. ile İ..Ç.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Vekilleri Av.Ç..Y..ile karşı taraf Vekili Avukat N..İ...geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, temyiz eden davalılar M.. K.., A.. Ç.. ve İ..Ç.. İnş San Tic Ltd Şti vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava 13.02.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda verilen 13.10.2008 günlü önceki kararın yargılamanın İş Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ilişkin bozma ilamına uyularak, İş Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda, kısmi davadaki istemler bakımından maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin kabulüne, birleşen davadaki maddi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalılardan M.. K.., A.. Ç.. ve İ..Ç.. İnş San Tic Ltd Şti vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık bozma ile davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilip edilmediği ve davanın zaman aşımı süresi içerisinde açılıp açılmadığına ilişkindir.

Uyuşmazlık bozma ile davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilip edilmediği ve davanın zaman aşımı süresi içerisinde açılıp açılmadığına ilişkindir.

Davacı 27.12.2001 tarihli dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 1.000,00-TL maddi tazminat isteminde bulunmuş ve daha sonra maddi tazminat istemini 66.470,00-TL artırmak suretiyle toplam maddi tazminat istemini 67.470,00-TL’na çıkarmıştır. Mahkemece bozma konusu 13.10.2008 günlü karar ile maddi tazminat isteminden fazlaya ilişkin talep reddolunarak 44.640,93-TL maddi tazminat karar verilmiştir. Bu karar davacı tarafça temyiz edilmemiş ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine bozulmuştur.

Mahkemenin önceki kararının davalılar yararına bozulmasına ilişkin bozma ilamına uyulmakla davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır. Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır.

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 gün, 2004/10-44 E., 2004/19 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, 2001).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı ve 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı ilamı).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı ve 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı ilamı).

Somut olayda, bozma konusu kararda davacı yararına 44.640,93-TL maddi tazminat hüküm altına alınarak fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Anılan kararın davalı yararına bozulması ile davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle artık bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda önceki karardaki miktarı aşar biçimde maddi tazminat verilmesi mümkün değildir. Aksinin kabulünün temyizin, temyiz edenin aleyhine sonuç doğurması anlamına geleceği açıktır ki, hukuk düzeninin buna cevaz vermeyeceği de ortadadır. Öte yandan bu durumun yukarıda açıklandığı gibi usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan bir durum olmadığı da ortadadır. Bozma sonrası ek dava ile maddi tazminat isteminde bulunulması davalı yararına oluşan bu usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldırmaz. Hal böyle olunca da yerel mahkemece; davacı yararına 44.640,93-TL maddi tazminat verilmesine ilişkin önceki kararının, davalı yararına bozulmasından sonra, birleşen davadaki talebin dikkate alınarak önceki karardaki maddi tazminat miktarını aşar biçimde maddi tazminata karar verilmesi, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olup bozma nedenidir.

Davalı İ..Ç.. İnş San Tic Ltd Şti vekilinin Birleşen davaya yönelik zaman aşımı defi-i ne gelince:

Davacı 19.06.2012 tarihinde ek dava açarak davalılardan İ..Ç..İnş San Tic Ltd Şti’den 81.679,12-TL daha maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Ek davanın birleştirilmesine karar verilmiş ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde zaman aşımı def-inde bulunulmuştur. Öte yandan zaman aşımı definden sadece bunu ileri sürenin yararlanacağı açıktır.

Uyuşmazlık ek dava konusu tazminat isteminin zaman aşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

Davacı 19.06.2012 tarihinde ek dava açarak davalılardan İ..Ç..İnş San Tic Ltd Şti’den 81.679,12-TL daha maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Ek davanın birleştirilmesine karar verilmiş ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde zaman aşımı def-inde bulunulmuştur. Öte yandan zaman aşımı definden sadece bunu ileri sürenin yararlanacağı açıktır.

Uyuşmazlık ek dava konusu tazminat isteminin zaman aşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir. Somut olayda sağ el 2. parmağı ile sağ ayak parmakları ve sol ayak 3,4,5 parmakları kesilen ve üreme organında yanığa bağlı kayıp oluşan, davacı bakımından değişen ve gelişen bir durumun olmadığı, en geç mevcut durumunu tespit eden ve sürekli iş göremezliğin belirlenmesinde esas alının 01.02.2002 ve 19.03.2002 tarihli kurul raporları ile birlikte zararın öğrenildiği ortadadır.

Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup, bu tür davalarda gerek yürürlükten kalkan 818 sayılı Borçlar Kanununun 125. maddesi ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı yasanın 146. maddesi gereğince uygulanması gereken zaman aşımı süresi 10 yıldır.

Somut olayda iş kazası 27.12.2001 tarihinde meydana gelmiş ek dava ise, 19.06.2012 tarihinde açılmıştır. Bu duruma göre gerek olay ve gerekse rapor tarihleri dikkate alındığında, ek dava tarihinde, olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunun 125. maddesi ve halen yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunun 146. Maddesinde öngörülen 10 yıllık sürenin geçmiş bulunduğu açık ve seçiktir.

Hal böyle olunca, ek dava konusu davalılardan İ..Ç..İnş San Tic Ltd Şti’ne yönelik maddi tazminat isteminin zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, anılan davalının ek dava konusu maddi tazminattan sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar M.. K.., A.. Ç.. ve İ..Ç..İnş San Tic Ltd Şti vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalılardan A.. Ç.. ile İ..Ç.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.