muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/416, Karar No: 2024/3910, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/416 E.  ,  2024/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3500 E., 2023/3404 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2023 tarihli ve 2023/225 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1-2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b. Sanıklar ... ve ... haklarında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/3500 Esas, 2023/3404 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında teşebbüsün derecesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığına, sanıklar ... ve ... hakkında suçun sabit olduğuna, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında teşebbüsün derecesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığına, sanıklar ... ve ... hakkında suçun sabit olduğuna, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Taraflar arasında akrabalık bağı olup, sanık ...'in sanıklar ... ve ...'in babası olduğu, katılan ... ile aralarında arazi hususunda olay öncesi husumet bulunduğu, olay tarihinde ...'ın Mustafa'yı aradığı ve konuşmak üzere olay yerine çağırdığı, olay yerinde ..., ... ve tanık ...'un olduğu, tarafların arazi konusunda konuştukları sırada olay yerine Mehmet'in geldiği ve çıkardığı tabancası ile bir el ateş etmek suretiyle Mustafa'yı sol inguinal bölgesinden hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, bunun üzerine de Mustafa'nın da Mehmet'e ateş ettiği, sanıklar ... ve ve ...'in, Mustafa'nın Mehmet tarafından yaralanması eylemine herhangi bir iştiraklerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'in üzerilerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 17.03.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahallinde araştırılması suretiyle sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinin zorunluluk arz etmesi, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/3500 Esas, 2023/3404 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) nolu paragrafında açıklanan nedenle katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/3500 Esas, 2023/3404 Karar sayılı kararının "sanığın ölümünün araştırılması zorunluluğu nedeniyle" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17391, Karar No: 2020/13438, Tarih: 26.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17391 E.  ,  2020/13438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacı tarafın alt işveren aracılığıyla ... Devlet Hastanesinde 21.02.2001 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar çalıştığını, emekliliğe hak kazanmış olması sebebi ile iş sözleşmesini fesh ettiğini, davalı kurum ile taşeron şirket arasında asıl alt-işveren ilişkisi bulunduğunu davacının iş akdinin haksız bir şekilde fesih edildiğini, davacının mesaisinin 08:00 akşam 17:00 arası ara dinlenme verilmeden yapıldığını cumartesi günleri dahil olmak üzere çalıştığını, dini ve milli bayramlarda da sürekli çalıştığını yılık izin ücretlerinin ödenmediğini, davacı ve bir çok işçinin aynı gün 31.12.2009 tarihinde işlerinin bittiği gerekçesi ile iş akitlerine son verildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, davacının Samsun ... Kızılırmak Devlet hastanesinde ihale yolu ile hizmet satın alınan çeşitli firmalarda çalıştığını, davacnın kıdem tazminatını hak ettiğini ispat etmesi gerektiğini, davacının emekli olması nedeni ile iş akdini fesih edildiğini iddia edilsede davalı kuruma başvurunun olmadığını, davalı idarenin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delile ve bilirkişi raporuna göre, davacının taşeron şirketler aracılığıyla çalıştığı, tanık beyanlarına göre yaptığı işin temizlik işi olduğu, hasta bakıcılığı işini yardım amaçlı yaptığı, davalı kurumun da asıl-alt işveren ilişkisinin varlığını kabul eder beyanları dikkate alınarak ihbar edilen şirketler ile davalı kurum arasında asıl-alt işveren ilişkisinin olduğu, buna göre davacının 8 yıl 9 ay 1 gün çalıştığı 3151 gün gün hizmet süresinin hizmet süresinin olduğu anlaşıldığı, kural olarak fazla çalışma yaptığını hafta sonu çalıştığını veya ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden davacı işçinin bunu ispatla yükümlü olduğu, ancak imzalı ücret bordroları varsa veya banka aracılığı ile yapılan ödemeleri ihtirazı kayıt konulmamış ise artık davacı işçi yazılı belge ile ispatlanması gerektiği, ancak davada çalışma saatlerini gösterir imza föyü ücret bordrosu olmadığından davacı işçinin iddialarını her türlü delil ile ispatlayabileceği, davacının tanık deliline dayandığı, buna göre hesap edilen alacaklardan hakkaniyet indirimi uygulandığı, davacının 887,33 TL net fazla çalışma alacağı olduğu yine 126,20 TL net ulusal bayram tatili alacağı ve 1.089,71 TL yıllık izin alacağı olduğu, işçinin iş akdini belirsiz süreli olması kıdeminin 1 yıldan fazla olması ve iş akdinin haksız fesih ile son bulması nedeni ile 6.019,61TL net kıdem tazminatına ve fesih önellerine uyulmadığı için 1.089,71 TL ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Bir hakkı dava etme yetkisi kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin (davacının) veya o hakka uymakla yükümlü olan borçlunun (davalının) bir başka deyişle o davada davacı ve davalı sıfatının kime ait olacağı tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak bir davanın taraflarının o dava yönünden davacı veya davalı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

O halde dava konusu şey üzerinde kim veya kimler hak sahibi ise, davada bu hakka uymakla yükümlü olan kişilere karşı açılması gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir.

Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için bu kişilerin o dava da gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olması gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa davanın esası hakkında karar verilemez.

Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için bu kişilerin o dava da gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olması gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa davanın esası hakkında karar verilemez.

Bu nedenle, taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel teşkil etmekte def'i değil yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir.

Somut olayda; gerekçeli karar başlığında 2 adet “...” ünvanlı şirket yer almaktadır. Bu şirketlere Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre gerekçeli karar tebliğ edilmiştir.

Davalı İdare’nin hizmet alımına ilişkin belgelerinde ise “...” kelimesini içeren ve fakat ünvanı bazı kelimeler ile farklı birden fazla şirketler yer almaktadır, bu şirketlerin aynı şirket olup da ünvan mı değiştirdiği ya da farklı şirketler olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Ticaret Sİcili Müdürlüğü’nden bildirilen ve ünvanında “...” kelimesini içeren şirketin ticari ünvanı ise davalı İdare’nin hizmet alımına ilişkin belgelerindeki ünvanında “...” kelimesini içeren şirketlerin ünvanından bir kısım kelime ile farklıdır.

Ayrıca, Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden bildirilen adrese “...” kelimesi eklenerek yargılama sırasında çıkarılan tebligat “adres ...’ya ait değil” şerhi ile bila ikmal iade edilmiş, ve zaten Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden bildirilen adreste “...” kelimesi bulunmamasına rağmen aynı adrese yine “...” kelimesi eklenerek gerekçeli karar başlığında 4 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketine gerekçeli karar, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu uygulama usulüne uygun bir uygulama değildir. Bununla birlikte, Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden adresi bildirilen “...” şirketinin tam ticari ünvanı ile gerekçeli karar başlığında 4 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketinin gerekçeli karar başlığındaki ünvanı farklıdır.

Gerekçeli karar başlığında 2 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketi ile gerekçeli karar başlığında 4 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketinin aynı şirket ya da farklı şirketler olup olmadığı, Gerekçeli karar başlığında 2 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketinin tam ticari ünvanının gerekçeli karar başlığındaki ünvan olup olmadığı, değilse ne olduğu ve Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligattaki adresin geçerli olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Gerekçeli karar başlığında 2 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketi ile gerekçeli karar başlığında 4 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketinin aynı şirket ya da farklı şirketler olup olmadığı, Gerekçeli karar başlığında 2 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketinin tam ticari ünvanının gerekçeli karar başlığındaki ünvan olup olmadığı, değilse ne olduğu ve Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligattaki adresin geçerli olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Dava dilekçesi “Yetkili usta Fatma Gül” imzasına şerhi ile gerekçeli karar balığındaki 4 numaralı davalı “...” Şirketi için tebliğ edilmiş, bu adresten bilahare bila tebliğ dönen bir tebligat bulunmamasına rağmen, bu adresine gerekçeli karar tebliğe çıkarılmamıştır. Ancak, Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden bildirilen şirket ünvanı biraz farklı olup, bildirilen adres de bu adresten farklıdır.

Gerekçeli karar başlığında 2 numaralı davalı olarak yer alan “...” şirketine evvelce bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin “Aynı adreste işyeri sahibinin kızı Dilruba Büyükgöze” şerhi ile tebliğ edilen “Kadıköy Mah. Fazıl Ahmet Paşa Sokak No:8 İlkadım/Samsun” adresten bilahare bir tebligat bila tebliğ gelmeksizin gerekçeli karar Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Açıklanan nedenler ile gerekçeli karar başılığında yer alan her iki “...” Şirketi aslı şirkete yapılan gerekçeli karar tebliğleri usulsüzdür.

Bununla birlikte, gerekçeli karar başlığındaki 2 numaralı ve 4 numaralı davalı olarak yer alan “...” ünvanlı şirketlerin aynı şirket mi farklı şirketler mi olduğu, gerçekten davalı olarak dosyada yer alması gereken ... Şirketi’nin ticari ünvanının ve tebligata yarar adresinin ne olduğu, taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı da anlaşılamamaktadır.

Bu nedenlerle;

Taraflara davalı olan “...” ünvanlı şirketin/şirketlerin tam ünvanı açıklatılmalıdır. Davalı İdare’den, dosyada kabul edilen hizmet süresi içinde “...” ünvanlı şirketler ile yapılan tüm ihale/hizmet alım belgeleri getirtilmelidir.

Davalı İdare’den celbedilen bu belgelerdeki “...” ünvanlı tüm şirketlerin ünvanları Mahkeme müzekkeresine yazılarak Ticaret Sicil Müdürlüğü’nden “...” ünvanlı şirketlerin aynı şirketler mi, farklı şirketler mi oldukları, bu şirketlerin her birinin ilk kuruldukları tarihlerden itibaren bu güne kadar geçirdikleri ünvan değişiklikleri, en son ticari ünvanları, bu “...” şirketlerinden her birinin ilk kurulduğu tarihten itibaren tüm merkez adresleri en son güncel merkez adresleri celbedilmelidir. Ayrıca, bu ... Şirketlerini davada temsil ve ilzama yetkili şubeleri var ise aynı bilgiler bu şubelerin ilk kurulduıkları tarihten bu güne kadar celbedilmelidir.

Ticaret Sicili Müdürlüğü’nden celbedilecek bu belgeler, davalı İdare’nin hizmet alımı belgeleri ve taraf beyanları da göz önüne alınarak, davalı olarak gerekçeli karar başlığında göründüğü gibi 2 adet ... şirketinin mi davada yer alması gerektiği yoksa bu şirketlerin tek şirket mi olduğu, davalı olan ... şirketlerinin tam ünvanı tespit edilmeli, davada evvelce usulüne uygun taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı davalı olduğu tespit edilen “...” şirketi bakımından evvelce usulüne uygun taraf teşkili sağlanmamış ise taraf teşkili sağlanmalı, evvelce bilirkişi raporu, ıslah dilekçesi bu “...” Şirketlerine usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilmeli, deliller gereği gibi toplanmamış ise toplanarak sonuca gidilmelidir.

2-Yıllık izin ücreti bakımından;

Yıllık izin ücreti ihbar tazminatından daha fazla hesaplanmış ve hesaplanan miktar ıslah dilekçesi ile artırılmasına rağmen yıllık izin ücreti alacağına ihbar tazminatı alacak miktarının yazılarak hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca, davacı 8 yıl çalışmasına rağmen yıllık izin kullandırılmadığı iddiasında bulunmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 31. maddesi uyarınca Hakim’in davayı aydınlatma görevi kapsamında, davacı asılın duruşmaya bizzat celbedilerek bu kadar uzun süre yıllık izin kullanmadan çalıştığının, bu kadar uzun sürede sürede hiç yıllık izin kullanıp kullanmadığının açıklatılmaması hatalıdır.

3-Davalı sayısı birden fazla olmasına rağmen hükmedilen miktarların "davalıdan alınmasına" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkeme gerekçesinde ve hüküm fıkrasında hangi davalının, hangi işçilik alacağından hangi dönem için sorumlu olduğu açıkça belirtilmeli, mahkeme gerekçesi denetime elverişli, hüküm davalıların sorumlu tutulduğu miktarlar yönünden infaza elverişli olmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/621, Karar No: 2016/2955, Tarih: 21.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/621 E.  ,  2016/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ..., ...,

...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...çalışma alanında bulunan 168 ada 148 parsel sayılı 1.238,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... 168 ada 149 parsel sayılı 1.172,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... 168 ada 154 parsel sayılı 1.567,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 17.02.2009 tarihli duruşmada 168 ada 148, 149 ve 154 parselleri dava konusu ettiği dava dilekçesini tekrar etmiş, 03.03.2015 tarihli duruşmada davasının 168 ada 148, 149 ve 154 parsellere ilişkin olmadığını, dava dilekçesinde sözü edilmeyen 381 nolu parsele yönelik olduğunu belirtmiş, 17.04.2015 tarihli duruşmada ise daha önce inkar ettiği dava dilekçesindeki imzanın kendisine ait olduğunu, 40-50 gün önce beyin kanaması geçirdiğini, dava dilekçesini kabul ettiğini ifade etmiş, bunun üzerine mahkeme tarafından davacının duruşma safahatındaki çelişkili beyanlarını içeren tutanak düzenlenerek dava konusu taşınmazlar hakkında davacının çelişkili beyanlarda bulunduğu, davacıya verilen sürede ilgili evrakın ibraz edilmediği, davacının yargılama boyunca beyanlarını değiştirerek daha önce kabul etmediği dava dilekçesini kabul ettiği ve iddiasını ispat yolunda delil de sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından kendiliğinden (res'en) gözetilir. Davada, davacı yargılama boyunca çelişkili beyanlarda bulunmuş, mahkemece davacının durumu tutanak altına alınmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 56. maddesi uyarınca öncelikle davacının dava ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti ve gerekli görüldüğü takdirde davacıya vasi tayin edilmesi için Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunmak ve bu husus bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir. Değinilen yön gözetilmeksizin dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda kuşku oluşan davacının talebi hakkında yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16355, Karar No: 2023/22420, Tarih: 11.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16355 E.  ,  2023/22420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/215 E., 2015/322 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine ve bir yıl denetim sürresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanın sürekli olarak asılsız ihbarlarda bulunduğuna, savunmasında da bu durumu izah etmek istediğine, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, İstanbul 28. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/324 esas sayılı dosyasının olay tarihli duruşmasında savunma yaptığı esnada katılana yönelik "İspiyonculuğu meslek edinmiştir." şeklinde sözler söyleyerek hakarette bulunduğu iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;