muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/620, Karar No: 2008/3214, Tarih: 13.03.2008

Az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü de doğru değildir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9204, Karar No: 2015/11454, Tarih: 02.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9204 E.  ,  2015/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar M.. Ç.., K.. Ç.., E.. Ç.., M.. Ç.. ile davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ihbar olunanlar S.. Y.. ve Mersin Büyükşehir İmar İnşaat Şirketi Tic.A.Ş arasındaki dava hakkında Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/05/2011 gün ve 2010/157 Esas 2011/250 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 26/02/2015 gün ve 2013/16969 Esas 2015/3497 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nın geçici 3. maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7067, Karar No: 2014/13751, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7067 E.  ,  2014/13751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Kaymakamlığı

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tedavi amaçlı koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, vasi adayının beyanına ve kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin “...Mahallesi... Sokak No:...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18910, Karar No: 2011/18530, Tarih: 14.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/18910 E.  ,  2011/18530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çubuk Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.5.2010
Yargıtay — Esas No: 2009/10727, Karar No: 2009/11652, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10727 E.  ,  2009/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.05.2008 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 06.07.1995 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık konusu 3 parsel sayılı taşınmaz 4750 m2 yüzölçümündedir. Davalıların, taşınmazda paylı mülkiyet rejimine bağlı olarak 12/48 payı mevcuttur. Davada dayanılan sözleşme ise 06.07.1995 günlüdür.

Burada üzerinde durulması gereken sorun 06.07.1995 tarihinde yapılan satış vaadi işleminin hüküm ve sonuç meydana getirip getirmeyeceğidir. Gerçekten, 19.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8.maddesinde bölünemez büyüklük kavramına yer verilmemiş, bu kavram daha sonra anılan yasanın değişiklik yapan 09.02.2007 tarihli 5578 Sayılı Yasanın 2.maddesiyle getirilmiştir. Davada dayanılan 06.07.1995 tarihli sözleşme, 5578 Sayılı Kanunun yürürlüğünden önceki bir tarihi taşıdığından ve bu tarihte bölünmez büyüklük miktarı yasada öngörülmediğinden, davacı 06.07.1995 günlü sözleşmeye dayanarak tescil isteminde bulunabilir. Zira, 09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma yasaların geriye yürümemesi (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yasanın derhal yürürlüğe girme niteliğinden dolayı uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum sözkonusu ise, kanun koyucu iradesini yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylara da uygulanması doğrultusunda gösterdiğinden yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır. Dolayısı ile, eldeki uyuşmazlıkta dayanılan satış vaadi sözleşmesinin 06.07.1995 tarihini taşıması nedeniyle 5578 Sayılı Yasanın getirdiği bölünülemez miktar uygulaması mümkün değildir.

Diğer taraftan, 3194 Sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi ile imar planı olmayan yerlerde her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parselleri hisselere ayıracak şekilde satış vaadi sözleşmesi yapılmayacağı hükme bağlanmış ise de, eldeki davada arsa ifrazı yapılmaksızın doğrudan davalı üzerindeki 12/48 payın devri talep konusu yapıldığından hisselendirmeden de bahsedilemez. Bu yüzden de olaya 3194 Sayılı İmar Kanunun 18/son maddesi uygulanamaz.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar doğrultusunda bir hükme varılması yerine yazılı gerekçe ile dava reddolunduğundan karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22841, Karar No: 2021/14203, Tarih: 02.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22841 E.  ,  2021/14203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.07.2015 tarihli olay tutanağına göre devriye görevi esnasında elinde poşet olan şahıstan şüphelenildiği ve yapılan kontrolde 173 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu sigaraları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına nazaran savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23971, Karar No: 2011/7861, Tarih: 06.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/23971 E.  ,  2011/7861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Silahtan sayılan bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde mağduru yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 86/3-e ve 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılmak suretiyle 5237 sayılı yasanın 61. maddesine aykırı davranılarak doğrudan 5 yıl ceza tayini sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, ........2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14842, Karar No: 2016/2743, Tarih: 22.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14842 E.  ,  2016/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2014/460-2015/408

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR -

Davacı vekili, davalının üreticisi ve satıcısı olduğu fotokopi makinesi ve ekipmanın müvekkili tarafından dava dışı ... ile finansal kiralama sözleşmesi imzalanarak temin edildiğini, cihazların sürekli arızalandığını, arızanın üretim hatasından kaynaklandığını, makinenin ayıplı olduğunu ileri sürerek, fotokopi makinesi ve ekipmanın davalıya iadesine ve cihaz bedeli olan 22.125 Euro'nun TL karşılığının davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, arızanın kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; fotokopi makinesindeki arızanın cihazın hatalı üretiminden kaynaklı gizli ayıp niteliğinde olduğu, servis hizmetleriyle arızanın tamir edilemeyeceği, cihazın bedelinin davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı mal nedeniyle ayıplı mal bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda alınmış olup ayıplı olduğu iddia edilen makinada herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Davalı açıkça bu hususta bilirkişi raporuna itiraz etmiş olmasına rağmen mahkemece itiraz değerlendirilmemiştir. Alınan bilirkişi raporu yetersiz olup hükme elverişli değildir. Mahkemece matbaa işinden anlayan bir bilirkişi ve makine mühendisinin de aralarında bulunduğu 3 kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla makinenin bulunduğu yerde keşif yapılmak suretiyle tarafların iddia ve savunmaları, davalının rapora karşı itirazları ve dosya içeriğindeki tüm deliller değerlendirilerek düzenlenecek bilirkişi kurulu raporu da gözetilerek oluşa göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere göre hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12705, Karar No: 2014/20176, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12705 E.  ,  2014/20176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/31-2013/363

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2013 tarih ve 2013/31-2013/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortağı olduğunu, davalı şirketin 15.11.2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan sermaye artırım kararının yasaya, şirket esas sözleşmesine ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptali istenen genel kurul toplantısı yapılmış ise de, ticaret siciline tescil edilmiş bir genel kurul kararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ticaret sicilden gelen kayıtların incelenmesinde iptali istenilen 15.11.2012 tarihli genel kurulun tescil edilmediği, TTK'nın 455 ve 456 . maddeleri uyarınca sermaye arttırımına ilişkin kararın karar tarihinden itibaren 3 ay içerisinde tescil edilmesi gerektiği aksi takdirde kararın geçersiz hale geleceği, dava tarihi ve 22/04/2013 tarihi itibariyle tescil edilmediği ve bu şekilde kararın geçersiz hale geldiği, iptali istenilen genel kurul toplantısında sermaye arttırımı dışında başkaca bir karar da alınmadığı, davacının bu nedenle zaten geçersiz hale gelen genel kurul kararının iptalini istemekte hukuki yararının bulunmadığı, HMK'nın 115/2. maddesi gereğince hukuki yararın sonradan giderilemeyecek dava şartlarından olduğu gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, davanın açıldığı tarih itibariyle davacının genel kurul kararının iptali davası açmakta hukuki yararı bulunmakta olup, yargılama sırasında genel kurul kararı geçersiz hale geldiğinden dava konusuz kalmıştır. Davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru değildir.

Davanın konusuz kalması halinde, mahkemece yargılamaya devam edilerek, davalının dava açılmasına haksız olarak sebebiyet verip vermediği, dava açıldığı tarihte hangi tarafın haksız olduğu tespit edilip, mahkemenin o tarafı vekalet ücretine mahkum etmesi gerekir.

Davanın konusuz kalması halinde, mahkemece yargılamaya devam edilerek, davalının dava açılmasına haksız olarak sebebiyet verip vermediği, dava açıldığı tarihte hangi tarafın haksız olduğu tespit edilip, mahkemenin o tarafı vekalet ücretine mahkum etmesi gerekir.

O halde, dava konusuz kalmış olmakla, mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde yargılamaya devam edilerek, sonucuna göre vekalet ücreti bakımından bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6653, Karar No: 2014/16173, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/6653 E.  ,  2014/16173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yargılamanın yenilenmesi

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki yargılamanın yenilenmesi davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.06.2013 gün ve 21/166 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü taraflardan kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 600,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.754,85 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.