muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27504, Karar No: 2014/8614, Tarih: 17.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27504 E.  ,  2014/8614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 02/08/2012

Numarası : 2012/79-2012/395

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin yeni belediye başkanının seçilmesinden bir ay sonra siyasi nedenlerle feshedildiğini, sendika üyeliğinden istifaya zorlandığını, işten çıkartılmadan önce çöp kamyonunda çalıştırıldığını, iş akdinin feshedilme nedeninin maddi sebepler ve belediyenin borçları olarak gösterilmesine rağmen yeni işçi alımı yapıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ikramiye alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin 5620 sayılı Yasa gereği geçici işçilerin 5 ay 29 gün çalıştırılabileceği öngörüldüğünden feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça davacının iş akdinin 5620 sayılı Yasa gereğince feshedildiği savunulmuş ise de ilgili yasanın 21.04.2007 tarihinde yayınlandığı, 21.04.2007 tarihinden itibaren iş akdinin 6 ay içinde, en geç 20.10.2007 tarihinde feshedilmesi gerektiği, oysa davacının iş akdinin 26.06.2009 tarihinde feshedildiği, 5620 sayılı Yasanın feshe gerekçe olamayacağını, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı haklarının bulunduğu, davalı işyerinde davacının iş akdinin feshedildiği tarih itibariyle çalışan işçi sayısı itibariyle davacının iş güvencesi kapsamında olmadığı, dinlenen tanıklarca davacının iş akdine siyasi uyuşmazlıklar nedeni ile sendikal gerekçe gösterilerek son verildiğinin beyan edildiği, bu nedenle davacının kötüniyet tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar öneli tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de, bu hakkın da her hak gibi Medenî Kanunun 2 nci maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.

Kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları ve tazminat miktarının hesaplanması açısından, 4857 sayılı Yasada önemli değişiklikler öngörülmüştür. Yasanın 17 nci maddesinin altıncı fıkrasının açık hükmü gereğince, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

1475 sayılı Yasada, “işçinin sendikaya üye olması, şikâyete başvurması” gibi sebepler ileri sürülerek iş sözleşmesinin sonlandırılması, kötüniyetin varlığı açısından örnekseme biçiminde sayıldığı halde, 4857 sayılı Yasada genel anlamda fesih hakkının kötüye kullanılmasından söz edilmiştir. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere, işçinin işvereni şikâyet etmesi, aleyhine dava açması veya tanıklık yapması nedenlerine bağlı fesihlerin kötüniyete dayandığı kabul edilmelidir.

Tazminat miktarının belirlenmesi de Yasa ile açıklığa kavuşturulmuş, “kötüniyet tazminatının” ihbar önellerine ait ücretin üç katı tutarında olacağı belirtilmiş ve ayrıca ihbar tazminatının da ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Yasanın 17 nci maddesinin son fıkrasındaki düzenleme kötüniyet tazminatını da kapsamakta olup, bu tazminatın hesabında da işçiye ücreti dışında sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; davacı tanığı Hasan Yüzer belediye yönetimi değiştikten sonra davacının iş akdinin sendika üyesi olması nedeniyle feshedildiğini, fesihten önce davacının zabıta görevinden alınarak meydan işçisi olarak çalıştırıldığını, yeni başkanın işçileri tek tek çağırarak sendikadan ayrılmalarını söylediğini beyan etmiş, davacı tanığı A.. Ş.. de yeni başkanı desteklemedikleri için 9 işçinin iş akdinin feshedildiğini beyan etmiştir. Davacının açtığı işe iade davasının davalı işyerinde 30’dan az işçi bulunduğu gerekçesiyle reddedildiği ve kararın kesinleştiği tespit edilmektedir. Mahkemece davacı ve davacı tanıkları ile aynı dönemde iş akitlerinin feshedildiği beyan edilen işçilerin sendika üyesi olup olmadıkları, davacının zabıta görevinden alınıp meydancı olarak temizlik işlerinde görevlendirilip görevlendirilmediği araştırılarak sonucuna göre davacının kötü niyet tazminatı talebinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının fazla mesai ve genel tatil alacakları tanık beyanlarına göre belirlenmiş ise de davalı işyeri resmi bir kurumdur. Davacının balık avlama yasağı ve orman yangını denetimi kapsamında çalışma yapıp yapmadığı davalı belediyeden varsa görev emirlerinin getirtilmesi, gerekirse davalı işyerinde kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının fazla mesai ve genel tatil çalışması olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken belirtilen hususlar araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24925, Karar No: 2022/2235, Tarih: 14.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24925 E.  ,  2022/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Müşteki Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının olay tarihinde yurtta kalan mağdure yönünden ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup, Bakanlık vekilinin hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve Avukat ...’ün ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 20.12.2013 tarihli raporda mağdurede tespit edilen major depresyon nedeniyle ruh sağlığı bozulmakla birlikte bu bozukluğun cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi hile, şiddet veya zorlama olmaksızın mağdurenin erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği ya da olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği dolayısıyla bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25122, Karar No: 2013/8001, Tarih: 20.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/25122 E.  ,  2013/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

l-)İddianamede sanığın sadece bir defa TCK'nın 106/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılmasının talep edilmesine karşın, CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak aynı Kanun maddesi uyarınca iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-)Hakkında neticeten adli para cezasına hükmedilen sanık için TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

3-)Kabule göre; TCK'nın 58. maddesinin uygulanması esnasında karışıklığa sebep olacak şekilde iki ilamın tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4623, Karar No: 2006/8092, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4623 E.  ,  2006/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 29.09.2005 gün ve 2005/6267-11213 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli parselin dava dışı aynı ada 91 ve 92 sayılı parseller ile bir bütün olarak düşünüldüğünde, dört yönden sınırlaması itirazsız kesinleşen devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olduğu, özel mülkiyete konu edilemeyeceği, bu nedenle davanın kabulü gerektiğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Bağözü köyü 116 ada 93 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24794, Karar No: 2022/17728, Tarih: 06.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/24794 E.  ,  2022/17728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan dolayı (Kapatılan) 5. Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince 20.12.2012 tarih, 2012/882 Esas, 2012/393 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın taraflarca yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 30.01.2013 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı ve devamında da temyize konu edilen hükmün kurulmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlü ... Buzkurt'un 29.01.2019 havale tarihli dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4083, Karar No: 2012/8323, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4083 E.  ,  2012/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucunda yaralandığını ileri sürerek 8.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece HMK’nun 3. Maddesi uyarınca görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yaralanmadan dolayı tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nun 3. maddesinde "her türlü idari eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddi ve manevi zararların tazminine ilişkin davalara Asliye Hukuk Mahkemeleri bakar" hükmüne yer verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Hangi davaların ticari dava olduğu TTK'nun 4. maddesinde sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu kanunun

4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarda hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir.(TTK'nun 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5. maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına ) bakar.

Diğer taraftan HMK'nun 3.maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 16.02.2012 gün ve 2011/35 Esas ve 2012/23 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/3785, Karar No: 2018/9480, Tarih: 13.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3785 E.  ,  2018/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14036, Karar No: 2022/20362, Tarih: 06.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14036 E.  ,  2022/20362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 26/06/2018 tarihli ve 2017/2203 Esas, 2018/9429 Karar sayılı ilamıyla yapılan incelemede mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin reddine, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 02/11/2022 tarihli ve KD - 2022/134554 sayılı yazı ile, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 26/06/2018 tarihli ve 2017/2203 Esas, 2018/9429 Karar sayılı ilâmında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere dair bir karar verilmediği anlaşıldığından bu hususta gereğinin takdiri ve yerine getirilmesinin Dairemizden talep edildiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yapılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzeltme talebinin yerinde olduğu anlaşılarak, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

Eylemin gerçekleştiği yerin mağdura ait iş yeri olduğunun anlaşılması karşısında gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak olarak belirtilmesi

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılmış olan suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1611, Karar No: 2025/1402, Tarih: 30.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/1611 E.  ,  2025/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1117 Değişik İş, 2022/1144 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-61010

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalının zarardan sorumlu olduğunu açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 30,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının yapılan ödemeyi kabul etmesiyle poliçe hükümlerinin yerine getirildiğini ikrar ettiğinin kabulü gerektiğini, maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kabulüyle toplam 69.888,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacıya yeterli ödeme yapıldığını, davacının bakiye zararının kalmadığını, maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olmadığını, hesaplamada hatalı metod kullanıldığını, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin reddi gerektiğini, hesaplanan tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yaralanıp malul kalan davacının tazminat talebine ilişkindir.