muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9229, Karar No: 2023/113, Tarih: 10.01.2023

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2021 tarih ve 2021/107 Esas ve 2021/454 Karar sayılı son kararı ile; erkeğin müşterilere buradan balık alırsanız karınızı kızınızı sinkaf ederim diyerek dükkanın işleyişine engel olduğu, buzhanedeki ve balıkhanedeki mallara zarar verdiği, kadına yönelik şiddet meyli olduğu, erkeğin içerisinde kadınların olduğu araç kazasına karışması neticesinde sadakate aykırı davrandığı, toptancıları tehdit ettiği için kadının mal alamadığı, borçların bu sebeple arttığı, şiddet sebebiyle erkeğin uzaklaştırma kararının bulunduğu, erkeğin borçlanamaması sebebiyle kadının borçlanıp kredi çektiği, orospu, bu dükkanı bırakacaksın yoksa seni sinkaf ederim, kiminle yatıp kalktın sözleri ile kadına tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, geçmişte evde mermi sıkıp huzursuzluk çıkardığı, erkeğin tam kusurlu olduğu, erkeğin ise iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına kadının kusursuz olması ve boşanma sonucu ekonomik zorluğa düşecek olması gerekçesiyle kadın lehine aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ispatlanamayan vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu, hatalı kusur belirlemesine dayalı olarak kadının boşanma davası ve fer'îlerinin kabulü ile asıl davası yönünden verilen ret kararının hatalı olduğunu belirterek kararı her iki dava yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının davasının kabulü ile boşanma kararı verilmiş olmasında ve bu şekilde kadının feri taleplerinin de kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak her iki tarafın da balıkçı esnafı olup başkaca gelirlerinin bulunmadığı, sosyal ve ekonomik durumlarının birbirine yakın olduğu, kadının, kocasına ait evde yaşadığı ve ayrıca kira ödemediği, yoksulluğa düşeceğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle erkeğin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf itirazının kabulü ile kadının yoksulluk talebinin reddine, erkeğin sair istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrarla kararı her iki dava yönünden temyiz etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrarla kararı her iki dava yönünden temyiz etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde; erkeğin emekli olması ve bu gelirinin sürekli ve sabit bir gelir olması yanında müvekkilin asgari ücretle bir işte çalışıyor olması birbiri ile kıyaslanmayacak nitelikte olduğu gibi asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması yoksulluk nafakasının bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilemeyeceğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesince reddedilen yoksulluk nafakası yönünden kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kadın lehine nafaka ve tazminat verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, yoksulluk nafakası ve tazminat miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen erkeğin içerisinde kadınların olduğu araç kazasına karışması neticesinde sadakate aykırı davrandığı vakasına yönelik kadın tanıklarının beyanları soyut nitelikte olup ayrıca anlatılan olayın zamanın da belirsiz olduğu, sonrasında evliliğin devam edip etmediğinin dahi anlaşılamadığı, bu nedenle, erkeğe bu kusurun yüklenilmesinin doğru olmadığı, yine erkeğe yüklenen geçmişte mermi sıkarak huzursuzluk çıkardığı vakasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği bu nedenle bu vakıada erkeğe kusur olarak yüklenemeyecek ise de mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının ise kusurunun bulunmadığı ancak her iki tarafın da balıkçı esnafı olup başkaca gelirlerinin bulunmadığı, sosyal ve ekonomik durumlarının birbirine yakın olduğu, kadının, erkeğe ait evde yaşadığı ve ayrıca kira ödemediği, yoksulluğa düşeceğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilerek erkeğin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf itirazının kabulüne karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden kadının sağlık sorunları nedeniyle çalışamadığı, sürekli işi olmadığı, yaşadığı evin erkeğe ait olduğu, bu nedenle bu evde oturmasının sürekliliğinin olmadığı gibi mahkemece erkeğe yüklenen kusurlardan da anlaşılacağı üzere erkeğin kadının çalışmasına engel olduğu da anlaşılmaktadır. Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre, kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği açıktır. O halde, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile yoksulluk nafakasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran ...'ye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14868, Karar No: 2012/2813, Tarih: 23.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14868 E.  ,  2012/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Telekomünikasyon AŞ. ve diğeri aleyhine 09/01/2008 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Telekomünikasyon AŞ. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalının mülkiyetindeki taşınmazda bulunan baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Telekomünikasyon AŞ. tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 23/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/9208, Karar No: 2014/18363, Tarih: 26.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9208 E.  ,  2014/18363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/01/2014 tarih ve 2013/378-2014/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Imamgiller tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, 25/02/2010 tarihine kadar müvekkil şirketin münferiden yetki ile müdürlüğünü yaptığını, bu esnada şirkete ait parayı kullanarak alınan taşınmazı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek;...İli, ....İlçesi, ....Mahallesi, ... Ada, 2 Parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin evi, kendi birikimi ve ailesinin yardımı ile aldığını, şirket parasının kullanılmadığını, şirket ortağı olan eşi... ile müvekkili arasında görülen boşanma ve mal rejiminin tasfiyesi davasında dahi evin edinilmiş mal olduğunun belirtildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve dosya kapsamına göre, davalının dava konusu daireyi davacı şirketin parası ile aldığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, dava konusu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, limited şirket müdürü olan davalının, şirkete vermiş olduğu ileri sürülen zararın tazminine yönelik bir sorumluluk davası niteliğindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, limited şirket müdürü olan davalının, şirkete vermiş olduğu ileri sürülen zararın tazminine yönelik bir sorumluluk davası niteliğindedir.

Davacı şirket tarafından, dava konusu taşınmazın şirket adına alımı konusunda alınmış bir şirket kararının varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Söz konusu taşınmazın davalı nam ve hesabına satın alındığı ortadadır. Bu durumda, mahkemece, davalı tarafından taşınmaz satın alınmasının BK'nın 392 ve 410. maddeleri çerçevesinde vekalet ve/veya vekaletsiz işgörme şeklinde nitelendirilmesi doğru olmamıştır. Taşınmazın bedelinin davalı tarafından kendi hesabına aktarılan şirket parası kullanılmak suretiyle karşılandığı dosya kapsamıyla sabit olup davalının şirkete vermiş olduğu zararın tazmini, ancak, uhdesine geçirmiş olduğu şirket parasının şirkete iadesi suretiyle mümkün kılınmalıdır. Davada bu yönde açık bir talep bulunmamaktadır. Şu halde, tapu iptali ve tescile yönelik istemin reddi ile davanın niteliği ve “çoğun içerisinde az da yer alır” ilkesinden hareketle davacının şirket kaynaklarından hesabına geçirdiği paranın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Daire çoğunluğunun kararın onanmasına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/1916, Karar No: 2018/5421, Tarih: 10.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1916 E.  ,  2018/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili mahkemeye sunduğu dava dilekçesinde özetle; tapu kaydına dayanarak yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.7.2005 tarihinde ilan edilen ...... kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ...... ilçesi, ...... köyünde bulunan 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ...... sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile taşınmazın ...... sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın ...... tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu ...... kadastro komisyonu başkanlığı işleminin iptali ile ...... tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 10 yıllık süre içinde açılan ...... kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 05.05.2005 - 05.11.2005 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen ...... kadastrosu ve 12.05.2005 tarihinde ilan edilerek 12.01.2006 tarihinde kesinleşen 6831 Sayılı ...... Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, dava kabul edilerek dava konusu taşınmazın ...... tahdit sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmiş ise de verilen karar yerinde görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 05.05.2005 - 05.11.2005 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen ...... kadastrosu ve 12.05.2005 tarihinde ilan edilerek 12.01.2006 tarihinde kesinleşen 6831 Sayılı ...... Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, dava kabul edilerek dava konusu taşınmazın ...... tahdit sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmiş ise de verilen karar yerinde görülmemiştir.

Şöyle ki; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma, taşınmazın öncesinin ...... sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli değildir. Mahkemece alınan 29.01.2016 tarihli ...... bilirkişi heyeti raporunda taşınmazların 1939, 1954, 1986, 1993 tarihli ...... ......ı ve 1957, 1973, 1987 ve 1997 tarihli memleket haritalarındaki konumu değerlendirilmiş ise de rapor ekinde memleket haritalarının kadastro paftası ile çakıştırılmadığı, incelendiği bildirilen ...... ......ının rapora eklenmediği, taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşmiş iseler tapu kayıtları dayanaklarının getirtilerek dosya içine konulmadığı anlaşılmakla taşınmazın niteliği hususunda duraksama oluşmuştur. Dairemizin 29/05/2017 tarihli iade kararı ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan 1960-70'li yıllara ait ......... ve bunlardan elde edilen memleket haritalarının bulunduğu yerden getirtilmesi, dava konusu taşınmazın konumunun ...... parsellerle birlikte memleket haritası ve ......... üzerinde gösterilmesi, .........nın ...... aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki .........nü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi için ek rapor alınması istenmiş, İade ile alınan 09.02.2018 tarihli fen bilirkişisi raporu ekinde dava konusu taşınmazın 1939, 1954, 1968, 1970, 1974, 1986, 1993 ve 1997 tarihli ...... ......ı üzerinde gösterimi yapılmış, 26.02.2018 tarihli ...... bilirkişi heyetinin ek raporunda ise, dava konusu taşınmazın 1968 tarihli .........ndaki durumunun hükme esas alınan raporda incelenen 1939, 1954, 1986, 1993 tarihli ...... ......ı ile örtüştüğünün belirtilmesi ile yetinilmiş, ...... ......ının ...... aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi ise yapılmamıştır. Bu hali ile bilirkişi raporlarındaki eksiklikler giderilmemiş, dosya kapsamı dava konusu edilen taşınmazın öncesinin ...... sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli görülmemiştir. Eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.

Ayrıca, UYAP üzerinden yapılan kontrolde dava konusu taşınmaza komşu pek çok taşınmaz hakkında kişilerce açılmış ...... kadastrosuna itiraz davası bulunduğu, eldeki dosya kapsamında mahkemece yapılan keşif ve yargılama esnasında ise komşu taşınmazlar hakkında benzer nitelikteki dava dosyalarının nazara alınmadığı anlaşılmıştır. Yetersiz araştırma ve incelemeye, denetlenemeyen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.