muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1431, Karar No: 2022/6738, Tarih: 12.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1431 E.  ,  2022/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Canavarca hisle kasten öldürme

HÜKÜM : 1) Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2021 gün 2020/230 Esas ve 2021/196 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-b, 53, 63. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

2) Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2021 gün 2021/2097 Esas ve 2021/1865 Karar sayılı hükmü ile "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2021 gün 2021/2097 Esas ve 2021/1865 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde, aynı Kanun'un 294. maddesi uyarınca gerekçeli olarak temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a. maddesi gereğince temyizi kabul olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında; maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2021 gün ve 2021/2097 Esas, 2021/1865 Karar sayılı kararında bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak ;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığına" ilişkin olarak rapor alınmak üzere, sanığın adli tahkikat dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra, bu Dairece düzenlenecek raporla birlikte 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek, cezai ehliyetiyle ilgili olarak rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde de, sanığın bizzat Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna gönderilerek, rapor aldırılması gerektiği düşünülmeden, ... Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin bu yönle yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/10/2021 tarih ve 2021/2097 (E), 2021/1865 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3018, Karar No: 2020/5672, Tarih: 07.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/3018 E.  ,  2020/5672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihi tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı Kurumdan; davacı ...’e ait sicil dosyasının celbinin sağlanarak, dosya içerisine alındıktan sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17138, Karar No: 2021/16643, Tarih: 07.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17138 E.  ,  2021/16643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliklerinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birlikleri APRA ve JASRAC ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı meslek birliklerine devrettiğine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, şikayet eden Meslek Birliğinin temyiz isteminin REDDİNE, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7110, Karar No: 2015/4405, Tarih: 05.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/7110 E.  ,  2015/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 14.02.2011-11.07.2011 tarihleri arasında çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin apartman olduğu, davacının bu işyerinde ikamet ettiği, davacının kaloriferci olarak part time çalıştığının iddia edildiği, davacı adına davalı işveren tarafından Kuruma bildirilmiş çalışmanın olmadığı,davacıya ait hizmet cetvelinde 01.02.2001-24.03.2001, 25.03.2001-15.11.2002, 04.12.2002-31.03.2011, 01.04.2011-21.07.2011 tarihlerinde dava dışı 3 farklı işyerince hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı tarafça apartman karar defterindeki davacı ile ilgili bir kısım kararlara ilişkin suretlerinin dosyaya sunulduğu, davacı ve davalı tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının çalışmalarını doğrular nitelikte beyanda bulunan davacı tanıkları ile aksi beyanda bulunan davalı tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, apartman işlerinin davacı mı eşi mi tarafından yapıldığı netleştirilmeden, davacının ikinci işyeri olarak davalı işyerinde hizmet akti ile çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa davacının çalışmalarının neler olduğu, başlama ve bitiş saatlerinin ne olduğu şüpheden uzak şekilde ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davalı apartman yönetiminden gelir, gider ve karar defterlerini getirterek incelemek ve nizalı dönem içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı apartman yönetime komşu apartman sakinlerini, yakın esnaf ve komşu işyeri çalışanlarını tespit edip bu kişilerin beyanlarını almak ve böylece davalı apartman işlerinin neler olduğunu, bu işlerin davacı mı eşi mi tarafından yapıldığını, davacının hizmet dökümünde görünen işyerlerini nazara alarak davacının aynı anda davalı işyerinde çalışıp çalışmadığını, davacının fiili çalışmalarının varlığını, başlangıç ve bitiş tarihlerini, kesintili mi, sürekli mi olduğunu, hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenmek; böylelikle, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre davaya konu talep hakkında bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalılardan ... Apt.Yönetimini Temsilen Ümit Yaman Bal'a iadesine

05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4211, Karar No: 2009/383, Tarih: 03.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4211 E.  ,  2009/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yerel mahkeme kararı davalı ...'a borçlu şirketin adresinde Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de borçlu şirket vekili adı geçen davalının borçlu şirketin adresinde olmadığını tebligatın usulsüz yapıldığını bildirmiştir. O halde ... 5.Noterliğinin 8.12.1997 tarih 30165 yevmiye nolu ve... 7.Noterliğinin 9.2.1990 tarih 05392 yevmiye nolu vekaletname örnekleri istenerek davalı ...'ın adresinin tesbiti ile kararın tebliğine ve temyiz süresinin beklenmesine, davalı ...'a da kararın 8.11.2001 tarihli vekaletnamede bildirdiği ... mahallesi... Apt. No:73, Kat:5, Daire 9 ... veya ... Caddesi ... Sokak ... Han Kat:5 adresinde tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 3.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2137, Karar No: 2022/7581, Tarih: 29.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2020/2137 E.  ,  2022/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Galle Fazlasına Müstehak Vakıf Evladı Tespiti İstemli

K A R A R

Vakfın gelirinden amacına yönelik olarak davacıların galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti davası sonucu verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, Yerel Mahkemece verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ye eklenen Geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu Mazbut Ramazanoğlu Piri Paşa Bin Halil Bey Piri Mehmet Paşa Vakfı'nın 26.08.1943 tarihinde mazbut vakıf statüsüne alındığı, Vakfın tespit edilebilen yirmibir adet vakfiyesi ile zeyl vakfiyesinin olduğu, galle fazlasına dair hüküm içeren Cemaziyül evvel 954 H tarihli vakfiyede; "... Vakıf, mezkur evkafın rekabeden artan zevaid ve fazlanın zükur evlat arasında müsaveten taksim edilmesini, eğer vakıfın zükur evladı bulunmazsa akrabası evladının zükuruna müsaveten taksim ve tevzi olunmasını eğer akrabası evladında zükur bulunmazsa vaktin hakiminin izni ile Mekkei Mükerreme ve Medinei Münevvere'de ikamet eden sülaha ve fukaraya taksim ve tevzi edilmesini şart eyledi..."denilerek galle fazlasının erkek evlat soyundan gelen erkek evlatlara eşit olarak dağıtılmasının şart kılındığı, nitekim Dairemiz uygulamasının da bu yönde olduğu, davacıların erkek evlat soyundan değil kız evlat soyundan geldiği anlaşılmakla Dairemizce verilen 08.10.2018 tarihli ve 2017/13262 Esas, 2018/16888 Karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nin 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/561, Karar No: 2024/3767, Tarih: 02.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/561 E.  ,  2024/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/129 E. 2012/1172 K.

SUÇ : Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2009 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2012 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik hükümlünün yasal süresinden sonra temyiz talebinde bulunması nedeniyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.06.2015 tarihli kararı ile red kararı verilmiş ve hükmün 03.05.2013 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.11.2021 tarihli ve 2021/17285 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2022 tarihli ve KYB-2021/149337 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2022 tarihli ve KYB-2021/149337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme dışı sanıklarla birlikte hareket ederek, müştekinin yasal temsilcisi olduğu şirkete ait Akbank Çerkezköy Şubesindeki hesabından 1.900,00 Türk lirasını internet kanalı ile Akbank Mersin Çarşı Şubesinde inceleme dışı sanık...ya ait hesaba havale ettiklerinin iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunması karşısında,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2022 tarihli ve KYB-2021/149337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme dışı sanıklarla birlikte hareket ederek, müştekinin yasal temsilcisi olduğu şirkete ait Akbank Çerkezköy Şubesindeki hesabından 1.900,00 Türk lirasını internet kanalı ile Akbank Mersin Çarşı Şubesinde inceleme dışı sanık...ya ait hesaba havale ettiklerinin iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunması karşısında,

Müştekinin yasal temsilcisi olduğu şirketin banka hesabında bulunan, taşınır nitelikteki parayı bilişim sistemini kullanmak suretiyle kendi banka hesaplarına geçirmeye, varolan veriyi başka bir yere göndermekten ziyade, bu verinin temsil ettiği parayı alarak mal edinmeye yönelik fiilin; başkasına zarar vermek veya kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla, bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş bir sistemi veya verileri veya diğer herhangi bir unsuru kısmen veya tamamen yanlış biçimde işlemesini sağlamak suretiyle değil, internet kanalı ile müştekinin yasal temsilcisi olduğu şirkete ait hesaba erişerek kendi hesaplarına havale etmek suretiyle gerçekleştirildiği, ilgili bankanın sisteminde veya verilerinde tahrip, değişiklik, silinme veya sistemin işlemesine engel olma veya yanlış biçimde işlemesini sağlama şeklinde bir sonuç doğurmadığı, bu haliyle suç tarihi (28/05/2005) itibariyle lehe olan Kanun'un 765 sayılı Kanun'un 525/b-2 maddesinde öngörülen bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş bir sistemi kullanarak kendisi veya başkası lehine hukuka aykırı yarar sağlama suçuna uygun bulunduğu nazara alındığında, lehe kanunun anılan madde hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, karşılaştırmanın uygulama yeri bulunmayan ve daha ağır cezayı öngören 525/b-1 madde ve fıkrası ile yapılarak 5237 sayılı Kanun'un 244/4. maddesinin sanık lehine olduğunun kabulüyle lehe kanunun hatalı belirlenmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Şikayetçinin yasal temsilcisi olduğu E. Market Ekipmanları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin 06.06.2005 tarihli müracaatında, şirketin Akbank.........., Şubesindeki 7\*\*\*1 nolu hesabından rıza dışında internet aracılığıyla inceleme dışı.... adına 1.900,00 TL havale yapıldığını belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir. Yapılan araştırmada, bahse konu 1.900,00 TL'nin internet kanalı ile Çarşı Mersin Şubesinde hesabı bulunan inceleme dışı.... adına kayıtlı hesaba gönderildiği, bu işlemden sonra....'nin hesabındaki bedelin ise Akbank ........., Şubesinde hesabı bulunan ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ......,'nin hesabına ATM kanalı ile havale edildiği anlaşılmıştır.

2. İfadesine başvurulan inceleme dışı .......,'ın, bahse konu adına kayıtlı Akbank bankamatik kartını ....'nin kendisine bir yerden havale geleceğini söylemesi üzerine bu şahsa yardım amaçlı verdiğini, ....'nin, bahse konu....'den aldığı kartı kendisine iş bulma konusunda yardımcı olan hükümlü ... ve diğer şahıs ........... tarafından istenmesi üzerine bulduğunu, birlikte bankaya gidip....'nin

hesabına gelen havaleyi kartı kullanarak ....'nin çektiklerini, bir kısmını da başka bir hesaba aktardıklarını belirttikleri anlaşılmıştır.

3. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 525/b maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkraları;

"(1) Başkasına zarar vermek veya kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla, bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş bir sistemi veya verileri veya diğer herhangi bir unsuru kısmen veya tamamen tahrip eden veya değiştiren veya silen veya sistemin işlemesine engel olan veya yanlış biçimde işlemesini sağlayan kimseye iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşmilyon liradan ellimilyon liraya kadar ağır para cezası verilir.

(2) Bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş bir sistemi kullanarak kendisi veya başkası lehine hukuka aykırı yarar sağlayan kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve ikimilyon liradan yirmimilyon liraya kadar ağır para cezası verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan dördüncü fıkrası;

"(4) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur."

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Mahkemece, hükümlünün 28.05.2005 tarihli eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Kanun'un 525/b maddesine uyduğu, bu suç için öngörülen ceza miktarının 2 yıldan 6 yıla kadar hapis ve 5.000,00 TL'den 50.000,00 TL'ye kadar adli para cezasını gerektirdiği, bu maddenin uygulanması halinde para cezasının alt sınırının 5.000,00 TL olması nedeniyle hükümlünün aleyhine netice vereceğinden suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve hükümlünün lehine olduğu anlaşılan 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, şikayetçinin yasal temsilcisi olan şirketin Akbank ......., Şubesinde bulunan hesabından 1.900,00 TL paranın internet kanalı ile inceleme dışı....'nin hesabına aktarılması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu, ancak eylemin 765 sayılı Kanun bağlamında 525/b maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı, buna göre lehe aleyhe kanun karşılaştırmasının bu iki Kanun maddesi üzerinden yapılıp hükümlünün 765 sayılı Kanun'un 525/b maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçtan cezalandırılması gerekirken, lehe kanun karşılaştırmasının uygulama yeri olmayan aynı Kanun'un 525/b maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin dördüncü fıkrası çerçevesinde yapılıp lehe olduğu belirtilerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2012 tarihli ve 2012/129 Esas, 2012/1172 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.

...