muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15710, Karar No: 2013/1836, Tarih: 04.02.2013

borçlunun bu savunmasının İcra Hukuk Mahkemelerince değerlendirilmesi mümkün olmayıp, ancak genel mahkemelerce değerlendirilmesi mümkündür. Bu nedenle, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15911, Karar No: 2021/1172, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2019/15911 E.  ,  2021/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili, sanıklar ... ve ...'nin beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un yetkilisi olduğu... Enerji Elektrik Üretim Sanayi Ticaret AŞ'ne ait işyerinde sosyal güvenlik kurumunca yapılan araştırma sonucunda sanık ...'nin, olay yerinde olmadığı gibi bazı şirket çalışanlarının adı geçen sanığı hiç görmediği ve tanımadığı, gerçekte çalışmadığı halde sigortalı gösterilmek suretiyle sanıkların atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Katılan vekilinin... Enerji Elektrik Üretim Sanayi Ticaret AŞ hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

I-TCK'nın 20. maddesindeki “Ceza sorumluluğu şahsîdir. Kimse başkasının fiilinden dolayı sorumlu tutulamaz. Tüzel kişiler hakkında ceza yaptırımı uygulanamaz. Ancak, suç dolayısıyla kanunda öngörülen güvenlik tedbiri niteliğindeki yaptırımlar saklıdır.” düzenleme ve gerekçesindeki “... Suç ve ceza politikası gereği olarak ancak gerçek kişiler suç faili olabilir ve sadece gerçek kişiler hakkında ceza yaptırımına hükmedilebilir. Bu anlayış, Anayasamızda da güvence altına alınan ceza sorumluluğunun şahsîliği kuralının bir gereğidir. Ancak, işlenen suç dolayısıyla özel hukuk tüzel kişileri hakkında güvenlik tedbiri niteliğinde yaptırımlara hükmedilebilecektir...” izahatına göre suç faili olmasına ve ceza yaptırımına uğramasına yasal olanak bulunmayan... Enerji Elektrik Üretim Sanayi Ticaret AŞ hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında güvenlik tedbiri uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tüzel kişi sanığın atılı suçtan beraatine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması ve yerine “Yeşil Enerji Elektrik Üretim Sanayi Ticaret AŞ'nin dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; gerçek kişi sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi ve yasal koşulların bulunmaması nedenleriyle tüzel kişi olan sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık savunmaları, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamından, şirketin gerçek ve halen aktif olduğu, ticari faaliyette bulunduğu, katılan SGK tarafından basit bir denetim ile işyerinde mağdur işçilerin çalışmadıklarının ortaya çıkacağı, ayrıca kamu kurumu olan SGK’nın denetim yükümlülüğünün bulunduğu, denetim yükümlülüğünü tam olarak yerine getirmemiş bulunan kamu kurumunun dolandırıldığından bahsedilmeyeceği ve sanıkların kendilerini aynı vekil ile aynı davada temsil ettirmeleri nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16/10/1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmaması karşısında, bu gerekçelere dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde ve tek vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık ...'ın hayali olarak sigortalı gösterilerek katılan kurumun zarara uğratıldığı ve sanıkların cezalandırılmaları gerektiği, sanıklar müdafiinin sanıkların ayrı ayrı özel ve müstakil vekaletname ile müdafii olmalarına karşın tek vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/338, Karar No: 2021/3221, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/338 E.  ,  2021/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler... ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kdz.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2017 tarihli ve 2017/3423 soruşturma, 2017/199 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez bilişim sistemleri aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheliler Gwad Alhsen, Yusuf Tosun ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/12/2018 tarihli ve 2017/20243 soruşturma, 2018/3527 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kdz.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2018/959 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/11/2020 gün ve 94660652-105-67-15801-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2020 gün ve 2020-103372 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2018/959 değişik iş sayılı kararıyla Kdz.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesi gereğince kesin nitelikteki kararlardan olması karşısında, anılan karar sonrası Kdz.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen yetkisizlik kararının hukukî değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin sahibinden.com isimli alışveriş sitesi üzerinden verilen Xiaomi Mİ5 marka cep telefonu ilanı üzerine, ilanda belirtilen telefon numarası üzerinden şüpheli ile görüştüğü ve 800,00 Türk lirası karşılığında anlaştığı, belirtilen miktar parayı şüphelilerden... adına cebe havale yöntemi ile gönderdiği ve söz konusu miktar paranın Türkiye İş Bankası Antalya/Muratpaşa Şubesine ait ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2018/959 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26903, Karar No: 2014/716, Tarih: 21.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/26903 E.  ,  2014/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2013

Numarası : 2013/478-2013/784

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesi'nin 23.05.2013 tarihli ilamı ile davalıların temyiz taleplerinin reddi ile, davacının temyizi bakımından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini de kabul etmiş ve davanın kısmen kabulü yönünde karar vermiştir.

Davacı davasını aralarında organik bağ olduğunu iddia ederek her iki davalıya karşı açmıştır. Bozma öncesi mahkeme kararında davalılar arasında organik bağ olduğu kabul edilmiş, bu kabul bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde infazda tereddüde neden olacak şekilde -mahkemenin de kabulünde olduğu üzere- iki davalı olduğu halde tek davalı varmış gibi hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Bozma üzerine verilen kararda bozma dışında kalan hususlarda yeniden hüküm kurulup, kurulmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir. Somut olayda;

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir. Somut olayda;

Bozma kararından sonra kurulan hükümde daha önce hüküm altına alınan fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hakkında yukarıda açıklandığı şekilde hüküm kurulmaması, bu alacaklardan hiç sözedilmemesi doğru değildir.

O halde davalılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 21/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/417, Karar No: 2018/53, Tarih: 08.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/417 E.  ,  2018/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde katılan ... 'ın şirketine ait ... plakalı dorse ve ... plakalı çekici aracında şoför olarak çalıştığı, iş akdinin fesh edilmesinden sonra kendisine teslim edilen dorse, çekici, cmr teslim belgelerini ve şirkete ait tır karnesini iade etmediği, sanığın bu şekilde zilyetliği hizmet gereği kendisine teslim edilen araç ve belgeleri uhdesinde tutarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Türk Medeni Kanun'un 950. maddesine göre; alacaklı, borçluya ait olup onun rızasıyla zilyedi bulunduğu taşınırı veya kıymetli evrakı, borcun muaccel olması ve niteliği itibariyle bu eşyanın alacak ile bağlantısı bulunması halinde, borç ödeninceye kadar hapsedebileceği, zilyetlik ve alacak ticari ilişkiden doğmuşsa, tacirler arasında bu bağlantı var sayılacağı, alacaklı, borçluya ait olmayan taşınırlar üzerinde de zilyetliğin iyiniyetle kazanılmasının korunduğu ölçüde hapis hakkına sahip olacağının hüküm altına alındığı, somut olayda ise; katılanın alınan beyanlarında, sanığın suça konu dorse ve çekici araçta şoför olarak çalıştığını ancak daha sonra kendisinden habersiz işe gelmemesi üzerine sanığın iş akdini feshettiğini beyan ettiği, sanığın farklı aşamalarda alınan savunmasında ise, katılana ait şirkette şoför olarak çalıştığını ancak kendisine ödenmesi gereken ücretlerin şirket tarafından ödenmemesi üzerine Cmr teslim belgesini ve şirkete ait tır karnesini teslim etmediğini, şirketten ücret alacağının olduğunu beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve sanığın suç kastının olup olmadığının belirlenmesi amacıyla, sanığın duruşmaya çağrılarak ayrıntılı olarak ifadesi alınarak, katılana ait şirkette ne zaman çalışmaya başladığının ve ne zaman işten ayrıldığının, alacağının ne kadar olduğunun, bu alacağın hangi tarihte doğduğunun ve katılan şirkette her hangi bir hizmet akdi ilişkisi içerisinde çalışıp çalışmadığının sorulması, katılan şirketten sanığın herhangi bir alacağının olup olmadığının araştırılarak ilgili belgelerin dosyaya konulması, bütün delillerin toplanması sonucu gerekirse dosyanın bilirkişiye tevdiinin sağlanarak, sanığın suç tarihi itibariyle katılana ait şirketten alacağı olup olmadığı hususunda rapor alınması, sonucuna göre suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-Gerekçeli Karar başlığında sıfatları "Katılan" olarak gösterilmiş olan ... ve ...'in 24/03/2011 tarihli duruşmada şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri nedeniyle katılan sıfatlarını kaybettikleri ancak gerekçeli kararda bu kişilerin sıfatlarının “Mağdur” yerine "Katılan" olarak yazılması,

2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3-Katılan ... 'ün 24/03/2011 tarihli duruşmadaki beyanında "emniyette alınan ifademden sonra sanık tarafından şirketime ait çekici ve dorseyi bana teslim etti ancak bunlara ait evrakları halen teslim etmiş değildir." şeklinde beyanda bulunmuş olması karşısında, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından katılan ... ve mağdurlar ... ve ...'den kısmi ödemeye rızalarının olup olmadığının sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28870, Karar No: 2016/6699, Tarih: 04.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/28870 E.  ,  2016/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, müşteki ...'un, tebliğnameye kısmen uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, müştekinin katılma isteğinin yasaya aykırı olarak reddedilmesi nedeniyle temyize hakkının bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın eyleminin müştekinin kullandığı odaya ve sorumluluğunun bulunduğu eşyaya yönelik olduğu ve suçtan müştekinin doğrudan doğruya zarar gördüğü gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle katılma isteğinin reddedilmesi,

b) Sanığın Adliye'ye girerek, yazı işleri müdürünün odasından çekmecenin kilidini kırmak suretiyle hırsızlık yapması biçiminde gerçekleştiği kabul edilen olayda, eylemin tatil gününde işlenmesi yanında, herkesin mutad olarak girip çıkabileceği bir yer olmayan yazı işleri müdürünün odasında gerçekleştirilmesi karşısında, TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu gözetilmeden, suçun unsurlarının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve müşteki ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12502, Karar No: 2019/4442, Tarih: 15.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12502 E.  ,  2019/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.11.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve diğer davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, 107 ada 51 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu bu parselde kendisine ait ev bulunduğunu, evine gitmek için davalıların taşınmazlarını kullanmak zorunda kaldığını, kadastro krokisinde evinin güneyinde patika bir yol gözükse de bu yolun hem çok eğimli hem de dar olmasından dolayı evine gidip gelmesi için uygun olmadığını, evine araba ile ulaşabileceği şekilde maliki bulunduğu 107 ada 51 parsel ile en yakın yol arasında uygun görülecek güzergahtan geçit tesisini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 38. maddesinde hakimin reddi usulü düzenlenmiştir. Kanunun 38. maddesinin beşinci fıkrasında; “Hâkimi reddeden taraf, dilekçesini karşı tarafa tebliğ ettirir. Karşı taraf bir hafta içinde cevap verebilir. Bu süre geçtikten sonra yazı işleri müdürü tarafından ret dilekçesi, varsa karşı tarafın cevabı ve ekleri, dosya ile birlikte reddi istenen hâkime verilir. Hâkim bir hafta içinde dosyayı inceler ve ret sebeplerinin kanuna uygun olup olmadığı hakkındaki düşüncesini yazı ile bildirerek, dosyayı hemen merciine gönderilmek üzere yazı işleri müdürüne verir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olaya gelince; davalılardan ...’in 04.06.2016 tarihli dilekçe ile hakimin reddini talep ettiği görülmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanununun hakimin reddini düzenleyen ilgili maddeleri dikkate alındığında, reddi istenen hakim gecikmesinde zarar umulan iş ve davalar dışında ret hakkında kesin karar verilinceye kadar o davaya bakamaz, aksi hareket mutlak bir temyiz sebebi olup, hükmün yalnız bu nedenle bozulmasını gerektirir (HGK 6.12.1972, 2/208-1326). Yine aynı nedenle, acele işlemler dışında yapılan diğer mahkeme işlemleri geçersizdir. Reddi istenen hakimin HMK m. 38/5 uyarınca öncelikle hakimin reddi talebi hakkında karar vermesi gerekir. Mahkemece, 04.06.2016 tarihli hakimin reddi talebini içeren dilekçeye ilişkin olarak Kanunun öngördüğü usulü uygulamayıp esasa ilişkin yargılamaya devam etmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25765, Karar No: 2012/9912, Tarih: 27.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25765 E.  ,  2012/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.