muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7474, Karar No: 2014/21632, Tarih: 18.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7474 E.  ,  2014/21632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/169814

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/118 (E) ve 2013/177 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin 02.02.2005 tarihli emniyetçe alınan ifadesinde, 01.02.2005 tarihine kadar yerinde bulunduğunu bildiği stepne lastiğinin, park ettiği .... plakalı kamyonundan çalınmış olduğunu beyan etmesi, kollukça hazırlanan olay yerini gösterir krokide müştekinin beyan ettiği kamyonun K..cadddesi ile ..nolu sokak arasında gösterilmesi, aynı dosyada diğer sanık T..B..ın 06.02.2005 tarihli ilk emniyet ifadesinde 18.01.2005 günü gece 02.00 sıralarında Cizre caddesi önünde un fabrikası yanında plakasını bilmediği beyaz kamyonun stepnesini sanık M. ve diğer sanıklar H.. ve E.. ile çaldıklarını sanık H..'nün tanıdığı lastikçiyede 400TL'ye sattıklarını, 5-6 gün evvelde arkadaşı dava dışı E..ile 20.00 sıralarında müşülü mezarlığı yakınında bulunan plakasını almadığı kamyonunda stepnesini çaldığını ikrar etmesi, bunun üzerine savunması alınan sanığın ilk 06.02.2005 tarihli emniyet ifadesinde, 18.01.2005 tarihli suçu sanık T..anlatımı gibi ikrar etmesine karşın başkaca olaya karışmadığı şeklinde savunması, iddianamede suç tarihinin 18.01.2005 olarak gösterilip, atılı eyleme ilişkin anlatımda da müştekinin Cizre caddesi un fabrikası yanında park halindeki kamyonundan stepnenin çalındığı ve 400TL karşılığında evrakı tefrik edilen A.. Ç.'a satıldığının belirtilmesi, yine 07.02.2005 tarihli fezlekede de A. Ç..'dan ele geçen lastiğin zapt edildiğinin belirtilmesi, dosyada mevcut 11.02.2005 tarihli değer tespit, teslim tesellüm tutanağı ve 18.04.2005 tarihli kollukça tutulan tutanak içeriğine göre de ele geçen lastiğin .. plakalı araca ait olmayıp Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/113 Hazırlık dosyasında kayıtlı dava dışı müşteki S..Ç..'a ait mercedes marka kamyona ait olduğu anlaşıldığından dava dışı müşteki S.. Ç..'a 11.02.2005 tarihinde teslim edilmiş olduğunun belirtilmesi, yine uyap vasıtasıyla yapılan araştırmada dava dışı müşteki S..Ç..'a yönelik eyleme ilişkin yargılama sonucu Şırnak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/433Esas ve 2010/629Karar sayılı 27.10.2010 tarihli kararı ile sanıklar T.. B.. ve E.. U..hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine dair verilen kararın Yargıtay

6.Ceza Dairesi'nin 2012/17784Esas 2013/2370 Karar sayılı 14.02.2013 tarihli ilamı ile zamanaşı nedeniyle bozularak düşmesine karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle evrakı tefrik edilen A.. Ç.'a ait soruşturma ve varsa dava dosyası ile Şırnak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/433Esas ve 2010/629Karar sayılı dosyasının getirtilmesi ve 18.04.2005 tarihli kollukça tutulan tutanak içeriğine göre yer gösterme ile ele geçen ve özellikleri tutanakta ayrıntılı belirtilip dava dışı müşteki S.. Ç..'a teslim edilen lastiğin müştekiye ait kamyonun stepnesi olma ihtimalinin bulunup bulunmadığının bilirkişi marifeti ile tespit edildikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. E..'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5193, Karar No: 2020/5806, Tarih: 06.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5193 E.  ,  2020/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 1/3 oranında paydaş olduğu dava konusu 633 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından kullanıldığını belirterek 10.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 10.000,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, iş bu alacağa 24.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Öte yandan, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1- 120-96 sayılı kararı) 25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK’nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile dava konusu taşınmazın davalının kullanımında olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 633 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapuda “İki Katlı Kargir Bina ve Arsası” vasfında olup, 1/3 hissesi davacı ve 40/60 hissesi de davalı adlarına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı ve yüzölçümünün 166,11 m2 olduğu sabittir. Dava konusu taşınmaz üzerinde (fiili durumda) zemin ve normal kattan oluşan bina bulunduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşfe rağmen dava konusu taşınmaz üzerinde yukarıda izah edilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılmamıştır. Özellikle niza konusu yapının tam olarak kim ve/veya kimlerin kullanımında olduğu araştırılmadığı gibi zemin katın belli bir süre davacı tarafından kiraya verildiği iddia edildiğine göre ecrimisil talep edilen edilen dönemi kapsar şekilde fiili kullanım şekli, kiraya verilip verilmediği, kiraya veriliyorsa kim tarafından verildiği, kira bedeli ve kira bedellerinin kim tarafından tahsil edildiği belirlenmemiştir. Yine davacının kullanımına elveriliş bir yerin olup olmadığı, olması halinde bu yerin kullanımına davalı tarafından engel olunup olunulmadığı da yeterince irdelenmemiştir.

Ayrıca davacı tarafın dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı, davacıya tanık listesi ve adreslerini bildirmek üzere usulüne uygun süre verilmediği gibi tanık listesi sunan davalı tarafa ait tanıkların da dinlenmediği görülmektedir.

Ayrıca davacı tarafın dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı, davacıya tanık listesi ve adreslerini bildirmek üzere usulüne uygun süre verilmediği gibi tanık listesi sunan davalı tarafa ait tanıkların da dinlenmediği görülmektedir.

O halde, Mahkemece, öncelikle davacı tarafa tanık listesi sunması için süre ve imkan verilmesi, daha sonra yukarıdaki ilkeler uyarınca yerinde yeniden taşınmazın başında yerel, teknik ve uzman bilirkişiler ile taraf tanıkları aracılığıyla keşif yapılarak, tanıkların (tarafların ispat yükleri de gözetilerek), taşınmazın her bir katının kim ve/veya kimler tarafından kullanıldığı, var ise tasarruf şekilleri, davacının kullanımına elveriliş bir yerin olup olup olmadığı, davacının kullanımına elverişli bir yerin varlığı halinde kullanımına davalı tarafından engel olunulup olunulmadığı, zemin katın ecrimisil talep edilen dönemi kapsar şekilde kiraya verilip verilmediği, kiraya veriliyorsa kim tarafından verildiği, kira bedeli ve kira bedellerinin kim tarafından tahsil edildiği konularında dinlenilmesi, bu şekilde davalının (var ise) kullanımın şekli ve süresinin her bir daire yönünden ayrı ayrı tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmesi, tasarruf şekline göre (her bir daire yönünden) intifadan men koşulu da gözetilerek tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanmış ve toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi ve ( şartların varlığı halinde) ecrimisil bedelinin ise az yukarıda belirtilen ilke ve usuller çerçevesinde emsal karşılaştırılması yapıldıktan sonra davacı payı da nazara alınarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4520, Karar No: 2022/672, Tarih: 20.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/4520 E.  ,  2022/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş.

SUÇ : Zincirleme basit kullanma zimmeti

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Tekman PTT Merkez Müdürlüğünde dağıtıcı olarak görev yapan sanığın, 31 adet ödeme şartlı posta gönderisinden elde ettiği 2.941,89 TL'yi 5 ilâ 27 gün arasında uhdesinde tuttuktan sonra, 19/09/2013 ve 30/09/2013 tarihlerinde PTT veznesine gecikmeli olarak yatırmak suretiyle mal edindiği kabul edilen somut olayda; iddianamede 02/08/2013 tarihindeki sayım sırasında PTT merkezinde bulunması gereken fakat gişeye yatırılmayan 48 adet ödeme şartlı posta gönderisinin KPAPG sistemi üzerinden incelenmesi sırasında 9 adedinin iş yerine teslim yani postrestant gönderi olduğu ve bu gönderilerin toplam bedelinin 1.052,00 TL, köy dağıtımında bekleyen veya dağıtıcıda gözüken gönderilerin bedelinin ise 3.364,50 TL tutarında olduğu, diğer taraftan alıcısı Mehmet Topal ve ödeme bedeli 179,00 TL olan ödeme şartlı gönderinin KPAPG sisteminde köy dağıtımına tabi beklediği ve alıcısı tarafından kabul edilmemesi nedeniyle sanık tarafından göndericiye iade edildiğinin göründüğü ancak göndericinin gönderinin kendisine iade edilmediğini ifade ettiği, bu gönderinin 02/05/2012 tarihinde sanığın zimmetinde gözüktüğü ve akıbeti belirlenemediğinden uhdesinde kaldığı şeklindeki isnadın temellük zimmeti niteliğinde olduğu gözetilerek, bu isnat yönünden de suçun sübutunun tartışılması, ayrıca denetim tarihi itibarıyla uhdesinde para bulunmayan sanığın herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden yatırdığı paradan elde ettiği nemanın kullanma zimmeti suçunu oluşturacağı, kullanma zimmetinde suçun konusunun kullanma ile elde olunan yarar (nema) olması karşısında, suç tarihlerinde yürürlükte olan "Ödeme Şartlı Posta Maddeleri Yönetmeliği" dosya içine alındıktan ve dosyanın tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek iddianamede anlatılan tüm eylemlere ilişkin denetime elverişli şekilde her bir gönderi açısından ödeme şartlı posta gönderilerinin PTT merkezine geliş, sanık tarafından alıcısına teslimi veya aksi halde göndericisinin hesabına ve ödeme bedellerinin de PTT merkezi hesabına yatırıldığı tarihlerin ayrı ayrı belirlenmesiyle ilgili yönetmelik hükümlerine göre tespit tarihinde uhdesinde gözükenlere ilişkin ödeme (teslim) sürelerinin dolup dolmadığının açıklığa kavuşturulması, kaç gün gecikmeli süreyle ilgilisine ödendiği ve bu meblağların nema miktarının hesaplattırılması ile ödenip ödenmediğinin ve hangi tarihlerde ödendiğinin araştırılarak sonucuna göre suç vasfının tespiti ve cezasından TCK'nin 248. maddesi uyarınca indirim yapılması, keza nema miktarı tespit edildikten sonra bu miktarın sübutunun kabulü halinde temellük zimmeti miktarına eklenerek toplam zimmet miktarı belirlenmek suretiyle şartların varlığı halinde değer azlığı sebebiyle aynı Kanun'un 249. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 52/2. madde ve fıkra hükmüne hüküm fıkrasında yer verilmeyerek anılan Yasa ve maddenin 3. fıkrası ile CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Suçu TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin "TCK'nin 53/1 fıkrasında sayılan hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" karar verilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, katılan Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5393, Karar No: 2020/1406, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5393 E.  ,  2020/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/1, 89/2-b-d, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu çift yönlü karayolunda olay mahalline geldiğinde yolun dar olmasından dolayı manevra yaparak geri dönmek isterken, aynı istikametten seyretmekte olan diğer sürücünün idaresinde bulunan otomobille sanığın idaresindeki kamyona çarpması sonucu, sanığın asli kusuruyla neden olduğu olayda, katılanın ...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.12.2014 tarihli raporuna göre hayat fonksiyonlarına ağır (4.) derece etkiler nitelikte kemik kırığı ve yüzde sabit iz oluşturan biçimde yaralandığı, diğer hususlarda değerlendirme yapılabilmesi için olay tarihinden en az 18 ay sonra yeniden rapor aldırılması gerektiğinin belirtildiği, ancak bu doğrultuda aynı kurumdan alınan 09.11.2015 tarihli raporun olay tarihinden 18 ay geçmeden alındığı anlaşılmış olup, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın diğer sürücünün tam kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyon ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle B sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait B sınıfı sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin A7 bendinde yer alan "B sınıfı" ibaresinin çıkarılarak yerine “E sınıfı” ibaresi yazılarak hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13920, Karar No: 2012/4113, Tarih: 23.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/13920 E.  ,  2012/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/178858

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

NUMARASI : 2007/703 (E) ve 2008/260 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

05.04.2007 günlü sayaç harici dam direği ile kofra arasından alınan harici hatla kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında bu hattı kendisinin çekmediğini,hattın da boşta olduğunu belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu meskene ne zaman taşındığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlendikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, hattın tespit sırasında kullanılıp kullanılmadığı, tespit öncesi tüketimin kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne karar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12092, Karar No: 2013/17231, Tarih: 20.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12092 E.  ,  2013/17231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alanya 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2005