muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16835, Karar No: 2019/1790, Tarih: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16835 E.  ,  2019/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde çalıştığını, muvazaalı olarak ... ait üretim sahalarında müteahhit firma elemanı olarak gösterildiğini, aynı işi yapan kadrolu çalışanlar ile arasında ücret farkı bulunduğunu, bu durumun kapsam içi personel yönetmeliğine aykırı olduğunu, ücrete dayalı tüm işçilik alacaklarının da noksan ödendiğini beyanla davacının işyerinde uygulanmakta olan Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca yeni yevmiyesinin belirlenerek geriye doğru 5 yıllık işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini belirterek müvekkilinin eksik ödenen ücret ve diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi personeli olmadığını, davacının sendikaya üye olmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, kararın bozmaya uygun olmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının yaptığı fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükmün Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmasından önce aldırılan bilirkişi raporunda, hesaplanan alacak miktarından banka kanalıyla ödendiği sabit olan imzasız ücret bordrolarında bulunan fazla çalışma ödemelerinin mahsubu yapılmıştır. Ne var ki, bozma sonrasında aldırılan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamadan bu ödemelerin mahsup edilmediği görülmektedir. Dairemiz uygulamasına göre, işçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür. Bu nedenle ödemelerin mahsup edilmesi dosya içeriğine uygun olup bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporunda tahakkuk bulunan ayların dışlanacağından bahsedilmesi, hem açıklanan nedenle hem de bozma nedeni yapılmamış olması sebebiyle oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olduğundan hatalıdır. Üstelik kabul şekline göre ödeme yapılan aylar da dışlanmış değildir.

Açıklanan nedenler ile Mahkemece bozma ilamı öncesinde aldırılan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilen miktarların bozma ilamı sonrasında mahsup edilmeksizin fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 24.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8087, Karar No: 2017/1337, Tarih: 16.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8087 E.  ,  2017/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5684 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-5684 sayılı Kanun'un 35/20 maddesinde yer alan; ''Bu Kanun'un 23 üncü maddesinin onuncu fıkrasına aykırı olarak ticarî faaliyette bulunanlar yüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; onikinci fıkrasına aykırı davrananlar üçyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; onüçüncü fıkrasına aykırı olarak sigorta acenteliği yetkilerini veya unvanlarını başka kişilere kullandıranlar ve söz konusu yetki ve unvanları kullananlar beşyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; sigorta acenteliği yaptığı izlenimini uyandıranlar yüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile; ondördüncü fıkrasına aykırı hareket edenler ile bu fıkra gereğince sigorta acenteliğiyle ilgili faaliyetlerde çalışmaması gerektiği halde çalışanlar ikiyüz günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.'' hükmü karşısında; sanık ...'ün 5684 sayılı Kanunun'a aykırı olarak sigorta acenteliği yetki veya ünvanını diğer sanık ...'e kullandırıp kullandırmadığının tespiti açısından, davaya konu ... adına sahte olarak düzenlenmiş olduğu iddia olunan poliçenin aslının getirtilip, sahte sigorta belgesinin düzenlenmesi konusunda kim veya kimlerle pazarlık yaptığını, ücret ödeyip ödemediği, sanık ... ile bu konuda görüşmesi olup olmadığı, sanık ...'le olan konuşması sırasında Yurdagül'ün bulunup bulunmadığı hususlarında...'ın da tanık olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5684 sayılı Sigortacılık Kanunun'un 36. maddesinde yer alan; ''Bu Kanunda yazılı suçlardan dolayı kovuşturma yapılması Müsteşarlık tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı başvuruda bulunulmasına bağlıdır. Bu başvuru ile Müsteşarlık aynı zamanda katılan sıfatını kazanır.'' hükmü karşısında; ...' nın söz konusu davaya katılma hakkının bulunduğu, suçtan zarar görenin kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkının bulunmasına rağmen suçtan zarar görene duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanması hususunda kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanması hususunda kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...' nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5011, Karar No: 2013/3600, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/5011 E.  ,  2013/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suçun kesintisiz suçlardan olması sebebiyle, suç tarihinin hukuki kesin- tinin gerçekleştiği 09.01.2009 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar baş- lığında 16.10.2008 tarihi olarak yazılması,

2- Mahkemece 24.07.2009 günü suç mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ...'a yemini yaptırılmamak suretiyle CMK.nun 64/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen hazinenin davaya katılamayacağı gö- zetilmeden, katılma kararı verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7968, Karar No: 2016/14054, Tarih: 20.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7968 E.  ,  2016/14054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

31/12/2007 tarihli suç tutanağında sayaç bağlantılarının normal olduğuna dair tespitte bulunulduğu ve soruşturma aşamasında dinlenen tutanak düzenleyici tanıkların da tutanak içeriğini doğruladıkları, sanığın yaklaşık bir yıldır tutanağa konu meskende ikamet ettiğinin savcılıktaki alınan beyanları ve kolluk tutanağı ile sabit olduğu, hükme dayanak yapılan 18/08/2008 tarihli bilirkişi raporunda ise; tutanak tarihi itibariyle sayaçta gözüken tüketimin bir meskenin bir yılık elektrik sarfiyatını karşılayacak ölçüde olduğu, yani sanığın tutanaktan önce elektriği düzgün şekilde kullandığı hususlarının belirtilmesi karşısında; atılı suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10393, Karar No: 2018/5384, Tarih: 15.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/10393 E.  ,  2018/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, sefer primi ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.11.2006-23.11.2009 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak davalı iş yerinde çalıştığını, asgari ücret + sefer primi sistemi ile ayda ortalama 1.5 - 2 sefer yaparak sefer başına 600,00 Euro sefer primi aldığını, asgari ücret kısmının 2009 yılı başından itibaren davacıya ödenmediğini, son 6 yurt dışı seferine ait sefer primlerinden 800,00 Euro sefer primi kesintisi yapıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, ulusal bayram genel tatil ücreti, sefer primi kesintisi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 27.12.2008-23.11.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret + 300 Euro sefer primi sistemi ile çalıştığını, tüm maaşlarının ve harcırahlarının ödendiğini, iş akdinin devamsızlık yapması nedeni ile sonlandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, sefer primlerinin tam olarak ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının son 6 yurt dışı seferi nedeniyle hak ettiği sefer primlerinden toplamda 800,00 Euro kesinti yapıldığı iddiasıyla bu alacağın tahsili talep edilmiştir.

Sefer priminin tam olarak ödendiğini işveren ispatlamak zorundadır.

Mahkemece, davalı işverene ait ticari defterlerin usulüne uygun olarak tutulmadığı ve davalı işveren tarafından sefer primlerinin eksiksiz ödendiğine dair davacının imzasını taşıyan bir ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle davacının sefer primi alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Sefer priminin tam olarak ödendiğini işveren ispatlamak zorundadır.

Mahkemece, davalı işverene ait ticari defterlerin usulüne uygun olarak tutulmadığı ve davalı işveren tarafından sefer primlerinin eksiksiz ödendiğine dair davacının imzasını taşıyan bir ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle davacının sefer primi alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyaya davalı işveren tarafından davacının imzasını taşıyan 2009 yılına ait ödeme fişleri sunulmuş olup, dosyada mevcut mali müşavir bilirkişi raporunda bu ödeme belgeleri değerlendirerek davacının son 6 sefere ilişkin sefer prim alacaklarının bulunmadığının tespit edildiği görülmüştür. Davacının sefer primi alacaklarının ödendiği davalı tarafından kanıtlandığından Mahkemece bu alacak talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile talebin kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21648, Karar No: 2017/27855, Tarih: 06.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21648 E.  ,  2017/27855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kayakçı olarak sağlık kuralları bakımından günlük yedibuçuk saat ve daha az çalışılması gereken işler hakkındaki yönetmelik kapsamında çalıştığını, günlük azami çalışma süresi yedibuçuk saat iken 07:30-18:00 saatleri arasında günde bir saat ara dinlenme ile çalıştığını ve günde iki saat fazla mesai yaptığını belirterek fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, kaynak atölyesi yardımcı birim olduğundan çoğu zaman iş yapılmadığını ve günde yedibuçuk saatten fazla çalışılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslahla artırılan kısmın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre, dava kısmi alacak davası olarak açılmış ve bu şekilde sonuçlandırılmıştır. Mahkemece, dava dilekçesinde talep edilen miktara göre ıslahla artırılan kısmın zamanaşımına uğramadığı gerekçesi ile davanın tümü ile kabulüne karar verilmiştir. Ancak hesaplama 11.09.2008 tarihine tarihe kadar yapılmış ve davacı 25.02.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talep konusu fazla mesai ücreti alacağının değerini artırmıştır. Davalı taraf süresi içerisinde ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmuştur. Bu duruma ıslahla artırılan kısmın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/153, Karar No: 2023/3306, Tarih: 03.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/153 E.  ,  2023/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/128 E., 2021/301 K.

SUÇ : 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/566 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na (2918 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/31527 Esas, 2020/580 Karar sayılı ilâmıyla; eksik kovuşturma ile hüküm kurulması, tekerrür hükümleri bakımından hatalı uygulama ile seçenek yaptırımlar bakımından gösterilen uygulama maddesindeki hatalar nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/128 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'u 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyet kararını kabul etmediğine, hiç kimseden para almadığına, para karşılığı herhangi bir iş yapmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Emniyet görevlileri tarafından yapılan denetimler kapsamında, restorana gelen müşterilere ait araçların sanık tarafından ücret karşılığında teslim alındığı ve cadde üzerine park edildiğinin tespit edildiğine dair tutanak tanzim edilmiştir.