muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3977, Karar No: 2025/3754, Tarih: 28.05.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu davacıya ait BBEB isimli yarışma program formatı ile davalılarca yayın ve yapımı gerçekleştirilen YA isimli yarışma formatlarının ayrı ayrı hususiyet içeren program formatları oldukları ve FSEK kapsamında ... korumasından faydalanmaları gerektiği, YA isimli formatının davacı BBEB formatından kaynaklı FSEK kapsamında düzenlenen haklarını ihlal etmediği gibi haksız rekabet şartlarının da oluşmadığı, esasen temel format üzerindeki hak sahipliğinin MY MAN ... isimli formatı gerçekleştirenin dava dışı şirket olduğu, ancak davalılar bundan lisans alarak kullanımı yapmış ise de hem davacı hem de davalının bu formattan ayrışarak kendilerine has formatlar oluşturdukları, benzerliklerin tüm yarışma programlarında karşılaşılabilecek unsurlar olduğu, aksi kabulün davacının BBEB formatı üzerindeki hak sahipliğini de sorgulanabilir ... getireceği, sonuç olarak format/... sahipliğinden kaynaklı hakların ihlal edilmediği, buna dayalı taleplerin dinlenilemeyeceği, benzer nitelikte birçok programın lisanslı ya da lisansız olarak yayınlandığı tespitleri ve format farklılığına ilişkin tespitler dikkate alındığında haksız rekabet şartlarının oluşmadığı, bu yöndeki taleplerin dinlenilemeyeceği, sözleşmeye aykırılığa dayalı talepler yönünden davalılara ilişkin sözleşme hükümlerinin çalışma hak ve özgürlüğünü sınırsız kısıtladıkları, sözleşme içeriklerinden yasaklanan hususların net olarak anlaşılmadığı, format metni bulunmadığı dikkate alındığında sunucu yönünden şahsına has sunumun kısıtlanmasının, diğer davalılar yönünden de belirsiz yasaklama getirilmesinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 27. maddesine aykırı olduğu, bir an için sözleşme hükümleri geçerli kabul edilse dahi ... sahipliğine ve haksız rekabete ilişkin kabuller dikkate alındığında davalıların sözleşmeye aykırılık teşkil eden iş ve eylemlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i, cezai şart, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 28.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16946, Karar No: 2019/8921, Tarih: 05.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/16946 E.  ,  2019/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, müşteki adına sahte abonelik sözleşmesi düzenlediğinin iddia olunduğu olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; ilgili kurumdan suça konu telefon hattına ilişkin, suç tarihlerini kapsar HTS raporlarının getirtilerek, en çok görüşme yapılan numaraların ve bu numaraları kullanan şahısların tanık sıfatıyla dinlenmek suretiyle suça konu hatların fiilen kim tarafından kullanıldığı belirlenip, fiili olarak kullanan kişilerin sanık ya da katılan olup olmadığının tespiti, başka kişiler olmaları halinde ise, bu kişilerin tarafların tanıdıkları olup olmadıklarının araştırılması, suçun sanık tarafından işlendiğinin sübut bulması halinde eylemin, suç ve hüküm tarihinden önce 10.11.2008 gün ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı bilgi ve belge verilemez” hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme gereğince, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11136, Karar No: 2010/216, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11136 E.  ,  2010/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3150, Karar No: 2014/6429, Tarih: 28.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3150 E.  ,  2014/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, taraflar arasında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahiplerine yapılıp teslim edilmesi gereken parselde inşaatın yapılmaması sebebiyle yapılan kısımda arsa sahiplerinin de sözleşmede kararlaştırılan oranda pay sahibi olacaklarının tesbiti, bu yolda yaratılan muarazanın giderilmesi ve paylarına isabet eden işletme kazancının tesbit ve tahsili istemli dava olup (verilen 30.04.2008 tarihli hüküm Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 16.10.2009 günlü ve 2008/5159 E. - 2009/5400 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.) uyuşmazlık; açıklanan dava uyarınca davacı arsa sahiplerinin pay sahibi olduğu belirlenen turistik otelin işletilmesi için kayyım atanması istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 23.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 23.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17178, Karar No: 2021/16648, Tarih: 07.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17178 E.  ,  2021/16648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın Düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliklerinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi MESAM Meslek Birliğinin yabancı meslek birlikleri APRA ve PRS ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı meslek birliklerine devrettiğine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, şikayet eden Meslek Birliğinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2410, Karar No: 2020/6722, Tarih: 18.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2410 E.  ,  2020/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası hakkında Dairemizce verilen 03.07.2018 tarih ve 2017/8842 esas- 2018/7489 karar sayılı bozma ilamına karşı ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK.'nun 373. Maddesinin 5. fıkrası uyarınca dava dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; davanın, taraflar arasında kira sözleşmesi imzalanmadan önceki dönemlere ait haksız kullanım tazminatına ilişkin olduğundan mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu kapsamında sözleşmeli aile hekimi olarak görev yaptığını, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanuna kapsamında sözleşmeli olarak görev yapan aile hekimlerinin uygun sayıda bir araya gelerek taşınmaz kiraları, personel ve malzeme giderlerini kendilerinin karşıladığını, bu giderler için aile hekimlerine ödeme yapıldığını, davalı ile 27.03.2014 tarihinde kira sözleşmesi yapıldığını, fakat, ... İlçesinde faaliyet gösteren ve aile hekimi olarak görev yapmakta olan davalının, 15.06.2011- 01.09.2012 tarihleri arasında, davacı kuruma ait taşınmazı kullanmasına rağmen, herhangi bir ödeme yapmadığını ve 5.633,33 TL kamu zararı meydana geldiğini belirterek haksız kullanım nedeniyle oluşan zararın tahsili için yapılan takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edilmesi sebebiyle takibin durduğunu belirterek icra takibine yapılan itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kamu zararına neden olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında imzalanan 27.03.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin olduğu, davacının talebinin ise sözleşme yapılmadan önceki döneme ait haksız işgal tazminatına dayandığı, buna rağmen, uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle kararın bozma nedeni yapılmasının hatalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, Mahkemenin görev yönünden direnme kararı yerinde bulunduğundan, davacının esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelemesine geçildi;

Dava konusu taşınmazın, 15/06/2011- 01/06/2012 tarihleri arasında, davalı sözleşmeli aile hekimi tarafından herhangi bir bedel ödemeksizin kullanıldığı sabittir. 5258 Sayılı Kanun uygulanması ilişkin Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliğinin 16/c) maddesinde, "Aile Sağlığı Merkezi Giderleri: Sözleşmeyle çalıştırılan aile hekimine, hizmet verdiği merkezin kira, elektrik, su, yakıt, telefon, internet, bilgi-işlem, temizlik, büro malzemeleri, küçük onarım, danışmanlık, sekretarya ve tıbbi sarf malzemeleri gibi Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü ve 24 üncü maddeleri ile belirlenen asgari fiziki ve teknik şartların devamına yönelik giderleri için her ay tavan ücretin %50’sinin, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayımlanan illerin satın alma gücü paritesi puanı ile çarpımı sonucuna göre bulunacak tutarda ödeme yapılır. Aile hekimliği pozisyonunun, sözleşmeli aile hekimi bulunmaması nedeniyle boş olması durumunda, bu ödeme müdürlüğün döner sermayesine aktarılır ve birimin giderleri karar defterinin ibrazı üzerine müdürlüğün döner sermayesinden karşılanır." hükmü getirilmiştir. Bu durumda Mahkemece, uzman bilirkişi ya da uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak; davalı aile hekimine, ecrimisil talep edilen dönemde kira bedellerine yönelik olarak ödeme yapılıp yapılmadığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hukuki olmayan gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmediğinden, hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/553, Karar No: 2014/8311, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/553 E.  ,  2014/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa 30.04.2012 günü tebliğ edilen hükmü, yargılamaya katılmayıp karardan sonra vekâletname ibraz eden müdafiin, CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 15.06.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8420, Karar No: 2014/14930, Tarih: 30.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8420 E.  ,  2014/14930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/97-2013/192

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2012/97-2013/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sonay Demiralp Yavaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 29. ve 30. sınıfta tescilli 121281 sayılı şekil markasını "kahve, çay, şeker, pirinç, topyoka, sago, sun'i kahve, unlar ve tahil mühtahzarları, ekmek, hamur işleri, bal melas şurubu, maya, kabartma tozu, tuz, mutfak tuzu, hardal, sirke, soslar (salata sosları hariç) baharat ve buz" emtiaları yönünden kullanmadığını ileri sürerek, ilgili emtialar yönünden markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu markanın müvekkilince “hamur işleri ve şeker” emtiası bakımından kullanılmakta olduğunu, müvekkiline ait TPE nezdinde tanınmış "N." markası bulunduğunu, dava konusu şekil markasının "N." markalı ürün ambalajlarının etiketlerinde kullanılagelen bir kompozisyon olduğunu, markanın sürülebilen çikolata kreması emtiası ve bu ürünlerle ilişkili diğer ürünler üzerinde kullanıldığını, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı adına tescilli şekil markasının tanınmışlığı ve ayırt ediciliği ile davalı adına tescilli diğer markaların varlığı nazara alındığında davacının aynı şekli gıda ürünlerini içeren 29. 30. sınıflarda tescil ettirmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle davalı markasının hükümsüz kılınmasında güncel bir hukuki menfaatinin bulunmadığı, KHK 43. maddesindeki zarar görme unsurunun söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kullanılmama sebebiyle markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkindir. Mahkemece yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nın 43. maddesi uyarınca zarar gören kişiler markanın hükümsüzlüğünü isteyebilir. Davalı ile aynı sektörde faaliyet gösteren davacının da, tescilli olduğu mal ve/veya hizmetlerin tamamı yada bir kısmı bakımından 5 yıllık süre boyunca haklı bir neden olmaksızın kullanılmadığı halde sicilde davalı adına kayıtlı olan markanın iptalini istemekte hukuki yararı bulunduğunun kabulü gerekir. Öte yandan, her ne kadar, Anayasa Mahkemesi'nin 09/04/2014 gün ve 147/75 sayılı kararı ile 556 Sayılı KHK'nın 42 (1- c) bendinin iptaline karar verilmiş ve kararın derdest davalar bakımından da uygulanması gerekli ise de, aynı KHK'nın 14. maddesine göre kullanmama nedeniyle markanın iptaline ilişkin hükmün yürürlükte olduğu ve bu maddede tanınmış markalara ilişkin herhangi bir istisna hükmü de bulunmadığından anılan maddede yazılan koşulların gerçekleşmesi halinde, tanınmış markaların kapsadığı ve kullanılmayan bir kısım mal ve hizmetler bakımından iptal kararı verilmesi mümkündür. Ayrıca, iptal edilen mal ve hizmetler bakımından aynı ibarenin ileride bir başkası tarafından marka başvurusuna konu yapılması hali, 556 sayılı KHK'nın 7/1-i veya 8/4. maddesi koşullarının ancak söz konusu başvuru işlemleri aşamasında dikkate alınabilecek olması nedeniyle bu husus aynı KHK'nın 14. maddesine dayalı iptal davalarında dikkate alınamaz.

O halde tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde delillerin değerlendirilerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5033, Karar No: 2022/20470, Tarih: 15.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5033 E.  ,  2022/20470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

...

Sanığa yüklenen mühür bozma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 10.09.2009 tarihinden hüküm tarihi olan 08.12.2021 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince olağanüstü zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile düşme kararı verilmesi yasaya aykırı ise de, düşme kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun Kanun’daki öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, sanığın sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sonucu itibariyla doğru olan düşme hükmünün ONANMASINA, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.