muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1229, Karar No: 2015/889, Tarih: 04.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1229 E.  ,  2015/889 K.**

* KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ DAVASI

* EKSİK ARAŞTIRMA VE İNCELEMEYE DAYALI HÜKÜM

* TAŞINMAZ BAŞINDA KEŞİF YAPILMASI GEREĞİ

* USULSÜZ TEBLİGAT

* KARARIN TEMYİZİNDE HUKUKİ YARAR

**"İçtihat Metni"**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların taksim yapılmadığını ispat edemedikleri gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Davacıların temyizi üzerine karar, Özel Dairece; yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davacılar Y. Ç., İnci H. K. ve H.. A.. vekili, davacı E. Ş. mirasçıları vekili, davacılar G. Ç. mirasçıları ve Y.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

I-Davacılar Y. A. ile G Ç mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerel mahkemece, davanın reddine dair kurulan ilk hüküm, davacılar Y. A. ile G. Ç. tarafından temyiz edilmiş, ancak davacıların temyiz itirazları Özel Dairece reddedilmiştir.

Bu durumda, temyiz itirazları reddedilmiş bulunan davacılar Y. A. ile G. Ç. direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, temyiz istemleri reddedilmelidir.

II-Davacılar Y. Ç., İ. H. K.. ve H.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerel mahkemece, davanın reddine dair kurulan ikinci hüküm, davacılar Y. Ç., İ..H.. K.. ve H.. A.. tarafından temyiz edilmemiştir.

Bu durumda, Davacılar Y. Ç., İ.. H.. K.. ve H.. A.. yönünden önceki karar kesinleşmiş olup direnme kararını temyizde hukuki yararları bulunmadığından, temyiz istemleri reddedilmelidir.

III-Davacı E. Ş. mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında işin esasına geçilmeden önce; ilk hükmü temyiz etmeyen E. Ş. mirasçılarının direnme kararını temyiz etmekte hukuki yararının bulunup bulunmadığı hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan görüşmeler sonunda; E. Ş. vekili Av. E. K.’in diğer davacıların da vekili olduğu ancak ilk kararın tebliğine ilişkin 12.06.2000 tarihli tebligat parçasında sadece avukatın adının yazılı olduğu, davacıların isminin yazılı olmadığı bu haliyle yapılan tebligatın usulüne uygun bulunmadığı, usulsüz tebligat nedeniyle Emine Şahin mirasçılarının direnme kararını temyiz etmekte hukuki yararının olduğuna oybirliği ile karar verildikten sonra işin esası incelenmiştir.

İşin esasına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

İşin esasına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1-Yukarıda (I.) bentte açıklanan nedenle Y. A. ile G. Ç. mirasçıları vekilinin temyiz istemlerinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-Yukarıda (II.) bentte açıklanan nedenle Y. Ç., İ. H. K. ve H.. A.. vekilinin temyiz istemlerinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

3-Yukarıda (III.) bentte açıklanan nedenlerle davacı E. Ş. mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5644, Karar No: 2012/13262, Tarih: 20.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/5644 E.  ,  2012/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Tutuklunun cebir kullanarak kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 292/2, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Temel cezanın tayini sırasında doğrudan TCK'nın 292/2. maddesi yerine TCK'nın 292/1. maddesinin uygulanması,

2- Sanığın ceza infaz kurumuna götürülmek üzere ekip otosuna bindirileceği esnada kelepçesiz olmasından da faydalanarak ve cebir kullanarak kaçmaya çalışmasına karşın ... Sağlık Eğitim Merkezi arka bahçesinde bulunan demir parmaklıklardan atladıktan sonra kesintisiz takip sonucu yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı bu nedenle verilecek cezanın TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3772, Karar No: 2013/23378, Tarih: 25.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/3772 E.  ,  2013/23378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın 13.11.2000 günlü oturumda ..... Mahallesi, 6154 Sokak No:4/A ..... adresini bildirdiği, yokluğunda verilen 26.02.2008 günlü hükmün bu adresine tebliğe çıkarıldığı, "Gösterilen adres yıkılmıştır, muhtar kaydına dayanılarak iade" şerhiyle iade edildiği, bu adrese Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre usulsüz olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, belirtilen hükmün adı geçen sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesinin ve sunarsa temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi, hükmün temyizi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8779, Karar No: 2012/1374, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8779 E.  ,  2012/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av....

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2007/226-2009/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ARSAN" markasının 37. sınıfa bağlı tüm hizmetler yönünden tescili için dava dışı TPE'ne başvurduğunu ancak TPE tarafından davalının aynı ibareli markaları gerekçe gösterilerek talebin kısmen reddedildiğini, müvekkilinin 1979 yılında bu yana inşaat alanında faaliyet sürdürdüğünü ve markasının tanınmış hale geldiğini ileri sürerek, davalı adına tescili "ARSAN" ve "ARSAN+ŞEKİL" ibareli markaların 37/1. sınıf yönünden hükümsüzlüğü ile müvekkili şirket adına tescili markanın 37/1. sınıf yönünden de tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markasının tanınmış marka olduğu hususunun kanıtlanamadığı ancak davacının 1979 yılından bu yana "ARSAN" kelimesini inşaat alanında kullandığı ve ilgili piyasada ilk defa bilinir hale getirdiği, bu konuda ciddi ve kapsamlı faaliyetlerin bulunduğu, davalı şirketin hali hazırda inşaat hizmet olarak bir faaliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ve davalı adına tescilli "ARSAN" ve "ARSAN+ŞEKİL" markasının 37. sınıfta tescilli bulunduğu, inşaat malzemeleri, konut, köprü, fabrika vb. inşaat hizmetleri, kuyu açma hizmetleri, binaların yenilenmesi hizmetleri, bina yıkım hizmetleri, binaların iç ve dış cephelerinin boyanması hizmetleri, sualtı onarım hizmetleri,... inşaat hakkında bilgilendirme hizmetleri yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

2010/8779

2012/1374

S.2

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

07/02/2012

Y.K
Yargıtay — Esas No: 2013/20489, Karar No: 2014/8303, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20489 E.  ,  2014/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2595, Karar No: 2015/2548, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2595 E.  ,  2015/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/18947, Karar No: 2014/11566, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18947 E.  ,  2014/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolanırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda; katılan ...'a ait olan ve diğer katılan ...'un işçi olarak çalıştığı Yaprak Kuyumculuk isimli işyerine 30/10/2008 tarihinde gelen ve kendisini Çankırı Karatekin Hastanesinde çalışan doktor olarak ... olarak tanıtan sanığın katılan ...'nin babası ... ve ...'ın işyerinde bulunmadığı bir sırada işyerine gelerek "İhsan beyin haberi

var eşim 3 tane bilezik beğendi ona bu bilezikleri gösterip geri getireceğim" diyerek katılan ...'ı kandırıp kuyumcudaki toplam değeri 2.300 TL olan 3 adet bileziği alarak işyerinden ayrılarak katılanları dolandırdığı, sanık savunması, katılanların beyanları, olay yeri CD'si, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3156, Karar No: 2012/2939, Tarih: 06.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/3156 E.  ,  2012/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Uyap kanalıyla Mernis üzerinden 06.03.2012 günü temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 26.03.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18097, Karar No: 2015/31209, Tarih: 12.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18097 E.  ,  2015/31209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/10066

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2010/137 (E) ve 2011/247 (K)

SANIKLAR : O.. Ö.., Ü.. B..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir. Türk Ticaret Kanunu'nun 14. maddesinde; Tacir, kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir. Ticaret şirketleri, aynı Kanun'un 124. maddesinde, Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir. Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır. Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre; Yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Katılanın, ....... Lojistik Ltd. Şti.'nin sahibi olup, Irak/...’e mal göndermek istediği, bu amaçla sanıkların birlikte işlettikleri ........ Lojistik Firması ile yükün götürülmesi için 4.300 Euro'ya anlaştığı ve bu bedelin yarısı olan 2.150 Euro'yu, sanık ....’un sahibi hesaba gönderdiği, belirlenen tarihte, sanıklar tarafından temin edilen tırın katılana gönderildiği, malların yüklenip ......’e gönderildiği, ancak tırların gerçek sahibi olan ... firmasının kendilerine bedel ödenmediği gerekçesiyle malları indirmeyeceklerini bildirmeleri üzerine katılanın mecburiyeten tır sahibi ..... firmasıyla 5.200 Euroya anlaşıp bedelini ödeyerek, mallarının teslimini sağladığı, böylece sanıkların atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; taraflar arasında yapıldığı iddia olunan, 06.04 2009 tarihli transport anlaşmasında kaşesi bulunan .......... Lojistik İth. Ve İhr. Dış. Tic. Ltd, Şti.'nin ve 09.04.2009 tarihinde yapılan nakliye ile ilgili olarak fatura örneği bulunan .......Lojistik Hizmetleri Gıda. San. Tic. Ltd, Şti. ile ilgili Ticaret Sicil Memurluğu’ndan ilgili evraklar getirtilerek sanıkların adı geçen şirketlerin yetkili ve sorumlusu olup olmadıkları, Türk Ticaret Kanunu’nun 14. maddesinde tanımlandığı şekilde tacir sıfatını taşıyıp taşımadıkları tartışılmadan, yine katılanın yükünü teslim eden ......... Nakliyat şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek, sanıklar ile katılana ait yükün ilgili yere tesliminin kendilerine ait araçla taşınması hususunda aralarında hangi şartlarda ve ne şekilde anlaşma sağlandığı, kendileri ile bu hususta iletişimin kimler tarafından kurulduğu, sanıklar tarafından bu olayla ilgili olarak kendilerine ödeme yapılıp yapılmadığı hususları sorulup, sonuca göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu oluşan uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/417, Karar No: 2007/417, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-417 E., 2007/417 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-417 E., 2007/417 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.06.2006 gün ve 2006/100 E- 551 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Ali K... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12159-14908 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında G…

……. Köyü 116 ada 78 parsel sayılı 12.755,42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Ali K... ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullandığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.