muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1612, Karar No: 2025/3598, Tarih: 07.05.2025

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanabilmesine yönelik yapılan soruşturma esnasında aynı suçtan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği halde mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; sanık ... ve müşteki Volkan arasında eskiye dayanan bir husumet bulunduğu, suç tarihinde Volkan'ın yolda yürüdüğü esnada sanık ... ile babası temyiz dışı sanık Selahattin'in, Volkan'ı durdurdukları ve tartışmaya başladıkları, yaşanan arbede esnasında sanık ...'ın tabanca ile Volkan'a doğru ateş ederek uyruk kısmına mermi isabet ettirmek suretiyle Volkan'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 28.07.2011 tarihli uzmanlık raporuna göre bu olayla ilgili olarak ele geçirilen tabancanın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak silahlardan olduğu, aynı Kanun'un 12/4 maddesinde sayılan silahlardan olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın savunmaları, müşteki ve tanık beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, kasten işlenen bir suçtan hapis cezasıyla mahkumiyet halinde uygulanabileceğinin düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uygulanarak hapis cezası, adli para cezasına çevrilen sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, kasten işlenen bir suçtan hapis cezasıyla mahkumiyet halinde uygulanabileceğinin düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uygulanarak hapis cezası, adli para cezasına çevrilen sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2023/251 Esas, 2024/163 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. numaralı bendinde yer alan ve "belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" ile ilgili son paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5884, Karar No: 2014/1918, Tarih: 13.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5884 E.  ,  2014/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıkların temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

2-Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9. fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231. maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun ret, tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2016/16546, Karar No: 2016/9583, Tarih: 31.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/16546 E.  ,  2016/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

2-...

3-...

4-...

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davacı kuruma bağlı hastaneye piyasa fiyatlarının üzerinde temizlik malzemeleri alımı yapılmak suretiyle gerçekleştiği iddia olunan kamu zararının davalı kamu görevlilerinden tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 4. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı .... Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 31.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15225, Karar No: 2014/8644, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15225 E.  ,  2014/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 03.05.2007 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Anılan maddeden doğan rücu hakkı, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayanmaktadır. Kurum, iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı olarak, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

İş kazası ya da meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya veya bunların ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurumun sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Somut olayda, iş kazasına uğrayan sigortalıya %17,20 meslekte kazanma güç kaybı oranına göre gelir bağlandığı, meslekte kazanma güç kaybı oranının 23.09.2011 tarihli raporu ile azalma kaydıyla 13.05.2011 tarihi itibariyle %0 olarak belirlendi anlaşılmaktadır. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı, bu durumda; sigortalıya gelir başlangıç tarihi 24.02.2008 tarihinden, gelirin kesilmesinin gerektiği 13.05.2011 tarihine kadar yapılan fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin

./..

-2-

karşılaştırılması sonucu, düşük olanın kusur karşılığının hüküm altına alınması gerekmektedir.

./..

-2-

karşılaştırılması sonucu, düşük olanın kusur karşılığının hüküm altına alınması gerekmektedir.

Kurum tarafından sigortalıya yapılan ödemeleri gösterir liste uyarınca, sigortalıya 4.067,1 TL fiili ödeme yapıldığı, ilk peşin değerli gelir miktarının 12.081,82 TL olduğu, fiili ödeme miktarının düşük olmasına nedeniyle, fiili ödeme miktarının esas alınması sonucu, zararlandırıcı sigorta olayında davalının %80 kusur karşılığının hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle bu davanın açıldığı, yargılama aşamasında azalma kaydıyla gelirin kesilmesi gerektiğinin ortaya çıktığı, davanın açılmasında davacının bir kusuru bulunmadığından bu talebin reddi üzerine davalı yararına masraf ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Davanın kısmen kabulü ile;

1-3.253,68 TL fiili ödenen gelir, 71.30 TL geçici iş göremezlik ödeneği olmak üzere toplam 3.324,98 TL rücu tazminatının onay, sarf ve tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2- Alınması gerekli 227,13 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına.

3- Karar tarihinde yürürlükte olan göre 440,00 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine.

4- Tedavi giderleri bakımından red edilen kısım için karar tarihinde yürürlükte olan göre 14,80 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa ödenmesine.

5- Davacı tarafından yapılan tebligat, bilirkişi ücreti ve diğer mahkeme masrafı olan 493,25 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre 492,00 TL nin davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, arta kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına.

6- Davalı tarafından yapılan tebligat ve diğer mahkeme masrafı olan 108,40 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre 1,40 TL nin davacı taraftan alınarak davalı tarafa ödenmesine” cümlelerinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16562, Karar No: 2015/12573, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/16562 E.  ,  2015/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2013/329-2015/171

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanununun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 7 parsel sayılı 3205.45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının edinme bölümünde 20 yılı aşkın süredir M.. Ç.. kullanımında olduğu ve üzerindeki muhdesatın M.. Ç..'e ait olduğundan söz edilmiş, tutanağın beyanlar hanesinde de taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının M.. Ç..'e ait olduğu belirtilmek suretiyle zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmaz üzerinde kullanım bulunmadığını öne sürmüş, şerhin kaldırılması talebi ile de kadastro tutanağının beyanlar hanesine yönelik dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli 133 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptaline, taşınmazın beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan ve 25.03,2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 40 adet 8-10 ve 25 adet 6-7 yaşlarında olmak üzere toplam 65 adet zeytin ağacının davalı M.. Ç..'e ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1587, Karar No: 2013/2538, Tarih: 14.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1587 E.  ,  2013/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31...2011 tarih ve 2011/281-2011/654 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete verdiği nakliye hizmetinin bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezinin ... yargı sınırları içerisinde bulunduğunu savunarak, yetkisizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin merkezinin .../Bahçelievler'de bulunduğu, HMK’nun 6. maddesi gereği davalının ikametgah mahkemesi olarak ... ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderleri konusunda yetkili Mahkemede karar verilmesine, davaya yetkili Mahkemede devam edilmemesi durumunda talep halinde bu hususta hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3075, Karar No: 2022/10765, Tarih: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3075 E.  ,  2022/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, taşınmaz üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına ilişkin ara kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince taleple ilgili karar verilmeden dosya temyize gönderilmiştir.

Ara kararın davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin/isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanununun Geçici 3. maddesinde; Bölge Adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun Geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 341. maddesinde ise ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği, 361. maddesinde de Bölge Adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmış; 07.11.2015 gün ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre de Bölge Adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması kararlaştırılmıştır.

Eldeki davada İlk derece Mahkemesinde davacı kurum tarafından açılan yersiz aylık nedeniyle istirdat davasının yargılaması sırasında 8.12.2021 tarihli ara kararında, “davacı, dosyamızda davalı vekilinin ihtiyat tedbir kararına itirazının kabulü ile Malatya 2. Bölge tapu müdürlüğü sınırları arasında kalan Niyazi mah. 296 Ada 33 parselde kayıtlı 35/278 arsa paylı mesken niteliğindeki birleşen dosyada davacı, asıl dosyada davalı adına kayıtlı gayrimenkulün, 3. Kişilere devrinin önlenmesi için konulan ihtiyati tedbirin kaldırılmasına bu hususta ilgili tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına, ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına ilişkin ara kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar davacı vekilinin yüzüne karşı davalının yokluğunda karar verildiği”, verilen ara kararın davacı kurum tarafından istinaf incelemesi için istinaf kanun yoluna başvurulduğu, ilgili bölge adliye mahkemesi tarafından “HMK'nin Geçici 3/2. maddesi, "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. (Ek cümle:1/7/2016-6723/34 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." düzenlemesini içermekte olup; istinafa konu edilen kararın, ilk defa 30.05.2016 tarihinde verilen kararın temyiz incelemesine tabi tutulup Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 17.12.2018 tarih, 2018/2632 Esas ve 2018/10665 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine yürütülen yargılama sonucunda verildiği ve hakkında istinaf kanun yoluna başvurulma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın temyiz kanun yolu yönünden işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.”gerekçesiyle inceleme yapılmadan Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince esas ilişkin daha önce dosyada temyiz incelemesi yapıldığı gerekçesi ileri sürülmüş ise de, tedbirin kaldırılmasına ilişkin verilen karar dosyanın esasına ilişkin olmayıp mahkemenin ara kararına ilişkindir.Bu nedenle yukarıda belirtilen yasal mevzuat çerçevesinde ilk derece mahkemesince verilen ara kararın kanun yolu denetimi istinaf mahkemesine ait olup, dosyanın istinaf kanun yolu denetimi açısından Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere ilk derece Mahkemesine İADESİNE, 19.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23712, Karar No: 2015/2107, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23712 E.  ,  2015/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi