muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3078, Karar No: 2014/5722, Tarih: 24.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3078 E.  ,  2014/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, İİK'nun 72. maddesine göre açılmış menfi tespit davasıdır.

Davalı ... vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde; müvekkilinin ikametgahının ... olduğunu, diğer davalının ise ...'de ikamet ettiğini, bu nedenle yetkili mahkemenin ... veya ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... süresinde verdiği cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin ikametgah adresi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... vekilinin yetki itirazında tek bir mahkeme yerinin belirtilmemiş olması nedeniyle bu itirazın kabul edilmediği belirtilmiş ve somut olayda davacı borçlu aleyhine icra takibine girişildiğinden İİK'nun 72/son maddesi gereğince yetkili mahkemenin takibin bulunduğu yer veya davalı alacaklının ikametgahı mahkemesi olduğu, davalı ...'ın yetki itirazının süresinde olduğu ve bu davalının mernis adresinin İstanbul/Ümraniye olması nedeniyle itirazında haklı olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3846, Karar No: 2020/4145, Tarih: 24.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3846 E.  ,  2020/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre dava çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. Erzurum'da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda söz konusu korunma kararının esasıyla ilgili karar verme görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda belirtilen kanunla değiştiğine göre, dosyanın çocuk mahkemesine görevsizlik kararıyla gönderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise koruma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8176, Karar No: 2010/9978, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8176 E.  ,  2010/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak açılan davada Kartal 1. Sulh Hukuk ve Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” viyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, yapılan araştırmada murisin Kartal 1. Sulh Mahkemesi’nin yetkisizlik kararına dayanak olan adreste ölüm tarihinden önce ve yakın zamanlarda Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre oturmadığının tespit olunmasına, kısıtlı adayının yerleşim yerinin tespit olunan son yerleşim yerinin vasiyetnamenin düzenlendiği sırada bildirdiği "İstanbul, ..., Sokak No:..., Apt. Kat .. D..... adresi olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/360, Karar No: 2007/360, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-360 E., 2007/360 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-360 E., 2007/360 K.**

**- BİLİRKİŞİ RAPORU

- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN İÇİNDE VE DIŞINDAKİ TAŞINMAZ MALLARDA İKTİSAP**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/220 E- 434 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Gülabi K.. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/11903-14840 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

…… Köyü 108 ada 84 parsel sayılı 1.492,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Gülabi K.. adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmanııştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıdır tarım arazisi olarak kullandığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları biri biriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı Gülabi Kur vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı Gülabi Kur vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı Gülabi Kur vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18794, Karar No: 2012/20040, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18794 E.  ,  2012/20040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmes-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ilçesi, ... ... 2054 parsel 1 no.lu bağımsız bölümde kayıtlı meskenine su aboneliği için müracaat ettiğini,4000 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek istenen bedelin haksız olduğunun tespiti ile şartsız olarak abonelik tesisine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile istenen 5070,00 TL. katılım bedelini ödediğini belirterek ödediği 5070,00 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesin istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... tarafından dava konusu yere 2004 yılında kanalizasyon hattının yapıldığının ve bu tarihten sonra iyileştirme çalışmasının yapılmadığının bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler 2011/18794-2012/20040

Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler 2011/18794-2012/20040

Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı, dava ve ıslah dilekçesiyle dairesine su abonesi olabilmek için 5.070 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek, tahsil edilen bedelin haksız olduğunun tespiti ile 5.070,00 TL.nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkece ...'nin mahkemeye gönderdiği yazı içeriğine göre dava konusu parselin bulunduğu yerde 2004 yılında kanalizasyon hattının yapılıdğı, binanın bu tarihten sonra yapıldığı, bu tarihten sonra iyileştirme çalışmasının yapılmadığı, binanın da iskan ruhsatının olduğu gerekçesiyle bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 14394 esas sayılı dosyasında hukukçu bilirkişi mimar ... ...'in düzenlediği rapora göre;davacının 7.923,33 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece dava konusu yerle ilgili olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmak ve gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 318,35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12298, Karar No: 2015/11714, Tarih: 19.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12298 E.  ,  2015/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2011/438-2014/101

Davacılar M.. A.. ve diğerleri vekili Avukat Burcu tarafından, davalılar Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 23/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Ltd. Şti. ve İ.. K.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalı Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. K..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. K..'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat talebinin reddi ile talep edilen maddi tazminat miktarının Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. K..'dan tahsiline, davalı Ç.. B.. yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar, davalı Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. K.. tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, annelerinden kendilerine kalan tapusuz taşınmaz için tapu tahsis belgesi verilmesi için Belediye Başkanlığı'na başvurduklarını, ancak bedel karşılığında verileceğinin belirtilmesi nedeni ile belgeyi alamadıklarını, bu taşınmazın davalılar tarfından kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaat yapılması için kendilerinden habersiz bir şekilde davalılar tarafından yıkıldığını, kendilerine yıkım veya enkaz bedeli verilmediğini, annelerinden kalan evin yıkılması nedeni ile üzüntü yaşadıklarını ve yıkılan evin içinde oturan bir kiracı olduğunu, kira bedelinden de mahrum kaldıklarını belirterek uğranılan maddi ve manevi zararın tazminini talep etmişlerdir.

Davalılar, yıkımı kendilerinin gerçekleştirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, evin yıkılması olayı ile davacıların kişilik haklarını ihlal eden bir durumun söz konusu olmadığı, davalı Çankaya Belediyesi tarafından yıkımın gerçekleştirildiğine dair delil olmadığı belirtilerek manevi tazminat taleplerinin reddi ile davalı Ç.. B.. yönünden maddi tazminat talebinin reddine, diğer davalı yönünden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, yıkımı kendilerinin gerçekleştirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, evin yıkılması olayı ile davacıların kişilik haklarını ihlal eden bir durumun söz konusu olmadığı, davalı Çankaya Belediyesi tarafından yıkımın gerçekleştirildiğine dair delil olmadığı belirtilerek manevi tazminat taleplerinin reddi ile davalı Ç.. B.. yönünden maddi tazminat talebinin reddine, diğer davalı yönünden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacıların kullanımında olan taşınmazın tapusunun olmadığı, gece kondu niteliğinde olduğu, tapu tahsis belgesinin dahi olmadığı anlaşıldığından davacıların davalılardan kira bedelini talep etme hakları bulunmamaktadır.Bu nedenle yanılgılı gerekçe ile kira bedeline de hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. K.. yararına BOZULMASINA, davacının tüm davalılar Ç. K. Hafr. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. K..'nın diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.