muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4082, Karar No: 2007/762, Tarih: 06.03.2007

7. Hukuk Dairesi 2006/4082 E., 2007/762 K.

**7. Hukuk Dairesi 2006/4082 E., 2007/762 K.**

**- TALEBİN AŞILMASI

- ZARARIN KAPSAMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, tetkik hakiminin raporu okundu, dosyadaki belgeler incelendi, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

l- Dava niteliği ve içeriği itibarıyla tacir ya da tacir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, /ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve/ dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı içeriğine, mahkemece bozma kararma uyulduktan sonra lehine bozma yapılan taraf yararına oluşan kazanılmış hakkın zedelenmesine yasal olarak imkan bulunmamasına göre davalı tarafın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının (REDDİNE),

2- Davalı tarafın yangında zarar gören mallar ve hükmedilen tazminatın kapsamı ile ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece benimsenen uzman bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, zarar hesabı yönünden bilirkişi kurulu raporu haksız fiil kurallarına uygun olmadığından mahkemece varılan sonuç da davanın niteliğine, dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Türk Hukukunda zarar konusunda fark teorisi benimsenmiştir. Bu teoriye göre zarar, malvarlığının zararı meydana getiren olaydan sonraki durumu ile, olay meydana gelmese idi bulunacağı durum arasındaki farktan ibarettir. Zarar hesaplanırken yalnızca zararı meydana getiren olayın zarar görenin malvarlığı üzerindeki olumsuz etkilerinin değil, olumlu etkilerin de gözönünde bulundurulması ve zararla yarar denkleştirilerek gerçek zararın hesaplanması gerekir.

Kural olarak Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi hükmüne göre zararı kanıtlamak davacıya, zararın kapsamını belirlemek ise hakime aittir. Mala verilen zararlarda, eski hale getirme mümkün oldukça zarar, onarım bedeli ile sınırlıdır. Kuşkusuz bunun yanında meydana gelecek değer kaybı zararı da istenebilir. Ne var ki istenebilecek bu bedeller, hiçbir şekilde malın olay tarihindeki rayiç değerini geçemez. Malın tamamen elden çıkması veya onarım yapılarak kullanılmasının mümkün olmaması halinde ise, zarar hesabı yapılırken malın olay tarihindeki rayiç değerinin dikkate alınması gerekir. Bu olguların sonucu olarak hükmedilecek zarar kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için, öncelikle eski hale getirmenin mümkün olup olmadığının araştırılması, sonucuna göre değerlendirme yapılması zorunludur.

HUMK'nın 74. maddesi hükmüne göre de mahkeme, tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin istekten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öte yandan bu kural, yalnızca sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan zarar kalemleri yönünden de uygulanır.

Açıklanan bu hukuki olgular ışığında somut olaya gelince, davacı taraf Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/38 D.İş sayılı dosyasına verdiği delil

tespiti istemine ilişkin dilekçesinde, yangın sonucu maliki bulunduğu kereste ardiyesi ve depoda bulunan traktör, mibzer, römork, ilaçlama makinesi, lombardini su motoru, 80'li hızar makinesi, testere bileme makinesi, l tonluk baskül, 3 ton gübre, kapalı çatı, 35-40 m3 civarında kalıplık inşaat kerestesi ve sair malzemelerinin yandığını belirterek bunların halihazır durumu ile rayiç değerlerinin tespitini istemiş, planya, kalınlık makinesi ve yatar daire makinesinden söz etmemiştir. Delil tespit dosyasında yapılan keşif sırasında tanık olarak dinlenen ve davacının depo olarak kullandığı yerin kiracısı olduğu anlaşılan Kemal, bina içinde bulunan 250 adet kapı ve 2,5 m3 kereste ile birlikte planya, kalınlık makinesi ve yatar daire makinesinin de kendisine ait olduğunu, davacının işyerinde 40 m3'e yakın işlenmiş kereste, l şerit, l el kantarı, l bileme makinesi, l traktör, l mibzer, l römork, l pulluk, l holder, l lombordini su motoru ve 4 tona yakın gübresinin bulunduğunu bildirmiş, dinlenilen diğer tanık Celal de bu tanığın beyanını doğrulamıştır. Dava açıldıktan sonra mahkemece dinlenilen davacı tanıkları dahi yanan depoda bulunan planya, kalınlık makinesi ve yatar daire makinesinin davacıya ait olduğu yönünde bir beyanda bulunmamışlardır. Hal böyle olunca, bu makinelerin yanan işyerinde kerestecilik faaliyetinde bulunan ve davacının kiracısı olan Kemal'e ait olduğunu ve davacının kendisine ait olmayan bu makineler nedeniyle bir istemde bulunamayacağını kabul etmek gerekir. Yine her iki bilirkişi kurulu raporunda da depoda bulunan ve davacıya ait olduğu anlaşılan 40 m3 civarındaki kerestelerin 3. sınıf kereste olduğu açıklanarak 2002 yılı piyasa rayiçlerine göre 150.000.000 TL/m3 birim fiyat üzerinden keresteler için toplam 6.000.000.000 TL zarar hesabı yapılmış ise de, dinlenilen tanıklardan hiçbirisi bu kerestelerin istiflenmiş yeni kereste olduğunu açıklamamış, aksine davacı tanığı Harun ile davalı tanıkları Mücahit ve Murat yanan kerestelerin inşaattan çıkma kullanılmış kalıp keresteleri olduğu yönünde beyanda bulunmuşlardır. Davacı taraf da kerestelerin yeni ve hiç kullanılmamış olduğuna ilişkin herhangi bir belge ibraz edememiştir. Bu olgular dikkate alındığında, yanan kerestelerin inşaattan çıkma daha önce kullanılmış kalıp tahtaları olduğu kabul edilerek zarar hesabı yapılması gerekirken, bilirkişilerce yeni kereste değerine göre zarar hesabı yapılması da hatalıdır.

Ayrıca, delil tespiti dosyasındaki uzman bilirkişi kurulu raporunda yanarak zarar gören çatı ve makinelerin yangından önceki yeni değerleri dikkate alınarak yangından sonra zarar görmüş haldeki değerleri ile arasındaki fark esas alınarak zarar hesabı yapılmış ise de, davacının alacağı bedelle eski çatı yerine yeni bir çatıya kavuşacağı, bu nedenle de sebepsiz zenginleşeceği gözardı edilerek denkleştirme kuralları uyarınca çatı yapım bedelinden eskiyeni farkı, bir başka deyişle amortisman düşülmemiş, traktör ve makinelerin model ve yıpranmışlık durumları dikkate alınarak yangın gününde ve kullanılmış haldeki piyasa rayiç değerleri esas alınarak, bu değerden varsa hurda değeri düşülmek suretiyle davacının gerçek zararının hesaplanması gerektiği de gözardı edilmiş, mahkemece hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu da bu yönde bir değerlendirme yapmadan tespit dosyasındaki bilirkişi kurulu raporunda bildirilen değerleri esas alarak zarar hesabı yapmış, tespit dosyasındaki bilirkişi kurulu raporunda bildirilen değerlerin aynen benimsenmesinin gerekçesini dahi açıklamamışlardır. Eksik ve yetersiz bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm verilemez.

O halde, mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak uzman bilirkişilerden davacı tarafın gerçek zararını gösteren gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor veya görevlendirilecek yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, davacı tarafın haksız fiil kurallarına göre isteyebileceği gerçek zarar duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, eksik araştırma ve soruşturma ile ve yetersiz bilirkişi kurulu raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, davacı tarafın şerit bileme makinesi için istediği miktar 955.000.000 TL olduğu halde, talep aşılarak bu zarar kalemi yönünden 1.925.000.000 TL tazminata hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 06.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29207, Karar No: 2024/7854, Tarih: 06.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/29207 E.  ,  2024/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/71 E., 2015/198 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2015/71 Esas, 2015/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f-son) bendleri, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, dava dışı ...'e ait facebook hesabına hukuka aykırı bir şekilde erişip, arkadaş listesinde yer alan şikayetçi ...'ya mesaj göndererek para istemesi, şikayetçinin parayı sanığa ait telefon numarasına göndermesi, akabinde hakkında beraat kararı verilen ...'in T.C. Kimlik numarası kullanılarak paranın çekilmesi biçimindeki eylem nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın, kendisinin bal ve çip satışı yaptığını, gönderilerinin Kumluca'da bulunan kargolar aracılığıyla yaptığını, diğer sanık ile de satış yaptıklarını, aldığı paranın bu satışlara ilişkin olabileceğini, söz konusu telefon hattının kendisine ait olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, hakkında beraat kararı verilen sanık ...'in, sanık ...'u tanımadığını, doktor olarak görev yaptığını, suç tarihinde de görevi başında olduğunu, daha önce de benzer şekilde kimlik bilgilerinin kullanıldığını beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, suç tarihinde görevi başında bulunduğunu gösterir belgeler sunduğu, Mahkeme tarafından yapılan yazışmalarda Kumluca İlçesi'nde bulunan kargo şirketlerinde sanığın sadece bir gönderisinin bulunduğunun bildirildiği, anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın savunması, para yatırılan telefon hattının sanığa ait olması, kargo şirketlerinden gelen yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın savunması, para yatırılan telefon hattının sanığa ait olması, kargo şirketlerinden gelen yazı cevapları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında verilen beraat kararı temyiz edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilecek haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince tekerrür uygulamasına esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı ilamının 18.02.2016 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2015/71 Esas, 2015/198 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür uygulamasına ilişkin kısmının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6741, Karar No: 2015/4048, Tarih: 08.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6741 E.  ,  2015/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. K.. ile davalı E.. G.. arasındaki davadan dolayı Didim (Y..) 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.06.2014 gün ve 2010/27-2014/481 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/4407 soruşturma nolu dosyasının,

2-Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/309 Esas sayılı dosyasının,

3-Dava konusu Aydın ili, D.. ilçesi, F.. mah.., A.. D.. mevkii, .... ada ... nolu parsel, C.. M... Sit.., N.. Sokak, ...Blok, No:...'de bulunan taşınmaza ilişkin belediye imar işlem dosyasının temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25684, Karar No: 2013/2831, Tarih: 24.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/25684 E.  ,  2013/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya arasında davalı vekilinin usulüne uygun harçlandırılmış vekaletnamesinin ve fesih tarihinde davalıya ait işverenlikte aynı iş kolunda kaç işçi çalıştığını gösterir listenin bulunmadığı görülmekle, eksikliklerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17314, Karar No: 2012/3534, Tarih: 14.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17314 E.  ,  2012/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı M. Ç. tarafından borçlular M.. Ç. ve A.. Ç.. hakkında genel haciz yoluyla yapılan takipte, borçlu M... Ç..'ın borcun bir kısmını ödediğini, bakiye borcu senet aslı gönderilmediği için ödemediğini, ayrıca kendisinin senette kefil olup asıl borçluya müracaat edilmeden alacağın kendisinden talep edilemeyeceğini bildirerek takibe itiraz ettiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı olan 10.09.2008 tanzim, 29.08.2009 vadeli 37.000,00 TL bedelli senedin tanzim yerinin bulunmadığı tespit edilmiştir. TTK.nun 688/6. maddesinde, bonoda tanzim yerinin zorunlu unsur olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, takip dayanağı belge bono vasfında olmayıp adi senet niteliğindedir. Borçlu M.,, Ç.. ise takip dayanağı senedi kefil olarak imzalamıştır. Dayanak belge kambiyo senedi vasfında olmadığından, borçlunun kefaletinin de adi kefalet niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.

BK.nun 486.maddesi gereğince adi kefilden alacağın talep edilebilmesi için, borçlunun iflas etmesi veya hakkında takibat icra olunup da alacaklının hatası olmaksızın takibin semeresiz kalması yahut borçlu aleyhinde Türkiye’de takibat icrasının imkansız hale gelmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, anılan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41401, Karar No: 2015/18488, Tarih: 01.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41401 E.  ,  2015/18488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın mahkemece alınan savunmasında olay günü yaşanan tartışma esnasında kardeşi olan mağdurun kendisini iteklediğini ve akabinde kendisinin de mağduru iteklediğini açıkça beyan etmesi karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilmeyeceği araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2- Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin TCK'nin 53/4. maddesine aykırı hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun  BOZULMASINA, 01.06.2015  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2214, Karar No: 2013/2718, Tarih: 11.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2214 E.  ,  2013/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin devamı sırasında işçilik alacaklarının eksik olarak ödendiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, Milli bayram-genel tatil, hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 27,29,30.6.2011 tarihlerinde işe gelmediği için devamsızlık nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığını diğer alacakları yönünden talebin haksız olduğunu tamamının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş akdinin davacı tarafından devamsızlık yapılması nedeniyle, işverence haklı ve geçerli nedenle feshedildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği, işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

../..

2013/2214-2718 S.2

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 26.06.2011 tarihinde İstanbul’dan Türkiye’ye giriş yaptığı, yüklü aracını gemiden alıp 28.06.2011 tarihinde davalı işverenin İzmir’de bulunan garajına teslim ettiği, davalı işverence 27.06.2011, 29.06.2011, 30.06.2011 tarihinde işe gelmediğine ilişkin tutanaklar tutulduğu, 01.07.2011 tarihinde ihtarname çekilerek devamsızlık nedeninin sorulduğu, ihtarnamenin davacıya bizzat Manisa ili Turgutlu ilçesindeki ev adresinde 06.07.2011 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde 28.06.2011 tarihinde aracın anahtarları elinden alınmak suretiyle iş akdinin feshedildiğini bildirmiştir.

Davacının İstanbul’dan 26.06.2011 tarihinde giriş yapıp gemiden yüklü tırı teslim alıp 28.06.2011 tarihinde işveren garajına teslim ettiği belgelerle sabit olduğu halde davalı işverence daha davacı görevi başındayken 27.06.2011 tarihinde devamsızlık tutanağı tutmuş olması davalı işverenin tuttuğu devamsızlık tutanaklarının doğruluğunu tartışır hale getirdiğinden işverence iş akdinin haklı nedenle feshedildiği ispat olunamadığından iş akdinin davacı iddiası gibi 28.06.2011 tarihinde aracın anahtarının davacıdan alınmak suretiyle feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü gerekmektedir.

Ayrıca davacının yurt dışına giriş-çıkış kayıtlarının dosyaya geldiği, bu kayıtlar esas alınarak son yılda kaç sefer yaptığı belirlenerek 12’ye bölünmek suretiyle ay içinde yapılan sefer sayısı belirlenerek ve özellikle yurda girdikten sonra ve yurttan çıkarken hafta sonuna denk gelen günler ile dini bayramları yurt dışında geçirdiği belirlenebilen günler için hafta tatili ve genel tatil alacakları yönünden bir inceleme yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu alacak taleplerinin ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş olması da hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.