muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36360, Karar No: 2017/6460, Tarih: 05.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36360 E.  ,  2017/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki beyanında, balıkçı motorunun montajı ile ilgili bir işi olup, diğer sanık ... ile beraber dönerken, polislerin kendisini diğer sanıkla beraber yakaladığını, polisle aralarında herhangi bir kovalamaca yaşanmadığını beyan etmesi; sanık ...'in ise aşamalardaki beyanında, diğer sanığı tanımadığını, Sarıyer'e giderken bir kovalamaca arasında kaldığını, polisin yanlışlıkla kendisini yakaladığını beyan etmesi, 01.11.2011 tarihli kolluk tutanağında ise; suça konu ATM'de hırsızlık yapıldığına dair gelen ihbar üzerine bankamatikten çıkan iki kişinin kovalamaca sonucunda sanık ...'ın olay yerinin 200 metre, sanık ...'in ise 350 metre ilerisinde yakalandıklarının belirtilmesi karşısında, tutanak içeriğinin doğruluğunun tespiti bakımından, sanıkların bankamatikten kaçan ve kovalamaca sonucunda yakalanan şahıslar olup olmadığı, farklı yerlerde yakalanıp yakalanmadıkları konusunda tutanak tanıklarının beyanlarının alınarak; ayrıca suç mahallinde bulunan ve sanıklara ait olduğu iddia edilen adli emanetin 2011/29618 sırasında kayıtlı eşyalar ile eldivenler üzerinde DNA incelemesi yapıldığına dair dosya kapsamında bir istek yazısı ya da rapora rastlanmadığından, eldivenler üzerinde DNA incelemesi yapılmış ise, elde edilen bu verilerin; inceleme yapılmamış ise yeni yaptırılacak olan inceleme ile elde edilecek verilerin sanıklardan alınacak DNA örnekleri ile mukayeseli olarak incelettirilmesi, yapılacak incelemenin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9428, Karar No: 2019/2313, Tarih: 14.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9428 E.  ,  2019/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun ve arkadaşlarının mağdura ait tırdan mazot çekerken mağdurun uyandığı, suça sürüklenen çocuğunda içinde bulunduğu arabanın, çalıntı mazot içindeyken kaçmak için mağdurun üzerine sürüldüğü, arabanın mağdura karşı silah olarak kullanıldığının iddia edildiği olayda; eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1458, Karar No: 2015/2865, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1458 E.  ,  2015/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 30.İş (Kapatılan Bakırköy 14. İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2013 gün ve 2009/772 E.-2013/122 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ...Temizlik ve Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesi'nin 12.07.2013 gün ve 2013/17279 E.-2013/17303 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulunun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 10.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00 TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20555, Karar No: 2012/4504, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/20555 E.  ,  2012/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca,lehe yasanın önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın suç arkadaşlarıyla birlikte müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem olan asma kilitlerini kırdıkları sırada yakalandıkları eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında şikayet bulunduğu için 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK 142/1-b,143,35 uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ayrıca 151/1, maddeleri ile 765 sayılı TCK 493/1-son,61,522(pek hafif) maddeleri gereğince verilecek cezaların denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilmeden nitelendirmede yanılgıya düşülmesi sonucu eylemin 5237 sayılı TCK 142/2-d maddesine uygun olduğu kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,

../..

2

“değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygu olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının muhafazasına 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2018, Karar No: 2019/7219, Tarih: 16.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/2018 E.  ,  2019/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 13. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre, sanığın 15/07/2014 tarihli olay, yakalama, zaptetme, takip tarassut ve savcı görüşme tutanağı ile ev arama, zaptetme ve savcı görüşme tutanağı içeriğini kabul etmeyerek tüm aşamalarda atılı suçlamayı inkar etmesi ve belirtilen tutanaklarda imzaları bulunan tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla alınan beyanları ile tutanak içeriğinin örtüşmemesi karşısında yeteri kadar tutanak düzenleyici tanıklar usulünce duruşmaya çağrılarak beyanları alındıktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29410, Karar No: 2013/20956, Tarih: 18.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29410 E.  ,  2013/20956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kolluk tarafından tanzim edilen 31/08/2009 tarihli araştırma tutanağına göre, sanık ...'ın “ ...,Mahallesi, ...Sokak, No:3/1...GİRESUN” adresinde oturmadığının tespit edilmesi, sanığın 02/08/2009 tarihli savunmasında ve 22/12/2009 tarihli ek savunmasında “bimekan” olduğunu söyleyerek belirtilen adreste oturmadığını dolaylı olarak teyit etmesi, sanığın savunmasına ve kolluk araştırmasına göre 7201 sayılı Tebligat Kanunun 10. maddesi uyarınca bilinen son adres olarak kabulü mümkün olmayan adrese yapılan tebligatın geçersiz olması karşısında, gerekçeli hükmün sanık ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve tebligat belgesi ile sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18/092013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12408, Karar No: 2014/978, Tarih: 04.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/12408 E.  ,  2014/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-Dava konusu Yüreğir 130 parsel,373 parsel,239 ada 1 parsel, 240 ada 1 parsel, 173 ada 2 parsel nolu taşınmazların satışına ilişkin davalılar ... ile ... arasındaki 30.3.2007 tarihli tapu satış sözlemesi ile aynı taşınmazların ... tarafından dava dışı varafından da davalı ... satışına ilişkin 10.3.2009 tarihli tapu satış sözleşmelerinin (anılan parseller yönünden davalı ...'ten sonraki tüm malikleri gösterir tapu kayıtları ile anılan kayıtlara ait satış sözleşmelerinin tamamının) ilgili tapu sicil müdürlüğünden istenerek dosyaya eklenmesi,

2-Yerel Mahkeme kararında isimleri geçmemekle birlikte davanın tarafları arasında yer alan davalı borçlu ... ile 3.kişi ... vekillerine yerel mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği, ancak anılan karar ile adı geçen davalı borçlu ... ve ... aleyhine de hüküm kurulduğu anlaşıldığından yerel mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen ... ve ... vekiline tebliği ile temyiz ve temyize cevap süreleri beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 4.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9669, Karar No: 2009/12439, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9669 E.  ,  2009/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde, buğday ürünün son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15109, Karar No: 2012/7446, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15109 E.  ,  2012/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekil, müvekilinin canlı balık üretim işiyle uğraştığını ve davalıyla yapılan elektrik enerjisi teminine ilişkin abonelik, bağlantı ve satış sözleşmeleri gereğince işletmelerinde elektrik enerjisi kullandığını, ancak davalı şirketin çok sık ve uzun süreli elektrik kesintileri yapması nedeniyle jeneratör sistemi kurmak zorunda kaldığını, bu nedenle fazladan yakıt ve bakım masrafı yaptıklarını davalı şirkete gönderdikleri ihtarnameye cevaben aldıkları yazı ile 01.01.2008-19.12.2009 tarihleri arasında toplam 155 saat elektrik kesinti yapıldığının bildirildiğini, abonelik sözleşmesi gereğini yerine getirmeyen davalı şirketten fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş 12/05/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile yakıt bedeli olarak 16.062,67 TL, bakım onarım masrafı olarak 1.792,00 TL ve yönetmelik gereğince azami kesinti sürelerinin aşılmış olması nedeniyle 1.841,73 TL olmak üzere talep toplamının 19.696,40 TL olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili, davacının bir yılı aşan taleplerinin zaman aşımına uğradığını, yapılan elektrik kesintilerinin ilanen duyurulduğunu, kesintilere ilişkin sürenin yönetmeliğe ekli tabloda belirlenen süreleri aşmadığını, yükümlülüklerini gereği gibi yerine getiren davalıdan tazminat talep edilemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasında geçerli bir abonelik sözleşmesi bulunduğu, programlı kesinti süresinin tespit edilerek Elektrik Piyasası Kanunun, Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasasında Dağıtım Sisteminde Sunulan Elektrik Enerjisinin Tedarik Sürekliliği, Ticari ve Teknik Kalitesi Hakkındaki Yönetmelik ile Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği hükümleri nazara alındığında mücbir sebep olarak kabul edilebilecek nedene dayalı elektrik kesintisinin bulunmadığı, kesinti sürelerinin yönetmeliğe ekli tabloda belirtilen süreleri aştığı, davacının tazminat kalemlerinde haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 10.000,00 TL alacağın dava tarihi olan 22.02.2010 tarihinden, ıslahla arttırılan 9.696,40TL'nin ise ıslah tarihi olan 12.05.2011 tarihinden avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı taraf açmış olduğu davasından elektrik kesintisi nedeniyle jeneratör aldığını bu nedenle 10.000,00 TL yakıt ve bakım giderinin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, 12/05/2011 tarihli ıslah dilekçesinde ise yakıt bedelini 16.062,67 TL, bakım onarım masrafını 1.792,00 TL'ye yükseltip ayrıca yönetmelik gereğince azami kesinti sürelerinin aşılmış olması nedeniyle 1.841,73 TL talepte bulunmuştur.

Islah yoluyla dava dilekçesindeki talep edilen miktar artırılabilir ise de dava dilekçesinde ileri sürülmeyen yeni bir kalemin ıslah yoluyla dava konusu yapılması mümkün değildir. Bu nedenlerdir ki ıslah dilekçesi ile yönetmelik gereğince azami kesinti sürelerinin aşılmış olması nedeniyle talep edilen 1.841,73 TL'nin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Davacı yan dava dilekçesinde talep ettiği 10.000,00 TL'ye dava tarihinden itibaren faiz talep etmiş, ıslah dilekçesinde ise faiz talebinde bulunmamıştır. Mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden ıslahla artırılan miktara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.