muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3756, Karar No: 2023/4138, Tarih: 18.10.2023

2.... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarına dair raporları dosya içerisinde olup sanıktan şikayetçidirler.

3.27.07.2015 tarihli raporda sanığın asli kusurlu olduğu, 15.02.2016 tarihli raporda sanığın asli kusurlu, sürücü Cengiz Demiryay'ın tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 11.05.2016 tarihli raporda kusur dağılımı;

"Kamyonet sürücüsü ..., yönetimindeki ... ile 519.Sokak yönünden olay yeri bağlantı yoluna çıkış yaptıktan sonra mecburi yön olan sağa dönmeyip, trafik dubalarıyla üst geçit yönüne geçiş kapatılmış olmasına rağmen sola dönüş yapıp bağlantı yolunda ters yönde seyrederek üst geçide çıkmak istemekle kural ihlali yapmış olup, bölünmüş yolda seyretmekte olan motosiklet ile çarpışması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurludur

Motosiklet sürücüsü ..., yönetimindeki ... ile Bulvar üzerinde kavşak bulunmayan mahalde seyri sırasında, bağlantı yolundan ters yönde seyredip üst geçide çıkış yapan kamyonet ile çarptığı olayda, olayın oluşu üzerine etken herhangi bir kural ihlali görülmediğinden, sonuçta atfı kabil kusuru yoktur." şeklindedir.

5.Sanığın savunması "Bozma ilamındaki aleyhe olan hususları kabul etmiyorum, ben bu konu ile ilgili daha önce savunmamı yapmıştım o savunmamı aynen tekrar ederim, ben bilerek ve kasti olarak bu suçu işlemedim, duba üzerinden geçmedim, dubaların üzerinden daha önce defalarca geçilmiştir, ben düzgün bulunan dubaların üzerinden geçmedim, ben tali yoldan ana yola çıkacaktım yol kalabalık olduğu için beklediğim yolun boşaldığı anda ana yola çıkmak için hareket ettiğimde bana bir şeyin çarptığını hissettim ancak motosiklet olduğunu görmedim. İnince gördüm benim kusurum yoktur motosiklet bana çarpmıştır, hakkımda basit yargılama usulü uygulanmasını kabul ederim, dedi. Beraatimi istiyorum, Mahkeme aksi kanatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını istiyorum, dedi." "Tarafıma okunan iddianameyi, yargıtay bozma ilamını anladım. Bozma ilamındaki aleyhe olan hususları kabul etmiyorum. Ben olayla ilgili olarak daha önce aşamalarda ve talimat mahkemesinde savunmada bulunmuştum. Aynen tekrar ederim. Atılı suçu kabul etmiyorum. Olayda kusurum yoktur. Beraatimi talep ediyorum dedi." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Dosya içeriğine göre, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile olay günü, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, meskun mahalde, bölünmemiş iki yönlü tali yolda seyir halindeyken, olay yeri bağlantı yoluna çıkış yaptıktan sonra mecburi yön olan sağa dönüş yaparak Mevlana Kavşağı alt geçidine girmesi gerekirken trafik dubalarıyla üst geçit yönüne geçiş kapatılmış olmasına rağmen bulvar üzerinde ... trafiğini tehlikeye düşürecek şekilde dubaların üzerinden sağa üst geçide dönüş yapmaya çalıştığı esnada, seyrine göre solundan bölünmüş yoldan düz seyirle gelen motosiklet ile çarpışması sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu anlaşılmış olup mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Trafik dubalarıyla üst geçit yönüne geçiş kapatılmış olmasına rağmen dubaların üzerinden üst geçide geçmeye çalıştığı esnada kazaya sebebiyet veren sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik görülmemiştir.

3.Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik olmadığı anlaşılmıştır.

4.Sanığın olay nedeni ile katılanın uğradığı zararı gidermediği ileride suç işlemekten çekineceği yönünde olumlu kanaate varılmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli 2022/243 Esas 2023/70 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/860, Karar No: 2007/834, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/860 E.  ,  2007/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... (Yalçın)'ın yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la Değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair. ... İcra Mahkemesinin 27.07.2006 tarihli ve 2006/1288-1477 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/726 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 31/1/2007 gün ve 4549 sayılı Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 21/2/2007 gün ve K.Y.B.2007/24970 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/726 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/408, Karar No: 2009/1899, Tarih: 29.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/408 E.  ,  2009/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193. Maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararı kesinleştiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan İzmir'de borçlu hakkında icra takibine karşı başlamış, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine İzmir 2. İcra Mahkemesinin 2008/5-15 sayılı ve 14.1.2008 tarihli kararı ile yetki itirazının kabulüne, talep halinde icra dosyasının yetkili Erdek İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 5.2.2008 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise İzmir 21. İcra Müdürlüğüne 19.2.2008 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Erdek İcra Müdürlüğüne gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK.nun 193. Maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra alacaklı dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193. Maddesi re'sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek şikayetin esasının incelenerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1328, Karar No: 2016/4967, Tarih: 01.12.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1328 E.  ,  2016/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.01.2014 gün ve 2012/38-2014/35 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.05.2015 gün ve 2014/3877-2015/2324 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23.01.2014 gün 2012/38 Esas 2014/35 Karar sayılı hükmü onayan Dairemizin 2014/3877 Esas 2015/2324 Karar sayılı ilamı aleyhinde, davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteminde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanan; iş bedelinin tahsili istemine ilişkin alacak davasıdır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir.

Somut olayda taraflar arasında 12.11.2010 tarihli anahtar teslimi bina yapım sözleşmesi yapıldığı davacının iş bedelinin tahsilini istediği, davalının ise işin projesine uygun yapılmadığı, iş bedelinin bir kısmının kendisi tarafından ödendiği iddiasıyla davanın reddini, mahkeme aksi kanaatta ise yükleniciye karşı yaptığı icra takip dosyasındaki borçtan dolayı takas yapılmasını talep ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 42.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu şekilde davacının alacağının olduğunun tesbitine, davalının takas talebinin kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/568 Esas sayılı icra dosyasındaki davalı alacağının dosyadaki taminatın mahsubuna karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmasına karar verilmiş ise de;

1-Davalı davacı hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma nedeniyle şikayette bulunmuş, iddianame düzenlenerek ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nde yargılama yapılmıştır. Bu davada davalının ödeme iddiaları ile değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından bu dava dosyasının kesinleşmesi beklenerek getirtilip incelenmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Öte yandan; davalının, imar kanununa, projeye ve fenni şartlara uygun imalât yapılmadığına dair iddialarına; alınan ilk bilirkişi raporunda değinilip, ikinci raporda da ilk rapora atıf yapıldığı halde, mahkemece bu hususta bir değerlendirmede bulunulmamıştır.

2-Öte yandan; davalının, imar kanununa, projeye ve fenni şartlara uygun imalât yapılmadığına dair iddialarına; alınan ilk bilirkişi raporunda değinilip, ikinci raporda da ilk rapora atıf yapıldığı halde, mahkemece bu hususta bir değerlendirmede bulunulmamıştır.

Oysa 3194 sayılı İmar Yasası'nın 21. maddesine göre ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı olarak inşa edilen yapılarda ruhsata aykırılık giderilemiyorsa, 3194 sayılı Yasa'nın 32. maddesi hükmü gereğince, ilgili belediye veya valilikçe inşaat derhal durdurulur ve yasal hale getirilmesi olanaksız ise veya ruhsat ve eklerine ya da imar mevzuatına aykırılık öncelikle yüklenici tarafından giderilemiyorsa bu hali ile yapılan yapının yıktırılmasına karar verilir ve anılan Yasa'nın 42. maddesi hükmü gereğince de yapı sahibine ve yükleniciye ceza yaptırımı uygulanır. İmar Kanunu'ndaki bu düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece

yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir. Emredici hukuk kurallarını içeren 3194 sayılı İmar Yasası hükümlerine aykırı ve onaylı projeye dayanmadan yapılan iş ve imalâtlarla ilgili olarak gerçekleşen imalât bedelinin talep ve dava edilmesi, imara aykırılığın ve dolayısıyla yasaları tanımazlığın meşrulaştırılması anlamına geleceğinden kabul edilemez. Başka bir anlatımla, mahkemeler yasaya aykırı durumların kabulüne ve devamına yardımcı olacak kararlar veremezler. Bu hususun araştırılmaması da doğru olmamıştır.

O halde mahkemece; öncelikle belediye imar işlem dosyasının temin edilmesi, dosyaya rapor ibraz eden bilirkişilerden farklı, alanında uzman yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak gerekirse mahallinde keşif icrası suretiyle alınacak raporla yapılan inşaatın taşkın kısımlarının ruhsata bağlanıp bağlanamayacağının, diğer bir ifadeyle yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin tespit edilmesi, yasal hale getirilemeyecek durumda ise imar mevzuatına aykırı imalâtın yıkılması gerektiğinden ve ekonomik değerinden söz edilemeyeceğinden imalât bedelini isteyemeyeceği gözetilerek bir karar verilmelidir.

Değinilen hususlar nazara alınmadan verilen usul ve yasaya aykırı mahkeme kararının Dairemizce onanması doğru olmamış, belirtilen sebeplerle davalı vekilinin karar düzeltme istemleri yerinde görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 2014/3877 Esas 2015/2324 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9094, Karar No: 2017/10909, Tarih: 17.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/9094 E.  ,  2017/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 254, 264, 304, 310 sayılı zilyetlik tespiti yapılan taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Kamulaştırma bedellerinin hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesi,

2) Kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendinde (254 ... no’lu ile zilyetlik tespiti yapılan taşınmazın) kelimesinden sonra gelmek üzere, (kamulaştırma bedelinin 1.817,95-TL olduğunun TESPİTİNE,) cümlesinin eklenmesine,

b)1 nolu bendinde (264 ... no’lu ile zilyetlik tespiti yapılan taşınmazın) kelimesinden sonra gelmek üzere, (kamulaştırma bedelinin 1.803,23-TL olduğunun TESPİTİNE,) cümlesinin eklenmesine,

c)1 nolu bendinde (304 ... no’lu ile zilyetlik tespiti yapılan taşınmazın) kelimesinden sonra gelmek üzere, (kamulaştırma bedelinin 9.118,74-TL olduğunun TESPİTİNE,) cümlesinin eklenmesine,

d)1 no’lu bendinde (310 ... no’lu ile zilyetlik tespiti yapılan taşınmazın) kelimesinden sonra gelmek üzere, (kamulaştırma bedelinin 6.841,26-TL olduğunun TESPİTİNE, dava konusu taşınmazların tamamının) cümlesinin eklenmesine,

e)Faize ilişkin 7 nolu bendinde (itibaren) kelimesinden sonra gelmek üzere, (karar tarihine kadar) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5962, Karar No: 2006/9896, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5962 E.  ,  2006/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesine göre vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yeri vesayet dairelerine aittir.

Dosya kapsamından, vesayet altına alınmak istenen ...'ın Şemsettin Günaltay Caddesi, Hakim ... Sokak, Işık Apt. No: 7/28 Suadiye-... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.