muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18677, Karar No: 2014/9816, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18677 E.  ,  2014/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/363480

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2008/751 (E) ve 2011/532 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanların kardeş oldukları, Darboğaz Köyünde babalarından kalma yaklaşık 12 dönümlük araziyi aralarında fiili olarak paylaştıkları ve kendilerine düşen kısmı kullanmaya başladığı, her birinin kullandığı kısmı fındık ağacı diktiği, sanığın diğer iki kardeşine ait yerle ilgili fındık ağaçlarını köküne yakın yerden balta ile kesmek suretiyle zarar verdiği, ayrıca sanığın söz konusu yerdeki babalarından kalan ve müşterek kullandıkları evin odalarını tuğla örmek suretiyle kapatarak katılanın kullanmasına engel olduğu olayda, mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 154/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılanlar ile sanığın kardeş olduklarını beyan etmeleri karşısında, aile nüfus kayıt tablosu getirtilerek, kardeş olduklarının anlaşılması halinde, sanığın katılan kardeşi ile aynı konutta oturduğunun tespit edilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 167/1. maddesine göre sanık hakkında ceza verilemeyeceği, aynı konutta oturmaması halinde ise, suçun aynı Kanunun 167/2. maddesine göre şikayete tabi olacağı ve cezada indirim yapılacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mala zarar verme suçu yönünden, İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Mala zarar verme suçu yönünden, İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Hakkı olmayan yere tecavüz suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 154/1. maddesi kapsamında şikayete tabi olup suç tarihinde yürürlükte bulunan anılan Kanunun 73/8. maddesine göre uzlaşma kapsamında olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ile katılanlara uzlaşma koşulları ve sonuçları açıklanıp bildirilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12808, Karar No: 2016/6544, Tarih: 26.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12808 E.  ,  2016/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalı şirket ile 01.12.2011 tarihli sözleşme imzaladığını, bu sözleşme uyarınca davalının işlettiği et balık kurumu satış mağazasının doğacak aylık net kârının %5'ini davacıya vereceği hususunun taraflar arasında kararlaştırıldığını, bu kapsamda davalı şirketin davacıya kısmi ödemede bulunduğunu, ancak daha sonra bakiye alacağına ilişkin ödemede bulunmadığını, bu nedenle davalı hakkında 62.Noterliği'nin 20.11.2012 tarih ve 26067 yevmiye nolu ihtarnamesinin keşide edildiğini, davalının bu ihtarnameye rağmen herhangi bir ödemede bulunmadığını, bu nedenle davalı şirket hakkında bakiye alacak için icra takibi yapıldığını, davalının borca itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı, bu miktara takip tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi uygulanmasına ve davacı lehine tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; davanın kabulü ile; davalı borçlunun 5.İcra Müdürlüğü'nün 2013/4287 Esas sayılı takip dosyasında asıl alacak 13.000 TL'ye ilişkin itirazın iptaline, asıl alacak 13.000 TL'ye icra takip tarihi olan 15.03.2013 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, takibin bu koşullarla devamına, kabul edilen 13.000 TL üzerinden %20 oranında icra inkar tazminat tutarı olan 2.600 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; adi ortaklık ilişkisinden kaynaklanan alacağa yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

İsticvap 6100 sayılı HMK'nun 169 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. İsticvap olunacak tarafın davet edilmesi ise HMK'nun 171. maddesinde '' (1) İsticvabına karar verilen kimseye bizzat davetiye gönderilir ve belirlenen gün ve saatte isticvap olunmak üzere hazır bulunması gerektiği belirtilir. Davetiyede, ayrıca, isticvap konusu vakıalar gösterilir; ilgili tarafın geçerli bir özrü olmaksızın gelmediği veya gelip de sorulara cevap vermediği takdirde, isticvap konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı ihtarı da yapılır.

(2) Çağrılan taraf özürsüz olarak gelmediği veya gelip de soruları cevapsız bıraktığı takdirde, mahkemece sorulan vakıalar ikrar edilmiş sayılır. '' şeklinde ifade edilmiştir.

(2) Çağrılan taraf özürsüz olarak gelmediği veya gelip de soruları cevapsız bıraktığı takdirde, mahkemece sorulan vakıalar ikrar edilmiş sayılır. '' şeklinde ifade edilmiştir.

Somut olaya gelince;mahkemece davalı tarafın isticvap davetiyesinde belirlenen sürede beyanda bulunmadığından sözleşmeyi kabul ettiği ve belirlenen sürede defter ibraz etmediğinden ibrazdan kaçınmış olduğu belirtilerek davanın kabulüne yönelik hüküm tesisi edilmiş ise de; mahkemece davalı tarafa çıkartılan isticvap davetiyesinin yukarıda ifade edilen isticvap edilecek tarafın davet edilmesinin düzenlendiği HMK'nun 171. maddesine uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle davalı tarafa HMK'nun 171. maddesine uygun şekilde isticvap davetiyesi tebliği neticesinde hasıl olacak sonuca göre inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8190, Karar No: 2013/9529, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8190 E.  ,  2013/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 11.02.2013 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 6521 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4044, Karar No: 2008/7793, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4044 E.  ,  2008/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... BELDESİ’nde bulunan doğusu ve batısı; hali, kuzeyi; 201 ve 204 parseller, güneyi; hali ve 271, 211 ve 220 parseller ile çerili 25000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 50 yıldan beri zilyedi olan kayınpederi ... 'ten 1982 yılında satın aldığını ve o tarihten itibaren ... sıfatıyla kullanıldığını iddia ederek adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel arazi kadastrosunda tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/05/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18899, Karar No: 2012/40467, Tarih: 10.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18899 E.  ,  2012/40467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/113425

MAHKEMESİ : Çamlıyayla Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

NUMARASI : 2009/31 (E) ve 2009/91 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamında bulunan Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2012 tarihli ve 2009/2330 sayılı cevabi yazısına göre, temyiz başvurusunun süresi içinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki ret düşüncesine katılınmamıştır.

Mağdur polis memurlarının, olay anında alkollü olan sanık hakkında sarhoşluk sebebiyle yasal işlem yapmak amacıyla sanığı, görevlerinin gereği doktor muayenesi için sağlık ocağına götürdükleri esnada, buna sinirlenen sanığın mağdurlara yönelik gerçekleştirdiği hakaretin, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek şikayetten vazgeçilmiş olması nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19150, Karar No: 2018/11837, Tarih: 28.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/19150 E.  ,  2018/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 29/10/1999-15/06/2013 tarihleri arasında makine ustası olarak çalıştığım, iş sözleşmesinin haksız olarak davalı tarafından sona erdirildiğini, son aylık ücretinin 1.700,00 TL olduğunu, işyerindeki mesainin 08.30-18.30 saatleri arasında olmasına karşın müvekkilinin çoğu zaman geç saatlere kadar çalıştırıldığını, Cumartesi günleri 08.30-16.00 saatleri arasındaki çalışma saatlerinin de bazen Cumartesi günleri borçlandırılarak hafta içi 2 saat fazladan çalıştırıldığını, dini bayramlarda iş olduğunda çağrıldığını, resmi bayramların tamamında çalıştırıldığım, son yıla ait 2 haftalık izin alacağının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin müvekkili tarafından sona erdirilmediğini, davacının işine devam etmediğini, ihtarname gönderilmesine rağmen işbaşı yapmadığını, bu nedenle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Yasasının 25/II-g maddesi gereğince sona erdirildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep etme hakkının bulunmadığını, hak ettiği tüm izinlerin kullandırıldığını, fazla mesai alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava kısmi dava olarak açılmış olup, davalının davacının ıslahına karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı definin gerekçesi de belirtilmeden değerlendirmeksizin hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş, davalının ıslaha karşı zamanaşımı def’ini değerlendiren ek rapor alarak sonuca gitmektir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2713, Karar No: 2016/1758, Tarih: 24.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2713 E.  ,  2016/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5296, Karar No: 2017/8143, Tarih: 23.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5296 E.  ,  2017/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 26.06.2013-20.01.2014 tarihleri arası zorunlu tarım sigortalılığının iptali,bu süreye ait prim borcu olarak tahsil edilen 1.816,46 TL primin iadesi ve davacının %44 maluliyeti nedeniyle 4842 sayılı Kanunla değişik 31.maddede yer alan esaslara göre 3.derece engelli olduğu 22.04.2014 tarihinden itibaren engellilik indiriminden faydalanarak müracaat tarihi olan 03.07.2014 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığınının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava,davacının 26.06.2013-20.01.2014 tarihleri arası zorunlu tarım sigortalılığının iptali,bu süreye ait prim borcu olarak tahsil edilen 1.816,46 TL primin iadesi ve davacının %44 maluliyeti nedeniyle 4842 sayılı Kanunla değişik 31.maddede yer alan esaslara göre 3.derece engelli olduğu 22.04.2014 tarihinden itibaren engellilik indiriminden faydalanarak müracaat tarihi olan 03.07.2014 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığınının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kurum işleminin iptaline, davacının 26.06.2013-20.01.2014 tarihleri arası 2926 sayılı kanun kapsamında tarım bağ kur sigortalılığının iptaline,yatırılan 1.816,46 TL prim ödemesinin davacıya iadesine,davacıya 03.07.2014 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.08.2014 tarihi itibariyle maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kurum işleminin iptaline, davacının 26.06.2013-20.01.2014 tarihleri arası 2926 sayılı kanun kapsamında tarım bağ kur sigortalılığının iptaline,yatırılan 1.816,46 TL prim ödemesinin davacıya iadesine,davacıya 03.07.2014 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.08.2014 tarihi itibariyle maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 25. maddesinde “malul sayılma” başlığı altında; “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.Kanun’un 26’ncı maddesi ile de ; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının; 25 inci maddeye göre malûl sayılması,en az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması, Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dâhil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur” denilmek suretiyle malullük aylığı bağlanma şartları düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın Geçici 10 maddesinin 2. fıkrası “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 60 ıncı maddesinin (C) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87 nci maddesine göre işlem yapılır.''

5510 sayılı Yasanın Geçici 10 maddesinin 2. fıkrası “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 60 ıncı maddesinin (C) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87 nci maddesine göre işlem yapılır.''

506 sayılı Yasanın 60/C-b maddesi “Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az on sekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, III. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4400 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından” yararlanacaklarını öngörülmektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). Fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Mahkemece ,davacıya talebi açıklattırılarak maluliyet aylığı mı yoksa sakatlık nedeniyle vergi indiriminden yararlanarak yaşlılık aylığı mı talep ettiğini belirlemek ve aylık koşullarını buna göre değerlendirerek gerekçe ile çelişki yaratmayacak şekilde hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.