muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5670, Karar No: 2018/14279, Tarih: 05.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/5670 E.  ,  2018/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ,66/2 ve 67/4 maddelerinde belirlenen suça sürüklenen çocuk ... için 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine, suça sürüklenen çocuk Mahzun Zurnacı için olağan zamanaşımı süresi olan 4 yıllık sürenin suç tarihinden iddianame tarihine, 6 Yıllık olağanüstü dava zaman aşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönler incelenmeyen hükümlerin 5320 saylı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/e ve CMK'nın 223/8. maddesi gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19497, Karar No: 2023/3092, Tarih: 05.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19497 E.  ,  2023/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/46 E., 2016/158 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 191 inci maddesinin

birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2014/304 Esas, 2014/542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 05.12.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içinde 27.07.2015 tarihinde işlediği "Hükümlü veya tutuklunun kaçması" suçundan Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.12.2015 tarihli ve 2015/782 Esas, 2015/920 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 09.03.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 09.03.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... İl Merkez Jandarma Komutanlığında görevli olan ...'nın Kışlanın içerisinde bulunan bağevi diye tabir edilen binanın depo olarak kullanan çatı bölümünden sesler gelmesi üzerine durumu nöbetçi komutanlığına bildirilerek görevlilerin söz konusu depoya gittikleri, burada kapının kilitli olduğunu görmeleri üzerine içerdekilere seslendikleri sonrasında da içeride yapılan kontrolde esrar kokusunun alındığı ayrıca yaklaşık 5 gr kıyılmamış kenevir otu ile 0,5 lt'lik pet şişeye metal boru sokulmak suretiyle yapılmış esrar içmeye yarayan düzeneğin bulunduğu yine sanıklardan ...'ın cebinde kağıda sarılmış vaziyette yaklaşık 2 gr ağırlığında esrarın tespit edildiği anlaşılmış, bunun üzerine 22.06.2013 tarihli tutanak tutulduğu yapılan yargılama sırasında ele geçen maddenin esrar maddesi olduğunun tespit edildiği, sanığın alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullanmak için orada bulunduğunu ikrar ettiği anlaşılmakla üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde satın alma kabul etme veya bulundurma suçunu işlediği sabit olduğundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davası üzerine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki, yasal düzenleme dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine sanığın denetim süresi içerisinde “ Hükümlü veya tutuklunun kaçması ” suçunu işlediği gerekçesi ile hükmün açıklanarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 191 inci madde hükümleri çerçevesinde verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olduğu, bu itibarla hükmün ancak; ihbara konu suçun "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu olması halinde açıklanabileceği gözetilmeksizin, “Hükümlü veya tutuklunun kaçması” suçundan verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3461, Karar No: 2012/9164, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3461 E.  ,  2012/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesine ekli krokide 48 no ile gösterilen alanın resmî belgelerde orman sayılan yerlerden olduğu savı ile kısmî ilân süresi içinde açtığı dava sonunda, dava edilen yerlerin ... köyü, 243 ada 1, 2, 3 ve 4 parseller ile tutanak düzenlenmeyen ve yol olarak bırakılan yerler olduğunun anlaşılması üzerine, mahkemece; yol olan yere ilişkin dava tefrik edilerek, başak esasa kaydedildikten sonra görevsizilik kararı verilmiştir. Mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu fen bilirkişi krokisinde (E) harfi ile gösterilen 229,22 m2 yerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kısmî ilânda tutanak düzenlenmeyen yerin tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 18/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7596, Karar No: 2015/12251, Tarih: 30.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7596 E.  ,  2015/12251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliğine göre ve müşteki ...'ın kovuşturma esnasında 28/02/2013 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildirmesine rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek ve katılanın temyizinin sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümle sınırlı olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme, yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15144, Karar No: 2018/9386, Tarih: 15.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/15144 E.  ,  2018/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydı İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 23.02.2017 gün ve 2017/995 Esas, 2017/2414 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 300,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 65,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 9,40 TL’nin karar düzeltme isteyen davalı ...'ten alınmasına, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15588, Karar No: 2014/10866, Tarih: 02.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15588 E.  ,  2014/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7596, Karar No: 2011/1381, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7596 E.  ,  2011/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle ödenen iş bedelinin iadesi için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-İcra takibinde toplam 10.770 USD alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek yabancı para faizi ile birlikte, tahsil tarihindeki kur üzerinden TL karşılığının tahsili talep edilmiş, İİK'nın 58/III. maddesindeki zorunluluk nedeniyle Türk Lirası karşılığı yazılmıştır. Davalının kısmi itirazı üzerine yapılan ödeme de mahsup edildikten sonra 8.585 USD üzerinden itirazın iptâli istemi ile eldeki dava açılmıştır. Alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının 8.585 USD miktarındaki takibe itirazında haklı olmadığı ve davacının ödenmeyen alacağının bu miktarda olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda takip ve dava yabancı para cinsi üzerinden açılıp yürütüldüğü ve Türk Lirası karşılığı harca esas olmak üzere gösterildiğinden davanın 8.585 USD alacak üzerinden kabulüne karar verilmesi yerine bu husus gözden kaçırılarak Türk Lirası üzerinden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesi doğru olmamıştır. Hüküm bu sebeple bozulmalıdır. Ne var ki, yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 1. bent ikinci satırında alacağın kelimesinden sonra gelen “10.646,40 TL'lik kısmına yapmış olduğu itirazın iptâli ile” rakam ve kelimelerinin karar metninden çıkartılarak yerine “8.585 USD'lik kısmına yapmış olduğu itirazın iptâli ile bu alacağa 02.07.2008 takip tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Yasanın 4/a maddesine göre yıllık %2,25 oranını aşmamak koşuluyla devlet bankalarınca Amerikan Doları cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödenen en yüksek faizi ile birlikte tahsili için” rakam, tarih ve kelimelerinin yazılmasına ve hükmün değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 494,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29747, Karar No: 2021/29554, Tarih: 20.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/29747 E.  ,  2021/29554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafisi

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının ilk hüküm tarihinden itibaren, bozma sonrası kurulan hüküm tarihinde gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanun'a aykırı, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafisinin temyiz istemleri bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. 66/2. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 20/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6432, Karar No: 2018/11200, Tarih: 07.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6432 E.  ,  2018/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, maliki olduğu ... Cad. No:... ön giriş Mecidiyeköy-... adresinde bulunan taşınmazda, davalının 15.09.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereği ... adı altında lokanta işletmekte olduğunu, kiralanan dükkanın sözleşmeye göre sadece kafeterya olarak kullanılacağı, herhangi bir surette tahrip ve tadil edilirse, ciheti ve taksimatı değiştirilirse kiraya verenin sözleşmeyi feshedilebileceği hususlarının kararlaştırıldığı halde kiralanan mecurun lokantaya çevrildiğini, masa ve sandalyelerin sokağa taşındığını, sokağa bakacak şekilde et döner satışları yapıldığını, kötü yemek kokularının apartman sakinlerini rahatsız ettiği gibi, binanın dışarıdan ucuz ve basit görünmesine sebebiyet verdiğini, öte yandan belediyenin de mecurda yıkım kararı aldığını, bu hususların açıkça akde aykırılık teşkil ettiğini, bu aykırılıkların giderilmesi İçin ... 52. Noterliği’nin 13.08.2014 tarih ve 05071 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalıya 30 gün süre verildiğini ancak aykırılığın bu sürede giderilmediğini, gayrimenkulün kiracı tarafından akde aykırı şekilde tadil edilmesi sebebiyle oluşan zarar ziyanın da kiracı tarafından giderilmesi gerektiğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesine, davalı kiracının kiralanana vermiş olduğu zarar ziyanın tespiti ile belirlenecek bu bedelin de davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu mecurda 20 yıldır kiracı olarak bulunduğunu, boş arsa olarak kiralanan taşınmaza yapılan tüm tadilat ve tamiratların sitenin izni dahilinde yapıldığını, davacının akde aykırılık iddiasının tamamen gerçek dışı ve hukuk dışı olduğunu, zira müvekkilinin işyerini 20 yıldır aynı mahiyette ve köfteci olarak, kafeterya tarzında işletmekte olduğunu, bu hususa tüm site sakinlerinin şahit olduklarını, işyerinde son sistem koku filtreleri kullanılmakta olduğunu, koku yapması ve rahatsızlık vermesinin mümkün olmadığını, kiralanana ilişkin belediye tarafından yıkım kararı verilmesinin akde aykırılık oluşturmadığını, aykırı yapılaşma iddialarının temeli ve hukuki dayanağının olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hükmün davacı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 10.05.2017 tarih, 2017/2356 Esas, 2017/6924 Karar sayılı ilamı ile, ".... Davanın süresinde açılıp açılmadığının tespiti için ihtarnamenin tebliğ tarihinin araştırılması gerekmekte olup ayrıca, sözleşmede kafeterya olarak kiraya verildiği belirtilen taşınmazın, mevcut bilirkişi raporunda lokanta olarak kullanıldığı tespit edildiğine göre, Mahkemece bu hususun akde aykırılık oluşturacağı hususu da değerlendirilmek suretiyle, iddia ve savunmalar doğrultusunda tarafların tüm delilleri araştırılarak bir karar verilmesi gerektiği...." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 316. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir.