muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13587, Karar No: 2013/3324, Tarih: 06.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13587 E.  ,  2013/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 3636 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, 6/7 payın davacı L.'a, 1/7 payın ise dava dışı C.'e ait iken, taşınmazın 4737 ve 4738 olmak üzere iki parsele ayrıldığı ve adı geçenlerin taşınmazlarda aynı oranda paydaş kılındıkları ve 4737 parselin paydaşı olan, gerek dava dışı C. ve gerekse davacı L.'ın vekili olan M. D. tarafından kendisine verilen talimat uyarınca ortaöğretim binası yapılmak koşulu ile Küçükçekmece Belediye Başkanlığına koşullu olarak bağış yoluyla devredildiği, ondan sonra başka parsellerle tevhit edilmek suretiyle 5334 sayılı parselin oluştuğu, tespit edilmektedir.Davacı L.'ın, eldeki davada imar baskısı uygulanarak, yaşlı ve cahil olmasından yararlanılıp kandırılarak taşınmazın elinden alındığını, kimseyi bağış için yetkilendirmediğini ve bağış koşulunun ise yerine getirilmediğini iddia ederek iptal-tescil istediği, buna karşılık yargılama aşamasında 4737 parsel sayılı taşınmaz kendisine bağışlanan davalı Belediyenin tevhitle oluşan 5334 parsel sayılı taşınmazı dava dışı İl Özel İdaresine bedelsiz olarak devrettiği ve Özel İdare adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 125.maddesi aynen '' davanın açılmasından sonra davalı taraf dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir. a)-isterse devreden tarafla olan davasından vazgeçerek dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder, bu takdirde davacı, davayı kazanırsa dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsil sorumlu olur ve isterse davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.'' hükmünü öngörmektedir. O halde mahkemece, yukarıda değinilen ve emredici nitelikte olan hüküm gözardı edilmek suretiyle taraf teşkiline ilişkin usulü işlemler tekemmül ettirilmeden, işin esası bakımından, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine mahal bulunmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,6.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9923, Karar No: 2015/7050, Tarih: 04.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9923 E.  ,  2015/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/122-2014/446

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve asli müdahil vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin iş makinesi satın aldığı, müvekkiline olan borcun bir kısım karşılığı için A... A...Bahçelievler Şubesinin 06.07.2012 keşide tarihli 63.000,00 TL bedelli, 06.09.2012 keşide tarihli 125.000,00 TL bedelli olmak üzere toplam 188.000,00 TL bedelli iki adet çek verildiğini, çekin ibraz olunduğunu, karşılıksız çıktığını, tahsili amacıyla takip başlatıldığını, takibin kesinleşmesine rağmen ödeme yapılmadığından bu kez takip yolunun değiştirildiğini, davalıya iflas yoluna ilişkin ödeme tebliğ edildiğini, ödeme yapılmadığı gibi borca da itiraz edilmediğini, İİK'nın 43 ile 154. maddeleri gereği davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında iş makinesi satışından kaynaklı akdi ilişki bulunduğunu, davacıya iki adet çek verildiğini, tarafların karşılıklı görüşmeler ve davacının da kabulü üzerine müvekkili şirketin de dahil olduğu O...Ortadoğu İnşaat ve Sanayi Ticaret A.Ş.-A.....iş ortaklığı tarafından Trabzon 1. Noterliği'nce düzenlenen 09.11.2012 tarihli 16743 yevmiye nolu temlikname ile DSİ 26. Bölge Müdürlüğü'nün ihale ederek ortaklık uhdesinde kalan D....Barajı ve HES Projesi Köy Yolları Yapımı İkmal İnşaatı işinde yapılacak 6. istihkaktan 100.00,00 TL, 8. istihkaktan 125.000,00 TL olmak üzere toplam 225.000,00 TL'nin davacıya temlik edildiğini, davalının borcunun kalmadığını, ikmal inşaatı sözleşmesinin geçerli olup çalışmaların devam ettiğini, davacıya alacağı karşılığında temlik verilip, temlikte usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiğinden açılan iflas davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil Yapı ve Kredi Bankası vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil Yapı ve Kredi Bankası vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; iş makinesi satışından dolayı davalının davacıya 4 adet çek verdiği, 225.000,00 TL bedelli 2 adet çek karşılığı yapılan temlikname gereği DSİ 26. Bölge Müdürlüğü'nce davacıya ödeme yapıldığı, takip tarihi itibari ile 188.000,00 TL bedelli 2 adet çek bedelinin ödenmediği, kambiyo senetlerine mahsus takip yoluyla icra takibi gerçekleştirildiği, takibin kesinleşmesine rağmen ödeme yapılmaması nedeniyle iflas yoluyla takibe dönüştürüldüğü, borca itiraz edilmediği, temliknameye istinaden yapılan ödemenin takibe konu çeklere karşılık yapılmadığı, takip tarihi itibari ile takibe konu çeklerden dolayı borcun ödenmediği anlaşıldığından davalıya depo emri çıkartılmasına rağmen, davalının verilen süre içerisinde de borcu ödemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve asli müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ve asli müdahil vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ve asli müdahil vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1409, Karar No: 2013/4124, Tarih: 03.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1409 E.  ,  2013/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/163454

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/03/2012, 2012/40 (E) ve 2012/62 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Niyazi hakkında mağdur Furkan'ı kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının usule, yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Mağdur Furkan'ın 01/11/1994 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK.nun 6/1-b maddesine göre çocuk olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin aynı Yasanın 82/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre; sanığın, toraksa ve batına nafiz olacak, göğüste hemotoraksa, diyafragmada harabiyete, dalağın cerrahi yoldan alınması (splenektomi) suretiyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesine ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde göğüs ve batın bölgelerinden mağdur Furkan'ı bıçakla yaraladığı olayda; kasten yaralamanın kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin

b-Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre; sanığın, toraksa ve batına nafiz olacak, göğüste hemotoraksa, diyafragmada harabiyete, dalağın cerrahi yoldan alınması (splenektomi) suretiyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesine ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde göğüs ve batın bölgelerinden mağdur Furkan'ı bıçakla yaraladığı olayda; kasten yaralamanın kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin

yitirilmesine neden olması ve bu suçun silahla işlenmesi halinde yaralama suçundan ceza verildiği takdirde öngörülen hapis cezasının sekiz yıldan az olamayacağı; bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren nedenlerin bulunması halinde ise bu cezanın üst sınırının on iki yıl on sekiz aya kadar ulaşabileceği (TCY.nın 86/1,86/3-e,87/2-b, 87/2-son); on iki yıl on sekiz ay hapis cezasının, kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırı olduğu, anılan sekiz yıl hapis cezasının bu cezanın yarısından (altı yıl dokuz aydan) fazla olduğu; kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu için öngörülen cezanın, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası olduğu (TCY.nın 35/2); anılan suçlar arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırmayı gerektirme hali) bulunduğu; uygulamada birliğin sağlanması için, bu dengenin korunması gerektiği, 35. maddenin uygulanmasında esas alınması gereken tek "ölçüt"ün "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" olduğu; 35.madde uyarınca cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde yargıca takdir hakkı tanınmış ise de, takdirde yanılgı bulunup bulunmadığını denetlemenin, uygulamada birliği sağlamakla görevli Yargıtay'a ait olduğu; "tehlike" sözcüğünün, büyük bir zarara ya da yok olmaya yol açabilecek bir durum ya da şey olarak, "zarar" sözcüğünün, bir şeyin, bir olayın yol açtığı kötü sonuç olarak, "hayati tehlike" kavramının, yaralama ile başlayan ve ölüme yol açabilen, tedavi ile düzelse bile kişiyi ölüme yaklaştırmış olan tablo olarak tanımlandığı konuları gözönünde tutularak somut olaya bakıldığında; 35. madde uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre, cezanın üst sınıra yaklaşılarak tayin edilmesi gerektiği halde, on üç yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 03/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2424, Karar No: 2015/2342, Tarih: 23.10.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2424 E.  ,  2015/2342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “şerhin terkini” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince istemin reddine dair verilen 28.07.2011 tarihli ve 2011/61 E-2011/186 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.11.2012 gün ve 2012/9092 E 2012/ 13086 K sayılı ilamı ile;

(..Dava, "kolay işlenir yumuşak tüf kaya" cinsi ile davacı ...'nin mülkiyetinde bulunan 429 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki "bu yer içerisindeki kiler Ali oğlu Esat Başer'e aittir" şerhinin terkini istemine ilişkindir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı ... vekili temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden ...’nin açtığı tapu kaydındaki şerhin terkini davası on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 23.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/15368, Karar No: 2021/18170, Tarih: 01.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15368 E.  ,  2021/18170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu’nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiğinin ve yapılan bu tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6121, Karar No: 2024/5968, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6121 E.  ,  2024/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/566 E., 2024/389 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/821 E., 2024/100 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 29.01.2024 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği gerekçesi ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, işlemden kaldırılan davada davalının yenileme hakkı gözetilmeksizin yokluğunda davanın feragat nedeniyle reddine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının davacı aleyhine İstanbul Anadolu 8. Aile Mahkemesinin 2024/232 Esas sayılı dosyasında zina sebebine dayalı boşanma davası ile bu davanın birleştirilmesi gerektiğini, davacının kötü niyetli olarak bu davadan feragat ettiğin İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davadan açıkça feragat ettiği, davasını geri almadığı, feragatin davalının muvafakatine ve kabulüne bağlı bulunmadığı, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık, işlemden kaldırılan davada feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 307 nci, 311 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.