muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15437, Karar No: 2021/19055, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15437 E.  ,  2021/19055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/10/2019 tarihli ve 2019/61070 soruşturma, 2019/50258 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/02/2020 tarihli ve 2020/469 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/04/2021 gün ve 18980-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 gün ve 2021/67061 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, şüpheli ...'in, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2019/44604 soruşturma numaralı dosyanın suça sürüklenen çocukları ..., ..., ... ve... tarafından hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu sonucunda ele geçirilen toplam ağırlığı yaklaşık 420 gram olan altını bozdurmak için suça sürüklenen çocuklardan kabul ettiği, bu hususta tutanağın tutulduğu, şüphelinin altını toplamda 75.000,00 TL civarı paraya bozdurduğu, böylelikle şüpheli ... tarafından suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçunun işlendiği iddia edilen somut olayda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, şüphelinin alınan ifadesinde ilgili tarihte işyerindeki kameranın çalışmadığını, söz konusu malların hırsızlık konusu olduğunu bilmediğini beyan ettiği, ayrıca suça sürüklenen çocukların da kuyumcunun bilmediğini iddia ettiği olayda şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair bilerek satın aldığına dair herhangi bir delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; somut olayda, suça sürüklenen çocuklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/353 esas sayılı dosyasında derdest bulunan kamu davasında, soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ... ...'nin 03/05/2019 tarihinde alınan ifadesinde, suça sürüklenen çocuk...'nin kendisine elinde bir miktar altın bulunduğunu, bunları satmak istediğini söylediğini ve kendisinden yardım istediğini, 419 gram altını alarak kuyumcu bir tanıdığının bulunduğunu belirterek ...'ın dükkanına götürdüğünü, altınları ...'a verdiğini, ...'ın o gün 4.000,00 Türk lirası, daha sonradan da 71.000,00 Türk lirasını kendisine verdiğini, ...'ın altınların akıbetini sormadığını, karşılığında ...'ın kendisine fatura vermediğini, kendisinin yaşını sormadığını, altını doğrudan kabul ettiğini beyan ettiği nazara alındığında, ayrıca suça sürüklenen çocuklar... ve ...'nin çalıştığı işyerinin sahibi ... vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz dilekçesinde suça konu yaklaşık 420 gram saf altının 22/04/2019 tarihindeki değerinin (yaklaşık 100.800,00 Türk lirası) altında bir miktar olduğunu belirttiği dikkate alındığında, kuyumcu şüpheli ...'in bedelinin altında suç eşyası olduğunu bilmeksizin 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuklardan saf altın satın almasının hayatın olağan akışına uymadığı, suça sürüklenen çocuk ...'in de ifadesinde şüphelinin altınların akıbetini sormadığını belirtmesi gözetildiğinde, şüphelinin eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği ve bu nedenle şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibarıyla itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Dosya kapsamına göre, şüpheli ...'in, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2019/44604 soruşturma numaralı dosyanın suça sürüklenen çocukları ... ..., ... ..., ... ve... ... tarafından hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu sonucunda ele geçirilen toplam ağırlığı yaklaşık 420 gram olan altını bozdurmak için suça sürüklenen çocuklardan kabul ettiği, bu hususta tutanağın tutulduğu, şüphelinin altını toplamda 75.000,00 TL civarı paraya bozdurduğu, böylelikle şüpheli ... tarafından suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçunun işlendiği iddia edilen somut olayda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, şüphelinin alınan ifadesinde ilgili tarihte iş yerindeki kameranın çalışmadığını, söz konusu malların hırsızlık konusu olduğunu bilmediğini beyan ettiği, ayrıca suça sürüklenen çocukların da kuyumcunun suça konu altının hırsızlık konusu olduğunu bilmediğini iddia ettiği olayda şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair bilerek satın aldığına dair herhangi bir delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; somut olayda, suça sürüklenen çocuklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/353 esas sayılı dosyasında derdest bulunan kamu davasında, soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ... ...'nin 03/05/2019 tarihinde alınan ifadesinde, suça sürüklenen çocuk...'nin kendisine elinde bir miktar altın bulunduğunu, bunları satmak istediğini söylediğini ve kendisinden yardım istediğini, 419 gram altını alarak kuyumcu bir tanıdığının bulunduğunu belirterek şüphelinin dükkanına götürdüğünü, altınları şüpheli ...'a verdiğini, ...'ın o gün 4.000,00 Türk lirası, daha sonradan da 71.000,00 Türk lirasını kendisine verdiğini, ...'ın altınların akıbetini sormadığını, karşılığında kendisine fatura vermediğini, kendisinin yaşını sormadığını, altını doğrudan kabul ettiğini söylemesi, ayrıca suça sürüklenen çocuklar... ve ...'nin çalıştığı iş yerinin sahibi ... vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz dilekçesinde suça konu yaklaşık 420 gram saf altının 22/04/2019 tarihindeki değerinin (yaklaşık 100.800,00 Türk lirası) altında bir miktar olduğunu belirttiği dikkate alındığında, kuyumcu şüpheli ...'in bedelinin altında suç eşyası olduğunu bilmeksizin 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuklardan saf altın satın almasının hayatın olağan akışına uymadığı, suça sürüklenen çocuk ...'in de ifadesinde şüphelinin altınların akıbetini sormadığını belirtmesi gözetildiğinde, şüphelinin eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği ve bu nedenle şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BAKIRKÖY) 4

...'in de ifadesinde şüphelinin altınların akıbetini sormadığını belirtmesi gözetildiğinde, şüphelinin eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği ve bu nedenle şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BAKIRKÖY) 4. Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 06/02/2020 tarih ve 2020/469 D.İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7840, Karar No: 2012/1140, Tarih: 01.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7840 E.  ,  2012/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/02/2010 tarih ve 2006/70-2010/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Arena adlı programın davacılardan ............,ın adına tescilli bir program olduğunu, “Duvara Karşı” adlı filmin başrol oyuncusu .........,’nin babası olan .............,’nin ilk kez ve sadece .........., ve Arena programına röportaj vermeyi kabul ettiğini, bu röportajın tüm yayın haklarının başka basın yayın kuruluşlarına verilmemesini şart koştuğunu, özel röportajın Kanal D Tv’de yayınlanmasının ardından davalılardan İhlas Haber Ajansı’nın izinsiz olarak bu özel söyleşiyi alarak diğer davalıya sattığını, davalının bu özel röportajı 08/03/2004 tarihinde RTL Televizyonunda yayınladığını, röportaj yapılan..........,’ye ...’ın verdiği sözün ortadan kaldırıldığını, ..........,’nin davacı ...’ı arayarak kendisine karşı yasal yollara başvuracağını bildirdiğini, böylece davacı ...’ın kişilik hakkının, ticari itibarının ve ününün tecavüze uğradığını ileri sürerek; davalılar tarafından alınan görüntüler nedeniyle prime time reklam bedelinin saniye süresiyle çarpılması sonucu 256.255,00 TL’nin FSEK’nin 68. maddesi gereğince 3 katının yayın tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, davacı ... için 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu haberin 500 euro karşılığında davacıdan satın alındığını, röportajın Kanal D Avrupa televizyonunda da yayınlandığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, yayının prime time’da olmadığını, davacının yayının satışından bu kadar gelir elde etmesinin mümkün bulunmadığını, davacıların bir kaybının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Television Gmbh vekili, Türk mahkemelerinin yetkili bulunmadığını, yayınlanan röportajın Almanya’da mukim İhlas Haber Gmbh’den temin edildiğini, Uğur Dündar'ın tazminat talebinin fikri ve sınai haklar mahkemesinin görevine girmediğini, Arena programının bir sanat eseri olmadığını, davacıların aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, Mehmet Kekilli’nin talebiyle kendisine 500 euro ödenerek tarafların birbirlerini ibra ettiğini, röportaj görüntülerinin Exclusiv adlı programda haber olarak yayınlandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davaya konu röportajın eser niteliğinde olmadığı, davacı DTV haber şirketinin Kanal D televizyonunun sahibi olarak Tv yayını üzerinde bağlantılı hak sahibi olduğu, davalıların bu bağlantılı hakkı ihlali nedeniyle sorumlu olduğu, toplam 68 saniyelik izinsiz alıntı ve yayın nedeniyle FSEK 68. maddesi gereğince üç kat hesabıyla davacı DTV Haber Şirketi lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği, davacı ...’ın eser sahibi olmadığı, bağlantılı hakkın sadece yayıncı kuruluşun kendi tv yayınları üzerinde söz konusu olduğu, bu sebeple davacı ...’ın maddi tazminat talebinin yerinde bulunmadığı, davacı ...’ın güvenilirliğinin zedelendiği iddiasının da yerinde olmadığı, alıntının tv yayınının logosu ve program adı kapatılarak yapılması sebebiyle rıza gösterilmediğinin aşikar olduğu, davacının manevi bir zararının oluşmadığı, izinsiz olarak kullanılan tv yayınının haber niteliğinde bulunmadığı, görüntülerin kaynak gösterilmeden ve amacın haklı kıldığı nisbet aşılarak kullanılmasının hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle; davacılardan DTV Haber ve Görsel Yayıncılık A.Ş. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, davalılarca gerçekleştirilen bağlantılı hakka tecavüz ve haksız rekabetin refine, müdahalenin önlenmesine FSEK 80 ve 68/1 maddeleri gereğince toplam 54.060,00 TL maddi tazminatın yayın tarihi olan 8 Mart 2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı ...Ş vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalı ...Ş vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.408,40 temyiz ilam harcının davalı ... Ajans A.Ş.'den alınmasına 01/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1937, Karar No: 2025/527, Tarih: 04.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1937 E.  ,  2025/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1763 Esas, 2023/1842 Karar

HÜKÜM : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/32 E. 2023/277 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Anayasa Mahkemesi kararlarının tebliği sonrası usulüne uygun olarak hazırladığı dilekçe ve eklerini cezaevi idaresi aracılığıyla Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne (AİHM) gönderilmek üzere Bünyan Cezaevi ... Şubesine teslim ettiğini, Bünyan ... Müdürlüğünün 16.03.2021 tarihli yazısında “gönderinin akıbeti hakkında varış merkezinin herhangi bir bilgi vermediğini, gönderinin kayıp gönderi olarak işlem gördüğünü, tazminat tutarının havale olarak gönderileceğini” belirttiğini, 08.01.2021 tarihi itibariyle müvekkilinin AİHM'ne hak düşürücü süre olan 6 aylık süresinin dolduğunu, müvekkilinin dilekçesi ve ekleri kaybedildiğinden başvuru hakkının engellendiğini, müvekkilinin başvuru dilekçesi ve eklerinin kaybıyla tüm taleplerini hiç yapmamış hale geldiğini, dilekçesi kaybolmamış olsaydı AİHM'in benzer durumda olan kişilere olduğu gibi hak ihlali kararı verip tazminata hükmedeceğini, bu tespitten sonra da iç hukukta tutuklu kaldığı süre boyunca uğradığı ve uğrayacağı maddi ve manevi zararlar için tazminat davası açabilecekken bu hakkını kaybettiğini ileri sürerek şimdilik 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Fransa Posta İdaresinden alınan cevapta gönderinin akıbetinin belirlenenemesi üzerine tazminat ödenmesini teminen müvekkilinin yetkilendirildiğini, 30 SDR tutarındaki tazminatın davacı tarafından kabul edilmediğini, dava konusu tazminat bedelinin müvekkilinden istenemeyeceğini, gönderinin içindekilerin ve değerinin bilinemeyeceğini, davacının gönderinin içerisinde bulunanları ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kayıtlı gönderinin ziya, hasar ve gecikmesinde davalının gerekli özeni göstermediğine dair herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, davacı gönderisinde değere ilişkin bir beyana yer verilmediği, gönderinin sigortalanmadığı, ikili anlaşmalar sebebiyle davalının davacıya karşı sorumluluğunun 30 SDR ile sınırlandırıldığı, paranın satın alma gücü, davalının kusuru, posta içeriğinin kayıt altına alınmayışı ve sigortalanmaması da dikkate alınarak hakkaniyet ilkeleri göz önünde bulundurulduğunda davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebi yönünden 705,363 TL'nin 31.12.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL'nin 31.12.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince davacının maddi tazminat talepleri yönünden yasal mevzuat doğrultusunda 30 SDR karşılığı olan 705,363 TL'ye hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, davacının kişisel haklarına yönelmiş bir saldırının varlığından söz edilemeyeceği, dolayısıyla manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 705,36 TL'nın 31.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait gönderinin postada kaybolması sonucu alıcısına teslim edilmemesinden kaynaklı maddi ve manevi zararların tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73. maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 04.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1850, Karar No: 2018/15964, Tarih: 19.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/1850 E.  ,  2018/15964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalılar tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ...... Bilge geldi ve karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, tarafların ortak mirasbırakanı adına kayıtlı 845 ada 85 parselde kayıtlı 1/A numaralı bağımsız bölüm, 816 ada 30 parselde 8 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin diğer hissedarların muvafakatı olmaksızın davalının kullanımında olduğunu ileri sürerek 8.2.2010 tarihinden itibaren hesaplanacak ecrimisil tutarından şimdilik 5000 TL'nin davalıdan tahsili ile miras hisseleri oranında davacılara ödenmesini istemiş, 27.8.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 43.179,17 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı taşınmazları kullanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur, davalının yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Mahkemece, davanın 8 ve 10 nolu bağımsız bölümler yönünden kabulü ile 8.2.2010-6.3.2013 dönemi için davacı ... için 24.085,03 TL, davacı ...... Yeşim için 12.042,57 TL, davacı ... için 12.042,57 TL olmak üzere toplam 48.170,17 TL'nin 5000 TL'sinin işgalin dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren bakiye kısmına 27.8.2010 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline, 1/A nolu bağımsız bölüme ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.