muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3897, Karar No: 2024/4868, Tarih: 16.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3897 E.  ,  2024/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil talepli davaya ilişkin yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Hazineye izafeten Kumru Mal Müdürlüğü temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Kumru ilçesi ... Köyünde bulunan, ilçe Özel İdaresince 1937 vergi kayıtlarında 70 tahrir numarasıyla Hazine adına kayıtlı tarlaların, kadastro uygulaması sonucu 186 ada 12 parsel olarak davalılar adına kayıt edildiğini ileri sürerek taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... duruşmada; açılan davayı kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu edilen arazinin toplam yüzölçümünün 14436,59 m² olduğu, davacının dilekçesinde bu arazinin 5.000 m² lik kısmının gerçekte hazine arazisi olduğu buna ilişkin tahrir kayıtlarının mevcut olduğunu ifade ettiği, hüküm vermeye yeterli bilirkişi raporları doğrultusunda, söz konusu arazinin 10312,30 m² yüzölçümündeki kısmının bakım ve imarlı bir fındık bahçesi mahiyetinde olduğu, susuz tarım yapılabilen bir arazi mahiyetinde olduğu, erozyon tehlikesinin bulunmadığı ve arazinin uzun yıllardan bu yana tarım arazisi olarak kullanıldığının anlaşıldığı, bu kısım dışında kalan 4124,29 m² yüzölçümündeki kısmın ise kestane, gürgen, dişbudak ve akasya gibi orman ağaçlarıyla kaplı, bozuk baltalık vasfında orman arazisi vasfında olduğu değerlendirilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilerek, Ordu ili Kumru ilçesi ... Köyü ... Mevkii 186 ada 12 parsel sayılı taşınmazın mevcut tapu kaydının iptaline, dosyada bulunan fen bilirkişisi ve orman bilirkişisi tarafından birlikte hazırlanan 20.11.2012 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilip kırmızı renkle boyanan 4124,29 m² yüzölçümündeki kısmının davacı Hazine adına, (B) harfiyle gösterilip yeşil renkle boyanan 10312,30 m² yüzölçümündeki kısmının davalıların hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi, alınan bilirkişi raporlarının eksik olduğu, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, tanığa ayrıntılı olarak dava konusu taşınmazın sınırları, komşu parselleri sorulmadığı, eski tarihli tapu kaydına ilişkin olarak tedavüllü tapu kayıtlarının istenmediği ve bu husustada eksik inceleme yapıldığı beyanla hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik olmasından kaynaklı olarak davanın ret edilen kısmına itiraz ettiği, bu kısmın bozularak davanın tümüyle kabul edilmesini talep etmiştir.

C.Değerlendirme:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15075, Karar No: 2024/8271, Tarih: 03.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15075 E.  ,  2024/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2774 E., 2022/78 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin hükümlerinin kaldırılarak; yağma suçundan beraat, kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Bozma

I.Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, “sanığın eylemlerinin ... olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca, katılan vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

II.Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin "beraate" yönelik, Katılan vekilinin temyiz isteminin, "sanığın eylemlerinin ... olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... ... ...'ın katılan ...'ın oğlu olduğu, ... ... ...' ın ...'in evine gelerek kapıyı çaldığı, ...'in açmadığı, ... ...'in kapıyı yumruklaması üzerine ...'in kapıyı açtığı, kapıyı açar açmaz ... ...'in elindeki balta ile babası ...'in kafasına vurduğu, ...'in ... ...'in elindeki baltayı almaya çalıştığı, bu nedenle aralarında boğuşma yaşandığı, boğuşma sırasında ... ...'in ...'i merdivenlerden aşağı ittirdiği ve baltayı alarak uzaklaştığı olayda;

Bursa Şehir Hastanesi Beyin Cerrahi Polikliniğinin 13.11.2020 tarih ve 2 rapor nolu adli kati raporunun tetkikinde; şahsın yapılan muayenesinde; skalp kesisi ileri derecede kanama ile sonuçlanmış olup kanama durdurulmasa idi hayati tehlikeye neden olabileceği, olay anında hayati tehlike geçirdiği, sağ parietal yaklaşık 10 cm.lik sütüre skalp kesisi olduğu kayıtlıdır şeklinde raporlandığı görülmekle, Adli Tıp Kurumu'nun 2021/4867 sayılı 09.04.2021 tarihli tek hekim raporunun sonuç kısmında yaralamasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile GİDERİLEMEYECEK nitelikte olduğunu yazılı olması karşısında katılan hakkında verilen adli raporların çelişkili olup, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine sevk edilerek, yaralanmasının niteliği hususunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ve 87. maddelerinde belirtilen tüm ölçütleri, kapsayacak şekilde kesin raporu aldırıldıktan ve sanığın hüküm verildiği celse de hüküm okunduktan sonra mağdura yönelik "senin ananı sinkaf edeceğim, seni bu ... öldüreceğim oğlum" şekilde sözler söylediği de tutanağa geçirtilerek suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora itibar edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15096, Karar No: 2023/627, Tarih: 14.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15096 E.  ,  2023/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/251 Esas, 2022/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/251 Esas, 2022/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/673 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan kısmen re'sen de istinafa tabi hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, şüpheden sanığın yararlanacağına, mağdur ve tanıkların soyut beyanları dışında delil olmadığına, mağdur ve tanıkların soyut beyanlarına göre verildiğine, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığa hem cinsel amaçla bir kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, hem de cinsel istismar suçundan ceza verilmesinin mükerrer cezalandırılmasına sebebiyet verdiğine, suç oluşturan fiilin ağırlığı ile cezaların orantılı olmadığına, şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, mahkemece takdir edilen ve uygulanan suç ve ceza miktarının hatalı olduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, eylemin organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu olduğuna, üst sınırdan ceza verilmemesinin hatalı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, delilere ve re'sen tespit edilen delilere rağmen mahkemece beraat kararı verilmesinin eksik inceleme ve yanlış değerlendirme neticesinde verildiğine, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun suç tarihi olan 29.05.2021 günü saat 11.00 sıralarında köylerindeki büyük köprü olarak adlandırılan yere arkadaşları olan ..., ... ve kuzenleri olan ... ve ... ile birlikte yüzmeye ve balık tutmaya gittiği, gittikleri yerde aynı köyde oturan sanığın da bulunduğu ve sanığın mağduru yanına çağırdığı, mağdurun gitmek istememesi üzerine sanığın mağduru kolundan tutarak çalılıkların içerisine doğru götürdüğü, burada sanığın mağduru kucağına aldığı ve mağdurun pantolonunu indirdiği, mağdurun sadece kilodu ile kaldığı, sanığın da cinsel organını çıkartarak 1-2 dakika boyunca mağdurun beline sürtmek sureti ile bedensel temas içerecek şekilde cinsel istismarda bulunduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanık anlatımları, mağdur hakkında aldırılan adli muayene raporu dosyada delil olarak mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdur beyanları ve katılan baba ile olay yerinde mağdurla birlikte bulunan tanıklar ..., ... ve kuzenleri olan ... ve ...'in anlatımlarının birbirleri ve mağdur beyanları ile uyumlu olması, sanığın sürtme şeklindeki eyleminin nitelikli cinsel istismar boyutuna ulaşmadığının anlaşılması, sanığın mağduru kolundan tutup çekerek ve bulunduğu yerden çalılık alana götürmesi ile çalılık alandaki cinsel eyleminin ayrı ayrı suçları oluşturmasından dolayı mükerrer cezalandırmaya sebebiyet vermemesi, cezaların alt sınırdan verilmesi nedeni ile cezaların orantılı olmadığı savunmasının yerinde olmaması, sanığın işlediği çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının şikayete tabi bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdur hakkındaki Bingöl Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 01.06.2021 tarihli raporu, mahkemece alt sınırdan ceza verilme gerekçesi, dosya kapsamında sanık hakkında verilmiş herhangi bir beraat kararının bulunmaması ve Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olması ve bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmaması ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle mahkeme hükmünde hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/673 Esas, 2022/578 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9671, Karar No: 2014/14443, Tarih: 18.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9671 E.  ,  2014/14443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/175-2013/591

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Yusuf tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Yusuf tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, mirasbırakan N. M.’in maliki olduğu ..ada . parseldeki daireler ile .. ada .. parseldeki .. nolu bağımsız bölümü davalıların bizzat kullanmak ve bir kısım yerleri de kiraya vermek suretiyle murisin 2000 yılında ölümünden itibaren tasarruf ettiklerini, paylarının ödenmesini istedikleri halde kira gelirinden yıllardır kendilerine bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek son 5 yıl için 9/16 paylarına isabet eden 20.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile tahsili isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Davalılar, dava konusu taşınmazları davacıların rızası dahilinde kullandıklarını, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, istenen ecrimisilin fahiş bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların taraflar arasında paylı mülkiyet üzere olduğu, davalılar tarafından kullanılan taşınmazlardan kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiği, tanık beyanlarına göre kira bedellerini davalı Ahmet’in aldığı ve yargılama sırasında anılan davalının öldüğü, bilirkişi raporu ile belirlenen davalılar hissesine düşen ecrimisilden davalı Ahmet’ten miras payı olarak intikal edecek değerden davalı Yusuf’un sorumlu olacağı, davalı Yusuf hakkında açılan davanın ise kira bedeli almadığından reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan N.M.’in 04.12.1999 tarihinde ölümü ile çekişme konusu 2857 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile ..ada .. parsel sayılı taşınmazlarda davacılar ve davalı Yusuf’un 2000 yılından itibaren intikal suretiyle paydaş oldukları, dava dışı Kadir Ilgaz’ın da her iki taşınmazda payının bulunduğu, davalı Ahmet’in ise aynı şekilde paydaş iken her iki taşınmazdaki payını dava tarihinden önce 14.11.2008 tarihinde dava dışı paydaş Kadir’e bağış suretiyle temlik ettiği, daha sonra davalı Ahmet’in yargılama sırasında 31.08.2012 tarihinde ölümü ile çocukları olan davacılar ile davalı Yusuf mirasçı kaldıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)