muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15289, Karar No: 2012/33920, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15289 E.  ,  2012/33920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus takip de borçlular vekili; takibin kesinleşmesinden önce 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı T.T.K.'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir. 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesine göre; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar."

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak yolda yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak

kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesiyle 6762 Sayılı T.K'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde altı ay olan zamanaşımı süresi 03.02.2012 tarihinden itibaren üç yıla çıkartılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişiklikle getirilen üç yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için altı aylık zamanaşımı şüresinin takibe konulan çek yönünden 03.02.2012 tarihi itibarı ile dolmamış olması gerekir.Belirtilen tarihten önce zamanaşımı süresi dolmuş ise bunun canlındırılması ve sürenin üç yıla çıkartılması kazanılmış hakları ortadan kaldıracağından hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, 14.05.2009 keşide tarihli çeke dayalı olarak 03.09.2009 tarihinde kambiyo takibine başlanmış, borçlular için çıkarılan ödeme emri davetiyeleri 14.09.2009 tarihinde bilatebliğ iade edilmiş,01.10.2009-01.11.2010 tarihleri arasında dosya işlemsiz bırakılmış, altı aylık zamanaşımı süresi dolmuş ve kazanılmış hak oluşmuştur. 03.02.2012 tarihinde TTK.'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle zamanaşımı süresinin üç yıla çıkarılması gerçekleşmiş olan zamanaşımını ve dolayısı ile kazanılmış hakkı ortadan kaldırmaz. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi isabetsizdir

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması ve icra dosyasındaki alacağı davalı Şekerbank A.Ş.'den temlik alan ve şikayet hakkında davaya cevap veren ,,, ...Yönetimi A.Ş. yerine temlik eden Şekerbak A.Ş.'nin davalı olarak gösterilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3124, Karar No: 2009/6248, Tarih: 17.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3124 E.  ,  2009/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasındaki fide üretimi sözleşmesinden kaynaklanan menfi tesbit ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi’ne verdiği 16.09.2005 tarihli dilekçesinde, davalı ile fide üretimi sözleşmesi yaptıklarını, çek keşide edildiğini, fidelerin hastalıklı yetiştirilip teslim edildiğini, tarlada kuruduğunu, üreticilerin ve davacının zarara uğradığını belirterek menfi tesbit ve tazminat isteminde bulunmuş, mahkeme 24.11.2005 tarihinde, Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğunu kabul ederek, yetkisizlik kararı vermiş, bu karar, davacı vekiline, 12.12.2005; davalı vekiline 16.12.2005 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili, kesinleşen yetkisizlik kararı üzerine, 24.01.2006 tarihinde, Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi’ne dilekçe sunmuş, dosyanın Antalya Mahkemesi’ne gönderilmesini istemiştir.

Yetkisizlik kararı, temyiz edilmeden 31.12.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Yetkisizlik kararını veren mahkeme, dosyanın yetkili mahkemesine gönderilmesine karar vermekle yetinir. Re’sen dava dosyasını yetkili mahkemeye göndermez. HUMK’nın 193. maddesi uyarınca dava dosyasının yetkili ve görevli mahkemeye gönderilebilmesi ve bu mahkemede davaya devam edilebilmesi için, yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içerisinde, davacının mahkemeye başvurarak tebligat yaptırması gerekir.

HUMK’nın 193. maddesinde bahsi geçen 10 günlük süre hak düşürücü niteliktedir. Mahkemenin kendiliğinden gözetmesi gerekir. Dava konusu olayda, yetkisizlik kararı 31.12.2005 tarihinde kesinleştiği halde, 10 günlük süre geçtikten sonra 24.01.2006 tarihinde, davacı vekili tarafından Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi’ne dilekçe verilerek gönderme isteğinde bulunulmuştur. 10 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra verilen dilekçe üzerine, yetkili mahkemede sürdürülen dava yetkisiz mahkemede açılan davanın devamı sayılamaz.

HUMK’nın 193/son maddesi uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3913, Karar No: 2012/28170, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3913 E.  ,  2012/28170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi esnasında dayanağı kanun maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infaz yetkisinin kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde tahliyeden sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "tahliyeden sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2705, Karar No: 2023/6351, Tarih: 01.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2705 E.  ,  2023/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/780 Esas, 2022/44Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/175 E., 2020/70 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "..." ibareli ve 2018/81598 sayılı marka tescil başvurularının, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2013/80903 ve 2018/76082 sayılı "..." ibareli markalar nedeni ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca 29/1 ve 43/1 sınıfta yer alan mal ve hizmetler yönünden kısmen reddine karar verildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın da nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini oysa başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK'nın 2019-M-1790 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2018/81598 sayılı başvurunun reddedildiği 43 üncü sınıftaki “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri." ile 29 uncu sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri.” mallarının redde mesnet alınan 2013/80903 ve 2018/76082 numaralı markaların kapsamındaki mal/hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu ancak markalar arasında karıştırılma ihtimalini ayrıca irdelemeye gerek kalmayacak derecede aynılık veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ilişkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru markası ile redde mesnet alınan markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, "..." ibaresinin markalarda esas unsur olarak yer aldığını, başvurudaki "THE" ibaresinin İngilizce de yaygın kullanımı olan bir ön ek olduğunu, anılan ibarenin dava konusu başvuruya ayırt edicilik katmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, buna göre dava konusu 2018/81598 sayılı başvuru ile redde mesnet 2013/80903 ve 2018/76082 sayılı markalar arasında belirtilen anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, başvuruya, anılan madde kapsamında yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1198, Karar No: 2015/5013, Tarih: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1198 E.  ,  2015/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada .../... Asliye Hukuk ve ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik ve görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için .../....Asliye Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, davacının yapmış olduğu ev işleri nedeniyle, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacağı istemine ilişkindir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından, davanın, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu kapsamında kalan bir dava olduğu, ...14/11/2002 gün ve 520 sayılı kararı ile de, iş davaları bakımından yargı çevresi olarak ...ili dahilindeki müstakil İş Mahkemelerinin ... sınırları içinde bulunan merkez ilçesi ve diğer ilçeleri kapsamı içine aldığı, bir başka anlatımla, ... yargı çevresi içinde vukuu bulan iş uyuşmazlıklarının ve iş davalarının 23/11/2002 tarihinden itibaren ...müstakil iş mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik ve görevsizlik kararı verilmiştir

... İş Mahkemesi tarafından ise, 4857 sayılı İş Kanununun 1/e maddesinde ev hizmetlerini yerine getiren kimselerin İş Kanunu hükümlerine tâbi olamayacağı açıkça belirtilmiş olduğu ve ev işlerinde çalışan, temizlik, aşçılık gibi işleri gören kişiler hakkında İş Kanunu değil Borçlar Kanunu hükümleri uygulandığı gerekçesiyle yetkisizlik ve görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, “Ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümlerinin uygulanmayacağı, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yerinin iş mahkemeleri olduğu, ev hizmetlerinde aşçı, uşak ve temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren arasındaki uyuşmazlıklarda, Borçlar Kanununun hizmet aktine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olayda, davacının, davalının evinde haftanın 5 günü temizlik, yemek, bulaşık, çamaşır ve ütü gibi ev işlerinde çalıştığını ileri sürerek tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istediği anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında hizmet akdi niteliğinde bulunduğu ve İş Kanununun 4/e maddesine göre, ev hizmetlerinde çalışanların İş Kanunu anlamında işçi sayılamayacakları anlaşılmakla, genel mahkemelerin görevine giren uyuşmazlığın, .../... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince, .../... Asliye Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14827, Karar No: 2019/5019, Tarih: 19.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14827 E.  ,  2019/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ...... köyünde 1992 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin; işe başlama, bitirme, çalışma (dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin), sonuçlandırma tutanaklarının ve sonuçların askı ilanına dair askı ilan tutanakları ile orjinalinden çekilmiş onaylı renkli orman harita örneğinin,

2- Dava zilyetlik nedenine dayalı tapusuz taşınmazın tescili istemi hakkında olup, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşulları yönünden hükmün denetlenebilmesi bakımından; dava konusu taşınmazı gösteren dava tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından üretilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek; memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın, hava fotoğrafında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

3- 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi şartları bakımından hükmün denetlenebilmesi için, çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına konu edilip edilmediği, nazım veya uygulamalı imar planları kapsamında kalıp kalmadığı ve imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği ilgili belediyeden sorulmalı, imar planı, ada dağıtım cetveli ve haritası getirtilmeli, çekişmeli yer için imar parselleri oluşturulmuş ve tapuya kayıt edilmişse, bu parsellerin tapu kayıtları, ilgili imar planları ve haritalarının bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/09/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.