muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15999, Karar No: 2015/25841, Tarih: 27.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/15999 E.  ,  2015/25841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, suç delillerini bildirmeme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi hakkında, dosyada katılma kararı verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve aynı kanunun 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bidaha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suç tarihinde orman muhafaza memurlarının orman içerisinde kontrol yaptıkları, sanıklar ..., ... ve ...'ın pat pat diye tabir edilen araç içerisinde odun taşıdıkları, orman muhafaza memurlarının durmaları için ikaz ettikleri, sanıkların durmayarak üzeri odunla yüklü aracın yanından geçerken ... plakalı hizmet aracına sol taraftan sürterek çizdikleri ve sol arka park lambasını kırdıkları, orman muhafaza memurlarının sanıklara kendilerini takip etmelerini isteyerek jandarmaya haber verdikleri, sanıkların yolun dar olduğunu dönemeyeceklerini az ileriden dönüp geleceklerini söyleyerek olay yerinden kaçtıkları, bu sırada köy muhtarı olan diğer sanık ...'ın jandarma ve orman muhafaza memurlarını oyalayarak sanıkların kaçmasını kolaylaştırdığı, sanık ...'ın ifadesinde sanıkları tanımadığı söylediği, böylece kamu malına zarar verme ve suç delillerini bildirmeme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, katılan beyanı ve tanık beyanları karşısında tüm dosya kapsamına göre sanıkların kaçmak isterken orman muhafaza memurlarının aracına çarptıkları, ancak bu eylemi kasten işlemedikleri, olsa olsa bilinçli taksirle işledikleri, ancak mala zarar verme suçlarının kasten işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilerek; diğer sanık ...'ın ise tanık beyanlarına göre sanıkların kaçmasını kolaylaştıracak yada delilleri bildirmeme gibi bir eyleminin olmadığı anlaşılmakla beraat yönünde mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10502, Karar No: 2022/3281, Tarih: 19.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10502 E.  ,  2022/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen davanın kısmen kabulüne dair hükmün Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince onanması üzerine taraflarca süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmakla dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Bingöl ili, Solhan ilçesi, Asmakaya köyünde bulunan 176 ada 54 nolu parselin kadastro çalışmaları sırasında yanlışlıkla Hazine adına tespit gördüğünü ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile 20.919 m2 kısmın müvekkili ..., 13241,47 m2'lik kısmının ise diğer müvekkili ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, dava konusu taşınmazla ilgili davacı tarafça zilyetliğin malik sıfatıyla geçirilmesi koşulunun sağlandığı, ekonomik amaca uygun olan zilyetlik ve eklemeli zilyetliğe ilişkin olarak tespit bilirkişisinin beyanlarından dava konusu taşınmazların bilirkişi raporlarında belirtilen miktardaki alanları davacıların kullandığı, kullanımın nizasız ve fasılasız olarak 20 yıldan fazla sürdüğü, bu nedenle A ve B harfi ile gösterilen yerlere ilişkin davanın kabulüne, dava edilen diğer kısmın taşlık olduğu, bu alanda herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığı, üzerinde bulunan taşların toplanmadığı ve temizlenmediği anlaşıldığından kadastro bilirkişisinin raporunda A1 olarak gösterilen yerin ekonomik amaca uygun zilyetlik şartını taşımadığından davanın reddine karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 16.02.2015 tarihli ve 2014/13106 E., 2015/1253 K. sayılı kararıyla... “ dava konusu taşınmazın hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarında stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması” hususlarına değinilerek bozulmuş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile, A ile gösterilen bölüm yönünden davanın kabulüne,14/11/2016 havale tarihli fen raporunda A1 harfi ile gösterilen 443,76 m2'lik kısım yönünden, (B) harfi ile gösterilen 4.515,34 m2'lik kısım yönünden ve (C) harfi ile gösterilen 3.396,87 m2'lik kısım yönünden yönünden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

V. YARGITAY KARARI

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 30/11/2020 tarihli ve 2017/3059 Esas - 2020/5918 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Yargıtay kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri:

2.1. Davalı Hazine temsilcisi karar düzeltme dilekçesinde özetle, eksik inceleme ile verilen Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, mahalli bilirkişi beyanlarında bu yerlerin müvekkilleri tarafından çok uzun süreden beri kullanıldığı tereddütsüz bir şekilde dile getirilmiş olup, daha fazla hava fotoğrafının olmaması ve hava fotoğraflarının kalitesizliği davacı tarafa atfedilecek bir kusur olmayıp ziraat bilirkişisi, davaya konu yerin ham toprak olmayışı, fiziki ve jeolojik yapısı itibari ile davacılara ait yerlerin devamı niteliğinde olması, mahalli bilirkişi raporları birlikte incelendiğinde bu halin müvekkili aleyhine de değerlendirilemeyeceği, aksi halde hava fotoğrafı olan yerdeki kişilerin davasını ispatlayacağı, olmayan yerlerdeki kişilerin davasını ispatlayamayacağı gibi eşitlik ilkesine ve doğal olarak adil yargılanma hakkının ihlaline neden olacağını öne sürerek, onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir." hükmünü içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Çekişmeli 176 ada 54 parsel sayılı taşınmaz hali arazi vasfıyla senetsizden Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

3.3.2. Davacı taraf kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak taşınmaz bölümlerinin adlarına tescilini talep etmiştir.

3.3.3. (A) ile gösterilen bölüm yönünden, karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin reddine,

3.3.2. Davacı taraf kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak taşınmaz bölümlerinin adlarına tescilini talep etmiştir.

3.3.3. (A) ile gösterilen bölüm yönünden, karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin reddine,

3.3.4. (B) ile gösterilen bölüm yönünden karar düzeltme talebinin kabulüyle, (B) ile gösterilen bölüme ilişkin ziraat kurul raporunda taşınmazın ot biçmek suretiyle uzun yıllardır kullanıldığı, kullanıma elverişli 2. sınıf sulu tarım arazisi olduğu ve uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığının tespit edildiği, aynı yere ilişkin harita ve jeodezi bilirkişi raporunda ise, 1982, 1984 ve 2002 tarihli hava fotoğraflarına göre hiçbir kullanımın olmadığı rapor edilmiş olup, bilirkişi raporları arasında çelişki oluşmuştur.

3.3.5. Hal böyle olunca bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

VII. SONUÇ:

Davalı Hazine temsilcisinin karar düzeltme isteminin (IV/3.3.3.) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile maddi hataya dayalı olarak verilen Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 30/11/2020 tarihli ve 2017/3059 Esas - 2020/5918 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, hükmün yukarıda (IV/3.3.4.) numaralı bentte açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 19/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16540, Karar No: 2018/10739, Tarih: 15.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16540 E.  ,  2018/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Temyiz incelemesine esas olmak üzere; Sosyal Güvenlik Kurumundan davaya konu kaza sebebi ile davacılara ödeme yapılıp yapılmadığı, ödemenin niteliği ve ödemenin zarar sorumlusuna rücu imkanı veren bir ödeme ise, davacılara yapılan ödemenin peşin sermaye değerinin ilgili yerden getirilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12672, Karar No: 2011/14114, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/12672 E.  ,  2011/14114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ıslah suretiyle ikinci kademede öne sürülen istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davalı yüklenici davaya yanıt vermemiş, arsa sahibi olan davalılar eserin tamamlanmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, 11 sayılı parsel üzerinde yapılan ve kat irtifakı kurulan binadaki 2.kat 5 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davalılar arasında düzenlenen 20.04.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yüklenicinin diğer davalıların maliki olduğu arsa üzerine bir bina yapımı işini yüklendiği görülmektedir. Sözleşmenin 3.maddesinde bağımsız bölümlerin paylaşımının nasıl yapılacağı düzenlenmiş, yapıdaki 1.katın doğusunda, 2.katın batısındaki 2 bağımsız bölümün arsa sahiplerine, diğer 4 bağımsız bölümün yükleniciye ait olacağı, 4.maddede yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin tapusunun nasıl devredileceği hükme

bağlanmıştır. Buna göre, zemin kat tabliye betonu atıldıktan sonra 1 daire, kaba inşaat bitiminde 1 daire, sıva bitip çatı kapanınca ve kör kasa takıldığında 1 daire, inşaat bitiminde ise 1 dairenin yükleniciye devredileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede üzerinde durulması gereken diğer bir hüküm de, süre ile ilgili 4.maddedir. Burada, inşaatın projesinin belediyece tasdikinden itibaren 15 aylık zaman diliminde teslim edileceği, turizm mevsiminin bu süreye dahil olmadığı, ayrıca yapımcının kusuru olmadan ortaya çıkan gecikmelerden yüklenicinin sorumlu olmayacağı belirtilmiştir.

Yerinde yapılan keşfe göre, inşaatın getirildiği fiziki seviye %82.76’dır.

Yerinde yapılan keşfe göre, inşaatın getirildiği fiziki seviye %82.76’dır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin edimi, yapımını üstlendiği bir eseri sözleşmeye, fen ve amacına uygun meydana getirmek, bunu ifa olarak sözleşmenin diğer tarafı arsa sahiplerine sunmaktır. Hiç kuşkusuz, eser bir bütündür ve yukarıda belirtilen şekilde meydana getirilmeden, eserin arsa sahiplerine tesliminden söz edilemez. Kısaca belirtmek gerekirse, %82.76 fiziki seviyeye getirilen eser sözleşmesine, fen ve amacına uygun meydana getirilmiş bir eser değildir. Bu seviyedeki eser sebebiyle Borçlar Kanununun 364.maddesi gereğince, ancak eserin teslimiyle istenebilecek eser bedeli (somut olayda bağımsız bölümlere karşılık gelen arsa payı) ne yüklenici tarafından, ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi (davacı) tarafından istenebilir.

Ne var ki, davalılar arasındaki sözleşmede yükleniciye isabet edecek bağımsız bölümler tapusunun kademeli olarak verileceği kararlaştırılmıştır. Bu tür devir şekli, bina yapım işi önemli oranda sermayeyi gerektirdiğinden yükleniciye finans kolaylığı sağlar. Uygulamada, yap-satcılık denilen bu modelle yüklenici belirli bir seviyeye getirdiği inşaatta bağımsız bölüm satarak inşaatın kalan bölümlerini tamamlamaktadır. Hiç kuşkusuz yanlar arasında paylaşım şekli nasıl kararlaştırılmışsa, bu konuda çıkan uyuşmazlığın sözleşmenin ilgili hükümlerine bakarak giderilmesi gerekir. Bunun için sözleşmedeki öncelikli edim sırası izlenmeli, bir taraftan hangisinin öncelikli edim borcunda temerrüdü olup olmadığı hususu üzerinde durulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu husus üzerinde hiç durulmamıştır. Şöyle ki;

Yukarıda da değinildiği gibi, 20.04.2004 tarihli sözleşmenin 4.maddesinde belirtildiği üzere inşaat süresi 15 ay olup, bu süreye turizm mevsimi süresi dahil değildir. Diğer taraftan, aynı madde hükmüne göre yüklenicinin kusuru olmaksızın ortaya çıkacak gecikmeden de arsa sahipleri sorumludur. Bundan dolayı, işin yüklenici tarafından sözleşmede kararlaştırılan akışına uygun sürdürülüp sürdürülmediğinin tespiti önem kazanmaktadır. Zira, kademeli ferağ hükmünden yüklenici ancak kendi edimlerini sözleşmeye uygun yerine getirmiş, temerrüde düşmemişse yararlanabilir (BK m.81).

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, gerek duyulursa yeniden keşif yapılarak ve bilirkişi incelemesine başvurularak yüklenicinin 20.04.2004 tarihli sözleşme uyarınca işi olağan seyrinde yürütüp yürütmediğini, özellikle yöredeki inşaat süresine dahil edilmeyen turizm mevsimi ve belediyenin işlemi sebebiyle idare mahkemesinde açılan dava sebebiyle geçen süreler de gözetilerek tespit etmek, yüklenici işi olağan seyrinde yürütmüş ve bu şekilde kademeli ferağ hükmünden yararlanmaya hak kazanmışsa davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi halde yani edimler süre bakımından sözleşmeye uygun yerine getirilmemişse, başka bir deyişle yüklenici öncelikli borcunu ifada temerrüde düşmüşse mevcut temerrüt sebebiyle ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi karşı edim isteyemeyeceğinden (BK m.81) davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10985, Karar No: 2021/5868, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/10985 E.  ,  2021/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1371, Karar No: 2011/3226, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1371 E.  ,  2011/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .....Plastik San ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... Kağıt Plas.Gıda Temizlik Taş.Paz.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 10.12.2009 gün ve 509-684 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22.11.2010 gün ve 2519-13075 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 2.70.-TL harç ve takdiren 185.00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19399, Karar No: 2014/536, Tarih: 17.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19399 E.  ,  2014/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

Tarihi :22/03/2013

Numarası :2011/1408-2013/209

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde plazma kesim operatörü olarak çalıştığını, işveren tarafından 2009 yılı Ocak Şubat ve Mart aylarına ait ücret alacaklarını ödenmemesi nedeniyle iş akdini 12.12.2011 tarihinde haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile ücret ve bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen, duruşmaya katılmamış cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davacının ücret alacağı ödenmemesi nedeniyle 6 iş günü içinde iş akdinin feshedilmediğinin bu nedenle haklı fesih sebebinin kalmadığından bahisle kıdem tazminatı talebinin reddine, ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanununun 26 ncı maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe neden olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda, işçinin maddî çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe neden olan olayda işçinin maddî bir menfaati olmuşsa, altı işgününe riayet etmek koşuluyla olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin işverenin haklı fesih imkânı vardır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.