muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10168, Karar No: 2022/7149, Tarih: 19.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10168 E.  ,  2022/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili ve davalı gerçek kişiler vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, ... ili ... ilçesi ... Köyü 147 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman olduğunu ve bu taşınmazın kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını belirterek, bu taşınmazla ilgili 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 3302 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan orman kadastro çalışmalarının iptaline, özel orman statüsü verildiği anlaşılan taşınmazın tamamı devlet ormanı niteliğine haiz olduğundan davalı adına mevcut olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın tapu kaydı üzerinde üçüncü kişi ya da kurumlar lehine varsa mevcut şerhlerin terkinine karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır.

Kadastro Mahkemesince, çekişmeli 147 ada 26 parsel nolu taşınmaza ilişkin olarak açılan tapu iptali, tescil ve müdahalenin önlenmesi davası yönünden görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle nedeniyle görevsizlik kararı verilerek, bu dava yönünden dava dosyası Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, kadastro mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davacının açtığı orman kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Köyü 147 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca taşınmazın tamamının özel orman sayılmasına ilişkin orman kadastrosunun ve 2/B madde uygulamasının iptali ile taşınmazın tamamının orman sınırları içine alınmasına karar verildiği, kararın Yargıtayca onanarak 08.01.2018 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 147 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile eylemli orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının men'i müdahale talebinin reddine, taşınmaza ait tapu kaydı üzerindeki 3. kişiler ve kurumlar lehine olan takyidatların kaldırılmasına karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili ve davalı gerçek kişiler vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19785, Karar No: 2014/11341, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19785 E.  ,  2014/11341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılmasın suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5960, Karar No: 2016/9166, Tarih: 07.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/5960 E.  ,  2016/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.03.2014 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme olmaz ise tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 23.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan eski hale getirme ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... adresinde bulunan taşınmazın maliki olduklarını, bu taşınmazın içerisinde müvekkilinin yaşadığı iki katlı evin ve bahçesinin bulunduğunu, davalı idarece yapılmakta olan Kız Teknik ve Meslek Lisesinin temel kazma ve alan açma çalışmaları sırasında gerekli önlemlerin alınmaması üzerine toprağın kayması sonucu taşınmazda kaymalar ve üzerine kurulu iki katlı binanın çoğu yerinde çatlaklar, kırılmalar meydana geldiğini ve evi kullanılamaz hale getirdiğini belirterek taşınmazda bulunan iki katlı evin ve ev dışında kalan bahçedeki ağaçların eski hale getirilmesini, bunun mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, uyuşmazlığın idari yargının görev alanında olduğunu, İl Özel İdaresi ile beraber ihaleyi yüklenen ... ortak girişimine yöneltilmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri ve idari yargı yetkisi açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı açılan tam yargı davaları ve idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan anlaşmazlıklara ilişkin davalar olarak gösterilmiştir.

Bu bağlamda, davacılar vekilinin komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi veya tazminat istemine ilişkin davası adli yargıda görülerek çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklardandır. Mahkemece uyuşmazlığın esastan karara bağlanması gerekirken, idari yargının görevli olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9482, Karar No: 2012/11459, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/9482 E.  ,  2012/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davacı ..., kullanım kadastrosu sonucu Hazine adına tescil edilen taşınmaz üzerinde adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine "İş bu taşınmaz bahçe olarak 2007 yılından beri ...'ten olma ...'in fiili kullanımındadır." şeklinde şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden tarafa kararın tebliğ edildiği 22.8.2012 tarihi ile temyiz tarihi olan 7.9.2012 tarihleri arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.6.1990 tarih 1989/3 Esas ve 1990/4 sayılı kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi gereğince temyiz inceleme isteminin süre yönünden REDDİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1497, Karar No: 2014/17347, Tarih: 09.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1497 E.  ,  2014/17347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/195074

Mahkemesi : Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2013

Numarası : 2009/41 - 2013/251

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10/09/1976 gün A-143 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilip, Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 11/06/1991 gün 1829 sayılı kararı ile tescilinin devamına karar verilen, .. İli, . Mahallesi, ..Sokak, 313 ada 9 ve 26 parseller üzerindeki Veli Paşa Hanı'nda izinsiz olarak yürütülen market işletmesi sebebiyle, hanın özgün yapısına zarar verilip, inşai ve fiziki müdahalelerde bulunulduğundan bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak; dosya kapsamında mevcut inşaat mühendislerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 12/03/2013 tarihli raporda, suça konu yapının zemin katının doğu ve kuzey cephelerinde değişik amaçlarla kullanılmakta olan birbirine bitişik dükkanlar olduğu, dükkanların kapılarının büyük çoğunlukla demir doğrama, tavanların suntalem asma tavan, zemin döşemelerinin seramik kaplama yapılarak özelliklerinin bozulduğu, girişi zemin kattan ve fotoselli bir kapıdan sağlanan süpermarketin avlusunun üzerinin 6 adet çelik profilden oluşturulmuş kolonlar üzerine teşkil edilmiş çelik çatıyla kapatılıp, üzerinin alimünyum oluklu saç levhalarla örtüldüğü, sebze ve balık reyonları da mevcut olan marketin tüm tavanlarının taş yünü asma tavanla, zeminlerinin granitle kaplandığı, fotoğraflarda görülen sundurmaların duvarlarının kaldırıldığı, zemin katın tüm orjinalliğini kaybettiği, üst kata çıkış merdivenlerinin, üst katın yükünü taşıyan tüm direklerin suntalem malzemelerle kapatıldığı, yapının batı yönünden bitişine sonradan betonarme tek katlı bir eklenti yapılarak marketin büyütüldüğü, buradan kapı açılarak otoparka bağlantı sağlandığı, ahşap korkuluklu merdivenle çıkılan revaklar ve odaların otel bölümüyle birlikte orjinalliğini koruduğu, zeminleri beton, kapı, pencere ve tavanları ahşap kaplama, duvarları sıvalı ancak bakımsız bir durumda olan bu kısımların marketin deposu şeklinde kullanıldığı, revakların zemininin taş kaplama olduğu, her ne kadar tadilat yapılmış olsa da yapılan tadilatların ana yapılara statik

yönden zarar vermediği belirtilmiş ve bu rapor hükme esas alınarak sanıkların beraatlerine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; aynı rapordaki tespitler incelendiğinde, suça konu yapı üzerinden izin alınmadan inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla birlikte, mahkeme tarafından öncelikle, keşifte görevlendirilen inşaat mühendislerinden oluşan bilirkişi heyetinden, her bir müdahale ile ilgili olarak, suça konu yapıda kullanılan malzemelerin eskiliği, renkteki solmalar ve yıpranma durumu dikkate alınarak; yapılış tarihleri tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanıp, tespit edilen suç tarihinde market yönetiminden kimin sorumlu olduğu hususu tespit edilip, dava konusu uygulamaları, zamanaşımı süresi içerisinde gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususu da belirlenerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/828, Karar No: 2015/929, Tarih: 27.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/828 E.  ,  2015/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin hakkında beraat hükmü kurulan sanık ... ’a ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda atılı hırsızlık suçlamasını kabul etmemesi, suça konu telefonu ezilmiş olarak sokakta bulduğu yönündeki savunması, ayrıca yüklenen hırsızlık suçundan mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş ya da hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturup oluşturmayacağı husus tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8350, Karar No: 2017/11552, Tarih: 12.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/8350 E.  ,  2017/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile katılma yolu ile davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının eşi ...'in 03/05/2013 tarihinde ... plakalı motosiklet içinde yolcu konumunda iken ... plakalı araçla çarpışması sonucunda vefat ettiğini,... plakalı aracın kaza tarihi itibariyle geçerli sigorta poliçesi bulunmadığını, bu nedenle davalı ... Hesabının yükümlü olduğunu belirterek fazlaya ait hakkı saklı tutularak 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigortanın limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 49.140,10 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın ...'e ihbar edilmesini talep etmiş, yetki itirazında bulunmuş, müteveffanın müterafik kusurlu olduğunu belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 3.000,00 TL'nin dava tarihi olan 07/05/2014 tarihinden itibaren 46.140,10 TL'nin ıslah tarihi olan 22/01/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... hesabından alınarak davacıya verilmesine,

karar verilmiş, hüküm davalı vekili ile katılma yolu ile de davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 51. maddesinde (818 sayılı BK 43. md); hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; "Tazminatın tenkisi" başlıklı 52. maddesinde (818 sayılı BK 44. md)ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmıştır.

Müterafik kusur; aynı şartlar altındaki makul, dürüst ve ortalama bir kişinin, kendi menfaati icabı, zarara uğramamak için kaçınacağı veya kaçınması gereken bir davranış tarzını ifade etmektedir. (..., .... Borçlar Hukuku Genel Hükümler. Y. 2015. S. 582) Zararın doğumu ya da artmasına yol açan fiil, zarar görenin davranışlarından ileri gelmişse müterafik (ortak) kusurdan söz edilir. (..., ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler. Y. 2012, s.418)

Müterafik kusur; aynı şartlar altındaki makul, dürüst ve ortalama bir kişinin, kendi menfaati icabı, zarara uğramamak için kaçınacağı veya kaçınması gereken bir davranış tarzını ifade etmektedir. (..., .... Borçlar Hukuku Genel Hükümler. Y. 2015. S. 582) Zararın doğumu ya da artmasına yol açan fiil, zarar görenin davranışlarından ileri gelmişse müterafik (ortak) kusurdan söz edilir. (..., ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler. Y. 2012, s.418)

Buna göre, müterafik kusur indirimi için zarar görenin, zararı önleyici ya da azaltıcı tedbirleri almamasında kusurlu olması aranmaktadır.

Somut olayda;Isparta Devlet Hastanesinin 15.05.2013 tarihli Adli Raporunda, müteveffa ...'in kafatası kırıkları,beyin zarları arası kanama,beyin dokusu zedelenmesi nedenleri ile yaşamsal tehlikesi olduğu belirtilmiş, dosyada alınan 28.10.2014 tarihli ATK raporunda ise müteveffanın kask takmadığının anlaşıldığı bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, muris ...'in kasksız olarak motorsiklete binmesi davranışının zararı artırıcı bir etken olup olmadığı konusunda müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının araştırılması ve müterafik kusurunun bulunduğunun saptanması halinde hesaplanan tazminat tutarından Dairemizin yerleşik uygulaması gereğince %20 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı olduğu şekilde ve eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14. maddesi gereğince ihdas edilen ... Yönetmeliği'nin 15. maddesi gereğince rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte ihbar edildiği tarihte Hesabın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Davalı ...'nın sigorta bedelini ödeme yükümlülüğü gerekli belgelerle birlikte ...'na başvuru yapıldığı tarihte, böyle bir başvuru olmadığı takdirde ise dava tarihinde doğmaktadır.

Bu itibarla davalı sigorta şirketi yönünden tüm tazminat miktarı yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken, yazılı olduğu üzere dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 12.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/301, Karar No: 2016/2934, Tarih: 24.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/301 E.  ,  2016/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Beraat (üç kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3860, Karar No: 2017/14516, Tarih: 23.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/3860 E.  ,  2017/14516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik

bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun gece 01.30 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İddianamede sanık lehine TCK'nın 145. maddesinin uygulanması istendiği halde, uygulanmaması nedeniyle ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi

mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.