muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2253, Karar No: 2012/4365, Tarih: 27.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2253 E.  ,  2012/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararını iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ... dışındaki davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 21.06.2002 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında gündemin beşinci maddesi ile yüklenicinin kesin hakedişinden dolayı alacağının ödenmesi için üyelerden yüksek miktarda ek ödeme talep edildiğini, bu kararın alınmasında kanunun aradığı 3/4 çoğunluğun sağlanmadığını, ayrıca üyelerin dar gelirli vatandaşlar olması sebebiyle alınan kararın iyiniyet kurallarına ve kooperatifçilik ruhuna aykırı olduğunu, üçüncü maddesi ile hem yönetim ve denetim kurulu üyelerinin raporlarının müzakeresinin, hem de bilançonun onayının yapıldığını, bilançonun ayrı bir maddede oylanması gerektiğini, denetim kurulu üyelerinden ikisi olmadan okunan denetim raporunun geçerli olmadığını, dördüncü maddesinde yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrasının gerçekleştiğini, her iki maddenin oylamasına da yönetim kurulu üyelerinin birinci derece akrabalarının katılarak olumlu oy kullandıklarını, yönetim hakkında ceza davası varken bilançonun oylanmasının ve ibralarının kanuna ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, sekizinci madde ile yönetime üyelerden aidat borcunun icra yolu ile tahsil yetkisi verildiğini, yönetimin sadece aidat borcunu ödemeyen üyeleri uygun ihtarlar neticesinde ihraç yetkisinin bulunduğunu ileri sürerek, yasa ve anasözleşmeye aykırı ilgili maddelerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 21.06.2002 tarihli genel kurulda alınan kararların Kooperatifler Kanunu ve kooperatif anasözleşmesine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi asıl ve ek raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 1163 sayılı Koperatifler Kanunu'nun 53. maddesine göre davacıların beşinci ve sekizinci maddeler yönünden müzakare sırasında muhalefet şerhlerini tutanağa geçirtmedikleri, bu sebeple bu maddeler yönünden dava açma haklarının bulunmadığı, üçüncü maddede, bilonço ile yönetim ve denetim kurulu raporlarının genel kurulda ayrı ayrı okunarak ayrı ayrı oylandığı, bunların aynı maddede müzakere edilip genel kurulun oyuna sunulmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, karar nisabının sağlandığı, bilanço ve raporların gerçeği yansıttığı, dördüncü madde bakımından geçersiz oyların çıkarılması halinde bile karar nisabının sağlanacağı, bu sebeple davacıların iptal gerekçesi yaptıkları hususların iptale konu üçüncü ve dördüncü maddeler açısından sonuca etkili olmadığı; kanun, anasözleme ve iyiniyet kurallarına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,... dışındaki davacılar vekili temyiz etmiştir

Kararı,... dışındaki davacılar vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ... dışındaki davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... dışındaki davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17070, Karar No: 2017/20773, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/17070 E.  ,  2017/20773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu, kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28558, Karar No: 2016/1814, Tarih: 28.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/28558 E.  ,  2016/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hak ettiği bazı işçilik alacaklarının ödenmediği belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini husumet itirazında bulunduklarını ayrıca işçilik alacaklarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, iş bu karar Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak fazla mesai alacağı talebinin kabulüne, sair hususlar kesinleşmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22/02/2012 gün ve 2012/13-747-84, 10/10/2012 gün ve 2012/9-851-705 sayılı kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı HMK. 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, "...sair hususlar kesinleşmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca infazda tereddüt yaratacak şekilde verilen bozma kararı sonrası ortadan kalkmış olan Mahkeme kararına atıfla harç ve avukatlık ücreti hakkında hüküm kurulması, yine yargılama masrafları hakkında hüküm kurulmamaması da isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/72, Karar No: 2024/4826, Tarih: 22.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/72 E.  ,  2024/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/654 E., 2023/811 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak bir yıldan az denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında tehdit suçunda, ertelemede denetim süresini belirleyen parağrafta yer alan "3 ay ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine 1 yıl " ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5762, Karar No: 2016/4108, Tarih: 06.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5762 E.  ,  2016/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 43, 62/1, 52, 51 maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 20.820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın ....Ltd. Şti' nin ortakları oldukları ve sanığın aynı zamanda şirket müdürü olarak görev yaptığı, sanığın şirket adına 20/07/2006 tarihinde ....ı'ndan almış olduğu 48.000 TL krediyi şirket faaliyetlerinde kullanmadığı, ayrıca sanığın şirketin .... A.Ş.'den alacağı olduğu paraları kendi şirketine yönlendirdiği, yine şirket adına ....'ten tahsil ettiği parayı şirketin hesaplarına geçirmediği soruşturma safhasında alınan bilirkişi raporuna göre sanığın şirket müdürü ve ortağı sıfatıyla yapmış olduğu işlemler sonucunda toplam 224.042,83 TL'yi şirket üzerinden kendi adına kullandığı anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5438, Karar No: 2009/6262, Tarih: 21.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/5438 E.  ,  2009/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu 129 ada 6 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan kanaldan sonraki taşınmazların parsel numaraları belirlenerek, belirlenen parsellerin onaylı tutanak örnekleri ve varsa dayanağı tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-128 ada 1 sayılı parselin onaylı tutanak örneği ve varsa dayanağı tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3)Toprak tevzi çalışmalarında dava konusu taşınmaza uygulanan 1937 tarih ve 6 tahrir sayılı vergi kaydının İl Özel İdare Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 21.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5897, Karar No: 2019/6802, Tarih: 01.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5897 E.  ,  2019/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/91-2018/229

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne dair, karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün ve 1948/10 Esas, 1944/3 Karar sayılı kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmadığından ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı, 06.05.2016 tarihli kararında bozmadan sonra ıslah yapılması halinde davanın tamamen değiştirilmesi imkânı ortaya çıkacağı ve bunun da kargaşalara, bitmeyen davalara neden olacağı, bozma kararı sonrasında ıslah yapılamayacağı ve 04.02.1948 tarihli 1948/10 Esas, 1944/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtildiğinden bozma sonrasında davacı Kurum tarafından ıslahla talep arttırılmış ise de, bozma sonrasında ıslahın mümkün olmadığı hususu dikkate alınarak davanın tam kabul niteliğinin gözetilmesi ile yargılama giderlerinin de tam kabul kararına göre belirlenmesi gereğinin dikkate alınması gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün tamamen silinmesi ile yerine;

1-Davanın kabulü ile 3.882,32 TL kurumun peşin değerli gelir alacağının 16.08.2011 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gerekli 265,20 TL nispi harcın davalı tarafından bozma öncesi 3743 sıra nolu sayman mutemedi ile yatırılan 290,40 TL harçtan mahsubu ile 25,20 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davalıya iadesine,

3-AAÜT uyarınca hesap ve takdir edilen 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 1.894,10 TL yargılama masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Taraflarca yatırılan gider avansının artan kısmının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine” hükmünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.