muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11025, Karar No: 2023/11654, Tarih: 22.11.2023

2.Davalı şirket yetkilisi İsmail Cansoy 04.07.2014 tarihli oturumdaki beyanında davacının 11 ay çalıştığını iddia ettiğini ancak işyerinin sürekli olmadığını, davacının çalıştığı günlerin sigortasını yaptırdığını, davacının ... Gıda ve Barsu da çalıştığını, davanın reddini talep ettiğini, işyerini 2013 yılı Haziran ayından beri kızı ile birlikte çalıştırdığını, şu an başka işçinin olmadığını, para teklif edenlerin kendileri olduğunu beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.07.2014 tarihli ve 2013/288-2014/296 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı Kurum vekili ile davalı işveren temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 19.01.2015 tarihli ve 2014/23867-2015/651 K. sayılı ilamında; eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece 02.07.2021 tarihli ve 2015/96-2021/182 sayılı kararla; davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 01.06.2022 tarihli ve 2022/4966-2022/8323 K. sayılı ilamında; "... davalı işverenin bulunduğu yörede balık av yasağının hangi dönemler uygulandığı ve ne kadar süre ile uygulandığı belirlenmeli, işyerinin 20.07.2011 tarihinde kapsama girdiği hususu da gözetilip davalı işverenin dava konusu döneme ilişkin vergi dairesinden muhtasar beyannameleri sorularak, davalı şirketin sürekli mi, yoksa, mevsimlik mi çalıştığı araştırılmalı; aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ile bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler re'sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işyerinde hem sürekli, hem de mevsimlik işlerin yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde, gerekirse davacının davasını somutlaştırması adına hangi bölümde çalıştığı, ne tür işler yaptığı net olarak belirlenmeli; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, davacı tarafça iddia edilen çalışmalara ilişkin Kurum tespitleri (müfettiş ve yoklama memuru raporları, mahalli denetim tutanakları v.s) sorularak getirtilmeli; toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre, çalışma iddiası ispatlandığı takdirde, işin mevsimlik olduğu ve/veya davacının mevsimlik işlerde çalıştığı anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenerek, davaya konu talep hakkında bir karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, toplanan deliller kapsamında çalışmanın mevsimlik olduğu değerlendirilerek, "Davanın kısmen kabulü ile,

1-)Davacının davalı şirkete ait 1024220032 sicil nolu işyerinde 01.12.2008- 05.07.2013 tarihleri arasında:01.12.2008-31.12.2008 döneminde 1 ay,

01.01.2009-31.12.2009 döneminde (15 Mart-15 Haziran dönemi hariç) 9 ay,

01.01.2020-31.12.2010 döneminde (15 Mart-15 Haziran dönemi hariç) 9 ay,

01.01.2011-31.12.2011döneminde (15 Mart-15 Haziran dönemi hariç) 9 ay,

01.01.2012-31.12.2012 döneminde ( 15 Mart-15 Haziran dönemi hariç) 9 ay ve

01.01.2013-05.07.2013 döneminde (15 Mart-15 Haziran dönemi hariç) 3 ay 5 gün olmak üzere toplam 40 ay 5 gün hizmet aktine bağlı mevsimlik olarak çalıştığının tespitine,

2-)Davacının davalı şirkette mevsimlik olarak çalışmış olmasından dolayı davacının 15.03.2009-15.06.2009, 15.03.2010-15.06.2010, 15.03.2011-15.06.2011, 15.03.2012-15.06.2012 ve 15.03.2013-15.06.2013 dönemlerine ilişkin talebin reddine," dair hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası yapılan araştırmalar nezdinde, her yıl 15 Mart-15 Haziran dönemleri arasında av yasağı olduğu belirlenerek mevsimlik çalışma gözetilmek kaydıyla davanın kısmen kabulüne karar verildiği ne var ki araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmıştır.

2.Öncelikle aynı işverene karşı açılmış Eğirdir Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 13.12.2022 tarih ve 2022/262-2022/390 sayılı dava dosyası ile 04.07.2014 tarih 2013/289-2014/297 sayılı dava dosyası ikmal edilip o dosyalardaki delillerin de irdelenmesi gerekmektedir. Diğer taraftan iş yeri kapasite raporunun yıllık 200 gün üzerinden çalışmaya göre hazırlandığı ve iş yeri kapasitesinin çok büyük olmadığı dosya kapsamına göre belirgin olup, mahkemece yıllık 200 gün üzerinden hesaplama yapılan kapasite raporu ile av yasağı dönemi karşılaştırması yapılarak, kapasite raporunun hangi dönemleri esas aldığı araştırılarak av yasağı dönemi ile mukayese edilmeli, farklılığın neden kaynaklandığı araştırılmalı, açılan dava dosyaları ile varsa açılmış başka dava dosyaları bulunup bulunmadığı davalı Kurumdan sorularak varlığı halinde ilgili dava dosyaları da ikmal edilmek suretiyle elde edilecek deliller nazarında bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8374, Karar No: 2018/10949, Tarih: 20.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8374 E.  ,  2018/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik gerçekleştirdiği iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmüne tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesine göre belirlenen cezanın aynı Kanun’un 119/1-c ile artırılması sonucu belirlenen 1 yıl ibaresi çıkarılarak yerine 12 ay yazılması ve hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yönelik tüm kısımların çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı İptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanması" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

ll)Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan, kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

ll)Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan, kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK’nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim tâkdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin beyanına göre 40,00 TL değerindeki 15 kilogram hurda kabloyu çalması karşısında: sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince yapılan bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ya sirayetine, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1643, Karar No: 2019/11372, Tarih: 19.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/1643 E.  ,  2019/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Hizmetleri A.Ş. vekili avukat ... ile ... Eğitim Araştırma Hastanesine izafeten ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/07/2015 tarih ve 2014/523-2015/252 sayılı hükmün Dairemizin 15/01/2018 tarih ve 2015/31413-2018/11 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 380,00 (üçyüzseksen) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7654, Karar No: 2017/3470, Tarih: 11.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/7654 E.  ,  2017/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kenevir ekme

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etmek

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın evinde bulundurduğu 9 adet 9 mm. çapındaki tabanca mermisi hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 4. fıkrası yerine, vahim kabul edilerek 1. fıkrasının uygulanmış olması,

2- Sanığın, son savunmasında lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik isteğinin TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

B- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, son savunmasında lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik isteğinin TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

11/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12884, Karar No: 2021/6681, Tarih: 15.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/12884 E.  ,  2021/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanunun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanunun 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında temyiz davasına konu olan (aynı) suçtan açılan başka kamu davalarında, Van 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2014/32 E. 2014/685 K. sayılı ve Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2013/921 E. 2014/958 K. sayılı “mahkumiyet” hükümleri verildiğinin tespit edilmesi karşısında;

Yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak, sanık hakkında aynı suçtan açılmış başkaca ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle bu dosyalar arasında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması ve ulaşılacak sonuca göre yargılama süreçlerinin akıbeti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu,

3-Sanığın sevk ve idaresi altında bulunan otomobil cinsideki araçta, arama emrine istinaden yapılan aramada, 800 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Taşıma kapasitesine göre kaçak eşyanın, miktar ve hacim bakımından aracın ağırlıklı bölümünü oluşturduğu gibi aracın bilinen değeri ile suça konu sigaraların değeri mukayese edildiğinde aracın müsadere edilmesinin hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurmayacağının anlaşılması, sanık suça konu aracı emaneten aldığını beyan etmiş ise de Uyap ortamında yapılan araştırmada, sanığın mahkumiyetine karar verilen Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/32 E. ve 2014/685 K. ve 12.11.2014 tarihli sigara kaçakçılığı suçunda aynı aracın kullanılmış olması, bahsi geçen dava dosyasında, malen sorumlunun aracın gerçek sahibinin sanık ... olduğunu beyan etmesi karşısında fiilen sanığa ait aracın müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6197, Karar No: 2024/3397, Tarih: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/6197 E.  ,  2024/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2378 E., 2022/198 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerine onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/797 Esas, 2021/485 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) (c) (h) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/2378 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulü ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanan hak yoksunluklarının kaldırılarak hükümlerin düzeltilerek başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri

1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında delil olmadığı halde mahkûmiyet kararı verilerek "Şüpheden Sanık Yararlanır" ilkesinin ihlal edildiğine,

2.Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3.Atılı yağma suçunun silahla işlendiğine dair delil olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri

1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında delil olmadığı halde mahkûmiyet kararı verilerek "Şüpheden Sanık Yararlanır" ilkesinin ihlal edildiğine,

2.Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3.Atılı yağma suçunun silahla işlendiğine dair delil olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdurun, tanıklar M.T ve Y.Ç. ile 20.05.2019 tarihinde saat 22.10 sıralarında buluştuğu sırada, suça sürüklenen çocukların mağdurun yanına gelerek sigara istedikleri, mağdurun sigara kullanmadığını söylemesi üzerine mağdura hitaben suça sürüklenen çocuk ...'ın, "biz Akkonak çocuğuyuz, nasıl sigara vermezsin, a..koydumun, anasını sinkaf ettiğimin çocuğu, öldüreyim mi lan seni burda" dediği ve belinden çıkardığı bıçağı mağdura salladığı, sol kol pazı ve sol bacak baldır kısmından mağduru bıçakla yaraladığı, tişörtünden tutup yere yatırdığı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in mağduru tekmelediği, içerisinde parası, banka kartları ve kimlikleri bulunan cüzdanının yere düştüğü, suça sürüklenen çocuklardan birinin cüzdanı yerden alarak olay yerinden kaçtıkları olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Mağdurun Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair doktor raporu dosya içerisindedir.

3.Mağdurun cüzdanı, 70,00 TL parası, askerlik kimlik kartı, Finansbank ve Vakıfbank kartı ve doktor raporu eksik olarak parkta bulunarak mağdura soruşturma aşamasında teslim edilmiştir.

4.Mağdurun t-shirtünün yırtıldığına dair fotoğraflar dosya arasındadır.

5.Mağdur ve tanıklar suça sürüklenen çocuk ...'ı mağduru bıçaklayan şahıs olarak teşhis etmişlerdir.

6. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... mağdura vurmadıklarını iddia etseler de mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarında şahısların hep birlikte saldırdıklarını söylemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1."Şüpheden Sanık Yararlanır" İlkesinin İhlal Edildiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdur ile suça sürüklenen çocukların önceden birbirlerini tanımadıkları aralarında husumet olmadığı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... kavgaya karışmadıklarını iddia etseler de, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarında suça sürüklenen çocukların birlikte kendisini darp ettiklerini söylediği, tanıkların suça sürüklenen çocukları teşhis ettikleri, mağdurun cüzdanının içinde kartları ve parası eksik olarak parkta bulunması karşısında öne sürülen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yağma Suçunun Silahla İşlendiğine Dair Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Mağdurun doktor raporunda kesi bulunduğunun belirtilmesi karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.