muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10434, Karar No: 2015/31097, Tarih: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10434 E.  ,  2015/31097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/394450

MAHKEMESİ : Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/328 (E) ve 2013/619 (K)

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık Ç.. Ç..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık Ç.. Ç..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/965, Karar No: 2018/4658, Tarih: 26.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/965 E.  ,  2018/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kiralananın tahliyesi davasına dair ... 12.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25/02/2016 günlü ve 2015/26 E.-2016/189 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 08/11/2017 günlü ve 2017/5780 E.-2017/15460 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 300.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6642, Karar No: 2012/4966, Tarih: 02.07.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/6642 E.  ,  2012/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava alacağın tahsili istemiyle açılmış, ıslah yoluyla davacı tarafından değeri arttırılarak toplam 38.838,73 TL’nin tahsiline karar verilmesi istenmiş ve mahkemece, davalı ... Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın kısmen kabulüne ve Bayındırlık ve İskân Bakanlığı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş ve verilen karar Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Kararı temyiz eden davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı şirket ile Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğü arasında 21.01.2008 tarihli sözleşme yapılmıştır. Davacı şirket yüklenici; davalı idare ise iş sahibidir. Davacı yüklenici,... Yetiştirme Yurdu Halı Sahası’nın üzerinin çelik konstrüksiyon ve branda ile kapatılması işinin yapımını sözleşmedeki koşullarla yüklenmiştir. Tarafların karşılıklı iradelerinin birleşimiyle sözleşme tasfiye edilmiş ve 13.04.2009 tarihli “Yapım İşleri Tasfiye Geçici Kabul Tutanağı” düzenlenmiştir.

(1) numaralı hakediş raporunda 7.350,00 TL gecikme cezası idarece yüklenicinin hak edişinden kesilmiş; yüklenici temsilcisi tarafından bu hakediş itirâzi kayıtla imzalanmış ise de; yüklenici şirket tarafından itiraz sebeplerini bildirir dilekçe sunulmamıştır. Sözleşmenin 9.2. maddesinde, ihale dökümanını oluşturan belgeler sayılmış ve öncelik sıralamasına göre yapım işleri genel şartnamesi, sözleşmenin 1. sırasında uygulanması gereken eki olarak gösterilmiştir. Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 48. maddesi hükmü gereğince, idarece düzenlenen "hesap kesme hakedişi" düzenlenmiş ise de; bu hakedişe yüklenici tarafından imza atılmadığı gibi, dava açıldıktan sonra ve idarenin 17.03.2010 tarihli yazısı ile yüklenicinin davet edilmesi sebebiyle de bu hakediş yükleniciyi bağlamaz. Ancak, Yapım

İşleri Genel Şartnamesi’nin 40. maddesi uyarınca, yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun “idareye verilen … tarihli dilekçemde yazılı ihtirâzi kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişinin kendisine ödendiği tarihte başlamak üzere en çok 10 gün içinde bu itirazını dilekçeyle idareye bildirmek zorundadır. Yüklenici, itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde, hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin belirtilen bu hükmü “delil sözleşmesi” niteliğindedir. Delil sözleşmesi ise “kesin delil” olduğundan tarafları ve mahkemeyi bağlar. Hakimin bu hususu doğrudan gözönünde bulundurması zorunludur. Ara hakedişlere usulüne uygun şekilde itiraz edilmemesi veya hiç itirazda bulunmaması, hakkın düşmesi sonucu doğurur. Az yukarıda açıklandığı üzere; 1 nolu hakedişte idarece düzeltme yapılarak 7.350,00 TL gecikme cezası kesilmiş; ancak yüklenici tarafından yukarıda açıklanan usule uygun şekilde itiraz edilmemiş olduğundan, söz edilen hakediş raporu kesinleşmiştir. Bu sebeplerle 7.350,00 TL gecikme cezası ile ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalıdan tahsiline mahkemece karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65965, Karar No: 2013/9691, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65965 E.  ,  2013/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, oturduğu ilçede bazı kişilerin pamuk ekimi yapmadığı halde, yapmış gibi sahte evraklar düzenleyerek destekleme pirimi almak için ilçe tarım müdürlüğüne başvurdukları, buna ilişkin tespitler sırasında bazı kişilerin yine tarlalarını sürdükleri duyumu üzerine, sanığa ait pamuk ekimi yaptığını beyan ettiği arazilerde C. Savcılığınca yapılan keşiflerde, bir kısım tarlalarda pamuk bitkisi kök ve sapları olduğu ancak, çoğu tarlada pamuk ekimi yapıldığına dair herhangi bir bulgunun olmadığının belirlenmesi üzerine sanığın 2009 yılında pamuk ekimi yapmadığı halde yapmış gibi evrak düzenleyip tarım müdürlüğüne başvurarak DGD ödemesinden yararlanmak suretiyle kamu kurumunu dolandırdığı ve resmi belgede sahtecilik yaptığı iddiasıyla dava açılmasına ilişkin olayda,

Dosyanın incelenmesinde, sanık ve müdafiinin, tanık Abdullah tarafından da doğrulanan savunması, soruşturma evrakı içeriği ve bilirkişi tespitlerinden, sanığın 2009 yılında ekimini yaptığı pamuğu eylül, ekim aylarında hasat ettikten sonra, ikinci ekilen ürüne zarar vermemesi için pamuk ekim artıklarını temizlediği, tarlanın sürüldüğü, nitekim tarım müdürlüğünün de artık bırakılmaması hususunda talimatı olduğu, buna karşılık C. Savcılığınca yapılan tespitlerin hasattan 4-5 ay sonra 03-04/04/2010 tarihlerinde yapılmasına ve nitekim bazı arazilerde de pamuk sap ve kökü gibi kalıntılara rastlanmış bulunması hususları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer olmayacak şekilde açığa çıkartılması açısından, ilçe tarım müdürlüğünden bu yerlerle ilgili evraklar, sanığın yaptığı pamuk üretimine ilişkin beyan ettiği arazilerde elde ettiği ürünün satışına dair evraklarla, önceki yıllara ait DGD bildirim evraklarının getirtilmesi, aynı yerlerle ilgili geçmiş yıllarda da beyanda bulunup bulunmadığı, ne kadar ödeme yapıldığı, bu yerlerle ilgili elektrik ve sulama harcamalarının ne kadar olduğu ve kim tarafından ödendiği, harcama belgeleri, aynı arazilerle ilgili başka kişilerin beyanda bulunup bulunmadığı ve varsa sanığın hangi parseller için fazladan DGD aldığı hususları ayrıntılı olarak belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri ile, hükme dayanak yapılan gerekçelerin denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12325, Karar No: 2013/1202, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12325 E.  ,  2013/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın, köy meydanında tanık olan arkadaşlarıyla oturduğu esnada sanığın alkollü bir şekilde gelip arkadaşlarını sorduğu, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, akabinde katılanla sanığın birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladıkları,olay yerinde bulunan tanıklar tarafından kavganın sona erdirilip katılan ile sanığın evlerine gönderildikleri,katılanın kavga olayının olduğu yerde sigarasını düşürdüğünü fark etmesi üzerine motosikletle almaya gittiği, bu esnada karşı yönden traktörle gelen sanığı gördüğü ve kendisine bir şey yapacağını düşünerek kullandığı motosikletten atlayıp kaldırımın kenarında bulunan direklerin arkasına geçtiği, sanığında traktörle gelip suça konu motosikleti sürükleyip üzerinden geçerek zarar verdiği olayda, mahkemenin basit yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.1.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY;

Sanık ... hakkında mala zarar vermek suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itizarlarının incelenmesinde;

Sanığın baştan beri suçunu inkar etmiş olması, müşteki sanık ...'nin olay sırasında traktörü sanığın değil, kendisinin kullandığını belirtmiş olması,

Katılanın 03/11/2009 tarihli beyanında ".... olay yerine gitmek üzere motosikletine binip seyir halinde iken, traktörüyle karşı istikametten gelen sanığın traktörle kendisine birşey yapacağını düşünürek motosikletini devirdiğini ve kaldırım kenarında bulunan direklerin arkasına geçtiğini, traktörle gelen sanığın motosikletine çarptığını ve kendisini takip etmesi nedeniyle kaçmaya başladığını, ... ile ... olay yerine sonra geldiklerini... " belirtmiş olmaları karşısında;

Katılanın 03/11/2009 tarihli beyanında ".... olay yerine gitmek üzere motosikletine binip seyir halinde iken, traktörüyle karşı istikametten gelen sanığın traktörle kendisine birşey yapacağını düşünürek motosikletini devirdiğini ve kaldırım kenarında bulunan direklerin arkasına geçtiğini, traktörle gelen sanığın motosikletine çarptığını ve kendisini takip etmesi nedeniyle kaçmaya başladığını, ... ile ... olay yerine sonra geldiklerini... " belirtmiş olmaları karşısında;

Bu beyanlar birlikte değerlendirildiğinde, katılanın bindiği motosikletten inerek kenara çekilip kaçmaya başladığı, hareket halindeki motosikletin kayarak traktörün altına girdiği şeklinde gerçekleşen olayda;

Müşteki sanık ...'in traktörü kendisinin kullandığına ve motosikletin kayarak traktörün altına girdiğine ilişkin baştan beri değişmeyen beyanının nazara alınmamış olması, diğer taraftan katılanın beyanına itibar edilse dahi traktörü kullanan kişi her kim ise motosiklete kasten zarar vermesinin söz konusu olamayacağı, beyanlara göre olayın kazaen ve taksirle meydana gelip gelmediği karar yerinde tartışılmaksızın olayı görmeyen ve kaza yerine sonradan geldiği anlaşılan katılanın oğlu ...'nin beyanlarına üstünlük tanınması ve bu suretle mahkumiyetine dair yerel mahkemenin kararını bozulmasına karar vermek gerekirken onanmasına dair çoğunluk görüşüne karşıyız. 25/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/15721, Karar No: 2014/3006, Tarih: 06.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15721 E.  ,  2014/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21/01/2011 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/06/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi vekili ile davalı GSM şirketi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, orman vasfındaki taşınmaz üzerinde bulunan diğer davalı ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, 13.12.2011 tarihli 2011/47-1068 sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş ise de kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 25.04.2012 tarihli ilamı ile karar bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi vekili ile davalı GSM şirketi vekili temyiz etmişlerdir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere,.... gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ...., ... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğunun belirlendiği gibi davacının sağlığına da zarar vermediği dosya kapsamından açıkça anlaşılmaktadır. Yine Dairemizin yerleşik uygulamasına göre baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak daha önce verilen karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince özetle “… Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesinde belirtilen niteliklere haiz bilirkişiler ile uzun süreli radyasyona maruz kalmanın insan sağlığı üzerindeki etkileri konusunda görüş bildirebilecek uzman kişinin de aralarında yeraldığı bilirkişi heyeti ile birlikte mahallinde yeniden keşif yapılarak, davacıların ev ve işyerleri ile çekişme konusu baz istasyonunun konumlarının belirlenmesi, aynı Yönetmeliğin 11. maddesinde belirtilen ölçüm cihazları vasıtasıyla gerekli ölçümlerin yapılması, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişilerden tesislerin bulunduğu ve kurulduğu yer bakımından kurulma amacına uygun olarak işletilmesi halinde, uzun sürede kişi ve çevreye zarar verip vermeyeceğinin de üzerinde durularak daha uygun ve yerleşim çevresinden daha uzakta kurulmasının mümkün olup olmadığı hususlarında özellikle halk sağlığı uzmanından rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. …” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere Dairemizin uygulaması bu yönde değil ise de 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında usuli kazanılmış hak kuralına değinilmiştir. Anılan içtihadı birleştirme kararında tarif edildiği üzere mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince işlem yapılması ve hüküm verilmesi taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine netice doğuracak bir durumdur. Buna da usul hukukunda “usuli müktesep hak” denilmektedir. Mahkeme uyduğu bozma kararına uygun olarak karar vermekle zorunlu olduğu gibi Yargıtay Daireleri de kural olarak bozma kararı ile benimsemiş olduğu ilke ile bağlı olduğu, davacının kazanmış olduğu

bu hakkı ortadan kaldıracak şekilde hüküm kurulmasının kazanılmış hak kuralına uygun düşmeyeceğinden davanın kabulüne ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.