muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4020, Karar No: 2011/4984, Tarih: 11.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/4020 E.  ,  2011/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınana ait işyerinin camını kırarak içeriye girdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/2 ve 151/1. maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve sanık hakkında, İzmit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 1997/654 E. ve 1998/45 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 27.02.1998 tarihinde kesinleşen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4533, Karar No: 2021/158, Tarih: 14.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/4533 E.  ,  2021/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4606, Karar No: 2018/11548, Tarih: 24.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/4606 E.  ,  2018/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, İstiklal Marşını Alenen Aşağılama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ..., ve ... hakkında İstiklal Marşı’nı alenen aşağılamak suçlarından kurulan kovuşturmanın ertelenmesi kararlarının temyizinde;

Sanıklar hakkında verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararların niteliğine göre kararlara karşı; yalnızca itiraz yasa yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunması,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., . ve sanık ... Koltuk müdafiinin temyiz davaları istekleri hakkında bir KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B- Sanık ... hakkında İstiklal Marşı’nı alenen aşağılamak suçundan kurulan kovuşturmanın ertelenmesi ve hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

Sanığa 02/04/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra müdafiinin 11/04/2014 tarihinde temyiz ettiği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin REDDİNE,

C- Sanıklar ..., ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmışsa da, sonuç cezaların değişmemesi nedeniyle bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ve ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16418, Karar No: 2011/17318, Tarih: 27.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/16418 E.  ,  2011/17318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.5.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/27616, Karar No: 2013/26975, Tarih: 04.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/27616 E.  ,  2013/26975 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Rek. Med. Güv. Hay. Orman Ürünleri İnş. Taah. Gıda Eğt. Hiz. Tic. Ve San. Ltd. Şti. Vekili Avukat ... ile Sağlık Bakanlığı vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.2.2013 gün ve 576-84 sayılı hükmün Dairemizin 20.6.2013 tarih ve 16827-17046 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3130, Karar No: 2015/3119, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3130 E.  ,  2015/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/27814, Karar No: 2024/618, Tarih: 18.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27814 E.  ,  2024/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2108/181 E., 2019/789 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi onama

Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2018/181 Esas, 2019/789 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafiileri ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosya içerisinde iddianamenin düzenlenmesinden önce elde edilen delillere yönelik soruşturma evrakının bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay denetimine esas olmak üzere eksik olan soruşturma evrak asıllarının veya onaylı suretlerinin dosyaya getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7196, Karar No: 2014/866, Tarih: 23.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7196 E.  ,  2014/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünen ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 11.fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara ve içki bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2-Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkitli düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/4193, Karar No: 2015/18957, Tarih: 22.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4193 E.  ,  2015/18957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2012/611-2014/795

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davalarında kazalının sürekli iş güçü kaybı zararının hesaplanmasında Kurumun iş kazası nedeniyle kazalıya bağladığı gelirin ilk peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir kısmının düşülmesi esastır. Rücu edilebilir sosyal güvenlik ödemesi ise kazalının kusuru oranında indirim yapılan ödemedir. Bu kapsamda somut olayda davacının yargılama konusu iş kazasında % 20 oranında kusuru olduğuna göre sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden, geçici iş göremezlik ödeneğinden ve % 35,2 sürekli iş göremezlik derecesi nedeniyle yapılan fiili ödeme miktarından % 20 oranında indirim yapılarak hesaplanan zarardan düşülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/3491, Karar No: 2010/8816, Tarih: 26.10.2010

davanın kabülüne dava konusu 04.04.2008 tarihinde haczedilen menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına davacının tazminat isteminin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz 04.04.2008 tarihinde davalı alacaklının gösterdiği ... Mahallesi 9.Sokak No:63 ... adresinde yapılmıştır. Davacıya ait vergi kaydından ... mahallesi 4281 sokak no 12/A ... adresinde 07.02.2008 tarihinde işe başladığı,... Ticaret Sicil Memurluğunca 08.04.2008 tarihinde tescil edildiği anlaşılmaktadır. Borçlu şirket ise 27.12.2005 tarihinde Toros mahallesi ... ...Apt.No:74 zemin kat no 17 ... adresinde ... ve ... tarafından kurulmuştur.Borçlu şirketin ticaret sicil adresindeki 04.04.2008 tarihli haciz sırasında hazır bulunan ve mahkemece tanık olarak dinlenen ... hem borçlu şirketin hem de davacının çalışanıdır. Dava konusu haciz sırasında borçlu şirkete ait evrakların bulunması, tanık beyanlarından davacı ile borçlu şirket ortaklarının akraba olduğunun anlaşılması,faaliyet alanlarının aynı olması,davacının takip konusu borcun doğumuna yakın tarihlerde işe başlaması gibi olgular birlikte değerlendirildiğinde davacı şirket ortakları ile davacı arasında alacaklılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı devir yönünden delillerin değerlendirilmesi gereklidir. Bu amaçla davacıya ait aile nüfus kayıt örneği ile borçlu şirketin kurucularına ait aile nüfüs kayıt örnekleri getirtilerek davacı ile borçlu şirket ortağı ...'ın aynı kişi olup olmadığı belirlerek mevcut delillerin buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2458, Karar No: 2017/4685, Tarih: 25.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2458 E.  ,  2017/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2015 tarih ve 2014/404-2015/702 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Frigoglas Soğutma Sistemleri İç ve Dış Tic. A.Ş'ye ait tek kapılı dikey şişe soğutucu buzdolabı emtiasının müvekkiline sigortalı Balnak Nak. ve Loj. Hizm. Tic. A.Ş'nin akdi taşıyıcı, davalı Sevnak Nakl. Loj. İç ve Dış. Tic. Ltd. Şti'nin fiili taşıyıcı ve diğer davalının sorumluluk sigortacısı olduğu taşıma esnasında zayi olduğunu, bu nedenle dava dışı Frigoglas A.Ş'nin Balnak A.Ş'ye hasarı fatura ettiğini, müvekkilinin bu hasar bedelini Frigoglas A.Ş'ye ödenmek üzere sigortalısına ödediğini, olay sonrası yapılan incelemeler ve ekspertiz raporları ile emtiaların taşıma sırasında davalıların sorumluluğunda iken zayi olduğunu ileri sürerek, 18.583,31 TL (7.890 Euro) rücu tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, olayın 30/08/2011 tarihinde meydana geldiğini, ancak davanın 05/04/2013 tarihinde açıldığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, hak sahibi olmayan şirkete ödeme yapıldığını, CMR m.17/2’ye göre taşıyıcının sorumluluğuna gidilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı Frigoglass ... Soğutma Sistemleri İç ve Dış Tic. A.Ş'ye ait emtianın, davacı ... şirketine sigortalı Balnak Nak. ve Loj. Hizm. Tic A.Ş'nin akdi taşıyıcı, davalı Sevnak Nakl. Loj. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin fiili taşıyıcı olduğu taşıma esnasında Türkiye'den Finlandiya'ya sevki sırasında meydana gelen kaza nedeniyle hasar gördüğü, hasarın Frigoglas firması tarafından davacının sigortalısı Balnak firmasına fatura edildiği, Balnak'ın hasar bedelini 14/03/2013 tarihinde Frigoglas firmasına ve davacı sigortacının da 22/03/2013 tarihinde Balnak firmasına ödediği, taraflar arasındaki ihtilafın CMR hükümlerine tabi olduğu, davacının akdi taşıyıcı olan kendi sigortalısına halef olarak ve rücuen tazmin isteğiyle davalı alt taşıyıcı ve alt taşıyıcının sigortacısına davayı yönelttiği, CMR m. 32 ve 39 uyarınca davalıların zamanaşımı def'inin yerinde bulunmadığı, davalıların sorumluluktan kurtulma sebeplerinin gerçekleştiğini ispat edemedikleri, kendi riziko alanlarında gerçekleşen zararı tazminle yükümlü oldukları, talep edilen tazminat miktarının sorumluluk sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 945,33 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7601, Karar No: 2024/1555, Tarih: 15.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7601 E.  ,  2024/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/103 E., 2022/2208 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; suça konu eşyaların kaçak olması ve sanığın zilyetliğinde bulunduğunun açık olması nedeniyle ticari kastı bulunduğundan usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan Yurtiçi Kargo firması ile anlaşmalı olarak yük taşıyan nakliye şirketine ait tır aracının dorsesinde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, üzerinde göndericisinin ve alıcısının ... olduğu belirtilen koliler içerisinde 187 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; suça konu sigaraları kendisi ve yakınlarının içmesi için ucuz olması nedeniyle Diyarbakır'dan aldığını ve kendi adına kargoya verdiğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, ele geçen kaçak sigaraların miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üzerinde kabul edilerek, sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine yapılan yargılamada; önleme araması kararına istinaden arama kararı alınmadan yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğu ve sanığın mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmeyerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine ve suça konu kaçak eşyanın müsaderesine hükmedilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.