muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/611, Karar No: 2018/1466, Tarih: 18.10.2018

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uyuşmazlıkla ilgili “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10. maddesine göre; “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir.” Aynı Yasanın 17. maddesi ise; “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” şeklindedir.

Genel bir ilke olarak her kanun, ne zaman yürürlüğe gireceğine ilişkin bir düzenleme içerir. Bu; gün, ay, yıl şeklinde belirli bir tarih olabileceği gibi, “yayımı tarihi” şeklinde de olabilir. Kanunların yürürlüğe girişi netlik taşırken, yürürlüğe girmiş bir kanunla yapılan değişikliklerin, daha önceden başlamış ve etkilerini devam ettiren hukuki ilişki ve olgulara ne şekilde uygulanacağı konusu özel bir değerlendirmeyi gerektirmektedir. Kimi zaman kanunun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin hükümlere de yer verilmektedir.

Kanunların zaman bakımından uygulanmasındaki temel ilke; kanunun yürürlüğe girmesinden sonra uygulanmasıdır. Esasen yürürlük kavramından anlaşılan husus budur. Bu ilkenin temelinde kazanılmış haklara saygı, hukuk devleti, hukuki güvenlik ve güvenin korunması gibi temel hukuk ilkeleri bulunur. Bu ilke yürürlüğe konulmuş bir kanunun geçmişte olup bitmiş olaylara uygulanmayacağı anlamını da taşır.

Kanunların zaman bakımından uygulanması maddi hukuka ilişkin kanun değişiklikleri ile yargılama (usul) hukukuna ilişkin kanun değişiklikleri bakımından da ayrıma tabi tutulmaktadır. Kural olarak maddi hukuka ilişkin kanun değişiklikleri sadece yürürlüğe girmelerinden sonra ortaya çıkan hukuki olgu ve ilişkilere uygulanır. Yürürlüğünden önce ortaya çıkan olaylar ve hukuki ilişkiler, ortaya çıktıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabidir. Böylelikle kanun geriye yürütülmemiş ve özellikle hukuki işlemi yapan kişi ya da kişilerin, işlem tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükümleri çerçevesinde ulaşmayı düşündükleri hedefler konusunda belirsizlik yaratılmamış olur.

Yargılama (usul) hukukuna ilişkin değişiklikler ise “derhal uygulanma” kuralına tabidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise bu kanun hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olduğu, daima eskisinden daha iyi ve amaca en uygun olduğu fikri ile kanun koyucunun, fertlere ait olan hakların yeni usul hükümleri ile daha önce yürürlükte olan kısımdan daha iyi ve daha adil korunacağına ilişkin inancıdır (HGK. 18.01.2012 tarih ve 2012/13-701 E., 2012/6 K.). Kural olarak bireylerin usul kurallarının değişmeyeceğine olan güvenleri korunmaz. Buna göre her usul işlemi, işlem tarihinde yürürlükte olan kanuna göre yapılır. Derdest bir davada önceki kanuna göre tamamlanmış işlemlerin yeni kanuna göre tekrarlanmasına gerek yoktur. Yeni usul kanunu, yürürlüğe girmeden önce açılmış olan davalarda tamamlanmamış işlemlere uygulanır. Bu nedenle yargılama esnasındaki her usul işlemi ayrı ayrı değerlendirilmeli, bunların tamamlanmış olanları için yeni usul kanunu uygulanmamalıdır. Derhâl uygulama ilkesi, usul kanunlarının geçmişe uygulandığı anlamında yorumlanmamalıdır. Bu nedenle kazanılmış hak ihlalinden de söz edilemez.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda “Zaman bakımından uygulanma” başlıklı 448’inci maddesinde “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır” hükmü öngörülmüştür. Görüldüğü gibi derhâl uygulanma ilkesi Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda benimsenmiştir. Burada esas olan sözleşmesin yapıldığı tarih değil, dava tarihidir. Bu konuda getirdiği ölçüt ise tamamlanmış işlemlerin yeni kanundan etkilenmemesi olmuştur. Nitekim aynı ilkeler İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 13.04.2018 gün 2016/2 E., 2018/4 K. sayılı kararında da benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta yanlar arasında imzalanan 31.03.2010 tarihli sözleşmenin 37. maddesinde, sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda Tokat Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 17. maddesinde tacirler veya kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıklar hakkında sözleşme ile mahkemeleri yetkili kılabilecekleri aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirtilen mahkemede açılacağı, aynı Kanun’un 448. maddesi gereğince, kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı belirtilmiştir. Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin bir tarafı kamu tüzel kişisi diğer tarafı ise tacir olduğu, sözleşme ile yetkili mahkeme olarak Tokat Mahkemelerini yetkili kıldıkları anlaşılmakta, davalının mahkemenin yetkisine ilişkin itirazı yerindedir.

Diğer taraftan, Özel Daire bozma kararında, yanlar arasındaki sözleşmenin ifa edileceği yerin Tokat Devlet Hastanesi olduğu bu nedenle de Tokat Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin belirlemenin yanılgılı değerlendirme ile yazılmış olduğu kabul edilmekle, bu ibarelerin bozma kararından çıkarılması gerekmiştir.

Diğer taraftan, Özel Daire bozma kararında, yanlar arasındaki sözleşmenin ifa edileceği yerin Tokat Devlet Hastanesi olduğu bu nedenle de Tokat Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin belirlemenin yanılgılı değerlendirme ile yazılmış olduğu kabul edilmekle, bu ibarelerin bozma kararından çıkarılması gerekmiştir.

Bu durumda yerel mahkemenin belirtilen direnme gerekçesi, Özel Daire bozma kararında ve yukarıdaki belirtilen bu ilave gerekçeler dikkate alındığında usul ve yasaya aykırıdır.

Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıdaki belirtilen ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8931, Karar No: 2016/4445, Tarih: 15.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8931 E.  ,  2016/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 110 ada 134 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.03.2016 gününde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan münavebe ürünleri buğday, buğday samanı ve taze fasulyenin 2014 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/34590, Karar No: 2020/12763, Tarih: 13.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/34590 E.  ,  2020/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre hükmolunan cezanın süresi itibarıyla duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın suç tarihindeki gümrüklenmiş değeri dosyanın tarafsız ve bağımsız bilirkişiye tevdi ile dosya üzerinden tespit edilmek suretiyle; 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanıklardan ...'a'a ait ''Yaşar Ticaret'' isimli iş yerinde, diğer sanık ... isimli şahsın sürücüsü olduğu 46 LT 206 plakalı çekiciye santrifürüj ile 10 numara tabir edilen karışımlı akaryakıt doldururken yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle yalnızca kaçak akaryakıt satmaya yarayacak şekilde lisansa esas teşkil eden tescilli belgelerde belirlenenlere aykırı olarak sabit tank, düzenek ve donanım için uygulanan 4/8. madde uyarınca sanık ... hakkında kurulan cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4-Sanık ...'nın işlettiği "Yaşar Ticaret" isimli iş yerinde mavi bidonlar içerisindeki gümrük kaçağı akaryakıtın sanık ...'in yönetimindeki 46 LT 206 çekici plakalı ve 46 KV 994 dorse plakalı tırın akaryakıt deposuna santrifüj ile aktarım yapıldığının tespit edilmesi üzerine sanık ...'a ait iş yerinde yapılan aramada 1740 litre, 46 LT 206 plakalı tırın deposundan ise 200 litre suça konu akaryakıtın ele geçirildiği olayda sanık ...'in sorumlu tutulması gereken miktarın aracında ele geçirilen 200 litre akaryakıta ilişkin olduğu ancak dosya arasındaki KEMT varakasının 1940 litre esas alınarak düzenlendiğinin anlaşılmasına karşısında 200 litre akaryakıt miktarı esas alınarak KEMT varakası temin edilmeden eksik araştırma ile sanık ... hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olmakla, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16994, Karar No: 2023/5611, Tarih: 15.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16994 E.  ,  2023/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1073 E., 2021/1522 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/9 Esas, 2021/123 Karar sayılı

kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/1073 Esas, 2021/1522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Tutanak görevlilerinin beyanları, kullanıcı olduğunu ifade eden sanık savunması ve sanıktan ele geçirilen uyuşturucunun günlük kullanım sınırının altında olması sebebi ile eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Evde ele geçirilen uyuşturucu maddenin tanık ...'ın beyanına göre, diğer sanığa ait olduğu halde sanık ...'a aitmiş gibi hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü saat 15:00 sıralarında kolluk görevlilerinin ring görevleri sırasında, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuyla ... camiine 65 metre mesafede bulunan otobüs durağı arkasında iki şahsın şüpheli hareketler sergilediğinin görülmesi üzerine göz takibine alındıklarında şahıslar arasında bir şeyler alınıp verildiğinin görüldüğü, tanık ...'ın kaba üst aramasında 2 parça beyaz poşette daralı 0,6 ve 0,8 ile siyah poşete sarılı daralı 0,4 gram olup; uzmanlık raporuna göre net 0,5 gram eroin ve 6-mam; net 0,1 gram metamfetamin içeren maddenin; sanık ...'ın kaba üst aramasında siyah poşete sarılı daralı 0,5 gram uyuşturucu madde ile 130,00 TL paranın ele geçirildiği, ...'ın kolluk görevlilerine hitaben "...ben sürekli... ... isimli şahıstan alırım, bugün de ...’a 75,00 TL vererek bu bendeki 3 parça uyuşturucu maddeyi satın aldım, bu işi abisi olan ismini... olarak bildiğim şahısla birlikte yapmaktadır, isterseniz size evlerini gösterebilirim” demesi üzerine usulüne uygun alınan arama kararı

uyarınca ...'ın gösterdiği adrese gidildiğinde kapıyı Türkmenistan uyruklu ...'ın açtığı, evde yapılan aramada 4 parça alüminyum folyoya sarılı daralı 0,5, 0,2, 0,3 ve 0,3 ile beyaz kağıda sarılı daralı 0,6 olmak üzere toplamda 1,9 gram gelen uyuşturucu maddenin, bir adet alüminyum folyonun, şeffaf poşet içerisinde 2 parça daralı 22,8 ile 21,3 olmak üzere toplamda 44,1 gram yeşil renkli toz maddenin, 2 adet suboxone hapın ele geçirildiği, uzmanlık raporuna göre sanığın üzerinde ve ikametinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin net 1,51 gram 6-mam ve eroin; 0,41 gram metamfetamin; 2 adet beyaz renkli tabletin 2313 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan yeşil reçeteye tabi buprenorphine ve naloxone içerdiğinin ve 40 gramlık maddenin ise herhangi yasal kısıtlılık altında bulunmayan Maraş Otu tabir edilen madde olduğunun tespit edildiği olayda; ...'a ulaşılamadığından dinlenilmesi yönündeki ara karardan vazgeçilip; yargılama sürecinde tutuksuz olan sanık ...'ın yakalanamaması nedeniyle dosyasının tefrikine karar verilerek dosya kapsamında mevcut olan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; fiziki takibe ilişkin kolluk tutanağı, tutanak mümzi tanıkların beyanları, ...'ın soruşturma aşamasında sanıktan 75,00 TL karşılığında uyuşturucu madde satın aldığına ilişkin beyanı, tanıkta ve sanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı şekilde paketlenmiş olması nedenleriyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine hükmedilerek olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle cezada alt sınırdan uzaklaşılıp, ele geçen maddelerin bir kısmının eroin olması ve uyuşturucu madde satışının ... camiine 65 metre mesafede gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezada 1/2 oranında artırım yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunun tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/1073 Esas, 2021/1522 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen

temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6724, Karar No: 2014/10186, Tarih: 18.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6724 E.  ,  2014/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazların müşterek muris ...’ten intikal ettiği, davacı ...’nin muris ...’in mirasında 1/16 oranında pay sahibi olduğu açıklanarak, davacının davasının miras payı oranında kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 193, 201, 352, 674, 683, 752 ile 753 ve 102 ada 15 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1300 Esas, 2012/1347 Karar sayılı veraset ilamı doğrultusunda hak sahipleri adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11319, Karar No: 2010/6208, Tarih: 01.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11319 E.  ,  2010/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2008 tarih ve 2004/466 - 2008/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin boşandığı eşi ... ile davalı arasında 01.10.2002 ve 26.02.2003 başlangıç tarihli iki adet hayat sigortası imzalandığını, bu poliçelerde menfaattarın müşterek çocukları Göktuğ olduğunu, ...'ın geçirdiği trafik kazası sonucu 25.12.2003 tarihinde öldüğünü, usulüne uygun müracaata rağmen davalının vefat tazminatını ödemediğini ileri sürerek, şimdilik (5.000) Euro'nun temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu sigorta poliçelerinin usulüne uygun ihtara rağmen prim borçlarının ödenmemesi nedeniyle 06.10.2003 ve 03.11.2003 tarihlerinde iptal edildiğini, poliçe tanzimi sırasında ...'ın dolantin bağımlısı olduğunun müvekkiline bildirilmediğinden ödeme yapmamalarında yasaya aykırı bir durumun bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının sigorta sözleşmelerini iptal ettiğini savunsa da bu konuda hazırladığı ihtarnamelerin usulünce tebliğ edildiğini kanıtlayamadığı, bu durumda poliçelerin yürürlükte olduğu, ölümün trafik kazasının etkisi ile ortaya çıkan beyin kanamasına bağlı bulunup sigorta ettirenin dolantin bağımlılığı ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, (9.000) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 413.10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.