muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3194, Karar No: 2012/4810, Tarih: 12.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3194 E.  ,  2012/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; 5237 sayılı TCY.nın 82/1-j, 35/2, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası,

2) Sanık ... için; 5237 sayılı TCY.nın 82/1-j, 35/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan ceza miktarları dikkate alındığında, CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Dosya içeriğine, oluşa ve gösterilen gerekçeye göre; sanıklar hakkında kasten yaralama yerine nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanıkların, mağduru frontal bölgede 6 cm’lik kesi ve kafa kemiklerinde çökme kırığı ile ön frontal bölgede orta hattan alın orta kısmına uzanan ve kaş üzerinde sonlanan en geniş yeri 9x5,5 cm olan kraniektomi defekti (kafa kemiklerinin bir bölümünün ameliyatla alınması sonucu oluşan eksiklik),sağ frontal depresyon kırığı ve subaraknoid kanama (beyin kanaması) meydana getirip, yaşamında tehlike, hayati fonksiyonlarındaki etkisi ağır (6.derece) olan kemik kırılması ile organlarından ve duyularından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladıkları olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 13-20 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, en alt sınır olan 13 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanıkların suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanıklar müdafiinin eksik incelemeye,sübuta,haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve saireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA; 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11606, Karar No: 2021/4594, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11606 E.  ,  2021/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22482, Karar No: 2016/5784, Tarih: 13.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22482 E.  ,  2016/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza tertibine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından katılan kuruma yapılan ödemenin bilirkişi tarafından belirlenen cezasız ve vergisiz gerçek zararı karşılamadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılan kurumun 28/01/2014 tarihli yazısında, sanığın 26/11/2013 tarihinde kısmi ödeme yaparak borcunu taksitlendirdiğini, aynı gün 15,70 TL peşinat ile 26/12/2013 tarihinde 525,25 TL'lik ilk taksidi ödediğinin belirtilmesi, bilirkişi raporunun da dosya ile uyumlu olmadığının anlaşılması karşısında, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı yeniden bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra sanık tarafından kısmi ödeme dışında ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarihte yapıldığı, katılan kurumdan sorularak yapılan kısmi veya tam ödemenin bilirkişi tarafından hesaplanan cezasız ve vergisiz gerçek zararı karşılayıp karşılamadığı da belirlenip, sonucuna göre sanık hakkında TCK 168/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17889, Karar No: 2016/13836, Tarih: 17.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/17889 E.  ,  2016/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı erkeğin eşine fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği gerekçesiyle tamamen kusurlu bulunarak davacı kadının boşanma davası kabul edilmiş ise de; toplanan delillerden; erkeğin 2010 yılında eşine şiddet uyguladığı, mahkumiyetine karar verildiği, bu eyleminden sonra evliliğin devam ettiği anlaşılmaktadır. Davalı erkeğin bu eyleminin davacı kadın tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Davalı erkeğe atfı kabil başka bir kusurun varlığı ise ispat edilememiştir. Davacı kadının tanıklarının beyanları davacı kadından duyuma dayalıdır. Son olayda eşine hakaret eden davacı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve

tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte gösterildiği üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadın tamamen kusurludur. Mahkemece bu husus gözetilmeden erkeğin tam kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadın lehine yoksulluk nafakası ( TMK m.175), ile maddi ve manevi tazminat ( TMK m.174/1-2) takdir edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davalı erkek yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı erkeğin ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davalı erkek yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/1729, Karar No: 2010/1313, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1729 E.  ,  2010/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı tarafından imal ve davacı binasına monte edilen asansörde sonradan ortaya çıkan ayıpların giderilme bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu asansörün titreşimli hareket ettiği, ara katlarda kaldığı ve yağ kaçırma gibi ayıplarının sonradan ortaya çıktığı ve bu ayıpların giderilmesi için davalıya ihbarda bulunulduğu dinlenen şahitlerin ifadeleri, alınan bilirkişi raporlarıyla saptanmıştır. Asansörün teslim edilmesinden sonra imal ve monte eden tarafından en az bir yıl süreyle hatalı montajı bedelsiz düzelteceğini tevsik eden garanti belgesinin verileceği Asansör Yönetmeliğinin 19/a ve 19/b maddelerinde yer aldığı bilirkişi raporlarında da açıklanmıştır. Davalı yüklenicinin teslimden sonra montaj hatalarını gidermediği uyuşmazlık konusu değildir. Alınan her iki bilirkişi raporundan asansördeki ayıpların montaj hatasından ve teslimden sonra gerekli bakım hizmetinin verilmemesinden kaynaklandığı belirtilmiştir. Bu durumda hatalı montaj yapan ve gidermeyen davalının ayıpların meydana gelmesinde tamamen kusurlu bulunduğunun kabulü gerektiğinden mahkemece bilirkişi ek raporunda saptanan 3.881,47 TL’nin KDV’li toplamı olan 4.580,13 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5290, Karar No: 2023/10398, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5290 E.  ,  2023/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/572 Esas, 2018/889 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar Ali Güven ve ... cevap dilekçesinde özetle; ihtiyati tedbir istemli olarak davacı ... tarafından açılan "arsa payı düzeltilmesi" konulu davanın tapu ve belediye kayıtlarının ilk veriliş tarihinden itibaren değişmemiş olmasından ötürü, muhatabın kendileri olmadığını, itiraz edenin kendisi olduğu için bu davanın tüm yargılama giderleri ve vekâlet ücreti ile tüm giderlerinin kendisine ait olması gerektiğini, bu nedenle açılan davaya itiraz ettiğini beyan etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 15 . Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/728 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/4733 Esas 2017/8005 Karar sayılı kararı ile Mahkemece dava konusu taşınmazda 1986 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda, arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli rapor esas alınarak hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların arsa payı belirlemesinde bizzat bulunmadıklarını, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı düşünülüyor ise eksiklikler tamamlandıktan sonra ek bilirkişi raporu alınabileceğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1986 yılında kat irtifakının tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik yoktur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22562, Karar No: 2016/3692, Tarih: 01.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22562 E.  ,  2016/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu; nafaka alacağına ilişkin başlatılan icra takibine, konu borcu ödediğini, bu nedenle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece alacaklının reşit olduğu tarihten sonraki nafaka alacakları için icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür.(TMK. md. 182) Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, kendisinden yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

Somut olayda takibe konu .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/873 Esas 2001/517 Karar sayılı boşanma ilamında; Oğuz ve Gülseher'in boşanmalarına, müşterek çocuk Behice İlayda'nın velayetinin anneye verilmesine ve çocuk için 40 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş ise de anılan nafakanın alacaklısı kendisine velayet görevi verilen anne olduğundan velayet sonlanana kadar nafakaların anne tarafından talep edilebileceğinin kabulü gerekir.

Bu durumda takip başlatan ...'ın dayanak ilamdaki nafaka alacağı için icra takibi yapmakta aktif husumet ehliyeti bulunmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle başlatılan takibin iptali gerekir ise de, başvuru dilekçesinde istem takibin durdurulması (icra emrinin durdurulması) ile sınırlandırıldığından Mahkemece takibin durdurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda takip başlatan ...'ın dayanak ilamdaki nafaka alacağı için icra takibi yapmakta aktif husumet ehliyeti bulunmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle başlatılan takibin iptali gerekir ise de, başvuru dilekçesinde istem takibin durdurulması (icra emrinin durdurulması) ile sınırlandırıldığından Mahkemece takibin durdurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.