muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1119, Karar No: 2025/1424, Tarih: 10.04.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı arsa sahipleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı arsa sahipleri vekili temyiz dilekçesinde:

a. Bölge Adliye Mahkemesi kararında somut bir gerekçe gösterilmediğini,

b. Davacı-karşı davalı yüklenici kooperatifin edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, sözleşmenin 15. maddesi gereği verilmesi gereken dükkanın teslim edilmediğini,

c. Bilirkişi raporlarının hükmü esas alınabilecek nitelikte olmadığını, hesaplamaların neye dayalı olarak yapıldığının belirsiz olduğunu, raporun denetime elverişli olmadığını, hesaplamaların dava tarihine göre yapıldığını, oysaki güncel bedellerin tespit edilmesi gerektiğini, belirlenen tutarların oldukça düşük kaldığını, müvekkilinin zararlarını karşılamaktan uzak olduğunu, ek bilirkişi raporunda teslim edilmeyen dükkanın değeri keşif tarihi itibariyle 480.000,00 TL olarak belirlenmiş olmasına rağmen mahkemenin dava tarihine göre belirlenen 90.000,00 TL'yi esas aldığını, yine kapalı garaj yapılmamasından kaynaklı zararın 16.500,00 TL olarak belirlendiğini, bu rakamında oldukça düşük kaldığını, müvekkilinin aşkın zararlarının da hesaplanması gerektiğini, zira yargılamanın uzaması nedeniyle ciddi zarara uğradığını, mülkiyet hakkının ihlal edildiğini beyan etmektedir."

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl ve karşı davada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile karşı davada hüküm altına alınan tutarın ödenmesi koşuluyla dava konusu taşınmazların asıl davada davacı adına tesciline karar verilmiş ise de asıl ve karşı davalar birbirinden ayrı ve müstakil davalar olup, bu husus gözardı edilerek ve hükmün infazında da tereddüt doğuracak şekilde şartlı hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, TBK’nın 97. maddesine göre, karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın, sözleşmenin koşullarına ve özelliklerine göre daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir.

Diğer yandan, TBK’nın 97. maddesine göre, karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın, sözleşmenin koşullarına ve özelliklerine göre daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 21.05.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 15. maddesi hükmü uyarınca, davacı-karşı davalı yüklenici kooperatifin, davalı-karşı davacı arsa sahiplerine 62 m² büyüklüğündeki dükkan teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmediği sabittir. Yüklenicinin asıl davadaki bağımsız bölümlerin tapularına hak kazanabilmesi için bu yükümlülüğünü yerine getirmiş olması gerekir. Mahkemece, bilirkişi raporunda, söz konusu dükkanın karşı dava tarihi ile belirlenen değeri olan 90.000,00 TL hükme esas alınarak, arsa sahiplerinin karşı davadaki alacağı belirlenmiş ise de, asıl davada yüklenicinin, sözleşme uyarınca kendisine isabet eden tapuları istediği ve karşı edim olan dükkan teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmediği gözetilerek, 68 m² dükkanın değeri, karara en yakın tarih itibariyle tespit edilerek, arsa sahiplerinin dükkan teslimine ilişkin alacağının belirlenmesi ve karşı davada ıslah da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan yukarıda açıklandığı üzere, asıl davada davacı kooperatif, karşı edim yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davalı arsa sahipleri asıl davaya karşı çıkmakta haklıdır. Bu durumda, asıl davada davalıların yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerekir.

Açıklanan bu nedenlerle, kararın davalı-karşı davacı arsa sahipleri yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı-karşı davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacılar yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacı-karşı davalı kooperatiften alınarak, davalı-karşı davacılara verilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20872, Karar No: 2016/5244, Tarih: 11.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20872 E.  ,  2016/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan TAPDK'ye gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın TAPDK tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11952, Karar No: 2025/4073, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11952 E.  ,  2025/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/404 Esas, 2023/405 Karar

Oyunları Yatırımları Anonim Şirketi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin16.02.2023 Tarihli ve 2022/638 Esas, 2023/28 Karar Sayılı Kararı

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda(2004 sayılı Kanun) borçtan kurtulma, istirdat ve menfi tespit davaları için özel yetki hükümleri kabul edilmiş ise de itirazın iptali davası için özel bir yetki kuralı düzenlenmediği, 6100 sayılı Hukuk muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) yetkiye ilişkin düzenlemelerinin uygulanması gerektiğini, adı geçen Kanunda da bu davalar açısından kesin yetki kuralı bulunmadığı, kesin olmayan yetki kuralları uygulanacağından taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinde sözleşmenin ifa yeri Karşıyaka olarak belirlendiğinden yetkili mahkemenin Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Karşıyaka 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2023 Tarihli ve 2023/404 Esas, 2023/405 Karar Sayılı Kararı

Davanın ihtilafın bayilik sözleşmesinden kaynaklı, davalının sözleşme gereğince ödemekle yükümlü olduğu para borcunun bulunduğu iddiasına dayalı olduğu, böylelikle eldeki davada kesin yetkili kuralının bulunmadığı, seçimlik yetki kuralına dayandığı, somut olayda para borcunda ifa yerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin ve taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 7/3 maddesi gereği alacaklının yerleşim yerinin olduğu, dolayısıyla alacaklının yerine göre İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. Değerlendirme

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.Alacağın tahsili istemli icra takibine vaki itirazın, iptali istemine ilişkin itirazın iptali davası yasal dayanağını 2004 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinden almakta olup bu dava ile icra takibine karşı yapılan itirazın iptali ve 2004 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesine göre itiraz üzerine duran takibin devamını sağlak amaçlamaktadır. Takip hukukundan doğan bu davada belirlenecek husus, borçlunun icra takibine yapmış olduğu itirazında haklı olup olmadığıdır.

3. İtirazın iptali davalarında yetkili mahkeme hususunda özel bir yetki düzenlemesi yapılmamış olup bu anlamda 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı ve devamı maddelerinde yer alan yetkiye ilişkin düzenlemeler nazara alınmalıdır.

3. İtirazın iptali davalarında yetkili mahkeme hususunda özel bir yetki düzenlemesi yapılmamış olup bu anlamda 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı ve devamı maddelerinde yer alan yetkiye ilişkin düzenlemeler nazara alınmalıdır.

4. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince aksine yasal bir düzenleme olmadıkça genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Bu hükme göre her dava açıldığı tarihte davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesinde görülecektir.

5. Sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri ile ilgili düzenlemeyi içeren, kamu düzenine ilişkin olmayan ve özel yetki kuralı niteliğinde bulunan 6100 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ise “Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir” düzenlemesini içermektedir.

6. Bu doğrultuda Sözleşmenin ifa edileceği yerin belirlenmesinde 6098 sayılı Kanun'un 89 hükmü dikkate alınması gerekmektedir. Söz konusu madde; “Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir. Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1.Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2.Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3.Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir .'' şeklinde düzenlemeyi içermektedir.

7. Yine 6100 sayılı Kanun'un "Yetki Sözleşmesi" başlıklı 17 nci maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri düzenlenmiştir. Bu madde uyarınca tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflar arasında aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.

8. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalıya geçer.

9. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında şans oyunlarının oynatılması faaliyetini konu alan "bayilik sözleşmesi" akdedildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamakta olup bu sözleşme gereğince davalı tarafça ödenmesi gerektiği iddia edilen komisyon tutarının ödenmemesi üzerine girişilen takibe vaki itirazın iptali istemi ile dava açılmış, yukarıda yer verilen mahkemeler arasında yetki uyuşmazlığı ortaya çıkmıştır.

9. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında şans oyunlarının oynatılması faaliyetini konu alan "bayilik sözleşmesi" akdedildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamakta olup bu sözleşme gereğince davalı tarafça ödenmesi gerektiği iddia edilen komisyon tutarının ödenmemesi üzerine girişilen takibe vaki itirazın iptali istemi ile dava açılmış, yukarıda yer verilen mahkemeler arasında yetki uyuşmazlığı ortaya çıkmıştır.

10. Dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere taraflar arasında akdedilmiş olan bayilik sözleşmesinin 16.5. hükmü uyarınca "İstanbul Merkez" adliyesi mahkemeleri yetkili kılınmış ise de, davalı yanın tacir sıfatını haiz olmadığı toplanan delilerden anlaşılması karşısında 6100 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi hükmü uygulama yeri bulamayacaktır.

11. Bu durumda taraflar arasında sözleşme bulunduğu ihtilafsız olduğu gözetildiğinde genel yetkili mahkeme olan davalının yerleşim yeri mahkemesi yanında 6100 sayılı Kanun'un. 10 hükmü uyarınca ifa yeri mahkemesinde de dava açılabilecektir. İfa yeri yukarıda da belirtiliği üzere 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi gereğince belirlenecektir.

12. Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesi her iki tarafa borç yükleyen sözleşme niteliğinde olup davanın taraflarınca sözleşme ilişkisinin varlığının kabul edilmesi ve davacının komisyon bedeli alacağının tahsiline yönelik takip yürüttüğü nazara alındığında, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi uyarınca para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edileceğinden bu durumda davacı alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili mahkemelerden olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7678, Karar No: 2008/12193, Tarih: 21.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7678 E.  ,  2008/12193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, öncesi 311 nolu Hazine adına tescilli olan taşınmazın 64.600 m2’lik bölümünün 1966 yılında 616 parsel olarak davalıya satıldığını, aynı taşınmazda 40.618 m2’lik bölümünde 1997 yılında 583 parsel olarak kendilerine satılıp her iki tapusunun çakıştığını ve kendilerinin tapusunun geçerli olduğunu davalının taşınmaz üzerinde hak iddia ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahale olgusunun varlığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.11.2008 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat S. G.ile temyiz edilen vs. vekili Avukat S. Y.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 583 parsel sayılı taşınmaz ile 616 parsel sayılı taşınmazın öncesinde Hazineye ait iken, her iki taşınmazında Hazine tarafından temliki sonucu 64600 m2 yüzölçümündeki 616 parsel sayılı taşınmaza 1956 tarihinde davalı Recep'in 583 parsel sayılı 44.800 m2 mesahadaki taşınmaza da 1997 tarihinde davacıların malik oldukları kayden sabittir.

Davacılar mülkiyetlerindeki 583 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan keşif neticesi elde edilen bilirkişi raporuna ekli krokide 40.618.66 m2 olarak gösterilen kısmın hem davacıların tutundukları 583 parsel sayılı çap kaydı kapsamında, hem de davalıya ait 616 sayılı parselin içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, çekişmeye konu edilen 40.618.66 m2 lik yer bakımından kayıtların iç içe girdiği (tedahül ettiği) böylece bu yer yönünden (mükerrer) çifte tapu oluştuğu sabittir. Buna göre, her iki tarafın tapu kaydının aynı yerle ilgili olarak ayakta durduğu gözetildiğinde eldeki davanın çözümüne olanak yoktur.

Öyleyse, eldeki davanın çözüme kavuşturulabilmesi bakımından çifte tapu olgusuna sicilde son verilmesi gerektiği bir başka ifade ile kaydın düzeltilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde, çekişmeye konu edilen 40.618.66 m2 lik yer bakımından kayıtların iç içe girdiği (tedahül ettiği) böylece bu yer yönünden (mükerrer) çifte tapu oluştuğu sabittir. Buna göre, her iki tarafın tapu kaydının aynı yerle ilgili olarak ayakta durduğu gözetildiğinde eldeki davanın çözümüne olanak yoktur.

Öyleyse, eldeki davanın çözüme kavuşturulabilmesi bakımından çifte tapu olgusuna sicilde son verilmesi gerektiği bir başka ifade ile kaydın düzeltilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Öte yandan, aynı mahkemede 998/276 esas sayı ile önceden taraflar arasında görülüp feragat nedeniyle sonuca bağlanan dava nedeniyle feragatın iptali konusunda açılan davanın yine aynı mahkemece reddine karar verildiği, ancak kararın temyizi üzerine Dairemizce feragatın hakkın özünden değil davanın takibinden feragat olarak kabul edilmek suretiyle 21.11.2008 tarih 7643 esas / 12182 sayılı kararı ile bozulduğu görülmektedir. Hal böyle olunca; davacılara tapu kaydının düzeltilmesi konusunda dava açması için olanak tanınması, dava açıldığı taktirde eldeki dava yönünden bekletici sorun sayılması, davalının aynı yerle ilgili olarak davacılar aleyhine aynı nedenle açtıkları ve yerel mahkemece davanın reddine dair kurulan ve temyiz üzerine Dairemizce 21.11.2008 tarih 2008/7644 esas sayı ile bozulan elatmanın önlenmesi davasıyla eldeki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunması nedeniyle HUMK.'nun 45. maddesi hükmü uyarınca birleştirilmesinin düşünülmesi ve iptal davasında belirlenecek mülkiyet durumuna göre davaların karara bağlanması gerekirken çifte tapu olgusu gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20706, Karar No: 2012/1194, Tarih: 26.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/20706 E.  ,  2012/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/263758

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

NUMARASI : 2007/808 (E) ve 2009/496 (K)

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olayın tek görgü tanığın olan tutanak düzenleyici A.. A.. dinlenilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/325, Karar No: 2022/614, Tarih: 06.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/325 E.  ,  2022/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Sanık ...’un teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 35, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin ... 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.12.2018 tarihli ve 468-509 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince 05.04.2019 tarih ve 928-908 sayı ile TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkralarından çıkartılması suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 11.03.2020 tarih ve 7687-1923 sayı ile;

“Mağdurenin hükümden sonra verdiği 22.04.2019 havale tarihli dilekçesi ile beyanlarını değiştirerek şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, ortaya çıkan çelişkinin giderilmesi için mağdure ile sanığın yeniden dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Sanığın, cinsel organını ağzına sokmak istediği mağdurenin direnmesi üzerine dudağına temas ettirebildiği ve mağdurenin ertesi gün geleceğini söylemesi üzerine eylemine kendiliğinden son verdiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince sanığın nitelikli cinsel istismar suçuna yönelik hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkânı bulunduğu hâlde ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden son vermesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümleri de nazara alındığında hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten ceza verilemeyeceği ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin aynı Kanun’un 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken gerekçeli kararda sanığın eylemini cebir ve tehditle gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen kurulan kısa hükümde anılan kabule aykırı olacak şekilde 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesi gereğince temel cezanın teşdiden belirlenmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi suretiyle anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.