muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29617, Karar No: 2015/29516, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29617 E.  ,  2015/29516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacı işçiye hak ettiği işçilik alacaklarının tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22267, Karar No: 2017/9872, Tarih: 21.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22267 E.  ,  2017/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Tazminat Talebinin Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Üçüncü şahıs ... Seramik San. ve Tic. A.Ş.'ne birinci haciz ihbarnamesinin 06.07.2012 tarihinde tebliğ edildiği, haciz ihbarnamesine itirazın ise 18.07.2012 tarihinde yapıldığı, süresinden sonra verilen itiraz yazısının gerçeğe aykırı beyan olarak değerlendirilemeyecek olması nedeniyle haksız fiilden de söz edilemeyeceği, bu nedenle sonucu itibariyle doğru olan beraat ve tazminat talebinin reddi kararlarına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21563, Karar No: 2018/10011, Tarih: 26.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21563 E.  ,  2018/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (.........) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından ...... ve ...... alacağı davaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-...... davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, ......ya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı ...... yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

c)Hükmedilen tazminatlara ...... hükmünün kesinleşmesinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı erkeğin ...... alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararlan gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Yerel Mahkeme kararında, ......ın ...... alacağı davasının kabulüne karar verilmiş ancak gerekçeler karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

b- Kabule göre de ;

Davacı ...... tarafından düğünde takıldığı iddia olunan ......lerin ...... ve niteliklerinin taraflarca sunulan delillerle (......... ya da ispata yarar başkaca bir delille) öncelikle tespiti ve dava tarihi itibariyle bedelinin belirlenmesi konusunda bilirkişiden rapor alınması gerekirken bu hususta araştırma yapılmadan, dava dilekçesinde talep edilen ......lerin bedelinin tespitini içerir yetersiz bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi doğru değildir.

b- Kabule göre de ;

Davacı ...... tarafından düğünde takıldığı iddia olunan ......lerin ...... ve niteliklerinin taraflarca sunulan delillerle (......... ya da ispata yarar başkaca bir delille) öncelikle tespiti ve dava tarihi itibariyle bedelinin belirlenmesi konusunda bilirkişiden rapor alınması gerekirken bu hususta araştırma yapılmadan, dava dilekçesinde talep edilen ......lerin bedelinin tespitini içerir yetersiz bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1-b, 1-c ve 2-a bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre ...... alağına yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4046, Karar No: 2020/6344, Tarih: 24.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/4046 E.  ,  2020/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine, ... ve arkadaşları tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ... ve arkadaşları vekilinin karar düzeltme talebi yönünden yapılan incelemede; Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 476,95 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına,

2- Davacı ... vekilinin karar düzeltme talebi yönünden yapılan incelemede;

Yörede 2002 yılında yapılan kadastro sırasında dava konusu ... Köyü, 115 ada 49 parsel sayılı 30.391,74 metrekare yüzölçümündeki (yeni 532 ada 38 parsel) taşınmaz zeytinli tarla niteliğinde 03.10.1967 tarih 5 numaralı tapu kaydı ve zilyetlik nedeniyle ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazların tespit dayanağı olan tapu kaydının miktarının 18250 metrekare olduğunu ve hudutlarının değişir sınırlı cebel ve orman olduğundan miktarı ile geçerli olduğunu, miktar fazlası yönünden orman tahditi içinde kaldığı gibi dağıtılmayan zeytincilik parseli içinde kaldığı, bu nedenlerle zilyetlikle kazanılmayacağını ileri sürerek, kayıt miktar fazlasının Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece ilk hükümde Hazine’nin davasının reddine, (D2) ile gösterilen 2.076,25 metrekare yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, davalı kişilerin ve Hazinenin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 30.03.2010 tarih ve 2010/1298 Esas, 2010/4172 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma kararında özetle; “dosyada yer alan orman bilirkişisinin 17.05.2004 ve 04.02.2009 tarihli raporlarında çekişmeli taşınmazların krokide (A) ile gösterilen 8138,58 m2 yüzölçümündeki bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde, (B) ile gösterilen 30.592,79 metrekarelik bölümünün ise dışında kaldığını belirttiği halde mahkemece davanın reddine ve (D2) ile gösterilen 2.076,25 metrekare yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği, çelişki oluştuğu gibi aynı zamanda yapılan uygulamanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, orman kadastrosunun, 1954 yılında 5373 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan zeytincilik parselasyonundan sonra 1987 yılında yapıldığına göre, orman sınırı içinde kalan yerlerin zeytincilik tapusu içinde kaldığının düşünülemeyeceği; kaldı ki, davalıların dayanak tapu kayıtları Zeytincilik Yasasına göre oluşmadığından orman kadastro sınırı içinde kalan taşınmazların orman olduğunun kabulünün zorunlu olduğunun gözetilmediği belirtilerek, usulünce tapu uygulaması yapılması, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, usulünce araştırma yapılması gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerde kaldığı, toprak yapısı itibariyle zeytinli tarla vasfında olduğu, miktar fazlası yönünden imar ve ihyasının tespit gününden geriye doğru 30-40 yıl önce tamamlandığı, davalılar adına kayıtlı bulunan 03.10.1967 tarih 136 cilt, 25 sahife, 5 sıra nolu 18250 metrekare yüzölçümlü tapu kapsamında kaldığı, taşınmazın 18.250,00 metrekaresinin tapu kaydı kapsamında kaldığı, 12.142,39 metrekaresinin ise miktar fazlası olarak miras yoluyla gelen zilyetliğe dayalı olarak davalılara ait olduğu gerekçesiyle hazinenin davasının reddine karar verilmiştir

.10.1967 tarih 136 cilt, 25 sahife, 5 sıra nolu 18250 metrekare yüzölçümlü tapu kapsamında kaldığı, taşınmazın 18.250,00 metrekaresinin tapu kaydı kapsamında kaldığı, 12.142,39 metrekaresinin ise miktar fazlası olarak miras yoluyla gelen zilyetliğe dayalı olarak davalılara ait olduğu gerekçesiyle hazinenin davasının reddine karar verilmiştir. Hüküm, Hazine tarafından çekişmeli taşınmaza uygulanan tapunun miktar fazlasının zilyetlikle kazanılamayacağı itirazıyla temyiz edilmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.06.2019 tarihli ve 2018/211-2019/4396 Esas, Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir. Bu kerre davacı ..., taşınmazın miktar fazlasının kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, dağıtılmayan zeytincilik parseli olduğu, bu nedenlerden dolayı zilyetlikle kazanılamayacağı itirazlarıyla karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Hazinenin karar düzeltme talebi yönünden yeniden yapılan incelemede; davaya konu taşınmaza uygulanan tapu kaydının 8250 metrekare olduğu, hudutlarının değişir sınırlı cebel ve orman olduğundan miktarı ile geçerli olduğu ve 12.142,39 metrekaresinin miktar fazlası olduğu yolunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kalıp kalmadığı, ve yine miktar fazlası olup kesinleşmiş orman sınırları dışında kalan yerler yönünden zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hakkındadır. Bu yönler hakkında mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki, önceki keşifler sonucunda uzman orman ve fen bilirkişileri raporlarında taşınmazın 8.138,58 metrekare miktarındaki kısmının kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı bildirildiği halde, 06.12.2013 tarihli son keşifte orman bilirkişi kurulu orman kadastro haritası ile tutanaklar arasında uyuşmazlık bulunduğunu, zeminde orman sınır noktalarını tespit ettiklerini, tespit edilen orman sınır noktaları ve orman kadastro çalışma tutanaklarındaki tarifler birlikte değerlendirildiğinde taşınmazın tamamının kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını bildirmiş iseler de, orman kadastrosuna esas alınan hava fotoğraflarında taşınmazın orman kadastrosu yapıldığı tarihteki gerçeğe en yakın durumuyla denetlenmediği ve önceki bilirkişi raporları ile oluşan çelişkiler giderilmediği için taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kalıp kalmadığı hususunda tereddüt hasıl olmuştur. Ayrıca, miktar fazlası yönünden mahkemece, zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğu yönündeki kabul de dosya kapsamına uygun değildir. Zira, dosya kapsamında bulunan hava fotoğraflarından taşınmazın doğu sınırındaki orman parseli ile benzer görünümde olduğu anlaşılmaktadır. Ziraat bilirkişi tarafından taşınmazın miktar fazlası kısmında bulunan ağaçların yaşı, cinsi, adedi, orman ağacı niteliğinde ise dağılımı, delice niteliğinde ise aşılı oluş olmadıkları, aşı yaşları ile dikme yoluyla elde edilmiş ise ağaçların yaşları kesin olarak belirlenmediği için bu ağaçların taşınmazın doğu sınırındaki orman parselinde bulunduğu anlaşılan pırnal meşesi ve benzeri orman ağaçları mı yoksa aşılı ya da dikme yoluyla yetiştirilen zeytin ağaçları mı oldukları konusunda da şüphe oluşmuştur.

Hal böyle olunca; mahkemece, yöreye ait ve tesis kadastrosundan 15 yıl öncesine kadar olan tüm hava fotoğrafları ve ortofoto haritaları getirtildikten sonra, önceki keşiflerde görev almış bilirkişiler dışında Tarım ve Orman Bakanlığı bünyesinde çalışmayan uzman orman yüksek mühendislerinden oluşturulacak üç orman yüksek mühendisi, üç ziraat mühendisi, iki harita mühendisi ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu ve yöreyi bilen, yansız, önceki keşifte orman sınır noktalarını gösteren mahalli bilirkişiler ile birlikte yeniden yapılacak keşifte, dayanak tapu kaydı sabit sınırdan başlanarak 3402 sayılı Kanun'un 20/C maddesi uyarınca uygulanarak kapsamı ve miktar fazlası belirlenmeli, taşınmazın tamamı yönünden kesinleşen orman kadastro haritası ve tutanaklar uygulanmalı, 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 sayılı Orman Yasası'na göre orman kadastrosu ve aynı Yasanın 2/B maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07