muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1030, Karar No: 2023/1575, Tarih: 22.02.2023

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 23.09.2019 tarihli ve 2019/6481 E. 2021/11591 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 05.10.2021 tarihli 2019/6481E. 2021/11591 K. sayılı ilamında; yöntemince gerçek zarar hesabı yapılarak peşin sermaye değerli gelir ile kıyaslanarak düşük olan tutarın kusur karşılığına karar verilmesi gerektiği, gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "... mahkemece alınan bilirkişi raporu ve ek raporda gerçek zarar tavan hesabının bozma ilamında belirtilen ilkelere uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan 24.06.2022 tarihli bilirkişi raporu 1. seçenek doğrultusunda davacı işçinin gerçek zararı ve dolayısıyla rücu genel tavanının 104.382,80 TL olarak belirlendiği,yukarıda belirtilen rücu edilebilecek miktarlar ile gerçek zarar karşılaştırmasında daha az olan PSD geliri 10.808,13 TL, tedavi gideri olan 6.459,44 TL lik miktara hükmedilmesi gerekeceği, davacının talep ettiği miktarınsa, belirlenen ve esas alınması gereken PSD değerinden daha az olduğu gözetildiğinde, taleple bağlılık kuralı gereği..." gerekçesiyle, davanın kabulü ile net 7.205,24 TL peşin sermaye değeri için onay tarihi olan 21.12.2011 tarihinden itibaren, net 4.306.29 TL tedavi masrafı için sarf tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, meydana gelen iş kazasında sigortalının kusurlu olmadığını,sigortalıya izafe edilen %25 kusurun fahiş olduğunu,tüm kusurun davalı işverene ait olduğunu belirterek Mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 13 üncü maddesi, 21 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 76 ıncı maddesinin 4 üncü fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 13 üncü maddesi, 21 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 76 ıncı maddesinin 4 üncü fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/9628, Karar No: 2014/5533, Tarih: 27.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9628 E.  ,  2014/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığında bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19150, Karar No: 2013/19493, Tarih: 16.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/19150 E.  ,  2013/19493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile aralarında düzenlenen sözleşme uyarınca davalıya hizmet verdiğini, sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının hazinece karşılanacağının belirtildiğini, 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirildiğini ve ödendiğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 23.287,38 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içinde bulunan ve dava konusu uyuşmazlığa ait olan sözleşmenin incelenmesinde davacı şirket ile dava dışı...Temizlik ve İlaçlama Limited Şirketinin iş ortaklığı kurarak birlikte ihaleye iştirak ettikleri ve sözleşmeyi de davacı şirket ile dava dışı.....Ltd.Şti.nin birlikte imzaladıkları anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı ile dava dışı şirket arasındaki ilişkinin adi ortaklık niteliğinde bulunduğu ve ihale konusu işi adi ortaklık olarak

aldıklarının kabulü gerekir. Adi ortaklıkla, ortaklığın tüzel kişiliği bulunmadığından salt adi ortaklık olarak husumet ehliyeti bulunmadığı gibi ortaklardan sadece birinin dava açma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Bir başka anlatımla, adi ortaklık şeklinde yürütülen iş ve işlemlerden dolayı oluşacak olan uyuşmazlıklar sonunda açılacak olan davada ortaklığı oluşturan tüm kişilerin davada taraf olarak gösterilmesi zorunludur. Dava konusu olayda, dava konusu ihale davacı ve dava dışı şirket tarafından adi ortaklık kurularak alınmış olduğundan davacı yanında diğer ortak olan...Temizlik ve İlaçlama Limited Şirketinin de davada taraf olarak yer alması gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, adi ortaklığı oluşturan tüm şirketlerin davaya katılımı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2)numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 19.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11657, Karar No: 2017/1398, Tarih: 21.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11657 E.  ,  2017/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın imar planı uygulamasına konu olup olmadığının ilgili yerlerden sorularak bu uygulamaya konu olmuş imar işlemi kesinleşmişse kesinleşme tarihinin araştırılarak imar planı uygulamasına ait harita, kroki ve belgelerin bulundukları yerden getirtilerek,

2- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1948 yılında yapıldığı anlaşılan ... kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin eksiksiz bir biçimde dosyaya getirtilerek,

3- Taşınmazın bulunduğu yere ait tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl önceki hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ile keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1964 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulundukları yerden getirtilerek bu dosyaya konulduktan sonra,

4- Dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek,tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl önceki hava fotoğrafları ile 1964 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları (tarihleri yazılacak şekilde) üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının ayrı ayrı stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliğinin ne olduğu ile üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, dağılımı ile kapalılık oranının, kullanılıp kullanılmadığının, tasarruf sınırlarının belirgin olup olmadığının kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği,

5 ) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 ... tahdit sınır (...) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, ... kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve ... kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12493, Karar No: 2013/25806, Tarih: 30.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/12493 E.  ,  2013/25806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi, silahın müşteki tarafından kolluğa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; 14.02.2006 tarihli tutanak düzenleyici polis memurları ile müşteki ... ve tanık ... dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1787, Karar No: 2020/1755, Tarih: 25.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1787 E.  ,  2020/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Mithatpaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün 498 027 6818 vergi numaralı mükellefi olan Kaplan İletişim Mob. Bey. Eş. İnş. San. Ltd. Şti'nin yetkilisi sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında şirketi fiilen kardeşi Mehmet Kaplan’ın idare ettiği, kendisinin yapılan işlemlerle ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için sanığın da aralarında bulunduğu şirket yetkilileri hakkında tefecilik suçu sebebiyle yargılamalarının devam ettiği UYAP kayıtlarından anlaşıldığından yargılamaya konu Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/269 E. sayılı dava dosyasının celbedilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin dosya içerisine alınması, suça konu faturaları kullanan kişi veya şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanığa veya Mehmet Kaplan’a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23348, Karar No: 2016/22519, Tarih: 27.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/23348 E.  ,  2016/22519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte muteriz borçlunun yasal süresi içinde, icra mahkemesine yaptığı başvuruda, sair şikayetleri ile birlikte ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu ileri sürerek takibi yapan ...İcra Dairesi'nin yetkisine itiraz ettiği, mahkemece yetki itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanunun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı yer icra dairesi de takibe yetkilidir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK'nun 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak düzenlenme yeri kabul edilir) (HMK'10.md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1.maddesi uyarınca bononun düzenlendiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Öte yandan, HMK'nun 19/2. maddesine göre yetki itirazında yetkili icra dairesinn doğru olarak gösterilmesi gerekir. Aksi halde geçerli bir yetki itirazının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda borçlunun adresi... olup, borçluya ödeme emrinin Edremit’te tebliğ edildiği, buna karşın borçlunun itirazında yerleşim yerinin İstanbul olduğunu ileri sürdüğü görülmektedir.

O halde mahkemece, takip tarihi itibariyle borçlunun yerleşim yerinin neresi olduğu tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14043, Karar No: 2013/237, Tarih: 09.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2010/14043 E.  ,  2013/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, resmi belgede sahtecilik

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında ayrıca; TCK’nın 204/1, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme gelince;

Sanıklara yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3248, Karar No: 2018/5799, Tarih: 19.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/3248 E.  ,  2018/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamında dinlenen tanıkların olay yerinde üç kişi gördükleri, yakalanan sanıklar dışında meçhul 3. şahsın müştekinin konutundan çalınan parayı götürdüğü, bu itibarla hırsızlık eylemin tamamlandığının anlaşılmasına rağmen TCK'nın 35. maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de;

Ancak;

1-Dosya kapsamında dinlenen tanıkların olay yerinde üç kişi gördükleri, yakalanan sanıklar dışında meçhul 3. şahsın müştekinin konutundan çalınan parayı götürdüğü, bu itibarla hırsızlık eylemin tamamlandığının anlaşılmasına rağmen TCK'nın 35. maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların müştekinin ikametgahından 15,00 TL bozuk para çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK'nun 326/son maddesi gereği kazanılmış hakları saklı kalmak üzere 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.