muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18878, Karar No: 2017/9461, Tarih: 20.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/18878 E.  ,  2017/9461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 16/12/2013 tarihli tevdii kararından sonra katılan ... İdaresi vekilininde 24.02.2017 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebi olduğu cihetle; katılan vekilinin temyizine yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığından anılan husustaki eksiklik giderilerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3297, Karar No: 2017/7375, Tarih: 10.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/3297 E.  ,  2017/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 27.12.2013 gününde verilen dilekçe ilemirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... Ticaret Odası yönünden reddine diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 24.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin borca batık olduğunun tespiti hukuksal nedenine dayalı olarak TMK'nun 605/2. maddesi gereğince açılan mirasın hükmen reddi davasıdır.

Davacı vekili, müvekkillerinin miras bırakanı ...'un 29.05.2011 tarihinde öldüğünü belirterek terekenin borca batık olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalılar SGK, ... Belediye Başkanlığı ve Hazine vekilleri temyiz etmiştir.

Davaya konu vergi borcunun, mirasbırakanın şahsi vergi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu limited şirketin vergi borcu olduğu anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.7.1998 tarihli 4369 sayılı Yasayla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı Kanuna 25.5.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen Mükerrer 35. madde hükmüne göre de; tüzel kişilerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Şu halde açıklanan yasal hükümler gereğince, mirasbırakanın; “ortağı” ve “temsilcisi” olduğu limitet şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak “koyduğu sermaye hissesi oranında” doğrudan doğruya; “temsilcisi” olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Mirasbırakanın yasal mirasçısı olan davacılar hakkında, amme alacaklısı tarafından henüz takibe geçilmemiş olması, yasal mirasçıların borç tehdidi altında olmadıkları anlamına gelmez. Öyleyse, bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle; mirasbırakanın, “ortağı” ve “yasal temsilcisi” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve mirasbırakanın şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi; amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise; bu halde davacıların borca batıklığın tespiti istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi; değil ise, mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin, borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Yasal mirasçılar, terekenin olağan yönetimi niteliğinde olmayan veya miras bırakanın işlerinin yürütülmesi için gerekli olanın dışında işleri yapmamış olmaları veya terekeyi sahiplenmemiş bulunmaları halinde terekenin ölüm tarihinde borca batık olduğu yönünde tespit kararı verilmesini isteyebilirler. Terekeyi sahiplenmiş olan veya sahiplenme anlamına gelen işleri yapan mirasçıların, bundan sonra terekenin borca batık olduğunu ileri sürmeleri Türk Medeni Kanununun 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olur. Hakkın açıkça kötüye kullanılmasını da hukuk düzeni korumaz.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca somut olaya gelince; mirasbırakanın ortağı olduğu ... Taşımacılık Gıda ve İhtiyaç Maddeleri San. Tic. Ltd. Şti.’nin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve mirasbırakanın şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, ... Ticaret Sicil Müdürlüğünden ilgili şirket için davacı ...’un ortaklık bilgilerinin sorulması, miras bırakanın ölüm tarihinden sonra mirasçılar tarafından mirası kabul anlamına gelen ödeme yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise hangi mirasçılar tarafından yapıldığının ilgili Kurumlardan sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözetilmeksizin karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün, BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6247, Karar No: 2012/7245, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6247 E.  ,  2012/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2011 gün ve 2011/183 Esas, 2011/771 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/301, Karar No: 2019/3789, Tarih: 17.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/301 E.  ,  2019/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, silahlı tehdit

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 37/1, 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin, hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı silahla tehdit suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün, taraflar ya da Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığından, hüküm tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanıklar ... müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanıkların cezaevinden gönderdikleri dilekçeleri ile dosyasının onanmasını istedikleri anlaşılmakla, bu talep CMK’nin 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanıklar müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİ ile, hükümler katılan ... vekilinin ve sanık ...’in temyiz talebi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... haklarında maktul ...’u kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin sanıklar ...’ın tasarlayarak ve canavarca hisle öldürdüklerine, haksız tahrik nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan bir gün önce tam olarak bilinmeyen bir sebeple tartıştıkları sırada maktulün sanık ...'ı yumrukladığı, hafif yaralanan ...'ın bu durumu abisi sanık ...'a anlatması üzerine intikam almak istedikleri, olay günü maktul ile randevulaşarak ... mevki olarak bilinen yerde buluştukları, birbirine yaklaştıkları sırada sanık ...'ın kuru sıkı olduğu sonradan anlaşılan tabanca ile havaya ateş ederek ...'in yanında buluşmaya gelen ...’i korkutup kaçmasını sağladığı, sanık ...'da ..., maktul de ise bıçak bulunduğu, tarafların kavgaya tutuştukları, maktulün bıçakla ...'ı hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, ...'ın tabancanın kabzası ile kafasına vurarak sendelettiği sırada yaralı olan abisi sanık ...'ın ... ile ateş ederek maktulü batın bölgesinden yaraladığı ve ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1- Olayın gelişimi, kavga etmek üzere biraraya gelen tarafların karşılıklı eylemlerindeki etki-tepki dengesi dikkate alındığında, TCK’nin 81 ve haksız tahrik nedeniyle 12 yıl ile 18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nin 29/1. maddeleri uyarınca makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, daha vahim hallerin varlığı dikkate alınmadan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve uygulamanın devamının da buna göre yapılması suretiyle sanıklar ...’a eksik ceza tayin edilmesi;

2- Sanık ...’in silahlı tehdit suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2388, Karar No: 2015/2498, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2388 E.  ,  2015/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1936, Karar No: 2014/6052, Tarih: 29.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1936 E.  ,  2014/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/525-2013/531

-KARAR-

Gerekçeli kararı davalı şirket adına tebliğ alan ve hükmü temyiz eden Av. A.. D..'in vekaletnamesi süreli olup, 31.12.2012 tarihine kadar geçerli olduğundan, hükmün tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle süresinin dolduğu anlaşılmıştır. Anılan vekile davalı tarafından verilen hükmün tebliğ ve temyiz tarihini de içerir vekaletnamesinin sunulmasının sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde davalı şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı adresi ile temsile yetkili temsilcilerinin isimleri ve yetkilerinin kapsamı sorularak, gerekçeli kararın, davalı vekili Av. A.. D.. tarafından sunulan temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının davalı şirket tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, hükmün şirketi münferiden ya da müştereken temsile yetkili kişilerden Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca birine usulüne uygun tebliğ edildiğinin tespiti halinde işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, müştereken temsile yetkili olanların tamamı veya münferiden yetkili olanların biri tarafından kaleme alınması gereken temyiz dilekçesi sunulması halinde eklenmesi, bu yönde bir dilekçe vermemeleri halinde temyiz dilekçesine muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediğini yazılı olarak bildirmesi halinde ise bu dilekçenin, davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35013, Karar No: 2018/13451, Tarih: 19.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/35013 E.  ,  2018/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Temel cezanın belirlenmesinde uygulanan kanun maddesinin 6831 sayılı Kanun'un 91/1-1.cümle yerine 93/1-1.cümle olarak gösterilmesi,

2-Yediemine alınan emval 7 kental olduğu halde 205 kental emvalin müsaderesine karar verilmesi,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen emvâl ve suçta kullanılan eşya değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

4-TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

4-TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hüküm fıkralarında yer alan "93/1-1. cümle" ibaresi çıkarılıp yerine "91/1-1. cümle" ibaresinin yazılması, müsadereye ilişkin hüküm fıkrasında "205" ibaresi çıkarılıp yerine "7" ibaresinin yazılması, "ile zoralımına karar verilen motorlu el testeresi, saplı balta ve beygir ile semerinin değerine göre belirlenen ve maktu vekalet ücretinden aşağı olamayacağı anlaşılan 750 TL nisbi vekalet ücretinin," ibaresinin çıkarılması, TCK'nun 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden "...taksitlerinden birini ödemediği takdirde kalan kısmın tamamının 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca sanıktan tahsiline, sanık adli para cezasını ödemediği takdirde ... hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkartılıp yerine "taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" ibaresi yazılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5721, Karar No: 2016/4275, Tarih: 11.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5721 E.  ,  2016/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 07/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 119 ada 4 (eski 563) parsel sayılı, 16600 m2 yüzölçümlü taşınmazın, öncesi itibarıyla ormanla ilgisi bulunmadığı halde, kısmen orman sınırları içinde, kısmen de 2/B alanında bırakıldığını ve bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilan edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazların orman olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B çalışmasına itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulaması esnasında dava konusu yerin orman içine alınması söz konusu olmayıp (A) ve (C) harfli bölümlerinin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği, (B) harfli bölümünün ise 2/B sahasında bırakıldığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B Madde Uygulaması Hakkında Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği, 2/B uygulamasına itirazın da yerinde görülmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine “3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılara müştereken verilmesine" paragrafı yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/04/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4300, Karar No: 2025/2543, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4300 E.  ,  2025/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1747 E., 2023/922 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/26 Esas 2020/1Karar

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı ... ve asli müdahiller ... ve ... mirasçılarının davalarının ayrı ayrı reddine, birleşen davacılar ... ve ... ...'nun davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyize konu, Erzincan ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 102 ada 18 parsel sayılı ve 38.669,48 m² yüzölçümlü taşınmaz, mera vasfı ile senetsizden kamu orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Davacı ..., dava konusu 102 ada 18 parsel sayılı taşınmazın mera olarak tespit edildiğini, ancak kadimden beri dava konusu yerin kendisi ve ataları tarafından kullanıldığını belirterek taşınmazın kendisi ve mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahiller ... ve ..., dava konusu taşınmazda mirasçı olduklarını belirterek davaya müdahale talebinde bulunmuşlardır.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği, dava konusu yerin mera olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davacılar ... ve ..., 108 ada 2, 107 ada 7 ve 107 ada 6 parsel sayılı taşınmazların hatalı olarak davalılar adına tespit edildiğini belirterek, tespitin iptali ile dava dilekçesindeki taleplerine göre tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Birleşen dosyada bir kısım davalılar, açılan davayı kabul ettiklerini, sınırların hatalı çizildiğini beyan etmişlerdir.