muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11960, Karar No: 2013/28930, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11960 E.  ,  2013/28930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 11.Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/21260, Karar No: 2019/6688, Tarih: 27.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21260 E.  ,  2019/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada tır şoförü olarak çalıştığını ileri sürerek ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ücretinin sefer primi ile birlikte aylık 2.500,00 TL olduğunu ileri sürmüş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı iddiası doğrultusunda ücretin net 1.250,00 TL olduğu, ek olarak ayda ortalama 1.250,00 TL sefer primi aldığı belirtilerek, sefer primi eklenmesi ile oluşan ücretin davacının giydirilmiş brüt ücreti olduğu kabul edilmiştir. Ancak davacının ücreti, sabit temel ücrete ilave sefer priminden oluşmaktadır. Buna göre davacının net 1.250,00 TL sabit ücret ve 1.250,00 TL sefer primi toplamının davacının ücreti olduğu gözetilerek, alacaklarının bu tutara göre yeniden hesaplanması gerekmektedir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, davacının fazla mesai alacağının hesabı noktasındadır.

Davacının davalı iş yerinde yurt içi tır şoförü olarak çalıştığı ve ücretinin sabit ücrete ilave sefer priminden oluştuğu anlaşılmaktadır. Yapılan işin niteliği gereği parça başı ücretle çalışma durumu söz konusu olmayıp sabit ücret + sefer prim sistemi ile çalışıldığından bu ücret toplamı davacının temel ücretini oluşturmaktadır.

Mahkemece, ödenen primlerin fazla mesailerin karşılığı olduğu gerekçesi ile davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığı kabul edilmiş ise de, primlerin fazla mesai ücreti alacağını karşıladığının kabulü doğru değildir. Fazla çalışma ücret alacağının yasal mevzuata uygun şekilde %150 zamlı olarak hesaplanması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9099, Karar No: 2013/46, Tarih: 14.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9099 E.  ,  2013/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 183 ada 10 parsel sayılı 2165,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak elbirliği mülkiyeti hükümleri gereğince davalı ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın bir bölümüne yönelik dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 183 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm. davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyiz konusu 183 ada 10 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından hazırlanan 25.05.2011 havale tarihli rapor ve eki haritada (a) harfi ile işaretli 1018,69 m2 yüzölçümündeki bölüm üzerinde tespit gününde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanunun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Mahkemece davacı tarafından tespitin aksi iddia edildiği halde tutanak bilirkişileri dinlenilmemiştir. Eksik araştırma ile hüküm verilemez.

Tespitte saptanan hukuksal olgular ile davacı tarafın tespite aykırı iddiası dikkate alındığında, tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında dinlenerek, keşifte dinlenen tanık beyanları ile arasındaki aykırılık giderilmemiş, keşifte tutanak bilirkişilerinin dinlenmemiş olmasının varsa yasal nedenleri hüküm yerinde gerekçeleri ile gösterilmemiştir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenilmeli, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıkların sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; dava reddedildiğine göre dava ve temyiz konusu taşınmaz bölümü üzerinde bulunan ceviz ağacı niteliğindeki muhdesat yönünden 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü gereğince bir karar verilmemesi dahi isabetsiz, davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 14.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3135, Karar No: 2018/7817, Tarih: 11.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3135 E.  ,  2018/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/03/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 23/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... İl Özel İdaresi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan ... İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan Sivas İl Özel İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... tarafından 6132 sayılı Kanun uyarınca Tarım ve Köyişleri Bakanlığının “Olur” larına istinaden davalı ... ili ...’na, mahalli at yarışları düzenlemesi için 2001 ve 2002 yıllarında, bu işe tahsis edilen ödenekten para gönderildiğini, ancak davalı Belediyece sözü edilen yarışların düzenlenmediği gibi bu iş için gönderilen ödeneğin de Belediyenin diğer ihtiyaçlarına harcandığını, bu hususun Tarım Bakanlığı müfettişlerince tespit edildiğini, yersiz ödenen bu meblağın tahsili için davalı ... ve sorumluluğu bulunan kişiler aleyhine icra takibinde bulunduklarını, davalı borçluların itirazı üzerine takibin durduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Dosyanın incelenmesinde; dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ... Belediye Başkanlığının yargılama esnasında 6360 sayılı Kanun ile kapatılarak hak ve borçlarının ... İl Özel İdaresine devredildiği ve Özel İdarenin yasal hasım haline geldiği anlaşılmakla, vekalet ücretinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde hasım olmaktan çıkarılan ... lehine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3. madde yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesinin 7. fıkrası gereğince kararın bu sebeple düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3. madde yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesinin 7. fıkrası gereğince kararın bu sebeple düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 3. bendinden "... Belediye Başkanlığına” sözcük dizisinin çıkarılarak, yerine ''(kapatılan ...) ... İl Özel İdaresine" söz dizisinin yazılmasına; davacının tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 11/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10771, Karar No: 2008/11263, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10771 E.  ,  2008/11263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların inşa ettikleri binadan bir daire satın aldığını, dairenin 17 Ağustos 1999 depreminde yıkıldığını, zararlarından davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek yıkılan daire için 7.000,00 YTL, içerisindeki eşyalar için de 1.000.00YTL tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (...-...) ile ... Arsa Ofisi Villa İnşaat Taah. Tur. Ltd. Şti. davanın reddini dilemiş, diğer davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi cevapta vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalılar ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (...-... ... ortaklığı) ile ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...-... ... ortaklığı)‘nin meydana gelen zarardan kusurları oranında sorumlu bulundukları gerekçe gösterilmek suretiyle yıkılan daire için 2.206.70 YTL, içerisindeki eşyalar yönünden de 225.00 YTL nın müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (...-... ... ortaklığı) tarafından inşa edilen konutu davalı ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (... ...-... ortaklığı)’nden satın almıştır. Mahkemece, davada kusur incelemesi yapılarak müteahhit firmanın %50, dava dışı belediyenin %15, Statik Mühendisinin %10, TUS görevlisinin %15, deprem şiddetinin %10 oranında sorumlu olduğuna ilişkin kusur veren bilirkişi raporuna göre kusur indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, olayda davacı alıcı yönünden kusur sorumluluğuna göre hüküm kurulması imkanı yoktur. Zira davalılar, davacılara karşı satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine göre sorumludurlar. (BK.217 maddesi delaletiyle B.K.'nun 194.maddesi ). Davalılar Müteahhit ve satıcı binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde yıkılması nedeniyle oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları halde, mahkemece, davalı müteahhit ve satıcının kusur oranı nispetinde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5210, Karar No: 2020/3898, Tarih: 07.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5210 E.  ,  2020/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.05.2018 tarih ve 2017/108 E. - 2018/193 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.10.2019 tarih ve 2018/1541 E. - 2019/1055 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2016/55791 sayılı, 37., 39., 43. sınıfları kapsayan ve "SOYLU GROUP +şekil" ibareli marka tescil başvurusuna, davalı şirketin 2011/21955, 2011/21956, 2011/21953 sayılı ve 37. sınıfta tescilli "SOYLU USTA" markalarını mesnet göstererek itirazda bulunduğunu, itiraz sonucunda diğer davalı TPMK YİDK’nın 13.01.2017 tarih ve 2017-M-413 sayılı kararı ile marka başvurusunun kapsamından 37. sınıf mal/hizmetlerin çıkarıldığını, oysa markaların bütünsel olarak değerlendirmesinin yapılması halinde benzer olmadığını ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının marka başvurusunda yer alan "group" ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, esas ve ayırt edici ibarenin "SOYLU" ibaresi olduğunu, bu nedenle taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının marka başvurusunda yer alan "group" ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, esas ve ayırt edici ibarenin "SOYLU" ibaresi olduğunu, bu nedenle taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının "şekil+SOYLU GROUP" ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın "SOYLU USTA+şekil" ibareli markası arasında, davalının itirazı üzerine reddedilen 37.sınıf: “İnşaat hizmetleri, inşaat araç-gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri. Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu). Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri. Hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri. Mobilyalara ilişkin döşeme, tamir, restorasyon hizmetleri. Isıtma, havalandırma ve su tesisatının kurulması (tesis edilmesi), bakımı ve tamiri hizmetleri. Giysilerin temizliği, bakımı ve tamiri hizmetleri. Sınai makinelerin ve cihazların, büro makinelerinin ve cihazlarının, haberleşme cihazlarının, elektrikli ve elektronik cihazların tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri. Asansör tamiri ve bakımı hizmetleri. Saat tamiri hizmetleri. Madencilik, maden çıkarma hizmetleri. Ayakkabı, çanta, kemer tamiri hizmetleri.” yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının marka başvurusundan çıkarılan 37. sınıf hizmetlerin tamamının, davalının itiraza mesnet 2011/21953, 2011/21955 ve 2011/21956 sayılı markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler arasında da 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21897, Karar No: 2015/19220, Tarih: 16.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/21897 E.  ,  2015/19220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tapulama harici yere tecavüz suçundan açılan davada, şikayetçi Maliye Hazinesinin suçtan doğrudan zarar gördüğü ve 20.01.2014 havale tarihli dilekçesiyle katılma talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, mahkemenin 15.04.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak ve 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yerel ve teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanığın bu yere tecavüzünün bulunup bulunmadığı,yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan maliye hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2040, Karar No: 2014/12796, Tarih: 27.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2040 E.  ,  2014/12796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/283907

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2013/129 (E) ve 2013/449 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 10.04.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5609, Karar No: 2022/5404, Tarih: 21.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5609 E.  ,  2022/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2021 tarih ve 2020/376 Esas, 2021/179 Karar sayılı ilamı ile;

Sanığın maktulü kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/09/2021 tarih ve 2021/1381 Esas, 2021/1301 Karar sayılı kararı ile;

"İstinaf başvurularının esastan reddine dair" kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/09/2021 tarih ve 2021/1381 Esas, 2021/1301 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 02/09/2021 tarih ve 2021/1381 Esas, 2021/1301 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; olayda meşru müdafaanın olduğuna, sanığın ceza almaması gerektiğine, katılanlar vekilinin; haksız tahrik bulunmadığına, sanığın indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;