muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/625, Karar No: 2017/927, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/625 E.  ,  2017/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Emrine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Hükmün Kapsamı başlıklı 297/.... maddesi ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' hükmünü içermektedir.

Ayrıca ilamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (... Hukuk Genel Kurulu'nun 08.....1997 tarih ve 1997/...-517 E. -1997/776 K.; ....03.2006 gün ve 2006/...-92 E.-2006/85 K.; ....06.2008 gün ve 2008/...-451 E.- 2008/453 K. sayılı ilamları)

Somut olayda; ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ....04.2014 tarih ve 2009/333 Esas, 2014/229 Karar sayılı ilamında, davacılar müteveffanın eşi ... için 382.261,29 TL, kızı ... için 34.415,... TL, diğer çocukları ... ve ... için ayrı ayrı 83.753,34’er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ..., ..., ... Sigorta AŞ ve ... İsviçre Sigorta AŞ'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar ... ve ... yönünden 06/.../2008 tarihinden itibaren, diğer davalı her iki sigorta şirketleri yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, her iki sigorta şirketlerinin sorumluluğunun artırılmış poliçe limitleri ile sınırlandırılmasına (Her bir sigorta şirketinin artırılmış poliçe limiti 125.000,00'er TL'dir)” denmek suretiyle, Sigorta Şirketlerinin sorumluluğunun, limiti aşmayan alacaklılar yönünden bile, artırılmış poliçe limiti ile sınırlı olduğu vurgulanmak suretiyle net bir şekilde belirlendiği anlaşılmaktadır. İş bu ilama dayanılarak şikayetçi ... Sigorta A.Ş. aleyhine yapılan ilamlı takipte ise, borçlu şirket toplamda, artırılmış poliçe limitinin üzerinde bir alacakla sorumlu tutulmuş; ... Sigorta AŞ. vekilinin bu husustaki şikayeti üzerine, Mahkemece, poliçe limitiyle hesap yapılması halinde garamaten yeni bir hesap yaptırılması gerekeceği, bu durumda ise ilamın hüküm kısmının yorum yoluyla değiştirilmiş olacağı, ayrıca olaya konu sigorta poliçesinde şahıs bedeni zararlar bölümünde sigorta limitinin şahıs başına 125.000,00 TL ve kaza başına ....000,000,00-TL olduğu, bu halde tüm alacaklılar yönünden ayrı ayrı tazminat hesaplanması durumunda kaza başına limitin aşılmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, borçlu ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ...'ın süreklilik kazanan içtihatları nazara alınarak, takip konusu ilamın hüküm bölümünde; alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve davalı sigorta şirketlerinin artırılmış poliçe limiti olan 125.000 TL ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına karar verildiği ve böylece sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktar açıkça gösterildiğinden, hüküm ancak; şikayetçinin 125. 000 TL den diğer davalılarla birlikte müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilerek infaz olunabilir. Bu halde, somut olayda alacaklıların gerçek destek zarar miktarının poliçe limitini aştığı gözetilerek limitin alacaklıların paylarına oranlanması konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak borçlu şirketin poliçe limiti dahilinde her bir alacaklıya ödemesi gereken alacak miktarı tereddütsüz belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle şikayetin reddi isabetsiz olmuştur.

Kaldı ki; Mahkeme’nin kaza başına sigorta limitinin ....000.000,00-TL olduğu,bu halde tüm alacaklılar yönünden ayrı ayrı tazminat hesaplanması durumunda kaza başına limitin aşılmadığı yönündeki gerekçesi de doğru değildir. Zira, dayanak ilamda dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Kaza sonucu alacaklıların murisi Süleyman Kırdım ölmüştür. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “sigortanın kapsamı” başlıklı A..... maddesi uyarınca, Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder. Ölü sayısı tek olduğu için davacıların talep edebileceği azami ZMSS poliçe limitinin dayanak ilam Mahkeme’since hükümde açıkça yazılan artırılmış sigorta limiti olan 125. 000 TL olduğu sabittir.

SONUÇ: Borçlu ... Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/.... maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4470, Karar No: 2010/3609, Tarih: 05.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/4470 E.  ,  2010/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : ...:Mahkumiyet

...: Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘’53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/956, Karar No: 2015/1599, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/956 E.  ,  2015/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4139, Karar No: 2016/1043, Tarih: 17.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/4139 E.  ,  2016/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiracıya teslim edilen demirbaş eşyaların aynen iadesi veya bedelinin tahsili; birleşen dava ortaklık sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının birleşen dava ile ilgili verilen hükme yönelik temyiz itirazı yerinde değildir.

2-Davacının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen 20.09.2010 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya 8 adet bilgisayarlı düz dikiş makinesi, 4 adet 6 iğne overlok makinesi, 2 adet 6 iğne dikiş makinesi, 1 adet düğme dikme makinesi, 1 adet bilgisayar, 1 adet yazıcı teslim edildiğini, davalının teslim aldığı demirbaşları teslim etmeden ayrıldığını belirterek kira sözleşmesi ile teslim olunan demirbaş eşyaların iadesine, mümkün olmaması halinde demirbaş eşyaların bedeli olarak 16.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının, işyerinin anahtarını değiştirip işyerindeki tüm makine ve mallara el koyduğunu, bu eşyalar için tespit yaptırıldığını ve tespit dosyasında verilen karar ile eşyalarını teslim aldığını, kira sözleşmesinde yazılı eşyaların müvekkili tarafından alınmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının, sözleşmede belirtilen makinaların davalı tarafından götürüldüğünü kesin ve inandırıcı olarak ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

HMK’nun 190.maddesi uyarınca ispat yükü, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Somut olayda, kira sözleşmesi ile davalıya teslim edilen demirbaş eşyaların, davalı kiracı tarafından götürüldüğünü ispat külfeti davacıya aittir. Davacı sunduğu delillerle ile demirbaş eşyalarla ilgili iddiasını kanıtlayamamıştır. Ancak davacının, dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayandığının kabulü ile demirbaş eşyaların davalı tarafından götürdüğünün ispatı için davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen dava yönünden hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca asıl dava yönünden hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

FAC/MG/TB
Yargıtay — Esas No: 2012/14215, Karar No: 2013/1739, Tarih: 24.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14215 E.  ,  2013/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muğla 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2011/5636, Karar No: 2011/7008, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5636 E.  ,  2011/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı/davalı ... vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat, birleşen davada davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine 10.03.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davada tazminat talebinin kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı ve davalı-davacı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılar arasında 7795 ada 3 sayılı parsel üzerinde bina yapılmak üzere 07.03.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme uyarınca yapıdaki 8 numaralı bağımsız bölümün yükleniciye bırakıldığını, yüklenicinin 02.06.1997 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle kazanacağı kişisel hakkını kendisine temlik ettiğini belirterek binadaki 8 numaralı bağımsız bölümün adına tescilini, olmazsa bağımsız bölüm bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiş, 06.08.2010 tarihinde davasını ıslah ederek çekişme konusu bağımsız bölümün binadaki 9 numaralı bağımsız bölüm olduğunu ileri sürmüştür.

Davalılardan yüklenici şirket, binanın şirket tarafından yapıldığını, %90’ı aşkın fiziki oranda tamamlandığını, davalılar arasında bir fesih sözleşmesi olmadığını belirtilmiştir.

Davalı arsa sahibi ..., yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, 07.03.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin karşılıklı olarak feshedildiğini, yüklenici şirketin yapı üzerinde hak iddia etmeyeceğini fesihnamede kabul ettiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi birleşen davasında, 3 sayılı parsel üzerindeki binanın 8 numaralı bağımsız bölümünün davacı/davalı tarafından haksız olarak işgal edildiğini, haksız elatmasının önlenmesi ile 15.000,00 TL ecrimisilin davacı/davalıdan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davadaki mülkiyet aktarımı isteminin reddine, 80.000,00 TL bağımsız bölüm bedelinin yüklenici şirketten tahsiline, birleşen davada ise davacı/davalının binadaki 9 numaradaki bağımsız bölüme haksız elattığı saptandığından elatmasının önlenmesine, ihtarnamenin keşide edildiği tarih ile birleşen davanın açıldığı tarih arasındaki dönem için hesaplanan 3.980,00 TL ecrimisilin davacı/davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı/davalı ile birleşen davanın davacısı ve davalı ... temyiz etmiştir.

Hükmü, davacı/davalı ile birleşen davanın davacısı ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Davacı/davalı 7795 ada 3 sayılı parsel üzerine yapılan binadaki 8 numaralı bağımsız bölümün adına tescilini istemiş, yargılama aşamasında ıslah yoluyla dava konusu taşınmazın 9 numaralı bağımsız bölüm olduğunu bildirmiştir. Davalılar arasındaki 07.03.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, 9 numaralı bağımsız bölüm davalılardan ve birleşen davanın davacısı arsa sahibi ...’e bırakılması kararlaştırılan yerlerdendir. Kaldı ki, dosyada mevcut tapu kayıt örneğinden 9 numaralı bağımsız bölümün 28.12.2007 tarihinde tapuda dava dışı ...’a satıldığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan davalı yüklenici şirket temsilcisi ...’in de imzası bulunan 03.07.1998 tarihli sözleşmeyle, 07.03.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi feshedilmiş, bu sözleşmede yüklenicinin binada bir hak iddia edemeyeceği de hükme bağlanmıştır. Dolayısıyla, kayden başkasının malik olduğu 9 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline olanak bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan bu saptamalar gözetilerek, davacı/davalının mülkiyet aktarımı isteminin reddi ve Borçlar Kanununun 96.maddesi hükmü doğrultusunda aktin ademi ifası sebebiyle davalı yükleniciden tazminat tahsiline dair hüküm kurulması usul ve yasaya uygundur.

Davacı/davalının birleşen dava sebebiyle yönelttiği temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen davanın davacısı ..., 3 sayılı parseldeki 8 numaralı bağımsız bölümdeki davacı/davalının haksız elatmasının önlenmesi ve ecrimisil istemlerinde bulunmuştur. Yapılan uygulamada, 8 numaralı bağımsız bölümü davacının değil, kayden 9 numaralı bağımsız bölüm maliki dava dışı ...’ın işgal ettiği tespit edilmiştir. Davacı arsa malikinin 9 numaralı bağımsız bölüme ilişkin bir talep ve davası olmadığı gibi, istemini ıslah da etmemiştir. Dolayısıyla, arsa sahibi davacı/davalının talep ve davası bulunmadığı, 8 numaralı bağımsız bölüm de davalı/davacı tarafından işgal edilmediği halde, birleşen davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle istemin kabulü doğru değildir.

Karar, açıklanan nedenle davacı/davalı yararına bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalı/davacı ...’un temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı/davalı ... yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalı/davacı ...’un temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5453, Karar No: 2018/1171, Tarih: 07.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5453 E.  ,  2018/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan ...'ın geçici raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, katılan ...'ın geçici raporunda hayati tehlikesinin mevcut olduğu, ancak her iki katılanın da beyin cerrahi uzmanınca kati raporlarının verilmesi gerektiğine yönelik kaydın bulunduğu, katılan ... hakkında tanzim edilen İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 29.12.2014 tarihli raporunda ise katılanda meydana gelen yaralanmanın hayat fonksiyonlarına 5. derece etkili kemik kırığına neden olduğu ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tespiti için tedavisi tamamlandıktan ve olay tarihinden 18 ay sonra kontrol muayenesi gerektiğinin belirtildiği ancak katılanların raporlarının kesinleştirilmediği anlaşılmakla katılanların kati raporları alınıp sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken geçici raporlar doğrultusunda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükmün esasını oluşturan 12.01.2015 tarihli kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığa ait sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına denilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

3-Sanığın talimat ile alınan savunmasında zararı gidermeyi kabul ettiğini beyan ettiği bu nedenle mahkemece katılanların uğramış olduğu zararın basit bir araştırma ile hesaplanarak sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre CMK'nın 231. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, katılanların zararını karşılamadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5879, Karar No: 2019/14145, Tarih: 09.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5879 E.  ,  2019/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait kapıları kilitli park halindeki aracı bir şekilde açarak düz kontak yapıp çalıştırmak suretiyle olay yerinden uzaklaşırken görülen ve ihbar edilen suça sürüklenen çocuğun aynı mahallede başka bir sokak üzerinde yakalandığı olayda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden, suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükmünün uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6858, Karar No: 2013/5517, Tarih: 09.10.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6858 E.  ,  2013/5517 K.**

* ESER SÖZLEŞMESİNDEN KAYNAKLANAN İLAMSIZ TAKİPLERDE YETKİLİ İCRA DAİRESİ

* İTİRAZIN İPTALİ DAVALARINDA YETKİ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 9

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 10

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 355

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi tayini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın asıl alacak yönünden kabulü ile Torbalı 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1761 E. sayılı dosyasındaki itirazın iptâli ile takibin 20.457,08 TL yönünden devamına, asıl alacağa değişen oranlarda faiz uygulanmasına, işlemiş faiz alacağının reddine, asıl alacağın %40'ı olan 8.182,80 TL icra inkâr gideriminin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.