muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4080, Karar No: 2015/5155, Tarih: 09.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4080 E.  ,  2015/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HANAK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2010/20-2013/127

Taraflar arasında görülen davada; Davacı; kayden maliki olduğu yığma ahşap ev ve arsa nitelikli 117 ada, 14 parsel sayılı taşınmazını beton duvarla çevirmek suretiyle sınırı belirlediğini, taşınmazının doğu sınırından komşu 13 parselde paydaş olan davalıların beton duvarın 9,75 m²’lik bölümünü yıkmak ve taşınmazının bir bölümünü yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini, Hanak Asliye Mahkemesinin 2010/4 Esas sayılı Değişik İş dosyası ile müdahalenin ve duvarın yeniden yapılması maliyeti ile yıkım bedelinin toplam 604,57 TL olduğunun saptandığını, sözlü uyarılardan da sonuç alamadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve 604,57 TL maddi tazminatın davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı B.. Ç..; 117 ada, 13 parsel sayılı taşınmazı ana ve ara yola bağlayan başkaca bir yol olmadığını, zeminde yol olarak kullanılan alanın duvar çevirmek suretiyle kapatıldığını, yargılama sırasında Hanak Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan 2011/4 Esas sayılı geçit hakkı davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, yıkımla bir ilgisinin bulunmadığını, diğer davalılardan M.. Ç..; dava konusu edilen yerin kadastro çalışmaları sırasında davacı adına tescil edildiğini, yola bağlantısı olmadığından davacının muvafakati ile açtığını, duvarı açarken diğer davalıların katılmadığını, dava açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı M.. Ç.. ise; herhangi bir savunma getirmemiştir.Mahkemece; davalılardan M.. Ç..’in, kayden davacıya ait çaplı taşınmazı içinde yer alan ve sınır teşkil eden duvarın 9.75 m²’lik bölümünü yıkmak ve yol olarak kullanmak diğer davalıların ise yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerinin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine, M.. Ç.. hakkındaki maddi tazminat davasının kabulü ile diğer davalılar hakkındaki tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı B.. Ç.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak ve geçit hakkının yenilik doğurucu bir hak olup, hükümle sonuç doğuracağı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalılardan B.. Ç..’in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512,33 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı Bayram Çeğil'den alınmasına, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5124, Karar No: 2012/25091, Tarih: 18.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5124 E.  ,  2012/25091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Para Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "ziynet eşyası alacağı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı-davacı ...'ten temyiz edilen ziynet ve para alacağına ilişkin 54.00 TL. nispi temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.18.10.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2025/2523, Karar No: 2025/5404, Tarih: 02.07.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/2523 E.  ,  2025/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2593 E., 2023/921 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

1.Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294/2. maddesi gereği hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebebi gösterilmediği anlaşılmıştır.

2.Katılan vekili, sanık ..., sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2017/330 Esas, 2021/496 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/2593 Esas, 2023/921 Karar sayılı kararı ile;

c.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/2593 Esas, 2023/921 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ...'un istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanıklar ..., ..., ... hakkında cezaların 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların eyleminin canavarca hisle kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

2.Sanık ..., sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların suça katılmadıklarına, mahkumiyet kararlarının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, haksız tahrik hükümlerine ilişkin mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, katılan vekili, sanık ..., sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık ... hakkında kurulan hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın ilk derece mahkemesince doğru gösterildiği, sanığın Antalya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2013/183 Esas, 2014/505 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesi gereği verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair mahkumiyeti nedeniyle mükerrir olduğu, ancak istinaf mahkemesince yeniden kurulan hüküm sırasında sanık ...'a ait Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2008 tarihli ve 2007/307 Esas, 2008/2 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan verilen 8 yıl 4 ay hapis cezasına dair mahkumiyetin tekerrüre esas olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

Sanık ... müdafiinin 21.03.2023 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi sunduğu, "5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi halde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli kararın sanık ...'a usulüne uygun olarak tebliğ olunduğu, süre tutum dilekçesi sonrasında gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı, süre tutum dilekçesinde de 5271 sayılı Kanun'un 294/2. maddesi gereğince hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen hükümlere yönelik katılan vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/2593 Esas, 2023/921 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık ...'un temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/2593 Esas, 2023/921 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a madde gereği sanık ...'a ait hükümden tekerrüre esas olarak gösterilen "Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2008 tarihli ve 2007/307 Esas, 2008/2 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan verilen 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri

gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine

göre çektirilmesine ve hükmün infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin çıkartılmasına, yerine "sanığın Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2013/183 Esas, 2014/505 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesi gereği verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair mahkumiyet gereği mükerrir olduğu anlaşıldığından mükerrir olan sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen

uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20702, Karar No: 2021/16913, Tarih: 03.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/20702 E.  ,  2021/16913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanığa gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat usulsüz gibi görünse de; sanığın yatırdığı nakti kefaletin karar kesinleştikten sonra sanığın iadesine karar verildiği, sanığın kefaletin iadesi için 18/03/2011 tarihinde talepte bulunduğu, mahkemenin de nakti kefaletin sanığa iadesi için Mal Müdürlüğüne yazdığı 18/03/2011 tarihli yazıda sanığın yargılandığı davada hükmün kesinleştiği bu nedenle kefaletin sanığa iadesinin yazıldığı, müzekkere yazıldıktan sonra sanığın 18/03/2011 tarihinde bu yazıyı tebliğ aldığı, sanığın kefaletin iadesi için 18/03/2011 tarihinde talepte bulunduktan sonra 2019 yılına kadar başka herhangi bir talep ve temyiz talebinde bulunmadığı, bu itibarla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07/03/2019 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnameye aykırı olarak sanığın eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz itirazının REDDİNE, 03/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18418, Karar No: 2020/12362, Tarih: 19.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/18418 E.  ,  2020/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekte, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6515, Karar No: 2024/8657, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6515 E.  ,  2024/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/291 Esas, 2024/67 Karar

İ

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.11.2023 Tarihli ve 2023/1768 Esas, 2023/1730 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Bey Mah. ...Sok. No:4 .......,Ardahan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Göle Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.03.2024 Tarihli ve 2023/291 Esas, 2024/67 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının adresinin ......., Mah........, Cad. No:......, İç Kapı No:6....../İstanbul olarak tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre, kısıtlı adayının ikamet adresinin Sancaktepe/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8270, Karar No: 2019/2117, Tarih: 21.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8270 E.  ,  2019/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekinin evinde bulunan 1 adet saatin çalınmasıyla eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,