muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3031, Karar No: 2014/2559, Tarih: 25.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3031 E.  ,  2014/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2008/242-2012/226

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, seyir halinde iken dava dışı sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybederek takla atması sonucunda hasarlandığını, davalı sigorta şirketinin sürücü değişikliği yapıldığını iddia ederek hasar bedelini ödemediğini bildirerek ıslah ile artırılan hasar bedeli, değer kaybı, kira ve tüm maddi zararlar olmak üzere toplam 110.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza ile ilgili olarak sürücü değişikliği yapıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sigortalının sigorta şirketine gerçeğe aykırı ihbarda bulunduğu, ispat yükünün yer değiştirdiği, davacının hasarın teminat kapsamında kaldığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında, gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötüniyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK. 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.maddesinde sayılan "teminat dışında kalan zararlardan" olması gerekmektedir.

Keza, Kasko Sigortası Genel Şartları B.1.5 maddesine göre, sigortalı, sigortacının isteği üzerine rizikonun gerçekleşmesi nedenlerini ayrıntılı şekilde belirlemeye, zarar miktarı ile delilleri saptamaya ve rücu hakkının kullanılmasına yararlı bilgi ve belgelerin geçikmeksizin sigortacıya vermekle yükümlüdür.

Görüldüğü gibi, ihbar yükümlülüğünün gereği gibi yerine getirilmemesi durumunda, müeyyidesi genel şartlarda düzenlenmediği gibi, bu husus rizikonun teminat dışında kaldığı haller arasında da sayılmamıştır. Bu halde, konunun TTK.nun 1290 ve 1292/son madde hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Buna göre, sigorta ettiren kimse kasten ihbarda bulunmamış ise, sigorta haklarını zayi edeceği, kusurunun bulunması halinde ağırlığına göre sigortacının ödemekle yükümlü olduğunun kabulü gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde, sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki, teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği sigortacı tarafından somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Somut olaya bakıldığında; kaza tesbit tutanağında, ihbar üzerine olay mahalline gelindiği, aracın takla atmış vaziyette olduğu, araçta kimse olmadığı, alkol şişelerinin bulunduğu, olay mahallinde yapılan araştırmada N.. K.. isimli şahsın yakalandığı, kaza yapan aracın sürücüsünün Ertuğrul isimli kişi olduğunun söylendiğini belirtilmiş, dosya içerisinde bulunan DNA incelemesinde dava dışı Ertuğrul ile davacı Nedim'den alınan kan örneklerinin aracın sürücü torpido, güneş sperliği ile ön camdaki kan ili DNA'sının uyumsuz olduğu tespit edilmiştir.

Davacı tanığı olarak dinlenen Ertuğrul ise, aracın sürücüsünün kendisi olduğunu ifade etmiştir.

Soruşturma aşamasında dinlenen, araç içerisinde bulunan diğer tanıklar, araç sürücüsünün Ertuğrul olduğunu, sürücü dışında davacının da dahil herkesin alkollü olduğunu belirtmişlerdir.

Davacı tanığı olarak dinlenen Ertuğrul ise, aracın sürücüsünün kendisi olduğunu ifade etmiştir.

Soruşturma aşamasında dinlenen, araç içerisinde bulunan diğer tanıklar, araç sürücüsünün Ertuğrul olduğunu, sürücü dışında davacının da dahil herkesin alkollü olduğunu belirtmişlerdir.

Davalı vekili, kazanın davacı vekilinin belirtiği şekilde olmadığını, sürücü değişikliği yapıldığını belirtmiş ise de aksini ispata yarar somut deliller ileri sürmüş değildir. Ayrıca davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır. Kazada sigorta şirketinin belirttiği gibi sürücü değişikliği yapılmış olsa dahi bu durum tek başına sigorta teminatı dışında kalan haller kapsamında olmayıp sigorta teminatı dışında kaldığının davalı sigorta şirketi tarafından ispatı gerekir. Açıklanan nedenle mahkemece doğru ihbar mükellefiyetinin kasten yerine getirilmediği veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu teminat içinde imiş gibi ihbar edildiği ve ispat yükünün yer değiştirdiği, kazanın davalı sigorta şirketinin iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde dahi teminat dışı olduğu somut delillerle kanıtlanmadığı halde mahkemece doğru ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14781, Karar No: 2008/18339, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14781 E.  ,  2008/18339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Şap Köyü 149 ada 12 parsel sayılı 22.396 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 78 tahrir nolu vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1971 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, uzman bilirkişi raporunda taşınmazın eğiminin % 12'den fazla olduğu ve üzerinde maki formasyonuna dahil bitki örtüsü bulunduğu açıklanmıştır. Yörede orman kadastrosu, yani herhangi bir köy veya belde sınırı esas almadan seri bazda ve sadece ... Serisi ormanlarında yapılmıştır. Bu durumda; bu serinin dışında kalan taşınmazlar için kesinleşen bir orman kadastrosunun yapıldığından söz edilemeyeceği, Dairenin yerleşik uygulaması gereği böyle taşınmazların orman olup olmadığının eski tarihli resmi belgelere göre incelenmesi gerektiği, yukarıda açıklanan ve uzman bilirkişi raporunda anlatılan özellikleri nedeniyle taşınmazın eylemli orman niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan; eğimi % 12'den fazla olan, maki cinsi ağaççıklarla kaplı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendinin karşı kavramı gereğince, orman sayılan yer olarak kabul edilmesi gerektiği, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 (a) ve (j) maddesi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince "komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı", bu nedenle çekişmeli parsel seri bazında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1. maddesi "gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle" her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmesi nedeniyle davanın reddi yolunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 23/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10013, Karar No: 2012/7907, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10013 E.  ,  2012/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eflani Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2010 gün ve 2009/31 Esas, 2010/27 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan müstehcenlik suçunun 765 sayılı TCK.nın 426. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 26.03.2003'ten itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3543, Karar No: 2018/14815, Tarih: 05.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/3543 E.  ,  2018/14815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin sokağa direksiyon kilidi ile kilitleyerek park etttiği motosikletini çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi gösterilmemiş ise de, uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin mahallinde hükme eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26243, Karar No: 2015/8010, Tarih: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26243 E.  ,  2015/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2010/145-2013/26

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçildiği gibi, davalı idarece 2009 senesinde dava konusu taşınmaz için düzenlenen kıymet takdir raporunda m2'sine 14,00-TL değer biçildiği halde 2010 değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın m2'sine 10,00-TL değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı tarafından ecrimisil istendiği halde bu talebe yönelik olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması,

2)Davacı tarafından ecrimisil istendiği halde bu talebe yönelik olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması,

3)Davalı idare harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan peşin harcın yatırana iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden harç konusunda herhangi bir hüküm kurulmaması

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1253, Karar No: 2021/3160, Tarih: 04.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1253 E.  ,  2021/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2010 tarihli ve 2009/82 Esas, 2010/1178 Karar sayılı kararında sanığın doğrudan verilen 3000 TL adli para cezasının olduğu, bu cezanın karar tarihi itibariyle tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanık hakkında müşteki Muhammed'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında müşteki Kemal'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Müşteki Kemal'in yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Kulu İlçe Devlet Hastanesinin 17.11.2013 tarihli geçici raporunda kati raporun beyin cerrahi uzmanı tarafından verileceğinin belirtildiği halde, müşteki ile ilgili olarak bu hususta rapor alınması gerektiği gözetilmeden geçici rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7586, Karar No: 2023/567, Tarih: 22.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7586 E.  ,  2023/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/348 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/1041 Esas, 2022/1308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanık hakkında en üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine,

2. Delillerin hatalı değerlendirilmesi nedeniyle koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik indirimi uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine,

3. Suçun canavarca hisle işlendiğine,

4. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanığın akıl sağlığına dair raporun yetersiz olduğuna,

2. Katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in, kardeşine ait iş yerinin arkasında bulunan bir konteynırda kaldığı, maktul ...'ın ise bu iş yerinde gece bekçisi olarak çalıştığı, olay günü sanık ile maktul arasında gece vakti ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemeyen şekilde çıkan tartışmada, sanığın üzerinde bulunan

bıçakla maktule saldırıp biri boynundan ikisi göğsünden olmak üzere toplam üç bıçak darbesi ile maktulü öldürdüğü anlaşılmıştır.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in, kardeşine ait iş yerinin arkasında bulunan bir konteynırda kaldığı, maktul ...'ın ise bu iş yerinde gece bekçisi olarak çalıştığı, olay günü sanık ile maktul arasında gece vakti ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemeyen şekilde çıkan tartışmada, sanığın üzerinde bulunan

bıçakla maktule saldırıp biri boynundan ikisi göğsünden olmak üzere toplam üç bıçak darbesi ile maktulü öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Olayın gece geç saatte gerçekleşmesi ve iş yerinin kapalı olması nedeniyle doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi olan tanığın bulunmadığı anlaşılmıştır.

4. İş yerine ait güvenlik kamerası izleme tutanağı dosya arasında mevcuttur.

5. Maktulün kesin ölüm sebebine ilişkin olarak ... Adlî Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan, 28.09.2020 tarihli otopsi raporunda;

"Boyun sağ yanda 2 cm uzunluğunda bir açısı dar, bir açısı geniş, yara dudakları düzgün kesici delici alet yarası, göğüs sol yanda sol parasternal hat ve sol mitklavikuler hat arasında 3 üncü interkostal aralıkta 2.5 cm uzunluğunda bir açısı dar, bir açısı geniş, yara dudakları düzgün kesici delici alet yarası, bu yaranın 2.5 cm alt dış yanında 3 üncü kot üzerinde, 3 cm uzunluğunda bir açısı dar, bir açısı geniş, yara dudakları düzgün kesici delici alet yarası görüldüğü, cesette; sol dirsekte 1 cm uzunluğunda yara dudakları düzensiz cilt ciltaltı dokuyu içeren laserasyon gözlendiği,

- Kişinin vücudunda 3 (üç) adet adet kesici delici alet yarası tespit edilmiş olup, haricen göğüs bölgesinde tanımlanan kesici-delici alet yaralarının oluşturduğu yaralanmanın tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğu, diğerlerinin ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı,

- Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisi, iç organ (kalp), yaralanmasına bağlı iç ve dış kanama (hemotoraks, hemoperikardium) sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatini bildirir rapordur."

Şeklinde görüş bildirildiği görülmüştür.

6. Sanık hakkında Çiğli Bölge Eğitim Hastanesi tarafından tanzim olunan 16.08.2020 tarihli adlî muayene raporuna göre sanıkta darp cebir izinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

7. Sanığın ceza sorumluluğunun tespiti yönünden Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesince tanzim olunan 11.08.2021 tarihli ve Adlî Tıp 4. İhtisas Kurulunca tanzim olunan 25.10.2021 tarihli, sanığın yargılama konusu suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olduğu yönünde oy birliği ile açıklanan görüşleri içeren adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

8. Sanığın güncel adlî sicil kaydı incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE