muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5785, Karar No: 2018/7643, Tarih: 28.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/5785 E.  ,  2018/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar...l, ..., ... ile davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanuna 6495 sayılı Kanun ile eklenen Ek 5. madde uyarınca yapılan orman kadastrosu çalışmaları sırasında,... mevkii, 207 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 19.493.603,19 m2 yüzölçümü ve orman vasfı ile Hazine adına, senetsizden ve belgesizden tespit edilmiştir.

Asıl dava dosyasında davacı gerçek kişiler zilyetliğe dayanarak, birleşen dava dosyalarında ..., ... ve ... tapu ve zilyetliğe dayanarak, diğer birleşen dava dosyalarında ise davacılar zilyetliğe dayanarak, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, asıl davanın kabulüne, birleşen dosyalara ilişkin ise davacı ... , ..., ... ve arkadaşlarının davasının reddine, birleşen bir kısım dosyalar yönünden ise davanın kabulüne ve kısmen kabulüne, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kabul edilen kısımların alanları düşüldükten sonra ... mevkii, 207 Adanın son parsel numarası adı altında, 19.364.791,013 m² yüzölçümü ve orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ...,..., ... ile davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece 1958 tarihli memleket haritası ve 1953 tarihli hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmışsa da, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmemiş, dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları getirtilmemiş, bu haritalarda taşınmazların nasıl gözüktükleri, imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılmamış, fen bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların tümü aynı kroki üzerinde komşularıyla birlikte gösterilmemiş, komşu taşınmaz kayıtları getirtilmemiş ve 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde hükmüne göre taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olup olmadıkları dikkate alınmamıştır.

Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun, sadece hangi nitelikteki taşınmazların Devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları bu kanunda gösterilmiştir.

Bu nedenle; mahkemece öncelikle, temyize konu taşınmazlar yönünden dayanılan tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri ile dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılarak, revizyon görmüş ise, dayanılan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, çekişmeli taşınmazlara komşu parsellere ilişkin kadastro tutanakları tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri temin edilerek dosya arasına alınmalı, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen ve bir ziraat mühendisi marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E. K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E. K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E. K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklık olup olmadıkları değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte tüm taşınmazları gösterir şekilde kroki düzenlettirilmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle, yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, davacılar tarafından dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi eliyle (harita ve krokisi veya tevzi yahut iskan haritası) mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tesbit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise, tapu kaydının kapsadığı taşınmazı gösterir fennî bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazlara bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ile yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile kadastro tespitinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bir orman, bir fen ve bir ziraat bilirkişi kurulu aracılığıyla incelenerek dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmazların niteliği üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, kapalılık oluşturup oluşturmadıkları ve tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp

tamamlandığı belirlenmeli, davacıların belgesiz zilyetlik yoluyla kazandığı toprak olup olmadığı, varsa cinsi ve miktarı tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden, mahkemeler yazı işleri müdürlüğünden sorulup tespit edilmeli; tüm kanıtlar toplanıp birlikte değerlendirilmeli; oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Belirtilen hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar ...,..., ... ile davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 28/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/439, Karar No: 2015/1808, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/439 E.  ,  2015/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8762, Karar No: 2016/9158, Tarih: 12.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/8762 E.  ,  2016/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Temmuz 2001 tarihinden iş akdinin davalı iş veren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği, 31/07/2005 tarihine kadar davalı bünyesinde aralıksız fasılasız uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığını, istihdam edildiği dönem boyunca asgari ücret + sefer pirimi sistemi ile çalıştığını, aylık ortalama 2 sefer gerçekleştirdiğini, sefer başına davalı işverence ortalama 500 Euro sefer pirimi verildiğini, davacının hizmet sözleşmesinin feshinde tüm alacaklarının ödeneceği söylenerek bir takım belgelere imzasının alındığını ancak 900,00 TL tutarında bir çek verildiğini kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini iddia ederek işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı ile aynı nitelikteki işçilerin davalı şirket ile imzalamış bulunduğu “Tır Şoförlerine Mahsus Hizmet Sözleşmesi” uyarınca çalıştığını, anılan sözleşmeye göre, şoföre ödenecek ücretin sefer başına harcırah olarak belirlendiğini, ücretlendirme sisteminin bir nevi parça başı iş niteliğinde olduğunu, ödenecek harcırah dışında fazla çalışma,resmi-dini bayramlar ile hafta sonu çalışma adı altında herhangi bir ücret ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını,keza, ... kaydının asgari ücret üzerinden yapılacağının kararlaştırıldığını, hizmet sözleşmesi boyunca, hizmet sözleşmesi uyarınca sefere çıkıldığında davacıya o sefere ait harcırah ile diğer giderlerinin ödendiğini,sefer dönüşü mutabakat sağlandığını,alacak veya borçların cari hesaba yansıtıldığını,tır şoförlerinin yılda 6 ay (180 gün) yurt dışında kalabildiklerini, yurt dışında bulunduktan sürece hafta sonları ve bulundukları ülkenin resmi tatil günlerine göre seyir yasağı bulunan günlerde çalışamadıklarını, şirket kayıtlarında yapılan araştırma sonucu davacının kaydına rastlanmadığını, davalı ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, husumet itirazı ile zaman aşımı definde bulunduklarını, davacının taleplerinin haksız olduğunu bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının çalıştığını iddia ettiği araçların trafik kayıtlarında .... adına tescil bilgileri bulunup bu şirket ile davalı ....'nin grup şirketler olabileceği iddia edilmekte ise de davacının ... kaydının bulunduğu 1019650 sicil numaralı iş yerinin ... adına kayıtlı bulunması ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre iş veren ....'nin arasında bir bağ kurulamaması karşısında davacının ... kaydının bulunduğu 1019650 sicil numaralı iş veren ...'ün işçisi olduğu, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçeleriyle haklı görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

A-Usul Yönünden;

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Yine 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Yasanın 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece gerekçeli kararda “davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği kanaatine varıldığı” belirtilmiş, hüküm fıkrasında ise, “haklı görülmeyen davanın reddine” karar verilmiş olup, bu durumda gerekçe/ hüküm çelişkisi yaratılmıştır.

Sonuç olarak, HMK. nun 298/2. maddesine aykırı şekilde gerekçe/ hüküm çelişkisi içeren kararın bozulması gerekmiştir.

B) Esas yönünden ise ;

Somut uyuşmazlıkta, davacı iddia ettiği çalışma süresinde, ... kaydında “...” unvanlı işyerinde çalışıyor görünmekte ise de, dosya kapsamında yer alan gümrük kayıtlarında davacının yurt dışı giriş çıkış yaptığı aracın ait olduğu firma ... olarak belirtilmiştir.

Mahkemece davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği kanaatine varılmış ise de, mahkemenin bu kabulü yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamaktadır.

B) Esas yönünden ise ;

Somut uyuşmazlıkta, davacı iddia ettiği çalışma süresinde, ... kaydında “...” unvanlı işyerinde çalışıyor görünmekte ise de, dosya kapsamında yer alan gümrük kayıtlarında davacının yurt dışı giriş çıkış yaptığı aracın ait olduğu firma ... olarak belirtilmiştir.

Mahkemece davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği kanaatine varılmış ise de, mahkemenin bu kabulü yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamaktadır.

Davacının iddiası araştırılmadan, davalı şirket ile ... kaydı uyarınca davacının çalıştığı “...” unvanlı işyerinin ticaret sicili kayıtları ve SGK işyeri dosyası getirtilmeden, işyerinde aralarında hukukçu ve işletme konusunda uzman bilirkişilerin de bulunduğu heyetle keşif gerekirse yapılarak davalı şirket ile “...” adlı işyeri arasındaki ilişkinin niteliği tespit edilip organik bağ, birlikte istihdam ve muvazaa iddiası değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/770, Karar No: 2011/5855, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/770 E.  ,  2011/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemisi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait 1980 yılından sonra düzenlenmiş memleket haritası getirtildikten sonra dosyanın raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3455, Karar No: 2019/4549, Tarih: 02.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3455 E.  ,  2019/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne, davalının davacıların hissesi oranında ... ili ... ilçesi ...mevkii, 2 ada 70 parsel sayılı taşınmaza fen bilirkişisinin krokili raporunda A,B ve D harfi ile gösterilen yeşil ile boyalı alana yaptığı el atmanın önlenmesine, davalının davacılar ile birlikte malik bulunduğu.... plakalı traktöre davacıların iştirak halindeki mülkiyet hakkını ihlal edecek şekilde yaptığı elatmasının önlenmesine, 8.000 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalının dava konusu 2 ada 70 parsel sayılı taşınmaz ile 34 URZ 32 plakalı traktör yönünden müvekkillerinin 2/3 hissesine yapmış olduğu müdahalenin men’i ile söz konusu parselde 70 dönüme ait yeri buğday ekmek sureti ile haksız olarak kullanmasından dolayı müvekkillerinin paylarına düşen toplam 8.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının dava konusu 2 ada 70 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin krokili raporunda A, B ve D harfleri ile gösterilen yeşil ile boyalı alana yaptığı el atmanın davacıların hissesi oranında önlenmesine; davalının davacılar ile birlikte malik bulunduğu... plakalı traktöre davacıların iştirak halindeki mülkiyet hakkını ihlal edecek şekilde yaptığı elatmasının önlenmesine; 8.000 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin, dava konusu 70 parsel sayılı taşınmaza dair elatmanın önlenmesi ve ecrimisil hususundaki karara yönelik temyiz itirazlarına gelince. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaz bölümüne ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu 70 parsel sayılı, 125.692,00 metrekare alanlı, iki kümes-bir depo evi olan tarla nitelikli taşınmazda taraflar paydaştır. Fen bilirkişisinin raporunda belirtildiği üzere krokide E ve F harfleriyle gösterilen 3.396 metrekare eriklik alan ile C harfi ile gösterilen, üzerindeki binalarla beraber 24.092,86 metrekare çoğunlukla mandalina ve diğer karışık meyvelerin dikili bulunduğu alan mevcuttur. Bu alanların dışında, krokide; A, B, D harfleriyle gösterilen 98.202,82 metrekarelik tek yıllık bitki ekimine uygun alan bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, tanık beyanları, dosya içeriği ve toplanan delilerden dava konusu taşınmazdaki ağaçların bulunduğu ve tarlanın bulunduğu alanları dönem dönem gerek davacıların gerekse davalının kullandığı, bu bahisle tarafların dava konusu taşınmazda az ya da çok kullandığı ya da kullanabileceği yer bulunduğundan davanın reddine hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda ( 2 ) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02 .05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.