muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15584, Karar No: 2012/3667, Tarih: 13.03.2012

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, yapıldığı sırada temlik işlemine vakıf olmayan borçlu (davalı arsa sahipleri) yeni alacaklının ifa talebi üzerine önceki alacaklıya karşı ne gibi itiraz ve defi hakkına sahipse bunları yeni alacaklıya (davacı üçüncü kişiye) da ileri sürebilir hale gelir (BK m.167).

Bütün bunların dışında, temlike konu bağımsız bölüm konut niteliğindedir. Temellük eden davacı üçüncü kişi 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunda yapılan tanıma göre tüketici, ona temlik işleminde bulunan davalı alt yüklenici ...’da ticari faaliyette bulunan bir kişidir.

4822 sayılı Kanununla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun 3.maddesi (c) bendi ile konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar da Tüketicinin Korunması Kanunun kapsamına alınmıştır. Dava konusu taşınmaz “konut” niteliğindedir. Anılan yasanın (e) bendindeki tanıma göre tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek veya tüzel kişiyi, (f) bendindeki tanıma göre de satıcı; kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun 23. maddesi hükmüne göre de bu kanun uygulaması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılması gerekir.

Somut olayda da; davacı tüketici alt yüklenicinin temlikine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğundan o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yasadan kaynaklanan bir zorunluluktur. Mahkemece kamu düzeninden olan görev hususu re’sen gözetilerek yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılması yerine çekişmenin esasının incelenip hükme bağlanması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36654, Karar No: 2020/9119, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/36654 E.  ,  2020/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Fırın İşletmeciliği Otomotiv Temizlik İnş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08/07/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10727, Karar No: 2019/12062, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10727 E.  ,  2019/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece 29.03.2012 tarih ve 2011/546 E., 2012/353 K. sayılı ilam ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 19/06/2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 16/12/2012 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle bildirim yapılan Denizli Çocuk Mahkemesi'nin 11/07/2014 tarih 2014/271 E. ve 2014/615 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesinde tanımlanan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçuna ait olduğu ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa suça sürüklenen çocuğun bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya bu suçu daha önce işlediği suçtan verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesinde;

b) Suça sürüklenen çocuk bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması karşısında;

Yukarıda anılan ihbara konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, dolayısıyla ihbara konu bu karar nedeni ile hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığı ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde 10/07/2014 tarihinde işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından dolayı Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2015 tarihinde verilen ve kesinleşen 2014/349 E., 2015/508 K. sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/465, Karar No: 2016/1850, Tarih: 17.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/465 E.  ,  2016/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 14.04.2012 tarihinde davalı ...ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, sürücü .... idaresindeki .... plakalı iş makinesi ile asli kusurlu olarak, müvekkillerinin çocuğu ....’ın iş makinesi ile duvar arasında sıkışması sonucu vefat ettiğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek her bir davacı için 1.000,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 1.000,00 TL cenaze ve defin masraflarının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada, 14.04.2002 tarihinde davalı ...ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, davacı ... işleteni, operatör .... idaresindeki .... plakalı iş makinesi ile asli kusurlu olarak müvekkilinin çocuğu . ...’ın iş makinesi ile duvar arasında sıkışması sonucu vefat ettiğini, davacı ... için 29.552,85 TL destekten yoksun kalma tazminatının 09.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

...

Davalı vekili, davacı ...’ın iş makinesinin sahibi olduğunu,...’un iş makinesi kullanmak için ehliyetinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl davanın kabulü ile davacı ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, 1.000,00 TL defin ve cenaze giderlerinin, davacı ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kabulü ile davacı ... için 29.552,85 TL destekten yoksun kalma tazminatının asıl dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

.... Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın “Sigortanın Kapsamı” başlıklı A-1.maddesindeki, “Sigortacı, bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde düzenlemesi karşısında, araç işleteni olan (sigortalı) davacı ...'ın, kendisinin üçüncü kişilere karşı hukuki sorumluluğunu teminat altına alan davalı ... şirketinden tazminat talep edemeyeceği gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10308, Karar No: 2015/12138, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10308 E.  ,  2015/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografik yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise % 6 alınması suretiyle bedel belirlenmesi gerekir.

Buna göre; taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edildiğinde öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, değil ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve % 6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve % 3 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırmadan arta kalan kısmın geometrik şekli ve yüzölçümü dikkate alındığında bu kısımda herhangi bir değer azalışı meydan gelmeyeceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken, %5 oranında değer kaybı oluştuğu kabul edilerek fazla bedel tespit edilmesi,

2-Kamulaştırmadan arta kalan kısmın geometrik şekli ve yüzölçümü dikkate alındığında bu kısımda herhangi bir değer azalışı meydan gelmeyeceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken, %5 oranında değer kaybı oluştuğu kabul edilerek fazla bedel tespit edilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmazların tapu kayıtlarında askeri yasak saha içinde bulunduğuna ilişkin şerh mevcuttur. Bu durumunun taşınmazların değerinde düşüklüğe yol açması mutlak olduğundan, bu kayıp oranının belirlenmesi ve kamulaştırma bedelinin bu husus da dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Davanın mahiyeti gereği davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5-Davacı idare 6001 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde aleyhine karar ve ilam harcına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6554, Karar No: 2024/6062, Tarih: 07.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6554 E.  ,  2024/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/402 E., 2023/851 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zile 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/138 E., 2022/815 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin murisinden kendisine kalan ve kadimden beri zilyet ettiği taşınmazın İl Mera Komisyonu Başkanlığı tarafından mera olarak sınırlandırıldığını ancak taşınmazın kadim ve geleneksel şekilde mera olarak kullanılan yerlerden olmayıp kadimden beri tarım arazisi olarak zilyet edildiğini, bu nedenle kadastro tespitinin hatalı şekilde yapıldığını ileri sürerek dava konusu 493 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine temsilcisi vekili cevap dilekçesinde; Mahkemece dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda yapılacak araştırma ve inceleme sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Kişiliği tarafından davaya cevap verilmemiş; köy muhtarı keşifteki beyanında, dava konusu taşınmaz ve çevresindeki taşınmazların mera olarak kullanılmayıp tarla olarak kullanıldığını beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazın mera vasfıyla sınırlandırıldığı, taşınmazın kadastro tespitinin 1976 yılında kesinleştiği, 2020 yılında da davalı köy tüzel kişiliği adına tahsis edildiği, eldeki davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, taşınmaz kadimden beri mera vasfında olup ziraat mühendisi bilirkişinin raporunda da belirttiği üzere, komşu taşınmazların üzerinde de meraya özgü çayır bitkileri ve yabancı otların mevcut olduğu, taşınmazın meraya tecavüz ile açıldığı ancak 10 yıllık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibari ile geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından dava konusu taşınmazın mera vasfında olmadığı ve hiçbir zaman da mera olarak kullanılmadığının beyan edildiğini, kaldı ki taşınmazın toprak yapısının da meraya uygun olmadığını, 80 yıldan uzun süredir müvekkili ve murisi tarafından tarım yapılmak suretiyle zilyet edildiğini, bu nedenle 1976 yılında yapılan kadastro tespitinin usulsüz olduğunu ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, tapulama çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz hakkında tutanak düzenlenip mera vasfı ile tespit gördüğüne, tespitin kesinleştiği 19.11.1976 tarihinden eldeki davanın açıldığı tarihe kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğine, eldeki dava taşınmazın davalı Köy Tüzel Kişiliğine tahsis edildiği tarihten sonra açılmış ise de davanın esasen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olmasına göre İlk Derece Mahkemesince sonuç olarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro çalışmaları sonucunda Tokat ili, ... ilçesi, .... köyü çalışma alanında bulunan 493 parsel sayılı 25.200,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz,.... tarafından peyder pey meraya tecavüzle ihya ve zilyet edildiği ancak taşınmazın mera vasfında olduğu gerekçesiyle mera vasfı ile sınırlandırılarak 19.11.1976 tarihinde özel siciline yazılmış; bilahare 2020 yılında yapılan İl Mera Komisyonu çalışmaları sonucunda taşınmaz mera olarak köy tüzel kişiliği adına tahsis edilmiştir.

1. Kadastro çalışmaları sonucunda Tokat ili, ... ilçesi, .... köyü çalışma alanında bulunan 493 parsel sayılı 25.200,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz,.... tarafından peyder pey meraya tecavüzle ihya ve zilyet edildiği ancak taşınmazın mera vasfında olduğu gerekçesiyle mera vasfı ile sınırlandırılarak 19.11.1976 tarihinde özel siciline yazılmış; bilahare 2020 yılında yapılan İl Mera Komisyonu çalışmaları sonucunda taşınmaz mera olarak köy tüzel kişiliği adına tahsis edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, eldeki davanın kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılmış olmasına, taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği 19.11.1976 tarihinden davanın açıldığı 22.03.2021 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 157,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.