muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1505, Karar No: 2021/4495, Tarih: 13.09.2021

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir.Bu tür davalar aynı yasanın 25. maddesi uyarınca borçlu ve borçlu ile hukuki işlemde bulunan kişiler aleyhine açılır. Zorunlu dava arkadaşı durumunda olan kişilerin tümünün davalı olarak gösterilmemesi halinde eksik gösterilen kişi veya kişilere dava dilekçesinin tebliği ile davaya dahil edilmeleri sağlanmalıdır. Somut olayda, davaya konu taşınmaz, 21/12/2011 tarihinde davalı borçlu ... tarafından dava dışı ...’a, 26/03/2012 tarihinde dava dışı ... tarafından dava dışı ...’a, 22/04/2014 tarihinde ise dava dışı ... tarafından davalı ...’a satılmıştır. Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde, borçlu ... ve taşınmazı en son satın alan ... taraf olarak gösterilmiş, ancak borçlu ile işlemde bulunan ... ve ... davaya dahil edilmeksizin davanın esasına girilerek kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacıya borçlu ile işlemde bulunan ... ve ...’ı davaya dahil etmesi için süre verilmesi ve bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de; 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali davalarında dava kabul edildiği takdirde tasarruf tarihine kadar olan vergi borcu ferileriyle hesaplanarak bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı hazine, dava dilekçesinde 10/02/2016 tarihi itibariyle toplam 245.815,67 TL vergi alacağı olduğunu belirtip, tasarrufun iptalini istemiştir. Tasarruf (satış) tarihi 21/12/2011’dir. Bu durumda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davalı borçlunun tasarruf tarihine kadar olan ve kesinleşen vergi borçlarının ferileriyle birlikte belirlenerek bu miktar üzerinden davacının alacak ve ferileriyle sınırlı olarak dava konusu taşınmazın satışına ilişkin tasarrufun iptali ile davacı alacaklıya bu miktar üzerinden taşınmaz üzerinde haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere tasarruf tarihine kadar doğan vergi borcu tespit edilmeden ve davacıya haciz ve satış yetkisi verilmeden yalnızca tasarrufun iptaline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Ayrıca; bu tür davalarda dava değerini, takibe konu alacak miktarı ile iptali istenilen tasarruf bedelinden hangisi az ise o bedel oluşturmaktadır. Somut olayda, tasarruf konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değerinin bilirkişi raporuyla tespit edilmesi ve yukarıda belirtilen şekilde tasarruf tarihine kadar kesinleşen vergi borcunun ne kadar olduğunun belirlenmesi ve buna göre az olan değer üzerinden harca hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden harcın belirlenmesi de doğru değildir.

3-Yine kabule göre; 136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesinde değişiklik yapan 5904 sayılı Yasanın 35. maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü gereğince maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu yerel mahkeme kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA; HMK 373/1 maddesi gereğince istinaf mahkemesinin esastan red kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3798, Karar No: 2019/8561, Tarih: 09.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3798 E.  ,  2019/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında dosya içerisinde bulunan ve bozma ilamında da belirtilen 23/02/2012 tarihli sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocukta psikolojik rahatsızlık bulunduğu, iki yıldır psikolojik tedavi gördüğü ve ilaç kullandığının belirtilmesi karşısında, atılı suçları işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, dosyadaki sosyal inceleme raporu sureti de eklenerek Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, tek hekim raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olup olmadığına ilişkin alınan raporun suç tarihi itibari ile alınması ve aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/626, Karar No: 2019/1577, Tarih: 07.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/626 E.  ,  2019/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün Türkiye'de sakin olduğu yerin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince Türkiye’de yerleşim yeri olmayan hükümlünün halen ... F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Dosya kapsamından Türk vatandaşı olmayan hükümlünün Türkiye’de sakin olduğu yerin “...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33547, Karar No: 2014/36434, Tarih: 23.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33547 E.  ,  2014/36434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2014

NUMARASI : 2013/2256-2014/928

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 12.11.2013 tarihinde güvenlik noktasından geçerken satışta olan ve güvenlik görüldüsü yaptırılmamış ürünleri, güvenlik kontrol noktasından geçirmekte iken fark edilmesi üzerine mesai arkadaşlarına hakaret ve küfür etmesi ve onlara tehdit içeren sözler sarf etmesi sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca haklı ve bildirimsiz olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıya isnat edilen fiilin iş sözleşmesinin feshini gerektirir nitelikte olmadığı, fesihten önce başka tedbirlerin uygulanması gerektiği, feshin ağır bir yaptırım olduğu gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı sebeple derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı sebeple derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının işyerinde 09.09.2011 tarihinden itibaren balık satış elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 18.11.2013 günlü fesih bildirimi ile 12.11.2013 tarihinde saat 23:08'te güvenlik noktasından çıkarken mağazada satışı olan ve güvenlik görüldüsü yaptırılmamış ürünleri güvenlik elemanı kontrolleri sırasında farkedildiği için, rutin gereği ürünlere el konulduğu sırada, ahlaka bağdaşmayan küfürler etmeye başladığı ve herkesin üzerinin aranması talebini dile getirdiği ve elini güvenlik deskine vurduğu gerekçesi ile 4857 sayılı Kanun’un 25/ II-b maddesi gereğince feshedilmiştir.

Mahkemece feshin haksız olduğu gerekçesiyle işe iade isteğinin kabulüne karar verilmiş ise de davacının olay günü güvenlik noktasından çıkarken görüldüsü yapılmamış ürünlere güvenlik görevlisi tarafından el konulduğu sırada küfür ettiği, asabi davranışlar sergilediği tüm dosya kapsamından ve davacının savunmasından anlaşılmaktadır. Davacının davranışları dikkate alındığında iş sözleşmesinin feshinde haklı sebebin varlığının kabul edilmesi gerekirken mahkemece aksi kanaatle yazlı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4132, Karar No: 2014/13750, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4132 E.  ,  2014/13750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9956, Karar No: 2008/9569, Tarih: 15.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9956 E.  ,  2008/9569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. Y.. vek. Av. E.. K.. ile davalı 1-H.. Ç.. 2-E.. Ç.. 3-... 4-H.. Ç.. 5-M.. Ç.. vek. Av.... aralarındaki alacak davası hakkında Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28/02/2008 gün ve 2007/632-2008/66 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

492 Sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapan ve 06/06/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesinin d. Bendi uyarınca Yargıtay temyiz başvurularında 60.00 YTL temyiz başvuru harcı alınması gerektiğinden ve bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK.’nun 434/3. maddesi gereği işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16734, Karar No: 2024/3537, Tarih: 01.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16734 E.  ,  2024/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/511 E., 2023/18 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, verilen cezayı uygun bulmadığına ve karara itiraz ettiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 23.00 sıralarında kolluk görevlileri tarafından Sarıbük - Sivrikavak yol ayrımında icra edilen yol kontrolünde, sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın "Dur" ihtarına uymayarak kaçtığı ve yapılan takip sonucunda yakalandığı, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, araçta bulunan 36 adet mavi bidon içerisinde toplam 2160 litre gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirildiği, dosya kapsamında bulunan ulusal marker tespit tutanağına göre ele geçen akaryakıtın cinsinin motorin, ulusal marker kontrol sonucunun ise geçersiz olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalarda, suça konu akaryakıtı satmak için aldığını beyan etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükmün sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine ilişkin bendinin devamına "5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince denetim süresinin iyi hâlli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13679, Karar No: 2017/164, Tarih: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13679 E.  ,  2017/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/07/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen 13/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak isteğine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı tarafından tahsil edilen çevre temizlik vergilerinin tüm şifahi ve resmi müracaatlara rağmen hesaplarına aktarılmadığını, rakamların çok yüksek miktarlarının, denetime olanak sağlayacak abone listeleri ve tahsilat miktarlarının da elektronik ortamda bildirilmediğini belirterek, ihtilafın 3533 sayılı yasa mucibince hakem sıfatı ile incelenerek davalı tarafından bugüne kadar ilçe belediyesine ödenmesi gereken çevre temizlik vergisinin ve cezalı tahsil edilenlerin gecikme faizlerinin %80'inin tespiti ile yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

Davalı hukuki yarar yokluğundan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tarafların 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesi kapsamında olduğu, aralarındaki dava konusu uyuşmazlığa aynı Kanun'un 4. maddesi gereğince bakma yetkisinin hakeme ait olduğu, anılan Kanun gereğince hukuk hakimlerinin en kıdemlisi tarafından davaya bakılması gerektiği belirtilerek dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü'nün Kuruluş ve Yönetimine Dair Teşkilat Yönetmeliği'nin 1. maddesinde, "... Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek, 2560 sayılı Kanun'da sayılan görevleri yerine getirmek üzere ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü kurulmuştur. Bu idare Hatay Büyükşehir Belediyesine bağlı, müstakil bütçeli, kamu tüzel kişiliğine haiz bir kuruluştur..." hükmü bulunmaktadır.

Şu halde, davalı ... yukarıda anılan Yönetmelik gereğince müstakil bütçeli bir kamu kuruluşu olmasına rağmen bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi bir kuruluş olup tacir statüsündedir. Bu itibarla, eldeki dava hakem sıfatıyla tahkim usulüne göre çözülemez. Mahkemece, işin esasına girilerek varılacak sonuca göre uygun bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.