muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1420, Karar No: 2021/3474, Tarih: 24.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/1420 E.  ,  2021/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliklerinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği SACEM ve PRS ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı meslek birliklerine devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, şikayet eden Meslek Birliklerinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8021, Karar No: 2021/14370, Tarih: 24.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8021 E.  ,  2021/14370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Kasten öldürme, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma,

HÜKÜMLER :1)Sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-h, 53, 58. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

2)Sanık hakkında maktule yönelik yağma suçundan TCK'nin 149/1-a, 53, 58. maddeleri gereğince 14 yıl hapis cezası,

3)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan CMK'nin 223/2-a maddesi gereğince beraatine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle duruşmalı olarak yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kasten öldürme ve yağma suçuna yönelik temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü; eksik incelemeye, suçun sübutuna, savunma hakkının kısıtlandığına, katılan kurum vekili ile katılanlar vekilinin kasten öldürme ve yağma suçlarına yönelik temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri; sanığın kasten öldürme eylemini tasarlayarak ve canavarca hisle işlediğine, yağma suçundan daha fazla ceza verilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasına " “Hüküm tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 6810 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan ... Hizmetler Bakanlığı'na verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

... almak için olay günü bankadan para çektiği sabit olan maktul ...'ın adliyede çalıştığı zamandan tanıdığı ve taksicilik yapan sanık ...'a konudan bahsettiği, sanık ...'ın savunması ile sabit olduğu üzere olay günü maktulun parayı üzerine alarak galericilere araba bakmak amacıyla sanığın yanına gittiği, sanık ile maktulun birlikte sanığın aracına bindikleri, sanığın aracı ... istikametine, şehir dışına doğru sürdüğü, Gümüşhane kavşağından dönüş yaparak müsait bir yerde aracı durdurduğu, sanığın savunmasına göre amacının "maktulun kendinden para istemesi ile tehdit ve şantajlarına son vermesi hususunda konuşmak olduğu", sanığın aracı başka yöne sürmesi nedeniyle muhtemelen maktulun araç içinde tepki verdiği, sanığın bu esnada öncelikle maktulun yüzüne yumruk vurarak burunda kırığa yol açtığı, ardından 5 bıçak darbesi ile öldürdüğü olayda; sanığın aracına rıza ile binen maktulün isteği dışında aracını şehir dışına ıssız alana sürerek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği, eylemin sübut bulduğu, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar Şeyda ve Yadiğar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

24/11/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ...'ın müdafii Avukat ... ...'ın yokluğunda 25/11/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/5856, Karar No: 2014/5703, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5856 E.  ,  2014/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/12920

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2013 gün ve 2013-19875/80316 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.01.2014 gün ve KYB. 2014/12920 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık M.. K..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/l(iki kez) ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis (iki kez) cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine, sanığın 51/3. maddesi gereğince 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2013 tarihli ve 2010/195 esas, 2013/156 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5237 sayılı Kanun’un 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, denetim süresinin en az 1 yıl 8 ay olacağı gözetilmeden, 1 yıl süreyle denetim altına alınmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz"şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiş olması sebebiyle 1 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına karar verilmesi isabetsiz olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2013 gün ve 2010/195 esas, 2013/156 sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebi güvenlik tedbirine ilişkin olup, kazanılmış hakka konu edilemeyeceğinden, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi olarak belirlenen “1 yıl” ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine "1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5784, Karar No: 2019/2627, Tarih: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5784 E.  ,  2019/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gaziler Vergi Dairesinin... vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellef olan sanığın, 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura kullandığının iddia olunduğu davada; vergi raporlarında sanığın, haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönündeki tespitlerle vergi raporları bulunan ... Medya Prom... Ltd. Şti. ve ... (... Ajans)'tan, 2009 yılında 234.000 TL.'yi aşkın 16 fatura alarak maliyetini %80 oranında sahte belge ile belgelendirdiği; 2010 yılında, 278.000 TL.'yi aşkın 22 fatura alarak maliyetini %40 oranında sahte belge ile belgelendirdiğinin belirtilmesi; sanığın," Reklam giderlerimiz çoktu. Bu nedenle faturalar gerçek bir alışverişe dayanmaktadır. Sahte değildir."diyerek kendisini savunması, ancak alışverişin gerçek olduğuna dair bilgi,belge sunmaması karşısında, gerçeğin kuşkudan uzak şekilde belirlenebilmesi için;

1-UYAP sorgulamasına göre, sanık hakkında Dairemizin 2018/5278 E. sırasında kayıtlı, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2015 tarihli, 2013/725 E. ve 2015/80 K. sayılı davada sanığın 2010 yılında, ... (... Reklam)'dan alarak kullandığı sahte faturalar nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulduğu, mükellefiyetin aynı olması nedeni ile davalar arasında hukuki ve fiili bağlantı olup 2010 yılı yönünden fiiilerin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektğinin anlaşılması karşısında dosyaların birleştirilerek yargılamaya devam olunması gerekliliği,

2-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a)Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler ...Medya Promosyon Reklam...Ltd. Şti. ve ...'a ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan sanığa ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile mükellef ve kullanan mükellef/sanığa ait ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, ödeme belgesi sunulması halinde bu belgeler ile fatura bedellerinin birbiri ile uyumlu olup olmadıklarının incelenmesi,

c)Faturaları düzenleyen ...Medya Promosyon Reklam... Ltd. Şti. yetkilileri ve... hakkında açılan davaların akıbetlerinin araştırılması, ilgili belgelerin örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16637, Karar No: 2014/16076, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16637 E.  ,  2014/16076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/384-2014/410

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Ticaret Mahkemesi 03.04.2014 tarih, 2013/230 Esas - 2014/67 Karar sayılı ilamı ile 6.000,00 TL alacağın 09.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1023, Karar No: 2015/1615, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1023 E.  ,  2015/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/208, Karar No: 2019/7432, Tarih: 08.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/208 E.  ,  2019/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Katılanın yaralanmasına ilişkin Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli radyoloji uzmanınca düzenlenen 83529411-26/6100 sayılı raporda "Kranial BT inceleme tekrar değerlendirildiğinde, solda posterior kemikte lineer fraktüre komşu periatal lobda subaruknoid hemoroji (SAK) ve intraserebral alanların izlenmekte olduğunun" belirtildiği, aynı hastanenin beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen 83529411-26/1196 numaralı raporda katılanın hayati tehlikeye maruz kaldığının belirtilmiş olması karşısında, adli raporlara göre, katılanın yaşamsal tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, TCK'nin 3/1. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek temel ceza tayininde, TCK'nin 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1073, Karar No: 2015/1622, Tarih: 17.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1073 E.  ,  2015/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/472 E-2014/730 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.12.2013 gün ve 2012/564 E.-2013/830 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin 04.03.2014 gün ve 2014/3766 E.-2014/4757 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği bir tarihte müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, daha sonra ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.