muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5675, Karar No: 2021/391, Tarih: 18.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5675 E.  ,  2021/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada davacı vekilinin 21.12.2020 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376 - 547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği görüldüğünden ve hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde mahkemece yeniden inceleme yapılması gerektiğinden feragat beyanı hakkında karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7216, Karar No: 2016/3026, Tarih: 17.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7216 E.  ,  2016/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 gün ve 2012/305-2013/284 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/12/2014 gün ve 2014/812-2014/20007 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili davacıların muris....’nın mirasçıları olduklarını, muris...'ın....Şubesi'nden 17.03.2006 tarihinde 4 yıl vadeli 136.000 TL bedelli tüketici kredisi kullandığını, kredi kullandıran dava dışı bankanın kredi kullandırım koşulu olması nedeniyle 17.03.2006 başlangıç tarihli muris için hayat sigortası yapıldığını, murisin sigorta süresi içerisinde vefat etmesi halinde ... tarafından ödenecek hayat sigorta tazminatından öncelikle murisin o tarihte bankaya borçlu bulunduğu bakiye kredi ve faizinin ödeneceği, artan sigorta tazmin tutarının da mirasçılarına ödeneceğini, muris....'ın, 17.03.2010 olan kredi vadesinin dolmasına 3 gün kala 14.03.2010 tarihinde vefat ettiğini, müvekkillerinin davalıya müracatı sonucunda davalının murisin kendilerine beyan edilmeyen ve önceden varolan hastalıkları nedeniyle vefat ettiğini bu nedenle bankaya olan bakiye borcun ödenmemesinin yanı sıra davacılara da herhangi bir ödemede bulunulmadığını, davacıların bankaya kalan bakiye borç tutarını da kendilerinin ödemek zorunda kaldığını, her ne kadar davalı sigorta şirketinin önceden varolan hastalıklar nedeniyle vefat ettiğini ileri sürmüş ise de, bu kişinin ani gelişen beyin ödemi rahatsızlığı sonucu vefat ettiğini, ileri sürerek 136.000 TL sigorta tazminatının davalı sigorta şirketine ihbar tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 136.000 TL'nin dava tarihi itibariyle işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14668, Karar No: 2019/644, Tarih: 28.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/14668 E.  ,  2019/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalının ... ili ... ilçesi ... 59 Sokak No 6 da kain 1388 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa sahibi ve taşınmazdaki binanın müteahhiti olduğunu, apartmanın reklam ve tanıtımındaki resimler ile mütahidin taahhütlerine inanaraktan aldıkları dairelerin inşaatının bitmesinden sonra tanıtım tabelasındaki resimle bir ilişkisinin olmadığını gördüklerini ve yanıltıldıklarını anladıklarını, davalı müteahhit eksikliklerin giderilmesi için 04/01/2014 tarihinde ... 1. Noterliği'nden ihtarname çektiklerini ancak isteklerinin karşılıksız kaldığını, kat maliklerinin binaya taşınmasına rağmen bina asansörünün olması gereken standartlarda olmadığını, tehlike arz ettiğini, binanın çevre düzenlemesinin yapılmadığını, çatısının izolasyonunun yapılmadığını, projede bulunmasına rağmen yatak odasındaki banyonun yapılmadını, ortak kullanım alanı olarak yapılan binanın zemin katında bulunan mağazanın teslim edilmeyerek müteahhit tarafından hala depo olarak kullanıldığını, hidroforun yapılmadığını, belirtilen bu eksikliklerin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/10 D.İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini ancak bilirkişilerin binanın projesini elde edememeleri nedeniyle yatak odasında yapılması gereken ve projede olan banyonun hesaplamasını yapamadıklarını, bunun dışındaki eksik hususların değerlendirildiğini, yapılan değerlendirme sonucunda binada yapılması gereken ancak yapılmayan iş bedelinin toplamda 20.805,60 TL olarak tespit edildiğini, açıklanan nedenlerden ötürü fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile munzam zararları karşılığı 20.805,60 TL tespit edilen zarara ilaveten mütahitte mevcut olan projelerin temin edilerek dairelerde yapılmayan yatak odasındaki banyonun da hesaplanarak, ayrıca dairelerde bir değer kaybına neden olmuş ise bu değer kaybının ve davalının tapusunu devretmesine karşın yaklaşık olarak iki yıldır depo olarak kullandığı ortak kullanım alanının da kirasının hesaplanarak davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/10 D.İş sayılı dosyası ile tespiti yapılan 20.805,60 TL bedelin davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/10 D.İş sayılı dosyası ile tespiti yapılan 20.805,60 TL bedelin davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "bu kanun her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 6502 sayılı yasanın 73/1. maddesi tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiştir. Somut olay değerlendirildiğinde davalının yüklenici sıfatı ile konut yapıp satan satıcı olup, davacıların da bu satıcıdan konut satın alan tüketici konumunda olduklarının ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmakla Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görev konusu, kamu düzenine ilişkin olup, re'sen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak olmaz. O halde mahkemece, müstakil Tüketici Mahkemesi var ise davaya bakmakla Tüketici Mahkemeleri görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi, müstakil Tüketici Mahkemesi yok ise ara kararı ile uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi Sıfatı ile bakılmasına karar verilmek suretiyle uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, yazılı şekilde davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak bakılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre de davacılardan ...'un karar tarihinden önce sunmuş olduğu 04.06.2015 havale tarihli dilekçesi değerlendirilmeksizin yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş olması eksiklik olarak nitelendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Bozma nedenine göre davacıların ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre de davacılardan ...'un karar tarihinden önce sunmuş olduğu 04.06.2015 havale tarihli dilekçesi değerlendirilmeksizin yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş olması eksiklik olarak nitelendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davacıların ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacılara, 266,50 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8206, Karar No: 2015/8447, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8206 E.  ,  2015/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2011/119-2013/512

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 117 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalıların ev ve duvar yapmak suretiyle haksız yere müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı C.. K.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. . raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına özellikle kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın bina yapmak suretiyle müdahaleleri saptanmak ve davalıların harici satın almaya dayalı savunmalarını da kanıtlayamadıkları gözetilmek suretiyle kayda üstünlük tanınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 410,15 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı C.. K..'ten alınmasına, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3050, Karar No: 2015/16921, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3050 E.  ,  2015/16921 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/3050

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/49-2014/430

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı ve kavunun 2011, 2012 , 2013 ve 2014 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ayrıntılı üretim giderlerine (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2006/17819, Karar No: 2007/6153, Tarih: 12.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17819 E.  ,  2007/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda eşini döven davacı koca tam kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları da oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın t ebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/10142, Karar No: 2013/593, Tarih: 31.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/10142 E.  ,  2013/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazin ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 118 ada 24 parsel sayılı 1899 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden fındık bahçesi niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, taşınmazın orman olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle Dairenin 02.06.2010 gün 2010/4156 -7594 sayılı kararı ile;

“ ...mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa; eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması ”gereğine değinerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KISMEN KABULÜNE, 118 ada 24 parsel nolu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 8867.42 m2'lik kısmının 118 ada 24 parsel numarası ile tespit gibi davalı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 13031,88 m2'lik kısmının 118 ada son parsel numarası ile tesbit gibi davalı orman vasfı ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 31/01/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3198, Karar No: 2017/9731, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3198 E.  ,  2017/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 01/03/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile; ... ili,... ilçesi, ...köyü 1007, 1008 parsel sayılı taşınmazların orman ile ilgisi olmadığı halde, 2013 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, taşınmazların orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece orman kadastrosuna itiraz davasının reddine, Orman Yönetimince açılan tapu iptali tescil davasının tefrikine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 01/02/2013 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1983 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.