muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10249, Karar No: 2014/20694, Tarih: 12.11.2014

Somut olayda, mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda; davalının zamanaşımı savunması nedeniyle, davacının 25.03.2008-30.11.2009 tarihleri arasında çalıştığı dönem için genel tatil ücret alacağı hesaplanmış olup; bilirkişi tarafından, davacının bu döneme denk gelen genel tatil günlerinde çalıştığı hususunun taraf tanıklarının beyanı ile sabit olduğu kabul edilmiştir.

Mahkemece; genel tatil ücret alacağı hesaplanan dönemde, davacının uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığı, bu dönem için yurda giriş çıkış tarihlerinin pasaport kayıtlarından anlaşılabileceği, tanık beyanlarından önce yurda giriş-çıkış kayıtlarının gözetilmesi gerektiği göz ardı edilerek hazırlanan rapora itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Bu nedenle, genel tatil ücret alacağı hesaplanan döneme ait pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinde inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir. Davacının yurda giriş çıkış kayıtlarına göre sefer tarihleri belirlendikten sonra sefer dönemlerine denk gelen genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek genel tatil ücreti alacağının hesaplanması yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15585, Karar No: 2025/16741, Tarih: 03.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15585 E.  ,  2025/16741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/966 E., 2022/475 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/265 E., 2021/187 K.

SUÇLAR : 1-Silahlı terör örgütüne üye olma

2-Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık 14.10.2020 (Dolandırıcılık suçu yönünden)

HÜKÜM : Sanık hakkında:

1- TCK'nın 158/1-e-son, 158/3, 43, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi;

2- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık müdafii Av. ...'un duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, gerekçeye göre, sanık müdafiilerinin; sanığın 2010 yılı sonrasında FETÖ silahlı terör örgütüyle irtibatını koparmasına mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanıkla ilgili kişisel bilgilerin yer aldığı SD kartın hukuka aykırı delil olması sebebiyle hükme esas alınamayacağına ve SD kartın ... elde edilmesine rağmen beyanının alınmadığına, sanık tarafından örgüt hakkında ayrıntılı ve samimi beyanlarda bulunmasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, sanık hakkında atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve suç tarihi itibariyle lehe yasa hükümlerinin dikkate alınmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİ, ancak;

Sanığın savunması, bilirkişi raporu, inceleme tutanakları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarında, sanık tarafından etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmayı talep etmek suretiyle örgütle 2010 yılına kadar olan irtibatına yönelik samimi beyanlardan bulunmasının, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında düzenlenen KPSS sınavlarına giren sanık tarafından 2009 yılında genel yetenek testinde (43) doğru, (7) yanlış, genel kültür testinde (39) doğru (18) yanlış, 2010 yılında genel yetenek testinde (55) doğru, (5) yanlış, genel kültür testinde (55) doğru, (5) yanlış ve 2011 yılında genel yetenek testinde (49 ) doğru, (11) yanlış, genel kültür testinde (39) doğru, (21) yanlış olarak cevaplanmış bulunması sebebiyle 2009-2010-2011 yıllarındaki KPSS doğru-yanlış cevap sayılarındaki bariz farklılıktan anlaşılacağı üzere 2010 yılı KPSS sorularının örgüt marifetiyle önceden verildiğine kanaat getirilmesinin, örgütün Bursa ili yapılanması içerisinde üniversite mezun mesulü olarak görev yaptığı tespit edilen ... (K) ... ele geçirilen "mazi çalışma belgesi" isimli excel belgesinin incelenmesinde sanığın örgütsel kariyer kodlamasında "meslek sınavına hazırlanıyor" koduyla ifade edilmesinin esas alınmış olmasına ve ...'ün Ankara Batıkent semtinde bulunan ... isimli KPSS çalışma evinde kaldığı dönemde sanığın ve ...'nın da ayrı çalışma evinde kaldıklarını gördüğünü belirttiği beyanlarının temyiz aşamasında dosya kapsamına gönderilmiş bulunmasına göre, terör örgütü tarafından sızdırılan sınav sorularının üyeleri dışında kişilere verilmesinin mümkün olmayacağı da nazara alınmak suretiyle, sanığın eylemleri itibariyle silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olup olmadığının tespite yönelik olarak ve ayrıca sanığın sınav sorularını önceden alarak hileli hareketlerle sınavda gerçek başarısının üzerinde performans gösterip, sıralamada diğer adayların önüne geçerek, hileli bu hareketiyle haksız şekilde kamu görevine atanıp atanmadığının değerlendirmesine esas olmak üzere, temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan ve sanık hakkında beyanda bulunan ...'ün duruşmaya çağrılıp dinlenilmesinden, şüphelinin beyanlarında geçen ... hakkında da aynı suçtan soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığı tetkik edilerek yargılama sırasında ifadesinin alınmasından, beyanlarının tespitinin mümkün olmaması ve hakkında kovuşturma veya soruşturma bulunduğunun saptanması halinde emniyet, savcılık ve mahkemede alınan tüm beyanları dosyaya getirtilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Yine temyiz aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan, ... Ç. ve ... C.'nin ifade ve teşhis tutanaklarının 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca sanık ... müdafiine okunarak ... C.'nin ifadesinde geçen ... hakkında da aynı suçtan soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığı tetkik edilerek yargılama sırasında ifadesinin alınmasından, beyanlarının tespitinin mümkün olmaması ve hakkında kovuşturma veya soruşturma bulunduğunun saptanması halinde emniyet, savcılık ve mahkemede alınan tüm beyanları dosyaya getirtilmesinden diyeceklerinin sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

C) Bölge adliye mahkemesi karar başlığında mahkumiyet kararı verilen silahlı terör örgütüne üye olma suçu ile kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunun tarihlerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/508, Karar No: 2007/824, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/508 E.  ,  2007/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

.

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la Değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair ... İcra Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 2006/858-1171 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/759 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım

olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1673 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31/01/2007 gün ve K.Y.B.2007/11333 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1673 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31/01/2007 gün ve K.Y.B.2007/11333 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/759 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5577, Karar No: 2014/9949, Tarih: 12.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/5577 E.  ,  2014/9949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığına 10/05/2013 olan suç tarihinin yazılmaması, yerinde eklenmesi, sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.12.2011 gün 2011/218 Esas 2011/417 sayılı, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.01.2013 gün 2011/453 Esas 2013/73 sayılı ve ... .Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2013 gün 2012/392 Esas 2013/231 sayılı kararlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği ve sanığın denetim süreleri içinde yeniden temyiz incelemesine konu olan suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece yerinde 5271 sayılı CMK.nın 231/11.maddesi gereğince ihbarda bulunması, olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezalarından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanaklan içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan,

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından mahkeme masraf dökümü bölümünden “561,00 TL Müdafii ücreti ve 850,35 TL Toplam” kelimeleri çıkarılarak yerine “Toplam 289,35 TL”kelimesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3788, Karar No: 2017/2165, Tarih: 14.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3788 E.  ,  2017/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl, karşı ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davalı arsa sahipleri ... ve ... ile dava dışı ... Limited Şirketi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, bu sözleşmede yükleniciye ait tüm haklar ve yükümlülüklerin devir sözleşmesi ile müvekkil şirkete devredildiğini, inşaat devam etmekte iken proje tadilatı zorunluluğu ortaya çıktığını, bunun için davalı arsa sahiplerine ihtarname gönderildiğini, proje tadilatı yapılamadığı ve gerekli vekaletname verilmediği için inşaatın durmuş vaziyette olduğunu, sözleşme gereği müvekkile ait bir adet dükkanın inşaatın bitirilememesi nedeniyle müvekkilce kullanılamadığını belirterek 10.000,00 TL kira kaybının ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, inşaat halindeki bina için gerekli proje tadilatı yapma yetkisi verilmesini ve asıl dava tarihinden bu dava tarihine kadar olan zararın nedeniyle 10.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl davanın reddini, karşı dava ile de 31.01.1999 tarihinden bugüne kadar kira mahrumiyetleri bulunduğunu belirterek şimdilik 50,00 TL kira mahrumiyeti, 10,00 TL karşı davacıya düşen dükkanın değer kaybı olmak üzere toplam 60,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte karşı davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl dava, karşı dava ve birleşen davadaki tazminat talebi yerinde olmadığından asıl dava, karşı davanın ve birleşen davadaki tazminat talebinin reddine, birleşen davadaki diğer talebin kabulü ile inşaat halindeki bina için yükleniciye proje tadilatı yapımı ve belediye tasdiki için izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl, birleşen ve karşı davadaki taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Asıl davada davacı şirket alacağını Vilayet ...’a temlik etmiş olup karar başlığında temlik alanın belirtilmemiş olması maddi hata niteliğinde olup, mahkemece her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada temlik alan vekilinin ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Asıl davada davacı şirket alacağını Vilayet ...’a temlik etmiş olup karar başlığında temlik alanın belirtilmemiş olması maddi hata niteliğinde olup, mahkemece her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada temlik alan vekilinin ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davanın karşı davası bakımından, yüklenici ... Tic. A.Ş. ile arsa sahipleri ... ve ... arasında imzalanan 14.09.1996 tarihli arsa payı karşılığı ek inşaat sözleşmesinin 2. maddesinde inşaatın en geç 31.01.1999 tarihinde teslim edileceği, bu tarihte teslim edilmediği takdirde her ay için 200.000,00 TL ayrı ayrı arsa sahiplerine tazminat ödeneceği ve bu sürenin 6 ayı geçmeyeceğinin kararlaştırıldığı, arsa sahiplerince 30.12.1999 tarihinde ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/799 E. sayılı dosyası ile açılan davada gecikme tazminatının kabul edildiği, kararın Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiği, bu davanın yüklenicinin edimlerini zamanında yerine getirmemesi nedeniyle arsa sahipleri lehine sonuçlandığı, yüklenicinin temerrüt durumunun halen devam ettiği, bu durumda önceki davada talep edilmeyen ve hüküm altına alınmayan dönem için sözleşmede kararlaştırılmış olmasa bile rayiç kira bedeli üzerinden gecikme tazminatının karşı davada istenebileceğinden, mahkemece bu hususlar üzerinde durulmaksızın yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada temlik alan vekili ve birleşen davada davacı vekilinin tüm itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada karşı davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün karşı davacı yararına BOZULMASINA, asıl davada davalı-karşı davada davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.