muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4675, Karar No: 2020/2145, Tarih: 17.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4675 E.  ,  2020/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Katılan ...’e yönelik eylemi nedeniyle sanık hakkında TCK 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2) Katılan ...’e yönelik eylemi nedeniyle sanık hakkında CMK 223/8 maddesi gereğince düşme

Dolandırıcılık suçundan, katılan ...’e yönelik eylemi nedeniyle, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile katılan ...’e yönelik eylemi nedeniyle, sanık hakkında verilen düşme kararı O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; sanığın yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, katılan ... ile sanık arasında uzlaşmanın sağlandığı ancak katılan ... ile sanık arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...'ın işlettiği kafeye gelerek 3 adet döner kebap sipariş ettiği, siparişlerin ... Oto Yıkama adlı iş yerine götürülmesi talimatını verip oradan ayrıldığı, katılanın çırağı olan tanık...'ın bu siparişleri denilen yere götürdüğünde sanığın bu kez tanığa kafeye gidip iki döner ve beş ayran daha getirmesini ve ayrıca vereceği 100 TL'nin üstünü de getirmesini söylediği, tanık ...'ın kafeye gelip siparişleri sanığa götürdüğü, sanığın, tanık ...'ı ...Apartmanına götürdüğü, 1. kata çıktıklarında ...'tan 90 TL para üstünü alıp ona "Sen 6. kattaki 19 nolu dairenin kapısını çal orada sana 100 TL verecekler" dediği, tanığın 6. kata çıktığında kapıyı açan olmadığı, aşağıya indiğinde sanığın ortadan kaybolduğunu farkettiği,

Sanığın, katılan ...'un işyerine müşteri olarak geldiği, 6 kiloluk kovada yoğurt satın aldığı, katılanın bu yoğurdu taşıması için kardeşi tanık ...'ı görevlendirdiği, sanık ile tanık ...'ın eve birlikte yürüdükleri, bir işyerinin önüne geldiklerinde sanığın tanık ...'dan yoğurt kovasını alarak bir binaya girip çıktığı ve boş kovayı tanık ...'a vererek “Dükkanına geri git ve bana 3 kilo peynir ile 1 kilo bal getir ayrıca 200 TL vereceğim o paranın üstünü hazırla öyle getir” dediği, tanık ...'ın bu sipariş üzerine işyerine geri gelerek ağabeyi olan katılandan bu siparişleri temin ettiği ve sanığın söylediği 200 TL'nin üstü olan 160 TL parayı alarak sanık ile tekrar buluştuğu, siparişleri ve 160 TL parayı sanığa teslim ettiği, sanığın bu kez 200 TL parayı vermeden tanık ...'dan ... Caddesindeki bir kuru temizleme dükkanından avukat...'e ait olan elbiseyi getirmesini istediği,...'ın 200 TL parayı almayı unutarak belirtilen kuru temizleme dükkanına gittiğinde böyle bir giyisinin bırakılmadığını öğrendiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın sabit olan eylemlerinin birbirinden farklı olaylar olduğu anlaşılmakla somut olaylarda CMK’nın 253/7 hükmünün uygulanma imkanı bulunmadığından, sanığın, katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle verilen düşme kararında, katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/8-962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarihli ilamında da belirtildiği üzere, hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarının infaz yetkisini kısıtlayıcı nitelikte olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bu yönde düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının, mahkemenin uygulamasının CMK’nın 253/7 hükmüne aykırı olduğuna, sanığın, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12780, Karar No: 2022/14832, Tarih: 24.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12780 E.  ,  2022/14832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde, hakkında kabul kararı verilen davalı şirkete gıyabi hükmün, şirketin tasfiye halinde olması sebebiyle, tasfiye memuruna yapıldığı görülmekte ise de, incelenen ticari sicil kayıtlarına göre tebliğ yapılan kişinin tebliğ tarihi itibarıyla görev süresinin dolduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple öncelikle ilgili ticaret sicilinden şirketin tasfiyeye girdikten sonra geçirdiği aşamalar ve son durumu sorularak, şirketi temsile yetkili kişiler tespit edilmeli ve bu kişilere usulüne uygun şekilde hükmün tebliğinin sağlanmasına takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1560, Karar No: 2023/15687, Tarih: 06.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1560 E.  ,  2023/15687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, sanığın kendisine telefonda hakaret ve tehdit ettiğine, cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükümlerin bozulması talebine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde saat 14.00 sıralarında sanığın katılana ait telefonu arayarak "Senin ananı avradını sinkaf ederim, o... çocuğu, seni sokağa çıkamaz hale getireceğim, ...'yı dar edeceğim, iş yerine gelerek seni aldıracağım ve dövdüreceğim." dediği, böylece üzerine atılı suçları işlediği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan anlatımları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11875, Karar No: 2014/3309, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11875 E.  ,  2014/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemleri nedeniyle birden fazla kişinin katılımı dolayısıyla arttırım yapılabilmesi için TCK.nın 37. maddesi anlamında suçu doğrudan birlikte işlemelerinin zorunlu olduğu, somut olayda sanık ...'in azmettiren konumunda olup eyleme doğrudan katılmadığı anlaşılmakta ise de; 109/3-f'nin yanında 109/3-b bendinin ve 149/1-a-d yanında 149/1-c bendinin uygulanması neticeye etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK.da yağma eyleminin konutta işlenmesi suçun nitelikli hali olarak düzenlendiği gözetilmeden ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulması,

Sanıkların eylemleri nedeniyle birden fazla kişinin katılımı dolayısıyla arttırım yapılabilmesi için TCK.nın 37. maddesi anlamında suçu doğrudan birlikte işleyen sıfatlarının bulunması gerektiği gözetilerek sanıklar hakkında cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken uygulama olanağı bulunmadığı halde 103/3. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8772, Karar No: 2014/19000, Tarih: 04.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8772 E.  ,  2014/19000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TORBALI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/03/2011

NUMARASI : 2002/269-2011/102

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım, tapu iptali,tescil davası sonunda, yerel mahkemece, asıl davanın kısmen açılmamış sayılmasına, kısmen kabulüne, birleşen 2003/1394 esas sayılı davanın ise davacılar E. T. G. ve H. K. yönünden reddine, diğer davacılar yönünden açılmamış sayılmasına, birleşen 2008/177 esas sayılı davanın kabulüne, birleşen Torbalı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/98 esas sayılı davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı- davacı H.. K.., V.. Ç.. ve davalı M. E.l Anlaş tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar elatmanın önlenmesi, yıkım, tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen açılmamış sayılmasına, kısmen kabulüne, birleşen 2003/1394 Esas sayılı davanın davacılar E.. G.. ve H.. K.. yönünden reddine, diğer davacılar yönünden açılmamış sayılmasına, birleşen 2008/177 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen Torbalı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/98 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-davacı H.. K.., V.. Ç.. ve davalı M.E. A. tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden ; asıl davanın davacılar A.. Ö.. ve N.. A.. tarafından, davalılar N.. Ç.., F.. K.., O.. K.., H.. Ç.., M.E. A., E.. G.., K.. D.. ve H.. K.. aleyhine arsa vasıflı 181 ada 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğiyle, birleşen mahkemenin 2003/1394 Esas sayılı davanın; asıl davanın bir kısım davalıları N.. Ç.., O.. K.., F.. K.., H.. Ç.., E.. G.. ve H.. K.. tarafından 181 ada 2,4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temliken tescil isteğiyle, birleşen mahkemenin 2008/177 Esas sayılı davanın; asıl davanın davacısı A.. Ö.. tarafından davalı V.. Ç.. aleyhine 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğiyle, birleşen Torbalı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/98 Esas sayılı davasının ise, birleşen davanın davalısı V.. Ç.. tarafından 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden temliken tescil isteğiyle açıldığı ve anılan davaların asıl dava ile birleştirilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı M.E. A. ve davalı-davacı V.. Ç..’in haklı ve geçerli neden bulunmaksızın 181 ada 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara bina yapmak suretiyle müdahale ettikleri, öte yandan 3194 Sayılı Yasanın 18. maddesindeki koşullar ve temliken tescil (Türk Medeni Kanununun 724. md.) koşullarının gerçekleşmediği saptanarak tüm temliken tescil davalarının reddine, elatmanın önlenmesi ve yakım isteklerinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı M.E. A. ve Davalı-davacı V.. Ç..’in temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davalı-Davacı H.. K..’nun temyiz itirazına gelince; davalı-davacı Hanise ve arkadaşları aleyhine açılan asıl davada, yalnız 4 parsel sayılı taşınmaz bakımından istekte bulunulmuş olup, yapılan uygulama ile davalı-davacı Hanise’nin binasının 2 parsel sayılı taşınmazda kaldığı saptandığına ve 2 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak davalı-davacı H.. K.. aleyhine elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli açılan bir dava bulunmadığına göre, onun hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile elatmanın önlenmesi ve yıkım karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı-Davacı H.. K..’nun temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12264, Karar No: 2014/10566, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12264 E.  ,  2014/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/211157

MAHKEMESİ : Derik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/235 (E) ve 2012/28 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2091, Karar No: 2006/3489, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2091 E.  ,  2006/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Açıklanan tüm bu nedenlere aykırı bazı düşüncelerle davanın kabulü yerine reddi doğru değildir.

Kabule göre de; taşınmazdaki, vakfın hakkı taviz (ivaz) bedeli ile sınırlıdır. Şayet vakıf tavize tabi vakıf ise davacı bu bedeli ödeyerek bir süre ile sınırlı olmadan vakıf şerhinin terkinini talep edebilir. Bunun zamanla sınırlı tutulmadığı (hak düşürücü süreye) tabi olmadığı gözardı edilerek davanın reddedilmiş olması da bu nedenle bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2889, Karar No: 2022/6142, Tarih: 21.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2889 E.  ,  2022/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/812-2021/1968

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

No : 2018/538-2020/44

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, davalı belediyenin davacı hakkında sonradan 1987/2. ve 3. dönemlerine ilişkin bordro düzenlemesi nedeniyle hazırlanan 28.08.2018 tarih ve 36 sayılı müfettiş raporu ve ekleri davalı kurumdan celbedikten sonra gönderilmek üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.