muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7449, Karar No: 2011/9051, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7449 E.  ,  2011/9051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının adının "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının gerçek adının "..." olduğunu, T.C. vatandaşı ile evlenmesi nedeni ile T.C. vatandaşlığına geçişi sırasında adını "..." olarak yazdırdığını, ancak bu isimle sorunlar yaşadığını bildirerek adının asıl adı olan "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacının adının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan adın değişikliği davasının vekil aracılığı ile açılabilmesi için vekile verilen vekaletnamede özel yetki olması gerekir.

Bu durumda mahkemece genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi ya da asilin dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmesi gerekir. Aksi takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulması,

2-4721 sayılı Türk Medeni Yasası'nın 27. maddesi hükmüne göre adın ve soyadın düzeltilmesi haklı nedenlere dayanılarak hakimden istenebilir. Somut olayda davacı, İngiltere vatandaşı iken Türk vatandaşlığına geçmiş olup aynı zamanda İngiltere vatandaşlığını da korumaktadır. Türk vatandaşlığına geçiş sırasında adını değiştirmiş ise de; bu durumun kendisi için karışıklık ve zorluk yarattığını bildirerek adının vatandaşlığa geçmeden önceki adı ile değiştirilmesini istemiştir. Bu durumda davanın hukuki dayanağı Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesi olup, davacının kullanmak istediği adın Türk Harflerinden oluştuğu ve davacı iddiasının kolluk araştırması ve tanık anlatımları ile doğrulandığı da dikkate alındığında davanın kabulüne karar vermek gerekirken, almak istediği adın Türkçe karakterler içermediği ve tanıkların da olayı tam doğrulamayıp, davacının hukuki menfaati oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6278, Karar No: 2014/6695, Tarih: 24.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6278 E.  ,  2014/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2011/887-2013/110

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu H.. K.. aleyhine icra takibi yaptığını, takibin kesinleştiğini, diğer davalı arsa sahipleri ile borçlu yüklenici arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğini, inşaat yapım bedeli nedeniyle davalı yüklenicinin, diğer davalılardan alacaklı olduğunu ileri sürerek, İİK'nın 94/2. maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak, icra dosyasındaki alacak nispetinde şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar arsa sahibi vekili, davalı yüklenici ile davacının anlaşmalı olarak davalı arsa sahiplerini mağdur etmek istediklerini, davacının yükleniciden satın aldığı daireyi kullandığını, davacının İİK'nın 89/1. maddesi gereğince haciz ihbarnamesi göndermesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının, davalı yüklenicinin halefi olup, onun talep edebileceği kadar hak isteyebileceği, feshedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 10/b maddesinde fesih halinde yüklenicinin hiçbir hak talep edemeyeceğinin düzenlendiği, bu durumda davacının da alacak talebinde bulunamayacağı; davalı H.. K..'ın zorunlu dava arkadaşı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davalılar arasındaki 21.08.2000 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/137 esas sayılı dava dosyası ile geriye etkili olarak feshedilmiştir. Geriye etkili fesih halinde ise, yüklenicinin tapu tescil talep hakkı bulunmamaktadır. Bununla birlikte, İİK'nın 94/2. maddesi gereğince, ancak, tescil talep edilebilirken, davada, alacağın tahsili istenmiştir.

Mahkemece, davanın yukarıda açıklanan sebeple reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nun 438/son (HMK'nın m. 370/4) maddesi gereğince onanması gerekmiştir.

Kabule göre de, yapılan imalatta, kısmi olarak projeye aykırılıklar tespit edilmiş ise de, binaların tümüyle kaçak olup olmadığı, anılan aykırılıkların giderilip giderilemeyeceğinin araştırılmadığı, giderilebilecekse, masraflarının yüklenicinin imalat bedeli alacağından indirilmesi hususu düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

Kabule göre de, yapılan imalatta, kısmi olarak projeye aykırılıklar tespit edilmiş ise de, binaların tümüyle kaçak olup olmadığı, anılan aykırılıkların giderilip giderilemeyeceğinin araştırılmadığı, giderilebilecekse, masraflarının yüklenicinin imalat bedeli alacağından indirilmesi hususu düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10964, Karar No: 2013/20341, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10964 E.  ,  2013/20341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, hırsızlık suçunu, müştekinin devlet karayolunun kenarındaki nakliyat şirketinin tır parkına park ettiği kamyonunun kilitli olmayan depo kapağını açarak mazot çekmek suretiyle işlediklerininin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 142/1-e maddesi kapsamında kalması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemeştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça süreklenen çocuk ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 26.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21556, Karar No: 2011/4843, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21556 E.  ,  2011/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2009 gün ve 2009/826 Esas, 2009/1411 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 18.05.2004'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.12.2011 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7099, Karar No: 2015/9691, Tarih: 19.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7099 E.  ,  2015/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın karıştığı başka bir suç nedeniyle yakalandığı sırada yapılan üst araması sonucu müştekiye ait 1 adet flash bellek ele geçirildiği, müştekinin müracaatı üzerine ele geçirilen eşyanın teşhis işlemi sonrası kolluk tarafından müştekiye iade edildiği ve sanığın olaydan sonra bizzat pişmanlık göstermek suretiyle çalınan eşyaların iadesi konusunda her hangi bir çaba içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edildiği gerekçesiyle kurulan hükümde TCK nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle ceza indirimine gidilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı

yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

15,00 TL değerinde bir adet flash bellek ve 1 dal sigara çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suçun işlendiği tarih ve zaman diliminin 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

4-Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 61/5. maddesine aykırı olarak aynı Yasa'nın 168/1-4. maddesinin 32/2. maddesinden önce uygulanması,

5-Yargılama gideri olarak hesaplanan 12,00 TL'nin, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..............müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20860, Karar No: 2014/1330, Tarih: 06.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20860 E.  ,  2014/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

Dava, TMK.’nun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk...'un anne babasının boşanması sonucu velayetinin annesine verildiği, küçüğün yerleşim yerinin velayet hakkını kullanan annesinin yerleşim yeri olduğu ve bu yer mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine ve yapılan kolluk araştırmasına göre annenin yerleşim yerinin "... Mahallesi Çiftlik ...adresi olduğu anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ...Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6, Karar No: 2012/5631, Tarih: 11.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/6 E.  ,  2012/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/12/2009 gün ve 15204 - 19243 sayılı bozma kararında özetle: "Temyize konu ... köyü 102 ada 2 (44,922 m2) parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa, eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tespitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra gerçek kişilerin davasının feragat nedeniyle reddine, Hazine ve Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine ve dava konusu taşınmazın (B) işaretli 17185 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (A) işaretli 27736 m2 bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi, Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp, dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp, dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya

uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ...'tan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 11/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5067, Karar No: 2012/9606, Tarih: 18.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5067 E.  ,  2012/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/135521

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/12/2011, 2009/104 (E) ve 2011/402 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar E. Ç. ve Ş.. D.. hakkında mağdur E.. M..'i kasten yaralama suçlarından verilen doğrudan adli para cezalarına ilişkin hükümler, 14.04.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi yollamasıyla CMUK.nun 317 maddesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte bulunduğundan, sanıklar E. Ç. ve Ş.. D.. müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz istemlerinin reddine;

2-Sanık E.. M..'in, mağdurlar E. Ç. ile Şükrü'yü kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık Kerem'in müşteki E. Ç. kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdur E. Ç., 02.07.2009 tarihinde talimat yoluyla Muş Ağır Ceza Mahkemesinde alınan ifadesinde, sanıklar E.. M.. ve K.. Ş..'den şikayetçi olduğunu bildirmesi karşısında, davaya katılmak isteyip istemediği sorularak sonucuna göre katılma konusunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 238/2. maddesine aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirıniş olup, katılan Şükrü ve müşteki E. Ç. vekili ile sanık E.. M.. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanıklar E.. M.. ve K.. Ş..'in mağdur E. Ç. yönelen eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, sanığın katılan Şükrü'ye yönelen eylemi nedeniyle kurulan hükmünde bağlantı nedeniyle tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 18/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21836, Karar No: 2015/11697, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21836 E.  ,  2015/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ...parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

2-Değerlendirme tarihi olan 17.05.2013 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve mısırın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

../...

2014/21836-2015/11697 -2-

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14880, Karar No: 2014/445, Tarih: 13.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/14880 E.  ,  2014/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/285693

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2010/557 (E) ve 2011/520 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen 11.01.2014 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 21.10.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.