muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8679, Karar No: 2024/443, Tarih: 22.01.2024

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında somut olay ile ilgili mevcut delillerin toplandığı, yeterli araştırmanın yapıldığı, yargılamanın esasına etki edebilecek nitelikte bir eksiğin bulunmadığı eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanık ...'ın suç öncesi veya sırasında diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil elde edilemediği, eylemlerin sanıklar .... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tasarlama hâlinin varlığından söz edilebilmesi için failin eylemi gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesinin, kararında sebat ve ısrar göstermesinin, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, ani gelişen olayda sanıkların maktulü öldürme kararını önceden verdiklerine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiklerine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu haliyle suç vasfının tayini ile suça iştiraklerinin niteliklerinde isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan ilam uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar ..., ... ve

... hakkında uygulanmamasına sanıklar ... ve ... hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.06.2022 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanıklar ..., müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanıklar ... ..., ... ve ... müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11097, Karar No: 2008/13870, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11097 E.  ,  2008/13870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 123 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11493, Karar No: 2014/1076, Tarih: 22.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11493 E.  ,  2014/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 9. İş Mahkemesi

Tarihi :16.04.2013

No :2012/79-2013/219

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 35 ve devamı maddeleri ile Geçici 10. maddesidir. 35. madde hükmüne göre sigortalının yaşlılık aylığından yararlanabilmesi için öncelikle “yazılı talepte bulunması, talepte bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş olması,” şarttır.

Mahkemece, davacının, 1.11.1987 tarihinden itibaren 5 gün SSK sigortalısı, 22.6.1989 tarihinden itibaren kesintisiz olarak 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu ve tahsis talep tarihi itibariyle, 1479 sayılı Yasa'nın geçici 10. maddenin 2/e bendine göre 44 yaş koşuluna tabi olduğu ve tahsis talep tarihi itibariyle tahsis koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de; bu karar eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

1479 sayılı Yasa'nın geçici 10. maddesinin 2. bendinde; "İptal fıkra: Anayasa Mahkemesinin 23/02/2001 tarihli ve E. 1999/42, K. 2001/41 sayılı Kararı ile.; Yeniden düzenleme: 23/05/2002 - 4759 S.K./7. md.) 23/05/2002 tarihini takip eden aybaşı itibarıyla, kadın ise 20 tam yıl, erkek ise 25 tam yıl prim ödemiş olanlar ile prim ödeme sürelerinin dolmasına;...

e) 5 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya daha az kalan kadınlara 44 yaşını, 6 yıl 6 aydan fazla, 8 tam yıl veya daha az kalan erkeklere 48 yaşını,

f) 6 tam yıldan fazla, 7 tam yıl veya daha az kalan kadınlara 45 yaşını, 8 tam yıldan fazla, 9 yıl 6 ay veya daha az kalan erkeklere 49 yaşını,

g) 7 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya daha az kalan kadınlara 46 yaşını, 9 yıl 6 aydan fazla, 11 tam yıl veya daha az kalan erkeklere 50 yaşını,...

Doldurmaları, kadın ise 20, erkek ise 25 tam yıl prim ödemeleri şartıyla ve talepte bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır...'' hükmü öngörülmüş olup, davacının 1.6.2002 tarihi itibariyle prim gün sayısı bulunarak buna göre, yaş koşulunun belirlenmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan Mahkemenin gerekçesinde 22.6.1989 tarihinden itibaren kesintisiz 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu kabul edilmiş ise de, davacının Bağ-Kur sigortalılığının K.. İnş Tic Ltd Şti, Ekim Tasarım Ltd Şti ve E.. Mim Müh Tic Ltd Şti ortaklığına dayalı olduğu anlaşılmakla, sözkonusu şirketlerin vergi ve oda kayıtları ile , davacının bu şirketlerdeki ortaklık süreleri araştırılarak, sonucuna göre sigortalılık süresi, kesintili olup olmadığı belirlenmeli ve bu süreye ilişkin olarak prim borcu bulunup bulunmadığı araştırılarak tahsis talebi hakkında karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7600, Karar No: 2020/9249, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7600 E.  ,  2020/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ : ...

KISITLI : ...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.10.2012 tarih ve 2012/715 esas, 2012/1216 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 02.10.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlının evlenerek...’a yerleşmesi nedeniyle vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 13.02.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17833, Karar No: 2012/20272, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17833 E.  ,  2012/20272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ......'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi ...... Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin ilaç-serum gibi tıbbi malzemeler için ihale düzenlediğini ve şirket ile 01/03/2006 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşmede belirtilen şartlar dahilinde, üzerine düşen edimlerin eksiksiz ve zamanında yerine getirdiğini, bir kısım faturalara istinaden teslim edilen malların karşılığının ödenmediğini, bu nedenle 31/07/2007 tarihinde ... 31. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6538 sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibine başlandığını, davalının asıl alacak 264.204,93 TL dışında kalan kısmına, işlemiş faize, işleyecek faize ve faiz oranına itiraz ettiğini, itirazın haksız ve dayanaksız olduğunu, davalının asıl alacağın 1.992,93 TL'lik kısmına yaptığı itirazın haksız olduğunu, ihtara rağmen fatura bedelinin ödenmediğini ve davalının temerrüde düştüğünü, takip öncesi işlemiş faizin sadece bu fatura bedeline yönelik olduğunu ve 07/08/2006 temerrüt tarihinden 31/07/2007 tarihine kadar geçen zamanı kapsadığını, talep ticari işletmesi ile ilgili olmakla, avans faizi talebin edilmesinin doğal olduğunu belirterek, davalının asıl alacağın 1.992,93 TL kısmına ilişkin 2011/17833 2012/20272

İtirazının iptaline, ayrıca takip öncesi işlemiş faize, takip sonrası işleyecek faize ve faiz oranına ilişkin itirazlarının iptaline, takibin devamına, %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; yasal kesintiler yapıldıktan sonra davacıya 264.204,93 TL borcunun olduğunu, bunun dışında kalan borç miktarına itiraz ettiklerini, davacının asıl alacağa Damga Vergisi Kanununa göre ödenen damga vergilerini de talep ettiğini, takip tarihinden önce davacıya ödedikleri 16.157,77 TL'nin mahsubu ile toplam borcun 264.204,93 TL olduğunu, bunun dışında kalan kısma itiraz ettiklerini, itiraz edilmeyen miktarı ve isabet eden masraf ile vekalet ücretini ödediklerini, bu suretle borçlarının kalmadığını, alacaklının damga vergisini de istemesinin haksız olduğunu, 144.599,55 TL'lik fatura için istenen 38.800,21 TL faiz miktarının fazla olduğunu, fatura içinde damga vergisi bulunduğunu, davalının kamu kuruluşu olduğunu ve avans faizi istenemeyeceğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/3778, Karar No: 2017/9323, Tarih: 16.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3778 E.  ,  2017/9323 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

K A R A R

1- Davalı şirketler ....'nin ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden güncel durumlarını ve Ticaret Sicilinde kayıtlı adreslerini sormak, davalı şirketlerin faal olduğunun anlaşılması halinde gerekçeli kararı Ticaret Sicilinde kayıtlı adreslerine yöntemince tebliğ etmek, bila tebliğ dönmesi halinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılmasını sağlamak, şirketlerin tasfiye halinde olduğunun belirlenmesi halinde gerekçeli kararı yöntemince tasfiye memurluğuna tebliğ etmek, söz konusu şirketler terkin edilmiş ise şirketlerin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre vererek gerekçeli kararı adı geçen şirketlere yöntemince tebliğ edip temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

2- Davalı şirketler ... Şti.'nin ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden kuruluşundan itibaren ortaklarının ve şirket müdürlerinin kim olduğunu gösterir kayıtlarını getirtip dosya arasına aldıktan sonra,

3- Davalı şirketler ... adına davalı Kurumda tescilli bulunan işyeri kayıtlarını getirtip dosya arasına aldıktan sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/432, Karar No: 2015/1461, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/432 E.  ,  2015/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3212, Karar No: 2014/6221, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3212 E.  ,  2014/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.