muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12840, Karar No: 2012/14436, Tarih: 13.12.2012

Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece 28.062011 tarihli bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de, davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğunu belirten 14.07.2010 tarihli bilirkişi raporu öncesinde yürürlüğe giren ve o tarihte yürürlükte olan 16.05.2009 tarihli yönetmelik hükümleri yerine, bilirkişi raporunda 12.07.2001 tarihli yönetmeliğe göre değerlendirme yapılması doğru görülmemiştir.

16.05.2009 tarihli yönetmelikten sonra, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmelik yürürlüğe girmiştir.

Bozma ilamında; 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren yönetmelik hükümleri uyarınca ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak hüküm tesis edilmesi gerekirken, yürürlükten kalkmış olan 12.07.2001 tarihli yönetmeliğe göre yapılan inceleme sonucu verilen kararın, bozma ilamında yazılı gerekçe ile bozulması bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşılmıştır. Bu nedenle bozma ilamı davalı taraf yönünden usuli kazanılmış hak da oluşturmaz.

Bu tespitlerden sonra mahkemece, Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonlarının, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran taraflara iadesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4060, Karar No: 2015/4551, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4060 E.  ,  2015/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/19670, Karar No: 2014/17556, Tarih: 02.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19670 E.  ,  2014/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında ... 1. Asliye Ticaret ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı ve davalı şirketler arasında iş makinesi kiralanması hususunda imzalanan iki adet kiralama sözleşmesi bulunduğu ve davalının sözleşme şartlarına aykırı şekilde iş makinelerini çalıştırmayarak işi terk ettiği iddiasıyla davacıların kira bedeline karşılık olarak verdiği ve henüz vadesi gelmemiş bulunan çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, davanın kira ilişkisinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin olup HMK’nin 4. maddesinin (a) bendi uyarınca kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davaların Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin tacirler arasında yapılmış olup ticari nitelikte olduğu, TTK'nun 4. maddesine göre ticari nitelikte olan davanın Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 Sayılı HMK.'nın 4/I-a maddesinde kiralanan taşınmazların 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı ... ve İflas Kanununa göre ilamsız ... yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara, konuları ve değerlerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemelerinde bakılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı şirket ile davalı şirket arasında davalının kiraya veren, davacının kiralayan sıfatıyla imzalamış oldukları ve mermer ocağında çalıştırılmak üzere iş makinesi kiralanmasına ilişkin 01.01.2011 ve 07.02.2011 tarihli iki adet sözleşme yapıldığı ve iş bu sözleşmelere istinaden davacı tarafından davalıya 12 adet çekin verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı tarafından bahsi geçen sözleşme hükümlerine uyulmayarak iş makinelerinin çalıştırılmadığı ve işin terk edildiği iddiasıyla davalıya verilen çeklerden dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkin uyuşmazlıkta taraflar arasındaki ilişkinin kira sözleşmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki kira sözleşmesine aykırı davranılması nedeniyle verilen çeklerle ilgili menfi tespit istemine ilişkin uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nin 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3304, Karar No: 2013/19314, Tarih: 31.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3304 E.  ,  2013/19314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.10.2012 tarih ve 2012/175-2012/741 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı şirkete ait emtianın İstanbul'dan Bulgaristan'a nakliyesinin davalı tarafından gerçekleştirildiğini, emtiaların araçtan tahliyesi esnasında yapılan kontrollerde cam cinsi emtiaların kırılmış olduğunun tespit edilmiş olduğunu ve hasarın oluşmasına davalı firmanın sebebiyet verdiğini, hasar nedeniyle sigortalıya 6.041,62 TL ödeme yapıldığını, sigortalıya yapılan ödemenin 588 TL'lik kısmının poliçedeki %10 bedel artışı klozuna istinaden yapılması nedeniyle, bu miktarın mahsubu ile davalının sorumlu olduğu miktarın 5.453,62 TL olduğunu ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihi 15.07.2010'dan itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bulgaristan’da söz konusu emtiaların acenteye hasarsız olarak teslim edildiğini, daha sonra söz konusu emtiaların acente tarafından ara taşıma ile taşınmadığını, teslim alacak olan firma tarafından bizzat söz konusu emtiaların acentenin deposundan teslim alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; emtiaların davalı nakliyeci firma sorumluluğunda 34 TT 8611 plakalı dorse içinde İstanbul’dan Sofya’ya taşındığı, nakliyeci firma tarafından 26/03/2010 tarih ve 070630 nolu CMR düzenlendiği, 27/03/2010 tarihinde alıcı firmanın adresine varan nakliye aracının tahliyesi esnasında yapılan kontrolde cam cismi emtianın kırılmış olduğunun tespit edildiği, CMR üzerinde "toplam 8 paket mal gelen 2 paket içinde mal ZZ 421 koli ve 15 adet kırık çıkmıştır" tabiri karşısında 04/06/2012 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmının 1 nolu bendinde ki belirlemesine itibar edilmediği, nakliye sırasında meydana gelen hasardan taşıma işini üstlenen davalı Setrans Uluslararası Nakliyat ve Tic. A.Ş’nin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 5.453,52 TL rücu tazminatın 15/07/2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan CMR belgesinde malların hasarlı olduğuna dair herhangi bir kayıt düşülmediği gibi, CMR'nin 30. maddesi uyarınca yapılmış bir ihbarın varlığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Mahkemece alınan 2. bilirkişi raporunda belirtildiği üzere bu durumda malların taşıyıcıya hasarsız olarak teslim edildiğinin kabulü gerekir ve bu durumun aksi yukarıda belirtildiği üzere usulünce kanıtlanamamıştır. Davacı tarafın dosyaya sunduğu CMR belgesinde de yazılı açıklama, taşıyıcı veya temsilcisi tarafından imzalanmadığından, bu belge taşıyıcı aleyhine delil olarak kabul edilemez.Bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4286, Karar No: 2015/5324, Tarih: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4286 E.  ,  2015/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisinin ...'in yeğeni olduğunu, lokanta işlettiğini ve istenildiğinde ABD'ye 10 yıllık vize çıkartabildiğini söylerek katılan ...'ten 700 YTL ve 100 ABD Doları, katılan ...'dan 250 YTL ve 100 ABD Doları, şikayetçi ...'tan ise 150 YTL ve 100 ABD Doları aldığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılanlar beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın birden fazla mağdurdan aynı anda menfaat temin etmesi nedeniyle eyleminin TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden her bir mağdura karşı dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurularak sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14512, Karar No: 2013/17509, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14512 E.  ,  2013/17509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/17834, Karar No: 2018/9447, Tarih: 27.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17834 E.  ,  2018/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... velisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

04.11.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... müdafiine tefhim edildiği kabul edilen kararı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 10.12.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... velisinin temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin kararı süresinde temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, süresinden sonra hükmü temyiz etmiş ise de; eski hale getirme dilekçesi ile sunulan iş göremezlik raporu da nazara alınarak suça sürüklenen çocuk ... Uysal müdafiinin eski hale getirme talebinin ve temyizin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

a)İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

b)Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdur ..., talimat ile alınan 17.11.2014 tarihli savunmasında, suça sürüklenen çocukların olaydan yaklaşık bir hafta sonra zararlarını giderdiklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, zararın soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamı ile "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nın 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanığın cezasının ½ oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, ½ oranında indirim yapılması isabetsizdir" olarak kabul edilmesi; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının ½ olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 168/1. maddesi uyarınca ½ den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükümlerinin yaş küçüklüğünden önce uygulanması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.