muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/59, Karar No: 2013/302, Tarih: 18.06.2013

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen kasten öldürme eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Kırklareli Jandarma Komutanlığında kıdemli üstçavuş olarak görev yapan maktul M..C.’in eşi A.C.’in beyanına göre 21.12.2001 tarihinde gece saat 00.30 sıralarında altında eşofman, üzerinde mont ve ayağında asker botu ile hiçbir şey söylemeden dışarı çıktığı, ertesi gün işe gitmemesi nedeniyle işyerinden eşi aranarak neden işe gelmediğinin sorulduğu, herhangi bir bilgisinin olmadığını söyleyen eşi A.’ün 24.12.2001 tarihinde maktulün babası katılan İ. C.’i arayarak maktulü sorduğu ve orada da olmadığı bilgisini aldığı, kendisi de emekli asker olan maktulün babası katılan İ.C.in oğlunun bulunması amacıyla öncelikle askeri makamlara, akabinde de Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığına başvurduğu, askeri makamlar tarafından firar ettiği şüphesiyle işlemlerin başlatıldığı, Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ise 2002/16 sayılı hazırlığa kayıt yapılarak Türkiye genelinde Cumhuriyet Başsavcılıklarına talimat yazıldığı, ancak herhangi bir sonuç alınamadığı,

Maktulün eşi A. C.tarafından açılan boşanma davası üzerine Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.02.2003 gün ve 697-22 sayılı kararı ile tarafların şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanmasına karar verildiği ve taraflarca temyiz edilmeyen kararın 25.04.2003 tarihinde kesinleştiği,

Maktulün babası İ.C.’in başvurusu üzerine Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.10.2005 gün ve 1352-446 sayılı kararı ile M.C.’in gaipliğine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 01.12.2005 tarihinde kesinleştiği,

M.C.’in ortadan kaybolduğu tarihten yaklaşık 8,5 yıl sonra 10.05.2010 tarihinde kolluğa başvuran Ö.D.’in kendisinin de ortak olduğu bir cinayeti anlatacağını belirtmesi üzerine, Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığınca Ö. D.e olayın gerçekleştiğini söylediği mekânda yer gösterme işlemi yaptırıldığı,

Olay yeri inceleme ekiplerince suçun işlendiği belirtilen yerde yapılan inceleme sonucunda delil elde etme amacıyla bir kısım numuneler alındığı,

Ancak İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 21.06.2010 günlü bilirkişi raporunda, bu numunelerden herhangi bir delil elde edilemediğinin bildirildiği,

Ö. D.’in diğer suç ortağı olduğunu belirttiği T. K.’ın cesedi attığını söylediği yerde yapılan araştırmada aradan uzun bir süre geçtiğinden herhangi bir ceset parçasının bulunamadığı,

Ö. D.’in akıl sağlığının yerinde olup olmadığının tespiti amacıyla gönderildiği Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinin 24.12.2010 gün ve 4424 ve Gözlem İhtisas Dairesinin 03.12.2010 gün ve 956 sayılı raporlarında, akıl sağlığının yerinde olduğu ve kasten öldürme suçu yönüyle cezai sorumluluğunun tam olduğu bilgisine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Ö. D.’in akıl sağlığının yerinde olup olmadığının tespiti amacıyla gönderildiği Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinin 24.12.2010 gün ve 4424 ve Gözlem İhtisas Dairesinin 03.12.2010 gün ve 956 sayılı raporlarında, akıl sağlığının yerinde olduğu ve kasten öldürme suçu yönüyle cezai sorumluluğunun tam olduğu bilgisine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık A.C. özetle; Kırklareli Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığını, 21.12.2001 günü saat 00.30 sıralarında eşi M..'nın evden eşofmanları ile hiçbir şey söylemeden çıktığını, markete gittiğini düşünerek kendisine bir şey sormadığını, eşinin ara sıra alkol aldığını, bu nedenle markete bira almak için gitmiş olabileceğini düşündüğünü, 22.12.2001 Cumartesi günü çalışmış olduğu İl Jandarma Komutanlığından aradıklarını ve eşinin işe gelmediğini söylediklerini, kendisinin 21.12.2001 günü saat 00.30 sıralarında eşofmanları ile evden çıktığını ve bir daha geriye gelmediğini anlattığını, eşinin daha önceden de Çanakkale ilinde bir defasında görevine haber vermeden gittiğini ve 3-4 gün sonra haber verdiğini, yine bu şekilde olabileceğini düşündüğünden dolayı hiçbir merciye müracaatta bulunmadığını, eşinin M. ilinde ikamet eden babası İ.C.'i 24.12.2001 günü telefon ile arayıp, eşinin cuma gününden bu yana eve gelmediğini belirterek "sizin yanınızda mı veya sizinle irtibat kurdu mu" diye sorduğunu, onların da bu konudan haberleri olmadığını öğrendiğini, eşi ile aralarında herhangi bir kavga ve dargınlık olmadığını, eşinin hayatından endişe ettiğini, eşi ile ilgili olarak bir yıl önce Çorlu Devlet Hastenesinde çift kişilikli olduğu yönünde teşhis konulduğunu, ancak eşinin tedaviye uymadığını, eşinin cep telefonu kullanmadığını belirtmiş,

Tanık T.K.özetle; T.K.'ın kardeşi olduğunu, 24.03.2004 tarihinde annesinin ikamet etmiş olduğu evde yangın çıktığını ve annesi ile birlikte kardeşi T.'ın da öldüğünü, kardeşinin cezaevinde bulunmadığı süreler içerisinde birlikte babasının üzerine olan Maksim Birahanesinde çalıştıklarını, bazen işyerinde kardeşi ve bazen de kendisinin durduğunu, Ö.D.isimli şahsı tanıdığını, kardeşinin yanına birahaneye gelip gittiğini ve kardeşi ile birlikte gezdiğini, yine aynı şekilde birahanede yardım amacıyla kardeşinin yanında takıldığını, olay tarihinde küçük yaşta çocuğunun olması nedeniyle birahaneye gündüzleri gelip akşamları eve gittiğini, zaman zaman dükkana uğradığını, geceleri ise genellikle dükkanda T..'ın kaldığını, bu tarihlerde Ö.ile birlikte kardeşi T.'ın dükkanda durduklarını, dükkanda yakmak amacıyla çuvallarla dönem dönem sobayı tutuşturmak amacıyla parça odun aldıklarını, işyerinde herhangi bir balta bulundurmadıklarını, bu güne kadar işyerinde balta bulundurmadığını ve görmediğini, kardeşi T.'ın üzerinde sürekli sustalı türünde, açılır kapanır bıçak taşıdığını bildiğini, M.C.'in çalıştırmış olduğu birahanede öldürülmesi olayı ile ilgili bu güne kadar hiçbir şey duymadığını, kardeşinin de cinayet olayı ile ilgili olarak kendisine hiçbir şey anlatmadığını, Kardeşi T.'ın ...plaka sayılı 1985 model siyah renkli Doğan marka aracı kullandığını, aracın halen annesinin üzerine kayıtlı olduğunu, bu aracı 2003 yılı içerisinde kardeşinin satın aldığını ve annesinin üzerine kayıt tescilini yaptırdığını dile getirmiş,

Tüm aşamalarda müdafii huzurunda T.K.ile birlikte M.C.’i öldürdüğünü kabul eden sanık Ö. D.savunmalarında özetle; 2001 yılı Kasım ya da Aralık ayında, yılbaşına yakın bir zamanda tahminen gece saat 24:00 sıralarında Maksim birahanesinde müşteri kalmadığını, sadece T. ile kaldıklarını, T. ile birahanede bira içip esrar kullandıklarını, bu sırada isminin M. C.olduğunu sonradan öğrendiği ve kendisini daha önceden hiç görmediği, tahminen 25-30 yaşlarında şahsın geldiğini, hatırladığı kadarıyla M.C.'in altında koyu renkli bir eşofman, üzerinde koyu bir renkli mont, montunun içinde bir kazak, ayaklarında ise siyah renkli bir bot bulunduğunu, birahaneye geldikten sonra bira istediğini, birahaneyi kapatmalarına çok az bir süre kaldığını, 10-15 dakika sonra birahaneyi kapatacaklarını söylediğini, ben içerim diyerek cevap verdiğini, bunun üzerine kendisine bir bira verdiğini, girişe göre sol tarafta bulunan duvar kenarındaki masaya oturup birasını içmeye başladığını, o birasını içerken kendilerinin de alkol ve esrar içmeyi sürdürdüklerini, birahanenin kapanma saati geldiğinde M. C.'in birasını bitirip bitirmediğini kontrol ettiğini, birasını bitirmediğini görünce saatin geç olması nedeniyle aşağıya inip birahanenin giriş kapısını kapattığını ve iç ışıkları söndürdüğünü, sadece televizyonun açık kaldığını, 10-15 dakika sonra M. C.'in "masanıza gelebilir miyim" diye söylediğini, kendisini masalarına davet ettiklerini, karşılıklı olarak birbirlerini tanıttıklarını, kısa tanışma dışında aralarında herhangi bir konuşma geçmediğini, M. C. masaya geldikten 10-15 dakika sonra kendisine hiç birşey söylemedikleri halde elini T.a doğru uzatarak bir anda "sen şerefsizsin" diyerek hitap ettiğini, T.ile göz göze geldiklerini ve ne olduğunu anlamaya çalıştıklarını, daha sonra kendisine yönelip "sen de şerefsizsin" dediğini, bunun üzerine hemen yerinden kalkarak M.C.i oturduğu sandalyeden kaldırıp karşıdaki duvara yaslayıp kabaca üst aramasını yaptığını, üzerinde zarar verebilecek bir şey olmadığını görünce iterek sandalyeye oturttuğunu, T."sen kimsin seni buraya kim gönderdi" diye sorular sormaya başladığını, M. isimli şahsın cevap vermediğini, kayıtsız ve lakayt bir şekilde boş boş baktığını, T.'ın aynı soruyu tekrarladığını, şahsın aynı şekilde cevap vermemesi üzerine bu kez şahsı yakalayıp, sürükleyerek ve yumruklayarak birahanenin giriş kapısına doğru götürdüğünü, daha sonra her zaman üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp M..nın karın ve göğüs bölgesine vurmaya başladığını, tahminen 10-15 kez vurduğunu, şahsın yere yığıldığını, T.'ın yeniden masaya gelip, oturduğunu, bira içip esrar çekmeye devam ettiklerini, daha sonra T.'ın bıçağı kendine vererek, "sen de git vur sonuçta benim suç ortağım olacaksın" dediğini, bıçağı alarak şahsın yattığı yere gidip karın bölgesine 8-10 kez bıçağı sapladığını, bıçağı vurduğu sırada şahsın yaşayıp yaşamadığını bilmediğini, hareketsiz şekilde yattığını hatırladığını, sonra bıçağı temizleyip T

.'ın yeniden masaya gelip, oturduğunu, bira içip esrar çekmeye devam ettiklerini, daha sonra T.'ın bıçağı kendine vererek, "sen de git vur sonuçta benim suç ortağım olacaksın" dediğini, bıçağı alarak şahsın yattığı yere gidip karın bölgesine 8-10 kez bıçağı sapladığını, bıçağı vurduğu sırada şahsın yaşayıp yaşamadığını bilmediğini, hareketsiz şekilde yattığını hatırladığını, sonra bıçağı temizleyip T.'a verdiğini, bir süre daha bira ve esrar içmeyi sürdürdüklerini, üzerindeki eşyaları kontrol ettiklerinde nüfus cüzdanını bulduklarını, şahsın isminin M.C.ve Mersin İçel doğumlu olduğunu öğrendiklerini, şahsa ait askeri kimlikten jandarma astsubay olduğunu anladıklarını ve korkuya kapıldıklarını, para da dahil olmak üzere cüzdanındaki herşeyi, araba anahtarını ve üzerindeki tüm kıyafetlerini sobada yaktıklarını, daha sonra T.'ın evden getirdiği balta ile cesedi parçaladıklarını, küçük küçük parçaları çuvallara koyduklarını, daha sonra etrafta bulunan kanları suyla temizlediğini, duvarlara yapışan parçaları ve kanları da hiç iz bırakmayacak şekilde temizlediğini, ortalıkta herhangi bir kan izi bırakmadıklarını, baltayı da aynı şekilde yıkayıp temizlediklerini, bu sırada havanın aydınlamaya başladığını, sabah saat 09:30 gibi T.'ın plakasını hatırlamadığı siyah eski kasa Murat 131 doğan marka aracını dükkana getirdiğini, çuvalları bagaja koyduklarını, yeniden birahaneyi kontrol ettiğini, bir leke olup olmadığını araştırdığını, T.'ın "sen dükkanda kal dikkat çekmeyelim dükkan kapalı olmasın ben bu cesedi götüreceğim, bundan kurtulmalıyız" dediğini, T.'ın gittikten 2-3 saat sonra geldiğini, birlikte alkol almaya başladıklarını, T.'ın bundan sonra sabahtan içmeye başlayalım, bu olayın etkisinde kalmayalım dediğini, olaydan kimseye bahsetmemeleri gerektiğini hatırlattığını, cesedi ne yaptığını sorduğunda, parçaları Dereköy yolunda ormanlık araziye sağa sola attığını söylediğini, nereye attığını net olarak söylemediğini, eskisi gibi dükkanda kalmayı sürdürdüklerini, sürekli alkol ve esrara devam ettiklerini, olayı kimseye söylemediklerini, ilk bir iki ay bu olaydan fazla etkilenmediğini, daha sonra alkol almadığı takdirde bu olayın etkisinden kurtulamaz hale düştüğünü ve unutmak amacıyla sürekli alkol ve esrar almaya başladığını, sürekli korkulu rüyalar gördüğünü, vicdanından bir türlü bu olayı atamadığını, T.'dan çekindiği için T.'ın sağlığında bu olayı kimseye anlatmadığını, T. 2004 Mart yada Nisan aylarında evini yakıp intihar ederek annesiyle birlikte yanarak öldükten sonra Kırklareli’nde pek kalmadığını, sürekli dışarılarda çalıştığını, vicdanen rahatlamak için karar verdiğini, olayı anlatıp itirafta bulunmak üzere gidip polis merkezine teslim olduduğunu ve tüm olanları ayrıntısıyla anlattığını, olay sebebiyle pişman olduğunu, olay yüzünden sürekli alkol kullanır hale geldiğini, uyuşturucuyu ise sürekli kullanmasa da bulduğunda içtiğini söylemiştir.

5271 sayılı CMK'nun "Delilleri takdir yetkisi" başlıklı 217. maddesi;

"(1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir" hükmünü içermektedir.

Ceza Genel Kurulunun 16.05.2006 gün ve 137-142 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ceza muhakemesi hukukunda vicdani delil sistemi benimsenmiştir. Bu sistemle ifade edilmek istenen, hem delil serbestliği, hem de delillerin değerlendirilmesi serbestliğidir. Ceza muhakemesinde somut gerçek arandığından, hakimi bu gerçeğe götürebilecek her şey delil olabilir. Ancak, hükme dayanak alınan delillerin gerçekçi, akılcı, olayı temsil edici, kanıtlayıcı ve hukuka uygun bulunmaları gerekir. Bu belirlemeler ceza muhakemesinde şekli duruma değil, somut gerçeğe itibar edileceğini ortaya koymaktadır. Aksinin kabulü hak ve adalet duygularını yaralayacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Somut olayda her ne kadar maktulün ceset veya cesedine ait herhangi bir parça bulunamamış, eylemin gerçekleştirildiği belirtilen birahanede maktule ait kan ve DNA örneği elde edilemiş ise de, sanığın eylemi gerçekleştirdikten sonra olay yerinde bulunan kanlar ile duvarlara yapışan parçaları ve kanları da hiç bir iz bırakmayacak şekilde temizlediğini belirtmesi, maktule ait cesedi küçük küçük parçalara ayırıp, parçaları arazide farklı farklı yerlere attıklarını söylemesi karşısında, sanığın kolluğa başvurup, olayı itiraf ettiği tarihte eylemin üzerinden yaklaşık 8,5 yıl gibi uzun bir süre geçmiş olması nedeniyle, maktulün cesedine ait herhangi bir parça ile kan ve DNA örneğinin elde edilememiş olması hayatın olağan akışına aykırılık oluşturmamaktadır.

Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesi ile Gözlem İhtisas Dairesi raporlarına göre akıl sağlığı yerinde olan sanığın, M.C. ile ilgili olarak öldürüldüğüne dair herhangi bir soruşturma bulunmaksızın kendiliğinden gelip, yetkili makamlara başvurarak itirafta bulunması, tüm aşamalarda müdafii huzurunda birbiriyle uyumlu olacak şekilde olayı anlatarak M.C.'i T. K.ile birlikte öldürdüklerini kabul etmesi, M.C.in işyerine geldiğini bildirdiği saat ile üzerinde bulunan kıyafetlere ilişkin söylediklerinin, maktulün eşinin anlatımları ile uyumlu olması, M. C.'in astsubay olarak görev yapmasından, Mersin İçel doğumlu olmasına kadar verdiği bilgilerin tamamının doğru olması, eylemi birlikte gerçekleştirdiklerini söylediği T.K. hakkında verdiği bilgilerin tamamının T.'ın kardeşi T... tarafından doğrulanması, sanığın anlatımda bulunmadığı takdirde ortaya çıkarılmasının mümkün görülmediği olayla ilgili olarak kendisini zorlayan herhangi bir dış etken olmaksızın yetkili makamlara başvurarak samimi bir şekilde itirafta bulunması, dosya içeriği itibariyle bir başkasının suçunu üstlenme halinin söz konusu olmaması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanığın, gerçekleştirilme şekli itibariyle kendisini vicdanen rahatsız ettiği ve etkisinden kurtulamadığı anlaşılan olayı, vicdanen rahatlamak amacıyla samimi bir şekilde anlatığının, dolayısıyla üzerine atılı kasten öldürme suçunu işlediğinin kabulü gerekmektedir.

Bu nedenle, sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü usul ve kanuna uygun olup, bu hükmü onayan Özel Daire kararında da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on Genel Kurul Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19835, Karar No: 2016/18356, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/19835 E.  ,  2016/18356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Etap Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında taraflar arasında 18.09.2006 tarihinde Tapu Tahsis Belgesi Tesis Sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme gereği bir adet 100 M2'lik konut karşılığında davalı idareye 400 M2'lik tapu tahsisli gecekondu devretmesi gerekirken 235 M2 devir yapıldığını, eksik kalan 165 M2 tapu tahsis yeri için davalı idareye 18.562,50 TL ile arsa tahsis borcu olarak 17.625,00 TL olmak üzere toplam 36.187,50 TL borçlandığını, 840 analiz numaralı kıymet taktir raporunda belirtilen 1.048,37 TL enkaz değerinin bu rakamdan mahsup edildiğini, halbuki bina ve muhdesat bedeli olarak toplam 10.051,65TL tespit edildiğini, 9.003,28 TL alacaklı olduğunu ancak başlatılan icra takibine davalının haksız itirazda bulunduğunu ileri sürerek, vaki itirazın iptaline, takibin devamına, davalının % 20 inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Ankara 4.İcra Müdürlüğü'nün 2014/11086 sayılı dosyasında yapılan takibe davalının itirazının iptaline, asıl alacak taraflar arasında miktar yönünden ihtilafsız hale gelmiş olduğundan asıl alacak üzerinden hesaplanan 1.800,65 TL % 20 inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait tapu tahsis belgeli gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 840 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu ve muhdesatı için toplam 10.051,65 TL yapı bedeli ile 1.048,37 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacının borcundan mahsup edildiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a)(Değişik: 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

b)(Değişik: 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya ... Genel Müdürlüğü'nün idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 sayılı Kanuna göre tespit edilir.”

Yine dava konusu dönüşüm projesine ilişkin ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin “Borçlandırma suretiyle konut sözleşmesi” başlıklı 14. maddesinde:

“(1) Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2 olup arsa borcu bulunmayan hak sahiplerine Belediye Meclisince belirlenecek büyüklükte bir adet konut verilir. Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2’den az olan maliklerin eksik arsa oranları, konut sözleşmesi ile Belediye Meclisince tespit edilecek konut büyüklüğünün inşaat maliyet bedeli oranı üzerinden hesaplanacak bedele, gecekonduya ait varsa arsa borcuda ilave edilerek, toplamdan; tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli düşülerek borçlandırma yapılır.” düzenlemesi öngörülmüştür.

Belirtilen düzenlemelerin incelenmesinde, tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde arsa üzerindeki yapılara ait enkaz bedelinin esas alınacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ....Etap Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ....Etap Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 153,80 TL harcın davalı ...'na iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.