muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2822, Karar No: 2017/12256, Tarih: 05.10.2017

Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne işlenmiş kaydın bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Nüfus kütüklerindeki doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi için Mahkemeden karar alınması zorunludur. İşte bu noktada, nüfus kütüğünde yer alan doğru olmayan kayıtlar, ilgilileri veya Cumhuriyet Savcısı tarafından açılacak olan kayıt düzeltme davası ile gerçek durumuna uygun hale getirilebilir ki, bu dava uygulamada nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmakta olup zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmayan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, her türlü kanıta başvurulabilir (YHGK, 11.02.1998, 2-87/77 sayılı kararı). Soybağının reddi davası ile kayıt düzeltme davası, sonuçları (hane dışına çıkarmak) bakımından benzerlik göstermekte ise de, içerik ve yargılama kuralları açısından kendi özel hükümlerine bağlıdır. Soybağının reddinde, kişisel duruma ilişkin nüfus kaydında yer alan bilgi doğru olarak meydana gelmiş ve kütüğe tescil edilmiştir. Ancak bu doğru daha sonra soybağının reddi davası ile teknik anlamda bir yanlışlığa dönüştürülmüştür. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı).

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davalı ..., 01.01.1966 doğumlu olarak davacı ... ile eşi ...'nın çocukları olarak 09.01.1971 tarihinde nüfusa tescil edilmiştir.

Somut olayda dava, davalı ...'ın, davacı ... ve eşi ...'ın çocuğu olarak aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kaydının iptali ile gerçek annesinin..., babasının da ... olduğunun tespiti ve buna uygun olarak nüfus kaydının düzeltilmesi ist... ilişkindir. Yukarıda gösterilen kanuni düzenlemeler dikkate alındığında; davalı ...'ın gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan ... ve ... hanesindeki nüfus kaydının iptali ile gerçek annesi ...'nin nüfus kaydına tesciline ilişkin birinci talep nüfus kayıt düzeltme davası olup Asliye Hukuk Mahkemesi; ...'in davalı ...'ın gerçek babası olduğunun tespitine ilişkin ikinci talep ise Türk Medeni Kanununun 301. Maddesi kapsamında babalık davası olup Aile Mahkemesinin görevi alanına girmektedir.

Buna göre ...'ın gerçeğe aykırı beyana dayalı olarak oluşturulan ... ve eşi ...'nın nüfus hanesindeki kaydının iptali ile biyolojik annesi ...'nin nüfusuna kaydı talebi yönünden davanın nüfus kayıt düzeltme davası olduğu, bu talep bakımından dosyanın tefriki ile şimdiki gibi görevsizlik kararı verilerek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi, biyolojik babanın ... olduğunun tespiti yönünden ise somut talebin babalığın tespiti davası niteliğinde olduğu, bu nedenle kayıt düzeltme davasının sonucunun beklenip 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 301. maddesi gereği davanın Cumhuriyet savcısı ve Hazineye ihbarının sağlanmasından sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle her iki talep yönünden de Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK.un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33065, Karar No: 2016/4291, Tarih: 03.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/33065 E.  ,  2016/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

.

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılandan bir tır kiraz alıp, bedelini tamamen ödedikten sonra sağladığı bu güven karşılığında katılandan bir daha 43.500 TL'lik kiraz satın aldığı, 10.000 TL'sini nakit verip kalanını akşamüstü getireceğini söylediği ancak parayı getirmeyip dükkanını da kiraya vererek ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda; katılan beyanlarında sanığın havale yoluyla parayı yatıracağını belirtip kendisini yanıltarak malı aldığını belirtmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak,sanığın suç kastının belirlenmesi açısından sanığın ....ilçesinde bu şekilde mal alıp almadığı,sanığa ait işyerinin açılış ve kapanış tarihleri ile suç tarihinde katılanın beyanında belirttiği sanığa gelen havalelerin tarihleri araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12686, Karar No: 2015/6598, Tarih: 31.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12686 E.  ,  2015/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suça eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ....'in ... kenarında babasına ait ... cep telefonu ile oynarken yanına gelen sanığın oğlu ...'ın, mağdurun karnına tekme atarak elindeki cep telefonunu alıp olay yerinden kaçtığı, sonrasında eve giderek telefonu açmaya çalıştığı, sonrasında telefonu babasına verdiği, babasının da telefonu iş yerindeki kasasına koyduğu eylemde, baba olan sanığın tüm aşamalarındaki savunmasında olay tarihinde oğlu ...'ın kendisine havuzda yüzerken bulduğunu söylediği telefonu getirdiğini, sonrasında sahibini bulmak amacıyla dörtgün iş yerindeki kasasında bıraktığını, sonrasında telefonu havuz etrafında kaybettiğini söyleyen şahsa telefonunu model ve markasını sorgulatarak teslim ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine yönelik, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delillerin neler olduğu gösterilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10147, Karar No: 2007/14497, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10147 E.  ,  2007/14497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler vekili ile Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1959 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyünde bulunan 195 parsel sayılı 29.375 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 244 yazım numaralı vergi kaydı, 201 parsel sayılı 37.040m2 yüzölçümündeki taşınmaz Nisan 1957 tarih 53 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... adına, 241 parsel sayılı 9.720 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 213 yazım numaralı vergi kaydı ve Temmuz 1952 tarih 68 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... ... ve Hazine adına tespit ve tescil edilmişlerdir. Daha sonra 195 parselin ifrazından 3.675m2 yüzölçümlü 555 parsel, 201 parselin ifrazından 15.758 m2 yüzölçümlü 558 parsel, 241 parselin ifrazından 3.610 m2 yüzölçümlü 561 parsel sayılı taşınmaz oluşmuştur. 2859 Sayılı Yasa uyarınca yenileme kadastrosu sırasında da 555, 558 ve 561 parsel sayılı taşınmazlar sırasıyla 110 ada 65, 94 ve 99 parsel numaralarını almışlardır. Davacı ...; 555, 558 ve 561 parsel sayılı taşınmazların kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve davalıların elatmalarının önlenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine ve davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı kişiler vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1947 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1959 yılında genel arazi kadastrosu, 21.11.1991 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1947 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1959 yılında genel arazi kadastrosu, 21.11.1991 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde kaldıkları, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldıkları, 1950 yılında yapılan makiye ayırma işleminin 28.12.1962 tarihli rapor ile iptal edildiği, taşınmazların % 20-22 eğimli oldukları, orman ve ... muhafaza karakteri taşıdıkları, üzerlerinin meşe ve kayın sürgünleri ile kaplı baltalık devlet ormanı niteliğinde bulundukları anlaşıldığına, kaldı ki makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.'nın 22.03.1996 gün 5-11 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.D'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine, çekişmeli taşınmazlara ilişkin makiye ayırmadan sonra özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı bulunmadığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza (koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 15/11/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16984, Karar No: 2016/2994, Tarih: 18.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16984 E.  ,  2016/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuklar, ... ve ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE;

2)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar ile ilgili duruşmalar kapalı yerine açık olarak yapılmış ise de telafisi mümkün olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA;

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,

CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ile ilgili duruşmalar kapalı yerine açık olarak yapılmış ise de telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Duruşmanın bitiminde bildirilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı belirtildiği halde; gerekçeli kararda CMK'nın 231. madde hükümlerinun uygulandığı belirtilmek suretiyle çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19103, Karar No: 2015/43117, Tarih: 15.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19103 E.  ,  2015/43117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/357166

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Madde İle Görevli)

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2005/219 (E) ve 2011/83 (K)

SUÇLAR : Yağma, Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, suç

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar M.. M.. ve İ.. Ç.. hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan Cumhur R. Ç.’e yönelik eylemin, silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, işyerinde, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c), (f), (g) ve (h) bentleri ile birlikte (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından; katılan Ahmet Celil Çelik’e yönelik eylemin ise, birden fazla kişi tarafından birlikte, işyerinde, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla ve geceleyin işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık M.. M.. hakkında aynı yasanın anılan maddesinin (a) bendinin uygulanmaması ve (c), (d), (f) ve (g) bentleri ile birlikte (h) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, sonuca etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar M.. M.. ve İ.. Ç.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

II-)Sanıklar M.. M.. ve İ.. Ç.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma; sanık S.. Ç.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte yardım etmek ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

II-)Sanıklar M.. M.. ve İ.. Ç.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma; sanık S.. Ç.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte yardım etmek ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar M.. M.. ve İ.. Ç..’in suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 313/3, 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 220/2, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve bu suç ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde yaptırıma bağlanan ruhsatsız silah taşımak ve suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte yardım etmek suçlarından açılan kamu davasının gerektirdiği cezaların alt ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 02.03.2005 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. M.., İ.. Ç.. ve S.. Ç.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16399, Karar No: 2016/526, Tarih: 19.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16399 E.  ,  2016/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.05.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi .....'nun 10.02.2013 tarihinde vefat ettiğini, murisin ortağı olduğu .... inşaat yapı elemanları .......'ndeki hissesinden doğan SGK ve vergi borçları olduğunu, babalarının böyle bir şirkette hissedar olduğunu ve borçları olduğunu bilmediklerini, murisin ölüm tarihinde terekesinin açıkca borca batık olduğunu ileri sürerek terekenin reddedildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, terekenin borca batıklığı nedenine dayanan mirasın hükmen reddi sebebiyle menfi tespite ilişkindir. (TMK M.605/2)

Murisin ölümü ile, tereke bütün aktif ve pasifi ile mirasçılarına geçer. Murisin vergi, prim vb. borçları da terekenin pasifi içerisinde olup terekeye dahildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden murisin ..... ortaklarından olduğu anlaşılmaktadır. Borcun, murisin şahsi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu şirketin sigorta primlerinden kaynaklanan borcudur. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince murisin; "ortağı" ve "temsilcisi" olduğu şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya; "temsilcisi" olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu itibarla mahkemece uzman bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" ve "yasal temsilcisi" olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme

Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince murisin; "ortağı" ve "temsilcisi" olduğu şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya; "temsilcisi" olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu itibarla mahkemece uzman bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" ve "yasal temsilcisi" olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme

yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, aksi halde murisin ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesinin aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.