muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8479, Karar No: 2006/11660, Tarih: 21.09.2006

3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi, orman kadastro komisyonlarının yaptığı orman kadastro işlemlerinin, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi,orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarma (2/B) işlemleri sonuçlarının ilan edileceğini ve itiraz süresi içinde itiraz edilmez ve dava açılmazsa işlemlerin kesinleşeceğini bildirilmekte ve yine bu yasalar ile bu konuda çıkartılan yönetmeliklerde ilanın süresi ve nerelerde nasıl yapılacağı, ilamdan sonra kimler tarafından nasıl itiraz edileceği, itirazın nasıl inceleneceği ve davanın kimler tarafından hangi mahkemede açılacağı konuları ayrıntılarıyla gösterildiği gibi 2613, 5602, 766 ve 3402 Sayılı Kadastro Yasaları ve bu yasalar gereği çıkartılan yönetmeliklerde de bu konularda açıklayıcı ve emredici hükümler bulunduğu halde gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

9- 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, ... Yönetmeliği ve ... Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım ... çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her

çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k - 31. maddelerindeki "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10) Davaya konu; taşınmazın bulunduğu yerde 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin orman kadastrosu sınırları içinde kalması nedeniyle orman olarak tapulama dışında bırakıldığı, bu durum gözönünde bulundurulmadan 1985 yılında ihdasen ... Belediyesi adına tapuya tescil edildiği, 1997 yılında ... Belediyesine devredildiği, 2981 Sayılı Yasa uygulamasında ... Belediyesi adına tapuya kayıt edildiği, tahsis ve satışlar sonunda davalı gerçek kişiye geçtiği, fiili olarak da Belediye adına ihdasen tescil edilen 319 sayılı parsel içinde kaldığı,

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden orman rejimi dışına çıkarma işleminin belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen ve daha sonra ... Belediyesine devredilen 319 sayılı parselden oluşturulan ve fiilen bu parsel içinde kalan imar parsellerinin, ... belediyesi adına tapuya tescil edildiği, çekişmeli parselin tahsis ve satışlar ile davalıya geçtiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e)

bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edilen “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1299, Karar No: 2023/1194, Tarih: 22.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1299 E.  ,  2023/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... (Rize) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile 21/01/2018 tarihinde düzenlenen ''Daire Satış Vaadi Sözleşmesi'' ile ..., ..., ... mevkii, 156 ada, 3 parsel sayılı arsadaki inşaatı devam eden binanın 16. Bağımsız bölümün müvekkiline satışı için anlaştıklarını, sözleşmenin 3.1. maddesinde inşaat ruhsatının alınmasından itibaren 2,5 yıl içerisinde dairenin alıcıya teslim edileceği, 3.7. maddesinde kat irtifakı kurulduktan itibaren üç ay içerisinde tapu verilmediği takdirde alıcının tapu terkin ve tescil davası açma hakkına sahip olacağını belirtildiğini, müvekkilinin sözleşmenin 3.2. maddesine göre belirlenen 101.000 TL sini ödediğini, kalanını da 3.5. maddesine göre ödeyeceğini, aradan geçen uzun zaman içerisinde daire teslim edilmediğinden, müvekkilinin Ankara 26. Noterliğinin 19/02/2019 gün ve 2191 nolu ihtarnamesiyle dairesinin resmi satış ve tescil işlemlerinin yapılmasını istediğini, davalı şirket 03/03/2019 tarihinde tebliğ almış olmasına rağmen edimini yerine getirmediğini beyanla dava konusu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkillinin adına tapu tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sözleşmenin 3.1. maddesinde inşaat ruhsatı alınmasından itibaren 2,5 yıl içerisinde dairenin alıcıya teslim edileceğini, 3.7. maddesinde de, kat irtifakı kurulduktan itibaren üç ay içerisinde tapu verilmediği takdirde, alıcı tapu terkin ve tescil davası açma muhtariyetine sahip olacağı belirtildiğini, inşaat ruhsat alım tarihi 02.03.2018 olmakla birlikte, sözleşmede geçen sürelerin henüz dolmadığını, sözleşmeyi imzalayan şahıs ile müvekkili şirket arasında açık bir husumet bulunduğundan söz konusu şahsın müvekkili şirket zararına hareket ettiğini, dava konusu sözleşmeye şirket adına imza atan ... ... ...'nun müvekkili şirket adına sadece yetkili merciler ve noter huzurunda satış vaadi sözleşmesi yapmaya yetkisi bulunduğunu, davaya konu sözleşmenin müvekkil şirket açısından bir bağlayıcılığı bulunmadığını, şirketin diğer yetkililerinin bir bilgisi de bulunmadığını, dosyaya sunulan dekontta belirtilen ödeme, davaya konu edilen sözleşmeye ilişkin olmadığını, sözleşme tanzim tarihinden 3 ay kadar önce söz konusu ödemenin müvekkili şirkete yapıldığı, ödemenin ... ... ile davacı arasındaki hukuki ilişkiye ait olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğinden 21/01/2018 tarihinde anılan Harici Konut Satış Sözleşmesinin 6502 sayılı Kanunun kapsamında olduğu ve hukuki niteliği itibariyle 6502 sayılı TKHK'nın 40. maddesinde tanımlanan "Ön Ödemeli Konut Satış Sözleşmesi" vasfına haiz olduğu, aynı kanunun 41.maddesinin 1.fıkrası gereğince "Ön ödemeli konut satışının tapu siciline tescil edilmesi, satış vaadi sözleşmesinin ise noterde düzenleme şeklinde yapılması zorunlu olduğu, aksi halde satıcının, sonradan sözleşmenin geçersizliğini, tüketicinin aleyhine olacak şekilde ileri süremez." hükmü uyarınca davalı satıcının sözleşmenin geçersiz olduğuna yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği ve ayrıca sözleşmeyi yapan ... ... ...'nun 10/01/2018 tarih 224 numaralı vekaletname ile davalı şirket adına konut satış vaadi sözleşmesi yapmaya yetkili olduğunun anlaşıldığı, davalının dava konusu olan taşınmazı tapu da devre hazır olduğunu, davacıya bildirerek davacıyı temerrüte düşürdüğüne dair herhangi bir belgenin mevcut olmadığı tespit edilmiş, davacının bakiye satış bedelini ödemeye hazır olduğunu belirtmesiyle dava konusu taşınmazın tapuda devrine ilişkin talebi kabul etmeyen davalının temerrüt halinde olduğu görülmüş, yine harici konut satış sözleşmesinin taraflarca karşılıklı olarak feshedildiğine veya geçersiz olduğunun ileri sürüldüğüne dair dosyada bir kayıt bulunmadığından, 21/01/2018 tarihli Konut Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca taşınmazın tapuda devri sırasında ödemesi gereken 169.000,00TL'yi mahkeme veznesine depo etmesi halinde, dava konusu bağımsız bölümün davalı şirket adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilinin gerektiği anlaşılmış, mahkemece davacıya parayı depo etmesi hususunda süre verilmiş, davacı tarafından 169.000,00 TL'nin mahkeme veznesine depo ettiği anlaşıldığından davanın kabulüne, Rize ili, ... ilçesi, ... mahallesi/köyü ... Mevkii sınırları içerisinde kain 156 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 16 numaralı bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, mahkeme veznesine depo edilen 169.000,00-TL'nin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın açılış tarihinde sözleşmede geçen süreler henüz dolmamış bulunduğunu, bu nedenle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesini kabul etmediklerini, sözleşmeyi imzalayan ... ... ...'nun sadece noterliklerde satış vaadi sözleşmesi yapma yetkisi bulunduğunu, adi şekilde düzenlenen satış sözleşmesi yapmaya yetkisi bulunmadığını, nitekim dosya içerisinde bulunan 10/01/2018 tarih ve 00224 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vekaletnameden bu durum açıkça anlaşıldığını, bu itibarla işbu söz konusu sözleşme usulsüz ve hukuka aykırı olduğu gibi müvekkili şirket adına bir bağlayıcılığa da bulunmadığını, davacı ... ile vekil olarak sözleşmeyi imzalayan ... ... ... adlı şahıs çok yakın akraba olduklarını, bu talepleri yönünden bir araştırma yapılması istenilmiş olup, mahkemece bir araştırma yapılmadığını, sözleşmeyi imzalayan ... ... ... ve bu şahsın babası ve şirket ortağı olan ... ...'nun şirket zararına olacak şekilde başkaca bir çok eylemi olduğunu, buna ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararının mevcut olduğunu, üçüncü kişinin vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması kabul edilmesi gerektiğini, huzurdaki davaya bakıldığında ise müvekkili şirket ile husumeti olan vekil, yetkisi olmadığı halde adi bir sözleşme ile müvekkil şirkete ait bir taşınmazı müvekkilinin bilgisi ve rızası olmadan bedelinden çok daha düşük bir fiyata, kötü niyetli yakın akrabası olan davacıya satışı için sözleşme tanzim ettiğini, yani ortada vekaletnamenin kötüye kullanılarak müvekkili şirkete zarar verme ve kendine yarar sağlama amacıyla yapılan bir satışın mevcut olduğunu, huzurdaki davaya konu sözleşmenin müvekkili aleyhine olacak şekilde muvazaalı bir şekilde tanzim edildiğini gösterir bir diğer delil ise, dosya kapsamında tanzim edilen bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi davacı ile vekil el yazısıyla 21/01/2018 tarihinde "daire satış vaadi sözleşmesi" yaptığını, ancak daire satışına ilişkin olarak gönderildiği iddia edilen para ise işbu sözleşmeden yaklaşık 3.5 ay öncesine 10/10/2017 tarihine ait olması olduğunu, bu durum hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ortada tamamen kötü niyetli olarak müvekkili şirketin zararına olacak şekilde hareket edilmesi ve müvekkili şirketin vekili olarak sözleşmeye imza atan kişinin böyle bir sözleşme yapmaya yetkisi olmamasına rağmen yakın akrabası da olan davacı ile birlikte hareket edip davaya konu sözleşmenin imzalanması durumu bulunduğunu, hal böyleyken söz konusu sözleşmenin müvekkili şirket için bir bağlayıcılığının bulunmadığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30/09/1988 tarihli ve 1987/2-1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceğinin benimsendiği, açıklanan gerekçelerle yüklenici ile yapılan harici sözleşmenin geçersizliğinin öne sürülmesinin TMK 2. maddeye aykırı olduğu, ancak anılan İBBKK uyarınca tescil istenmesi için davacının edimlerini yerine getirmesi yanında bağımsız bölümün tesliminin de arandığını, belirterek, somut olayda; dava konusu taşınmazın tamamlanmadığı ve davacıya teslim de edilmediği, bu hususta bir iddia olmadığı gibi davacı vekilinin de aşamalarda teslimin gerçekleştiğini ileri sürmediği, yukarıda açıklandığı üzere teslim olgusunun gerçekleşmemesi nedeni ile davacının tapu iptal ve tescil davasının koşulları oluşmadığından reddi gerektiği, bu nedenle davalı tarafın vekalet görevinin kötüye kullanıldığına ilişkin istinafta ileri sürülen hususların da araştırılmasına gerek bulunmadığı, bu itibarla; dosya kapsamına göre; işbu davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri