muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3852, Karar No: 2024/1141, Tarih: 18.03.2024

Bundan ayrı, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki rayiç değerinin; denkleştirici adalet ilkesi uyarınca dava tarihinde ulaştığı alım gücünün; enflasyon, ÜFE, TÜFE, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vb. ekonomik etkenlerin tamamının dikkate alınması suretiyle hesaplanması gerekirken, bu etkenlerden sadece altın, ÜFE ve döviz kurları esas alınarak alım gücünün hesaplanması doğru olmadığı gibi, belirlenen bu miktardan kamulaştırma bedeli ve dava tarihine kadar işlemiş yasal faiz miktarı toplamının mahsup edilmemesi de doğru görülmemiştir...".

4. Kök muris...'in bir kısım mirasçıları olan davacılar tarafından aynı vakıalara dayanılarak davalılar aleyhine açılan ve birleştirilen kısmi davalarda, munzam zarar alacağı; yargılama sürecinde alınan 27.09.2010 tarihli rapor ile 243.652,00 TL, 27.06.2011 tarihli ek rapor ile 12.062.892,00 TL ve 06.02.2012 tarihli ikinci ek rapor ile 13.712.113,11 TL olarak belirlenmiş ve davanın görüldüğü Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10.02.2014 tarihli ve 2013/398 E., 2014/81 K. sayılı kararla; taleple bağlı kalınarak asıl ve birleşen davaların kabulüne, toplam 120.000,00 TL munzam zarar alacağının dava tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline hükmedilmiştir. Söz konusu kararın davalılar tarafından temyizi üzerine, Dairemizce verilen 09.12.2014 tarihli ve 2014/10748 E., 2014/16138 K. sayılı ilamla; "...Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; aynı taşınmaz ile ilgili diğer hissedarlar tarafından açılan dava dosyalarının bozma ilamlarında açıklanan yönteme uygun olarak hesaplanmak suretiyle, davacıların miras hisseleri karşılığı alabilecekleri miktarın 243,652 TL olduğu açıklanmış, davacıların ıslah talebi olmadığından, mahkemece; talep gibi karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, Mahkemenin bozma ilamından önce 11.05.2012 tarihli kararında hükmedilen 120.000 TL'ya faiz işletilmemesine rağmen hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi sonucu Dairemizin 07.03.2013 tarih, 2012/2070 E.-2013/3967 K. sayılı bozma ilamından sonra kurulan 10.02.2014 tarihli yeni kararında "dava tarihinden itibaren yasal faize" karar verilmesi davalılar lehine oluşan kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olduğundan..." gerekçesiyle, kararın bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davalıların karar düzeltme istemi ise reddedilmiştir.

5. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; eldeki davanın daha önce görülüp temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen kısmi davaların eki niteliğinde olduğu, kısmi davalarda taleple bağlı kalınarak toplam 120.000,00 TL'nin hüküm altına alındığı, kararın temyizi üzerine yukarıda yer verilen Dairemiz ilamı ile aynı taşınmaz ile ilgili diğer hissedarlar tarafından açılan dava dosyalarının bozma ilamlarında açıklanan yönteme uygun olarak hesaplanmak suretiyle, davacıların miras hisseleri karşılığı alabilecekleri miktarın ( 27.09.2010 tarihli rapor ile) 243,652,00 TL olarak belirlendiği belirtilerek, davalıların sair temyiz itirazları reddedilmiştir. Diğer bir anlatımla, kısmi davalarda verilen kararın temyiz incelemesini gerçekleştiren Dairemizce; davacıların munzam zarar alacağı, diğer mirasçılar tarafından aynı taşınmaz ile ilgili olarak açılan davalarda uygulanan (ve yukarıda 2 ile 3 numaralı bentlerde yer verilen ilamlarda açıklanan) hesap yöntemi gözetilmek suretiyle, toplam 243.652,00 TL olarak tespit edilmiştir. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; kısmi davalarda verilen kararların temyiz incelemesi sonucunda davalıların sorumlu olduğu tutara ilişkin bu tespit bölümüyle bağlı kalınarak, 243.652,00 TL munzam zarar alacağından, kısmi davalarda hüküm altına alınan toplam 120.000,00 TL'nin mahsubu ile bakiye 123.652,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalıların zamanaşımı ve husumete ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalılar tarafından temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davalılar yararına BOZULMASINA,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22851, Karar No: 2021/4474, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22851 E.  ,  2021/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/850, Karar No: 2012/3309, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/850 E.  ,  2012/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...`ın 2499 sayılı kanunun 47/A-2, 47/C-2 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 261.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5-6.maddesi gereğince tüm sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2010 tarihli ve 2009/948 Esas, 2010/393 sayılı kararına karşı katılan Sermaye Piyasası Kurulu vekilinin itirazının reddine ilişkin İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.08.2010 tarihli ve 2010/1189 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.12.2010 gün ve 75458 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2011 gün ve KYB. 2010-339992 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların birlikte hareket ederek ... Menkul Kıymetler Borsasında işlem gören ... ... Çelik Döküm Sanayi A.Ş. hisse senetleri üzerinde 08.01.2003 - 20.02.2003 tarihleri arasında manipülatif faaliyetlerde bulunmak suretiyle toplam 87.000,00 Yeni Türk Lirası maddi menfaat elde ettiği olayda, menfaatin manipülatif faaliyetler sonucu borsada işlem yapan diğer yatırımcılar zararına gerçekleştiği, mağduru tespit edilemeyen kamu zararının doğduğu, buna bağlı olarak borsa müessesesinin yaralandığı, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile korunması gereken değerlerin korunamadığı, 5271 sayılı kanunun 231/6 maddesi yer alan objektif unsurun gerçekleşmediği gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 231.maddesindeki düzenlemeden "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5 madde fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılması gerektiği cihetle, dava konusu olayda isnat edilen fiilin işlenmesi neticesinde mağduru belirlenmiş bir zarar veya kamusal anlamda somut bir zarar söz konusu olmamasına nazaran, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3962, Karar No: 2012/5529, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3962 E.  ,  2012/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Mahkemece dosyanın 6. İş Mahkemesinin 2010/938 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine yargılamaya 6. İş Mahkemesi dosyası üzerinden devam edilmesine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca "Aynı yargı cevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına, bölge adliye mahkemesinde hükmün kaldırılarak esastan incelenme; Yargıtayda ise bozma sebebi teşkil etmez" şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta birleştirme kararı temyize konu edilmiştir. Belirtilen usul kuralı gereği, birleştirme kararı tek başına temyize konu edilemez. Bu nedenle temyiz isteminin REDDİNE, 27.03.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8444, Karar No: 2023/5678, Tarih: 28.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8444 E.  ,  2023/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1547 E., 2023/988 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/513 E., 2022/221 K.

Taraflar arasındaki çocukla üçüncü kişiler arasında kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... ile davacılar ... ve ...'nın oğlu olan...'nın evli olduğunu, bu evliliklerinden, 10.01.2013 doğumlu ... ve 23.11.2015 doğumlu ... adlarında ortak çocuklar olduğunu, davacılardan ...'nın ise...'nın kardeşi olduğunu, dava dışı...'nın 2019 yılında inşaat şantiyesinde yaşanan iş kazası nedeniyle vefat ettiğini, tarafların ortak çocuklarının davalı anne yanında olduklarını ve davalı annenin ortak çocuklarla davacıların görüşmesine izin vermediği,... ile davalı kadının kaza meydana gelmeden 9-10 ay önce ayrı yaşamaya başladıklarını, davalı kadının ortak konutu terk ettiğini, davacıların ortak çocuklar ile görüşebilmek amacıyla defalarca talepte bulunduklarını ancak davalı tarafın çocukları göstermeme konusunda ısrarcı olduğunu, buna rağmen davacıların, ortak çocukların tüm ihtiyaçlarını karşıladıklarını iddia ederek davanın kabulü ile davacılar ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle;...'nın vefatı sebebiyle soruşturma başlatıldığını, ceza davası açıldığını ve davacıların bu soruşturma dosyasında sanık sıfatına sahip olduklarını, davacılar ... ve ...'nın,...'nın işvereni pozisyonunda olduklarını, hal böyle iken babalarının ölümünden sorumlu olan kişilerle ortak çocukların görüşmesi durumunda, çocukların huzurunun tehlikeye gireceğini, ruhsal sağlıklarının zarar göreceğini, dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, ortak çocuklarla davacıların görüştüğünü,...'nın vefatı sonrasında davacıların davalı kadını aileden dışladıklarını, maddî ve manevî olarak destekte bulunmadıklarını, buna rağmen davalı annenin, çocukların davacılarla görüşmesine rıza gösterdiğini ancak davacı ...'nın, babalarının mezarı başında çocuklara annesini kötüleyerek pedagojik açıdan çocukların psikolojilerini bozduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, velâyeti annede bulunan çocuklar B...ve Gülser ile dede, babaanne ve amca arasında kişisel ilişki kurulması istemine ilişkin olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 325 inci maddesi hükmü uyarınca olağanüstü hallerin mevcut olması durumunda, çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde, çocuk ile kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkı diğer kişilere ve özellikle hısımlarına da tanınabileceği, aynı Kanunu'nun 182 inci maddesi hükmü gereği kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun eğitim, sağlık ve ahlaki yararının esas alınacağı, toplanan delillerden; davacıların oğlu... ile davalı ...'nın 15.04.2012 tarihinde evlendikleri, bu evliliklerinden ortak 07.01.2013 doğumlu ... ve 17.11.2015 doğumlu ... isimli iki çocuklarının olduğu, davacıların oğlu...'nın 04.09.2019 tarihinde vefat ettiği, bu tarihten sonra davalı anne tarafından küçük B...ve Gülser'in davacılara gösterilmediği iddiasıyla işbu davanın açıldığı, davacıların 4721 sayılı Kanunu'nun 325 inci maddesi hükmü gereği ortak çocuklarla kişisel ilişki kurulmasını talep etme haklarının bulunduğu, bu kapsamda ortak çocuklar ile davacılar arasında kişisel ilişki tesisinin, çocukların menfaatine olup olmayacağının tespit amacıyla tarafların yaşadıkları adres dikkate alınarak sosyal inceleme raporu alındığı, düzenlenen bilirkişi raporları uyarınca ortak çocuklar ile davacılar arasında kişisel ilişki tesisinin uygun olacağının belirtildiği, kişisel ilişkinin çocukların ruhsal ve bedensel gelişimi üzerinde olumsuz etki yaratmaması, kurulacak kişisel ilişkinin davalı annenin velâyet görevini yerine getirmesine engel olmaması ve çocukların menfaatlerine uygun düştüğü ölçüde düzenlenmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulü ile davacılar ..., ... ve ... ile çocuklar 07.01.2013 doğumlu ... ve 17.11.2015 doğumlu ... arasında; her ayın 1 inci hafta sonu, Cumartesi günü saat 10.00'dan başlamak aynı gün saat 18.00'e kadar, Dini Bayramların 2 inci günü saat 10.00'dan başlamak aynı gün saat 18.00 arası babaanne ..., dede ... ve amca ... ile çocukla 07.01.2013 doğumlu ... ve 17.11.2015 doğumlu ... arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, süre bitiminde çocukların anneye teslimine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacılar ve çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin hatalı olduğu, davacılar tarafından davalı kadın aleyhine 2020 yılında icra takibi başlatıldığı, icra dosyasında davalı kadın ve çocukların borçlu, davacılardan dedenin ise alacaklı olduğu, yine ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/477 Esas sayılı dosyası ile davalı kadın ve ortak çocuklar aleyhine itirazın iptali davası açıldığını, ayrıca ortak çocukların babası olan...'nın ölümü nedeniyle soruşturma başlatıldığı, ceza dosyası açıldığı, davacılardan, dede ve babaannenin sanık oldukları, ... 3. İş Mahkemesinin 2020/357 Esas sayılı dava dosyasında ise davacıların davalı, ortak çocukların ve davalı kadının ise davacı olduğu, davacılar ile ortak çocuklar arasında menfaat çatışması olduğu, her ne kadar dava dilekçesinde, ortak çocukların davacılarla görüştürülmediği iddia edilmişse de taraflar arasında tüm yaşananlara rağmen davacıların ortak çocuklarla görüşmesine izin verildiği, davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan davalı anne vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili tarafından; Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirtilerek, istinaf dilekçesinde ileri sürüler gerekçelerle hükmün tamamı yönünden kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı annenin çocukları B...ve ...ile davacılar babaanne, dede ve amca arasında kişisel ilişki kurulmasının yasal koşullarının bulunup bulunmadığı, ilişkinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, davacıların çocuklarla kişisel ilişki kurmasına engel teşkil edecek ve davanın reddini gerektirecek bir durumun varlığının ispatlanıp ispatlanmadığı ve kişisel ilişki süresinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü, 324 üncü ve 325 inci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü, 324 üncü ve 325 inci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.