muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/514, Karar No: 2007/838, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/514 E.  ,  2007/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'nın yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la Değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair ... İcra Mahkemesinin 6.7.2006 tarihli ve 2006/883-1193 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/731 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve

Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 12.1.2007 gün ve 1514 sayılı Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.1.2007 gün ve K.Y.B.2007/11350 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/731 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16835, Karar No: 2018/674, Tarih: 25.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/16835 E.  ,  2018/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, dava dilekçesi ile; ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde bulunan 6.217,76 m2’ lik 225 ada 5 parsel, 8.606,66 m2’ lik 225 ada 6 parsel, 12.172,98 m2'lik 225 ada 8 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan tarla ve bağ niteliğindeki taşınmazlarında 24.07.2014 günü ... ’ a ait ... tellerinin kopması nedeniyle bağ içine düşmesi neticesi sonucunda davacıların taşınmazı ile birlikte bir çok komşu parsel taşınmaz yandığını, söz konusu parselde bağ ve muhtelif sayıda ağacının bulunduğunu, yangın olayının ardından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/7 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, değişik iş dosyasında ... bilirkişisi yangının ... ’ a ait tellerden çıktığını beyan eden rapor sunduğunu, ... mühendisinin de raporunda fen bilirkişinin raporu doğrultusunda yangın alanındaki bağ ve ... ların sayı ve hesaplamasını yaparak raporu mahkeme dosyasına sunduğunu, davacıların zararı davalının kusuru nedeniyle meydana gelmiş olup, davacıların zararının tazminin gerektiğinden uğramış oldukları zararın tahsili amacıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.000 TL ... ın yangın tarihi olan 24.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve D. İş dosyasında yapılan masrafların da yargılama giderlerine eklenmesi suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişler, 09.02.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 317.861,51 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı, cevap dilekçesinde; dava konusu yangının şirkete ait tellerden meydana geldiği iddiasını kabul etmediklerini, olayın meydana geldiği yerde enerji nakil hatlarının kime ait olduğunun tespitinin gerektiği, husumet ve illiyet bağının araştırılmadığını, yokluğunda yapılan delil tespitini kabul etmediklerini, olayın meydana gelmemesi için davacının tedbir almadığını, her olumsuz durumda davalının sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, kaçınılmazlık ilkesinin değerlendirilmesi gerektiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yangının davalı ...'a ait olan ... hatlarından çıkmış olduğu ve davacıların taşınmazı ile birlikte çevredeki taşınmazları yakarak zarara sebebiyet verdiğini, davalı kurumun ... Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nde belirtilen arıza onarımı dışında belirli ... ile hatların bakım işlerinin yapılması ve gerekli olması halinde hatların yenilenmesi yükümlüğünü yerine getirmediğini, bu şekilde gerekli bakım ve onarım görevini tam ve eksiksiz olarak yapmadığından dolayı kusurlu ve sorumlu olduğunu; ancak, yangının çıkmış olduğu tarih itibariyle tarla içinde ve dışında kuru otların bulunması nedeniyle ... hattından çıkan yangının büyüdüğünü, bu nedenle davacının da az da olsa kusurunun bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, davacı tarafında %15 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile, 317.861,51 TL ... ın olay tarihi olan 24.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim ... ın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, ... miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ... ların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ... ların bulunduğu yerin ... lı değeri ile ... sız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ... sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Yerel Mahkemece hükme esas alınan 11.12.2015 tarihli ... bilirkişi raporunda kapama bağın net gelir hesabı masraflar çıkınca da/net gelirine kapitülasyon faizine bölünmesi suretiyle bulunan arazinin m2 fiyatı ile susuz kuru arazi taşınmazın kıymet takdiri sonucu m2 fiyatının taşınmazın yüzölçümü ile çarpılıp bulunan bedele yangın neticesinde mahrum kalınan ürün bedeli ve tamamen yanmış ... ların bedellerinin eklenmesi suretiyle zararı hesaplamıştır. Raporun bu haliyle hüküm vermeye yeterli olmadığı ortadadır.

Mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Öte yandan dosyamız arasında bulunan delil tespiti sonrasında alınan ... bilirkişisi raporuna göre; yangın sebebiyle uğranılan zararın miktarı 205.075,67 TL olarak hesaplandığı ve kusur tespiti yapılmadığı; yargılama sırasında alınan ... bilirkişi raporunda ise, davalının % 85 kusurlu olduğu, kusur oranına göre zararın 317.861,51 TL olduğu rapor edilmiştir. İki raporda birbiri ile çelişkili olup; davacının baz alıp dava açtığı delil tespiti raporunda zarar miktarı 205.075,67 TL olarak belirlenmiş olmasına rağmen; davacının kabul ettiği miktarı aşan rapor esas alınarak davanın kabulü yanlış olup; mahkemece, 3 kişilik konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınarak zarar miktarı belirlenmeli, belirlenen miktar delil tespiti raporunda belirlenen miktardan fazla ise, tespit raporundaki miktar esas alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3)... hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak ... kullanımının sürekli artması nedeniyle ... hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, ... lar Yasası’nın 43/1. maddesi (TBK m. 51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yönün göz ardı edilmesi de, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2876, Karar No: 2011/4982, Tarih: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2876 E.  ,  2011/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziosmanpaşa 1.Sulh Hukuk ve Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

HMUK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın Gaziosmanpaşa 1.Sulh Mahkemesine açıldığı, bu mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkeme tarafından da, Fatih Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildikten sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25. maddesi uyarınca yargı yeri belirlenmesi, mahkemelerce karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde mümkün olmaktadır. Somut olayda; Gaziosmanpaşa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, Bakırköy Sulh Hukuk Mahkemesince ise, üçüncü bir mahkeme olan Fatih Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilip, yetki uyuşmazlığı

oluştuğundan söz edilerek dosya yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderilmiştir. Dosyada Fatih Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş olan yetkisizlik kararı yoktur. Karşılıklı olarak verilmiş iki ayrı yetkisizlik kararı olmadığından dosyanın Nöbetçi Fatih Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilerek davaya anılan yer mahkemesince devam olunması gerekirken yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosyanın bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2052, Karar No: 2021/4453, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2052 E.  ,  2021/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK’nın 251. maddesi mahkemece irdeleme konusu yapılıp, takdiren uygulanmamasına karar verildiğinden tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılanın sanığın sahibi olduğu ...Sanayi ve Ticaret A.Ş'ye ait taş ocağında iş makinesi operatörü olarak çalıştığı, olay günü saat 05.00 sıralarında karanlık havada, iş yerine ait kepçe ile, taş ocağı kamyon geçiş yollarının temizlik ve bakımını yaptığı esnada geri manevra yaparken 22.20 metre yükseklikteki uçurumdan iş makinesi ile birlikte düşmesi sonucu yaşamsal tehlike geçirecek, 6. derecede kemik kırığı oluşturacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olarak şekilde yaralandığı, kaza anında henüz 15 yıl 5 ay 15 gün yaşında olan katılanın yasak olmasına rağmen işvereni olan sanık tarafından yapı işlerinde hiçbir eğitim aldırılmadan ve gerekli güvenlik önlemleri alınmadan çalıştırıldığı, bu suretle sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilen olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13711, Karar No: 2014/2664, Tarih: 25.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13711 E.  ,  2014/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan gümrük idaresi temsilcisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına temsilcisinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince oyçokluğuyla REDDİNE,

II- Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hapis cezasından çevrili adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması esnasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrasının gösterilmemesi ve doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gösterilmeksizin 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Müsaderesine yer olmadığına karar verilen nakil aracının trafik kaydındaki şerhin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasının; 4 numaralı bendinde yer alan “50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 52/2" ibaresinin hükme eklenmesine, 5 numaralı bendinde bulunan "52" ibaresi yerine "52/2" ibaresinin yazılmasına ve 10 numaralı bende son cümle olarak "aracın trafik kaydı üzerindeki şerhin kaldırılmasına" cümlesinin yazılmasına ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur. Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun verdiği red ve tenkidine katılmıyorum.

...

Muhalif Üye