muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7626, Karar No: 2022/16767, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7626 E.  ,  2022/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, anagayrımenkulün bağımsız bölümlerine özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescil edilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 2022/146 Esas, 2022/1038 Karar sayılı kararı ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ve yasal gerektirici nedenler ile HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle de arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve anagayrimenkulde 1968 tarihinde kat irtifakının kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde de arsa paylarına herhangi bir itirazın söz konusu olmadığı, davacıların ya da murislerinin itiraz edilen arsa paylarını kendilerinin belirlediği gözetilerek karar verilmiş ve verilen kararda da bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6552, Karar No: 2012/11879, Tarih: 23.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6552 E.  ,  2012/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2008 gün ve 2007/167 Esas, 2008/40 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 16 yaşında bulunan mağdurenin aşamalardaki beyanlarında, yolda yürüdüğü esnada yanından bisikleti ile geçen sanığın kalçasını eli ile sıktığını iddia etmesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçunu oluşturduğu halde, sanık hakkında TCK.nın 102/1. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13512, Karar No: 2017/15632, Tarih: 12.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13512 E.  ,  2017/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı şirkette 21/10/1995 tarihinden iş akdinin davalı işverenlikçe haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği 31/12/2002 tarihine kadar uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret + sefer primi sistemi ile ağırlıklı olarak Ortadoğu ülkelerine çalıştığını, sefer başına davacıya 800 USD sefer primi verildiğini, aylık ortalama 1-1,5 sefer yaptığını, davacının iş akdinin anılan tarihte haklı bir gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilinin özetle, davacının hiçbir zaman davalı bünyesinde çalışmadığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, talep edilen işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davalı şirkette istihdam edilen şoförlerin asgari ücretle çalıştığını, sefer primi uygulaması olmadığını, sefer primi olarak iddia edilenlerin sefer avansı olduğunu, sefer esnasında ihtiyaç duyulan harcamalar için verildiğini, bu ödemelerin artan kısımlarının dönüşte iade edildiğini, iddia edilen miktarın da fahiş ve gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı uluslararası tır şoförü olup, davacının asgari ücretin yanısıra sefer primi ile çalıştığı kabul edilmiştir. Bu kabul yerinde olmakla birlikte sefer priminin aylık ücrete denk gelen miktarının hesap tarzı hatalıdır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, özellikle emniyet kayıtlarından davacının son 1 yıl içerisinde yurdışına 11 sefer yaptığı görülmektedir. Buna göre, davacının aylık ücretine eklenecek prim hesabı 275 USDx11/12 , şeklinde bulunup asgari ücretin netine eklenerek brüte çevrilip, tazminata esas ücret belirlenmelidir.

Primin son bir yıl üzerinden değil, tüm ... süresi üzerinden hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5764, Karar No: 2015/5546, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5764 E.  ,  2015/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/12490, Karar No: 2012/22187, Tarih: 21.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/12490 E.  ,  2012/22187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suç tarihi olan bilirkişi raporunun düzenlendiği 02.11.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34576, Karar No: 2016/2445, Tarih: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34576 E.  ,  2016/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, ilave tediye alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı ...... ait ....... alt işveren işçisi ve bakıcı anne olarak çalışırken iş sözleşmesinin işyerinin kapatılması sebebiyle haksız şekilde feshedildiğini, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.C. A.. B.. vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu ve husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, işyerinde çocukların bakımı, eğitimi ve korunması işinin yapıldığı, işverenin “temizlik, güvenlik ve kalorifer yakımı” işini ihale ile alt işverenlere verdiği, alt işverenlerin faaliyet alanının “temizlik ve yönlendirme işleri” olduğu, davacının işyerinde asıl iş kapsamında bakıcı anne olarak çalıştırılması sebebiyle alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup davacının Bakanlık işçisi olacağı, akdin işverence haksız şekilde feshedildiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı davacı vekili ve davalı T.C. A.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davacının ve davalı T.C. A.. B..'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin ücretine esas çıplak brüt ücreti 1.315,08 TL kabul edildiği halde diğer işçilik alacaklarının hesabında çıplak brüt ücret 1.583,33 TL kabul edilmiştir.

Mahkemece, ücret miktarındaki söz konusu çelişki giderilmeden farklı çıplak brüt ücretlere göre karar verilmesi isabetsizdir.

3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11705, Karar No: 2017/1066, Tarih: 06.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/11705 E.  ,  2017/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar; muris , 2913 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 10/100 oranında kayden paydaş olduğunu, davalılardan ...’ın bu parsel üzerine yüklenici ile anlaşmak suretiyle 4 katlı, 14 daire 1 dükkandan oluşan bina yaptırdığını, bu dairelerin bir kısımını bizzat kullanarak bir kısımını da kiraya vermek suretiyle taşınmazı haksız olarak kullanmaya devam ettiklerini,aşamalardaki beyanında 2004 yılında ortaklığın giderilmesi davası açılmakla intifadan men koşulunun gerçekleştiğini belirterek dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için ıslahla birlikte toplam 76.613,61-Tl ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Birkısım davalılar; oturdukları daireleri yükleniciden noterde düzenlenen senetle satın aldıklarını, bir kısım davalılar; tapu kaydında paydaş oldukları için veya paydaşlardan pay temliki sözleşmesi ile pay satın aldıkları için daireleri kullandıklarını, bir kısım davalılar da; sözkonusu dairelerde kiracı olduklarını, haksız işgalin sözkonusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalı9.431,13-Tl, davalılar ayrı ayrı 4.715,88-Tl, davalı ... ve ...’dan 5.295,96-Tl ecrimisilin işgalin başlangıç tarihi olan 02/05/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

./..

./..

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre paylı mülkiyet hükümlerine tabi olup , davacıların murisinin de bu taşınmazda pay sahibi olduğu, davacıların mirasbırakanı ile dava dışı diğer kayıt malikleri kayyum tayin edildiği, mirasbırakan ile dava dışı yönünden 2003 yılında kayyumluk kararının kaldırıldığı ve Hukuk Mahkemesi’nin 25/05/1984 tarih 1984/815 Esas 1984/653 Karar sayılı veraset ilamı ile davacıların mirasçısı olarak tespit edildiği,davacıların mirasen taşınmazda pay sahibi oldukları, paydaşlardan payının 20/11/2009 tarihinde adına tescil edildiği ve adına tescil edilen 10/100 pay için birkısım davalılarla kira sözleşmesi düzenlendiği, tapu kayıt bilgilerine göre kayıt maliki İbrahim mirasçıları olan davalılar ..., ... ve ...’in de çekişme konusu taşınmazda pay sahibi olduğu, muhtesat bilgilerinde “üzerindeki bina aittir” kaydının bulunduğu, Karar sayılı 04/02/2011 tarihli kararı ile 5 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, çekişme konusu taşınmazın arsa ve kargir ev niteliğinde tapuya kayıtlı olduğu ve üzerindeki binanın İbrahim Özkan’a aittir şerhi mevcut ise de, taşınmaz üzerindeki 4 katlı, 14 daire 1 dükkandan oluşan binanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi karşılığı yapıldığı ve taşınmazın paylı mülkiyetinin devam ettiği, taşınmaz üzerinde kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulmadığı tarafların kabulündedir.

Ayrıca, kat mülkiyeti sözleşmesinin kurulduğu tarihte davacıların da hak sahibi olduğu gözetildiğinde dava konusu dönem için ecrimisile hümedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddine.

../...

Ne var ki, ecrimisile karar verilen her bir dönem için dönem sonlarından itibaren ayrı ayrı yasal faize hükmedilmesi gerekirken bütün dönemler için ilk işgal tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4585, Karar No: 2018/6288, Tarih: 04.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4585 E.  ,  2018/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “ Merkez ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Mah. ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “... Mah. ...” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3749, Karar No: 2021/9801, Tarih: 03.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3749 E.  ,  2021/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜM : 1) İlk derece mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında, “nitelikli kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair; ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16/05/2019 gün ve 2018/520 Esas, 2019/225 Karar sayılı kararı,

2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılanlar Sabiha, Gülümser, Hanife vekili, müşteki Mehmet vekili ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine;

a) Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf istemlerinin REDDİNE,

b) Müşteki ... vekilinin istinaf isteminin, sıfat yönünden REDDİNE,

c) Katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılan Kurum vekilinin istinaf isteminin KABULÜ ile ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16/05/2019 gün ve 2018/520 Esas, 2019/225 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin

280/2. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve sanık hakkında, “nitelikli kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile mahkumiyete dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/01/2020 gün ve 2019/3012 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/01/2020 gün ve 2019/3012 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii, katılanlar Sabiha, Gülümser, Hanife vekili ve katılan Kurum vekili ile müşteki Mehmet vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan kurulan hükme yönelik müşteki ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında bahse konu suçtan kurulan hükme yönelik müşteki ... vekilinin istinaf istemininin, 5271 sayılı CMK'nin 279/1-b maddesi uyarınca reddine dair kararın, aynı Kanun’un 279/1-son maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından; müşteki ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar Sabiha, Gülümser, Hanife vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;