muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4198, Karar No: 2024/7439, Tarih: 22.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, asıl davada davalı şirketin 30.07.2019 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında alınan 2 nolu karar ile ilgili olarak özel denetçi talebinin reddine ilişkin karara yönelik olarak mahkemeden 3 ay içinde özel denetçi atanmasının istenebileceği, finansal tabloların tasdikine ilişkin kararın dürüst resim ilkesine uygun olduğu, şirketin yönetim kurulu üyelerine ödenen huzur hakkının artırılmasına ilişkin 5 no'lu kararın davalı şirketin aktif büyüklüğü ve karlılığı da göz önünde bulundurulduğunda hakkaniyete uygun olduğu, sermayenin artırılmasına ilişkin 7 no'lu kararın ise artırım tutarının azınlığın haklarını ihlal edecek boyutta olduğu, ekonomik bakımdan zayıf olan pay sahiplerinin yeni paylardan mevcut payları oranında almalarını engelleyebilecek nitelikte bulunduğu gerekçesi ile iptaline karar verilmiştir. Birleşen davada davalı şirketin 03.07.2020 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında alınan ve iptali istenen finansal tabloların tasdikine ilişkin 3 no'lu kararın usul ve yasaya uygun olduğu, 2019 yılı dönem kârının kullanım şeklinin belirlenmesine ilişkin gündemin 5 nolu kararı hakkındaki müzakereyi takiben yapılan oylama sonucunda yapılan Şirket Yönetim Kurulu kâr dağıtım teklifine uygun olarak 2019 yılı dönem kârının dağıtılmamasına oy birliği ile karar verildiği, davalı şirketin yönetim kurulu üyelerinin huzur hakkının artırılmasına ilişkin 7 no'lu kararın 2019 yılı yeniden değerleme oranları göz önünde bulundurulduğunda, Yönetim Kurulu Başkanı ...'un ücretine yapılmış olan %20 oranındaki artışın fahiş olmadığı, ancak diğer yönetim kurulu üyelerine yapılmış olan % 33,33 oranındaki zammın mevcut piyasa şartları da göz önünde bulundurulduğunda yüksek olduğu gerekçesi ile iptalinin gerektiği, 8 no'lu sermaye artırım kararının azınlığın haklarını ihlal edecek boyutta olduğu, ekonomik bakımdan zayıf olan pay sahiplerinin yeni paylardan mevcut payları oranında almalarını engelleyebilecek nitelikte bulunduğu gerekçesi ile iptaline karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davada taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, birleşen davada davalı şirketin 03.07.2020 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında gündemin 7 nolu kararı ile ...'a aylık net 30.000,00 TL ve diğer üyelerin her birine ayrı ayrı 20.000,00 TL aylık net huzur hakkı verilmesine ilişkin kararın iptali talebin kabulüne yönelik ilk derece mahkemesi kararına yönelik davalı istinaf başvurusunun kabulüne, davalı şirkette fiilen çalışmak ve yönetmek suretiyle hizmet veren yönetim kurulu başkanı ve üyelerine taktir edilen huzur hakkının davalı şirketin aktif büyüklüğü ve karlılığı da göz önünde bulundurulduğunda makul olduğu gerekçesi ile bu maddeye yönelik davacı talebinin reddine kanaat getirilerek, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl davada davacı vekilinin, davalı şirketin 24.06.2019 tarihinde yapılan Genel Kurul Toplantısında alınan 10 no'lu gündem maddesinin talepleri gibi gündeme alınmadığına ilişkin talebinin davalı şirketin genel kurulda görüşülecek gündem maddelerinin oluşturulması ve görüşülmesi hususu istinaf tabi olmadığından buna yönelik davacı yanın istinaf başvurusunun usulden reddine, asıl davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı şirketin 30.07.2019 tarihli genel kurulunda 7. madde ile alınan sermaye artışına ilişkin kararın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, davalı şirketin 03.07.2020 tarihli genel kurulunda 8. madde ile alınan sermaye artışına ilişkin kararın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, 30.07.2019 tarihli genel kurulda alınan 2, 5 ve 7 no'lu kararların iptali, birleşen dava ise 03/07/2020 tarihli genel kurulda alınan 3, 5, 7, ve 8 nolu maddelerin iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 376, 394, 395, 396, 408, 421, 438, 439, 445, 446 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 22.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16780, Karar No: 2016/8174, Tarih: 03.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/16780 E.  ,  2016/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi borçlu ... ve ..., İcra Mahkemesi'ne başvurularında; icra takibine dayanak yapılan ilam hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduklarını, davanın halen derdest olduğunu, ayrıca taraflar arasında halen, dayanak ilamda hükme esas alınan kat malikleri kurulu kararlarının iptali istemiyle görülen dava bulunduğunu ileri sürerek, bu davalar sonuçlandıktan sonra borcun belirlenmesini ve dosya borcunun yanlış hesaplandığını iddia ederek düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, şikayetçi ...’nun icra takibinin tarafı olmaması sebebiyle şikayetinin reddine; diğer şikayetçi ...’nun talepleri bakımından ise, takibe dayanak ilamın kesinleştiği, İcra Hukuk Mahkemesi’nin dar yetkili olması sebebiyle diğer davaların bekletici mesele yapılamayacağı gerekçesiyle bu yöndeki taleplerin reddine; kapak hesabına yönelik şikayet bakımından ise, verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücreti yatırılmaması sebebiyle şikayetçinin talebinden vazgeçtiği kabul edilerek şikayetin reddine karar verilmiştir. Kararı şikayetçiler temyiz etmiştir.

1-) Şikayetçi ...’nun temyiz itirazları yönünden; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz taleplerinin reddine,

2-) Şikayetçi borçlu ...’nun temyiz itirazlarına gelince, şikayetçinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

11.06.2015 tarihli tensip zaptının 4. bendinde, “şikayetçilere tebliğinden itibaren 2 haftalık kesin süre içerisinde kapak hesabına itiraz ettikleri için 250 TL bilirkişi ücreti yatırılmasına, verilen kesin süreye uyulmaz ise şikayetçilerin kapak hesabına itirazdan vazgeçmiş sayılacaklarına, ihtarlı meşruhatlı davetiyenin tebliğine” şeklinde karar verilmiş olup, tensip zaptı şikayetçilere tebliğ edilmiştir. Tebligat zarfındaki açıklamaya göre zarfta, 11.06.2016 tarihli tensip zaptının bulunduğu belirtilmiş ancak, açıkça hükme bağlanmasına rağmen, tebligat zarfında bilirkişi ücreti konusundaki ihtar ve meşruhata yer verilmemiştir. Bu nedenle, şikayetçiye bilirkişi ücretini yatırması için usulüne uygun kesin süre verildiği kabul edilemeyeceğinden, Mahkemece kesin süre nedeniyle şikayetin reddine dair karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi ...’nun temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi ...’nun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32858, Karar No: 2019/13397, Tarih: 28.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/32858 E.  ,  2019/13397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 51 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile 1 adet digital fotoğraf makinesi printeri kiraladığı; ancak borçlarını süresinde ödememesi üzerine, altmış gün içerisinde borcun ödenmesi, aksi takdirde 5 gün içerisinde finansal kiralamaya konu malın teslim edilmesi gerektiğine dair ihtarnamenin sanığa tebliğ edildiği, sanığın ihtarnameye rağmen borcun tamamını ödemediği gibi suça konu digital fotoğraf makinesi printerinı da teslim etmediği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'ndaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu eşyayı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin, uzlaştırma kapsamında bulunan 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, sanığa ihtarnamenin tebliğ tarihinin 01/12/2008 olduğu ve şikayetçinin 01/06/2011 tarihinde sanığı şikayet etmesi gözetilerek, davanın şikayet süresi geçirildiğinden düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9573, Karar No: 2015/21437, Tarih: 11.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9573 E.  ,  2015/21437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kaza yaptığı gerekçesiyle işten çıkarıldığını, feshin haksız olduğunu belirterek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 28/06/2010 tarihinde önündeki araca arkadan çarpmak suretiyle meydana gelen kaza sonucu davalı şirkete zarar verdiğini, söz konusu kaza sonrası 30 günlük ücreti ile karşılanmayacak derecede müvekkili şirketi zarara uğrattığını, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-ı maddesine göre haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının kusuru ile kaza yaptığı ve araçta 30 günlük ücretini aşacak şekilde zarar meydana geldiği, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. I bendinde “İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması” halinde işverenin iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği ve bu nedenin haklı neden olacağı, bu halde işçinin 1475 sayılı Kanunun yürürlükte olan 14. Maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazanamayacağı düzenlenmiştir.

İşveren, iş sözleşmesine aykırı davranışta bulunan işçiye yaptığı eylemle orantılı bir yaptırım uygulamalıdır. Yapılan eylemle orantılı olmayan ve ölçüsüz olarak nitelendirilebilecek bir yaptırım mazur görülemez. Sonuç itibariyle fesihte bir cezadır. Ölçülülük ilkesi uyarınca, uygulanacak önlem, ulaşılmak istenen amacı gerçekleştirmeye elverişli olmalı bir başka anlatımla tedbir uygun olmalı, ulaşılmak istenen amaç açısından gerekli olmalı ve uygulanacak tedbirin sonucu olan müdahale ile ulaşılmak istenen amaç, ölçüsüz bir oran içerisinde bulunmamalıdır. Bu ilke uyarınca yargıç feshin geçerli olup olmadığını kararlaştırırken, işçinin davranışının ağırlığını dikkate alarak, her olayın özelliğine göre işçinin davranışı ile işverence uygulanan fesih türü arasında bir orantısızlık (ölçüsüzlük) olup olmadığını takdir edecektir. İşçinin davranışının haklı fesih olarak değerlendirilmesi ağır ve gerekli olmayan bir sonuç ise kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekecektir.

Somut uyuşmazlıkta davacı şoför olmadığı halde görevlendirildiğini iddia etmiştir. Davacının bu iddiası üzerinde durulmamıştır. Özellikle davacının görev tanımı getirtilip iş güvenliği uzmanından rapor alınarak davacının görev tanımına göre araç kullandırılmasında işverenin kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmalı, işveren kusurunun ağır olması halinde ölçülülük ilkesi de dikkate alınarak feshin haksız olduğu kabul edilmelidir. Bunlar yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7663, Karar No: 2017/9710, Tarih: 10.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7663 E.  ,  2017/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın söz konusu motosikleti gece bekçileri olan tır garajındaki binanın merdiven boşluğundan çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde sanık hakkında TCK’nın 142/1-e madddesi gereğince hüküm kurulması,

2-Sanığın, olay nedeniyle yakalandığında, suça konu motosikleti sakladığı yeri kolluk görevlilerine söylemesi üzerine motosikletin hasarlı olarak katılana iade edildiği olayda, hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği katılandan sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1777, Karar No: 2013/2249, Tarih: 22.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1777 E.  ,  2013/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Dağlıca Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 83, 424, 120 ada 29, 124 ada 6, 127 ada 5, 148 ada 85, 155 ada 5, 156 ada 10, 162 ada 74, 176 ada 8, 185 ada 79 ve 187 ada 4 parsel sayılı, sırasıyla; 3130.56, 7488.27, 2223.56, 65.55, 1285.83, 2790.78, 1941.55, 4294.58, 5400.01, 3716.27 ve 4608,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan; 101 ada 83, 424, 124 ada 6, 127 ada 5, 148 ada 85, 155 ada 5, 156 ada 10, 162 ada 74, 176 ada 8, 185 ada 79 ve 187 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle ... mirasçısı davalı ..., 120 ada 29 parsel sayılı taşınmaz ise; irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle davalı ... oğlu, ... adına tespit edilmiştir. Davacılar, taşınmazların kök muris ...’ten intikalen geldiğini ileri sürerek, miras payları oranında adlarına tescilini talep etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 83, 424, 120 ada 29, 124 ada 6, 127 ada 5, 148 ada 85, 155 ada 5, 156 ada 10, 162 ada 74, 176 ada 8, 185 ada 79, 187 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptaline, taşınmazların her birinin tamamı 7.539.840 pay kabul edilerek; 399.168 payın davacılardan...498.960 payın..., 498.960 payın ..., 498.960 payın ... ..., bakiye 5.643.792 payın ise tespit malikleri adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tarafların müşterek murisi ... ...’ten kaldığı ve taksim edilmediği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar, çekişmeli taşınmazın kök muris ...’den kaldığını iddia ederek miras payları oranında tescil talebinde bulunmuşlardır. Davalılar ise; taşınmazların davacılar ile ortak murisleri ... ile kendi murisleri olan ... kardeşi ...’den müştereken geldiğini bildirmişler, davacıların da ... mirasçısı olmaları dolayısıyla miras paylarının bulunduğunu kabul etmişlerdir. Davacılar, taşınmazların muris ...’den geldiğini kanıtlayamamışlardır. Keşifte alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarında; taşınmazların tarafların “atalarından, dedelerinden” kaldığı, uzun yıllar ... çocukları olan ... ve İsmail ile birlikte ... kızı olan Hanife’nin kullanımında olduğunu bildirmişlerdir. Davacılar, taşınmazların ... ile ilgisi bulunmadığını da kanıtlayamamışlardır. Hal böyle olunca; tarafların müşterek murisi ...’ün taşınmazlarda 1/2 oranında pay sahibi olduğunun kabulü gerekmekte olup, davacıların çekişmeli taşınmazlardaki miras paylarının da bu esasa göre belirlenmesi gerekirken, mahkemece yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, ayrıca kabule göre davacı ..., ... terekesinde Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/297 Karar sayılı veraset ilamına göre 399.168+498.960 olmak üzere toplam 898.128/7.539.840 oranında pay sahibi bulunmasına rağmen, mahkemece yanılgıya düşülerek yalnızca 399.168/7.539.840 oranında payın adına tescili de isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 22.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/144, Karar No: 2015/695, Tarih: 09.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/144 E.  ,  2015/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi (TMK 10. Maddesi ile Görevli)

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollaması ile 314/2, 220/6-son, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a- Silahlı terör örgütünün internet sitelerinden yaptığı eylem çağrılarına uyarak ... İli ... Semtinde düzenlenen yasadışı gösterilere katıldığı iddia edilen sanığın, örgüt adına suç işleme suçuna dayanak teşkil eden 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesinde tanımlanan ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ne şekilde ısrar ettiğinin tespiti bakımından olaya ilişkin tüm görüntüler incelenerek, izinsiz gösteriye katılan grup içinde olup olmadığı, sıcak takip üzerine yakalanıp yakalanmadığı hususunda tutanak düzenleyicilerin beyanları alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin olunan temel cezaya öncelikle TCK'nın 220/6. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.