muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2165, Karar No: 2017/7058, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/2165 E.  ,  2017/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22769, Karar No: 2015/33761, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22769 E.  ,  2015/33761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, izin ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yurt içi tır şoförü olarak çalışırken ... sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ... ... ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya hak ettiği kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, tır sürücüsü olan davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, hafta tatillerinde, dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, yıllık iznini de kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ... akdinin işverenin de kabulünde olduğu üzere kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanacak şekilde son bulduğu, yapılan ödemenin düşümü ile kabul edilen giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanan bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacağı olduğu ayrıca fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ... ... ve genel tatil alacakları da bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde en son net 900,00 TL ücret ile çalışırken 31/12/2008 tarihinde ... akdinin fesh edildiğini, fesih sırasında kıdem ve ihbar tazminatının asgari ücretten ödendiğini kabul ve beyan ederek dava açmıştır. Bu durumda, kabul edilen brüt 1377,16 TL. ücret üzerinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanıp asgari ücrete göre belirlenen rakamların mahsubu yolu ile bakiye alacak belirlenmesi gerekirken Mahkemece dikkate alınan bilirkişi raporunda doğrudan doğruya ücret farkı üzerinden hesap yapılması hatalıdır.

Mahkemece yeniden ek rapor alınıp davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek sonuca gidilmelidir.

3- Davacı, dava ve ıslah ile toplamda 8.540,00 TL fazla çalışma, 1790,00 TL hafta tatili ücreti istemişken Mahkemece talep aşılmak suretiyle ve karar gerekçesiyle de çelişecek şekilde, 12.119,54 TL fazla çalışma, 2.610,00 TL hafta tatili ücretinin hüküm altına alınması 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

Mahkemece yeniden ek rapor alınıp davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek sonuca gidilmelidir.

3- Davacı, dava ve ıslah ile toplamda 8.540,00 TL fazla çalışma, 1790,00 TL hafta tatili ücreti istemişken Mahkemece talep aşılmak suretiyle ve karar gerekçesiyle de çelişecek şekilde, 12.119,54 TL fazla çalışma, 2.610,00 TL hafta tatili ücretinin hüküm altına alınması 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

4- Davacı taraf dava dilekçesinde "ayda ortalama 2-3 hafta tatilinde çalıştığını" belirtmiştir. Bu beyana göre davacının ayda 2 hafta tatilinde çalışma yaptığı kabul edilmelidir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sürekli hafta tatili kullanmadan çalışma kabul edilip bu yönde hesaplama yapılması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5681, Karar No: 2013/10488, Tarih: 11.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5681 E.  ,  2013/10488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 13.01.2009 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, maliki oldukları 108 ada 3, 4, 8 parsel sayılı taşınmazlarına davalı ... tüzel kişiliği tarafından kaptaj, dolgu yapılmak ve boru geçirilmek suretiyle elatılarak su kaynaklarının götürüldüğünü, 25.11.1996 tarihinde davalı ... aleyhine açtıkları elatmanın önlenmesi davasının kabul edildiğini ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek elatmanın önlenmesi davasının dava tarihi olan 25.11.1996 tarihinden itibaren hesap edilecek 100.000 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... tüzel kişiliği, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 995. maddesinde ecrimisil; “İyiniyetli olmayan zilyet geri vermekle yükümlü olduğu şeyi haksız alıkoyması yüzünden hak sahibine verdiği zararlar ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği ürünler karşılığında tazminat ödemek zorundadır” Biçiminde düzenlenmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli işgalcinin taşınmazı işgal ettiği dönem için ödemek zorunda olduğu tazminat olup en azı kira geliri, en çoğu ise tam kâr mahrumiyetidir.

Somut olayda; mahkemece mahallinde yapılan keşifte davacıların maliki olduğu 3, 4, 8 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan su kaynaklarının davalı

köy tüzel kişiliği tarafından içme suyu ihtiyacı için götürülürken, dava konusu taşınmazlara kaptaj, dolgu yapılması ve boru geçirilmesi nedeni ile bu taşınmazlarda tarımsal faaliyetin engellenip engellenmediği tespit edilmemiştir.

Bu durumda mahkemece mahallinde fen, ziraat ve inşaat bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak dava konusu taşınmazlarda davalı ... tüzelkişiliği tarafından kaptaj, dolgu yapılması ve boru geçirilmesi nedeni ile tarımsal faaliyetin engellenip engellenmediği tespit edilmeli, tarımsal faaliyetin engellenmediği, davacının zararının olmadığının tespiti halinde davanın reddine karar verilmeli, tarımsal faaliyetin engellendiğinin tespiti halinde ise dava konusu taşınmazlardaki kaptaj, dolgu yapılan ve boru geçirilen bu kısımlar yönünden dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisil miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece, değinilen bu hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, değinilen bu hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre; davacı ... dışındaki diğer davacıların davayı takip etmemeleri üzerine 11.11.2009 tarihli celsede bu davacılar yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve 3 aylık süre içinde davanın yenilenmediğinin anlaşıldığı halde davayı takip etmeyen bu davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi de isabetli olmamıştır.

Hükmün, açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/4378, Karar No: 2024/856, Tarih: 14.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4378 E.  ,  2024/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2689 E., 2023/515 K.

DAVA TARİHİ : 07.10.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/935 E., 2021/1297 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince terk nedeniyle ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının 26.11.1982 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden ortak iki çocuklarının olduğunu, davalının hiçbir haklı sebebi olmaksızın aile birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyerek müşterek evi 28.01.2020 tarihinde terk ettiğini, davalının müşterek eve dönmesi için kendisine ulaşılmaya çalışılmışsa da bu çabalar sonuç vermemiş; ailesine de birçok kere haber gönderilmesine rağmen eve dönmediğini, Davacı'nın 02.07.2020 tarihinde davalının aile konutuna dönmesi için Yalova 5. Noterliği’nin 02.07.2020 tarihli ve 3798 yevmiye numaralı düzenlenen ihtarname ile ihtar talebinde bulunduğunu, fakat davalı gerçeği yansıtmayan sebeplerle ortak konuta dönmekten kaçındığını, davacı iyi niyetle anlayış ve sabır göstererek uyuşmazlıkları gidermeye çalışmışsa da bunda başarılı olamamış ve her geçen gün birbirlerinden daha da uzaklaştıklarını, davalının son üç yıldır müvekkiline ve müvekkilinin rahmetli annesine karşı birçok kez ağır hakarette ve küfürlerde bulunduğunu, davalının üzerine düşen eşlik vazifelerinden sürekli bir biçimde kaçındığını, müvekkilinin haberi olmadan davalı, arkadaşlarıyla birlikte birçok kez konaklamalı il dışına çıktığını, tüm bu nedenlerle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL manevî tazminata ve 100.000,00 TL maddî tazminata, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; tarafların 1982 yılında evlediklerini, müşterek iki çocuklarının olduğunu, evi terk edenin müvekkilinin olmadığını, davacının evi terk ettiğini, davacının müvekkiline şiddet uyguladığını, ihtar çeken davacının ihtara kadar ki bütün olayları affettiği kabul edildiğinden bu olaylara dayanarak manevî tazminat talep edilebilmesi de hukukin mümkün olmadığının, müvekkilinin 38 senelik evlilik boyunca son 3-4 sene öncesine kadar davacı eşiyle birlikte pazarcılık yaparak geçimini idame ettirdiğini, pazarcılığı bırakmalarının sebebi ise gelir durumları bir anda değişmiş ve ciddi bir servete bir anda sahip olunmuş olması olduğunu, davacının, dava açtıktan sonra müvekkilinin kaldığı müşterek evin elektrik, su vb faturalarını da ödemeyi bıraktığını, müvekkiline ait kredi kartını da iptal ettirdiğini, müvekkiline maddî olarakta ciddi bir mobbing uyguladığını, 1999 yılından beri yaşadıkları bu müşterek konuta ilişkin (Fevzi Çakmak Mah. Dar Sk. No:16/3 Yalova Merkez/ YALOVA) dava süresince konut tahsisi kararı verilmesini talep ettiklerini, tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla terke dayalı açılan boşanma davasının haksız ve hukuki mesnetten yoksun olması sebebiyle reddine, dava tarihinden itibaren olmak üzere müvekkili lehine 2.000,00 TL önce tedbiren, daha sonra boşanma olması durumunda yoksulluk nafakası olarak bu miktarın karar sonrası da devamına hükmedilmesine, yine boşanma kararı verilmesi durumunda 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00TL manevî tazminatın karşı yandan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar davacı erkek tarafından davalı kadın aleyhine 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 164 üncü maddesi gereğince terk nedeniyle boşanma davası açılmış ise de; UYAP sistemi üzerinden yapılan adres araştırması neticesinde tarafların 27.02.2007 tarihinden itibaren Fevzi Çakmak Mah. Dar Sk. Kapı No:16/3 Merkez- Yalova adresinde ikamet etmeye başladıkları, daha sonrasında davacı erkeğin 09.03.2020 tarihinde kendi ve eşinin mevcut adresini değiştirerek İsmetpaşa Mah. Fidan Sk. Kapı No:10/9 Merkez/Yalova adresine aldırdığı; dava dilekçesi ekindeki belgelerden de anlaşılacağı üzere davacı erkeğin davalı eşine eve dön ihtaratı göndermeden evvel 12.06.2020 tarihinde PTT vasıtasıyla 50,00 TL yol gideri gönderdiği, eve dön ihtaratını da Yalova 5. Noterliği vasıtasıyla 02.07.2020 tarihinde yaptığı, Yalova 5. Noterliği tarafından gönderilen eve dön ihtaratının 08.07.2020 tarihinde davalı asile bizzat tebliğ edildiği; tüm bu belirtilen sebepler göz önünde bulundurulduğunda 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere "Boşanma davası açmak için belirli sürenin dördüncü ayı bitmedikçe ihtar isteminde bulunulamaz ve ihtardan sonra iki ay geçmedikçe dava açılamaz" şeklindeki kanuni düzenleme de dikkate alındığında davacı erkeğin yeni ikametgaha adres taşıma işlemini 09.03.2020 tarihinde yaptığı ve bu tarihten itibaren de yeni ikametgahında yaşamaya başladığı; 09.03.2020 tarihinden itibaren dört aylık yasal süre geçmeden 02.07.2020 tarihinde davalı eşine Noter vasıtası ile eve dön ihtaratı gönderdiği, tarihlerden de anlaşılacağı üzere 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesinde belirlenen dört aylık süre şartına açıkça uyulmadığı; bununla birlikte tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde davacı erkek ve davalı kadının Fevzi Çakmak Mah. Dar Sk. Kapı No:16/3 Merkez/Yalova adreslerinde ikamet ederlerken davacı erkeğin müşterek konuttan ayrılarak İsmetpaşa Mah. Fidan Sk

.07.2020 tarihinde davalı eşine Noter vasıtası ile eve dön ihtaratı gönderdiği, tarihlerden de anlaşılacağı üzere 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesinde belirlenen dört aylık süre şartına açıkça uyulmadığı; bununla birlikte tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde davacı erkek ve davalı kadının Fevzi Çakmak Mah. Dar Sk. Kapı No:16/3 Merkez/Yalova adreslerinde ikamet ederlerken davacı erkeğin müşterek konuttan ayrılarak İsmetpaşa Mah. Fidan Sk. Kapı No:10/9 Merkez/Yalova adresinde yaşamaya başladığı, tarafların müşterek konutundan davalı kadının ayrılmayıp davacı erkeğin ayrıldığı, bu haliyle dahi davalı kadının müşterek konutu terk etme gibi herhangi bir durumunun söz konusu olmadığı, ayrıca davacı erkek tarafından davalı kadına gönderilen terk ihtaratının da evlilik birliğini devam ettirme amacıyla gönderilmiş samimi bir terk ihtaratı olarak değerlendirilemeyeceği, terke dayalı boşanma davasının açılmasına dayanak oluşturmak için ihtaratın gönderildiği gerekçesiyle erkek tarafından terk nedeniyle açılan davanın reddine; davacı erkek tarafından açılan davalı kadın aleyhine 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davasında ise; taraflar arasında evlilik birliği devam ederken davacı erkeğin davalı eşini, tarafların müşterek konutundan kovduğu ve davacı erkeğin davalı eşini boşanma konusunda tehdit ettiği yapılan yargılama ve toplanan deliller ile sübuta erdiği; bununla birlikte davacı erkek tarafından davalı kadına 02.07.2020 tarihinde evlilik birliğini devam ettirme maksadıyla eve dön ihtaratı gönderildiği, eve dön ihtaratı gönderen tarafın eve dön ihtaratı gönderdiği tarihten önceki davalı eşindeki tüm kusurları affettiği ve bunlara dayanarak davalı tarafa bir kusur izafe edilemeyeceği; bu sebeple 02.07.2020 tarihinden önceki yaşanan olaylardan kaynaklı davalı kadına herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği; davalı kadının herhangi bir kusurlu davranışının da dosya kapsamında sübuta ermediğinden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve çekilmez hale gelmesinde davalı kadının herhangi bir kusurlu davranışı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık ifadelerinin görgüye dayalı olmayıp, duyuma dayalı olduğunu, terk ihtarına rağmen eve dönmeyen eş için önceki olaylara dayanarak boşanma davası açılabileceğini, terk ihtarına rağmen terk eden eş ortak konuta dönmediğinden önceki olayların affedildiği sonucunun çıkartılamayacağını,, önceki olaylara dayanarak boşanma davası açılabileceğini, buna yönelik gerekçenin hatalı olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı boşanma sebepleri incelenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafında açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğin evlilik birliğinin sarsılması ve terk hukuki nedenli boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, davanın ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 164 üncü ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 164 üncü ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8954, Karar No: 2022/12877, Tarih: 20.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8954 E.  ,  2022/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, ıslahen 03/08/1991 - 23/06/2011 tarihleri arasında apartman görevlisi ve davalılara ait apartmandaki daire işlerinin takibi evlerin iç temizliği, bakımı gibi işlerde hizmet akdiyle çalıştığının tespiti ile bu sürelerin sigortalılık süresine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.