muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3887, Karar No: 2017/21602, Tarih: 12.10.2017

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3. fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3673, Karar No: 2018/9338, Tarih: 26.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3673 E.  ,  2018/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 20.02.2018 havale tarihli dilekçede Dairemizin 24.01.2018 tarih, 2015/8359 E ve 2018/1118 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Mahkemece verilen kararı davacının da temyiz ettiği gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA karar vermek gerekmiştir.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 10.05.2011-27.01.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde barista olarak çalıştığını, en son net ücretinin bahşişlerle birlikte 1.340,00 TL olduğunu ve ayrıca işyerinde yemek verildiğini, iş sözleşmesinin fazla mesai, bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının son aya ait ücretinin de ödenmediğini, davacının mesai saatleri değişecek şekilde günde 12 saatten fazla olarak bayram ve genel tatil günleri de dahil çalıştığını beyan ederek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 27.10.2011 tarihinde komi olarak çalışmaya başladığını, 24.01.2014 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, davacının 16.01.2014 tarihinde istifa dilekçesini davalıya verdiğini ve ihbar öneli içinde çalışacağını belirtmesine rağmen 24.01.2014 tarihinden itibaren işe gelmediğini, davacının feshinin haklı olmaması ve istifa ederek ayrılması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının asgari ücret aldığını ve bahşiş doğrudan müşteriler tarafından ödendiği için ücret hesabına dahil edilemeyeceğini, davacının çalıştığı yerin alkolsüz mekan olduğunu ve 10.00-23.00 arasında faaliyet gösterdiğini, mesainin 10.00- 18.00 ve 14.00-23.00 vardiyalarında 1,5 saat ara dinlenme ile gerçekleştiğini, vardiyaların haftalık değiştiğini, davacının fazla mesaisi olduğunda bordroya yansıtılarak ödendiğini, davacının hafta tatiline denk gelmeyen bayram ve genel tatil alacaklarının bordro ile kendisine ödendiğini, davacının ödenmemiş ücretinin bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, bilirkişi ana raporundaki hesaplamalar doğrultusunda fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağından %30 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, bilirkişi ana raporundaki hesaplamalar doğrultusunda fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağından %30 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm davacı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağı noktasındadır.

Hükme esas alınan 02.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda davacıya bir kısım aylarda fazla çalışma ödemesi yapıldığı görüldüğü gerekçesiyle fazla çalışma yapılan aylar dışlanmıştır.

Ancak davalı tarafından liste halinde sunulan bordrolarda davacının gerçek ücreti gösterilmediği gibi aylık 25-60 TL değişen miktarlarda mesai adı altında sembolik ödeme yapıldığı görülmektedir. Bordrolar gerçek ücreti yansıtmadığından ve ödemenin sembolik olduğu görüldüğünden bordroların dışlanması hatalıdır.

Davacının ücreti içerisinde müşterilerden aldığı bahşiş adı altında ödeme de bulunduğundan fazla çalışma alacağının sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanıp, bordrolarda mesai adı altında yer alan ödemelerin mahsup edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (... bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacının haftada 3 gün günde 12 saat çalıştığı süre için 1,5 saat yerine 2 saat ara dinlenmesi düşülmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13152, Karar No: 2019/3553, Tarih: 21.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13152 E.  ,  2019/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ...... sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1744 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışma ve varsa iptaline ilişkin mahkeme kararı ile 18/07/2001 tarihinde ilan edilip kesinleşen sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasına ait, çalışma tutanakları ile askı ilân tutanaklarının ve dava konusu taşınmazı ilgilendiren .....gösterir orjinalinden renkli fotokopi çekilmiş orman tahdit haritasının, keşifte incelenen 1958 ve 1997 memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafları eksiksiz bir şekilde ilgili yerden getirtildikten sonra,

2-Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır ... noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek, rapor içeriğinde taşınmazın hangi orman sınır noktalarına göre hangi tahdit haritasının neresinde kaldığının açıklanması,

3-Ayrıca keşifte incelenen 1958 ve 1997 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği, hangi yıllarda ne şekilde kullanıldığı, tasarruf sınırlarının olup olmadığı, hava fotoğraflarına göre içerisinden yol geçip geçmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün varsa ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ek rapor alınmalı,

4-Davacının dayandığı 05/11/1986 tarih 3 numaralı tapu kaydının arazi kadastrosu sırasında revizyon görüp görmediği görmüşse revizyon parsellerine ait kadastro tutanak ve tapu kayıtları ile dayanak 05/11/1986 tarih 3 numaralı tapu kaydı 1955/75 E. - 1956/105 K. sayılı izaleyi şuyu davası sonucu Hamza Akkanat adına tescil edilmiş olup varsa dava dosyasının yoksa karar örneği ve krokisinin dosya içerisine alınması,

4-Davacının dayandığı 05/11/1986 tarih 3 numaralı tapu kaydının arazi kadastrosu sırasında revizyon görüp görmediği görmüşse revizyon parsellerine ait kadastro tutanak ve tapu kayıtları ile dayanak 05/11/1986 tarih 3 numaralı tapu kaydı 1955/75 E. - 1956/105 K. sayılı izaleyi şuyu davası sonucu Hamza Akkanat adına tescil edilmiş olup varsa dava dosyasının yoksa karar örneği ve krokisinin dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/2681, Karar No: 2016/6783, Tarih: 07.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/2681 E.  ,  2016/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmemesi ve dosyada, yaşı küçük mağdur beyanını destekleyen somut, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması karşısında; mağdurun, suça sürüklenen çocuğun tehditleri ile kendisine resim gönderdiğine ilişkin soyut beyanı dikkate alınarak yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3832, Karar No: 2009/6626, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3832 E.  ,  2009/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... mevkii 199 ve 200 parsel sayılı sırasıyla 47.000 m2 ve 12.620 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, Eylül 1953 tarih 23 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri ile 253 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak zeytinlik niteliği ile ... ve ... Karadeniz adlarına tespit ve tescil edilmişlerdir.

209 parsel sayılı sırasıyla 5.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Eylül 1953 tarih 23 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri ile 253 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak zeytinlik niteliği ile ... ... ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Daha sonra parselasyon üzerine pek parsele ifraz edilmişlerdir. Davacı ... Yönetimi, 199, 200 ve 209 parsellerden ifraz ve birleştirme yoluyla gelen 3902, 3918, 3926, 3928, 3936, 3940, 3946, 3948, 3952, 3974, 3961, 3969, 3965, 3963, 3972, 3975 parsel sayılı taşınmazların tamamının 3890 parselin kesinleşen tahdit içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilleri ve davalıların el atmalarının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 3902, 3918, 3926, 3928, 3936, 3940, 3946, 3948, 3952, 3974, 3961, 3969, 3965, 3963, 3972, 3975 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 3890 parselin ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlen krokili raporda (B) ile işaretlenen 47,30 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine ve davalıların el atmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan :..., ..., ..., ..., ..., ... , ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 3890 parsel sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen bölümünün, 3902, 3918, 3926, 3928, 3936, 3940, 3946, 3948, 3952, 3974, 3961, 3969, 3965, 3963, 3972, 3975 parsel sayılı taşınmazların tamamının 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidinde ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldıkları, kök 199, 200 ve 209 parsellere kadastro sırasında uygulanan tapu kayıtlarının Rumlardan kalan metruk yerlerden iken 2510 Sayılı İskan Yasasından önce tefviz edilerek tapuya tescil edildikleri, 1991 yılında ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında, kök 209 parselin tamamının, 199 ve 200 parsellerin eylemli orman olan bölümlerinin orman sınırları içinde bırakılıp bir kısmının da XXXII nolu poligon içine alınarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışsa da aynı çalışma sırasında 16.08.1990 tarihinde düzenlenen tutanak ile bu poligon içinde kalan alanın üzerinde yer yer meşe ağaçlarının bulunduğu fiilen ziraat arazisi özelliği göstermediği açıklanarak 2/B madde uygulamasının iptaline karar verildiği ve tutanakta "XXXII nolu 2/B madde uygulamasının iptal edilmesi ile 199 ve 200 parsellerin bir kısmı ile 209 nolu parselin tamamının ... Devlet Ormanı sınırları içinde orman olarak bırakıldı" denilerek kesinleşen 1944 yılı orman kadastro sınırı içinde kalan parsel ve parsel bölümlerinin orman içinde bırakıldığı, çekişmeli yerin 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığına, ancak yörede 1 nolu komisyon tarafından 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa gereğince yapılan maki tefrik çalışmalarında ... mevkiinde 266 hektar, ... ... mevkiinde ise 122 hektar yüzölçümündeki taşınmazlar makilik saha olarak belirlenmişse de 24.12.1962 tarihli maki inceleme komisyonunca düzenlenen raporda, makiye ayrılan taşınmazların eğiminin % 30 - 50 arası olduğu, üzerlerinde 20 - 25 yaşlarında meşe, kayın, 30 - 40 yaşlarında kestane ve ıhlamur ağaçlarının bulunduğu, çeşitli müdahaleler sonucunda orman formasyonun bozulduğu, aslında karışık Devlet Baltalığı olarak kullanılması gerektiği, maki sahalarının tesbitine dair talimatnamenin 5 ve 6