muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11005, Karar No: 2010/1260, Tarih: 04.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11005 E.  ,  2010/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/06/2007 gün ve 2005/180-2007/294 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.03.2009 gün ve 2007/14662 - 2009/3727 sayılı kararı aleyhinde davalılardan Aktif İleti ve Kurye Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 5584 sayılı Posta Kanunu ve ilgili tüzükte açık ve kapalı mektuplarla üzerinde haberleşme amaçlı yazılar bulunan kartların kabul, taşıma ve dağıtımı işlerinin müvekkilinin tekeline verildiğini, mahkeme kararı ile yapılan aramada davalı ...Ş.'nin işyerinde müvekkilinin tekelinde bulunan 5649 adet gönderi bulunduğunu ileri sürerek, toplam 13.557,60.TL’nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, posta tekelinin ihlal edilmediğini, tekel kapsamı dışında gönderilerin taşındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, kredi kartlarının kurye vasıtası ile taşınmasının posta tekeli kapsamı dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, tespitin hukuka aykırı yapılması nedeniyle elde edilen delile itibar edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı ...Ş.'nin işyerinde yapılan aramada diğer davalılara ait gönderilerin belirlendiği, bu gönderilerin posta tekelinin ihlali niteliğinde anılan davalı tarafından taşınmasının üstlenildiği gerekçesiyle, davalı Türk Bilişim Derneği hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... Bankası hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen kararın davacı vekili, davalı ...Ş. vekili, davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... Emek Tur. Seyahat Acentesi A.Ş. vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 2007/14662 E, 2009/3727 K sayılı ilamıyla yerel mahkeme kararı vekalet ücreti açısından davacı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davalılardan Aktif İleti ve Kurye Hizmetleri (Aktif Dağıtım A.Ş.) A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Aktif İleti ve Kurye Hizmetleri A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılardan Aktif İleti ve Kurye Hizmetleri (Aktif Dağıtım A.Ş.) A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Aktif İleti ve Kurye Hizmetleri A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayI, davalılardan Aktif İleti ve Kurye Hizmetleri A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5739, Karar No: 2018/9725, Tarih: 01.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/5739 E.  ,  2018/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) ... vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nin, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmadığından, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Katılan EPDK vekilinin temyiz talebi incelemesinde;

Sanığın kullandığı tır çekicisinin deposunda, Irak'tan aldığı marker seviyesi geçersiz motorin ele geçirilen olayda; motorinin miktar itibarıyla muafiyet kapsamında kaldığı gözetilmeden iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasından eşya müsaderesine ilişkin kısım çıkarılarak, yerine "17.05.2006 tarih, 2006/10487 sayılı Bakanlar Kurulu kararının 103/1-a maddesine göre muafiyet kapsamında kaldığı anlaşılan motorinin müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde sanığa iadesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7890, Karar No: 2007/10427, Tarih: 19.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/7890 E.  ,  2007/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden , evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşini döven davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine ilişkin incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.06.2007
Yargıtay — Esas No: 2023/3788, Karar No: 2024/1937, Tarih: 21.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3788 E.  ,  2024/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1164 E., 2023/318 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/157 E., 2021/27 K.

Taraflar arasında Mardin Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı birleşen dosya davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

766 sayılı Tapulama Kanunu'na (766 sayılı Kanun) göre 1969 yılında yapılan arazi kadastro çalışmaları esnasında kadastro çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz, ormanlık alanda kaldığı gerekçesi ile tescil harici bırakılmış, 2017 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1.maddesi kapsamında Orman Komisyonu tarafından yapılan orman tahdidi neticesinde dava konusu taşınmazın orman sayılmayan alanlarda kaldığı tespit edilmiştir.

Mardin ili Nusaybin ilçesi Eskihisar mahallesinde 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında 2017 yılında yapılan kadastro alışmalarında dava konusu taşınmaz, 102 parsel olarak 27.688,73 m2 yüzölçümünde tarla niteliği ile 1/3 pay ile kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile davalılar ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; dava konusu 102 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına zilyetlik edinme sebebi ile tespit gördüğünü, ancak Kadastro Kanunu'un 14. madde kapsamında davalılar lehine zilyetlik yolu ile edinme koşullarının oluşmadığı, taşınmaz üzerinde imar-ihya çalışması yapılmadığını, taşınmazın Hazine adına tespit edilmesi gerektiği ileri sürülerek davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Temyize konu olmayan birleşen dava da ise; davaya konu taşınmazın Mardin Suryani Kadim Deyrulzafaran Manastarı Ve Kiliseleri Vakfına ait olduğu ileri sürülerek davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın davacı Vakıf adına tescili istenilmiştir.

Temyize konu olmayan birleşen dava da ise; davaya konu taşınmazın Mardin Suryani Kadim Deyrulzafaran Manastarı Ve Kiliseleri Vakfına ait olduğu ileri sürülerek davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın davacı Vakıf adına tescili istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, jeodezi bilirkişi raporuna göre taşınmazın üzerinde 1984 yılında herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığının tespit edilmesi ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın 1990 lı yıllardan önce davalılar tarafından kullanılmadığı, 2000 li yıllardan sonra ise Valiliğin teşviki ile birlikte göç eden köylülerin köylerine geri dönmesi ile birlikte taşınmazın davalılarca kullanılmaya başlandığı kabul edilmiş ve netice de davalıların kadastro tespitinden ( 2017) geriye en az 20 yıl süresiyle taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapmamış olmalarından dolayı taşınmazın üzerinde davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği sebebine dayalı taşınmaz edinim koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile Hazine'nin açtığı davanın kabulüne, Vakfın açtığı birleşen davanın ise reddi ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, tutanaktaki yüzölçümü ve "hali arazi " vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Birleşen dosya davacı vekili ile davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları uyarınca; dava konusu taşınmazın 1969 yılında kesinleşen tesis kadastrosu çalışmaları sırasında "taşlık" olarak tapulama harici bırakıldığı, taşınmazın bilirkişi raporunda "B" harfiyle gösterilen kısmının zemin itibariyle taş ağırlıklı, dağlık, erozyonlara maruz kalarak taş ve kaya oranının fazlalaştığı, imar-ihya edilmediği, tarım yapılabilecek arazi vasfında olmadığı, 6. sınıf tarım arazisi vasfında olduğu, bu haliyle özel mülkiyete elverişli olmadığı, "A" harfiyle gösterilen taşınmaz bölümü bakımından ise davalı gerçek kişilerin tespit tarihinden geriye doğru süreçte 20 yıllık zilyedlik şartını sağlamadıkları, zira jeodezi bilirkişisi raporunda 1984 yılında taşınmazda tarımsal faaliyet olmadığı bildirilmekle (tespit yılı 2017) 1990 yılından önce taşınmazın davalılar tarafından kullanılmadığı, davalıların kullanımın köye valiliğin 2000'li yıllardaki teşvikiyle başladığı, davalıların kullanımın bu şekilde 2000'li yıllardan sonra oluştuğu, birleşen dosya davacısı vakıf bakımından ise; dosyada mevcut 1973 tarihli sulhnameye göre taşınmazın Manastır tarafından tasarruf edileceği kararlaştırılmış ve her ne kadar vakıf 1990'lı yıllardan önce taşınmazın bulunduğu yöreyi terk etmiş olsa dahi keşifte elde edilen beyanlar ve birleşen dosya davacısı vakfın iddialarından zoraki terkin ortadan kalktığı 2000'li yıllardan sonra taşınmazda kullanımının bulunmadığı, bu evrede yetersiz süredeki kullanımın ise davalılar tarafından gerçekleştirildiği, vakfın kullanımının söz konusu olmadığı, bölgeye ilişkin (1984 sonrasına ilişkin) 1970'li ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafının bulunmadığı ve davalılar ve birleşen dosya davacısı vakfın savunma ve iddialarında zilyedlik sebebine (kullanıma) dayanmakta oluşları da nazara alındığında çekişmeli taşınmazda "B" harfiyle gösterilen kısmın özel mülkiyete elverişli olmadığı, taşınmazın "A" harfiyle gösterilen kısmı bakımından ise davalılar ve birleşen dosya davacısı Vakıf lehine kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz iktisabına ilişkin yasal şartların gerçekleşmediği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu, Mahkemenin vakıa ve hukukî değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; taşınmazın bilirkişi raporlarında (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanların bir bütün olduğu ve kadimden bu yana kara saban ile tarım yapıldığını, taşınmazın tamamının 1953 yılından itibaren tarımsal faaliyete konu edildiğinin kabul edilmesi gerektiği, ancak (A) harfi ile gösterilen kısım yönünden kazanma koşullarının oluştuğunun açıkça anlaşıldığını, davacı Vakıf'ın iddiaları ve tanıkları yönünden ise taşınmazın hiçbir zaman kilise vakfına veya başka şahıslara ait olmadığını, kadimden beridir davalılara ait olduğunu, taşınmazın 1953 ve 1984 yılındaki hava fotoğraflarında tarımsal faaliyet görülmediği belirtilmiş ise de son hava fotoğrafının üzerinden (1984) dava tarihine kadar 33 yıllık bir zaman diliminin geçtiğini, dava tarihi itibariyle de 20 yıllık sürenin geçirilmiş olduğunun, ziraat bilrkişi raporunda imar ihyanın gerçekleşmemiş olduğu belirtilmiş ise de, taşınmazın keşif esnasında ekili olmamasının taşınmazın imar ve ihya olmadığını, taşınmazda tarımsal faaliyet yapılmadığını göstermeyeceğini, bölgedeki toprak yapısı, bir yıl ekilmeyen taşınmazın üzerinde yetişen çalılar ve otlar nedeniyle hiç ekilmemiş bir görünüme kavuşmasına sebebiyet verdiğini, taşınmaz üzerindeki taşların tamamen temizlenememiş olmasının ekonomik ve teknolojik imkanlarla ilgili olduğunu, zamanında hayvanlar vasıtası ile yüzeysel olarak çift sürülebilen bu taşınmazlarda kayaların, büyük taşların etrafının dolaşılmak zorunda kalması gibi etkenlerle taşınmaz üzerinde kısım kısım taşlar kalması imar ve ihya şartının gerçekleşmediği anlamına gelmeyeceğini, güvenlik nedeni ile köylerin boşaltılmasının davalılar aleyhine değerlendiğini, taşınmazı iradi terkin söz konusu olmadığını, açıklanan ve resen göz önüne alınacak seberlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup taraflar arasındaki uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında zilyetlik edinme nedenine dayalı olarak davalılar adına tespit edilen taşınmazın davalılar tarafından imar-ihya edilerek ve 20 yılı aşkın süre ile aralıksız, nizasız malik sıfatı ile zilyet olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8962, Karar No: 2011/10955, Tarih: 23.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/8962 E.  ,  2011/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, 05.09.2003 tarihinde karşıdan karşıya geçerken araba çarptığını, yaralanmasına sebep olduğunu, çarpan şahsın kusurlu olduğunu, uzun süre tedavi gördüğünü, beyin fonksiyonlarında, %40 oranında azalma olduğunu, bakıma muhtaç hale geldiğini ileri sürerek, 3000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... hastane giderlerini ödediğini, talebin fahiş olduğunu, Asliye Ceza Mahkemesinde açılan haksız davanın devam ettiğini bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalılar da haksız davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davacının Cumhuriyet Savcılığında şikayetçi olmadığı, ancak ceza davası sırasında duruşmada şikayetçi olduğunu beyan ettiği, şikayetten vazgeçmeden dönülemeyeceği, sanık ... hakkındaki davanın 5237 sayılı yeni Türk Ceza Yasasının 89/5 ve 73/4.maddeleri gereğince düşürülmesine (13.05.2005) tarihinde karar verdiği, Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 16.06.2009 tarihli kararıyla onanarak kesinleştiği, davacının ceza yargılaması aşamasında şikayetten vazgeçmiş olmakla sonradan Hukuk Mahkemesinde, tazminat istemekten feragat etmiş sayılacağından davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 111. maddesine göre, bu yasada öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Somut olay yaralamalı tarafik kazası olup, bu kaza nedeniyle işletenin ve sürücünün hukuki sorumluluklarının anılan yasa gereği varolduğu açıktır. Belirtilen düzenleme gereğince davacının Cumhuriyet Savcılığında şikayetçi olmaması, davalının hukuki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Bunun yanında, Ceza Mahkemesindeki vazgeçmenin Hukuk Mahkemesinde açılacak tazminat davasını etkilemesi Türk Ceza Kanununun 111.maddesinde öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlanmıştır. Bu koşullar, vazgeçme ile ceza dosyasının düşmesi ve kişisel hakkın saklı tutulmamış olması ve bu vazgeçmenin kamu davası açıldıktan sonra ve hakim huzurunda yapılmış olmasıdır. Somut olaydaki yaralanma derecesine göre suç şikayete bağlı olmadığı gibi, kamu davası açıldıktan sonra vazgeçme gerçekleşmemiştir. Şu durumda her iki şart da gerçekleşmediğinden davacının tazminat istemi doğrultusunda yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9738, Karar No: 2016/2217, Tarih: 24.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/9738 E.  ,  2016/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'ın maliki, davalıların murisi müteveffa ...'ın sürücüsü olduğu aracın aşırı hızla yağmurlu havada banketi aşıp karşı şeride geçerek diğer şeritte seyreden dava dışı ....'nın sürücüsü olduğu araca çarpması sonucunda meydana gelen kazada davalıların murisi ...'in kullandığı araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'in oğlu ....'ın felç olduğunu ve aklen malül kaldığını, ....'ın araçta yolcu olup kusuru bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı .... için 3.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat ile davacı annesi .... için 30.000,00 TL ve kardeşi ....için 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini 103.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, kazada murisin tam kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, olayda hatır taşıması bulunduğunu, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu, davacının annesi ....'in davacı ....'un ilk olarak .... Hastahanesine değilde özel hasateneye götürülmesi nedeniyle durumunun ağırlaşmasına neden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne 74.911,16 TL maddi tazminatın kaza tarihinen itibaren işleyecek yasal faizi ile brilikte davalılaradan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminata ilişkin kararın (Yargıtay ilamında red edilmekle kesinleştiğinden) yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.