muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18683, Karar No: 2014/15847, Tarih: 10.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18683 E.  ,  2014/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkeme kararı ....Hukuk Dairesince bozulmuştur. Bozma sonrası .... Hukuk Dairesi dosyayı .... Hukuk Dairesine göndermiştir. Taşınmazda üzerinde kat mülkiyeti kurmaya müsait yapı bulunmadığından dosyayı inceleme görevi .... Hukuk Dairesine aittir.

Ancak, anılan Daire dosyayı Dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/76, Karar No: 2016/5537, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/76 E.  ,  2016/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2015 tarih ve 2014/1096-2015/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, bir dönem müvekkili şirketin çalışanı olan davalının, iş sözleşmesinin 10. maddesinin b bendi ve sözleşmeye ek olarak tanzim edilen Rekabet Yasağı Sözleşmesi'nin 2. maddesi uyarınca faaliyet alanı aynı olan bir başka şirkette çalışmama taahhüdünde bulunmasına rağmen, 06.12.2013 tarihinde istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini feshettikten sonra müvekkili şirket ile aynı işi yapan dava dışı şirkette haksız rekabet oluşturacak şekilde çalışmaya başladığını ileri sürerek, şimdilik 4.000,00 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshettiğini, bu nedenle rekabet yasağının geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, davacının işyerinde hizmet veren bir işçi konumunda olup kritik bir görev yapmadığı ve işveren için önemli teknik sırlara vakıf konumda olmadığı, somut olarak davalının işverene karşı rekabet yasağı ile yükümlendirilmesini gerektirecek haklı bir sebep ortaya konmadığı ve kanıtlanmadığı, bu durumda sözleşmenin 2. maddesinde öngörülen cezai şartın genel işlem şartı niteliği taşıdığı ve hakkaniyet ile bağdaşmadığı, Anayasa'nın 48. maddesi ile teminat altına alınan çalışma özgürlüğünün, anılan sözleşme şartı ile görmezden gelindiği ve meşru olmadığı, öte yandan davalının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürdüğü ve savunmasını belgelediği, buna göre TBK'nın 447. maddesine göre rekabet yasağının işverene yüklenebilen sebeplerle feshedildiğinden artık geçerli de olmadığı, yine BK'nın 19. maddesinin de aynı değerlendirmeyi desteklediği, TBK'nın 444. maddesinde rekabet yasağının uygulama koşullarının düzenlendiği ve belli şartlara bağlandığı, müşteri çevresi, üretim sırları ve işverenin yaptığı işler hakkında bilgi sağlanması ve aynı zamanda bu bilginin kullanımının işverenin önemli bir zararına sebep olması halinde öngörülmesi ve kabulünün mümkün olduğu, davacının ise salt ekonomik durumu nedeni ile işe alınabilmek için sözleşmeyi imzalamak zorunda olan işçi ile yapılmış sözleşmedeki hükme dayandığı, ancak gerek temel hukuk ilkeleri ve gerekse TBK'nın 444. maddesindeki yazılı koşullara uygunluğun ispatlamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacının, aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir (Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, Ankara, 2011, s. 286).

Kısmi dava, 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddenin birinci fıkrası “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.”, ikinci fıkrası ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.” hükmünü amirdir.

Davacının, kısmi dava açabilmesi için, hukuki yararının olması şarttır. Hukuki yarar bir dava şartı olup, 6100 sayılı HMK'nın 115. maddesi gereğince, taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemece kendiliğinden davacının dava açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında imzalanan Rekabet Yasağı Sözleşmesi'nin 7. maddesinde 25.000 EURO cezai şart öngörüldüğü halde, davacı, sözleşmenin bu hükmüne dayalı olarak 4.000,00 TL'nin hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı tarafından kısmi dava açılamayacağı yönünde itirazda bulunulması üzerine, davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde, sözleşmede 25.000 EURO cezai şart belirlendiğini ancak netice-i talebinin 4.000,00 TL olup bu miktarın üzerinde bir talepleri olmadığını beyan etmiştir. Mahkemece ön inceleme tutanağında, davalının cevaba cevap dilekçesindeki beyanıyla işbu usuli eksikliğin tamamlandığı belirtilmiş ise de davacı tarafça gerek cevaba cevap dilekçesinde gerekse ilerleyen aşamalarda talep edilen miktarın üzerindeki miktardan açıkça feragat edildiği yönünde bir beyanda bulunulmadığı gibi harç tamamlanmadığından mahkemenin bu husustaki değerlendirmesi yerinde görülmemiştir.

Dava, 25.06.2014 tarihinde ikame edilmiş olup, talep konusu bölünebilir bir alacak ise de dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 109/2. maddesi gereğince, talep konusu “belirli” olduğundan, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. İşbu eksiklik hüküm verilmeden önce de ikmal edilmediğinden, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik bu gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut uyuşmazlıkta, Taraflar arasında düzenlenen Rekabet Yasağı Sözleşmesinde kararlaştırılan 25.000 EURO cezai şarttan, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 4.000.00 TL'nin tahsili istemi ile davacı tarafından davalı aleyhine eldeki dava, kısmi dava olarak açılmıştır.

Davacı vekili 14.08.2014 tarihli dilekçesi ile taleplerinin 4.000.00 TL ile sınırlı olduğunu, bu miktarın üzerinde herhangi bir talebinin olmadığını bildirmiştir.

Davacı vekilinin 14.08.2014 tarihli dilekçesindeki bu talebi nedeniyle, ileride artık davacının 4.000.00 TL dışında kalan cezai şartla ilgili herhangi bir istemde bulunması mümkün değildir.

HMK 109/2 maddesi gereğince, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız ve açıkça belirli olması nedeniyle HMK 114/h maddesi gereğince hukuki yarar yokluğundan kısmi dava açılması mümkün olmamakla birlikte, HMK 115/3 maddesine göre davacının 14.08.2014 günlü dilekçesi ile dava şartı noksanlığı giderildiğinden, artık bu aşamadan sonra davanın usulden reddi mümkün bulunmamaktadır.

Nitekim yerel Mahkemece de bu nedenle davaya tam dava olarak devam edilmiştir.

Diğer taraftan, sayın çoğunluğun onama kararına gerekçe yaptığı HMK 109/2 maddesi, karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6644 sayılı yasanın 4 maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, karar tarihinde yasal düzenleme ile dava şartı noksanlığı giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun onama kararındaki değişik gerekçesine katılamıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dava, rekabet yasağı sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Dairemiz çoğunluğunca, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 109/2. maddesi gereğince, talep konusu belirli olduğundan, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, bu eksikliğin hüküm verilmeden önce de ikmal edilmediğinden, davanın, dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olduğu belirtilerek, sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçeyle onanmasına karar verilmiştir.

Davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması dava şartıdır. HMK 114/1 h.

Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. HMK 115/1.

Dairemiz kararında açıklanan bu düzenlemelerde her hangi bir tereddüt yoktur. Çözümlenmesi gereken husus, davacının, somut olarak bu davayı açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı belirlenmesidir.

Davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması dava şartıdır. HMK 114/1 h.

Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. HMK 115/1.

Dairemiz kararında açıklanan bu düzenlemelerde her hangi bir tereddüt yoktur. Çözümlenmesi gereken husus, davacının, somut olarak bu davayı açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı belirlenmesidir.

HMK'nın dava şartlarını düzenleyen 114. maddesinin gerekçesinde, maddede belirtilen hukuki yarardan, ne anlaşılması gerektiği açıklanmıştır. Gerekçeye göre, burada sözü edilen hukuki yarardan maksat, davacının sübjektif hakkına hukuki korunma sağlanması hususunda mahkemeye başvurmasında, hali hazırda hukuken korunmaya değer bir yararının bulunmasıdır. Bir başka ifadeyle, davacı hakkına kavuşmak için, hali hazırda mahkeme kararına muhtaç konumda değilse, onun hukuki yararından söz etmek mümkün değildir.

Şimdi bu gerekçeye göre somut olayı değerlendirdiğimizde, davacının sübjektif hakkına hukuki korunma sağlanması hususunda mahkemeye başvurmasında, hali hazırda hukuken korunmaya değer bir yararının bulunmadığı veya davacının hakkına kavuşmak için, hali hazırda mahkeme kararına muhtaç konumda olmadığı söylenebilir mi, bu sorunun cevabını bulmak gerekecektir. Bunu söyleyebilmek için, dava açmadan da, davacının, dava konusu ettiği hakkına kavuşmasının mümkün olması gerekir. Bu da mümkün olmadığına göre, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğunu kabul etmek gerekir.

Ayrıca, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz şeklindeki HMK'nın 109/2. maddesi, 6644 sayılı Yasanın 4. maddesi ile ilga edilmiş ve bu Kanun 11.04.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Dolayısıyla, yerel mahkemenin karar tarihi itibariyle, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağına ilişkin bu hüküm, yürürlükte değildir.

Somut olayda, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 4.000 TL talep edilmiş ve bu miktar harçlandırılmıştır. Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde de, taleplerinin 4.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, bu miktarın üzerinde bir taleplerinin bulunmadığını beyan etmiştir. Bu durumda da, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı yok demek mümkün değildir.

Bu nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının esastan incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun değişik gerekçe ile onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/24310, Karar No: 2013/13170, Tarih: 03.06.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/24310 E.  ,  2013/13170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15312, Karar No: 2008/15379, Tarih: 18.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/15312 E.  ,  2008/15379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden; başka kadınla yaşayan davacı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/2562, Karar No: 2015/17002, Tarih: 13.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2562 E.  ,  2015/17002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/269-2014/163

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalılardan H.. Ç.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı H.. Ç.. vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.10.2015 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı H.. Ç.. vd. vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak, davacı idare ve davalı H.. Ç.. vd. vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan H.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-) Aynı yöreden gelen dava dosyalarındaki İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün resmi verilerine göre, değerlendirmede esas alınan pamuk, buğday ve silajlık mısırın değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanı toptan ortalama satış fiyatı sırası ile 1,50.-TL, 0,60.-TL ve 0,10.-TL olduğu halde daha yüksek alınmak suretiyle fazla bedel tespit eden rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2-) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline bu sürenin bitimi tarihinden, karar tarihine (bozma öncesi bedele ilk karar tarihine, bozma sonrası fark bedele ise son karar tarihine) kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerekirken, yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonraki 4 ayın bitiminden itibaren faiz işletilmesi,

3-) Dava konusu taşınmazdaki davalılara ait payın bedelinin tespiti ve tescili talep edildiği gözetilerek, davalıların payının karşılığı toplam kamulaştırma bedeli olarak tespit edildikten sonra, bu bedelden bozma kararı öncesi tespit edilen bedel mahsup edilerek, fark bedele hükmedilmesi gerekirken, hesaplama hatası sonucu fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

3-) Dava konusu taşınmazdaki davalılara ait payın bedelinin tespiti ve tescili talep edildiği gözetilerek, davalıların payının karşılığı toplam kamulaştırma bedeli olarak tespit edildikten sonra, bu bedelden bozma kararı öncesi tespit edilen bedel mahsup edilerek, fark bedele hükmedilmesi gerekirken, hesaplama hatası sonucu fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalılardan H.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı H.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11125, Karar No: 2010/11830, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11125 E.  ,  2010/11830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yenimahalle ilçesi 43673 ada 7 parsel üzerinde bulunan G.blok 7 no.lu bağımsız bölümü mesken olarak kullanma amacı ile satın aldığını, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için 1.800,00 TL kanal katılım payı bedeli ödenmesini istediğini, talep edilen bedellerin yasal olmadığını ileri sürerek abonelik tesisine ve konuta kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon 2009/11125-2010/11830

Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.