muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3368, Karar No: 2016/8336, Tarih: 27.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/3368 E.  ,  2016/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın trafikte tartıştığı katılanların ısrarla takipleri, aracın önünü kesmeleri ve aşağıya inerek üzerine yürümeleri neticesinde korkup kendisine yönelik saldırıyı def amaçlı olarak silah göstermesinin meşru savunma amaçlı olduğu gözetildiğinden beraati değişik gerekçe ile yerinde olduğu düşüncesiyle eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde Başkan vekili ... ile Üye ...'ın hükmün bozulması yönünde karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/04/2012 tarihli ve 2011/332 E , 2012/640 K sayılı ilamı ile sanık ... hakkında Silahla tehdit suçundan beratine dair kararın katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce verilen onama kararına, sanığın isnat edilen suçtan mahkumiyeti gerektiği kanaatiyle karşıyız. Şöyle ki:

Olayın müştekileri olan ... ve ...'in emniyet güçlerine başvurarak ... isimli kişinin kendilerine silah çektiğini ve tehdit ettiğini bildirmeleriyle soruşturmanın başladığı anlaşılmıştır.

Katılanlardan ...'ün kullandığı araçla trafikte seyretmekte iken sanığın kullandığı araçla aralarında sağdan geçme ile ilgili olarak bir tartışmanın yaşandığı, katılanın sanığa: “senin derdin ne? ” diye sorması üzerine sanığın : “ ananın ...mı gireceksin ” diye küfretmesi üzerine aracını biraz ilerde bulunan işyerinin önüne çektiği ve o anda iş yerinde bulunan kuzeninin de dükkanın önünde bulunduğu, konuşmak amacıyla sanığın arabasını durdurmak istedikleri, sanığın durmadığını, polise gidiyorum diyerek aracını sürdüğünü, ancak polis merkezine yönelmeyip başka bir caddeye yönelmesi üzerine araçları ile sanığın aracının önünü ... Sarayı önünde kestiğini, aracından inerek sanığın aracına yöneldiğini, bu arada sanığa yönelik olarak : “ sen bana nasıl küfredersin ” diye bağırdığını, sanığın bu esnada aracından inerken belindeki gri renkli silahını çıkardığını, mekanizmasını kurduğunu, silahtan bir adet merminin fırladığını, sanığın silahı kendisine doğrulttuğunu ve “ sen benim önümü nasıl kesersin” dediğini, kendisinin de, “ sen benim anneme küfredersen, ben de önünü keserim” dediğini, araya başkalarının girdiğini, sanığın bu esnada cep telefonu ile polisi aradığını beyan ettiği görülmüştür.

Sanık hazırlık aşamasında silahını katılanlara gösterdiğini beyan etmesine rağmen, duruşmada silahını göstermediğini, aracın yan tarafında bulunduğunu, katılanların silahı burada iken gördüklerini savunmuştur.

Mahkeme, sanığın silahını eline alıp katılanlara gösterdiğini kabul etmiş ise de, sanığın bu hareketinin kendine yönelik bir eylemin gerçekleşmesini önlemeye yönelik olup suç kastı ile hareket etmediği kanaatıyla beraat kararı verdiğini açıklamıştır.

Oysa bu kabul, oluş ve dosya kapsamına uymamaktadır. Zira dosyada katılanlar tarafından sanığa yönelmiş bir saldırı ve müessir fiil yoktur. Sanıkla katılan ... arasında trafikte gerçekleşen tartışma sonucu olsa olsa kimin tarafından başlatıldığı anlaşılmadığından, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği kanaatindeyiz.

Yukarıda açıklanan gerekçeler ile sanığın haksız tahrik altında silahla tehdit suçunu işlediği sübuta erdiğinden dolayı mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi isabetli olmadığından sayın çoğunluğun onama kararı yönündeki görüşüne muhalifiz. 27/04/2016
Yargıtay — Esas No: 2015/11607, Karar No: 2016/6561, Tarih: 14.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11607 E.  ,  2016/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2013 gün ve 2012/198-2013/323 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/03/2015 gün ve 2014/16132-2015/3352 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin önceki dönemde görev yapan yönetim ve denetim kurulu üyeleri olduklarını, bu dönemde şirketi zarara uğrattıklarının tespit edildiğini, önceki yıllarda dava dışı ... Bankası A.Ş. iştiraki bulunan müvekkili şirketin 2001-2002-2003 yıllarında bu şirketin bedelli sermaye artırımına katıldığını, öz kaynakları yeterli olmadığından aynı guruba ait şirketlerden kredi çekerek sermaye borcunu ödediğini, borç yükünü artırarak dava dışı ... Bankası AŞ’ye iştirak yatırımında bulunduğunu, oysa kendi işletme sermayesi için daha yararlı veya alternatif yatırımlarda daha randımanlı kullanmaları gerektiğini, zarara neden olduklarını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 2.874.940 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/917, Karar No: 2019/5333, Tarih: 12.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/917 E.  ,  2019/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki borçlu olmadığının tespiti ve istirdat (kanal katılım ve şebeke hisse bedeli kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12744, Karar No: 2021/10302, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12744 E.  ,  2021/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında ... Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği,

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamasına rağmen kovuşturma aşamasında katılan kurumun 10/09/2015 yazısından da anlaşılacağı üzere şirketçe hesaplanan zararın tamamını 28/07/2015 tarihinde sanığın ödediği ve bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış bir ödeme gibi kabul edilerek kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davası hakkında CMK'nın 223/8. maddesine göre düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davası 5237 sayılı TCK'nın 168/5. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne yerel mahkemesince gönderilmesine, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12291, Karar No: 2015/5035, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12291 E.  ,  2015/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak İncelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki şartların oluştuğunu, taşınmazın belediyeden satın alındığını, tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve davalı temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ... açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ... ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine

adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parseli olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazın geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazın konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14833, Karar No: 2013/17825, Tarih: 12.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14833 E.  ,  2013/17825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı; davalı lehine hükmedilen 400 TL tedbir nafakasının,davalının öğretmen olarak çalışmaya başlaması nedeniyle kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının öğretmen olarak atanmadan evvel nafaka dışında bir gelirinin olmadığını, öğretmen olarak atandıktan sonra ev tutmak zorunda kaldığını, rahatsızlıkları nedeniyle hastane masraflarının bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davalının öğretmen olarak çalışmaya başlaması nedeniyle tedbir nafakasına ihtiyacı kalmadığından bahisle tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunun 183/... maddesinde "eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar" denilmektedir.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Birliğin giderlerine katılmada ise eşlerin "güçleri" esas alınmıştır. Davacı (koca) birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Davalı (kadının) maaşı olması, gelirinin davacı (kocadan) az olması veya çok olması, davacı (kocanın) ortak giderlere katılma yükümlülüğünü büsbütün ortadan kaldırmaz. Zira evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için, eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gereken bazı ortak giderler mevcuttur. Bu giderlere örnek olarak, kira parası, yakıt parası, elektrik, su ve telefon parası gibi giderler gösterilebilir.

Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini, ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Mahkemece, yukarda açıklanan ilke ve esaslar gözetilmeden davalının geliri olmasının nafakanın miktarını tayin ederken nazara alınacağı, ancak davacının birliğin giderlerine katılması yükümlülüğünü sona erdirmeyeceği düşünülmeden eş için tayin edilen tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; davacı tedbir nafakasının tamamen kaldırılmasını istemektedir. Çoğun içerisinde azı da vardır kuralı gereğince kaldırma , indirmeyi de kapasayacağından mahkemece; davalı kadının gelirine göre nafakanın TMK'nun ....maddesinde vurgulanan hakkaniyet kuralı gereği hakkaniyete uygun bir miktarda indirilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nafakanın tamamen kaldırılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; davacı tedbir nafakasının tamamen kaldırılmasını istemektedir. Çoğun içerisinde azı da vardır kuralı gereğince kaldırma , indirmeyi de kapasayacağından mahkemece; davalı kadının gelirine göre nafakanın TMK'nun ....maddesinde vurgulanan hakkaniyet kuralı gereği hakkaniyete uygun bir miktarda indirilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nafakanın tamamen kaldırılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.