muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11743, Karar No: 2011/12227, Tarih: 22.11.2011

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozma nedenidir. Ne var ki karar Dairemizce onandığından davalıların karar düzeltme isteminin kabulü ile onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 26/01/2011 gün ve 2010/14409 Esas, 2011/656 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve karar düzeltme talep eden davalılardan önceki onama kararımızla alınan harc ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 22/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2014/21523, Karar No: 2015/2069, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21523 E.  ,  2015/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/8354, Karar No: 2018/13055, Tarih: 23.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8354 E.  ,  2018/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı ... Vakfı tarafından 28.04.1998 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 18.06.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlatılan icra takibi ile 2001 yılı Şubat ayından 2015 yılı Ocak ayına kadarki kira alacağının faiziyle tahsili talep edilmiş, ödeme emri davalı borçluya 06.08.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı kiracının takibe itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir. Mahkemece, davalı kiracı ... ile ... arasında ilk kira sözleşmesinin yapıldığı, bilahare davalının 24/11/2000 yılından itibaren her yıl taahhütname vermek suretiyle kiralananı kullanmaya devam ettiği, gerek kira kontratında gerekse taahhütnamelerde davacı Vakfın isminin geçmediği, taahhütnamelerin davacı tarafça kabul edildiğine ilişkin bir kaydın olmadığı, bu haliyle davaya konu takibin dayanağı olan kira sözleşmesine imza koyan ve tarafları aynı olan bir takip bulunmadığı gibi davalı tarafça davacı Vakfa yapılmış kira borcuna ilişkin ödemelerin bulunduğu, yapılan ödemelerin miktarının, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin ve taahhütlerde belirtilen şartların geçerlilik koşullarının tespitinin yargılamayı gerektirir nitelikte olduğu, dar yetkili mahkemelerce nazara alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 28.04.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi dava dışı kiraya veren Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten ... ile davalı kiracı ... arasında akdedilmiş ise de, ... 16.10.2015 tarihli yazısı ile; ... mütevellisi ... azledildiğinden, azledildiği tarih olan 1995 tarihinden 2001 tarihine kadar Vakfın bölge müdürlüklerince emaneten idare edildiği, bu dönemde Vakıf adına yapılan tüm kira sözleşmelerinin bölge müdürlüklerince yapıldığı, kira sözleşmesinin ... adına düzenlendiği bildirilmiştir. Bu durumda kira sözleşmesinin kiraya vereninin davacı ... olduğunun kabulü gerekir. Davalı borçlu takibe itiraz etmemekle birlikte, yargılama sırasındaki beyanında kira bedellerinin ödendiğini ileri sürmüş ve banka hesap özeti dosya arasına alınmıştır. Bu durumda mahkemece dosya arasına alınan ödeme belgeleri değerlendirilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35419, Karar No: 2014/30823, Tarih: 22.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35419 E.  ,  2014/30823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/254379

MAHKEMESİ : Adana 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2012

NUMARAS I : 2010/366 (E) ve 2012/360 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların, kilitlenmeden sokağa park edilen aracın içinde bırakılan yakınanlar M.A. ile Ç. B.'a ait cep telefonları ile yakınan Ç. B.'a ait içinde 126 TL para bulunan çantayı çaldıkları olayda; suça sürüklenen çocukların , araç içinde çalınan bu iki cep telefonunun birden fazla şahsa ait olduğunu bilebilecek durumda bulunduklarının kabulü halinde, eylemin yakınan sayısı kadar hırsızlık suçunu oluşturacağı, cep telefonlarının birden fazla şahsa ait olduğunu bilebilecek durumda olmadıklarının kabulü halinde ise eylemin tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden ve bu konuda bir araştırma yapılmadan, yazılı şekilde zincirleme suç kabul edilerek hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocukların soruşturma evresinde atılı suçları işlediklerini kabul ederek çaldıkları yakınanlara ait iki adet cep telefonunu ve yakınan Ç.. B..'a ait çantayı ve içindeki 100 TL parayı sakladıkları yerden getirterek yakınanlara iade ettikleri fakat yakınan Ç.. B..'ın çalınan 26 TL parasını ise harcadıkları için iade etmediklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında

5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca yakınan Ç.. B..'dan soruşturma aşamasında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında yakınanlar Ç.. B.. ve Metehan Alkılınç'a yönelik hırsızlık suçlarında TCK' nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk Muhittin Ortaç hakkında verilen adli para cezasının yasal olarak mümkün olmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22. 12. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2275, Karar No: 2013/11666, Tarih: 14.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/2275 E.  ,  2013/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 17.05.2005 itibarıyla temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, el konulan yabancı menşeli ve kaçak LPG'nin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5.maddesi gereğince müsaderesine, müsadere gerçekleşmediği takdirde eşya için alınan teminatın hazineye irad kaydına, ... Plakalı tır çekici, ... plakalı dorsenin ve... plakalı kamyonun ve bu araçlar için alınan teminatların sahiplerine iadesine, araç kayıtları üzerine konulan tedbir şerhinin kaldırılmasına, 14/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28367, Karar No: 2015/21306, Tarih: 22.06.2015

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2014/28367 E.  ,  2015/21306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 28.12.2004 tarihinde davalı yanca üretilen aracı satın aldığını ancak aracın yokuşları güçlükle çıkması nedeniyle başvurduğu yetkili servis tarafından ayıbın giderilememesi üzerine ... 1.Tüketici Mahkemesinde mal bedelinin iadesi talebi ile 06.12.2007 tarihinde dava açtığını adı geçen mahkemece 27.11.2008 tarihinde 2007/814 -730 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiğini, kararın Yargıtay incelemesi devam ederken 17.04.2009 tarihinde araç park halinde iken arkadan çarpma sonucu pert olduğunu, anılan mahkeme kararının onandığı ancak aracı teslim imkanının ortadan kalktığından bedelini iade alamadığını bildirilerek, ayıplı mal satışı nedeniyle davalının sorumlu olduğu ayıba tekabül eden 10.000-TL kısmın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, daha önce araç bedelinin iadesine yönelik davanın onanmakla kesin hüküm teşkil ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki davası ile, ayıplı araç nedeni ile bedel iadesine yönelik ilamın kesinleşmesine karşın aracın pert olması nedeni ile kendi edimi olan aracın iadesini yerine getiremediğini ileri sürerek ayıba tekabül eden oranda tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı,kesin hükmün yerine getirilmemesinin davacının kusuru olduğunu ve kesin hüküm nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Yargılamada alınan bilirkişi raporunda aracın rayiç değeri bulunarak sovtaj değeri düşülmüş ve talep edilebilecek bedelin 10240,75 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bu değer hükme esas alınmıştır. Ne var ki, davacının ilk davada bedel iadesi talep ettiğinin ancak bu yönde alınan kararın infaz edilemediğinin anlaşılmasına göre “çoğun içinde az da vardır” ilkesi dikkate alındığında, ilk davada davacı yalnızca ayıp nedeni ile bedel indirimi talep etse idi ne kadar tazminat hak edecek idiyse ... bu davada da ancak bu miktarı talep hakkına sahip olduğu dikkate alınmamıştır. Öyleyse mahkemece bu yön göz öününe alınarak, gerektiğinde yeniden rapor tesisi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz nedenlerinin reddine ikinci bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7943, Karar No: 2010/6954, Tarih: 09.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/7943 E.  ,  2010/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 157/1, 53/1.maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 500 gün apc, hak yoksunluğu

5252 sayılı Yasanın 9. maddesi 1.fıkrası uyarınca, usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, hükümlünün tebligat yasası kuralları uyarınca duruşmadan haberdar edilmesi gerekirken, duruşma gününün usule aykırı olarak doğrudan Tebligat Yasanın 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi yoluyla savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hükümlü haberdar edilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15917, Karar No: 2015/4026, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15917 E.  ,  2015/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... (ifrazen ...) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kadastro tutanakları ile ilk tesis tarihinden itibaren ifraz öncesi ve sonrası ile ifrazdan sonra oluşan parsellere ait tüm tedavüllü tapu kayıtlarının (bütün geldi ve gitti kayıtları ile birlikte) ilgili tapu müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan biber (güzlük), buğday, buğday samanı ve fasülye (yazlık) ürünlerine ait kuru-sulu şartlarda 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1538, Karar No: 2019/7475, Tarih: 04.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1538 E.  ,  2019/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacıların tüm, davalı tarafların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Dava, 12/08/2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında ölen sigortalının hak sahipleri tarafından açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece 14/07/2016 tarihli kararda davanın kısmen kabulüne, davacı eş ... için 247.944,27TL, davacı çocuk ... için 32.848,09TL, davacı anne ... için 70.275,39TL maddi tazminatın kabulüne, davacı çocuk ... 'ın maddi tazminat taleplerinin tümüyle reddine; davacılardan her biri için 15.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Dairemizin 25/09/2017 tarihli bozma ilamında, davacıların tüm, davalının ise sair temyiz itirazlarının reddi ile davacılardan hak sahibi anne ... adına SGK Başkanlığı tarafından bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin Kurum'dan sorulması, SGK tarafından rücu edilebilecek kısmının indirilmesi ve usulü kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle maddi tazminata karar verilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece davacılardan anne adına bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir Sosyal Güvenlik Kurumundan celp edilmiş, 07/06/2018 tarihli hesap bilirkişisi raporunda, 2018 yılı güncel asgari ücret üzerinden maddi zarar hesabı yapılmış ve Türk Borçlar Kanunu'nun 55. Maddesi kapsamında Kurum tarafından bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin rücu edilebilecek kısmı tenzil edilmiş olup, bakiye maddi zararın 80.024,78TL olarak hesaplanması üzerine, bozma öncesi karardaki 70.275,39TL ile sınırlı şekilde davacılardan anne için hüküm tesis edilmiştir.Somut olayda, bozma ilamında açıklandığı üzere usulü kazanılmış hakların gözetilmesi gerekirken, önceki kararda hükme esas alınan 20/02/2016 tarihli hesap bilirkişi raporunda dikkate alınan asgari ücret yerine, bozma sonrası alınan 07/06/2018 tarihli hesap bilirkişisindeki gibi 2018 yılı asgari ücret miktarları dahilinde maddi zararın belirlenmesi ve Mahkemece hüküm tesisi usule ve yasaya aykırı olmuştur.Yapılacak iş, davacılardan hak sahibi anne ... adına, bozma ilamından önce alınan 20/02/2016 tarihli bilirkişi raporundaki veriler dikkate alınarak ve önceki bozma ilamımızda ifade edilen hususların yerine getirilmesiyle birlikte maddi zararın belirlenmesi, usulü kazanılmış hakkın gözetilmesi ve sonuca gidilmesinden ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ... vs.'ye yükletilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5240, Karar No: 2021/5470, Tarih: 27.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5240 E.  ,  2021/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Dosyanın ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde; davacının işyerine ait olan araçla yolculuk ettiği esnada meydana gelen trafik kazasında yaralanıp malul kaldığının dosya kapsamından anlaşıldığı; davacının maluliyete uğraması nedeniyle, dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya iş kazası nedeniyle rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; SGK'ya yazı yazılarak, dava konusu kazada (21/05/2015 tarihli) davacının malul kalması nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için, dosyanın İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.