muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/800, Karar No: 2024/13292, Tarih: 18.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/800 E.  ,  2024/13292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/4442 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : Dora Giyim Aksesuarları ve Tekstil San.Tic.Ltd.Şti.

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2023 tarihli ve 2023/29434 Soruşturma, 2023/25175 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/4442 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 14.06.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2024 tarihli ve 2023/27928 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2024 tarihli ve KYB-2024/5923 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2024 tarihli ve KYB-2024/5923 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, fahiş faturalar kestirilmek suretiyle şüphelinin haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği somut olayda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, taraflar arasında ticari ilişkiye dayalı bir durum söz konusu olduğundan suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, fahiş faturalar kestirilmek suretiyle şüphelinin haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği somut olayda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, taraflar arasında ticari ilişkiye dayalı bir durum söz konusu olduğundan suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Olaya ilişkin, gerçek değerinden fazla faturalar kesilerek müştekinin dolandırıldığı ve güveninin kötüye kullanıldığı iddiasına ilişkin olarak, gerekli elektronik ileti kayıtlarının dosya arasına alınması, olayın ortaya çıkmasına vesile olduğu beyan edilen Cafer Uludağ'ın tanık sıfatıyla beyanı alınması ve alanında uzman bilirkişiden gerçek dışı faturalara ilişkin rapor alınmasından sonra şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi Dora Giyim Aksesuarları ve Tekstil San.Tic.Ltd.Şti.'nde 23.06.2022-28.11.2022 tarihleri arasında aksesuar planlama/satın alma sorumlusu olarak çalışan şüphelilerden ... hakkındaki denetimler neticesinde, şirketin farklı tedarikçilerden satın aldığı ürünlere ait fahiş faturalar kestirmek suretiyle şirketi zarara uğrattığının, bu tedarikçilerden Cafer Uludağ'ın, şirket yetkilileri ile irtibata geçerek, ...'ın yüksek meblağlarda fatura kesmesini, fazla bedeli paylaşabileceklerini söylemesi üzerine bu işlemin yapılarak haksız menfaat temin edildiğinin ve bu paranın ...'ın oğlu olan şüpheli ...'ın hesabına gönderildiğinin belirtildiğinin, yine DNR Etiket Ltd.Şti. yetkilisi şüpheli ...'ın da ... ile iştirak halinde fahiş faturalar keserek haksız menfaat temin ettiğinin iddia olunması karşısında; Cafer Uludağ'ın beyanına başvurulması, şirkete ait defter, belge ve kayıtlar usulünce celb edilerek, konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile rapor alınması, şirketin zarara uğrayıp uğramadığının, uğramış ise miktarının kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespit edilmesi, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken; "...taraflar arasında ticari ilişkiye dayalı bir durum söz konusu olduğu, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/4442 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11694, Karar No: 2015/21194, Tarih: 18.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11694 E.  ,  2015/21194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, temizlik elemanı olarak davalı işyerinde çalıştığını, tutulan tutanaklara istinaden iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının dış saha temizlik işlerinde çalışan işçiye destek vermesinin istendiğini, verilen görevi ısrarla yerine getirmediğii iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda; davalı tarafından izin formları sunulmuş olup, davacının izinlerini kullandığı savunulmuştur. Bu durumda yıllık izinlerin kullanılıp kullanılmadığı ve izin formları konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. ve devamı maddeleri gereğince davacı isticvap edilmeli, davacının beyanları ve izin formları birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın karar verilmesi isabetli görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/161, Karar No: 2014/8449, Tarih: 05.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/161 E.  ,  2014/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/06/2013 tarih ve 2012/177-2013/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyaca meşhur ... markasının ... bünyesinde tescilli hak sahibi olduğunu, İpsala Gümrük Müdürlüğü'nde davalı ... İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin yükletici firması, diğer davalının taşıyıcısı olduğu tır üzerinde ard arda iki kere müvekkiline ait markanın taklidini taşıyan toplam 200 adet tişört cinsi ele geçirildiğini, davalıların dava konusu taklit ürünleri ticaret alanına çıkararak haksız avantaj sağladığını ve bunu yaparken müvekkilinin dünyaca tanınan tescilli markalarına zarar verdiğini, davalıların, eyleminin niteliğini bilen ve bilmesi kendilerinden beklenen birer ticari şirket olduğundan kusurlu ve hatta kasıtlı davrandıklarını ileri sürerek davalıların eyleminin marka tecavüzü olduğunun tespitine, haksız kazancın müvekkiline açtığı zararın giderilmesi için 556 sayılı KHK'nın 66/c maddesi uyarınca 2.000 TL maddi, 5.000 TL maddi tazminatın tahsiline, verilecek kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı... Ltd. Şti'nin davacı şirkete ait tescilli marka ve şekil ibarelerini birebir aynısını kullanarak taklit mallar ürettiği gerekçesiyle davalı tarafa ait "..." markasının taklit olarak toplam 200 adet tişört üzerinde markaya tecavüz eder şekilde kullanıldığının tespitine, Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi gereğince davacı markasının tanınmışlığı, yakalanan ürünlerin niteliği dikkate alınarak 2.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden geçerli reeskont faizi ile birlikte davalı... Ltd. Şti'den tahsiline ve hükmün ilanına, davalı ...Ltd. Şti. yönünden ise, taşıyıcı firma olan bu davalının söz konusu ürünlerin taklit olduğunu bilme ihtimali bulunmadığı ve basiretli bir tacir gibi davransa dahi bu hususu tespit etme imkanı olmadığı gerekçesiyle husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4760, Karar No: 2015/6395, Tarih: 08.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/4760 E.  ,  2015/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/206-2014/179

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Av. F.. Ç.. ile davacı vekili Av. M.. D..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı kooperatif vekili, davalı E.....müvekili kooperatifin 23.01.1994-02.05.2003 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanlığı yaptığını, kooperatif binaların inşaa edildiği taşınmazların davalı Ç.. B..'un kardeşleri olan diğer davalılara ait olduğunu ve adı geçen davalılardan satın alındığını, bu satın alma sırasında, davalı M.. B..'a 278.000,00 TL T.. B..'a 20.000,00 TL her iki davalıya ise 32.250,00 TL fazla ödeme yapıldığını, yönetim kurulu başkanı olan davalı Ç.. B..'un ise görevini kötüye kullandığnı ve haksız ödemeler yaptığını ileri sürerek, yapılan haksız ödemelerin davalı Ç.. B..'tan tamamının, diğer davalılardan ise ödenen bedelin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafından sunulan ödeme belgelerindeki imzaların davalıya ait olmadığını, sahte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 19.04.2012 gün 2011/4848 E. ve 2012/2974 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı kooperatifin eski yönetim kurulu başkanı Ç.. B.. hakkındaki usule eksikliklerin bozma ilamı doğrultusunda tamamlandığı, aynı mahkemede taraflar arasında 2004/53 E. ve 2006/45 K. sayılı Tapu iptali tescil davasındaki 05.07.2005 tarihli duruşma sırasında davacı kooperatif tarafından davalılar M.. B.. ve Ç.. B..'a 405.250,00 TL ödeme yapıldığını kabul edildiği, bu ödemenin dava tarihleri itibari ile 2.768,750,00 TL olduğu, arsaların değerinin ise 2.199.750,00 TL olduğu aradaki fark tutarı olan 569.007,00 TL'nin fazladan ödendiği bunun 483.200,75 TL'sinin davalı M.. B..'a 85.806,25 TL'nin ise T.. B..'a ödendiği, tüm bu ödemelerin davacı kooperatif adına diğer davalı Ç.. B.. tarafından yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne 294.125,00 TL'nin davalılar M.. B.. ve Ç.. B..'tan 36.125.00 TL'nin ise davalılar T.. B.. ve Ç.. B..'tan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11063, Karar No: 2023/1004, Tarih: 14.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11063 E.  ,  2023/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2381 E., 2022/2138 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 16.08.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/709 E., 2021/474 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince asıl davanın ve birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava dilekçesinde; davalı kadının ev alma ve müvekkilinin sigarayı bırakması konusunda sürekli baskı yaptığını, müvekkilini sürekli aşağıladığını, tehdit ettiğini, kök ailesinin evlilik birlikteliğine müdahalesine sessiz kaldığını, sürekli hakaret ve küfür ettiğini, ortak konularda tek başına karar aldığını, müvekkilinin eşyalarını toplayıp kapı önüne koyduğunu, ayrılmak istediğini söylediğini, müvekkiline kapıyı açmayarak eve almadığını, intihara teşebbüs videosunu çektiğini, telefondan müvekkiline gönderdiğini, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyeti ve müvekkili lehine 70.000,00 TL maddî, 80.000,00 Tl manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekilinin (... 7.Aile Mahkemesi'nin 2018/1061 Esas -977 Karar sayılı) birleşen dava dilekçesinde; davacı-davalı erkeğin savurgan olduğunu , müvekkiline küfür ve hakaret ettiğini, fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını. geceleri sık sık dışarıya alkollü eğlence mekanlarına gittiğini, eve gece geç saatlerde ve alkollü olarak geldiğini, müvekkili ve müşterek çocuğun sağlık problemleri ile ilgilenmediğini, müvekkilini tehdit ettiğini, aşağıladığını ve boşanmak istediğini söyleyerek eve gitmediğini, müvekkilinin haberi olmadan bir kısım düğün takılarını ortak banka hesabından aldığını, onlarla annesinin arabasının bakımını ve kredi kartı borcunun ödemeleri için harcadığını iddia ederek davacı-davalı erkeğin kusurlu olduğunu bu nedenle asıl davanın reddini, birleşen davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuk için aylık 1.500,00TL tedbir 1.500,00 TL iştirak, müvekkili için aylık 2.500,00 TL tedbir 2.500,00 TL yoksulluk nafakasına müvekkili lehine 70.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminatın yasal faizi ile tahsilini ayrıca düğünde takılan ziynet altınlarına yönelik taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI