muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16097, Karar No: 2018/417, Tarih: 18.01.2018

Hemen belirtilmelidir ki, muvazaalı temlik yaptığı ileri sürülen ...’in halen sağ olduğu gözetilmek suretiyle tapu iptal ve tescil istemi yönünden davanın reddine karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davacıların buna ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Bir kısım davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçeleri bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda ise; mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davacılar tapu iptal ve tescil isteğinin yanında davalılardan ...’in dava konusu taşınmazların yarıdan fazlasını ekip biçtiğini, iki katlı köy evini kullandığını ileri sürerek ecrimisil isteğinde de bulunmuşlardır.

Somut olayda ise; mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davacılar tapu iptal ve tescil isteğinin yanında davalılardan ...’in dava konusu taşınmazların yarıdan fazlasını ekip biçtiğini, iki katlı köy evini kullandığını ileri sürerek ecrimisil isteğinde de bulunmuşlardır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, özellikle; bir kısım davacıların paylarına karşılık taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, toplanacak olan delillerin toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Bir kısım davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1646, Karar No: 2016/5897, Tarih: 12.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1646 E.  ,  2016/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı adına kayılı olup, müvekkiline kasko sigortalı aracın tek taraflı kaza nedeniyle hasarlandığını, onarım için 14.828,38 TL ödeme yapıldığını, ancak olay esnasında aracın alkollü olan ... tarafından kullanıldığının tespit edildiğini, davalının doğru ihbar yükümlülüğüne uymadığını belirterek, ödenen bedelin tahsili için davalı hakkında yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğu hususunun davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta tazminatının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigortalı aracın sürücüsünün (0,50) promilin üzerinde alkollü olduğu sırada gerçekleşen rizikonun sigorta güvencesi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kasko Sigortası Genel Şartları’nın 4/d maddesine göre, sigortalı araç sürücüsünün (0.50) promilin üzerinde alkollü olduğu sırada meydana gelen trafik kazasından doğan riziko sigorta güvencesi dışındadır. Ancak, Dairemizce bu hüküm öteden beri dar yorumlanmamakta, alkol oranının belli değeri aşmasının tek başına sigortacı sorumluluğunu ortadan kaldıramayacağı, kasko sigortalı araç sürücüsünün kaza anındaki alkol oranı ne olursa olsun, kazanın salt (münhasıran) sürücünün alkollü olmasından ileri gelmesini aramakta, bu olgunun da nöroloji uzmanı hekim, hukukçu ve trafik uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak kurulca saptanması koşuluna bağlamaktadır.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle karıştığı trafik kazasında ödenen tazminatın rücuen tahsilini istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı taraf sürücüsünün olay yerinde seyretmekte iken önüne aniden çıkan köpeğe çarpıp vasıtasının hasarlanması olayında alacağı önlem bulunmadığından kusursuz olduğu, sürücünün vasıtasının önüne köpeğin aniden çıkmış olmasının olay üzerine tamamen etken olduğu davalı sürücüsünün kusurunun bulunmadığı belirtildiğine göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği, başkaca etkenlerin (köpeğin)kazada rol aldığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5638, Karar No: 2017/8573, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5638 E.  ,  2017/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza) Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçunun oluşabilmesi için bildirimin bizzat borçlu tarafından ve gerçeğe aykırı olduğu bilinerek yapılması gerekli olup, birinci haciz ihbarnamesine yapılan 10.11.2010 tarihli ve ikinci haciz ihbarnamesine yapılan 17.02.2014 tarihli itirazların vekil tarafından yapılması nedeniyle vekilin beyanından dolayı asiller sorumlu tutulamayacağından; sanıklar hakkında bu nedenle beraat kararları verilmesi gerekmesi nedeniyle, sonuç itibariyle doğru olan beraat kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28285, Karar No: 2016/3309, Tarih: 12.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28285 E.  ,  2016/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık Bünyamin müdafii, sanık ..... ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar..... ve boşandığı eşi.....'in yetkilileri ve ortağı oldukları ...... Şti. isimli işyerinden katılanın kampanya kapsamında toplam 3.720 TL bedelli .... marka buzdolabı, bulaşık makinesi ve çamaşır makinesi satın aldığı, ürünlerin ödemesini 2.300 TL'si peşin, kalan 1.420 TL'si ise kredi kartından olmak üzere ödediği ve Kasım 2010 tarihinde teslimi konusunda da anlaştıkları, ancak anlaştıkları tarihte beyaz eşyaları katılana teslim etmedikleri gibi ödenen parayı da iade etmedikleri iddia edilen olayda, suç tarihinde sanıkların ..... bayiisi oldukları, katılan ile beyaz eşya satış sözleşmesi yapıp, bu sözleşme uyarınca teslimat yapmadıkları,ileri tarihli teslimatı katılanın kabul ettiği gözetilerek taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette kaldığı anlaşıldığından sanıkların beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ..... müdafii, sanık ..... ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8900, Karar No: 2013/23086, Tarih: 17.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8900 E.  ,  2013/23086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.03.2013 tarih ve 2010/288-2013/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşi ...'ın davalı Bankadan firması için çekmiş bulunduğu kredinin teminatı olarak, müvekkilinin oturmakta olduğu, annesi ... adına tescilli evin ve... ilçesi 1762 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı işyeri nitelikli bağımsız bölümün ipotek edildiğini, kredi çekenin kredi borçlarını ödemediğini, adı geçen taşınmazların davalının alacağına karşılık ihaleye çıkartıldığını, müvekkili davacının her iki taşınmazın ipoteğinin paraya çevrilip ihale edildiği... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/147 Esas sayılı dosyasındaki tüm borcu davalı bankaya yapılandırarak üstlendiğini ve ödediğini, müvekkilinin dosya borcunu taksitlendirip ödemesi halinde taşınmazlar üzerindeki ipoteklerin fekkolacağı gibi taşınmazların tapularının da müvekkiline verilerek, bankaya borçlu şirket yetkililerinin de ihalenin feshi davasından feragat edecekleri üzerinde anlaştıklarını, müvekkilinin ipoteğiyle birlikte bağımsız bölüm evi davalı yandan ipoteğiyle devir aldığını, iş yerinin o an devrini alamadığını, ancak tüm 2007/147 Esas sayılı dosya borcunu ödeyerek dosyayı infaz ettiklerini, ancak işyeri nitelikli taşınmazın davalı banka tarafından her nedense ipotek borçlusu ve eski malik ...'ya devredildiğini, bankanın alacak miktarını müvekkilinden almışken ikinci kez de eski malike satarak haksız olarak da zenginleştiğini, dosya borcu müvekkiline ödetildikten sonra kendisine tapu edilmeksizin ...'ya devir bedeli olan 15.000,00 TL'lik kısım için haksız ve nedensiz zenginleşme hükümlerince müvekkiline bu kısmının iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile müvekkili banka arasında akdedilen kredi sözleşmesi gereği kullandırılan kredinin geri ödenmesinde borçluların temerrüde düşmesi üzerine, Reyhanlı İcra Müdürlüğü'nün 2007/147 Esas sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takip konusu borcu 36 taksitte yapılandırıldığını ve borcun 07/06/2010 tarihi itibariyle ana para faizleriyle birlikte tasfiye edildiğini, kredinin teminatı olan söz konusu taşınmazın ipotek borçlusu ve eski malik ... adına tescil edilmesinin sebebinin, davacı Beyazıt Bal'ın 07/06/2010 tarihli ibra ve muvafakatnamesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 1762 parsel 2 nolu bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazın dava dışı ...'dan cebri satış ile davalı-alacaklı Türkiye Halkbankası A.Ş'ye intikal etmesi sonrasında malik bankanın mülkiyet hakkı bağlamında taşınmazı dava dışı ...'ya belirli bir bedel karşılığında satmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, davacı vekilinin müvekkilinin banka ile taşınmazın satışının kendi üzerine geçirileceği yönünde anlaşma yaptıkları iddialarını da ispat edemeyişi karşısında dava konusu taşınmaz üzerinde hak talep edemeyeceği, bu anlamda tarafların akdettikleri taşınmaz satış sözleşmesine istinaden satıcı banka tarafından alınan 15.000,00 TL bedelde davacı tarafın talep edebileceği herhangi bir hak bulunmadığı, sebepsiz zenginleşme koşullarının da dava konusu olay için gerçeklemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sebepsiz zenginleşme temeline dayalı istirdat (alacak) davası niteliğinde olup, davacının iddiası dava dışı şirketin kredi borcunun tahsili için girişilen ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip sonucu, ipotekli taşınmazların paraya tahvili suretiyle takip dosyasına konu borcun sükut ettiği, buna mukabil bankaca daha sonra asıl borçlu ve diğer ilgililerle yapılan borç yapılandırma sözleşmesi çerçevesinde davalı bankaya yapılan ödemelerin mükerrer ödeme niteliğinde olup, davalı Bankanın bu suretle sebepsiz zenginleştiği noktasında toplanmaktadır. Gerçekten de dava dosyasındaki belgeler incelendiğinde dava dışı şirketin 2007/147 Esas sayılı takip dosyasında takibe konulan borcunun, ipotekli taşınmazın ihaleye çıkarılması ve alacağına mahsuben davalı Banka tarafından satın alınması, bir başka deyişle teminatın paraya çevrilmesi suretiyle 08.06.2010 tarihi itibariyle sonlandığı, ancak davalı Banka ile kredi borçlusu şirket yetkilisi arasında düzenlenen 30.06.2009 tarihli protokol ile sükut eden borcun yeniden yapılandırılıp, bir ödeme planına bağlandığı, her ne kadar davacı bu yapılandırma sözleşmesinin dışında kalmış ise de söz konusu yapılandırma sözleşmesinde belirtilen ödeme tarihleri çerçevesinde davacının davalı Bankaya banka havalesi suretiyle ve yapılan ödemelerin "ipotekli takip dosyasından kaynaklanan dava dışı şirket borcuna mahsuben yapıldığı" belirtilerek toplam 52.207,32 TL tutarında ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı Bankanın dava dışı şirketten olan kredi alacağını tümüyle tahsil ettikten sonra bir kez de davacıdan tahsil etmek suretiyle, mükerrer tahsil ederek sebepsiz zenginleştiği açıktır. Davacı tarafından yapılan ödemelerin doğrudan takip dosyasına yapılmayıp, davalı bankaya havaleler suretiyle yapılmış olması, açıklanan ve dosya kapsamıyla sabit olan bu olguya etkili değildir. Bu durumda davacının ödemiş olduğu tutarın, davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken aksine ve dosya kapsamına aykırı değerlendirmeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmeyip, temyiz eden davacı lehine kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4470, Karar No: 2019/5576, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4470 E.  ,  2019/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu eşyaların çalındığı tır dorsesinin niteliği araştırılarak malzemelerin kapalı kasa ve kapıları kilitli dorse içerisinden çalındığının tespiti halinde, suç tarihine göre TCK’nun 142/2-h maddesi gereğince, kapıları açık veya römork şeklindeki üstü kapalı olmayan ya da üstü branda ve benzeri malzeme ile örtülü halde iken malzemelerin çalındığının tespiti halinde ise eylemin TCK’nun 141/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile hatalı nitelendirme ile TCK’nun 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14122, Karar No: 2010/10249, Tarih: 14.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14122 E.  ,  2010/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2008 tarih ve 2007/158 - 2008/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.10.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1987 yılında "Bizim Kebap" ibareli markasını 29.sınıfta yatık kebap (döner) emtiası için tescil ettirip tanınır hale getirdiğini, davalının ise 29, 30 ve 32b sınıflarda kullanılmak üzere "Bizim Gurme" markasını adına tescil ettirdiğini, her iki markadaki esas unsurun "Bizim" ibaresi olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markanın 29. sınıfın 01 alt grubunda yer alan et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri ve 30. sınıfta yer alan pide, pizza ve lahmacun emtiaları için hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin "BİZİM" ibaresini esas unsur ve hatta tek unsur olarak ihtiva eden pek çok ticaret markasının sahibi olduğunu ve müvekkili tarafından 29 ve 30. sınıflara giren gıda maddelerinde yoğun biçimde kullanılarak ayırt edici bir nitelik kazandığını, markaların benzer olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlara göre, davalının sunduğu marka tescil listesinden ilkinin 08.07.1994 tarihli olup "ÜLKERDEN BİZİM" ibarelerinden oluşan 29. sınıf için tescilli çok sayıda markaları olduğu, kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla davalının "BİZİM" ibaresi üzerindeki öncelik hakkının davalıya ait olduğu ve markanın gıda sahibinin de tanınmış olduğunun kabul edildiği, davalının gıda sektöründe "BİZİM" ibareli markayı yoğun ve kapsamlı olarak kullandığından davacının tescili daha eski olmakla beraber davalının markasını tescilden önce de tanıtmış olduğu ve tüketicinin markaların orjinini karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.