muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11288, Karar No: 2007/10940, Tarih: 28.09.2007

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 19.10.2006 tarih ve 2006/11371-11978 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7221, Karar No: 2016/1064, Tarih: 25.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7221 E.  ,  2016/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 1921 ve 1923 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 03.06.2014 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması ve şayet 1/1000 ölçekli imar planında ise bu planın yapılış sebebi, özel bir amaçla alınıp alınmadığı (1/1000 ölçekli imar planının yapılış amacının 1/5000 ölçekli nazım imar planının uygulanması amacıyla mı olup olmadığı) hususlarının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi heyeti tarafından münavebeye alınan buğday, k. fasulye, s. biber, k. soğanın 2014 yılı itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29768, Karar No: 2013/28349, Tarih: 06.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29768 E.  ,  2013/28349 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2012/29768

KARAR NO : 2013/28349

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/795-2012/921

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyeden ihale alan şirkete bağlı olarak temizlik işlerinde çalıştığını, 31.10.2008 tarihinde iş sözleşmesinin sözlü olarak feshedildiğini, haftanın altı günü günde ortalama iki saat fazla mesai yaptığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı belediye vekili, diğer davalıya ihale ile belediyenin şehir içi temizliği atık toplama-taşıma işinin verildiğini, davacının bu ihale kapsamında 2008 yılı 10.ayı sonuna kadar çalıştığını, davacının işten ayrılmasına ilişkin bir bilgilerinin bulunmadığını, yüklenici firmanın bir alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının müvekkili şirkette 01.01.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının ibraname ile kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını ve alacağının kalmadığını kabul ettiğini, yapılan işin diğer davalı belediyenin asli işi olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, emsal dosyalardaki kabule göre davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. İş sözleşmesinin 31.10.2008 tarihinde son bulduğu ihtilafsızdır. Aynı tarihi taşıyan elle yazılmış ibraname davalı şirket delilleri arasında dosyaya sunulmuş, işçinin tüm hak ve alacaklarının ödendiği savunulmuştur. Mahkemece davacı isticvap edilerek söz konusu ibraname gösterilmeli, imzanın davacıya ait olup olmadığı sorulmalı, bir irade fesadı durumu bulunup bulunmadığı belirlenmeli, ayrıca ibranamenin altında el yazısı ile yazılmış olan yazı gösterilerek bu yazı içeriğine ilişkin beyanlarıda alınarak sonucuna göre geçerliliği bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5360, Karar No: 2021/1358, Tarih: 16.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5360 E.  ,  2021/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.02.2021 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. . .... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının öğretmen olduğu, sürekli ve yeterli gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2010 doğumlu ortak çocuk Rüzgar Kıraç yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2010 doğumlu ortak çocuk Rüzgar Kıraç yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin Ahmet'den alınıp Faika'ya verilmesine, 3.050 TL vekalet ücretinin Faika'dan alınıp Ahmet'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.02.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/881, Karar No: 2007/21582, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/881 E.  ,  2007/21582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, icra kanalı ile tahsil edilen prim tutarının 10.11.1997 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün,davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6876, Karar No: 2012/6852, Tarih: 26.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/6876 E.  ,  2012/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2009 tarih ve 2004/249-2009/173 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/04/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı bulunan domates emtiasının, davalı tarafından gerçekleştirilen Fethiye-Diyarbakır taşıması sırasında, araç kasasının kopması ve devrilmesi sonucunda uğradığı (16.400) TL hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olay sonucunda bir kısım domates emtiasının hasar gördüğü iddiası doğru ise de hasar miktarı konusundaki iddiayı kabul etmediklerini, olaydan sonra davacı ... ettireni ile müvekkili temsilcisinin kaza yerine gelerek yola dökülen domatesler de dahil tüm emtiayı başka araçlara yükleyip götürdüklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının BK'nun 42. maddesi uyarınca meydana gelen gerçek zarar miktarını ispat ile yükümlü olduğu, dava konusu kaza sonucunda ne miktarda domatesin hasar gördüğünün, ne miktarda domatesin Adana Hali'ne gönderilip satıldığının anlaşılamadığı, davacının hasar miktarını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak dava, taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan emtianın uğradığı hasar bedelinin, davalı taşıyıcıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

TTK.’nun 781. maddesi uyarınca taşıyıcı, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen müddet içinde uğradığı ziya ve hasardan sorumludur. Ziyadan ve hasardan doğan tazminat miktarı, aynı Yasa’nın 785 vd. maddelerine göre belirlenir. Sigorta bedelini sigorta ettiren Hikmet Balık’a 28.05.2004 tarihinde ödeyen davacı sigortacının da TTK.’nun 1301. maddesi uyarınca hukuken sigorta ettiren yerine geçtiği ve sigorta ettirenin vaki zarardan dolayı davalı taşıyıcıya karşı dava hakkının, ödediği bedel nispetinde davacıya intikal ettiği açıktır.

Mahkemece her ne kadar BK.’nun 42. maddesi uyarınca davacının meydana gelen zarar miktarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, tek taraflı olarak meydana gelen dava konusu trafik kazası sonucunda, davalıya ait araç kasasının koparak devrildiği ve kasada bulunan domateslerin yola dökülerek kısmen hasara uğradığı anlaşılmaktadır. Hayatın olağan koşullarına göre böyle bir durumda domates türünden bir emtianın hasara uğrayacağı tabii olduğu gibi, dosyaya sunulan fotoğraflardan da hasar durumu açıkça görülmektedir. Kaldı ki davalı vekilince sunulan cevap dilekçesinde dahi 40 kasa kadar domatesin hasara uğradığı kabul edilmiştir.

Gerçekten de BK.’nun 42. maddesi uyarınca zararı ispat yükümlülüğü davacıya düşerse de, aynı Yasa hükmüne göre, zararın gerçek miktarını tespit etmek mümkün olmadığı taktirde hakim, halin mutad cereyanını ve zarara uğrayan tarafın yaptığı tedbirleri dikkate alarak onu adalete tevfikan tayin eder. Ayrıca somut uyuşmazlıkta hasarın niteliği itibariyle sektörde uzman bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak hasar miktarının tespit edilmesi de mümkündür. Mahkemece görüşüne başvurulan avukat bilirkişinin mesleki bilgisinin ise domates emtiasının uğradığı hasar miktarının tespiti için yeterli olmayacağı açıktır.

Bu durum karşısında mahkemece, zararın varlığının ispat edildiği kabul edilerek, aralarında bir ziraat mühendisi ile taşıma hukuku konusunda uzman bir bilirkişinin bulunduğu heyet aracılığıyla inceleme yaptırılarak, TTK.’nun 785 vd. maddeleri ile BK.’nun 42. maddesi uyarınca, davacının talep edebileceği gerçek zarar miktarının tespit edilmesi ve sonucuna göre adalete uygun miktarda bir tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9748, Karar No: 2018/3897, Tarih: 03.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9748 E.  ,  2018/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket temsilcisi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında 13.04.2007 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, müteahhit firma tarafından 13.04.2007 tarihinde bu yana inşaat başlanılmadığını, tespit yaptırdıklarını ve raporda taşınmazdaki gecekondunun yıkılı olduğu, inşaatın %0 seviyesinde bulunduğu, davacılardan ...'in gecekondu yıkımı nedeniyle aylık 350,00 TL kira kaybı ve tüm davacıların da inşaatın teslim süresi olan 13 Nisan 2009 tarihi itibariyle dairelerini alamamış olmaları nedeniyle sözleşmeye göre aylık 250,00 TL kira tazminatı talep haklarının bulunduğunun beyan edildiğini, davalıya 19.03.2012 tarihli ihtarname keşide edilerek akdin feshedildiğinin bildirildiğini, davacıların fesih talebinin haklı olduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshinin tespitine, davacılardan ...'in gecekondusunun yıkımı nedeniyle Haziran 2007 - Ağustos 2012 tarihleri arasındaki kira kaybı nedeniyle şimdilik 21.700,00 TL sözleşmeye göre inşaatın bitirilmesi gereken tarih olan 13 Nisan 2009'dan bu yana dairelerini teslim alamayan ve artniyetli olarak sözleşmeyi feshetmeyen davalı taraf yüzünden mağdur olan her bir davacının sözleşmesinin 2. Maddesindeki şarta göre aylık 250,00 TL'den dava tarihine kadar 41 aylık 10.250,00 TL kira tazminatı olmak üzere fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 62.700,00 TL'nin davacıların kira kayıplarına tahakkuk ettikleri aylardan itibaren işleyecek TCMB avans faizi yürütülmesine, davalı tarafın Belediyeye yatırmış olduğu ve ... Belediyesinden belgesi bulunan 211,56 TL masrafının davacı alacaklarından mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, sözleşme yapılırken arsanın miktarının farklı olduğunu, sonradan yola terk yapıldığını ve arsanın küçüldüğünü, arsa küçüldüğü için yapılacak dairelerin de miktar itibariyle küçüldüğünü ve davacıların bunu kabul etmediklerini, sözleşme yapıldığı sırada taşınmazın gecekondu bölgesi olduğu için dört beş yıl sonra başlamayı düşündüklerini, sözleşmeye başlama tarihinin de olmadığını, sözleşme yapılırken inşaatın ne zaman başlayacağının belirtilmeme sebebinin de arsanın henüz gelişmemiş, etrafı gecekondularla çevrili bir konumda bulunması ve arsa etrafından çok sayıda göçebenin

yaşaması olduğunu, arsanın etrafından yapılaşma başladıktan sonra ve mahalle biraz daha geliştikten sonra inşaata başlayacaklarını, arsa sahipleri tarafından sözleşme yapıldığı esnada bilindiğini, bu hususta da asıl zararları olanların kendileri olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.