muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14161, Karar No: 2024/947, Tarih: 08.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14161 E.  ,  2024/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/711 E., 2023/1965 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/268 E., 2022/341 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı nezdinde 17.09.1991-26.11.1998 tarihleri arasında kesintisiz olarak geçici işçi sıfatıyla çalıştığını, ancak davalı idarenin çalışmalarını eksik gösterdiğini, sürekli girdi-çıktı yaptığını iddia ederek müvekkilin 17.09.1991-26.11.1998 tarihleri arasında, Kültür ve Turizm Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Genel Müdürlüğünde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, Maliye Bakanlığınca vizeli geçici iş pozisyonlarda istihdam edilirken her vize dönemi için davacıyla süreli iş sözleşmesi imzalanarak sigortalı işe giriş bildirgelerinin eksiksiz yapıldığını, çalıştığı sürelere ilişkin sigorta prim bordroları düzenlenip, primlerinin ödendiğini, istihdamının yetkili makamlar tarafından pozisyon vizesi işlemine bağlı bulunduğu geçici işçilerin, sürekli işlerde istihdam edilseler bile vize makamlarının bazı kurumlarda çalıştırılan geçici işçilere ait geçici iş pozisyonlarını 9, 10,11 ay gibi sürelerle sınırlı olarak da yaptığını, öncelikle vize makamlarından vize alınmak suretiyle çalıştırılan geçici işçilerin vize dönemi sonunda ise iş sözleşmelerinin askıya alındığını, bu dönemde söz konusu işçilere işveren tarafından herhangi bir ücret ve benzeri ödemelerin yapılmasının mümkün bulunmadığını, ayrıca bu işçilerin sigortalılık sürelerinin de devam etmediğini, aynı geçici işçilerle niteliği aynı işler için yeni vize döneminde tekrar sözleşme yapılmasının bu iş sözleşmelerinin "belirli süreli iş sözleşmesi" olma özelliğini ortadan kaldırmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile

1-Davacının Kuruma bildirilen 17.09.1991 - 15.12.1991,

02.03.1992 - 14.04.1992,

15.05.1992 - 14.06.1992,

01.04.1993 - 03.12.1993,

15.03.1995 - 14.11.1995,

15.03.1996 - 14.01.1997,

Fer'i müdahil Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile

1-Davacının Kuruma bildirilen 17.09.1991 - 15.12.1991,

02.03.1992 - 14.04.1992,

15.05.1992 - 14.06.1992,

01.04.1993 - 03.12.1993,

15.03.1995 - 14.11.1995,

15.03.1996 - 14.01.1997,

01.04.1997 - 14.12.1997,

15.12.1997 - 26.11.1998 tarihleri arasındaki hizmet bildirimleri dışında 17.09.1991 - 26.11.1998 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalışmalarının bildirildiği kadar olduğunu, Maliye Bakanlığınca verilen vize gereğince davacının geçici işçi statüsünde çalıştığını, davacı ile sözleşmeler imzalandığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini ileri sürmüştür.

2. Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde; çalışma olgusunun yazılı belgelerle ispatlanmadığını, yerleşmiş ilkelere göre yöntemince araştırma ve inceleme yapılmaksızın davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçeleri ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 17.09.1991-26.11.1998 tarihleri arasında davalı kuruluş bünyesinde kesintisiz olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dinlenilen taraf ve bordro tanıklarının beyanları, davalı işyeri kayıtları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11094, Karar No: 2008/13867, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11094 E.  ,  2008/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 124 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/315, Karar No: 2019/1413, Tarih: 04.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/315 E.  ,  2019/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gaipliğe karar verilmesi isteğine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP üzerinden yapılan araştırma neticesinde gaip ...'nin son yerleşim yeri adresinin bulunmadığı ancak nüfusa kayıtlı olduğu yerin "Merkez/..." olduğu, anne babasının nüfusa kayıtlı olduğu yer ve adreslerinin de ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise UYAP sistemi üzerinden yapılan adres araştırmasında gaipliği istenilen kişinin en son ikametgah adresinin "z/..." olduğu, yine dava dilekçesinde belirtildiği üzere gaipliği istenilen kişinin en son ... ... Üniversitesinde okuduğu esnada ... nehrine düştüğü veya intihar ettiğinin söylendiği, buna göre gaipliği istenilen kişinin son yerleşim yeri adresinin burası olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 32/2. maddesinde "Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye'de hiç yerleşmemiş ise nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacılar müşterek 03/07/2018 havale tarihli dava dilekçesi ile çocukları ...'nin 24/05/2015 tarihinde ... ... Üniversitesinde okurken ... nehrine düştüğünü, intihar ettiğinin söylendiğini, tüm aramalara rağmen bulunamadığını, kendisine bu tarihten beri ulaşamadıklarını bu nedenle ... hakkında gaiplik kararı verilmesini talep etmiştir.

UYAP üzerinden yapılan araştırma neticesinde gaip ...'nin son yerleşim yeri adresinin bulunmadığı ancak nüfusa kayıtlı olduğu yerin Merkez ... olduğu, anne babasının nüfusa kayıtlı olduğu yer ve adreslerinin de ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16145, Karar No: 2014/21794, Tarih: 01.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16145 E.  ,  2014/21794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem ...’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren ...’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan ... ile tanındığını, bu nedenle geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin ...’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine ve emsal bir yargı kararına göre seri davada davacı vekiline dilekçe yazım ücretine karar verilmiştir.

Taraflar arasında ilave tediyeye uygulanacak faiz oranı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ilave tediye alacağının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının talep ettiği ilave tediye alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, bu faiz oranı işçi ücret alacakları yönünden 4857 sayılı İş Yasası tarafından getirilen bir faiz cinsidir ve sadece bu yasadan doğan ücret alacaklarına uygulanabilir.

İlave tediye alacağı ise 6772 sayılı .... İlave Tediye Yapılması Ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2. maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup uygulanacak faiz oranı yasal faizdir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine;

Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine;

“c) Davacının ilave tediye farkı alacağına ilişkin talebinin kabulüyle, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 143,70 TL ilave tediye farkı alacağının davacının davalı kuruma müracaat tarihi olan 21.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2654, Karar No: 2014/6634, Tarih: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/2654 E.  ,  2014/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2010/537-2011/790

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 15.02.2006-15.07.2009 tarihleri arasında çalıştığını, davalının, Orman İşletme Müdürlüğünden ihale ile dikim sahalarının bakım işi aldığını, kendisinin de Uşak orman dikim sahasında bekçi olarak çalıştığını, hatta davalı tarafından Orman Dairesinde yapılan işlerin yürütülebilmesi için kendisine vekalet verildiğini, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, sabah 08.00-17.00/18.00 saatleri arası çalıştığını, hafta tatillerinin bir bölümünde çalıştığını, genel tatillerinde bir çoğunda çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla çalışma, ücret, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ikametgahının Mersin ilinde olduğunu, Uşak İlinde işyerinin mevcut olmadığını belirterek yetki itirazında bulunmuş, esas hakkındaki beyanlarında ise; davacının bir çalışmasının olmadığını, davacı ile kısa bir dönem tanışıklıklarının olduğunu, bu dönemde davacıya, şehir dışında olduğu dönemlerde birkaç hak ediş imzalaması için vekaletname verdiğini, bunun dışında davacının İş Kanununda belirtilen nitelikte bir çalışmasının söz konusu olmadığını, Uşak ilinde bürosu bile bulunmayan davalı yanında davacının ne şekilde geç saatlere kadar çalıştığı ile ilgili dava dilekçesinde herhangi bir açıklama yapılmadığını, davacının davalı yanında resmi kayıtlarda görülen bir çalışması olmadığını, aksini iddia eden davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihlere ilişkin resmi kayıtların bulunmaması, dinlenen tanık anlatımlarından da davacının çalışma süresinin açık bir şekilde anlaşılamaması, davacının hizmet süresini mevcut dava ile ispat edememesi gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, dava dilekçesi ile davalının Orman İşletme Müdürlüğünden ihale ile aldığı dikim sahalarının bakım işinde, ağaç dikim sahasında bekçi olarak çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuş, davalı ise davacı ile aralarında İş Kanununda belirtilen şekilde bir çalışmasının söz konusu olmadığını, davacı ile kısa bir dönem tanışıklıklarının olduğunu, bu dönemde davacıya birkaç hakediş imzalaması için vekaletname verildiğini savunmuştur.

Mahkeme ise davacının çalışma süresini mevcut dava ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Mahkeme ise davacının çalışma süresini mevcut dava ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Mahkemece, davalının Uşak Orman İşletme Müdürlüğünden ihale ile aldığı işlerle ilgili belgeler ile dosya içerisinde yer alan ve Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/3070 soruşturma sayılı takipsizlik dosyası getirtilip, gerekirse tanıkları bu belgelere göre yeniden dinleyerek çalışma olgusunun varlığının bundan sonra değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.03.2014 günüde oy birliğiyle karar verildi.