muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11383, Karar No: 2025/1058, Tarih: 23.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11383 E.  ,  2025/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2722 E., 2024/436 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/329 E., 2021/644 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının feri müdahil Kurum vekilinin bağlı bulunduğu birime tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

1. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, davalı/birleşen dosyada davacı Kurumun 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinden olduğu gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumunun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30768, Karar No: 2016/11629, Tarih: 09.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30768 E.  ,  2016/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesinde düzenlenen son sözün sanığa ait olması kuralının, kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün kurulması öncesinde, duruşmada hazır bulunan sanığın son konuşan taraf olmasını ifade ettiği gözetilmeden, son sözün karar duruşmasında hazır bulunan sanık ... (Basri oğlu) yerine sanıklar müdafiine verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2) Müşteki hakkında, ... Devlet Hastanesi beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 05.10.2009 tarihli raporda, multipl travma nedeni ile gözlem altında tutulan müştekinin olay anında hayati tehlike geçirdiği belirtilerek yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığı bildirilmiş ise de, mevcut raporlarda özellikle kafa bölgesinde bir kemik kırığından söz edilmemesi, müştekinin aynı hastane tarafından düzenlenen 07.09.2009 tarihli geçici raporunda alnın orta kısmında 8 cm'lik kesi olduğunun bildirilmesi ve yüzde sabit iz yönünden rapor aldırılmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olup olmadığı ve yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususlarında, müştekinin mevcut raporları ve tıbbi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna muayeneye gönderilmek suretiyle rapor aldırılarak, müştekinin yaralanmasının niteliğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/891, Karar No: 2025/939, Tarih: 26.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/891 E.  ,  2025/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/5 E., 2023/290 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Kars ili Merkez ilçe ... köyünde yapılan toprak tevzi çalışmalarında 842, 843 ve 845 parsel numaraları verilen ancak daha sonra Çerme köyünde yapılan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan taşınmazlara zilyet olduğunu, babasından kendisine kaldığını ileri sürerek miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde ve yargılama sırasında, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların bir kısmının tescil harici yerde bir kısmının davalı Hazine adına kayıtlı 419, 420, 421 ve 425 parsel sayılı taşınmazların içinde kaldığı anlaşılmıştır.

III. MAHKEME KARARI

Kars 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.04.2012 tarih 2010/198 Esas, 2012/104 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (F), (H), (J), (K) harfleri ile gösterilen kısımların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Mahkeme kararı davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.04.2014 tarihli 2014/5999 Esas ve 2014/3793 Karar sayılı ilamı ile; dava konusu 419, 420, 421 ve 425 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının 1968 yılında kesinleştiği, dava tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği, fen bilirkişi raporunda (B), (D), (H), (J) harfleri ile gösterilen tescil harici bölümlere yönelik Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olmadığı, belirtmelik tutanağında taşınmazların mera niteliğinde olduğu belirtildiğinden usulünce mera araştırması yapılması, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az 3 adet hava fotoğrafları ile orto foto ve uydu fotoğraflarının getirilerek incelenmesi, komşu kayıtların ve varsa dayanak belgelerin getirtilmesi, taşınmazların başında komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ile ziraat mühendisi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılması, taşınmazın öncesi mera değil ise taşınmazın ekonomik amaca uygun zilyetliğinin ne zaman başladığı, nasıl sürdürüldüğünün araştırılması, tescil koşullarının oluşması halinde yasal ilanların yapılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

2.Kars 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2016 tarih 2014/988 Esas, 2016/1342 Karar sayılı kararı ile; çekişmeli 419, 420, 421 ve 425 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açılan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, tescil harici bölümlere yönelik davanın usulden reddine karar verilmiştir.

3.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

4.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 14.09.2020 tarihli 2017/778 Esas ve 2020/2999 Karar sayılı ilamı ile; davacıya, taşınmazın ne şekilde kendisine intikal ettiği sorulup açıklattırılması, bu konunun ispatı açısından delil bildirme imkanının sağlanması ondan sonra çekilmeli taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

5.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısımda kullanım olmadığı, (D), (H), (J) harfleri ile gösterilen kısımların 1989 yılından buyana nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanıldığı, davacıya ailesinden intikal ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, çekişmeli Çerme köyünde bulunan 419, 420, 421 ve 425 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açılan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, çekişmeli ... köyünde bulunan 131 ada 9 parsel ile Çerme köyünde bulunan 422, 423 ve 424 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın, tapu maliklerinin davalı olmaması nedeni ile usulden reddine, fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine, fen bilirkişi raporunda (D), (H) ve (J) harfleri ile gösterilen kısımların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kısmen kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı taraf lehine zilyetlik koşullarının gerçekleşmediğini, bozma ilamına uyulduğu halde gereklerinin yerine getirilmediğini belirterek ve re'sen görülecek eksiklikler nedeniyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ile kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemine ilişkindir.

Temyize konu fen bilirkişi raporunda (D), (H) ve (J) harfleri ile gösterilen bölümler, Kars ili Merkez ilçe Çerme köyünde 1968 yılında yapılan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılmıştır.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ile kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemine ilişkindir.

Temyize konu fen bilirkişi raporunda (D), (H) ve (J) harfleri ile gösterilen bölümler, Kars ili Merkez ilçe Çerme köyünde 1968 yılında yapılan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılmıştır.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamında uygun düşmemektedir. Temyize konu taşınmaz bölümlerinin ... köyünde 1974 yılında yapılan toprak tevzi çalışmalarındaki tespitlere göre meradan açıldığı, davacının babasının 10-15 yıldır işgalinde olduğu anlaşılmaktadır. 1957 tarihli hava fotoğrafı üzerinde uzman bilirkişi tarafından yapılan incelemede taşınmaz bölümlerinin kullanılmadığı, ayrıca keşifte dinlenilen aynı köy yerel bilirkişileri ile 422, 423, 424 parsel sayılı taşınmazların malikleri tarafından taşınmaz bölümlerinin öncesinin mera olduğu, köylüler tarafından meradan açılıp tarla haline getirildiği, komşu köy yerel bilirkişileri tarafından taşınmaz bölümlerinin 1950'lere kadar açık arazi olduğu, daha sonra açılarak tarla yapıldığı beyan edilmiştir.

Bilindiği üzere; meralar, mülkiyeti Hazineye, kullanım hakkı köy ya da kasaba halkına ait, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu şekilde kullanılan kamu orta malı niteliğindeki taşınmazlardır. Meraların ve öncesi mera olan taşınmazların üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinilmeleri mümkün değildir.

Somut olayda; davacının kullandığı bölümün meradan sökülerek elde edildiği kuşkusuzdur. Bu verilere göre hükme dayanak yapılan yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile uzman ziraat mühendisi bilirkişinin taşınmaz bölümlerinin mera olmadığı yolundaki raporunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Hal böyle iken, temyize konu taşınmaz bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken maddi gerçekliğe aykırı yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

26.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5552, Karar No: 2017/6535, Tarih: 11.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5552 E.  ,  2017/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17813, Karar No: 2017/8496, Tarih: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/17813 E.  ,  2017/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlemesi yapılırken; gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m.l; TMK m. 339/1.343/1. 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumlan gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde gözönünde tutulur. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Mahkemece idrak çağında bulunan 2003 doğumlu Oğuz Kaan’ın ve 2006 doğumlu Berke Burak’ın velayeti konusunda bizzat dinlenerek, görüşünün alınması, gerekirse 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyete inceleme yaptırılarak yeniden uzman raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ortak çocukların velayetleri hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6281, Karar No: 2019/2353, Tarih: 04.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6281 E.  ,  2019/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve dahili davalılar ... ile ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, ... ili, Merkez ilçesi, ... mahallesinde kain 1.931,52 m2 yüzölçümlü 108 ada 63 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliği ile senetsizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak 03.09.2005 tarihinde davalılar ve murisleri adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili; ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 108 ada 63 nolu parselin Devletin hüküm ve tasarrufunda olduğu iddiası ile davalılar adına yapılan tespitinin iptalini Hazine adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sonunda mahkemece; Keşif sonrasında alınan ... bilirkişisi raporu göz önüne alındığında dava konusu yerin komşu iki parselinin ... olduğu, taşınmaz ile ilgili haritalarda öncesinin ... vasfında olduğu, ... toprak ve muhafaza karakteri taşıdığının anlaşılmış olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 108 ada 63 nolu parselin yapılan tespitin iptaliyle ... vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ve dahili davalılar... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Mahkemece taşınmaz ile ilgili haritalarda öncesinin ... vasfında olduğu, ... toprak ve muhafaza karakteri taşıdığının anlaşılmış olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmişse de ... bilirkişi tarafından raporun sadece memleket haritasına dayalı olarak düzenlendiği, mahkemece en eski ve tespitten 20 yıl önceki hava fotoğrafları getirtilmediğinden, streoskopik incelemesi yapılmadığından taşınmazın durumu tam olarak denetlenememiştir.

O halde mahkemece en eski tarihli memleket haritaları ile tespitten 20 yıl önceki hava fotoğraflarının getirtilerek, dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve ... bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket

haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın ... olup olmadığının belirlendiği, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınması ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gereklidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekili ile dahili davalılar... ve ...’nun temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.