muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1192, Karar No: 2021/2602, Tarih: 03.03.2021

Bir sermaye şirketi türü olan limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesi geçerlidir. Ortağın asıl borcu, taahhüt ettiği sermayeyi ödemektir. Sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğu sona ermektedir. Türk Hukukunda ortaklar, limited şirketin borçlarından şahsen sorumlu değildirler. Başka bir ifade ile, limited şirket, iki veya daha fazla gerçek ve tüzel kişi tarafından bir ticaret ünvanı altında kurulup, iktisadi konularda faaliyet gösteren, ortaklık borçlarından sadece ortaklığın malvarlığı ile sınırlı olarak sorumlu bulunduğu, esas sermayesi muayyen ve bu sermaye ortakların sermaye paylarının toplamına eşit olan ortaklıktır. Ortakların sorumluluğu sadece ortaklığa karşıdır ve esas sermaye payı ile sınırlıdır.

İlke olarak kanun, ortaklarla limited şirket alacaklıları arasında bir ilişki kurmamış, alacaklılara gereğinde ortaklara başvurma imkanını tanımamıştır. Bu ilkenin üç istisnası vardır. Birincisi, TTK'nun 532/f.3 maddesindeki açığı kapama yükümü, ikincisi selef sıfatıyla sorumluluk (TTK.529, 530 ve 531 maddeleri) ve üçüncüsü ise kamu borçlarından ortakların sorumluluğudur.Mahkemece şirket ortağı olduğu dönem prim borçları yönünden davacının ortak sıfatı ile sorumlu olduğu gözetilmeli, dava dilekçesindeki beyanları değerlendirildiğinde , davacının süresinde zamanaşımı itirazında bulunduğu kabul edilmeli ve bu yönde irdeleme yapılmalıdır.

506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanunun 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; '' 1. Ödeme, 2. Haciz tatbiki, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukarıdaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbiki veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma kararı ile kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.Bu kapsamda zamaşımı süreleri dava konusu prim boçlarının dönemeleri itibariyle değerlendirilmeli, zamanaşımına uğramayan borçların varlığının tespiti halinde, yukarıda belirtilen mevzuat kapsamında yapılacak değerlendirme ile varılacak sonuca göre hüküm tesisi gereklidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda;davacının ortaklığının 08/10/2004 tarihli noter senedinin 07/10/2004 tarihinde ortaklar kurulunca kabul edilmesi ile başladığı ve 17/11/2015 tarihli ortaklar kurulu kararı ile de son bulduğu belirlenerek bu süre için sorumluluk miktarının belirlendiği, yine bilirkişi raporunda hesaplamanın sadece prim, işsizlik prim borçları için yapıldığı 2006/10367-10368-10369 ve 10370 sayılı dosyalarla ilgili hesaplama yapılmadığı ve rapor verildiği mahkemece de davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece yetersiz bilirkişi raporu ile eksik araştırmaya ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Dosyaya getirtilen ticaret sicil kayıtlarına göre davacının şirket ortaklığının " 25/04/2003 tarihli Ankara 32 Noterliğinin devir sözleşmesi ile hisse devri olduğunun ve 30/04/2003 tarihinde tescil ve ilan olduğunun" belirtilmesi karşısında davacının sorumluluğunun 2003 yılında başladığı halde 07/10/2004 tarihinde başlatılmasındaki çelişki giderilmelidir.

Dosyaya getirtilen ticaret sicil kayıtlarına göre davacının şirket ortaklığının " 25/04/2003 tarihli Ankara 32 Noterliğinin devir sözleşmesi ile hisse devri olduğunun ve 30/04/2003 tarihinde tescil ve ilan olduğunun" belirtilmesi karşısında davacının sorumluluğunun 2003 yılında başladığı halde 07/10/2004 tarihinde başlatılmasındaki çelişki giderilmelidir.

Kabüle göre de; tüm takipler için faiz hesabı yapılması gerekirken 2006/10367-10368-10369 ve 10370 sayılı takip dosyalarının hesap dışı bırakılması hatalıdır.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4227, Karar No: 2015/16833, Tarih: 01.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/4227 E.  ,  2015/16833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın evinde yapılan denetimde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında “Sayaç harici hatla kaçak elektrik kullanıldığının” belirtilmesi ve sanığın tüketime engel olmadan üst kattan harici hat çekmek suretiyle kullanım olduğunu savunması karşısında; sanığın söz konusu meskene ne zaman taşındığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlendikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar da dinlenerek, tespit öncesi tüketimin kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre uyumlu olup olmadığı hususunda ek bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vetkilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8270, Karar No: 2011/12451, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8270 E.  ,  2011/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1416 ada 7 parsel sayılı taşınmazın satış akit tablosunun onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1416 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3747, Karar No: 2010/3133, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3747 E.  ,  2010/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacılar taşınmazların kök miras bırakan ...'dan kaldığını paylaşılmadığını, davalılar ise, bir kısmının ...'den intikal ettiğini, bir kısmının ise ...'dan kaldığını ancak paylaşıldığını iddia ettiklerine göre ispat yükü davalılara ait olup öncelikle taşınmazların hangilerinin ...'den kaldığının davalılara açıklattırılması, ...'den kalan taşınmazların bu şahsın mirasçıları adına, ...'ten kalan taşınmazların ise payları oranında tüm mirasçılar adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisi ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve arkadaşları vekilleri ile davalı ... tarafından tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/989, Karar No: 2015/706, Tarih: 09.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/989 E.  ,  2015/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1-2, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin temyiz isteminin reddi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.10.2014 tarih ve 2014/10485 Karar sayılı ilamında “Temyiz isteminin reddine ilişkin kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçası ile anılan karara yönelik temyiz dilekçesinin dosya içinde ve UYAP kayıtlarında bulunmadığının anlaşılması karşısında; temyiz isteminin reddine ilişkin kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise tebliğ tarihinin tespit edilerek varsa tebligat parçası ya da tutanağın eklendikten sonra; tebliğ edilmediğinin tespiti halinde ise temyiz isteminin reddine ilişkin kararın sanığa tebliğinden sonra iadesine” denilerek eksik hususların temini istenilmiş ise de söz konusu eksikliklerin giderildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanılmamış olup buna göre;

Temyiz isteminin reddine ilişkin kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise tebliğ tarihinin tespit edilerek varsa tebligat parçası ya da tutanağın eklendikten sonra; tebliğ edilmediğinin tespiti halinde ise temyiz isteminin reddine ilişkin kararın sanığa tebliği, verildiği taktirde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14046, Karar No: 2021/21980, Tarih: 20.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/14046 E.  ,  2021/21980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

SUÇ TARİHLERİ : 07/01/2014, 05/03/2014

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tanık ...’nın duruşmada sanık ile aralarında husumet olduğunu beyan ettiği, tanık ...’in ise iddianame konusu olayla ilgili anlatımının bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnemdeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1-2014/108 esas sayılı dosyaya konu eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- 2014/598 esas sayılı dosyaya konu hakaret eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dolaylı hakaret de aslında doğrudan doğruya hakarettir. Bir kadına başkası ile cinsi temasta bulunduğu isnadı, kocası için dolayısıyla hakaret ise de neticede koca doğrudan doğruya hakarete uğramış demektir. Bu husus ‘şikayet hakkı bakımından da mühimdir. Annesi fena hayat sürdüğü için bir müesseseye kabul edilmediği isnadına maruz kalmış bulunan bir genç kız doğrudan doğruya hakarete uğramış sayılmalıdır.(EREM/TORORSLU, Türk Ceza Hukuku Özel, s. 437.)

Dolaylı hakaret maruz kalan kişi, doğrudan doğruya hakaret maruz kalan kişinin temsilcisi olmayıp, kendi şerefinin rencide edilmiş olması nedeniyle şikayet hakkına sahiptir (Önder, a.g.e., s.231.)

Dolaylı hakaret maruz kalan kişi, doğrudan doğruya hakaret maruz kalan kişinin temsilcisi olmayıp, kendi şerefinin rencide edilmiş olması nedeniyle şikayet hakkına sahiptir (Önder, a.g.e., s.231.)

Nitekim Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu, 11/11/1942- 1./21 sayılı içtihadı birleştirme kararında: “Takibi şikayetname itasına bağlı cürümden dolayı doğrudan doğruya mutazarrır olan kimsenin dava etmesi, asli bir kaide olmasına ve böyle bir cürümden doğrudan doğruya mutazarrır olan kimseden maada kimselerin dava edebilmeleri için kanunda bir sarahatın mevcut olması icab eylemesine ve karısı namına kocanın dava edebilmesi hakkında gerek Ceza Kanununda ve gerekse Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda bir sarahat mevcut olmamasına ve 344. maddesinin son fıkrasındaki hükmün bu maddelerde yazılı ahvale maksur ve münhasır bulunmasına ve her ne kadar evli bir kadın hakkında tayini madde suretiyle zina isnat olunduğu ve bu isnadın kocası huzurunda ve kocasına karşı yapıldığı surette bu isnattan dolayı kocanın da haysiyeti haleldar olması bakımından dava hakkı mevcut ise de, bu dava hakkı kendisinin de aynı zamanda hakarete duçar olmasından ileri gelmesine göre karısı hakkında tayini madde suretiyle kocası huzurunda yapılmış olan zina isnadından dolayı karısı namına kocasının dava hakkı bulunmadığı ve koca huzurunda ve karı gıyabında vaki olan böyle bir isnadın mevsuf hakaret suçunun unsurunu ihtiva eylemediği cihetle mütecavize bu isnadından dolayı adi hakaret suçundan ceza tayini iktiza ettiğine karar verilmiştir.” denilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; sanığın, katılan ...’nun yüzüne karşı eşi hakkında söylediği sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide eden dolaylı hakaret niteliğinde olduğu gözetilmeden, katılanın şikayet hakkının olmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5315, Karar No: 2013/6976, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5315 E.  ,  2013/6976 K.**

* İLK DERECE MAHKEMESİNDE DURUŞMA YAPILMAMASI

* KONUT KREDİSİ VERİLMESİ İÇİN BANKA TARAFINDAN ALINAN ÜCRETİN İADESİ TALEBİ

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 36

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 27

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 320

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden farklı isimler altında haksız yere ücret alındığını belirterek, 3.145,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 52.00 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2416, Karar No: 2021/7051, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2416 E.  ,  2021/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden;

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.