muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23590, Karar No: 2011/19321, Tarih: 18.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/23590 E.  ,  2011/19321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karataş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/4.maddesinde "Borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri değilse, sanat ve mesleki için lüzumlu olan alet ve edevat ve kitapları ve arabacı, kayıkçı hamal gibi küçük nakliye erbabının geçimlerini temin eden nakil vasıtaları"haczedilemez.

Anılan fıkra hükmünde öncelikle çiftçi borçlunun kendisi ve geçindirmekle yükümlü bulunduğu ailesi için yetecek miktarda arazi ve bu araziyi işletme için çalıştırılmasında zorunluluk bulunan çift hayvanları ve bu hayvanlar aracılığı ile kullanılabilecek  ziraat aletleri sıralanmış ve bunlar birbirlerine sıkı surette bağlı tutulmuştur (HGK.2.12.1972 1972/572-974).

Somut olayda 16.12.2009 tarihli haciz ile borçlunun evinde, 1 adet hidrolik (lifli) goble, 1 adet ilaçlama makinesi (holder), 1 adet 1,5 tonluk su tankeri, 1 adet 5 sıralı çapa makinesi, 1 adet 11 ayaklı kültivetür, 1 adet 7 ayaklı çizer, 1 adet 32 ayaklı diskaro,  1 adet 5 gövdeli sırt yapma makinesi ve tapanı, 1 adet su motoru (pancar marka), 1 adet su motoru (Detos marka) olmak üzere toplam 19.500 TL değerindeki zirai alet haczedilmiştir. Mahkemece yaptırılan 15.12.2010 tarihli bilirkişi raporunda hacze konu alet ve makinelerin sermaye ağırlıklı olmadığı ve günümüz koşullarında tarımsal faaliyet için zorunlu alet ve makineler olduğu sonucuna varılmış olup, mahkemece bu hüküm esas alınarak haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Haczedilen menkuller niteliği itibari ile sermaye ağırlıklı mallar olduğundan ve İİK.nun 82.maddesinde öngörülen ve HGK.nun anılan kararında vurgulanan çiftçilik için zorunlu eşyalardan olmadıkları anlaşıldığından şikayetin reddi yerine anılan madde hükmüne aykırı olarak düzenlenen rapor esas alınarak şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir..

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8542, Karar No: 2011/6649, Tarih: 11.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/8542 E.  ,  2011/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kullandığı araçla mağdurların aracının karıştığı maddi hasarlı trafik kazası sonrasında çıkan tartışma sırasında sanığın üzerinde taşıdığı tabancayla mağdurları tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda, sanığın "ben silah çekmedim, kavga sırasında silahım yere düştü" şeklindeki savunmasını doğrulayan tarafsız tanık ... beyanı, olay tutanağı ve tutanak düzenleyicilerin beyanları karşısında, bu savunma ve anlatımlara hangi sebeple itibar edilmediği ve yöntemince tartışılıp reddedilmeden ve hangi kanıta dayanıldığı ve tanık anlatımlarına üstün tutulduğu gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile sanığın silahla tehdit suçunun gerçekleştiği kabul edilerek hakkında meşru müdafa hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20757, Karar No: 2016/14027, Tarih: 24.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20757 E.  ,  2016/14027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.10.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/11939, Karar No: 2010/5395, Tarih: 04.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11939 E.  ,  2010/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY göre hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun, 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “ malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ile 5237 sayılı TCY'nın 62/1.maddesine göre indirimin 1/6 oranından fazla olamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/1.maddesi uyarınca kasten işlenen suçtan ötürü hapis cezasına hükümlülüğün yasal sonucu olarak, sanığın belirtilen fıkradaki tüm hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, yalnızca aynı fıkranın ( a-b-d ) bentlerindeki hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/1.maddesi uyarınca kasten işlenen suçtan ötürü hapis cezasına hükümlülüğün yasal sonucu olarak, sanığın belirtilen fıkradaki tüm hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, yalnızca aynı fıkranın ( a-b-d ) bentlerindeki hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘ 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘ 53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/904, Karar No: 2021/4573, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/904 E.  ,  2021/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8180, Karar No: 2015/6893, Tarih: 13.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8180 E.  ,  2015/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Sağlık Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde garson olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkca feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidininde açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarınını tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarının da belirlenmesini talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Bu durumda davacının davasının kısmi dava olarak kabulü dava ve ıslah tarihleri dikkate alınarak faiz başlangıcının belirlenmesi gerekmekte olup yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, kararı diğer davalının temyiz etmediğide gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1,2,3,4,5,6. fıkralarının silinerek yerine,

“HÜKÜM:Davanın KISMEN KABULÜNE

1- 3.292,46 TL brüt kıdem tazminatının 09/11/2012 akdin fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

2- 1.652,70 TL brüt ihbar tazminatının davalı şirket yönünden tamamının dava tarihinden, davalı Bakanlık yönünden ise, 500,00 TL'sinin 23.11.2012 dava tarihinden, bakiyesinin 25.12.2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

3- 470,25 TL brüt yıllık izin ücret alacağının davalı şirket yönünden tamamının dava tarihinden, davalı Bakanlık yönünden ise, 200,00 TL'sinin 23.11.2012 dava tarihinden, bakiyesinin 25.12.2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

4- 7.448,52 TL brüt fazla çalışma ücret alacağının davalı şirket yönünden tamamının dava tarihinden, davalı Bakanlık yönünden ise, 1.000,00 TL'sinin 23.11.2012 dava tarihinden, bakiyesinin 25.12.2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

5- 279,15 TL brüt ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davalı şirket yönünden tamamının dava tarihinden, davalı Bakanlık yönünden ise, 150,00 TL'sinin 23.11.2012 dava tarihinden, bakiyesinin 25.12.2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

5- 279,15 TL brüt ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davalı şirket yönünden tamamının dava tarihinden, davalı Bakanlık yönünden ise, 150,00 TL'sinin 23.11.2012 dava tarihinden, bakiyesinin 25.12.2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

6- 200,00 TL brüt yol yardımı alacağının 23.11.2012 dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin REDDİNE;” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın hüküm fıkrası düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4492, Karar No: 2018/13036, Tarih: 23.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4492 E.  ,  2018/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde önce kastılı suçtan verilip kesinleşen mahkumiyetleri bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay temel ceza üzerinden, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine hatalı olarak 1 yıl hapis cezasına hükmedilse de, bu ceza üzerinden sırasıyla TCK'nın 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca indirim yapılarak bulunan sonuç ceza değişmediğinden, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.