muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1739, Karar No: 2019/349, Tarih: 26.03.2019

22.02.2000 tarihli ve 23972 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Türkiye Cumhuriyeti Posta İşletmesi Genel Müdürlüğü Ana Statüsünün 3/2. maddesinde de Kuruluşun, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesinin 06.12.2004 tarihli ve 2004/68 E., 2004/84 K. sayılı kararında, davacı şirketin yapacağı açılış organizasyonunu duyurmak ve açılışa katkı sağlamak için Çankaya PTT Müdürlüğüne teslim ettiği davetiyelerin geç ulaşması nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi zararın tazmini istemiyle açılan davanın, özel hukuk alanını ilgilendirdiği, Borçlar Kanunu hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Ayrıca 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesinde, adli yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır. Kanunun açıkça adli yargıyı görevli saydığı hâller idari yargının görevi kapsamının dışında kalmakta olup, bu gibi durumlarda dava konusu işlemin niteliğine bakılmaksızın davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Dava tarihinden sonra 23.05.2013 tarihli ve 28655 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanunu ile PTT, “...” adını almış, 02.09.2013 tarihinde Ticaret Siciline kayıt edilerek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olarak faaliyetine başlamıştır. 6475 sayılı Kanun’un genel gerekçesinde ise, T.C. Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü’nün, sektörde Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre faaliyet yapan diğer şirketlerle eşit koşullarda rekabet edebilir hâle gelmesi amacıyla PTT A.Ş. olarak yapılandırılmasının öngörüldüğü açıkça ifade edilmiştir.

Tüm bu açıklamalar ve ortaya konulan yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Davacı vekili; müvekkili şirketin alacaklı olduğu icra dosyasında, ödeme emrinin borçluya tebliği için talepte bulunulduğunu ve aynı gün icra müdürlüğünden borçlunun hak ve alacağı olduğu Anadolu Sigorta A.Ş.'ye 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmesinin talep edildiğini, 169 Alo Post olarak gönderilmesi talep edilerek masrafı ödenen tebligatlardan ödeme emrinin borçluya bir gün sonra tebliğ edilmesine rağmen üçüncü kişiye gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesinin 6 gün sonra tebliğ edildiğini, bu gecikme sırasında sigorta şirketinin borçluya 184.392.00TL hasar ödemesi yaptığını, bu nedenle müvekkili şirketin alacağına kavuşamadığını ve zarara uğradığını iddia ederek oluşan zararın tazminine karar verilmesini istemiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerden, davalı PTT Genel Müdürlüğünün özel hukuk kurallarına göre yönetileceği ve faaliyet göstereceği, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişilerinde olduğu gibi özel hukuka ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerden, davalı PTT Genel Müdürlüğünün özel hukuk kurallarına göre yönetileceği ve faaliyet göstereceği, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişilerinde olduğu gibi özel hukuka ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır.

O hâlde, davalı PTT Genel Müdürlüğü’nün tabi olduğu mevzuat ve açıklanan hukuki statüsü gereği, üçüncü kişilerle aralarında çıkacak uyuşmazlıkların idari yargının değil, açıkça adli yargının görev alanında kaldığında kuşku bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, yerel mahkemenin kendisini görevli kabul ederek, davanın esasını incelemiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmayıp, direnme kararı bu yönden yerindedir.

Ne var ki davacı vekilinin ve davalı PTT Genel Müdürlüğü vekilinin diğer temyiz itirazları Özel Dairece incelenmemiş olduğundan, esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup davacı vekilinin ve davalı PTT Genel Müdürlüğü vekilinin ayrı ayrı esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1208, Karar No: 2020/4986, Tarih: 12.03.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/1208 E.  ,  2020/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2- ... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

3- TEMEL YAPI ENDÜSTRİYEL TEM. İNŞ. SAĞ. GIDA HİZ. SİS. SAN. VE TİC. LTD.ŞTİ ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

4- İÇİŞLERİ BAKANLIĞI ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... ve İçişleri Bakanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılı Haziran ayından itibaren ... İl Özel İdaresi asıl işverenliğinde alt işveren şirket yanında temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiği 30/03/2014 tarihine kadar çalıştığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, 6360 sayılı Kanun gereğince İl Özel İdaresi personelinin ilgili kurum ve kuruluşlara paylaştırıldığını, ilçe belediyeleri, Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına devredildiğini, İl Özel İdaresi ile ... arasında doğrudan hak ve borçlarının devrinin söz konusu olmadığını, davacının Büyükşehir Belediyesine devredilen personel arasında bulunmadığını, borcun da devredilmediğini, hizmet akdinin İl Özel İdaresi ile taşeron şirket arasında temizlik hizmeti alımına ilişkin olması nedeniyle devir kapsamına girmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Temel Yapı Endüstriyel Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin davalı İl Özel İdaresinin açtığı ihaleyi alarak 01.02.2013 tarihinden itibaren temizlik işini yürüttüğünü, davacının da 01.02.2013-30.03.2014 tarihleri arasında müvekkili şirketin aldığı ihale kapsamında temizlik işçisi olarak çalıştığını, davacı tarafın iş sözleşmesinin Kurumun kapanması nedeniyle sona erdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

... Valiliği vekili, ... Valiliğinin ... İl Özel İdaresinin halefi olmadığını, tüzel kişiliği ortadan kalkan özel idareyi ... Valiliğinin temsil etmediğini, ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin 30.03.2014 tarihi itibariyle ortadan kalkması ile tüm mallarının ve borçlarının devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı İçişleri Bakanlığı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, tüzel kişiliği kaldirılan il özel idaresinin borçlarından ... Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı İçişleri Bakanlığı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, tüzel kişiliği kaldirılan il özel idaresinin borçlarından ... Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde karar, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin borçlarının devredildiği kurumun araştırılması, dava konusu alacaklar hakkında brüt ücret üzerinden karar verilmesi ile yıllık ücretli izin alacağına taleple sınırlı olarak hükmedilmesi yönlerinden bozulmuş; anılan bozma ilamına uyulmakla yapılan araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı, davalı ... Belediyesi ve davalı İçişleri Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 esas, 2006/521 sayılı kararı).

Somut olayda, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamında belirtilen, dava konusu alacaklar hakkında brüt ücret üzerinden karar verilmesi ile yıllık ücretli izin alacağına taleple sınırlı olarak hükmedilmesi gerektiği hususları değerlendirilmeden, işaret edilen bozma gerekleri yerine getirilmeyerek karar verildiği anlaşılmıştır. Hal böyle iken mahkemece, bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak, hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan bozma sonrası yapılan araştırma sonucu dava konusu alacaklardan İçişleri Bakanlığının sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmasa da Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi hükmü uyarınca Muğla Büyükşehir Belediyesinin davanın tarafı olmaktan çıkarılmasına karar verilerek dava açılmasına sebebiyet vermediği hususu da gözetilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

4-Ayrıca karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13/2 maddesi hükmü uyarınca davacı aleyhine hükmedilecek vekalet ücretinin reddedilen alacak miktarını geçemeyeceği gözetilmeksizin davalı İçişleri Bakanlığı ile davalı Temel Yapı Endüstriyel Tic. Ltd. Şti. lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ile davalı ...'na iadesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20313, Karar No: 2015/34808, Tarih: 09.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/20313 E.  ,  2015/34808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, konusunda uzman bilirkişiler kurulunca düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacının belirsiz alacak davası açıklaması ile açtığı davanın niteliği itibariyle kısmi dava olduğu, davanın kısmi dava olmasına rağmen mahkemece 12/12/2012 tarihli celsede verilen bir nolu ara kararın davayı belirli hale getirmeyi amaçlamakla birlikte tamamen eksik ve hukuki sonuç doğurmayacak nitelikte olduğu, davacının talep ettiği miktarları arttıran bir dilekçe vermemesi de gözetildiğinde bahsi geçen ara kararda belirtilen ancak ne amaçla yapıldığı ara kararda açıkça yazılmayan davacıya harç tamamlattırılması işleminin davayı kısmi dava olmaktan çıkarıp belirsiz alacak davası haline getirmeyeceği, davacının hak ettiği toplam 45.528,42 TL alacak miktarının da kararın gerekçesinde belirtilmesi karşısında, mahkemece dava dilekçesinin talep sonucu ile bağlı kalınarak dava hakkında karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık olmadığının anlaşılmasına göre, tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9744, Karar No: 2014/18781, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9744 E.  ,  2014/18781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi ...

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yaşı nedeniyle kapalı yapılması gereken 09/06/2009 tarihli duruşmanın CMK'nın 185/1. maddesine aykırı olarak açık yapılması, mağdurun yaşı nedeniyle ifade alındığı sırada CMK.nın 236/3.maddesindeki uzman kişiler bulundurulmaması ise telafisi olanaklı bulunmadığından bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.

Eylemin gerçekleştirilme saatinin 22.00 sıraları olmasına rağmen karar başlığında gündüz vaktine denk gelen 19.00 olarak yazılması yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 1 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden “sanığın bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına” kısmının çıkarılarak, “sanığın bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 1 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” tümcesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9271, Karar No: 2015/22154, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9271 E.  ,  2015/22154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/47760

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/408 (E) ve 2014/598 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde sanık A.. Ç.. hakkında TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle TCK'nin 58/3. maddesine aykırı ceza verilmesi ve buna bağlı olarak tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık A.. Ç.. müdafii ve sanık M.. Ç..'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25642, Karar No: 2016/7469, Tarih: 19.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25642 E.  ,  2016/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, sanığa ait işyerini kiraladığı ve işyerinde bulunan kaynak makinesi takımlarını da satın aldığı, ancak anlaştıkları kira bedelini katılanın ödememesi üzerine, sanığın, katılan yokken izinsiz olarak işyerine gelip eşyaları aldığı ve kilidi değiştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b. maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9113, Karar No: 2006/12730, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9113 E.  ,  2006/12730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.09.2005 gün ve 2005/9247-10947 sayılı bozma kararında özetle; "Bozmaya uyularak, resmi belgelerin incelenmesine dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli parselin 1957 yılında baskısı yapılan memleket haritasında kısmen açık alan kısmen çalılık olarak nitelendirildiği, eğimin % 12’nin altında olduğunun bildirildiğ, rapora ek olarak, çekişmeli parselin yer aldığı kadastro paftası ve memleket haritası ölçeği denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle parselin memleket haritası üzerinde konumunun gösterildiği, taşınmaz başında yapılan keşfe katılan yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli parselin davalının atalarından kaldığı ve 20 yıldan fazla zilyet edildiğini bildirdikleri,Uzman bilirkişi kurulunun raporlarına ekledikleri memleket haritasında çekişmeli parseli işaretlendikleri yerde yükseklik eğrileri (münhanileri) sık olduğu halde, eğimin ne şekilde % 12’nin altında olduğunun bilimsel olarak açıklattırılmadığı, bu hususta yine soyut olarak görüş bildirdikleri, taşınmazın orman kadastrosu ile belirlenen orman sınır hattına irtibatlı krokisinin çizilmediği, sadece orman kadastro haritasındaki konumunun gösterildiği, Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katıldığı ve uzman bilirkişi kurulunca taşınmazın 1957 yılında baskısı yapılan memleket haritasında kısmen çalılık olarak nitelendirildiği bildirildiği halde, taşınmazın çalılıktan ne zaman ve kimin tarafından temizlendiği, imar ihya görüp görmediği, imar ihya görmüş ise bitiminden itibaren 20 yıldan fazla zilyet edilip edilmediği hususlarında ziraat uzmanı bilirkişi görüşü alınmadığı, bu hususun taraf tanıkları ve yerel bilirkişiden açıkça sorulmadığı,Uzman bilirkişiler tarafından taşınmazın en eski tarihli memleket haritasında kısmen çalılık olduğunun bildirilmesi karşısında, bu yerin imar ihya edilmediği ve kadim ... alanı olduğu yönündeki soyut ifadelere değer verilemeyeceği, bu nedenlerle, mahkemece, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası ... fotoğrafı ve amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanması; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K.sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14