muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5648, Karar No: 2007/6631, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5648 E.  ,  2007/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1) 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda dava konusu edilen arsa niteliğindeki 28.750 m2 yüzölçümlü taşınmazın 3.230,66 m2'lik kısmında davacı idare lehine (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna ve irtifaklı alanda ağaç dikilmesi bina vs. ... tesis yapılması yasaklandığına göre bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının irtifakın geçtiği alanın %50'sinden fazla ancak mülkiyet değerini de geçmemesi gerektiği düşünülmeden taşınmazda irtifaklı alanın mülkiyet değerinden daha fazla değer düşüklüğünü içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2) Davada tespit edilecek bedeli karşılığında dava konusu taşınmazın üzerinde kurulmuş bulunan daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tescil edilmesi istenilmiş bulunduğuna göre, kamulaştırma yoluyla dava konusu taşınmazda kurulan daimi irtifak hakkının istem gibi davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken irtifakın geçtiği 3.230,66 m2'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptaline de karar verilmesi,

3) Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3) Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7131, Karar No: 2017/2209, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7131 E.  ,  2017/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24314, Karar No: 2015/10198, Tarih: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24314 E.  ,  2015/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Hükmü Temyiz eden davalı ...'ten ziynet alacağı yönünden 497 TL temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.14.05.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11361, Karar No: 2013/14590, Tarih: 22.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11361 E.  ,  2013/14590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalı arasında araç satım sözleşmesi yapıldığını, aracın 210.000 Dolara alınması konusunda anlaşma sağlandığını, bu amaçla davalıya ait .........'deki banka hesabına 10.000 Dolar gönderilmesine rağmen davalının aracı teslim etmediğini belirterek, ödenen 10.000 Dolar karşılığı 17.652 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, araç satımı için sözlü anlaşma yapıldığını, HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının adresi itibariyle ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki ihtilafın mahiyeti, davalının adresinin ... olması nedeniyle HMK'nun 6/1.maddesine göre yetkisizlik kararı verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, taraflar arasında araç satın almak için sözlü anlaşma yapıldığı, davacı tarafından davalıya ait ....'deki banka hesabına banka havalesi ile kapora bedeli gönderildiği, sözleşmenin ifa edileceği yerin kararlaştırılmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 6/1.maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir". 10.maddede ise "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir" hükmü getirilmiştir.

Ancak, yetki itirazında bulunmak için HMK'nun 19/2.maddesi gereğince "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

HMK'nun 19/4.maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir" hükmü getirilmiştir. Buna göre davalının HMK'nun 127.maddesinde açıklanan 2 haftalık cevap dilekçesi verme süresi içinde yetki itirazında bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir.

Davalıya 24.05.2012 tarihinde dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen yetki itirazını 11.07.2012 tarihli cevap dilekçesinde ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; HMK'nun 19/4 maddesi gereğince davalı vekili tarafından süresinde yetki itirazında bulunulmadığından davanın açıldığı mahkemenin yetkili mahkeme olması nedeniyle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalıya 24.05.2012 tarihinde dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen yetki itirazını 11.07.2012 tarihli cevap dilekçesinde ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; HMK'nun 19/4 maddesi gereğince davalı vekili tarafından süresinde yetki itirazında bulunulmadığından davanın açıldığı mahkemenin yetkili mahkeme olması nedeniyle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11891, Karar No: 2014/30173, Tarih: 28.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11891 E.  ,  2014/30173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, suç ortağı ile birlikte müştekiye ait park halindeki tırda takılı bulunan aküleri çaldığının kabul edilmesi karşısında; eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17689, Karar No: 2014/2981, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17689 E.  ,  2014/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/222746

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2009

NUMARASI : 2008/869 (E) ve 2009/780 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 16.05.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22100, Karar No: 2007/19684, Tarih: 01.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/22100 E.  ,  2007/19684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Amasya 1.Asliye Hukuk ( İş)  Mahkemesi

Tarih                : 01.03.2006

Davacı, SSK. sigortalılığı geçerli sayılarak çakışan dönemdeki tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptaliyle, 1994 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1994 yılında sattığı ürün bedelinden  ilk kesinti tarihinden  itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1994 yılında sattığı ürün bedelinden  ilk kesinti tarihinden  itibaren 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  istemin  kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının Ziraat Odası  kaydının 13.9.2002-25.11.2005 tarihleri arasında olduğu, Tarım Kredi veya Tarım Satış Kooperatifine ortak olmadığı,  Pancar Ekicileri Kooperatifine 1.3.2002-22.6.2006 tarihleri arasında üye olduğu, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, 01.01.2000 tarihinden itibaren  2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı olarak tescil edilip SSK.'na tabi çalışması nedeniyle 29.11.2005 tarihi itibariyle tekrin edildiği, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin Tekel tarafından 18.5.1994 tarihinde yapıldığı, daha sonra 2003, 2004 ve 2005 yıllarında Şeker Fabrikası A.Ş. tarafından  Bağ-kur prim kesintisinin yapıldığı  görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 1.6.1994-31.12.1994  tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tespit kararı yerinde ise de, prim kesintisinin bulunmadığı 1.1.1995 - 01.01.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi   yasaya uygun değildir. 01.01.2000 ila dava tarihi olan 13.10.2005 tarihi arasındaki dönem yönünden ise, davacının 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olarak tescil  kaydının bulunduğu anlaşılmakla,  hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/275, Karar No: 2017/4457, Tarih: 28.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/275 E.  ,  2017/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, borçlu şirket hakkında yürütülen takip kapsamında müvekkili şirketin uzun süredir faaliyet gösterdiği adreste müvekkiline ait olan eşyaların 08.01.2014 tarihinde haczedildiğini belirterek; istihkak iddialarının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına, davalının, malın değerinin % 15'in den az olmamak üzere tazminat ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu ile 3. kişi şirketin ortaklık yapısının benzer olduğu, borçlu şirketin haciz mahallini adres olarak kullandığı, haciz sırasında borçluya ait belgeler bulunduğundan bahisle istihkak iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, haciz yapılan adresin, davacı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresi olduğu, mahcuzlara ilişkin faturalar sunulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3. kişinin İİK'nun 96. maddesine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, borçlu şirket ve davacı 3. kişi şirketin ortaklık yapısının benzer olduğu ve ortaklarının bir çoğunun aynı olduğu, davalı borçlu şirketin itirazın iptali için açılan davada sunduğu dilekçesinde adres olarak haciz adresini gösterdiği ödeme emrinin bu adreste, haciz sırasında da hazır bulunan Ayşe Yılmaz'a yetkili sıfatıyla tebliğ edildiği, haciz mahallinde borçluya ait belgeler bulunduğu dikkate alındığında İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan davacı 3. kişinin sunduğu borcun doğum tarihinden sonraki tarihli faturalar ve vergi levhası her zaman düzenlenebilecek belgelerden olup tek başına istihkak iddiasını ispatlayacak nitelikte değildir.

Bu itibarla davacı 3. kişinin İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı dikkate alınarak, Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine ve peşin harcın istek halinde iadesine 28.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/117, Karar No: 2018/858, Tarih: 18.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/117 E.  ,  2018/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

10.09.2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.10.2012 tarihinde kesinleşmesinin ardından, öngörülen denetim süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun 27.07.2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuğun durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da şartlarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak hükmü değiştirmek ve ertelemek suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-27.04.2012 tarihli tutanak içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun yanına gidildiğinde, yaktığı kabloları nereden aldığı sorulduğunda, çaldığı yeri söylemesi üzerine müştekiye ulaşıldığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği