muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6271, Karar No: 2010/13163, Tarih: 27.12.2010

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dava, davacının davalı şirketlere sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirketlere ortak olduğunu ileri sürmemiş tersine, davalı şirketler ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine aykırı ve kötüniyetli vaad ve garantilerle davacı ve davacı gibi yurtdışında yaşayan pek çok kişiyi dini duygularını sömürerek, yine davalı ... bünyesinde bulunan yabancı uyruklu bir şirketi aracı olarak kullanmak suretiyle topladıkları paraları iade etmeyip davalı ... ve bünyesindeki diğer grup şirketlerine aktardıkları iddia olunarak verilen paranın istirdadını istemiştir. Dava, iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşü nazara alındığında, davalıların iddia olunan organize ve haksız fiillerinden kaynaklanan bir alacak (istirdat) davası niteliğinde olmakla, mahkemece HUMK’nun 74. ve 75. maddelerine aykırı düşecek şekilde, davanın yanlış nitelenmesine dayalı olarak, davacının bildirmiş olduğu delillerin hiçbiri toplanmaksızın, sunulan belgenin dahi tercümesi yaptırılmaksızın, re’sen yapılan yetersiz araştırma ve soruşturma sonucunda davacının davalı şirketlerin ortağı olmadığı, ortak olsa bile TTK’nun 405. maddesi uyarınca sermaye olarak verdiği paranın istirdadını talep edemeyeceği, gerçek kişi davalılar hakkında da şirket yöneticileri olmanın dışında bir sorumluluk nedenine dayanılmadığı gerekçesiyle davanın husumet cihetinden reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu halde, mahkemece, davanın yukarda belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan yabancı dildeki tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenerek tercüme ettirilmesi, gerekirse dava dışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için davacıya önel verilerek bu davanın sonucuna göre tahsil edilen bu para nedeniyle davacının yabancı uyruklu şirkete ortaklığının gerçekleşip gerçekleşmediği, söz konusu ortaklığın gerçek hak sahipliği doğuran niteliği bulunup bulunmadığı değerlendirilip öncelikle davacı ile dava dışı yabancı şirket arasındaki hukuki ilişkinin netlikle belirlenmesi, bu yolda açılacak davanın davacının yabancı şirkete ortak olmadığı gibi bir sonuca ulaşması halinde, davacının parasının yabancı şirkete verilmesi olgusunda davalı şirketler ve yöneticilerinin ne gibi bir rolü bulunduğunun ileri sürülen kanıtlar çerçevesinde ve gerektiği takdirde davalı şirket ve grup şirketlerinin kayıtları üzerinde aralarında şirketler hukuku ve sermaye piyasası konusunda uzmanların bulunduğu bilirkişi heyeti marifetiyle yaptırılacak kapsamlı bir inceleme suretiyle ele alınıp varsa sorumluluklarının saptanması, bu suretle davacının, iradesinin ileri sürüldüğü gibi davalılarca fesada uğratılmak suretiyle haksız bir fiile maruz bırakılarak parasının alındığı ve iade edilmediği yolundaki iddiasının tatminkar bir biçimde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4352, Karar No: 2009/4755, Tarih: 16.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4352 E.  ,  2009/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptâl ve tescil istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 23.06.1989 tarihli “Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi” düzenlendiği çekişmesizdir. Davacı yüklenici, davalı ise arsa sahibidir.

Davalı arsa sahibi anılan sözleşmeyi tek taraflı bildirimi ile feshettiğini ileri sürmüşse de Daire’mizin kararlılık kazanan uygulaması ile belli olduğu üzere, arsa payı devri borcu içeren sözleşmelerin ancak mahkeme kararı ile ya da taraf iradelerinin birleşmesi sonucu feshedilebilmeleri mümkün olduğundan, ancak somut hukuki ilişkide böyle bir durum gerçekleşmediğinden sözleşmenin ayakta olduğu ve hükümlerinin yürürlükte bulunduğu açıktır.

Keza davacı tarafından daha önce Üsküdar Asliye 1. Hukuk Mahkemesi’nin 1999/71 esasına kaydedilen davada, eldeki davada istem konusu yapılan bağımsız bölümlerin de tescili talep edilmiş ve sonuçta red kararı verilmiş ise de, anılan kararın o davanın açıldığı zamandaki koşullara göre verildiği, davacının sözleşme ile yüklendiği edimleri tamamladığında tekrar dava açabileceği, yani mevcut uyuşmazlık açısından kesin hüküm oluşturmayacağı ortadadır.

Sözleşmenin 6. maddesinde; arsanın mülkiyetinin inşaatın kesin kabulüne kadar idarenin (arsa sahibinin) uhdesinde kalacağı, 19. madde uyarınca sözleşme ekleri arasında sayılan ihale şartnamesinin “Müteahhide Verilecek Bağımsız Bölümler” başlıklı 20. maddesinde ise; bina tamamen bitirilip iskân müsaadesi alındıktan, geçici kabule ilişkin tutanaklar idarece onaylandıktan, yüklenicinin varsa cezaları tahsil edildikten, su, elektrik ve varsa havagazı bağlantıları yaptırıldıktan, asansör ve kalorifer tesisatının kullanma izni alındıktan, revize projeler idareye teslim edildikten sonra yüklenicinin kendisine ait bağımsız bölümleri 16. maddede belirtildiği şekilde arsa payları dahil üçüncü kişilere satabileceği ve idarenin de bu yerlerin ferağlarını doğrudan doğruya yükleniciye vereceği, yine bu işlemler için gerekli tüm masrafları yüklenicinin karşılayacağı kararlaştırılmıştır.

Mahkemece inşaatın son durumu tesbit edilmemiş olmakla beraber yükleniciden bağımsız bölüm satın alan bazı üçüncü kişilerin Üsküdar Asliye 5. Hukuk Mahkemesi’nin 2005/107 esas sayılı dosyasında yüklenici ve arsa sahibi aleyhine tapu iptâl ve tescil davası açtıkları, anılan davada inşaattaki eksiklerin %1,4 seviyesinde olduğu belirlenerek birlikte ifa suretiyle tescile karar verildiği ve verilen kararın da kesinleştiği anlaşılmıştır.

Şu halde sözleşmenin yukarıda özetlenen hükümlerinde öngörülen şartların gerçeklemesi halinde yükleniciye ferağ yapılabileceği ifade edilmiş olmakla; mahkemece alanında uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak inşaatın son durumu tesbit edilmeli, davacı yükleniciye ihale şartnamesinin 20. maddesinde belirtilen iskân ruhsatı alımı, geçici kabulün yaptırılması ve diğer tüm koşulları yerine getirmesi için mehil ve imkân verilmeli, bu hususların yerine getirildiği denetlendikten başka davalı arsa sahibinin gecikme cezası ve imar değişikliğinden doğan talepleri üzerinde durulmalı, yapılacak değerlendirmede Üsküdar Asliye 5. Hukuk Mahkemesi’nin 2005/107 esas sayılı dosya kapsamı gözden kaçırılmaksızın sonuçta gerektiğinden birlikte ifa seçeneği de düşünülerek bir hükme varılmalıdır.

Açıklanan yönler nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22865, Karar No: 2013/14801, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22865 E.  ,  2013/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ücret alacağı, zam farkı alacağı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.06.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ........ile karşı taraf adına Avukat.....geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının eksik ödenmesi gerekçesiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili kararı temyiz etmiş ise de, 22.6.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, dosyada mevcut vekaletnamesinde temyizden feragata yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasında düzenlenen 01.12.2008 tarihli kısmi süreli iş sözleşmesinin hesaplanan işçilik alacaklarına etkisi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içerisinde taraflar arasında düzenlenen 01.12.2008 tarihli kısmi süreli iş sözleşmesi bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işçilik alacakları hesaplanırken söz konusu kısmi süreli iş sözleşmesini dikkate alınmamıştır. Bu durumda mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 169 ve devamı maddeleri gereğince davacı isticvap olunarak, 01.12.2008 tarihli kısmi süreli iş sözleşmesine karşı ayrıntılı beyanı alınarak gerekirse taraf tanıkları tekar çağrılarak konuya dair ayrıntılı beyanları alınarak davacının kısmi süreli çalışma yapıp yapmadığı belirlenerek sonucuna göre gerekirse ek bilirkişi raporu alınarak tüm deliller birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13334, Karar No: 2009/11720, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13334 E.  ,  2009/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 4.4.1980 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 gün ve E:2008/10-329, K:2008/334 sayılı ile 16.04.2008 gün ve E:2008/10-330, K:2008/335 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabileceğine, “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli olmayacağına, şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmasına, davaya konu Kurum işlemi Erzurum İl Müdürlüğü’nce yapılmış olduğuna, Davalı Kurumun Gebze’de de şubesinin bulunmasına karşın, uyuşmazlığa konu Kurum işleminin bu şube muamelesinden kaynaklanmamış olması karşısında, o yer iş mahkemesi yetkili kabul edilemeyeceğine, Yerel mahkemenin bu yönlere ilişkin değerlendirmesi doğru bulunduğuna göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/429, Karar No: 2021/3859, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/429 E.  ,  2021/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17982, Karar No: 2015/36450, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/17982 E.  ,  2015/36450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/196633

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

NUMARASI : 2010/630 (E) ve 2012/66 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık İ.. Ç..'e yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

2-Sanık İ.. Ç..'e yükletilen tehdit, sanıklar İ.. U.. ve E.. K..'a yükletilen yaralama ve mala zarar verme ile sanık H.. C..'a yükletilen tehdit suçlarından hükmolunan beraat hükümlerinin de usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanık İ.. Ç.. müdafii ve katılan Z.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık İ.. Ç..'e yükletilen mala zarar verme eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;

Katılan vekilinin, 17.05.2011 tarihli duruşmada zararın giderildiğine dair beyanı karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10754, Karar No: 2019/4622, Tarih: 21.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10754 E.  ,  2019/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki haciz şerhlerinin terkini davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili ve davalı ... Beledeyi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Dava konusu 309 ada 43 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 3 numaralı bağımsız bölüme ait tapu kaydında yer alan 19.02.2010 tarihli haciz şerhine dayanak icra dosyasıyla dava konusu 309 ada 43 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 8, 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlere ait tapu kayıtlarında yer alan 11.11.2005 tarih 20639 yevmiye numaralı haciz şerhine dayanak icra dosyası ilgili icra müdürlüğünden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

III-Dava konusu 309 ada 45 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 3, 8, 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin tüm geldi-gitti kayıtları denetlenebilir şekilde tapu kütük sayfası suretlerinin ilgili tapu müdürlüğünden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.