muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14934, Karar No: 2014/5227, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14934 E.  ,  2014/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 32. maddesi uyarınca, vekalet ücretine ilişkin kısmın hükümden çıkartılması ile diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13687, Karar No: 2015/30502, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13687 E.  ,  2015/30502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/345021

MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/277 (E) ve 2013/415 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Siverek Devlet Hastanesi'nin 11/03/2013 tarih ve 773 sayılı raporunda, mağdurdaki yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemiyeceği, mağdurun hayati tehlikesinin mevcut olduğu ve 112'den sevkinin istendiğinin bildirilmesi, 11/03/2013 tarihli tutanakta da mağdurun beyin kanaması şüphesiyle Şanlıurfa'ya hastaneye sevk edildiğinin belirtilmesi karşısında, Siverek Devlet Hastanesi ile mağdurun Şanlıurfa'da sevk edildiği hastaneden, geçici ve kesin raporlarla varsa hastane müşahade kağıtları, film ve grafilerinin Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor aldırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Olayın ne şekilde başladığı ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi nedeniyle, haksız tahrik indiriminin TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari orandan yapılması gerektiği gözetilmeden, 3/4 oranında indirim uygulanmak suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

3) İddianame anlatımında, hayati tehlikeden bahsedilmemesi ve sevk maddeleri arasında 87/1-son maddesi gösterilmediği halde sanığa ek savunma hakkı verilmeden, sanık hakkında bu madde gereğince uygulama yapılması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Esas No : 2015/13687

Karar No : 2015/30502

Tebliğname No : 3 - 2013/345021

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5335, Karar No: 2019/12921, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5335 E.  ,  2019/12921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki sanığın kendisini darp ettiğine dair beyanı ile kovuşturma aşamasında kendisini darp eden kişileri görmediğine dair beyanlarının çelişmesi, mağdurun arkadaşının yol kenarında gördüğü mağdura ne olduğunu sorduğunda kendisine tanımadığı kişilerin saldırdığını söylediğini beyan etmesi ve yine tanık olarak dinlenen sanığın eşinin olay saatinde eşinin evde olduğunu beyan etmesi karşısında, evde olduğunu söyleyen sanığın savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, sanığın olay saatinde evinde bulunup bulunmadığı veya denetimli serbestlik kapsamında takılmış kelepçenin o esnada nereden sinyal verdiği hususlarının Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünden sorulmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21953, Karar No: 2015/33639, Tarih: 26.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21953 E.  ,  2015/33639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 20/06/2001 tarihinde davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 20/07/2012 tarihinde de fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile işten ayrıldığını, hafta tatili de kullandırılmadığını, resmi tatil ve dini bayram tatillerinde de çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, en son 750 TL net maaş aldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, kendi rızası ile istifa ettiğini, bunun üzerine davalı şirkette davacıdan herhangi bir alacağı olmadığı yönünden bir ibraname aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde 20/06/2001 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını iddia etmiş, davalı bu hususta herhangi bir savunmada bulunmamıştır. Davacı tanıkları da bu hususta herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Davacıya ait SGK kayıtları incelendiğinde, davacının işe giriş tarihinin 26/01/2002 olduğu görülmüştür.

Davacının hizmet süresinin SGK kaydına uygun şekilde 26/01/2002 tarihinden başlanarak hesaplanması gerekirken davacının iddiası gibi 20/06/2001 tarihinden itibaren hesaplanması hatalıdır.

3-Davacı, 750 TL net ücret aldığını iddia etmiş, davalı ise herhangi bir savunmada bulunmamıştr. Davacı tanıklarından Sevdanur, davacının asgari ücret aldığını beyan etmiştir. Davacının asgari ücretten fazla aldığını kanıtlayamaması karşısında iddiaya itibar edilmesi hatalıdır.

4-Yapılan takdiri indirim oranının karar gerekçesinde belirtilmemesi hatalıdır.

5- Hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24984, Karar No: 2013/1544, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/24984 E.  ,  2013/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu vekili; takibin kesinleşmesinden sonra 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı T.T.K.'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesinde;  "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar" düzenlemesi yer almaktadır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesi ile 6762 Sayılı TTK.nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkarılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için, çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasa  değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması gerekmektedir.

Somut olayda zamanaşımı şikayetine konu olan takip konusu çeklerin keşide tarihleri 30.10.2008 ve 20.11.2008 olup, ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

O halde mahkemece, bu durum dikkate alınarak 6 aylık zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı incelenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23782, Karar No: 2013/17374, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23782 E.  ,  2013/17374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK'nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK'nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Sanığın 24.05.2013 tarihinde adliyede bulunduğu sırada, yapılan başka bir operasyon nedeniyle jandarma görevlilerinin adliyeye 250 kg esrar maddesi getirdiğini görmesi üzerine, 25.05.2013 günü saat 01.10 da açık olan tuvalet penceresinden adliye binasına girerek esrar maddesinin konulduğunu tahmin ettiği odanın kapısını önce tekmeyle ve orada ele geçirdiği anahtarla açmaya çalıştıktan sonra ele geçirdiği bir balta ile oda kapısında büyükçe bir delik oluşturacak şekilde kırıp odaya girerek ancak esrar maddesini bulamaması üzerine adliyeden çıkmak biçiminde gerçekleşen somut olayda;

1-Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme, suçlarından kurulan hükme yönelik incelemede;

Somut olay ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin, kamu malına zarar verme, ve hırsızlık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında ... yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın esrar çalmak üzere 25.05.2013 günü saat 01.10'da açık olan tuvalet penceresinden adliye binasına girmek suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal ettiği iddia olunan somut olayda; girilen yerin kamu hizmet binası olması karşısında, konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle de unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5053, Karar No: 2012/4869, Tarih: 15.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5053 E.  ,  2012/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması , karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına “53/3. maddesi gözetilerek, 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık kesintisiz zamanaşımının, karar tarihi olan 07.12.2005 tarihi ile inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

II-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık kesintisiz zamanaşımının, karar tarihi olan 07.12.2005 tarihi ile inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1081, Karar No: 2015/1627, Tarih: 17.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1081 E.  ,  2015/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/479 E-2014/737 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.12.2013 gün ve 2012/549 E.-2013/822 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin 04.03.2014 gün ve 2014/3777 E.-2014/4768 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği bir tarihte müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, daha sonra ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.