muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38008, Karar No: 2015/7271, Tarih: 18.02.2015

Buradan hareketle dava konusu alacağın değeri veya miktarı karşı tarafın (işverenin) vereceği bilgi veya tahkikat aşamasında belirlenecek (bilirkişiden hesap raporu alınması gibi) ise alacağın dava açıldığında davacı tarafından objektif olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği kabul edilmelidir. Bu nedenle maddenin birinci ve ikinci fıkrasının birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Kısmi dava türü ise 6100 sayılı HMK.’un 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Belirtilen düzenleme karşısında kısmi dava açılabilmesi için;

1) Talep konusunun niteliği itibari ile bölünebilir olması,

2) Talep konusunun miktarının, taraflar arasında tartışmalı veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Her ne kadar 107. madde de belirtilmemiş ise de belirsiz alacak ve tespit davası açılabilmesi için kısmi dava başlığı altında düzenlenen HMK.’un 109/2 maddesinin göz ardı edilmemesi gerekir. Zira hükme göre “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Burada talep konusunun taraflar arasında belirli olması halinde kısmi dava açılamayacağı vurgulanmıştır. Kısaca davacı alacağı belirli değil ise belirsiz alacak ve tespit davası açabileceği gibi fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi dava da açabilecektir. Alacak miktarı belirli ise kısmi dava veya belirsiz alacak ve tespit davası açılamaz.

Ancak madde de ayrıca talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız olması halinde kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir. O halde talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmalı ise davacı kısmi dava açabilir. Davacı, alacak miktarı tartışmalı olduğunda kısmi dava yerine belirsiz alacak davasına da başvurabilir.

Bir alacağın davanın açıldığı anda belirli mi belirsiz mi? tartışmalı mı tartışmasız mı? olduğu konusunda yukarda belirtilen hükümlerden hareketle uygulamada bazı ölçütler getirilmiştir.

Bunların başında gelen en önemli kriter alacağın likit olup olmadığı ölçütüdür. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu likit alacak kavramını açıklamıştır. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK)”.

Görüldüğü gibi likit olma ölçütünde Yargıtay;

Alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olmasını ya da

Görüldüğü gibi likit olma ölçütünde Yargıtay;

Alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olmasını ya da

Belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olmasını aramaktadır. Kısaca davacının yalnız başına ne kadar alacaklı olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez.

Diğer taraftan yargılama (tahkikat) sırasında hesap raporu alınmasını gerektiren her alacak belirsiz kabul edilmelidir. Davacının talep ettiği dava konusu alacağın miktarı veya değeri belirli ise hesap raporu alınmasına da gerek yoktur. Zira bu durumda hak kazanma veya ispat olgusu ayrık olmak üzere tartışmalı bir alacaktan söz edilemez. Zaten kanunun 107/2 maddesinde bu olgu “tahkikat sonucu belirlenme” olarak vurgulanmıştır. İş uyuşmazlıklarında genel olarak alacağın kesin ve net tutarı, ancak bir yargılama sürecinden ve hesap raporu sonrasında tam olarak tespit edilebilmektedir. Bu anlamda kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı giydirilmiş ücretten hesaplanır. Giydirilmiş ücrete işçinin çıplak ücreti yanında, ücret eklentileri ve sosyal yardımlar dahil edilir. (Y.HGK. 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K). Ayrıca belirtmek gerekir ki davacıdan davanın açılmasından önce ücretini ödeyerek talep konusunun miktarını belirlemesi için ekspertizden rapor ve mütalaa alma, delil tespiti gibi yollara başvurması istenemez. Davacının alacağının miktar olarak tespiti, mahkeme tarafından yapılacak delil tespitine veya hesap verme ve bilgi vermeye yönelik müstakil bir davanın açılmasına gerek olduğu durumlarda, HMK. m 107 anlamında “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği” bir durum söz konusudur.

Keza, dava konusu alacak miktarının veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun (ki bu işçilik alacakların çalışma olgusu, tazminat ve alacaklara esas süre ve ücret yönünden kendini gösterir) tespitini gerektirdiği durumlarda alacak belirsiz ve tartışmalı kabul edilmelidir. Zira alacakların belirlenmesine esas süre ve ücret özü itibari ile tespit içermekte ve başlı başına tespit davasının konusu olup, alacak ve tazminatın belirlenmesinin önemli unsurlarıdır. Alacağın belirlenebilmesi için de süre ve ücretin tam olarak bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması gerekir. Bu unsurlar tartışmalı ise ve davacı tarafından HMK.’un 107. Maddesindeki gerekçede belirtildiği gibi tam ve kesin olarak belirlenemiyor ise alacak belirsizdir ve bu alacak kısmi dava veya belirsiz alacak davasına konu edilebilecektir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir(Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2012/1757 Esas 2012/5742 Karar sayılı kararı).

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir(Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2012/1757 Esas 2012/5742 Karar sayılı kararı).

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir. Yıllık ücretli izin alacağı, izin defterinin; fazla mesai ve tatil çalışmaları kayda dayandığında puantaj (işe devam çizelgeleri) kayıtlarının işveren tarafından sunulması ile belirlenebilecektir. İş Hukukunda maddi hukuk kuralları içinde işverene kayıt tutma yükümlülüğü getirilmiştir. Bu belgelerle ilgili yükümlülükleri yerine getirmeyen işverenin açılacak davada alacağın belirlenebilir olduğu savunması yerinde olmayacaktır. İşçinin alacağının belirlenmesi kayda dayandığında, kayıtlı belgeleri sunmayan veya işçiye vermeyen işveren, belirsiz alacak davası açılmasının sonuçlarına katlanmak zorundadır.

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 Esas, 2012/715 Karar sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir. Dairemiz kararlılıkla hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu kabul etmektedir(27.12.2012 gün ve 2012/1756 E., 2012/5741 K). Bu nedenle belirsiz alacak davası veya kısmi dava açıldığında, dava konusu edilen alacak açık ve tam olarak belirli ise davacıya tam eda davası açması, tamamlanabilir hukuki yarar şartını yerine getirmesi için öncelikle süre verilmeli, süre sonunda yerine getirmediği takdirde davanın hukuki yarar şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmelidir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir(HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı şirkete ait işyerinde 30/06/2006 tarihine kadar tıbbi mümessil olarak çalıştığı, iş akdinin işveren tarafından feshedildiği konularında taraflar arasında uyuşmazlık yoktur.

Davacı iş bu davadan önce, davalı aleyhine işe iade davası açmış, dava mahkemece kabul edilmiş ve verilen karar Yargıtay tarafından onanmıştır. Davacı işe başlatılması için işverene başvurmuş ancak işveren davacıyı işe başlatmamıştır.

Dosya içerisinde ücret bordrolarının bulunmadığı, işe iade davasında hüküm altına alınan boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının işveren tarafından ödendiğine ilişkin makbuzun dosya içerisinde olduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin, işe iade davasında mahkemece hüküm altına alınan boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatlarının işveren tarafından eksik ödendiğini ayrıca iş akdinin feshi esnasında davacının hak etmiş olduğu ancak işveren tarafından fesih gerekçe gösterilerek ödenmeyen prim ile sair sosyal haklar alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, eksik ödenen işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karşılık 500 TL, prim ve sair sosyal haklar alacaklarına karşılık ise yine 500 TL'nın tahsili için kısmi dava açtığı anlaşılmıştır.

Talep edilen alacaklar açısından, davacıdan davanın açıldığı tarihte bu alacakların miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirlemesini beklemenin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Özellikle prim alacağı açısından, davacının bu alacağa hak kazanıp kazanamayacağı, hak kazanılan alacağın miktarı yargılama aşamasında mahkemece dosyaya celbedilecek olan işçi ve işyerine ait bilgi ve belgeler ile yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda tespit edileceğinden bu alacağın davanın açıldığı anda belirli ya da belirlenebilir olduğundan söz edilemeyecektir.

Bu nedenlerle, davacının belirsiz alacak davası açarak bahse konu alacakları talep etmesinde hukuken korunmaya değer bir yararı olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, işin esasına girilerek davacının talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kaldı ki bir an için davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı kabul edilse bile bu durumda davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın reddine karar verilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15784, Karar No: 2014/553, Tarih: 16.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/15784 E.  ,  2014/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/51186

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 20/11/2008

NUMARASI : 2007/114 (E) ve 2008/100 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanığın aşamalardaki savunmasında “Yakınandan 2 TL istediğini, yakınanın da çıkarıp verdiğini, zor kullanmadığını”; yakınanınsa 09.04.2007 tarihinde kollukta alınan beyanında “sanığın parasını zorla aldığını”; 13.09.2007 tarihli celsede ise, “Kendisinden para isteyen sanığa parasının olmadığını söylemesi üzerine, sanığın üzerini arayıp 2 TL parasını cebinden çekerek aldığını, bıçak göstermediğini, tehdit etmediğini, müessir fiilde bulunmadığını, cebir kullanmadığını, bu sırada bir arkadaşının polis olan babasının olay yerine elinde sopayla gelmesi üzerine sanığın kaçtığını, H..'in ise yakalandığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, beyanlarda adı geçen Hüseyin ile yakınanın arkadaşının babasının açık kimlik bilgileri tespit edilip duruşmada tanık olarak dinlenmeleri sağlanarak ve H.. hakkında yargılama konusu olay yönünden soruşturma yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule ve uygulamaya göre de;

a-) Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

b-) İddianamede sanık hakkında yağma suçu nedeniyle TCK'nın 148/1. maddesinin uygulanması istemi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

c-) 02.05.1992 doğumlu sanığın, suç tarihi olan 09.04.2007 tarihinde, 12-15 yaş grubunda olduğu, cezasından 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, anılan Yasanın 31/3. maddesiyle uygulama yapılması,

d-)5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık savunmanının ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/452, Karar No: 2015/1474, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/452 E.  ,  2015/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/12459, Karar No: 2023/12662, Tarih: 11.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12459 E.  ,  2023/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1457 E., 2023/1037 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/42 E., 2021/54 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının Ekim 1999- Şubat 2003, Nisan 2003- Aralık 2003, Ağustos 2004- Haziran 2010 ve Ekim 2010 - Nisan 2012 dönemlerinde davalı ... yanında çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, çalışma iddiasının da 5 yıllık hak düşürcü süreye uğradığını, davacının hizmet tespiti talep ettiği dönemlerde başka iş yerlerinden bildirimleri olduğundan bu işyerlerinin de tespit edilerek davaya dahil edilmeleri gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ... Mahallesi balık pazarı içi no:12 de faaliyet gösteren işyerini 07.01.2004 - 20.08.2012 arasında çalıştırdığını, 2004 yılından önceki yıllara ait davasının husumet nedeni ile reddi gerektiğini, davacının, 01.09.2005 - 03.08.2007 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı aylara ilişkin primlerinin tam olarak yatırıldığını, davacının farklı işyerlerinde çalışmalarının da bulunduğunu, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosyada toplanan deliller ve tanık beyanlarının değerlendirilmesi sonucunda davacının 1999 Ekim - 2003 Şubat ve 2003 Nisan - 2003 Aralık tarihleri arasına ilişkin talebinin hak düşürücü süre nedeni ile reddine, davacının davalı ... adına kayıtlı işyerinde 11.01.2005 - 30.08.2005 ve 04.08.2007 - 03.09.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, diğer hizmetleri ile birleştirilmesine, 01.09.2005 - 03.08.2007 tarihleri arası çalışması Kurum kayıtlarına geçtiğinden bu tarihler yönünden hukuki yarar olmadığının tespitine, 2004/8-10.01.2005, 04.09.2009 - 2010/06 ve 2010/10-2012/4 tarihleri arası hizmet tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalılardan Kurum ve ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalılardan Kurum ve ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, talep ettikleri tarihler arasında müvekkilinin davalı işyerinde çalışmış olduğunun sundukları trafik tutanakları ve tanık beyanlarıyla sabit hale gelmiş olmasına rağmen davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini, tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağını, trafik cezalarından yola çıkarak ceza kayıtlarına göre müvekkilinin yanında çalışmalarının tespitine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının isteminin zamanaşımına uğramış olduğunu, davacı tanık beyanlarından davacının ne zaman işe başladığı ve işten ayrıldığı hususunun net olarak tespit edilemediğini, bordro tanığı olmayan tanık anlatımlarına itibar edilerek hüküm kurulmasının yerinde olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sırasında toplanan delillerin, yargılama sırasında dinlenen bordro tanıklarının ve taraf tanıklarının beyanlarının incelenmesinden mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı, davalı ... ve davalı kurumun istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davacı, davalılardan Kurum ve ... vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Ekim 1999- Şubat 2003, Nisan 2003- Aralık 2003, Ağustos 2004- Haziran 2010 ve Ekim 2010 - Nisan 2012 dönemlerinde davalı ... nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar Kurum ve ... vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.