muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2126, Karar No: 2015/10764, Tarih: 17.03.2015

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda, ... tarafından 14.03.2008 günü davacının banka hesabına kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti karşılığında 500,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağından davacının banka hesabına yapılan ödemenin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda mahsubu ile hesaplama yapılması gerekirken, ödemeyi gözardı ederek hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Somut olayda, ... tarafından 14.03.2008 günü davacının banka hesabına kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti karşılığında 500,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağından davacının banka hesabına yapılan ödemenin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda mahsubu ile hesaplama yapılması gerekirken, ödemeyi gözardı ederek hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14799, Karar No: 2007/15237, Tarih: 30.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14799 E.  ,  2007/15237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.06.2006 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir.

Dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12.maddenin 3.fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazete’de yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada 2137 ve 2138 parsel sayılı taşınmazların kadastroları vakıf şerhi işlenmeksizin kesinleşmiş, kayıtlara vakıf şerhi 10 yıl geçtikten sonra 29.05.1995 tarihinde işlenmiştir. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve

1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararından veya 5304 sayılı kanun ile yapılan değişikle eklenen hükümlerden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk İlkelerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 esas, 1988/232 karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma yasaların geriye yürümemesi (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yasanın derhal yürürlüğe girme niteliğinden dolayı uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum sözkonusu ise, kanun koyucu iradesini yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylara da uygulanması doğrultusunda gösterdiğinden yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 sayılı Kanunda 5304 sayılı Kanunun 11.maddesi ile yapılan “Tapu kayıtlarında icaretyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12.maddenin 3.fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve bu kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmamış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum nedeniyle, kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Tüm bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle, mahkemece istemin hüküm altına alınması yerine somut olaya ve yasaya uygun düşmeyen bazı gerekçelerle dava reddedildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/848, Karar No: 2013/2286, Tarih: 19.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/848 E.  ,  2013/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2010/265

MAHKEMESİ : Rize Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 23/03/2009, 2008/266 (E) ve 2009/72 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, suç üstlenme, 6136 sayılı yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan Zöhre'nin hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine;

2- Temyiz edenlerin sıfatı ve istemlerinin kapsamına göre; sanık Muhammet hakkında maktul Murat'ı kasten öldürme suçu yönünden verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Muhammet'in üzerine atılı maktul Murat'a yönelen eyleminin sübutu kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Zöhre vekilinin vesaireye Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında TCK'nun 27/1.maddesinin uygulanması gerektiğine, katılanlar Havva ve Saniye vekilinin eksik soruşturmaya, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Muhammet ile kardeşi olan Mustafa'nın, hırdavat malzemesi alım-satımı işi yaptıkları, olaydan bir gün önce akşam saatlerinde işlerini bitirip, bir pasajda kiralamış oldukları depoya sattıkları hırdavat malzemesini kendilerine ait el arabasıyla götürdükleri sırada,pasajın önünde oturan ve içlerinde maktulün de olduğu bir grup kişiden el arabası ile geçmek için izin istedikleri, ancak maktulün, izin isteme şekillerini beğenmediğini bahane ederek tartışmayı başlatması ve tartışmanın iki grup arasında birbirlerine yumruk ve tekmelerle vurmak suretiyle kavgaya dönüşmesi nedeniyle olay yerine kolluk güçlerinin geldiği ve böylece kavganın sona erdiği, tarafların birbirlerinden şikayetçi olmamaları nedeniyle kolluk güçlerinin taraflar hakkında herhangi bir işlem yapmayıp olay yerinden ayrıldıkları, ertesi gün yine akşam saat 21:30 sularında, işleri biten ve malzemelerini bırakmak için önde el arabasıyla Mustafa, arkasında sanık Muhammet olduğu halde yürüyerek aynı pasaja doğru gittikleri sırada, maktulün, alkollü olduğu halde arkada bulunan Muhammet'in başına bira şişesiyle şiddetli bir şekilde vurması sonucu, darbenin şiddeti ve etkisiyle Muhammet'in yere düşüp başının kanamaya başladığı, önce ne olup bittiğini anlayamadığı sonrasında çevresine baktığında el arabalarının devrildiğini, malzemelerin ise yere saçıldığını ayrıca kalabalık bir grubun, kardeşi Mustafa'yı yere düşürüp tekme ve yumruklarla vurduklarını gördüğü, hemen kardeşini saldırıdan kurtarmak için o tarafa yöneldiği sırada, maktulün, kendisine toplam uzunluğu 29 cm, kesici kısmı ise 17,5 cm olan satırla saldırıp vurmaya çalıştığı ancak başaramadığı, Muhammet'in bu sırada saldırıyı def etmek amacıyla önce havaya bir el ateş ettiği, ancak ateş etmesiyle maktul ve yanındaki grubun saldırıya son vermek bir tarafa daha şiddetli bir şekilde saldırmaya devam etmeleri ve maktulün, yeniden Muhammet'in üzerine doğru elinde satırla gelerek vurmaya çalışması üzerine, Muhammet'in bu kez maktule doğru bir el ateş etmesi sonucu sol göğüs dış yan bölgesinden isabetle yaralanıp yere düşürdüğü, sonrasında saldırıdan kaçıp sığınmak amacıyla yakında bulunan fırına doğru yöneldiği sırada, kalabalığın yine üzerine gelmeye devam etmesi nedeniyle bir el daha havaya ateş edip olay yerinde kardeşi Mustafa'yı da bırakarak kaçmak zorunda kaldığı, saldırı nedeniyle kendisinin sol parietal, üst dudak, sol dirsek, sağ el başparmak, kardeşi Mustafa'nın ise baş, göğüs, karın, baldır, diz, bel, sol dirsek bölgelerinde kesi, ekimoz ve sıyrık meydana gelecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandıkları olayda;

Sanık Muhammet'in eylemini, maktulün de içerisinde bulunduğu kalabalık bir grubun, kendisinin ve kardeşinin yaşama hakkına yönelik olarak gerçekleştirdikleri haksız bir silahlı saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde def etmek zorunluluğu ile işlediği anlaşıldığı halde; sanığın, TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde meşru savunmanın sınırlarının, mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaş nedeniyle aşılması nedeniyle TCK'nun 27/2.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savıcsı ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA; 19/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24075, Karar No: 2013/18089, Tarih: 02.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/24075 E.  ,  2013/18089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/a, 5237 sayılı Yasanın 51. maddelerine göre 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine, 18 ay süre denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 21.07.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18752, Karar No: 2017/1940, Tarih: 13.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18752 E.  ,  2017/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 19/01/1997 olduğunun ve davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 19.01.1997 – 17.09.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının ve prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 19.01.1997 – 24.10.2007 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığının, eksik bildirilen çalışmalarının 1.064 gün olduğunun ve davacının bu süre içerisinde aylık net asgari ücretin 3,58 katıyla çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının dava dilekçesi ile davalı işyerinde 1997 – 1999 yılları arasında satış, pazarlama, temizlik işlerinde, daha sonra da müdür olarak çalıştığını beyan ettiği, davacının davalı işyerindeki kısmi çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, davalı işyeri tarafından bir bankaya hitaben yazılan 04.09.2007 tarihli yazı ile davacının aylık 1.500,00 TL ile çalıştığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar dosya kapsamı dikkate alındığında, mahkemece davacının çalışmalarının kesintisiz olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi isabetli ise de; dava dilekçesi ile davacı 1997 – 1999 yılları arasında satış, pazarlama, temizlik işlerinde çalıştığını beyan ettiğinden, 19.01.1997 – 01.01.1999 tarihleri arasında davacının asgari ücretin 3,58 katı ile çalıştığına ve dava dilekçesi ile 17.09.2007 tarihine kadar olan süre talep edildiğinden, talep aşılarak, bu tarihten sonra da asgari ücretin 3,58 katı ile çalışıldığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bendi silinerek yerine; “Davacının davalı işverene ait işyerinde 19.01.1997 – 17.09.2007 tarihleri arası aralıksız çalıştığının, buna göre davalı Kurum'a bildirilen hizmetler dışında, 19.01.1997 – 14.11.1998 arası 656 gün, 01.06.2001 – 19.12.2001 arası 199 gün, 16.08.2002 – 13.09.2002 arası 29 gün, 01.01.2004 – 30.04.2004 arası 120 gün, 01.03.2005 – 30.04.2005 arası 60 gün olmak üzere toplam 1.064 gün daha çalıştığının tespitine, davacının 19.01.1997 – 31.12.1998 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde asgari ücret ile, 01.01.1999 – 17.09.2007 tarihleri arasında ise aylık net asgari ücretin 3,58 katıyla çalıştığının tespitine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyzi harcının temyiz eden davalılardan ...'ne yükletilmesine, 13.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11935, Karar No: 2013/13375, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11935 E.  ,  2013/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, ödenmesi gereken başvurma harcı ve peşin harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken başvurma harcı ve peşin harcın tahsili ile alındığına ilişkin belgenin dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, şeker pancarı ve sılajlık mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık İlçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

3-Tapu maliki .....oğlu ...'in veraset ilamının dosyaya konulup varsa davada yer almayan mirasçılarına mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Davalı olarak gösterilen....'ın duruşmada isminin .... olduğuna dair beyanda bulunduğu anlaşılmakla buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/959, Karar No: 2018/4110, Tarih: 10.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/959 E.  ,  2018/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.12.2015 gün ve 2014/11161 Esas, 2015/7877 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla birleşen 2013/365 Esas sayılı davada davalı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, arsa sahibi müvekkilleri ile davalı yüklenici ... arasında 20.10.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin müvekkillerine isabet eden 7 nolu daireyi diğer davalı ...'ye satıp devrettiğini, davalı yüklenicinin sözleşme edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, asıl davada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile birleşen davada 7 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı yüklenici vekili, davanın reddini istemiş, birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu savunarak birleşen davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddi ile birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, birleşen davada davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, birleşen davada davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen 2013/365 Esas sayılı davada davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 10.09.2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taşınmaz mülkiyeti edinme tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır.Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(...m.1023)