muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12126, Karar No: 2022/3374, Tarih: 26.04.2022

Tanıklar ..., ... ve ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanlarında, horon bittikten sonra sanığın havaya beş altı el ateş ettiğini belirttikleri, tanıklar Hüseyin ve ...'in beş altı el silah sesi sonrası bir el daha silah sesi duyduklarını ve bu sesin peşi sıra ölen ...'nun eşinin abiniz vuruldu diye bağırmaya başladığını duyduklarını beyan ettikleri ve tanık ... ile ...'in sanığın "ben vurabildim" şeklinde söylendiğini beyan ettikleri, tanıklardan Hüseyin'in ayrıca sanığın silahının tutukluk yaptığını çevredekilerden duyduğunu beyan etmesinin tanıkların ayrı ayrı verdikleri beyanlarındaki beş altı el silah sesi akabinde duyulan bir el silah sesi ile uyumlu olduğu, sanığın aşamalardaki beyanlarında horonun bitiminde havaya ateş ettiğini kabul ettiği, 08/08/2010 tarihli jandarma tarafından düzenlenen istihbari çalışma tutanağında kayıt altına alınan bilgilerde sanığın olay öncesi ölenin sağında oturduğu beş altı el ateş ettiği silahının tutukluk yapması üzerine şarjörünü çıkardığı esnada silahın patladığının belirtildiği, tanıklardan ...'in soruşturma aşamasındaki beyanlarında ...'in olayı kendisine aktarırken Hamit Kadıoğlun'u vuranın ... olduğunu, olay sonrası ben vurabildim, ben vurdum şeklinde sözler söylediği esnada Ahmet'in sanığın ağzını kapattığını, suçun üstlenilmesinin kendilerinden talep edileceğinin konuşulduğu bilgisini verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla,

Olay yerinden alınan boş kovanlar ve çekirdekler ile şüpheliden elde edilen 9 mm çapında Sig Sauer marka P 226 model tabanca üzerinde yaptırılan kriminal incelemede, Ankara Jandarma Genel Komutanlığının 16/09/2010 tarihli raporu ile olay yerinden alınan 6 adet deforme mermi çekirdeğinin şüpheliden temin edilen silahtan atıldığının ve 06/09/2010 tarihli uzmanlık raporunda ise ölenin üzerinden çıkan kıyafetler üzerinde yapılan kriminal inceleme sonucu hazırlanan raporda, gömlek üzerinde bulunan delinme bölgesi etrafında atış artıklarına rastlanmadığının bu sebeple yapılan atışın uzak atış olduğunun belirtildiği, Trabzon Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 27/08/2010 tarihli otopsi raporunda kişinin vücudunda öldürücü nitelikte 1 adet ateşli silah giriş yarası mevcut olduğunun, ateşli silah ürününün vücut içersinde yaklaşık aynı seviyede sağdan sola, önden arkaya seyir izlediğinin tespit edildiği,

Bozma üzerine dosyanın tevdii ile düzenlenen 21/09/2015 tarihli üçlü heyetten oluşan bilirkişi raporunda keşif esnasında hazır edilen görgü tanıklarının anlatımları sonucu hazırlanan, sanığın ve ölenin oturma yerlerini gösterir krokilerden anlaşıldığı üzere tanıkların beyanlarının birbirlerine yakın olduğu ve sanığın ölenin çaprazına denk düşecek şekilde oturduğu, 29/02/2016 tarihli ek bilirkişi raporunda ise, sanığın beyanları ile de sabit olduğu üzere, atış esnasında ayakta olduğunun, ayakta ateş ettiği bu halde de oturduğu sandalye ile arasında 10-20 cm boşluk bulunacağı ve yine sanığın ölenin çaprazına denk geleceğinin, sanık ile ölenin en ufak vücut hareketlerinin dahi atış açısının değişmesine sebebiyet vereceğinin ancak traje izinden hareketle sanık kolunun havaya ateş eder şekilde olması durumunda ...'nu vurma ihtimalinin olmadığının fakat silahı tutukluk yapan birinin veya silahının şarjörünü çıkarmak için uğraşan birinin silahının ateş edebileceğini bundan dolayı ...'nu ve olay yerindeki başkaca şahısları da yaralama ihtimalinin bulunduğunun belirtildiği dikkate alınarak,

Olası kast TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasında; “Kişinin, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi hâli” biçiminde tanımlanmış, fıkra gerekçesinde ise; “Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.” şeklinde, olası kastın uygulanma şartları belirtilmiştir. Öğretide de, olası kastın suçun kanuni tanımındaki objektif unsurların gerçekleşebileceği, ciddi bir şekilde mümkün görülmesine rağmen, fiilin işlenmesi suretiyle tipikliğin gerçekleşmesi şeklinde tanımlanmıştır. (Koca/Üzülmez; Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler; 4. Baskı; sh. 152.)

Fail, hareketinden doğacak sonuçları bilerek ve isteyerek hareket etmişse kast gerçekleşmiştir. Buna karşılık, fail belli bir sonucu gerçekleştirmek üzere hareket ederken, bunun yanında başka sonuçların meydana gelmesini de göze almış ve bu sonuçlar da gerçekleşmişse, failin bu sonuçlar açısından da kasten hareket ettiği kabul olunur. Çünkü fail, asıl kastettiğinden başka, hareketinden doğacak diğer sonuçları tahmin ettiği veya öngördüğü halde hareketini devam ettirmiştir. Dolaylı kast olarak adlandırılan bu kast türüne, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast, olursa olsun kastı veya dolus eventualis de denilmektedir. (Nur Centel, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 2.Bası, s.349, Artuk-Gökcen -Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, s.597 vd.), (Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt.2, s. 293 vd, Uğur Alacakaptan, Suçun Unsurları, s.139 vd., Timur Demirbaş, Ceza Hukuku Genel Hükümler, s.312 vd.)

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmış olup, 5237 sayılı TCK’da, 765 sayılı TCK’da yer verilen, “tedbirsizlik”, “dikkatsizlik”, “meslek ve sanatta acemilik”, “nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik”, “kayıtsızlık veya tedbirsizlik”, “hataen ve kayıtsızlıkla”, “müsamaha ve dikkatsizlik” şeklindeki taksir kalıplarına ilgili suç tiplerinde yer verilmemiş, ancak gerek öğretide, gerekse uygulamada, bu taksir kalıplarına yer verilmemiş olmanın, bir eksiklik veya farklılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Öğretide ve yargı kararlarında taksirin unsurları,

a) Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

b) Hareketin iradiliği,

c) Neticenin iradi olmaması,

d) Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

e)Neticenin öngörülebilmesi, ancak bu neticenin fail tarafından öngörülmemesi şeklinde belirtilmiştir.

Bilinçli taksir kavramı mülga 765 sayılı TCK’nın 45. maddesine 8.1.2003 tarihli ve 4758 sayılı Kanun ile eklenen son fıkra ile hukukumuza girmiş olup, anılan fıkrada, “Failin öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde ceza ... arttırılır.” hükmüne yer verilmiş, aynı hüküm, 5237 sayılı TCK’nın 22. maddenin 3. fıkrasında da korunmuştur. Taksirden söz edilebilmesi için neticenin öngörülebilir olması gerekli ve yeterli olmasına karşılık, bilinçli taksir halinde failin somut olayda ayrıca bu neticeyi öngörmüş olması da gereklidir.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bilinçli taksirde netice somut olarak öngörüldüğü halde, istenmemiştir. Bilinçli taksiri, taksirden ayıran özellik, bilinçli taksirde istenmeyen netice fiilen öngörülürken, taksirde öngörülmemektedir.

Bilinçli taksirde netice somut olarak öngörüldüğü halde, istenmemiştir. Bilinçli taksiri, taksirden ayıran özellik, bilinçli taksirde istenmeyen netice fiilen öngörülürken, taksirde öngörülmemektedir.

Yasada, taksirin bir türü olarak düzenlenmiş bulunan bilinçli taksir esas itibariyle olası kastın sınırlarını daraltıcı bir işlev görmektedir. Bu nedenle, olası kastın anlamı ve sınırları belirlenmeden, bilinçli taksirin kapsamının tayini mümkün değildir. Olası kast ve bilinçli taksir öngörme unsuru itibariye örtüşmesine rağmen, isteme unsuru bakımından ayrılmaktadır. Olası kastı bilinçli taksirden ayıran özellik, mümkün yada muhtemel olarak öngörülen neticenin kabullenilmesi, failin öngördüğü tipik neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik bir güveni olmadan hareket etmesidir. Başka bir anlatımla, fail öyle yada böyle herhalde hareketi gerçekleştirirdim diyorsa olası kast, neticenin gerçekleşeceğini bilseydim hareketi gerçekleştirmezdim, diyorsa bilinçli taksir söz konusudur.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin hali ile bir tutulamayacağından, neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Buna göre, yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleyen somut olayda, sanık ...'in kına töreni esnasında kendisine ait 0752117 seri numaralı sig sauer marka 9 mm mermi atan tabancası ile tanık beyanları ile sabit olduğu üzere beş altı el ateş ettiği akabinde silahının tutukluk yapması ile silahının patladığı ve ...'nu vurduğu kabul edildiğinde, sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de; sanığın ateşlediği mermilerin civarda bulunan kişilere hatta havaya yükselen mermi çekirdeğinin yorgun mermi olarak düştüğü sırada herhangi bir kimseye isabet etme ihtimalinin bulunduğu, kına gecesinde rastgele ateş eden sanığın göze aldığı, kabullendiği ve kayıtsız kaldığı netice, ateşlediği mermi çekirdeğinin civarda bulunan herhangi birisine isabet etmesi, bu kişinin de ölmesi veya yaralanması olup, sanığın sorumluluğu meydana gelen muhtemel neticenin ağırlığına göre, yani bir kişinin ölümü neticesine göre belirlenmesi gerektiğinden; buna göre, kına merasimi esnasında, kına gecesi kalabalığı dağılmaya başlamış olsa dahi tanık anlatımları ile sabit olduğu üzere horon bitimine müteakip horon dağılırken meydana gelen olayda, sanığın elindeki elverişli tabancayla ve tabancanın etki alanı içerisinde çok sayıda insan bulunan merasim alanında rastgele ateşlediği mermilerden birinin, çevrede bulunan kişilerden birisine de isabet edebileceğini, bu durumda muhtemel bazı neticelerin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, neticeyi önlemek adına herhangi bir çaba sarf etmediğinin ve bu suretle muhtemel neticeyi kabullenerek fiili gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemini olası kast ile öldürme suçunu işlediği ve olası kast hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek, bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafileri ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10519, Karar No: 2013/15060, Tarih: 01.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10519 E.  ,  2013/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı ...' nin muris ...' in eşi olduğunu, murisin kızı olan dahili davacı ...' in, davalı ...' den bir taşınmaz aldığını ve borcun bir kısmı için 30.500-Euro bedelli bonoyu borçlu kısmına muris babası ... yazarak, kefil kısmına da kendi adını yazarak, kendisi ve vekaleten de babası adına imzalayıp vermiş olduğunu, oysa vekaletnamede ...' in muris adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin olmadığını, buna rağmen davalının ... ile birlikte muris hakkında da ... 1. İcra Müdürlüğü' nün 2008/11359 sayılı dosyasından sözkonusu senedi takibe koyduğunu, bu dosyadan alınan ihtiyati haciz kararının vekaletnamenin genel olması nedeniyle kaldırıldığını ve Yargıtay 19. Hukuk Dairesi tarafından da onandığını, ancak takibin iptali için açtıkları davanın icra mahkemesinin dar yetkili mahkeme olması nedeniyle reddedildiğini belirterek, sözkonusu icra dosyasındaki bono nedeniyle davacı murisi ...' in ... dışındaki mirasçılarının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, diğer mirasçılar olan davacılar ... ve ...' in de taraf teşkilinin mahkemece sağlandığı ve alınan beyanlarında dava dilekçesi içeriğinin doğru olup, borcun ...' e ait bir borç olduğunu, murislerinin senetten haberinin olmayıp borçlu da olmadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Davalı, kendisinin ... ilçesindeki taşınmazının satışı karşılığında satış bedelinin ödenmeyen bakiyesi için takibe konu senedi aldığını, ancak sözkonusu satışın hileli olduğunu, ... ve ...' in kendisini dolandırdıklarını, bahse konu vekaletname nedeniyle ...' in de sorumlu olacağına kendisini inandırdıklarını, bono bedelinin de ödenmediğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin ... ilçesindeki taşınmazının satışı karşılığında satış bedelinin ödenmeyen bakiyesi için takibe konu senedi aldığını, ancak sözkonusu satışın hileli olduğunu, ... ve ...' in kendisini dolandırdıklarını, bahse konu vekaletname nedeniyle ...' in de sorumlu olacağına kendisini inandırdıklarını, bono bedelinin de ödenmediğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı ...' nin eşi olan muris ...'in dahili davacı ...' e verdiği 08.04.2008 tarihli vekaletnamesinde kambiyo senedi düzenleme yetkisi vermemiş olduğu, muris ...' in ... 1. İcra Müdürlüğü' nün 2008/11359 sayılı takip dosyasının dayanağı olan 01/08/2008 vade tarihli ve 30.500-Euro bedelli bonoda keşideci ve ciranta olarak da imzasının bulunmadığı, bu nedenle gerek muris gerekse murisin diğer mirasçıları olan davacı ... ve dahili davacı ...' in bonodan dolayı borç ve sorumluluklarının olmadığı, dahili davacı ...' in ise bonodan dolayı borç ve sorumluluğunun devam ettiği belirtilerek, davanın kabulü ile, ... dışındaki diğer mirasçıların ... 1. İcra Müdürlüğü' nün 2008/11359 sayılı takip dosyasının dayanağı olan 01/08/2008 vade tarihli 30.500-euro bedelli bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, ... dışındaki diğer mirasçılar yönünden takibin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11203, Karar No: 2012/21515, Tarih: 11.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11203 E.  ,  2012/21515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Fatih 1. Asliye C. M.)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 25.08.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3411, Karar No: 2015/6558, Tarih: 06.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/3411 E.  ,  2015/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13463, Karar No: 2010/4835, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13463 E.  ,  2010/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/282 Esas-2006/13 Karar, Dairenin 2009/13455 Esas ve 2004/178 Esas-2005/72 Karar, Dairenin 2009/13452 Esas) getirtilen veri listelerinin, aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) farklı değerler içerdiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1587, Karar No: 2014/5431, Tarih: 28.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1587 E.  ,  2014/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/534-2013/272

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.10.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

.Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.