muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2760, Karar No: 2019/5351, Tarih: 30.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2760 E.  ,  2019/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ..... Tapu Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, .... ili, ... ilçesi, ..... mahallesi, 15319 ada, 1 parsel, aynı mahalle 15318 ada 21 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazı 14/01/1989 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi karşılığı arsa sahiplerine toplam 18 daire ve 12 dükkan verileceğinin kararlaştırıldığını, arsa sahiplerinin sözleşmenin imzalanmasından sonra senet karşılığı davalı müteahhit firmaya devrettiğini, daha sonra davalı şirketin .... Konut Yapı Kooperatifi ile dava konusu arsalar üzerinde bina yapma karşılığında arsa payının devri konusunda 01/06/1991 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını ve bu sözleşmeye göre arsa maliki davalı şirket olup kendisine yapılacak inşaatlara karşılık 23 daire ve 13 dükkan verilecek şeklinde anlaştıklarını ve yapılan bu sözleşme ile devri nedeniyle 5 daire ve 1 dükkanı kendisine ilave olarak aldığını belirterek, bağımsız bölüm ad ve numaralı ile hak sahiplerini gösteren A 6 daki tabloda belirtilen ve noter kuraları ile belirlenen paylaştırmanın A 7'deki tabloda belirtildiği şekilde tapuya kayıt edilen kat mülkiyeti ile aynı olduğunun tespitine, yapılan tespitin tapu kayıtları üzerine şerh verilmesine, hatalı tesis edilen kat mülkiyetinin olaya ve yasaya uygun olarak...'deki belirtilen tabloya uygun olarak düzeltilerek yeniden tesisine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece iş bu davanın kabulü ile, dava konusu taşınmaz üzerinde tesis edilen kat mülkiyeti işlemi sırasında bağımsız bölüm numaralarının noterde tanzim edilen kura zaptına uygun olarak verilmediğinin tespitine karar verilmiş, hüküm .... Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu kaydında düzeltim ve murazaanın giderilmesi istemine ilişkindir.

İhbar olunan ..... Tapu Müdürlüğünün temyiz istemi yönünden yapılan incelemede, dava kendisine ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı sadece davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak mahkemece, usul ve yasaya aykırı olarak, taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün ancak kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir. İşbu davada ise sehven davalı olarak gösterilse dahi ihbar olunan aleyhine bir hüküm kurulmadığından temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle ihbar olunan vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/09/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11892, Karar No: 2018/3333, Tarih: 26.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11892 E.  ,  2018/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın cezaevindeki arkadaşını ziyareti esnasında yapılan üst aramasında uyuşturucu madde çıktığının iddia edilmesi ve ele geçen uyuşturucu maddeyi cebinde unuttuğunu savunması karşısında, eyleminin uyuşturucu madde temin etme suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 188/3. veya 191/1. maddeleri kapsamında kalıp kalmadığına dair suç niteliğinin belirlenmesi ile kanıtların takdir ve değerlendirmesinin Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise,

Uyuşturucu maddenin, sanığın cezaevine alınırken yapılan aramada çıkması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2285, Karar No: 2015/2474, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2285 E.  ,  2015/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1459, Karar No: 2015/2866, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1459 E.  ,  2015/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 30.İş (Kapatılan Bakırköy 14. İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2013 gün ve 2009/768 E.-2013/121 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ...Temizlik ve Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesi'nin 12.07.2013 gün ve 2013/17260 E.-2013/17284 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulunun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 10.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00 TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3486, Karar No: 2024/8800, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3486 E.  ,  2024/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/281 E., 2023/456 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanıkların cezasının alt sınırdan tespit edilmesinin ve ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün aleyhe olan tüm hususlar yönünden açıklanan ve re'sen gözetilecek sebeplerle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 27.04.2013 günü gece saat 02.00 sıralarında Zernek Yol Kontrol noktasında icra edilen rutin kontroller kapsamında Hakkari ilinden Van ili istikametine doğru seyir halinde olan sanık ...'ın sevk idaresinde bulunan ve malen sorumlu ... adına kayıtlı .... plaka sayılı araç ile aynı gün sanık ...'ın sevk idaresinde bulunan ve malen

sorumlu ... adına kayıtlı ..... plaka sayılı araç durdurulmuş, şahısların araçlarda çay, şekerleme ve gıda maddesi taşıdıklarını beyan etmeleri ancak söz konusu eşyalara ait sevk irsaliyesi ve fatura ibraz edememeleri üzerine Cumhuriyet savcılığından alınan gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamındaki arama kararına istinaden yapılan aramada her iki araçta da farklı marka ve miktarda şekerleme, çay, peynir ve cam kase cinsi eşya ele geçirilmiştir.

2.Sanıklar aşamalarda, suça konu eşyaları İran'dan gelen yolculardan aldıklarını ve Yüksekova'da bir depoda biriktirdikten sonra satmak için davaya konu araçlara yükleyerek yola çıktıklarını beyan etmişlerdir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakalarında belirlenen gümrüklenmiş değerlerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit oranda tahsili yerine yazılı şekilde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (4) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün vekalet ücretine ilişkin (4) numaralı bendine "sanıklardan" ibaresinden sonra gelmek üzere "eşit oranda" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4080, Karar No: 2014/8059, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4080 E.  ,  2014/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5403, Karar No: 2009/6111, Tarih: 15.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5403 E.  ,  2009/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.03.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 03.04.1938 tarihli ve 1441 sayılı dayanak tapu kaydının kapsamında kalan 349 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında adına tescil edildiğini, tapu kapsamındaki bir kısım yerinin ise 350 parsel olarak davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek bu kısmın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 350 parsel sayılı taşınmazın 6.592 metrekarelik kısmının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapuya dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 03.11.2008 günlü fen bilirkişi raporuna ekli krokide, 350 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan (C) ile işaretli 3.986,01 ve (D) ile işaretli 4.824,92 m2 alanların davacının dayanak tapusu sınırları içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Mahkemece, krokide (C) ve (D) ile işaretli toplam 8.810,93 m2 alanın davalı adına kayıtlı 350 parsel sayılı taşınmazdan iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Davacının iddiası, taşınmazı satın aldığı kişilere ait olan 03.04.1938 tarihli ve 1441 numaralı tapuya dayalıdır. Veri olarak dayanılan bu tapu kaydı 1938 yılında iskanen oluşturulmuş olup, 6.592

m2 yüzölçümündedir. Davacı kendisi adına tespit ve tescil edilmiş bulunan 349 parsel numaralı taşınmazın daha dar kapsamlı yüzölçümünün bulunduğunu açıkladıktan sonra, dilekçede rakamlarla belirtilmemiş olsa da, tapu kaydının eksiği olan 2.248,25 m2 yerinin taşınmazına kuzey yönde bitişik olan ve kadastroda Hazine’ye tespit ve tescil edilmiş bulunan 350 parsel kapsamı içinde kaldığını ileri sürerek oradan iptali ile adına tescilini istemiştir.

Hakim HUMK.nun 74.maddesi gereğince talep edilenden fazlaya ya da başka bir şeye hükmedemez. Somut olayda, dayanılan tapunun varsa krokileri ile uygulanıp davacı adına kayıtlı 349 parsel sayılı taşınmazın mesahası 6.592 m2.ye ulaşacak şekilde, kayıt miktarının eksiği olan 2.248,25 m2 kısmının Hazine adına kayıtlı 350 parsel sayılı taşınmazdan iptali ile davacı adına tesciline karar verilmelidir. İstemi aşar biçimde karar verilmesi doğru bulunmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, 15.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5944, Karar No: 2021/10363, Tarih: 16.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5944 E.  ,  2021/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili, Kayseri 3. İş Mahkemesi’nin 2009/1499 Esas, 2010/728 Karar sayılı dava dosyasının mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7525, Karar No: 2015/25368, Tarih: 14.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7525 E.  ,  2015/25368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından öğrenme üzerine yaptığı temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 06.01.2014 tarihinde vefaat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2196, Karar No: 2012/4906, Tarih: 15.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2196 E.  ,  2012/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... arasındaki dava hakkında ... verilen 24.11.2009 günlü ve .... sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davacıdan tahsili istemine ilişkindir

Ancak, iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düşmüştür.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düştüğü gerçeği karşısında, bu indirimin davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gerektiğinden, gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. madde uygulaması gözetilerek belirlenmiş miktarını gösterir bilgi kurumdan sorularak, gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10312, Karar No: 2021/8754, Tarih: 21.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10312 E.  ,  2021/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1) Zincirleme suç hükümlerinin nasıl uygulanacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/05/2013 gün, 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı kararında belirtilmiştir. Buna göre; "Bir suçun zincirleme biçimde işlendiğinin kabulü halinde, faile her bir suç için ayrı ayrı ceza verilmeyecek, tek bir ceza verilip bu ceza üzerinden TCK'nun 43/1. maddesi gereğince artırım yapılacaktır. Failin işlediği suçlar aynı nitelikte ise, örneğin her biri suçun basit veya nitelikli hali ise burada ceza bu basit veya nitelikli hal üzerinden belirlenecektir. Failin işlediği suçlardan bir kısmı suçun basit, bir kısmı da nitelikli hali ise, nitelikli hal daha fazla ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza bunun üzerinden belirlenmeli, ancak nitelikli hal suçun basit şekline göre daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hal ise ceza suçun basit şekli üzerinden belirlenmelidir. Suçlardan birinin tamamlanmış, diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulmalıdır. Tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümleri uygulanmalıdır. Bununla birlikte zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmamalıdır.

Sanığın katılanın iş yerine giderek 4 adet 1 kg. miktarındaki tereyağ ile 2 adet 350 gramlık balı alarak kazağının altına sakladığı,dikkat çekmemek için 1 adet de küçük süt alıp sadece bunun parasını kasaya ödeyip geçmek isterken 1 gün önce benzer bir hırsızlık olmasından dolayı görevlilerce takip yapıldığından kasa yanında durdurulduğu ve yapılan incelemede üzerindeki malzemelerin ele geçirildiği, ayrıca 1 gün önceki hırsızlığı da yaptığını ikrar ettiği olayda,sanığın müştekiye yönelik eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında, sanık hakkında tamamlanmış hırsızlık suçundan bir kez mahkumiyet hükmü kurulup cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırılması yerine sanığın eyleminin bir kez teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 04.10.2015 günü saat 20:30 sıralarında marketin reyonlarında tereyağda eksilme olunca hırsızlık olayını farkettiğini söylediğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun gece vakti işlenip işlenmediğinin kesin olarak tespiti bakımından, müştekinin duruşmada dinlenilip güvenlik kamera görüntüleri de izlettirilerek suçun işlendiği saatin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.