muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13914, Karar No: 2007/13829, Tarih: 09.11.2007

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7685, Karar No: 2019/8718, Tarih: 10.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7685 E.  ,  2019/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... ’un , tekerrüre esas alınabilecek, adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2014 tarihinde kesinleşen ve 03/02/2012 tarih, 2010/448 Esas ve 2012/9 Karar sayılı ilamı olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, mağdura ait 50,00 TL’yi çalması karşısında: sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14530, Karar No: 2018/8790, Tarih: 17.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/14530 E.  ,  2018/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük ve müsadere, aracın iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemiz 29.09.2014 tarihli tevdii kararından sonra sanık ...'in 13.01.2015 tarihli temyiz dilekçesi verdiği görülmekle; anılan temyiz talebine yönelik tebliğname de görüş bulunmadığından bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2451, Karar No: 2016/7348, Tarih: 05.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2451 E.  ,  2016/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine dair hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Şoför olarak çalışan sanığın, katılan şirkete ait olup, yurtdışına sevk edilmek üzere sevk ve idaresindeki ... plakalı tırına yüklenen 31094 litre motorini teslim edilmesi gereken yere teslim etmeyerek mal edindiği, beyanlar, tutanaklar ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübutun oluşmadığına, zamanaşımının dolduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25955, Karar No: 2010/31137, Tarih: 11.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/25955 E.  ,  2010/31137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/158246

MAHKEMESİ : Mut Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2007

NUMARASI : 2007/474 Karar - 2007/135 Esas

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık M.. Ç.. hakkında oğlu A.. Ç..’e karşı kasten yaralama kalkışma suçundan ve sanık A.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

II-Sanık M.. Ç.. hakkında eşe ve altsoya karşı karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24474, Karar No: 2013/18969, Tarih: 01.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24474 E.  ,  2013/18969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, vekalet ücretine ilişkin bendin hükümden çıkarılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25593, Karar No: 2017/1135, Tarih: 01.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/25593 E.  ,  2017/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan tapudan devir yoluyla bir taşınmaz satın aldığını, tapudan devralmadan önce emlakçı vasıtasıyla davalıdan satın alacağı evi gezdiğini ve beğendiğini, sonra tapuda davalı ile tanıştığını, davalınında kendisine satışı yaptıktan sonra eviniz hayırlı olsun diyerek kendisine ev satışı yapıldığı konusunda güven verdiğini, ancak tapu devrinden sonra satın aldığı yerin aslında bir kooperatif dairesi değil çoğu kısmı yeşil alan olan bir arsa olduğunu öğrendiğini, hile ile kandırıldığını iddia ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla satış bedeli olarak ödediği 15.000,00 TL nin davalıdan faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya daire sattığını, kendisininde bu taşınmazı daire olarak satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, hileye dayalı olarak açılmış, satış bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, davacı, davalı tarafından hile ile yanıltılarak daire diye kendisine tapudan arsa vasfında ve kooperatife dahil olmayan bir taşınmaz satışı yapıldığını iddia ile satış bedelinin iadesini istemiş, davalı ise davacının gezdiği dairenin davacıya satılmış olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiştir. Dava konusu uyuşmazlık hile nedeniyle satış bedelinin iadesine ilişkin olup BK' nun 31. maddesi (yeni BK'nun 39. maddesi) gereğince en geç davacının savcılığa yapmış olduğu şikayet tarihi olan 14.01.2009 tarihinde 1 yıllık hak düşürücü süre dolmuştur. Mahkemenin bu gerekçe ile davayı reddetmesi gerekirken hükümde yazılı şekilde esasa ilişkin nedenlerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının gerekçe bölümünün son paragrafı tamamı ile karardan çıkartılarak yerine “dava hile hukuksal nedenine dayalı olarak açılmış olduğundan ve davacı tarafça davalı hakkında bu olay nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavlığı'na 14.01.2009 tarihinde şikayet dilekçesi verildiğinden, davacının hileden en geç bu tarihte haberdar olduğunun kabulü ile dava tarihi olan 20.01.2011 tarihi itibariyle 1 yıllık hak düşürücü süre dolmuş olduğundan davanın bu gerekçeyle reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” cümlelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1064, Karar No: 2024/1179, Tarih: 07.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1064 E.  ,  2024/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/506 E., 2021/685 K.

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2014/432 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2018/9864 Esas, 2020/13706 Karar sayılı kararı ile suç vasfı açısından eksik araştırma sonucu hüküm verilmesi, kabule göre de infazda, yetkiyi kısıtlayacak şekilde hapisten çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının infazına karar verileceğinin belirtilmesi sebebiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/506 Esas, 2021/685 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 2 ay15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; tekerrür uygulamasının hatalı olduğuna, kazanılmış hak ilkesinin ihlal edildiğine, suçun basit yargılama usulü kapsamında olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde işlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin başlatılan soruşturma kapsamında kolluk tarafından takibe alınan araç durdurulduğunda araç içindeki sanığın polise mağdura ait nüfus cüzdanını gösterdiği, daha sonra sanığın üst araması sırasında gerçek kimliğini görevlilere verip gerçeği itiraf ettiği, bu suretle sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde işlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin başlatılan soruşturma kapsamında kolluk tarafından takibe alınan araç durdurulduğunda araç içindeki sanığın polise mağdura ait nüfus cüzdanını gösterdiği, daha sonra sanığın üst araması sırasında gerçek kimliğini görevlilere verip gerçeği itiraf ettiği, bu suretle sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, mağdurun kimliğini ticari takside bulduğunu, olay günü kendi kimliğiyle aynı yerde olduğundan istem dışı bu kimliği verdiğini, ancak daha sonra görevlilere gerçek kimliğini verdiğini, mağdurun kimliğinde sahtecilik olmadığını, mağdurun resmi olduğundan görevlilere kendisininmiş gibi vermesinin mümkün olmadığını, suç kastı olmadığını beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Uzmanlık raporuna göre suça konu nüfus cüzdanının hakiki olduğu ve tanzimle ilgili unsurlarda ve fotoğrafta tahrifat yapıldığına dair bulgu olmadığının belirlendiği görülmüştür.

4. Olay yakalama, üst arama tutanağına göre, nitelikli dolandırıcılık suçu şüphelilerinin kullandığı tespit edilen araç durdurulduğunda sanığın mağdur adına kimliği ibraz ettiği, üst aramasında ise gerçek kimliğini verdiği, sanığın yanında Şahin Bal ve...isimli kişilerin de yakalandığı anlaşılmıştır.

5. Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2017 tarihli ve 2016/40 Esas, 2017/45 Karar sayılı ilamı ile sanıklar Şahin Bal ve...hakkında dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık suçundan ceza verildiği, sanık hakkında ise ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmüştür.

6. Mahkemece, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, sanığın beyanına istinaden resmi belge mahiyetinde olan tutanak düzenlenmesi nedeniyle resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşması için, failin açıklamaları üzerine yetkili bir kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin, beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gerekir. Yalan beyanın tek başına kanıtlama gücünün bulunmadığı, bu beyana rağmen görevlinin, beyan edilen hususların doğruluğunu araştırıp da belgeyi sonra düzenlemesinin gerekli olduğu takdirde, belgeye dayanak oluşturan bilgi yalan beyan olmayıp görevlinin araştırması sonucu ulaştığı bilgi olduğundan yine beyan olunan bilgiler, ilgili memur ya da makamın başkaca araştırma yapmasını, belge incelemesini gerektirirse veya yalan beyan üzerine memurun kandırılamaması neticesinde doğru şekilde belge oluşturulması durumunda anılan suç oluşmayacaktır.

2. Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için failin önceden işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekmektedir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması halinde başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun unsurları oluşmayacaktır.

3. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun (5326 sayılı Kanun) “Kimliği bildirmeme” başlığını taşıyan 40 ncı maddesinin birinci fıkrasında ise “Görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişiye, bu görevli tarafından elli Türk Lirası idari para cezası verilir.” hükmünü haiz olup bu kabahat fiili ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 206 ncı maddesinde düzenlenen suç arasındaki fark, beyanın resmi belge düzenlenmesi sırasında yapılıp yapılmadığıdır. Kamu görevlisinin, görevi nedeniyle resmi belge düzenlediği sırada yalan beyanda bulunulması halinde 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesi uygulanacaktır. Resmi belge düzenlenmesi sırasında olmayıp da kamu görevinin gereği gibi yerine getirilebilmesi için, kamu görevlisinin göreviyle bağlantılı olarak sorması ve kişinin kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunması halinde 5326 sayılı Kanun’un 40 ncı maddesinin birinci maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi gereklidir.

4.Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın yanındaki iki kişiyle beraber dolandırıcılık suçundan takibe alınması sonrası araçları durdurulduğunda görevlilere önce mağdura ait gerçek kimliği verdiği, üst araması sırasında ise görevlilere gerçek kimliğini verip durumu itiraf ettiği, bundan dolayı mağdur adına herhangi bir resmi belge düzenlenmediği, sanığın 29.04.2014 tarihli olay yakalama, üst arama, rızaen muhafaza altına alma tutanağını gerçek ismiyle imzaladığı anlaşıldığından sanığın eyleminin 5326 sayılı Kanun’un 40 ncı maddesinin birinci fıkrasına uyduğu ve resmi belgede yalan beyan suçunun suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/506 Esas, 2021/685 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ancak sanığın lehine olan ve eylemine uyan 5326 sayılı Kanun'un 40 ncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen idari para cezasının miktarına göre, aynı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5271 sayılı Kanun'un 322 nci ve 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.