muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2995, Karar No: 2021/2906, Tarih: 02.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2995 E.  ,  2021/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme

HÜKÜMLER : Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2019 tarih ve 2019/274 Esas, 2019/412 Karar sayılı ilamı ile;

1) Sanık ... hakkında;Kasten öldürme suçundanTCK'nin 81/1. maddesi uyarınca müebbet hapis cezasına dair hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

2) Sanıklar ... ve .... hakkında;Kasten öldürmeye azmettirme suçlarından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine dair hükümlere yönelen istinaf başvurusunun esastan reddine,

Dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/01/2020 tarih ve 2019/2427 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarih ve 2019/2427 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 17.02.2020 tarih ve 2019/2427 Esas, 2020/34 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; meşru müdafaa aksi halde TCK'nin 27. veya 29. maddelerinin ve lehe olan diğer hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin; sanık ...'nın suçu canavarca hisle, işkence ve eziyet çektirerek işlediğine, sanıklar .... ve ....'ün de suça iştirak ettiklerine ve yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3864, Karar No: 2015/4970, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3864 E.  ,  2015/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/45437, Karar No: 2013/4786, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45437 E.  ,  2013/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı; davalıya ait iş yerinde 23/07/2007-09/09/2009 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, son ücretinin 750,00 TL olduğunu, ayrıca yemek parası verildiğini ve servis sağlandığını, yılda 2 ikramiye uygulaması olduğunu, hafta içi 08:00-21:00 ve cumartesi günleri 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığını, hak ettiği fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, iş akdinin 09/09/2009 tarihinde ...Şube Müdürü tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı; davacının kendi çalışanı olmadığını, hiçbir dönemde de şirkette çalışmadığını, davacının Türkiye çapında mevcut acentelik sözleşmesi yaptığı beş yüzü aşkın acentesinden biri olan ...Acentesi ...'e ait işyerinde onun işçisi olarak çalıştığını, bu nedenle işbu davada kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın ...'e ihbar edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda mahkemece davacının ve varsa diğer sorumluların kusur oranlarının tespitine ilişkin teknik bilirkişi raporu sunulmadığı gerekçesi ile fesih haksız olarak kabul edilmiş ise de; kusur ve zarar durumunun bu dava dosyasında belirlenmesi gerekirken kusur ve zarar tespitinin başka bir davaya konu olacağının kabulü ile hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş mahallinde iş güvenliği uzmanı bilirkişi marifeti ile keşif yapılarak feshe konu zararın oluşumunda davacının kusuru olup olmadığının ve buna bağlı olarak zarar miktarının belirlenerek feshin haklı olup olmadığının tespitidir. Mahkemece bu şekilde araştırma yapılması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10333, Karar No: 2024/2970, Tarih: 22.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10333 E.  ,  2024/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/218 E., 2021/375 K.

Tic. Ltd. Şti.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4021, Karar No: 2025/7, Tarih: 06.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4021 E.  ,  2025/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI: 2022/4566 Değişik iş

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

KARAR: Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2022 tarihli ve 2021/60201 Soruşturma, 2022/23915 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/4566 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 28.12.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2024/3303 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/66893 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/66893 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173/1. maddesinde, suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebileceği, aynı Kanunun 39/4. maddesinde ise, sürenin son gününün tatile rastlaması halinde, sürenin tatilin ertesi günü biteceğinin belirtilmiş olması karşısında, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/06/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, müşteki vekiline 26/06/2022 tarihinde tebliğ edildiği, 15 günlük itiraz süresinin son günü olan 11/07/2022 tarihinin Kurban Bayramının üçüncü günü olması sebebiyle resmi tatile denk geldiği ve resmi tatilin bitimini takip eden ilk iş günü olan 13/07/2022 tarihinde, yani yasal süresi içerisinde müşteki vekilinin karara itiraz ettiği cihetle, esastan inceleme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Sürelerin hesaplanması” başlıklı 39 uncu maddesinin;

"(1) Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar.

(2) Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla

karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.

(3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa; süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer.

(4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.

(3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa; süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer.

(4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şikâyetçi vekiline 26.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı Kanun’un 173 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 günlük itiraz süresinin son gününün 11.07.2022 tarihi olduğu, bununla birlikte; aynı Kanun'un 39 uncu maddesinin dördüncü fıkrası gereği son günün tatile rastlaması durumunda sürenin tatilin ertesi günü biteceği, 11.07.2022 tarihinin Kurban Bayramı'nın üçüncü gününe denk geldiği, bu nedenle şikâyetçi vekili tarafından sunulan 13.07.2022 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla; dosyanın esası hakkında bir karar verilmesi yerine, itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/4566 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3670, Karar No: 2013/21560, Tarih: 05.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/3670 E.  ,  2013/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, Köy muhtarlığınca önceki yıllarda hazine arazisi üzerinde kazdırılan kanaldan çıkan hafriyattan bahçesinde dolgu malzemesi olarak kullanılmak üzere 2-3 traktör römorku toprak alan sanığın eyleminin hırsızlık suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12240, Karar No: 2014/13496, Tarih: 10.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12240 E.  ,  2014/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖRELE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2014/6-2014/6

Görele Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/01/2014 tarih ve 2014/6-2014/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili ,14.09.2013 düzenleme, 21.12.2013 vade tarihli, 10.000 TL bedelli bir adet bono karşılığında karşı taraftan alacaklı olduğunu, senedin vadesi geçmiş olmasına rağmen borcun ödenmediğini, borçlunun şu an için alacaklarını karşılamaya yetecek miktarda malı ve alacağı bulunduğunu, ancak yaptıkları tespitlerde, borçlu tarafın bu malları kaçırma hazırlığı içerisinde bulunduğunu ileri sürerek borçluların borcuna yetecek miktarda mallarının üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda; davacı alacaklının 14/09/2013 düzenleme tarihli bonoya istinaden ihtiyati haciz talebinde bulunduğu; ancak İİK'nun 258/son maddesinin yollaması ile ihtiyati haciz taleplerinde HMK genel yetki kuralları geçerli olup borçlu olan karşı tarafın adresinin Ankara ili olduğunun anlaşıldığı, İİK 50/1. maddesindeki düzenleme gereğince, akdin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu hususu da irdelendiğinde; bahse konu bonoda keşide yerinin bulunmadığı, keşide yerinin bonoda belirtilmemesi halinde keşidecinin adının yanındaki adli yerleşim yerinin kabul edilebileceği, bu husus dikkate alındığında ve HMK genel yetki kuralları da dikkate alındığında mahkemenin yetkili olmadığı, Ankara Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile reddine, dava dosyasının görevli yada yetkili Ankara Nöbetçi Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Talep eden alacaklı vekili; kararı temyiz etmiştir.

İstek, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, ihtiyati haciz isteyen vekili vadesi geldiği halde ödenmeyen bono nedeniyle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İcra ve İflas Kanunu'nun 265/1. maddesi gereğince, borçlu kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebilir. Yine, kamu düzenine ilişkin kesin yetki halleri dışında mahkeme yetkili olup olmadığını re'sen nazara alamaz. Bu nedenle, borçlunun itirazı olmadan mahkemenin kendiliğinden yetkili olup olmadığını incelemesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu gerekçe itibariyle ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.09.014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28146, Karar No: 2014/41055, Tarih: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28146 E.  ,  2014/41055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/17116

MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2012/38 (E) ve 2012/683 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Hükme esas alınan Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.04.2012 tarihli katılan mağdur E.. T.. hakkında tanzim olunan raporda, yüzde tarif edilen yaranın sosyal ilişki mesafesinden ilk bakışta farkedilip edilemeyeceği belirtilmeksizin sabit iz olduğuna dair raporun hükme esas alınması karşısında, mağdurun tüm tedavi belgeleri ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yüzdeki izin sabit iz olup olmadığına dair usulüne uygun raporu aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Sanık İ. T.’nun değişen suç vasfına göre üzerine atılı suç için maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan az olamayacağı, bu takdirde CMK'nin 196/2 maddesine göre istinabe suretiyle dinlenemeyeceği halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3) Sanıklar soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tüm savunmalarında olay akşamı tanıklar Y. K. ve M. A. ile birlikte olduklarını, sonrasında Yunus’un kullandığı mavi renkli .... marka araçla Göksu parkı civarında indiklerini bu hususun tanıkların anlatımları ile de doğrulandığı, sanıkların yolda yürüdükleri esnada kavga eden bir grup görüp aralamak için aralarına girdiklerini beyan etmelerine, katılan E.. T..’ın da olayın hemen akabinde sıcağı sıcağına verdiği karakoldaki 05.09.2011 tarihli ilk ifadesinde yaya geçidinde karşıdan karşıya geçmek isterken yeşil renkli kartal marka bir aracın, araçlara kırmızı ışık yanmasına rağmen üstlerine sürdüğünü, katılan Erman’ın da eliyle lambayı gösterip yollarına devam ettikleri