muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3469, Karar No: 2019/4259, Tarih: 11.06.2019

Bu durumda gerek New York Anlaşması ve gerekse MÖHUK uyarınca tenfiz şartlarının mevcudiyeti tespit edildiğinde, yabancı hakem kararı tanınabilecektir. Yabancı Hakem kararlarının tanınması için gerekli şartlar New York Sözleşmesi'nin V. maddesinde ve MÖHUK'un 62. maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır.

New York Sözleşmesi'nin V.1.e. maddesinde ''Hakem kararı taraflar için henüz vacibürriaye olmamış olur veya bunun verildiği memleket kanunu yahut tabi olduğu kanun bakımından salahiyetli bir makam tarafından iptal veya hükmünün icrası geri bırakılmamış bulunursa'' şartı bulunmaktadır. Milletlerarası Ticaret Odası (ICC) Tahkim Kuralları'nın (2012 Kuralları ) '' Kararın Tebliği, Tevdii ve İcra Edilebilirliği'' başlıklı 34/6.maddesinde de '' Her karar taraflar için bağlayıcıdır. Taraflar, uyuşmazlığı Kurallar uyarınca tahkime sunmakla verilecek kararı derhal icra etmeyi kabul ederler ve bu tür bir feragat geçerli olarak yapılabildiği ölçüde kanuni yollara başvurma haklarından feragat etmiş sayılırlar.'' hükmü düzenlenmiştir. Somut olayda, taraflar arasında akdedilen tahkim şartında ''Tahkim heyetinin tüm kararları kesin ve taraflar üzerinde bağlayıcı olacaktır. Taraflar mahkemeler önünde herhangi bir tahkim kararını temyiz etme, tahkim süresince ortaya çıkan herhangi bir hukuki meselenin tartışılmasını/değerlendirilmesini talep etme haklarından feragat etmektedir.'' hükmü mevcut olup, dava konusu tahkim kararının bağlayıcı olduğuna ilişkin ICC Milletlerarası Tahkim Divanı tarafından verilen 14.4.2016 tarihli yazı da dosyaya ibraz edilmiştir. Bu itibarla, kararın taraflar için bağlayıcı olduğu anlaşılmaktadır.

Burada ayrıca diğer bir uyuşmazlık konusu olan dava konusu kısmi kararın tanınıp tanınamayacağı hususu üzerinde de durulması gerekmektedir. Tahkim yargılaması sürerken, nihai karar verilmeden önce, hakemlerce belli meselelerin karara bağlanması halinde, bu karar ara kararı veya kısmi karar niteliğinde hatta talimat/emir niteliğinde olabilir. Belirleyici olan husus, verilen kararın ne şekilde adlandırıldığından çok, nihai karar verilmeden önce, muhakeme sürerken belli konuların hükme bağlanmış olmasıdır. Hukuki himaye ve tedbir içerikli bir ara kararı veya kısmi karar belirli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak, konusu olan mesele hakkında nihai hüküm içerir. Burada, kararın belli bir süre için hüküm doğurması ile nihai karakteri arasında bir çatışma yoktur. Zira, karar ilişkin olduğu uyuşmazlık konusu bakımından nihai niteliktedir. Türk usul hukukunda, mahkeme kararları bakımından kabul edilen nihai karar-ara kararı ayrımının, hakem kararları bakımından da esas alınmasına herhangi bir engel bulunmamaktadır. Mahalli bir usul hukuku sistemine tabi olsun olmasın, tahkim muhakemesi sürerken hakemlerce, özellikle usule ilişkin konularda ara kararı niteliğinde kararlar verilebileceği kuşkusuzdur. Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 14/a maddesinde taraflarca aksi kararlaştırılmamış ise, hakemlerin kısmi karar verme yetkilerinin bulunduğu ifade edilmiş, böylece milletlerarası tahkim hukuku bakımından ''kısmi karar'' kavramı Türk Hukukuna da girmiştir. Kısmi hakem kararlarının ilişkin olduğu meselenin, bağımsız bir mesele olması halinde ve karar, hüküm formunda tesis edilmişse, aynı Kanun'un 15/B maddesine göre icra kabiliyeti kazanmasına bir engel bulunmadığı kabul edilmelidir. Kısmi kararın ilişkin olduğu konu bakımından nihai olduğunun kabul edilmesi için, uyuşmazlığın kısmi karar ile hükme bağlanan yönünün ayrılabilir ve bağımsız bir mesele olması yeterli sayılmalıdır. Kısmi karar verildikten sonra yargılamanın devam etmesi bu kararın icra edilmesi için uyuşmazlığın

bütünüyle hallinin ve tahkimin sona ermesinin beklenmesini zorunlu kılmamalıdır. Özellikle kısmi kararın bir an önce icra edilmesinde menfaati olan taraf bakımından kararın nihailik niteliğinin tanınması büyük önem taşır. Ayrıca, New York Sözleşmesi'nin uygulanmasında önemli olan hakem kararlarının nihai olması değil, taraflar için bağlayıcı olmasıdır. Türk hukukunda MÖHUK 45/i maddesinde öngörülen kesinleşme veya icra kabiliyeti kazanma şartının, Türkiye'nin New York Sözleşmesi'ne taraf olmasından sonra bağlayıcılık şartı olarak yorumlanması, kısmi hakem kararlarının tenfizinde de geçerli olmalıdır. New York Sözleşmesi'nin kesinleşme yerine bağlayıcılık niteliğini öne çıkarmış olması da ilgili tahkim kurumunun kurallarına uygun olarak tesis edilen kararların bağlayıcılığının bu kurallar çerçevesinde değerlendirilmesini gerekli kılması nedeniyle, geçici nitelikte, fakat kısmi karar olarak verilen hakem kararlarının tenfizi bakımından olumlu bir etkendir. Ancak, sözleşmenin bu olumlu yönünün etkili olabilmesi için MÖHUK 45/i maddesinde öngörülen kesinleşme şartının bağlayıcılık olarak değerlendirilmesi gerekir (Dr. Banu Şit, Kurumsal Tahkim ve Hakem Kararlarının Tanınması ve Tenfizi, Ankara 2005).

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde ise, dava konusu kısmi hakem kararı mahiyeti itibariyle tanınabilecek bir karar olduğu gibi, verildiği anda kesin ve bağlayıcı bir karar olduğundan ve ayrıca, New York Sözleşmesi’nin 5. maddesi uyarınca kararın vacibürriaye olması gerektiği belirtildiğinden, işbu kısmi hakem kararının tanıma şartlarının oluştuğu ve davacının da kararın tanınmasını istemekte hukuki yararı bulunduğu nazara alınarak hüküm tesisi cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11181, Karar No: 2017/4686, Tarih: 05.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/11181 E.  ,  2017/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Kaçakçılık, Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... haklarında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... ve müdafiinin temyizine göre yapılan temyiz incelemesinde;

İklim Lojistik Tic. Taahhüt isimli firmanın yapmış olduğu bir ithalatta beyana uygun olmayan eşyaların çıkması üzerine bu firmaya ait daha önce yapılan ithalatların incelemeye alınıp, Halkalı Gümrük Müdürlüğü'ne tescilli 21.09.2010/202001 tarih ve sayılı ihracat beyannamesinde alıcının sanık ... olduğu, dava konusu ithalat işleminin x-ray görüntülerinin tekrar incelenmesi neticesinde ithal edilen ürünün toner ve fotokopi kağıdı olsaydı daha fazla yoğunluk göstermesi gerektiğinden hareketle, ithal edilen ürünün beyannamede belirtilen ürünler olmadığı şüphesiyle soruşturmaya başlanması,

Sanık ...'un üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyip, 21.09.2010/202001 tarih ve sayılı ihracat beyannamesi ile toner ve fotokopi makinesi ithal edip, ibraz ettiği faturalar uyarınca...m Ltd. Şti.ne sattığını belirtmesi,...m Ltd. Şti. sorumlusu ...'in bu beyanı doğrulaması, satın aldığı eşyaların bir kısmını kullandığı bir kısmının halen depoda beklediğini belirtmesi, depoda araştırma yapılmayıp, beyannameye konu eşyaların ele geçirilememesi,

Savunma tanıklarının dava konusu beyanname muhteviyatı eşyaların paketlerinin yırtılması sebebiyle paketlerin içini gördüklerini, eşyanın toner ve fotokopi kağıdı olduğunu belirtmeleri,

13.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda ithal edilen eşyanın kullanılmış fotokopi makinesi olduğunun muhtemel olduğunun belirtilmesi karşısında,

Dosya kapsamından Halkalı Gümrük Müdürlüğü'ne tescilli 21.09.2010/202001 tarih ve sayılı ihracat beyanname ile ithal edilen ürünün ne olduğu tam olarak anlaşılamamasına rağmen, x-ray görüntülerindeki yoğunluğun yeterli olmamasından hareketle sanığın fotokopi makinası ve bu cihaza ait aksam parçaları ithal ettiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6626, Karar No: 2015/7361, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6626 E.  ,  2015/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR (RİZE) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2011/120-2013/687

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 146 ada 2, 8, 17, 20; 147 ada 17, 57; 151 ada 10, 21; 154 ada 3; 155 ada 4, 15; 156 ada 9; 158 ada 1; 159 ada 3; 160 ada 7; 163 ada 5, 9; 164 ada 54 parsel sayılı taşınmazları 1975 yılı ve öncesinden beri diğer paydaşlardan olan davalının haksız kullandığını, kendisine düşen gelirden pay vermediğini ileri sürerek son 5 yıllık çay, fındık ve diğer gelirlerin tespiti suretiyle payına isabet eden 20.000,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise, davacının taşınmazlardaki payı kadar ecrimisil talebinde bulunabileceğini, dava konusu taşınmazların gelirinin annesinin kontrolünde olduğunu, 20 yıldır hasta olan annesinin bakıma muhtaç olup, aylık 3.000,00 TL bakımına harcandığını, arazi gelirinden kendisinin istifade etmediğini, 9 dekar alana çay bahçesinin dikimini kendisinin yaptığını, davacının bu yerde bir hakkı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ise, davacının bugüne kadar taşınmazları kullanma talebi olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlarda elbirliği mülkiyeti söz konusu olup, anılan taşınmazlardaki çay ve fındık bahçelerini davalının ihya ettiği, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, bunun dışındaki taşınmazların çalılık ve gelir getirmeyen yerler olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 146 ada 2, 8, 17, 20; 147 ada 17, 57; 151 ada 10, 21; 154 ada 3; 155 ada 4, 15; 156 ada 9; 158 ada 1; 159 ada 3; 160 ada 7; 163 ada 5, 9; 164 ada 54 parsel sayılı taşınmazların paylı mülkiyet üzere olduğu, davacının anılan taşınmazlarda 1/5 payının 08.06.2009 tarihinde kadastro suretiyle tescil edildiği, davalının da anılan taşınmazlarda aynı şekilde 3/5 payının bulunduğu, kalan 1/5 payın ise dava dışı Hanife demir adına kayıtlı olduğu, taşınmazların tamamının “çay bahçesi, fındık bahçesi ve bahçe niteliğinde tapu kaydında yer aldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, çekişme konusu 18 adet taşınmazda kayden paydaş olan davacının payına isabet eden ecrimisil bakımından eldeki davayı 19.04.2011 tarihinde açtığı, dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin 24.03.2009 tarihinde, mirasbırakan Selim e ait senetsiz yerlerden iken 1965 tarihinde ölümü üzerine taşınmazların mirasçılarına kaldığından bahisle mirasçıları davacı, davalı ve dava dışı Hanife Demir adına paylı mülkiyet üzere “çay bahçesi”, “fındık bahçesi” ve “bahçe” niteliği ile tespitinin yapıldığı, ardından tespitin kesinleşmesi üzerine tapu tescilinin 08.06.2009 tarihinde aynı kişiler adına yapıldığı görülmektedir.

Ne var ki, dosya kapsamı ile, mahkemece, mahallinde yapılan uygulamada alınan mahalli bilirkişi beyanı ve elde edilen bilirkişi raporlarında çekişmeye konu edilen taşınmazların tapu kaydındaki niteliklerine aykırı olarak ağaçlık ve çalılık nitelikte oldukları açıklanmış, fındık ve çay bahçesinin kaç yıllık oldukları raporda belirtilmemiş, tarafların tanıkları dinlenmeden, davalının hangi taşınmazda ne kadarlık bir alanda kullanımı olduğu tespit edilmeden sonuca gidilmiştir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazların tapu kaydına göre, çay bahçesi, fındık bahçesi niteliğinde olan yerlerden bulunmakla, doğal semere elde edilen nitelikleri gözetildiğinde davalının intifadan men edilmesine gerek de yoktur.

Hâl böyle olunca; mahkemece, mahallinde uzman bilirkişi heyeti ile birlikte yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki nitelikleri ile fiili zemindeki durumlarının farklı olup olmadığının tespit edilmesi, taraf tanıklarının dinlenmesi, davalının çekişmeli yerlerde haksız kullanımının bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, haksız kullanımın varlığının tespit edilmesi halinde hangi taşınmazların ne kadarlık bölümünde olduğunun metrekare olarak krokiye bağlanıp uygulamayı gösterir denetime elverişli rapor alınması, ondan sonra davacı payına isabet eden ecrimisilin yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda saptanması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek dosya kapsamına aykırı kabulle yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1850, Karar No: 2013/945, Tarih: 07.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/1850 E.  ,  2013/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, sahte posta pulu kullanmak,

denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet

vermek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın

denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet

vermek suçlarından, diğer tüm sanıkların ise

nitelikli zimmet ve sahte posta pulu kullanmak

suçlarından beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Sanıklara isnat olunan denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet vermek suçunun 765 sayılı TCK'nın 203. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, 03/06/2004 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında yedi yıl altı aylık zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, bu itibarla kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde ise;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde ise;

... PTT müdürlüğünde dağıtıcı ve memur kadrolarında görev yapan ve gişelerde görevlendirilen sanıkların suç tarihlerinde gönderilerde sahte veya kullanılmış pul yapıştırarak ya da ücret alma makinesinden eksik veya sıfır ücretle gönderi geçirerek karşılığı olan miktarları iştiraken zimmetlerine geçirdikleri iddia edilerek açılan kamu davasında, mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarından ... ve ...'a zimmet çıkaran 20/02/2008 günlü raporun müfettiş raporunun tekrarı olduğu belirtilerek itibar edilmeyip, sanıkların zimmetinden bahsedilemeyeceği ve usulsüzlüklerden sorumlu tutulamayacakları yönünde görüş içeren diğer iki rapora dayanılarak sanıkların beraetlerine karar verilmiş ise de; hükme dayanak yapılan bu raporların da ayrıntı içermediği ve hüküm kurmaya yeterli olmadığı, raporlarda genel olarak sahte ve kullanılmış pul üzerinde durularak, makinelerden sıfır veya eksik ücret geçirilmesi konularının irdelenmediği, oysa resmi kurumlardan alınan cevabi yazılarda tebligatların çoğu zaman para ve posta listesi ile teslim edildiği belirtilmek suretiyle sanıkların pul yapıştırılmış şekilde gönderilerin getirildiği yönündeki savunmalarının doğrulanmadığı ve her ne kadar mahkemece ücret alma makinesinden eksik veya sıfır olarak geçirilen gönderiler üzerindeki yazı ve rakamların kimin eli ürünü olduğu yönünde grafolojik inceleme yaptırılmış ise de zarf üzerindeki yazıların sanıkların eli ürünü olması beklenemeyeceği gibi, makinelerden belirtilen tarihlerde görevli olan personelin bilgisi dışında sıfır ücretle gönderi geçirmenin de mümkün olmayacağı hususları nazara alınarak; PTT uygulaması ve mevzuatını bilen bilirkişilerin katılımıyla teşekkül ettirilecek bir bilirkişi heyetinden müfettişlerin 09/07/2004 günlü soruşturma raporundaki iddia ve tespitlerini karşılayan, sanıkların suç tarihlerinde görev yaptıkları birimi ve buna bağlı olarak sorumluluklarını, kendilerine teslim edilen pulları ve noksanlarını, sahte veya kullanılmış pullarla ilgili gönderilerin kayıtlı olup olmadığı, sıfır ücretle geçirilen gönderilerin de kayıtlarda bulunup bulunmadığı ve bunların sayısal rakamlarının ne kadar olduğunu, bunlardan gişe teslim fişlerine göre fark bulunup bulunmadığını gösteren, tüm kanıt, veri ve beyanları irdeleyen bir rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4641, Karar No: 2012/32272, Tarih: 20.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4641 E.  ,  2012/32272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın dava konusu eşyaya ilişkin ibraz ettiği fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma adresinin ticaret odası ve ticaret sicilinden sorulup, zabıta marifetiyle de araştırılarak, bulunduğunda faturanın düzenleyicisinin dinlenilmesi ve faturaların defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tesbiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması ve ilgili gümrük idarelerinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.