muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9668, Karar No: 2021/9090, Tarih: 28.06.2021

İnceleme konusu dosyada; Davacı adına ... Kardeşler....Ltd.Şti.'den 12.11.2003 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, hizmet cetvelinde 12.11.2003-13.11.2003 dönemine ilişkin davalı iş yerinden bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; işe giriş bildirgesinin tanzim edildiği ve bir günlük bildirimde bulunulan ... Kardeşler ....Ltd.Şti. iş yeriyle davalı ... Temizlik Gıda İnş. Hizm. Alım San. ve Tic. Ltd. Şti. adıyla düzenlenen bordrolarda bir günlük bildirimin yapıldığının anlaşılması karşısında her iki şirket arasında devir, intikal, birleşme veya ünvan değişikliği gibi bir durumun olup olmadığı belirlenerek iş verenlik sıfatı tespit edilmeli ve varsa bu sıfata haiz davalıların katılımı sağlanarak yargılama yapılıp karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/998, Karar No: 2010/9432, Tarih: 21.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/998 E.  ,  2010/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekili 23.5.2006 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliğinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesini vereceklerini talep ettiği halde anılan kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan vekiline tebliğ edildikten sonra iade edilmek üzere dosyanı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10177, Karar No: 2023/2616, Tarih: 11.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10177 E.  ,  2023/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/407 E., 2016/415 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.05.2015 tarih ve 2015/5233 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların araç ile ...isimli firmaya ait olan inşaat şantiyesine geldikleri, güvenlik görevlisi olarak görev yapan tanık Y.Y.'ye malzeme getirdiklerini ve şantiye sorumlusu olan Erkan beyin bilgisi olduğunu söyleyerek kapıyı açmasını istedikleri, araç ile birlikte şantiyeye girdikleri ve şantiye içerisinde bulunan 240'lık tabir edilen makaraya sarılı kabloyu çalıp şantiyeden ayrıldıkları ve bu şekilde sanıkların üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/407 Esas, 2016/415 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, her üç sanık yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanıklar Ünal ile Mahmut hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; suç işlediklerine dair somut delil bulunmadığına, teşhisin usule aykırı yapıldığına, ceza verilecek olması halinde ise 5237 sayılı Kanun’un 141. maddesinin uygulanması gerektiğine, tekerrür uygulanmasının usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; suç işlediklerine dair somut delil bulunmadığına, teşhisin usule aykırı yapıldığına, ceza verilecek olması halinde ise 5237 sayılı Kanun’un 141. maddesinin uygulanması gerektiğine, tekerrür uygulanmasının usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların araç ile ...isimli firmaya ait olan inşaat şantiyesine geldikleri, güvenlik görevlisi olarak görev yapan tanık Y.Y.'ye malzeme getirdiklerini ve şantiye sorumlusu olan Erkan Bey'in bilgisi olduğunu söyleyerek kapıyı açmasını istedikleri, araç ile birlikte şantiyeye girdikleri ve şantiye içerisinde bulunan 240'lık tabir edilen makaraya sarılı kabloyu çalıp şantiyeden ayrıldıkları iddiası ile açılan davada, Yerel Mahkeme de oluşu bu şekilde kabul ederek tanıkların mahkemede yaptırılan teşhisleri, aynı gün malzemelerle birlikte yakalanmaları nedeniyle sanıkların suçu işlediklerinin sabit olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanıklar suçlamaları inkar etmişler, Teşhis Tutanakları, tanıklar beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanıklar ile yargılama sırasında vefat eden sanık ...'ın, araçla gündüz saat16.00 sıralarında katılan firmaya ait olan fabrikanın arkasındaki inşaat şantiyesine geldikleri, güvenlik görevlisi olan tanık Y.Y.'ye malzeme getirdiklerini ve şantiye sorumlusu olan Erkan Bey'in bilgisi olduğunu söyleyerek kapıyı açmasını istedikleri, tanığın sorumlu kişiye ulaşamaması nedeniyle sanıklara güvenerek kapıyı açtığı, bu şekilde şantiyeye girerek 240'lık tabir edilen makaraya sarılı kabloyu çalıp araca yükleyip 10 dakika kadar sonra malzemeyi indirdiklerini söyleyerek şantiyeden ayrıldıkları, aynı gün saat 17.00 sıralarında kolluk tarafından aracın durumundan şüphelenilerek durdurulmak istendiğinde durmayıp kaçtıkları, durdurulduğunda araç içerisinde sanıklar ile yargılama sırasında vefat eden sanık ...'ın yakalandığı, araç sürücüsünün sanık ... olduğunun tespit edildiği, araçta yapılan aramada katılana ait çalınan kabloların ele geçirildiği, güvenlik görevlisi tanık Y.Y.'nin kolluktaki canlı teşhisinde ve mahkeme huzurundaki teşhisinde sanıklar Mahmut, Ünal ve ölü sanık ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettiği,

fabrikaya bir gün önce de geldiklerini belirten güvenlik görevlisi tanık S.B.'nin de kolluk huzurundaki teşhisinde Mahmut, Ünal ve ölü sanık ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettiği, mahkeme huzurundaki canlı olarak yapılan Teşhis Tutanağına ekli fotoğraflar üzerinde yaptığı teşhisinde 4 sanığı da teşhis ettiği, sanıkların suçu işlediklerine dair Mahkemenin kabulünde ve sanık ...'ın dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydı incelendiğinde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın beyanında, kabloların fabrikalarına ait inşaatı bitmiş binanın içinden çalındığını, sanıkların kendi ismini vermesi nedeniyle güvenlik tarafından kapıların açılması üzerine içeriye girdiklerini beyan ettiği, güvenlik görevlileri olan tanıklar Y.Y. ve S.B.'nin şahısların kapıya geldiklerini, malzeme getirdiklerini söylemeleri üzerine kapıyı açarak aracı içeri aldıklarını beyan etmeleri, dosya kapsamına göre alınan ifadelerden olay yerinin tam olarak anlaşılamaması ve dosya içerisinde olay yerine ilişkin bir tutanak veya krokinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; katılanın yeniden ifadesine başvurularak ve gerektiğinde mümkünse keşif de yapılarak olay yerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, çalınan malzemelerin bulunduğu yerin etrafının çevrili olduğunun belirlenmesi halinde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin, etrafının çevrili olmaması halinde ise aynı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık ... hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

3. Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/792 Esas, 2012/2320 Karar sayılı ilamında hırsızlık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılması durumunda tekerrüre esas olup olmayacağının uyarlama yargılaması neticesine göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/407 Esas, 2016/415 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca infaz bakımından sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7977, Karar No: 2014/9066, Tarih: 13.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7977 E.  ,  2014/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8244, Karar No: 2020/3962, Tarih: 06.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/8244 E.  ,  2020/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın eylemini tahta sopa ve döner başlığı ile gerçekleştirmesine rağmen TCK’nın 6/1-f maddesi de dikkate alınarak sanık hakkında TCK’nın 265/4. maddesi; birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6346, Karar No: 2010/16094, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6346 E.  ,  2010/16094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre yapılacak değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda yasa hükmü gereği 2009 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken henüz 2009 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile ve enflasyon oranı endeksi de uygulanmadan 2008 yılı verilerine göre değer belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve arpa ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2009 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesi İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, yukarıda sözü edilen bir numaralı bozma da dikkate alınarak bilirkişi kurullarında ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporların bozmaya ve veri listesine uygunluğu da denetlenerek oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3391, Karar No: 2015/21706, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3391 E.  ,  2015/21706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'nin, ... Köyü muhtarlık binasına pekmez ve bal dolu kavanozları atarak duvarlarına zarar verdiği gibi, iki adet camı da kırdığı ve bu şekilde kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın savunmasında şizofreni tedavisi görmekte olduğunu, bazen ne yaptığını bilmediğini beyan etmesi ve dosyaya ibraz ettiği ilaç kullanım raporuna göre anksiyete bozukluğu (panik bozukluk, sosyal fobi, obsesif-kompulsi) nedeniyle tedavi gördüğünün anlaşılması ve olayın meydana geliş şekli karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalıp azalmadığı hususunda rapor aldırılıp TCK'nın 32/1-2. maddesinden faydalanıp faydalanamayacağı tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-b maddesine göre; kısa süreli hapis cezasının, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı, aynı kanunun malvarlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168. maddesinde, failin, azmettirenin veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmi geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşamasında dikkate alınarak ceza indirimi öngörüldüğü, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı kanunun 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin, bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın mağdurun zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanıma olacakken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı, maddenin düzenleniş amacının da bu şekilde yorumlanamayacağı gözetilmeyerek, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın tazmin suretiyle giderilmesi tedbirine çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19695, Karar No: 2014/22100, Tarih: 08.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/19695 E.  ,  2014/22100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/09/2014

Numarası : 2014/257-2014/646

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde marangoz olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermaye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.