muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2529, Karar No: 2021/5941, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2529 E.  ,  2021/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6582, Karar No: 2012/10873, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6582 E.  ,  2012/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.12.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kal’i istemine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirkete ait baz istasyonunun insanların sağlığı yönünden mevcut ve olası risk yaratmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları genel olarak, alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri, alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) cihazlardan oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için gerekli olan baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunması gereklidir. Baz istasyonları belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu

yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir. Baz istasyonlarının şehirlerin dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı bozulacağından sinyallerin abonelerin cep telefonuna ulaşabilmesi için gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmesi gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcıların da cep telefonlarından baz istasyonuna sinyal ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanmak zorunda kalacaklarından daha fazla insanın daha yoğun elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun ve kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun ve kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır. İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Davanın kabul edilebilmesi için öncelikle davacının baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığına zarar verdiğine ilişkin iddialarını kanıtlaması gerekir. Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, yakın mesafedeki baz istasyonlarından psikolojik olarak etkileneceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Mahkemece, tarafların göstermiş oldukları deliller değerlendirilerek Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan keşif sonucu görüşüne başvurulan bilirkişi, baz istasyonunun davacıya ait konuta olan mesafesi nazara alınarak yapılan ölçüm sonuçlarına göre antenin çıkış gücü yoğunluğu ve elektrik alan şiddeti mevcut yasal sınır değerlerinin altında kaldığını bildirmiş ise de bu rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapmak karar tarihinde yürürlükte bulunan, 21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği hususunda rapor almak ve hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8950, Karar No: 2015/20231, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8950 E.  ,  2015/20231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/446-2014/785

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliginde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 15 yaşındaki dut ve incir ağaçlarının dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19288, Karar No: 2010/17003, Tarih: 19.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/19288 E.  ,  2010/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ruhsatsız bina yapmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması, sanık tarafından 1998 yılında ruhsatsız yapıldığı belirtilen beş katlı inşaatın mevcut zemin katının dış ve iç duvarlarının örüldüğüne ilişkin tutulan 12.12.2005 tarihli tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, inşai faaliyetin yapı tatil tutanağının düzenlendiği tarihte devam ... etmediği hususunda görgülerinin sorulması, varsa komşularının tanık olarak dinlenmesi, uzman bir bilirkişiye inşaatın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6273, Karar No: 2019/4554, Tarih: 08.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6273 E.  ,  2019/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın 01.04.2014 tarihli duruşmada, duruşmaları takip etmek istediğini beyan ettiği, yargılama esnasında duruşmalardan vareste tutulma talebinde bulunmadığı, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanığın hükümlü bulunduğu Siverek A 3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna 14.05.2014 tarihinde giriş yaptığı, 06.03.2015 tarihinde cezaevinden tahliye olduğu, bu suretle 15.05.2014 tarihli karar celsesinde cezaevinde bulunduğunun tespit edildiği gözetilmeden mahkemenin yargı çevresi dışında, başka suçtan Siverek A 3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın hükmün tefhim olunduğu duruşmaya katılımı sağlanmadan veya SEGBİS yolu ile savunması alınmadan yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle ... sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16466, Karar No: 2007/16795, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16466 E.  ,  2007/16795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında 2007/2-3 Esasında davalı olduğu anlaşıldığından Kadastro Mahkemesinin 2007/3 Esas sayılı dava dosyasının,

2) Dava konusu taşınmazın batı tarafında bulunan ... arazileri ile batı sınırındaki dereden sonra gelen taşınmazlar ile güneyindeki taşınmazların parsel numaraları tespit olunduktan sonra bunlara ilişkin kadastro tutanaklarının davalıysa dava dosyalarının,

3) Dava konusu taşınmazın bulunduğu L41-C-08-b numaralı pafta getirildikten sonra hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda aplikeler sadece parsel bazında yapıldığından, bu haliyle denetime elverişli olmadığından, dava dosyasının, hükme esas alınan rapor denetlenemediğinden düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının 1/25.000 - 1/10.000 ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4578, Karar No: 2010/16043, Tarih: 06.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/4578 E.  ,  2010/16043 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan harcamaların 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilk rücu davasında Kurum alacağının hüküm altına alınmış olması ve artışların istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ..............avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Kurumun temyiz itirazlarına gelince; iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması; Anayasa’nın 153. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının, Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ve giderek elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu bulunması; iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 gününden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca yürürlükteki yasaları tatbik etmekle yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkilerinin bulunmadığının kabulünün doğal bulunması; 26. maddedeki anılan cümlenin iptali ile Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Davacı tarafından davalılar hakkında açılan ve kesinleşen .............. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/15 Esas 2005/36 Karar sayılı rücu davasında, davalıların toplam % 80 oranında kusurlu bulundukları, talep gibi masraflar ile ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışların % 25’inin hüküm altına alındığı, hükmolunan miktarın mahsubu ile bakiye % 55 kusur karşılığı kurum zararı bulunduğu gözetilmeksizin, davanın reddine karar verilmiş olması, isabetsizdir.

./..

-2-

./..

-2-

Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiği, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, ölen sigortalının her bir hak sahibi yönünden ilk peşin sermaye değerinin bakiye % 55 kusura tekabül eden kısmı ve cenaze giderinin bakiyesi hesaplanarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olan davada, anılan iptal hükmünden kaynaklanan red nedeniyle, tarafların sorumluluğu bulunmadığı için, davacı Kurum’un davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip anılan sebeple reddedilen kısım nedeniyle vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmesi olanağının da bulunmadığı yönü gözetilerek karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek yerine;

“1-Davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

2-Toplam 1.319,10 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihi olan 14.03.1997 tarihinden, 7,01 TL cenaze giderinin 17.03.1997 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

3-492 sayılı Harçlar Kanununa göre 70,20 TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 575,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

5-Davacı Kurum tarafından yapılan 24,00 TL davetiye giderinden ibaret yargılama giderinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,” bentlerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ..... alınmasına,

06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....