muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/43430, Karar No: 2013/30536, Tarih: 25.11.2013

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait ... makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde ... sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin ... ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı ... Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

4857 sayılı ... Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda dosyada mevcut 12/09/2008 tarihli kaza tespit tutanağına göre; davacı kullanmakta olduğu davalıya ait araç ile kırmızı ışıkta duran bir araca arkadan çarpmış olup, 15/09/2008 tarihli savunmasında kazanın istenmeden olduğunu, öndeki aracın ani fren yaptığını, kendi frenide zayıf olduğundan tutmadığını iddia etmiş ise de, kaza tespit tutanağındaki belirleme ve kazanın oluş şekline göre davacının asli kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Kazaya karışan araçla ilgili alınan 27.09.2009 tarihli faturalarda zarar miktarı belirtilmiş olup, bu faturalardaki tutarlara göre meydana gelen zarar davacının 30 günlük ücretinden fazla olduğu ve davalı işverinin 29/09/2008 tarihinde yasal sürede yaptığı fesih haklı olup, davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7137, Karar No: 2019/11634, Tarih: 14.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/7137 E.  ,  2019/11634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan ... vekilinin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 21.03.2017 havale tarihli dilekçeyle şikayetinden vazgeçip sanığın da aynı günlü dilekçeyle şikayetten vazgeçmeyi zımnen kabul ettiği anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, vaki şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7837, Karar No: 2012/230, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7837 E.  ,  2012/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçundan sanık ... İİK'nun 345/a maddesi gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179 ve TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip, iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. Şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçların neler olduğunu açıkça belirtmeyen, denetime elverişli olmayan, sadece 2008 yılı yevmiye defteri kayıtları esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporu dayanak yapılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de; sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçu icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi ancak bir kere işlenebileceğinden, aynı suçtan dolayı Adana 3. İcra Mahkemesinin 2010/315 - 316 - 317 - 318 - 319 ve 320 esas sayılı dosyaları ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılan ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen bu dosyaların birleştirilerek, suçun tek suç olup olmadığı ya da sanık hakkındaki TCK'nun 43. maddesinin birinci veya ikinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediği hususlarının tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3060, Karar No: 2018/1277, Tarih: 20.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3060 E.  ,  2018/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :1) Sanık ...'nın yüklenen öldürmeye yardım suçunu işlediği sabit olmadığından CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2) Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçunu işlediği sübuta erdiğinden TCK’nun 81/1, 29, 62/1. maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası,

3) Sanık ...'ın 6136 sayılı Kanunun 13/1 , 62/1, 52/2. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası,

-TCK'nun 54, 63. maddesi uyarınca tutukluluk halinin devamına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanların, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’ü kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’ü kasten öldürmeye yardım etme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin sanık ...’ın öldürme ve

gasp olayında asli fail olduğuna, sanık ...’in maktulü canavarca hisle ve tasarlayarak öldürdüğüne, haksız tahrikin söz konusu olmadığına, TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanıklar hakkında yağma suçundan ek iddianame düzenlenmesi gerekirken hiç işlem yapılmamasına vesaire, sanık müdafiinin sanığa 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin hatalı olduğuna vesaire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kasten öldürme suçu açısından re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 20/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2969, Karar No: 2019/2501, Tarih: 09.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/2969 E.  ,  2019/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.04.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava; ehliyetsizlik, hile ve gabin hukuksal nedenlerine dayalı tapu ipali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki bulunduğu ... nolu parseldeki bağımsız bölümün davalıya satışının yapıldığını, ancak işlemin ehliyetsizlik, hile ve gabin nedenleriyle geçersiz olduğunu ileri sürerek tapunun iptali ile adına tescil istemiştir.

Davalı, satışın iradi olup iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının akit tarihinde fiil ehliyeti bulunduğunun Adli Tıp Kurumu raporuyla saptandığı, hile ve gabin iddialarının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen resmi akit tablosundan, dava konusu ... nolu parseldeki ... nolu bağımsız bölüm davacı adına kayıtlı iken, 06.12.2011 tarihli resmi akitle davalı ...'a satış suretiyle temlik edildiği görülmektedir.

Diğer taraftan, davacının eldeki davaya konu olayla ilgili olarak ... ve ... hakkında C.Savcılığına şikayet başvurusunda bulunduğu, soruşturma sonunda sanıklar hakkında "dolandırıcılık" suçundan 07.04.2014 tarihinde ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinde 2014/118 es.s. kamu davası açıldığı ve halen derdest olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacının akit tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğu Adli Tıp Kurumu raporuyla saptandığına göre, ehliyetsizlik iddiası yönünden davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, hile ve gabin iddiaları yönünden hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilmek mümkün değildir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacının akit tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğu Adli Tıp Kurumu raporuyla saptandığına göre, ehliyetsizlik iddiası yönünden davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, hile ve gabin iddiaları yönünden hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilmek mümkün değildir.

Bilindiği üzere, hile(aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun(TBK) 36/1.(818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma(hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili(makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Bunun yanında, sözleşmenin gabin (aşırı yararlanma) nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki oransızlığın, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle, sözleşme yapmaya, mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmış 6098 s. Türk Borçlar Kanunun (TBK) 28. (818 s. Borçlar Kanunun (BK) 21) maddesi ile aynen; "Bir sözleşmede karşılıklı edimler arasında açık bir oransızlık varsa, bu oransızlık, zarar görenin zor durumda kalmasından veya düşüncesizliğinden ya da deneyimsizliğinden yararlanılmak suretiyle gerçekleştirildiği takdirde, zarar gören, durumun özelliğine göre ya sözleşme ile bağlı olmadığını diğer tarafa bildirerek ediminin geri verilmesini ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteyebilir. Zarar gören bu hakkını, düşüncesizlik veya deneyimsizliğini öğrendiği; zor durumda kalmada ise, bu durumun ortadan kalktığı tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde sözleşmenin kurulduğu tarihten başlayarak beş yıl içinde kullanabilir." hükmü getirilmiştir.

O halde, aşırı yararlanmadan (gabinden) söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı oransızlık yanında, bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik (hafiflik) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçiminde iki sübjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene), sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteme hakkı verir.

Gabin davasında öncelikle edimler arasındaki, aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur ispatlandığı takdirde zarar gördüğünü iddia edenin kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani sübjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Hal böyle olunca, hile ve gabin iddiaları yönünden; yukarıda değinilen ilkelerin gözetilmesi ve ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinde açılmış olan 2014/118 es.s. davanın sonuçlanmasının beklenmesi suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Kabule göre de, keşfen belirlenen ve harcı tamamlanan dava değeri üzerinden vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden taraflar vekilleri için 2.037.00.'şer-TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12939, Karar No: 2011/703, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12939 E.  ,  2011/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.04.1985 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 01.04.1985-29.12.1991 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun ve bu süreler hizmet süresine dahil edilerek 1479 sayılı Yasa hükümlerine göre yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 01.04.1985-29.12.1991 tarihleri arasında Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun ve 01.09.2008 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davacının 01.04.1985-29.12.1991 tarihleri arasındaki sürede Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun kabulü doğrudur. Ancak kısmi yaşlılık aylığı şartlarının ne şekilde oluştuğu , prim ödemelerinin ne kadarlık sigortalılık süresini karşıladığı yeterince araştırılmamıştır.Davacının Tarım ... sigortalılığı için 17.06.1997 tarihinde 11.600.000, 28.07.1997 tarihinde 5.000.000, 03/2008 tarihinde 1.333,00 TL prim ödemelerinin bulunduğu halde , 27.08.2010 tarihli Kurum cevabında, davacının Tarım ... sigortalılığı için 17.06.1997 tarihinde 11.600.000, 28.07.1997 tarihinde 5.000.000 ödemiş olduğu primlerin 3 yıl 10 aylık süreyi karşıladığının bildirildiği, 03/2008 tarihinde 1.333,00 TL prim ödemesinin dikkate alınmama sebebinin bildirilmediği , yazı cevabında davacının 1997 yılındaki af yasasından yararlanma talebinin veya değerlendirmesinin olup olmadığının açıklanmadığı davacının 30.12.1991-20.03.1992 ve 05.08.1997-14.04.2009 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılıkla ilgili hiç prim ödemesi bulunmadığından 5510 sayılı Yasanın geçici 17 maddesi gereği 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının başlangıçtan itibaren durdurulduğunun, ihya bedeli olan 35.332,63 TL yatırması halinde 11 yıl 2 ay 20 gün mülga 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının bulunduğu , primleri ödenmesi halinde 15 yıl 20 gün hizmeti olacağından , ihya bedelini ödemesi ve talepte bulunması halinde talep ve ihya bedelini ödediği tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazanabileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının 12.03.2009 tarihli prim döküm cetvelindeki 1997 ve 2008 yıllarındaki prim ödemeleri (1997 yılındaki prim affından yararlandırıldı ise bu da) nazara alınarak, ödenen primlerin karşıladığı Tarım ... sigortalılık süresi belirlendikten sonra davacının talebinin olması halinde kısmi yaşlılık aylığının bağlanması için yeterli süreye ilişkin ihya bedelini ödemesi için davacıya önel vermek, prim borcunu yatırması halinde, dava dilekçesi talep kabul edilip , prim ödediği tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi yaşlılık aylığının bağlanmasına karar vermek, kısmi yaşlılık aylığı için yeterli süreye ilişkin primi ödemez ise kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik talebin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.