muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19426, Karar No: 2023/941, Tarih: 01.03.2023

IV. GEREKÇE

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2020/6768 Esas sayılı dosyaları ile birlikte inceleme yapılmıştır.

1. Sanığın, 05.05.2014 tarihinde işlediği iddia olunan suç hakkında 27.07.2015 tarihli iddianame ile parada sahtecilik suçundan açılarak Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/280 Esas, 2015/374 Karar sayılı dosyası ile yürütülüp sonuçlanan ve Dairemizin 2020/6768 Esas sırasında kayıtlı olan dosyası üzerinden yapılan başka yargılamasının da olduğu anlaşılmıştır.

2. Parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen dava ile incelemeye konu davanın birleştirilerek ayrıca parada sahtecilik suçundan sanık hakkında açılmış başkaca soruşturma veya dava dosyası olup olmadığı da araştırılarak söz konusu dosyalar da getirtilip incelenerek davaların birleştirilmesi, mümkün olmadığında dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığı tespit edilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ile suçun sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 ... maddeleri uyarınca, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki hususları nazara alınarak ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de; başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmayan sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 09.02.2016 tarih ve 2015/324 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16961, Karar No: 2012/1659, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16961 E.  ,  2012/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kamulaştırma işlemine başlanıp başlanmadığı başlanmış ise hangi aşamada olduğu ve dava konusu kanalın da gösterildiği toplulaştırma krokisinin ve dava konusu taşınmaza ait toplulaştırma belgelerinin ... Genel Müdürlüğünün o yerdeki ilgili biriminden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7744, Karar No: 2022/11547, Tarih: 23.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7744 E.  ,  2022/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bartın Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bartın Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun’un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” ve 21/2. maddesine göre de “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/216 Esas, 2022/718 Karar sayılı ilamı ile kısıtlandığı anlaşıldığından, vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri de vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan uyuşmazlığın Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1446, Karar No: 2020/6614, Tarih: 01.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1446 E.  ,  2020/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler: Sanık müdafii ve katılan vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 14.10 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çöp kamyonu ile meskun mahal içi, düz, eğimsiz yol üzerinde seyir halindeyken, kaza mahali olan üç yönlü kavşaktan kontrolsüzce sola dönmek istediği esnada dikey olarak seyrine sürdüren ölenin kullanmış olduğu motorsiklete çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına, sanık müdafinini bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10626, Karar No: 2022/7065, Tarih: 06.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10626 E.  ,  2022/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsenin müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçta kullanılan ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsenin iadesi kararına yönelik olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde ve fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları itiraza tabi olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nakil aracının müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından aracın müsaderesine yönelik temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gerektiğinden gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-Sanık hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, sanık ...’un işlettiği oto yıkama iş yerinde ve eklentilerinde kaçak akaryakıt sattığı ihbarı üzerine olay yerinde yapılan incelemede, oto yıkamanın yan tarafında temyiz dışı sanık ...’un kullandığı bir aracın park halinde bulunduğu ve temyiz dışı sanık ...’in tırın arka kısmından akaryakıt aktarımda kullanılan plastik hortumları ve satış tabancasını avlunun diğer tarafına saklamaya çalıştığının görüldüğü, oto yıkamanın arkasında bulunan iki adet barakanın içerisinde tank ve varillerin bulunduğu, oto yıkamanın yan tarafında park halinde bulunan ve sanık ...’un kullandığı ... plakalı çekici ve ... plakalı dorse tırın deposunda 250 litre, barakaların içerisindeki tank ve varillerde ise 1360 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmış ise de , sanık ...’un savunmasında ele geçirilen kaçak akaryakıtın kendisine ait olduğunu, ağabeyi olan sanık ...’un ise yalnızca oto yıkama işyerini çalıştırdığını, oto yıkama ile barakaların bulunduğu yer arasında bir duvar bulunduğunu ve ağabeyinin kaçak akaryakıt işi ile ilgisi bulunmadığına dair beyanı, sanık ...’un da kendisinin oto yıkama işi yaptığını,kardeşi ...’in ise barakalarda kaçak akaryakıt işi yaptığını bildiğini ancak kendisinin olayla bir ilgisinin bulunmadığına dair savunması ile 23/02/2014 tarihli olay tutanağında da olay yerinde bulunan kaçak akaryakıtın sanık ...’e ait olduğunun tespit edildiğine dair ifadeler karşısında, sanık ...’un üzerine atılı suçu işlediğine dair hakkında mahkumiyete yeterli şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16632, Karar No: 2014/16071, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16632 E.  ,  2014/16071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/322-2014/342

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Ticaret Mahkemesi 09.10.2013 tarih 2012/336 Esas-2013/518 Karar sayılı ilamı ile 30.000,00 TL alacağın 23.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1992, Karar No: 2014/12216, Tarih: 05.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1992 E.  ,  2014/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1908, Karar No: 2012/3686, Tarih: 25.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1908 E.  ,  2012/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin aynı zamanda paydaşı olduğu taşınmazda inşaat yapılması için dava dışı arsa sahipleriyle arasında 20.06.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sonrasında bu sözleşmenin 13.11.2007 tarihinde karşılıklı anlaşmayla feshedildiğini, davalı yüklenici şirketle aralarında bu kez tüm arsa sahipleriyle birlikte 09.11.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, kendisinin taşınmaza ait inşaat ruhsatını ilk sözleşme gereğince 27.538,00 TL masraf yaparak aldığını ileri sürerek, bu tutarın davalı yükleniciden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici, davacıyla inşaat ruhsatı masrafların ödeneceğine ilişkin bir anlaşma ya da davacı ve diğer arsa sahipleriyle imzalanan 09.11.2007 tarihli sözleşmede inşaat ruhsatı masraflarını kendisinin üstleneceğine dair bir hüküm bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen sözleşmede inşaatın proje ve ruhsat giderlerini davalı şirketin ödeyeceğine dair bir hüküm bulunmadığı, davacının iddialarını ispat edecek bir delil de ibraz edemediği, davacının yemin teklifi üzerine, davalı şirket yetkililerinin inşaat ruhsatı masraflarını ödeyeceklerine dair bir taahhütlerinin olmadığını bildirmeleri karşısında davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5469, Karar No: 2011/4486, Tarih: 30.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5469 E.  ,  2011/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 302 parsel sayılı tarla niteliğinde 7841 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine davalılar adına zilyetlikle taşınmaz edinme süresinin dolmadığını ileri sürerek, davacılar ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... miras yolu ile gelen hakka dayanarak tespite itiraz etmişlerdir. Mahkemece Hazine'nin davasının kabulüne, diğer davacıların davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... ... ... tarafından temyiz ediliştir.

Dava ve temyize konu 302 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... paydaşları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ... ... ...'ün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 5.3 TL temyiz harcının davacı ... ...'ten alınmasına 30.06.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16486, Karar No: 2018/10815, Tarih: 15.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16486 E.  ,  2018/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, 20.07.2010 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyon ile, müvekkillerinin ... plakalı aracına çarparak kazaya sebebiyet verdiği, kaza sonucunda ....'ın vefat ettiği, ..., ..., ..., ... ve...'un ağır yaralandığını, davacı ...'ın müteveffanın eşi, diğer davacıların ise müteveffanın çocukları olduğunu, müteveffanın defnine kadar geçen sürede yapılan masraf ve cenaze giderlerini, yaralanması sebebiyle bir müddet çalışamayan ...'ın işgücü kaybı zararını, ... ve ...'nin hastane masraflarını, yine ...'nin ölüm sebebiyle meydana gelen destekten yoksunluk zararını maddi tazminat olarak talep ettiklerini, murislerinin ölümü, ... ve ...in kendilerinin yaralanması, ayrıca kazada davacı ...in iki küçük çocuğunun yaralanması sebebiyle manevi zararlarınında bulunduğunu, ... şirketinin maddi tazminatlardan ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu tutulması suretiyle, davacı ...'nin eşinin ölümü sebebiyle 100.000,00 TL, kendisinin yaralanması sebebiyle 50.000,00 TL, davacı ...'in babasının ölümü sebebiyle 50.000,00 TL, kendisinin yaralanması sebebiyle 50.000,00 TL, reşit olmayan çocukları... ve ...'in yaralanması sebebiyle 25.000,00 TL, davacı ...'nin babasının ölümü sebebiyle 50.000,00 TL manevi tazminatın, ayrıca ....'ın ölümü, ... ve ...'ın yaralanması sebebiyle 200,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 20.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkillerine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, kaza sonucunda ...'ın felç kaldığı, yatalak duruma düştüğü ve bakıcı yardımı olmaksızın hayatını idame ettiremeyecek duruma geldiğini, .... ve....'ın ağır yaralandığı, hatta....'ın yüzünde sabit iz kaldığını, kazada ...'ın ölümü sebebiyle, davacı ...'in eşini, davacılar ... ve...'un ise babalarını kaybettiğini, ...'ın yaralanması sebebiyle yatalak olduğu dönemde bakıcı giderlerinin olduğunu, ... ve kendisinin yaralanmasına ilişkin manevi tazminat talebinin, yine ....'ın ölümü sebebiyle ... ve ...'nun manevi tazminat taleplerinin 2010/580 esas sayılı dosyada talep edildiğini, bu dosyada ise tahsilde tekerrür teşkil etmemek kaydıyla bu davacılara ilişkin manevi tazminat talebi yönünden sadece ... ... A.Ş'den talep edildiğini, ... ... A.Ş.'nin ünvanının 28.02.2011 tarihinde Sompo Japan ... A.Ş. olarak değiştiğini, 01.10.2010 tarihli talebe rağmen .