muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6083, Karar No: 2019/13323, Tarih: 16.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/6083 E.  ,  2019/13323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Düzenlenen iddianame metninde sanığın, on beş yaşından küçük olduğu döneme isabet eden 2010 yılı Nisan ayında muayeneye götürdüğü mağdure ...’yi işlem sonrası yanaklarından öptüğü ve araçla dönerken “aşkım, canım” diyerek kolunu omzuna atıp tekrar öptüğünün belirtilmesi, diğer anlatılan olayların ise mağdurenin on beş yaşını tamamlamasından sonra rızaen gerçekleştiğinin anlaşılması, mağdurenin sosyal çalışma görevlisi ile vekil eşliğinde alınan ifadesinde sanığın hastaneye götürme ve dönüş sırasında herhangi bir fiziksel eyleminin olmadığını beyan etmesi savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine diğer mağdure ...’in beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın 2010 yılı Nisan ayındaki eylemi dışında gerçekleştirdiği iddia edilen diğer eylemlerinde mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunun ve dosyaya yansıyan görüntülerden gönüllü olarak sanıkla öpüştüğünün anlaşılması karşısında, anılan eylemlerin suç oluşturmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4632, Karar No: 2011/2313, Tarih: 15.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4632 E.  ,  2011/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kastın aşılması suretiyle ...'i öldürmekten, ...'i kasten yaralamaktan sanıklar ..., ... ile ...'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, ... ile ...'in öldürmekten beraatlerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/09/2009 gün ve 166/98 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktül ve mağdur-müdahil ...’a karşı eylemleri ile sanıklar ... ve ...’in mağdur-müdahil ...’a karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’in kasten insan öldürme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdura yönelik eylemde sübuta, cezalarda teşdit uygulanmasının hatalı olduğuna, tahrikin varlığına, sanık ... müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna, hangi beyanların esas alındığının kararda gösterilmediğine, sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine, tahrikin varlığına, sanık ... ve müdafiinin kararın haksız, yasaya ve usule aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanıklar ... ve ...’in kasten insan öldürme suçu yönünden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

1) Sanıklar ... ve ...’in kasten insan öldürme suçu yönünden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-a)Olay günü maktül, mağdur ve tanıkların araçla gezdikleri sırada sanıkların, aracı durdurarak sigara istedikleri, sanıkların tehditkar konuşmaları nedeniyle aralarında çıkan tartışmanın yakında bulunan polislerin de müdahalesi ile kavgaya dönüşmeden sonlandırıldığı ve tarafların bulundukları yerden ayrıldıkları, maktül, mağdur ve tanıkların içinde bulunduğu aracı olay mahallinde park ederek araç içerisinde alkol aldıkları sırada, sanıkların, ellerinde bulunan demir boru veya 70-80 cm.uzunluğunda ve 3-4 cm.kalınlığında tahta sopalarla olay yerine geldikleri, araçtakilerin aşağı inmeleri üzerine sanık ...’in, maktüle yönelerek kafasına şiddetli şekilde vurduğu, oksipital kemik orta hattan sol arka fosaysa ve oradan foramen magnuma uzanan ve çevresinde sonlanan kırık hattı oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, maktülün yere düşmesi üzerine bu kez sanıklar ..., ... ve ...’in, eylem ve irade birliği içerisinde mağdur-müdahil ...’ı, frontal bölgede sağda ve solda yüzeyel sıyrık ve ekimozlar, sağ ve sol alt ve üst göz kapağında ekimoz, şişlik ve sıyrık, burun proximalinde yüzeyel sıyrık, ekimoz ve şişlik, burun sol kanadında alın üzerinde yüzeyel sıyrık ve ekimoz, sağ dizde yüzeyel sıyrık, sol dizde ciltte laserasyon ve şişlik olacak şekilde demir boru, tahta sopa ve yumruklarla vurarak yaraladıkları, X-Rayda sağ frontal lineer kırık, sağ frontal EDH ve pnömosefaliye neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derecede olduğu, maktülün mevcut yaralanma nedeniyle tedavi gördüğü hastanede 18.06.2007 tarihinde künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü olayda; kullanılan vasıta, maktül ve mağdur-müdahilin hayati bölgelerinin hedef alınması, darbe sayısının çokluğu dikkate alındığında sanıkların öldürme kastıyla darp ettikleri anlaşılmakla, sanık ...’in maktüle yönelik eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 81,62.maddeleri, sanıklar ..., ... ve ...’in mağdur-müdahil ...’a yönelik eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi yollamasıyla 81, 35, 62.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Sanıklar ... ve ... ile mağdur-müdahil ...’a CMK.nun 150 ve 234.maddeleri uyarınca mahkemenin talebi üzerine Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii’ye 5320 sayılı CMK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 13.maddesi uyarınca tarifelerine göre ödenmesi gereken ve yargılama gideri sayılan avukatlık ücretlerinin kimlere yükletileceğinin kararda gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Sanıklar ... ve ... ile mağdur-müdahil ...’a CMK.nun 150 ve 234.maddeleri uyarınca mahkemenin talebi üzerine Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii’ye 5320 sayılı CMK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 13.maddesi uyarınca tarifelerine göre ödenmesi gereken ve yargılama gideri sayılan avukatlık ücretlerinin kimlere yükletileceğinin kararda gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile mağdur-müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ...’in tahliye talebinin reddine, 14/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8581, Karar No: 2012/13321, Tarih: 24.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8581 E.  ,  2012/13321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2520 TL, birleşen davada 480 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesinden ... Konutlarından 2007 yılı Ekim ayında anahtar teslimi yapılacak şekilde taşınmaz satın aldığını, davalının 30/10/2007 tarihinde teslim etmesi gereken konutu 12 ay sonra teslim ettiğini, müvekkilinin konutu geç teslim almasından dolayı toplam 2520 TL kira kaybı olduğunu beyan ederek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 2.520 TL'nin davalıdan tahsiline, birleşen davada ise, 480 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; görev ve zamanaşımı usulü itirazlarında bulunarak müvekkilinin yükümlülüklerinin büyük bir bölümünü yerine getirdiğini, davacının tapusunu aldığını, geç tesliminin inşaatı yapan firmanın konutları geç teslim etmesinden kaynaklandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı delil olarak tapu kaydı, teslim tutanağı, davalının kredi kullanımına ilişkin duyuru yazısı ve bir başka hak sahibi ile uzlaşmaya dair Belediye encümen üyeleri tarafından imzalanmış uzlaşma tutanağını sunmuştur.

Dosya içeriğinde ve sunulan belgelerin hiç birinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı gibi, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararı ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir karar sunulmamıştır.O nedenle sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlileri konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeniyle davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1455, Karar No: 2015/2863, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1455 E.  ,  2015/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 30.İş (Kapatılan Bakırköy 14. İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2013 gün ve 2009/798 E.-2013/129 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ... Temizlik ve Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesi'nin 12.07.2013 gün ve 2013/17281 E.-2013/17305 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulunun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 10.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00 TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7766, Karar No: 2016/4993, Tarih: 02.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7766 E.  ,  2016/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile katılma yoluyla davacı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2006 gün ve .../... E. - .../... K. sayılı dosyasının aslı ile,

2) Dosyada görev yapan bilirkişilerin kullandıklarını belirtikleri 1962, 1983, 1989 ve 1995 tarihli memleket haritaları ve varsa 1995 ilâ 2002 tarihleri arasında bir memleket haritası ile anılan memleket haritalarının dayanağı olan (üretildiği) hava fotoğrafları ile dava tarihi olan 10/10/2002 tarihinden öncesine ait ve bu tarihe en yakın ve en uzak uydu fotoğraflarının,

ilgili yerlerden bu dosyaya getirtildikten sonra;

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, ziraat, jeoloji ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait memleket haritaları ile hava ve uydu fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu 28254 ada 201 (eski 1415) parsel sayılı taşınmazın, o tarihlerde hava ve uydu fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı hususları ve yine fotogrametri yöntemiyle düzenlenen harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak haritanın düzenlendiği tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, mülkiyet sınırının görülüp görülmediği hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

İade kararı ile ilgili kurumların cevabi yazısı ve varsa ekindeki belgeler ile bilirkişiler tarafından hazırlanacak ek rapor bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

İade kararı ile ilgili kurumların cevabi yazısı ve varsa ekindeki belgeler ile bilirkişiler tarafından hazırlanacak ek rapor bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/2376, Karar No: 2015/2493, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2376 E.  ,  2015/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/14711, Karar No: 2011/78, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14711 E.  ,  2011/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE - ...

MÜDAHİL : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.10.2008 gün ve 2008/8597-12363 sayılı bozma kararında özetle; "Mahkemece yapılan keşifte dava konusu yerlere 1973 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, 1089 ve 1077 parsel numaraları verilerek gerçek kişiler adına tespit tutanaklarının düzenlendiği, Orman Yönetiminin itirazı, kadastro komisyonunun 27/06/1972 tarihli kararı ile kabul edilerek o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Devlet Ormanı olarak tespit harici bırakıldığı, tespit malikleri ...ve arkadaşları tarafından komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda kadastro mahkemesinin 01/02/1973 gün ve 1972/54-1973/1 sayılı kararı ile, çekişmeli taşınmazın orman olarak tapulama dışı bırakılmasına dair verilen hükmün 08/04/1976 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

1982 Anayasasının 138/4. maddesinde "Yasama ve yürütme organlarıyla idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiç bir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez", 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Yasaya Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlıklı 23. maddesi ile bu yönetmeliği yürürlükten kaldıran ve halen yürürlükte olan 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin aynı başlığı taşıyan 26. maddesi şu şekildedir.

Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler

Madde 26- Orman kadastro komisyonlarınca;

a) 6831 Sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar, orman içindeki kültür arazileri dışında 6831 Sayılı Kanunun 17 nci maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıklar,

b) Yürürlükten kaldırılmış 3116 Sayılı Kanununun geçici 1 nci maddesine göre kamulaştırılmış ormanlar,

-2-

2010/14711 - 2011/78

c) 4785 Sayılı Kanunla Devletleştirilmiş veya Devletleştirilmeye tabi ormanlar,

d) 6831 Sayılı Kanununun 3 üncü maddesine göre orman rejimine alınmış yerler,

e) 6831 Sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yerler,

f) 6831 Sayılı Kanunun 24 üncü maddesine göre kamulaştırılan yerlerle diğer suretle orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılan yerler,

g) Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerler,

c) 4785 Sayılı Kanunla Devletleştirilmiş veya Devletleştirilmeye tabi ormanlar,

d) 6831 Sayılı Kanununun 3 üncü maddesine göre orman rejimine alınmış yerler,

e) 6831 Sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yerler,

f) 6831 Sayılı Kanunun 24 üncü maddesine göre kamulaştırılan yerlerle diğer suretle orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılan yerler,

g) Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerler,

h) Herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,

ı) Maliye Bakanlığınca ağaçlandırılmak üzere tahsis edilmiş yerlerden ağaçlandırılmış ya da ağaçlandırılmak üzere planlanmış sahalar,

j) Orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar,

Devlet ormanı olarak sınırlandırılır.

4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlar ile yukarıda belirtilen (b), (d), (e), (f), (g), (ı) ve (j) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz.

Bu gibi yerlerin orman sınırları dışında kaldığı tespit edildiğinde orman sınırları içine alınarak haritasına işlenir. Arazide orman sınırları buna göre düzeltilir. Tutanak defterinin sırası gelmiş sayfasında da durum etraflıca izah edilir.".