muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29799, Karar No: 2015/29443, Tarih: 22.10.2015

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19780, Karar No: 2017/3341, Tarih: 28.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19780 E.  ,  2017/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... (...) ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalı ...’in sürücüsü ve davalı ...’in maliki olduğu ticari taksiyle diğer davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın çarpışması sonucu müvekkilinin hayati tehlike geçirdiğini, beyin ameliyatı ve bu ameliyat ile birlikte parçalanan yüz kemiklerinden operasyon geçirmek zorunda kaldığını, yüzü için estetik müdahalelerde bulunulmuş ise de izlerinin silinmediğini, koku alma duygusunun yok olduğunu, sağ gözü yerinden oynadığı için çift görme riski ortaya çıktığını, göz altına ameliyat ile destek yapıldığını, yapılan tüm ameliyatlara rağmen müvekkilinin sağlığının düzelemediğini, elem çektiğini beyanla 75.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... (...) ve ... vekili, müvekkilinin kusursuz olduğunu, davacının emniyet kemeri takmadığını, hayati tehlikesi olmadığını, sağ göz ve burun hakkında operasyon gerektiğine ilişkin herhangi hastane kaydı olmadığını, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, davacının emniyet kemeri takmadığını, hayati tehlikesi olmadığını, sağ göz ve burun hakkında operasyon gerektiğine ilişkin herhangi hastane kaydı olmadığını, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan manevi tazminat davasının ....000,00 TL'sinin kabulü ile, %75'ine tekabül eden ....000,00 TL'lik kısmının davalılar ... ve ...'den, %...'ine tekabül eden ....000,00 TL'lik kısmının davalılar ... ve ...'dan alınıp davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ... (...) ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalılar ... (...) ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ....276,... TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... (...) ve ...'den alınmasına ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1898, Karar No: 2025/7783, Tarih: 26.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/1898 E.  ,  2025/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1021 E., 2022/1338 K.

KABAHATLİ : Cavit Öztürk

SUÇ : 1567 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : İdari para cezası uygulanmasına yer olmadığı

İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/1021 E., 2022/1338 K. sayılı kararı ile kabahatli hakkında 1567 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden idari para cezası uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 30.01.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/16542 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/16542 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesince 10/11/2022 tarihinde verilen kararın hüküm kısmında sanık lehine hazineden vekâlet ücretinin alınması gerekirken, yazılı şekilde vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 309-310. maddelerinde düzenlenen “kanun yararına bozma” olağanüstü kanun yollarındandır. Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında, eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı kabul edilmiştir.

Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekâlet ücretine yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14339, Karar No: 2019/6852, Tarih: 18.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/14339 E.  ,  2019/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında 01/05/2013 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme uyarınca 15/05/2013-15/04/2014 tarihleri arasındaki aylık dükkan kirası için her biri 4.250,00 TL tutarlı 12 adet senet düzenlenip davalıya verildiğini, senetlerin kira sözleşmesi uyarınca verildiğine dair aralarında belge düzenlendiğini, kira ilişkisinin sona erdirilip 24/09/2013 tarihinde taşınmaz anahtarının davalıya teslim edildiğini, kira süresi boyunca edimlerini yerine getirdiğini, kira bedellerini banka kanalıyla davalıya ödediğini, ancak sözleşme sona ermesine rağmen davalıya verilen senetlerin iade edilmediğini, davalı tarafından bu senetlerden 15/08/2013, 15/09/2013 ve 15/10/2013 vade tarihli senetlerin ... İcra Müdürlüğünün 2015/1094 sayılı dosyasında takibe konulduğunu, davalıya borcu bulunmadığını, takibin kötüniyetli olarak yapıldığını ileri sürerek Aydın 3. İcra Müdürlüğünün 2015/1094 ayılı dosyasındaki takip nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, yine takip konusu edilen senetler dışındaki, 15/05/2013- 15/04/2014 tarihleri arasında düzenlenen ve davalıya verilen her biri 4.250,00 TL bedelli olarak düzenlenen bonolar nedeniyle davacıların borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini ve davalının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı, takibe konu senetler dolayısıyla davacı tarafça nakden veya banka kanalıyla yapılmış bir ödeme olmadığını, kiralananın teslim edilmesine ilişkin belgenin takibe konu senetlerin ödenmiş sayılmasına delil oluşturmayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacıların Aydın 3 İcra Müdürlüğünün 2015/1094 sayılı takip dosyasındaki 15/08/2013 vadeli 4250.00 TL bedelli 15/09/2013 vadeli ve 4250,00 TL bedelli ve 15/10/2013 vadeli ve 4250,00 TL bedelli senetler nedeniyle 8500 TL asıl alacak ve 1237,52 TL gecikme faizi alacağı dışında davalıya borçlu olmadığının tespitine, 15/11/2013, 15/12/2013, 15/01/2014, 15/02/2014, 15/03/2014 ve 15/04/2014 vade tarihli her biri 4250,00 TL bedelli lehtarı ... , borçlusu Balsa

Medikal Sağlık ürünleri Madencilik Nakliyat İHR. İTH. Ve Tİc. Ltd Şti ve kefili ... olan bonolar nedeniyle davacıların davalıya borçlu olmadığının tespitine, 15/05/2013, 15/06/2013 ve 15/07/2013 vadeli herbiri 4250,00 TL bedelli senetlere menfi tespit istemine ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kira alacağından kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkindir.

Medikal Sağlık ürünleri Madencilik Nakliyat İHR. İTH. Ve Tİc. Ltd Şti ve kefili ... olan bonolar nedeniyle davacıların davalıya borçlu olmadığının tespitine, 15/05/2013, 15/06/2013 ve 15/07/2013 vadeli herbiri 4250,00 TL bedelli senetlere menfi tespit istemine ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kira alacağından kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkindir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalının makul süre kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 01.05.2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile sözleşmeye konu taşınmaz davacı kiracıya kiralanmış olup, sözleşmenin 8. maddesinde 'Kiracı kiralananı boşaltmak istediği taktirde 1 ay evvelinden mal sahibine haber verecektir." düzenlemesine yer verilmiştir. Taşınmazın 24.09.2013 tarihinde tahliye edilmiş olduğu hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunamamaktadır. Davalı kiraya veren Ağustos, Eylül ve Ekim ayı kira bedellerine ilişkin verilen senetlere dayanarak davacı kiracı aleyhinde icra takibi başlatmış, davacı kiracı kira borcu olmadığı iddiasıyla iş bu menfi tespit davasını açmıştır. Yapılan bilirkişi incelemesinde, davacının en son Temmuz ayı kira bedelini ödediği ve tahliye tarihine kadar Ağustos ve Eylül ayı olmak üzere iki aylık kira bedeli ödemesi gerektiği belirtilmiş, davalı tarafça rapora sözleşmenin 8.maddesinde kararlaştırılan 1 aylık makul süre kira alacağı hususunda itiraz edilmiştir. Mahkemece, sözleşmenin 8. maddesinde bildirim koşulu belirtilmekle birlikte, bu hükme aykırı davranılmasının yaptırımı sözleşmede belirtilmediğinden 1 aylık makul süre kira alacağının davacıdan tahsil edilemeyeceğine karar verilmiştir. Ne var ki tarafların serbest iradesi ile konulmuş bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmede taraflarca makul sürenin 1 ay olarak belirlendiği ve taşınmazın 24.09.2013 tarihinde tahliye edildiği nazara alındığında, bu tarihten itibaren 1 aylık makul süre kira bedelinden de davacının sorumlu olacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6690, Karar No: 2017/1765, Tarih: 06.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6690 E.  ,  2017/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin aralarındaki 22/12/2011 tarihli Ticari Şartlar Anlaşması'na istinaden davalı şirkete mal sattığını, davalının mal satımına dayanmayan tek taraflı faturalar düzenleyerek cari hesaptan mahsup ettiğini, düzenlenen tüm faturaların noter kanalıyla davalıya iade edilerek bakiye borcun ödenmesinin istenildiğini, davalının borcu ödememesi üzerine müvekkilinin noter kanalıyla sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini, bakiye kalan alacaklarının tahsili amacıyla başlattıkları icra takibin davalının itiraz etmesiyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin de davacıdan alacaklı olduğunu, müvekkili tarafından sözleşmeye istinaden düzenlenen ciro primi faturası ve aktivite bütçesi kapsamında kesilen faturaya davacı tarafından haksız yere itiraz edildiği, bu fatura alacakları davacı alacağından takas ve mahsup edildiğinde davacıya hiçbir borcun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, taraf defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, davacının kendi defterlerine göre davalıdan 4.310,67 TL alacaklı olduğu, davalı davacı alacağını inkar etmemekle beraber kendisinin de davalıdan alacaklı olduğunu savunarak takas ve mahsup def'inde bulunmuş ise de, davalının cari hesap borcuna mahsup ettiği 2 adet faturanın davacı defterinde kayıtlı olmadığı, davalının bu iki fatura nedeniyle davacıdan alacaklı olduğunu ispat edemediği, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya göre, davacının asıl alacak yönünden talebi yerinde olmakla beraber, işlemiş faiz alacağı 215,97 TL olacağı hesaplanmış olup, düzenlenen raporun hükme esas alınmaya elverişli bulunduğundan davanın kısmen kabulüne, ... 28.İcra Müdürlüğü'nün 2013/15089 Esas sayılı dosyasına yönelik itirazın kısmen iptaline, takibin 4.310,64 TL asıl alacak ve 215,97 TL işlemiş faiz olmak üzere 4.310,64 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9862, Karar No: 2012/11012, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9862 E.  ,  2012/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sırasında davacı vekili tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuştur.

Talebi inceleyen merci tarafından verilen hakimin reddi talebinin REDDİNE ve red talebinde bulunan davacının 500,- TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davacı vekiline 10/06/2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı vekili tarafından 22/06/2012 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 01/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20172, Karar No: 2014/1985, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20172 E.  ,  2014/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'nun 06.05.2009 tarih ve 34222 sayılı yazısına göre borçlu şirketin 20.04.2007 tarihinde tasfiyeye girdiği ve şikayet tarihi itibariyle ticaretin terk edilmediğinin anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17264, Karar No: 2009/2798, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17264 E.  ,  2009/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kolludere Beldesi ... Mahallesi 109 ada 97 parsel sayılı 2468,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.