muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5392, Karar No: 2018/6151, Tarih: 28.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5392 E.  ,  2018/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... Ltd. Şti tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, peşin sermaye değerli gelir yönünden verilen karar isabetli ise de, gecici işgöremezlik ödeneği ve tedavi gideri yönünden kusur karşılığı olan miktar yönünden sorumluluğa karar verilmesi gerekirken 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle kurum zararının belirlenmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak durumu korunmak suretiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 2., 3., 4., 5. ,6., 7., 8., fıkralarının silinerek yerine;

"2-951,08 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3-2.266,33 TL tedavi giderinin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan ...'ye göre 5.215,92 TL (davalı ... 3.093,29 TL'sinden sorumlu olmak üzere) vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan ...'ye göre 2.214,98 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e verilmesine,

4-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan ...'ye göre 5.215,92 TL (davalı ... 3.093,29 TL'sinden sorumlu olmak üzere) vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan ...'ye göre 2.214,98 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e verilmesine,

6-Alınması gerekli 3.021,74 TL karar ve ilam harcının (davalı ... Ltd. Şti., 1.760,85 TL'sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan alınarak hazineye irat kaydına,

7-Davacı tarafça yapılan kabul-red oranına göre toplam 1.393,95 TL yargılama giderinin (davalı ... Ltd. Şti., 813,01 TL'sinden sorumlu olmak üzere) davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ,

8-Davalı ... tarafından yapılan kabul-red oranına göre toplam 117,75 TL yargılama giderinin 49.08 TL'sinin davacıdan alınarak davalı ... Ltd. Şti.'ye verilmesine," ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22910, Karar No: 2021/5999, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22910 E.  ,  2021/5999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/944, Karar No: 2015/1593, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/944 E.  ,  2015/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/1682, Karar No: 2024/3631, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1682 E.  ,  2024/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1921 E., 2023/2275 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2022 tarihli ve 2022/42467 Esas, 2022/138508 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının "a ve b" bendi, 58, 53,55 ve 54 üncü maddeleri ile 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

B. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/421 Esas, 2023/208 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15 yıl hapis ve 30.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30/11/2023 tarihli ve 2023/1921 Esas, 2023/2275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Dosyada sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil olmadığına, lehe delillerin toplanmadığı ve eksik inceleme ile karar verildiğine, taksi şoförünün dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, ele geçirilen maddelerin kullanım sınırında olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın tahliye edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkindir.

Dosyada mevcut olay ve fiziki takip tutanaklarına göre, sanığın seyahat ettiği takside yapılan aramada sanığın arka koltuğa bıraktığı görülen pakette ticari miktarda uyuşturucu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık soruşturma aşamasındaki ifadelerinde maddelerin kendisine ait olmadığını savunmuş, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise maddelerin kendisine ait olduğunu ancak kullanmak amacıyla satın aldığını, ticari kastının olmadığını savunmuştur.

Dosyada mevcut olay ve fiziki takip tutanaklarına göre, sanığın seyahat ettiği takside yapılan aramada sanığın arka koltuğa bıraktığı görülen pakette ticari miktarda uyuşturucu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık soruşturma aşamasındaki ifadelerinde maddelerin kendisine ait olmadığını savunmuş, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise maddelerin kendisine ait olduğunu ancak kullanmak amacıyla satın aldığını, ticari kastının olmadığını savunmuştur.

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün İST-KİM-22-31024 sayılı 05/09/2022 tarihinde düzenlenen kriminal uzmanlık raporunda ele geçirilen maddelerin sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINCA etken maddesini içeren uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği; 27.09.2022 tarihli adli tıp raporunda sanıktan alınan kan örneklerinde yapılan incelemede sanığın kanında uyuşturucu etken maddelerinin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Somut olayın koşulları, olay tutanağı , istikrar kazanmış içtihatlar, sanığın eşgal bilgileri verilerek hakkında uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin ihbarın bulunması, bunun üzerine durdurulan araçtan inen sanığın ön yolcu koltuğunda oturduğu sırada kolluk görevlilerini görünce sağ arka koltuğa uzanarak bir şeyler bıraktığının görüldüğü, kolluk tarafından araçta yapılan kontrolde aracın sağ arka paspas üstünde göz ile görünür halde şeffaf poşet içersinde yeşil renkli ot halinde daralı ağırlığı 48,6 gr. gelen ve incelenmesine ve el konulmasına karar verilen, ele geçme biçiminde hukuka aykırılık bulunmadığı değerlendirilen uyuşturucu madde bulunduğu, sanığın savunmasında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu ve olay günü evde kullanmak için satın aldığını beyan ettiği, sanığın aşamalardaki beyanları, soruşturma aşamasında sunmuş olduğu dilekçeler ile kovuşturma beyanlarının açık bir şekilde çelişkili olduğu, ayrıca sanığın olay günü uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği ancak 27.09.2022 tarihli adli tıp raporunda sanıktan alınan kan örneklerinde yapılan incelemede sanığın kanında uyuşturucu etken maddelerinin bulunmadığının tespit edildiği, ayrıca sanığın günlük 25 gram bonzai maddesi kullandığına dair hayatın olağan akışına belirttiği uyuşturucu maddenin insan vücudu üzerindeki

etkileri ile uyuşmayan anlatımları karşısında bu haliyle sanığın savunmalarının çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu itibar edilemeyeceğinin kabul edildiği, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

etkileri ile uyuşmayan anlatımları karşısında bu haliyle sanığın savunmalarının çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu itibar edilemeyeceğinin kabul edildiği, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli araştırma incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30/11/2023 tarihli ve 2023/1921 Esas, 2023/2275 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3478, Karar No: 2022/3917, Tarih: 25.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3478 E.  ,  2022/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :Sanığın mağdur ...'a yönelik kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/2-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53 maddeleri ve kazanılmış hakkı gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesinin "TCK'nin 82/1-d" maddesi yerine, "TCK'nin 82/2-d" maddesi olarak hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Mağdur ...ın adı ve soyadına gerekçeli karar başlığında yer verilmemesi ve sanığın kazanılmış hakkı gereği sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi" olarak hükümde gösterilmemesi, mahallinde hükme ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edildiğinden;

Kardeş olan sanık ile mağdurun olay günü aralarında tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanığın mutfaktan aldığı silahtan sayılan meyve bıçağı ile ağabeyi olan mağduru boyun sol tarafta omuz ile boyun bileşiminde posteriorda bir adet kesi, sırtta sol hemitoraksta iki adet kesi olmak üzere toplam üç darbe ile yaraladığı ve sırttaki kesilerin hemotoraks ile pnömotoraksa sebep olması nedeniyle mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle uygulanan ve 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, mağdurun yaralanmasının niteliği ve zararın ağırlığına göre cezanın alt ve üst sınırları arasında makul bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan uygulama ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Sanığın TCK'nin 82/1-d, 35/2, 29/1. maddeleri uyarınca belirlenen "9 yıl 9 ay" hapis cezasından, TCK'nin 62/1 maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "8 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası yerine "7 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve sonuç cezanın kazanılmış hak gereği "2 yıl 1 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın TCK'nin 82/1-d, 35/2, 29/1. maddeleri uyarınca belirlenen "9 yıl 9 ay" hapis cezasından, TCK'nin 62/1 maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "8 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası yerine "7 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve sonuç cezanın kazanılmış hak gereği "2 yıl 1 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur Tunç Tınaz'a yönelik kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın ve müdafiinin; suç kastının bulunmadığına, kararın hukuka aykırı olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17605, Karar No: 2017/14725, Tarih: 15.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/17605 E.  ,  2017/14725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 03/12/2013 tarihli ve 2013/29 esas, 2013/237 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2013 tarihli ve 2013/930 değişik iş sayılı kararını müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/21 esas, 2017/350 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17.10.2017 tarih ve 2017/6813 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.10.2017 tarih ve 2017/59556 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendinde yer alan “Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar.” düzenlemesi gereğince suça sürüklenen çocuklar yönünden üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına alındığı cihetle, somut olayda suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 86/3-e maddelerinde düzenlenen suçun üst sınırının 3 yılı aşmadığı cihetle uzlaşma kapsamında kaldığı, keza suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesi gereğince birlikte işlediği mala zarar verme suçunun da anılan maddede 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına alındığı ve sanığın bu suçtan da beraatine karar verildiği cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre dosyanın öncelikle uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/21 esas, 2017/350 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38321, Karar No: 2015/882, Tarih: 27.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38321 E.  ,  2015/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/40810

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2010/171 (E) ve 2011/436 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen hükmün sanığın ifadesi alınırken bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, farklı olan adrese sevkedilerek o an adreste bulunmaması nedeniyle komşusu E.. Ç..'a haber verilerek, haber kağıdı kapıya yapıştırılıp, Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliğ edildiğinin anlaşılmasına rağmen, sanık müdafiinin sanığın adresinde E.. Ç.. isimli komşusunun bulunmadığını bildirerek, sanık ile aynı apartmanda oturduklarını bildiren R.. Y.., Z.. Y.., T.. A.. ve A.. Z..'in bu apartmanda E.. Ç.. isimli birisinin oturmadığını bildiklerine ilişkin imzalı yazılarını sunması karşısında; tebligat tarihi olan 21.11.2011 tarihinde sanığın adresi olan ".. Mah. .. Sok. No:.., sayılı ../istanbul" adresine komşu olarak E.. Ç.. isimli bir şahsın oturup oturmadığı araştırılıp, buna ilişkin belgenin eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.