muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2398, Karar No: 2011/135, Tarih: 25.01.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/2398 E.  ,  2011/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/68477

MAHKEMESİ :BURDUR AĞIR CEZA MAHKEMESİ

TARİHİ VE NO :02/10/2009-278/212

SUÇ :Hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamak

S.. T..'u hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık S.. B..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BURDUR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2009 gün ve 278/212 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza süresi de dikkate alındığında, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin vesaireye, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın nacak diye tabir edilen bir tarafı keskin suç aleti ile mağdura birden fazla vurup, sol frontotemporoparieatal bölgede tanımlanan ve sol temporopareyatal kaideye uzanan parçalı kırık ile sol zigoma ve klavikulada kırığa ayrıca beyin kanaması ile sol omuz çıkığı, verteks ve okspitalde 10 cm.lik iki adet kesiye sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, sol fronto temporopariyetal bölgede meydana gelen yaralanmanın mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu, diğer yaralanmalarla meydana gelen kemik kırılmalarının ise müştereken hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte olduğu nazara alındığında, kullanılan vasıtanın elverişliliği, yara yerleri ve nitelikleri, hedef alınan vücut bölgesi nazara alındığında, sanığın kastının eyleme bağlı olarak açığa çıktığı anlaşılmakla, öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 25.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7757, Karar No: 2014/5428, Tarih: 20.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/7757 E.  ,  2014/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2009/155-2012/471

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı hükmün davalı E.. Ç.. yönünden reddine, diğer davalı M.. K.. yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalılar vekillerince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. İ.. Y.. gelmiş, diğer davalılar tarafından kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin aracını emaneten davadışı H.. Ç..'a verdiğini, onun da davadışı galerici C.. C..'a vermesiyle satıldığını öğrendiğini, aracın iadesini isteyince aracın yedek anahtarını davacıdan alan H.. Ç..'ın aracı bulunduğu yerden getirip, davacıya teslim ettiğini, sonrasında davalılardan M.. K..'nun davacı yanına gelip, aracı satın aldıkları halde, evlerinin önünde çalındığını, araçta olan telefon, kontör ve çekin iadesini istediklerini, araçta belirtilen malların bulunmadığı söylendiği halde zararın gederilmesini istediklerini, şahısların tehdidi üzerine davacının 70.000,00 TL tutarlı, 13.04.2009 tanzim tarihli senedi düzenlediğini, kaybolduğu söylenilen çekin keşidecisinden ertesi gün yeni çek alınması halinde senedin davacıya iade edileceği söylenerek senedin güvenilir şahıs olarak davadışı Y..T..'e verildiğini, ancak ertesi gün keşidecisinden çek alınamadığı söylenerek senedin Yusuf Tekin'den alındığını, davacının 16.04.2009 tarihinde suç duyurusunda bulunduğunu, bu süreçte senedin diğer davalı E.. Ç..'ya ciro edildiğinin öğrenildiğini belirterek, tehdit ve iradesi sakatlandırılarak imzalatılan senet nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. K.. vekili, bononun sebepten mücerret olup, senede karşı iddianın yine senetle ispatı gerektiğini, taraflar arasındaki borç ilişkisinde alınan senedin, müvekkilince diğer davalıya olan borcu nedeniyle ciro edilerek verildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı E.. Ç.. vekili, müvekkilinin dava konusu senetle icra takibine başladığını, tedbir nedeniyle takibe devam edemediğini, zarara uğradığını ileri sürerek davanın reddi ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı E.. Ç.. vekili, müvekkilinin dava konusu senetle icra takibine başladığını, tedbir nedeniyle takibe devam edemediğini, zarara uğradığını ileri sürerek davanın reddi ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre, bononun cebir ve tehdit altında imzalatıldığı iddiasının ispat edilemediği, davacının bonoyu davalı M.. K..'na haksız fiil tazminatı olarak tanzim edip verdiği, davalı M.. K..'nun Cumhuriyet Savcılığındaki ''araçtan çalınan eşyanın 45.000,00 TL'lik kısmının kendisine getirildiği'' beyanı karşısında iade edildiği eşya değeri tutarında zararının giderildiğinin anlaşıldığı, davalı Emin'e imzaları inkar edilmeyen bononun ciro yoluyla geçtiği, diğer taraflar arasındaki olay, ilişki, ödeme vakıasından haberdar olduğu ve bunları bilerek kötüniyetle bonoyu iktisap ettiği hususları ispatlanamadığından (olay tarihinde yürürlükte olan mülga TTK'nun 598,599. maddelerine göre) şahsi def'ilerin iyiniyetli hamile karşı ileri sürülemeyeceği gerekçeleriyle, davacının davalı E.. Ç..'ya yönelik davasının reddine, icra inkar tazminatına yönelik genişletilen savunmaya davacı yan muvafakat etmediğinden icra inkar tazminatına yer olmadığına, davacının davalı M.. K..'na yönelik davasının kısmen kabulüne, icraya konu 70.000,00 TL'lik bononun 45.000,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalılardan M.. K..'nun temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalılardan E.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yönünden; Davalı E.. Ç.., dava konusu bononun ciro yolu ile hamili ve takip alacaklısıdır. İ.İ.K'nın 72/4. maddesinin (3.) cümlesi hükmü gereğince menfi tespit davasının reddi halinde, alacaklı (davalı) yararına verilen haksız ihtiyati tedbir nedeniyle doğan zararın karşılanması ve hükmedilecek tazminat için herhangi bir talepte bulunulması gerekmez. Alacaklı (davalı) nın tazminat yönünden bir talebi bulunmasa dahi mahkemece açıklanan yasa hükmü gereğince re'sen tazminata hükmedilmesi gerekir. Hal böyle olunca dava reddedildiğinden davalı-alacaklı hamil E.. Ç.. yararına İİK 72/4. maddesi gereğince kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu kalem istemin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalılardan M.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılardan E.. Ç.. yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1772, Karar No: 2011/2290, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1772 E.  ,  2011/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 228 ada 6 parsel sayılı 7106.47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalılar adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmış, Hazine Orman Yönetimi yanında davaya katılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin tespit tutanağının iptaline, bilirkişi krokisinde (B1) ve (B2) harfleri ile gösterilen sırasıyla 278.88 m2 ve 335.38 m2'lik bölümlerinin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından parselin (B) harfli bölümleri dışında kalan kesimine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli yerler orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli 228 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla toprak kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi raporundan taşınmazın yer yer % 5-6, yer yer % 10-20, yer yer de % 30-40 arasında eğimli bir yapıda olup üzerinde 1 elma, 3 ahlat ve 8-10 adet meşe ağacının bulunduğu, toprağının 20-25 seneden beri sürülüp ekilmediği, bu nedenle doğal çayır otları ile kaplı olduğu anlaşılmaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ise taşınmazın 15 yıldan beri sürülüp ekilmediğinden söz etmiştir. Bu durumda, taşınmazın terk edilmiş olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin var olup olmadığı konusunda da duraksama oluşmaktadır.

Ancak, dosya içeriğinden çekişmeli yerin 6831 sayılı Yasanın 17/2 maddesinde düzenlenen orman içi açıklığı niteliği taşıyıp taşımadığı da anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın içinde yer aldığı 101 ada 1 numaralı orman parselinin tamamını gösterir paftanın orijinalinden kopya edilmiş bir örneğinin dosyaya getirtilmesi, daha sonra çekişmeli yere komşu olup 101 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrelenen tüm komşu parseller belirlenip bunlara ait;

- Kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin,

- Varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın içinde yer aldığı 101 ada 1 numaralı orman parselinin tamamını gösterir paftanın orijinalinden kopya edilmiş bir örneğinin dosyaya getirtilmesi, daha sonra çekişmeli yere komşu olup 101 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrelenen tüm komşu parseller belirlenip bunlara ait;

- Kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin,

- Varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

- İtirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının da dosyaya getirtilmesi, bu belgeler denetlenip davaya konu taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek yapılacak araştırmadan sonra çekişmeli taşınmazın orman içi açıklığı niteliği taşıdığının belirlenmesi halinde orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmelidir. Orman içi açıklığı olmadığı takdirde ise ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin bulunup bulunmadığı, zilyetliğin terk edilmiş olup olmadığı üzerinde durularak bu koşulların bulunmaması halinde hali hazır niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

Değinilen yönler gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre ise, tespitin iptaline karar verilmesi gerekirken, tespit tutanağının iptaline karar verilmiş olması, ayrıca kalan bölüm hakkında sicil oluşturulmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/03/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3681, Karar No: 2014/15688, Tarih: 04.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/3681 E.  ,  2014/15688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/206273

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2012/1259 (E) ve 2013/185 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

28.12.2005 günlü doğrudan hat bağlamak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında doğrudan hat bağlamadığını,beş arkadaşıyla 2 aydır kiracı olarak oturduğunu belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu meskene ne zaman taşındığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlendikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne kadar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4078, Karar No: 2012/8367, Tarih: 18.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4078 E.  ,  2012/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 tarih ve 2009/307-2009/971 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.05.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... .... ile davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket temsilcileri tarafından parasını istediği an geri alabileceği ve yüksek oranda kar verileceği vaadiyle davalılara 25.000 EURO verdiğini, davalıların yasalara aykırı şekilde müvekkilinden para tahsil ettiklerini, müvekkilinin ortak olma iradesinin bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin ortak olmadığının tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500,00 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nun 405/2. maddesi uyarınca pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, bu nedenle davacının isteminin yerinde olmadığı, davalı yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da bulunmadığı gerekçesiyle, şirketler hakkındaki davanın esastan, diğer davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de, davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürmemiş, tersine, davalı şirket ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine aykırı ve kötüniyetli vaad ve garantilerle davacı ve davacı gibi yurtdışında yaşayan pek çok kişiyi dini duygularını sömürerek, yine davalı ... bünyesinde bulunan yabancı uyruklu bir şirketi aracı olarak kullanmak suretiyle topladıkları paraları iade etmeyip davalı ... ve bünyesindeki diğer grup şirketlerine aktardıkları iddia olunarak verilen paranın istirdadını istemiştir. Dava, iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşü nazara alındığında, davalıların iddia olunan organize ve haksız fiillerinden kaynaklanan bir alacak (istirdat) davası niteliğinde olmakla, mahkemece HUMK’nun 74 ve 75. maddelerine aykırı düşecek şekilde, davanın yanlış nitelenmesine dayalı olarak, davacının bildirmiş olduğu delillerin hiçbiri toplanmaksızın, re’sen yapılan yetersiz araştırma ve soruşturma sonucunda davacının davalı şirket ortağı olduğu TTK’nun 405. maddesi uyarınca sermaye olarak verdiği paranın istirdadını talep edemeyeceği, gerçek kişi davalılar hakkında da şirket yöneticileri olmanın dışında bir sorumluluk nedenine dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın husumet cihetinden reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu halde, mahkemece, davanın yukarıda belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenmesi, tercümesinin yaptırılması, gerekirse dava dışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için davacıya önel verilerek bu davanın sonucuna göre tahsil edilen bu para nedeniyle davacının yabancı uyruklu şirkete ortaklığının gerçekleşip gerçekleşmediği, söz konusu ortaklığın gerçek hak sahipliği doğuran niteliği bulunup bulunmadığı değerlendirilip öncelikle davacı ile dava dışı yabancı şirket arasındaki hukuki ilişkinin netlikle belirlenmesi, bu yolda açılacak davanın davacının yabancı şirkete ortak olmadığı gibi bir sonuca ulaşması halinde, davacının parasının yabancı şirkete verilmesi olgusunda davalı şirket ve yöneticilerinin ne gibi bir rolü bulunduğunun, ileri sürülen kanıtlar çerçevesinde ve gerektiği takdirde davalı şirket ve grup şirketlerinin kayıtları üzerinde aralarında şirketler hukuku ve sermaye piyasası konusunda uzmanların bulunduğu bilirkişi heyeti marifetiyle yaptırılacak kapsamlı bir inceleme suretiyle ele alınıp varsa sorumluluklarının saptanması, bu suretle davacının, iradesinin ileri sürüldüğü gibi davalılarca fesada uğratılmak suretiyle haksız bir fiile maruz bırakılarak parasının alındığı ve iade edilmediği yolundaki iddiasının tatminkar bir biçimde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.