muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9110, Karar No: 2023/2927, Tarih: 02.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9110 E.  ,  2023/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/226 (E) ve 2022/73 (K)

SUÇ : Sermaye şirketinin iflasını istememek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 22.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile; borçlu şirket aleyhine başlatılan icra takibinde alacağın tahsil edilemediğini, şirket yetkilisinin bilerek şirket borçlarını ödemediğini, sanığın üzerine kayıtlı menkul ve gayrimenkullerin üzerinde çok sayıda haciz olduğunu belirterek, sanığın aczine kendi fiiliyle sebebiyet vermek veya vaziyetinin fenalığını bilerek ağırlaştırmak ve sermaye şirketinin iflasını istememek suçlarından 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 332 inci ve 345/a ıncı maddeleri gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli kararı ile, sanık hakkında aczine kendi fiiliyle sebebiyet vermek veya vaziyetinin fenalığını bilerek ağırlaştırmak ve sermaye şirketinin iflasını istememek suçlarından ayrı ayrı beraatine, karar verilmiştir.

2.Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli kararı ile, sanık hakkında aczine kendi fiiliyle sebebiyet vermek veya vaziyetinin fenalığını bilerek ağırlaştırmak ve sermaye şirketinin iflasını istememek suçlarından ayrı ayrı beraatine, karar verilmiştir.

3.Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 20.06.2019 tarihli ve 2019/3254 Esas, 2019/10787 Karar sayılı kararı ile "...A-)İİK'nun 332. Maddesinden kurulan hükmün onanmasına,B-)İİK 345/a maddesinden; 2004 sayılı İİK'nın 345/a maddesindeki "sermaye şirketinin iflasını istememek" suçunun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179. ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; öncelikle şikayet tarihinden itibaren geriye dönük olarak yakın zamanda borçlu şirkete ait ticari defterlerin temini ile borçlu şirket hakkında kesinleşmiş icra takip dosyalarının, Vergi Dairesinden en son kurumlar vergisi beyannameleri ile varsa bilançolarının da getirtilip mevcut borçları da pasife dahil edilerek, ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları da incelenmek suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli kararı ile, sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan beraatine, karar verilmiştir.

5.Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2021/5157 Esas, 2021/6749 Karar sayılı kararı ile "...2004 sayılı İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve TTK’nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 2019/3254 Esas ve 2019/10787 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere , borçlu şirkete ait tüm ticari defterler ile ticari defterlerin yanısıra , ayrıca borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlar ile borçlu şirkete ait vergi borçları ,SGK borçları da dikkate alınarak şirketin pasifine eklenmesi suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra ,şikayet tarihi olan 22/07/2014 itibariyle şirket hakkında iflas şartlarının oluşup oluşmadığının bilirkişi raporu ile kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Müşteki vekilinin temyiz isteği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 2021/5157 Esas, 2021/6479 Karar sayılı bozma ilamına uygun olmadığı, bilirkişinin de kabulünde olduğu üzere Yargıtay bozma ilamında bir nevi bilirkişiye yol gösterildiği ve 2014 yılı bilanço incelemesinin yapılması gerektiği, ancak dosyaya mübrez 22.03.2022 tarihli bilirkişi raporuna karşı itiraz edilmiş olmasına rağmen 23.03.2022 tarihli ek raporda belirtilen hususun dikkate alınmadığı, bilirkişi tarafından kök rapora hiçbir katkıda bulunmayan açıklama yapmakla yetinildiği, şikayet tarihli olan 2014 yılı temmuz ayına kadar olan dönem yönünden herhangi bir inceleme yapılmamış olduğu, bu durumun alacaklı şirket bakımından hak kaybına yol açtığı, bu sebeple hükme esas alınan bilirkişi raporunun ilgili Yargıtay kararına ve hakkaniyete uygun olmadığı, takipsizlik sonucu kapanan icra dosyalarının borçlu tarafından itiraza uğramamış olduğu, bu sebeple ilgili borçların pasifler hanesine eklenerek hesaplama yapılması gerektiği, borçlu aleyhine başlatılan ve herhangi bir itiraz olmaması sebebiyle kesinleşmiş icra takiplerinin artık borçlunun pasiflerine dahil olduğu hususunda herhangi bir şüphe olmadığı, borçlunun kabulünde olan bir borcun, bilirkişi tarafından kabul görmemesinin herhangi bir izahının bulunmadığı, 08.03.2022 tarihli bilirkişi ek raporunun 2 numaralı değerlendirme başlıklı 2 nolu bendinde belirtildiği

üzere yapılan hesaplamalarda takipsizlik ile kapanan icra dosyalarının dikkate alınmadığı, Yargıtay ilamına uygun olmayan rapor esas alınarak eksiklikler giderilmeden hüküm kurulmasının usule, yasaya, hukuka ve somut olayın gereklerine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 345/a ıncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Şikayet tarihinin 22.07.2014 tarihi olduğu, sanığın savunmasının alındığı 20.11.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran başkaca bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 20.11.2022 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2.Şikayet tarihinin 22.07.2014 tarihi olduğu, sanığın savunmasının alındığı 20.11.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran başkaca bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 20.11.2022 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararına yönelik müşteki vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39039, Karar No: 2017/9825, Tarih: 28.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/39039 E.  ,  2017/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamında, sanığın, devir işlemleri için gittiği Avanos Tapu Müdürlüğü kapısı önünde telefon ile konuştuğu sırada bir görevlinin kendisine telefon ile konuşmayı bırak demesi üzerine içeriye girdiği, aynı görevlinin kendisine burası resmi daire seni mi bekleyeceğiz diyerek sert bir şekilde çıkıştığı ve imza işlemleri için müdürü çağırdığı, ancak müdürün tepkili ve agresif bir şekilde gelerek sert bir tavırla imza atmasını söylediğine yönelik savunması ve sanık savunmasını destekleyen tanık ...'ün, “Tapu dairesinde görevli bir memur sanığa hitaben 'telefonu kapatsana, senin telefon ile konuşmanımı bekleyeceğiz, sıranı mı bekleyeceğiz' dedi. Sanıkta 'tamam bir dakika içerisinde geliyorum' dedi. Telefonu kapatarak içeriye döndüğünde aynı memur sanığa hitaben 'sıran geçti senimi bekleyeceğiz bekle' dedi ve tapu müdürünü çağırmak üzere gitti. Müdür bey geldiğinden 'biz sizin telefon ile görüşmenizi bekleyemeyiz herkes işini yapıyor' dedi. Ve bu cümleleri yüksek ses tonu ile söyledi. Sanık her hangi bir şey söylemedi. İmzalaması gereken yeri imzaladıktan sonra kalemi masanın üzerine fırlatmadı ancak biraz yüksekten bıraktı.” şeklindeki anlatımı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında hakaret suçunda TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

Kabule göre ise,

1-) Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

2-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34296, Karar No: 2014/478, Tarih: 14.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34296 E.  ,  2014/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/187-2013/291

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekilinin icra mahkemesindeki şikayetinde, hakkındaki kambiyo takibinin kesinleşmesinden sonra iştirak halinde malik olduğu murisi E. T..'dan kalan Aydın Kuşadası, .. köyü, 320 ada, 1 parselde kayıtlı 9, 11, 27, 28 nolu taşınmazlardaki hisselerine 13.09.2006 tarihinde haciz konulduğunu, bu taşınmazları üzerindeki hacizler ile birlikte alacaklıya devrettiklerini, bu taşınmazların devri ile ilgili açtıkları tapu iptali ve tescile ilişkin Kuşadası 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/379 esas sayılı davada alacaklının 03.12.2010 tarihli dilekçesinde kendisine devredilen dört adet taşınmazın icra dosyalarındaki alacağına karşılık aldığını beyan ettiğini, alacaklının Aydın ...Noterliğinin 02/06/2009 tarih ve 10085 yevmiye sayılı temliknamesi ile davalı F.. M..'ye alacağını temlik ettiğini, temlik alan alacaklı tarafından takibe devam edilerek başka taşınmazların haczedildiğini, temlikten önce taşınmazların devri ile borcun ödendiğini iddia ederek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayet kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Başvuru bu hali ile İİK.nun 71/1. maddesine dayalı itfa itirazı olup anılan madde uyarınca borçlu, “takibin kesinleşmesinden sonraki devrede” borcun ve fer’ilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse, takibin iptal veya talikini “her zaman” icra mahkemesinden isteyebilir. Bu istemin kabul edilmesi için itfa itirazının İİK.nun 71. maddesinde açıklanan nitelikte bir belge ile veya alacaklının kabul beyanıyla kanıtlanması zorunludur.

Somut olayda borçlunun itirazına dayanak yaptığı alacaklının Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 03.12.2013 tarihli dilekçede, taşınmazları, takip dosyalarındaki alacaklarına karşılık aldığını beyan etmesine karşılık, borcun tamamen itfa edildiğine ilişkin açık bir kabul bulunmadığı gibi devredilen taşınmazların değerine göre ne kadar borcun kaldığı açıkça belirtilmemiştir. Bu haliyle alacaklıya ait anılan dilekçenin İİK. 71. maddesi anlamında bir itfa belgesi olarak kabulü mümkün değildir. Zira taşınmazların devrine ilişkin beyan bu haliyle yargılamaya muhtaç olup dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemez.

O halde mahkemece itirazın reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece itirazın reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2316, Karar No: 2008/1718, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2316 E.  ,  2008/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 09.11.1995 tarihli tapuda arsa payı devri karşılığında inşaat yapımına dair sözleşmeden kaynaklanmış olup, davacı yüklenici, davalılar ise arsa sahipleridir. Dava da, 2224 nolu parseldeki C ve B bloklara ait arsa payları ile 2226 nolu parseldeki davacının %60 hissesine düşen toplam 309/800 payın davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile davacı adına tapuya tescili talep edilmiş, mahkemece kat irtifakının kurulmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı devri karşılığında inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin borcu yapıyı imar mevzuatına, sözleşmesine ve teknik özelliklerine uygun biçimde inşa edip teslim etmek, arsa sahibinin borcu ise eserin tesliminden sonra devrini taahhüt ettiği tapu paylarını yükleniciye geçirmekten ibarettir. Dava konusu olayda inşaatın özellikle imar mevzuatına uygun biçimde yapılıp, yapılmadığı inşaatın ruhsatına uygun olup olmadığı, iskân alımına engel bir durumun mevcudiyeti araştırılmamıştır. İmar Kanunu kamu düzenine ilişkin hükümler içerdiğinden mahkemece re’sen gözetilmesi gerekir. Her ne kadar davalılar vekili vekâletnamesindeki yetkisine binaen davayı kabul etmiş ve kabul HUMK’nın 95.maddesi uyarınca kât’i bir hükmün hukuki neticelerini hasıl etmekte ise de kamu düzeninin dikkate alınması gereken durumlarda davanın kabul edilmesinin sonuca etkili olamayacağı da ortadadır. Bu nedenle mahkemece, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, inşaatın imar mevzuatına, plân ve projesine uygun şekilde yapılıp teslim edildiğinin saptanması halinde, davalılar vekilinin kabulü de nazara alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9255, Karar No: 2010/5721, Tarih: 11.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9255 E.  ,  2010/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/07/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/05/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldiler, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ile ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı eş, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu araçta bulunan desteğin, meydana gelen trafik kazası nedeniyle yaşamını yitirdiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı istemiştir. Yerel mahkemece benimsenen 13.3.2009 günlü ek bilirkişi raporunda desteğin ölmeden önce aldığı SSK emekli aylığı esas alınarak davacı için destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır. SSK emeklisi olan desteğin başka bir gelir getirici işte çalıştığına ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığına göre destekten yoksun kalma tazminatı hesabının asgari ücret üzerinden hesaplanması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, yerinde olmayan ek bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; desteğin, arkadaşı olan ve kendisi gibi alkollü olan davalının aracında hatır yolcusu olarak taşındığı sırada meydana gelen trafik kazasında yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır.

Destek, davalı yanın aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnız yolcunun yararının söz konusu olduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Destek, davalı yanın aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnız yolcunun yararının söz konusu olduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış ise yargıçın tazminatın tutarından uygun bir miktar indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda destek alkollü olduğunu bildiği davalının kullandığı araca binmekle zarar doğuran eyleme katkıda bulunmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından, olayda varlığı kabul edilen hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43, desteğin alkollü sürücünün kullandığı araca binmesi nedeniyle de aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) ve (3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.