muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12711, Karar No: 2016/175, Tarih: 26.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/12711 E.  ,  2016/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 228 ada 4 ve 21 parsel sayılı 3.327,62 ve 11.713,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların muris ...'dan intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., ... ve ...; davacı ile aynı nedene dayanarak, ... ve ... ise çekişmeli taşınmazların muris ...'ten intikal ettiği ve kendilerinin de pay sahibi oldukları iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... ve katılanlar ..., ... ve ...'in davasının kısmen kabulüne, katılanlar ... ve ...'ın davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 228 ada 21 ve 4 sayılı parsellerin kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişisinin 13.08.2013 hakim havale tarihli raporuna ekli haritada 228 ada 4 sayılı parselde (A) harfi ile gösterilen 1.939,89 metrekare bölümün 2 pay kabul edilerek; 1 payının ..., 1 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişi haritasında 228 ada 4 sayılı parselde (B) harfi ile gösterilen 1.387,73 metrekarelik bölüm ile 228 ada 21 parselin ayrı ayrı tamamı 53760 pay kabul edilerek; 1680 payının ..., 1680 payının ..., 1680 payının ..., 1680 payının ...., 23520 payının ..., 23520 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile davacı ... ve asli müdahiller ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 228 ada 4 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin 13.08.2013 tarihli rapor ve haritasında (A) harfi ile gösterilen bölümün hali araziden davalı ... oğlu ... tarafından imar-ihya edilmek suretiyle açıldığı, aynı parselde (B) ile gösterilen kısım ile 228 ada 21 parsel sayılı taşınmazın tamamının ortak kök muris ...'ten intikal ettiği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazlar başında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları son derece soyut olup taşınmazların kimden kaldığı dahi net olarak belirlenmemiş, bir kısım tanıklar çekişmeli taşınmazlara ilişkin "eskiden bu taşınmazlara ...'in yeri derlerdi" şeklinde beyanları karşısında ... ile taraflar arasındaki irsi bağın da ne olduğu araştırılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, öncelikle taraflarla muris ... arasındaki ilişkinin saptanması yönünden ...'e ait veraset ilamının çıkartılması suretiyle tarafların muris ile arasındaki irsi bağ tespit edilmelidir. Bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ile tarafların yöntemine uygun şekilde gösterecekleri tanıklar huzuru ile yeniden keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların evveliyatında kime ait olduğu, kimden kime ve nasıl intikal ettiği kesin olarak ortaya konmalı, öncesinde ...'e ait olduğu sonucuna varılırsa davacılar ve katılanların ... ile irsi ilişkileri saptanmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13771, Karar No: 2013/4197, Tarih: 25.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13771 E.  ,  2013/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50, 52/2-4, 63. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi, katılan vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına, katılan vekilinin, cezada takdiri indirim yapılmasına, Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille gece vakti meskun mahalde iki yönlü aydınlatmalı cadde üzerinde seyri sırasında olay mahalli kavşakta sol tarafındaki caddeye doğru dar kavisle dönüşe geçtiği sırada, karşı istikametten gelerek kavşağa giren sürücü belgesiz katılan sanık ... idaresindeki motosiklete ilk geçiş hakkını vermeyip kavşakbaşı cıvarında sol yan tarafından çarpması sonucu motosiklette yolcu olarak bulunan ...'nin ölümü ve motosiklet sürücüsü ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanması ile neticelenen olayda, kazadan yaklaşık iki saat sonra yapılan ölçümde 140 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında bilinçli taksirin uygulanma koşullarının oluştuğu halde TCK'nın 22/3. maddesi gereğince temel cezada arttırım yapılmayarak sanığa eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu ölüme ve yaralamaya neden olan sanık hakkında asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmeyerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini,

2- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 15.200-TL yerine 14.600-TL olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Vekalet ücretinin kendisini vekille temsil ettiren katılan ... yerine vekille temsil edilmeyen katılan sanık ... lehine hükmedilmesi,

3- Vekalet ücretinin kendisini vekille temsil ettiren katılan ... yerine vekille temsil edilmeyen katılan sanık ... lehine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi, katılan vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24998, Karar No: 2014/25737, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/24998 E.  ,  2014/25737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2014/489-2014/1207

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattır ve anılan Kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1773, Karar No: 2015/3139, Tarih: 26.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1773 E.  ,  2015/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/97-2013/328

Taraflar arasındaki vasiyetnameye dayalı tapu iptali ve tescil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; bir kısım davalıların murisi F. Ç. ve eşi tarafından, Erzurum ilindeki tüm taşınmazların noterde düzenlenen 23.03.1970 tarihli vasiyetname ile davacı derneğe vasiyet edildiğini; Sulh Hukuk Mahkemesinin, 22.07.1981 tarihli kararı ile vasiyetnamenin tenfizine karar verildiğini; ve bu karara dayanak gösterilerek, vasiyetçi F. Ç. 'a ait olan 329A/1 parsel ve 329A/4 sayılı parsellerin davacı .......... Derneği adına 13.03.1981 tarihinde tescil edilmesinden hemen sonra 329A/1 sayılı parselin tapu kaydı üzerinde izale-i şuyu şerhi bulunması nedeniyle aynı gün yeniden vasiyetçi F. Ç. adına tescil edildiğini; 08.06.2009 tarihli yazıyla izale-i şuyu şerhi terkin edilerek, 329A/1 parsel sayılı taşınmazın vasiyetçinin mirasçıları adına intikalen tescil edildiğini ve daha sonra da, mirasçılar tarafından bu taşınmazın davalı kooperatife (.......İnşaat Sözleşmesi nedeniyle) 02.10.2010 tarihinde devredildiğini ileri sürerek; 329A/1 sayılı parselin 20/64 payının gerçeği yansıtmayan ve hatalı tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında; murisin, 1977 yılında öldüğünü; vasiyetnamenin tenfizinin 22.07.1981 tarihli kararla yapılıp davacı dernek adına tescil edilmiş ise de aynı gün yeniden taşınmazın vasiyetçi adına tescil edildiğini; davacı hangi sebebe dayanırsa dayansın zaman aşımının da gerçekleştiğini; iddianın yersiz olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava tarihi itibariyle, dava konusu parsel davalı kooperatif adına tapuda kayıtlı olduğundan, F. Ç. mirasçıları aleyhine açılan davanın sıfat yokluğundan reddine; vasiyetnamenin yapılış ve tenfiz tarihi itibariyle davacıların vasiyetnameden haberdar oldukları dikkate alındığında, MK'nun 602, 639 ve 712. maddelerinde ki zamanaşımı süreleri geçtiğinden davalı kooperatif hakkındaki davanın da zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; TMK'nın 1025 maddesi gereğince yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; TMK'nın 1025 maddesi gereğince yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, dava konusu taşınmazın, davacı ........... Derneğine vasiyet edildiği; vasiyetnamenin tenfizine karar verildiği ve 13.08.1981 tarihinde kesinleşen bu tenfiz kararı hükümlerine göre, tapuda davacı adına tescilinin yapıldığı ve vasiyet alacaklısı dernek yararına mülkiyet hakkının doğduğu, ancak daha sonra parselin tapu kaydı üzerinde izale-i şuyu şerhi bulunması gerekçe gösterilerek tekrar vasiyetçi F. Ç. adına yolsuz olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bir taşınmazın tapu kaydında "izale-i şuyu şerhi" bulunması vasiyetnamenin tenfizine engel değildir. Bu durumda yasal ve geçerli bir nedene dayanılarak; 329A/1 parselin, 13.08.1981 tarihinde, Türkiye ............. Derneği adına tescil edilmesinden sonra, bu tescil iptal edilerek tekrar vasiyetçi F. Ç. adına tesciline ilişkin işlemin yasal bir dayanağı bulunmadığından, bu tescil yolsuz bir tescildir.

Davalı F. Ç. mirasçıları, kesinleşen vasiyet tenfiz kararında taraf olduklarından, bu yolsuz tescili bilen ve bilebilecek kişilerdir. Bu sebeple bu kişilerin üzerlerine intikal yaptırdıkları 2009 yılına kadar sürdürdükleri zilyetliğin, MK'nın 712.maddesinde anılan "iyi niyetli zilyetlik" olarak kabul edilemeyeceğinden, davalı kooperatifin zilyetliğine eklenemez. Hal böyle olunca, davalı kooperatifin 10 yıllık zilyetliğinden de söz edilemez.

Yolsuz tescil hukuksal sebebine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davaların herhangi bir zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmaksızın her zaman açılması olanaklıdır. Aksine bir yasal düzenleme bulunmadığı gibi, istikrar kazanan yargısal uygulamalar ve doktrin de aynı görüşü benimsemiş bulunmaktadır.

Ne var ki; yolsuz tescille yeniden vasiyetçi F. Ç. üzerine tescil edilen taşınmaz, daha sonra F. Ç. mirasçıları üzerine intikal yaptırılarak 02.10.2010 tarihinde davalı .......... YAPI KOOPERATİFİNE Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereğince devir edildiğine göre, bu davalı yönünden TMK'nın 1023 maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı konusunda mahkemece; tarafların delillerinin toplanması ve bundan sonra gerekli irdeleme ve değerlendirme yapılarak, işin esası ile ilgili hüküm kurulması gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı olduğu gibi hüküm kurulması isabetli görülmemiş ve hükmün, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı derneğin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3443, Karar No: 2015/7, Tarih: 12.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3443 E.  ,  2015/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2009/119-2012/162

Uyuşmazlığın ve temyizin davacıların murisi ile davalı G.. B.. arasındaki iş makinesi kiralama sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 6. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6014, Karar No: 2010/9187, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6014 E.  ,  2010/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 103 ada 4 parsel sayılı 16709,35 m2 yüzölçümlü taşınmaz, hali arazi niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, verilen kesin süre içinde keşif masraflarının yatırılmadığı ve davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Kaldı ki, dava konusu taşınmazın sınırında orman bulunduğu ve orman araştırması gerekli olduğu halde, bu yönden dosya keşfe hazır hale getirilmemiştir.

Kaldı ki, dava konusu taşınmazın sınırında orman bulunduğu ve orman araştırması gerekli olduğu halde, bu yönden dosya keşfe hazır hale getirilmemiştir.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek ... biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 29.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3841, Karar No: 2006/10022, Tarih: 22.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3841 E.  ,  2006/10022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden davacının eşini dövdüğü, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Kadının kusurlu davranışı yoktur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren dosyanın incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2006 per.