muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10409, Karar No: 2016/9094, Tarih: 30.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10409 E.  ,  2016/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 168/2, 62, 52, 53. ( iki kez) maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ...İlinde Nokta Fatura Ödeme Merkezi isimli iş yerinde komisyon karşılığı aracılık hizmetleri yürüttüğü, ... adına fatura tahsil etme yetkisi bulunmadığı halde yetkisi olduğunu söyleyerek müştekiler ... ve ...’ten para tahsilatı yaptığı, ancak paraları ilgili kuruma yatırmayıp uhdesinde tuttuğunun iddia edildiği olayda; sanığın .... Bankası ile çalışmakta olduğunu, ve tahsil ettiği faturalardan bir kısmının bankadan kaynaklı olarak ilgili kurumun hesabına yatmadığını belirtmesi karşısında; söz konusu döneme ilişkin olarak sanık tarafından kuruma yönelik bir ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi açısından banka kayıtlarının getirtilerek incelenmesi neticesinde sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4866, Karar No: 2009/9610, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4866 E.  ,  2009/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, dava dilekçesinde, ...'ın 1991 olan doğum yılının 1990 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava, evlenmekle ergin olan ... tarafından açıldığı halde karar başlığında ... ve ...'ın davacı olarak gösterilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının başlığındaki davacılar bölümünün tamamının metinden çıkartılarak onun yerine "Davacı:... T.C.No ... Mah. ... Sokak No:22 .../HATAY" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5487, Karar No: 2013/10043, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5487 E.  ,  2013/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve yağma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı ırza geçme eyleminin, rızaen ırz ve namusa tasaddide bulunma niteliğinde bulunduğu kabul edilerek beraatine, yağma suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2006 gün ve 2004/395 Esas, 2006/496 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve ırza geçme suçundan kurulan hüküm yönünden O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay Yüksek ...Ceza Dairesinin .... günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarında, henüz 18 yaşını tamamlamamış mağdur ile rızaen fiili livata yoluyla cinsel ilişkiye girdiğini ikrar etmesi, eylemin cebir ve tehdide dayalı olarak gerçekleştiğine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında, eylemin 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen reşit olmayan mağdur ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemler mağdurun rızasıyla gerçekleştirilmiş ırz ve namusa tasaddi niteliğinde kabul edilerek beraat kararı verilmiş ise de; TCK.nın 416/3. maddesinde tanımlanan suçun cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihleri olan 28.03.2004- 04.12.2004 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Sanığın, 18 yaşı içindeki mağdur ile birden çok defa rızası dahilinde livata yoluyla cinsel ilişkiye girmesi şeklinde eylemlerde bulunduğu, son eyleminden sonra ise bu olayı herkese anlatacağı yönünde tehdit etmesinden korkan mağdurun sanığın istemesi üzerine cep telefonunu ve bir miktar parasını sanığa verdiği ve mahkemece de oluşun bu şekilde kabul edildiği olayda; sanığın, mağdurun şeref ve saygınlığına zarar verme tehdidiyle kendisine menfaat sağlamaya yönelik fiilinde yağma suçunun unsuru olan cebir ve tehditin bulunmadığı ve eylemin 765 sayılı TCK.nın 192/1, 2. maddesi veya 5237 sayılı Kanunun 107/2. maddesi kapsamında düzenlenen şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden yağma suçundan hüküm kurulması,

Sanık hakkında TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c. madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9129, Karar No: 2011/4940, Tarih: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9129 E.  ,  2011/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında pert olacak şekilde hasarlandığını, poliçenin 22.6.2009 tarihinde düzenlendiğini ve primlerin kredi kartından ödenmesi talimatının verildiğini, davalının ihbara rağmen hasar bedelini sorumluluğunun başlamadığından bahisle ödemediğini, hasarı öğrendikten sonra da primleri tahsile devam ettiğini, hasardan sonra primleri tahsili ve sözleşmeyi feshetmemesi nedeniyle hasardan sorumlu olduğunu, aracın hurdasının müvekkilince istenmediğini belirterek şimdilik 7.000 TL araç bedeli ile 150 TL çekici ücreti toplamı 7.150 TL.nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacı tarafında ikrar ettiği gibi poliçe prim peşinatının hasar tarihinden sonra müvekkiline ödendiğini, ihbar daha sonra yapıldığından sorumluluklarının başlamadığını, hasar miktarının fahiş olduğunu, sovtaj değerinin mahsubunun gerektiğini, ayrıca davacının kaza saatinden 1 saat 21 dakika sonra yapılan alkol ölçümünde 0.12 promil alkollü olduğunun tesbit edildiğini, kaza anında bu oranın çok daha fazla olduğunu, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 18.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2883, Karar No: 2013/7132, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2883 E.  ,  2013/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/726, Karar No: 2012/3699, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/726 E.  ,  2012/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan bamya, nohut ve kavunun kuru şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Mahkeme kararını temyiz eden davalı taraftan ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Davalıdan temyiz harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz harcı alınmamışsa HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434 ncü maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması üzerine dosyanın iadesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21253, Karar No: 2014/12581, Tarih: 26.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21253 E.  ,  2014/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/473-2013/241

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, 170 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/8 payının 13.05.2005 tarihine kadar maliki olduğunu, davalının ise kalan 7/8 payın 31.12.2002 tarihinden itibaren sahibi bulunduğunu, davalının taşınmazın bodrum, zemin, asma kat ve 1. normal katını kullandığını, diğer 2., 3., 4. ve 5. katların ise davalının kiracısı olarak kendilerinin kullanımında olduğunu, 1/8 pay karşılığı hukuksal semereden ise faydalanamadıklarını ileri sürerek 31.12.2002 tarihinden itibaren 13.05.2005 tarihleri arasındaki dönem için 1/8 payına isabet eden 99.400,00 TL ecrimisilin tahsili isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise, ecrimisil istenen dönemlerde tarafların dava konusu taşınmazda paydaş olduklarını, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, Türkiye .. Bankası A.Ş.’ye halefiyet nedeniyle davacı şirket ile aralarında 01.10.1995 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, davacının bu sözleşmeye istinaden taşınmazın 2, 3, 4 ve 5 katlarını kullandığını, aynı taşınmazın 6. katını ise davacının ecrimisil istenen dönmelerde bila bedel 1/8 payına istinaden kullandığını, bu yönden taraflar arasında fiili taksimin söz konusu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalı kullanımındaki yerlerin 1/8 payının davacı şirket adına kayıtlı olduğu, işyeri nitelikli yer bakımından paydaşlar arasında intifadan men koşuluna gerek olmadığı, 6. katın talep edilen dönemde davalı kullanımında olduğunun ispat edilemediği, davalı kullanımındaki yerler için belirlenen ecrimisilden davacı payına isabet eden kısmın tahsiline karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 170 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/8 payının 18.12.1996 tarihinden itibaren 13.05.2005 tarihine kadar davacı şirket adına kayıtlı oyduğu, davalı şirketin ise taşınmazın 7/8 payını 31.12.2002 tarihinde edindiği, daha sonra kalan 1/8 payı da satış suretiyle edinerek 13.05.2005 tarihinden itibaren taşınmazın tam maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 170 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/8 payının 18.12.1996 tarihinden itibaren 13.05.2005 tarihine kadar davacı şirket adına kayıtlı oyduğu, davalı şirketin ise taşınmazın 7/8 payını 31.12.2002 tarihinde edindiği, daha sonra kalan 1/8 payı da satış suretiyle edinerek 13.05.2005 tarihinden itibaren taşınmazın tam maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, çekişme konusu 170 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ecrimisil istenen dönemlerde davacı ve davalı adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, kargir han vasıflı olan taşınmazda davalının 7/8 payına karşılık olarak bodrum, zemin, asma kat ve 1. normal katları fiilen kullandığı, aynı taşınmazın 2, 3, 4 ve 5. katlarını ise davacı şirkete 01.10.1995 tarihli kira sözleşmesi ile kiralamak suretiyle tasarruf ettiği görülmektedir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazda davacının 1/8 payına istinaden kiracılık sıfatı dışında kullandığı bir yer olduğunun belirlenmesi halinde eldeki davanın dinlenemeyeceğinde kuşku yoktur.

Ne var ki, dava konusu taşınmazın yukarıda açıklanan yerleri dışında 6. katının da bulunduğu, davacının bu bölümü davalı ile ortak kullandıklarını iddia ettiği, davalının ise 6. katın tamamının davacı kullanımında olduğunu savunduğu, dosya kapsamı, dinlenen tanık beyanları gözetildiğinde ise, bu yerin ecrimisil istenen dönemler itibariyle kimin kullanımında olduğunun netlik kazanmadığı açıktır.

Hal böyle olunca; dava konusu taşınmazdaki binanın 6.(son) katını ecrimisil istenen 31.12.2002 ila 13.05.2005 tarihleri arasında davacının çekişmesiz kullanıp kullanmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, taraflar arasındaki ihtarların ve yazışmalarında gözetilmesi ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, taraflar arasında görülmekte olan dava ecrimisil isteğine ilişkin olup, ticari iş söz konusu olmadığı halde hüküm altına alınan ecrimisile ticari faiz yürütülmesi de doğru değildir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2012/1853, Tarih: 04.12.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/6–1246 E.  ,  2012/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname: 2010/58247

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 142/2-b, 145 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.12.2007 gün ve 532-1095 sayılı hükmün sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.03.2009 gün ve 6933-4318 sayı ile;

“1- Sanıkların, otomobilleri ile yakınanın yanında durdukları, sanık A.’nin yakınana 1.000.000 TL parayı gösterip, en büyük paranız bu mu? diye sorduğu, yakınanın sanıklara ellerindeki paranın tedavülden kalktığını söyleyerek, cebinden çıkardığı 440 YTL’nı gösterdiği, sanık A.’nin paraları alarak tek tek baktıktan sonra, 50 YTL’nı alıkoyup, gerisini yakınana verdiğinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında, eylemin TCK’nun 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması,

2- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun, yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

İkinci bozma nedenine uyarak yaptığı değerlendirmede, bir daha suç işlemeyecekleri yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığını belirten yerel mahkeme ise 18.06.2009 gün ve 439-621 sayı ile;

"Olay sırasında sanıklardan A. F.'nin şikayetçinin elindeki tüm parayı çekip alarak, büyük küçük para sorup dikkatini dağıtarak, geri verirken el çabukluğu ile paranın bir bölümünü alıp uzaklaştıklarından eylem 5237 sayılı TCY’nın 142/2-b maddesine uygun hırsızlık niteliğinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMY’nın 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık niteliğinde olmadığından bozma kararının bu bölümü mahkememizce yerinde görülmeyip önceki karardaki gibi her iki sanığın nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi uygun görülmüştür" gerekçesi ile birinci bozma nedeni yönünden direnerek, ilk hükümdeki gibi karar vermiştir.

Bu hükmün de sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 02.07.20012 gün ve 58247 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI