muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15623, Karar No: 2024/1255, Tarih: 27.02.2024

3. Katılana karşı sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun aynı iştirak iradesi ile saldırdıkları, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun içlerinden birkaçının yerden aldıkları taş ve sert cisimlerle katılana vurdukları, saldırıda kullandıkları taşın niteliği ve katılana yönelik seçtikleri hedef bölge itibariyle bu darbelerin katılanı öldürmeye elverişli olduğundan şüphe bulunmadığı gibi sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun taşlarla ve katı cisimle katılanı darp ettikten sonra yere düşen katılana tekmelerle vurup her birinin darp etmeye devam ettikleri, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun kullandıkları vasıtanın öldürmeye elverişli olması, darbelerin şiddeti ve adedi, bu darbeler neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmanın ... tehlike arz etmesi, kafa bölgesinin ciddi şekilde yaralanmış olması (ağır 5 ... derecede kırık oluşacak şekilde), kafa tası kemiğinde çökme meydana gelmiş olması ve katılanın ambulans tarafından hastaneye zamanında kaldırılmaması halinde ölmesinin kuvvetle muhtemel bir durum olduğunun belli olduğu, tüm bu hususlar göz önünde tutulduğunda sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun katılana karşı gerçekleştirdikleri eylemde kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğunda şüphe bulunmadığı kanaatine varılarak eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirildiği belirtilmiştir.

4. Sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, adlî raporlar, uzmanlık raporları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemi sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirecek, vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek, yüzünde sabit iz oluşacak nitelikte yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ile yapılan uygulama sırasında aynı Kanun'un 61 ... maddesindeki ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek üst sınıra yakın düzeyde ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuğa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik araştırmanın söz konusu olmadığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların (1) nolu paragrafta belirtilen eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca sanıklar ve suça sürüklenen çocuk lehine asgarî oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan ceza miktarı itibariyle lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirmeye ilişkin hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2019/728 Esas, 2022/45 Karar sayılı kararlarında sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4553, Karar No: 2014/259, Tarih: 14.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4553 E.  ,  2014/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2009/451-2012/509

Davacılar B... Ç.. vdl. vekili .tarafından, davalılar M.. Ö.. vd. aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacıların temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Davalılar vekiline gerekçeli karar 30/01/2013 tarihinde, davacıların temyiz dilekçesi ise 11/02/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalılar vekili, HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük, 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra 26/02/2013 tarihinde kararı temyiz ettiğine göre davalıların temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı B.. Ç..'ın tüm, davacılar G.. Ö.. ve B..K..'ün, davalı E.. Ö..'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacılar G.. Ö..ve B..K..'ün, davalı M.. Ö..'a yönelik temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davacı B.. Ç..yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar; davalıların, internette davacı B.. Ç.. adına sahte hesap açıp cinsel içerikli fotoğraflarını yayınlandıklarını, cep telefonu numarasını umuma açık yerlere astıklarını, bu nedenle tanımadığı şahıslar tarafından aranarak rahatsız edildiğini, kişilik haklarının zarar gördüğünü iddia ederek, manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; davalılardan M.. Ö..'ın eylemi sabit görülerek davacı B.. Ç..'ın kişilik haklarına saldırı yapıldığı kabul edilmiş, diğer davalı E.. Ö..'ın eylemi sabit görülmeyerek onun yönünden davanın reddine karar verilmiş; ayrıca bu olayda davacı B.. Ç..'ın annesi ve nişanlısı olan diğer davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığından bahisle onlar yönünden de davanın reddine hükmedilmiştir.

Yerel mahkemece; davalılardan M.. Ö..'ın eylemi sabit görülerek davacı B.. Ç..'ın kişilik haklarına saldırı yapıldığı kabul edilmiş, diğer davalı E.. Ö..'ın eylemi sabit görülmeyerek onun yönünden davanın reddine karar verilmiş; ayrıca bu olayda davacı B.. Ç..'ın annesi ve nişanlısı olan diğer davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığından bahisle onlar yönünden de davanın reddine hükmedilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi gereğince, kişisel çıkarları (hakları) halele uğrayan kişi manevi tazminat isteyebilir. Kişisel haklara tecavüz yüzünden bedensel ve ruhsal acılara uğrayan kişiye, bunların telafisi için bir miktar para ödenmesi, zarara uğrayanı kısmen de olsa tatmin amacını güder. Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde düzenlenen ve BK'nun 49. maddesi ile de teyit edilen esas kural uyarınca manevi tazminat istenebilmesi, kişisel hak ve yararların halele uğraması hallerinde mümkündür. Kişilik hakları, kişinin hür ve bağımsız varlığının bütünlüğünü sağlar. Bu hak, insanın doğumu ile kazanılan ve kişiliğine bağlı olan bir haktır. Hayat, beden ve ruh tamlığı; vicdan, din, düşünce ve ekonomik çalışma özgürlüğü; şeref, onur ve saygınlığı; ün, isim, resim ve sırlar hep kişisel varlıklardır. Özellikle aile değer bütünlüğü, kişisel varlıkların en önemlilerindendir. Aile bütünlüğü aleyhine işlenen bir haksız eylem, o aileyi oluşturan tüm fertler aleyhine doğrudan doğruya işlenmiş bir haksız eylem sayılır.

Dava konusu olayda; davalı M.. Ö..'ın, davacı B.. Ç.. adına internette sahte hesaplar açıp ona ait olmayan cinsel içerikli fotoğrafları yayınladığı, ayrıca bu davacının telefon numarasını “para karşılığı cinsel ilişkiye giren bir kadına” ait gibi umuma açık alanlara astığı, bu yüzden davacının telefonda tanımadığı şahısların cinsel içerikli ve kişilik haklarına saldırı teşkil eden sözlerine muhatap kaldığı, bu zor süreçte davacı B.. Ç..'ın annesi ve nişanlısı olan diğer davacıların da etkilendiği, yaşananlara birlikte karşı koydukları anlaşılmaktadır.

Davalı M.. Ö.. tarafından işlenen bu eylemlerin, davacı B.. Ç..'ın kişilik haklarını ağır şekilde halele uğrattığı kadar, davacının annesi ve nişanlısı olan diğer davacıların da aile bütünlüğünü doğrudan doğruya haleldar ettiği kuşkusuzdur. Anne ve nişanlı olan davacılar uzun bir süre bu olayın doğuracağı acıyı, üzüntüyü duyacaklardır. Şu halde, anne ve nişanlı olan davacılar için de uygun görülecek miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, onlar hakkındaki manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi hukuka aykırıdır. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar Gü.. Ö.. ve B..K.. yararına BOZULMASINA; yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle davalıların temyiz dilekçesinin reddine; (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı Başak Çağrı Önal'ın tüm, davacılar G.. Ö.. ve B..K..'ün, davalı E.. Ö..'a yönelik temyiz itirazlarının reddine ve temyiz eden davalılar ile B.. Ç..'dan gayrı davacılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/736, Karar No: 2017/852, Tarih: 08.03.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/736 E.  ,  2017/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında ... 1. Çocuk Mahkemesinin 2015/586 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, aynı suçtan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve sanık ... haklarında ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/627 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava ile hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle birleştirmeye muvafakat edilip edilmeyeceğinin sorulması üzerine, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından birleştirmeye muvafakat verilmemesine rağmen, ... 1. Çocuk Mahkemesi tarafından 12/01/2016 tarihli ve 2015/586 esas, 2016/1 sayılı kararla her iki davanın birleştirilmesi üzerine, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirme kararına yapılan itirazın reddine ilişkin ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2016 tarihli ve 2016/288 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/07/2007 tarihli ve 2001/10002 esas, 2007/10828 karar, 20/01/2010 tarihli ve 2009/42568 esas, 2010/602 karar sayılı ilamları ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14/02/2008 tarihli ve 2008/1309 esas, 2008/919 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun ''Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür.'' şeklindeki 17/3. maddesi karşısında, somut olayda ... 9. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat edilmediği gözetilmeden, birleştirme kararına yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/01/2017 gün ve 94660652-105-34-13926-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2016 tarihli ve 2016/288 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3327, Karar No: 2016/13009, Tarih: 06.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3327 E.  ,  2016/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tarafların tekstil sektöründe faaliyet gösteren firmalar olup, müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalının davacıya kestiği iki sayfadan oluşan 15.02.2006 tarihli fatura toplamı 190.173,80 Euro iken davalının hatalı olarak 208.836,75 Euro yazdığını, söz konusu fatura bedelinin 03.04.2006 tarihinde davalıya ödendiğini, ancak daha sonra yapılan incelemede hatanın fark edildiğini, sehven fazladan ödenen 18.662,95 Euro'nun iadesi için yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında takip dayanağı faturalarda ihracatı gerçekleştirilen ürünlerin toplam ihracat bedelinin 209.799,05 Euro cif olarak fatura edildiğini, davacının davasına dayanak olarak gösterdiği belgede müvekkili şirketin kaşe ve imzasının bulunmadığını, gümrük çıkış beyannamesine esas olan fatura bedeli dikkate alındığında davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, takip tarihinden önce müvekkili şirketi temerrüde düşüren herhangi bir ihtarın bulunmadığını, bu nedenle işlemiş faiz talebinin dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre davaya konu fatura ibaresi yazılı olan belgede toplama hatasının yapıldığı ve bu toplama hatasının 18.662,95 Euro olup, davacının bu miktar kadar alacaklı olduğu, söz konusu alacağın Türk Lirası karşılığının ise takip tarihi (24.06.2009) itibariyle 40.931,58 TL olduğu, davacının takip talebinde 40.347,43 TL istediği, davalının takipte temerrüde düşürüldüğü alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı taraf Türkiye'de üretmiş olduğu malları 15.02.2006 tarihli fatura ve ekindeki çek listesi ile birlikte (malların cinsi) gümrüğe teslim etmiş olup, toplam 208.836,75 Euro tutarlı faturada teslim bakiyesinin ekindedir. Dolayısıyla yurtdışına çıkan malın Türkiye'den çıkışına ilişkin resmi belgesi mevcuttur. Her ne kadar davacı taraf, davalı yanca Türkiye gümrüğüne ibraz edilen çek listesindeki malların 190.173,80 Euro olduğunu bildiren belge sunmuş ise de bu belgenin davalıdan sadır olduğu, bir başka deyişle davalı yanca düzenlendiği kanıtlanmalıdır. Dosyaya sunulan deliller incelendiğinde, davalı tarafından inkar edilen belgenin davalı tarafından düzenlenmiş aslı ibraz edilememiştir. Hal böyle olunca malın satış bedelinin T.C gümrüğünden çıkan fatura tutarında olduğunun kabulü ile davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9056, Karar No: 2017/4352, Tarih: 03.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9056 E.  ,  2017/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49224, Karar No: 2013/30023, Tarih: 20.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/49224 E.  ,  2013/30023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinden taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait tekstil atölyesinde 23,07,2008-14,08,2009 tarihleri arasında kalite kontrol şefi olarak çalıştığını fakat sigorta girişinin zamanında değil, gecikmeli olarak 21,08,2008 tarihinde yapıldığını, en son aylık 1.500-TL net ücret aldığını, SGK kayıtlarında daha düşük gösterildiğini, işyerinde yemek, servis ve bir maaş ikramiye uygulaması bulunduğunu, normal çalışmanın haftanın 6 günü 08,30-19,00 saatleri arasında olduğunu, fakat çoğu zaman ayda en az 20 gün saat 22,00’lere kadar, işlerin yoğun olduğu zamanlarda ayda en az 4-5 gece sabahlara kadar çalışıldığını, yıllık bazda fazla çalışmanın yasal sınırı aştığını, davacıya hiçbir zaman fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davalı işverenin 14,08,2009 tarihinde ... taraflı olarak sebepsiz ve haksız bir şekilde müvekkilinin işine son verdiğini savunarak bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 1 yıllık çalışma süresini doldurmadığını ve yasal anlamda kıdem tazminatına hak kazanamadığını, müvekkili şirketin çalışanların giriş ve çıkışlarını aynı gün yaptığını, hak ettiği ihbar tazminatının davacıya ödendiğini ve imzasını taşıyan ödeme belgesi bulunduğunu, işe yeni başlayan ve niteliksiz bir işçi olan davacının 1.050-TL net ücret aldığını, müvekkili şirkette fazla çalışma yapılmadığını, nadiren de olsa fazla çalışma yapıldığında ücretlerin tam ve eskizsiz olarak ödendiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işveren nezdindeki kıdeminin sigorta kayıtlarına göre bir yılın altında olması gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine, fazla mesai ücreti ve ihbar tazminatı taleplerini ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarını reddine karar verilmiştir.

2- Davacı temyizine gelince; Mahkemece yemin teklifine rağmen hizmet süresinin başlangıcının 23.07.2008 tarihi yerine 21.08.2008 tarihi olarak esas alınması doğru değildir.

Mahkeceme bilirkişi raporunun birinci seçeneğine itibarla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarını reddine karar verilmiştir.

2- Davacı temyizine gelince; Mahkemece yemin teklifine rağmen hizmet süresinin başlangıcının 23.07.2008 tarihi yerine 21.08.2008 tarihi olarak esas alınması doğru değildir.

Mahkeceme bilirkişi raporunun birinci seçeneğine itibarla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.