muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9880, Karar No: 2012/9557, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9880 E.  ,  2012/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kilitlenmek suretiyle sokak üzerine parkedilen müştekiye ait otonun sol arka kapı kelebek camını kırmak ve düz kontak yapmak suretiyle alan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden TCK'nın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, her iki madde fıkrasının aynı sevk maddesinde tanımlanan cezaya bağlanması ve sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1723, Karar No: 2018/10388, Tarih: 21.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1723 E.  ,  2018/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

....... ... ...

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ....n maliki olduğu 229 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “... oğlu ...” şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde “.. oğlu ..... ... ” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; “...Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Somut olayda; davacı murisine ait 2297 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki kimlik bilgilerinin nüfus bilgileri ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağı incelendiğinde senetsizden “.... oğlu ..... Bey” adına 26.05.1965 tarihinde tespitin yapıldığı görülmektedir. ... düzeltilmesi istenen .... oğlu ... ... ise 1963 tarihinde vefat etmiş olup tespit tarihi itibariyle hayatta olmadığına göre tespit tutanağında ölü olduğu belirtilmesi gerekirken tespit tutanağında böyle bir ibare bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece bu çelişki üzerinde durulmalı, kayıt maliki ile kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olduğu yönünde tüm tereddütleri giderebilmek için mahallinde keşif yapılarak mahalli bilirkişiler ve tanıklar taşınmazlar başında dinlenildikten sonra tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir....” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olunmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

./..

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 21/05/2018
Yargıtay — Esas No: 2015/10826, Karar No: 2016/1974, Tarih: 09.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10826 E.  ,  2016/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasındaki 09.08.2004 tarihli yetkili teknik servis ortaklık sözleşmesi uyarınca ürünlerin montaj ve onarımları konusunda anlaşma sağlandığını, Ekim 2010 tarihinde davalının sisteme girdiği hizmet kayıtlarının incelenmesinde müvekkili şirket tarafından yapılan ödemenin yüksekliği nedeniyle davalının servis hizmeti aldığını gösterdiği kişilerin telefonla arandığını, telefonla ulaşılanların böyle bir hizmet almadıklarını beyan etmeleri üzerine sözleşmenin fesih edildiğinin davalıya bildirildiğini, davalının servis hizmeti yapmadığı halde müvekkili şirketten haksız şekilde tahsil aldığı ödemeler bulunduğunu şikayet üzerine ceza davası açıldığını ileri sürerek tespit edilecek zararın davalıdan işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 24.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile, talep sonucunu 16.263,62 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin yetkili servislerinin onarım veya montaj ile ilgili bilgilerinin şirket tarafından denetlendiğini, davacının Ekim 2010 tarihinde sisteme kayıt edilen kişilerin pek çoğuna ulaşılamadığını iddia etmesine karşı müvekkilinin dosyaya sunulan adreslerde herhangi bir onarım veya montaj yapmadığını, ayrıca davacı şirketten herhangi bir ödeme de almadığını, onarım veya montajı gerçekleşmemiş bir ürünün taraflar arasında kullanılan sisteme kaydından sonra onayının mümkün bulunmadığı, delil olarak sunulan adres ve telefon numaralarının müvekkili tarafından sisteme girilmediğini, bu bilgilerin davacı şirketin merkez veya bölge personelleri tarafından değiştirilmiş olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuyla, davacı şirket ile davalı arasında 02.09.2004 tarihinde yetkili servis ortaklığı sözleşmesi imzalandığı, davalının davacı şirket ürünlerinin servis veya montaj işlemleri ile ilgili yetkili servis olarak hizmet vermeye başladığı, davalının servis ve onarım işi yapmadığı halde servis belgesi düzenleyerek taraflar arasındaki sisteme kayıt yaptığı ve davacı şirkete 16.263,62 TL'lik fatura tanzim ederek haksız şekilde bu bedeli davacıdan tahsil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

818 sayılı BK'nun 53. (6098 sayılı TBK'nun 74.)maddesi uyarınca ceza yargılaması sonucu verilecek mahkumiyet kararı ve ceza hakiminin maddi olguyu tespiti, hukuk hakimini bağlayacağından, davalı hakkında dolandırıcılık suçundan dolayı ceza davası açıldığı anlaşıldığından anılan ceza yargılamasının sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27214, Karar No: 2016/8092, Tarih: 27.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27214 E.  ,  2016/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki ...'un evinde bulunan ve diğer yakınan ...'nün emaneten bıraktığı laptop çantası ve içindeki eşyaların çalınması olayında; yapılan araştırmada olaya karıştığı tespit edilen ve aynı olay nedeniyle hakkında beraat kararı verilen temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ...'e sorulduğunda suça konu laptobu sanık ve temyize gelmeyen beraat eden diğer suça sürüklenen çocuklardan aldığını söyleyerek kolluk görevlilerine teslim etmesi, suça sürüklenen çocuk ...'ın sonraki ifadelerinde ise laptobu sanık ...'ten evine giderek satın aldığını söylemesi, ancak müşteki ...'nın oğlu tanık ... ile suça sürüklenen çocuklar...'ın ifadelerinin çelişkili olması, sanığın suçu kabul etmemesi, suça konu bilgisayarın suça sürüklenen çocuk ...'da ele geçmiş olması karşısında sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4748, Karar No: 2012/5782, Tarih: 19.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4748 E.  ,  2012/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil,sınırlandırmanın iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali, tescil ve sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının kabulüne dair Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 1501/2111 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, miras yoluyla intikal, taksim ve ekmeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak dava konusu 183 ada 11 ve 231 ada 85 sayılı parsellerin vekil edeninin zilyetliği altında bulunan bölümlerinin sırasıyla tapu kaydının ve sınırlandırmasının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazlardan 231 ada 85 sayılı parselin harman yeri, 183 ada 21 parsel sayılı taşınmazın ise kurumuş dere yatağı olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne; 231 ada 85 sayılı parselin taşınmazın kesinleşen kadastro tespitinin iptali ile teknik bilirkişinin raporunda 85/B ile gösterilen 2392,96 m2'lik bölümünün davacı adına adanın son parsel numarası ile tarla vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, 85/A ile gösterilen 3335,89 m2'lik ve 85/C ile gösterilen 1296,74 m2'lik kısımlarının ise; adanın son parsel numaraları verilerek harman yeri olarak sınırlandırılmasına, dava konusu 183 ada, 111 parsel nolu taşınmazın tapu kaydının iptali ile teknik bilirkişisi krokisinde 111/B ile gösterilen 16032,38 m2'lik alanın davacı adına tarla vasfı ile adanın son parsel numarası verilerek, 111/A ile gösterilen 26307.94 m2'lik bölümün ise ham toprak vasfı ile Hazine adına adanın son parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin yazılı gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; 183 ada 111 sayılı parsele ait kadastro tutanağının ve tapu kaydının incelenmesinde; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, ekonomik yarar sağlanması ve tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olduğu, kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığının muhtar ve bilirkişilerin müşterek beyan ve ifadelerinden anlaşıldığı belirtilmek suretiyle 27.01.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 42.340,32 m2 yüzölçümü ile belgesizden, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespitinin yapıldığı ve tutanağının itirazsız olarak kesinleşmesi ile 29.08.2006 tarihinde tapuya tescil edildiği görülmüştür. Keşifte dinlenenilen yerel bilirkişi ve tanıklar, davacının dava konusu taşınmazı zilyetliğinde bulundurduğunu bildirmekle birlikte, zilyetlik süresini ve zilyetliğin aralıksız olup olmadığını açıklamamışlardır. Keşfe katılan uzman ziraatçi bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazda nizalı bölümün %35-40 oranında eğimli, üzeri taşlık ve yabani otlarla kaplı, uzun süredir üzerinde zirai faaliyet yapılmayan, toprak yapısı olarak killi-tınlı, öbek öbek taşlı, toprak derinliği olarak sığ, taşınmazın eğiminin azaldığı ve öbek taşlarının olmadığı parçalarda hububat tarımı yapmanın mümkün olduğu, arazinin eğimi, taşlık ve toprak derinliğinin az olmasından dolayı tarımsal faaliyete ara verildiği bildirilmiştir. Taşınmazın, belirlenen bu niteliğine göre, gerek eğimi ve taşlık yapıda olması gerekse toprak derinliği itibari ile tarımsal faaliyete elverişli olmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, maddi olgu ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

231 ada 85 sayılı parsele ait kadastro tutanağının ve özel sicil kaydının incelenmesinde; kadimden beri ve halen Orhaniye Köyü halkı tarafından harman yeri olarak kullanılanıldığı, zeminde halen aynı vasıfta bulunduğu muhtar ve bilirkişilerin müşterek beyan ve ifadelerinden anlaşıldığı belirtilmek suretiyle 24.02.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 7025,59 m2 yüzölçümü ile belgesizden, harman yeri niteliğiyle tespitinin yapıldığı, tespite itiraz üzerine görülen Konya Kadastro Mahkemesinin 2006/221 Esas ve 2008/32 Karar sayılı dosyasının feragat nedeniyle reddine karar verildiği ve hükmün 04.08.2008 tarihinde kesinleşmesiyle, taşınmazın özel siciline tescilinin yapıldığı anlaşılmıştır. Öncelikle, teknik bilirkişinin 1/2500 ölçekli krokisine göre; mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazda sınırlandırmanın iptaline karar verilen teknik bilirkişinin krokisinde 85/B ile gösterilen 2392,96 m2'lik bölümün, genel harman yeri bütünlüğü içeresinde kalmaktadır. Şöyle ki, davacı 231 ada 85 parsel sayılı fiili olarak üçe bölünerek ortada kalan ve teknik bilirkişinin krokisinde 85/B ile gösterilen yerin talep edildiği, krokiye göre iki yönü genel harman yeri olan böyle bir yerin özel harman yeri niteliği taşıyamayacağı ve özellikle, sap dökmek, düvenle sap sürmek ya da patoz yapmak tınaz oluşturmaktan müştekil harman işlemine konu yerin ancak 200-300 m2'yi geçmeyeceği dikkate alındığında çiftçi kişi bazında 2.392,96 m2 genişliğinde özel harman yeri olamayacağı da tartışmasızdır. Bu kapsamda, taşınmazın genel harman yeri niteliğinde olduğunun kabulü ile davanın açıklanan gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-2. bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5826, Karar No: 2024/720, Tarih: 18.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5826 E.  ,  2024/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/543 E. 2015/963 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. KDZ. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2015 tarihli ve 2015/777 Esas No.lu iddianamesiyle;

1. Sanıklar hakkında, silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve sanık ... hakkında 58 inci maddesi,

2. Sanık ... hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi,

Gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/543 Esas, 2015/963 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve sanık ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

1. Hükmü temyiz etme iradesi,

2. Vesaire,

Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

1. Mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

1. Hükmü temyiz etme iradesi,

2. Vesaire,

Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

1. Mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların katılanın oğlundan uyuşturucu madde talep etmeleri nedeniyle katılanın evinin önüne geldikleri, sanıkların birinin elinde balta, diğerinin elinde demir sopa bulunduğu, katılanın evinin önünden gitmelerini istemesi üzerine, sanıkların ikisinin birden katılanın üzerine yürüyerek "a.. koyduğumun kızı, seni buraya gömeriz, evine molotof atarız sabah gazetelerde okursun." dedikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklara atılı silahla tehdit ve sanık ...'e atılı hakaret suçlarından eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/543 Esas, 2015/963 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suçlara yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9594, Karar No: 2025/1963, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9594 E.  ,  2025/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/212 Esas, 2024/189 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.03.2024 Tarihli ve 2023/825 Esas, 2024/246 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu somut olayda dava dilekçesi ve sunulan vekaletnamede yazılan davacıya ait adresin Şile/İstanbul sınırları içerisinde olduğu, öte yandan davalının yerleşim yerinin olduğu, davalının yasal süre içerisinde sunduğu cevap dilekçesinde mahkememizin yetkisizliği itirazında bulunarak yetkili mahkemenin Kayseri Mahkemeleri olduğunu belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2024 Tarihli ve 2024/212 Esas, 2024/189 Karar Sayılı Kararı

Haksız fiil temelli davalarda seçimlik yetkilerden birinin zarar görenin yerleşim yeri olduğu, davacının seçimlik hakkını kendi yerleşim yeri olan İstanbul Mahkemeleri yönünden kullandığı, davacının seçimine üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, internet yayıncılığı yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) “Manevi tazminat” başlıklı 56 ncı maddesi şöyledir:

“Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir.

Ağır bedensel zarar veya ölüm hâlinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir.

”

5. 6098 sayılı Kanun’un “Kişilik hakkının zedelenmesi” başlıklı 58 inci maddesi şöyledir:

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.