muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2978, Karar No: 2016/195, Tarih: 12.01.2016

Olay tarihi olan 02.09.2013 günü, Samsun İl Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan, İlkadım ilçesi, Baruthane Camisi yanında yapılmakta olan kazı çalışmasında bulunan mağaranın önünün kapatılmaya çalışıldığına dair ihbar üzerine, olay yeri olan Samsun ili, İlkadım ilçesi, 357 ada, 2 sayılı parsele giden kolluk görevlilerince, arazinin iş makinesi ile kazılmış olduğunun, iş makinesinin çalışmadığının ancak halen çalışma alanı içerisinde bulunduğunun ve arazide 40 cm genişliğinde kuyu şeklinde bir deliğin görülmesi üzerine, olay yerine müze görevlisinin çağrıldığı, olay yerinde inceleme yapan müze görevlisince, olay yerinde yer altı mezar odalarının ve mezar odalarının içerisinde de çok sayıda kültür varlığı eserler olduğunun tespit edildiği, bu tespitler üzerine iş makinesi marifetiyle kazı faaliyetinde bulunan işçiler M.. K.. ve İ.. K.. ile arazi sahibi ile 08.03.2012 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi yaparak olay yerinde inşaat çalışmasına başlayan Yapı-Sam. Ltd. Şti. firmasının ortağı ve şirket müdürü olan sanık S.. A.. hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan soruşturma başlandığı, 06.09.2013 tarihli Samsun Müze Müdürlüğü raporunda, bölgenin sit alanı olmadığının, olay yerinde kazı faaliyeti esnasında 3 tanesi zarar görmüş, toplamda 5 mezar odasının bulunduğunun, ayrıca mezar odaları içerisinden altın saç bandı, altın küpe, madeni halhal, ayna ve saç iğnesi, cam ve pişmiş topraktan eserlerin ele geçirildiğinin, tüm bu eserlerin Helenistlik döneme ait olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanıklar hakkında “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçundan dava açılmış ise de; olay günü iş makinesi ile kazı faaliyetinde bulunan M.. K.. ve İ.. K..'ın kazı esnasında mezar odasının açığa çıkması üzerine kazıya devam etmemeleri ve beyanlarına göre hemen durumu iş verenleri olan sanık S.. A..'a bildirmeleri, sanık Seyfettin Aksoy'un da beyanlara göre çalışmayı durdurması ve durumu firmalarının avukatına bildirmesi, Samsun Müze Müdürlüğü'nün 27.09.2013 tarihli yazısından anlaşılacağı üzere, firma avukatınca hazırlanmış, olayı anlatan ve inşaata devam edilebilmesi için gerekli iznin verilmesini isteyen 02.09.2013 tarihli dilekçenin, 03.09.2013 tarihinde Müze Müdürlüğünce kayıt altına alınması, ayrıca gerek sanıkların mezar odasının ortaya çıkması sonrası kazı faaliyetine devam etmemiş olmaları, gerek olay yerinden çıkan çok sayıda kültür varlığına dokunulmaması ve hatta üzerinin az bir toprak parçası ile kapatılması karşısında, sanıkların bir suç kastıyla hareket etmedikleri, yine; 2863 sayılı Kanunun 4. ve 67/1

.09.2013 tarihli dilekçenin, 03.09.2013 tarihinde Müze Müdürlüğünce kayıt altına alınması, ayrıca gerek sanıkların mezar odasının ortaya çıkması sonrası kazı faaliyetine devam etmemiş olmaları, gerek olay yerinden çıkan çok sayıda kültür varlığına dokunulmaması ve hatta üzerinin az bir toprak parçası ile kapatılması karşısında, sanıkların bir suç kastıyla hareket etmedikleri, yine; 2863 sayılı Kanunun 4. ve 67/1. maddesi uyarınca, sanıkların üzerine atılı “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçunun oluşabilmesi için, taşınabilir kültür varlığının bulunma tarihinden itibaren 3 gün içerisinde yetkili makamlara bildirimde bulunmamasının gerektiği, olayda ise dava konusu eserlerin sanıklarca ortaya çıkartıldıkları gün olaydan kolluk görevlilerinin haberdar olduğu ve bu nedenle atılı suçun yasal unsurunun da olayda oluşmadığı, tüm bu nedenlerle sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13762, Karar No: 2013/834, Tarih: 17.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13762 E.  ,  2013/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Söke 2. Asliye hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Terk hukuki sebebine dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, evlilik birliği devam ederken başka kadınla yaşayıp çocuk sahibi olan davacı koca evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9082, Karar No: 2021/105, Tarih: 12.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/9082 E.  ,  2021/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6039, Karar No: 2018/3663, Tarih: 13.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6039 E.  ,  2018/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ... vekili ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ... ile ... Teknoloji Makina İnşaat Bilgisayar Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.nin müvekkiline borçlu olduklarını, girişilen ... takiplerinden sonuç alınamadığını, borçluların yüklenici olarak davalı arsa sahipleri ile imzaladıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince borçlulara verilmesi gereken ... ve ... nolu dairelerin verilmediğini; ... nolu bağımsız bölümün de borçlu ...'nın kayınbiraderi olan davalı....'e muvazaalı olarak sattığını ileri sürerek ..., ..., ... no lu bağımsız bölümlerin tapularının iptali ile yüklenici borçlular adına tescilini istemiştir.

Davalı ... vekili, ... nolu bağımsız bölümü parasını vererek satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılardan arsa maliki ..., ..., ... ve ... cevap dilekçelerinde, yüklenicinin ... ve ... numaralı daireleri alabilmesi iskan ruhsatı alınabilmesi şartına bağlı olduğunu, binanın iskanının alınmadığını, binada eksiklikler bulunduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir..

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre borçlu yüklenicilerin edimlerini ifa etmesine rağmen ... ve ... nolu bağımsız bölümlere ait tapu intikal girişiminde bulundukları,... nolu bağımsız bölümün ise muvazaalı olarak değerinin altında ...'e satıltığı gerekçesiyle davacının ... .... ... Müdürlüğünün 2011/3087 esas takip sayılı dosyasındaki alacağını teminen dava konusu edilen ... ili, .... ilçesi, .... Mahallesi, 26219 ada ... parselde bulunan ..., ... ve ... nolu bağımsız bölümlerde cebri ... yoluyla satış yetkisi verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

...-Dava ... ve ... nolu bağımsız bölümler açısından İİK. 194 maddesi uyarınca açılmış tapu iptali ve tescil, ... nolu bağımsız bölüm açısından ise İİK. 277 vd. maddelerine istinaden açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali davaları borçlunun .... kişilerle yapmış olduğu tasarrufi işlemlerin alacaklı bakımından geçersizliğinin sağlanmasına yönelik bir hukuk davasıdır. Tasarrufun iptali davasının konusunu borçlu ile .... kişi arasında yapılmış hukuki işlemler oluşturmaktadır.

Somut olayda ... nolu bağımsız bölüm arsa sahipleri tarafından ...'e satılmıştır. Borçlu yüklenici ile ... arasında yapılmış bir tasarruf yoktur. Bu nedenle

davacının bu taşınmazla ilgili tasarrufun iptalini talep etmesi mümkün değildir. ... nolu bağımsız bölümle ilgili davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

Somut olayda ... nolu bağımsız bölüm arsa sahipleri tarafından ...'e satılmıştır. Borçlu yüklenici ile ... arasında yapılmış bir tasarruf yoktur. Bu nedenle

davacının bu taşınmazla ilgili tasarrufun iptalini talep etmesi mümkün değildir. ... nolu bağımsız bölümle ilgili davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

...- ... no lu daire ile ilgili olarak arsa sahiplerinden .... sözleşme uyarınca bu dairenin ½ sinin kendisine ait olduğunu, diğer yarısını para karşılığı yükleniciden satın aldığını, ... nolu dairenin ise teminat dairesi olduğunu ve henüz yüklenicinin sözleşme edimlerini yerine getirmediğini savunmuştur.

İİK 94 uyarınca açılan davanın kabul edilebilmesi için yüklenicinin arsa sahiplerine karşı olan edimlerini yerine getirmesi gerekir.Bu konuda mahkemece yeterince araştırma yapılmamıştır. Davalı arsa sahiplerinin savunmaları üzerinde durularak yüklenicinin sözleşme uyarınca edimlerini yerine getirip getirmediği araştırılmadan sonuca ulaşılması doğru olmamıştır.

...-Kabule göre, İİK 94 uyarınca dava açıldığı takdirde yüklenici tarafından hakedilip yüklenici adına kaydedilmeyen tapu kayıtlarının yüklenici adına tesciline karar verilebilir. Kararda cebr i ... yetkisi verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, (...) ve (...) nolu bentte yazılan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14145, Karar No: 2011/16323, Tarih: 10.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14145 E.  ,  2011/16323 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Migros Türk A.Ş. vekili avukat ... , İhbar Olunanlar 1-... Temizlik Sos. Hiz. Tic. A.Ş. vekili avukat ... 2-... Merkezi Hiz. Tic. A.ş. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.10.2010 tarih ve 386-238 sayılı hükmün Dairenin 19.4.2011 tarih ve 3246-6244 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

HUMK.nun 440/III-3.maddesi gereğince görevsizlik kararının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 10.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24748, Karar No: 2012/17353, Tarih: 16.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/24748 E.  ,  2012/17353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1- 5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması

2- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi, 3- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, hukukumuzda ilk kez çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi ile kabul edilmiş olup, daha sonra yürürlüğe giren 5560, 5728 ve 6008 sayılı Kanunlar ile uygulama alanı yeniden belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır. Müessesenin yargılama yasasında düzenlenmiş bulunması da onun bu niteliğini değiştirmeyecektir.

Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 gün ve 2010/70-159 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, esas itibarıyla bünyesinde iki karar barındıran bir kurumdur. İlk karar, teknik anlamda hüküm sayılan, ancak açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuken varlık kazanamayan bu nedenle hüküm ifade etmeyen, koşullara uyulması halinde düşme hükmüne dönüşecek, koşullara uyulmaması halinde ise varlık kazanacak olan mahkûmiyet hükmü, ikinci karar ise, bu ön hükmün üzerine inşa edilen ve önceki hükmün varlık kazanmasını engelleyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıdır. Bu ikinci kararın en temel ve belirgin özelliği, varlığı devam ettiği sürece, ön hükmün hukuken sonuç doğurma özelliği kazanamamasıdır.

Koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve resen mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise diğer kişiselleştirme nedenleri değerlendirilebilecektir

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 sayılı kararında da açıkça belirtildiği üzere, sanık hakkında sonuç cezanın tayininden sonra, hükmolunan cezanın iki yılı veya daha az süreli hapis cezası olması veya adli para cezası olması halinde, öncelikle yasal bir zorunluluk olarak 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5-14.fıkralarında düzenlenmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bıra- kılması koşullarının bulunup bulunmadığı, hiçbir isteme gerek kalmaksızın resen değerlendirilecek olumsuz sonuca ulaşıldığı takdirde, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 50 ve 51. maddeleri yönünden bir değerlendirme yapılabilecektir.

Hal böyle olunca;

Sanık hakkında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 16.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3952, Karar No: 2023/6737, Tarih: 02.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3952 E.  ,  2023/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1166 E.,2022/1758 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2017/236 Esas, 2020/238 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanıklar ..., ...hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.