muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13852, Karar No: 2012/60, Tarih: 16.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/13852 E.  ,  2012/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. Maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile hırsızlık suçunun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezaları ile mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendilerinin alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş oldukları suçlardan hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6856, Karar No: 2017/1940, Tarih: 10.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6856 E.  ,  2017/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17704, Karar No: 2014/17417, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17704 E.  ,  2014/17417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni kabul edilmeyerek yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1953, Karar No: 2007/5414, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/1953 E.  ,  2007/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (Alacaklı) .. A.Ş. vekili Avukat ... ..ile davalılar (3.kişi) ... vekili Avukat ... (Borçlu) ..., ... aralarındaki istihkak davası hakkında Adana 3. İcra Mahkemesince verilen 29.03.2006 gün ve 645/164 sayılı kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 03.10.2006 gün ve 7014/9340 sayılı ilamına karşı davalı (3.kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle haczin kaçak elektirik kullanılan Adana, İsmetpaşa Mahallesi, 108. sokak No:11 adresinde yapılmış bulunmasına göre HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalı 3.kişinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/254, Karar No: 2019/12276, Tarih: 19.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/254 E.  ,  2019/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 23/10/2013 tarihinde müvekkillerinin murisinin üç tekerlekli bisikleti ile seyir halinde iken sürücüsü ...'nun sevk ve idaresindeki aracın çarpması müvekkillerinin murisi olan ...’ın vefat ettiğini, kazaya neden olan aracın trafik sigortasının bulunmadığı belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı kalmak üzere; şimdilik müvekkil ... için 500,00 TL maddi, çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 500,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 500,00 TL cenaze ve defin giderlerinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkilinin sorumlu olduğu azami poliçe limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; toplam 97.998,69 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak 82.705,50 TL'sinin davacı ...'a, 382,99 TL'sinin davacı ...'a, 2.029,54 TL'sinin davacı ...'a, 12.880,66 TL'sinin davacı ...'a verilmesine, davacılar ... ve ... bakımından davanın reddine, 500,00 TL cenaze ve defin giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin (2) ve (3) numaralı bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacılar desteğinin idaresindeki üç tekerli bisiklet ile zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi bulunmayan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacılar desteği vefat etmiş olup, trafik kazası tespit tutanağında; tarafların kusur durumlarına ilişkin tespit yapılmamış, dava konusu kazaya ilişkin başlatılan soruşturma kapsamında trafik bilirkişisinden alınan raporda vefat eden sürücünün asli kusurlu, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın sürücüsünün tali kusurlu olduğu, kazaya ilişkin ceza dosyasında ATK trafik ihtisas dairesinden alınan raporda ise vefat edenin asli kusurlu, araç sürücüsünün kusursuz olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece de ayrı bir kusur raporu alınmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan 17/03/2015 tarihli aktüer bilirkişi ek raporunda ise kusur oranları dikkate alınmaksızın tazminat hesabı yapılmış, bu haliyle üç tekerli bisiklet sürücüsü ile zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusur durumları çelişkilerde giderilecek şekilde tespit edilmeden karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, mahkemece, kusur durumlarının belirlenmesi hususunda denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre; davalı vekili cevap dilekçesinde müterafik kusurunda incelenmesi gerektiğini talep etmiş, kazaya ilişkin soruşturma dosyasında adli tıp uzmanından alınan raporda vefat eden sürücünün ölüm nedeninin genel beden travmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve kendinde bulunan kalp hastalığı sonucu meydana geldiği belirtilmiştir. Davacıların desteğinin ölüm sebeplerinden birinin genel beden travmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması olduğu hususu göz önüne alındığında, desteğin müterafik kusuru bulunup bulunmadığı, bisiklet sürücüsü olan desteğin koruyucu kask takmamasının müterafik kusur olarak değerlendirilmesi halinde, 6098 sayılı TBK'nun 52. maddesi uyarınca tazminattan Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalıya geri verilmesine 19/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10949, Karar No: 2008/13642, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10949 E.  ,  2008/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 124 parsel sayılı taşınmaz 16.08.1955 tarih 1 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.1953 tarih 1950/193-1953/38 sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7736, Karar No: 2011/129, Tarih: 19.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/7736 E.  ,  2011/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imalât bedelinin tahsili için ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/22714 sayılı dosyasıyla yapılan icra takibinde borçlu tarafından ileri sürülen yetki itirazının ve borca itirazın iptâliyle takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davalının ikametgâhının ...-... olduğu ve bu nedenle yetkili icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle icra takibinin iptâline karar verilmiş, verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK'nın 67. maddesi uyarınca açılan itirazın iptâli davalarının dinlenebilmesi için yetkili bir icra dairesinde takip yapılmış olması gerekir. Yetkisiz icra dairesinde yapılan takipte yetki itirazının ileri sürülmesi ve gerçekten de icra dairesinin yetkili olmadığının anlaşılması halinde öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenip sonuçlandırılması gerekir. İtirazın iptâli davasının görülebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin varlığına bağlıdır. Geçerli takibin bulunmadığı durumlarda itirazın iptâli davasının görülebilmesi mümkün değildir. Mahkemenin yapacağı inceleme sonunda icra dairesi yetkili ise işin esasına girmesi, yetkili değilse ortada geçerli bir icra takibi bulunmadığından davayı reddetmesi gerekir (HGK'nın 20.03.2002 gün 2002/13-241 E. 2008 K., 28.03.2001 gün 2001/19-267 E. 311 K. sayılı kararları).

Belirtilen nedenlerle mahkemece itirazın iptâli davasının şartları oluşmadığından reddine, vekâlet ücretinin de karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret

Tarifesinin 7/II. maddesi uyarınca maktu, yani 1.000,00 lira olarak takdiri gerekir. Mahkemece davanın dava şartı yokluğundan dolayı reddedilmesi ve davalı yararına 1.000,00 lira vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken icra takibinin iptâline ve 4.860,00 lira vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır. Ne var ki düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazının kabulüyle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan ibarenin karardan çıkartılarak yerine “yetkili icra dairesi Beşiktaş-... olup takip yetkisiz ... İcra Müdürlüğü'nde yapıldığından itirazın iptâli davasının şartları oluşmadığından reddine” 3. fıkradaki “4.860,00” rakamının karardan çıkartılıp yerine “1.000,00” rakamının yazılmasına ve kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.