muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4298, Karar No: 2017/11950, Tarih: 27.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4298 E.  ,  2017/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satışına ilişkin akit tablosunun incelenmesinde, cinsinin bahçeli kahvehane inşaatı olduğunun belirtilmesi karşısında üzerindeki kahvehane inşaatının değerinin satış bedelinden düşülmeden hesap yapılması doğru olmadığı gibi, emsalin satış tarihi olan 01.08.2006 günü itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ve değerlendirme tarihi itibariyle kadastral parsel olan dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payının hangi oranda olacağı ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmadan hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz için davacı idarece düzenlenen Kıymet Takdir Raporu dosyaya celp edilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2602, Karar No: 2015/2549, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2602 E.  ,  2015/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13206, Karar No: 2012/14617, Tarih: 20.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13206 E.  ,  2012/14617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 07.04.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı ... Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle

belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri,...ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu ...), ... ...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu ...), ... ...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri;..., ..., ...ve... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğunun belirlendiği gibi davacıların sağlığına da zarar vermediği dosya kapsamından açıkça anlaşılmaktadır. Yine Dairemizin yerleşik uygulamasına göre

baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18918, Karar No: 2021/18374, Tarih: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18918 E.  ,  2021/18374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Şikayetçi Yayıncılar Meslek Birliği vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanığın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11027, Karar No: 2023/12677, Tarih: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/11027 E.  ,  2023/12677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/476 Değişik İş - 2022/476 Karar

UYUŞMAZLIK HAKEM KARARI

SAYISI : K-2022/87943

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakemince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin on ikinci fıkrası "(12) Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti alınır. (Değişik ikinci ve üçüncü cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz üzerine hakem kararının icrası durur. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir. (Değişik cümle: 13/6/2012-6327/58 md.) Ancak, tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her hâlükarda temyiz yolu açıktır. Temyize ilişkin usûl ve esaslar hakkında Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu uygulanır." şeklindedir.

Somut olayda, ... Uyuşmazlık Hakemi tarafından başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Anılan karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemede belirtildiği gibi Uyuşmazlık Hakemi kararlarına karşı komisyon nezdinde itiraz yoluna başvurulabilecek olup itirazın da İtiraz Hakem Heyetince incelenmesi gereklidir. ... kararlarına karşı ise temyiz kanun yoluna başvurulabilir. Ancak, dosyada ... kararı bulunmamaktadır.

Somut olayda, ... Uyuşmazlık Hakemi tarafından başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Anılan karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemede belirtildiği gibi Uyuşmazlık Hakemi kararlarına karşı komisyon nezdinde itiraz yoluna başvurulabilecek olup itirazın da İtiraz Hakem Heyetince incelenmesi gereklidir. ... kararlarına karşı ise temyiz kanun yoluna başvurulabilir. Ancak, dosyada ... kararı bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz incelemesi yapılabilmesi için ... İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmesi gerektiğinden davacının Uyuşmazlık Hakemince verilen karara karşı itirazları hakkında ... İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmesi, kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13343, Karar No: 2016/13588, Tarih: 08.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13343 E.  ,  2016/13588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle gerçekleşen davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılar Avukatlarınca istenilmesi ve davalı şirketlerin vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı ...ile davacı adına Av. ....geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Sigortalının iş kazası uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) uyarınca teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları mevcut olup; aynı yasanın 146. maddesine (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmesi gerekir.

./...

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı; kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete de uygun olacaktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan 130.493,75 TL'lik ilk peşin değerli gelirin, davalı işveren .... ile üçüncü kişi durumundaki ... ve ....'den teselsül hükümleri uyarınca 5510 sayılı Yasanın 21/1. ve 4.madde hükümleri uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; hak sahibine bağlanan ilk peşin değerli gelirin (130.493,75 TL), gerçek zarardan (93.445,60 TL) fazla olması nedeniyle, gerçek zarar hesabına yönelik 22.05.2015 günlü hesap raporuyla, gerçek zararın %50 toplam kusur karşılığı olarak belirlenen 46.722,80 TL'lik miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de; anılan ilkeler kapsamında davalı işveren... teselsüle dayalı sorumluluk tutarının 45.672,81 TL (ilk peşin değerli gelirin işveren kusur karşılığı ile ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusur karşılığı toplamı), yine davalı üçüncü kişi durumunda bulunan ... ve .... yönünden davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Yasanın 21/4.madde hükmü olması karşısında, anılan üçüncü kişi davalıların teselsüle dayalı sorumluluk tutarının 32.623,43 TL (ilk peşin değerli gelirin yarısının toplam kusur karşılığı) olarak alınması gerekirken, fazla rücu alacağına hükmedilmesi; yine temerrüd durumu bulunmayan davalı ... Şirketi yönünden faiz başlangıcı tarihinin dava tarihi olarak alınması gerekirken, tahsis onay tarihi olarak alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1-Hükmün 1 no'lu bendinin tümüyle silinerek yerine “1-davanın kısmen kabulü ile, 45.672,81 TL’nin (davalı üçüncü kişi ... ve ....'nin sorumluluk tutarı 32.623,43 TL ile ve Sigorta Şirketi poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) 11.09.2013 tahsis onay tarihinden (davalı ... Şirketi yönünden faiz başlangıcı dava tarihi alınmak suretiyle) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,

2-Hükmün harca ilişkin 2 no’lu bendinin silinerek yerine “alınması gereken 3.119,63 TL harcın davalılardan alınarak Hazine'ye irad kaydına,

3-Yargılama giderine ilişkin 3 no’lu bendin silinerek yerine “davacı tarafından yapılan 856,70 TL yargılama giderinden kabul-red oranına göre 837,42 TL’sinin davalılardan (davalı üçüncü kişi ... ve ....'nin sorumluluk tutarı 598,14 TL ile sınırlı olmak üzere) alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

2-Hükmün harca ilişkin 2 no’lu bendinin silinerek yerine “alınması gereken 3.119,63 TL harcın davalılardan alınarak Hazine'ye irad kaydına,

3-Yargılama giderine ilişkin 3 no’lu bendin silinerek yerine “davacı tarafından yapılan 856,70 TL yargılama giderinden kabul-red oranına göre 837,42 TL’sinin davalılardan (davalı üçüncü kişi ... ve ....'nin sorumluluk tutarı 598,14 TL ile sınırlı olmak üzere) alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Vekalet ücretine ilişkin 5 no’lu bendin silinerek yerine “kendini vekille temsil eden davacı lehine olmak üzere tarife hükümleri uyarınca hesaplanan 5.324,00 TL vekalet ücretinin davalılardan (davalı üçüncü kişi ... ve ....'nin sorumluluk tutarı 3.888,57 TL ile sınırlı olmak üzere) alınarak davacı tarafa verilmesine; redde konu tutar yönünden hesplanan 1.691,92 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, sözlerinin yazılmasına,ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, davalılardan .... avukatı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ş.
Yargıtay — Esas No: 2013/21482, Karar No: 2014/6875, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21482 E.  ,  2014/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.