muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8632, Karar No: 2007/9372, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8632 E.  ,  2007/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 280 ada 9 parsel sayılı taşınmaz 02.08.1979 tarih 6 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.06.1953 tarih 1950/175-1953-117 Esas ve Karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7816, Karar No: 2021/1067, Tarih: 02.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7816 E.  ,  2021/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

Dava, 1998 - 1999 yıllarında 2926 Kanun kapsamında sigortalılık süresinin tespiti ve 7143'ten faydalanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6037, Karar No: 2018/10741, Tarih: 08.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6037 E.  ,  2018/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına verilen tazminatlar ve nafakalar ile ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece belirlenen ve gerçekleşen davalı erkeğin kusurlu davranışlarının yanında davacı kadının da birlik görevlerini yapmamak üzere sık sık evi terk ettiği ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının az da kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın dava dilekçesinde ziynet eşyalarının aynen iadesini olmadığı takdirde bedelini talep etmiştir. Tefhim edilen kısa kararda ve hükümde 18.209,50 TL ziynetin aynen iadesine mümkün olmadığı takdire bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine şeklinde hüküm kurulmuş, ancak hüküm altına alınan ziynetlerin ayrı ayrı cinslerinin kararda belirtilmesine karşın, nitelik, miktar ve değerleri açıklanmamış, bu miktarlara nasıl ulaşıldığı, Yargıtay denetimine elverişli şekilde gösterilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2). fıkrasında,da, gerekçeli kararın tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan ziynet bedeline nasıl ulaşıldığı kabul edilen ziynetlerin cins nitelik, miktar ve değerleri denetime elverişli olacak şekilde gösterilmemiştir. Bu yön gözetilmeden, kabulüne karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerleri tek tek belirtilmeden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6481, Karar No: 2022/9842, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6481 E.  ,  2022/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜMLER :1)Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son, 5271 sayılı CMK'nin 307/son maddeleri uyarınca 21 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2)Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son, 5271 sayılı CMK'nin 307/son maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle duruşmalı yapılan incelemede;

Evrak okunarak,

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, Esas No : 2022/6481

takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, bozma üzerine duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin; kararının eksik inceleme sonucu alındığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna, yeterli delil bulunmadığına, çelişkili tanık beyanları ile karar verildiğine, sanık ... müdafiinin; atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza bakımından geçerli olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında kurulan yeni hükümden sonra kazanılmış hak nedeniyle sanık ... yönünden 21 yıl 3 ay hapis cezası, sanık ... yönünden 20 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün BOZULMASINA, ancak bu bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkrasından kazanılmış hakkın uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine sanık ... hakkında kurulan hükme “1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında tayin edilen cezanın 21 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına" ve sanık ... hakkında kurulan hükme “1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında tayin edilen cezanın 20 yıl hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.

12/12/2022 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yüzüne karşı 15/12/2022 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2008/20248, Karar No: 2009/2981, Tarih: 02.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/20248 E.  ,  2009/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2007

Davacı, 5.3.2007 tarihli 2004/753 sayılı icra takibinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacılar, 05.03.2007 tarih 2004/753 sayılı icra takibinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,G.Orman Ürün. Nak. Otom. Tic. Ltd. Şti’nin  2000/6. ay - 2002/1. aylar arasındaki döneme ilişkin issizlik sigortası pirim borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan 2004/753 sayılı takip nedeniyle davacılara ödeme emri gönderildiği, davacıların sermayesi 20 paya bölünmüş şirketin 10’ar pay karşılığı kurucu ortakları olduğu, C.K.’ın aynı zamanda  şirketin işlerini ve muamelelerini yürütmek üzere 5 yıllığına şirket müdürü olarak atandığı, davacı C.in şirketteki hisselerinin 9/10 unu,davacı  Ö.'ün şirketteki hisselerinin tümünü 18.04.2003 tarihinde H.G.e devrettikleri,davacı C.in şirkette kalan hissesini 09.03.2007 tarihinde H.G.'e devrettiği, H.G.'in 18.04.2003 tarihinde şirketin sorumlu müdürü olduğu,davalı Kurumca  G.Orman Ürün. Nak. Otom. Tic. Ltd. Şti’nin  2000/6. ay - 2002/1. aylar arasındaki döneme ilişkin issizlik sigortası pirim borçları ve prim borçlarının tahsili için 6183 sayılı Kanun uyarınca 2004/753 sayılı takip dosyası ile şirkete ve şirketin sorumlu müdürü H.G.'e karşı takip yaptığı, takipten bir sonuç elde edilemediği anlaşılmıştır.

506 sayılı Kanun’un 80. maddesine göre; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

506 sayılı Kanun’un 80. maddesine göre; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

Öte yandan 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında  Kanun’un  35. maddesinde "(Değişik ibare: 04/06/2008 - 5766 S.K./3.mad) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar,(Ek fıkra: 04/06/2008 - 5766 S.K./3.mad) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.(Ek fıkra: 04/06/2008-5766 S.K./3.mad) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur." hükmü düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında borcun ilişkin olduğu dönemde, şirketin ortağı olmakla birlikte aynı zamanda şirketi temsil ve ilzama yetkili üst düzey yönetici olan davacı C. K.ın şirketin tüm borçlarından şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu,  borçlu şirketin ortağı olan davacı Ö.'ün issizlik primi borçlarından sermaye hissesi oranında sorumlu olacağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş,yukarıda anılan ilkelere göre, davacı C.in takibe konu borçlardan sorumlu olduğundan bu davacı yönünden davanın reddine karar vermek, davacı Ö. yönünden ise takibe konu şirket borçlarından sermaye hissesi oranına isabet eden miktar  kadar sorumlu olduğuna  karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin  yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13556, Karar No: 2012/856, Tarih: 19.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13556 E.  ,  2012/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine başlandığı, borçlu şirkete örnek 10 nolu ödeme emri tebliği üzerine adı geçen vekilinin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, çekteki imzaların şirket yetkililerine ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

03.05.2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinin incelenmesinde, borçlu şirketin temsil ve ilzamının A grubundan 2 yetkilinin veya A grubundan 1, B grubundan 1 olmak üzere iki imza ile mümkün olup, A grubu yetkililerin  grubu yetkililerin ise  , ,    At Alp Vidinliler,   Artar olduğu görülmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan grafolog bilirkişi n 28.02.2011 tarihli raporunda ise borçlu şirket yetkililerinden yalnızca ve  yönünden imza incelemesi yapıldığı belirlenmiş olmakla anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece,  borçlu şirketi temsil ve ilzama yetkili olan yukarıda isimleri bulunan bütün yetkililer yönünden de yöntemince imza incelemesi yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2409, Karar No: 2015/2502, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2409 E.  ,  2015/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/13882, Karar No: 2018/6042, Tarih: 26.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/13882 E.  ,  2018/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-a. maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nin müştekiye icra takibine konu olan borcunun olduğu, bu borcunu ödemek için müştekinin kendisine 10000 TL göndermesi karşılığında 42000 TL değerinde 1 tır demir göndereceğini söylediği ve anlaştıkları, müştekinin diğer sanık ... hesabına parayı yatırdığı ancak karşılığında demir gelmeyince şikayetçi olduğu ve bu sebeple sanıkların birlikte hareket ederek müsnet suçu işledikleri iddia edilen olayda, mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9600, Karar No: 2014/23938, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9600 E.  ,  2014/23938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde, Yargıtay Kanunu'nun 14’ncü maddesiyle sınırlıdır. Bu yasa kapsamında da işçinin iş kazası nedeniyle işvereni veya işvereni ile birlikte kusuru bulunan üçüncü kişiler aleyhine açtığı tazminat davalarının Dairemizce inceleneceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar ise Asliye Hukuk Mahkemesi ile İş Mahkemesinin olumsuz görev uyuşmazlığına ilişkin olup bu haliyle belirgin şekilde Dairemizin iş bölümü dışında bulunan karar niteliği bakımından Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.