muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11432, Karar No: 2016/6506, Tarih: 13.06.2016

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir." hükmünü içermektedir.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından, somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir. 6100 sayılı HMK’nın 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen, davacı, dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir. Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı TBK m. 50, 51, 56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir.

6100 sayılı HMK ile birlikte, belirsiz alacak davası açma imkanı tanınmak suretiyle belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı da sınırlandırılmıştır. Zaman zaman, 6100 sayılı HMK ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa, bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür. Kanunun, kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü belirsiz alacak davası, zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak, belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak, belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davacılar, murisleri hakkında davalı tarafından yapılan icra takibinde, davalı/alacaklının talep edebileceği faiz oranının belli olmasına rağmen üzerinde bir oranda faiz talep etmesinden dolayı fazla ödeme yapılmak durumunda kaldıklarını ileri sürerek ve 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesine dayanarak, fazla ödenen miktarın davalıdan tahsilini talep etmişler ise de davaya konu alacak miktarı belirlenebilir olduğundan işbu davada 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde belirtilen belirsiz alacak davası açma koşulları oluşmamıştır. Bu durumda, davanın, hukuki yarar bulunmadığından usulden reddi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı tarafça, davalı bankanın yaptığı ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibinde; ipotek akit tablosunda kredi faiz oranı belirli olduğu halde, bu orandan fazla faiz işletilmesi sureti ile talepte bulunulduğu buna göre de ödeme yapıldığı ileri sürülerek fazla ödenen miktarın istirdadı

dava edilmiştir.

Dava Konusu alacağın belirli olması nedeniyle talep konusunun HMK 107 maddesine dayalı belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Böyle bir durumda ise sayın çoğunluğun benimsediği görüşün aksine, davanın hemen reddi gerekmeyip talep konusunun HMK 109 maddesinde düzenlenen kısmi dava koşullarını taşıyıp taşımadığının da irdelenmesi gereklidir.

Çünkü, dava dilekçesinde talep konusunun belirsiz alacak davası olduğu açıklansa dahi HMK 33. maddesi uyarınca gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk bakımından hukuki nitelendirme hakime aittir.

Uyuşmazlığın yukarıda açıklanan niteliğine göre de, talep konusu "açıkça belirlidir". Dava tarihi olan 06.06.2013 tarihinde yürürlükteki HMK 109/2 fıkrasına göre, talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz. Dolayısıyla, iş bu dava, dava tarihinde yürürlükteki HMK 109/2 fıkrasına göre kısmi dava olarakta açılamaz. Bu bakımdan, kural olarak, davanın HMK 114/1 – (h) bendi uyarınca başlangıçta hukuki yarar bulunmadığına ilişkin dava şartı yokluğundan reddi gerekirdi. Ne var ki, HMK 109/2 fıkrası yargılama devam ederken 01.04.2015 tarih 6644 sayılı Kanun ile yürürlükten kalkmıştır.

HMK 115/3 fıkrası uyarınca "dava şartı (m 114.) noksanlığı mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş (m. 115, 1) ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmemişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü dava usulden reddedilemez."

HMK 115/3 fıkrası uyarınca "dava şartı (m 114.) noksanlığı mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş (m. 115, 1) ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmemişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü dava usulden reddedilemez."

Somut uyuşmazlıkta da, dava tarihinde yürürlükteki HMK 109/2 maddesine dayalı dava şartı noksanlığı, mahkemece farkedilmemiş (dava belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmiş), davalı tarafça da bu yöne ilişkin dava şartı yokluğu ileri sürülmemiştir. Öte yandan, dava devam ederken de söz konusu dava şartı noksanlığı sebebini oluşturan HMK 109/2 fıkrası hükmü yürürlükten kaldırıldığndan, dava şartı noksanlığı bu şekilde giderilmiş bulunmaktadır. Yukarıda izah edildiği üzere HMK 33. maddesi uyarınca talep konusunun HMK 109/1 fıkrasına uygun kısmi dava olarak nitelendirilmesine bir engel bulunmamaktadır. Davacı, yargılama sürerken ıslah yoluyla talebini arttırarak da davasını tam dava haline dönüştürmüştür.

Mahkemenin talep konusunun HMK 107 maddesine göre belirsiz alacak davası olarak nitelemesi isabetli değilse de, neticeten uyuşmazlığın kısmi ve tam dava çeşitlerine uygun bir şekilde çözümü yoluna gidildiğinden; işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi yerine, sayın çoğunluğun usul hukukuna yönelik bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/1284, Karar No: 2021/9373, Tarih: 16.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1284 E.  ,  2021/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2711, Karar No: 2013/9663, Tarih: 10.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2711 E.  ,  2013/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.04.2010 gün ve 2008/712-2010/190 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.11.2012 gün ve 2010/13732-2012/18068 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:Davacı vekili, tarafların ortağı bulundukları dava dışı ... Lastikçilik San. ve Tic. A.Ş. genel kurulunca sermaye artırımı kararı alındığını, sermaye payı artan davalının taahhüt ettiği bedeli ödemediğini, davalının borcunun davacı tarafından ödendiğini, ancak davalının bu meblağı iade etmediği gibi, başlatılan takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının takibe vaki itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili davanın reddini istemiştir.Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/13732 E.,2012/18068 K. sayılı ilamıyla faiz oranı yönünden düzeltilerek onanmıştır.Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3812, Karar No: 2020/6514, Tarih: 04.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/3812 E.  ,  2020/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın TCK’nın 184. maddesinin yürürlük tarihi olan 12/10/2004 tarihinden önce yapılıp yapılmadığının saptanmasına yönelik, çevre konutlarda oturanların ve tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, hava ve uydu fotoğrafları ile taşınmaza ait elektrik, su aboneliklerinin ve vergi ödemelerine ilişkin belgelerin teknik verilere dayalı olarak değerlendirilmesi ve denetime elverişli ek bilirkişi raporu alınması sonucunda, suça konu yerin 12/10/2004 tarihinden önce tamamlanıp tamamlanmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmasından sonra sanık hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın eylemini 12/10/2004 tarihinden önce gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken, Kanuna uygun olmayan gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1964, Karar No: 2009/4482, Tarih: 18.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1964 E.  ,  2009/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ....., Köyünde kendi zilyedliklerinde bulunan ve ayrıca iskan yolu ile oluşan Temmuz 1968 tarihli 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 nolu tapu kapsamında kalan taşınmazlarının 101 ada 1 parsel numaralı orman parseli içinde bırakıldığını bildirerek, tapu kaydının iptalini ve...mirasçıları adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 02/10/2007 havale tarihli raporda A (3500 m2), B(500 m2), C (500 m2), D(800 m2) ile işaretli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile...mirasçıları adına tesciline, Temmuz 1968 tarih 8 ve 11 numaralı tapu kapsamındaki yerler hakkındaki davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesine göre tapu iptali tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasının 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 2006 yılında yapılmıştır.

Mahkemece,aynı gün dairede temyiz incelemesi yapılan ve 101 ada 1 parsel numaralı orman parselinin çeşitli bölümlerinde yeralan çekişmeli taşınmazlara ait Mahkemenin 2006/19, Dairenin 2009/1964, Mahkemenin 2006/15, Dairenin 2009/1970, Mahkemenin 2006/20, Dairenin 2009/1967, Mahkemenin 2006/14, Dairenin 2009/1965, Mahkemenin 2006/16, Dairenin 2009/2733 sayılı dosyalarında taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenen kesimleri hakkında, bu bölümlerde kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmaz edinme koşullarının da davacıları yararına gerçekleştiği ve bir bölümünün tapuda kayıtlı olduğu gerekçesiyle davaların kısmen kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; tapuya dayanan davacıların bir kısmı, kendilerine 1968 yılında köye dönüş projesi adı altında 2510 Sayılı Yasaya göre iskan yolu ile tevzi ve tahsis edilen tapu kayıtlarına, bir kısmı Asliye Hukuk Mahkemesinde hazine ve köy tüzel kişiliğinin taraf olduğu tescil kararı sonucu oluşan tapu kayıtlarına, bir kısım davacılar da yalnızca zilyedliğe dayalı dava açarak 101 ada 1 numaralı orman parselinden yer istemektedirler. 101 ada 1 parsel 03.01.2006 tarihinde kısmi askı ilanına çıkarılmış olup davaların tümü 1 aylık süre geçtikten