muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3618, Karar No: 2025/1640, Tarih: 03.03.2025

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre değerlendirme yapılmıştır. Somut olayda; sanığın paylaşımı yaptığı gruptaki yazışmaların üçüncü kişilerin erişimine kapalı olması nedeniyle "aleniyet" unsurunu taşımadığı gibi paylaşım içeriğinde halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin diğer kesim aleyhine kin ve düşmanlığa tahrik edilmediği ve sanığın paylaşımı nedeniyle açık ve yakın tehlike ortaya çıktığına dair delil yahut tespit veya iddianamede anlatım bulunmadığı belirlenmiştir. Açıklanan nedenlerle; Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş, Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/184 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15567, Karar No: 2021/17281, Tarih: 20.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15567 E.  ,  2021/17281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 25/09/2019 tarihli 2019/6979 E., 2019/14138 K. sayılı ilamında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin belirtildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak, müştekiye soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığının sorulduğu, müştekinin de 02/07/2020 tarihli duruşmada, sanığın cezasından indirim yapılmasına rızasının bulunduğunu bildirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi yerine 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31802, Karar No: 2021/11622, Tarih: 08.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31802 E.  ,  2021/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Bozma ilamından önceki hüküm sanık vasisi tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkındaki bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 5 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 2.500 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın TCK'nın 326/son maddesi gereğince 4 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmesinden sonra TCK'nın 50/3 ve 52/2 maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç olarak 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından ''... sanığın CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ve 50/3 ve 52/2 maddelerinin uygulanmasına dair fıkralar hükümden çıkarılarak yerine '' ...sanığın cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 2.500 TL adli para cezası üzerinden infazına '' ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlığa konu eşyanın 20 TL olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4406, Karar No: 2009/12139, Tarih: 08.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4406 E.  ,  2009/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

TTK.nun 692/5 maddesine göre, keşide yerinin gösterilmesi, çekin şekli koşuludur. Aynı  kanunun 708. maddesi gereğince ibraz süresi çekin keşide edildiği yere göre  belirleneceğinden keşide yerinin hiçbir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek biçimde gösterilmesi gerekir. Aksi takdirde senedin çek vasfında olduğunun kabulü yasal açıdan mümkün değildir. 14.12.1992 T, 19991/1-1992/5 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme kararında da açıklandığı üzere kısaltılmış olarak yazılan keşide  yerinin yukarıda yazılı ilkeye uygun bulunmaması halinde takip dayanağı belge çek niteliğinde kabul edilemez.

Somut olayda takip konusu edilen çekte keşide yeri KBDK olarak yazılmıştır. Anılan keşide yeri bir idari birimi içermemektedir. Sözü edilen çekte keşide yerinin bulunmadığının kabulü gerekir. Mahkemece İİK.nun 170/a maddesi uyarınca re'sen takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3221, Karar No: 2024/2271, Tarih: 12.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3221 E.  ,  2024/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/159 E., 2023/691 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1327 E., 2021/49 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri ile ihbar olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; ihbar olunan vekilinin başvurusunun usulden, taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Göksu EDAŞ'tan elektrik enerjisi temin ettiğini, Göksu EDAŞ'ın 21.11.2012 tarihinde davalı TEDAŞ ile birleştiğini, elektrik enerjisi miktarları ve faturalandırmaya esas bilgilerin sayaç okuyarak belirlendiğini, söz konusu sayaç okuma başına sabit bir ücret olması gerekirken tüketilen enerji miktarları üzerinden nispi ücret tahsil edildiğini, Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E., 2011/1368 K. sayılı ilamı ile EPDK'nın 875 sayılı kararının iptaline karar vermesi nedeniyle PSH bedelinin nispi ücret olarak tahsilinin hukuki dayanağının ortadan kalktığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin dava hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı ile birleşen Göksu EDAŞ'ın müvekkili şirketten başka bir dava ile talep edilen 2008 yılı Mart dönemi hariç olmak üzere 2006 Eylül- 2010 Aralık dönemlerinde fazladan tahsil ettiği KDV dahil 251.373,50 TL tutarındaki PSH (Perakende Satış Hizmet) bedelinin ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51 inci maddesine göre işleyecek gecikme zammı, işlemiş ve işleyecek gecikme zammının KDV'si ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının faturalara itiraz etmeden ve ihtirazi kayıt koymadan ödeme yaptığını, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini, EPDK kararlarının uyulmasının zorunlu olduğunu, geçmişe yönelik uygulama yapılamayacağını, sabit ücretin mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının faturalara itiraz etmeden ve ihtirazi kayıt koymadan ödeme yaptığını, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini, EPDK kararlarının uyulmasının zorunlu olduğunu, geçmişe yönelik uygulama yapılamayacağını, sabit ücretin mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin, 01.09.2006 ila 31.12.2010 tarihleri arasında Danıştay tarafından iptal edilen EPDK'nın düzenleyici işlemini esas alarak tanzim ettiği faturalar ile davacı şirketten tüketilen enerji miktarı (kwh) üzerinden toplam 255.334,01 TL PSH bedeli tahsil ettiği, düzenleyici işleminin Danıştay tarafından iptal edilmesi nedeniyle geçmişe etkili olarak sözleşme gereği fazladan tahsil edilen PSH bedellerinin davacı şirkete iade edilmesi gerektiği, alacağın temelinin sözleşmeden kaynaklanması nedeniyle tahsilat tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 251.373,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ile ihbar olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükmedilen bedele ilişkin faiz türü ve başlangıcının doğru olmadığını, sözleşme hükümlerinin dikkate alınması gerektiğini, sözleşmede 6183 sayılı Kanun'un 51 inci maddesine göre ödeme tarihinden itibaren gecikme zammı uygulanacağının belirtildiğini, Elektrik Piyasası İletim ve Dağıtım Sistemlerine Bağlantı ve Sistem Kullanımı Hakkında Tebliğin 15 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre dağıtım şirketinin açık hatası nedeni ile davacı şirketten fazladan yansıtılan ve mükerrer olarak tahsil edilen bedellere ödeme tarihlerinden itibaren gecikme zammının uygulanması gerektiğinin açık olduğunu, işlemiş ve işleyecek faize KDV işletilmesi yönündeki talebe ilişkin karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; dava konusu uyuşmazlığa ilişkin yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelere göre değerlendirme yapılması gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, husumet itirazlarının bulunduğunu, müvekkilinin EPDK kararlarını uyguladığını, bilirkişi ikinci ek raporunu kabul etmediklerini, düzenleyici bir işlemin iptal edilmesi halinde iptal edilen düzenleyici işleme dayanılarak, iptalden önce tesis edilmiş olan bireysel işlemlerin düzenleyici işlemin iptalinden etkilenmeyeceğini, bunun idari yargı kararlarının geriye yürürlüğünün istisnasını oluşturduğunu, bilirkişi ek raporundaki davacının serbest tüketici olduğu ve PSH bedellerini talep etme hakkı bulunduğu şeklindeki tespitin kabulünün mümkün olmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek üzere bir an için davacının alacak talebinde bulunabileceği düşünülse dahi sabit sayaç okuma bedelinin mahsup edilmesi ve kalan miktar üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müvekkilinin temerrüte düşürülmediğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. İhbar olunan vekili; davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, müvekkilini işletme hakkını devraldığı 01.01.2011 tarihinden önce ve perakende hizmetinin ayrıldığı 31.12.2012 tarihinden sonraki dönemlere ilişkin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı yanında müdahil olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunanın kararı istinaf hakkının olmadığı, bilirkişi raporuna göre davacının serbest tüketici olduğu dönemde yürürlükteki tarifelere göre, 2006-Eylül/2010-Aralık dönemlerinde kendisinden tahsil edilen PSH bedelleri, Mart/2008 dönemindeki iki adet fatura hariç, KDV dahil toplam 255.334,01 TL olduğunu, dava tarihine kadar işleyen gecikme zammı bedelinin KDV Dahil 310.274,72 TL olarak hesaplandığı, bu nedenle istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle; İhbar olunan vekilinin istinaf başvurusunun reddine, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (EPDK) 875 sayılı kararı ile 01.09.2006 ile 31.12.2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde perakende satış hizmet (PSH) tarifesinin kWh bazında belirlenmesine ilişkin 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan dönemde davacı şirket tarafından davalı şirkete elektrik tüketim bedelleri ile birlikte ödenen PSH bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun (6446 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (cc) bendi,

2. Elektrik Piyasası Serbest Tüketici Yönetmeliğinin "Serbest tüketici kapsamı" başlıklı 5 inci maddesi;

3. Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli ve 2008/2695 E., 2011/1368 K. sayılı kararı ile bu kararın temyizi üzerine verilen Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24.05.2012 tarihli ve 2011/1901 E., 2012/798 K. sayılı ilamı;

3. Değerlendirme

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı şirketin Danıştay tarafından iptal edilen EPDK'nın düzenleyici işlemine (metodoloji) dayanarak, davacı şirket adına tahakkuk ettirilen faturalar ile tüketilen enerji miktarı (kW) üzerinden nispi olarak PSH bedeli tahsil ettiği, diğer taraftan davacının yıllık enerji tüketim miktarı dikkate alındığında serbest tüketici sıfatına haiz olduğu, bu durumda geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle, davalı şirket tarafından geçiş döneminde fazladan tahsil edilen PSH bedelinin davacıya iadesi gerekecek olup, istirdada konu alacak miktarının belirlenmesi noktasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, ayrıntılı ve açıklayıcı, hukuka uygun olduğu, abonelik sözleşmesinde yer alan hükmün içeriği dikkate alındığında somut olayda uygulama yerinin bilinmediği; tarafların tacir olduğu da gözetilerek alacağın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinde yerinde olduğu anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9809, Karar No: 2015/15970, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9809 E.  ,  2015/15970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/94-2013/609

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: A.. B.. yönünden husumetten reddine Ç.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Ç.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, .... Büşükşehir Belediye Başkanlığı hakkında davanın husumetten reddine, Ç.. B.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre 1978' de imar idare heyeti kararı ile onaylanan parselasyon planında kamulaştırılacak alanda kalan, halen davacılar uhdesinde bulunan dava konusu taşınmaza oyun alanı, çocuk bahçesi ve yol yapılara el atıldığı, gözetildiğinde kamulaştırma evrakını düzenleyen davalı A.. B.. hakkında hüküm kurulup, Ç.. B.. aleyhine davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2380, Karar No: 2015/2495, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2380 E.  ,  2015/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2656, Karar No: 2023/2931, Tarih: 22.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2656 E.  ,  2023/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/242 E., 2022/111 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.06.2012 tarihli ve 2012/350 Esas numaralı iddianame ile; "suç tarihi olan 29.05.2012 günü saat 23.30 sıralarında suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiye ait iş yerinin yanında ve açık alanda bulunan tarım aletlerinin üç ayrı dinamo kablosunu keserek alıp torbaya koyup kaçması ve yapılan çalışmalar sonucunda yakalandığı" iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1, 31/2 ve 54. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 30.11.2012 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlemesi üzerine, Yerel Mahkemece 29.03.2016 tarihli karar ile, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2020/7221 Esas, 2021/5799 Karar sayılı ilâmıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün "5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması ve sosyal inceleme raporu aldırılması gerekliliği" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/242 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 142/1-e, 143, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 2.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 24 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; "suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR