muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17236, Karar No: 2023/3765, Tarih: 09.05.2023

2. Şikayetçi ...'e karşı bilişim sistemine girme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 243 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, şikâyetçilerden ... adına kayıtlı olan Facebook hesabına hukuka aykırı bir biçimde girmek suretiyle onun arkadaşı olan diğer şikâyetçi ... ile yazıştığı ve kendisini ... olarak tanıtıp para istediği, şikâyetçinin de 250,00 TL banka havalesi ve 250,00 TL de telefon numarasına havale şeklinde para gönderdiği, banka havalesi ile gönderilen 250,00 TL'nin şikâyetçinin durumu anlayarak banka şubesi ile yaptığı görüşme neticesinde hesabına iade edildiği, cebe havale yöntemiyle gönderilen paranın da çekilmemesi nedeniyle 18.08.2012 tarihinde şikâyetçinin hesabına iade edildiği, havale yapılan 05...45 numaralı telefonun sanığa ait olduğu, sanığın poker çipi ve bal satım işlemlerini İnternet üstünden gerçekleştirdiğini, bilmediği şahısların mağdurları dolandırarak ödemeyi kendisine yaptıklarını, bu yönde çeşitli kargolardan gönderilerde bulunduğunu savunduğu, bu bağlamda Kumluca ilçesinde faaliyet gösteren bütün kargo şirketlerine müzekkere yazıldığı, ancak sanığın P..., M... ve U... Kargoda herhangi bir gönderisinin bulunmadığı, Y...Kargoda bir gönderisinin bulunduğu, S... Kargoda ise Kumluca ilçesinden herhangi bir gönderisinin tespit edilemediği ve savunmalarının bu bağlamda boşa çıkarıldığı, şikâyetçiler ile sanık arasında bu suçları izafe edip sanığı soruşturmaya tabi tutmak kastını gösteren herhangi bir husumet ya da çekişmenin mevcut olmadığı, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, kurumların cevabi yazıları, havale dekontları, hesap ekstreleri, şikâyetçilerin beyanları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi ...'e Karşı Bilişim Sistemlerinin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden; Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden; Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 18.02.2016 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olan başka bir mahkûmiyetinin de bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Şikâyetçi ...'e Karşı Bilişim Sistemine Girme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.03.2014 tarihli ve 2013/8-113 Esas, 2014/120 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında kesin nitelikteki adli para cezasının yanında güvenlik tedbiri niteliğindeki mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanmasına karar verilmesi karşısında, hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, şikâyetçinin Facebook hesabının bağlı olduğu bilişim sisteminde şikâyetçi tarafından tekrar kullanılmasını engelleyecek şekilde şifre değişikliği yaptığının toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen bilişim sistemini bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek bilişim sistemine girme suçundan hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen "belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" yaptırımının uygulanabilmesi için anılan maddenin birinci fıkrasında, hükmedilecek mahkûmiyetin kasten işlenen bir suçtan dolayı "hapis" cezası olması gerektiğinin açıklandığı, incelenen dosyada ise Mahkemece aynı Kanun'un 243 üncü maddenin birinci fıkrasında öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, 53 üncü maddede yazılı hak yoksunluklarına karar verilebilmesi için gereken koşul oluşmadığı halde anılan madde ile uygulama yapılması,

b) Tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 18.02.2016 tarihinde kesinleşmesi ve adli para cezalarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikâyetçi ...'e Karşı Bilişim Sistemlerinin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A-2) kısmında açıklanan nedenle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2014/128 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Şikâyetçi ...'e Karşı Bilişim Sistemine Girme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2014/128 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10303, Karar No: 2012/16382, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10303 E.  ,  2012/16382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2008/1506-2011/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde davalı Banka'ya ait pos makinesini kullandığını, 18.12.2005 tarihinde zeytin almak isteyen kişilerin müvekkilinin dükkanına gelerek talepte bulunduklarını ve sonrasında bu kişilere 10.000 TL tutarında zeytin satıldığını, satış bedelinin kredi kartı ile tahsil edilmesi amacıyla müvekkili tarafından kartın pos cihazına takıldığını, davalı Banka tarafından ilk önce işleme onay verilmediğini ancak daha sonra onay verildiğini, buna karşın sonradan söz konusu tutarın müvekkilinin hesabına geçmediğini öğrendiklerini, olay nedeniyle davalı Banka'nın kusurlu ve sorumlu olduğunu ileri sürerek, 7.000 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 9.800 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya konu işlemin yapıldığı kredi kartının sahte olması nedeniyle satışa onay verilmediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü davacı tarafından yapılan satış karşılığında satış bedelinin tahsili amacıyla kredi kartı kullanıldığı, pos cihazı tarafından işleme onay verilmesine karşın satış bedelinin davacının hesabına yatırılmadığı, davacının olay nedeniyle kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.800 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde davalı Banka'ya ait pos cihazını kullandığını, zeytin almak isteyen kişilerin müvekkilinin dükkanına gelerek talepte bulunduklarını ve sonrasında bu kişilere 10.000 TL tutarında zeytin satıldığını, satış bedelinin kredi kartı ile tahsil edilmesi amacıyla müvekkili tarafından kartın pos cihazına takıldığını, davalı Banka tarafından birkaç denemeden sonra işleme onay verildiğini, buna karşın sonradan söz konusu tutarın müvekkilinin hesabına geçmediğini öğrendiklerini ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda değinilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içinde mevcut taraflar arasında düzenlenmiş olan üye işyeri sözleşmesinin 4/8 maddesinde şüpheli olabilecek işlemler sayılmış ve bu gibi durumlarda davacı tarafından yapılması gereken ek işlemlere yer verilmiştir. Bunlardan bir tanesi de davacıya ait günlük işlem hacminin üzerinde bir tutarla yeni bir işlem yapılması halinde davacının kod 10 uygulaması ile davalı Banka'nın ek bir araştırma yapılmasını sağlanması olup somut olayda davacı tarafça bu yönde bir işlem yapıldığına ilişkin olarak dosya içinde bilgi bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, değinilen husus üzerinde durularak davacının yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği ve davalı Banka'nın bu kapsamda kusurunun bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken taraflar arasındaki sözleşme hükümleri değerlendirilmeksizin hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10841, Karar No: 2012/16671, Tarih: 19.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10841 E.  ,  2012/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 gün ve 2008/500-2009/718 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/03/2012 gün ve 2010/4322-2012/3769 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ortağı olduğunu, sermaye borcunun tamamını dava dışı iki ortağın yine dava dışı Tuncay Pulcu ile imzaladıkları 19.12.2006 tarihli ‘müşterek çalışma prensipleri’ protokolü çerçevesinde anılan kişilerce ödendiğini, buna rağmen haksız ihtarlar gönderilerek sermaye borcunun ödenmesinin istendiğini, bu nedenle ortaklıktan çıkarıldığını, bir borcunun olmadığını ileri sürerek, 05.03.2008 tarih ve 2008/3 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/4322 E, 2012/3769 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14017, Karar No: 2013/1573, Tarih: 23.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14017 E.  ,  2013/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya 09.02.2012 tarihli oturumda delillerini bildirmesi için kesin süre verilmiş, davalı 03.04.2012 tarihli dilekçe ile delillerini bildirmiştir. Mahkemece davalıya delillerini bildirmesi için verilen kesin süre, tanık ücretleri ve davetiye giderleri gösterilmediğinden sonuç doğurmaz.Davalı tanıklarının dinlenip, değerlendirilerek sonucu uyarınca karar vermek gerekeriken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.23.01.2013 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayanan boşanma isteğine ilişkin olup, 29.07.2011 tarihinde açılmış, dava dilekçesi ve duruşma günü davalıya 03.08.2011 günü tebliğ edilmiş, davalı vekili, cevap müddetinden sonra 31.10.2011 günü davaya cevap vermiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava, "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayanan boşanma isteğine ilişkin olup, 29.07.2011 tarihinde açılmış, dava dilekçesi ve duruşma günü davalıya 03.08.2011 günü tebliğ edilmiş, davalı vekili, cevap müddetinden sonra 31.10.2011 günü davaya cevap vermiştir.

Mahkemece; "davalı vekilinin kesin süre içinde delillerini bildirmediği" gerekçesiyle gösterdiği deliller toplanmamış, davacı tarafın ikame ettiği delillerle sonuca gidilmiştir. Davalı vekiline "tüm delilerini bildirmesi" için 9.2.2012 tarihli oturumda yokluğunda "iki haftalık kesin mehil verilmesine" karar verildiği, ara kararına uyulmamasının doğuracağı sonucun ara kararında belirtildiği; kesin mehile ilişkin bu ara kararının 16.2.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin "tanıklarının isim ve adreslerini" ihtiva eden delil listesini ise, kesin süre sona erdikten sonra 03.04.2012 tarihinde mahkemeye verdiği görülmektedir. Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar. (HMK. m. 94/3) Kesin mehil sadece "delil bildirmeye" ilişkin olup, ara kararında "delil avansının" gösterilmemiş olması, bu ara kararını geçersiz kılmaz. Delil bildirme için tanınan kesin süre içinde, ikamesi talep edilecek deliller için avans belirlenip, bunun da gösterilmesi ve belirlenen avansın aynı kesin süre içinde yatırılmasının delil bildirmeyle ilgili ara kararında yer alması mecburiyeti de bulunmamaktadır. Tarafların her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece avans belirlenip, bunun yatırılması için ayrıca kesin süre verilmesi mümkündür (6100 s. HMK. m. 324/1). O halde, davalının delil bildirme hakkı düşmüştür. Düşen bir hakkın kullanılabilmesi, koşullarının varlığı halinde eski hale getirmekle (HMK. m. 95) mümkündür. Davalının, eski hale getirme talebi olmamıştır. O halde, yerel mahkemenin davalının delillerini toplamamış olmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu sebeple davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile işin esasının incelenmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun "eksik incelemeye" dayanan bozma görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/27597, Karar No: 2010/31805, Tarih: 25.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/27597 E.  ,  2010/31805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/233903

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2007

NUMARASI : 2007/418 Karar - 2006/1036 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 26.3.2005 tarihli kaçak elektrik tesbit tutanağında “borcundan dolayı kesilen elektriği açmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın soruşturma evresinde kendisi Adana' da iken misafir olarak gelen eniştesinin kesilen elektriği açtığını kovuşturma evresinde de kimin yaptığını öğrenemediğini evde kiracı oturduğunu savunması karşısında; sanığın savunmaları arasındaki çelişki kendisine sorularak ve kaçak elektrik tüketimi yapıldığı iddia edilen evde hangi tarihlerde oturduğu kolluk aracılığı ile ve telefon, su, doğalgaz faturalarından araştırılarak saptandıktan sonra katılan kurumdan borçtan dolayı elektriğin hangi tarihte kesildiği kesilme sırasında sayacın mühürlenip mühürlenmediği ve tüketim miktarının ne olduğu sorularak bilirkişiden suç tutanağında belirtilen kurulu güce göre tutanak tarihi itibariyle sayacın tüketim miktarını borçtan dolayı elektriğin kesildiği tarihe göre karşılaştırarak kaçak kullanım bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınıp tutanak düzenleyici tanıklardan sayaca herhangi bir müdahale olup olmadığı sorularak karşılıksız yararlanma kastının bulunmadığının belirlenmesi halinde, elektrik kesilirken sayaç mühürlenmiş ise eylemin mühür bozmak suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15079, Karar No: 2013/19497, Tarih: 05.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15079 E.  ,  2013/19497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın ... Şubesi ile ... Yapı Grubu Tur.San.Tic.Ltd.Şti. arasında düzenlenen kredi sözleşmesine davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile kefil olup, taşınmazını ipotek verdiğini, asıl borçlu ve ipotek veren davalı hakkında ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/1269 esas sayılı takip dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ipotek bedelini aşan miktar için müteselsil kefiller ve davalı hakkında ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/1270 esas sayılı takip dosyasında ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının yetkiye ve borca itiraz ettiğini belirterek, davalının ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/1270 esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline ve müvekkili lehine % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, davacı bankaya kefilliğinin bulunmadığını, ... Yapı Grubu Tur.San.Tic.Ltd.Şti.'nde asgari ücretli işçi olarak çalıştığını, dairesini ipotek olarak verdiğini, ipotekli dairenin de ...'e satışının yapıldığını, kullanılan kredi ile ilişkisinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının tacir olmadığı, asıl borçlu ... Yapı Grubu Tur.San.Tic.Ltd.Şti yanında işçi olarak çalıştığının belirtildiği, bu nedenle yetki sözleşmesinin davalı yönünden HMK'nun 17. maddesindeki düzenleme gereğince geçersiz olduğu, ... İcra Müdürlüğünün yetkisiz olduğunun anlaşıldığı, genel yetki kuralları gereğince davalının ikametgahı ... İcra Müdürlüğünün, sözleşmenin düzenlendiği banka şubesinin bulunduğu yer itibari ile HMK'nun 14. maddesi gereğince ... İcra Müdürlüğünün yetkili olduğu, davacı banka ile tacir olmayan davalı gerçek kişi arasında düzenlenen yetki sözleşmesinin geçersizliği nedeniyle ... İcra Müdürlüğü yetkili olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı 24.01.2011 tarihinde başlatılan icra takibine karşı yetki itirazında bulunmuş, yetkili icra müdürlüğünün ikametgahı olan .../... İcra Müdürlüğü olduğunu bildirmiştir. Davalının kefil olarak imzası bulunan sözleşme 24.06.2008 tarihinde düzenlenmiş olup, bu sözleşmenin 41. maddesinde uyuşmazlık halinde ...-... mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağı bildirilmiştir. Sözleşmenin 41. maddesi uyarınca davacı banka belirlenen bu mahkemeler ve icra dairelerinden birisinde icra takibi başlatabilir. Bu husus yasal yetkili yerlerin yetkisini kaldırmaz. İcra takip tarihinde HMK yürürlüğe girmediğinden, HUMK'nın uygulanması gerekir. Mahkemece HMK'nın 17. maddesi uyarınca yetki sözleşmesinin sadece tacirler arasında yapılabileceği kabul edilerek, taraflar arasındaki yetki sözleşmesinin davalının tacir olmadığından bahisle geçersizliğinin kabulü doğru değildir. İcra takip tarihi itibariyle HUMK'nın 22. maddesi uyarınca sözleşmede kararlaştırılan ... İcra Müdürlüğü yetkili olduğundan davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4022, Karar No: 2015/4548, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4022 E.  ,  2015/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi