muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7079, Karar No: 2024/5992, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7079 E.  ,  2024/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1598 E., 2024/1798 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/695 E., 2022/355 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı erkek adına temyiz eden vekilin özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden, özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı asıla tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1173, Karar No: 2011/2400, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1173 E.  ,  2011/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yükleniciler asıl davalarında taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi nedeniyle yaptıkları imalât ve arsa sahibi yararına gerçekleştirdikleri diğer işlerin bedelini, birleşen davalarında da bir kısım istek kalemlerine ait fazla haklarının tahsilini talep etmişler, davalı arsa sahibi; davanın reddini savunmuş, mahkemece; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekilllerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenicilerin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taraflar arasında eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olan 11.10.1996 asıl, 16.04.1997 ve 14.05.1997 günlü ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin düzenlendiği ve tüm bu sözleşmelerin arsa sahibinin istemi üzerine ... Asliye 5. Hukuk Mahkemesi'nin verdiği 29.09.2003 tarih 2001/1 E., 2003/1023 K. sayılı ilâm ile feshine karar verildiği ve iş bu kararın 03.06.2005 tarihinde kesinleştiği hususları çekişmesizdir.

Bilindiği üzere arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin tek taraflı ihbarla feshedilmeleri mümkün olmayıp, ancak taraf iradelerinin birleşmeleri üzerine, aksi takdirde ise arsa payı devri taahhüdü içermeleri nedeniyle ancak mahkeme kararı ile feshedilebilmeleri mümkün bulunmaktadır. Nitekim somut olayda da, tarafların fesih konusunda anlaşamamaları nedeniyle mahkemece sözleşmeye son verilmiş, davacı yüklenicilerde bundan dolayı BK'nın 108. maddesindeki haklarını kullanarak yaptıkları işler nedeniyle davalı mal varlığında kalan bir takım işlerin bedelini istemişlerdir.

BK'nın 126/IV. maddesi uyarınca eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresi kural olarak 5 yıldır. Bu sürenin başlangıcı ise BK'nın 128. maddesinde öngörülen genel hükümden hareketle alacağın muaccel olduğu tarihtir. Dava konusu istek kalemlerinin muaccel olduğu, bir başka ifadeyle istenebilir hale geldikleri tarih ise yanlar arasındaki sözleşmenin feshinin kesinleştiği 03.06.2005 tarihidir. Bu durumda 03.06.2005 ila birleşen davanın açıldığı 03.10.2007 tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresi henüz dolmamışken birleşen davanın zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle reddi yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında davadaki istek kalemlerinin, uzun süredir istikrarlı şekilde uygulanagelen Yargıtay İçtihatları gereğince feshin kesinleştiği tarihte mevcut serbest piyasa rayiçleri ile değerlerinin tesbit edilerek ve taleple bağlılık ilkesi gözardı edilmeden hüküm altına alınmaları yerine fesih davasına ait dava dilekçesinin tebliğ tarihi esas alınarak yaptırılan hesaba itibar edilip karar verilmesi de doğru olmamıştır.

3-Davalı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; asıl davada aynı hukuki sebeple davacı yükleniciler lehine birlikte tahsile karar verildiği halde kabul edilen toplam tutar üzerinden davalı aleyhine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi yerine kabulüne karar verilen tutarın ikiye bölünerek her bir davacı yararına ayrı ayrı vekâlet ücreti hesabı yapılması, buna ilaveten birleşen davada da zamanaşımı davanın dinlenebilmesi için bir ön koşul olmamasına rağmen davalı lehine nisbi vekâlet ücreti takdiri gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi kabule göre yerinde görülmemiştir.

İzah edilen sebeplerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca davacılar, 3. bent uyarınca da davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9586, Karar No: 2010/16369, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9586 E.  ,  2010/16369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11166, Karar No: 2012/11962, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11166 E.  ,  2012/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan 21/10/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle tayin olunan 19/04/2011 günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Av. ...geldi. Karşı taraftan davalı Hazine vekili Avukat ..., davalı ... Yönetimi vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle Silivri İlçesi, ... Köyü, arazisinin 7000 dekarlık kısmının Haziran 1951 tarih ve Cilt 92, Sayfa: 45, No: 1 de tapuda kayıtlı ... Çiftliğini kapsadığını, dava konusu 118 özel parsel numaralı taşınmazın da bu çiftliğin sınırları içinde yer aldığını, ... Çiftliği sınırlarının doğusu eski otobüs yolu, güneyi ...- ... yolu, batısı ... yolu, kuzeyi eski İstanbul yolu şeklinde olduğunu, sınırları oluşturan bu yolların halen zeminde mevcut ve işler durumda bulunduğunu, sınırların değişmeye elverişli olmadığını, ... Köyü halkının 1928 yılında Balkan ülkelerinden gelerek çiftliğe yerleştikleri ve sonraki yıllarda çiftliği tapudan devren satın aldıklarını, aralarında yaptıkları taksim sonucu ...’na isabet ettiğini, ...’in vefatı üzerine taşınmazın mirasçıları olan davalılara kaldığını, mirasçıların da taşınmazı 1983 yılında haricen davacı ...’ya satıp devrettiğini, nitekim Silivri 1. Noterliğinin 06/11/2006 tarih, 16173 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi ve temliknamesini yaparak durumu teyit ettiklerini, ... Çiftliğinin yukarıda yazılı sınırları içinde kısmen tarım arazileri, kısmen de baltalık cinsinden meşe ormanlarının bulunduğunu, 1942- 1943 yıllarında ... Köyünde 3116 sayılı Yasaya göre orman kadastrosunun yapılarak kesinleştiğini, böylece köyde bulunan ormanların kadastral olarak belirlendiğini, orman kadastrosu yapılırken tapu kayıtları ile irtibat kurulmadığından tamamının devlet ormanı olarak tahdit gördüğünü, bu nedenle köyde özel orman bulunmadığını, bu nedenle 4785 sayılı Yasaya göre devletleştirilen orman da olmadığını, 1996 yılında ise 3302 sayılı Yasa gereğince orman sınırlarının aplikasyonu yapılarak 1/5000 ölçekli haritalara aktarılıp orman sınırlarının güncellendiğini, dava konusu taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanılan ve ormanla ilgisi bulunmayan bir yer olduğunu, buna rağmen taşınmazın bulunduğu bölgede orman alanlarının da bulunması nedeniyle Orman Yönetiminin yasal hasım olarak davalı gösterildiğini, ... Köyünde 766 sayılı Yasaya göre tapulama çalışmasının 13/05/1987 tarihinde kesinleştiğini, ... Çiftliğine ait 1951 tarih, Cilt: 92, Sayfa: 45, Sıra No: 1’de bulunan tapunun kapsadığı alanların bir kısmında tapulama çalışması yapılarak ... Köyü, 1461 ilâ 1530 numaralı parsellerin bu tapudan revizyon gördüğünü,

tapulama ekibinin kök tapunun kapsamında kalan arazinin bir kısmını çalışma alanına dahil etmediğini, bu sebeple tapu kapsamındaki tarım arazilerinin bir bölümünün tapulaması yapılmadan çalışmanın tatil edildiğini, bu nedenle çekişmeli yerin tapulama dışı kaldığını, söz konusu yerin 766 sayılı Yasanın 2. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumi 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medeni Yasanın 713. maddesinde düzenlenen 20 yıllık süreyi çok aştığının, 20 yıllık bu sürenin tapulama çalışmalarının kesinleştiği 13/05/1987 tarihten bu yana da dolmuş olduğunu belirterek ... adına olan tapunun iptali ile taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine 27/03/2009 tarih ve 2008/2476- 2009/5202 Sayılı bozma ilâmı ve aynı nitelikteki ilâmlarının gerekçesinde belirtildiği üzere ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Yasaya göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/ 8- 15/7 ve 12/05/2004 tarih, 2004/8 - 242/292 ve yine 12/03/2008 tarih, 2008/20 - 214/241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece res'en bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Karar davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Yasaya göre 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra ..., ... ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve ... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilân edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Orman Yönetimince, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ve orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle açılmış bir dava ya da açılmış bulunan davaya 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince harçlı katılımı söz konusu olmadığından yönetimin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

3) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Hazine yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup harçtan muaftır. Kurum isteminin Medenî Yasanın 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir. Değinilen yönün gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2) İkinci bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine,

3) Üçüncü bentte açıklanan nedenlerle Hazinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşma tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 825.00.- TL. vekalet ücretinin davacı gerçek kişiden alınarak Hazineye verilmesine 01/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17330, Karar No: 2014/1031, Tarih: 13.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17330 E.  ,  2014/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalı .... Trz. Temizlik San. ...arasında görülen dava hakkında .... 12. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.11.2012 gün ve 2012/299 E. - 2012/376 K. Sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 09.07.2013 gün ve 2013/8399 E. - 2013/12530 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.95 TL harç ve takdiren 228.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6770, Karar No: 2014/511, Tarih: 14.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6770 E.  ,  2014/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden birkaç tane meyve suyu çalan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi gereğince değer azlığı nedeniyle belli bir oranda indirim yapılması gerektiği halde büsbütün ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve hüküm kurulurken TCK.'nın 142/1-b, 143, 145 ve 31/2 maddeleri ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından; hükümde CMK.'nın 223/4-d bendi yerine şahsi cezasızlık sebebine ilişkin 223/4-b bendinin gösterilmiş olması sonuca etkili olmadığından; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun geçici madde 1/3 yollamasıyla 25/1. maddesi gereğince çocuklar hakkındaki yargılamaya Cumhuriyet savcısı katılamayacağı halde 17.06.2010 tarihli duruşma tutanağının başlığına sehven Cumhuriyet savcısının isminin yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden ve 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı olarak, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını bitirmediği 10.01.2011 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması giderilmesi olanaklı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14824, Karar No: 2012/1275, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14824 E.  ,  2012/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 193. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay'ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda, ipotek alacaklısının Konya İcra Hukuk Mahkemesine açtığı ihalenin feshi davası ile ilgili olarak mahkemece 14.10.2010 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı; "mahkememizin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili ihaleyi yapan Seydişehir İcra Müdürlüğünün bağlı olduğu Seydişehir İcra Mahkemesine gönderilmesine" şeklinde karar verildiği kararın temyiz edilmeksizin 14.01.2011 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise yetkisizlik kararı veren Konya İcra Mahkemesine 01.02.2011 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Seydişehir İcra Mahkemesine gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, alacaklı, HUMK'nun 193. maddesinde öngörülen on günlük yasal süreden sonra, dosyanın yetkili icra mahkemesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan mahkemece, öncelikle HUMK'nun 193. maddesi uyarınca re'sen davanın  açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilip davanın esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.