muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1917, Karar No: 2019/513, Tarih: 18.02.2019

Somut olayda arsa sahibi 23.01.2012 tarihli cevabi ihtarnameye göre; ileri sürülen eksiklikler nedeniyle bağımsız bölümü teslim almamakta haklıdır. Bu eksikliklerin yüklenici tarafından sonradan giderildiği ve teslim konusunda yeni bir ihtarname de çekilmediğine göre mahkemece gecikme süresi belirlenerek kira bedelinin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere

18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10197, Karar No: 2022/9949, Tarih: 13.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10197 E.  ,  2022/9949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Canavarca hisle kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER 1) ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2020 tarih ve 2019/580 Esas, 2020/317 Karar sayılı ilamı ile;

a)Sanığın katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

b) Sanığın katılan ...'ukasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

c) Sanığın katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın

2) Lehe ve kısmen aleyhe istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04/03/2021 tarih ve 2021/331 Esas, 2021/541 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verildiği,

3) Bu kararın lehe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08/02/2022 tarih ve 2021/8888 Esas, 2022/945 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozularak; dosyanın ... 33. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine

4) Bozma ilamına uyan ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2022 tarih ve 2022/50 Esas, 2022/186 Karar sayılı ilamı ile;

a) Sanığın katılan ...'i canavarca hisle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-b, 35/2, 53 ve CMK'nin 307/5. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

b) Sanığın katılan ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-b, 35/2, 53 ve CMK'nin 307/5. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

c) Sanığın katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-b, 35/2, 53 ve CMK'nin 307/5. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2022 tarih ve 2022/50 Esas, 2022/186 Karar sayılı kararının sanık müdafiileri tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince temyize tabi olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Sanık müdafii Av. ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlerin sanığa baro tarafından görevlendirilen müdafinin yüzüne karşı tefhim edilmesine rağmen sanık müdafiinin temyiz dilekçesini CMK'nin 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 28/07/2022 tarihinde sunduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

1) Sanık müdafii Av. ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlerin sanığa baro tarafından görevlendirilen müdafinin yüzüne karşı tefhim edilmesine rağmen sanık müdafiinin temyiz dilekçesini CMK'nin 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 28/07/2022 tarihinde sunduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık müdafii Av. ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;Hükümlerin sanığın vekaletnameli seçilmiş müdafiinin yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın da sanığın vekaletnameli seçilmiş müdafiine tebliğ edilmediği, sanığın vekaletnameli seçilmiş müdafiinin verilen kararı haricen öğrenmesi üzerine vermiş olduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2022 tarih ve 2022/50 Esas, 2022/186 Karar sayılı Yargıtay bozması üzerine verilen kararında bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanık hakkında mevcut cezai ehliyet raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Bozma öncesi sanığın vekaletnameli seçilmiş müdafii Av. ... tarafından savunulduğu, bozma sonrası sanık müdafi Av. ...'un 30/03/2022 tarihli dilekçesi ile azledilmiş olması nedeniyle görevinin sona erdiğini bildirir dilekçe sunduğu, bu sebeple mahkemenin istemi üzerine sanığa barodan zorunlu müdafii görevlendirildiği ancak ilk duruşma öncesi azledildiğini belirten müdafii Av. ...'un celse arasında yeniden vekaletname sunduğu, duruşma tarihine yeterli zaman olmasına rağmen tebligat veya yasanın imkan tanıdığı iletişim araçları kullanılarak duruşmaya çağrılmadığı gibi 18/05/2022 tarihli duruşma tutanağında bu husus belirtilmesine rağmen yine haber verilmediği ve yokluğunda hükmün tefhim edildiği, gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, CMK'nin 150. maddesinde "(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir. (2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." hükmü ile CMK'nin 156/3. maddesinde "Şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafi seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer." hükmü karşısında, sanığın vekaletnameli müdafiini davadan haberdar etmeyip zorunlu müdafii huzuru ile yargılamanın sonuçlandırılması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 150, 156/3 ve 196/2. maddelerine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin kabulü ile hükümlerin CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince ... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17952, Karar No: 2013/8506, Tarih: 24.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/17952 E.  ,  2013/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile sefer primi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 07.05.2001-16.01.2006 ve 03.01.2008-31.07.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde yurtdışı tır şoförü olarak asgari ücret+sefer primi sistemi ile çalıştığını, sefer primlerinin aşağıya çekilmesi ve haksız kesintiler sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, işverence kıdem tazminatının asgari ücretten hesaplanarak ödendiğini, çalışma süresince toplam 1.900,00 TL sefer primi kesintisi yapıldığını beyanla, fark kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, sefer primi ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ileri sürerek davacının işyerinde iki dönem halinde çalıştığını her iki çalışmanın davacının istifa ederek sona erdiğinden kıdem tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işveren tarafından davacıya kıdem tazminatı ödenmiş olduğu gerekçesiyle davacının her iki dönem çalışma süresinin toplamı üzerinden hesaplanan kıdem tazminatından davacıya yapılan kıdem tazminatı tutarı mahsup edilerek bakiye kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde 13.08.2001-16.01.2006 ve 03.01.2008-31.07.2009 tarihleri arasında iki dönem halinde tır şoförü olarak çalıştığı, ilk dönem çalışmasının davacının istifası ile sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının davalı işyerindeki 13.08.2001-16.01.2006 arası dönemdeki çalışması kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermediğinden kıdem tazminatının 03.01.2008-31.07.2009 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için hesaplanarak varsa bakiye kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı çalışma dönemi de eklenmek suretiyle toplam çalışma süresi için hesaplanan kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3014, Karar No: 2022/2661, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/3014 E.  ,  2022/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı TCK'nın 103/2 ve isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise aynı Kanunun 109/1-3f-5. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla TCK’nın 66/1-d, 66/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suça sürüklenen çocuk yönünden zamanaşımını kesen 08.11.2013 tarihli ilk mahkumiyet kararı ile bu hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından gerçekleştirilen yargılama neticesinde iş bu temyize konu ikinci hükümlerin kurulduğu 23.06.2021 günü arasında bu sürenin geçtiği gözetilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması, kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9345, Karar No: 2019/6241, Tarih: 15.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9345 E.  ,  2019/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın idaresindeki minibüs ile meskun mahalde gündüz vakti seyir halindeyken kavşağa geldiğinde sola dönüşünü dar bir kavisle yaparak aracının sol ön kısmı ile karşı istikametten gelen ve doğru seyreden motosiklet ile çarpışması sonucu gerçekleşen olayda; kazada iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ancak ...’nun yaralanması ile ilgili olarak beyanının alınmadığı anlaşıldığından öncelikle şikayet konusunun açıklığa kavuşturulması, ...’nun sanıktan şikayetçi olması halinde sanığın TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği halde; mahkemece katılanın zararı olup olmadığı sanığın ise bu zararı gidermek isteyip istemediği sorulmadığı anlaşıldığından katılanın uğramış olduğu zararın basit bir araştırma ile hesaplanarak sanığın zararı gidermesine imkan verilerek, CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, Mahkemece, sanığın maddi zararı giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,

2-TCK'nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi ve erteleme hükümleri uygulanırken 51/7-8 fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-TCK'nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi ve erteleme hükümleri uygulanırken 51/7-8 fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29119, Karar No: 2014/14948, Tarih: 16.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29119 E.  ,  2014/14948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/193433

MAHKEMESİ : Suşehri Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2010

NUMARASI : 2009/35 (E) ve 2010/11 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 25.09.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5052, Karar No: 2015/5006, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5052 E.  ,  2015/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/7809, Karar No: 2019/18395, Tarih: 16.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7809 E.  ,  2019/18395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği ve ... iline gitmediği için olay yerinde DNA'sının çıkmasının imkansız olduğunu beyan ettiği, olay yeri inceleme ekibince yapılan incelemede olay yerindeki buji parçası üzerinde bulunan tükürük örneğinin sanığın DNA veri bankasında kayıtlı genotip ile uyumlu olduğunun bildirilmesi karşısında; sanığın tükürük örneği alınarak, olay yerinden elde edilen buji parçası ile uzman bilirkişiye karşılaştırmasının yaptırılması suretiyle sanığa ait olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10442, Karar No: 2014/1556, Tarih: 10.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10442 E.  ,  2014/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

NUMARASI : 2009/496-2011/517

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı .. Köyü 497 parsel sayılı 5000 m² yüzölçümlü taşınmazın kesinleşen orman tahdidinde 2/B madde niteliğiyle orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla, 2/B niteliğinde olan bölümünün tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmaz içinde kalan ve 04/04/2011 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile işaretli işaretli 1072,42 m²’lik bölümün tapu kaydının iptaliyle, davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1975 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 1984 yılında yapılan aplikasyon ve 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın (B) harfiyle işaretli bölümünün 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu kabul edilerek tapu kaydının iptaline karar verilmiştir. Mahkemenin kabulü ve davanın nitelendirilmesine göre, 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir kanun ve düzenleyici hüküm o Kanunun yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden, 6831 sayılı Orman Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2., 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet Ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi amacıyla düzenlenip, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun hükümlerinin somut olayda uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde: