muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5871, Karar No: 2019/1925, Tarih: 01.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5871 E.  ,  2019/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/273 esas 2017/184 karar sayılı hükmü;

1- ...'ı öldürmek suçundan; TCK.nin 81/1, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

2- Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün CMK'nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanığın ...'ı yaralama suçundan; TCK.nin 86/1, 86/3-e, 29/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik kasten öldürme, katılan ...'i kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/12/2017 gün ve 2017/1806 esas, 2017/1979 sayılı kararına ilişkin, sanık müdafiinin 28/12/2017 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın 15/01/2018 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 29/01/2018 tarihli temyiz sebeplerini gösterir dilekçenin verildiği anlaşılmakla, CMK'nin 298. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, katılanlar vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/12/2017 gün ve 2017/1806 esas, 2017/1979 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin; olayda tasarlama bulunduğuna, tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine ilişkin itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, katılan vekilinin tasarlamanın varlığına yönelen temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdur ... ve tanık anlatımlarına göre; suç tarihinde teravih namazının ardından, maktul ... ve eşi ... ile mağdur ..., eşi ve kızı ile birlikte mağdura ait tek katlı evinin yakınındaki bankların üzerinde çay içtikleri, bu sırada yanında bulundurma ruhsatlı silahı bulunduğu halde bilinmeyen bir nedenle sanık ...'nin, maktul ve mağdurun bulunduğu yere arabasına park ederek geldiği ve ruhsatlı tabancası ile ilk önce mağdurun bacağına doğru bir el eteş ederek onu yaraladığı, akabinde maktul ...'ı da hedef gözeterek ve bir kaç el ateş etmek suretiyle öldürdüğünün sabit olması karşısında, maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ya da davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK'nin 302/2,3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6076, Karar No: 2020/9240, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6076 E.  ,  2020/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ : ...

KISITLI : ...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.12.2015 tarih ve 2015/367 esas, 2015/471 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 408. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 26.09.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlının İstanbul’a yerleştiğini belirterek kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini ve vasilik görevine son verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 09.11.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının mernis adresinin “.../...” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu

yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4235, Karar No: 2007/5509, Tarih: 11.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4235 E.  ,  2007/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R \_

Bir önceki geri çevirme kararı uyarınca işaret edilen eksiklikler temin edilerek gönderilmiş ise de kayıtların dayanağını teşkil ettiği anlaşılan Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydının eski yazı ile yazılı olmasından ötürü mütercim bulunmaması nedeniyle çıkarılamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece uygun bilirkişinin tespitinden sonra elamanın bulunduğu yerde nazara alınarak gerektiğinde yolluk ücretide hesap edilmek suretiyle bilirkişi ücreti belirlenerek davacı Hazineden alındıktan sonra Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydı ve ilk tesis tarihine kadar bunun geldileri Türkçe'ye çevrittirilerek alınacak bilirkişi raporunun evraka eklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 11.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6358, Karar No: 2025/3177, Tarih: 22.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6358 E.  ,  2025/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1527 E., 2024/953 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama

1.Sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığından, katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin bu hususa yönelen temyiz talebinin inceleme dışı bırakılmasına, karar verilmiştir.

2.Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde verdiği dilekçe ile kararı temyiz ettiği görülse de sanık ...'in 17.02.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

3.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümleri yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanlar vekili anılan hükümleri "suç vasfına" yönelik temyiz etmekle hükümlerin temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

4.Sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2021/52 Esas, 2024/64 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında;

a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

2. Sanık ... hakkında;

a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

2. Sanık ... hakkında;

a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

3. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında;

a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

b) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

5. Sanık ... hakkında;

a) Maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

b) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

6. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

7. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

Karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1527 Esas, 2024/953 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, katılanlar Adile, Leyla, Ayşe, Esma, Zehra, Ensar, Emin ve Şirin vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklardan ... ve ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a,b maddesine göre ceza almaları gerektiğine, sanıklardan ..., ..., ...'ın da maktule yönelik tasarlayarak, canavarca hisle öldürme suçundan, haksız tahrik, takdiri indirim uygulanmaksızın ceza almaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın fikir ve eylem birliğinde hareketinin bulunmadığına, kasten öldürme suçundan yargılanması ve cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi aksi kanaat halinde lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın fikir ve eylem birliğinde hareketinin bulunmadığına, kasten öldürme suçundan yargılanması ve cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi aksi kanaat halinde lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat kararları ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma koşulları bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eylemin canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme kapsamında da kalmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar vekili, sanıklar ..., ... müdafiilerinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde haksız tahrik oranı yönünden;

Mahkemenin haksız tahrik uygulama gerekçesinde sanıkların, maktul ile amcaoğlu olan olan sanık ...'in kavga ettiğini görmeleri üzerine kendilerinde meydana gelen hiddetli ve şiddetli elemin etkisi altında yüklenen suçu işledikleri anlaşıldığından asgari hadden uzaklaşılarak haksız tahrik uygulanmış ise de; maktulden sanıklara yönelen haksız eyleminin ulaştığı boyut da gözetilerek, haksız tahrik nedeniyle 12 yıl ile 18 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde 17 yıl hapis cezası uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde verdiği dilekçe ile kararı temyiz ettiği görülse de, sanık ...'in 17.02.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1527 Esas, 2024/953 Karar sayılı kararında, suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda belirlenen suç vasfı yerinde görüldüğünden, katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Verilen Beraat Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1527 Esas, 2024/953 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

D. Sanıklar ... ve ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1527 Esas, 2024/953 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/428, Karar No: 2015/1458, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/428 E.  ,  2015/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/20117, Karar No: 2014/19277, Tarih: 14.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/20117 E.  ,  2014/19277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/265150

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2012/1744 (E) ve 2013/643 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 08.01.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1885, Karar No: 2015/756, Tarih: 14.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1885 E.  ,  2015/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel belgede sahtecilik, iftira

Hüküm : 1- TCK'nın 207/1, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 267/1, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 53. maddenin uygulanmasına dair bölümlerin hükümlerden çıkarılarak, yerlerine "Kasten işlenmiş olan suçlardan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki haklarından ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22564, Karar No: 2014/19679, Tarih: 24.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22564 E.  ,  2014/19679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/350636

MAHKEMESİ : Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2010/138 (E) ve 2011/115 (K)

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla saklamak

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.