muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1743, Karar No: 2023/3291, Tarih: 12.06.2023

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Ulaş Belediyesi tarafından kendisine temin edilen suyun azalmasından dolayı müvekkilini sorumlu tuttuğunu; ancak dava konusu suyun azalması ile müvekkilinin kullanımı arasında nedensellik bağının bulunmadığını, müvekkilinin davacının su kaynaklarına herhangi bir müdahalesi bulunmadığını, müvekkilinin sadece kendisine belediye tarafından hukuki yollarla tahsis edilmekte olan suyu kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu suyu kullanması, suya el atması veya sair sebeplerle suya müdahelesinin söz konusu olmadığını, müvekkiline husumetin yöneltilemeyeceğini, müvekkili tarafından su ürünleri faaliyetinde bulunulması için gerekli olan su miktarını kira sözleşmesi ile davacının kullanımına sunduklarını, davacının kira sözleşmesinde belirtilen 12.08.2016 tarihli ... yevmiye numaralı teknik şartnameyi imzaladığını, söz konusu teknik şartname gereğince suyun debisindeki değişimlerden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'nin tahsise uygun su kullandığı, davalıların suya müdahelesinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilerek davalılar lehine tek vekalet ücreti takdir edilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1 Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yargılama sırasında taraf teşkilinin sağlanmadığını dava konusu suyu kullanan diğer yasal tahsis sahiplerinin de davaya dahil edilmesi gerektiğini, davalı ...’nin suya müdahalesinin olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların suya el atmasının olmadığı ve ilk derece mahkemesince davalıların suya el atmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde ve davalılar lehine tek vekalet ücreti takdirinin de yerinde olduğunu belirterek davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarına benzer beyanları ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarına benzer beyanları ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, suya müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kaıun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı temyiz edene yükletilmesine,

Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26750, Karar No: 2020/9987, Tarih: 19.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/26750 E.  ,  2020/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.'nın 158/1-g, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK.'nın 158/1-g, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekilerin ellerinde bulunan 28.000 TL değerindeki çeki kırdırmak için internet ortamında araştırma yaparlarken .... Finans A.Ş.'nin ilanını görüp, muhasebe bürosunda çalışan sanık ... ile görüştükleri, sanık ...’ın kendisini şirket yetkilisi ... Bey olarak tanıtarak, çeki kırma bedeli olarak 1.245 TL parayı diğer sanık ...’in banka hesabına ödemeleri gerektiğini belirttiği, söz konusu bedelin banka hesabına ödenip, bedelin çekilmesine rağmen, bir daha sanıklara ulaşılamadığı, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini belirtmişlerse de; müştekilerin aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık anlatımları, www.e-sirket.com sitesi çıktısı, banka dekontları, ticaret sicil kayıtları, Gazetesi imza sirküleri, İstanbul Ticaret Odası kayıtları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların fikir ve eylem birlikteliği ile hareket ederek, nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklara yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hükümler kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin sübûta, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, sanık ...'in; suç kastıyla hareket etmediği ve savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21594, Karar No: 2022/17023, Tarih: 06.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21594 E.  ,  2022/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında belirttiği en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine aykırı olacak şekilde doğrudan aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre tebligat yapılması nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmış ise de; sanığın cezaevi aracılığı gönderdiği dilekçe ile gerekçeli kararın gönderilmesi talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın sanığa cezaevinde 19.12.2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yine cezaevi aracılığıyla gönderdiği 17.12.2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu gözetildiğinde; sanığın yasal süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...’in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 06.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14516, Karar No: 2010/1618, Tarih: 15.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14516 E.  ,  2010/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza Verilmesinden Vazgeçme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-f maddelerindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 203/1. maddesindeki mühür bozma suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mühür bozma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da

gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, 523/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 53/1; 203/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Onaysız fotokopiden oluşan 21.10.2004 tarihli Kaçak/Usulsüz Tespit Tutanağının hükme dayanak yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 169. maddesine aykırı davranılması,

5- Gerekçeli karar başlığında suç yeri ve zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

4-Onaysız fotokopiden oluşan 21.10.2004 tarihli Kaçak/Usulsüz Tespit Tutanağının hükme dayanak yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 169. maddesine aykırı davranılması,

5- Gerekçeli karar başlığında suç yeri ve zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21301, Karar No: 2011/399, Tarih: 20.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/21301 E.  ,  2011/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- 2006/369 Esas sayılı dosyada yapılan ve hükme esas alınan keşifte orman mühendisi bilirkişiye yemininin verdirilmemesi suretiyle CMK.64. maddesine muhalefet edilmesi.

2- 2006/369 E sayılı dosyada yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu yerin her ne kadar memleket haritasında beyaz renkli açıklık alanda kaldığı belirtilmişse de amenejman haritasında yolun 200 metresinin çok bozuk meşe baltalığı rumuzlu alanda kaldığının, eğimin % 30-40 olup toprak muhafaza karekteri taşıdığının, humusça fakir orman toprağı olup üzerinde çalı formunda meşe ve dikenli ağaçlar bulunduğunun, güneyi ve doğusunun orman olduğunun, yer üzerinde orman müşir bitkileri, orman refakat florasi ve humus gibi ormanla ilgili bulgular tesbit edilip halihazır durumu itibariyle orman vasfında olduğunun, alana ormanın 25 yıl önce geldiğinin ifade edilmesine; yapılan arazi kadastrosunda da çalılık vasfıyla tapulama harici bırakıldığının anlaşılmasına göre sahada orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının orman idaresinden tesbit edilip yapılmamışsa bu yere ait hava fotoğraflarının celbedilerek mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimiyle yeniden keşif yapılarak hava fotoğrafları ile memleket ve amenejman haritalarının mahalline birlikte tatbiki suretiyle yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6426, Karar No: 2015/947, Tarih: 24.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6426 E.  ,  2015/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık .. hakkında mağdur .. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün Dairemizin 10.12.2012 tarin ve 2012/3539 Esas-2012/9222 Karar sayılı ilamı ile "sanık hakkında bu suçtan usulune uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunmadığı" gerekçesiyle bozulmasından sonra yerel mahkemece sanık hakkında aynı suçtan temyize konu bir hüküm kurulmadığından O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- A-Sanık .. hakkında mağdur .. yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin,haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; .., suça sürüklenen çocuk .. akrabası olan .. ile evlenmek istediği, .. ailesinin "Azerbeycan'a döndüklerinde bu konuyu değerlendireceklerini" bildirdiği, kendisi de .. ile evlenmek isteyen suça sürüklenen çocuk .. ile sanık ..’ın mağdur .. evden çağırdıkları ve sanık ..’ın sırt, diz ve sol uyluk bölgelerine toplam 4 kez bıçakla vurarak diyafragma ve akciğer lezyonlarına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdur .. yaraladığı olayda;

a-Temel ceza tayin edilirken TCK'nun 61. maddesi gereğince meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi yerine, yazılı biçimde alt sınırdan lıapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

b-Mağdurun haksız tahrik oluşturan söz ve davranışı bulunmadığı halde haksız tahrik hükmünün uygulanması,

c-Sanık müdafii tarafından lehe olan hükümlerin uygulanması istendiği halde 5237 sayılı TCK’nun 62. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

d-Sanık hakkında hak yoksunluğuna ilişkin TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi,

e-Sanığın isminin .. olduğu halde .. olarak yazılması,

f-Uygulamaya göre; temel cezanın TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle 86/3-e maddesiyle belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, TCK’nın 87/1-d-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmetmek gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezası belirlenmesi,

f-Uygulamaya göre; temel cezanın TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle 86/3-e maddesiyle belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, TCK’nın 87/1-d-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmetmek gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezası belirlenmesi,

B-Suça sürüklenen çocuk .. hakkında mağdur .. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile mağdur ..'a yönelik kasten, öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

a-Emniyet Genel Müdürlüğünün 13.03.2011 tarih 58832 sayılı; 12.05.2013 tarih 98432 sayılı yazıları içeriklerinden Azerbeycan İnterpolü tarafından ".. ve .. isimli kişilerin pasaport ve suç kayıtlarında tanınmadığı ve gönderilen parmak izlerinin tasnife elverişsiz olması nedeni ile kontrol edilemediğinin bildirildiği" anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun kimlik bilgilerinin dosya içerisinde bulunan Azerbeycan Devleti tarafından verilme "Doğum Şahadetnamesi"nin örneği de yeniden gönderilmek sureti ile ilgili makamlardan sorularak infazda karışıklığa neden olmayacak şekilde tespit edilmesinden sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

b-Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232.maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğunun belirtilerek, ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunların nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeyerek, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

c-Uygulamaya göre;mağdurun batın bölgesinden 3 adet, sol kalça, bölgesinden 1 adet, sağ kalça bölgesinden 3 adet, sağ ayak bölgesinden 1 adet ve sol baldır bölgesinden 1 adet olmak üzere toplam 9 adet bıçak darbesi ile mide, jujenum, sigmoid kolon, sol intemal iliak ven yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

C-Gerekçeli karar başlığında sanık ve suça sürüklenen çocuğun tahliye tarihlerinin hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 24/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1022, Karar No: 2015/1614, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1022 E.  ,  2015/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/37001, Karar No: 2017/6683, Tarih: 08.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37001 E.  ,  2017/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, geceleyin müştekinin konutundan hırsızlık yapılması nedeniyle TCK’nın 145. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,

b-Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait eve pencereyi zorlayıp girerek iki adet küpeyi çaldıktan sonra, aynı sokak üzerinde yürürken, devriye görevi yapan kolluk ekibini görmesi üzerine kaçmaya başladığı, şüphe üzerine kovalamaca sonucu kolluk tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; kesintisiz bir takip bulunmaması nedeniyle eylem tamamlandığı halde, teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle tayin olunan cezadan yazılı şekilde TCK’nın 35/2. maddesi gereğince indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/06/2017 gününde konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden oybirliğiyle, hırsızlık suçu yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: