muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3789, Karar No: 2020/167, Tarih: 20.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3789 E.  ,  2020/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : a-...'ı kasten öldürme suçundan; ilk derece mahkemesi hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına; TCK'nin 81, 29, 53. maddeleri uyarınca; 18 yıl hapis cezası,

b-Nitelikli hırsızlık suçundan; istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin yasal süre içindeki temyiz talebinden sonra 18.02.2019 tarihli dilekçesi ile onama istediği anlaşılmakla, bu talep CMK'nin 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK’nın 298. maddesi gereğince reddine karar verilerek katılan vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nın 81. maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ve müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf talebinin kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanığın, maktule karşı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 29. maddeleri uyarınca sonuç olarak 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.02.2019 gün ve 2018/1351 esas, 2019/333 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

İlk derece mahkemesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2020 gününde, Üye ...’in sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasında bir isabetsizlik olmadığından kararın esastan reddi gerektiğine yönelen muhalefeti ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Maktul ...'in sanık ... tarafından öldürüldüğü sübuta eren olayda istinaf dairesince sanık hakkında verilen cezadan TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi yapılmasının dosya kapsamına uygun olması nedeniyle bu karara yapılan temyiz talebinin esastan reddi gerektiğini düşündüğümden sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılmasını gerektirir bir durumun bulunmaması nedeniyle indirim yapılmaması gerekirken haksız tahrik indirimi ile eksik ceza tayini nedeniyle istinaf dairesi kararını bozan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Maktul, evinde 17.04.2016 tarihinde ölü bulunmuş, yapılan araştırmalar sonucu sanık yaklaşık 8 ay sonra yakalanmış ve kollukta müdafiili olarak alınan ilk ifadesinde maktulün kendisini parkta görerek ne yaptığını Arapça sorduğunu işsiz ve kalacak yeri olmadığını söyleyince evine çağırdığını kendisini daha önce tanımadığını ancak kalacak yeri olmadığı için kabul ederek maktulün evine gittiğini, orada yemek yiyip uyuduğunu, bu sırada sırtında bir el hissederek uyandığını, maktulün bir elinde bıçak olduğu halde kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, kendisinin de yerinden kalkarak tartıştıklarını, maktule oradaki bir sandalyeyle vurduğunu ve maktulün elinden yere düşen bıçakla maktulü bıçakladığını daha sonra da maktulün evdeki cep telefonunu alarak evden ayrıldığını savunmuştur.

Dosya kapsamına göre sanık ile maktulün bu olayda sanığın anlatımının dışında daha önceden birbirlerini tanıdıklarına dair ne bir iddia ne de delil yoktur.

Yargıtay 1. Ceza Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre maktulün sanığa haksız cinsel ilişki teklifinde bulunması sanık lehine haksız tahrik sayılmakta olup istinaf dairesi de kararında Yargıtay 1. Ceza Dairemizin bu kararlarından örnekler vererek dosya kapsamına göre sanık savunmasına itibar edip sanığın haksız tahrik altında maktulü öldürdüğü sonucuna varmıştır. Bizce de bu kabul oluşa ve dosya kapsamına uygundur.

Olayın üzerinden 8 ay geçtikten sonra yakalanıp ifadesi alınabilen sanığın maktulden kendisine yönelen cinsel ilişki teklifini Dairemiz bu suçtan daha az ceza almaya yönelik gerçek dışı bir savunma olarak görerek savunmaya itibar etmemiş ve tahrik indirimi yapan istinaf daire kararını bozmuştur.

Ancak, Dairemiz çoğunluğunun kararı bazı maddi bulgularla örtüşmemektedir.

Zira sanık, maktul ile olay öncesinde tanışmadığı halde sanığın kendisine gayrimeşru cinsel ilişki teklif ettiğini söylemiştir. Eğer sanığın bu beyanı maddi bulgularla desteklenir ise Dairemizce bu husus yerleşik kararlarımıza göre sanık lehine haksız tahrik sayılır. (Yrg. 1. CD. 2017/2932-1273 E.K. sayılı kararımız)

Maktulün cesedi üzerinde otopsi sırasında yapılan incelemelerden maktulün anal bölgesinden numune alınmış olup bu numunenin 14.11.2018 tarihli Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi tarafından incelenmesi sonucu düzenlenmiş ...nolu raporundan maktulün anal bölgesinden alınan frotti örneğinde sanığa ait olmayan başka bir erkeğin genotipi ile uyumlu DNA profili bulunduğu tesbit edilmiştir.

Maktulün cesedi üzerinde otopsi sırasında yapılan incelemelerden maktulün anal bölgesinden numune alınmış olup bu numunenin 14.11.2018 tarihli Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi tarafından incelenmesi sonucu düzenlenmiş ...nolu raporundan maktulün anal bölgesinden alınan frotti örneğinde sanığa ait olmayan başka bir erkeğin genotipi ile uyumlu DNA profili bulunduğu tesbit edilmiştir.

...nolu Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin bu raporu bize kesin olarak şunu göstermektedir: Maktulün anüs bölgesinde sanık dışındaki başka bir erkeğin DNA genotipi vardır. Yani maktulün anüs bölgesine sanık dışındaki bir erkek tarafından vücut sıvısı bulaştırılmıştır. Yani maktul başka bir erkekle cinsel birliktelik yaşamıştır. Sanıkla maktul olay öncesinde birbirini tanımadığı için sanığın maktulün olağan dışı bu cinsel tercihini bilmesi ve bunu daha ilk savunmasında söylemesi mümkün değildir. Maktulün anüs bölgesinde tesbit olunan ve sanığa ait olmayan bu cinsel sıvının maktulün sanığın dışında başka bir erkekle olağan dışı bir tercihle cinsel ilişkiye girdiğinin sanık tarafından daha ilk savunmasında bilinmesi mümkün olmadığı halde sanığın yaptığı savunma maddi-teknik, biyolojik delil ile de desteklendiği için sanığın maktul bana cinsel ilişki teklif etti şeklindeki savunmasına itibar etmek zaruri olduğu halde sanık savunmasını kabul etmeyip sanığın cezasında yapılan haksız tahrik indirimine dair istinaf dairesi kararını bozan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/31480, Karar No: 2019/19358, Tarih: 07.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31480 E.  ,  2019/19358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 30.04.2012-05.05.2014 tarih aralığında ... şirketinde tır şoförü olarak çalıştığını, 18.09.2013 tarihinde ... Liman A.Ş.'nin unvan değişikliğine giderek unvanının ... Lojistik A.Ş. olarak değiştirdiğini, ... Lojistik A.Ş. nin ise 30.04.2014 tarihinde ... Lojistik ile birleştiğini, davacının ücret alacaklarının ödenmesi ve çalışma şartlarının düzeltilmesi için ihtar gönderdiğini, alacaklarının ödenmeden iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, yol ve yemek ücreti ile harcırah alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30.04.2012-05.07.2013 tarihleri arasında ... Liman İşletmeleri A.Ş., 06.07.2013-30.04.2014 tarih aralığında ... Lojistik A.Ş. nezdinde çalıştığını, 30.04.2014 tarihinde ... Lojistik A.Ş.’nin ... Lojistik Gemicilik Turizm A.Ş. tarafından devralındığını, davacının ... Lojistik Gemicilik Turizm A.Ş.’de çalışmaya devam ettiğini, 05.05.2014 tarihinde Büyükçekmece 7. Noterliğinin ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini, davacının ücret alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 30/04/2012-05/05/2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığı, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ihbar tazminatına hak kazanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma isteğinde bulunmuş, Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulmuştur.

Dosyaya bir kısmı davacının imzasını taşıyan ücret bordroları sunulmuş olup, davacıya fazla çalışma adı altında bazı ödemelerin yapıldığı gösterilmiştir. Aynı zamanda banka kayıtları sunulmuş olup sözü edilen kayıtlarda da maaş ve hakediş adı altında bazı ödemelerin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı işveren davaya konu işçilik alacaklarının ödendiği yönünde savunmada bulunmuş olup dosyada yer alan bordrolarla banka kayıtları değerlendirilerek, davaya konu fazla çalışma ücretinin ödenip ödenmediği belirlenmeli sonucuna göre davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ortaya konulmalıdır.

Davalı işveren davaya konu işçilik alacaklarının ödendiği yönünde savunmada bulunmuş olup dosyada yer alan bordrolarla banka kayıtları değerlendirilerek, davaya konu fazla çalışma ücretinin ödenip ödenmediği belirlenmeli sonucuna göre davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ortaya konulmalıdır.

Davacının imzasını taşıyan iş sözleşmesinin 9.1 maddesinde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu belirtilmiş olup sözü edilen hükümde bir değerlendirmeye tabi tutularak, fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir.

Davacının ödenmeyen fazla çalışmasının bulunduğunun tespit edilmesi durumunda fazla çalışmanın zamsız kısmının primlerle karşılandığı kabul edilerek hesaplama sadece % 50 zam kısmına göre yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19080, Karar No: 2015/34269, Tarih: 01.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19080 E.  ,  2015/34269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/8763

MAHKEMESİ : Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2012/144 (E) ve 2013/415 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık T.. B.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur Ö.. Y..'ın 16.01.2013 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, mağdur vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

b) Sanık T.. B..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık Tınaz'ın soruşturma aşamasında 05.12.2012 tarihli savunmasında, mağdurun kız kardeşini kendisi ile arkadaş olması konusunda tehdit ettiğini öğrenmesi üzerine, bu konuyu konuşmak için mağdurun okuluna diğer sanık ile gittiklerini ve konuşma sırasında kardeşine yaptıklarından dolayı öfkelenerek mağdura tekme ve yumruk ile vurmaya başladığını belirtmesi ve mağdurun da bu hususu soruşturma aşamasındaki beyanı ile kısmen doğrulaması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

2) Sanığa verilen adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksit aralığının kararda belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2350, Karar No: 2017/3943, Tarih: 14.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/2350 E.  ,  2017/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı tarafça süresi içerisinde....Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu belirtilerek yetki itirazlarında bulunulduğu ve mahkemece davaya bakmakta Adalar Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili olduğundan, yetkisizlik kararı verildiği ve davalının talebine uygun olarak verilen kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığının anlaşılmasına, davalının ihtiyati haciz, dava şartları ve temyiz koşullarıyla ilgili itirazlarının yetkili mahkemede, işin esası incelenirken dikkate alınacağının tabiî bulunmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 68,60 TL Yargıtay harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13568, Karar No: 2011/11892, Tarih: 15.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13568 E.  ,  2011/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 21/01/2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebinden ibaret olup, davanın kabulüne dair verilen karar davalı GSM şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir iken davanın kabulü ile baz istasyonlarının kaldırılmasına karar verilmesi doğru bulunmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.15/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2015/626, Karar No: 2015/1518, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/626 E.  ,  2015/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/12678, Karar No: 2012/2059, Tarih: 23.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/12678 E.  ,  2012/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Silahtan sayılan bıçakla yüzde ... ... bırakacak şekide mağduru yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 86/1. maddesinden ... hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 86/3-e ve 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nun 61. maddesine aykırı davranılarak TCK’nun 87/1-c-son maddeleri üzerinden doğrudan 5 yıl ceza tayini sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.