muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5606, Karar No: 2025/1852, Tarih: 06.03.2025

.334,59 m²'lik kısmın tarla vasfında olduğu, (11-A) harfi ile gösterilen 845,74 m²'lik kısmın ise %45-50 oranında eğimli olduğu, uzun yıllardır kullanılmadığından ham toprak vasfında olduğu, (11-B) harfi ile gösterilen alanın 60-65 yıldır kullanıldığı, II. sınıf sulu tarım arazisi olduğu, mahalli bilirkişi ve tutanak bilirkişi beyanlarında taşınmazın evveliyatında ...'a ait olduğu, onun vefatı ile oğlu ...'a intikal ettiği, babasının sağlığında taşınmazı kullandığı, ölümü ile oğlu aynı şekilde kullandığı, taşınmazın bir kısmında yonca ekili, bir kısmının ise kullanılmadığı, tarımsal faaliyet olmadığını, bu alanda önceden meyve ağaçları olduğunun beyan edildiği, Jeodezi ve fotoğrametri harita mühendisi ile orman mühendisinin ortak asıl rapor ve ek raporunda (11-A) harfi ile gösterilen 845,74 m²'lik kısım yönünden ziraat bilirkişi raporunda bu kısmında uzun süreli kullanılmamaya bağlı kendiliğinden yetişen otların olduğu, ham toprak vasfında olduğu, bu kısmın uzun süredir tarla olarak kullanılmadığı, orman raporunda ise bu kısmın 2006 yılındaki hava fotoğrafı ile 2010 ve 2022 tarihli Google Earth görüntüsünde tarımsal olarak kullanılmadığı, ham toprak vasfında olduğu, eğim nedeniyle tarıma elverişli olmadığına ilişkin raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, (11-A) harfi ile gösterilen bu kısmın evveliyatının orman olmadığı, Devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden de olmadığı, davaya konu taşınmazın uzun yıllardır tarımsal amaçla kullanılmadığı, işlenip ekilmediği göz önüne alındığında gerek mahalli bilirkişi ile tutanak bilirkişi beyanları ile alınan raporlara göre taşınmazdaki zilyetliğin kesintiye uğradığı anlaşılmakla kadastro komisyonu tarafından yapılan tespit işleminin hatalı olduğu, davalı lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddesindeki şartların oluşmadığından, davanın kısmen kabulü ile (11-A) harfi ile gösterilen bu kısmın kadastro tutanağındaki vasıf ve yüzölçümü ile davacı Hazine adına ham toprak vasfı ile tesciline, yine Jeodezi ve fotoğrametri harita mühendisi ve orman bilirkişinin ortak raporunda (11-B) harfi ile gösterilen kısım yönünden değerlendirildiğinde gerek ziraat bilirkişi raporunda bu kısımda yonca ekili olduğu, bu kısımdaki zilyetliğin 70-80 yıl olduğu, ayrıca mahalli bilirkişi ve tespit tutanak bilirkişilerin beyanlarında da aynı şekilde bu kısmın zilyetliğine ara verilmediği, bu kısma yonca ekili olduğu, tarımsal olarak kullanıldığına ilişkin beyanlar ile dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olmadığı, Devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden de olmadığı, kendisini çevreleyen tarım arazileri ile benzerlik gösterdiği, zilyetlik ve bayi araştırmalarının yapıldığı, davalı adına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddesindeki şartların varlığı göz önüne alındığında (11-B) harfi ile gösterilen kısım yönünden ispatlanamayan davanın reddi ile taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekili dava dilekçesinde kanunda öngörülen zilyetlik süresinin davalı yararına oluşmadığı iddiasına dayandığı, Mahkemece yapılan orman araştırması neticesi taşınmazın öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olmadığı belirlemiş olduğundan (3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 5. maddesine göre yapılan orman kadastrosunda) orman sınırları dışında bırakıldığı tarihten (2016) önceki zilyetlik süresinin de dikkate alınması gerektiği, dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesine, alınan bilirkişi raporları, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile fen ve orman bilirkişi tarafından sunulan bilirkişi raporlarında tespit tarihinden geriye doğru olacak şekilde yapılan hava fotoğrafları incelemesi sonucunda çekişmeli taşınmazın ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığının ve böylelikle adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin belirlenmesine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından; dava konusu taşınmazın ihya tarihinin tespit edilmediği, davalının zilyetlik süresinin kesintisiz olmadığı gerekçesiyle verilen kararın bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3230, Karar No: 2014/12909, Tarih: 18.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3230 E.  ,  2014/12909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/25777

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.10.2011

NUMARASI : 2010/72 Esas, 2011/259 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları, bu beyanı doğrulayan tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamından; suç tarihinde alkollü olan sanığın akşam vakti sokak ortasında mağdurenin arkasından gelip boğazından kavrayıp yere yatırdığı, kıyafetinin içine elini sokup mağdurenin göğüslerini sıktığı, mağdurenin kardeşinin müdahalesine rağmen onu da ittirdiği ve sokaktan yardıma gelen kişinin bağırmasına kadar mağdurun göğüslerinde morarma oluşturacak şekilde eylemine devam ettiği olayda, sanık hakkında TCK.nın 61. maddesi gereğince ceza belirlenirken “Suçun işleniş şekli ve yeri ile sanığın kastının yoğunluğu” göz önüne alınarak cezanın belirlenmesinde TCK.nın 3/1. fıkrasındaki hakkaniyet ve orantılılık koşulu da nazara alınıp alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ,

Suç tarihinde 15 yaş 5 aylık olan mağdure hakkında Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.01.2011 yazım, 02.06.2010 ve 03.11.2010 muayene tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına dair yapılan tespitin, çocuk psikiyatrisinin muhalefeti ile oyçokluğu ile karara bağlanmış olması da gözetilerek mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/a maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre karar sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5702, Karar No: 2013/5363, Tarih: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5702 E.  ,  2013/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.11.2011 tarih ve 2011/351-2011/449 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka şubesininin müşterisi olan dava dışı alacaklı şirketin, dava dışı kişinin borçlusu olduğu ....000,00 TL meblağlı senet ile, davalının borçlusu olduğu 5.000,00 TL meblağlı senedi tahsil edilmek üzere müvekkili banka şubesine verdiğini, müvekkilince, ilgili senetlerin, davalı borçlunun adresi gözetilerek ...İş Bankası Şubesi'ne posta yoluyla gönderilmek üzere ... Müdürlüğü'ne teslim edildiğini, gönderinin akıbeti için ... Müdürlüğü'ne yazılan yazıya, İş Bankası Lalapaşa/... adresine kabul edilen gönderinin davalıya teslim edildiğinin bildirildiğini, davalının haksız olarak senetleri elinde tuttuğunu, senet bedellerini ödemekten imtina ettiğini ileri sürerek, davalının anılan senetleri iade etmesi veya senet bedellerinin vade tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının, davacı banka müşterisi olan dava dışı şirketin alacaklısı olduğu, ....000,00 TL meblağlı ve 5.000,00 TL meblağlı senetlerin kendisine yanlışlıkla teslim edildiği, iade edilmesi talebine rağmen haksız olarak elindne bulundurduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının elinde bulunan bu senetlerin davacı bankaya iadesine veya senet bedelleri toplamı olan ....000,00 TL alacağın senetlerin vade tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı bankaya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tahsil için bankaya verilen senetlerin bankaca, sehven gönderilen kişiden aynen teslimi veya bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Davacı banka, davalının ve dava dışı kişinin borçlu olduğu iki adet senedin tahsili için davalının ikamet adresi olan ...Şubesi'ne gönderilmek üzere postaya verildiğini, ancak, gönderinin sehven davalıya teslim edildiğini, davalının senetleri teslim etmediğini ileri sürmüş, dosyaya posta alındı listesi ile gönderi sorgu ekranı çıktısını sunmuştur. Mahkemece, davacı bankanın sunduğu belgelere dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, mahkemenin gerekçesinde dayandığı belgelerde davalıyı bağlayan herhangi bir beyan ve imza bulunmadığından, bu yönde hiç bir araştırma yapılmaksızın, davalı bankanın sunduğu, gönderi sorgu ekranı çıktısı ile posta alındı listesine göre davanın kabulü doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26616, Karar No: 2023/7686, Tarih: 08.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26616 E.  ,  2023/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/353 Esas-2021/789 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalının kusuru oranında ve teminat limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. BOZMADAN ÖNCEKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin16.01.2014 tarihli kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.02.2019 tarih, 2016/6296 esas, 2019/1468 karar sayılı ilamı ile hüküm; "...Mahkemece, davacı vekiline, müvekkilini hazır etmesi ve maluliyet raporu aldırılması için kesin süre verilmiş; mağdurun kesin süre içinde hazır edilmemesi sebebiyle maluliyet raporu alınamadığı ve kesin süreye uyulmadığından, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Kesin süreye rağmen davacı maluliyet raporu alınması için hazır edilmediğinden, bu konuda davacı tarafa yeniden süre verilemez ise de; muhatap makam, rapor düzenlenmesi için mağdurun hazır edilmesini istemediği sürece kişinin yaralanmalarına ilişkin tedavi gördüğü hastaneden tüm tıbbi belgeleri, film, grafi v.s. getirilerek hazır olmaksızın da davacının maluliyet durumuna ilişkin rapor alınabilecektir. Bu durumda mahkemece, davacının tüm tedavi evraklarının celbi ile bu evraklar üzerinden inceleme yapılmak üzere Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden veya en yakın üniversitenin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan veya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden davacının iş gücü kaybının tespiti yönünden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması..." gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 20.732,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımının dolduğunu, ıslah edilen kısmın faiz başlangıcının ıslah tarihi olması gerektiğini, hesaplamada PMF Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının bedensel zarar tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanununun 41, 46 ve 60 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 85, 86, 87, 88, 89, 90 ıncı maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Borçlar Kanunun 41 inci maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60 ıncı maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan zararın tazmini istemi ile açacağı davaların, zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren 1 ve herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu belirtilmiştir.

Buna karşılık, 2918 sayılı KTK'nın 109/1 inci maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." hükmüne, yine aynı kanunun 109/2 maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile 3.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.06.2021 tarihli dilekçe ile HMK'nın 107 nci maddesi uyarınca talebini artırdığını bildirmiş, anılan dilekçenin davalıya tebliği üzerine davalı tarafça ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımının dolduğu savunulmuş, mahkemece; anılan dilekçenin HMK'nın 107 nci maddesi uyarınca talep artırım dilekçesi olduğu, HMK'nın 107/2 nci maddesi uyarınca zamanaşımının söz konusu olmadığı gerekçesi ile davalının savunmasının reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Öncelikle, eldeki davada HMK'nın 107/2 nci maddesinin uygulanması ve bu dilekçenin talep artırım dilekçesi olarak kabul edilebilmesi için davanın belirsiz alacak davası olarak açılması gerekir.

Eldeki davanın açılış tarihi 03.08.2012 olup, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesiyle; mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesine göre, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir, ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davanın açıkça, belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmediğinden eldeki davanın, belirsiz alacak davası değil kısmi dava olduğunun kabulü gerekir. Buna göre mahkemece, davanın kısmi dava türünde olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, ıslaha ilişkin sunulan 07.06.2021 tarihli dilekçenin talep artırım dilekçesi olarak kabulü doğru değildir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davanın açıkça, belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmediğinden eldeki davanın, belirsiz alacak davası değil kısmi dava olduğunun kabulü gerekir. Buna göre mahkemece, davanın kısmi dava türünde olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, ıslaha ilişkin sunulan 07.06.2021 tarihli dilekçenin talep artırım dilekçesi olarak kabulü doğru değildir.

Açıklanan ilkeler ışığında; eldeki dava belirsiz alacak davası olmayıp kısmi dava olduğuna göre 07.06.2021 tarihli dilekçesi, belirsiz alacak davalarında söz konusu olan talep artırım dilekçesi olmayıp ıslah dilekçesi mahiyetindedir. Buna göre de; davaya konu kaza 09.07.2008 tarihinde gerçekleşmiş, ıslah dilekçesi ise 07.06.2021 tarihinde verilmiştir. Davaya konu trafik kazası sonucunda eylem, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1 inci maddesi kapsamında kalmakta olup, aynı yasanın 66/1-5 maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi 8 yıldır. Buna göre eldeki davada ıslah tarihi itibariyle uzamış ceza zamanaşımı süresi dolmuştur. Hal böyle iken, mahkemece ıslah ile artırılan miktarın reddine karar verilmesi gerekirken, talebin kabulü yönünde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2. Bozma ilamının neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,

08.06.2023 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.