muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9591, Karar No: 2020/8264, Tarih: 24.12.2020

Türk Borçlar Kanununun 50. maddesine göre; “Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır.

Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler.

Aynı yasanın 51. maddesinde ise; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda, davacı tanığı ...,..., ... ve ...'ın hayvanı vardı yaklaşık 120-130 tane hayvan vardı.." beyanında bulunmuştur.

Davalı ... 15.04.2019 havale tarihli dilekçesinde; diğer davalı ile birlikte kendi hayvanlarının da olayın içinde olsa dahi, toplam 6 kişinin hayvanı olduğundan 1/6 oranında sorumlu olması gerektiğini belirtmiş, 12.03.2019 tarihli duruşmada ise; başkasının zararından sorumlu olamayacağını, sürüde ..., ..., ...'ın da hayvanlarının olduğu beyanında bulunmuştur.

Dava değerinin dava dilekçesinde 15.660 TL olarak belirtildiği görülmüş olup, davacı vekili 12.03.2019 tarihli duruşmada, taşınmaza zarar veren hayvanların 4/5'inin davalılara ait olduğunu, taleplerini 4/5 oranında düşürerek 12.528 TL üzerinden itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiş, 18.04.2019 tarihli duruşmada ise icra inkar tazminatı talebinden vazgeçtiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalıların zarardan sorumluluklarının oranı bakımından, davacı tarafın beyanı esas alınarak hüküm kurulmuş ise de, davacının taşınmazlarına zarar veren hayvanlardan kaçının davalılara ait olduğu tüm dosya kapsamına göre tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilemediği ve davacının sorumluluk oranı yönünden iddiasını ispatlayamadığından, davalının 1/6 oranında sorumlu olduğu yönündeki kabulü ve bu beyanının kendisini bağlayacağı da gözetilerek hüküm kurulması gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacıya ait taşınmaza zarar veren hayvanlar arasında davalıların hayvanlarının da olduğu, ancak hayvanlardan kaçının davalılara ait olduğu tespit edilemediğinden, davacının talep edebileceği zarar miktarından 1/6 oranında davalı ...'ın sorumlu olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2) Kabule göre de, davacı vekili dava dilekçesinde 15.660 TL olarak belirttiği talebini, 4/5 oranında düşürerek 12.528 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Eldeki davada davacının talebi, maddi hukuka taalluk eden kısmi feragattir. Doktrinde buna talep sonucunun daraltılması (azaltılması) da denilmektedir. Tam veya kısmi feragat için karşı tarafın iznine ve ayrıca bunun için ıslah yoluna başvurulmasına gerek yoktur. (Baki Kuru - Hukuk Muhakemeleri Usulü - altıncı baskı cilt IV sayfa 4048-4049)

Hal böyle olunca mahkemece, davacı tarafın talep sonucunu daraltmasının davadan kısmi feragat olarak kabul edilerek hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/12/2020 oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1753, Karar No: 2015/1788, Tarih: 04.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1753 E.  ,  2015/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/243545

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2009/530 (E) ve 2012/352 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuk L.. Ç.. hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk L.. Ç..'in temyiz dilekçesinin bu suç yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın bu hususta incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere istem gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

II-) Suça sürüklenen çocuk L.. Ç.. ve sanıklar D.. Ç.. ve Ş.. Y.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında

Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk L.. Ç..'in ve sanıklar D.. Ç.. ile Ş.. Y..' in temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III-) Sanıklar D.. Ç.. ve Ş.. Y.. hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1570, Karar No: 2007/2575, Tarih: 30.04.2007

8. Hukuk Dairesi 2007/1570 E., 2007/2575 K.

**8. Hukuk Dairesi 2007/1570 E., 2007/2575 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- KISMİ KAZANMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 639 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 15 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

İsmet ile Halil aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair (Kırıkkale Birinci Asliye Hukuk Hakimliği) nden verilen 16.11.2006 gün ve 205/383 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, TMK'nın 713/2. maddesinde yazılı ölüm sebebine dayanarak dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları yazılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu parseller üzerinde sürdürdüğü fer'i zilyetliğin ve kısmi kullanmanın kazanma sağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. \*

Mahkemece, davada taraf durumunu almayan Esma adına yazılı 378 ada 6, 7 ve Eşe adına yazılı 234 ada 13 parsellerin davalının miras bırakanıyla ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle bu parseller hakkındaki davanın husumet yokluğu, 378 ada 4, 5; 379 ada 17; 234 ada 11, 19 ve 20 parsellerin TMK'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar kısmi kazanmanın mümkün olmaması, 01.01.2002 tarihinden dava tarihine kadar da kazanma süresi ve koşullarının geçmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; dava'cı vekili açıklama yapmaksızın hükmün tümünü temyiz etmiştir.

Davacı vekili, dava konusu parsellerin kayıt maliki Ömer'in 19.10.1970 tarihinde öldüğünü, kayıtların intikal ettirilmediğini, dava tarihine kadar vekil edeni tarafından koşullarına uygun olarak tasarrufta bulunduğunu, tüm kayıtların hukuki değerini yitirdiğini belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Dosya arasındaki kayıt örneklerine göre, 378 ada 6 ve 7 parseller Esma, 234 ada 13 parsel de Eşe adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Kayıt malikleri aleyhine açılmış bir dava bulunmadığı gibi, davalının miras bırakanıyla ilgisi de belirlenememiştir. Mahkemece kayıt durumları gözönünde tutularak bu parseller hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 2. bendinde numaraları yazılı parsellere ilişkin bölümünün ONANMASINA,

4721 sayılı TMK'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden önce kısmi kazanmanın mümkün olup olmadığı sorununa gelince; mahkemece TMK'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar kısmi kazanmanın mümkün olmadığı, bu tarihten dava tarihine kadar geçen sürenin kazanma süresine ulaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kısmi kazanma yönünden yürürlükten kaldırılan Kanunu Medeni'nin 639/2. maddesinde herhangi bir açıklama bulunmamakta idi. Aynı konuyu düzenlemiş olmasına karşın Kanunu Medeni 639/2 ile bunun karşılığı olan TMK'nın 713/2. fıkrasının metinleri ve yazılışı birbirinden farklıdır. Yürürlükten kaldırılan Kanun tapuda kayıtlı taşınmazdan söz etmiş, TMK'nın 713/2. fıkrasında "Aynı koşullar altında maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya 20 yıl önce ölmüş ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bulunan bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir" denilmiştir. Görüldüğü üzere; TMK'nın 713/2. maddesinde kısmi kazanmaya açıkça yer verilmiştir. 18.04.1960 gün ve 15/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kısmi kazanmanın mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ancak, yürürlükten kaldırılan 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 42. maddesi ve 10.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 15. maddesi hükmüne göre bir taşınmazın tamamı, bölünebilir bir parçası veya bir payının olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün bulunmaktadır. Aynı Kanun'un 33. maddesinin 3. fıkrasıyla, genel hüküm niteliği kazandırılan 15. madde hükmü genel hükümlere göre açılan tüm davalara uygulama kabiliyeti olan bir hükümdür. Bu hükümler ve yerleşmiş uygulamaya göre, 01.01.2002 tarihinden önceki evrede koşulları mevcut olduğu takdirde bir taşınmazın tamamının, imar mevzuatına göre bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının veya bir payının olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün bulunmakta idi. Bu yasal düzenlemeler karşısında yukarıda tarih ve sayısı yazılı İçtihadı Birleştirme Kararının da uygulama kabiliyeti son bulmuştur. Bu açıklamalara göre, mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde ve yasal değildir. Kayıt maliki 19.10.1970 tarihinde öldüğüne, tapu kayıtları intikal ettirilmediğine, dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarruf edildiği ileri sürülerek iptal ve tescil istenildiğine göre, iddia ve savunma çerçevesinde toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. bendinde ada ve parsel numaraları yazılı taşınmazlara ilişkin hüküm bölümlerinin (BOZULMASINA) ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.04.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7353, Karar No: 2014/4725, Tarih: 12.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/7353 E.  ,  2014/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/132-2013/100

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil İ.. T.. ve vek. Av. C.. B.. ile davalı vek. Av. H.. E.. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu olarak gözüktüğü icra takibine konu senetteki imzanın müvekkili imzası taklit edilmek suretiyle oluşturulan sahte bir imza olduğunu, müvekkilinin senette lehtar olarak gözüken davalıyı tanımadığı gibi aralarında herhangi bir hukuki ilişkinin de bulunmadığını, müvekkilinin dava dışı Mehmet Bal ile olan arsa satımı sırasında adı geçene senet haline dönüştürülen bir belge imzalayarak verdiğini, ancak bu belgenin imza kısmının adı geçen tarafından alınıp kalan kısmının yırtıldığını, bu imzanın kullanılarak söz konusu senedin düzenlenmiş olabileceğini veya arsa satımı sırasında müvekkilinden hile ile alınan imzalı bir belgenin davalı ile birlikte hareket edilerek senet metnine dönüştürülmüş olabileceğini ileri sürerek icra takibine konu bono nedeniyle müvekkilinin hiçbir borcunun bulunmadığının tespiti ile icra takibinin iptaline, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça Didim Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulması üzerine başlatılan soruşturmada alınan raporda senetteki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiğini, senetteki meblağın yüksekliği dikkate alındığından davacının bir anlık hata ile veya hile ile bu senedin imzalatıldığı iddiasına itibar edilemeyeceğini, davacının ileri sürdüğü iddiaları ispatla yükümlü olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça Didim Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulması üzerine başlatılan soruşturmada alınan raporda senetteki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiğini, senetteki meblağın yüksekliği dikkate alındığından davacının bir anlık hata ile veya hile ile bu senedin imzalatıldığı iddiasına itibar edilemeyeceğini, davacının ileri sürdüğü iddiaları ispatla yükümlü olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; her ne kadar ortada imzası davacı tarafından atılmış unsurları tam olan bir bono var olup bononun sebepten mücerret olduğu bilinse de; icra takibine konu edilen senedin davacı borçludan dava dışı kişilerce hata ve hile yoluyla alınarak davalı alacaklı adına doldurularak takibe konulduğu, davanın tarafları arasında gayrimenkul alım satım sözleşmesinin olmadığı gibi davacının davalıyı da tanımadığı, Didim Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde söz konusu olayla ilgili olarak davalı olan İ.. K.. ve dava dışı olup senedi davacı borçludan hile yoluyla aldığı iddia edilen M.. D.. isimli şahıs hakkında özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarından kamu davasının açıldığı, davalının 340.000,00 TL'yi elden davacıya ödediğini de ispat edemediği, bu hususta taraflarına hatırlatılan yemin teklifini de kabul etmeyerek karşı tarafa yemin teklifinde bulunmadıkları, bu nedenlerle davacının dava konusu icra takip dosyası ile ilgili olarak davalıya borçlu olmadığı anlaşıldığından davanın kabulü ile icra takip dosyasında davacının borçlu olmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu davacının keşidecisi, davalının lehtarı olduğu bonodaki borçlu imzasının sahte olduğu, davacı imzası taklit edilerek atıldığı, davacının bir anlık hatası sonucu veya hile ile arsa alım satımı sırasında dava dışı M..B..tarafından alınan bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığı iddiasıyla açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Dosya içeriğinden uyuşmazlık konusu bono nedeniyle Didim Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarından 05.03.2013 tarihli ve 2013/149 sy. iddianameyle Didim 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davasının açıldığı ve davanın anılan ceza mahkemesinin 2013/125 E. sırasında derdest olduğu sabittir. Dava konusu olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sy. BK'nın 53. maddesi gereği ceza mahkemesinin maddi vakıayı saptayan kararları hukuk hakimini bağlayacağından söz konusu ceza davasının sonucu beklenilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1100,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/89, Karar No: 2010/11618, Tarih: 11.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/89 E.  ,  2010/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2008 tarih ve 2007/416-2008/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.11.2010 gününde davacı avukatı ... gelip, davalı avukatı davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 18.07.2000 tarihinde 30.000.DM ve 27.07.2000 tarihinde 23.500 DM olmak üzere toplam 53.500 DM (27.354,12)Euro 49.237.YTL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 27.354,12.Euro karşılığı 49.237.YTL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin, Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulunun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı şirkette hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesi hükmüne göre, pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, tasfiye payına mütaallik hakların mahfuz olduğu, buna göre sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceğinin hüküm altına alındığı, davalı şirketlerin tasfiye halinde bulunmadığı, TTK’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebi yerinde olmadığı, ayrıca ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı, ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmişse de hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Gerçekten de TTK.'nun 329 ve 405. maddeleri uyarınca anonim şirket ortakları kural olarak şirkete yatırdıkları sermayeyi geri isteyemezler. Ayrıca yetkili kurulların bir kararı olmadıkça da anonim şirketler, pay senetlerini nominal bedellerinin üzerinde halka arz edemezler.

Somut olayda da davacı vekili, müvekkiline hisse senedi devir ve kabul formu imzalatılarak toplam (53.500) DM ödeme yaptığını, ancak geçerli bir şekilde davalı şirketlere ortak olmadığını iddia etmektedir. Bu formlar davalı Yimpaş Gıda San ve Tic AŞ unvanını taşımakta olup, davacıya devredilen toplam hisse adedi 107 adet, birim fiyatının (500) DM ve ödenen toplam miktarın (53.500) DM olduğu açıklamalarını içermekte ve davacı ismi ile bir başkasının imzasını taşımaktadır. Ancak, davacının imzası dışındaki imzanın davalılarla nasıl bir bağlantısının olduğuna yönelik bilgiye yer verilmemiştir. Yimpaş Holding AŞ tarafından gönderilen 25.02.2008 tarihli yazıda, davacının Yimpaş Gıda San ve Tic AŞ’nde toplam 107 hisse ile ortak olduğu bildirilmiştir. Takasbank kayıtlarına göre de davacının Yimpaş Gıda San ve Tic AŞ’nde 107 adet hissesi mevcuttur.

Öte yandan davacı vekilince dosyaya sunulan ve Dairemize intikal eden diğer dosyalardan da bilinen SPK. duyuru ve kararlarında, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu Yimpaş Grubu Şirketlerinin, pay defterlerinin gerçek ortaklık durumunu yansıtmadığı, ortaklık durumlarının ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle izlendiği belirtilmiş, söz konusu şirketlerce gönderilen ve Takasbank’ta bulunan resmi pay defterleri bilgilerinin temin edilerek ilgililerin ellerinde bulunan belgelerle karşılaştırılmak suretiyle gerektiğinde dava açılması önerilmiştir. Somut uyuşmazlık yönünden de davalı taraf kayıtlarının yukarıdaki bentte açıklanan çelişkili durumu karşısında, anılan hisse senetlerinden, mevzuatın öngördüğü biçimde sahih ve gerçek hak sahipliği sonucunu doğuran, davalı şirketlerin yasal pay defterlerinde yer aldığında hiçbir kuşku bulunmayan nitelikte olmalarının anlaşılması gerektiğinde duraksanmamalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketlerin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketlerin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirketlere pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında ‘çoğun içinde az da vardır kuralı’ gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.