muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13205, Karar No: 2015/42629, Tarih: 08.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13205 E.  ,  2015/42629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/25893

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2008

NUMARASI : 2007/190 (E) ve 2008/58 (K)

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar S.. M.., H.. İ.., M.. Ş.., A.. E.., G.. İ.. savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre, sanıklar S.. M.. ve H.. İ.. savunmanı, sanıklar M.. Ş.. ve A.. E.. savunmanı ile sanık G.. İ.. savunmanının duruşmalı inceleme istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- Sanık B.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Sanıklar M.. Ş.., H.. İ.., B.. Ç.., G.. İ.., Y.. Ç.., A.. E.. ve S.. M.. hakkında, katılanlar Ü.. Y.. ve İ.. K..’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ç.. savunmanı, sanıklar M.. Ş.. ve A.. E.. savunmanı, sanık G.. İ.. savunmanı, sanık Y.. Ç.. ve savunmanı, sanıklar H.. İ.. ve S.. M.. savunmanı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlesinin yazılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar M.. Ş.., H.. İ.., B.. Ç.., G.. İ.., Y.. Ç.., A.. E.. ve S.. M.. hakkında, katılanlar Ü.. Y.. ve İ.. K..’a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Oluş ve dosya içeriğine gore; yağma suçunun konusunu oluşturan senetlerin, sanık B.. Ç..’a ait işyerinde katılanlara imzalatıldığı ve suçun işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Cebir veya tehdit kullanılmasından malın alınmasına kadar geçen aşamada eylemin failin elinde olmayan nedenlerle kesilmesi halinde yağma suçunun teşebbüs aşamasında kalacağı, malın alınması durumunda ise suçun tamamlanacağı göz önünde bulundurulduğunda, sanıklar tarafından tehdit edilen katılanlara ait cep telefonlarının zorla alındığının anlaşılması karşısında; yağma eyleminin tamamlandığı düşünülmeden, koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 35.maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3) Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ç.. savunmanı, sanıklar M.. Ş.. ve A.. E.. savunmanı, sanık G.. İ.. savunmanı, sanık Y.. Ç.. ve savunmanı, sanıklar H.. İ.. ve S.. M.. savunmanı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20016, Karar No: 2013/28480, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/20016 E.  ,  2013/28480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15755, Karar No: 2010/11683, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15755 E.  ,  2010/11683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.10.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, aylıkların ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.10.2002 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile birikmiş aylıklarından fazlaya ilişkin hakları ile faiz istemine ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 3000.00 TL sının davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 05.08.1988 - 31.12.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve 01.10.2002 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 20.04.1982-21.03.1985, 05.08.1988-30.09.2002 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun ve 01.10.2002 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemi ile dava açtığı, Konya 2. İş Mahkemesinin 2006/1052 Esas nosunda görülen dava ile sonuçta 13.06.2007 tarihli karar ile davacının 14/01/1980-05/08/1988 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğu, davacının 05/08/1988-30/09/2002 tarihleri arasında isteğe bağlı ... sigortalısı olduğuna ve 01/10/2002 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş, hüküm Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 26/11/2007 gün ve 2007/15567 Esas, 2007/19669 Karar sayılı ilamı ile "hükmün (2).bendindeki "05/08/1988" tarihinin "01/07/1997 " olarak düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve bu şekilde davacının 20.04.1982-21.03.1985 tarihleri arasında zorunlu, 01.07.1997-30.09.2002 tarihleri arasında isteğe bağlı ... sigortalısı olduğu ve 01.10.2002 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığı, 05.08.1988-30.06.1997 tarihleri arasında sigortalı olmadığı hususlarında kesin hüküm oluştuğu davacının mahkeme kararına göre belirlenen primi ödenmiş sigortalılık süresi 15 yılın altına düştüğü halde Yargıtay 10. Hukuk Dairesince mahkemece verilen yaşlılık aylığına ilişkin hükme dokunulmadığı, ancak davacının sigortalılık süresi 15 yıldan az olduğundan davalı Kurumca kesinleşen yaşlılık aylığına ilişkin hükmün infaz edilmediği ve bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bir davada kesin hüküm bulunmaması dava şartı olup kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece resen nazara alınır. Bir dava karara bağlanıp verilen hüküm kesinleştikten sonra aynı taraflar arasında, aynı konuda, aynı dava sebebine dayanılarak yeni bir dava açılamaz. Açılırsa ikinci dava kesin hüküm itirazı ile karşılaşır ve esasa girilmeden kesin hükümden dolayı reddedilir.

Bir davada kesin hüküm bulunmaması dava şartı olup kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece resen nazara alınır. Bir dava karara bağlanıp verilen hüküm kesinleştikten sonra aynı taraflar arasında, aynı konuda, aynı dava sebebine dayanılarak yeni bir dava açılamaz. Açılırsa ikinci dava kesin hüküm itirazı ile karşılaşır ve esasa girilmeden kesin hükümden dolayı reddedilir.

1479 sayılı Kanun'un 35.maddesine göre kısmi yaşlılık aylığına hak kazanabilmek için 15 tam yıl prim ödemek gereklidir. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin düzelterek onama kararı sonrasında davacının sigortalılık süresi 13 yıl 9 ay 20 gün olmasına karşın Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin anılan kararında yaşlılık aylığına ilişkin olarak mahkemece verilen hükümle ilgili herhangi bir saptamada bulunulmamıştır. Davacı eldeki davada 05.08.1988 - 31.12.1991 tarihleri arasındaki sürede ... sigortalısı olduğunun ve 01.10.2002 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiş ise de anılan Yüksek Daire'nin düzelterek onama kararı ile davacının 05/08/1988-30/06/1997 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun'a tabi sigortalı olmadığı kabul edilmiş ve bu husus kesinleşmiş olup Mahkemenin davacının 05.08.1988 - 31.12.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğuna karar vermesi kesin hükme aykırılık teşkil etmektedir. Dosya kapsamında gerek davacının gerekse davalı Kurumun 10. Hukuk Dairesi kararına karşı "maddi hata" başvurusunda bulunduğuna dair belge ve bilgi bulunmadığına göre Mahkemece kesin hükme aykırı bir şekilde davacının 05.08.1988 - 31.12.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğuna ve 01.10.2002 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya ve davalı Kurum'a Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 26/11/2007 gün ve 2007/15567 Esas, 2007/19669 Karar sayılı ilamına karşı "maddi hata " başvurusunda bulunmak üzere mehil vermek ve sonucunda oluşacak duruma göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18773, Karar No: 2015/3754, Tarih: 17.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18773 E.  ,  2015/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kuru soğan ve ayçiçeğinin 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2173, Karar No: 2024/2311, Tarih: 16.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2173 E.  ,  2024/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2017/2121 E., 2018/2182 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/118 E., 2017/174 K.

Taraflar arasındaki vekalet ilişkisinden doğan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/1149 E., 2020/3113 K. sayılı ilamıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez davalılar vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü maddesinde "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, maddi hatanın düzeltilmesi talebine ilişkin yapılan inceleme sonucunda; Mahkeme kararının temyiz incelemesi davacının talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince duruşmalı yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasına, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Karar davacı yararına bozulmuş olmakla birlikte davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı, davacı asil ...'ın duruşmaya iştirak ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı lehine hükmedilen duruşma vekalet ücreti maddi hataya dayalıdır. Maddi hata her zaman düzeltilebileceğinden Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi ilamında yazılı "2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine" cümlesinin hükümden çıkartılarak maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/1149 E., 2020/3113 K. sayılı kararındaki MADDİ HATANIN (yukarıda açıklanan şekilde) DÜZELTİLMESİNE,

KARAR

Açıklanan sebeple;

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/1149 E., 2020/3113 K. sayılı kararındaki MADDİ HATANIN (yukarıda açıklanan şekilde) DÜZELTİLMESİNE,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11930, Karar No: 2017/6351, Tarih: 12.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11930 E.  ,  2017/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede, iddianamenin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, iddianamenin aslı veya onaylı suretinin temin edilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3289, Karar No: 2019/10932, Tarih: 19.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3289 E.  ,  2019/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,116/2,119/1-c ve 31/3, maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık asli zamanaşımının, suç tarihi olan 17/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine iftira yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, yine hüküm fıkrasında TCK’nın 268. maddesi delaletiyle TCK’nın 267. maddesi yazılması gerekirken, TCK’nın 268. maddesi yazılması mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1988, Karar No: 2022/10669, Tarih: 26.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1988 E.  ,  2022/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın . İnşaat şirketinin yetkileri oldukları, sanık ...'ın . İnşaat firmasının yetkilisi olduğu, sanık ...'in ise . ve . isimli firmaların ortak olarak almış oldukları ... ilçesindeki mahalleler arası kaldırım yapım çalışmalarında şantiye şefi olarak görev yaptığı, ...’ın bu iki işyerinin ortak işçisi olduğu, olay günü forklift olarak tabir edilen ... makinesini kullandığı sırada makinenin devrildiği ve işçinin makinenin altında kalarak hayatını kaybettiği, ölenin parke ustası olduğu ancak dosyadaki bir kısım tanık beyanlarından zaman zaman forkliftle tırlardan stok alanına malzeme taşıdığının sabit olduğu olayda; taraflar arasındaki sözleşmelerin getirtilip, tarafların hukuki durumların tespitinin yapılarak, suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat çerçevesinde her bir sanığın hangi ihlalden, hangi yasa maddesince sorumlu tutulduğuna ilişkin denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak kusur tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.