muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6238, Karar No: 2017/9454, Tarih: 27.11.2017

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bazmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3- Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve TCK'nın 106/1-1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/245, Karar No: 2024/126, Tarih: 09.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/245 E.  ,  2024/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1528 E., 2021/1726 K.

DAVACILAR : ..., ..., ..., ... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : ... vekilleri Avukat ..., Avukat ... , ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/265 E., 2020/360 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre; davacılar tarafından eldeki davanın 80.000,00 TL değer gösterilmek suretiyle açıldığı, yargılamanın hiç bir aşamasında taraflarca bu hususta bir itiraz olmadığı gibi temyiz dilekçesinde de bu yönde bir beyanda bulunulmadığı, bu haliyle davacı ...'in 1/4 miras payına isabet eden değer 20.000,00 TL, davalı ...'nin 1/8 miras payına isabet eden değer 10.000,00 TL ve davacılar ... ile ...'nun 1/16 şar miras paylarına isabet eden değer her biri için 5.000,00 TL olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının tarihi itibari ile her bir davacı yönünden kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- KARŞI OY -

Dava, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. Dava dilekçesinde dava değeri olarak 80.000,00 TL gösterilmiş, ancak taşınmazın gerçek değeri keşfen saptanmamıştır. Dairemiz Çoğunluğunca dava konusu değerin temyiz kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

09.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- KARŞI OY -

Dava, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. Dava dilekçesinde dava değeri olarak 80.000,00 TL gösterilmiş, ancak taşınmazın gerçek değeri keşfen saptanmamıştır. Dairemiz Çoğunluğunca dava konusu değerin temyiz kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Sayın Çoğunluk ile aramızda olan uyuşmazlık davanın gerçek değerinin keşfen belirlenmeden dava dilekçesinde gösterilen değer esas alınarak davanın temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Anayasa’nın 36. maddesinde “Herkes, meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” denilmek suretiyle hak arama özgürlüğü güvence altına alınmıştır. Hak arama özgürlüğünün temel unsurlarından biri de mahkemeye erişim hakkıdır. “Mahkemeye erişim hakkı, hukuki bir uyuşmazlığın bu konuda karar verme yetkisine sahip bir mahkeme önüne götürülmesi hakkını da kapsar. Kişinin uğradığı bir haksızlığa veya zarara karşı kendisini savunabilmesinin ya da maruz kaldığı haksız bir uygulama veya işleme karşı haklılığını ileri sürüp kanıtlayabilmesinin, zararını giderebilmesinin en etkili ve güvenceli yolu yargı mercileri önünde dava hakkını kullanabilmesidir. Kişilere yargı mercileri önünde dava hakkının tanınması hak arama özgürlüğünün ön koşulunu oluşturur” (AYM, E.2018/99, K.2021/14, 3/3/2021, § 21). Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/4/2023 tarihli ve E. 2021/5, K. 2023/2 sayılı kararında da açıkça ifade edildiği üzere “Davanın bir mahkeme tarafından görülebilmesi ve kişinin adil yargılanma hakkı kapsamına giren güvencelerden faydalanabilmesi için ilk olarak kişiye mahkemeye erişim imkanının tanınması gerekir (YİBBGK, s. 23-24).

Belirtmek gerekir ki Anayasa’da güvence altına alınan hakların geniş, bunlara getirilen sınırlamaların dar yorumlanması en önemli yorum ilkelerindendir. Diğer taraftan usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması gerekir(YİBBGK, E. 2021/5, K. 2023/2, 28/4/2023, s. 25).

Bilindiği üzere, dava değeri üzerinden Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken bedelin tespit edilmesi kamu düzenine ilişkin olup, bu hususta taraflarca ileri sürülme ilkesi uygulanmaz. Bir başka ifadeyle yargı mercilerinin alınması gereken harcı gerçek dava değeri üzerinden re'sen tespit etmeleri gerekmektedir.

Bilindiği üzere, dava değeri üzerinden Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken bedelin tespit edilmesi kamu düzenine ilişkin olup, bu hususta taraflarca ileri sürülme ilkesi uygulanmaz. Bir başka ifadeyle yargı mercilerinin alınması gereken harcı gerçek dava değeri üzerinden re'sen tespit etmeleri gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta her ne kadar dava dilekçesinde belirtilen değer üzerinden harç tahsil edilmiş ise de taşınmazın gerçek değerinin taşınmazın bulunduğu yer de dikkate alındığında söz konusu değerin farklı ve de muhtemelen yüksek çıkması mümkündür. Bu kamu harçlarının doğru olarak tahsil edilmesi açısından önemli olduğu gibi bireylerin mahkemeye erişim hakları açısından da kritik öneme sahiptir. Bu çerçevede somut uyuşmazlıkta dava değerinin 2023 yılı temyiz kesinlik sınırının üzerinde tespit edilmesi durumunda mahkememizce Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) kararı temyizen incelenebilecek ve şartları oluşmuş ise kararın bozulmasına hükmedilebilecektir.

Harçlar Kanunu uyarınca hukuk muhakemesinde davanın gerçek değerinin saptanmasının kamu düzenine ilişkin bulunması, diğer taraftan gerçek değerinin altında tespit edilen dava değerinin kişilerin hukuken tanınmış kanun yollarına başvurmalarını engellemesi karşısında gerçek dava değerinin usulüne uygun şekilde bilirkişi tarafından tespit edilmesinin aranması ve tahsil edilecek harç ile kararın kesinlik sınırının buna göre belirlenmesi gerekir. Temel hak ve özgürlüklerin geniş, buna getirilen sınırlamaların dar yorumlanması gereğine ilişkin yorum ilkesi ile usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması yönündeki Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun içtihadı (bkz. YİBBGK, E. 2021/5, K. 2023/2, 28/4/2023, s. 25) dikkate alındığında da aksi kabulün davacının mahkemeye erişim hakkına ölçüsüz bir müdahalede bulunma riskini taşıyacağı açıktır.

Bu itibarla, somut uyuşmazlıkta bozma kararı verilerek öncelikle uyuşmazlık konusu taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesinden ve buna göre gerekli harçlar ikmal edildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmesi gerekirken dava değerinin temyiz kesinlik sınırının altında olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi yönündeki Sayın Çoğunluğun kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/18884, Karar No: 2024/3112, Tarih: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/18884 E.  ,  2024/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/343 E., 2023/242 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2013 tarih 2013/10739 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2.Yapılan yargılama sonucu İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/248 Esas, 2015/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/248 Esas, 2015/187 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2022 tarihli ve 2021/10505 Esas, 2021/5178 Karar sayılı ilâmıyla;

3.İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/248 Esas, 2015/187 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2022 tarihli ve 2021/10505 Esas, 2021/5178 Karar sayılı ilâmıyla;

" Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında; 29.05.2013 saat:02:50 sıralarında kalmış olduğu oteline yürürken sanığın yanına gelerek "ateşin var mı?" diye sorduğunu, kendisinin de " sigara kullanmıyorum" diyerek cevap verdiğini, o esnada bazı sorularla kendisini oyalamaya çalıştığını ve kendisine "sen kesinlikle yabancı değilsin, eğer yabancıysan seni sırtıma bindiririm "diyerek kendisini bacaklarından kucakladığını, sanığın elini cebine attığını ve cebindeki parayı da çıkardığını gördüğünü, şahıstan parayı vermesini istediğini, şahsın birden koşarak kaçmaya başladığını kendisinin de koşarak sanığı yakaladığını, sonrasında aralarında arbede olduğunu, bu esnada birden birincisi 175-180 boylarında üzerinde kırmızı renkli ceket olan sakalı ve bıyığı olmayan, düz kısa saçlı, 30-35 yaşlarında, ikincisi 160-165 boylarında 28-30 yaşlarında, eşgal bilgilerini hatırlamadığı iki şahıs daha olmak üzere toplam dört erkek şahsın da yanlarına geldiğini, olayı onlara anlattığını, sakin bir yere gittiklerini, 175-180 boylarında olan şahsın, sanıktan, üzerinde olan parayı çıkarmasını istediğini, sanığın çıkardığı paradan 400 TL para aldığını, diğer paraları ise sanığa iade ettiğini, sanığın birden koşarak kaçmaya başladığını, kendisinin de peşinden koşmaya başladığını, sanığı yine yakaladığını, o sırada yol üzerinde bir polis ekibi gördüğünü ve yardım istediğini, gelen polislerin kendisi ile boğuşan sanığı yakaladıklarını ve sanığın üst aramasını yaptıklarında üzerinde kendisine ait paraları bulduklarını belirtilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; müştekinin parasını geri almaya çalıştığı esnada gerçekleşen sanık eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/269 Esas, 2022/356 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirme yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkın gözetilerek neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkın gözetilerek neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdur, 29.05.2013 günü saat 02.50 sıralarında kalmış olduğu oteline yürürken sanığın mağdurun yolunu kesmek suretiyle yanına gelerek "ateşin var mı?" diye sorduğu, kendisinin de "sigara kullanmıyorum" diyerek cevap verdiği, o esnada bazı sorularla kendisini oyalamaya çalıştığı ve kendisine "sen kesinlikle yabancı değilsin, eğer yabancıysan seni sırtıma bindiririm " diyerek kendisini bacaklarından kucakladığı, sanığın elini cebine attığı ve cebindeki parayı da çıkardığı, şahıstan parayı vermesini istediği, şahsın birden koşarak kaçmaya başladığı kendisinin de koşarak sanığı yakaladığı, sonrasında aralarında arbede olduğu, bu esnada birden birincisi 175-180 boylarında üzerinde kırmızı renkli ceket olan sakalı ve bıyığı olmayan, düz kısa saçlı, 30-35 yaşlarında, ikincisi 160-165 boylarında 28-30 yaşlarında, eşgal bilgilerini hatırlamadığı iki şahıs daha olmak üzere toplam dört erkek şahsın da yanlarına geldiği, olayı onlara anlattığı, sakin bir yere gittikleri 175-180 boylarında olan şahsın, sanıktan, üzerinde olan parayı çıkarmasını istediği, sanığın çıkardığı paradan 400,00 TL para aldığı, diğer paraları ise sanığa iade ettiği, sanığın birden koşarak kaçmaya başladığı, kendisinin de peşinden koşmaya başladığı, sanığı yine yakaladığı, o sırada yol üzerinde bir polis ekibi gördüğü ve yardım istediği, gelen polislerin kendisi ile boğuşan sanığı yakaladıklarının, yerel mahkemece maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Dosya içerisinde yer alan 29.05.2013 tarihli tutanak başlıklı belgenin içeriğinden; soruşturmada görevli kolluk personelinin ihbar üzerine olay yerine gittiklerinde, mağduru sanığın peşinden koşar vaziyette görmeleri üzerine çevredeki vatandaşların da yardımıyla sanığı yakaladıkları ve üzerinde mağdura ait suça konu 700,00 TL paranın ele geçirilmiş olduğu anlaşılmıştır.

3.Olayın bir kısmına tanık olan polis memurları M.E. ve A.U.'nun anlatımlarının mağdurun beyanlarını destekler mahiyette olduğu görülmüştür.

4.Sanığın yargılama aşamasında zararı giderdiği anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Olayın bir kısmına tanık olan polis memurları M.E. ve A.U.'nun anlatımlarının mağdurun beyanlarını destekler mahiyette olduğu görülmüştür.

4.Sanığın yargılama aşamasında zararı giderdiği anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası olarak yazılmış olması hususunun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2.Olay günü sanığın önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yol kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek” den söz edilemeyeceği gözetilmeden; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de hüküm kurulması; ve 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; yağma suçunda zararın kovuşturma aşamasında giderilmiş olması halinde cezanın üçte birine kadar indirilebileceği düzenlenmiş olup, dava konusu olayda yerel mahkemece zararın kovuşturma aşamasında giderildiği kabul edildiği halde sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi; hususları hukuka aykırı bulunmuş ise de sonuç ceza kazanılmış hak gözetilerek belirlenmiş olduğundan sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemİn sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında izah edilen eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/424, Karar No: 2016/2567, Tarih: 21.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/424 E.  ,  2016/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 12.05. 2008 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 11. maddesinde arsa sahibi müvekkilinin işin devamı ve yapılan işin oranına göre tapuları yüklenici veya yüklenicinin belirteceği gerçek veya tüzel kişilere devir edeceğinin düzenlendiğini, muris vefat etmeden önce bir kısım dairenin satışını davalı yüklenicinin gösterdiği şahıslara tapudan yaptığını, murisin ölümünden sonra ise müvekkili A.. F..'in de hepsinin tapuya gitmesinin zor olacağı düşüncesiyle diğer kardeşlerinden vekalet alarak davalı yüklenicinin gösterdiği şahıslara dairelerin satışını yaptığını, bu satış işlemlerinde davalı yüklenicini dairelerin değerini gerçek alım satım değerinden daha düşük gösterdiğinden ve tapuda da müvekkillerinin murisi satıcı olarak göründüğünden gerek muris adına gerekse murisin ölümünden sonra kardeşlerinden vekalet alarak davalı yüklenicinin gösterdiği şahıslara satış yapan müvekkili A.. F.. adına vergi cezasının çıktığını, gerçekte satılan daireler davalı yükleniciye ait olan daireler olduğunu, sonuçta sözleşme gereği 2,5 dairenin arsa sahibine kalmakta olduğunu, geri kalan bütün dairelerin yüklenici müteahhide ait olduğunu, müvekkillerinin hiçbir ilgisi olmadığı halde gerek murisleri adına gerekse müvekkili A.. F.. adına kesilen bu cezaları makbuzları ile müvekkillerinin vergi dairesine ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, davanın kabulü ile 9.453,42 TL'nin dava tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki ihtilafın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası olduğu, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2015 tarih ve 1130 E., 5381 K. sayılı ilamında belirtilen gerekçeler ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/(1)-l. bendi gereğince eser, vekalet ilişkisinden kaynaklanan Tüketici işlemi nedeniyle aynı Yasa'nın 73/1. maddesi gereğince Tüketici Mahkemesi'nin davaya bakmaya görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacılar murisi ile davalı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan vergi cezasının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

../..

S.2.