muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1412, Karar No: 2020/2442, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1412 E.  ,  2020/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada.......Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtl....15.01.2014 tarih ve 2013/419 E. - 2014/15 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...... vasi olarak atanmıştır.

Mahkemenin yetkisizlik kararı ile dosya...... esasına kaydedilmiştir.

Kısıtlının kaldığı kurum 14.04.2017 tarihli dilekçesi ile kısıtlının vasisinin kısıtlı ile ilgilenmediğini belirterek kısıtlıya kurumda çalışan bir görevlinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

.... 03.01.2018 tarihli ek karar ile kısıtlının .... Müdürlüğünde bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...., kısıtlının son yerleşim yeri adresinin “.....olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...... kısıtlının yerleşim yeri adresinin “..... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan..... TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından kurumun talebi ile ilgili karar vermekte....... yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince......YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29126, Karar No: 2014/9200, Tarih: 26.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/29126 E.  ,  2014/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/388984

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2010/520 (E) ve 2011/1125 (K)

SUÇ : Tehdit

SUÇ TARİHİ : 11.02.2010

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur C.. Ö..'ün soruşturma evresinde kolluk tarafından alınan beyanında, olayın meydana geldiği esnada oğlu olan Halil Polat'ın yanında bulunduğunu beyan etmesine karşın, adı geçen kişi tanık sıfatıyla dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6224, Karar No: 2020/1296, Tarih: 18.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6224 E.  ,  2020/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Altın İşletmeleri A.Ş., ... Madencilik ve Mühendislik San. ve Tic. A.Ş., ..., ..., ... vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20.7.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. maddesinde aynen;

“Madde 16- (1) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15.8.2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına re'sen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da re'sen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/08/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dosya kapsamında, davalı konumunda yer alan gerçek ve tüzel kişilerin, Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kapatılan veya elkoyulan şirket veya şahıs işletmeleri olup olmadığı araştırılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Altın İşletmeleri A.Ş., ... Madencilik ve Mühendislik San. ve Tic. A.Ş., ..., ..., ... vekilleri ve ...'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcını istek halindedavalılardan ... Altın İşletmeleri A.Ş., ... Madencilik ve Mühendislik San. ve Tic. A.Ş., ..., ... ve ...'a iadesine, 18/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4150, Karar No: 2018/12585, Tarih: 04.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/4150 E.  ,  2018/12585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE İSTEMLİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, 01.11.2012 tarihinden 31.12.2015 tarihine kadar ...Üniversitesi Sosyal Tesisler İşletmesi bünyesinde kesintisiz ve sürekli belirsiz iş akdiyle çalıştığını, müvekkilinin, 01.05.2015 tarihinden 31.12.2015 tarihine kadar ...Üniversitesi Sosyal Tesisler üzerinden sigortalı gösterilmesine karşın öncesinde farklı taşeron şirketler üzerinden sigortalı gösterildiğini, müvekkilin iş akdinin 31.12.2015 tarihinde feshedildiğini, ...Üniversitesi tarafından yazılan "Sosyal Tesisler İşletmesi Konukevi birimine ait restoran, balo salonu, teras bölümlerinin özelleştirilmesi, konaklama bölümü ve otoparkların ise üniversitemizin başka birimine devri gerçekleştirileceğinden dolayı belirli süreli iş sözleşmeniz 31.12.2015 tarihi itibariyle sona erecektir ve sözleşmeniz yenilenmeyecektir." denildiğini, müvekkilinin, işbu yazıda belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışıyormuş gibi gösterilmeye çalışıldığını, müvekkilin sigortalı gösterildiği şirketler değişmesine rağmen aynı işyerinde çalışmaya ve aynı işi yapmaya devam ettiğini, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 09.04.2012 tarih 2011/9642 Esas 2012/6633 Karar Sayılı kararında; "İşyerinde yapılan işin sürekli olduğu ve davacının sürekli işte çalıştırılmak üzere işe alındığı anlaşıldığından iş sözleşmesinin belirli süreli yapılmasını gerektirir esaslı ve objektif bir neden de bulunmadığına göre davacının belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalıştığı, dolayısıyla iş güvencesi hükümlerinden yararlanması gerekmektedir." denildiğini, 4857 Sayılı İş Kanununun 18. Maddesine göre; otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunda olduğunu, müvekkilin iş akdinin, bildirimsiz, gerekçesiz, savunmasız ve haksız olarak feshedildiğini, müvekkilin çıkarıldığı dönemde bir çok işçinin işten çıkarıldığını, davacının işe iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili müvekkil Üniversite Rektörlüğü tarafından çalışanlarının ve öğrencilerinin yararlanması amacıyla sosyal tesis mantığı ile işletilen ve davacının işyeri olan ...Üniversitesi Konukevi'nin sürekli olarak zarar ettiğini ve artık bu zarar müvekkil Rektörlük açısından katlanılması beklenemeyecek bir seviyeye geldiği için 04/09/2015 tarih ve 2015/545 Sayılı ...Üniversitesi Yönetim Kurulu kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, Üniversite Yönetim Kurulunun bu kararının Konukevini Rektörlük adına işleten Sosyal Tesisler İşletmesi Yönetim Kuruluna bildirilmesini ardından; Kurul, 29/12/2015 tarihli kararı ile 31/12/2015 tarihi itibariyle işletmenin kapatılmasına karar vererek kapanış işlemlerine başlandığını, bu çerçevede Sosyal Tesisler İşletmesine ait tüm yerlerin vergi dairelerindeki kapanış işlemlerinin gerçekleştirildiğini, Ticaret Odasında bulunan işletme kaydının silindiğini, ödeme kaydedici cihazların kapatılmasına dair işlemlerin yapıldığını, Sosyal Tesisler İşletmesinin kapatıldığı dönemde (31/12/2015 tarihi itibariyle) işletme nam ve hesabına davacının da aralarında olduğu toplam 19 işçinin çalıştığını, bu 19 işçiden ayrı olarak belirtilen tarih itibariyle kadroları Rektörlük Sağlık Kültür ve Spor Dairesi Başkanlığında olan 11 işçi ve kadroları Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünde olan 2 işçinin çalıştığını, fakat 19 işçi haricinde kalan bu 2 grup işçinin kadrolarının Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğünde bulunmadığını, asıl görev yerleri Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğü olmadığını, her türlü özlük haklarını kadrolarının bulunduğu birimlerden aldıklarını, Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğünün faaliyette olduğu dönemde işgücü ihtiyacı doğduğunda Üniversitenin diğer birimlerinden görevlendirmesi yapılan işçiler ile bu ihtiyacın giderildiğini, esas olarak Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğünde düzenli ve sürekli olarak çalışan işçi sayısının kapanış tarihi itibariyle 19 olduğunu, davacıya zorunlu sebeplerden ötürü işyerinin kapatılması sonucunda çıkışının verilmesinin ardından alt işverenlerce çalıştığı dönemler de dahil olmak üzere kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

Davacının iş akdine 31/12/2015 tarihinde son verileceğine ve sözleşmenin yenilenmeyeceğine dair sosyal tesisler işletme müdürlüğünün 15/12/2015 tarihli yazısının tebliğ edilmek istendiği, davacının tebellüğden imtina ettiğine dair 15/12/2015 tarihli tutanak karşısında davacının iş akdine, 31/12/2015 tarihinde son verileceğini, 15.12.2015 tarihinde öğrendiği anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işverenin feshi 15.12.2015 tarihinde davacıya bildirdiği, davanın ise 29.01.2016 tarihinde açıldığı, sözlü bildirim tarihine göre davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı anlaşıldığından ... 1. İş Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.... 1. İş Mahkemesinin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından, 27,70 TL peşin harcın mahsubu ile 8,20 TL bakiye karar harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 900,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 04.06.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19771, Karar No: 2013/24544, Tarih: 16.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/19771 E.  ,  2013/24544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/723-2013/428

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacı vekilinin 01.01.1997-31.12.1999, 01.01.2001-31.12.2002 ve 01.01.2004-31.12.2010 tarihleri arasındaki döneme yönelik talebini geri alması karşısında; geri alınan dönem sonrası Mayıs 2000 ve Nisan 2003

tarihlerinde gerçekleşen prim tevkifatlarını takip eden aybaşı olan 01.06.2000 ve 01.05.2003 tarihlerinden itibaren sigortalılığın başlatılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafındaki “01.01.2000” ve “01.01.2003” rakamlarının silinerek yerine “01/06/2000” ve “01.05.2003” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7293, Karar No: 2014/4768, Tarih: 14.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7293 E.  ,  2014/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/307610

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2011/130 (E) ve 2012/245 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 10.07.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3521, Karar No: 2021/4347, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/3521 E.  ,  2021/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasa'nın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle “kovuşturma evresine geçilmiş” dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/405, Karar No: 2015/1793, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/405 E.  ,  2015/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi