muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33783, Karar No: 2014/35871, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33783 E.  ,  2014/35871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gördes Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/87-2013/159

Hüküm süresi içinde davalı G.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asıl işveren olan davalı G.. B..na ait işyerinde, değişen alt işverenlere bağlı olarak 15.03.2006-07.09.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedilmesi üzerine açmış olduğu işe iade davasının kabul ile sonuçlanarak kesinleştiğini, kanuni süre içerisinde başvuruda bulunmasına rağmen davalı işverence işe başlatılmadığını ve hak kazandığı işçilik alacaklarının tahsili amacı ile Gördes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/223 esas, 2012/41 karar sayılı dosyası üzerinden açtığı kısmi davada hak kazandığı alacak miktarlarının belirlendiğini ileri sürerek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile boşta geçen süre ücret ve işe başlatmama tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalılar aleyhine açmış olduğu kısmi dava sonucunda hak kazandığı işçilik alacakları miktarlarının belirlenerek kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne Karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı G.. B.. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafça, davalılar aleyhine Gördes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/273 esas, 2012/223 karar sayılı dosyası üzerinden kısmi dava açıldığı ve ilgili dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda davacının hak kazandığı işçilik alacakları miktarlarının 15.05.2014 tarihli bilirkişi raporu ile belirlendiği görülmektedir. Gördes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/273 esas, 2012/223 karar sayılı dosyası taraflarca temyiz edilmeyerek 16.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Kısmi davada yapılan yargılama sonucunda düzenlenen 15.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacının hak kazandığı kıdem tazminatı miktarı 1.803,53 TL olarak belirlenmiştir. Davacının hak kazandığı kıdem tazminatının 1.000,00 TL'si kısmi dava ile hüküm altına alınmıştır. Bu durumda kıdem tazminatı talebi yönünden, ek dava niteliğindeki bu davada bakiye 803,53 TL'nin tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu hususun dikkate alınmaması ve 2.097,75 TL brüt kıdem tazminatının tahsili yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21746, Karar No: 2019/13160, Tarih: 17.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21746 E.  ,  2019/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı iddialarının mesnetsiz olduğunu beyanla, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 2. maddesi nazara alınarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışmasının olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre davacının hafta içi beş gün 09:00- 20:00 saatleri arasında 11 saat, cumartesi günleri ise 11:00 -15:00 saatleri arasında 4 saat olmak üzere haftalık toplam 59 saat çalıştığı ve bu suretle haftalık 14 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilerek davacının fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Dosya içeriğine göre; davacının belirlenen çalışma düzeni dahilinde görevini yürüttüğü konusunda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, belirlenen günlük çalışma süresinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme süreleri düşülmeden günlük fiili çalışma süresinin belirlenmesi hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesinde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Açıklanan nedenler ile Mahkemece; tanık anlatımlarına göre tespit edilen günlük çalışma süresinden yukarıda açıklanan ilkeye göre belirlenecek ara dinlenme sürelerinin düşümü ile haftalık çalışma ve fazla çalışma süreleri belirlenmeli, sonucuna ve taraflar arasındaki imzalanan iş sözleşmesinin 2. maddesi hükmü de gözetilerek davacının fazla çalışmasının olup olmadığı tespit edilmelidir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7103, Karar No: 2010/13992, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7103 E.  ,  2010/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 17/12/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/07/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davalı vekili avukat ... geldi, karşı taraftan davacı HAZİNE vekili avukat . geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 104 ada 15 parsel sayılı 3015,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, TARLA niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava,kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde komşu ... .İLÇESİNDE 25.04.1991 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.... Köyünde, ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden kişiler adına tespit edilen parseller hakkında Hazinenin zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiasıyla dava açtığı, Hazine adına tespit edilen bir kısım taşınmazlar hakkında da kişilerin,zilyetlikle kazanma koşullarının yararlarına gerçekleştiği iddiasıyla dava açtıkları, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında mahkemece daha önce verilen kararların temyizi üzerine, dairece, inceleme ve araştırma yeterli görülmediğinden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda yeniden verilen kararların temyiz incelemesi için dava dosyalarının Daireye gönderildiği, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında ise, mahkemece ilk kez verilen kararların temyiz incelemesi yapılmak üzere daireye gönderildiği anlaşılmaktadır. ... Köyünde ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007 - 26/7/2007 tarihleri arasında ilan edilen 101 adadan 114 adaya kadar olan parseller hakkındaki dava dosyalarında verilen kararların Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında dosyadaki belgelerin temyiz incelemesi için yeterli olmadığının anlaşılması üzerine, mahkemenin 2009/39-2009/76 esas dairenin 2010/7042 esas (bozmadan sonra 2010/13045 esas) sayılı dava dosyası yerel mahkemeye iade edilerek dosyadaki eksiklikler giderilmiş, gelen belgeler ve tüm deliller birlikte değerlendirilmiştir.Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... .İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/7/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü . Mevkiinden geçen, yayla yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan . ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve . tarlası, oradan .tarlası, ... ... ., . tarlasından .e giden yola ve yolu takiben gidilen ... . ve ... ...

... ... Köyü . Mevkiinden geçen, yayla yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan . ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve . tarlası, oradan .tarlası, ... ... ., . tarlasından .e giden yola ve yolu takiben gidilen ... . ve ... ... . tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ., ... ., ...., ., ., ., ., tarlaları ile ve tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, . Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır, ..

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki: a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da cebel okuduğunun gözlendiği, eğimi % 12' den yüksek olan cebel-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında, c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise,mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.-TL vekalet ücretinin temyiz eden kişiden alınarak HAZİNEYE verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine 09/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4135, Karar No: 2015/16432, Tarih: 08.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4135 E.  ,  2015/16432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-Ç.. N.. Taşımacılık İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti., 2-Ö.. Ç.. vekilleri Av. N.. İ.. ile davalı Ö.. A.. vek. Av. M.. Ç.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi verilen 10/12/2014 gün ve 2011/632 E. - 2014/828 K. sayılı hükmün taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Ceyhan 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/86 esas sayılı dosyasının tamamının okunaklı ve onaylı sureti eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4055, Karar No: 2019/7646, Tarih: 24.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4055 E.  ,  2019/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davacı-davalı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, bölge adliye mahkemesince belirlenen kusur durumu, manevi tazminat talebinin reddi, ziynet alacağı davası ve yoksulluk nafakası yönünden duruşmalı temyiz incelemesi talebinde bulunulmuş ise de, temyiz süresi veya temyize cevap süresi içerisinde duruşma talebinde bulunulmadığından duruşma talebinin reddine karar verilip, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyle bu miktar "41.530,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda 13.734,00 TL ziynet alacağının ödenmesine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağı davasına yönelik verilen karar kesindir. Bu nedenle davacı-davalı erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2-b bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakasının miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2-a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 154.30 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Bayram'a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.06.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10698, Karar No: 2015/1487, Tarih: 12.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/10698 E.  ,  2015/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle kendisine düşen bağımsız bölümü davalı ...'a adi sözleşme ile devrettiğini; arsa sahibinin ise taşınmazı tapudan diğer davalı ...'a sattığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuştur. Davada temelde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tartışılması gerektiğinden temyiz incelemesi 23. Hukuk Dairesine aittir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 23. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.