muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10180, Karar No: 2015/3027, Tarih: 26.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10180 E.  ,  2015/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/782-2013/713

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, ........... İlçesi ............ Mahallesi, ............ Sokak, ....... Pafta, ......... ada .......... parselde bulunan taşınmazın kira akdinin haksız feshi nedeniyle, Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/242 Esas sayılı dosyası ile kiralayan kayyum "İstanbul Defterdarlığı" aleyhine kiraya konu 9 parsel ve bu parsele komşu olan 8 ve 7 sayılı parsellere hafriyat, zemin düzeltme, mıcır dökme gibi zemin işlemleri ile duvar yapımı ve hail oluşturma gibi işlemler için yapılan masraflar nedeniyle tazminat davası açtığını; söz konusu dosyada, 7-8 ve 9 parsele yapılan masrafların toplamının 69.516,82 TL olarak tespit edildiğini, kayyımın kira sözleşmesinin feshinde haklı olduğu, iyileştirme bedellerinin tapu maliklerinden sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda talep edilebileceği belirtilerek, davanın reddine karar verildiğini; dava konusu masrafların yapıldığı taşınmazların tapu maliklerinin davalılar olduğunu ileri sürerek; davacının yapmış olduğu iyileştirme bedeli toplamı 69.516,82 TL'nin reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacı ile davalılar arasında hiçbir akdi ilişkinin bulunmadığını, davacının 9 parsel sayılı taşınmazı 01.05.2007 tarihinde kayyumdan kiraladığını, kira sözleşmesinden önce 06.10.2005 tarihinde söz konusu yerin davalılar adına hükmen tesciline karar verildiğini, kararın 19.03.2007 tarihinde kesinleştiğini; davacının, kira sözleşmesinin hükümlerine aykırı şekilde davrandığını, 9 parsel sayılı taşınmazın 765 m2lik kısmını kiralamasına karşılık 7 ve 8 nolu parsellere tecavüz ettiğini, yapılan işlemlerin, davalıları zarara uğrattığını belirterek, davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece; kiraya verilen 9 parsel ile bu parsele ulaşılması için arazinin yapısı nedeniyle 7 ve 8 nolu parsellerden geçilmesinin zorunlu kabul edildiğinden bu parsellerde yapılan masrafların bilirkişi raporlarında tespit edildiği, davacı tarafından İ............... aleyhine açılan davanın reddine karar verildiği; zira, kayyum'un kira sözleşmesinin feshinde haklı görüldüğü, red edilen dava da tapu maliklerinin davaya dahil

Mahkemece; kiraya verilen 9 parsel ile bu parsele ulaşılması için arazinin yapısı nedeniyle 7 ve 8 nolu parsellerden geçilmesinin zorunlu kabul edildiğinden bu parsellerde yapılan masrafların bilirkişi raporlarında tespit edildiği, davacı tarafından İ............... aleyhine açılan davanın reddine karar verildiği; zira, kayyum'un kira sözleşmesinin feshinde haklı görüldüğü, red edilen dava da tapu maliklerinin davaya dahil

edildiği; ancak, hakkında hüküm kurulmadığı; davacı yanın, taşınmazlarda yapmış olduğu iyileştirme bedelini tapu maliklerinden sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edilebileceğinin hüküm altına alındığı; sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davacı yanın bu bedeli talep edebileceği ve sebepsiz zenginleşme koşullarının oluştuğu, sebepsiz zenginleşmenin oluştuğu tarihlerde davalıların tapuda malik olduklarının anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile, 69.516,82 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Başkasının taşınmazına, temelli ve kalıcı nitelikte yapı yapılması durumunda, Medeni Kanunun 684 ve 718. maddelerinin hükümleri gereğince yapı üzerinde veya altında bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüz'ü) haline geleceğinden ana taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Yasa koyucu bu konumdaki taşınmaz maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi genel hükümlere bırakmamış, Medeni Kanunun 722, 723, 724. maddelerinin özel hükümleri ile düzenlemeyi uygun bulmuştur.

Faydalı ve zaruri giderlerden doğan bedelin sebepsiz iktisap kurallarına göre belirlenmesi için yapının, toprak malikine sağladığı yararlanmanın derecesinin belirlenmesi gerekir. Böyle oluncada, yapı, toprağın malikine hiçbir yarar sağlamıyorsa, gereçlerin malikine herhangi birşey ödemesi gerekmez. (Prof. Dr. S.S. Tekinay. Eşya Hukuku 1971.Sh.402.- Prof.Dr.K.Oğuzman- Doç.Dr.Ö.Seliçi Eşya Hukuku 1970.Sh.154) Davacının iyiniyetli olup olmadığı hususu da değerlendirilerek davacının isteyebileceği giderlerin TMK.723/3.maddesinde belirtilen esaslar doğrultusunda inceleme yapmak gerekecektir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; davacı tarafından yapılan yapıların, yukarıda belirtilen hükümler ışığı altında davalıların taşınmazına artı değer katıp katmadığı değerlendirilmemiştir. Hal böyle olunca, mahkemece; yapılan yapıların davalılara ait taşınmaza artı değer katıp katmadığı hususunda, dosyanın, 1 jeolog, 1 hukukçu ve 1 inşaat bilirkişisinden oluşan üçlü bilirkişi heyetine tevdii ile hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak; sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12914, Karar No: 2010/15971, Tarih: 07.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12914 E.  ,  2010/15971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.015,50 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı-davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkiline bağlı hastane personeli olan davalıya fazladan ödenen 1.419,99 TL ile işlemiş faizi olan 595,59 TL'nin (toplam 2015,58 TL) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, fazla ödemenin kendi hata veya kusurundan kaynaklanmadığını, geri isteme süresinin geçtiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 1.419,99 TL asıl alacak ve 622,03 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.042,02 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davanın ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı temyizi yönünden; dava dilekçesinde talep edilmiş olmasına göre, hükmedilen asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmemesi doğru görülmemiştir. Ayrıca davanın kabul edilmesine karşın yargılama giderinin davacıdan tahsiline karar verilmesi de usule aykırıdır.

Davalı temyizi yönünden ise; HUMK'nun 74. maddesi ne aykırı olarak, talep edilen işlemiş faiz miktarından fazlasına karar verilmesi de doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 7.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/348, Karar No: 2018/12865, Tarih: 12.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/348 E.  ,  2018/12865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı erkeğin, uyuşturucu madde kullanımı, aşırı alkol tüketimi ve bunların etkisinde kalarak hakaret ettiği, davalı kadının ise hakaret ettiği ve bu nedenle davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden, davalı kadına kusur olarak yüklenilen hakaret vakıasına davacı erkek tarafından dayanılmadığı anlaşılmaktadır. Dayanılmayan vakıa ise kadına kusur olarak yüklenilemez. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı kadının ise kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olulp, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Öyleyse davacının davasının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2158, Karar No: 2015/1998, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2158 E.  ,  2015/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11220, Karar No: 2013/19355, Tarih: 17.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/11220 E.  ,  2013/19355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Hükmün gerekçe kısmında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

b)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/2822, Karar No: 2010/2648, Tarih: 22.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2822 E.  ,  2010/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların gerçekleşen Sosyal ve ekonomik durumları, yoksulluk nafakasının niteliği , aradan geçen zaman içerisindeki ekonomik göstergelerdeki değişim davalının belirlenen gelir durumu davacı annenin gelirine göre nafakaya katılması gereken miktar nazara alındığında müşterek çocuklar için hükmolunan (artırılan) iştirak nafakalarının miktarları çok olup TMK. 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. fıkrasındaki "...çoçuk başına ayda 150 TL olarak saptanarak toplam 300 TL olarak saptanmasına” rakamlarının çıkartılarak yerine "... çocuk başına ayda 125 TL olarak saptanarak toplam 250 TL olarak saptanmasına “ rakamlarının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 14.10 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2133, Karar No: 2018/2671, Tarih: 05.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2133 E.  ,  2018/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Temyiz incelemesi, müdafileri duruşma talebinde bulunan sanıklar ... ve ... hakkında duruşmalı olarak, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi nedeniyle sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar, ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1-)28/01/2015 tarihli yakalama, üst arama ve geçici muhafaza altına alma tutanağında imzası olan ve halen görevde bulunan, daha önce dinlenen.... dışındaki tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenerek, sanıkların olay tarihinde suça konu uyuşturucu maddeler ile ilgilerinin ve eylemlerine ilişkin durumlarının ayrıntılı sorularak olayla ilgili beyanları alınmadan eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2-) Sanıklar ....'in eylemlerinin sübutu ve hangi sanığın eylemine iştirak oluşturduğu ya da suça yardım niteliğinde olup olmadığı tartışılıp belirlenmeden, ayrıca eylemlerin TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 05.06.2018 tarihinde verilen bu karar Yargıtay savcısı ....'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in yokluğunda ve sanık ... müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı 21.06.2018 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/2602, Karar No: 2011/7427, Tarih: 30.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/2602 E.  ,  2011/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı; “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda sanığın daha önceden tanımadığı yakınanın, içinde para olduğunu zannettiği cüzdanını özel beceri göstererek çaldığı ve bu bağlamda suç kastını miktarı ne kadar olursa olsun cüzdan içindeki parayı çalmaya özgülendiği anlaşıldığından, yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasa maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.06.2004 gün ve 2004/149-2004/594 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar;(c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2655, Karar No: 2018/2435, Tarih: 10.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2655 E.  ,  2018/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

.... Ticaret isimli iş yeri yetkilisi olan sanık ...’in verdiği vekaletnameye dayanarak, damadı olan diğer sanık ...’in katılan şirket ile..... Noterliği’nde akdettikleri düzenleme şeklinde finansal kira sözleşmesi ile 2006 ve 2008 model iki adet ....kesme makinesi ve bir adet plazma kesim makinesi kiraladıkları, ancak kira bedelinin ödememesi üzerine çekilen ihtar ile finansal kiralama sözleşmenin fesh edilmesine ve malların iadesi istenmesine rağmen, sanıklar tarafından suça konu makinelerin katılan şirkete iade edilmediği, bu surette sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların birlikte işlettikleri iş yerinde kullanılmak üzere, aralarında her hangi bir vekalet ilişkisi olmaksızın, bizzat kendileri tarafından asli borçlu ve kefil sıfatıyla finansal kiralama sözleşmelerini imzaladıkları, bu sözleşme kapsamında teslim aldıkları makinelerin borçlarını ödemedikleri, bunun üzerine katılan şirket tarafından ihtarnameler gönderilerek sözleşmelerin fesh edildiği ve suça konu makinelerin iadesinin talep edildiği, buna rağmen sanıklar tarafından suça konu makinelerin iade edilmediği gibi, iade edilmeme nedeni olarak da yasal her hangi bir gerekçe gösterilmedikleri ve kiralanan makinelerin tesliminden hukuka aykırı olarak kaçındıkları, sanıkların bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince mahkumiyeti yerine, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.