muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4950, Karar No: 2020/3864, Tarih: 23.06.2020

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Yine, bilindiği üzere; paylı mülkiyet üzere olan bir taşınmazda geçerli bir kira akdinden sözedilebilmesi için, Türk Medeni Kanunu'nun 691. maddesi hükmü ve 6.5.1955 tarih 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; sözleşmenin pay ve paydaş çoğunluğunca gerçekleştirilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olayda, Mahkemece, davalı ... yönünden intifadan men şartının gerçekleşmediği, kiracılar yönünden ise dava konusu yeri kiralayarak kullandıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, dava konusu yerin petrol istasyonu/işyeri olarak kullanıldığı ve davalılardan İzzet tarafından, davalılardan Ramazan'a kiraya verildiği, diğer davalıların da dava konusu yeri kiralayarak kullandığı tespit edilmiştir. Bu durumda, az yukarıda da açıklandığı üzere, dava konusu yer kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması nedeni ile ecrimisil talep edilebilmesi için intifadan men şartının aranmayacağı ortada iken, Mahkemece hatalı değerlendirme ile intifadan men şartının aranması yanlış olmuştur. Yine, az yukarıda da açıklandığı üzere, davalı ... ile diğer davalılar arasında yapılan kira sözleşmesi pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadığından davacı yönünden geçersiz olup, ona karşı ileri sürülemeyeceğinden dava konusu yeri kiralayarak kullanan davalıların da ecrimisilden sorumlu tutulması gerekirken, bu davalılar açısından da ret kararı verilmesi hatalı olmuştur. O halde Mahkemece yapılması gereken iş, intifadan men şartının gerçekleştiği kabul edilerek, dava konusu taşınmazın davacı tarafından satın alma tarihi dikkate alınarak, taşınmazın niteliği, taşınmaz üzerindeki yapıların kim tarafından yapıldığı, ecrimisile konu olan yerlerin kim tarafından ne zamandır kullanıldığı hususlarının ayrıntılı olarak tespit edilerek toplanmış ve toplanacak delillere göre bir karar vermek olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden hatalı değerlendirme ile karar verilmesi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26754, Karar No: 2016/14949, Tarih: 26.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26754 E.  ,  2016/14949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazığının ihlali suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak sanık ...'nin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 26.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7331, Karar No: 2017/4030, Tarih: 25.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/7331 E.  ,  2017/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13593, Karar No: 2014/14278, Tarih: 10.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13593 E.  ,  2014/14278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19.05.1998 tarih ve 3148 sayılı kararıyla 1., 2. ve 3. derece doğal sit alanı ilan edilen ... yaylası ile ... yaylası arasında bulunan bölgede, iş makinesi operatörü olan sanık ... tarafından iki yaylayı birbirine bağlayacak şekilde izinsiz yol çalışmasının yapıldığı, bu durumun kolluk görevlilerince tespit edilmesi ile sanık ... ve yörede yol yapımı için yardım parası toplayarak sanık ...'ı mali yönden destekleyen sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar her iki sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıklar tarafından yol yapılmak istenen iki yayla arasında kalan 42.000 m2 lik alanın 16.04.1996 tarih ve 3 sayılı Bakanlık Oluru ile yayla yolu yapılmak üzere 49 yıllığına tahsisine karar verildiği, ancak bu alanın daha sonra sit alanı ilan edilmesi nedeniyle verilen tahsisin de iptal edildiği, yöre halkının iki yayla arasında yol yapılması taleplerinin bu tarihten itibaren olduğu, yöre sakinlerinden olan sanıkların da yol yapılması için girişimlerde bulundukları ve yol çalışması masrafları için halk arasında para toplandığı, sanık ...'ın da iş makinesi ile yol açma çalışmasına başladığı ve 1720 metre uzunluğunda ve 3 metre eninde yol açarak ilerlediği, sanıkların 1., 2., ve 3. derece doğal sit alanı içerisinde iş makinesi marifetiyle yol açmaları eylemi fiziki müdahale sayılır nitelikte ise de, sanıkların durdurulan izinsiz yol çalışmasının daha sonra ihale yoluyla idare tarafından yaptırıldığı ve tamamlandığı, dosya kapsamında Çevre ve Orman Bakanlığı'nın 13.12.2010 tarihli 10271 sayılı yazısında da, yöre halkı için sağlayacağı faydalar göz önüne alındığında, davaya konu yolun yapılmasının uygun görüldüğünün belirtildiği, Rize İl Özel İdaresince davaya konu yolun yapımı için ilgili Koruma Bölge Kurulu'na başvurulduğu, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 11.09.2008 tarih ve 1688 sayılı kararıyla da ...-... ve ... yaylaları arasına en fazla 5 metre genişliğinde yol yapımının uygun olduğuna karar verildiği, alınan bu karar doğrultusunda da sanıklar tarafından başlatılan yolun idare tarafından devam ettirildiği ve tamamlandığı, 13.07.2011 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeninden ve inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere, sanıkların açtığı yolun, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 11.09.2008 tarih ve 1688 sayılı kararı ve ekinde yer alan haritasındaki koordinatlarına uygun olduğu, tüm bu nedenlerle sanıkların izinsiz başlattıkları yol çalışmasına sonradan izin alındığı, sanıkların başlattıkları yol çalışmasının da alınan bu karara uygun olduğu, sanıkların bir suç işleme kastı ile hareket etmedikleri ve mahkemece beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suç açısından suç işleme kasıtlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7639, Karar No: 2013/449, Tarih: 15.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/7639 E.  ,  2013/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ele geçen 6300 paket sigaranın CİF değeri paket başına 1 TL olmak üzere toplam 6720 TL olarak, gümrüklenmiş değeri ise 18.398 TL olarak belirtilmiştir. Mahkeme ise bilirkişinin paket başına CİF değer tespitini, Gümrüğe bildirerek almış olduğu kemt varakasında 6300 paket sigaranın CİF değeri 6300 TL, gümrüklenmiş değeri ise 25.753,26 TL olarak bildirilmiş olup sonuç ceza bu miktar üzerinden hesaplanmıştır. Bilirkişinin 4 farklı marka yönünden aynı CİF değerini vermesi, CİF değerin toplam hesabında yanlışlık yapması, gümrüğün bildirmiş olduğu gümrüklenmiş değer ile bilirkişinin tespit etmiş olduğu gümrüklenmiş değer arasında 7355 TL fark olması hususları karşısında söz konusu çelişkileri giderecek şekilde konusunda uzman yeni bir bilirkişiden alınacak rapor ve tespit edilecek gümrüklenmiş değere göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8829, Karar No: 2019/20345, Tarih: 19.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8829 E.  ,  2019/20345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.11.2010-06.11.2014 tarihleri arasında davalı işverenlere ait projede güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının son net maaşının 1.780,00TI. olduğunu ve bu miktarın 250,00TL'sinin bir kısmı yol ücreti olmak üzere elden ödendiğini, bankadan ödenen kısmın da hileli şekilde 900,00 TL'sinin aylık ücret, bakiyesinin ise aylık sabit 31 saat fazla mesai olarak gösterilerek fazla mesai ve asgari geçim indirimi olarak ödendiğini, elden ödemelerin çoğu zaman eksik yapıldığını, davacının haftada 6 gün 09.00-21.00 arasında 1 ayda bir kez hafta tatili yapmadan bayram ve genel tatil günleri de dahil çalışmasına rağmen fazla mesai, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğini, davacının 14 günlük yıllık İzin alacağının bulunduğunu, iş sözleşmesinin tüm taleplerine rağmen ücret ve diğer fazla mesai, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi, SGK primlerinin gerçek ücretten ödenmemesi nedenleri ile davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının dava dışı ... Güvenlik Hiz.A.Ş ile müvekkilleri arasında imzalanan anahtar teslim sözleşmesi ile çalıştığını, taraflar arasında asıl/alt işveren ilişkisi bulunmadığından müvekkillerinin somut davada taraf sıfatının bulunmadığını, davacının bildirilen ücretinin gerçek ücret olduğunu ve tüm ücretlerinin ödendiğini, davacının feshinin haksız olması ve iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle müvekkilleri tarafından feshedildiğinden kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının fazla mesai ve hafta tatili iddialarının varsayıma dayalı olduğunu, yapılan fazla mesailerin bordolara yansıtılarak davacının ihtirazi kayıtsız imzasına ödendiğini, bayram ve genel tatil çalışmalarının da bordrolarla ödendiğini, zamanaşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının talep ettiği fazla mesai ücreti alacak hesabı yapılırken ayrıca talep konusu yapılan ulusal bayram genel tatil günlerinin ve yıllık ücretli izinde bulunduğu anlaşılan sürelerin dışlanmaması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1987, Karar No: 2012/3168, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1987 E.  ,  2012/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyaya getirtilen emsal taşınmazların bir kısmının üzerindeki binalar ile birlikte satılmış olup, yapı nitelikleri belirlenemediğinden bina bedelinin dolayısıyla arsa bedelinin tespit edilemediği, bir kısmının da satış birim değerleri arasında mislini aşan değer farklılıkları bulunduğu belirtilerek dava konusu taşınmaz ile karşılaştırma yapılmaksızın, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölge, mevki, konum vs. ve çevreden yapılan araştırmalar dikkate alınarak değer belirlenmiş olmakla bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak 4. fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Anılan Yasanın 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken unsurlar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel ögeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki beyan edilen vergi beyanları ile bu taşınmazların bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m² fiyatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m² fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve imar parseli olup olmadıkları da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu hususlara riayet edilmeksizin düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan "Eski eserdir" şerhi de incelenerek taşınmazın zemini için belirlenen bedelden, bu şerhlerin taşınmazın değerinde oluşturması kaçınılmaz olan değer kaybı oranında indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7687, Karar No: 2021/8776, Tarih: 02.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/7687 E.  ,  2021/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.