muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/464, Karar No: 2024/1278, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/464 E.  ,  2024/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/890 E., 2023/1983 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/311 E., 2022/10 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekilince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin işyerinde çalışmakta olan ...'ın 03.12.2007 tarihinde işyerinin alt katındaki otoparkta, yüksek tansiyona bağlı beyin kanaması nedeniyle rahatsızlanarak bayıldığını ve bunun sonuncunda saat 22:00'de bayılmış halde bulup hastaneye kaldırılarak 09.12.2007 tarihinde vefat ettiğini, olayın gerçekleştiği aracın ...'ın şahsi aracı olduğunu belirterek, söz konusu vefatın iş kazası olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; olağan bir iş günü sonrası, tetikleyici herhangi bir sebep bulunmuyorken olayın gerçekleşmesinin iddialarını doğruladığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; olağan bir iş günü sonrası, tetikleyici herhangi bir sebep bulunmuyorken olayın gerçekleşmesinin iddialarını doğruladığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu olayın iş kazası olarak Kurum tarafından kabul edilmemesi üzerine, ... 4. İş Mahkemesi nezdinde, eldeki dava davacısının taraf olmadığı iş kazası tespiti davası açıldığı, yargılama sonunda iş kazası olduğunun tespitine karar verildiği, temyiz üzerine olay yerinin incelenmesi, sigortalının binmek üzere olduğu aracın kime ait olduğunun, görevlendirmenin araştırılması vs. gerekçelerle kararın bozulduğu, bozma sonrası 2013/1823 Esas sayılı dosyada mahallinde keşif yapılarak murisin iş yerinin arabasına bineceği sırada beyin kanaması geçirdiği, ertesi gün il dışına gitmek için görevlendirmesi olduğu gerekçeleri ile davanın kabul edildiği ve kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, davacının taraf olmadığı aynı olaya ilişkin iş kazası tespiti yapan ve kesinleşen ... 4. İş Mahkemesi dosyasının güçlü delil niteliği taşıdığı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında mahkemece verilen kararın yerinde olduğu gerekçelerine dayalı olarak davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 09.12.2007 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15722, Karar No: 2015/1214, Tarih: 20.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/15722 E.  ,  2015/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, mahkemece hüküm değiştirilmeden açıklanacağı gibi kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği hususları yer almış, hüküm fıkrasının değiştirilebileceğine ilişkin bir hususa 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer verilmemiş olması karşısında; sanığın 25.02.2010 tarih 2009/660 Esas 2010/142 Karar sayılı karar ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 35/2 62. maddeleri uygulanarak neticeten 10 ay hapis cezasıyla, mala zarar verme suçundan aynı yasanın 151/1, 62. maddeleri uygulanarak neticeten 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin açıklanması geri bırakılan hükümlerin bu kez denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle yeniden oturum açılarak yapılan yargılama sonucu açıklandığında hırsızlık suçundan anılan yasanın 141/1. maddesinin uygulanması, mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi suretiyle önceki hükümden farklı bir hüküm kurularak 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-Yol genişletme çalışmaları nedeniyle geçici olarak sökülüp daha sonra takılmak üzere yola bırakılan katılan kuruma ait beton aydınlatma direklerinin kamu yararına ve hizmetine tahsis edilen eşya olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 141/1. maddesinin uygulanması,

3-Sanığın katılan kuruma ait suç konusu aydınlatma direklerinin içindeki demirleri almak amacıyla direklerin beton kısımlarını balyoz ve balta ile kırarak eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar suçundan cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde anılan suçtan beraatine karar verilmesi,

4-Kendini duruşmada bir vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kendini duruşmada bir vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Yargılama giderine ilişkin miktarın 5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle değişik 324/4. fıkrası gereği 20,00 TL'nin altında kalması nedeniyle hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bedaş İşletme Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10798, Karar No: 2011/19818, Tarih: 17.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/10798 E.  ,  2011/19818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka İhlali

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük kanunun 57.maddesi gereğince el konulan ve dosya kapsamına göre taklit olduğu anlaşılan tır karnesi muhteviyatı eşyalar hakkında gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca el konulan eşyalar hakkında gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10633, Karar No: 2016/12475, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10633 E.  ,  2016/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1981 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazlar belirlenerek bu taşınmazlara ait kesinleşme şerhleri de bulunan tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin,

3) 1957 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafının getirtilmesi,

4) 1990 ve 1995 yıllarına ait hava fotoğrafları ile memleket haritalarının getirtilmesi,

5) Dava dosyası yeminleri tahtında hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek

a- Keşifte uygulandığı bildirilen 1957 tarihli memleket haritası ve memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile, 1990 ve 1995 yıllarına ait hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği,

b- Kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az (4) ya da (5) orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, açıklamalı krokili ek rapor alınıp, bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/12/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22756, Karar No: 2019/18461, Tarih: 21.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/22756 E.  ,  2019/18461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işyerinde 01.06.2006 tarihinde temizlikçi olarak işe başladığını, işten çıkarıldığı 31.12.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı şirket ...'nun alt işvereni olarak davacıyı çalıştırdığını,üst işveren ... AŞ.de sorumlu olduğunu, hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını belirterek, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, asgari geçim indirimi, yıllık izin hafta sonu ve genel tatil ücret alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı ... Otobüsleri San ve Tic. A.Ş. vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, ... A.Ş. ile diğer davalı Şirket arasında Kamu İhale Kanununa göre Hizmet Alımı Sözleşmesi bulunduğunu, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Tem. Bil. İşl. Ot. Sağ. Hiz. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının halen aynı işyerinde asıl işverene bağlı olarak ihaleyi alan Karahan isimli alt işveren nezdinde çalışmayı sürdürdüğünü, bu durumun İş Hukuku anlamında işyeri devri sayıldığını, feshin gerçekleşmediğini, bu nedenle feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacak talebinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, puantaj kayıtlarına göre aylık 20 saat fazla mesai ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının beyanlarından, 2011 yılında ... ve Şehir hatlarının ayrıldığını, kendilerine liste verildiğini ...'da ve Şehir hatlarında kalacakların isminin yazdığı, davacının şehir hatlarına geçtiği, ...'nun özelleştirilmesi ile şehir hatlarına geçtiklerini, Karahan Temizlik firmasına girişlerinin yapılarak bu şirkette çalışmalarını sürdürdükleri anlaşılmıştır. Davacı tanıkları davacının da kendileri gibi işveren değişse de kesintisiz olarak çalışmasını sürdürdüğünü beyan etmişlerdir.

Davacıya ait hizmet cetvelinden 31/12/2011 tarihinde işten çıkış bildiriminin yapıldığı ve akabinde 02/01/2012 tarihinde de tekrar aynı yerde işe giriş bildiriminin yapıldığı görülmektedir. Dosya içerisinde davacıya fesih bildirimi yapıldığına dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fıkrası; "İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer." hükmü uyarınca davacının iş akdi sona ermemiş olup, işyeri devri vardır. Davacının yeni alt işverenin işyerinde çalışmasına devam ettiği ve işyeri devri nedeniyle fesih olmadığı anlaşıldığından davacının feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle çalıştığı tarafların kabulündedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacı işçiye ait bordrolarda 20 saatlik tahakkuklar bulunduğu, her ay aynı şekilde aynı miktar tahakkuklar yapılmasının gerçeği yansıtmadığı bu nedenle fazla çalışmanın hesaplanarak yapılan tahakkukların mahsup edileceği belirtilerek, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen 24 saatlik çalışma saatinin 18 saatini çalıştığı, 5 saatlik fazla mesai ücretinin ödendiği bu nedenle haftalık 13 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Öncelikle; HGK'nun 08.02.2017 tarih, 2014/22-2468 Esas-2017/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; işin niteliği gereği işçinin uyku ihtiyacını gideremediği 24 saat esaslı çalışmalarda yemek ve sair ihtiyaçları nedeni ile 4 saat ara dinlenme yaptığının kabulü gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının temizlik işçisi olarak nerelerde ve nasıl çalıştığı, 24 saatlik çalışma diliminde uyuma imkanı bulup bulmadığı mahkemece araştırılmamış bu hususta taraflar ve tanıklar açıklama yapmamıştır.

Bununla ilgili gerekli araştırmanın yapılarak, 24 saatlik zaman diliminde ne kadar çalışıldığının tespiti ile, davacının uyuma imkanı var ise; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekecektir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı alt işveren ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A. Ş. tarafından dosya içerisine ibraz edilen bir kısım ücret bordrolarında ayda 20 saat fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Fazla çalışma tahakkuku bulunan dönemlerde bordrolarda gösterilen miktarların davacıya ödenip ödenmediğini tespiti ile ödendiğinin anlaşılması karşısında bu dönemler dışlanarak fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2603, Karar No: 2011/7409, Tarih: 30.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/2603 E.  ,  2011/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın iddianamede ve gerekçeli karar başlığında nüfus kaydına uygun olarak yazılmayan doğum tarihinin yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar;(c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.