muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5948, Karar No: 2015/6264, Tarih: 17.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5948 E.  ,  2015/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/351483

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/08/2013, 2012/237 (E) ve 2013/209 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını bozmak, silahlı tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılan Fatih Tınaz'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 86/3. maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 12 ay hapis cezası yerine 2 yıl şeklinde fazla cezaya hükmedilmesi, daha sonraki hesaplamalar doğru olduğundan sonuca etkili görülmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık Ö.. T..'ın maktül U.. B..'ı kasten öldürme, katılanlar A.. G.. ile F..T..'ı kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme, eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin yeterli uygulanmadığına, katılan Yasemin vekilinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık hakkında kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

aa)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

B)Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

ba)Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın katılan A..G.. ile daha önce boşanmış olmasına, bu kadının pavyonda oryantal olarak çalışmasına, sanığın Hakan Sert'i daha sonra öldürmesine ilişkin Silivri Ağır Ceza Mahkemesi kararında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ve bu hususun Dairemiz incelemesinden geçmesine, maktülden kaynaklanan haksız söz ve davranışların bulunduğunu gösteren bilgi ve bulgu bulunmamasına göre kasten öldürme suçundan hükümlü bulunduğu cezaevinden izinli olarak çıkan, hileli davranışlar sergileyen sanığın daha az ceza almaya yönelik soyut savunmasına itibar edilerek şartları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK.nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

bb)TCK'nun 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

bc)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK'nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14642, Karar No: 2012/2800, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14642 E.  ,  2012/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı (devreden ... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında...tarafından verilen 16.09.2010 günlü ve .../... sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

20.08.2009 tarihli aylık bağlama kararı ile 26.09.2009 tarihinde ödenmek üzere davacıya ... kanalıyla havale edildiği belirtilen birikmiş yaşlılık aylıklarının hangi tarihte davacıya ödendiğinin ve ödeme sırasında davacı tarafından faiz hakkının saklı tutulup tutulmadığının, yine dava tarihinden önce faiz hakkının saklı tutulduğuna dair başvuru yapılıp yapılmadığının öncelikle Kurumdan sorulup ödeme dekontu ve varsa başvuru dilekçelerinin istenip eklenmesi, ayrıca varsa aynı yöndeki belgelerin davacıya ibraz ettirilip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum avukatının temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12653, Karar No: 2023/422, Tarih: 13.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12653 E.  ,  2023/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Müşteki Hakan'ın kovuşturma aşamasında sanıklardan şikayetçi olduğu ve katılma talep ettiği, ancak; kamu davasına katılma hakkına ilişkin bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 Tarihli ve 2015/6 Esas, 2016/325 Karar Sayılı Kararı

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.02.2018 Tarihli ve 2017/213 Esas, 2018/82 Karar Sayılı Kararı

1. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.02.2018 Tarihli ve 2017/213 Esas, 2018/82 Karar Sayılı Kararı

1. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet Savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun sübutuna, ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

1. Suçun sübutuna,

2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

1. Suçun sübutuna,

2. Meşru savunmanın varlığına,

3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Öldürme kastının olmadığına,

3. Meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına,

4. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

1. Suçun sübutuna,

2. Meşru savunmanın varlığına,

3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Öldürme kastının olmadığına,

3. Meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına,

4. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde bir lokantada kurye olarak çalışan temyiz incelemesi dışı sanık ...'nın motosiklet ile giderken tanık...'ya çarpacak derecede yakın gitmesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, tanık...'nın arkadaşları ... ve ... ile birlikte lokantaya gittikleri, sanık ...'nın lokantada bulunmadığı ve onun adına sanık ...'ın tanık...'dan özür dilediği, tanık...'nın sanık ...'ın özrünü kabul etmemesi üzerine sanık ...'nın lokantaya gelerek tanık...'dan özür dilediği, işletme sahibinin kurye tedarikçisi ile görüşerek sanık ... yerine başka bir kuryenin görevlendirilmesini istediği, bir süre sonra sanıklar... ve...'nin tanık...'nın bulunduğu motosiklet kulubü önüne gelerek tanık... ile tartışmaya başladıkları, katılanın sesler üzerine olay yerine gelerek tanık... ile muhatap olmamalarını ne söyleyeceklerse kendisine söylemelerini istediği, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü, kavganın kim tarafından başlatıldığının tespit edilemediği, sanık ...'ın diğer sanıkların yardımıyla katılanı sol meme başı, sol kürek kemiği altı ve sol üst kolundan yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

Suç vasfı yönünden, sanık ...'ın kullandığı suç aletinin niteliği, katılandaki yaralanmaların yeri, sayısı ve niteliği gözetildiğinde kastının öldürmeye yönelik olduğu, diğer sanıkların da eylemlerinin suçun işlenmesini kolaylaştırıcı nitelikte olduğu, katılanın arkadaşlarının araya girmesiyle öldürmeye yönelik eylemin tamamlanamadığı belirlenmiştir.

Haksız tahrik yönünden, kavganın kim tarafından başlatıldığının belirli olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulandığı belirtilmiştir.

2. Sanıklar özür dilemek amacıyla tanık...'nın yanına gittiklerini, kavga esnasında bulunduklarını, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

3. Sanıklara ait doktor raporları dosyada mevcuttur.

4. Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 31.03.2015 tarihli raporunda, katılanın sol meme başı 2 cm inferiorunda, sol skapula inferiorunda ve sırtta orta hatta (T 12-13) düzeyinde kesici delici alet girişleri saptandığı, katılanın sağ akciğerinde pnömotoraks, sol akciğerinde ise hemopnömotoraks meydana geldiği, kesici delici alet yaralanmasının yaşamsal tehlikeye yol açtığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, tespit edilmiştir.

5. Tanıklar ..., ...., ..., ... ve... beyanları dosyada mevcuttur.

6. Tanıklar..., ..., ... ve ...'a yaptırılan teşhis tutanak altına alınmıştır.

5. Tanıklar ..., ...., ..., ... ve... beyanları dosyada mevcuttur.

6. Tanıklar..., ..., ... ve ...'a yaptırılan teşhis tutanak altına alınmıştır.

7. Özür dilendiği ana ilişkin lokantadaki kamera görüntüleri inceleme tutanağına aktarılmıştır.

8. Kavga anına ilişkin kamera görüntüleri görüntü izleme tutanağına aktarılmıştır.

9. Olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

10. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, 13.01.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre,

a) Sanık ...'un montundan elde edilen kan lekelerine ait genotip özelliklerin katılanın genotip özellikleri ile uyumlu olduğu,

b) Sanık ...'a ait bıçaktan alınan kan lekesi üzerinde birden fazla tip genotip özellikler içerdiği, bir kısmının sanık ...'ın, bir kısmının katılanın genotip özellikleri ile uyumlu olduğu, tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde tanık...'ya, bir lokantada çalışan temyiz dışı sanık ...'nın motosiklet ile çarptığı, her ikisi arasında münakaşa çıktığı, tanık...'nın sanık ...'nın çalıştığı lokantaya giderek özür dilemesini istediği, sanık ...'ın araya girmesiyle sanık ... özür dilemiş ise de lokanta sahibinin bilgilendirmesi neticesinde sanık ...'nın işten çıkartıldığı, bunun üzerine sanıklar ..., ..., ... ve ...'in tanık...'nın bulunduğu motosiklet kulübüne geldikleri ve tanık... ile tartışmaya başladıkları, katılanın "bir bayanla tartışmanız ayıp olmuyor mu beyler" diye seslenmesi üzerine sanık ...'ın "hayırdır muhatabım sen mi olacaksın" dediği, katılanın konuşmak istiyorsan konuşalım demesi üzerine, sanık ...'ın mağduru sırt, böbrek üstü ve omurilik bölgelerinden bıçakladığı, diğer sanıkların da katılanın kafasına ve dişine tekme ile vurdukları belirlenmiştir.

Suç vasfı yönünden, ilk derece mahkemesinin kasten öldürmeye teşebbüs olarak suçu kabulünün yerinde olduğu tespit edilmiştir.

Haksız tahrik yönünden, katılanın olay yerine sonradan gelmesi ve haksız tahrik oluşturacak herhangi bir davranışının bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğu Nedeniyle Temyiz İstemi Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında sayılan deliller karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Suç Kastının Bulunmadığı Nedeniyle Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'ın arkadaşı ...'nın işten atılması nedeniyle duyduğu husumet nedeniyle işten atılma olayından önce özür dilemiş olmalarına rağmen saldırı amacıyla...'nın yanına gitmesi, tartışmada...'ya bağrılması üzerine olay yerine gelen katılanın sol meme başı, sol skapula ve sırt orta hattından yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde bıçaklanmış olması, katılanın arkadaşlarının araya girmeleri nedeniyle eylemini tamamlayamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik yapılan uygulamada, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Meşru Savunma ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Nedeniyle, Sanıklar... ve ... Müdafiinin Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanması Gerektiği Nedeniyle Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıkların olay yerine saldırı amaçlı gitmeleri, tartışma sonrasında amaçlarını açığa çıkartarak sanık ...'ın katılanı bıçaklaması, katılanın arkadaşlarının meşru savunma kapsamında katılana yapılan saldırıyı defetmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, katılandan sanıklara yansıyan herhangi bir haksız söz, davranış ve saldırı tespit edilemediğinden, Bölge Adliye Mahkemesince haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanıklar ..., ... ve ... Müdafiilerinin Suçun Sübutu Yönünden

Teşhis tutanağı, DNA analizine ilişkin uzmanlık raporu, görüntü inceleme tutanakları, sanıkların arkadaşları ...'nın işten atılması nedeniyle duydukları husumet, tanık...'dan özür dilenmesine rağmen tekrar tanık...'nın yanına gitmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların olay yerine saldırı amaçlı gitmiş oldukları anlaşılmıştır.

Sevda'nın "...hepsi birlikte ...'e saldırdılar" şeklindeki beyanı, ... ve ...'ın "...diğer şahıslarda ...'in üzerine çullanıp ona vurmaya çalıştıklarını gördüm.", şeklindeki beyanları, ...'in "...yüzünü göremediğim bir şahsın elinde bıçak ile ...'e saldırdığı diğer şahıslarında ...'e tekme tokat girdiklerini gördüm" şeklinde beyanı, Bölge adliye mahkemesince kabul edilen oluşa göre diğer sanıkların da katılanın kafasına ve dişine tekme ile vurduklarının belirlenmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin yardım eden olarak değil, asli fail olarak nitelendirilmesinin gerektiği anlaşılmış, aleyhe temyiz istemi olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2018 tarihli ve 2017/213 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10631, Karar No: 2017/20767, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10631 E.  ,  2017/20767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.