muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13135, Karar No: 2020/2101, Tarih: 27.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13135 E.  ,  2020/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 22/11/2018

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2018 tarihli ve 2017/510 esas, 2018/811 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 14/05/2016 tarihinde yakalama ile alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediğinin sorulduğu, sanığın da kabul ettiği ve adlî sicil kaydında bir sabıkası bulunmadığı halde, mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun değerlendirilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 12/09/2019 gün ve 94660652-105-34-10143-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 gün ve 2019/92994 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Sanık hakkında atılı suçtan adli para cezası tayin edilmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinin değerlendirilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle Kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2018 tarihli ve 2017/510 esas, 2018/811 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4249, Karar No: 2023/3461, Tarih: 30.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4249 E.  ,  2023/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü'nce düzenlenen 16.06.2010 tarih 11863 sayılı kontrol belgesi ile 150 baş büyükbaş hayvan ile yine 08.08.2011 tarih 00389 sayılı kontrol belgesi ile 48 baş damızlık düveyi ABD den ithal ederek davalının Bayındır'da bulunan işletmesine getirdiğini, buna ilişkin davalı ile taahhütnameler imzalandığını, söz konusu hayvanların yasa ve yönetmeliğe uygun olarak İlçe Tarım Müdürlüğü teknik personeli aracılığıyla karantina altına alındığını, yapılan aşılar ve testler sonucunda karantina kaldırılarak toplamda gelen 198 baş hayvandan 179 tanesinin millileştirilmesinin tamamlandığını, millileştirme sonrasında İlçe Müdürlüğü'nce bilinen ve ölümü sebebiyle sistem üzerinde düşümü yapılan 3 adet hayvan sayısı düşüldükten sonra davalının işletmesinde 176 baş hayvan kaldığını, davalı tarafın ... 2. Noterliğinde verdiği 19.04.2010 tarih 09977 numaralı ve 20.01.2011 tarih 01985 numaralı taahhütnameler ile yurt dışından satın aldığı damızlık düveleri 5 yıl süreyle satmayacağına, başka birilerine devretmeyeceğine, amacı dışında kullanmayacağına ve bakanlığın istemleri doğrultusunda faaliyetlerine ilişkin bilgileri periyodik olarak 6 ayda bir bağlı bulunduğu Tarım İl Müdürlüğü'ne vereceğine ilişkin taahhütte bulunduğunu, davalının aynı taahhütname ile taahhütname maddelerinin ihlali halinde yurt dışından ithal edilen damızlık hayvanların ithal tarihindeki millileştirilmiş bedeli üzerinden hazineye ödeme yapacağını kabul ve taahhüt etmiş olduğunu, yapılan kontrollerde davalı işletmesinde 176 baş hayvan olması gerekirken 100 adet hayvanın bulunduğunun ve 76 baş damızlık hayvanın olmadığının tespit edildiğini ileri sürerek taahhüdü ihlal eden davalıdan fatura bedeli dikkate alınarak birim değeri 3.500,00 $ olarak hesap edilen 76 hayvan değeri olan 266.000,00 $ alacağın TBK nun 99/3 üncü ve TTK'nun 711 inci maddeleri gereğince fiili ödeme tarihindeki rayice göre TL karşılığının Maliye Hazinesine ödemesinin hüküm altına alınmasına, ayrıca davalının temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren devlet bankalarının dolar üzerinden açılan 1 yıl vadeli mevduat hesaplarına uyguladığı en yüksek faiz oranı tespit olunarak hükmolunan yabancı para alacağına bu oranda faiz yürütülmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; hayvanlardan 4 tanesinin kendisine teslim edilmeden yolda öldüğünü, yine 2 tanesinin teslim alındıktan kısa bir süre sonra öldüğünü, 3 adet inekte hastalık tespit edildiğini, 38 inekte bulaşıcı hastalık tespit edildiğini, bunların bir kısmının kendiliğinden öldüğünü, kalanların ise zorunlu olarak topluca imha edildiğini, 3 adet ineğin veteriner raporuna dayanarak kesildiğini, buna ilişkin Tarım İlçe Müdürlüğüne bildirim yapıldığını ve tutanak tutulduğunu, tutanakların davacı tarafın elinde bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.04.2015 tarihli ve 2013/178 E., 2015/128 K. sayılı kararıyla davanın kabulü ile; toplam 266.000,00 USD alacağının fiili ödeme tarihindeki ... Bankasının efektif kuru üzerinden TL karşılığının dava tarihi olan 14.06.2013 tarihinden itibaren Devlet Bankalarının dolar üzerinden açılan bir yıllık vadeli mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 17.05.2018 tarihli ve 2015/41514 E., 2018/5995 K. sayılı ilamı ile "davalının 19.04.2010 ve 20.01.2011 tarihli taahhüdü ihlal edip etmediği, davacı tarafından tutulan tüm tutanaklar celbedilerek gerekirse yerinde inceleme yapmak suretiyle tüm deliller toplandıktan sonra taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dosyada mevcut 19.04.2010 tarihli taahhütnamede ve 20.01.2011 tarihli taahhütnamede davalının Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğüne ithal edilen hayvanları mücbir sebepler dışında 5 yıl süreyle satmayacağını, başka birine devretmeyeceğini, amacı dışında kullanamayacağını, Bakanlığın istemleri doğrultusunda faaliyetlere ait bilgileri periyodik olarak 6 ayda bir bağlı bulunduğu Tarım İl Müdürlüğüne vereceği yönünde taahhütte bulunduğu, taahhüdün ihlali halinde yurt dışından ithal ettikleri damızlık hayvanları ithal tarihindeki millileştirilmiş bedeli üzerinden hazineye ödeme yapacağını kabul ve taahhüt ettiği, bilirkişi heyetince yapılan hesaplamaya göre işletmede 28 adet ineğin eksik olduğu, bu sebeple davalının taahhüdünü ihlal ettiği kanaatine varılmış ve davanın kısmen kabulü ile 98.000,00 USD alacağın fiili ödeme tarihindeki ... Bankasının efektif kuru üzerinden TL karşılığının dava tarihi olan 14.06.2013 tarihinden itibaren Devlet Bankalarının dolar üzerinden açılan bir yıllık vadeli mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 14.03.2023 tarihli ve 2022/2964 E., 2023/605 K. sayılı ilamıyla, Dava taraflar arasında imzalanan 16.06.2010 ve 08.08.0211 tarihli taahhütlerin ihlali nedeniyle cezai şartın tahsilini istemine ilişkindir. Dava konu Taahhütnamelerde "...Bakanlığın hayvan sağlığı ile ilgili olarak almış olduğu kararlara uyacağımızı, ithal edeceğimiz söz konusu hayvanları mücbir sebepler dışında 5 (beş) yıl süre ile satmayacağımızı ve/veya başka birilerine devretmeyeceğimizi, amacı dışında kullanmayacağımızı ve Bakanlığın istemleri doğrultusunda faaliyetlerimize ait bilgileri periyodik olarak 6 (altı ) ayda bir bağlı bulunduğumuz Tarım İl Müdürlüğüne vereceğimizi, bu belge ile kabul, beyan ve taahhüt ederiz. Bu taahhütname maddelerinin ihlali halinde; yurt dışından ithal ettiğimiz damızlık hayvanları ithal tarihindeki millileştirilmiş bedel üzerinden hazineye ödeme yapacağımızı kabul ve taahhüt ederiz." şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunda; ineklerin alım fiyatlarının alındığı zamanda 3.500 Amerikan Doları olduğu, bu rakamın günün koşullarına göre yüksek bir rakam olduğu, davalı işletmenin bu hayvanları satabilmesi ve kar edebilmesi için aldığı bu fiyattan daha yüksek fiyata satması gerekeceği, piyasa koşullarında bu ineklerin alım fiyatlarının zaten yüksek olduğu, dövizin sürekli artması nedeniyle piyasaya göre daha pahalı hale gelen bu ineklerin, satış yaptığında verdiği taahhüt gereği bir de mal oluş bedeli kadar cezai şart bedeli ödeyeceği dikkate alınırsa, bu fiyatlara veya bunun üstündeki fiyatlara satabilmesinin mümkün görünmediği, bu hayvanları mezbahada kestirmiş olsa, hayvan başına ödediği 3.500 Amerikan Doları parayı karkas et olarak bu hayvanlardan elde etmesinin mümkün olmadığı, bu ineklerin damızlık hayvan oldukları için değerlerinin et değerlerinden yüksek olduğu, ithal edilen özellikle ikinci partide ithal edilen hayvanların, ithal edilirken iyi muayene edilmediği, ithal sırasında yalancı verem gibi kısa sürede hayvanı öldürmeyen daha sonra öldüren hastalıkları taşıyan ineklerin, bir süre sonra ölmesinin mümkün olduğu, ikinci partide ithal edilen 48 inekten 19 adedinin, davalıya teslim edildikten kısa bir süre sonra ölmesi bunların hastalıklı ayıplı mal olduğu kanısını güçlendirdiğini, her ne kadar 44 baş (tüm ölümlere göre 28 haş) ineğin akıbeti belli olmamasına karşın, bu kadar yüksek oranda (%42) ölüm olayı görülen bir işletmede, eksilmenin satış ya da karkas et olarak satışı için kesim yoluyla eksilmesinin pek mümkün olmayacağını, eksilmenin, muhtemelen bu hayvanların ölmüş olmasına karşın, işletme sahibinin ölüm raporlarını iyi arşivleyememesi, ölüm raporlarını resmi kuruma iletmediği, ya da idarenin kayıt sisteminin düzenli ve yeterli olmamasından ötürü, işletmede meydana gelen değişikliklerin zamanında ve doğru olarak sisteme kaydedilmemesi nedeni ile ineklerin mücbir sebeplerle öldüğü halde, eksilen ineklerin düşümü yeterince ve düzgün olarak yapılmayarak, işletmenin üzerinden düşülmediğinden, hayvan sayılarının eksik olmasının mümkün olduğu, bu seçenekte, hayvanları mücbir sebeple eksilmesinden dolayı, ceza şart gerektiren taahhüdün ihlâli söz konusu olmayacağı, şeklinde görüş bildirilmiştir.

Davacı taraf, yapılan kontrolde ithal edilen 198 hayvandan 76 baş damızlık hayvanın olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmış ise de; dosyaya ibraz edilen ölüm raporlarıda dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunda işletmede yapılan sayımda 87 baş inek mevcut, 83 baş inek mücbir sebeple ölü olarak tespit edilmiş olup sonuçta işletmede eksik ve ölüm kaydı olmayan inek sayısı 28 olarak tespit edilmiştir.

Davacı taraf, yapılan kontrolde ithal edilen 198 hayvandan 76 baş damızlık hayvanın olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmış ise de; dosyaya ibraz edilen ölüm raporlarıda dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunda işletmede yapılan sayımda 87 baş inek mevcut, 83 baş inek mücbir sebeple ölü olarak tespit edilmiş olup sonuçta işletmede eksik ve ölüm kaydı olmayan inek sayısı 28 olarak tespit edilmiştir.

Davacı taraf dava dilekçesi ve dosya içerisindeki yer alan beyanlarında davalı tarafın işletmesinde eksik hayvan olması nedeniyle taahhüdüne aykırı davrandığını beyan etmiş ancak bu eksikliğin neden kaynaklandığına ilişkin bir belge ve bilgi sunmamıştır. Az önce yukarıdaki ayrıntısı ile açıklanan bilirkişi raporunda bu kadar yüksek bir bedelle satın alınan ve yüksek bir bedelle satın alındıktan sonra pazar değeri bulunmayan bu hayvanların kesim için veya kar etmek için canlı olarak satımının işletmeye kardan çok zarar vereceğinin tespiti karşısında davalının bu hayvanları satmış veya kesmiş olması hayatın olağan akışına ve işletmenin asıl amacının kar elde etmek olduğu dikkate alındığında mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Davaya konu taahhütnamede yer alan mücbir sebepler dışında 5 yıl için taahhüt verildiği de göz önüne alındığında ve yine bilirkişi kurulu raporunda hayvanların bir kısmının mücbir sebeplerle öldüğü (yalancı verem) eksilmenin de bundan kaynaklı olabileceğinin belirtilmesi karşısında davalının taahhüde aykırı davrandığının ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı olarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle oy çokluğu ile bozulmuş, ayrıca bozma ilamına karşı bir üye muhalif olmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; davalının vermiş olduğu taahhüde aykırı davrandığını, işletmesinde eksik olan 76 adet hayvanın olmamasının mücbir sebebe dayandığı yönünde verdiği taahhüde ve hukuka uygun belge ile ispat yükümlülüğünü yerine getiremediğini belirterek Daire bozma ilamının düzeltilerek davalarının kabulüne karar verilmesi yönünde mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından imzalanan taahhüde aykırılık nedeniyle cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu 182 inci maddesinde "Asıl borç herhangi bir sebeple geçersiz ise veya aksi kararlaştırılmadıkça sonradan borçlunun sorumlu tutulamayacağı bir sebeple imkânsız hâle gelmişse, cezanın ifası istenemez. Ceza koşulunun geçersiz olması veya borçlunun sorumlu tutulamayacağı bir sebeple sonradan imkânsız hâle gelmesi, asıl borcun geçerliliğini etkilemez. Hâkim, aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir" şeklinde düzenleme yer almaktadır.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu 182 inci maddesinde "Asıl borç herhangi bir sebeple geçersiz ise veya aksi kararlaştırılmadıkça sonradan borçlunun sorumlu tutulamayacağı bir sebeple imkânsız hâle gelmişse, cezanın ifası istenemez. Ceza koşulunun geçersiz olması veya borçlunun sorumlu tutulamayacağı bir sebeple sonradan imkânsız hâle gelmesi, asıl borcun geçerliliğini etkilemez. Hâkim, aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir" şeklinde düzenleme yer almaktadır.

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarındaki tespitler ve sözleşme konusu ithal büyükbaş hayvanların damızlık değerinin et değerinden yüksek olduğunun tespit edilmesi nedeniyle mahkeme kararının bozulmuş olduğunun anlaşılmasına göre davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3415, Karar No: 2023/13502, Tarih: 18.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3415 E.  ,  2023/13502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/4 E., 2015/559 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2014 tarihli ve 2014/61345 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2.a, 43/2, 53. maddeleri uyarınca, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Yasa) 13/1, 53, 54/4. maddeleri uyarınca katılan sanık ... hakkında silahla yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3.e, 35, 53, 54/1 (mağdur ...'a karşı eylemi için) ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/4 Esas 2015/559 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2-1, 29, 53. maddeleri uyarınca 2 Yıl 9 Ay 22 Gün Hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 53, 52/2, 54. maddeleri uyarınca 1 Yıl 6 Ay hapis ve 1.500,00 TL Adli Para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1.Sanığın lehe hükümler uygulanmadığına,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1.Sanığın lehe hükümler uygulanmadığına,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde 01.00 sıralarında Katılan ... ...'ın katılan sanık ...'ın kardeşi olduğu, katılan ... ...'ın ve katılan sanık ... ile sanık ... ve mağdur ...'nın suç tarihi öncesinde tanıştıkları, suç tarihi olan 26.10.2014 günü sanık ... ve mağdur ...'nın aralarında önceye dayalı bir meseleyi konuşmak amacı ile katılan sanık ...'ın ikametine gittikleri, kapıyı çaldıkları, daha sonra evin garaj kısmının önüne çıktıkları, katılan ... ... ve katılan sanık ... ile sanık ... ve mağdur ... arasında tartışma yaşandığı, akabinde tartışmanın taraflar arasında karşılıklı kavgaya dönüştüğü, karşılıklı yumruklaşma olduğu, kavganın devamında sanık ...'in ... Anadolu Adliyesi adli emanetinin 2014/17986 sırasında kayıtlı 3333 numaralı 9 mm çaplı parabellum tipi ruhsatsız tabanca ile yere ve havaya doğru, katılan ... ve katılan sanık ...'i korkutmak amacı ile ateş ettiği, sonrasında katılan sanık ...'in ... Anadolu Adliyesi adli emanetinin 2014/17986 sırasında kayıtlı balta ile mağdur ... ve sanık ...'ü kovaladığı, ancak mağdur ...'un ve sanık ...'ün olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, sanık ...'ün kendisine ait ve suçta kullanılan tabancayı rızası ile evinde kolluk güçlerine teslim ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2-1, 29, 53 maddeleri ve 6136 sayılı Yasa 13/1, 53, 52/2, 54 maddeleri uyarınca cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır

2. Sanığa yüklenen silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasa'nın 13/1, 53, 54/4 uyarınca ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulunduruma suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 08.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/4 Esas 2015/559 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname gerekçesinden farklı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/55316, Karar No: 2011/33725, Tarih: 15.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/55316 E.  ,  2011/33725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/72749

MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

NUMARASI : 2007/895

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

21.03.2006 günlü abonesiz ve zati sayaçtan geçirilerek kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı karşısında; hangi tarihte sanığın işyerini çalıştırmaya başladığı araştırıldıktan, ticarethanede kullanılan elektrikli aletlerin normal kullanım süreleri dikkate alınarak tespit edilecek kurulu güç ile sayaçta okunan tüketim miktarının orantılı olup olmadığı belirlendikten ve tutanak düzenleyici tanıklar ve işyerinin yeni sahibi dinlenip sanığın savunmasının doğruluğu araştırıldıktan sonra, kaçak elektrik bedelini de ödemeyen sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilmeden ve bu incelemeler yapılmadan salt sanığın kullandığı elektriğin tespit anında sayaçtan geçtiğinden bahisle eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.