muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19484, Karar No: 2013/41614, Tarih: 21.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19484 E.  ,  2013/41614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporunda, suça konu emvalin meşe yakacak odunu olduğunun bildirilmesine göre bilirkişiden yemini verdirilerek suça konu kesilen ağaçların dikili halde yapacak mı yakacak vasıfta mı olduğu hususunda, dava konusu yerin normal meşe baltalığı olduğu da nazara alınarak ek rapor alınmasından sonra 6831 sayılı Kanunun 91/1 -2. Cümlesinin tatbik edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21/.11./2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6813, Karar No: 2009/11878, Tarih: 18.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/6813 E.  ,  2009/11878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden A. K. ile vekili Av. İ. K. ve karşı taraf davacı vekili Av. M. H. S.geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra davacı davalıyı müşterek ortak konuta çağırmakla önceki olayları affetmiş, en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Terk nedenine dayalı bir dava da bulunmamaktadır. Toplanan deliller ve Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/93-369 esas ve karar sayılı nafaka dosyasından anlaşılacağı üzere eşini ailesine bırakan, bağımsız ev temininden kaçınan birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.06.2009 per.

,
Yargıtay — Esas No: 2012/6238, Karar No: 2012/11178, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6238 E.  ,  2012/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.03.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... ve müdahilen ... ... ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı ...Ş.'nin duruşma talebinin masraf yatırılmadığından reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketlerine ait baz istasyonlarının kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir. Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine

uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna göre davaya konu baz istasyonlarının, 16.05.2009 tarihli Yönetmelik hükümleri uyarınca limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu belirtilmiştir. Ancak karardan önce, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece, 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda davalı GSM şirketlerine ait güvenlik sertifikaları da dikkate alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinden, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/435, Karar No: 2015/1464, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/435 E.  ,  2015/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/32120, Karar No: 2014/26004, Tarih: 09.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32120 E.  ,  2014/26004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 2.İŞ)

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2010/1352-2012/675

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş, ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 01/11/1991 tarihinde davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak işe girdiğini, iş aktinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini, beyanla kıdem ve ihbar tazminatı alacağı talebinde bulunarak davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde zamanaşımı olduğunu iş akdine ekonomik nedenlerle son verildiğini belirterek haksız açılan davanın reddini talep etmiştir. Hizmet süresinin iddia edildiği gibi olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 01/11/1991 – 30/03/2001 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı maaşının bürüt asgari ücret olan 139.95 TL ve ona ilaveten ayda 800 € sefer pirimi olarak toplam 864 TL olduğu, işveren tarafından haksız nedenlerle iş akdinin fesih edildiği kabul edilmiş, önceki ödemeler düşülmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işyerinde çalıştığı süre yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı işçi işe giriş tarihini 01/11/1991 olarak açıklarken davalı işveren 20/12/1995 tarihinde girdiğini savunmuştur.

Mahkemece 1995 yılında işe başlayan ve davacının kendisinden 4-5 yıl önce işe girdiğini beyan eden tanığın beyanına göre davacının iddiasına değer verilerek 9 yıl 4 ay 29 günlük çalışma süresine göre isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içinde yer alan sigortalı hizmet dökümünde 01/11/1991 tarihinde 227529 sicil nolu işyerinde işe başladığı anlaşılmaktadır. Sözü edilen işyerinin davalı ile bağlantısının olup olmadığı araştırılmamıştır. Yine istek konusu dönemde davacının sigorta primlerinin farklı şirketlerden ödendiği anlaşılmakla sözü edilen işverenler tespit edilerek davalı ile irtibatlı olup olmadıkları belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı ile aynı dönemde çalışmayan tanığın belirsiz ifadesine göre çalışma süresinin tespiti ile eksik inceleme sonucu karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/318, Karar No: 2010/443, Tarih: 06.10.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/12-318 E.  ,  2010/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

Taraflar arasındaki şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 3.İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin kabulüne dair verilen 01.06.2009 gün ve 2009/611-517 sayılı kararın incelenmesi karşı taraf/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 05.10.2009 gün ve 2009/15357-18062 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :  Karşı taraf/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Öncelikle belirtilmelidir ki, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi için hükme esas alınan deliller ile dava evrakının eksiksiz olması, işlem sırasına göre belli bir düzen içinde bulunması gerekmektedir.

Nitekim, bu gereğin yerine getirilmesine yönelik olarak Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği’nin 25.maddesinde “dava dosyalarının düzenlenmesine ilişkin” kurallar açıklanmış ve aynı maddede dosyaya giren her kağıt ve evrakın dosyanın kapağında gösterilen belli hanelere düzgünce yazılması ve bu hanelerde yer alan numaraların dosyadaki evrak üzerinde de aynı sırayla gösterilmesi, tek kartona sığmayan dosyalarda başka bir kartona geçilmesi halinde de aynı kurallara uyularak iki ya da daha fazla kartonun sırasıyla birbiriyle ilgilendirilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Uygulamada dizi pusulası olarak adlandırılan bu işlem dosyanın temyiz incelemesine eksiksiz gönderilmesini sağlamakla zaman ve evrak kaybını da önlemektedir.

Yine aynı Yönetmeliğin 53.maddesinin 5, 6, 7, 8.fıkralarında dosyaların temyiz incelemesine gönderilirken dikkat edilmesi gereken hususlar ve bununla ilgili sorumluluklar sıralanmıştır.

Direnme kararı ve ekleri temyiz incelemesi için gönderilmiş ise de yapılan incelemede;

Borçlunun şikayetine konu Bakırköy 2.İcra Müdürlüğünün 2009/6697 esas sayılı takip dosyasının bir kısım evrakının onaysız fotokopi olarak dosya içerisine konulduğu ancak, belgelerin çoğunun okunaksız olduğu gibi ödeme emrinin evrak arasında yer almadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir inceleme yapılabilmesi için dosya aslının ya da eksiksiz, okunaklı onaylı örneklerinin -özellikle takip talebi ve ödeme emri içerikleri ve ekleri ile tebligat parçalarının  -kontrole olanak sağlayacak şekilde incelenmesine gerek görülmüştür.

Şu durumda, mahkemece yapılacak iş;

Yukarıda işaret olunan eksikler giderilerek, anılan icra dosyasının aslı ya da eksiksiz ve okunaklı onaylı örneğinin dosya içine alınarak sırasıyla düzenlenerek dizi pusulasına bağlamak ve dosyanın temyiz incelemesine eksiksiz biçimde göndermek olmalıdır.

Şu durumda, mahkemece yapılacak iş;

Yukarıda işaret olunan eksikler giderilerek, anılan icra dosyasının aslı ya da eksiksiz ve okunaklı onaylı örneğinin dosya içine alınarak sırasıyla düzenlenerek dizi pusulasına bağlamak ve dosyanın temyiz incelemesine eksiksiz biçimde göndermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle;  dosyanın, son kontrolünün de sağlanarak belirtilen eksiklikler giderilerek Yargıtay’a gönderilmesi için, Yerel Mahkemeye geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13864, Karar No: 2018/10424, Tarih: 27.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13864 E.  ,  2018/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun metro istasyonunda bulunan otomatlardan hırsızlık yapması biçiminde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2-14/09/2013 tarihli kolluk tutanağına ve tanık...'ın beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun metroda görevli olan tanık Levent tarafından otomatların yanına oturmuş, pet su şişesini içer vaziyette ve yanında para torbaları ve çeşitli yiyecekler olduğu halde yakalandığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi bakımından, suça sürüklenen çocuğun içtiği su şişesinin bahse konu otomattan alınan su olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken, bu hususta bir araştırma yapılmaması,

3-Sanığın suç tarihinde mülkiyeti ... adlı şirkete ait otomatın aparatını kırmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemde; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 152/1-a. maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

4-5237 sayılı TCK'nın 51.maddesinin 3.fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK'nın 51/3.maddesi uyarınca denetim süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13479, Karar No: 2015/6731, Tarih: 29.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/13479 E.  ,  2015/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/161854

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/702 (E) ve 2013/971 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Suça konu mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan .................. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmayacağından tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Kararın gerekçesinde; dosya içeriğine uygun olarak, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı belirtildiği halde, hüküm kısmında yüklenen suçun sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.