muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11287, Karar No: 2007/10939, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11287 E.  ,  2007/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.10.2006 gün ve 2006/11378-11982 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 19.10.2006 tarih ve 2006/11378-11982 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1234, Karar No: 2023/6790, Tarih: 04.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1234 E.  ,  2023/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/204 E., 2023/19 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/4279 Esas, 2022/11809 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/204 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç tarihinin 2011 olması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolması, dava şartı olan mütalaanın alınmamış olması ve kendisinin suç kastı ile hareket etmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Çayeli Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2011 takvim yılında TNC Demir Çelik...Ltd.Şti'nden sahte fatura alıp KDV indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; suça konu faturaları TNC isimli firmadan aldığı mallar karşılığı aldığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini, fatura içeriği malzemeleri araçlarında kullandıklarını suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. 24.06.2014 tarihli vergi inceleme ve vergi suçu raporu, 01.07.2014 tarihli komisyon mütalaası ve 18.11.2022 tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

2. Sanık savunmasında; suça konu faturaları TNC isimli firmadan aldığı mallar karşılığı aldığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini, fatura içeriği malzemeleri araçlarında kullandıklarını suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. 24.06.2014 tarihli vergi inceleme ve vergi suçu raporu, 01.07.2014 tarihli komisyon mütalaası ve 18.11.2022 tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

4. 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık savunmasında, bildirilen kamu zararını hemen ödeyemeyeceğini beyan etmiştir.

5. Düzenleyici firma TNC Demir, Çelik..Ltd.Şti yetkilisi T.A tanık olarak dinlenmiş, kendisinin kandırılarak bazı evraklara imza attığını, bu firma ile ilgisinin olmadığını, sanığı tanımadığını beyan etmiştir.

6. Mahkemece düzenleyici firmaya ait vergi tekniği raporu örneği dosya arasına alınmış, düzenleyici firma yetkilisi tanık olarak dinlenmiş ve bilirkişi raporu alınmış, tüm dosya kapsamına göre sanığın 35.030,00 TL bedelli 8 adet sahte faturayı vergi kaçırmak maksadıyla kullandığı ve atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ve kendisine bildirilen meblağı ödediğine dair belge sunmadığından cezasında indirim yoluna gidilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosya arasında mevcut olduğu, suç tarihinin kullanılan son fatura tarihine göre 25.10.2011 olduğu ve henüz olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı tespit edilmiş, dosya arasında mevcut raporlar ve tanık beyanı nazara alındığında düzenleyici firmanın tamamen sahte fatura düzenlemek için kurulduğu, kullanılan sahte fatura bedelleri toplamının toplam gidere oranının %54 olduğu ve faturaların ardışık tarihlerde olduğu gözetildiğinde faturaların sahteliğinin bilinerek kullanıldığı anlaşılmakla mahkemenin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında "22.07.2014" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, KDV beyannamesinde kullanılan son fatura tarihine göre 25.10.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/204 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12495, Karar No: 2013/15681, Tarih: 16.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12495 E.  ,  2013/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıdabaz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları Halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir.

Ancak istisnai durumlarda henüz zarar doğmadığı halde yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal gösterilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararının da ilgili olaya özgü olduğu ve eldeki dava yönünden kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında dava konusu baz istasyonunun davacının sağlığına zarar verdiği hususunun bilimsel delillerle kanıtlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44, Karar No: 2017/4180, Tarih: 18.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/44 E.  ,  2017/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu ..., hakkında takipler başlatıldığını, alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazlarından 894 ada 4-11 parselleri ... İnşaat Oto Emlak ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri Sanayi Ve Ticaret Ltd Şti'ne onun da davalı ...’e, 886 ada 13 parseli ise davalı ...’e onun da davalı ...’ya sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ... ve ... İnşaat Oto Emlak Ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti vekilleri, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını yetkili mahkemenin ... Adliyesi olduğunu, davalı ... vekili ise yetkili mahkemenin ... olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuşlardır.

Davalı ..., yetki itirazında bulunmamıştır.

Mahkemece, davalılar ..., ..., ... ve ... İnşaat Oto Emlak ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti tarafından yetki itirazında bulunulduğu, davalıların yerleşim yerlerinin ... olduğu anlaşıldığından bahisle yetkisizlik karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu 886 ada 13 parsel ile ilgili dava yönünden davalılardan ... ile borçlu ..., 894 ada 4-11 parselle ilgili olarak davalı ...İnşaat Oto Emlak ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti ile yine borçlu ..., zorunlu dava arkadaşı konumundadır. Bu halde yetki itirazlarının geçerli olabilmesi için aynı yer mahkemesini yetkili olarak göstermeleri gerekmektedir. Oysa somut olayda üçüncü kişi konumundaki ... ve... İnşaat Oto Emlak ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti tarafından yetkili mahkemenin Sincan olduğu belirtilirken borçlu ..., ...mahkemesinin yetkili olduğunu belirtmiştir. Bu durumda anılan davalıların geçerli bir yetki itirazından söz edilmesi mümkün olmadığından yetki itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, davalılardan...dördüncü kişi olup diğer davalılar ile zorunlu dava arkadaşlığı olmadığından, anılan davalının süresinde yaptığı geçerli yetki itirazının kabulü ile bu davalı ile ilgili davanın tefrik edilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davacı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20935, Karar No: 2015/1328, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20935 E.  ,  2015/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi