muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2586, Karar No: 2015/6683, Tarih: 05.11.2015

2-3213 sayılı Maden Kanun’un 12/5. maddesinin 2. cümlesinde yer alan “... ocak başı satış 3213 sayılı Maden Kanun’un 12. maddesindeki “ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır” şeklindeki ifadenin, 5995 sayılı Maden Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 6. maddesi ile “el konulan ve el konulma ihtimali ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin 3 katı tutarında idari para cezası uygulanır” şeklinde değiştiği ve Nevşehir Sulh Ceza Hakimliği tarafından başvurunun reddine dair karar verilmeden 10/06/2010 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu hali ile belirlenecek ceza miktarı yönünden müteriz şirketin lehine olduğu, Fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 3213 sayılı Maden Kanunu’nun, “ruhsat ve işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulur. Bu kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm medeninin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır” şeklindeki 12/5. maddesi karşısında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden işleri Genel Müdürlüğünün bahsi geçen idari yaptırımına dayanak 21/03/2007 tarihli heyet raporunda ruhsat alanı dışında üretildiği belirlenen işlenmemiş sarı taş madeninin ocak başı satış fiyatının 2,00 yeni Türk lirası, ruhsatsız üretilen miktarın ise 1.590 metreküp olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında 2,00 x 1.590x 3 = 9.540,00 Türk lirası olarak belirlenmesi gerekirken adı geçen muterizin aleyhine olacak şekilde 636.000,00 yeni Türk lirası olarak belirlenmiş bulunduğu hususları gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemine konu edilen kabahatli T. Ö. İnş. Tic. San. Ltd. şirketinin yetkilisi olarak itiraz isteminde bulunan H. İ.'in şirketi temsile yetkili olduğuna dair belgelerin dosyaya konulması ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kabahatli şirket hakkında kesilen cezanın 6183 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tahsili hususunda ilgili defterdarlıkça yapılan işlemlere ait belgelerin ve kabahatli T. Ö.İnş. Tic. San. Ltd. şirketine yapılmış tebligatların bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa onaylı örneklerinin dosya arasına konulması ve yine anılan kabahatli şirketin faaliyet izninin iptaline ilişkin Nevşehir Valiliği'nce yapılan işlem ve tebligatlara ait belgelerin onaylı örneklerinin temin edilmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/575, Karar No: 2015/1827, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/575 E.  ,  2015/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/11265, Karar No: 2007/10917, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11265 E.  ,  2007/10917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15659-16023 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, Mahkemece taşınmazın öncesinin orman sınırları içerisinde yer aldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15659-16023 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Orman Mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 27.02.2006 günlü rapor ve krokisinde dava konusu taşınmazın 1951 tarihinde kesinleşen orman tahdit sınırları dışında yer aldığı, en eski tarihli memleket haritasında,yeşile boyalı alanda kaldığı, orman olarak gösterildiği, öncesinin orman olduğu belirtilmiştir. Orman tahdit sınırları 1951 tarihinde belirlenmiştir. Dava, yayla iddiası ile açılmış ve dava konusu taşınmazın 1951 tarihli orman tahdit sınırları dışında yer aldığı belirlendiğine göre parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu açıktır.

Bu nedenle, çekişme konusu taşınmazın ... İlçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif; keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölge herkes tarafından bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kumlu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle, çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...’ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez. Bilinen bu gerçekler karşısında davanın kabulü gerekirken bu yön gözden kaçırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme hükmünün bozulması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle onandığı bu defa yapılan incelemeden anlaşılmıştır.

Bunun yanında; Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırlan içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 198712-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2006 gün ve 2006/15659-16023 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA 04.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11088, Karar No: 2014/18060, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11088 E.  ,  2014/18060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu Ankara İli Çankaya İlçesi ... Sokak adresinde bulunan Dünya Sitesinin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, ilgili ada ve parsellere ait tüm bağımsız bölüm maliklerini gösteren tapu kayıtları ile yönetim planı örneklerinin ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9185, Karar No: 2013/8249, Tarih: 20.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/9185 E.  ,  2013/8249 K.**

* ARSA PAYI KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

* TAPU İPTALİ VE TESCİL

* HUSUMET

* YETKİ BELGESİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 94

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar Yıldız  ve Saliha vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar Yıldız ve Saliha  vekili , davalı şirket temsilcisi Hasan ve vekili ile davacı vekilinin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalı şirket hakkında başlatılan icra takiplerinin kesinleştiğini, davalılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, inşaat tamamlandığı halde, davalı yüklenici şirketin hak ettiği bağımsız bölümlerin tapularının, alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla, arsa sahipleri tarafından yükleniciye devredilmediğini ileri sürerek, İİK'nın 94/2. maddesi gereğince aldığı yetki belgelerine dayanarak, dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptal edilerek, davalı şirket adına tescilini talep ve dava etmiştir.

İİK'nın 94. maddesi uyarınca, alacaklı, borçlunun iktisap eyleyip de, henüz tapu siciline tescil ettirilmeyen mülkiyet veya diğer ayni hakları borçlu namına tescilini isteyebilir. Eldeki davada, borçlunun yüklenici sıfatıyla arsa sahipleri ile yaptığı 27.09.2007 günlü sözleşme gereğince hakettiği, ancak, adına tescil ettirilmediği ileri sürülen 1, 2 ve 9 numaralı  bağımsız bölümlerin tescili üzerinde durulmuştur. Yüklenicinin, bu bölümleri hakedip etmediğinin de sözü edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre değerlendirileceği tabiîdir. Nitekim, sözleşmede yapı kullanma izin belgesinin alınması yükümlülüğü, davalı yüklenici şirkete verildiği gibi, iki adet bağımsız bölümün yükleniciye devri şartı olarak da bu ruhsatın alınması öngörülmüştür. Ancak, dosya kapsamından, henüz yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava konusu iki adet  bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken, kabulü doğru olmamıştır. Bununla birlikte, diğer bağımsız bölüm açısından ise, sözleşmede belirlenen devir koşullarının oluşup oluşmadığı incelenip, denetlenmeksizin kabul kararı verilmesi de hatalı olmuştur.

Öte yandan, davalı yüklenici ile sözleşme yapan iki ayrı arsa sahibi bulunduğu halde, davada bunlardan sadece Saliha 'ya husumet yöneltilmiştir. Ne var ki dava konusu   bağımsız bölümler, sözleşme gereği,arsa sahiplerinin teminatı niteliğinde olabilecek bölümlerdendir. Sözleşmedeki diğer paydaş Eyüp , payını davalı Yıldız 'a tapuda satmış ise de Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre,tapudaki satış işlemi, sözleşmedeki hakların da temliki anlamına gelmemektedir. Şu halde, mahkemece, davacı yana süre verilerek, Eyüp aleyhine dava açmasının sağlanması, açtığında eldeki dava ile birleştirilip, yargılamaya devamla hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken bu hususun da nazara alınmaması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar Yıldız ve Saliha vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılar Yıldız ve Saliha 'ya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7297, Karar No: 2013/14128, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7297 E.  ,  2013/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11.03.2009 tarihli karar ile hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği ihbarı üzerine yapılan yargılamada duruşma açılıp talimat ile beyanının alındığı, talimat mahkemesinde asıl mahkemede savunma yapmak istediğini söyleyen sanığın daha önce olaya ilişkin savunmasının alınması nedeniyle yeniden dinlenilmesine gerek olmadığı kanaati ile hükmün sanık müdafinin hazır olduğu oturumda açıklandığının anlaşılması karşısında savunma hakkının kısıtlandığından söz edilemeyeceği cihetiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Tanık ... ...'un bankaya kredi kartı borcunu yatırması için gönderdiği mağdur ...'ı takip eden sanığın, mağdurun bankamatikten parayı yatıramaması nedeniyle patronu olan tanık ... ... ile yaptığı telefon görüşmelerini dinlediği, bankaya giren mağdurun yanına yaklaşarak '' olmadı mı gardaş" diyerek teyit ettiği, bu sırada dışarıda bekleyen temyiz dışı sanık ... ile işaretleştiği ve temyiz dışı sanığın mağdurun yanına gelerek "... abinin telefonunu ver " diyerek patronunun telefonunu isteyip görüşüyormuş gibi yaptığı "abi bizde çekin vardı, yazıldı, çocuk şu anda yanımda" deyip telefonu kapattığı, mağdura ... beyin yazılmış çeki ile 2.800 TL'si var, ... Mobilyada, onları al bankaya gel" diyerek gönderdiği sırada bağırarak mağduru tekrar yanına çağırdığı, "sen de 1.300 TL varmış, onları bana ver, sen gelene kadar ben yatırayım" diyerek mağdurdan 1.300 TL'yi alıp gönderdiği, daha sonra ortadan kaybolduklarının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12539, Karar No: 2012/19159, Tarih: 26.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12539 E.  ,  2012/19159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2011 tarih ve 2010/190-2011/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin sigara ve meşrubat dağıtım pazarlama işi ile uğraştığını, aracı ile taşınan emtiayı davalı ... şirketine sigorta ettirdiğini, 14/09/2009 tarihinde aracın çalındığını, hırsızlık olayının tamamen organize ve profesyonelce yapılmış olduğunu, olayın gerçekleşmesinde sigorta ettirenin ya da elemanının kasıt veya hile düzeyinde olayın meydana gelmesine katkı sağlayacak bir eyleminin olmadığını ileri sürerek 19.000,00 TL'nın davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişitir.

Davalı vekili, ilgili poliçenin taşınan yük başlıklı maddesinde "sigara ve her türlü tütün mamülü, alkollü içecekler hariç olmak üzere sigortalıya ait taşınan emtia sigortalı araç ile birlikte poliçe ile teminat altına alındığı, bu durumda hasarın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca taraflar arasında imzalanan poliçe muafiyet klozunda sigara ve tütün mamüllerinin istisna edildiği, ancak bu düzenlemenin genel düzenleyici işlemler şartı niteliğinde olduğu, taraflar arasında genel düzenleyici işlem şartlarından ayrılarak taşınan emtianın sigara olduğunun kabul edildiği, bu durumda taşınan tütün mamüllerinin sigorta poliçesi kapsamında kaldığı, fakat çalınan araçta herhangi bir zorlama izinin bulunmaması dikkate alındığında aracın 3 ay önce davacı şirket çalışanınca kaybedilen yedek anahtar ile çalındığının kabulü gerektiği, davacının kendi çalışanının kusurundan meydana gelen riziko nedeni ile davalı sigortadan talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişitir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan kasko sigorta poliçesi uyarınca tazminat istemine ilişkin olup, yukarıda açıklanan gerekçe ile mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava konusu poliçe kapsamında, kasko teminatları klozu "e" bendi ile aracın çalınması veya çalınmaya teşebbüs edilmesi sigorta teminatı içerisindedir. Hırsızlık genel şartları A.1.3 maddesi uyarınca kaybolan, çalınan veya haksız yere elde edilen asıl anahtarla veya anahtar uydurarak veya başka aletler veya şifre yardımıyla kilit açma suretiyle yapılan

hırsızlık rizikoları teminat altına alındığına göre, somut olayda bir an için rizikonun 3 ay önce kaybedilen araç anahtarı ile gerçekleştiği kabul edilse dahi, rizikonun hırsızlık sigortası genel şartları A.1.3 maddesi uyarınca teminat kapsamında olduğunun ve poliçe kapsamında araç çalınmasında uygulanacak istisnaların somut olay ile uyuşmadığının kabul edilmesi ve işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.