muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/282, Karar No: 2010/1181, Tarih: 08.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/282 E.  ,  2010/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.03.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalı yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen 16.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı ..., 2684 ada 35 sayılı parselin paylı maliki olduğunu, diğer paydaş davalı ... ile kullanma taksimi yaptıklarını, buna göre taksim edilen taşınmazın ortak sınırından geçit kurulmasına itirazı olmayacağını belirtmiş, davalı ... savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, bilirkişinin 26.08.2009 günlü raporu eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 171,85 m2’lik yerden geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda hükme dayanak yapılan 26.08.2009 günlü bilirkişi heyetinde ziraat bilirkişisinin yer almadığı, geçit tesisine karar verilen 35 sayılı parsel üzerindeki (A) harfi ile gösterilen yerin 171,85 m2 olduğu ve geçit bedeline esas m2 değerinin ise üzerindeki ağaçlarla birlikte 45 TL/m2 olduğu belirtilmiştir. 04.03.2009 tarihli fen ve ziraat bilirkişi raporunda ise geçit tesisi istenilen 35 sayılı parsel üzerindeki (A) harfi ile gösterilen yerin 181 m2 olduğu ve geçit bedeline esas m2 değerinin ise 30 TL/m2 olduğu belirtilmiştir. Dosyada bulunan dava dışı 2008/249 esas sayılı dosyada alınan 20.10.2008 tarihli bilirkişi raporu ile 2006/1498 esas sayılı dosyada alınan 26.02.2007 tarihli bilirkişi raporlarında da aynı parsel ile ilgili farklı m2 değerleri belirlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; ziraat bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde yeniden keşif yapılarak geçit tesisine karar verilen (A) harfli kısmın miktarı, bu kısımdaki ağaçların cinsi ve sayısı ile geçit bedeline esas m2 değerindeki bilirkişi raporları arasındaki çelişkili durumu giderir şekilde denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi doğru bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; geçit hakkı tesisine ilişkin davalarda kural olarak yükümlü taşınmaz malikleri dava açılmasına neden olmazlar. Davacı yasadan kaynaklanan hakkını kullanarak geçit istediğinden ve bu talep üzerine geçit kurulan taşınmaz malikleri yükümlü kılındıklarından geçit davalarında harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekir. Dairemizin yerleşik uygulamasına aykırı olarak harç ve ücreti vekaletin davacı üzerinde bırakılacak yerde 35 parsel maliki davalı ...’ye yükletilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 08.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4627, Karar No: 2012/4888, Tarih: 05.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4627 E.  ,  2012/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.01.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/949, Karar No: 2007/830, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/949 E.  ,  2007/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'un yargılama sonucunda, 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337 maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair, ... İcra Mahkemesinin 27.07.2006 tarihli ve 2006/1325-1509 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/743 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve

Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan yaptırım olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 13/2/2007 gün ve 7065 sayılı Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5/3/2007 gün ve K.Y.B.2007/31418 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/743 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12992, Karar No: 2012/6264, Tarih: 29.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/12992 E.  ,  2012/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele mesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...'nin yasadışı yollardan Yuna nistan'a gitmek isteyen yabancı uyruklu göçmenleri Türkiyeİran sınırında karşılayarak yurda soktuğu, sonrasında ... ilçesinde diğer sanıkların idaresindeki tıra bindirdiği, ancak bir müddet sonra jandarma tarafından tırın durdurulması üzerine göçmenlerin yakalandıkları, bu suretle sanığın yabancı uyruklu göçmenlerin yurda yasal olmayan yolla girmesini sağladığı ve eyleminin tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke menin soruşturma sonuçlarına uygun olarak ortaya çıkan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a Sanığa hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

b 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,

vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi, hükmün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ilişkin kısmından ''hükmün kesinleşmesinden itibaren'' ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2 Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

2 Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke menin soruşturma sonuçlarına uygun olarak ortaya çıkan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2725, Karar No: 2014/816, Tarih: 17.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2725 E.  ,  2014/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... için, a-Silahlı tehdit suçu meşru müdafaa kapsamında kaldığından CMK.nun 223/3 maddesi uyarınca beraatine.

b-Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

2-Sanık ... için, a-Katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçu meşru müdafaa kapsamında kaldığından CMK.nun 223/3 maddesi uyarınca beraatine.

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

3-Sanık ... için, a-Katılan Habip Bulat'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35/2, 29/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası.

b-Katılan ... Bulat'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 86/2,

86/3-e, 63 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının yer olmadığına,

c-6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 63, 52/2 ve 54 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 600 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının yer olmadığına.

1-Katılan sanık ...'in yasal süresinden sonra katılan sıfatı ile bulunduğu temyiz istemi ile katılanlar ... ve ...'nin "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etmeye yetkileri bulunmadığından,vekillerinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'in "kardeşi mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs", "mağdur ...'yi kasten yaralama", "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in "mağdur ...'i kasten yaralama", "6136 sayılı Kanuna muhalefet"; sanık ...'un "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" ve "tehdit" suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden yapılmıştır.

2.A-Sanık ...'in mağdur ...'e karşı silahla ateş etme biçiminde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması,

B-Sanık ...'in "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan kurulan hüküm yönünden; ceza mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinin infaz aşamasında uygulanması,

Mümkün görülmüştür.

3.A-Sanık ...'in "kardeşi mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs", "mağdur ...'yi kasten yaralama", "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız

Mümkün görülmüştür.

3.A-Sanık ...'in "kardeşi mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs", "mağdur ...'yi kasten yaralama", "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız

tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine;katılanlar vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının teşebbüsün derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında "mağdur ...'i kasten yaralama", "6136 sayılı Kanuna muhalefet"; sanık ...hakkında "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" ve "tehdit" suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden,

Dosya kapsamına göre, mağdur sanıklar ... ile ...'in kardeş, sanık ...'un, ...'in damadı, mağdur ...'nin ise ...'in eşi olduğu, iki aile arasında önceye dayalı çekişmeler yaşandığı, olay günü ...'in, ...ve ...'un kardeşleri ile birlikte evlerinin önünden, niteliği belirlenemeyen tabancalarla, eğlence amacı ile gündüz vakti havaya ateş ettikleri, ...'in bu durumu fark etmesine rağmen herhangi bir tepki vermediği, ancak aynı gün akşam saat 21.00 sıralarında ...'in yanında çocukları olan tanıklar Halil ve Mesut, eşi Ayten olduğu halde, Halil'in kullandığı otomobille ...'in evinin önüne geldiği, hep birlikte burada oynamakta olan ...'in torunlarına bağırıp çağırmaya başladığı, bu durumu gören ...'in elinde bulunan küçük bir balta ile ...'e hamle yaptığı sırada, ...'in tabancasıyla ateş etmek suretiyle bacak, karın, omuz ve kalça bölgelerinden yaraladığı ...'i öldürmeye teşebbüs ettiği, ardından da eşine yardım etmeye gelen ...'yi de tabancasının dipçiğini başına vurmak suretiyle yaraladığı, buna rağmen ...'nin yaralanan ...'i eve sokmaya başardığı, ...'in bu silahlı saldırı ortamında, aldığı isabetlere rağmen evinden aldığı ve göstermiş olduğu tesir ve bırakmış olduğu kovanla 6136 sayılı Kanun kapsamında kaldığı tabancasıyla ...'i bacağından vurduğu, ...'un da ...'e ait av tüfeğiyle havaya doğru ateş etmesinin ardından, ... ve yanındakilerin suç yerinden ayrıldıkları olayda,

a-Sanık ... hakkında,

aa-"Mağdur ...'i kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın baltayla mağdur ...'in üzerine yürümesi biçiminde gerçekleştirdiği eylemden ötürü kamu davası açılmadığı halde, yazılı biçimde beraatine hükmedilmesi,

bb-"6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

b-Sanık ...hakkında;

a-Sanık ... hakkında,

aa-"Mağdur ...'i kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın baltayla mağdur ...'in üzerine yürümesi biçiminde gerçekleştirdiği eylemden ötürü kamu davası açılmadığı halde, yazılı biçimde beraatine hükmedilmesi,

bb-"6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanığın mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

b-Sanık ...hakkında;

Sanığın fiilinin "tehdit" olarak nitelendirilip, bu suçun da meşru savunma sınırları içinde işlendiği kabul edilerek beraat kararı verildiği halde, "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçundan delil yetersizliği nedeni ile ayrıca beraat kararı verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz

itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.