muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24557, Karar No: 2017/7543, Tarih: 02.05.2017

Davalı...Temizlik vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin diğer davalı ile hizmet alımına ait sözleşme imzaladığını, davacının belediye bünyesinde çalıştığını,müvekkili şirkette sadece 6 gün çalıştığını, akabinde yine davalı Belediyenin talimatı ile işten çıkartıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının 26.05.2010 tarihinden itibaren davalı asıl işveren ... Belediye Başkanlığı'nda değişen alt işverenler nezdinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığı ve iş akdinin davalı alt işveren tarafından 06.01.2016 tarihinde feshedildiği,somut olayda, davalı işverenin feshin yazılı koşullarını yerine getirdiğini kabul etmek mümkün olmadığı,davacı işçiye yazılı fesih bildirimi niteliği taşıyan bir belge tebliğ edilmediği, İş Kanununun 19/1. maddesine göre; işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olduğu,fesih aşamasında işçiye bildirilmeyen fesih nedeninin, sonradan yargılama aşamasında ileri sürülmesi ya da ispatlanmasının mümkün olmadığı, davalı vekilinin feshin geçerli nedene dayandığı yönündeki savunmalarının kabul görmediği,davalı işveren tarafından feshin şekli koşullarına uyulmaması nedeniyle, fesih işlemi geçersiz olduğundan esasa ilişkin koşulların değerlendirilmesine gerek olmadığı,şekli koşulları gerçekleşmeyen feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, işe başlatmama halinde davacıya ödenmesi gereken tazminat miktarı belirlenirken; davacının kıdemi ve fesih nedenleri göz önünde bulundurularak, takdiren 5 (beş) aylık brüt ücret tutarında tazminata karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun 2. Maddesinin 6. Fıkrasında "...Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-altişveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur." şeklinde asıl işveren- alt işveren ilişkisi tanımlanmış, aynı maddenin 7. Fıkrasında da

"Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o iş yerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez." hükmü yer almıştır.

Bu durumda salt iş yerinde üretilen mal ve hizmet üretimine ilişkin bir işin verilmesi halinde asıl işveren alt işveren ilişkisinin ortaya çıkacağı kabul edilmiş olup, ayrıca asıl işi tamamlayıcı nitelikteki yardımcı işler de iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretiminin bir parçası sayılmıştır.

Muvazaa yönelik olarak yukarıda anılan 7. Fıkra kapsamında Yargıtay uygulamalarında bir kısım ölçüler kabul edilmiştir. Buna göre; asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce o iş yerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren arasında ilişki kurulaması olarak tanımlama yapılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, belediye hizmetlerinde çalışmasına karşın davalı ... adına kayıtlı gösterildiğini iddia etmiş,davalı şirket vekili ise davalı Belediye ile yapılan hizmet alım sözleşmesiyle alt işveren olarak Belediye bünyesindeki yer alan işçileri kayden devraldığını,Belediye'nin talimatıyla davacının iş akdine son verildiğini ,davacının müvekkil firma nezdindeki çalışmasının 6 gün gibi kısa bir süre olmasının da bu durumu gösterdiğini savunmaktadır.

Mahkemece davalı Belediye ile davalı şirket arasındaki alt işveren üst işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığının iş yeri kayıt belgeleri ve iş yerinde çalışan işçiler tanık olarak dinlenerek, davalı Belediyenin asıl işçisi olarak çalışıp çalışmadıklarının tespiti ile işe iadenin kime yapılacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2908, Karar No: 2025/1069, Tarih: 19.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2908 E.  ,  2025/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1950 Esas, 2024/236 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/355 E., 2021/249 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mevcut ticaret unvanıyla 17.06.2008 tarihinde kurulduğunu, kurulduğu tarihten bu yana "..." tanıtma vasıtası altında otomotiv, traktör, tarım makinesi, tarım aletleri ve parçalarının satışı ve servisi alanlarında faaliyet gösterdiğini, özellikle çiftçiler nezdinde tanındığını, müvekkilinin "..." markasını 2008 yılından beri söz konusu makinelerin ve otomotiv satışı hizmetleri kapsamında yoğun ve ciddi bir biçimde kullandığını, bu markanın gerçek hak sahibi bulunduğunu, müvekkilinin "www.duzgunlerotomotiv.com" alan adının da maliki olduğunu, bütün bu kullanımların 35. sınıfa giren satış hizmetlerinde markasal nitelik taşıdığını, davalı şirketin ise "plastik boru" imalatı ile uğraştığını, 35. sınıf altında otomotiv, traktör, tarım makinesi, tarım aletleri ve parçaları satmadığı halde 2019/75218 sayılı "... TARIM" ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu başvuruda yer verilen "..." ibaresinin, müvekkilinin tescilsiz markası ile iltibas yaratacağını, davalı şirketin bu ibareyi tarım ürünleri veya otomotiv satış sektöründe kullanacak olmasının karıştırılma ihtimalini doğuracağını, başvurunun kötüniyetli olarak yapıldığını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020-M-8927 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun yapıldığı tarihten önce davacının "..." ibaresini ciddi ve yoğun bir biçimde kullandığına dair yeterli belge ve delili işlem dosyasına sunamadığını, somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 ve 6/6 hükmü koşullarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun yapıldığı tarihten önce davacının "..." ibaresini ciddi ve yoğun bir biçimde kullandığına dair yeterli belge ve delili işlem dosyasına sunamadığını, somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 ve 6/6 hükmü koşullarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ticari faaliyetlerine 1975 yılında "... Makine Sanayi" tanıtma vasıtası altında başladığını, 1991 yılında bu ibareyi marka olarak tescil ettirdiğini, aynı yıllarda otomotiv dişlileri, makine dişlileri, dişli kutuları, plastik extruder ve plastik işleme makineleri üretimine başladığını, ticari faaliyetlerini "..." ve "..." ibarelerini de ihtiva eden toplam 15 adedi aşkın tescilli markaları tahtında sürdürdüğünü, dava konusu edilen "..." ibaresinin gerçek hak sahibinin davacı değil müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka başvurusu tescil edilmediğinden, davalı şirkete ait 2019/75218 sayılı markanın hükümsüzlüğü istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, davacının, dava konusu marka başvuru tarihinden önceki tarihli herhangi bir marka ya da marka başvurusunun bulunmadığı, bu nedenle SMK'nın 6/1 hükmü koşulunun gerçekleşmediği, davacının özellikle ibraz ettiği faturalarda "..." ibaresini markasal olarak ticaret unvanı içinde, ancak ticaret unvanında yer alan diğer unsurların önüne çıkacak ve markasal etki oluşturacak şekilde 2008 yılından 2019 yılına kadar tescilsiz bir şekilde “tarım” ile ilişkili traktör, tarım makinesi, tarım aletleri ve parçalarının-satışı/servisi hizmetleri üzerinde yoğun ve sıkı bir şekilde kullandığı, davalı şirketin ise 2000’li yılların başından beri “...” ibaresini muhtelif malzemelerden üretilmiş muhtelif fonksiyonu olan borularda markasal hüviyette kullandığı, davacının tescilsiz kullanımlarının bulunduğu hizmetler ile davalı şirketin 2000'li yıllardan beri markasal kullanımlarına konu boru emtiaları arasında ayniyet veya benzerlik bulunmadığı, dolayısıyla davalı şirketin 2000'li yıllara uzanan boru emtiaları üzerindeki markasal kullanımlarının, davacının tescilsiz kullanımını ispatladığı “tarım” ile ilişkili traktör, tarım makinesi, tarım aletleri ve parçalarının-satışı/servisi hizmetleri bakımından davalı şirket lehine üstün hak sağlamayacağı, davalı şirket tarafından ibraz edilen ve önceki ticaret unvanı altında satışı yapıldığı tespit edilen ve "..." ibaresinin ticaret unvanı içinde ancak markasal fonksiyon icra edecek şekilde kullanıldığı tespit edilen; dişli, ayna mahruti, uzun yol aracı gibi emtialar bakımından da davalı şirketin gerçek hak sahipliğinin bulunduğundan söz edilemeyeceği, zira bu emtiaların satışı hizmetleri bakımından markasal kullanımlarının 2003 ve 2005 yılı ile sınırlı kaldığı, sınırlı sayıda emtianın satıldığı, davacının daha uzun zaman aralığına uzanan, nitelik ve nicelik olarak çok daha fazla sayıda faturaya konu olan tarım ile ilişkili traktör, tarım makinesi, tarım aletleri ve parçalarının-satışı/servisi hizmetleri bakımından davacının "..." kelimesini bu hizmetler bakımından ayırt edici hale getirdiğinden, bu hizmetler üzerinde davacının gerçek hak sahipliğinin bulunduğu, buna göre; "..." ibaresi ile “tarım” ile ilişkili traktör, tarım makinesi, tarım aletleri ve parçalarının-satışı/servisi ile iştigal etmekte olan davacının, SMK'nın 6/3 hükmü kapsamında, davalı şirketin "... TARIM" markasının aynı/benzer/ilişkili emtialar için tescilini engelleyebileceği, zira her iki işaretin de esas unsurunun "..." ibaresi olduğu, tanımlayıcı nitelikteki "..." kelimesinin arka planda kaldığı, davacının fiili iştigal alanına giren hizmetler ile davalının markasının kapsamına alınmak istenilen 12

... TARIM" markasının aynı/benzer/ilişkili emtialar için tescilini engelleyebileceği, zira her iki işaretin de esas unsurunun "..." ibaresi olduğu, tanımlayıcı nitelikteki "..." kelimesinin arka planda kaldığı, davacının fiili iştigal alanına giren hizmetler ile davalının markasının kapsamına alınmak istenilen 12. sınıftaki; “Motorlu kara taşıtları (motosikletler, mobilet dahil) ve bu taşıtlar için motorlar, kavramalar ve transmisyon bağlantıları, transmisyon kayışları ve zincirleri, dişliler, frenler, fren disk ve balataları, şasiler, kaportalar, süspansiyonlar, darbe emiciler, şanzımanlar, direksiyonlar, jantlar. Taşıt kasaları, damperli kasalar, traktör römorkları, frigorifik kasalar, römork bağlantıları. Taşıt koltukları, koltuklar için baş dayanakları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araç örtüleri (aracın şeklini almış), güneşlikler. Sinyaller ve yön sinyalleri için kollar, taşıt camları için silecekler, silecek kolları. Taşıtlar için iç ve dış lastikler, tubles lastikler, lastik tamir takımları, taşıt lastikleri için yamalar, kaynak yamalar, taşıt lastikleri için supaplar. Taşıt camları, emniyetli taşıt camları, taşıtlar için dikiz aynaları ve yan aynalar. Patinaj zincirleri. Taşıtlar için portbagajlar, bisiklet ve kayak taşıyıcıları, seleler. Lastik şişirme pompaları. Taşıtlar için hırsız alarmları, kornalar. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar.” mallarının benzer/ilişkili mallar olduğu, davacının gerçek hak sahipliğinden kaynaklı olarak davalı şirket markası kapsamındaki bu malların tescil edilmesini engelleyebileceği, bu mallar bakımından SMK'nın 6/3 hükmü koşulunun oluştuğu, dava konusu markaya göre davacının ticaret unvanının önceki tarihli olduğu, davacının ticaret unvanını fiilen kullandığı hizmetler ile davalının markasının kapsamına alınmak istenilen ve belirtilen 12. sınıf malların benzer/ilişkili mallar olduğu, davacının ticaret unvanının eki niteliğindeki "..." kelimesi ile dava konusu markanın esas unsurunu oluşturan "..." kelimesinin aynı bulunduğu, bu nedenle söz konusu 12.sınıftaki bu mallar bakımından, SMK'nın 6/6 hükmü uyarınca davacıya ait ticaret unvanı ile davalı markası arasında iltibas tehlikesi doğduğu, davacının tescilli bir markası olmadığından SMK'nın 6/5 hükmüne dayalı iddialarının yerinde görülmediği, dava konusu marka kapsamında bulunan 12. sınıf malların hiçbirinin, davalı şirkete ait önceki tarihli tescilli markaların kapsamında bulunmaması nedeniyle davalı şirketin eldeki davaya konu marka başvurusu bakımından ileri sürdüğü müktesep hak iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile gerekçede belirtilen 12. sınıf emtialar bakımından 2020-M-8927 sayılı YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu marka başvurusu tescilli olmadığından hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin

Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 19.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2383, Karar No: 2013/3008, Tarih: 08.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2383 E.  ,  2013/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında ....07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı şirketin, sözleşme ve eki olan teknik şartnameye uymadığını, eksik imalat nedeniyle müvekkilinin bağımsız bölümlerinde değer kaybı olduğunu, inşaatın zamanında teslim edilmediğini bu nedenle sözleşme ile her ay için 250 USD olarak belirlenen tazminatın, emlak vergisinin de hesaba katılarak tahsilini, eksik ve ayıplı işlerin dairelerde meydana getirdiği değer kaybından şimdilik ....100,00 TL tahsilini talep ve dava etmiş, davasını ....340,79 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sözleşme uyarınca kendisine düşen edimleri yerine getirdiğini, sözleşmede belirtilen süreden önce inşaatı tamamlayarak arsa sahibine daireleri teslim ettiğini, arsa sahibinin, dairelerini itirazi kayıt ileri sürmeksizin teslim alarak kiraya verdiğini, inşaatın sözleşmede belirtilen teknik şartnameye uygun olarak hatta daha kaliteli ve sözleşmede belirtilenden daha büyük yapıldığını, dairelerin değerinin arttığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen 08.06.2012 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı arsa sahibinin davalı şirketten, binanın geç teslimi ile ortak yerlerde ve davacıya ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işler sebebiyle ....340,74 TL tazminat talep edebileceği, gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan teslimde gecikme nedeniyle tazminat, eksik ve ayıplı işler nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen ....07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin teknik şartnamesinin 32.maddesi uyarınca taşınmaz üzerinde kuyu suyu bulunduğu takdirde meskenlere ve garajlara tesisat çekilmesi kararlaştırılmıştır. Yargılama sırasında toplanan delillerden, sözleşme konusu taşınmazda kuyu suyu çıkarılamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, doğal olarak, bulunamayan kuyu suyu için tesisat çekilmesi yükümünün doğduğundan bahsedilemez. Bu nedenle, kuyu suyu ve tesisatına ilişkin talep yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, bilirkişi raporu ile bağlı kalınarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14547, Karar No: 2015/11189, Tarih: 03.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14547 E.  ,  2015/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/525-2014/641

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, dava konusu taşınmazın geldisi olan ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ihbar olunan belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 420 m2 arsa vasfıyla ... Belediyesi adına kayıtlıyken davalı adına ferdileşme suretiyle tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı vekili, davalının taşınmazı tapudan satın aldığını, taşınmazın çevresinde yapılaşma mevcut olduğunu, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ...ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ...ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.