muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2310, Karar No: 2015/8832, Tarih: 05.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2310 E.  ,  2015/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3461, Karar No: 2013/5122, Tarih: 14.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/3461 E.  ,  2013/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınanın gündüz vakti, kullandığı oto ile seyir halindeyken çantasını sağ koltuğun üzerine bıraktığı, trafikte kırmızı ışıkta durunca, sanığın açık bulunan sağ kapı penceresinden kolunu uzatarak çantayı alıp kaçmaya başladığı, olayı gören ve yakınanın bağırması üzerine duruma müdahale etmek isteyen tanık ...'in kesintisiz takiple sanığın peşinden gittiği, sanığın girdiği TIR garajında tel örgü ile konteynırların arasında kaldığı, sanığın kendisi yakalamak isteyen tanık ve diğer şahıslardan kurtulmak için bıçak çektiği, çantanın içerinden cüzdanı alıp, çantayı tel örgünün üzerinden dışarı attığı ve bu sırada yakalandığının iddia edilmesi karşısında; sanığın çantayı ve cüzdanı atmadan önce mi, yoksa attıktan sonra kendisi kurtarmak için mi bıçak çektiğinin araştırılması ve eyleminin sübutu durumunda suça vasıf verirken, somut olayın 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a maddesine uyan nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanık ...'nın kovuşturma aşamasında sorgusunun yapılması için mahkeme tarafından verilen yakalama emri üzerine, yakalanıp çıkartıldığı İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki sorgusunda, atılı suçlamayı kabul etmediğini, teyzesinin oğlu ... ...'nun kendi kimlik bilgilerini kullanarak çeşitli suçları işlediğini, bu nedenle başka suçlar için de karakola çağrıldığını savunmuş; sanık ..., yakınan ve olayın görgü tanığı ... ile yüzleştirilmemiş;

suçun faili olay sırasında yakalandığında üzerinde kimlik çıkmadığı için sözlü açıklaması üzerine kimlik bilgilerinin düzenlendiği; temyiz dilekçelerine ekli başka suçlara ilişkin mahkeme kararlarında, o suçların faili ... ...'nun, sanık ...'nın kimlik bilgilerini kullandığının yargı kararı ile tesbit edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle temyiz davasına konu olan suçun gerçek failinin sanık ... mı yoksa onun adını kullandığı iddia edilen ... ... mu olduğunun araştırılması, bu bağlamda, sanık ...'nın ve ... ...'nun yakınan ve tanık ile yüzleştirilmesi, emniyette parmak izi örnekleri varsa, sanığın ve ... ...'nun parmak izlerinden hareketle kimliklerinin belirlenmesi ve yargılamaya konu suçun failinin duraksamaya neden olmayacak biçimde saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması;

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

Yakınanın kullandığı oto ile seyir halindeyken çantasını sağ koltuğun üzerine bıraktığı, trafikte kırmızı ışıkta durunca, sanığın açık bulunan sağ kapı penceresinden kolunu uzatarak çantayı alıp kaçmaya başladığı, olayı gören ve yakınanın bağırması üzerine duruma müdahale etmek isteyen tanık ...'in kesintisiz takiple sanığın peşinden gittiği, sanığı girdiği TIR garajında tel örgü ile konteynırların arasında yakaladığı, sanık kesintisiz takip ile yakalanmış ise de; eylem sırasında yanında başka bir şahsın da olduğu, bu şahsın bıçak çekme aşamasından önce kaçtığı, mağdurun çantasının içindeki 120 Türk Lirasının elde edilemediği kabul edildiğinde; sanığın eyleminin, elde ve üstte taşınan eşyanın alınması biçiminde gerçekleştirilmediği, otomobil içindeki eşyanın açık pencereden kolun uzatılması suretiyle alınıp gerçekleştirildiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu düşünülmeden, aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8556, Karar No: 2012/26140, Tarih: 05.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8556 E.  ,  2012/26140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.2.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacının davalıyı istemediği, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu, davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14778, Karar No: 2014/1959, Tarih: 20.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14778 E.  ,  2014/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/266844

Mahkemesi : Karlıova Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2012

Numarası : 2010/112 - 2012/43

Suç : İftira, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürülüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ile, “31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibariyle adli para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı” açılan ve kovuşturma evresinde bulunan davaların ertelenmesi öngörülmüştür. Düzenlemenin, erteleme bakımından amir bir hüküm içerdiği görülmektedir.

Kanun koyucunun “sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri” ifadesiyle, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin uygulanma kapsamı bakımından; düşünce ve kanaatin suç oluşturduğu iddia edilen içeriğini değil ancak failin bunu açıklarken kullandığı yöntemi dikkate aldığı, suç için öngörülen cezanın tür ve miktarı ile suç tarihi yönünden sınırlama getiren kanun koyucu suçların katalog şeklinde tek tek sayılması yerine, düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri bağlamında işlenebilecek fiillerin işlenme biçimleri itibariyle bir düzenleme yapmayı uygun gördüğü anlaşılmaktadır.

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi birlikte nazara alındığında; yasa koyucunun “düşünce” açıklamaları yanında “kanaat” açıklamalarını da kamu davasının açılması, kovuşturma ve infazın ertelenmesi biçiminde koruduğu görülmekle birlikte düşünce ve kanaat açıklama özgürlüğü ile bağdaşmayacak derecede aşırılıklara varan ve düşünce ve kanaat olarak kabul edilemeyecek olan kaba sövme gibi fiillerin anılan madde kapsamı dışında tutulduğu anlaşılmaktadır. Bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; sanıklara yüklenen suçların tarihi ve gerektirdiği cezalar ile fiillerin gerçekleştiriliş yöntemi de nazara alındığında anılan kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı, sanıklar tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen fiillerin kanun kapsamı dışına çıkarılmayı gerektirecek kaba sövme niteliğinde bulunmadığı anlaşıldığından sanıklara yüklenen suçların 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/945, Karar No: 2020/2284, Tarih: 30.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/945 E.  ,  2020/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25/11/2019 gün ve 2019/5492 E. - 2019/6926 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar A.. Ç.., H.. Ç.., M.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 476.95.-TL para cezasının düzeltme isteyenlerden alınmasına 30/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12061, Karar No: 2017/25889, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/12061 E.  ,  2017/25889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı Tüm-pa Temizlik ve Sosyal Hizmetler İnş. Turz. Tic. Paz. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19724, Karar No: 2013/28695, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19724 E.  ,  2013/28695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22.04.2013 tarih, 9159/15190 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7667, Karar No: 2016/5252, Tarih: 05.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7667 E.  ,  2016/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici su aboneliği tesisi ve menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının,...İlçesi, ..., 46736 ada 1 parsel, A Blok 20 no.lu bağımsız bölümde bulunan meskenine su abonesi olabilmek için davalı tarafından haksız olarak 3.250,00 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek bu bedelin haksız olduğunun tespiti ile yüksek bedel içermeksizin abone yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Verilen bu kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından, 2012/28696 Esas, 2013/8630 Karar sayılı karar ile ve ".... Davacı su abonesi olabilmek için kendisinden 3.250,00 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini belirterek bu bedelin haksız şart olduğunun kabulü ile yüksek bedel içermeksizin abone yapılmasına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Hukukçu ... ve inşaat mühendisi ..i'nin düzenlediği bilirkişi raporu ile, davacının 3.760,00 TL ödemesi gerektiği belirlenmiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa aynı ada parselde yer alan başka bir yerle ilgili olarak, Dairemizin 2012/ 11416 Esas sayılı dosyasında mimar ..'in düzenlediği rapora göre; davacının 1198,42 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olduğu..." gerekçesiyle mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

Yapılan yargılama neticesinde de, davacı tarafından açılan su aboneliğinin sağlanmasıyla ilgili davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından açılan menfi tespit davasının kabulü ile; davacıdan alınması gereken kanal katılım bedelinin 469,96 TL, su şebekesi hissesinin 469,96 TL olmak üzere toplam 939,92 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama neticesinde de, davacı tarafından açılan su aboneliğinin sağlanmasıyla ilgili davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından açılan menfi tespit davasının kabulü ile; davacıdan alınması gereken kanal katılım bedelinin 469,96 TL, su şebekesi hissesinin 469,96 TL olmak üzere toplam 939,92 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına gerek iradi, gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme, uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi; hükmün bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ve Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde ...nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları).

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakacak olursak,yerel mahkeme bozma kararına uymakla birlikte bozma gereğini yerine getirmemiş, aynı parseldeki başkabir yere ilişkin olarak davadaki (2012/11416 E.sayılı bozma kararı) bilirkişi raporu ile eldeki davadaki bilirkişi raporu mukayese edilmemiştir.

Kaldı ki; Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakacak olursak,yerel mahkeme bozma kararına uymakla birlikte bozma gereğini yerine getirmemiş, aynı parseldeki başkabir yere ilişkin olarak davadaki (2012/11416 E.sayılı bozma kararı) bilirkişi raporu ile eldeki davadaki bilirkişi raporu mukayese edilmemiştir.

Kaldı ki; Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Zira, Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: K... Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı ve S/1000=1.00 alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece; aboneliğe başvurulduğu sırada, Kanunun 89. maddesi uyarınca arsa vergi değerinin % 2'si oranında kanal katılım payı tahsiline dair evraklar ile ödenen avansın mahsubunu içerir, katılım paylarının hesabına ilişkin Tarifeler Yönetmeliğinde bulunmakta olan formüldeki hesaplama "gayrimenkulün toplam inşaat alanı ile metre tül maliyetinin güncel değeri ve gayrimenkulün yola nazaran cephesi" esas alınarak yeniden alınacak uzman bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda izah olunan nedenler ile, mahkemece işlem yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12106, Karar No: 2017/12549, Tarih: 27.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12106 E.  ,  2017/12549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168. maddesi uyarınca ceza indiriminden sadece iadede bulunan yararlanabileceğinden ve dosya kapsamına göre olay sonrası yakalanan dosya dışı sanık ...’ın çaldıkları sigaraların bir kısmını iade ettiğinin anlaşılması karşında kısmi iade nedeniyle müştekinin muvafakat ettiği etkin pişmanlık hükümlerinden sanığın yararlanamayacağı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.