muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5970, Karar No: 2020/6783, Tarih: 04.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5970 E.  ,  2020/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; ..., ...'de bulunan 3048 ada 27 parselde 1/2 payı müvekkiline, 1/2 payı ise davalı adına kayıtlı dört daireden müteşekkil taşınmazın üç dairesinin davalı tarafından kiraya verildiğini, 1 dairede ise davalının oturduğunu belirterek, geriye doğru beş yıllık dönem için ecrimisil talep etmiştir.

Davalı; binanın kendisi tarafından yapıldığını, davacının ecrimisil talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporuna dayanılarak, taşınmazın üzerinde dört adet daire bulunduğu, bu dairelerden bir tanesinde davalının ikamet ettiği, üç dairenin ise kiraya verilerek gelirinin davalı tarafından alındığı, davalının ikamet ettiği daire yönünden davacı tarafın intifadan men yönünde herhangi bir iddiasının bulunmadığı, buna göre davalının kiraya vererek gelir elde ettiği üç daire yönünden ecrimisil ödenmesine karar verilmiş hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan ecrimisil isteyebilir. Fakat kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; davacı ve davalının paydaş olduğu, davacı, taşınmaz üzerindeki binanın kendisi ve kardeşlerinin katkısıyla yapıldığını, davalı ise aksini savunarak binayı kendisinin yaptığını ileri sürdüğü, tarafların bu hususta tanık deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflarca bildirilen tanıkların iddia ve savunma çerçevesinde dinlenerek toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle çekişme konusu binanın kim tarafından yaptırıldığının belirlenmesi, eğer davalı tarafından yaptırıldığı belirlenirse, ecrimisilin tapudaki arsa niteliği dikkate alınarak hesaplanması gerekir. Bu husus araştırılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Kabule göre de; ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda, Mahkemece keşif sonrası alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Zira emsal kira sözleşmeleri incelenmeden taşınmazların yapısal ve çevresel özellikleri, ekonomik koşullar gibi soyut nedenlerden söz edilmek suretiyle ecrimisil hesabı yapılmıştır. Rapor bu haliyle eksik olup, hüküm kurmaya yeterli değildir. Dolayısıyla Daire uygulamalarına uygun şekilde alınmayan rapora dayanılarak belirlenen miktara göre ecrimisile hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK’un 388/4. ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1786, Karar No: 2009/2803, Tarih: 05.03.2009

14. Hukuk Dairesi 2009/1786 E., 2009/2803 K.

**14. Hukuk Dairesi 2009/1786 E., 2009/2803 K.**

**- ALACAĞIN TEMLİKİ

- ESER SÖZLEŞMESİ

- SATIŞ VAADİ SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 163 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 167 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 287 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.05.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptal tescil isteminin kabulüne dair verilen 07.05.2008 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kemal vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek, yükleniciye satış vaadi sözleşmesi nedeniyle yapılan ödemenin ve cezai şart alacağının tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı yüklenici davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı arsa sahibi Kemal, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davalı yüklenici alacağının davalılardan yükleniciye ödenmesi koşuluyla 8906 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki B blok 6 kat 25 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan arsa sahibi temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı biçimine uygun düzenlenmiş 17.07.2003 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesidir. Bu sözleşmeyle diğer davalı yüklenici B.Ali'nin arsa sahibi ile olan 29.11.2002 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan çekişme konusu B bloktaki 25 numaralı bağımsız bölümü davacıya satış vaadinde bulunduğu görülmektedir. Yüklenicinin yaptığı bu işlem hukuken, alacağın temliki işleminden ibarettir. Kısaca bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki, borçlunun rızası gerekmeksizin eski alacaklı (yüklenici) ile yeni alacaklı (davacı üçüncü kişi) arasında Borçlar Kanunu'nun 163. maddesi hükmü gereğince yazılı olarak yapılması zorunlu bir tasarruf işlemidir. Kuşkusuz alacağın temliki ile ancak hak kazanılan (gerçek alacak) temlik edilebilir. Başka bir anlatımla, borçludan kazanılmamış bir hak yoksa salt alacağın temliki işlemi yapılmış olması yeni alacaklıya temlik işlemine dayanarak talep yetkisi vermez. Diğer taraftan, Borçlar Kanunu'nun 167. maddesi uyarınca temlik işleminden sonra ifanın kendisinden talep edilmesi halinde borçlu, temlik işlemi yapılmamış olsa idi eski alacaklıya karşı ne gibi bir itiraz ve defide bulunacak idi ise, aynı itiraz ve def'ileri yeni alacaklıya karşı da ileri sürebilir. Değişik bir söyleyişle, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklar yeni alacaklıya karşı da ileri sürülebilir hale gelir.

Diğer taraftan; belirtilmelidir ki, eser sözleşmeleri iki tarafa hak ve borçlar yükleyen ani edimli sözleşmelerdendir. Bir sözleşmenin iki tarafa hak ve borçlar yüklüyor olması demek, iki tarafın da o sözleşmeden dolayı hem alacaklı ve hem de borçlu olması demektir. Ani edimli sözleşmelerde, eserin tesliminden önceki bütün çalışmalar eseri meydana getirme çalışmalarıdır. Borçlar Kanunu'nun 364. maddesi gereğince de, aksine sözleşme hükmü yoksa eser bedeli (somut olayda bağımız bölüm tescili istemi) ancak eserin teslimiyle istenebilir.

Alacağın temlikine ve eser sözleşmesinin niteliklerine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davalılar arasındaki 29.11.2002 günlü arsa payı karşılığı sözleşmenin konusu 8906 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerine 5 blok halinde 120 daireli bir bina yapım işidir. Sözleşmeye göre A ve D harfli bloklar arsa sahibine, C harfli blok yükleniciye ait olacak, B harfli blokta arsa sahibinin seçeceği 2 adet bağımsız bölüm dışındaki tüm bağımsız bölümler yükleniciye bırakılacaktır. E bloktaki 13 daire ile 1.5 dükkanın arsa sahibine, 11 bağımsız bölümün de yükleniciye bırakılması kararlaştırılmıştır. Yapılan keşif sonucu sözleşmeyle 30.03.2003 tarihinde teslimi kararlaştırılan A ve B blokların bitirildiği, 29.01.2005 tarihinde teslimi öngörülen D ve E bloklardan D blokun 8. kat tabiiye betonunun döküldüğü, 6. katta tuğla örme imalatının yapıldığı, E blokun da tabiiye betonunun döküldüğü, birinci kat tuğlasının örüldüğü, C blokun ince sıva işlerinin yapılmakta olduğu, keza kapı ve pencerelerinin monte aşamasına gelindiği saptanmıştır. Keşfin yapıldığı tarih 21.09.2007'dir.

Görülüyor ki, 5 blok halinde yapılması gereken binalarda C, D ve E bloklar sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihi geçmesine rağmen bitirilmemiş, kısaca yüklenici temerrüde düşmüştür. Davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde her ne kadar kademeli ferağ hükmü varsa da, yüklenici bu hükümden ancak iş takviminin olağan seyri içinde yürümesi halinde yararlanabilir. Çünkü Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi hükmüne göre karşılıklı taahhütleri içeren bir akdin ifasını talep eden kimse, önce kendi borcunu ifa etmelidir. Yüklenicinin yararlanamayacağı bir durumdan alacağın temliki suretiyle davacının yararlanması düşünülemez.

Kaldı ki, 29.11.2002 günlü sözleşmenin 2. maddesinde, teslimin ancak yapıların iskanı alınması koşuluyla kabul edileceği hükme bağlanmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmenin bu hükmü HUMK'nın 287. maddesine göre delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan, iskan koşuluna bağlı teslim, ancak yapının iskan raporunun (oturma izninin) alınmasıyla olabilir.

Mahkemece yapılan bu saptamalara göre davadaki mülkiyet aktarımı isteminin reddi yerine sözleşme hükmünün ve bu konudaki yasa kurallarının bir yana bırakılması suretiyle dava kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

Mahkemece yapılan bu saptamalara göre davadaki mülkiyet aktarımı isteminin reddi yerine sözleşme hükmünün ve bu konudaki yasa kurallarının bir yana bırakılması suretiyle dava kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6793, Karar No: 2021/5284, Tarih: 14.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/6793 E.  ,  2021/5284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2013/557-2015/98

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, bir önceki geri çevirme kararımızda ilgili davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketine yapılan tebliğin “birlikte katibi” kaşesi altına imza atılmasının usulüne uygun olmadığından bahisle yeniden tebliğ yapılması gerektiği belirtilmesine rağmen, yine aynı şekilde tebliğ yapıldığı anlaşılmakla,

Dosya safahati dikkate alınarak yeni bir geri çevirmeye sebebiyet verilmeksizin, bir önceki geri çevirme kararımızdaki ilkeler dikkate alınarak gerekçeli karar ve davacı temyiz dilekçesinin ilgili davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketine usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra, gerekirse 6100 sayılı HMK’nın 366 ve 346. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 14.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5759, Karar No: 2021/16086, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5759 E.  ,  2021/16086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

İhbar bildiriminde bulunulan ilamdaki suçun denetim süresi içerisinde işlenmediği ve hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı tespit edilmişse de, kesin olarak verilen karara karşı mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

1- 20/06/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 19/09/2013 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinin de bu tarihte işlemeye başladığı, Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 24/12/2015 tarihli, 2014/106 Esas, 2015/978 Karar sayılı ilamıyla suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle ihbar bildiriminde bulunulmuş ise de; anılan ilamdaki suç tarihi 12/07/2013 olup, denetim süresi başlamadan önce işlendiği ve UYAP’tan yapılan incelemede suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydında denetim süresi içinde işlediği herhangi bir suç kaydının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; hükümlerin açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, 20/06/2013 tarihli hükümlerin açıklanmasına dair yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de ;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/760, Karar No: 2015/1839, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/760 E.  ,  2015/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/1905, Karar No: 2021/4967, Tarih: 10.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1905 E.  ,  2021/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.12.2018 gün ve 2015/80 - 2018/465 sayılı kararı onayan Daire'nin 08.01.2020 gün ve 2019/1949 - 2020/165 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 1987 yılında nama yazılı hisse senedi satın alarak davalı şirketin ortağı olduğunu, 2000 yılında şirketin sermaye artırım kararı aldığını, sermaye artırımına uymayan ortakların şirket ile ilişiğinin kesildiğini ileri sürerek davalı şirketin ortağı olduğunun tespiti ile dava tarihi itibariyle hisse değerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4133, Karar No: 2014/5653, Tarih: 27.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/4133 E.  ,  2014/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 gün ve 2007/83 Esas, 2007/388 Karar sayılı hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,c,d, 29/1,62. maddeleri uyarınca toplam 4 yıl 7 ay hapis ile mahkumiyetlerine karar verildiği, hükmün sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 31.10.2013 gün ve 2011/5279 Esas, 2013/21361 Karar sayılı ilamı ile Düzeltilerek Onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2014 günlü KD-2014/10889 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2014 günlü KD-2014/10889 sayılı yazılarında özetle;

Sanıkların katılan ...'e karşı nitelikli yağma suçunu gerçekleştirdikten sonra, hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen sanık ..., suçun işlenmesinden bir gün sonra suça konu bono ve ödeme planının nerede olduğunu söyleyip belgelerin iadesini sağladığı, ancak ehliyetin bulunamaması nedeniyle iadenin kısmi olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Yağmayı sanık ... adına işleyip, suça konu bono ve ödeme planını ona teslim eden, sonrasında da sanık ...'ün kısmi iadesinden diğer sanıklar ... ve ...'ün de faydalanmaları gerektiğini düşünmekteyiz. 5237 sayılı TCK.nun 168/4.maddesinin "kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklindeki hükmü uyarınca, kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için katılanın rızası gerekli olduğundan, katılanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin mahkemesince katılana sorularak belirlenmesi zorunludur. Kısmi iadeye katılanın rıza göstermesinin saptanması halinde ise, gerekli diğer koşullar da gerçekleştiğinden sanıklar ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği kanaatindeyiz, şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 31.10.2013 gün ve 2011/5279 Esas, 2013/21361 Karar sayılı ilamının sanıklar ... ve ... hakkındaki Düzeltilerek Onama kararının KALDIRILMASINA,

3-Sanıkların suç arkadaşı ...'in soruşturma evresinde suça konu bono ve ödeme planının bulunduğu yeri söyleyip iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Yasal koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle sanıkların cezalarından indirim yapılması,