muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/36261, Karar No: 2023/5493, Tarih: 22.06.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ...'nın, katılan ...'ye telefon edip, kendisini "... ..." olarak tanıtarak yapılan operasyon kapsamında kendisiyle görüşmek istediğini söylediği, katılan ...'nin bu talebi kabul ettiği ve sanık ... ile Denizli ilinde buluştukları, sanık ...'nın bu görüşmede kendisinin devlet görevlisi olduğunu, kamuoyunda "balina operasyonu" olarak bilinen soruşturma kapsamında tutuklanan eski patronu nedeniyle kendisinin de zarar görebileceğini, telefonlarının dinlendiğini, aslında kendisinin suçsuz olduğunu bildiklerini, mal varlığına el konulabileceği için bunları satıp, elden çıkarmasını ve bu satım konusunda kendisine yardımcı olabileceğini söyleyerek katılan ...'yi soruşturma kapsamında zarar görebileceğine inandırdığı, katılan ...'nin, kendisi ve operasyon konusunda detaylı bilgisinin olması, kendisini devlet görevlisi olarak tanıtması nedeniyle sanık ...'a inandığı, önce büro malzemelerini sattığı, ardından aslında kendisine ait olan ancak kardeşi ... adına kayıtlı ... plaka sayılı Mercedes marka aracını da satmak istediği, sanık ...'ın bu aracın satışı konusunda aracı olmak istediğini katılan ...'ye söyleyip adı geçeni inandırdıktan sonra daha önce cezaevinden tanıdığı ve arkadaşı olan diğer sanık ... adına aracın maliki gözüken katılan ...'un satış konusunda vekaletname düzenletmesini talep ettiği ve diğer sanık ...'nin kimlik bilgilerini katılan ...'ye verdiği, ablası olan diğer katılan ...'nin talebi üzerine katılan ...'in, Denizli 7. Noterliği'nin 27.06.2011 tarihli ve 14241 nolu vekaletnamesi ile sanık ...'e aracın satışı konusunda vekaletname düzenlettirdiği, katılan ...'nin, yanında bir arkadaşıyla Antalya'dan ... plaka sayılı araç ve kardeşinden aldığı vekaletname ile Ankara'ya geldiği, sonrasında vekaletnameyi ve söz konusu aracı sanık ...'a teslim ettiği, Ankara'da birkaç gün kaldıktan sonra Antalya'ya döndüğü, aracın satışına ilişkin vekaletnameyi alan sanık ...'in, Altındağ 7. Noterliği'nin 30.06.2011 tarihli ve 15452 sayılı satış sözleşmesi ile söz konusu aracı hakkındaki beraat hükmü kesinleşen ... ...'na sattığı ve parasını sanık ...'ya verdiği, sanık ...'ın da aracın satışı nedeniyle sanık ...'ye pay verip Denizliye gönderdiği, sanık ...'ın ayrıca katılan ...'ye telefon edip, aracın satımı konusunda bir takım problemler çıktığını, bu problemlerin giderilmesi gerektiğini söyleyerek belirttiği kişilere para havalesi yapmasını istediği, sanık ...'ın bu sözlerine de inanan katılan ...'nin, diğer katılan ... aracılığı ile yine hakkındaki beraat hükmü kesinleşen ... ...'ye 04.07.2011 tarihinde 3.500,00 TL, hakkındaki beraat hükmü kesinleşen ... ...'e ise aynı tarihte 2.300,00 TL gönderdiği, paraların gönderilmesinden sonra aradan süre geçmesine rağmen bir daha sanık ...'a ulaşamayan katılan ...'nin dolandırıldığını anladığı anlaşılmaktadır.

2.Katılanların uzlaşmayı kabul etmediklerini söylemeleri üzerine taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2.Katılanların uzlaşmayı kabul etmediklerini söylemeleri üzerine taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

3. Mahkemesince sanık savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı itibariyle sanıkların atılı suçları işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2020 tarihli ve 2019/101 Esas, 2020/337 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2750, Karar No: 2022/8093, Tarih: 21.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2750 E.  ,  2022/8093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçuna ilişkin kurulan hükümde, 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, bu konuda mahkemece verilen 29/07/2016 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuk ... zorunlu müdafiisi Av. ...’ın yüzüne karşı verilen 10.10.2008 tarihli hükmü suça sürüklenen çocuğun CMUK.nun 310/1 maddesinde düzenlenen yasal bir haftalık süreden sonra 22.07.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteğinin de 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6278, Karar No: 2014/11735, Tarih: 25.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6278 E.  ,  2014/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında mal alım satımına dayalı ticari ilişki bulunduğunu, davalıdan, alınan mallara karşılık ileri keşide tarihi atılarak muhtelif vade tarihli ve bedelli 7 adet toplam 41.635,00 TL'lik çekler verildiğini, iade faturaları düzenlenip davalıya gönderildiğini, daha sonra müvekkili tarafından davalıya 35.000 TL'ye sondaj makinesi satıldığını, davalının bu satıştan dolayı yukarıda açılan çekleri iade etmesi gerekirken icra takiplerine konu ettiğini ileri sürerek çeklerden dolayı davalıya 15.000 TL borçlu olunmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 15.295,77 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacıya ithal ürün satıldığından kur farkını da kapsayacak şekilde davacıdan ileri tarihli çekler alındığını çeklerin bedelinin ödenmediğini, sondaj makinesinin ise 2.000 TL bedelle davacıdan peşin olarak alındığını, davacının müvekkiline mal iade etmesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıdan aldığı ürünlere karşılık davalının kabulündeki 170.00 TL dışında nakit ödeme yaptığı ve mal iadesi yaptığını, davacıya 35.000 TL bedelle sondaj makinesi sattığı iddialarını ispatlayamadığı, davacının davalının yaptığı icra takiplerinden dolayı ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13469 sayılı dosyasında 610,78 TL, ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/20831 sayılı dosyasında 242,69 TL fazla ödemesinin bulunduğu, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 610,78 TL'ye 09.01.2012, 242,69 TL'ye 08.12.2010 tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık avans faizi yürütülerek davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34076, Karar No: 2019/13596, Tarih: 18.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/34076 E.  ,  2019/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 10.11.2009 tarihinde çalışmaya başladığını 25.9.2013 tarihinde iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının görevini yapmak istemediğini, işyerinde huzursuzluk çıkardığını, davacı yüzünden ehil elemanların işten çıkarıldığını bu nedenle iş akdinin haklı feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davalının işçiyi haklı nedenlerle işten çıkardığına ilişkin savunması ile SKG kayıtlarında (3) nolu belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi kodunun işaretli olmasının çelişki oluşturduğu, diğer taraftan davalı tanıklarından...’nin davalının eşi olması, diğer tanık ...’nın ise çıkış koşulları hakkında görgüye dayalı bir bilgisi olmadığından beyanlarına itibar edilmediği, davalı tanıklarından ... ile tartışması nedeniyle davacının işten çıkarıldığı savunması nedeniyle bizzat tartışmaya katıldığını beyan eden ve halen işveren yanında çalışan işbu tanığın beyanına itibar edilmediği, davacının iş akdinin tazminata hak kazanılmayacak şekilde sona erdiğine dair ispat yükü işvene ait olup, dosyada buna ilişkin davalı iddiası dışında yeterli ve türlü şüpheden uzak bilgi ve belge bulunmamadığı, tüm bu nedenlerle davacının iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği kanaati ile kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar vermek gerektiği, işyeri çalışanlarının beyanlarına itibar edilerek yapılan fazla çalışma hesaplamalarına itibar edildiği, yine aynı nedenlerle davacının hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığının ispatlanamadığı, bu nedenle fazla çalışma talebinin kabulüne, hafta ve genel tatil alacak taleplerinin ise reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili kısmi dava açmış, taleplerini 15.07.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile artırmış, ancak ıslah ettiği miktara faiz yürütülmesini talep etmemiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili kısmi dava açmış, taleplerini 15.07.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile artırmış, ancak ıslah ettiği miktara faiz yürütülmesini talep etmemiştir.

Mahkemece dava dilekçesinde faiz talep edilmekle birlikte ıslah ile istenilen miktarlara faiz talep edilmediği gerekçesi ile faiz yürütülmemiştir.

Dairemizin kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davalarında faiz ve faiz başlangıç tarihlerine ilişkin yerleşik uygulaması kısmi dava gibidir.

Mahkemenin bu uygulaması Dairemizin kısmi davaya yönelik "ıslah edilen miktarlar açısından faiz talep edilmemesi halinde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülemeyeceği " şeklindeki kökleşmiş içtihadına uygun ise de, karardan sonra bu konu ile ilgili olarak yapılan içtihadı birleştirme talebi üzerine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24.05.2019 günü yapılan toplantıda:

“Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği" yönünde karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında, "...ıslahta faiz istenilmese dahi dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedilmesi..." zorunlu hale geldiğinden, Dairemizce faiz talebi ve faiz başlangıç tarihleri kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davası açısından da tekrar değerlendirilmiş, ıslah edilen miktarlara da faiz yürütülmesine ilişkin kısmi davaya ilişkin YİBK. kararı doğrultusunda kısmi dava ve kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davası içinde uygulanmasının gerektiği kabul edilmiş, YİBK. dışında kalan faiz başlangıç tarihi açısından bir değişiklik yapılmamıştır.

Somut uyuşmazlıkta YİBK kararı doğrultusunda ıslah edilen ihbar tazminatı, izin alacağı ve fazla çalışma alacaklarına faiz yürütülebilmesi için hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ :

Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“3- Net 1.625,55 TL. ihbar tazminatından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 1.575,55 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,

F) SONUÇ :

Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“3- Net 1.625,55 TL. ihbar tazminatından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 1.575,55 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,

Net 621,92 TL. yıllık ücretli izin alacağından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 1.575,55 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,

Net 4.227,60 TL. fazla çalışma ücreti alacağından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 4.177,60 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizleri ile birlikte, davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, bendinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2415, Karar No: 2021/7052, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2415 E.  ,  2021/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3164, Karar No: 2013/2497, Tarih: 06.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3164 E.  ,  2013/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik İnş. Tur. Taş. Ve Hiz. Org. Öz. Eğt. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. Vekili Avukat... ile ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında Karşıyaka 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.5.2012 tarih ve 280-298 sayılı hükmün Dairenin 10.10.2012 tarih ve 21860-22535 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 6.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32677, Karar No: 2013/32481, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/32677 E.  ,  2013/32481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki devre tatil sözleşmesinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27/01/2013 tarihinde davalı şirketin temsilcileri tarafından ...'da bulunan bir otele devre tatil tanıtımı amacıyla götürüldüklerini, hiç niyeti yokken psikolojik baskı yapılarak toplam 15.100 TL'lik devre mülk sözleşmesi imzaladığını, peşinat olarak 1.800 TL ödediğini, imkan verilmediğinden sözleşmenin imzalanması sırasında sözleşmeyi okuyamadığını, evde okuduğunda kendisine söylenenle yazılanların farklı olduğunu anladığını, yasal süre içerisinde davalı firmaya 23/02/2013 tarihli cayma bildirimi gönderdiğini, sözleşme noter ya da tapuda imzalanmadığından kapıdan satış hükmünde olduğunu, bu süre içerisinde hiç tatil hizmeti almadığını ileri sürerek sözleşmenin ve 15.100 TL'lik senedin iptaline, ... olduğu 1.800 TL'nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40772, Karar No: 2016/21921, Tarih: 25.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/40772 E.  ,  2016/21921 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Hukuk Mahkemesinden verilen 23/12/2014 gün ve 2010/510-2014/1754 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davalılar vekili 3.1.2016 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçmiştir. Vazgeçme nedeniyle temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 546,48 TL harcın istek halinde iadesine, 25/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.