muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10615, Karar No: 2022/9597, Tarih: 30.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10615 E.  ,  2022/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Sermaye faizinin ve genel idare giderlerinin üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle düşük bedele hükmedildiğinden bozma yapılmış olmasına rağmen bozma sonrası yine üretim giderlerine sermaye faizi ve genel idare giderleri eklenmesi suretiyle üretim giderlerini yüksek alarak düşük bedel tespit eden bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, ilk karar ile tespit edilen kamulaştırma bedeline dört ayın bitimi tarihi olan 20.04.2013 tarihinden ilk karar tarihine kadar, ikinci karar ile tespit edilen kamulaştırma bedeline ikinci karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/298, Karar No: 2014/16660, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/298 E.  ,  2014/16660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Özel Hayatın Gizliliğini İhlal

Hüküm : Beraat

Hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, günlük süreli ....gazetesi yazarı olan sanığın, gazetenin 17.01.2011 tarihli nüshasındaki yazısı ile, emekli tümamiral katılan ..... İle boşanma aşamasında olduğu eşi ....'nin resimlerine yer vererek “....'nın avukatına itirafı: ....'da çok sırrım var bir kelimesi beni yakar başlığı altında “Emekli Tümamiral ... ile ....’in olaylı boşanma davasında sürpriz bir tanık ortaya çıktı. Paşanın avukatı.....’nin bürosunda 2 yıl çalışan sekreter K.K. Ankara 9. Aile Mahkemesi’ne gönderdiği ifadesinde, paşanın ....’da o kadar sırrım var. Bir kelimesi beni askeri camiada yok eder” dediğini ileri sürdü. ‘Sarmaş Dolaş’ Sekreter .... avukatın bürosunda tanık olduğu olayı şöyle anlattı: “İlker Bey büroya geldiğinde bitkin haldeydi. Avukat hanıma ‘Yuvam yıkılıyor, çok sevdiğim karıma ne diyeceğimi bilemiyorum. Üstelik o kadar da sırrım var ....’da. Bir kelime söz etse, beni yok eder askeri camiada’ dedi.” Avukatı ile ....’yı büroda bir çok kez sarmaş dolaş öpüşürken gördüğünü iddia eden sekreter ....., “.... çapkınlıklarını da anlatırdı. Bir sabah geldiğimde, paşa ile avukatı....’yi arka odada uyur buldum” dedi. Sekreter K.K. ayrıca, ....’in “mücevherlerini ödünç alıp da geri vermediğini” iddia ettiği eski Deniz Kuvvetleri Komutanı .... ’in eşi....’in de, .... tarafından yalancı tanık yapıldığını ileri sürdü” şeklinde haber yaptığı olayda;

Katılan ....'nin, yayın tarihinde ve öncesinde eşi..... ile aralarında devam eden boşanma davası sebebi ile gündemde oldukları ve basın yayın kuruluşlarının bu boşanma davası ile ilgili ortaya çıkan gelişmeleri uzun süre takip ederek kamuoyuna duyurdukları, haberin gerçeğe uygun ve güncel olduğu gibi kamuya mal olmuş katılanın, eşi ile arasındaki boşanma davası nedeniyle özel hayatının haber yapılmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunduğu, haberde, boşanma davasında tanık olarak yazılı beyanda bulunan ....'nın yazılı beyanının yorum eklenmeden kamuoyuna iddia olarak aktarıldığı, haberde verilen bilgilerin kesin doğru olduğunu belirten hiçbir beyanda bulunulmadığı, haberin verilişinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, haberde kullanılan ifadelerin ve yayımlanan fotoğrafların habere konu olayla düşünsel bağlantısının bulunduğu, sonuç olarak, haberin verilişinde ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olduğu, yayımlanan haberin, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, katılanların özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiğinin kabulü mümkün olmadığı gibi, haberde yer alan sözlerin, katılanların küçük düşmesine yol açan değer yargısı içerecek, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olmayıp, kullanılan üslupla konunun okuyucuya aktarılması sırasında, hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı ve katılanların hakarete uğradığından da söz edilemeyeceği anlaşıldığından,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7968, Karar No: 2018/8284, Tarih: 17.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/7968 E.  ,  2018/8284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet, Sahtecilik

HÜKÜM : 23/05/2017 tarihli ek karar ile sahtecilik suçundan sanık ... müdafiinin ve Sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin reddine, 15/05/2017 tarihli karar ile Her iki suçtanda Sanık ... ile Sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine, Sanık ...'nin hükmen tutukluluk halinin devamına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 14.02.2018 gün ve 2017/13004 Esas, 2018/1290 Karar sayılı Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.07.2018 gün KD-2018/34503 sayılı yazısı ile itirazda bulunması nedeniyle yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,

Dairemizin 14.02.2018 gün ve 2017/13004 Esas, 2018/1290 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra sonuç hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün yerine hesap hatası yapılarak 8 yıl 5 ay 7 gün olarak hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün yerine 8 yıl 5 ay 7 gün, TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra da sonuç hapis cezasının 6 yıl 12 ay 10 gün yerine 7 yıl 10 gün olarak hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK.nun 303/1-f maddesi uyarınca,

1- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden kurulan hükümde TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra sonuç hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün'e indirilmesi,

2- Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden kurulan hükümde TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra hapis cezasının 7 yıl 17 ay 7 gün, TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra da sonuç hapis cezasının 6 yıl 12 ay 10 gün'e indirilmesi ve sair kısımların ve 14.02.2018 tarih ve E. 2017/13004, 2018/1290 sayılı karardaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/07/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/480, Karar No: 2021/1473, Tarih: 15.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/480 E.  ,  2021/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın men’i, feshin haksızlığının tespiti, nakde çevrilen teminat mektubu bedelinin iadesi, ödenmeyen hakediş bedeli ve haksız kesinti bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın dava şartı yokluğundan reddine, mahkemenin yetkisizliğine, Ağrı mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekilince istinaf edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi istinaf başvurusnun esastan reddine karar vermiştir.

Anılan bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3. bendinde; mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine aynı Kanunun 362/1-c bendinde; Bölge Adliye Mahkemesinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdiği kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

Buna göre HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine, dosyayı asıl yetkili mahkemeye gönderebilme salahiyetini de tanıyan yetkiyle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle yasada yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden, yetki hususunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde; davacının eser sözleşmesine dayanan alacak davası açtığı, Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesince; Ağrı Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, davacı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde; davacının eser sözleşmesine dayanan alacak davası açtığı, Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesince; Ağrı Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, davacı tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c bentleri gereğince kesin nitelikte kararlardan olup, temyiz dilekçesi kesin bir karara ilişkin olarak verilirse kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verilir. Temyiz edilen kararın kesin olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince red kararı verilmeden dosya Yargıtaya gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih ve 1989/3 Esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararının HMK 353/1-a-3 maddesinde sayılan kesin nitelikte kararlardan olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.11.2021 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/27381, Karar No: 2013/28920, Tarih: 18.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27381 E.  ,  2013/28920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9694, Karar No: 2015/6749, Tarih: 16.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9694 E.  ,  2015/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde gece vakti, saat 23.15 sıralarında sanığın idaresindeki otobüsle, ... yönünden ... yönüne bölünmüş, tek yönlü, birden çok şeritli, meskun mahal dışında, aydınlatmanın olmadığı, havanın açık, düz, yüzeyi kuru yolda seyri sırasında, aracının sağ ön kısımları ile önünde aynı yönde gitmekte olan tırın dorse sol arka kısımlarına çarpması sonucu; tam kusurlu eylemi ile bir kişinin ölümüne, 7 kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğunun anlaşılması karşısında, suçun işleniş biçimi, sanığın kusurunun niteliği ve zararın ağırlığına göre, temel ceza belirlenirken TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2067, Karar No: 2022/931, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2067 E.  ,  2022/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/185, Karar No: 2017/1099, Tarih: 13.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/185 E.  ,  2017/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Tüketici ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

... Tüketici Mahkemesince, dava davacıya ait kapalı kasa kamyonetin karışmış olduğu trafik kazası nedeniyle, davalı sigorta şirketinin ödeme yapıp yapmaması gerektiğine ilişkindir. Anılan aracın ruhsat fotokopisinin incelenmesinde aracın kullanım amacının yük nakli hususi olduğu ve cinsinin kamyonet olduğu, 6502 sayılı Kanun kapsamında davaya bakılamayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise dava konusu ihtilafın kasko sözleşmesinden kaynaklandığı, davacıya ait 06 BE 8849 plakalı aracın ruhsatında kullanım amacının "yük nakli-HUSUSİ" olarak yazıldığı, sunulan belgelere göre kasko poliçesine konu aracın ticari olmadığı, 6502 sayılı TKHK'nın 2,3/k, l, 73 ve 83. maddeleri uyarınca bu davaya bakma görevi tüketici mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkilinin Ford Connect marka aracı için davalı ile kasko poliçesi imzaladığını, müvekkilinin 30/10/2014 tarihinde maddi hasarlı trafik kazasına karıştığını ve kasko kapsamında aracını tamir ettirmek istediğini davalı tarafa bildirdiğini, davalı tarafın sigorta prim bedelinin ödenmediğini, kasko poliçesinin geçersiz olduğunu bildirmesi üzerine müvekkilinin 2.569,40 TL karşılığında aracını tamir ettirdiğini, davalı sigorta şirketinin poliçe uyarınca yatırılması gereken primin son iki taksitinin ödenmediği gerekçesiyle araç tamir fatura bedelini ödemediğini, primlerin tahsil edilememesinin müvekkilinden kaynaklanmadığını, prim ödemelerinin yapılmadığına dair kendilerine bir bildirimde bulunulmadığını belirterek; 2.569,40 TL tutarındaki 06 BE 8849 plaka sayılı aracın tamir bedelinin 15/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/I. maddesinde sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş, aynı Kanunun 4/I-a maddesinde de, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Bu durumda uyuşmazlık, zorunlu sigortanın 6102 sayılı TTK'da düzenlenmesine ve aynı Kanunun 4. maddesi uyarınca bu kanunda düzenlenen işlerden kaynaklanan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğunun kabul edilmesine ve ayrıca sigortalı aracın da kamyon olduğu nazara alındığında, ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5094, Karar No: 2024/2293, Tarih: 30.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5094 E.  ,  2024/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/734 E., 2023/468 K.

DAVA TARİHİ : 23.08.2011

KARAR : Davanın tenkis talebi yönünden kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın tenkis talebi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; 15.11.2010 tarihinde ölen mirasbırakan ...’nun dava konusu taşınmazların parasını ödemek suretiyle davalı üzerine satın aldığını ileri sürerek öncelikle muris muvazaası nedeniyle tapularının iptali ve tescilini aksi halde gizli bağışın tenkisini istemiştir.

2. Davacılar vekili 03.10.2013 tarihli harçlandırdığı dilekçesi ile tenkis alacağını 143.884,00 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu taşınmazları kendi imkanlarıyla aldığını, murisin katkısının olmadığını savunarak davanın reddini istemiş; ayrıca 19.02.2013 tarihinde tercih hakkını taşınmazların aynından yana kullanmıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.04.2014 tarihli ve 2011/391 Esas, 2014/134 Karar sayılı kararı ile; para bağışlarında 01.04.1974 tarihli, 1974/1-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması mümkün olmadığından tapu iptal ve tescil talebinin reddine, taşınmazların bedelinin muris tarafından saklı payı ihlal kastıyla ödenmek suretiyle davalı adına tescil edildiğinin ispatlandığı gerekçesiyle tenkis talebinin kısmen kabulü ile 139.740,00 TL'nin 19.02.2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak 1/2'şer oranda davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 15.04.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.11.2016 tarihli ve 2014/14915 Esas, 2016/10180 Karar sayılı kararıyla tenkis hesabının yanlış yapıldığı açıklanmak suretiyle bozma ilamında gösterilen hesaplama yöntemi sonucunda tespit edilecek tenkis bedeline hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.