muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3373, Karar No: 2024/8004, Tarih: 27.06.2024

Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Cebir ve tehdit etkisiyle suça konu eşyayı teslim eden veya alınmasına karşı koymayan mağdurun eşya elinden çıktığı anda zilyetliği sona ermiştir. Bu aşamada mağdurun yeniden eşya üzerinde zilyetliğe sahip olması, yani tasarrufta bulunma hakkını elde etmesi düşünülemez.

Somut olayda, sanığın suç tarihinde temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hırsızlık yapmak amacıyla Halaskargazi Caddesinde bulunan ... isimli işyerine girdikleri, burada katılan ...’in alışveriş yaptığı sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın katılanın omzunda asılı bulunan çantasının fermuarını açarak iki yüz TL parayı aldığı, tanık ...'ın bu durumdan şüphelenerek katılana sanık ve suça sürüklenen çocuğu gösterip onları tanıyıp tanımadığını sorduğu, katılanın sanık ve suça sürüklenen çocuğu tanımadığını söylediği, mağdurun çantasını kontrol ettiğinde parasının alındığını farkettiği, bunu gören sanık ve suça sürüklenen çocuğun hızla mağazadan çıkmaya çalıştıkları esnada aralarında arbede yaşandığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun, katılan ve mağaza çalışanlarına saldırdığı, porselen bir eşyayı kırarak porselen parçasıyla katılan ve kızını basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladıkları, suça konu 200,00 TL paraya kolluk güçlerince elkonularak katılana iade edildiği anlaşılan olayda, sanığın işlediği ve henüz tamamlanmayan hırsızlık suçunun yağma suçuna dönüştüğü, bununla birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere malın alınmasıyla yağma suçunun tamamlandığı anlaşıldığından, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yağma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle, itirazın reddine dair Sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/27615, Karar No: 2013/21009, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27615 E.  ,  2013/21009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, bilişim sistemine girme, tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 125/1, 43/1, 62/1, 52/2; 125/1, 43/1, 62/1, 52/2; 106/1-1, 43/1, 62/1, 53/1; 106/1-1, 43/1, 62/1, 53/1; 134/1-2, 62/1, 53/1; 134/2, 62/1, 53/1; 243/1, 62/1, 52/2; 54/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, bilişim sistemine girme, tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 23.07.2009 tarihinde hakaret suçundan ayrı ayrı verilen 1860 TL'den ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Bilişim sistemine girme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir süre duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde bulunduğu katılan ...'ya ait MSN adresinin internet şifresini, arkadaşlıkları sona erdikten sonra, hakkı bulunmadığı halde kullanmak suretiyle bilişim sistemindeki katılana özel kısma girdiği ve burada yer alan katılanın tanıdıklarının elektronik posta adreslerine ileti gönderecek kadar süreyle hukuka aykırı olarak sistemde kalmaya devam ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında

TCK'nın 243/1. maddesinde düzenlenen bilişim sistemine girme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafilerinin sübuta, ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, hükmedilen adli para cezasının ertelenmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C) Katılan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, abonesi olduğu telefon hattından, ayrılmış olduğu kız arkadaşının babası olan katılan ...''in kullanımındaki cep telefonuna, bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve değişik zamanlarda, “erkeksen gel sık kafama, yoksa ben size sıkarım...seni öldürürüm” şeklinde ve benzeri ifadelerle, katılanın hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle ve onun üzerinde objektif olarak ciddi bir korku yaratmaya elverişli nitelikte mesajlar göndermek suretiyle üzerine atılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin sübuta, ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmemesine ve adli para cezasına çevrilmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1 numaralı hükmün hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin son paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D) Katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya kapsamına göre; sanığın, 02.02.2008 tarihli elektronik iletide, katılana hitaben, “yaşadığım sürece senin hayatında olacağım ve seni mahvetmek için elimden gelen her şeyi yapacağım...ben ölmeden benden kurtulamayacaksın...karşıma geçip yalvaracaksın ...., yeter yapma diye yalvaracaksın...bu dünyada benden kurtulamayacaksın...” şeklindeki ifadelerle gerçekleştirdiği tehdit

nasıl bir ağırlıkta olacağını açık ve net olarak bildirmeyip, genel anlamda ona kötülük yapıp zarar vereceği düşüncesini uyandıracak sözlerle katılanı tehdit ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

nasıl bir ağırlıkta olacağını açık ve net olarak bildirmeyip, genel anlamda ona kötülük yapıp zarar vereceği düşüncesini uyandıracak sözlerle katılanı tehdit ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Katılana yönelik tehdit içeren ifadelerin aynı elektronik iletide yazılmaları nedeniyle zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, hükmedilen temel cezada, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

E) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1- Özel hayata ilişkin görüntülerin kaydedilmesi eylemiyle ilgili olarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Özel hayata ilişkin görüntülerin kaydedilmesi eylemiyle ilgili olarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın elektronik iletilerle başkalarına gönderdiği ve kısa mesajlarda bahsettiği görüntüler olduğu belirtilip, katılan vekilince dosyaya ibraz edilen CD içeriğine göre; müzik çalan bir ortamda yan yana oturmakta olan sanık ile katılan ...'nun öpüşmeye başlayıp, günlük kıyafetleri üzerinden, birbirlerinin erojen bölgelerine dokunmak suretiyle cinsel tatmine yönelik davranışlar içerisine girdikleri ana ilişkin uygunsuz görüntülerinin kayıt altına alındığı anlaşılmakta ise de; kayıt cihazının sanık tarafından katılanın önünde açılması, cihaz yerleştirilirken katılanın bakışlarının bu noktaya odaklanması, cihazın kapanışı sırasında sanık ve katılanın birlikte hareket etmeleri karşısında, başka bir görüntü kaydının da ele geçirilmediği dikkate alındığında, söz konusu çekimin katılanın bilgisi ve rızası dahilinde gerçekleşmesi nedeniyle TCK'nın 134/1-2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2- Özel hayata ilişkin görüntülerin ifşa edilmesi eylemiyle ilgili olarak yapılan incelemede:

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2- Özel hayata ilişkin görüntülerin ifşa edilmesi eylemiyle ilgili olarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... tarafından aldatıldığını düşünen sanığın, arkadaşlıklarının sona ermesi üzerine, katılanın cinsel içerikli uygunsuz görüntülerini, onun bilgisi ve rızası dışında, katılanı tanıyanların elektronik posta adreslerine göndermek suretiyle üzerine atılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin sübuta, ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmemesine ve adli para cezasına çevrilmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 4 numaralı hükmün hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin son paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18207, Karar No: 2014/5016, Tarih: 05.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18207 E.  ,  2014/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18207

KARAR NO : 2014/5016

MAHKEMESİ : ADALAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/01/2011

NUMARASI : 2009/151-2011/4

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davaların, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl dava ecrimisil, birleştirilen dava elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “ tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyulduktan sonra asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden 39 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bahçeli kargir apartman cinsi ile davacı- davalı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı iken davalının payını 1995 yılında üçüncü kişiye temlik ettiği bilahare açtığı iptal- tescil davaları sonunda hükmen edindiği 32/240 payını dava açıldıktan sonra dava dışı kişiye satış suretiyle aktardığı, dava dışı paydaş M. T. tarafından Adalar Sulh Hukuk Mahkemesinde davacı Veysel aleyhine açılan 2003/110 esas sayılı şufa davasının paydaşlar arasında fiili kullanma biçiminin oluştuğu gerekçesiyle retle sonuçlanıp kararın kesinleştiği, taşınmaz üzerinde zemin+birinci kat+ikinci kat ve çatı katından oluşan binanın yer aldığı, binanın ikinci katının taraflar arasında uyuşmazlık konusu olduğu, davacının bayiileri tarafından davalı aleyhine açılan 2001/16 ve 2001/17 esas sayılı davalarda yine eldeki davaya konu edilen ikinci kattaki daire bakımından belirlenen ecrimisilin hüküm altına alındığı ve kararların kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda taşınmazda fiili kullanma biçiminin oluştuğu ve dava konusu dairenin davacının kullanımına bırakıldığı açıktır. Ve ecrimisile hükmedilmesi de kural olarak doğrudur.

Ne var ki, davalı taşınmazdaki payını yargılama sırasında üçüncü kişiye temlik etmiş olup, elatmanın önlenmesi isteği bakımından dairenin halen davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı üzerinde durulmuş değildir.

Bu durumda taşınmazda fiili kullanma biçiminin oluştuğu ve dava konusu dairenin davacının kullanımına bırakıldığı açıktır. Ve ecrimisile hükmedilmesi de kural olarak doğrudur.

Ne var ki, davalı taşınmazdaki payını yargılama sırasında üçüncü kişiye temlik etmiş olup, elatmanın önlenmesi isteği bakımından dairenin halen davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı üzerinde durulmuş değildir.

Hal böyle olunca, davalı payını 3. kişiye temlik etmiş olup, çekişmeli dairenin davalı tarafından halen kullanılıp kullanılmadığının açıklığa kavuşturulması, halen kullanıyor ise elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmesi, aksi halde elatmanın önlenmesi isteği bakımından davanın konusuz kaldığının gözetilmesi, ecrimisil isteği bakımından da 2001/16 ve 2001/17 esas sayılı davalarda belirlenen ecrimisil miktarına Tüfe uygulanmak suretiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken bilimsel verilere dayanmayan soyut içerikli bilirkişi raporun itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8513, Karar No: 2011/3830, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8513 E.  ,  2011/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin arkadaşı dava dışı....'ün müvekkilinin görevini kötüye kullanarak imzalı boş çeki ele geçirip kendi adına doldurarak davalıya ciro ettiğini, davalının da çeke dayanarak müvekkili hakkında icra takibi yaptığını, müvekkilinin bu çekle borçlu olmadığının tespitini ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin ....'ten olan alacaklarına karşılık kendilerine ciro edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı çekin rızası hilafına ....'ün eline geçtiğini iddia etmiş ise de, bunu kanıtlayamadığı gibi, davalının kötüniyetli olduğunu da kanıtlayamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28315, Karar No: 2013/747, Tarih: 22.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28315 E.  ,  2013/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 08.12.2009 tarihli karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine, mercii İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2010 gün, 2010/5 değişik iş sayılı karar ile itirazın incelendiği ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmadığı, sadece mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulu olarak öngörülen zararın karşılanmasına ilişkin bölümün kaldırılarak, bu yönden tekrar değerlendirilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiği, bu nedenle itiraz merciinin kararı doğrultusunda işlem yapılması gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmadığı gözetilmeden verilen 15.04.2010 tarihli mahkumiyet hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; itiraz merciinin kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 22/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.