muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8221, Karar No: 2019/6858, Tarih: 19.06.2019

Sanığın katılan firma ... Endüstriyel Üniforma İşçi Koruyucu Malz.San.Tic. A.Ş pazarlama elemanı olarak çalıştığı, 5.821.20 TL bedelli keşidecisi ... İnş....ve Tek. San. Tic. şirketi olan çeki katılan firma adına sahte ciro yapmak suretiyle ... Teks.Tic.Ltd.Şti’ne verdiği, katılan firmanın faturalarını kullandığı, bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, çekte keşideci olarak yer alan... İnş. Nak. ve Tek. San. Tic şirketi yetkilisi ...’in alınan beyanında suça konu çeki sanığa teslim ettiğini, çekle ilgili olarak 2.000 TL tutarında sanığa kısmi ödeme yaptığını belirtmesi, sanığın alınan savunmasında, ... İnş. Nak. ve Tek. San. Tic. şirketi yetkilisi ...’ten aldığını, ancak katılan firmaya teslim ettiğini,katılan firma tarafından ciro edilerek ... Teks. Tic. Ltd. Şti’ne verildiğini savunduğu, çek üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde çekte yer alan imzaların katılan firma yetkilisine ve sanığa ait olmadığının belirlendiği,katılanın alınan beyanında ... Hırdavat isimli firmadan mal almadıkları halde mal aldıkları şeklinde fatura düzenlendiği ve faturanın şirkete geldiğini,sanığın firmalarının adını kullanarak ilgili firmadan mal alıp fatura düzenlediğini, yine suça konu çeki sahte ciro ile devrettiğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,çek üzerinde ikinci ciranta olarak yer alan ve çeki tahsil için bankaya ibraz eden ... Teks. Tic. Ltd. Şti. yetkilisinin suça konu çeki kimden ve hangi ticari ilişkiye istinaden aldığının sorulması,bu hususta katılan firmanın ve ...Teks. Tic. Ltd. Şti’nin defter ve kayıtları ile varsa buna ilişkin teslimat detayı,irsaliye ve faturanın getirtilmesi ve bilirkişi marifetiyle incelettirilmesi,ayrıca katılan firma ile ...Hırdavat isimli firma arasında mal alım satımı olup olmadığı ve sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen faturanın hangi ticari ilişki nedeniyle düzenlendiğinin tespiti amacıyla ilgili firmaların defter ve kayıtların incelettirilmesi ve...Hırdavat isimli firmanın yetkilisinin tanık olarak dinlenilmesi , sanığın katılan firmanın gayri resmi ortağı olduğuna ilişkin savunması doğrultusunda, şirket çalışanlarının da sanığın şirket içerisinde ki görevine ilişkin olarak tanık olarak dinlenilmesi,yine sanık tarafından katılan firma adına daha önce ciro edilen ve katılan firma tarafından ödenen çek olup olmadığının sanık ve katılan firma yetkilisinden sorularak araştırılması ve... İnş. ...ve Tek. San. Tic. şirketi yetkilisi ...’ten sanığa suça konu çek nedeniyle 2

... İnş. ...ve Tek. San. Tic. şirketi yetkilisi ...’ten sanığa suça konu çek nedeniyle 2.000 TL ödeme yaptığına ilişkin varsa yazılı delilinin ibrazının istenilmesi, ayrıca sanığın katılan firma bünyesinde çalıştığı tarih aralığının tespit edilerek suça konu çekin ve faturanın sanık tarafından teslim edildiğinin belirlenmesi halinde teslimin yapıldığı tarihin çalıştığı dönem içerisinde yer alıp almadığının da belirlenmesi neticesinde suç vasfının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2621, Karar No: 2006/3669, Tarih: 29.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2621 E.  ,  2006/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.3.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747 maddesine dayanılarak açılmış, geçit hakkı istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davaya dahil edilen 529 ve 530 parsel malikleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, geçit için uygun yer aranırken taraf yararlarının gözetilkmesi gerekir. Çünkü geçit hakkı, taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarakta yol saptaması yapılırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir.

Somut olayda dava başlangıçta 593, 596 ve 597 parsel malikleri aleyhine açılmış, keşif yapıldıktan sonra uygun geçidin 529 ve 530 parsellerden verilebileceği ortaya çıkınca bu parsel malikleri davaya dahil edilmiştir. Aslında usul hukukumuzda davaya dahil edilme yoluyla tarafların genişletileceğine ilişkin kural yoktur. Ancak uygulamada davaların en az masrafla ve en kısa zamanda bitirilmesi amacıyla bu yolun varlığı kabul edilmektedir. Fakat böyle bir yol izlenirse dahali dava dilekçesi davacı tarafından harçlandırılmalıdır. Mahkemece 529 ve 530 parsel maliklerini davaya harçsız dilekçeyle dahil edilmesi açıklanan bu nedenle doğru olmamıştır.

HUMK.nun 363.maddesi hükmünce keşif münazalı mahallin iki taraftan birinin talebi üzerine veya mahkemece gerek görülürse yerinde incelenmesi işlemidir. 364.madde gereğince keşfin iki tarafın usulen davet edilmesinden sonra yüzlerinde, şayet davete icabet edilmezse yokluklarından yapılması gerekir. Olayda 529 ve 530 parsel malikleri yapılan keşiften sonra davaya dahil edildiklerinden keşfe katılmaları dolayısıyla keşifteki savunma hakları engellenmiştir. Kendilerine yokluklarında yapılan işlemin sonradan tebliği mevcut usule esasla aykırılığı gideremez. Bu durumda mahkemece davacıya eksik peşin ve karar ilam harcı tamamlattırılmalı 529 ve 530 parsel malikleri de HUMK.nun 364.maddesindeki yönteme uygun keşfe davet edilmeli, savunmaları bu keşifte saptanmalı davanın esası hakkında bundan sonra hükme varılmalıdır.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6962, Karar No: 2014/17920, Tarih: 22.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6962 E.  ,  2014/17920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2013

NUMARASI :Esas no:2011/862 Karar no:2013/722

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; boşanma davasının kabulü, tazminat miktarları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, başka kadınla birlikte yaşayan, eşine hakaret ve tehditte bulunan, eşinin aracına kasıtlı olarak çarpıp zarar veren davacı koca boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektiren bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa, bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.09.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/32480, Karar No: 2013/39709, Tarih: 12.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32480 E.  ,  2013/39709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10334, Karar No: 2014/24574, Tarih: 04.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10334 E.  ,  2014/24574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hazinenin, yapılan usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya katılma talebinde bulunmadığı gibi katılma kararı da verilmediğinin anlaşılması karşı- sında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz iste- minin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Cumhuriyet Savcısının, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aydın İl Özel İdaresince Maden Kanunun (A) Grubu Madenleri ile İlgili Uygulama Yönetmenliğinin 18. maddesine göre; sanık ... hakkında idari yap- tırım uygulandığı dosyadan anlaşılmasına karşın, sanık ...’in eylemiyle ilgili suç oluşturduğundan bahisle iddianame tanzim edilmesi; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...’nın, suç kastıyla hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunamaması karşısında, tebliğnamedeki Kabahatler Kanunu kapsamında kaldığına ve sanık ...’nın mahkumiyeti gerektiğine ilişkin düşün- ceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcı- sının, sanık ... hakkında bir sebebe dayanmayan; sanık ...’nın suçunun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hüküm- lerin (ONANMASINA), 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4989, Karar No: 2013/12335, Tarih: 01.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4989 E.  ,  2013/12335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.11.2012 tarih, 15893/33057 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, .......plakalı minibüsün, plakasının ticari değeri bulunduğundan araçtan ayrı olarak satılmasına ilişkin başvurusunun İcra Müdürlüğünce reddedilmesine dair kararın iptalini talep etmiş, Mahkeme, araç fiilen ele geçirilip muhafaza altına alınmadığından satışın yapılmasının hukuken mümkün olmadığından talebin reddine hükmetmiştir. Alacaklının temyizi üzerine, mahkeme kararının, Dairemizce onandığı, alacaklının bu defa karar düzeltme talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre aslolan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ticari hayatta sürekli olarak alım ve satıma konu olan minibüs hatlarının ekonomik bir değerinin bulunmadığı ileri sürülemez. Ancak hat, plakadan ayrı olarak bağımsız bir hacze konu olamaz. Ticari plakalı bir minibüs hattının haczi plakaya konacak haciz ile gerçekleşir. Diğer bir ifadeyle minibüs hatları, plakaya bağlı olup onun mütemmim cüzüdür. Hat, plaka için verildiğinden, hattın haczi de, plakanın haczi ile gerçekleşmiş olur. Aynı doğrultuda plaka satıldığında hattın da satışı gerçekleşmiş olur. Bunların birlikte satılmasını zorunlu kılan ekonomik bütünlük olduğundan hat ve plakanın ayrı ayrı kıymet taktirleri yapılarak birbirlerinden bağımsız olarak satılmaları düşünülemez.

Somut olayda, alacaklının 16.11.2011 tarihli talebi üzerine, borçluya ait....... plaka sayılı aracın trafik siciline şerh verilerek kayden haczi yapılmıştır. Bilirkişi raporuna göre.......plakalı aracın hat değerinin 50.000 TL – 60.000 TL olarak tespit edildiği, ...tarafından “1 ve 2 nolu hatlarda ticari plakaların araç dışında, devir işlemleri noterden satış sözleşmesi almak suretiyle yapılmaktadır” şeklinde düzenlemeye tabi kılındığı anlaşılmakla aracın fiilen haciz edilemediğinden bahisle minibüs plakasının hat ile birlikte cebri icraya konu yapılamayacağına yönelik gerekçe yerinde değildir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.11.2012 tarih ve 2012/15893-33057 E.K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.04.2012 tarih ve 2012/42-103 E.K. sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA) 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2550, Karar No: 2018/7158, Tarih: 28.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2550 E.  ,  2018/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 91 ve 110 parsel sayılı 2.216.000,00 ve 257.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar hükmen 5/6 payla .... ve 1/6 payla.... adlarına tescil edilmiş, bilahare ... payları 07.06.2005 tarihinde intikal suretiyle davalı ... ve müşterekleri adına tapuda kayden intikal ettirilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların mera olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi ve vekalet ücretine yönelik olarak davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazların mera olduğu iddiasına dayanarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılması istemi ile dava açmıştır. Mahkemece; Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile 25.02.2009 günlü, 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un; 2. maddesiyle 3402 sayılı ... Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen "bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" cümlesinin iptaline karar verildiği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal gerekçesinde devlet veya diğer kamu tüzel kişilerinin özel mülkiyetine de konu olabilecek tüm taşınmazları kasdetmediği, sadece devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği, somut olayda; Hazinenin davasının mera iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davası niteliğinde bulunduğu ve hak düşürücü süreye tabi olduğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde davanın reddine dair hüküm kurulmuştur. Ne var ki, mahkemenin kabulü, gerekçesine uygun bulunmamaktadır.

Eldeki davada; davacı Hazinenin istemi, çekişmeli taşınmazların kamu malı mera niteliğinde olduğu iddiasına dayalı olup özel mülk olarak ... adına tescil istemi ile açılmış bir dava bulunmadığına göre davada 3402 sayılı ... Kanunu'nun 12/3. maddesinin uygulanma olanağı yoktur. Hal böyle olunca; mahkemece işin esasına girilerek iddia ve savunmalar doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine,

28.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9248, Karar No: 2010/4881, Tarih: 04.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9248 E.  ,  2010/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.03.2008 tarih ve 2003/1303 - 2008/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.05.2010 gününde davacılar avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin kurucu intifa senetlerine ve ayrıca A grubu hamilinine, B grubu hamiline ve nama yazılı hisse senetlerine sahip ortaklarından olduğunu, 09.10.2001 tarihine kadar yapılan sermaye artışlarına müvekkillerinin iştirak ettiğini, davalının sermaye artışları dikkate alınarak çıkarılmış hisse senetlerini veya ilmühaberlerini teslim etmediğini, esas sözleşmenin 36. Maddesinin kurucu hisselere tahsis edilecek kâr payını % 10 olarak belirlediğini, davalının 1992 yılından beri kurucu hisselere tahsis edilmesi gereken kâr paylarını ödemediğini, hakim ortağın küçük ortakları mağdur etmek amacıyla ve hakkını kötüye kullanarak şirket kârını tümüyle fevkalâde ihtiyatlara ayırdığını, bu tasarrufların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, 1992 yılından bu yana genel kurullarda alınan sermaye arttırım kararları doğrultusunda davacıların hisse senetlerine isabet eden bedelli-bedelsiz hisse senetlerinin tespitini, mahkeme kasasına depo edebilecekleri davacı hisse senetlerinin davalıya verilmesi ve tespit edilecek yeni hisse senetlerinin veya ilmühaberlerin davacılara teslimi yönünde davalı ile olan muarazanın giderilmesini 1992 yılından bu yana dağıtılmayan kârdan kurucu kâr paylarına karşılık genel bölümden şimdilik 500 milyar TL'nın faiziyle ayrı tahsilini, ortak sıfatıyla davacıların, hisse senetlerine isabet eden kâr paylarından da şimdilik 500 milyar TL'nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davadan geriye doğru 21.10.1998 tarihine kadar olan talepler dışında kalanların 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, davacıların ellerinde bulunan hisse senetleri ile şirkete başvurmaları halinde sermaye artırımı sonucu oluşan hisse senetlerinin ve ilmühaberlerin verileceği davacılara bildirildiği halde davacıların başvuru yapmadan dava açtıklarını, ne tespiti gereken bir hisse senedi ve ne de giderilmesi gereken bir muaraza bulunmadığını, sermaye artışlarının ekonomik zorunluluklar nedeniyle yapıldığını, 0000,3 gibi cüz'i pay sahip davacıların haklarını ihlal amacıyla artış yapıldığının ileri sürülemeyeceğini, davacıların sermaye artışı ile ilgili genel kurul kararlarına karşı süresi içinde dava açmadıklarını, davacıların rüçhan haklarını kullanmadığını, kâr dağıtılmadığın- dan kurucu senetler için de kâr payı isteyemeyeceklerini, gizli ihtiyatlar açığa çıkarılarak artışlar yapıldığını, gizli ya da açık bir kâr dağıtımı bulunmadığını, anasözleşmenin 36/son maddesi uyarınca genel kurulun kâr paylarını ihtiyatlara alınmasını kararlaştırabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava sırasında davacıların hisse senetlerini davalıya vermesi üzerine davalının ilmühaberleri davacılara verdiği ve muarazanın kalmadığı, muarazanın giderilmesi ve hisse senetlerinin tespiti istemlerinin konusuz kaldığı, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediği, davaya kâr payı dağıtılmamasına ilişkin kararları aleyhine dava açmadıkları, genel kurul tutanaklarında kâr payı dağıtımına ilişkin karar alınmadığı, şirket kârlarının anasözleşmenin 36/son maddesi uyarınca fevkalâde ihtiyatlara alınmasına karar verildiği, sermayeye ilave edilmediği, sermaye artışının TTK'nun 298. maddesi anlamında hasıl olacak kazançtan değil, iştirak hisseleri satışı veya maddi duran varlıkların yeniden değerleme, değer artış fonundan karşılandığı, bu nedenle kurucu hisseler için kâr payı istenemeyeceği, kâr dağıtım kararı bulunmadığından ortaklığa bağlı kâr payı alacaklarının da doğmadığı, fevkalâde ihtiyatlara ayırmanın gizli kâr dağıtımı olmadığı gerekçesiyle, kâr payına yönelik davanın reddine, diğer istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.