muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9871, Karar No: 2020/3133, Tarih: 02.03.2020

Aynı gün incelenen Dairemizin 2016/11114 esasında kayıtlı Çerkeş Asliye Ceza Mahkemes'inin 2011/78 E - 2014/14 K sayılı dosyasında suç tarihinin 08.04.2011, iddianame düzenleme tarihinin 12.04.2012 olduğu,Aynı gün incelenen Dairemizin 2016/7248 Esasında kayıtlı Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/10 E -2014/23 K. sayılı dosyasında suç tarihinin 03.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 10.01.2012 olduğu

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi, eylemlerin TCK'nun 43. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmesi halinde sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

IV) Sanık ...'nün temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 07.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin 28.09.2011 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2016/11114 esasında kayıtlı Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/78 E - 2014/14 K sayılı dosyasında suç tarihinin 08.04.2011, iddianame düzenleme tarihinin 28.09.2011 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2016/7248 Esasında kayıtlı Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/10 E -2014/23 K sayılı dosyasında suç tarihinin 03.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 10.01.2012 olduğu

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada halen derdest olan Bala Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/97 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 18.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.11.2011 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2016/7248 Esasında kayıtlı Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/10 E -2014/23 K sayılı dosyasında suç tarihinin 03.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 10.01.2012 olduğu

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada halen derdest olan Bala Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/97 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 18.05.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.11.2011 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi, eylemlerin TCK'nun 43. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmesi halinde sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19592, Karar No: 2014/26717, Tarih: 11.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19592 E.  ,  2014/26717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2012/879-2014/131

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı V.. B.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 153. maddesinde; “İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi onbeş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelipte kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamiyle yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir.” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, İcra Müdürlüğü'nden 05.12.1977 tarihli ipotek kaydının anılan madde koşullarında fekki istenilmiş, alacaklılara yapılan tebliğ üzerine V.. B.., icra dosyasına süresi içinde makbul bir sebep bildirmeden, İcra Mahkemesi'ne gelerek, ipotek bedelinin uyarlanması talebiyle İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/457 E. sayılı dosyasında dava açtığını beyan ederek, söz konusu davanın bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece, ipotek senedindeki TL'nin talep tarihine kadarki faizi hesap edilerek, borçlu tarafından hesaplanan ipotek bedeli depo edildiği gerekçesiyle ipoteğin fekkine karar verilmiştir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeden anlaşılacağı üzere, kendisine bu madde şartlarında ihbar çıkarılan ipotek alacaklısı, ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması için genel mahkemelerde dava açabilir ve böyle bir dava açtığını belirterek; icra müdürlüğündeki ipoteğin fekki talebine (makbul bir sebep) itiraz edebilir. Maddede; icra müdürlüğünün ve icra mahkemesinin yetkileri sınırlandırılmış olup, dar yetkili; icra mahkemesinde ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması talebinde bulunulamaz. Bu durumda ipotek alacaklısı makbul bir sebeple itiraz ettiğinden İİK'nun 153. maddesi koşullarının oluşmadığı düşünülmelidir.

O halde mahkemece, uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı V.. B..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15824, Karar No: 2013/17534, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15824 E.  ,  2013/17534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, buğday samanı, marul ve domates ürünlerinin ... ilçe genelinde geçerli olan ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13949, Karar No: 2019/6054, Tarih: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13949 E.  ,  2019/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının murisi İbrahim'in meydana gelen tek taraflı kazada vefat ettiğini belirterek, 500,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında talebini 290.000,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 290.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14.857,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22195, Karar No: 2014/3500, Tarih: 26.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22195 E.  ,  2014/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2008/229076

MAHKEMESİ : Gebze Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2008

NUMARASI : 2007/252 (E) ve 2008/169 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Sanığın, suça konu cirosuz sahte çek karşılığında tanımadığı birine harç makinesi sattığı, çeki yine ciro yapmadan beraat eden sanık D.. T..'e ticari ilişki nedeniyle verdiği ve beraat eden sanık S.. K.. tarafından bankaya ibrazında sahteliğinin anlaşıldığı olayda; atılı suçun her türlü kuşkudan uzak bir biçimde ispat edilebilmesi için, sanığın sattığını beyan ettiği harç makinesi olup olmadığının, varsa edindiği tarih ile resmi veya fabrika kaydı bulunup bulunmadığının belgeleri getirtilerek araştırılması, böyle bir satışın hiç bir kayda bağlanmamasının olağan olup olmadığının tartışılması suretiyle hukuki durumun tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu delil yetersizliğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1173, Karar No: 2009/4499, Tarih: 12.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1173 E.  ,  2009/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Honaz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı eşine fiziksel şiddet uygulayan, evden kovan ve aşağılayıcı davranışlarda bulunan davacı koca tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayI isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/5378, Karar No: 2010/13346, Tarih: 12.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/5378 E.  ,  2010/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile diğer ödemelerin ilk davadan kalan kusur farkı sebebiyle Kurumun bakiye alacağının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, buna ilişkin mahkemenin kabul gerekçesinde bir isabetsizlik yoksa da;

İlk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulmasının gerekli olduğu, Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin bakiye kusuruna isabet eden kısmı hesaplanarak, ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerekeceği gözetilmeksizin hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine;

“1- Davanın kısmen kabulü ile ilk peşin sermaye değerli gelirden kalan 20.837,94 TL’nin onay tarihinden, 414,70 TL geçici işgöremezlik ödeneği ile 1.814,78 TL tedavi giderinin sarf ve ödeme tarihlerinden yasal faiziyle davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine;

“1- Davanın kısmen kabulü ile ilk peşin sermaye değerli gelirden kalan 20.837,94 TL’nin onay tarihinden, 414,70 TL geçici işgöremezlik ödeneği ile 1.814,78 TL tedavi giderinin sarf ve ödeme tarihlerinden yasal faiziyle davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

2- 1.245,64 TL ilam harcının davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile alınıp hazineye irat kaydına,

3- 2.706,74 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken müteselsilen tahsili tahsili ile davacıya ödenmesine,

4- 87,68 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine kalan kısmın davalı üzerinde bırakılmasına” yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 12.10.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6828, Karar No: 2013/9053, Tarih: 03.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6828 E.  ,  2013/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'a ait direkten davalı ...'in arpa ektiği tarlaya kıvılcım düşmesi sonucu yangın çıktığını, yangının müvekkilinin tarlasına sirayet ederek, ağaçlarının zarar görmesine neden olduğunu, yangının çıkmasından, direkteki mevcut arızanın giderilmesini ihmal eden...'ın ve ekili arpa ürününün hasat zamanı gelmesine rağmen hasatı zamanında yapmayan davalı ...'in birlikte sorumlu olduklarını iddia ederek; müvekkilinin uğradığı maddi zararın tazmini için 22.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; hasadın geciktirildiği iddiasının asılsız olduğunu, yangın şeritlerinin bölgenin ve mevsimin seyrine göre ilkbahar sonu ya da yaz başlangıçlarında oluşturulduğunu, yangın mahalli ile davacının bahçesindeki ağaçlar arasında toplam 9 metre mesafe bulunduğunu, bu mesafedeki ateşin ağaç gövdesi ve dallarında kalıcı bir hasar bırakmayacağını, ancak yangın bahçeyi sardıysa bunun bahçenin bakımsızlığından kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; itfaiye amirliği tarafından tutulan tutanakta; hava sıcaklığı nedeni ile cam parçalarının mercek görevi yaparak yangının çıkmasına neden olduğunun ifade edildiğini, yangının çıkmasında müvekkilinin kusurunun tespit edilmediğini, davacının ağaçlarının dallarının yanmadığını, sadece sıcak nedeniyle yapraklarının zarar gördüğünü belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü cihetine gidilerek; 4.439,18 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

\*Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava; yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

\*Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Yangın 12.06.2010 günü çıkmıştır. Davacının talebi üzerine .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/8 D.İş dosyası ile dava konusu taşınmazda 15.06.2010 günü keşif yapılmıştır. Tespit sonucunda ziraat bilirkişiden alınan 05.07.2010 tarihli raporda; ağaçların uğradığı zararın 21.884,00 TL olduğu tespit edilmiştir. Eldeki tazminat dosyasında ziraat bilirkişisinden alınan 12.12.2011 tarihli raporda ise davacının zararı keşif tarihi itibariyle 4.439,18 TL olarak tespit edilmiş ve bu rapor mahkeme kararaında hükme esas alınmıştır.

Mahkemece; davacının zararının keşif tarihi itibariyle değil, olay tarihi itibariyle hesaplatılması ve tespit raporuyla eldeki rapor arasındaki fahiş farkın sebebinin tespiti ve aradaki çelişkinin giderilmesi için bilirkişiden yeni rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapor doğrultusunda hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanmakta olup, davacı olay tarihinden itibaren faiz talep ettiğinden, tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken mahkemece, bu yön gözetilmeden, tazminata dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar vermesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerekmiştir.

\*Davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden;

Davacı taraf; yangının davalıya ait direkten çıktığını iddia etmiş, davalı ... vekili; yangının birçok sebepten (izmarit, mangal, cam, sabotaj) çıkmış olabileceğini belirterek; ihtimallerin çokluğu oranında paylaşım yapılması gerektiğini savunmuştur.

Kanunda aksi öngörülmedikçe kural olarak herkes iddiasını ispatla yükümlüdür. HMK'nın 190. maddesi gereği "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olayda; İtfaiye Amirliği Yangın raporunda; "Havanın sıcak oluşu nedeni ile cam parçalarının mercek görevi gördüğü, yangının bu şekilde çıktığının tahmin edildiği" rapor edilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair kararda; "...yangının çıktığı bölge içerisinde birbirine yakın vaziyette 6 adet cam parçası tespit edilmiş ve havanın sıcak olması nedeniyle cam kırıklarının mercek görevi görerek yangını başlattığı değerlendirilmiş..." denilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/8 D.İş sayılı delil tespiti dosyasında yalnızca Fen ve Ziraat Bilirkişisinden rapor alınmış olup yangının çıkış nedenine dayalı bir araştırma yapılmamıştır.