muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1664, Karar No: 2011/24026, Tarih: 07.12.2011

5252 sayılı yasanın geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5. maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Mahkumiyet kararı verilen suça konu eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanunun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nın 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler TCK.nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı kanunun geçici birinci maddesi ile TCK.nun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı kanunun 21 ve 26.maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir. Sanık müdafiinin temyiz itirazları bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, 5237 Sayılı TCK.nın 7/1. maddesi ve 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanığın BERAATİNE, 07/12/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16969, Karar No: 2014/19521, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16969 E.  ,  2014/19521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2009/890-2012/342

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 18.10.2004 gün 2004/7006 E. 2004/23275 K).

Somut olayda, davacı son iki aylık ücretinin ödenmediğini iddia ederek ücretlerinin tahsilini talep etmiştir. Davalı işveren ise bu ücretlerinin ödendiğini savunarak ilgili aylara ilişkin imzalı bordrolar sunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporundaki bordrolarda imza bulunsa da banka kayıtlarında bu ödemelere rastlanmadığı değerlendirmesine dayanılarak ücretlerin ödenmediğinin kabulüyle ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacıdan bordrolardaki imzalara karşı diyecekleri sorulmamış ve banka kanalıyla ödemeye ilişkin beyanları alınmamıştır.

Maaşların banka kanalıyla ödendiğini sadece davalı tanığının beyan ettiği görülse de bu yeterli olmayıp , mahkemece, davacıya bordrolardaki imzanın kendisinin eli ürünü olup olmadığı sorulup beyanları alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Davacıdan bordrolardaki imzalara karşı diyecekleri sorulmamış ve banka kanalıyla ödemeye ilişkin beyanları alınmamıştır.

Maaşların banka kanalıyla ödendiğini sadece davalı tanığının beyan ettiği görülse de bu yeterli olmayıp , mahkemece, davacıya bordrolardaki imzanın kendisinin eli ürünü olup olmadığı sorulup beyanları alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12726, Karar No: 2024/191, Tarih: 17.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12726 E.  ,  2024/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1673 E., 2023/1432 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/415 E., 2022/257 K.

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum işleminin iptali ile davacının Bağ-Kur Tarım sigortalılığı kapsamında geriye dönük olarak 2006 yılından bu yana tarım sigortalısı olarak tescil kaydının yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kursa gitmiş ve eğitim almış olmasının arıcılık işi ile uğraştığını göstermediğini, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur'lusu olmak için ziraat odası kaydı şartı getirildiğini, ancak davacının ziraat oda kaydının bulunmadığını, davacı yasal süre içerisinde tescilini yaptırmadığından ve ilgili oda kaydı bulunmadığından 01.10.2008 tarihinden sonra Kuruma bildirimde bulunanların sigortalılıkları, bildirimlerin Kuruma yapıldığı tarihten itibaren başlatılacağından geriye dönük tescil yapılmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Arı Yetiştiricileri Birliğinde dava konusu dönemde kaydı olmadığı, yapılan başvurunun dava tarihinden sonraya ait olduğu, Tarım Müdürlüğü tarafından davacının dava konusu dönemi kapsar şekilde arılı koloni ile konakladığına dair kaydı olmadığının bildirildiği, davacının bal satışı yaptığına dair delil ibraz edilemediği, arıcılık faaliyetinden dolayı kredi kullanımına dair bilgi olmadığı, davacının Ziraat Odası ya da kooperatif/oda kaydı olmadığının davacı tarafından beyan edildiği, resen yapılan araştırmada da kayıt tespit edilemediği, SGK tarafından davacının prim ödemesi, borçlandırma başvurusu ve ilgili Kanunlara göre başvurusu olmadığının bildirildiği, davacının arıcılık kayıt sisteminde dava konusu dönemde kaydı olmadığı, ÇKS kaydı bulunmadığı, hayvan varlığı kaydı olmadığı, fındık teslimi ya da prim tevkifatı olmadığı, davacının arıcılık kurs belgesi olması ile 2006 yılında 20'şer arılı kovan projesine dahil olmasının dava konusu dönemin tamamını kapsayacak şekilde sürekli ve kesintisiz olarak davacının arıcılık ile iştigal ettiğini gösterir nitelikte olmayıp davacının iddiasını ispat için yeterli olmadığı anlaşıldığından davacının dava konusu yapılan tarihlerde sürekli şekilde arıcılık faaliyetinde bulunduğunun ispat edilemediği değerlendirilmekle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacının arıcılık iş kolu ile uğraştığına ilişkin kurs kayıt belgesi ile 2006 yılında aldığı eğitim kapsamında arıcılığa başlamış olduğunu kesintisiz olarak bu güne kadar arıcılık ile uğraştığının ayrıca belgelendiğini, ... İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri bünyesinde daha ziyade fındık tütün gibi ürünlerin devlet destekli alımının söz konusu olduğunu ve destekleme alımların bu doğrultuda örgütlendiğini, arıcılık sektörü ve üretilen ürünün kooperatif tarafından alımı veya parakende ürün teslimatına ilişkin belgelendirme ya da herhangi bir oda kaydının oluşamadığını, davacının 2006 yılından bu yana kesintisiz arıcılık ile uğraştığını, ne var ki elde edilen ürünün belgeli satışının yapılabilmesi için yeterli örgütlenme mevcut olmadığı için sattığı ürünü Bağ-Kur ile ilintili halde pazarlayamadığını, Keşap Sosyal Yardımlaşma Dayanışma Vakfının yazılarından davacının devlet destekli bir tarım programı kapsamında çiftçilik yaptığının anlaşıldığını, davacı gibi devlet politikası kapsamında eksik örgütlenme ile hak mağduriyetine uğrayan çok sayıda çiftçinin bulunduğunu, davacının devlet destekli bir proje ile çiftçilik yaptığı hususunun belgeli olduğunu, hal böyle olunca, geriye dönük olarak Bağ-Kur kapsamında siğortalılığının tescili gerektiği kanaati ile dava açılmış ise de davacının ürününü kurumsal firmalara teslim etmediğinin, kredi çekmediğinin ya da arıcılıkla ilgili aldığı malzeme faturalarını ibraz edememesinin ÇKS kaydının bulunmamasının ve arı yetiştiricileri birliği kaydının olmamasının gerekçe gösterildiğini, Yayla köyünde arıcılık yapan davacının kurumsal alım ile desteklenmemiş olmasının davacıya eksiklik olarak izafe edilemeyeceğini, davacının arı yetiştiriciliğinin sertifikalı olarak gerçekleştirdiğini, geçimini bu işle kazandığını, tek eksiğin davacının ürününü kurumsal olarak teslim etmemesinden kaynaklandığı hususu değerlendirildiğinde davacının çalışmalarının kabul görmediğini, aldığı arıcılık sertifikasının değerlendirilmediğini, sonuçta köy muhtarının dahi davacının geçim kaynağının arıcılık olduğunu doğruladığını belirterek kararı istinaf etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından işe giriş bildirgesi verilmediği, sigortalılık iradesini ortaya koyacak prim ödemesi veya tevkifat kesintisi bulunmadığı anlaşılmakla; Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması yerinde olup davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 01.07.2006-24.12.2021 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2648, Karar No: 2017/5950, Tarih: 23.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2648 E.  ,  2017/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan hazine vekilinin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarıyla ilgili temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, katılan hazine vekilinin 12/08/2013 tarihli dilekçe ile itirazı üzerine Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 19/08/2013 tarih ve 2013/416 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek söz konusu itiraz talebinin sonuçlandırıldığının anlaşılması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Müşteki suça sürüklenen çocuk müdafiinin, katılan sanık ... hakkındaki hakaret suçundan kurulan berat hükmüyle ilgili temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sanık ... aleyhine hakaret suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı CMK’nın 237 ve 238. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk adına katılmadığı, bu nedenle temyize hakkı olmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Katılan İl Özel İdare vekili ve katılan Hazine vekilinin sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan berat hükmüyle ilgili temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8050, Karar No: 2024/599, Tarih: 07.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/8050 E.  ,  2024/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kesinleşmiş orman tahdidinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1974 yılında yapılan arazi kadastrosu, 1948 yılında 3116 ... Orman Kanunu (3116 ... Kanun) hükümlerine göre yapılan Orman Kadastrosu ve 16.01.2002 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B çalışması bulunmakta olup, 1974 yılında yapılan kadastro çalışmasında dava konusu ... ili Anamur ilçesi Evciler Mahallesi, 253 parselin mera vasfıyla tespit edildiği anlaşılmaktadır.

2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; ... ili Anamur ilçesi Evciler Mahallesi, 253 parsel ... taşınmazın tapuda mera vasfı ile kamu ortak malı olarak kayıtlı olduğunu, tapu kaydına göre 322.220,00 m2 yüzölçümüne sahip bulunan bu taşınmazın kurumları görevlilerince yapılan tahkikatlar neticesinde 75.247,85 m2 lik kısmının kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığını, yani orman arazisi niteliğinde olduğunun tespit edildiğini, anılan arazinin bulunduğu yörede orman kadastrosu uygulamasının yapıldığını ve kesinleştiğini, orman arazisi niteliği taşıyan ve orman sınırları içerisinde yer alan bu miktarda arazinin şu anki şahıslar adına olan tescilinin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, dava konusu parselin krokisi ve orman işletme müdürlüğünce yer ile ilgili düzenlenmiş inceleme raporlarının ekte sunulduğunu, krokide belirtilmiş olan 75.247,85 m2 lik kısmının orman sınırları içerisinde kaldığını, parselin orman bütünlüğünü bozduğunu, orman amenajman haritasında ormanlık alanda kalması nedeniyle davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... ili Anamur ilçesi Evciler Mahallesi, 253 parsel numaralı taşınmazın ekli krokide gösterilmiş ve koordinatlarla sınırlandırılmış 75.247,85 m2 lik kısmının tapu kaydının iptaline ve bu kısmına orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, dava dilekçesinde iddia edildiği üzere dava konusu taşınmazın orman arazisi niteliğinde olup olmadığının, kadastro tutanakları ile birlikte keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda anlaşılacağını, davada yasal hasım olan belediye aleyhine yargılama gideri, harç, vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazın orman tahdidinin 1948 yılında 3116 ... yasa kapsamında yapılarak kesinleştiği, kadastro tespitinin ise 1975 yılında kesinleştiği ve taşınmazın mera vasfı nedeniyle özel sicile tescil edildiği, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisinde bulunduğu ve orman sayılan yerlerden olduğu, taşınmazın eğiminin %35 civarında olduğu , jeodezi bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere orman kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterilen kısımlarında orman ağaçlarının bulunduğu, taşınmazın güneyinde bulunan orman parseli ile aynı karakteristik özelliği gösterdiği ve devamı niteliğinde olduğu, yine 1960 tarihli memleket haritasında da dava konusu taşınmazın yeşil renkli alan içerisinde kaldığı, 1970 tarihli hava fotoğrafında da aynı hususların sabit olduğunun anlaşılması ve dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının gerekçeli ve denetime elverişli oluşu nazara alınarak davanın kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle Davanın Kabulü ile; ... ili Anamur ilçesi Evciler Köyü, 253 parsel ... taşınmazın; 10/10/2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli Fen bilirkişiler Halil Çetinkaya ve ... Büyük ile Orman Yüksek Mühendisi bilirkişi ... ... tarafından tanzim olunan krokide (A) harfi ile gösterilen 75.247,85-m2 yüz ölçümündeki kısmının Mera Kaydının İptali ile bu kısmın Orman vasfı ile ... adına Tapuya Kayıt ve Tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri