muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5890, Karar No: 2015/16352, Tarih: 07.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5890 E.  ,  2015/16352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalıya satıp teslim ettiği malların bedelinden bakiye 2.708,21 TL’nin tahsili için aleyhine icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, davalı borçlunun yetki itirazının yerinde olmadığını, faturaya dayalı borcun BK’nun 73. maddesine göre götürülecek borçlardan olduğu kabul edildiğinden, alacaklının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davalının ikametgah adresine göre yetkili icra müdürlüğünde takip yapılmadığı gerekçesiyle; davacının yetkili icra müdürlüğünde takip yapma hakkı saklı tutularak davalının icra müdürlüğünün yetkisine yönelik itirazının kabulü ile koşulları oluşmayan itirazın iptali davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı, borca itirazında alacağın bir kısmını ödediğini belirtmiş, akdi ilişkiyi kabul etmiştir. Akdi ilişkinin kabulü gereğince BK. 73 (TBK. 89) maddesi uyarınca bir kısım para borcu nedeniyle yapılan icra takibinde davacının ikametgahında bulunan icra dairesi ve mahkemesi yetkili olacağından davalının icra müdürlüğünün yetkisine yaptığı itirazının kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13691, Karar No: 2016/10689, Tarih: 30.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/13691 E.  ,  2016/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece verilen ek karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, 1186 ada 3 parselin imar uygulamasından önce 597 ada 118 parsel numarası ile tapuya bahçeli kargir ev olarak kayıtlı olduğunu, imar uygulaması sonrasında 1186 ada 3 parsele dönüştüğünü, ancak belediyece bu yerin vasfının mezarlık ve arsa olarak belirlendiğini ileri sürerek hatalı olan bu işlemin iptali ile tapu kaydında 1186 ada 3 parselin vasfının arsa olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmaz vasfının arsa olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davayı sona erdiren nihai karar verildikten sonra, mahkemece 27/04/2016 tarihinde resen celse açılarak ek karar ile davacı aleyhine nispi karar ilam harcına hükmedilmek suretiyle yeniden bir hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Oysa ki; yargılama sonunda uyuşmazlığın esası ile ilgili nihai kararın verilmesinden, hakimin bu şekilde dosyadan el çekmesinden sonra, resen ya da tarafların talebi ile dosyanın tekrar ele alınması ve yeniden bir hüküm kurulması mümkün değildir. Hakim, verdiği (tefhim ettiği) hüküm ile bağlıdır, sonradan hükmün yanlış olduğu kanısına varsa bile, artık hükmü değiştiremez. Başka bir ifade ile mahkeme davayı tekrar ele alıp, yeni ve başka bir hüküm veremez. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın, ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde tekrar ele alınabilmesi mümkün olabilir.

O hâlde açıklanan hususlar göz ardı edilerek 27/04/2016 tarihinde resen celse açılarak ek karar ile verilen hükmün değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2398, Karar No: 2023/4470, Tarih: 26.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/2398 E.  ,  2023/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/52 E., 2015/477 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar ..., ..., ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci, sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezasının ertelenmesine, sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.07.2020 tarihli ve 2016/32392 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz isteği,

Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

Kararın sanıklar aleyhine bozulması gerektiğine,

Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü;

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.07.2020 tarihli ve 2016/32392 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz isteği,

Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

Kararın sanıklar aleyhine bozulması gerektiğine,

Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. "İddia, sanık savunması, müşteki beyanı, müştekiye ait adli rapor, nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Sanıklar ..., ..., ...... ve ...'in suç tarihi günde iştirak halinde Salihli ilçesi Kemerdamları mahallesi Tınaztepe isimli mevkiye gelerek kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıkları, yapılan istihbari Çalışma neticesinde sanıkların olay yerinde suç üstü yapılarak yakalandıkları, 13/09/2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı, el koyma tutanağı ve yakalama tutanağından anlaşılacağı üzere; kazı bölgesinde 1 metre genişliğinde bir tünel açılmış olduğu, 1 metre genişliğinde olan bu tünelin 17 metre derinliğinde olduğu, kazı bölgesinde olan adli emanetin 2014/735 sırasında kayıtlı suça konu eşyalara el konulduğu ve sanıkların kazı alanında bulundukları, Manisa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 21.01.2015 tarih ve 31218407-641.99/343 sayılı yazısından ve 05/03/2015 havale tarihli bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere, sanıkların kazı yaptığı alanın İzmir 2. numaralı Kültür Varlıkları Koruma Bölge Kurulu 14/02/2014 gün ve 3419 sayılı kararı ile tescillenen 1. derecede arkeolojik sit alanı olduğu, sanıklar her ne kadar alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmişler ise de; sanık ...'nın kollukta alınan ifadesinde ... ve ismini bilmediği üç kişi ile birlikte kazı alanına gittiklerini beyan etmek suretiyle üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, dolayısıyla sanıkların iştirak halinde hareket ettiklerinin ve üzerlerine atılı suçları işlediklerinin anlaşıldığı, sanıklar ..., ..., Yunus Bağtur, ... ve ...'in iştirak halinde işledikleri sabit görülen 2863 Sayılı Yasanın 74/1 maddesinde yer alan "Kültür Varlıkları Bulmak Amacıyla İzinsiz olarak Kazı Yapmak" suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına, adli Emanetin 2014/735 sırasına kayıtlı 1 adet ORAC FP3800 B AVR (7HP)Jeneratör, 1 adet 4 kğ.balyoz, 1 adet kürek, 1 adet çapa, 1 adet el testeresi, 1 adet manivela, 1 adet T demir, 3 adet kesilmiş plastik bidon, 1 mühürlü çuval içerisinde olduğu belirtilen 1 adet seyyar uzatma kablosu, 10 metre örme halı, 3 adet iş elbisesi içeriği bilinmeyen 2 çuvalın TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık ... savunmasında; "Ben arkadaşım ... ile birlikte olay günü Gölmarmara civarına gittim, emekli asker olduğum için askerlik zamanında çeşitli psikolojik problemler yaşamıştım, ayrıca iki kez de bel fıtığından ameliyat olmuştum, açık hava ve yeşillik iyi gelir düşüncesi ile Gölmarmara civarına gittik, arkadaşım ile birlikte otururken silah sesi duydum, bu konuda eğitimli olduğum için hemen arkadaşıma da kalkmamasını söyledim, daha sonra jandarma geldi, jandarmanın biri beni belimden kavradı ve sarstı, ben daha önce ameliyat geçirdiğim için çok büyük ağrı duydum, daha sonra bizi karakola getirdiler, jandarmaya avukat istemediğimi ve yakınlarıma da haber vermek istemediğim isöyledim, bu baskı ile getirdikleri belgeyi okumadan imzaladım, soruşturma aşamasındaki ifademi kabul etmiyorum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, izinsiz kazı yapmadım, sanıklardan sadece Harun'u tanırım, diğerlerini tanımam, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim." demiştir.

3. Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce vermiş olduğum ifademi tekrar ederim, olay günü ben arkadaşım ... ile birlikte Gölmarmara civarına gezme amaçlı gittik, gölün kenarında otururken jandarma ekipleri aniden gelerek kaçak kazı ihbarı olduğunu söylediler, benim kaçak kazı ile işim yoktur, yakalanan malzemelerle de kazı yapılan yerin kazılması mümkün değildir, diğer sanıkları tanımıyorum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim. "demiştir.

4. Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce vermiş olduğum ifademi tekrar ederim, sanıklardan sadece Yunus'u tanırım, olayg ünü Yunus ile birlikte göl civarına balık tutmaya gitmiştik, jandarma ekipleri gelip bizi aldı, benim bu kazı ile ilgili hiç bir alakam yoktur, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim." demiştir.

5. Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce vermiş olduğum ifademi tekrar ederim, olay günü Gölmarmara'ya arkadaşım ... ile birlikte gittim, aracımızı gölün kenarına park ettik, gölü izlemek amacı ile oturmaya başladık, bizim oturduğumuz yerin tepe kısmında izinsiz kazı yapılmış, jandarma ekipleri gelerek bizi götürdü, fakat biz kazı falan yapmadık, benim kazı ile ilgili bir alakam yoktur, ben sanıklardan sadece ...'i tanırım, diğer üç şahsı tanımıyorum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim."demiştir.

6.Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce vermiş olduğum ifademi kabul etmiyorum, ben sanıkları tanımam, kazı yapılan mevkide koyunlarımı otlatırım, izinsiz kazı yapmak amacıyla bu bölgede bulunmadım, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim. "demiştir.

6.Sanık ... savunmasında; "Ben daha önce vermiş olduğum ifademi kabul etmiyorum, ben sanıkları tanımam, kazı yapılan mevkide koyunlarımı otlatırım, izinsiz kazı yapmak amacıyla bu bölgede bulunmadım, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim. "demiştir.

7.Mahkemece mahallinde 25.02.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, etrafın ormanlık alan olduğu, patika yoldan gelindiğinin gözlemlendiği, keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporu ile dava konusu yerin I. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Açısından;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

B.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Açısından;

1.12.09.2014 tarihinde, izinsiz kazı yapılacağı yönünde bilgi alınması üzerine saat 23.30 sıralarında kolluk ekiplerince olay yerine gidildiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'ın kazı bölgesine 100 m mesafede çalıların içinde oturur vaziyette, sanık ...'un 50 m mesafede çalıların arasında uzanmış vaziyette, sanık ..., Davut ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'nin kazı noktasının alt tarafındaki yamaçta oturur vaziyette yakalandıkları, olay yerinde yapılan araştırmada 1 m genişliğinde tünel açılmış olduğu, tünelin sağ tarafında ağacın altında 1 jeneratör, balyoz, kürek, çapa, testere, manivela, tünelin girişinde toprak yığını üzerinde kazıda kullanılmış 3 adet kıyafet, tünelin içinde uzatma kablosu, halat, çuval ele geçirildiği tespit edilen dosya kapsamında, mahkemece sanıkların mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (2) nolu bentte belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Açısından;

2.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (2) nolu bentte belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Açısından;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Açısından;

Gerekçe bölümünde (B-2) numaralı bentte açıklanan nedenle Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme son bent olarak "Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıklar ..., ... ve ...'dan alınarak katılan kuruma verilmesine ” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/108, Karar No: 2015/10705, Tarih: 03.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/108 E.  ,  2015/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/36-2014/501

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılardan N.. Ç.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan erken tahliye nedeniyle taşınmaza yapılan faydalı masrafların tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan N.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davacının, davalılara ait taşınmazı 01.02.2009 tarihli sözleşme ile 5 yıl 5 ay süre ile kiraladığını, kira bedelinin ise sözleşmenin hususi şartlar kısmında yazılı imalatların maddi değeri kadar olacağı konusunda anlaştıklarını, daha sonra davalıların müşterek mülkiyetinde bulunan taşınmazın yan kısmındaki taşınmazın da fiilen birleştirilerek kiralanması ve toplam 14.500-TL lik tadilat işlerinin yapılması konusunda sözlü olarak anlaştıklarını, kira ilişkisi devam ederken davalılar tarafından haksız ve hukuka aykırı saldırılara maruz kaldığı gerekçesiyle evi 16.09.2010 tarihinde tahliye etmek zorunda kaldığını, her iki taşınmaza yapılan imalatların parasal tutarının tespit dosyası ile belirlenmiş olup toplam 16.472,98-TL nin ihtar tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılardan F.. M.. cevap dilekçesinde; kendisinin yaptığı sözleşme olmadığını, kendi kiraladığı yerin daha büyük olması nedeniyle kiranın aylık 250-TL olması konusunda anlaşılmasına rağmen hiç ödeme yapılmadığı gibi yapılmış tadilatların da kiradan düşüleceğinin söylendiğini, tadilatlar ve ödeme konusunda da yine kendisi tarafından verilmiş bir onay olmadığını, taşınmaza zorunlu tadilat yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında davacı tarafından yaptırılan tadilatlara itirazı olmadığını bildirmiştir. Diğer davalı N.. Ç.. ise; tahliye konusunda davalıyı zorlamadıklarını, dava dilekçesinde belirtilen tadilatların ise davacı tarafından yaptırılmış olduğuna itirazı olmadığını belirtmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 16.020-TL nin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Davalılardan N.. Ç.. ile davacı arasında 01.02.2009 başlangıç tarihli, 5 yıl 5 ay süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 218-TL olarak ve ev tadilatı karşılığı ödeneceği kararlaştırılmış, hususi şartlar kısmında da yapılacak masraflar ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Dava; hem 01.02.2009 başlangıç tarihli yazılı sözleşme ile davalılardan N.. Ç.. tarafından kiralanan taşınmaza, hem de bu taşınmaza bitişikte bulunan ve davalılardan F.. M..’dan sözlü sözleşme ile kiralanan taşınmaza yapılan imalat bedellerinin tahsiline ilişkin olarak açılmıştır. Her ne kadar Mahkemece her iki taşınmaza ilişkin hüküm kurulmuş ise de; hükmü temyiz eden Nazmiye’ye ait yere davacı kiracı tarafından yapılan ve itiraza uğramayarak benimsenen imalatlar değeri tespit edilip, sözleşmede kira bedelinin yapılacak tadilat karşılığı ödeneceği kararlaştırıldığından, bu taşınmaza yapılan masraflardan tahliye tarihine kadar doğan kira bedelleri de mahsup edilmek suretiyle N.. Ç.. aleyhine bir karar verilmesi gerekirken, N.. Ç..’ın diğer taşınmaz yönünden de sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17009, Karar No: 2013/20950, Tarih: 12.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17009 E.  ,  2013/20950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 24.08.2009 tarihli kazada vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli aylıkların tahsili istemine ilişkin olup, Kurum tarafından hak sahibine, 1479 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince, 506 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca gerçekleşen iş kazası sonucu aylık bağlandığı belirtilmiş ise de, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun hükümleridir.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay olarak tanımlanmıştır.

Dava konusu olayda çözülmesi gereken husus, sigortalının ölümüne neden olan olayın bir iş kazası olup olmadığı, buna bağlı olarak söz konusu uyuşmazlıkta uygulanacak olan yasa hükmünün belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Zira kaza, bir iş kazası ise, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun " İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesinin 4. fıkrası olup, anılan düzenlemede, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği

belirtilmiştir. Anılan fıkra hükmüne göre; üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.