muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11029, Karar No: 2021/5872, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11029 E.  ,  2021/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23955, Karar No: 2016/19574, Tarih: 17.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23955 E.  ,  2016/19574 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin geçerli neden olmadan feshedilmiş olduğunu, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti ile işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücret tutarında tazminat ile 4 aylık boşta geçen süre ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler vekilleri, cevap dilekçesi ile davalı Genel Müdürlüğü vekili ise duruşmada yetki itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davalı ... Şti.'nin ikametgah adresinin olduğu, Davalı ....'nin ikametgah adresi ise olarak bildirilmiş ise de; şirket vekili tarafından 'nin ikametgahının olarak bildirildiği, yine davalılardan Müdürlüğünün bulunduğu, ayrıca dava konusu yapılan işin yapıldığı yerin de olduğu, davalı vekilleri ve tarafından da bu nedenlerle yetkisizlik itirazında bulunulduğu, yetki hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu, yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerektiği, Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Davalı vekili, mahkemenin bu kararını temyiz etmiştir. Mahkemece, davalı vekilinin duruşmada yetkisizlik itirazında bulunduğundan bahisle kararı temyiz etmesinde hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili, bu kez ek kararı temyiz etmiş olup dosya Dairemize gönderilmiştir.

Taraflar arasında yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu ve davalı’nün iş bu temyizinde hukuki yararının olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı vekili, her ne kadar duruşmada yetki itirazında bulunmuş ise de, İş Mahkemesinin yetkisi kamu düzeninden olup mahkemelerce bu husus resen gözetileceğinden davalı idare vekilinin bu nedenle temyizinin hukuki yarar içermediği yönündeki mahkemenin tespiti hatalıdır.

Dosya kapsamından; davalı ile davalı ... arasında işlettirilmesine ilişkin sözleşme yapıldığı ve davacının bu sözleşme kapsamında işçi olarak çalıştığı ve en son fiili olarak çalıştığı iş yerinin olduğu anlaşılmıştır. Dosya kapsamına göre davalılardan Müdürlüğünün merkezinin , davacının işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinde davalı ... olduğu, davalı ... tarafından avukata verilen vekaletnameye ek imza sirkülerinde şirket merkezinin olduğu görülmüştür. yetkili mahkeme olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

Bu kapsamda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davalılardan davanın açıldığı tarihte ikametgâhı sayılan merkezinin bulunduğu davasını açmıştır.

O halde, İş mahkemesi davaya bakmaya yetkili olup davalı idare vekilinin de temyizinde hukuki yarar bulunduğundan, Mahkemenin 02/05/2016 tarih ve 2016/109 Esas-2016/574 Karar sayılı ek kararının kaldırılması, dosyanın davalı temyiz talebi yönünden incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup işin esasına gidilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı iadesine, 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2147, Karar No: 2019/4621, Tarih: 01.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2147 E.  ,  2019/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının istemi davalı ... Grup Yapı İnşaat ... Kuyumculuk San. Tic. Ltd. Şti. arasında yapılan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca davacıya sözleşmeye uygun şekilde bir adet daire tesliminde yapılan hatadan dolayı tapu iptali ve tescildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık tüketici durumundaki davacı ile yüklenici davalılar arasındaki eser sözleşmesi sayılan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nden kaynaklanmaktadır. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 2.maddesine göre her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar bu yasa kapsamındadır. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 3/l maddesinde tarif edilen şekilde taraflar arasındaki ilişki tüketici işlemi olup, 6502 sayılı Kanunun 73/1 maddesinde ''Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.'' hükmü uyarınca davaya bakmakla görevli mahkeme tüketici mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 5. Tüketici Mahkemesi ise uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1. maddesi (l) bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Aynı Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu belirlemiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, Kanunun sistematiği nazara alındığında, kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin, 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Dosya kapsamında ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince 23.12.2015 tarihli görevsizlik kararının temyizi üzerine dosyanın Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderildiği, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 03/12/2018 tarih ve 2016/5972 -2018/5604 E.K. Karar sayılı kararı ile ''davacı vekilinin temyiz isteminden feragat etmiş olduğuna" değinilerek davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, davacının maliki olduğu ..., Suadiye Mah. 532 ada 16 parselde kayıtlı gayrimenkulle ilgili davalı ... Grup Yapı İnşaat ... Kuyumculuk San. Tic. Ltd. Şti. ile aralarında ... 30. Noterliğince düzenlenmiş 16/01/2014 tarih 4021 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi düzenlediklerini, düzenlenen bu sözleşme ile davacının yapılacak binada 4 nolu dairenin kendisine tahsis edileceğinin belirlendiğini, işlemlere başlanılması için davacı tarafından davalı ... ... adına geniş kapsamlı vekaletname verildiğini, bu davalı tarafından vekalet yetkisi kötüye kullanılarak ... 19. Noterliğince düzenlenen 11/05/2015 tarihli düzenleme şeklinde taşımaz mal satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzeltme beyannamesi adı altında bir sözleşme düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre davacıya verilecek 4 nolu dairenin davalı ...'ya verilmesi ve davacıya da zemin kat 2 nolu dairenin verileceğinin belirlendiğini ileri sürerek davalıya verilen vekaletnamenin ve bu vekaleti kullanarak yapılan işlemlerin geçersizliğini, davacının davaya konu 532 ada 16 parselde kayıtlı gayrimenkulün 2 nolu dairesinde ki kaydın iptali ile 4 nolu dairenin tapusunun davacıya verilmesini talep etmiştir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık, 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7368, Karar No: 2014/1506, Tarih: 29.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7368 E.  ,  2014/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... (...), ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yöndelik sanıkların temyiz isteminin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın uzun zamandır evlenmek istediği bir kız bulamadığı ve bu konuda, yaşadığı bölgede tanıdığı kişilerden yardım istediği, tanık ...'in açık kimliği tespit edilemeyen ...'e konuyu iletmesinin ardından 17.06.2009 tarihinde katılan, ... ve ... ile birlikte Uşak iline geldiği, sanık ... (...)'nın evine gittikleri, burada kendisini ... olarak tanıtan sanık ... ve ... annesi olarak tanıtan ve ismini ... olduğunu söyleyen sanık ...'ın bulundukları, sanık ... ın sanık ... (...)'nın oğlu sanık ...'ın resmi nikahlı eşi olduğu, buna rağmen sanık ... ve katılanın başbaşa görüşmelerini sağlayan sanık ... 'nın evlenme kararını bildirmek üzere süre istediği, 1 hafta sonra sanık ...'ın katılanı arayarak ikamet ettikleri Domaniç-Tınaz Köyüne

geleceklerini söylemesi üzerine katılanın evleneceği inancı ile kabul ettiği, sanık ...'ı da yanlarına alan sanıklar ... (...), ... ve ...'ı olarak tanıtıp söz kestikleri ve Domaniç ilçe merkezine giderek ... isimli kuyumcudan 9.294,58 TL ve 750,35 Tl tutarında altın alındığı, köyde yapılan nişan töreninde tüm altınların nişan hediyesi olarak sanık ... Çakır'a takıldığı, sanıkların geceyi ... köyünde bulunan sözde dünürlerinin evlerinde geçirdikten sonra 21.06.2009 günü Uşak il merkezine geri döndükleri, sanık ...'ın annesinin hastalandığı bahanesi ile paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek katılandan para göndermesini ve onu Uşak'a gelmemesi konusunda çeşitli yalanlarla kandırması sonucunda katılanın 30.06.2009 günü 590 TL, 07.07.2009 günü de 200 TL'yi sanık ...'ın hala oğlu olarak tanıttığı ... hesabına gönderdiği, katılandan yeterince faydalandıklarını düşünen sanıkların cep telefonlarını kapatarak izlerini kaybettirmeye çalıştıklarının anlaşıldığı olayda, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, mağdura karşı değişik zamanlarda olmak üzere aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleşen eylemleri nedeniyla zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hüküm tarihinden sonra 19.03.2013 tarihinde öldüğünün UYAP üzerinden MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydı ile anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/786, Karar No: 2014/8815, Tarih: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/786 E.  ,  2014/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.11.2012 tarih ve 2011/209-2012/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tüm hakları müvekkiline ait olan ... adlı filmin davalıya ait ... TV logolu televizyon kanalında 03.08.2010 tarihinde izinsiz olarak yayınlandığını, müvekkiline herhangi bir telif bedeli ödenmediğini, ayrıca dava dilekçesinde belirtilen diğer filmlerin de davalı tarafından yayınlanabileceğini ileri sürerek, yayınlanan film ile birlikte yayınlanacak olan 36 adet filme yönelik tecavüzün men ve ref'ini, FSEK’nin 68. maddesi gereğince şimdilik 7.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait ... TV kanalında 03.08.2010 tarihinde ... sinema filminin gösterildiğinin doğru olduğunu, ancak bu gösterimin izinsiz yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, filmin ... Dijital Sistemleri Ltd. Şti. ile yapılan lisans sözleşmesine dayanılarak gösterildiğini, yayınlanacağı iddia olunan 36 adet sinema filminin ise müvekkili tarafından gösterilmediğini, bu filmlerden biri hakkında ...Ltd. Şti. ile lisans sözleşmesi yapıldığını, ancak herhangi bir gösterimin söz konusu olmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, filmin yapımcısı olan ve uzatılan koruma süreleri nedeniyle haklar kendisine geri dönen ... mirasçıları ..., ..., ... ve ...'ın film üzerinde izin verme ve yasaklama haklarının meydana geldiği, dosya içerisinde birer örneği bulanan Üsküdar 8. Noterliği’nin 11 Ağustos 2009 ve 14 Ocak 2010 tarihli Sinema Eserleri Telif Hakkı Devir Sözleşmeleri gereğince bu mirasçıların ... Şirketi'ne tam ruhsat ile filmin mali haklarını devrettikleri, davalının ise ... Şirketi'nden lisans alan ... Şirketi ile yaptığı anlaşma gereğince ... filmini yayınlamaya yetkili olduğu, dolayısıyla yapılan televizyon yayınında herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, dava dilekçesinde bahsi geçen diğer filmlerle ilgili tecavüz iddiasını destekler herhangi bir somut delil ibraz edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı

25,20 H

24,30 PH

00,90 BK

12.05.2014-Y/K