muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1864, Karar No: 2018/6800, Tarih: 17.10.2018

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava konusu 101 ada 32 ve 34 parsel sayılı taşınmazlar çayır vasfı ile 101 ada 31 parsel sayılı taşınmaz tarla vasfı ile zilyetliğe dayalı olarak davalı adına tescil edilmiştir. Dava konusu taşınmazın özel nitelikteki çayır mı, kamu malı niteliğinde çayır mı yoksa mera niteliğinde mi, tarım arazisi niteliğinde mi olduğu ayrıntılı olarak tespit edilmemiş, ziraat bilirkişileri sınırdaki mera parseli ile farklılık gösterdiğini bildirmiş ise de toprak yapısının özellikleri bakımından farkı konusunda bilimsel açıklamalar yapılmamış, uzman görüşü alınmamıştır. Mahkemece, dava konusu yere ilişkin en eski tarihli hava fotoğrafları, memleket haritaları getirtilmeli, mahallinde yapılacak keşifte komşu köylerden yaşlı yöreyi bilen, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, üniversiteden seçilecek ziraat, jeoloji ve harita mühendisleri eşliğinde yeniden keşif yapılmalı, varsa komşu taşınmaz kayıtları uygulanmalı, hava fotoğrafları ve memleket haritaları jeodezi ve fotogrametri uzmanına inceletilerek taşınmazın geçmişteki niteliği ve hali hazır niteliği konusunda, sınırdaki mera ile ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı hususlarında görüş alınmalı, fen bilirkişisine keşfi incelemeye elverişli rapor düzenlettirilmeli, 3402 sayılı Yasanın 14. maddesindeki sınırlamalar da dikkate alınarak, tüm deliller değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir.

Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/1829, Karar No: 2001/12, Tarih: 31.01.2001

Hukuk Genel Kurulu 2000/5-1829 E., 2001/12 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2000/5-1829 E., 2001/12 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTIRILMASI**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Taraflar arasındaki " kamulaştırma bedelinin artırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gebze Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 24.3.1997 gün ve 1997/733-276 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin 21.9.1999 gün ve 1999/11024-13576 sayılı ilamiyle;

(...Bir taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi için değerlendirme tarihinde Belediye imar planı içinde bulunulması, bulunmadığı taktirde belediye veya mücavir alanı sınırları içinde bulunmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskun olması gerekir. Dava konusu taşınmaz bu nitelikleri taşımadığından taşınmaza arsa olarak değer biçen bilirkişi raporları geçersizdir.

Taşınmazın arazi niteliği esas alınarak oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak değer biçilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden arsa olarak değer biçen geçersiz raporlara dayanılarak, kamulaştırma bedelinin artırılmasına karar verilmesi,doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Yüksek Özel dairece, taşınmazın imar planı içinde bulunmadığı gibi, arsa niteliğini de taşımadığından arsa olarak değer saptayan raporlara göre artırma yapılmasının doğru olmadığı gereğine işaretle hüküm bozulmuştur.

Dosya içeriğine göre, taşınmazın imar planı içinde olmasına ve emsal taşınmazlarla ilgili verilen kararların onandığının anlaşılmasına göre, yerel mahkemece verilen direnme kararı yerindedir.Ancak, esasa ilişkin temyiz itirazları dairesince incelenmediğinden bu itirazın incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı uygun bulunduğundan işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 5.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 31.1.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5078, Karar No: 2024/3430, Tarih: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5078 E.  ,  2024/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1478 E., 2023/514 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-bozma

Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafiilerince istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca anılan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

Nitelikli kasten öldürme suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize

hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/389 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ... ve ...'in, maktul ...'ı tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 82/1-a, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/1478 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; maktul ile sanık ...'in birbirleriyle arkadaş olup aralarında husumet bulunmadığına, ...'in araçtan inmediğine, maktule ateş etmediğine, olayda kullanılan ikinci silahın sanık ... tarafından ateşlenmediğine, sanık ...'in eyleminin suça yardım eden olarak değerlendirilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, tasarlamanın unsurlarının oluşmadığına, sanık ...'un maktulün hayati bölgelerine ateş etmediğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölümüne neden olma olarak değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrikin uygulanma koşullarının gerçekleştiğine,

3. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında takdire bağlı indirimin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, tasarlamanın unsurlarının oluşmadığına, sanık ...'un maktulün hayati bölgelerine ateş etmediğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölümüne neden olma olarak değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrikin uygulanma koşullarının gerçekleştiğine,

3. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında takdire bağlı indirimin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktul ... ile sanıklar arasında uyuşturucu madde satışı konusunda anlaşmazlık bulunduğu, maktulün sanıkların bulunduğu gruptan ayrılarak artık tek başına bu işi yapacağını söylemesi ve bu şekilde hareket etmesi üzerine müşteri paylaşımı konusunda bir husumetin oluştuğu, olaydan iki gün önce sanık ... ile maktul ...'ın tekel bayiinde karşılaştıklarında aralarında tartışma yaşandığı, tekel bayiini işleten tanık ...'nın araya girmesi üzerine tarafların ayrıldıkları, aynı gece sanık ...'un maktule telefon açarak "senin ananı avradını sinkaf edeceğim o.. çocuğu aşağı gelince görüşeceğiz" şeklindeki sözlerle tehditte bulunduğu, maktulünde benzer sözlerle ...'a karşılık verdiği, aynı gece

..'un arkadaşlarından birisinin maktulü Paşabahçe spor kulubü halısahasının önüne çağırdığı, maktulün arabayla yanaşır yanaşmaz gözdağı vermek amacıyla aracına doğru rastgele ateş edildiği, maktulün yara almadan kurtulduğu, olay günü sanıklar ... ve ...'un üzerinde başka bir araca ait plakanın olduğu tespit edilen renault symbol marka araçla, maktulün kullandığı aracı bir müddet takip ettikleri, maktülün yemek yediği yerden 150 metre mesafede aracın farlarını kapatarak yaklaşık 30 dakika bekledikleri, maktul araçla hareket edince sanıkların maktulün aracını takiplerini sürdürdükleri, bir ara maktulün aracına aldığı arkadaşı tanık ...'i evinin bulunduğu sokağa girdiğinde sanık ...'un aracın arkasından inerek sokağa girip durduğu ve arka sağ kapısından araçtan inen sanık ...'in de elini bel kısmına götürdüğü, maktulün sürdüğü araç tekrar hareket edince sanıkların geri araca binerek tekrar takip ettikleri ve olayın olduğu yere kadar toplam 35 dakika boyunca maktulün aracını takip ettikleri, maktul ... olay yerinde aracını son kez durdurduğunda ise arkasından gelen sanıklar ... ve ...'un fikir ve eylem birliği içerisinde hareketle iki ayrı silahtan toplamda beş kez maktule doğru ateş ederek ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı ekstremite kemik kırıkları ile birlikte, iç organ ve büyük damar yaralanmalarından gelişen dış kanama sonucu maktulü öldürdükleri anlaşılan olayda,

2. Mahalli mahkemece yeterli gerekçe gösterilerek hüküm kurulduğu görülmekle tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Mahalli mahkemece yeterli gerekçe gösterilerek hüküm kurulduğu görülmekle tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanaklarına, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanlarına, bilirkişi raporlarına, iş yeri kamera görüntülerine ve bu görüntülere ilişkin inceleme tutanaklarına ve otopsi raporuna göre, eylemin sanıklar ... ve ... tarafından birlikte ve iştirak iradesi içerisinde öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktule isabet eden beş mermiden en az ikisinin ölüm sonucunu ortaya çıkarması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinin unsurlarının oluşmadığı, maktul ile sanıkların içerisinde bulunduğu arkadaş grubu arasında uyuşturucu satışı meselesinden kaynaklı husumet bulunması, olaydan iki gün önceki tartışmada, sanık ...'un maktule yönelik tehditlerde bulunduğu ve aynı tarihte maktulün aracına gözdağı vermek amacıyla ateş edildiğine ilişkin tanık Sercan'ın anlatımları, sanıkların plakası sahte ve aynı zamanda çalıntı olan araçla bir saati aşkın bir süre boyunca maktulü takip ettiklerinin anlaşılmasına göre, kasten öldürme suçunun tasarlanarak işlendiği, maktulden kaynaklanıp sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrikin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulandığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/1478 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ...

müdafiileri ile katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/971, Karar No: 2015/6830, Tarih: 03.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/971 E.  ,  2015/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 102. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6857, Karar No: 2012/7007, Tarih: 15.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6857 E.  ,  2012/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na SUNULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28182, Karar No: 2013/2985, Tarih: 22.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28182 E.  ,  2013/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ruhsatname ve plaka tanzim etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte ruhsatname ve plaka tanzim etmek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 08.06.2003'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4150, Karar No: 2012/477, Tarih: 19.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/4150 E.  ,  2012/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınanın işyerine girip yazar kasadan bir miktar bozuk para aldığı, bu sırada işyerinin önünde olan yakınanın durumu fark edip içeri girmesi üzerine sanıkla boğuşmaya başladıkları arbede esnasında yazar kasanın yere düşüp kırıldığı, sanığın montundan tutan yakınanın elinde montun kaldığı, sanığın ise kaçtığının anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA,5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/509, Karar No: 2006/2008, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/509 E.  ,  2006/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekili 20.12.2005 tarihinde temyize cevap dilekçesi ile kararı temyiz etmektedir. HUMK.nun 432. maddesine göre temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

Davacı vekilinin temyiz isteminin ise süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla dekar başına üretim gideri 208.000.000 TL/dekar olmasına karşın bilirkişi kurulunca daha az alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yükseltilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.