muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4024, Karar No: 2013/5831, Tarih: 08.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4024 E.  ,  2013/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, 19/01/1997-10/03/2009 döneminde ilk önce Lale Tekstilde kesimci olarak çalışırken, davalı işyerinin adının Model Tekstil olduğunu, Mart 2008 de iş akitleri sona erdirilen işçiler ... ve Ahmet Gürbüz'ün dosyalarında tanık olduğunu bu nedenle kendisine aslında yükümlülüğünde bulunmayan işlerin yaptırıldığını, başka bir işçinin davasında kendisini tanık olarak bildirmesi üzerine işveren vekilinin “bu ikinci tanıklığın oluyor, işi bırak git” demek suretiyle iş akdini feshettiğini beyanla kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının en son bant sonu kalite kontrol elemanı olarak çalıştığını ve işini layıkıyla yapmaması nedeniyle hatalı ürün çıkışına sebebiyet verdiğini, hatta bu nedenle şirkete 8.776,68 Euro reklamasyon faturası kesildiğini, işçinin bu konuda yazılı savunmasının istenmesi üzerine mesai saatleri içinde izinsiz olarak işyerinden ayrılıp bir daha geri gelmediğini ve 11.3.2009 tarihli ihtar ile 30 günlük brüt ücretini aşar şekilde işverene zarar vermesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş akdinin haklı nedenle değil, başka işçiler lehine tanıklık yapması nedeniyle feshedildiğinden bahisle davanın kısmen kabulü ile işçilik alacaklarını hüküm altına alınmıştır.Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir. İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. (Yargıtay 7.HD. 25.3.2013 gün 2013/1416 E, 2013/4342 K.).

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. (Yargıtay 7.HD. 25.3.2013 gün 2013/1416 E, 2013/4342 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır. Somut olayda, davalı işverence davacının çalışması sırasında üretilen malların bant sonu kalite kontrollerini yeterince iyi yapılmaması nedeniyle hatalı ürünün ithalatçı firmaya gönderildiği, ithalatçı firma olan Holland House Fashion Firmasının 16.2.2009 tarihli “final inspection” kalite raporuna göre kalite sorunları nedeniyle yüklenmediği ve bunun karşılığı olarak 8.776,68 Euro reklamasyon faturasının kesilmesine sebebiyet verdiğini, davacının brüt ücretinin 30 günlük tutarını aşar şekilde işverene zarar verdiği, iş akdinin haklı nedenle feshedildiği ileri sürülmüş ancak mahkemece bu konuda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuştur.

Yapılacak iş; uzman bilirkişiler aracılığı ile bir kusur incelemesi yaptırılarak iade ile sonuçlanan kalite kontrol eksiğinin davacının kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti ile mahallinde yapılacak keşif ile 4 adet kalite kontrol bandının bulunduğu hususu da dikkate alınarak bu zararlandırıcı olay ile davacının ilişkisinin olup olmadığının açık ve net bir biçimde belirlenmesi, birden çok kişinin bandından çıkan ürün nedeniyle meydana gelmiş ise meydana gelen zararlandırıcı olayda davacının kusurunun olup olmadığı, varsa oranını belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, davacının kıdem hesabı yapılırken dava dışı Lale Tekstil ile davalı işyeri arasında organik bağın varlığı kabul edilmesi yerinde iken, kötüniyet tazminatının hüküm altına alınırken 30 işçi sayısının tespitinde bu organik bağın varlığı gözardı edilerek sadece davalı şirketin işçi sayısına göre hüküm kurulması suretiyle gerekçede çelişki yaratılması ve kötüniyet tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15278, Karar No: 2023/6498, Tarih: 25.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15278 E.  ,  2023/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/54 E., 2022/335 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyize tabi olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2017/542 Esas, 2018/498 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında alt soya karşı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 82 ... maddesinin birinci fıkrasının fıkrası (d) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/2554 Esas, 2018/2458 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bu kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/3450 Esas, 2019/5637 Karar sayılı kararı ile, ''sanığın akıl haslığının bulunup bulunmadığına ilişkin cezai ehliyet raporunun aşamalı olarak aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi'', nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2020/54 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında alt soya karşı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82 ... maddesinin birinci fıkrasının fıkrası (d) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ikamet ettiği apartmanın binanın 5. katında bulunan konutunun penceresinden kızı olan maktulü aşağıya atarak sokakta bulunan aracın üstüne, oradan yere düşmesi nedeniyle yüksekten düşme ile husulü mümkün genel beden travmasına bağlı kafatası ekstremite kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanması, beyin kanaması, beyin doku hasarı ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar emiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, maktul hakkında Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 18.06.2018 tarihli raporu, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 25.07.2022 tarihli raporları dava dosyasına eklenmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru bir biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Cezai Ehliyet Yönünden

Sanık hakkında Elazığ ... Şehir Hastanesinin 08.03.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığın yargılama konusu suç yönünden ceza sorumluluğunun olmadığının, belirtildiği, ancak Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 25.07.2022 tarihli raporunda, ceza sorumluluğunun tam olduğu tespit edilmiş ise de; bu raporun yakın tarihlerde düzenlenen diğer sağlık kurulu raporları ile çelişkili olduğu anlaşılmakla, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve tüm tereddütlerin ortadan kaldırılması amacıyla, 6754 sayılı Kanun ile değişik 2659 sayılı Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 15 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince, önceki raporları ve tedavi evrakları da eklenerek tüm tahkikat dosyası ile birlikte sanığın Adlî Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) numaralı paragrafında açıklanan cezai ehliyetine ilişkin raporlarda çelişki olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2020/54 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2955, Karar No: 2025/2240, Tarih: 27.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2955 E.  ,  2025/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/27 E., 2024/462 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/282 E., 2023/324 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı asil ... ve vekili Avukat ... ile davalı ... vd. vekili Avukat .... geldiler. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde davacı asil ... ve vekili Avukat ... ile davalı ... vd. vekili Avukat .... geldiler. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ve adi şirket ortağı dava dışı ... ile davalı arsa sahipleri arasında İstanbul İli, ... İlçesi, ... pafta, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz için ... Noterliği'nin 01.08.1989 tarihli, ve ... sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, daha sonra 01.09.1989 tarihli ek sözleşme yapıldığını, ek sözleşmenin son paragrafı uyarınca bodrum katın yalnız bir dairesinin davalı ...'a, zemin katın yalnız bir dairesinin ...'a, diğer katlardaki dairelerin ise yüklenici olan müvekkili ... ve onun ortağı olan dava dışı ...'na ait olacağının kararlaştırıldığını, sözleşmede öngörüldüğü şekilde taşınmazın inşa edildiğini, daha sonra arsa sahipleri ile yükleniciler arasında bağımsız bölüm paylaşımı yapıldığını, müvekkili ile ortağı dava dışı ... arasında da kendi bağımsız bölümlerinin taksiminin yapıldığını, yüklenicilere kalan bu taşınmazların 1994 yılından beri malik sıfatıyla zilyet olarak kullanıldığını, ancak tapu kaydının paylaşıma uygun gerçek malik durumunu yansıtmadığını, tapu kaydına göre taşınmazın 84 paydan oluştuğunu, bu payların 1/2 payının davalı ..., 36 / 84 payının müvekkilinin ortağının babası davalı ..., 6 / 84 payının ise ... mirasçısı davalı ... adına kayıtlı olduğunu, arsa sahipleri olan davalılar ... ve ...'nın sözleşmenin 1. maddesinden doğan bodrum ve zemin katların dışında kalan bağımsız bölümlerine karşılık gelen pay oranlarını, sözleşmenin diğer tarafını oluşturan adi şirket ortakları olan müvekkili ... ve onun ortağı olan ...'na eşit oranlı olarak devir etme borcunu yerine getirmediğini, adi şirket ortağı ...'nun hukuka aykırı ve danışıklı / muvazaalı işlemi ile 36 / 84 payı babası davalı ...'na devrettiğini, taşınmazdaki payını devir ve tescilinin yapılmasının TBK'nın 520. maddesinde düzenlenen adi şirket hükümlerine aykırı olduğunu, devrin ortak irade ile yapılması gerektiğini, adi şirket sözleşmesinde aksine hüküm olmaması halinde TBK'nın 523. maddesi uyarınca adi şirket ortağının kâr ve zarar payının sermaye ne olursa olsun eşit olacağını ileri sürerek, İstanbul İli, ... İlçesi, ... pafta, ... ada, ... parselde bulunan taşınmaz üzerindeki yapının bağımsız bölümlerinin değerlerinin tespiti ile tespit edilecek değerlere göre bağımsız bölümlere isabet eden arsa paylarının belirlenmesini, davalılar adına tapu kaydının iptali ile yapının bağımsız bölümlerinden ikinci bodrum katın, zemin kat 4 sayılı bağımsız bölümün ve en üst kat dubleks dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, bu şekilde kat mülkiyetinin kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; noter sözleşmesine göre taşınmazdaki 1. bodrum katın sözleşmede belirtilen şekilde tam kat haline dönüştürülerek müvekkiline aidiyetine dair verilen mahkeme kararının kesinleştiğini, ek sözleşme adi yazılı olup geçersiz olduğunu, davacının sözleşme gereği edimlerini yerine getirmediğini, taşınmazın projeye aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7143 sayılı Kanun'la 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16'ncı maddesi uyarınca dava konusu taşınmazla ilgili yapı kayıt belgesi alındığı, İmar Kanunu'nda yapılan bu değişikliğe göre inşaatın yasal hale geldiği, her iki davalı arsa sahibine verilmesi kararlaştırılmış bağımsız bölümler yönünden bir uyuşmazlık bulunmadığı, diğer davalı ...'nun ise, davacının adi ortaklık kurduğunu ileri sürdüğü ...'nun babası olup dava konusu taşınmazda 36/84 pay sahibi olduğu, taşınmazı 24.02.2020 tarihli ve 5441 sayılı satış işlemi ile devraldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararında belirtilmiş ise de 7143 sayılı Kanun'la 3194 sayılı İmâr Kanunu'na eklenen geçici 16'ncı madde uyarınca dava konusu taşınmazla ilgili yapı kayıt belgesi alınıp alınmadığı ve İmâr Kanunu'nda yapılan bu değişikliğe göre inşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceği konularının değerlendirilmesinin davacının asıl talebi ile hukuki bağı bulunmadığı, çünkü dava konusu uyuşmazlığın aslen yüklenici durumunda olan davacı ile davacının ortağı olduğunu belirttiği ...'nun babası olan davalı ...'na ait olan pay üzerinde olduğu, ..... Noterliği'nin 01.08.1989 tarihli ve ... sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi davacı ile dava dışı ...'nun bu sözleşmede bilgileri yazılı olan davaya konu taşınmazda yapı eseri meydana getirmek için emeklerini ve mallarını birleştirmeyi üstlendiklerini gösterdiğinden davacı ile dava dışı ... arasında adi ortaklık sözleşmesi bulunduğu, söz konusu sözleşme hükümlerine göre yapımı tamamlanan binada henüz kat mülkiyetine geçilmemiş olup arsa payı üzerinde müşterek mülkiyet esasına göre paylı mülkiyet devam ettiği, ... ile birlikte arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacının payına düşen toplam 36/84 payın tamamının davacı ve ortağı ... üzerine devrinin yapılması gerekirken davalı ...'na devrin yapıldığı, 6098 sayılı TBK'nın m. 623'e göre davacı ile davalı arasında kâr payının ne şekilde paylaşılacağına ilişkin bir anlaşma bulunmadığından bu maddeye göre eşit olarak paylaşım yapılması gerektiği, davalı ...'nun davacının ortağı ...'nun babası olması, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmaması, devraldığı payda devreden davalı ...'nın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre hukuken hakkının bulunmaması dikkate alındığında yapılan devrin 6098 sayılı TBK'nın m. 19'a göre danışıklı / muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı ... aleyhine açılan ve ölümü ile mirasçılarına yöneltilen davanın kabulüne, İstanbul İli, .... İlçesi, .... ada, ... parsel sayılı taşınmazdaki davalı ... adına kayıtlı 36 / 84 payın 1/2 oranında iptali ile 18 / 84 payın davacı ... adına tapuya tesciline, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF