muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2899, Karar No: 2013/5786, Tarih: 31.10.2013

A-Sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerde; temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 343 TL yerine 450 TL olarak belirlenmesi ve sanık ... hakkında hak yoksunlukları yönünden 765 sayılı Yasa hükümlerinin daha lehe olduğu halde 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

a-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine, "Sanığın vahim nitelikte silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesi gereğince takdiren 5 yıl hapis ve 343 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", "Sanığın sosyal ilişkileri, yargılama sürecindeki saygılı davranışları, cezanın geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak cezasından 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 2 ay hapis ve 285 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin,

b-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm fıkrasında temel adli para cezası olarak belirlenen "450.TL'nin "343.TL",5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi ile belirlenen "225 TL"nin "171.TL", 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi ile belirlenen "187.TL"nin "155.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümler ile sanık ... hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; 1985 doğumlu maktul ... ile amcasının oğlu olan 1977 doğumlu mağdur ...'in, Gayda köyünden aldıkları otları katırla ikamet ettikleri Koçlu Köyüne getirdikleri sırada köye yaklaşık 1 km mesafede bulunan mezarlık mevkiinde yol üzerinde bekleyen sanıklar İrfan, ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile karşılaştıkları ve selamlaştıkları, mağdur ve maktulün sanıkları 5-6 metre kadar geçtikleri sırada kardeş olan sanıklardan İrfan'ın, tabanca ile maktule iki kez ateş ettiği, daha sonra iki kez de mağdur ...'e ateş ettiği, mağdurun kalça bölgesinden yaralanarak yere düştüğü ve akrabalarını telefon ile arayarak yardım istediği, bu sırada maktul ve mağdurun bulunduğu noktaya 10 metre kadar mesafede bulunan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in, ellerindeki ... namlulu silahlar ile maktul ve mağduru hedef almaksızın ateş ettikleri, olay yerinde bir adet 9 mm tabanca ve bu tabanca ile uyumlu 4 adet 9 mm kovan ve yaklaşık 10 metre çaplı bir alana yayılmış vaziyette 3 ayrı ... namlulu silahtan atıldığı tespit edilen 28 adet 7,62 mm kovan bulunduğu olayda;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in 10 metre gibi mesafeden çok sayıda yaptıkları atışlar nedeniyle maktul ve mağdurda herhangi bir isabet bulunmadığı da dikkate alındığında önceden suç işleme hususunda anlaştıkları tespit edilemeyen sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun, sanık ...'ın eylemlerine yardım

eden sıfatı ile katıldıkları anlaşıldığından, sanık ... yönünden, 765 sayılı TCK.nun 448, 65/3, 59, 448, 62, 65/3, 59 maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 62; 81, 35, 39, 62; suça sürüklenen çocuk ... yönünden 765 sayılı TCK.nun 448, 65/3, 55/3, 59; 448, 62, 65/3, 55/3, 59 maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 31/3, 62; 81, 35, 39, 31/3, 62 maddeleri hükümlerinin somut olarak olaya uygulanıp, Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii, katılanlar Sebil ve Maşallah vekili ile katılanlar ... ve ... ... vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 31/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

31/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ile ... müdafiileri avukatlar ... ile ... 'ın yokluklarında 07/11/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/7738, Karar No: 2014/17775, Tarih: 27.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7738 E.  ,  2014/17775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/237682

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2009

NUMARASI : 2009/291 (E) ve 2009/441 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın suç tarihinde, gece olduğu tespit edilen zaman diliminde, suç ortakları ile birlikte yakınanın işyerine, yüksekliği 2.30 metre olan pencereye duvardan tırmanarak çıktığı, içeriden 2 karton sigara ile 150 TL para çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemiyle ilgili 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesiyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapıldıktan sonra uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken

cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması,

2-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit” olarak alınmasına hükmedilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

2-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit” olarak alınmasına hükmedilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Ç.., E.. G.., M.. Ö.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4460, Karar No: 2016/7521, Tarih: 01.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4460 E.  ,  2016/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14801, Karar No: 2013/18141, Tarih: 18.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14801 E.  ,  2013/18141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ''çamaşır yıkama, kurutma ve ütü makinesi ile ekipmanlarının üretiminin yapılarak teslimi'' işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4000, Karar No: 2010/2462, Tarih: 29.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4000 E.  ,  2010/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaçırıp alıkoymak ve ırza geçme suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; kaçırıp alıkoymak suçundan beraetine, ırza geçme eylemi ise reşit olamayan mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunmak niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2005 gün ve 2003/267 Esas, 2005/158 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin edilen cezanın miktar ve niteliğine göre sanık müdafiin duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Kaçırıp alıkoymak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak suçuna 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 27.03.2003 günlü sorgu işlemi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Irza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin Anayasa Mahkemesinin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı

kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmesi sonucu aynı Yasanın 104/1. maddesine temas ettiği ve takibinin şikayete bağlı bulunduğu, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte suç aleyhe olan bu düzenlemeden önce işlendiğinden, TCK.nun 7/2. maddesi gereğince hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, CMK.nun 253 ve 254. maddelerine uygun biçimde uzlaşma girişiminde bulunulması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562.maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/447, Karar No: 2018/344, Tarih: 10.07.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/447 E.  ,  2018/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 01.12.2015

Sayısı : 356-402

Kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanık ...'ın eyleminin taksirle öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nun 87/4 ve 27/1. maddeleri yollamasıyla aynı Kanunun 85/1, 27/1, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.06.2013 tarihli ve 125-269 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.07.2015 tarih ve 18098-12307 sayı ile;

"...Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

"...Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bir başka suç nedeniyle sevkedildiği mahkemede hakkında CMK'nın 94. maddesi uyarınca tutuklama kararı verilmesi üzerine kelepçe bağlanmaksızın sevki sağlanan ölen, adliye çıkışında kolluk görevlilerince naklinin sağlanmasından önce ailesi ile vedalaştığı sırada, kolluk görevlilerinin bir anlık dalgınlığından istifade ederek hızla ara sokaklara doğru kaçmaya başladığı, yakalamak için peşinden koşan kolluk görevlilerin öleni takibe geçtikleri, sözlü ikaza ve uyarı atışlarına rağmen durdurulamadığı ve kaçışına devam ettiği, polis memuru olan sanığın koşarak takipte olduğu sırada ilerlediği sokağın cadde ile kesişim noktasındaki merdivenlerden inerken dengesini kaybederek düştüğü ve buradan yarı otomatik tabancasıyla yaptığı atışlar neticesi silahından çıkan mermilerden birinin ileride cadde üzerinde kaçışını sürdüren ölenin sol omuz bölgesini sıyırarak geçtiği, diğer merminin ise ölenin kafasında sağ oksipito parietal bölgeden girip, beyinde hasar meydana getirerek kafada alın sağ orta kısım yakınından çıktığı, cilt-cilt altı bulgulara göre her iki atışın da uzak atış mesafesinden yapıldığı, atışlardan birinin de yolun solunda park halindeki aracın arka cam sağından girip ön cam solundan çıkarak yol kenarındaki betonarme kolona isabet ettiği, bu alanda da gömleksiz bir adet ateşli silah mermi çekirdeğinin elde edildiği, ara sokaklarda ve merdivenlerin bitiminde sanığın silahından yapıldığı anlaşılan ikişer adet kovanın ele geçirildiği, sanığın düştükten sonra ateş ettiği yer ile ölenin vurulduğu yer arasında yaklaşık 23 metrelik bir mesafenin olduğu, mermi çekirdeklerinin yerden en az bir metre yüksekteki (duvar ve otomobildeki) isabet bölgeleri, ölenin vücudundaki temas noktaları ile atış süresi dikkate alınarak mekanik arızası bulunmadığı tespit edilen yarı otomatik bir silahla Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 16. maddesinde belirtilen '...kişinin yakalanmasını sağlamak amacıyla ve sağlayacak ölçüde silahla ateş edebilir' hükmüne aykırı olarak ateş ederek kaçan şüphelinin ölümüne sebebiyet verdiği iddia ve kabul edilen olayla ilgili olarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi için öncelikle hukuki düzenlemelerin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Olası kast TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasında; 'Kişinin, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi hâli' biçiminde tanımlanmış, fıkra gerekçesinde ise; 'Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.' şeklinde, olası kastın uygulanma şartları belirtilmiştir. Öğretide de, olası kast, suçun kanuni tanımındaki objektif unsurların gerçekleşebileceği, ciddi bir şekilde mümkün görülmesine rağmen, fiilin işlenmesi suretiyle tipikliğin gerçekleşmesi şeklinde tanımlanmıştır. (Koca/Üzülmez; Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler; 4. Baskı; sh. 152.)

Fail, hareketinden doğacak sonuçları bilerek ve isteyerek hareket etmişse kast gerçekleşmiştir. Buna karşılık, fail belli bir sonucu gerçekleştirmek üzere hareket ederken, bunun yanında başka sonuçların meydana gelmesini de göze almış ve bu sonuçlar da gerçekleşmişse, failin bu sonuçlar açısından da kasten hareket ettiği kabul olunur. Çünkü fail, asıl kastettiğinden başka, hareketinden doğacak diğer sonuçları tahmin ettiği veya öngördüğü halde hareketini devam ettirmiştir. Dolaylı kast olarak adlandırılan bu kast türüne, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast, olursa olsun kastı veya dolus eventualis de denilmektedir. (Nur Centel, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 2.Bası, s.349, Artuk-Gökcen-Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt 1, s.597 vd.), (Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Cilt.2, s. 293 vd, Uğur Alacakaptan, Suçun Unsurları, s.139 vd., Timur Demirbaş, Ceza Hukuku Genel Hükümler, s.312 vd.)

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir ise, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde 'dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi' şeklinde tanımlanmış olup, 5237 sayılı TCK’da, , 765 sayılı TCK’da yer verilen, 'tedbirsizlik', 'dikkatsizlik', 'meslek ve sanatta acemilik', 'nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik', 'kayıtsızlık veya tedbirsizlik', 'hataen ve kayıtsızlıkla', 'müsamaha ve dikkatsizlik' şeklindeki taksir kalıplarına ilgili suç tiplerinde yer verilmemiş, ancak gerek öğretide, gerekse uygulamada, bu taksir kalıplarına yer verilmemiş olmanın, bir eksiklik veya farklılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir.

Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Öğretide ve yargı kararlarında taksirin unsurları,

a) Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

b) Hareketin iradiliği,

c) Neticenin iradi olmaması,

d) Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

e) Neticenin öngörülebilmesi, ancak bu neticenin fail tarafından öngörülmemesi,

Şeklinde belirtilmiştir.

TCK'nın 27/1. maddesinin uygulanması koşullarına gelince;

TCK'nın 27/1. maddesinde 'Ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yazılı cezanın altıda birinden üçte birine kadarı indirilerek hükmolunur' şeklindeki düzenlemenin uygulanma şartları madde gerekçesinde; 'Madde ile ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran nedenlerin hepsini kapsamına alacak surette sınırın kast olmaksızın aşılması hâli düzenlenmiştir.

Sınır kasten aşıldığında, örneğin, meşru savunmada bulunan kişi vaki saldırıyı defetmek için saldırganı öldürmenin şart olmadığını bile bile ve sırf tecavüze uğramış olması fırsatından yararlanarak saldırganı öldürdüğü takdirde hukuka aykırılığın kalkmayacağı ve failin bu maddedeki herhangi bir ceza indiriminden yararlanamayacağı şüphesizdir. Bu nedenle madde sınırın kast olmaksızın aşılması hâlini kapsamaktadır.

Sınır kasten aşıldığında, örneğin, meşru savunmada bulunan kişi vaki saldırıyı defetmek için saldırganı öldürmenin şart olmadığını bile bile ve sırf tecavüze uğramış olması fırsatından yararlanarak saldırganı öldürdüğü takdirde hukuka aykırılığın kalkmayacağı ve failin bu maddedeki herhangi bir ceza indiriminden yararlanamayacağı şüphesizdir. Bu nedenle madde sınırın kast olmaksızın aşılması hâlini kapsamaktadır.

Yukarıda verilen örnekte fail, maruz kaldığı saldırı dolayısıyla ve içinde bulunduğu durum itibarıyla esasta gerekli olandan fazla bir savunmada bulunmuş olabilir. Sınırın aşılmasındaki bu taksir kendisinin cezalandırılmasına yol açabilirse de, bunun için işlenen suçun taksirle işlendiği takdirde de cezalandırılabilen bir fiil olması zorunludur. Demek oluyor ki, bu gibi hâllerde işlenen suçun niteliğine bakılacak ve sadece kast bulunduğu takdirde cezalandırılabilen bir suç söz konusu ise faile ceza verilmeyecek buna karşılık, suç taksirle işlendiği takdirde de cezalandırılabilen fiillerden birini oluşturduğunda, maddede öngörülen biçimde cezadan indirim yapılarak faile taksirli suçtan dolayı ceza verilecektir' şeklinde açıklanmış olup, TCK'nın 27. maddesinin 1. fıkrasının uygulanabilmesi için; öncelikle bir hukuka uygunluk nedeninin söz konusu olması ve failin, bu hukuka uygunluk nedenine ilişkin koşulların sınırlarını 'kast olmaksızın' aşması gerekmektedir. Bunun doğal sonucu olarak da sınır kasten aşılmış ise bu fıkra ile uygulama yapılamayacaktır. Somut olayda hakkında tutuklama kararı verilen ancak kelepçe takılmadığından yararlanarak kaçan şüpheliyi yakalamak için yaralama kastı ile hareket eden ve sınırı kasten aştığı hususunda duraksama yaşanmayan sanığın eyleminin TCK'nın 27/1. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, meydana gelen sonucu kabullenerek hareket ettiğine ilişkin kanıt bulunmadığından eylemin olası kastla öldürme suçu kapsamında da değerlendirilemeyeceği, yaralamak suretiyle etkisiz hale getirme kastıyla hareket eden sanığın eylemi neticesi meydana gelen ölümden TCK'nın 87/4. maddesi gereğince sorumlu tutulması gerektiği ve sanığın TCK'nın 87/4. maddesi gereğince mahkumiyeti yerine atılı şekilde TCK'nın 85/1 ve 27/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine hükmedilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 01.12.2015 tarih ve 356-402 sayı ile önceki hükümde direnilmesine karar vermiştir.