muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/930, Karar No: 2018/11835, Tarih: 06.12.2018

Somut olayda; davacının, sürücüsü olduğu motorsikleti, koruyucu mahiyette kask takmadan sevk ve idare ettiğini ceza soruşturmasındaki 23/02/2011 tarihli ifadesi sırasında beyan ettiğini; davacının maluliyetinin de orta demansal sendromu nedeniyle oluştuğu anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece; BK'nun 44. maddesi (TBK 52. md) uyarınca, kaza esnasında kask takmama nedeniyle, davacının müterafik kusuru olup olmadığı hükümde irdelenip tartışılması, müterafik kusur oluşturduğunun kabul edilmesi halinde tazminattan %20 oranında indirim yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13155, Karar No: 2016/11685, Tarih: 29.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/13155 E.  ,  2016/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .. aleyhine 14/01/2015 gününde verilen dilekçe ile .. kepçe operatörü olarak çalışmakta iken, sel ve heyelandan kapanan demiryolunu açma çalışmaları sırasında vücudunda kemik kırıkları olacak şekilde yaralanması sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre; davacının, davalı .. yönelik tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının, davalı ... yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalıların özensizliği ve dikkatsizliği nedeniyle davacının uğradığı bedensel zarardan dolayı, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, olayın davalıların hizmet kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın yargı yolu bakımından usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin .. kepçe operatörü olarak çalıştığını, meydana gelen sel ve heyelan sebebiyle demiryolunda yol açma çalışması için çağrıldığını, davalı ... .. yol çalışmalarını koordine etmek ve güvenliği sağlamak için görevli olduğunu, kepçe ile çalışmayı sürdürürken yük treninin hızla kepçeye doğru geldiğini görüp, kepçeden aşağıya atladığı sırada, ayağının demiryoluna çarpması neticesinde, ağır biçimde yaralandığını, meslekte çalışma gücünü kaybettiğini ileri sürerek maddi ve manevi zararının tazminini istemiştir.

Mahkemece, hizmet kusuru niteliğindeki eylemlerden zararın doğduğunun iddia edildiği belirtilerek, her iki davalı hakkında da davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak, ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Davacı, gerçek kişi kepçe operatörü .. özensizliği ve dikkatsizliği nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre; gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri hakkındaki davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı yeri olmayıp, adli yargı yeri olduğu anlaşılmakla, bu davalı bakımından da yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Davacı, gerçek kişi kepçe operatörü .. özensizliği ve dikkatsizliği nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre; gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri hakkındaki davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı yeri olmayıp, adli yargı yeri olduğu anlaşılmakla, bu davalı bakımından da yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yönünden BOZULMASINA, diğer davalı .. yönelik temyiz itirazlarının ise ilk bentteki nedenlerle reddine 29/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15795, Karar No: 2011/16110, Tarih: 17.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/15795 E.  ,  2011/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Divriği Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.05.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/14736, Karar No: 2014/26446, Tarih: 08.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14736 E.  ,  2014/26446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve tarafların temyizinin kapsamına göre, davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, 01.02.2011 tarihindeki iş kazasında yaralanarak %11 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Objektif dava birleşmesi(davaların yığılması) dar anlamda davacının aynı davalıya karşı sahip olduğu birden fazla talebini açtığı tek bir davada istemesidir. Bu durumda görünüşte tek dava, gerçekte ise talep sayısınca dava mevcuttur. Mahkeme objektif dava birleşmesi halinde her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapacak taleplerden birinin kabulüne karar verirken diğerinin reddine yada kısmen kabulüne karar verebilecektir.

Bunun yanında yargılama giderleri davayı kaybeden taraftan kaybedilen oranda tahsil edilen bir tutarlardır.

Somut olayda, objektif dava birleşmesi olduğu, bu davalardan maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verildiği, davacı yan tarafından tebligat ve müzekkere giderleri yanında 750,00TL kusur raporu gideri ile 300,00TL'de hesap raporu gideri yapıldığı ve son olarak hesap raporunun maddi tazminat davasının ispat vasıtası olduğu hususları açıktır . Hal böyle olunca yalnızca maddi tazminat davasının ispat vasıtası olan hesap raporu için davacı yan tarafından yapılan 300,00TL'nin tamamının davalı yana yüklenmesi gereken yargılama gideri olduğu göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 29.04.2014 tarihli kararın 5. maddesinin tamamen silinerek yerine “5- Davacının manevi tazminat davası bakımından yaptığı 782,63TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 241,56TL sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine kalanının ise davacı üzerinde bırakılmasına, yine davacının maddi tazminat davası bakımından yaptığı 332,63TL yargılama giderinin davanın istem gibi kabulüne karar verilmesi nedeniyle tamamının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine.” ifadesinin yazılmasına, 29.04.2014 tarihli hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,

08.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44739, Karar No: 2013/31768, Tarih: 03.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44739 E.  ,  2013/31768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılardan ... iş yerinde 01.08.1993 yılından beri çalışmakta olduğunu, diğer davalı şirket olan ... GIda Tarım Tic. Ltd. Şti. ile birleşmesinin gündeme gelmesi ile birlikte bir kısım hakları ödenmek kaydı ile iş akdinin karşılıklı olarak feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, ikramiye alacaklarının ödenmediğini, hafta tatillerinde ve ulusal bayram-genel tatillerde çalışmasına, fazla mesai yapmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek, ödenmeyen yıllık izin ücret alacağı, hafta tatili ve bayram tatili alacağı, ikramiye (prim) alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili mahkemeye verdiği cevap dilekçesinde, davacının iş akdinin diğer davalı ... tarafından feshedildiğini, her iki şirketin ayrı tüzel kişiliklerinin olduğunu, müvekkili yönünden husumet nedeni ile reddine karar verilmesini, ayrıca davacının pozisyonu nedeni ile çalışanların kendi saatlerini belirleme serbestiliği olduğunu, bu nedenle fazla mesai, hafta tatili ve bayram ve genel tatil ücretine hak kazamayacağını, davalı iş yerinde prim uygulaması olmadığından davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Inc adına usulüne uygun olarak meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, halde bu davalı adına yargılamaya katılan olmadığı gibi bu davalı adına cevap da verilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda; hükmün esasını teşkil eden kısa kararın HUMK 388 (HMK 297) maddesine uygun olmadığı gibi, mahkemenin gerekçeli kararında davalılar arasındaki ilişkinin niteliğine ve davalıların neden dolayı davacının hak ve alacaklarından müteselsil olarak sorumlu olduklarına ilişkin gerekçe oluşturulmadığı anlaşılmakla HUMK 388 (HMK 297) maddesine aykırı olarak sadece bilirkişi raporuna atıfla gerekçesiz bir şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13674, Karar No: 2020/3823, Tarih: 22.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13674 E.  ,  2020/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... ve ...’in mazot akıtan yakıt deposunun tamiri için olaya konu tırı temyiz dışı sanık ...’in işlettiği, sanık ...’in de usta olarak çalıştığı tamirhaneye götürdükleri, ...’ün depoda 130 litre mazot olduğuna dair uyarıda bulunmasına karşın, sanık ...’in “bir şey olmaz” diyerek kaynak makinesi ile depoya müdahalede bulunduğu anda meydana gelen patlamada ..., ... ve tamirhanede çalışan ...’ın hayatını kaybettiği olayda, asli kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin, sanık müdafinin ise sanığın kusurunun olmadığı, olaya ilişkin görüntülerin incelenmediği, sundukları mütalaanın dikkate alınmadığı, olayın kaynak işlemi sırasında değil, ölenler depoyu sökerken meydana geldiği, cezanın fazla olduğu, lehe hükümlerin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4694, Karar No: 2008/1206, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4694 E.  ,  2008/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep Asliye 4.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların ilgilisi bulundukları aracın müvekkiline ait ambulansla çarpışarak hasar oluşturduğunu ve hasarı tespit ettirdiklerini açıklayarak,3.894.00.YTL.hasar bedeli ile 166.70.YTL.tespit masrafının kusurları oranında olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket ve davalı ... vekilleri ile davalı ... davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı şirket ve davalı ... vekillerinin temyizi üzerine, Dairenin 01.11.2005 gün ve 2005/10534-10305 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda,davanın kısmen kabulüne ve davalı ... 6/8 kusurlu olduğundan 2.918.25.YTL.nın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile ve tespit masrafı 125.05.YTL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ...’dan tahsiline,davalı ... 2/8 kusurlu olduğundan 972.75.YTL.nın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile ve tespit masrafı 41.60.YTL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar... Turizm A.Ş

../...

-2-

2007/4694

2008/1206

ile ...’ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yargılama giderlerinden sayılan delil tesbiti masraflarının dava değerine eklenerek faiz yürütülmesinin doğru olmadığı Daire bozma kararında belirtilmiş olmasına rağmen, kurulan son hükümde tespit masraflarının yine dava değerine eklenerek faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş ise de; söz konusu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hüküm fıkrasının (1)nolu bendinde "yasal faizi ile birlikte" ibaresinden sonra gelen " ve tesbit masrafı 125.03.YTL'nin dava tarihi olan 31.3.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" ifadesi ile (2) nolu bendindeki " yasal faizi ile birlikte ibaresinden sonra gelen " ve tesbit masrafı 41.60.YTL'nin dava tarihi olan 31.3.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" ifadesinin hükümden çıkartılarak ve (4) nolu bendinde tamamen hükümden çıkartılarak yerine “Davacının yaptığı 769.42.YTL.yargılama giderinden haklılık oranına göre 577.07.YTL.ile 125.05.YTL.tespit giderinin davalı ...’dan, 192.35.YTL. masraf ile 41.60.YTL. tespit giderinin de davalılar ... ve... Turizm A.Ş.den alınarak davacıya verilmesine” tümcesinin yazılması ve HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)nolu bentte yazılı nedenlerle de davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün

../...

-2-

2007/4694

2008/1206

düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 118.18.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 13.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18932, Karar No: 2017/915, Tarih: 13.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18932 E.  ,  2017/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında, dava değerlendirildiğinde; davacı, davalı apartman nezdinde belirtilen tarihlerde kapıcı olarak çalıştığı sürelerin tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının tam gün süreyle talebi gibi hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında, dava değerlendirildiğinde; davacı, davalı apartman nezdinde belirtilen tarihlerde kapıcı olarak çalıştığı sürelerin tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının tam gün süreyle talebi gibi hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece davacının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı çalıştığı hususu irdelenmeli; yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan, işyerinin kapasitesi, kaç daireli olduğu araştırılmalı, çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde bu kez günde kaç saat hizmet verildiği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiği nazara alınarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.05.2010 gün ve 2010/21-230 Esas - 2010/266 Karar, 29.04.2011 gün ve 2011/21-130 Esas - 2011/256 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.