muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4946, Karar No: 2020/7220, Tarih: 16.11.2020

... Kanunu'nun 8. maddesinde, yeni vakıfların organlarında ölüm, istifa ya da herhangi bir nedenle eksilme olduğu takdirde; vakıf senedindeki hükümlere göre, hüküm bulunmaması halinde vakıf senedi değişikliğine yetkili organın, bunun bulunmaması halinde ise icraya yetkili organın kararı ve Genel Müdürlüğün görüşü alınarak mahkemece yenisinin seçileceği, düzenlenmiştir.

Yeni vakıf organlarındaki eksikliğin mahkemece giderilmesinin isteneceği durumlarda izlenecek yol ve usul ise ... Yönetmeliğinin 13. maddesinde düzenlenmiştir. Düzenlemeye göre, vakıfların organlarında ölüm, istifa ya da herhangi bir nedenle eksilme olduğu takdirde vakıf senedindeki hükümlere göre eksikliğin tamamlanacağı, vakıf senedinde hüküm bulunmaması halinde; öncelikle senet değişikliği yapılmak suretiyle eksikliğin giderileceği, vakfın senet değişikliğine yetkili organındaki eksilmeler nedeniyle karar yeter sayısının sağlanamaması halinde ise vakıf senedi değişikliğine yetkili organın karar yeter sayısı gözetilmeden alacağı karar ile, vakıf senedi değişikliğine yetkili organın bulunmaması veya hiçbir üyesinin kalmaması halinde icraya yetkili organın alacağı karar ile, icraya yetkili organdaki eksilmeler nedeniyle karar yeter sayısının sağlanamaması halinde de icraya yetkili organın karar yeter sayısı gözetilmeden alacağı karar ile mahkemeye başvurulacağı, Mahkemece Genel Müdürlüğün yazılı görüşü alınarak organlardaki eksiklik tamamlanacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, öncelikle vakıf senedi değişikliğine yetkili organın mevcut olup olmadığına bakılacak, mevcut ise bu organın karar yeter sayısı gözetilmeden alacağı karar ile Mahkemeye başvurulacaktır. Vakfın senet değişikliğine yetkili organının bulunmaması veya hiçbir üyesinin kalmaması halinde ise icraya yetkili organ eksikliğin tamamlanması için Mahkemeye başvurabilecektir.

Davacı ... Vakfının resmi senedine göre; vakıf senedinde değişiklik yapmak (madde 8/g) ve mütevelli heyette herhangi bir nedenle boşalacak üyeliklere yenilerini seçmek (madde 8/j) görev ve yetkileri mütevelli heyete aittir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava dilekçesinde mütevelli heyetçe belirlenen bir üyenin mütevelli heyet üyeliğine seçilmesine karar verilmesinin istendiği, davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararının detaylı araştırma ve mevzuata uygun seçim yapılması gerekleri ile Bölge Adliye Mahkemesince kaldırıldığı, kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince mütevelli heyetteki eksik dört üyenin seçimine esas olmak üzere davacı vakıftan aday isim listesi bildirilmesinin istendiği, davacı vakfın 09.10.2018 tarihli yönetim kurulu toplantısında belirlenen sekiz adayın Mahkemeye bildirildiği ve Mahkemece bu adaylar arasından seçim yapıldığı anlaşılmıştır.

1.6100 Sayılı HMK'nin 26. maddesine göre, hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

1.6100 Sayılı HMK'nin 26. maddesine göre, hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dava dilekçesinde mütevelli heyet toplantı yeter sayısının sağlanabilmesi için gerekli ve yeterli bir üye için seçim yapılarak eksikliğin giderilmesi istendiği halde, İlk Derece Mahkemesince talep aşılmak suretiyle dört mütevelli heyet üyesinin seçimine karar verilmesi,

2.Vakıf resmi senedinin 8/j maddesinde mütevelli heyet üyeliğine seçim yapmak yetkisinin mütevelli heyete ait olduğu kabul edildiğine göre, Mahkemece seçilecek mütevelli heyet üyesi için aday belirleme yetkisi de bu organa ait olacağından, yetkisiz organ durumundaki vakıf yönetim kurulunca belirlenen adaylar arasından İlk Derece Mahkemesince üye seçiminin yapılması,

3.... Kanunu 8. maddesinde ve ... Yönetmeliğinin 13. maddesinde, yeni vakıf organlarındaki eksikliğin Mahkemece Genel Müdürlüğün görüşü alınarak giderileceği düzenlendiğine göre, İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi istenen görüş yazısı ile yetinilmesi ve kaldırma kararı sonrasında yeniden yapılan yargılamada teftiş makamından görüş alınmadan davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmediğinden; Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4164, Karar No: 2015/8502, Tarih: 25.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4164 E.  ,  2015/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Mahallesi 369 ada 56 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasızl el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 5019 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu ... Mahallesi 369 ada 56 parsel sayılı taşınmazın cadde ve sokak olarak belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından, sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3596, Karar No: 2015/5974, Tarih: 09.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3596 E.  ,  2015/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/963-2013/234

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ile 2004 yılında boşandıklarını, 2002 doğumlu müşterek çocukları için aylık 150 TL.nafaka taktir edildiğini, açtığı dava ile birlikte aylık 250 TL.ye çıkartıldığını, bu paranın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak olduğunu iddia ederek; iştirak nafakasının 1.000 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yeniden evlendiğini, eşinin Alman vatandaşı olması nedeniyle Almanya'ya geldiğini; ancak, düşündükleri gibi olmadığını, iş bulmakta zorlandığını, 60.000 Euro borçlanarak iş kurduğunu; ancak tutunmakta zorlandığını, 1000 TL.nafakayı ödeyemeyeceğini, işyerini aylık 1000 ile 2000 Euro arasında zararla kapattığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, aylık 250 TL.nafakanın dava tarihinden itibaren aylık 750 TL.ye çıkartılarak davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.( TMK. nun 329/1. maddesi )

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. ( TMK. nun 330/1. maddesi )

TMK.'nın 331. maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

TMK.'nın 331. maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davalının sosyal ekonomik durumu araştırılmamıştır. Bu durumda, mahkemece; yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davalının ekonomik ve sosyal durumu gerekirse davalı tarafın yurtdışında ikamet ettmesi halinde adresine göre bağlı bulunulan yurtdışı temsilcilikler (konsolosluk) aracıda kılınılarak tam ve sağlıklı olarak araştırılarak saptanmalı ve müşterek çocuğun ihtiyaçları, yaşı, eğitimi için gerekli olan ve davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11510, Karar No: 2015/6003, Tarih: 07.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11510 E.  ,  2015/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Araç içinde yolcu olarak bulunan tanıklar .. ve ...'ın aşama beyanlarında belirttikleri üzere, sanığın idaresindeki işyeri servis otobüsüyle meskun mahalde seyrederken, hostes koltuğunda oturan kişiyle konuşup şakalaşarak dikkatsizce seyrederken önünde ve sağ şeritte nizami olarak park etmiş bulunan tıra arkadan çarparak bir kişinin ölmesine ve birden çok kişinin yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2391, Karar No: 2017/6439, Tarih: 24.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/2391 E.  ,  2017/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ... ... ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukat sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “Gaziantep ili, Şahinbey ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Anılan yasa kuralı uyarınca mahkemece değerlendirme yapılmak üzere hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4580, Karar No: 2016/6718, Tarih: 24.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4580 E.  ,  2016/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK'nun 41/1 maddesi uyarınca eski hâle getirme dilekçesinin, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde, süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye temyiz istemiyle birlikte sunulması gerektiği, sanığın engelin kalkmasından sonra, 09.02.2016 tarihli temyiz dilekçesinde eski hale getirme isteminde bulunmadığı, sanık müdafiinin ise eski hale getirme talebine ilişkin başvuru süresi geçtikten sonra, 26.02.2016 tarihli dilekçesinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

Yüzüne karşı verilen hükmü, sanığın CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.02.2016 günü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi gere- ğince reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın (ONANMASINA), 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16834, Karar No: 2010/245, Tarih: 19.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16834 E.  ,  2010/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı, meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemenin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Haksahiplerine 31.07.2007 tarihi itibariyle bağlanan gelirler, 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulanması nedeniyle, 18.08.2007 tarihinde yarıya indirilmiş ve dava dilekçesinde de, 15.567,19 TL’si, sigortalının haksahibi kızı ........bağlanan peşin değerli gelir olmak üzere, haksahiplerine toplam 35.853,41 TL peşin değerli gelir bağlandığı bilgisine yer verildiği halde; haksahibi eşe bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının 40.571,18 TL olduğunun kabulünden hareketle sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin sekiz ve dokuzuncu satırlarında yer alan “Hak sahibi .......ilk peşin değerli gelirinin 40.571,18 TL olduğu, kusurlu tahsisin 34.842,52 TL olduğu, kusurlu masrafın 207,61 TL olduğu anlaşılmakla,” ibaresinin hüküm fıkrasından silinmesine, yerine “Hak sahibi ....

.....

Dağlı’ya bağlanan 20.286,22 TL tutarındaki ilk peşin sermaye değerli gelir tutarının, davalının kusur oranı karşılığı sorumlu olduğu bölümünün 17.421,81 TL ve yapılan masrafın davalının kusur karşılığı kısmının ise 207,61 TL olduğu,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/4368, Karar No: 2017/2534, Tarih: 04.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4368 E.  ,  2017/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz kaydına konulan haczin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca iskân ruhsatının alınmasıyla tapudan müvekkiline devredilen 11 no'lu bağımsız bölüm üzerine arsa sahiplerinden ...'nın borcu nedeniyle, bağımsız bölümün hakedilmesinden sonra konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi üzerine edimlerini yerine getirdiğini, bu nedenle bağımsız bölümler hak kazandığını, bu bağımsız bölümler üzerinde arsa sahiplerine ait borçlar nedeniyle, ifanın tamamlanmasından sonra konulan hacizlerin kaldırılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13425, Karar No: 2010/15706, Tarih: 11.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13425 E.  ,  2010/15706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/147867

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2006

NUMARASI : 2006/1455

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

29.09.2003 günlü sayaç diskinin tersine dönmesi sağlanarak endeksin silinmesi suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair imzasız suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında 2001 yılında söz konusu dükkanı kullanmaya başladığını ikrar etmesi, elektrik bilirkişisinin raporunda ve tüketim ekstresinde endeksin geriye döndüğünün ve sanığın dükkanı ilk kullanmaya başladığı 2001 ve 2002 yıllarında endeksin düzgün artığının tespit edilmesi karşısında; tutanak düzenleyici tanıkların beyanı alınarak tutanağın kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması yerine kaçak tespit tutanağının imzasız olduğundan bahisle ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1832, Karar No: 2010/15468, Tarih: 07.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/1832 E.  ,  2010/15468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun silahla işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında; temel cezanın belirlenmesi sırasında, uygulama maddesine 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının “a” bendinin yerinde ilavesi olanaklı kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın olay tarihinde 14.00 sıralarında sokakta arkadaşı ile oturmakta olan yakınanın cep telefonunu bıçak tehdidi ile yağmalamak şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,