muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3301, Karar No: 2023/6791, Tarih: 04.10.2023

5. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/749 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; düzenleyici firma yetkilileri hakkında yapılan yargılamanın devam etmesi, alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme ile hazırlanmış olması, sanığın defter ve belgelerinin incelenmemiş olması, sanığın gerçekten aldığı mallara karşılık olarak verilen faturaların sahteliğini bilmemesi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Ekipman.. Ltd.Şti yetkilisi olan sanığın, 2011 takvim yılında ... İnş.Malz...Ltdi.Şti isimli mükelleften aldığı sahte faturaları KDV indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; işyeri ile ilgili faaliyeti sırasında... firmasından mal alımlarının olduğunu, karşılığında kendisine fatura düzenlenerek verildiğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Vergi inceleme raporu, Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından düzenlenmiş mütalaa ve bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

4. 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kurum zararı sorulmuş; sanık savunmasında, bildirilen kamu zararını ödeyecek gücü olmadığını beyan etmiştir.

5. Mahkemece vergi tekniği raporlarından faturaların düzenlendiği tarih itibarıyla düzenleyen şirket nezdinde yapılan yoklamalarda işyerinin kapalı olduğunun tespit edilmiş olması, düzenleyen şirketin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının anlaşılması, fatura bedellerinin yüksek miktarlı olmasına rağmen ödemeye ilişkin bir belge ibraz edilememesi, sahte fatura kullanma oranı göz önünde bulundurulduğunda sanığın bilerek atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş, sanığın Vergi Dairesi tarafından bildirilen bedeli ödeyemeyeceğini beyan etmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafinin Temyiz Nedenleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Düzenleyici firma yetkililerinin yargılandığı ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/145 Esas ve 2022/241 Karar sayılı dosyasında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği UYAP sistemi üzerinde yapılan sorgulamada tespit edilmiştir.... İnş.Malz...Ltd.Şti yetkilisi olan sanık Kadir Tömbekçilerin ilgili dosyadaki savunmasında dayıları tarafından kandırılarak adına bu şirketin kurulduğunu beyan ettiği ve düzenleyici şirketin gerçek ticari faaliyeti olmadığı yönünde vergi raporları düzenlendiği görülmüştür. Sanık ... tarafından kullanılan suça kanu fatura bedellerinin indirilen KDV' deki oranın yüksek oluşu, sanık tarafından defter ve belgelerin dosyaya sunulmamış olduğu, çok yüksek bedelli faturalar olmasına rağmen ödemeye ilişkin belge sunulmamış olduğu ve sanığın kamu zararını ödeyemeyeceği yönündeki mahkeme huzurundaki beyanı nazara alındığında mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Temyiz Nedenleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/749 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9554, Karar No: 2019/10540, Tarih: 11.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/9554 E.  ,  2019/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, suça sürüklenen çocuk ...'ün TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8607, Karar No: 2024/10242, Tarih: 24.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8607 E.  ,  2024/10242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/79 E., 2024/946 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 37. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/370 E., 2022/302 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 11.04.2006'da paketleme ve pazarlama temizlik işlerini yapmak üzere davalı iş yerinde işe girdiğini, sigortasız çalışırken 08.08.2016'da ayrıldığını, 16.10.2017'de tekrar işe girdiğini, 13.11.2018'e kadar çalıştığını, sigortasının 01.07.2018'de yapıldığını, en son net 1800 TL ücret aldığını belirterek 11.04.2016-08.08.2016 ve 16.10.2017-01.07.2018 dönemi net 1800 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki süre husumet itirazında bulunduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki süre husumet itirazında bulunduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ... dinlenen tanık beyanlarına göre iş yerinin veterinerlerin kullandığı ilaç üretimi yapılan sanayi sitesinde iş yeri olduğunu, iş yerinin ve bulunduğu yerin yapısı itibariyle çevre iş yerleri ile herhangi bir faaliyetinin olmadığı, bu sebeple zabıta araştırmasından da anlaşıldığı üzere komşu iş yeri çalışanlarının davalı işçilerini tanımadığı, bu sebeple komşu iş yeri araştırması yapılmasının anlamsız olacağı, davacı tanıklarından ... bordro çalışanı değil ise de hem firma hakkında şikayette bulunması hem de dinlenen tüm bordro tanıklarının çoğunun bu şahsında kısa bir süre de olsa iş yerinde çalıştığını söylemesi sebebiyle beyanlarının buna göre değerlendirilmesi gerektiği , davacı tanığı ...'ın da dinlenen bordro tanıkları ile tanınan iş yerine komşu market çalışanı olduğu bu iki tanığın ve bordro tanıklarından ...'ın davacının iddialarını doğruladığı, iki dönem halinde çalıştığını beyan ettiği, bunun dışında her iki dönem bordrolarından 10 kişinin dinlendiği bordrolardaki yaklaşık 15-20 civarında çalışanın şehir dışında çalışması sebebiyle iş yeri hakkında bilgi sahibi olamayacağı, dinlenen tanıklarında bir kısmının kendi giriş çıkış tarihlerini de doğru hatırlamadığı ancak davacının iş yerinde çalışmasının doğruladıkları, bu tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının yaklaşık 4 ay 2016'da iş yerinde paketleme ve temizlik aşçı yardımcılığı işlerinde çalıştığı buradan ayrılarak çoğu davalı çalışanının yaptığı gibi argis firmasına geçtiği, buradan ayrıldıktan sonra tekrar davalı firmada işe girdiği, davalının bu dönemde 10.07.2018 sonrası çalışmaları bildirdiği, oysa tanık ..., ..., ... 'nin iki dönem çalışma ile ilgili beyanları ve diğer tanıklarında yaklaşık benzer beyanları dikkate alındığında davacının çalışma iddiası kanıtlanmış olmakla tespit bakımından davanın kabulü gerekmiş, ücret ile ilgili asgari ücretin üzerinde ücret aldığına dair kayıt ve belge bulunmadığından yine tanıkların bir kısmının çalışanların asgari ücret aldığına dair beyanı, bir kısmının ise davacı iddiasını doğrulayacak bilgi sahibi olmadığı, dolayısıyla ücret ile ilgili iddiaların kanıtlanmadığı anlaşılmış, bu konudaki isteğin reddedildiği" gerekçesiyle;

"Davacının davasının kısmen kabulü ile

Davacının davalıya ait ... sicilli iş yerinde 11.04.2016-08.08.2016, 16.10.2017-01.07.2018 dönemi asgari ücret ile çalıştığının tespitine,

Artan kısma ilişkin isteğinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

"Davacının davasının kısmen kabulü ile

Davacının davalıya ait ... sicilli iş yerinde 11.04.2016-08.08.2016, 16.10.2017-01.07.2018 dönemi asgari ücret ile çalıştığının tespitine,

Artan kısma ilişkin isteğinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile belirtilen gerekçelerle Mahkeme kararının kaldırılarak davanın tümüyle kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile davacı, müvekkil şirket nezdinde 10.07.2018 tarihinde şirket merkezinin temizlik personeli olarak çalışmaya başladığı, iş yeri kayıtlarında da açık ve net olarak davacı yanın müvekkil şirkette sigortasız çalıştırılmadığı, Mahkemece verilen kararın eksik ve hatalı olduğu gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesi ile belirtilen gerekçelerle Mahkeme kararının kaldırılarak davanın tümüyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "...dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı vekili dava dilekçesinde davacının Nisan/2016- Kasım/2018 tarihleri arası dönemde davacının kesintisiz çalıştığının tespitini talep ettiği, davacı adına Ağustos/2016-Ekim/2017 tarihleri arası dava dışı işyerinden Temmuz/2018-Kasım/2018 tarihleri arası da davalı tarafından bildirim yapıldığı, dönem bordrolarının getirtildiği, dinlenen bordro tanıklarının bir kısmı davacının işe girdikten sonra bir süre çalışıp ayrıldığını, daha sonra dava dışı başka bir işyerinde çalıştığını ve oradan ayrılıp tekrar davalı nezdinde çalışmaya başladığını, yani iki dönem davalı nezdinde çalıştığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, bordro tanıklarının beyanları dikkate alınarak verilen karar yerinde olmuştur.

Bu nedenlerle dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371; 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86/9'uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371; 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86/9'uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/10912, Karar No: 2021/1082, Tarih: 10.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10912 E.  ,  2021/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5254, Karar No: 2024/11206, Tarih: 09.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/5254 E.  ,  2024/11206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/5381 Değişik İş

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan yapılan soruşturma sonucunda; Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.10.2023 tarihli ve 2023/4640 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı Gümrük İdaresi vekili tarafından yapılan itirazın, Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/5381 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verilmesi suretiyle kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli, 94660652-105-22-6608-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2024 tarihli ve KYB- 2024/75443 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/75443 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, şüphelinin farklı tarihlerde çok sayıdaki tır aracını yurda soktuğu ve süresi içerisinde bahse konu araçları yurttan çıkarmadığının tespit edilmesi üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, şüpheli yönünden atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Ticaret Bakanlığı Hamzabeyli Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Bölge Müdürlüğünün 31/03/2023 tarihli ve 2023/43 sayılı fezlekesinde, bahse konu tırların şüpheli tarafından Geçici İthal Edilen Kara Taşıtlarına İlişkin Gümrük Genel Tebliğin (Seri No: 1) ilgili maddesi uyarınca geçici ithalat rejimi kapsamında ülkeye girişinin sağlanmasından sonra kanuni süre içerisinde ülkeden çıkartılmadığı gibi gümrük idarelerine de teslim edilmediği, dolayısıyla esas amacın, ithalat rejimi kapsamında bahse konu aracı gümrük işlemlerine tabi tutulmaksızın ülkeye soktuktan sonra daimi olarak kullanılması olduğunun belirtildiği de gözönüne alındığında, şüphelinin, geçici ithalat rejimi kapsamında yurda sokmak suretiyle gümrük vergilerini ödemeksizin ithal etmiş olduğu anlaşılmakla, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/5381 Değişik İş sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13975, Karar No: 2020/9285, Tarih: 07.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/13975 E.  ,  2020/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'na geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici madde 5/d' deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 nci maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 nci maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunlu olduğundan,

Sanık ... yönünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8005, Karar No: 2020/18836, Tarih: 16.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/8005 E.  ,  2020/18836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili ile ...Temizlik Hizmetleri San. Turizm Taşımacılık Oto Kiralama Gıda Tekstil Bilişim İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.