muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10301, Karar No: 2014/2407, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10301 E.  ,  2014/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında, Karayonca Köyü 121 ada 5 parsel sayılı 2723,73 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ...zilyedliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 Esas sayılı dava dosyası bulunduğundan sözedilerek parselin cinsi ve malik hanesi boş bırakılmak suretiyle 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 Esas sayılı davayı açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tutanak aslı, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazın zilyedi davaya dahil edildikten sonra 121 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yeni esasa kayıt edilmiş ve yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; dava konusu taşınmazın tesbitinin iptali ile taşınmazın fen bilirkişi Hüseyin Acarol'un 06/05/2013 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile işaretli 668.30 m2'lik kısmın ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilerek orman vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (B) harfi ile işaretli 2055,43 m2'lik kısmın fındık bahçesi vasfı ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 121 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan, (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20924, Karar No: 2014/8227, Tarih: 26.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20924 E.  ,  2014/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/391750

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2011/477 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50/1-c maddesi gereğince en az 2 yıl süreyle bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme tedbirine hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl süreyle sınırlandırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 14.09.2011 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun lehine olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi, 5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 4.fıkrasına göre taksitlendirmeye ilişkin hükümleri de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK 50/1-c maddesi gereğince "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde bir eğitim kurumuna devam etmesi" tedbirine şeklinde karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "Mersin İş ve İşçi Bulma Kurumunun düzenlediği meslek kurslarından uygun görülen birine devam etme" şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12412, Karar No: 2022/654, Tarih: 28.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12412 E.  ,  2022/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten adam öldürme suçundan şüpheliler ...ve...haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/01/2016 tarihli ve 2015/6602 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ...Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/02/2016 tarihli ve 2016/611 değişik iş sayılı kararını müteakip, anılan soruşturma dosyasında ...Cumhuriyet Başsavcılığının 14/11/2016 tarihli ve 2015/6602 soruşturma sayılı daimi arama kararında şüpheli veya şüphelilerin açık adres ve kimlik bilgileri tespit edilemediğinden zamanaşımı süresinin sonuna kadar evrakın takip edilmesi kararını takiben, anılan suç yönünden meçhul şüpheli/şüpheliler haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda zamanaşımı süresi geçtiğinden bahisle ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/11/2020 tarihli ve 2015/6602 soruşturma, 2020/9257 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2021 tarihli ve 2020/3280 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Bahse konu itiraz üzerine mercii ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2021 tarihli kararı ile "....dosya kapsamında ... ...ün ...ili...kıyısı içerisinde çuvalda ölü olarak bulunmasına ilişkin olarak yürütülen soruşturmada yapılan otopsi sonucunda maktulün boğularak öldürüldüğünün tespit edilmiş olduğu, olayın gerçekleştirilme şekli değerlendirildiğinde eylemin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 450. maddesi kapsamında kaldığı, buna ilişkin zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1. maddesinde 20 sene olarak düzenlendiği, aynı Kanun'un 106. maddesinde "Bir suçtan dolayı yapılan ve müruru zamanı kesen muameleler o suçlarda her ne suretle olursa olsun iştiraki olup da aleyhlerinde takibat veya tahkikat yapılmamış olan kimseler hakkında dahi müruru zamanı keser." hükmünün yer aldığı, şüpheli...'ün 08.10.2009 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığında Şüpheli ...nin 28.09.2009 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığında şüpheli sıfatı ile beyanlarının alındığı bu itibarla zamanaşımı süresinin kesilmiş olduğu ve atılı suça ilişkin olarak zamanaşımının gerçekleşmediği " gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına yönelik karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de,

Atılı suçun işlendiği 1995 tarihinde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükte olduğu, dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesinde yer alan, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm gereğince; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 450/3. maddesinde yazılı canavarca bir his sevki ile veya işkence ve tazip ile öldürme suçunun üst sınırının ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası olması, bu suçun aynı Kanun'un 102/1. maddesi gereğince 20 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunması karşısında, somut olayda şüpheliler ...ve...haklarında verilmiş olan ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın, yapılan itiraz üzerine mercinin red kararı ile kesinleştiği, bu nedenle, bu şüpheliler yönünden yapılan zamanaşımını kesecek bir işlemin diğer şüpheliler yönünden zamanaşımını kesmesinin sözkonusu olamayacağı gibi, anılan Kanun'un 104/1. maddesi uyarınca ancak mahkeme huzurunda sorguya çekilmekle zamanaşımı süresinin kesileceği, somut dosyada şüpheliler ...ve ...nin mahkeme huzurunda sorguları yapılmayıp, Cumhuriyet savcısı huzurunda şüpheli sıfatıyla beyanları alındığından, zamanaşımı süresinin kesilmeyeceği, açıklanan nedenlerle, 1995 tarihinde işlendiği iddia edilen atılı suça ilişkin olarak meçhul şüpheli/şüpheliler yönünden 20 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlandığı gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/09/2021 gün ve 94660652-105-23-3918-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2021 tarihli ve 2020/3280 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1045, Karar No: 2020/2169, Tarih: 25.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1045 E.  ,  2020/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada..... ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı.....ahkemesinin 13.07.2004 gün ve 2004/457 E. - 2004/930 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ........’ın velayeti altına bırakılmıştır.

......Mahkemesince, 07.11.2019 tarihli ek karar ile re'sen, kısıtlının MERNİS adresinin ...... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

......, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan......e TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .....Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince.....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21404, Karar No: 2013/787, Tarih: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/21404 E.  ,  2013/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R AR

Dava, hizmet tespiti ve işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya verilen iki haftalık kesin süreye rağmen gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir.

Gider avansının tamamlanmasına yönelik ara kararın HMK'nın 120.maddesine ve Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine uygun kabul edilebilmesi için hangi işlem için ne miktarda ilave gider avansı yatırılması gerektiği ara kararda açıkça belirtilmelidir.

Somut olayda, davacıya kesin süre verilmesine ilişkin ara kararda hangi işlem için ne miktarda ilave gider avansı yatırılması gerektiği açıkça belirtilmediğinden usulüne uygun olmayan ara kararın gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13647, Karar No: 2014/8360, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13647 E.  ,  2014/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çiftlik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/129-2013/50

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat .. tarafından, davalı S.. Ç.. aleyhine 13/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının tarlasında ekili bulunan buğday mahsulüne traktörle sökerek zarar verdiğini, zarar tutarının buğday ve saman olarak toplam 4.240 TL olduğunu beyanla maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının kardeşi olduğunu, dava konusu taşınmazın davacı ile bir alakasının olmadığını, kadastrodan önce babası Ş.. Ç..'ın eşi D. Ç.'a giyim eşyası, çeyiz ve altın bedeli olarak söz konusu taşınmazı verdiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların murisi Abdullah oğlu Ş.. Ç. adına kayıtlı olduğu, murisin mirascıları tarafından taşınmazın halen adlarına tapuya tescil ettirilmediği davacının öncelikle tüm mirascılara karşı tapu iptal tescil davası açmak suretiyle dava konusu yerin kendi adına tescilini istemesi gerektiği, davacının diğer mirasçılara karşı alacak davası açma hakkı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından taşınmazın tarafların murisi Abdullah oğlu Ş..Ç...'dan kaldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, murisler arasında yapılan rızai taksimde bu yerin kendisine verildiğini iddia etmiş ve 03/12/1998 tarihli taksim senedini sunmuş, davalı ise dava konusu yerin babası tarafından eşi D.. Ç..'a giyim eşyası, çeyiz ve altın bedeli olarak verildiğini savunarak 07/05/1979 tarihli senedi ibraz etmiştir. Tarafların bu iddiaları ve davacının ektiği mahsulden dolayı tazminat istediği gözetildiğinde, tarafların delilleri ve tanıklar ile birlikte mahallinde keşif yapılarak,iddia ve savunma değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/695, Karar No: 2023/4325, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/695 E.  ,  2023/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/319 E., 2016/231 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.02.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.02.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Mağdurun Ünye İlçe Emniyet Müdürlüğüne 10/03/2015 tarihli müracaatı ile alınan beyanında, yaklaşık bir ay önce akşam saat 19.00 sıralarında, okuldan evine doğru gittiği sırada, ... Mahallesinde pazar kurulan sokak üzerinde daha önceden hiç görmediği 1.75 boylarınca 20 - 25 yaşlarında arkasından yürüyen bir şahsın olduğunu farkettiğini, bu şahsın kendisini takip edip etmediğini anlamak için durduğunu, arkasından kendisini takip eden şahsın da durduğunu, bu şahsın kendisine doğru yaklaşarak; "sana ailen ile ilgili bir şey söyleyeceğim" dediğini, söylemesini istediğinde, bu defa 'yürüyelim öyle söyleyeyim' dediğini, şahsın kendisinin kolundan tutup yürüyelim demesi üzerine bağırdığını, bağırması üzerine şahsın olay yerinden uzaklaştığını, bu olaydan sonra 08/03/2015 günü saat: 15.00 sıralarında aynı şahsın, ... Mahallesi üzerinde bulunduğu sırada peşinden yine geldiğini gördüğünü ve olay yerinden hızlı bir şekilde ayrıldığını, bu şahsı daha sonra öğrenim gördüğü Ticaret Meslek Lisesi önünde gördüğünü, ancak bu kişinin kendisini görmediğini, 10/03/2015 tarihinde yine bu şahsı okula gittiğinde ara bir sokakta gittiğinde yine gördüğünü, bu şekilde kendisini takip edip kendisini rahatsız eden kişi hakkında şikayetçi olduğunu beyan etmesi ile soruşturma başlatıldığı, kollukça failin yakalanmasına yönelik yapılan kamera kaydı araştırmaları sonucunda herhangi bir kamera kaydının tespit edilemediği, katılanın 26/03/2015 tarihinde Ünye İlçe Emniyet Müdürlüğüne müracaat ederek, şikayetine konu kişiyi Ünye İlçesi ... Mahallesi üzerinde gördüğünü belirtmesi üzerine katılan ile birlikte kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, katılanın sanığı göstermesi ile sanığın yakalandığı, sonrasında yapılan teşhis işleminde de katılanın sanğın teşhis ettiğinden bahisle sanığın cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış, yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamında sanık savunmasında bayanı daha önce gördüğünü ancak tanımadığı, bayana karşı sadece arkadaşlık teklif ettiği ve kolunu tutmadığı, tanışma teklifini reddedince de oradan uzaklaştığı yönünde savunma yapmış, sanığa isnat edilen suçun sadece mağdur beyanlarıyla iddia edildiği başkaca bir delil bulunmadığı sanık ve katılanın beyanları arasında birbirine üstünlük tanınmasına bir sebep olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince delillerle ispatlanmamış bir eylem nedeniyle sanığa ceza verilemeyeceğinden sanık hakkında CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2. Sanık soruşturma aşamasındaki beyanında "... 26.03.2015 günü saat:17.00 sıralarında işyerinden çıkıp șeker almak için markete gittiğim sırada sivil polis memurları gelerek hakkımda bir bayanı rahatsız ettiğim gerekçesi ile suçlama olduğunu ve ifadem için Asayiş Büro Amirliğine gelmem gerektiğini söylemeleri üzerine bende memurlar ile birlikte Asayiș Büro Amirliğine geldiğimde burada beni teşhis odasına yanıma birkaç kişi daha koyarak bir bayana teșhis yaptırdılar, bu bayan kendisini rahatsız eden kişinin benim olduğumu teşhis etmiş. Yine bana bu bayanın ismi ... olarak söylendi. Ben böyle bir isimde bayanı tanımıyorum. Ben kendim uzun zamandır Bonzaî kullanırım, söz konusu Semanur isimli bayanı ise tanımam. Bu nedenle bayanın kendisini rahatsız ettiğim beyan ettiği yaklaşık 3 ay kadar önce ben bonzai almıştım ve bunun etkisi ile yolda yürürken yolda benim gibi yaya olarak yürüyen bir bayanı gördüm ve kendisini karşıma alıp bayana hanfendi tanışabilir miyiz dedim, bayanda yok deyince bende oradan ayrıldım. Kesinlikle bu bayana bonzai yok, tiner yok uyuşturucu yok diyerek bağırmadım. Kolundan tutmadım, Kendisine birlikte yürüyelim demedim. Dediğim gibi sadece kendisi ile arkadaş olmak istedim. Bayanda bunu kabul etmeyince bende oradan ayrıldım. Ben daha sonra bu bayan ile hiç karșılașmadım. Kendisi 09.03.2015 tarihinde beni Ticaret lisesinin öntinde gördüğünü beyan etmiş ancak ben ticaret lisesinin õnünden geçerim . Geçtiğim günde bayanı kendisini kesinlikle hiç görmedim. Ben ilk bayana karşı karşılaştığımız gün arkadaşlık teklif ettikten sonra bir daha bu bayanı kesinlikle görmedim. Benim bayana karşı yaptığım arkadaşlık teklifinin olduğunu bilmiyorum. Bu olay bir ay kadar önce değil 3 ay kadar önce oldu. O günden itibaren de uyuşturucu kullanmıyorum.", mahkeme beyanında "... ben kadını daha önceden tanımıyorum, uzaktan biraz kendisini takip etmiştim, yanına gidip kendisi ile tanışmak istediğimi söyledim, kendisi de bana yok değince oradan ayrıldım, kesinlikle kolunu tutmadım ve hiçbir şekilde bağırmadım, bu olaydan 4-5 ay sonra polis ifade için beni çağırdı, 4-5 ay süresinde aynı bayanla daha sonra tekrar karşılaştım, ancak hiçbir şekilde rahatsız etmedim, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, şikayetten vazgeçme olursa vazgeçmeye karşı kabulüm vardır, öncelikle beraatimi mahkeme aksi kanaate ise lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ederim" demiştir.