muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3731, Karar No: 2022/16628, Tarih: 04.07.2022

Şüphelinin, suç tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli astsubay statüsünde görev yaptığı, silahlı kuvvetlerin, Türk vatanını savunmak, caydırıcılık sağlayacak şekilde askerî gücün muhafazasını ve güçlendirilmesini sağlamak vazifelerinin gerçekleştirilmesi hususunda, her bir askerî personelin görevinin olağanüstü kritik bir öneme sahip olduğu, silahlı kuvvetlerde görev almanın mutlak itaate ve disipline dayanan yüksek karakter gerektiren bir vatan görevi olduğu, bu anlamda atılı hakaret suçunun 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun 85. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "Hizmete Müteallik Muameleden Dolayı Üste Hakaret" suçunun, Üçüncü Bap Dördüncü Faslın "Askerî itaat ve inkıyadı bozan" suçlar başlığı altında düzenlendiği, bahse konu suçun askerî sadakat ve itaat vazifesine karşı yapılan, hizmet ve vazifeyi ağır surette ihlâl eden suçlardan olduğu, şüphelinin anılan düzenlemelere aykırı olarak gerçekleştirdiği hakaret eylemi sonucunda askerî hizmet ve vazifeyi ağır şekilde ihlâl ettiği, Milli Savunma Bakanlığı adına Hava Kuvvetleri Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının Hizmete Müteallik Muameleden Dolayı Üste Hakaret" suçu yönünden doğrudan suçtan zarar gören olduğu, suçtan zarar gören sıfatıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hakkının bulunduğu,

Şüpheli hakkında Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan adlî soruşturmanın, şüphelinin nezdinde görev yaptığı Hava Kuvvetleri Komutanlığının en üst amiri olan Kuvvet Komutanı imzalı ve "soruşturma izni" konulu yazısı üzerine başlatıldığı, bahse konu yazıda soruşturma neticesinde verilecek olan kararların adlî soruşturmanın akabinde tesis edilecek işlemlere esas olmak üzere Kuvvet Komutanlığına bildirilmesinin açıkça ifade edildiği,

7329 sayılı "Askerî Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ile 1632 sayılı Kanununa eklenen Ek- 14/2. maddesi hükmüne göre "Asker kişilerin işlediği askerî suçlarla ilgili olarak kabul edilen iddianamenin bir örneğini mahkeme, kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda ise kararın bir örneğini savcılık soruşturma iznini veren komutanlığa veya askerî kurum amirliğine gönderir." hükmünü ihtiva ettiği,

7329 sayılı "Askerî Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ile 1632 sayılı Kanununa eklenen Ek- 14/2. maddesi hükmüne göre "Asker kişilerin işlediği askerî suçlarla ilgili olarak kabul edilen iddianamenin bir örneğini mahkeme, kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda ise kararın bir örneğini savcılık soruşturma iznini veren komutanlığa veya askerî kurum amirliğine gönderir." hükmünü ihtiva ettiği,

21/01/2017 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen ve 16/04/2017 tarihli halk oylaması ile kanunlaşarak yürürlüğe giren 6771 sayılı Kanun ile askerî savcılık ve mahkemelerin kaldırıldığı ve teşkilatında askerî mahkeme bulunan kıt'a komutanı veya kurum amirine tanınan yetkilerin Kuvvet Komutanlıklarının Milli Savunma Bakanlığı Hukuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü nezdinde Hukuk Hizmetleri Başkanlığına devredildiği gözetildiğinde, Hava Kuvvetleri Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karara itiraz etme hak ve yetkisi bulunduğu, ayrıca askerî itaat ve inkıyadı bozan hizmete müteallik muameleden dolayı üste hakaret eylemi nedeniyle suçtan zarar gören sıfatının bulunduğu cihetle, Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz hakkının bulunduğu gözetilip işin esasına geçilmek suretiyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda açıklanan eyleme, kanun yararına bozma talebinin kapsamına, tebliğname tarihine ve 6752 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca hazırlanan iş bölümü kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 7. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 04/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19394, Karar No: 2015/12870, Tarih: 23.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19394 E.  ,  2015/12870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İtirazın İptali

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir . Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Davacı davalının şirkette çalışırken kendi bölgesindeki işyerlerine usulsüz indirimler yapması nedeniyle şirketi zarara uğrattığını, bu nedenle iş akdine son verildiğini, davalının şirkete vermiş olduğu zararın icra takibi kanalıyla kendisinden tahsili amacıyla Mersin 7.İcra Müdürlüğünün 2010/12767

sayılı takip dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, davalının haksız ve kötü niyetli itirazı nedeniyle takibin durduğunu , icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı davalının çalıştığı dönemde ağır bir satış baskısı altında çalıştığını şirketi herhangi bir zarara uğratmadığını, icra takibinde haksız ve kötü niyetli olan davacı hakkında takip konusu alacağın %40 ından az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalının davacı işveren yanında 26.12.2006 - 18.10.2010 tarihleri arasında çalıştığı,takibe konu alacak iddiasının bu dönemi içerdiği, davacı tarafın satış temsilcisi olarak çalışan davalının şirket satış politikasında yer almayan bazı marketlere indirim yaparak şirketi zarara uğrattığını iddia ettiği,şirket indirim çizelgelerinin tarihlere göre dosyaya sunulmadığı,yine davalının porföyünün dosyaya sunulmadığı,davacının hiyerarşi gereği başında satış şefi ve bölge müdürünün bulunduğu,bunların onayını almaksızın satış yapması ve fatura kesmesinin mümkün olamayacağı,davalının amirleri hakkında herhangi bir işlem yapılmadığı,böylece davacı iddialarının soyut kaldığı ve somut delillerle ispatlanamadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı tarafından davalı aleyhine, usulsüz indirim sebebiyle uğranmış bulunan zarardan kaynaklı borç olarak, .. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12767 sayılı takip dosyası üzerinden 21.12.2010 tarihinde 29.464,99 TL asıl alacak tutarı için ve asıl alacağın icra gideri, avukatlık ücreti ve takip tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek % 16 yıllık faizi (fazlaya dair ve faiz oranlarındaki artıştan doğan talep hakkı saklı tutularak) ilamsız icra takibi yapıldığı; ödeme emrinin 21.1.2011 de tebliğ edildiği, borçlu davalının 10.1.2011 de itiraz ettiği ve takip talebine ...'nin davacı şirkete kestiği fiyat farkı faturalarının bulunduğu; faturaların bir kısmının dava dilekçesine de eklendiği, bu delillerin değerlendirilmesi neticesinde mahkemece davacının üzerinde satış şefi ve bölge müdürünün bulunduğu belirtilerek davacının yaptığı satışların bunların denetimine tabi olduğu ve bu nedenle davacının yaptığı satışlarda oluşan zararlardan sorumlu tutulmayacağı kabul edilerek davanın reddine karar verilmişse de mahkemece öncelikle davacının görev tanımı ve zararın oluştuğu iddia edilen dönemlere ilişkin belgeler ve talimatlar getirtilmeli bu suretle davalının davacının talimatları dışında satış yapıp yapmadığı 3 kişilik mali müşavir, muhasebe ve işletme konusunda uzman bilirkişi heyetiyle işyeri kayıtları da incelenmek suretiyle davacının iddia ettiği gibi zararının oluşup oluşmadığı eğer zarar varsa bu zarardan davalının sorumlu olup olmadığı ve davalının denetim görevini ihmal etmesi nedeniyle zararın artmasına sebebiyet verip vermediği incelenmelidir. Bu hususlar değerlendirilmeden eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/64, Karar No: 2020/4493, Tarih: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/64 E.  ,  2020/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 12.07.2018 tarih ve 2016/36-2018/523 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.10.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcileri tarafından parasını istediği an geri alabileceği ve yüksek oranda kâr verileceği vaadiyle müvekkilinden 45.000 DEM tahsil edildiğini, müvekkilinin davalı şirkete ortak olma iradesinin bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin ortak olmadığının tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 47.456,57 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, anonim şirket ortaklarının sermaye olarak verdiklerini geri isteyemeyeceklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "hisse senedi talep formu" ve "hisse devir kabul sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, taraflar arasında ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitine, 45.000,00 DM (23.008,13 Euro) karşılığı 47.456,57 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ile geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı için davalı şirket ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ile geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı için davalı şirket ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25.03.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.01.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7010, Karar No: 2021/5955, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/7010 E.  ,  2021/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/969, Karar No: 2015/2968, Tarih: 18.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/969 E.  ,  2015/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/154982

MAHKEMESİ : Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2009

NUMARASI : 2009/141 (E) ve 2009/556 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Katılan kurum çalışanları tarafından 12/12/2007 tarihinde düzenlenen kaçak elektrik tutanağında sanığın evin içine dışarıdan özel hat aldığının belirtilmesi, tutanak düzenleyicilerin kaçak elektrik tespit tutanağı içeriğini doğrulaması, sanığın Cumhuriyet savcısı tarafından 2009 yılında alınan savunmasına göre suçun işlendiği evde üç veya dört yıldır oturması, tüketim ekstresine göre 13/11/2007 tarihi ile kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiği 12/12/2007 tarihi arasında endeks ilerlemesinin sıfır olması karşısında, sanığın kaçak elektrik kullanıp suç tarihinden önce sayacın mühürlendiğine ilişkin mühürleme tutanağının dosyada bulunmasına göre de mührün konuluş amacına aykırı davranmak suretiyle atılı mühür bozma suçunu işlediği gözetilmeden, suçun işleniş biçimi gözardı edilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10582, Karar No: 2013/14645, Tarih: 08.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10582 E.  ,  2013/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM: Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihi olan 26.01.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.