muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18944, Karar No: 2021/596, Tarih: 13.01.2021

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere her bir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğine haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden ve kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine,13.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12282, Karar No: 2022/11397, Tarih: 13.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12282 E.  ,  2022/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun istirmar

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ile gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9593, Karar No: 2010/16370, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9593 E.  ,  2010/16370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20893, Karar No: 2018/6274, Tarih: 04.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20893 E.  ,  2018/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat (kanal katılım bedeli) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11291, Karar No: 2016/2292, Tarih: 22.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11291 E.  ,  2016/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6183 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu ...'nin envanterinde kayıtlı ... ... model iş makinesi, ... iş makinesi, ...tekerlekli yükleyici, ..., ..., ..., ..., ... kepçeden oluşan araçların değer tespitlerinin yapılabilmesi için yerlerinin gösterilmesine dair ... tarafından yapılan tebligat gereğini yerine getirmemesine istinaden 6183 sayılı Kanun'un 110. maddesine aykırılık nedeniyle sanık hakkında dava açıldığının anlaşılmasına göre, sanığın iddianame konusu araçlardan başka borcunu karşılamaya yetecek mal, hak ve alacakları olup olmadığının ... haricindeki kurumlardan da sorulması ve kolluk marifetiyle araştırılması ile vergi borcunu yapılandırarak taksitler halinde ödemeye başladığı gözönüne alınarak kamu alacağının tahsiline engel olmak kastıyla hareket edip etmediğinin değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27116, Karar No: 2020/225, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27116 E.  ,  2020/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 2003 ile 2007 yılları arasın garson olarak çalıştığını, yaptığı işin sezonluk olduğunu, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının asgari ücretle çalıştığını, sigortalı olduğu dönem dışında çalıştığı yönündeki iddialarının doğru olmadığını, belirtilen saatler arasında çalıştığı iddiasının da gerçek dışı olduğunu, iş yerinde yüksek sezonda dahi sevris işinin saat 01:00'e kadar devam ettiğini, ücretinin de asgari ücret olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, tanık beyanları ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, tanık beyanları ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı itirazının değerlendirilmesi gerekip gerekmediği konusundadır.Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalınmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliğini ortadan kaldırır.Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunmanın doğru olduğu anlaşılırsa hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir. Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir. Bunun gibi kısmi dava ile alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan kesimi için hak düşürücü süre korunmuş olur. Kısmi dava dışı kalan (saklı tutulan) alacak kesimi için hak düşürücü süre korunmuş olmaz. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 05.03.2003 tarih ve 2003/9-76 Esas 2003/126 Karar )Somut olayda, 08.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi, davalıya 16.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde 18.02.2016 tarihinde ıslah talebine karşı zamanaşımı savunmasında bulunulmuştur. Mahkemece, davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunması nazara alınmayıp, bunun nedeni de açıklanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının talep ettiği ve hüküm altına alınan alacak kalemleri yönünden, yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı savunması gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1281, Karar No: 2007/5261, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1281 E.  ,  2007/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.10.1998 ... ve 1998/9641-9578 sayılı bozma kararında özetle; "Bilirkişilerin düzenledikleri raporun hüküm vermeye yeterli olmadığı, kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının zemine uygulanması ve zemindeki arazi kadastro paftasına aplike edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1978 ve 1990 yıllarında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman tahdidi, aplikasyon, 2. madde ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmemiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiası ile dava açmıştır. Hükme esas alınan 02.09.2002 tarihli orman bilirkişilerinin düzenledikleri raporda çekişmeli taşınmazın yörede 1948 ve 1977 yıllarında yapılan orman kadastro çalışmalarında kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını, 1952 yılında yapılan maki tefrik komisyonu çalışmasında XIII nolu poligon içinde makiye tefrik edilen alanda yer aldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklamışlardır. Çalışma tutanaklarında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak "15 nolu orman tahdit noktası sırtta meyilin değiştiği yerde ... Köyü cami minaresi 16 derece kuzeyde, menfez ağzı 198 derece kuzeydedir. Buradan kuzey doğu, sonra kuzey, tekrar kuzey doğu yönde gidilerek 16 nolu orman sınır noktasına gelindi. Hattın solu: ... ... tarlası; sağı; meşe ile kaplı bozuk baltalık devlet ormanıdır. 16 nolu orman sınır noktası: kuruderenin kuzey doğu yamacında ... Özgül tarlasının, güney batısında köy cami minaresi, 7 derece kuzeyde köy trafo merkezi 9 derece kuzeydedir" denilmek sureti ile tarif edilmektedir. Uzman bilirkişiler tarafından kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının ne şekilde uygulandığı belli olmadığı gibi, rapor ekinde sundukları krokide 15 ve 16 nolu orman tahdit noktaları kesinleşen orman kadastro haritasındaki hattan mesafe, yön olarak farklıdır.

Yörede 1948 yılında Kınalıbayır, Çobankaya, Kocaçilek, Cindere civarı ile diğer ormanlara yönelik olarak seri bazında orman kadastro çalışmasının yapıldığı, daha sonra 1744

Yörede 1948 yılında Kınalıbayır, Çobankaya, Kocaçilek, Cindere civarı ile diğer ormanlara yönelik olarak seri bazında orman kadastro çalışmasının yapıldığı, daha sonra 1744

Sayılı Yasa gereğince 6/5 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulamasına ilişkin 05.10.1977 tarihli işe başlama tutanağında "...1948 tarihinde Kınalıbayır, Çobankaya, Kocaçilek, Cindere civarı ile diğer ormanlara ait zabıtların köyde ve resmi gazetede ilan suretleri makilik sahalarla ilgili 22.02.1952 tarihli maki tefrik komisyonunun sınırlama tutanağı üzerinde ve 1/25.000 ölçekli haritası makilik sahaların İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünün 26.02.1952 ... ve 1002/108 sayılı yazılarıyla ... İskan Müdürlüğüne devre yazısı ile ilgili komisyonun verdiği yazı 14.10.1952 tarih 36 nolu ... komisyonunun ... tevzii ile ilgili 1/5000 ölçekli haritası 08.07.1976 tarihli makilik sahalar ve ... tevzii yapılmış yerlerle ilgili Adapazarı Orman Bölge Başmüdürlüğünün görüşünü bildirir yazı sureti aynı konuda 6 nolu orman kadastro komisyonunun görüşünü bildirir yazı aslı ekibimizce tetkik edildi.ve 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahditinin geçersiz olduğu, ancak gerçek orman sınır tesbitinde göz önüne alınması gerektiği maki tefrik işleminin 6831 Sayılı Kanunun çıkışından önce tatbik edildiğinden halen geçerli olduğu dolayısı ile ... Köyü ormanlarında 6831 Sayılı Yasanın 1 ve yönetmeliğin 35-52 maddeleri ve 6831 Sayılı Kanunun 1744 Sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmalarına başlanmasına" denilmek sureti ile aplikasyon ve 2. madde çalışmalarına başlandığı, bu çalışmanın 30.06.1978 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği, daha sonra 01.11.1989 tarihli işe başlama tutanağı ile 6 nolu orman kadastro komisyonu tarafından henüz sınırlandırması yapılmamış ormanlarda sınırlandırma yapılmak ve 2/B madde uygulaması yapılmak üzere çalışmalara başlandığı, daha önce 1744 Sayılı Yasa uygulaması ile oluşturulan Kınalıbayır, Harmankaya, Çobankaya, Kocaçilek Devlet Ormanlarının sınırlarını oluşturan hatların zemine uygulanmasında güçlük çekilmediğinden bahisle yeniden aplikasyon yapılmasına gerek olmadığına karar verdiği anlaşılmaktadır.

23.08.1951 tarihinde işe başlayarak iki ... sonra 25.08.1951 tarihinde tamamlandığı bildirilen “Makilik Sahalar Sınırlama Tutanağı” başlığını taşıyan 12 satırdan ibaret tutanakla, işlem sırasında herhangi bir harita düzenlendiğinden söz edilmeksizin 13 (XIII) poligon numarasıyla Deniz ...-Karaahmetli Köyleri civarında 9443 hektar yüzölçümlü, arazinin Komisyon Başkanı ... ve Komisyon Üyesi ...’dan oluşan heyet tarafından makiye ayrıldığı, ancak “alt kısmı çizilmemiş poligon sahası gösterilmiştir” notu düşülerek dosyaya gönderilen 1/25000 ölçekli olduğu sanılan krokide XIII nolu poligon kabataslak çizgilerle gösterilmiştir. Bu poligon içinde orman kadastrosu kesinleşen orman alanları, binlerce dönüm toplu kadim ... arazileri ile birçok köyün yerleşim alanları bulunmaktadır. Bu durum yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmayan komisyonca ve yine yasa ve yönetmelik hükümleri gözönünde bulundurulmadan makiye ayırma işlemi yapıldığını göstermekte olduğundan işlem yok hükmündedir (Bak.Y.K.D. Ocak 2003 sayısında yayınlanan 20. Hukuk Dairesinin 01.04.2002 ... ve 2002/1940-2932 ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.05.2005 ... ve 2001/223-255 sayılı kararının onanmasına ilişkin 20. Hukuk Dairesinin 27.03.2006 ... ve 2006/3174-3960 sayılı kararları).

“3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 1. maddesi (e) fıkrası uyarınca çıkartılan Makiliklerle Orman Sınırlarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tesbitine ait Yönetmelik ile bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonlar yasal olup, yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu, orman sınırlandırması kapsamında iken sözü edilen komisyonlar tarafından makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel Yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği” 22.03.1996 ... 1993/5-1 Sayılı Y.İ.B.B.G.K. Kararıyla kabul edilmişse de, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapular dışında başka bir tapuya değer verilemeyeceği, Y.K.D.nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan H.G.K’nun 27.02.2002 ... 2002/1-19/97 sayılı kararı ile benimsenmiştir.

Somut olayda; makiye ayırma komisyonu, yönetmeliğin öngördüğü biçimde kurulmamış ve Yönetmeliğin öngördüğü biçimde çalışma yapmamıştır. 1993/5-1 Sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında “bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonları yasal olup yaptıkları işlemlerinin de geçerli olduğu” hüküm altına alındığına göre “yönetmelik uyarınca kurulmamış olan komisyonların yaptıkları işlemlerin geçersiz ve yok hükmünde olduğu” sonucuna ulaşılır. biran için 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemi geçerli olduğu kabul edilse bile dava konusu taşınmazın 1989 yılında orman sınırları içine alınması da Yasa ve Yönetmeliğe uygundur.

Yukarıda açıklandığı gibi, makiye ayırma işlemi yasa ve yönetmeliğe uygun biçimde yapılmadığı için yok hükmündedir. Makiye ayırma işlemi orman rejimi dışına çıkarma işlemi olarak kabul edilemez. Aksi düşünülse dahi maki işlemi 1951 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaza revizyon gören 11.10.1989 tarih 2 nolu tapu kaydının ilk tesisi Mart 1306 tarih 74 nolu tapu kaydı olup, tevzi tapusu veya özel yasalar gereğince oluşan bir tapu kaydı değildir. Uzman bilirkişilerce yapılacak uygulama neticesinde çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının belirlenmesi halinde makiye tefrik edilen alanda kalmasına rağmen sözkonusu tapu kaydına değer verilemez. Çünkü, yörede orman kadastrosu kesinleşmekle, orman sınırları içinde kalan tapu kayıtları ve diğer belgeler yasal değerlerini yitirir.