muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4887, Karar No: 2024/5937, Tarih: 17.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4887 E.  ,  2024/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

SUÇ TARİHLERİ : 07.11.2014, 14.01.2015, 06.01.2015, 22.01.2015

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A)Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B) Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

07.07.2014 günlü tutanağa göre jandarmayı arayan ... isimli tır şoförünün Gaziantep-Adana otoyolu Çeçenli park alanından 04.00 sıralarında ismini bilmediği başka bir tır şoförünün kamyonunun yakıt deposundan yakıt almaya çalışan şahıslar olduğunu ve olay yerinden hızla uzaklaşan gri renkli...marka aracın olduğunu beyan etmiş, bu kapsamda bahsedilen araca ilişkin otoyol giriş-çıkış saatleri bilgisi elde edilerek katılanlar ve şikâyetçiye yönelik hırsızlık eylemlerinin meydana geldiği saatlerde aracın aynı otoyola giriş çıkış yapması sebebiyle hırsızlık eylemini araç sahibi olan sanığın gerçekleştirdiğinden hareketle hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, tanık ...'ın kovuşturma aşamasında mahkemece dinlenilmesi sırasında, iddianamede adı geçen kimseyi tanımadığını, 07.07.2014 tarihli farklı bir eylemde iki kişinin Doblo marka araçla kaçtığını, iki kişinin bu araca bindiğini, ancak mazot çalan kişileri görmediğini beyan ettiği, soruşturmada kaçan bu aracın plakasının sanığa ait doblo araç olarak verildiği, sanığın farklı suç tarihlerinde bahse konu hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiğine dair kamera görüntüsü, parmak izi veya tanık beyanı bulunmadığı, çalınan mazotların ele geçirilemediği, sanığın HTS kayıtlarının talep edilmesine rağmen herhangi bir kayda ulaşılmadığı anlaşılmakla, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin, net, somut, inandırıcı deliller bulunmadığı, sanığın hırsızlık eylemlerini gerçekleştirmediğine yönelik savunmasının aksinin ispatlanamadığı, şüphe sebeplerinin giderilemediği ve var olan bu şüphenin, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık lehine yorumlanmasının zaruri olduğu, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, bu sebeple sanık hakkında hırsızlık suçlarından beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1293, Karar No: 2018/4057, Tarih: 25.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1293 E.  ,  2018/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalıları vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... ve birleşen dosya davalısı ... vekili Avukat ... ile birleşen dosya davalıları vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, aynen ifaya izin, kira tazminatı ve cezai şart istemleri; birleşen dava ise tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne, birleşen davada eksik ve ayıplı işler için yatırılan teminat mektubu bedelinin davalılara ödenmesine dair verilen karar, davanın tüm taraflarınca temyiz edilmiştir. Asıl dava davacıları-birleşen dosya davalıları arsa sahipleri, asıl dava davalısı-birleşen dosya davacısı kooperatif yüklenici, birleşen davada diğer davalıların ise diğer arsa sahipleri olduğu anlaşılmıştır.

1-Birleşen dava davalıları ..., ... ve ...’ün temyiz itirazları incelendiğinde;

Davacı kooperatif tarafından açılan ve asıl dava ile birleşen tapu iptal ve tescil davasında belirtilen davalılar ile davacı kooperatif arasında 10.09.2013 ve 18.02.2014 tarihlerinde iki ayrı sulh anlaşması yapıldığı, davalıların davacı yüklenici kooperatifin tapu iptal ve tescil talebini kabul ettikleri, ancak yargılama giderlerinden sorumlu olmayacaklarının kararlaştırıldığı ve birleşen davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinin

anlaşılmasına rağmen birleşen davada vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları doğru olmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl dosya davacılarının ve asıl dosya davalısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

anlaşılmasına rağmen birleşen davada vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları doğru olmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl dosya davacılarının ve asıl dosya davalısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Asıl dava davacıları arsa sahiplerinin murisi ... ile davalı yüklenici kooperatif arasında ... 1. Noterliği 29.07.1997 tarih ve 11700 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiği, sözleşmede ... İli ... İlçesi ... Mah. ... Mevki ... ada ...-... parsellerde bulunan taşınmazlara inşa edilecek bağımsız bölümlerin %62’sinin davalı kooperatife, %38’in ise arsa sahibine ait olacağı, inşaat ruhsatının alınmasından itibaren 48 ay içinde bağımsız bölümlerin iskan alınmış şekilde teslim edileceği düzenlenmiş, ... 1. Noterliği 15.12.1997 tarih ve 19855 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki paylaşım sözleşmesi ile de numaraları belirtilen 15 adet dubleks villanın muris arsa sahibine, yine numaraları belirtilen 25 adet dubleks villanın ise davalı yüklenici kooperatife verilmesi kararlaştırılmıştır. Birleşen dosyanın diğer davalıları ..., ... ve ...’un murisleri ... ile yüklenici kooperatif arasında ... 1. Noterliği 07.10.1997 tarih ve 15696 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiği, ... ada ... parsel numaralı taşınmazda 16 adet dubleks villa inşa edilmesi, bu villalardan 6 tanesinin arsa sahiplerine, 10 tanesinin ise yüklenici kooperatife verilmesinin kararlaştırıldığı, ... adanın ada numarası değiştirilerek ... ada olduğu, ... ada ... nolu parselin aynı adada bulunan ... nolu parsel ile birleşerek ... nolu parseli oluşturduğu, ... ada ... nolu parselin ise tevhide uğramadığı, ... ada ... ve ... nolu parseller için 29.12.1997 tarihinde ayrı ayrı yapı ruhsatları alındığı, yapı ruhsatlarının ... nolu parsel için 20 adet, ... numaralı parsel için ise ... adet dubleks villanın inşası için alındığı, yargılama devam ederken her iki parselde inşa edilen villalar için 23.11.2007 tarihinde yapı kullanma izin belgelerinin alındığı anlaşılmıştır.

Asıl davada davacı arsa sahiplerinin villalarının geç teslim edilmesi nedeniyle gecikme tazminatı ve cezai şart talebinde bulundukları anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 29.12.1997 yapı ruhsat tarihine sözleşmede düzenlenen 48 ay eklendiğinde bağımsız bölümlerin teslim edilmesi gereken tarihin 29.11.2001 olduğu, bu tarihe sözleşme dışı yapılan işler için gerekli olan 156 gün eklendiğinde teslim süresinin 04.06.2002 tarihi olduğu, ancak bu tarihte bağımsız bölümlerin teslim edilmediği belirtilerek son bilirkişi raporu dikkate alınarak cezai şart ve kira tazminatının birlikte düzenlenmesi durumunda bir sene için cezai şart, sonraki seneler için kira tazminatı istenebileceği, bu nedenle 04.06.2002-04.06.2003 tarihleri arası için sözleşmede aylık 70USD cezai şart kararlaştırıldığından 12 ay x 70USD x 15 bağımsız bölüm =17.992,80TL cezai şart talep edilebileceği, 04.06.2003- dava tarihi 28.09.2007 tarihine kadar da kira tazminatı talep edilebileceği, bunun da yapılan hesaplama sonunda 175.749,00TL olduğu hesaplanmış ve mahkeme tarafından da bu bedellere hükmedildiği anlaşılmış ise de, asıl dava davacıları arsa sahiplerinin murisi ile davalı yüklenici arasında imzalanan 29.07.1997 tarihli sözleşmenin 11.

maddesinde teslimde gecikme durumunda davalı yüklenicinin gerek kira tazminatını gerekse cezai şartı ödeyeceği düzenlendiği anlaşılmış olup, mahkeme tarafından bu istek kalemlerinin gecikilen süreler için ayrı ayrı hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yukarıda bahsedildiği şekilde hesaplama yapılıp karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Asıl dava davacıları arsa sahiplerinin dava dilekçelerinde mahkemeden aynen ifaya izin verilmesini talep ettikleri anlaşılmış, ancak mahkeme tarafından bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesine göre, hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Yargılama aşamasında 23.11.2007 tarihinde sözleşmelere konu bağımsız bölümler için yapı kullanma izin belgelerinin alındığı anlaşıldığından, mahkemece bu talep açısından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken verilmemesi doğru olmamıştır.

5-Yüklenicinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5-Yüklenicinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Asıl davada davalı yüklenici, davacı arsa sahiplerine bağımsız bölümlerinin dava tarihinden önce fiilen teslim edildiğini, aboneliklerinin yapıldığını savunmuş ise de; mahkemece bu konuda bir inceleme yapılmadığı anlaşıldığından asıl dava davacıları arsa sahiplerine düşen her bir bağımsız bölümün hangi tarihlerde teslim edildiğinin saptanması için ilgili kuruluşlardan abonelik başlangıç tarihlerine dair evrakların getirtilip incelenmesi ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/1 Değ iş sayılı tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporundaki bulguların da gözönüne alınarak değerlendirme yapılması gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

6-Birleşen davada davacı yüklenicinin her iki sözleşme gereğince 35 adet bağımsız bölümün tapu iptal ve tescilini talep ettiği, ancak mahkemenin arsa sahiplerine de düşen toplam 56 adet bağımsız bölüm üzerinden yargılama aşamasında tamamlama harcı aldığı ve birleşen davaya dair hüküm fıkrasının “b” bendinde de yine 56 adet bağımsız bölüm üzerinden bakiye harcın tahsiline karar verdiği anlaşılmış ise de, dava konusu edilmeyen ve arsa sahiplerine düşen 21 adet bağımsız bölüm üzerinden de harç alınması doğru olmamıştır. Bu nedenlerle mahkemece tapu iptal ve tescili talep edilen 35 adet bağımsız bölüm üzerinden harç hesabı yapılması, birleşen davada davalı arsa sahiplerinin dava açılmasına sebebiyet vermediklerinin gözetilerek harç dahil yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları, yargılama giderlerinden birleşen dosya davacısı yüklenicinin sorumlu tutulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle birleşen dosya davalılarından ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle asıl dosya davacıları-birleşen dosya davalıları arsa sahiplerinin, asıl dosya davalısı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 3. ve 4. bentlerinde açıklanan nedenlerle asıl dosya davacıları arsa sahipleri, 5. bendinde açıklanan nedenlerle birleşen dosya davacısı yüklenici, 6. bentte açıklanan nedenlerle ise birleşen dosya tarafları yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin asıl dosya davacılarından alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı

yükleniciye verilmesine, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan asıl dosya davacılarına verilmesine, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin birleşen dosya davacısı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan birleşen dosya davalılarına verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ...'e, davalı-birleşen dosya davacısı ...'ne, birleşen dosya davalısı ...'e, birleşen dosya davalıları ... ve ...'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11274, Karar No: 2018/5733, Tarih: 07.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11274 E.  ,  2018/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yakalamalı olarak savunmasının alındığı 15.03.2011 tarihli duruşmada 18 yaşını doldurmuş olduğu, müdafii istemediğini, savunmasını kendisinin yapacağını belirttiği, kararın suça sürüklenen çocuğa 05.05.2016 tarihinde usulüne göre tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını gece işlediği anlaşılmakla, hırsızlık suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulandığı halde, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından,yine suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıla hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, sonraki uygulamalar doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuklar hakkında kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar yakalandıktan sonra, müştekinin deposundan çaldıkları bir çuval şekeri sattıkları yeri göstermek suretiyle iadesini sağlamış iseler de; şekeri 50 TL’ye satın alan tanık ...’a soruşturma evresinde 20,00 TL vererek zararının bir kısmının giderildiğinin 14.01.2011 tarihli tutanak ile anlaşılması karşısında; yukarıda izah edildiği üzere soruşturma aşamasında kısmi iadenin gerçekleştiği dikkate alınarak öncelikle, müştekiden TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde adı geçen suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16049, Karar No: 2015/10334, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16049 E.  ,  2015/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANDIRIN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2007/89-2014/101

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 5 ve 10 parsel sayılı 2.075.63 ve 2.530.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 5 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 10 parsel sayılı taşınmaz ise hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle M.. Ç.. adına tespit edilmiştir. Davacılar Mülazım ve A.. Ç.., 5 parsel sayılı taşınmazın müşterek muris Abdullah oğlu M.. Ç..'dan intikal ettiği ve terekesinin taksim edilmediği iddası ile mirasçılar adına, 10 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının ise irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adlarına tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında Abidin Çukadar,10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulanan yolun paftasında gösterilmediği iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 133 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A), (A1), (A2) harfleri ile gösterilen yerlerin tespit maliki Hasan oğlu M.. Ç.. adına, (B) harfi ile gösterilen yerin aynı ada son parsel numarası verilmek sureti ile davacı M.. Ç.. adına, (C) harfi ile gösterilen bölümün aynı ada son parsel numarası verilmek sureti ile davacı A.. Ç.. adına tapuya kayıt ve tesciline, (y1), (y2) ve (y3) ile gösterilen yerin paftasında yol olarak gösterilmesine, 133 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kök muris Mulla Abdullah oğlu M.. Ç.. mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2718, Karar No: 2014/5021, Tarih: 01.07.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/2718 E.  ,  2014/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ELAZIĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ...'in uyuşturucu maddeleri poşetler içerisinde evden çıkarıp araca yüklemek üzere sokakta taşıması nedeniyle TCK'nın 37. maddesi anlamında fail olduğu gözetilmeden, TCK'nın 39. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar Mustafa ve Muhammed müdafileri ile sanıklar ... ve ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/575, Karar No: 2010/4072, Tarih: 30.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/575 E.  ,  2010/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

... Tereke Hakimliğince, müteveffanın ölmeden önce, Yerleşim yerinin ... Beldesi, ... mahallesi ... Caddesi NO:... .../... olduğu gerekçesiyle, ... Tereke Hakimliğine yetkisizlik kararı verilmiştir. Söz konusu adresin ... Öteli olduğu,ötelde hiçbir zaman kalmadığı 17 yıldır muteveffanın babasının ötelde muhasebecilik yaptığı belirtilen yer, yerleşim yeri olarak sayılamayacağından ve müteveffanın ikametgahı tam belli olmadığından, ...da vefat etmesi ve ... nufusuna kayıtlı olması, uyuşmazlığın ... Sulh hukuk (Tereke) Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.