muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13097, Karar No: 2022/3427, Tarih: 24.02.2022

Öte yandan yorumunda değişik yöntemleri bulunmaktadır. Bu olayda kapsamına göre yorumdan hareket edilmesinin sorunun çözümüne daha çok katkı yapabileceği kabul edilmelidir. Kapsamına göre yorumda daraltıcı ve genişletici yorum olarak iki türlüdür.

Daraltıcı yorum, yasada kullanılan sözcüklerin yasa koyucunun amacını aştığı hallerde söz konusu olur. Daraltıcı yorumda yasa koyucunun söylediği sözcükten, daha azının anlaşılması gerektiren durumlarda, normun anlamının bu amaca indirgenmesi yani daraltılması söz konusu olmaktadır. Örneğin CMK’nın belli ağırlıktaki durumlarda hükümlerin otomatik temyizini şart koşmuştur. Yine yasaya göre sadece lehe temyiz halinde aleyhe bozma yasağı mevcuttur. Otomatik temyiz halinde hükmün sanığın lehine mi aleyhine mi temyiz edildiği belli değildir. Öte yandan otomatik temyiz sanığın lehine getirilmiştir. O nedenle otomatik temyizin sadece lehe temyiz incelemesini sağladığı kabul edilmektedir. Bu örnekte görüldüğü üzere yasada söylenenden daha azı kabul edilmekte yani daraltıcı yorum yapılmaktadır.

Genişletici yorum ise Yasada kullanılan sözcüklerin yasa koyucunun amacını açıklayamadığı düşünülen durumlarda yani hukuk kuralının sözleri anlamına göre dar kaldığında sözlerinin olduğundan daha geniş anlamı içerecek şekilde yorumlanarak genişletilmesidir.

Yukarıda belirtildiği üzere CMK.nda sistem ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde yargılamaların duruşma açılarak yapılması ve delillerin duruşmada tartışılarak değerlendirilmesi esası üzerine kuruludur. Bu nedenle mahkumiyet kararlarının beraate çevrilmesi gibi hükmün zat ve mahiyetinde taban tabana zıt değişiklik yapan kararlar ile ilgili yorum yapılırken bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere CMK.nda sistem ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde yargılamaların duruşma açılarak yapılması ve delillerin duruşmada tartışılarak değerlendirilmesi esası üzerine kuruludur. Bu nedenle mahkumiyet kararlarının beraate çevrilmesi gibi hükmün zat ve mahiyetinde taban tabana zıt değişiklik yapan kararlar ile ilgili yorum yapılırken bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra tekrar CMK. 280/1-a ile atıf yapılan CMK. 303/1-a ve devam eden bentlerindeki düzenlemelere dikkatli bakıldığında beraat kararları ile ilgili düzenlemenin Yargıtayla ilgili CMK. 303. maddesinde Yargıtay'ın davanın esasına hükmedilebileceği haller ve hukuka aykırılıkların düzeltilmesi başlığı altında yapıldığı görülmektedir. CMK.nın 303. maddesindeki bu düzenlemede Yargıtay'ca yapılan incelemede davanın esasına hükmedilebilecek hallerin delil takdirini ve tartışmasını gerektirmeyecek, somut delil üzerinden ve uygulama hataları ile sınırlı olduğu görülmektedir. Beraat kararı verilebilecek hal de bu madde kapsamında düzenlendiğine göre beraat kararlarınında delil tartışmasını gerektirmeyen somut olaylarla sınırlı olarak yorumlanması gerekir. Yani kısaca Yargıtay için yapılan CMK.nın 303/1-a'daki beraat verilebilecek halin eski tabirle derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak dar yorumlanması gerekir. CMK.nın 280/1(a- 2) cümledeki atıf nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesince de beraat kararlarının bu kapsamda ve dar yorumlanması Yargıtay için yapılan düzenlenmenin amacına uygun olacaktır. Aksi düşünce duruşma açarak karar vermek esas görevi olan Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan beraat kararı vermesine ilişkin takdir yetkisinin sınırlarının ucu açık bir biçimde genişletilmesine neden

olur. Ayrıca bu durum mağdur haklarının gözardı edilmesine neden olacak ve mahkumiyetin duruşma açılmadan beraate çevrilmesi mağdurda kendi hakkının korunmadığı gibi bir algı da oluşturacaktır. Çağdaş yargının bir görevinin de mağdur haklarının korunması olduğu unutulmamalıdır. Beraat kararlarının nasılsa temyiz incelemesine tabi olduğu bu süreçte mağdurun hakkının korunacağı düşüncesi mağdurdaki bu algıyı değiştirmeyecektir.

Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinde inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280/1-(a) bendinin atıf yaptığı CMK.nın 303/1-(a)'daki beraat kararı verilebileceği ifadesinin dosyadaki somut maddi delillerden isnat edilen eylemin suç oluşturmadığı veya açılan davanın ve verilen kararın açıkça kanuna ve hukuka aykırı olduğu anlaşılan hallerle yani derhal beraat halleri ile sınırlı olacak şekilde yorumlanması gerekir.

Aksi takdirde duruşma açılmadan beraat kararı verilmesinin tartışmalara bunun da yargıya ve hukuka olan güvenin sarsılmasına sebep olacağı düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımı saygı ile arz ederim. 24.02.2022
Yargıtay — Esas No: 2008/1215, Karar No: 2009/864, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1215 E.  ,  2009/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... Kooperatifi vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, sözleşme uyarınca davacı arsa sahiplerine teslim edilmeyen 1 adet dairenin teslimine, aynen teslimin mümkün olmaması halinde karar tarihindeki değerinin davacılara ödenmesi istemine, karşı dava ise davacılar adına davalı yüklenici tarafından ödenen şüyulandırma bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava dışı arsa sahibi Zeynel Turan ile davacı arsa sahipleri ve davalı kooperatif arasında imzalanan 09.06.1993 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde “proje üzerinden yapılacak olan dairelerin %30’una isabet eden kısmının mal sahiplerine verileceği, 2. maddesinde de mal sahibine düşecek dairelerin mal sahibinin istediği yerden blok halinde verileceği” kararlaştırılmıştır. Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde projesine göre yapılacak inşaatın 33 adet normal, 6 adet bodrum kat dairesi ve 1 adet de kalorifer dairesi olmak üzere 40 daireden ibaret olduğunu, inşaatın bir kısmının çift bodrumlu olarak projelendirilmiş olmasına rağmen inşaata başlandığında zeminin sert kaya olması sebebiyle kazı yapmanın imkânsız olması karşısında çift bodrum olarak projelendirilen kısmın tek bodrumlu olarak yapılmasına karar verildiğini savunmuştur. Davacı arsa sahiplerinin inşaattan 11 bağımsız bölüm aldıkları hususunda yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Proje ve sözleşmesinde kararlaştırılan bağımsız bölümlerin yapılmasından yüklenicinin kusuru ile vazgeçilmesi ya da yapımının imkânsız hale gelmesi halinde yüklenicinin bundan sorumlu olacağı ortadadır. Bu durumda mahkemece dava konusu inşaatla ilgili belediye işlem dosyası getirtilip mahallinde konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak 428 parsel sayılı arsa üzerindeki A Blokta yapılmayan 1 adet kapıcı dairesi ve B Blokta yapılmayan 2 adet normal daire ile ilgili bu dairelerin yapılmasının imkânsız olup olmadığı, imkânsızlık varsa ortaya çıkmasında yüklenicinin kusurlu olup olmadığı ve bunun paylaşıma etkisi konusunda rapor alınarak değerlendirilmek suretiyle asıl davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu asıl davada yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Kabul şekline göre de; taşınmazın teslimine ilişkin davalarda, davacı arsa sahiplerinin varsa istemekte haklı oldukları eksik teslim edilen bağımsız bölümün sözleşmenin 3. maddesi de dikkate alınarak ve davanın tüm arsa sahiplerince açılmadığı da gözetilerek teslimine, teslim edilecek bağımsız bölüm kalmaması halinde mahkemece bu durum saptanarak davacıların payına isabet eden değerinin tahsiline karar verilmesi yerine infazı mümkün olmayacak biçimde teslim kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacı-karşı davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı-karşı davacı kooperatife verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... Kooperatifi’ne geri verilmesine, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3458, Karar No: 2014/6133, Tarih: 12.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3458 E.  ,  2014/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/693-2013/571

Davacı tarafından, davalı aleyhine 28.09.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan H.. Ç.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan H.. Ç.. temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazların maliki müteveffa M. Ç.'ın mirasçısı müteveffa A. Ç.'ın mirasçısı Melek Çat Et'in nüfus kaydına göre 27.12.2012 tarihinde vefat ettiği, veraset ilamının temini ile bu veraset ilamına göre belirlenecek tüm mirasçılarının davaya katılmaları sağlanmadan karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece taraf teşkili tam olarak sağlanmadan, davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan H.. Ç..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14229, Karar No: 2015/12274, Tarih: 07.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14229 E.  ,  2015/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 127 ada 33 ( eski 419), 127 ada 47 ( eski 434) parsel sayılı, sırasıyla 1874 m² ve 19505 m² yüzölçümlü taşınmazların öncesi itibarıyla ormanla ilgisi olmadığı halde, kısmen orman sınırları içinde, kısmen de 2/B alanında bırakıldığını ve bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazların davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve 2/B çalışmasına itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazların 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da kısmen 2/B sahasında, kısmen de orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının Giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılara müştereken verilmesine" ibareleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1220, Karar No: 2018/5546, Tarih: 12.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1220 E.  ,  2018/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılar 104 ada 7-8-9-10-11 ve 12 parseller lehine, 104 ada 4-5 ve 6 sayılı parseller üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, ilk hükümde davanın kabulüne karar verilmiş, Hükmü, davalılardan ... ile ... temyiz etmiştir. Dairemizin ilamı ile; ''Davacılar davalarını bizzat açmış olup, davacılardan ... 5 ila 10. Celselere, davacılardan ... ise 10 ve 11. celselere herhangibir mazeret bildirmeksizin katılmadığı, bu kişilerce açılan davalar usulüne uygun biçimde yenilenmediği halde 6100 sayılı HMK'nun madde 150 hükmünün kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilmeksizin adı geçenler lehine geçit hakkı tesisine yönelik yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de geçit hakkı davalarında geçit, parsellerin leh ve aleyhine infaza elverişli olarak kurulur. Hükümde hangi parsel lehine ve hangi parseller aleyhine geçit kurulacağı ayrı ayrı yazılmalı, kesintisizlik ilkesi gereği de akdi irtifakın kurulacağı parsellerin de bu belirlemelerde yer alması gerekir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazların kuzeyinde kanal ve yol bulunduğu belirtilmesine rağmen bu ve bununla birlikte başkaca alternatiflerin araştırılıp tartışılmaması da doğru görülmemiştir.'' gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacılardan ..., ... ve Asli müdahil ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1-Mahkemece sadece davacılardan ..., ... ve Asli müdahil ...'ın davalarının kabulüne karar verildiği halde, 104 ada 5 parsel ..., 104 ada 6 parsel ise ... adlarına olduğu bu taşınmaz maliklerinin davada davalı konumunda bulundukları, geçit hakkı kurulmasını da talep etmedikleri gözetilmeden HMK'nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olarak bu taşınmazlar lehine de geçit hakkı davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Geçit hakkı talep edilen davacılara ait taşınmazların doğusunda bulunan 104 ada 14 parsel ile batısındaki 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazların ... kayıtları mahkemece dosya arasına getirtilmeli, davacılara ait taşınmazlardan akdi irtifak kurulduktan sonra, yasal irtifakın 104 ada 3 ve 14 parsellere ayrı ayrı çıkıldıktan sonra değerlendirilmesi, bu alternatiflerin de uygun olup olmadığının araştırılması için bilirkişiden ek rapor aldırılması gerekmektedir.

2- Geçit hakkı talep edilen davacılara ait taşınmazların doğusunda bulunan 104 ada 14 parsel ile batısındaki 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazların ... kayıtları mahkemece dosya arasına getirtilmeli, davacılara ait taşınmazlardan akdi irtifak kurulduktan sonra, yasal irtifakın 104 ada 3 ve 14 parsellere ayrı ayrı çıkıldıktan sonra değerlendirilmesi, bu alternatiflerin de uygun olup olmadığının araştırılması için bilirkişiden ek rapor aldırılması gerekmektedir.

Eksik inceleme ve araştırma ile ve taleple bağlılık ilkesine de aykırı şekilde yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13636, Karar No: 2015/11622, Tarih: 05.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13636 E.  ,  2015/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının işleteni olduğu araç ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpışması nedeni ile yaşanan kazada müvekkilin aracının hasar gördüğünü ve değer kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar yetki itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın ... de meydana geldiğini ve davalıların yerleşim yeri adresinin Bayburt olduğunu belirterek; mahkemenin yetkisizliğine,karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... ya da ... Asliye Hukuk Mahkemelerinden birine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK 16.maddesi "haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmünü içermektedir.

Eldeki dava dayanağı haksız fiil olup, davacının adresi ... olduğundan ... Mahkemeleri yetkilidir.

Kabule göre de, mahkemenin HMK 19/3.maddesine göre yetkili olduğunu belirlediği mahkemeyi açık ve net bir şekilde belirtmemesi de isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda anlatılan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9616, Karar No: 2024/3909, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9616 E.  ,  2024/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/366 E., 2020/1680 K.

SUÇ : Cebir veya tehdit kullanarak kişiyi intihara mecbur etmek suretiyle kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan kurum vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/431 Esas, 2018/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı cebir veya tehdit kullanarak kişiyi intihara mecbur etmek suretiyle kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/366 Esas, 2020/1680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili, katılan ... ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olduğuna, katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE