muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21604, Karar No: 2010/30170, Tarih: 02.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21604 E.  ,  2010/30170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/203888

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

NUMARASI : 2007/262

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

03/12/2005 günlü abonesiz kaçak elektrik kullanıldığına dair kaçak tespit tutanağı kapsamı ve sanıkların savunmaları karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıkların katılımıyla, mahallinde yapılacak keşifte kurulu güç belirlenip, elektrik mühendisi bilirkişinin görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9287, Karar No: 2022/1219, Tarih: 27.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9287 E.  ,  2022/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde hakkında kabul kararı verilen davalı “...-... İnşaat Taah. San. Tic. A.Ş’ne” gıyabi hükmün, tasfiye halinde olması sebebiyle ilgili iflas idare memurlarına yapıldığı görülmekte ise de, geri çevirme kararı sonrası gelen kayıtlara göre şirket temsilcilerinin farklı kişiler olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple öncelikle ilgili ticaret sicilinden şirketin tasfiyeye girdikten sonra geçirdiği aşamalar ve son durumu sorularak, şirketi temsile yetkili kişiler tespit edilmeli ve usulüne uygun şekilde hükmün tebliğinin sağlanmasına takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18042, Karar No: 2014/14280, Tarih: 01.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/18042 E.  ,  2014/14280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "komşu köyden yerel bilirkişi ve tanıklar katılımı ile keşif yapılarak taşınmazın kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazine'ye intikal eden yerlerden olup olmadığı olaylara dayalı bilgi alınması, uzman ziraat bilirkişiden taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, toprak yapısı ve niteliği hususlarında ayrıntılı rapor alınması, davacı ve bayileri hakkında aynı çalışma alanında belgesizden tespit edilen taşınmazlar bulunup bulunmadığının araştırılması, meralar ile kaçak ve yitik kişiden Hazine'ye kalan taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuça değer taşımadığının gözetilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 161 ada 71 sayılı parselin mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.....2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14890, Karar No: 2023/2192, Tarih: 08.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14890 E.  ,  2023/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 921 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde; kısmen kamulaştırılan taşınmaz üzerinde inşai unsurlar ve ağaçlar mevcut iken, hem sayısal hem de değer olarak eksik tespit edildiğini, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, tarla olarak değerlendirilecekse de kapitalizasyon faiz oranının %3, objektif değer artışının da %500'ün üzerinde hesaplanmasını, masrafların 1/3'ü geçmemesi gerektiğini, üretim masrafları içine döner sermaye faizi, genel idarî giderler ve tarla kirasının dahil edilmemesini, münavebe ürün verimlerinin ortalamanın üzerinde alınmasını, hem acele el koyma davasındaki birim değer hem de davacı idarenin uzlaşma teklif ettiği bedelin gerçek rayiçlerin çok altında olduğunu, bedelin dava tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranıyla birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranı verilmemesi gerektiğini ve kapitalizasyon faizinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olduğunu, arazi olarak nitelendirildiğinde de sulu arazi olduğunu, münavebenin hatalı belirlendiğini, giderlerin yüksek verimlerin düşük alındığını, kapitilasyon faiz oranının %3 alınması gerektiğini ve objektif değer artış oranının düşük uygulandığını, belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun olduğu, değerlendirmeye alınan ürünlerin yörenin münavebe sistemine uygun ve resmî verilerle uyumlu bulunduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16041, Karar No: 2018/14393, Tarih: 13.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/16041 E.  ,  2018/14393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 225/2. maddesi gereğince mahkeme fiilin nitelendirmesinde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığından tebliğnamede bu yöndeki 2 no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; oğlu ... ile ...'ın kavga ettiklerini görmesi üzerine tarafları ayırmak ve kavgayı sonlandırmak amacıyla taşıma ruhsatı bulunan silahıyla havaya doğru 2 el ateş eden sanığın belirli bir mağdur ya da mağdurları hedef alarak tehdit kastıyla hareket ettiğine dair bir delil elde edilmemiş olması ve kavga esnasında havaya ateş etmenin TCK.nun 170/1...c maddesinde düzenlenen suçun tipiklik öğesini oluşturmaması gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16340, Karar No: 2015/4157, Tarih: 13.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16340 E.  ,  2015/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ve bozulmasına dair 29.05.2014 tarih, 2014/1876 Esas, 2014/10994 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu... vekili İcra Mahkemesine başvurusunda; ...'nin 5411 sayılı Yasa'nın 107. maddesi gereğince takip konusu ilam borcunu üstlendiği ve bu sıfatla ilam başlığında yer aldığı, ilam hükmünde müvekkili yönünden borçlu olarak hüküm kurulmadığı halde, aleyhine takip başlatılmasının usulsüz olduğunu belirterek takibin iptali talebinde bulunmuş, Mahkemece, borcun ...'ce üstlenildiği ve ilamda İNG Bank'a yükümlülük getirilmediği gerekçesiyle, ... aleyhindeki icranın geri bırakılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Takip konusu ilam incelendiğinde; karar başlığında davalılar kısmında ... ile ...'nin ( Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca üstlenen) yer aldıkları, hüküm bölümünün 1 numaralı bendinde;... yönünden davanın kabulü ile 16.235,00...'nin 21/01/2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek yıllık ... faiziyle, 16.800 TL'nin de 21.01.2000 tarihinden itibaren reeskont (yasal) faiziyle davalıdan alınarak, 2 numaralı bendinde ise; .... yönünden davanın kabulü ile 66.000,00 TL'nin 21.02.2000 tarihinden itibaren reeskont (yasal) faiziyle ... Bank (... Banktan üstlenen ...) den tahsiline karar verildiği, yine diğer hüküm fıkralarında da yargılama giderleri ile vekalet ücreti konusunda sadece ... hakkında karar verildiği, böylece İNG Bank aleyhine hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-57 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesince yorum yolu ile sonuca ulaşılamaz.

Açıklanan nedenlerle mahkemenin ilamda ... Bank aleyhine hüküm kurulmadığı yönündeki kabulü yerinde ise de, takibin iptali yerine icranın geri bırakılmasına karar verilmesi hatalı olup, borçlu vekilinin temyiz itirazının bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken, takip konusu ilamın takip tarihinden önce bozulduğu, anılan ilamla takip yapılamayacağı gerekçesiyle takibin iptaline karar vermesi yönünden bozma yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü yoluna gidilmiştir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.05.2014 tarih 2014/1876 Esas-10994 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle, İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19957, Karar No: 2024/93, Tarih: 08.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19957 E.  ,  2024/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/8035 D.İş.

ŞİKÂYETÇİ : ...

ŞÜPHELİLER : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55769 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vasisinin vesayet altına alınan müştekinin ileri yaşta olup, akıl zayıflığının bulunduğunu, evine bakıcı olarak giren şüpheli ...'in bir süre sonra müştekiyi ikna ederek kendisi ile evlendiğini, müştekinin Almanya'da yaşayan oğluna şüphelinin babasını dövdüğünü ve babasının boşanma davası açtığının bildirilmesi üzerine, evde bulunan değerli bazı eşyaların şüpheli ve şüphelinin kız kardeşi ile annesi olan diğer şüphelilerce çalındığının, hesabından 18.000,00 Türk lirasının şüphelilerden birinin hesabına geçirildiğinin, ayrıca müşteki adına kayıtlı dükkanın şüpheli eşe satış gösterilmek suretiyle devredildiğinin tespit ettiklerini belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca evden eşya alınmasının, 18.000,00 Türk lirası paranın şüpheliye ait hesaba aktarılmasının ve tapu devrinin müştekinin iradesinin sakatlanmak suretiyle gerçekleştirildiğine dair somut delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosya kapsamından yalnızca şüphelilerin beyanlarına başvurulduğu, şikayet dilekçesinde müşteki vasisince tanık deliline de dayanıldığı ve isimlerinin bildirileceğinin belirtildiği, ayrıca müştekinin ileri yaş ve akıl zayıflığı nedeniyle muhakemesinin sağlıklı olmadığının iddia edildiğinin anlaşılması karşısında, müşteki tarafa tanıklarını bildirmek üzere süre verilerek, bildirilmesi halinde dinlenmesi, müştekiye ait sağlık kayıtlarının celbi ile müştekinin tam ehliyetli olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan sağlık raporu aldırılması ve müştekinin tam ehliyetli olmadığının anlaşılması durumunda sonucuna göre, evliliğin iptalinin de söz konusu olabileceği gözetilerek, şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 5271 sayılı Kanun’un 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' aynı Kanun’un 170/2. maddesinde, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler. Aynı Kanun’un 172/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikâyeti yoluyla soruşturma yaparak maddî gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hâkimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Aynı Kanun’un 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkûmiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdanî kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.