muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/635, Karar No: 2010/686, Tarih: 22.12.2010

Somut olayda; davacı/alacaklı vekili, davalı/borçlu belediyenin kepçe ile kaldırım ve bordür taşı çalışması yaparken, davacı/alacaklı Kurum'a ait yeraltı kablolarına zarar verdiği iddiasında bulunmuştur.

Görüldüğü üzere, davalı/borçlu belediyenin eyleminin, Borçlar Kanunu'nun 41.maddesinde ifadesini bulan haksız fiil niteliğinde olduğu belirgindir.

Davacı/alacaklı, zararın tahsili için ilamsız icra takibi yapmış olup, itiraz üzerine takip durmuş ve davacı süresinde eldeki itirazın iptali davasını açmıştır.

Bu durumda, eldeki dava, İİK.'nın 67.maddesine dayalı itirazın iptali istemiyle açılıp; açıkça adli yargının görev alanında kalmakla, yukarıda da belirtildiği üzere, yasanın açıkça adli yargıyı görevli saydığı bu hal idari yargının görev kapsamı dışında kalacağından, bu davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

Öyleyse, eldeki davanın ve bu davaya konu eylemin niteliği dikkate alındığında, davanın çözüm ve görümünün adli yargı yerine ait olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

O halde, dava hukuki nitelikçe itirazın iptali olup, bu niteliğine göre açıkça adli yargının görev alanına girmesine; diğer yandan haksız eyleme dayalı olmakla idarenin eylem ve işlemine dayanmamakla idari yargının görev alanı dışında da bulunmasına göre; yerel mahkemece davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle yargı yolu bakımından görevsizliğe karar verilmiş olması ve aynı hususa değinen, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulması yerine önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.’un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 22.12.2010 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesine göre; idarenin (kamu kurumunun) "eylem ve işlemleri" sonucu zarar gördüğünü ileri süren hak sahiplerinin açacakları tam yargı davalarına bakma görevi İDARİ YARGININ yetki sınırları içine girmektedir.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, (zira mahkemelerin görevleri yasalarla belirlenir.) taraflarca ileri sürülmese dahi yargılamanın her aşamasında hakim tarafından re'sen değerlendirilip, görev hususunun yasalara uygun olarak karara bağlanması gerekir.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, (zira mahkemelerin görevleri yasalarla belirlenir.) taraflarca ileri sürülmese dahi yargılamanın her aşamasında hakim tarafından re'sen değerlendirilip, görev hususunun yasalara uygun olarak karara bağlanması gerekir.

Yargıtay uygulamalarında idarenin eylemi, "plan ve projeye bağlanmayan" haksız eylem niteliğinde görüldüğü hallerde, hak sahiplerinin açtığı tazminat davalarında görevli mahkemelerin Adli yargı olacağı kabul edilmektedir. Ancak, ben bu uygulamayı 2577 sayılı Kanunun 2/1-b maddesine aykırı gördüğüm için bu görüşe katılmıyorum. Zira, mahkemelerin görev sınırları yasalar ile belirlenip, yasalara aykırı şekilde yargı kararı ile belirlenemez. Ayrıca, 2577 sayılı Kanunun 2/1-b maddesinde hiçbir ayrım yapılmaksızın idarenin tüm "eylem ve işlemlerinden dolayı" idari yargının görevli olduğu açıkça belirtildiğine göre, idarenin “plan ve projeye bağlı olmayan” eylemleri de adından anlaşılacağı üzere “eylem” olduğundan ve Yasa’da tanımlanan görev kapsamına “eylem” de alınmış olduğundan ve burada önemli olanın eylemin niteliği olmayıp eylemin kimin tarafından yapıldığıdır. Yasa, idarenin (kamu kurumunun) eylemlerini idari yargının görev sınırları içerisine almış olduğuna göre, idarenin haksız eylem niteliğinde kabul edilen eylemlerinde görevli mahkemenin (Yargının) adli yargı olacağına ilişkin düşüncelerin doğru olmadığı kanaatindeyim.

Somut olayımızda da davacı taraf, davalı idarenin (kamu kurumunun) kamu hizmetini yerine getirirken ortaya koyduğu eylem veya işlemlerinden zarar gördüğünü ileri sürerek bu davayı açtığına göre davaya bakma görevi idari yargının yetki sınırları içinde kalacağından adli yargı hakiminin yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar vermesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüş ve düşüncelerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/10663, Karar No: 2012/13972, Tarih: 30.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10663 E.  ,  2012/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa aykırılık suçundan sanık ...'nın, anılan Kanunun 26. maddesi gereğince 3 ay hapis ve 450 yeni Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine dair Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 01.05.2008 tarihli ve 2008/64 esas, 2008/122 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.01.2011 tarihli ve 2009/276 esas, 2011/924 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık hakkında askeri yasak bölgeye girdiğinden bahisle 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu maddenin atıf yaptığı 11. maddenin (b) bendi uyarınca birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri ile bu bölgelerde uyulması gereken yasakların idarenin düzenleyici işlemi ile belirlendiği;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup, 2565 sayılı Kanunun anılan hükümlerinde, 5237 sayılı Kanunun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından, Türk Ceza Kanununun 5. maddesinin, 2565 sayılı Kanun yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabülü gerektiği,

Olayımızda sanığa atılı eylemin, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunduğu, o halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylemin, Türk Ceza Kanununun 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, anılan maddede "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmünün yer aldığı,

Bu duruma göre, 2565 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmüyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamaların, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemelerin Türk Ceza Kanununun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmadığı, bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ile Türk Ceza Kanununun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanunun 11. ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerektiği gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 10.05.2012 tarih ve 2012/8297/27818 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2012 tarih ve 2012/141369 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Devletin askeri yararı gereği girilmesi yasaklanmış alan içerisinde hükümlünün yakalandığı bölge dikkate alındığında, hükümlünün bu yere gizlice girdiği ve eyleminin TCK'nın 332/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçeyle yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5858, Karar No: 2015/23718, Tarih: 29.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5858 E.  ,  2015/23718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/66831

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/368 (E) ve 2012/725 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı da dikkate alınarak, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Denetim süresinin belirlenmesine, sanığın kişiliği ile sosyo-ekonomik durumu dikkate alınarak denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtaratına karar verilirken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

2- TCK 51/8 maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtaratının yapılmaması,

3- Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu eşyanın imha suretiyle tasfiyesine de karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322'nci maddesi uyarınca; hükmün 5.fıkrasında denetim süresinin belirlenmesine ilişkin kısmın başına “TCK 51/3 maddesi gereğince”, yükümlülük belirlenmesine ve uzman görevlendirilmesine yer olmadığına ilişkin kısmın başına; “TCK 51/5, 6 maddesi gereğince”, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infaz edileceğine ilişkin kısmın başına da; TCK 51/7 maddesi gereğince”

ibarelerinin eklenmesi, bu kısımdan sonra gelmek üzere; “TCK 51/8 maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratına,” ifadesinin eklenmesi, müsadereye ilişkin fıkrada ise “imha suretiyle tasfiyesine” ilişkin kısmın çıkarılması ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6377, Karar No: 2023/7484, Tarih: 14.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6377 E.  ,  2023/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/210 E., 2022/579 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret-Temyiz Dilekçesi Ret/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gerze(Sinop) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2008/182 E., 2021/134 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın bir kısım taşınmazlar yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer taşınmazlar yönünden ise ispat edilmediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... ile tereke temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin ek kararı ile davacı ...'un davayı takip yetkisi kalmadığından istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda ise hükmü istinaf eden tereke temsilcisinin davada taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; dava konusu taşınmazların müşterek mirasbırakan ...'tan intikal ettiği, ancak kadastro sırasında davalılar adına tespit ve tescil edildiğini belirterek miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak tapu iptali ve mirasbırakanın tüm mirasçıları adına tescil isteğiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların uzun süre zilliyetliği altında bulunduğunu, bu nedenle kadastro tespiti sırasında zilliyetlikle kendi üzerine yazıldığını, ... köyü 101 ada 13 parsel sayılı taşınmazı Gerze Acısu köyünden ... oğlu 1946 doğumlu ...'dan 1970 yılında satın aldığını, babası ... oğlu ... adına tespit gören taşınmazların ... köyü 1010 ada 14, 16 parsel; 102 ada 28, 21, 26 parsel; 103 ada 7, 19 parsel; 10 ada 152, 136, 145, 153, 149 parsel; 108 ada 153, 134, 73, 24 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar olduğunu, Mahmuttırı köyündeki davaya konu taşınmazların ise kadastro çalışmalarının 1977 yılında yapıldığını bu nedenle hak düşürücü sürenin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazları 14.06.1973 tarihinde Gerze Geçici Yetkili Noteri tarafindan tanzim edilmiş senetle mirasbırakan ...'un kız kardeşi Nesime Bal'dan satın aldığını, söz konusu satış senedinde hudutları ve mevki tarif edilen taşınmazların çekişmeli taşınmazlar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazları 14.06.1973 tarihinde Gerze Geçici Yetkili Noteri tarafindan tanzim edilmiş senetle mirasbırakan ...'un kız kardeşi Nesime Bal'dan satın aldığını, söz konusu satış senedinde hudutları ve mevki tarif edilen taşınmazların çekişmeli taşınmazlar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... beyan dilekçesinde; davacılar tarafından Mahkemenin yanıltılmaya çalışıldığını, dava konusu taşınmazların tamamının ...'a ait olduğunun ifade edildiğini, oysa babası ...'un halası Nesime Bal'a ait taşınmazları 14.06.1973 tarihli senetle para karşılığı satın aldığını, davada zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 53, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 87 ve 171 parsel sayılı taşınmazlar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, dava konusu diğer taşınmazlar açısından ise yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre ispat yükü kendisinde olan davacının iddiasını ispat edemediği, dava konusu taşınmazları bilen başka mahalli bilirkişilerin olmadığı, davalıların sunduğu bir kısım satış senetlerinin ise dava konusu taşınmazlara uyduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilahare karara karşı davacı ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Mahkemenin 11.06.2021 tarihli ek kararı ile davacı ...'un davayı takip yetkisi kalmadığından istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tereke temsilcisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tereke Temsilcisi ... istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, dosya içinde yer alan senetlerin dava konusu yerlerle uyuşup uyuşmadığına dair bilirkişi raporunun alınmadığını, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin senetsizden yapılmış olup bu senetlerin hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, keşif esnasında dinlenen tüm tanıkların taşınmazların mirasbırakan ...'a ait olduğunu beyan ettiklerini öne sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda mirasçılar arasında görülen bir dava bulunduğu, bu tür davaların tereke temsilcisi ile görülen davalardan olmadığı halde eldeki davanın tereke temsilcisi ile görüldüğü, Mahkemece hatalı olarak tereke temsilcisi atanmasının tereke temsilcisini taraf haline getirmeyeceği, bu haliyle tereke temsilcisinin kararı istinaf etme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle tereke temsilcisi ...'ın istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların müşterek mirasbırakan ...'tan intikal ettiği, ancak kadastro sırasında davalılar adına tespit ve tescil edildiği ve miras payından mahrum bırakıldığını, eldeki davanın tereke temsilcisi marifetiyle yürütüldüğü halde temyiz isteğinin reddine hükmedildiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddinin doğru olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6, 599, 640 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemece yazılı şekilde tereke temsilcisinin davada taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de; verilen karar usul ve yasaya uygun düşmemektedir. Eldeki davada, davacının çekişmeli taşınmazların müşterek mirasbırakan ...'tan intikal ettiği; ancak kadastro sırasında davalılar adına tespit ve tescil edildiğini belirterek miras yoluyla gelen hakka dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğu görülmektedir.

2. Tahkikat aşamasında mahallinde 13.05.2016 tarihinde yapılan keşif sırasında verilen ara karar gereğince Gerze Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.05.2017 tarih, 2016/251 Esas- 2017/164 Karar sayılı kararı ile muris ... terekesine temsilci tayin edildiği, yargılamanın bu aşamadan sonra tereke temsilcisi tarafından yürütüldüğü anlaşılmaktadır.

3. Bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun 640 ıncı maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması durumunda, davanın tereke temsilcisinin veya bu sıfatla vekil kıldığı avukatın huzuru ile sürdürülmesi gerektiği tartışmasızdır. Tereke temsilcisinin atanması ile mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalkmaktadır. Başka bir söyleyişle, mirasçıların davayı takip yetkisi sona erer ve bununla bağlantılı olarak da hükmü temyiz hakkı miras şirketini temsilen tereke temsilcisine geçer. Ne var ki somut olayda murisin ölüm tarihi itibariyle terekesinin el birliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu, davanın ise mirasçılar arasında görüldüğü, bu nitelikte bir talebin davacının payına haşren dinlenmesinin mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

4. Mahkemenin davacı tarafa verdiği önel neticesinde, ara karara uygun olarak müşterek miras bırakanın terekesine temsilci tayin edildiği ve davaya katılımının sağlandığı görülmekte ise de, esasen mirasçılar arasında görülen dava yönünden terekeye temsilci atanmasına gerek olmadığı, davacının müstakil olarak davayı takip yetkisinin bulunduğu kuşkusuzdur. Her ne kadar yargılama sırasında davacının istinaf isteği yerel mahkemenin ek kararı ile davacı ...'un davayı takip yetkisi kalmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, yukarıda belirtildiği üzere ek kararın hukuka uygun olmadığı, davacının tek başına davayı takip yetkisinin bulunduğu da tereddütsüzdür. Şu halde Mahkemenin hatalı ara kararı neticesinde davacı tarafın kanun yoluna başvuru hakkını bertaraf edecek şekilde istinaf isteğini reddetmiş olması usule aykırı olup davacının istinaf dilekçesinin kabulü ile istinaf talepleri yönünden olumlu yahut olumsuz bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur. Bu durum karşısında; 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının esastan istinaf incelemesi yapılmak üzere bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Yatırılan peşin harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19220, Karar No: 2010/4812, Tarih: 05.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/19220 E.  ,  2010/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

....... adına Av.... ile ... adına Av.... arasındaki dava hakkında ..... verilen 12/06/2008 günlü ve 76/346 sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...'ya vasi tayin edilip edilmediği...... sorulduktan sonra, vasi tayin edilmişse hükmün davalının vasisine tebliğ edildikten, vasi tayin edilmemişse vasi tayinine imkan tanındıktan ve buna göre tebligat işlemleri tamamlandıktan ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahallîne GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....