muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27120, Karar No: 2015/11847, Tarih: 29.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/27120 E.  ,  2015/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında müşteki .... ....'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkrasından çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki... ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin sorumlusu olduğu marketten, toplamda 75,00 TL değerinde gıda malzemesini kasadan geçirmek üzereyken yakalanan sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hüküm kurulurken eylemine uyan TCK'nın 142/2-h ve 35. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay olarak belirlenen hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesine göre ceza indirimine gidildiği sırada netice cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... ..... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 29.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45, Karar No: 2010/205, Tarih: 04.03.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/45 E.  ,  2010/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 07.01.2010 gün, 7393-11 sayılı, 3.Hukuk Dairesinin 17.12.2009 gün, 18540-20407 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, genel temizlik ve ziraat hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, karar sulh hukuk mahkemesince verilmiştir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 3.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 04.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18226, Karar No: 2010/8201, Tarih: 03.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18226 E.  ,  2010/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adana 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.3.2003 tarih ve 676-262 sayılı kararla kasıtlı suçtan hükümlüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede :

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınana yönelik 5237 sayılı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu halde bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması, 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10770, Karar No: 2019/3915, Tarih: 19.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10770 E.  ,  2019/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL - TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.Davacı, çekişme konusu 118 ada 35 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının adına kayıtlı olduğunu, diğer 1/2 payın ise eşinin ölümü ile kendisine ve ilk evliliğinden olan çocuklarına intikal ettiğini, intikal eden 1/2 pay yönünden diğer mirasçılar ile sorunlar yaşadığını, bu sorunları evlenme amaçlı arkadaş olduğu davalı ...'ye anlattığını, ...'nin, bu konuda yardımcı olacağı telkiniyle Ziraat Bankası ... Şubesinden kredi aldırdığını ...'nin temin edilen kredi ile diğer paydaşların satış paralarını ödediğini, kendisine ''Evin tamamını ben alayım. Sen de hisselerini bana devret. Sonrasında sana geri devredeyim'' şeklinde ikna edip taşınmazın adına tescilini sağladığını, ancak davalının taşınmazı iadeye yanaşmadığı gibi bilgisi olmaksızın taşınmazı oğlu olan davalı ...'a, ...'un da diğer davalı ...'a devrettiğini, davalı ...'nin taşınmazı edinmeden önce evi görmeye geldiğini, bu esnada davalı ...'ye olanları anlattığını, temlik esnasında Hande'nin satış sırasında hazır bulunmasını istemesi üzerine davalı ...'nin kendisini de götürmek zorunda kaldığını, davalı ...'nin bu esnada bir alyans alarak en kısa zamanda evleneceklerini bildirdiğini devirden sonra davalı ... tarafından bir daha aranmadığını, davalı ...'nin cahil olmasından ve okuma yazma bilmemesinden dolayı kandırdığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline olmadığı takdirde şimdilik 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı ile arasında duygusal bir bağ olmadığını, satışın gerçek olduğunu, evi almaya parası yetmediğinden dava dışı oğlu ...'e 30 bin TL kredi aldırdığını oğlunun krediyi ödeyip ödeyemeyeceği konusunda tedirginlik yaşadığından dava konusu taşınmazı borcun teminatı olarak oğlu olan davalı ...'a aktardığını yatırım amacı ile de diğer davalı ...'ye devrettiğini, davalı ..., davacıyı tanımadığını, babası olan davalı ...'nin 2000 yılından beri ayrı yaşadığını bu nedenle özel hayatını bilmediğini ve samimi ilişkilerinin de olmadığını, abisi...'in bankadan temin ettiği 30 bin TL krediyi iş kurması için davalı ...'ye verdiğini, ...'ye parayı ne yaptığı sorulduğunda yazlık mahiyetinde ev aldığını, bu yazlığın satışından elde edilen kâr ile krediyi kapatacağını ifade ettiğini iş kurmak için verilen para ile yazlık alması nedeni ile güvenlerinin sarsıldığını ...'nin de bu parayı güvence altına almak için dava konusu taşınmazı devrettiğini, kredi borcunu kapatınca taşınmazı vekaleten bir başkasına temlik ettiğini iyiniyetli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlar, davalı ..., dava konusu taşınmazdan ilanen satış ile haberdar olduğunu, evi görüp beğendiğini, daha sonra davacı ...'in kendisini arayarak evin sahibi olduğunu, ... tarafından evlenmek vaadi ile kandırıldığını beyan ettiğini, davalı ...'yi arayarak satış sırasında davacı ...'in de yanlarında olmasını istediğini, birlikte tapu işlemleri yapıldıktan sonra, satış bedelini...'ye verdiğini belirterek davayı kabul etmiştir.Mahkemece, taraf muvazaası iddiasının yazılı belge ile kanıtlanamadığı, hile iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 118 ada 35 parsel sayılı taşınmazın ½ payı davacı ..., ½ payı ölen eşi ... adına kayıtlı iken, davacı ...’in ½ payını 20.09.2013 tarihinda davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, ...adına olan ½ payın 26.12.2013 tarihinde davacı ... ile ilk eşinde olan dava dışı çocukları İbrahim ve ...’e intikal ettiği, anılan paydaşların intikal eden paylarını aynı tarihte davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettikleri, Sezai’nin 14.04.2014 tarihinde oğlu olan davalı ...’a, ...’a vekaleten davalı ...’nin 23.09.2014 tarihinde davalı ...’ye devrettiği, davalı ...’nin de öninceleme duruşmasında davayı kabul ettiği anlaşılmaktadır. Öte yandan tapu iptali tescil istekli davalıların kayıt malikleri aleyhine açılması gerektiği kuşkusuzdur.Bilindiği üzere kabul, davaya son veren taraf işlemlerinden olup, 6100 sayılı ...nun 308/2. maddesinde, "Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur."; 309/2. maddesinde, "Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir." ve 311. maddesinde; "Feragat ve kabul, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur." düzenlemelerine yer verilmiştir

.Bilindiği üzere kabul, davaya son veren taraf işlemlerinden olup, 6100 sayılı ...nun 308/2. maddesinde, "Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur."; 309/2. maddesinde, "Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir." ve 311. maddesinde; "Feragat ve kabul, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur." düzenlemelerine yer verilmiştir.Eldeki dava, niteliği itibariyle kamu düzeni ile ilgili bulunmadığına ve davada taraf olmayan kişilerin haklarını etkilemeye yönelik bir istek de içermediğine göre, yukarıdaki düzenlemeler gözetilmek suretiyle davalı ...’nin kabul beyanına değer verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, kayıt maliki davalı ...'nin kabul beyanı gözetilerek davanın kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2017/28829, Karar No: 2019/14224, Tarih: 05.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28829 E.  ,  2019/14224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : a) Sanık ... hakkında; TCK’nın 155/2,

52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) Diğer sanıklar hakkında, ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’nun mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından; diğer sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler ise, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın, katılan şirketin taşeronluğunu yapan şirkete ait olup şoförlüğünü yaptığı tıra, Manisa ilinde bulunan Vestel fabrikasından Rotterdam limanına nakledilmek üzere İzmir limanına teslim edilmesi amacıyla konteynır içerisinde yüklenen 351 adet televizyonu, İzmir limanına bırakmayıp, diğer sanıklarla iştirak halinde hareket etmek suretiyle sanık ...’tan kiraladığı işyeri deposuna indirdiği ve söz konusu televizyonların bu depoda saklandığı, akabinde sanıkların ellerinde kalan boş konteynırı boş bir araziye bıraktıkları, bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1) Sanık ...’nun mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık ... tarafından yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanıklar ..., ... ve ...’nin beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz incelemesinde:

2) Sanıklar ..., ... ve ...’nin beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık ...’nın savunmasında; bu olayda kendisini ev sahibi olan sanık ... aracılığıyla tanıştığı sanık ...’in azmettirdiğini, olaydan iki gün önce sanık ... ile görüştüğünü, kendisine tanımadığı dört kişiyle birlikte mal kaldıracaklarını anlattığını ve söz konusu malları deposunda saklaması karşılığında kendisiyle 1.000 TL’ye anlaştığına yönelik beyanda bulunması, televizyonların sanıklar tarafından depoya indirilmesinden sonra, sanıklar Mustafa, Ali ve Selçuk’un konteynırı boş bir araziye birlikte bırakmaları ve suça konu televizyonların sanık ...’un işyerinde yapılan arama neticesinde ele geçirilmiş olması birlikte değerlendirildiğinde, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, arama-elkoyma ve yakalama tutanakları, sevk irsaliyesi ve tüm dosya kapsamından; sanık ...’in, suça konu televizyonların katılanların bilgisi ve rızası dışında yüklenmiş oldukları tırdan alınması konusunda sanık ...’yı azmettirmesi neticesinde, sanık ...’nın, aralarındaki anlaşma gereği konteynır içerisindeki söz konusu televizyonları saklamak amacıyla sanık ...’a ait işyerine sanıklar Ali ve Selçuk ile birlikte indirdikten sonra, konteynırı boş bir araziye bıraktıkları ve sanıkların iştirak halinde hareket ederek yarar sağladıkları anlaşılmakla, bu şekilde sübut bulan sanıkların eylemlerinin, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan sanıkların mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sanık ...’nun mahkumiyetine ilişkin hüküm yönünden sair hususlar incelenmeksizin, hükümlerin BOZULMASINA, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.