muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48713, Karar No: 2012/9659, Tarih: 22.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/48713 E.  ,  2012/9659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Ayrıca hükmün tarafların hak ve borçlarını içermesi gerekirken kısa ve gerekçeli kararda hüküm fıkrasına davalı vekilinin mazereti ve yeniden rapor alınmasına ilişkin talebi karşılayan ara kararının yazılması

Somut olayda;

Mahkemece kararın gerekçesinde “…..Ancak davacıya davalı şirketçe bir takım yasal hakları ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak bozmuştur…” denilerek hüküm kurulmuş ise de, feshi haklı kılan ödenmeyen hakların neler olduğu açıklanmamış, gerekçesi belirtilmemiş ise de haklı kabul edilen feshe yönelik “gerekçesizlik” davalı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

Davacı diğer alacaklarının yanında 3 aylık ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek 3 aylık ücret alacağının da hüküm altına alınmasını talep etmiş,

Mahkemece hüküm fıkrasının 5. paragrafında “ 3 aylık ücret alacağı olan 765,12 TL. nın” tahsiline karar verildiği görülmüştür.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının 3 aylık ücretinin net 4.077,12 TL. olarak hesaplandığı ve şirket tarafından davacı adına ödenen kredi ve kasko bedeli toplamı 3.312,00 TL. nin mahsup edilmesi sonucunda davacının bakiye 765,12 TL. net ücret alacağı kaldığı belirtilmiştir.

Davacı vekili kredi ve kasko ödemesi yapılan aracın davacıya ait olmayıp, şirket için davacı adına alındığını savunmuştur.

Ücretten mahsubu yapılan kredi ve kasko ödemesine ait dekontlar incelendiğinde 23.05.2008 tarihli dekontun altında “ Ahmet İlarslan tarafından” şeklinde not düşüldüğü, diğer 03.07.2008 tarihli dekonta göre ödemenin davalı şirket tarafından yapıldığı görülmüştür.

Davacı vekili kredi ve kasko ödemesi yapılan aracın davacıya ait olmayıp, şirket için davacı adına alındığını savunmuştur.

Ücretten mahsubu yapılan kredi ve kasko ödemesine ait dekontlar incelendiğinde 23.05.2008 tarihli dekontun altında “ Ahmet İlarslan tarafından” şeklinde not düşüldüğü, diğer 03.07.2008 tarihli dekonta göre ödemenin davalı şirket tarafından yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece “ 3 aylık ücret alacağı olan 765,12 TL. nın” tahsilinin gerekçesi de kararda belirtilmemiş, buna ilişkin iddia ve savunmadan hangisine ne sebeple üstünlük tanındığı açıklanmamıştır.

Aynı şekilde davacının fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretlerinin reddinin gerekçesi de kararda yazılmamıştır.

Bu nedenlerle fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile ücret alacağına ilişkin gerekçe taşımayan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6391, Karar No: 2015/6677, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6391 E.  ,  2015/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/169620

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/541 (E) ve 2012/412 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 28/01/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay öncesinde, katılanın nakliye şirketinde şoför olarak çalışmakta iken iş ilişkisi nedeniyle kendisine zimmetle teslim edilen çeşitli alet ve edevatları, S.. vizesinin iptali için daha önceden katılan şirketin taahütleriyle alınan vizenin iptali için pasaportu ve 365 Avro parayı teslim etmediği ve bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanığın savunmasında kendisinin alet ve edevatları teslim ettiğini, katılana borcunun olmadığını, S.. vizesini de iptal ettirdiğini savunmuş olması; katılan şirkette şoförlerden sorumlu olduğunu belirten tanık E.. A..'ın ise mahkemedeki ifadesinde sanığın suç tarihinde yurt dışından gelip tır aracını garaja bırakıp zimmetinde bulunanan eşyaları ve vizesini teslim etmeden işyerini terk edip gitmiş olduğunu, sonradan araçları kendilerinin teslim aldıklarını ve sanığa zimmet ile teslim edilen eşyaların araçta olduğunu beyan etmiş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından:

1-Tanık E.. A..'dan, sanığın TIR'ı hangi tarihte garaja bırakmış olduğunun ve kendilerinin araçtaki sanığa zimmetli olan eşyaları hangi tarihte araçtan aldıklarının sorulması,

2- Sanığın S.. vizesini hangi tarihte iptal ettirdiğinin yetkili makamdan araştırılarak tespit edilmesi,

3- Sanığın 28/01/2011 tarihi itibariyle katılan şirkete borcunun olup olmadığının ve varsa borç miktarının tespiti için katılan şirkete ait kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırtılarak tespit edilmesi,

4- Katılan şirketin sanığa göndermiş olduğu K.. 2. Noterliği'nin 31/01/2011 tarih .. yevmiye nolu İhtarnamenin ve K.. 2. Noterliği'nin 02/02/2011 tarih .. yevmiye nolu İhtarnamenin sanığa tebliğ tarihlerini içeren onaylı örneklerinin K.. 2. Noterliği'nden getirtilerek incelenmesi, ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanığa isnat edilen eylem TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenmiş olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 155/1 maddesinden hüküm kurulması,

2- TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanığa isnat edilen eylem TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenmiş olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 155/1 maddesinden hüküm kurulması,

2- TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,

4- Gün para cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesinin dayanağı olan yasa maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 16/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5776, Karar No: 2013/8584, Tarih: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5776 E.  ,  2013/8584 K.**

* TAPU İPTALİ VE TESCİLİ

* TENKİS

* MURİS MUVAZAASI

* MİRASÇILARDAN MAL KAÇIRMA

* ÖLÜNCEYE KADAR BAKMA SÖZLEŞMESİ

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptali-tescil olmadığı takdirde tenkis davası sonunda iptal-tescil isteğinin kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı tapu iptali tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2016/3157, Karar No: 2019/1199, Tarih: 21.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3157 E.  ,  2019/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili ....rağmen duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı vekilinin gelmediği görüldü. Açık duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 18.06.2010 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmede 10,12,18 nolu bağımsız bölümlerin tamamının, 4 ve 15 no.lu bağımsız bölümlerin 1/2 sinin müvekkiline verileceğinin kararlaştırıldığını, bağımsız bölümlerin sözleşmeden itibaren 18 ay içinde bitirilip yapı kullanma ruhsatının da alınarak müvekkiline teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, teslim tarihinin 18.12.2011 tarihine tekabül ettiğini, davalı yüklenicinin yapı kullanma ruhsatını 24.01.2013 tarihinde alarak müvekkilinin bağımsız bölümlerini de bu tarihte teslim ettiğini ileri sürerek 1.000,00 TL. geç teslimden kaynaklı kira bedelinin tahsilini talep ve dava etmiş 02.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 71.611,88 TL.ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre süresinde bağımsız bölümlerin teslim edilmediği, davacı arsa sahibinin kira kaybına uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira bedeli istemine ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, yüklenicinin teslimde temerrüde düşmesi halinde sözleşmede hüküm bulunmasa dahi gecikme tazminatı talep edilebilir. Ancak bağımsız bölümlerin kullanılmaya başlanması, kiraya verilmesi veya satılması hallerinde bu tarihten sonrası için aksi yazılı olmadıkça kira tazminatı talep edilemez.

Somut olayda, sözleşmede teslim tarihinin 18.11.2011 tarihi olarak kararlaştırıldığı her iki tarafın da kabulündedir. Davalı yüklenici vekili dava konusu bağımsız bölümlerin iskân ruhsatından önce teslim edildiğini, davacı arsa sahibinin bağımsız bölümlerin bir kısmını sattığını, bir kısmını kiraya verdiğini, gecikme varsa da ilgili belediyeden kaynaklı gecikmenin bulunduğunu iddia etmesine rağmen bu konularda bir araştırma yapılmamıştır. .../..

S.2

Somut olayda, sözleşmede teslim tarihinin 18.11.2011 tarihi olarak kararlaştırıldığı her iki tarafın da kabulündedir. Davalı yüklenici vekili dava konusu bağımsız bölümlerin iskân ruhsatından önce teslim edildiğini, davacı arsa sahibinin bağımsız bölümlerin bir kısmını sattığını, bir kısmını kiraya verdiğini, gecikme varsa da ilgili belediyeden kaynaklı gecikmenin bulunduğunu iddia etmesine rağmen bu konularda bir araştırma yapılmamıştır. .../..

S.2

Bu durumda mahkemece, davalı yüklenicinin teslimle ilgili savunması üzerinde durularak, dava konusu bağımsız bölümlerin satılıp satılmadığı, kiraya verilip verilmediği, resmi makamlardan elektrik, su ve doğalgaz aboneliklerinin sorulup bağımsız bölümlerin arsa sahibine fiilen teslim edildiği tarihler saptanarak ve ilgili belediyeden kaynaklı bir gecikmenin bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9843, Karar No: 2014/2277, Tarih: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9843 E.  ,  2014/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2-1, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün, 2012/6-1441, 2013/303 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarih, 2007/1093 esas, 2009/1724 karar sayılı ilamına konu elektrik enerjisi hırsızlığı suçu ile ilgili olarak, hükümden sonra, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun hükümleri gereğince uyarlama yapılıp yapılmadığının infaz aşamasında da araştırılmasının olanaklı olduğu ve uyarlama yapılmamış ise Cumhuriyet savcılığınca tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili gerektiğinde uyarlama yapılmasının mahkemesinden istenebileceği anlaşıldığından, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunduğundan bahisle hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; aralarında önceye dayalı husumet bulunan ve aynı zamanda akrabası olan katılan ...'yı, 27.10.2010 günü, bir başka erkekle pastaneye girerken gören sanık ...'in, 20-25 dakika kadar gizlenip, onları gözetledikten sonra, pastane sahibinden bu zaman dilimine ait görüntüleri CD şeklinde temin etmesini müteakip, bu CD'den faydalanarak çıktısını aldığı katılanın pastaneden çıkış anını gösteren resmin arkasına, “ Bey, Sevgili hanımının marifetlerini gözlerinle gör. Ona inanmazsan, CD'sini vereyim seyret-Paşa” ibarelerini yazıp, bu resmi, 24.11.2010 günü, katılanın eşine gönderdiği olayda,

Katılanın, gün içerisinde, kiminle, niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları ortaya çıkarmak amacıyla onu sürekli denetim ve gözetimi altında bulunduran sanığın, katılanın özel görüntüsünü temin edip, onun rızası dışında ifşa ettiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 134/2-1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun kabülünde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16535, Karar No: 2011/4755, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16535 E.  ,  2011/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin dar gelirlilere yönelik anahtar teslimini, yapımını ve satımını üstlendiği 800. Yıl Konutları' ndan daire satın aldığını, 2007 yılının Ekim ayında teslim edilmesi gereken dairenin, 6.11.2008 tarihinde eksik olarak teslim edildiğini, geç teslim nedeniyle en az aylık 300.00 YTL kira gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, mahrum kaldığı kira bedeli alacağı nedeniyle asıl davada 2.700,00 TL'nin, birleşen davada ise 300,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun "Amaç" başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de

2010/16535-2011/4755

dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı Belediye, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan "satıcı" tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu nedenle eldeki davaya bakma görevi Tüketici Mahkemesinin değil, Asliye Hukuk Mahkemesinindir. O halde mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1.bent gereğince temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2.bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 178.20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15951, Karar No: 2023/1032, Tarih: 01.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15951 E.  ,  2023/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafii ile katılanlar vekilinin anılan karara yönelik temyiz istemleri 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre itiraz kabul edilip, esasen bu hususta merciince değerlendirme yapılarak karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 tarihli ve 2015/66 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası; çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli ve 2015/113 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

b) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.