muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2131, Karar No: 2021/2751, Tarih: 15.06.2021

Davalı vekili, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesini, davanın dürüstlük kurallarına aykırı olarak açıldığını, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, zemin katta müvekkiline düşecek dükkanların sözleşmeye aykırı olarak inşa edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, projeye aykırılıkların bir kısmının tadilat projesi ile giderilmesinin mümkün olduğu, 2 no.lu bağımsız bölüm dükkanda sözleşmeye aykırı olarak yapılmayan asma katın, fiili durumunun (asma katsız) kabul edilmesinin arsa sahibinin bağımsız bölümünün yüzölçümünde ve kullanım kalitesinde eksilme sağlayacağı ve arsa sahibinin aleyhine olacağı, sözleşmedeki haliyle 2 no.lu bağımsız bölüm dükkana muhtelif malzemelerle asma kat imalatının yapılmasının mümkün olmakla birlikte eklenen asma kat, parsel emsal alanını yani toplam yapı alanını artıracağı için tadilat projesi ve tadilat ruhsatı düzenlenmesinin mümkün olmadığı, bu haliyle yapının taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak yapıldığı, sözleşmeye göre edimini yerine getirmeyen davacının binanın mevcut hali ile proje tadilatının yapılması için davacı müteahhide izin ve yetki verilmesinin mümkün olmadığı ve talebin payına düşen arsa payının iptali ve nama ifaya izin istemine ilişkin olduğu, inşaat bedelinin tahsiline ilişkin olmadığı gerekçesiyle, davasının reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından, 2 no.lu bağımsız bölümdeki asma katın sözleşmeye aykırı olarak yapılmadığı, yapılsa bile emsal kriterin sağlanamayacağı, yani toplam yapı alanı artacağından tadilat projesi ile imara uygun hale getirilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimini ifa edebilmesi için davalı arsa sahibi tarafından izin ve yetki verilmesi, sözleşme gereği kendisine düşen dairelerin arsa payına düşen hissenin iptali ve adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı yüklenicinin inşaatı %98 oranında tamamladığı anlaşılmaktadır. İnşaatın sözleşmeye uygun olmadığı ancak projesine uygun yapıldığı belirlenmiştir. Davacı yükleniciye, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olmadığı gerekçesiyle projesine uygun inşaatın ifasını tamamlaması için yetki verilmemesi TMK’nın 2. maddesine göre aykırıdır. Öte yandan davalı arsa sahibinin inşaat tamamlandıktan sonra sözleşmeye aykırılık olması halinde tazminat isteme hakkı saklıdır. Bu durumda davacı yükleniciye inşaatın projesine uygun tamamlanması için yetki verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı doğru olmamış, istinaf mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması uygun görülmüştür.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 23.03.2020 tarih ve 2019/2696 esas 2020/622 karar sayılı kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.050,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 15.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18893, Karar No: 2014/20182, Tarih: 04.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/18893 E.  ,  2014/20182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/89050

MAHKEMESİ : Konya 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2013/17 (E) ve 2013/76 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, suça sürüklenen çocuğun yanına yaklaştığını, sol omzunda asılı çantasını zorla alıp kaçtığını, bu esnada da düşerek sağ ve sol elinden yaralandığını ileri sürmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22536, Karar No: 2019/20980, Tarih: 13.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22536 E.  ,  2019/20980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak taraf vekillerince temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında, davacının çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 23.10.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ileri sürmesine rağmen, mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde, davacının 01.04.2010 tarihinde işe başladığı kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışıp çalışmadığı da ihtilaflıdır.

Somut olayda, davacı şoför, bekçi ve sair işlerde aralıksız olarak çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanıkları, davacının baraj kapaklarını açma kapama işi ve bekçilik yaptığını beyan etmiş; davalı tanığı ise mazgal temizliği işi yaptığını ifade etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında, davacının unvanı elektrik teknikeri olarak belirtilmiştir. Davacının yaptığı iş netleştirilmemiştir. Dosyada, Aşağı Andırın Sulama Birliği Başkanlığı’nın, Poyraz HES Birliğinin işletmekte olduğu S1 ana kanalı üzerinde kurulu olup, söz konusu kanalın Aşağı Andırın Sulama Birliği tarafından yıllara göre değişiklik göstermekle beraber genelde Mayıs, Ekim ayları arasında sulama amaçlı kullanıldığı, bu aylarda Poyraz HES elektrik enerjisi üretmediğini belirten yazısı mevcuttur. Söz konusu yazıya göre belirlenen tarihlerde davacının çalışıp çalışmadığı, ne iş yaptığı tanıklar tekrar dinlenerek açıklığa kavuşturulmalı, sonucuna göre davacının çalışma süresi ve fazla çalışma yapıp yapmadığı belirlenmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14596, Karar No: 2018/2948, Tarih: 24.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/14596 E.  ,  2018/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı.... vek. Av. ... ihbar olunanlar 1-... 2-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında..... Ticaret Mahkemesi’nden verilen 20.04.2015 gün ve 2012/230 E.-2015/310 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.05.2016 gün ve 2015/17930 E.-2016/9466 K. sayılı ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tanığı olarak dinlenilen tutanak düzenleyicilerin davalı çalışanları olması ve ifadelerinde tutanağı doğrulamış olsalar bile bunun davacıyı bağlamayacak olmasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00-TL harç ve takdiren 315,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/24026, Karar No: 2019/22316, Tarih: 04.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/24026 E.  ,  2019/22316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım San. Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/456, Karar No: 2016/2326, Tarih: 25.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/456 E.  ,  2016/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların işleten-sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 1.000,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre maddi tazminat davalı tarafından karşılandığından karar verilmesine yer olmadığına, 3.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 153,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ...'ten alınmasına 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13613, Karar No: 2015/10684, Tarih: 01.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13613 E.  ,  2015/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/979-2015/14

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ç.. R.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Ç.. R..nün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Ç.. R.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1179, Karar No: 2024/4792, Tarih: 11.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1179 E.  ,  2024/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında Manisa ili ... ilçesi ... Mahallesi 153 ada 1 parsel sayılı taşınmaz tutanağının edinme sütununa yirmi yılı aşkın süredir ... tarafından imar-ihya edilerek tarım alanına dönüştürüldüğü ve kullanılmaya devam edildiği açıklanarak, zeytinlik vasfı ile adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, anılan taşınmaza ilişkin olarak davalı yönünden zilyetlik koşullarının oluşmadığını belirterek, Manisa ili ... ilçesi ... Mahallesi 153 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, istinaf talebinin kabulü ile eksik araştırma nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince eksik hususlar tamamlanarak bilirkişilerden alınan ek rapor uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davacı ... vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, istinaf talebinin kabulü ile eksik araştırma nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince eksik hususlar tamamlanarak bilirkişilerden alınan ek rapor uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davacı ... vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 153 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 4.691,72 m2'lik kısmının eğiminin % 5,34 olup, 1957, 1976, 1995 tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında, koru ve baltalık işletmesi yapılmayan, üzerinde orman hasılası veren bitki örtüsü olmadığı, çalı formunda ağaçcıklar bulunduğu, amenajman planında ziraat arazisi olduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşımadığı bu nedenlerle orman sayılmayan yerlerden olduğunun, taşınmazda yirmi yaş üzeri kapama zeytin ağaçları bulunduğu imar ihyasının 1998 yılında tamamlandığının, günümüze kadar kapama zeytin bahçesi olarak kullanıldığının; (B) harfi ile gösterilen 1.078,98 m2'lik kısmının orman sayılmayan yerlerden olmakla birlikte, imar ihyasının halen tamamlanmadığının tespit edilmesi nedeniyle davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak infazda tereddüte neden olacak şekilde "kadastro tespit tutanağının iptali" yönünde hüküm kurulduktan sonra tespit ve tescil hükmü kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin kısmen kabulüyle yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/190, Karar No: 2011/420, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/190 E.  ,  2011/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan bir kimseyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve bu suçları iştirakten sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2007 gün ve 2004/897 Esas, 2007/1055 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve süresinden sonra sanıklar İrfan ve İlhan müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar İrfan ve İlhan müdafiin 25.12.2007 tarihinde sanıkların yüzüne karşı tefhim edilen hükmü 19.02.2008 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmış ise de; CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.02.2007 gün 2007/46-39 ve 13.02.2007 gün 2007/8-31 sayılı kararlarına göre, hazır olan sanıklar İrfan ve İlhan'ın yüzüne karşı verilen kısa kararda temyiz süresinin başkaca bu konuda açıklama yapılmaksızın "tefhim ve tebliğden" itibaren başlayacağı yazılıp başvuru süresinin tereddüde yer vermeyecek şekilde gösterilmemesi nedeniyle süresinden sonra yapılan temyiz isteminin, eski hale getirme yoluyla açılmış temyiz davası sayılmak suretiyle temyiz isteği kabul edilip, inceleme yapılması gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddi yönündeki düşünceye iştirak edilmeyerek temyizin süresinde olduğunun kabulü ile gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında, 15 yaşını tamamlayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanık ...'ın ve bu eyleme iştirak ettikleri belirtilen sanıklar ... ve ...'in aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve anılan Kanunun 7/1. maddesi dikkate alınarak sanıkların reşit olmayan kimseyi rızasıyla

kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine karar verilmesi gerektiği halde, mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine karar verilmesi gerektiği halde, mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Dosya içeriğine göre sanıkların, 15 yaşını tamamlamış mağdureye yönelik gerçekleştirdikleri kabul olan eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesine uyan takibi şikayete bağlı reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, MK.nun 16. maddesine göre kişiye sıkı sıkı bağlı haklardan olan şikayet hakkını kullanmak için kanuni temsilcilerinin iznine gerek olmayan mağdurenin 26.01.2005 tarihli kollukta alınan beyanında babası olan sanık ...'den şikayetçi olmadığını beyan ettiği, TCK.nun 73/5. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçmenin diğerini de kapsayacağı anlaşıldığından, sanıklar hakkında açılan bu suça yönelik kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73 ve 5271 sayılı CMK.nun 223. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar İrfan ve İlhan müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre CMUK.nun 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a da TEŞMİLİNE, 30.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6117, Karar No: 2019/3445, Tarih: 04.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6117 E.  ,  2019/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 52/2, 53 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı bir adet ... Mak. Marka altı ünite bantlama makinesi, 1 adet Netmak marka freze makinesi, 1 adet Mızrak Makine marka yatar daire makinesi, 1 adet Mızrak Makine marka kalınlık makinesi , 1 adet ... marka gönye kesme makinesi ve 1 adet ... marka robot sürücü makinesinin aylık taksitlerini ödememesi üzerine, katılan şirket tarafından sanığa 60 gün içerisinde borçlarını ödemesi, aksi takdirde finansal kiralama sözleşmesinin feshedileceği, sürenin sona ermesinden itibaren 7 gün içerisinde finansal kiralamaya konu makinelerin şirket adresine teslim edilmesi hususlarında gönderilen ihtarnamenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın suça konu makineleri katılan şirkete teslim etmediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu bu nedenle 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin metinden çıkarılmış olması ve sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşmaya tabi olması karşısında, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Uygulama ve gerekçeye göre hükmün 1. fıkrasında yasa maddesinin TCK’nın 155/2. maddesi olarak yazılması gerekirken 155/1. olarak yazılması suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,