muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16004, Karar No: 2014/2688, Tarih: 17.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16004 E.  ,  2014/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/388847

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2011

NUMARASI : 2010/96 (E) ve 2011/499 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 02.01.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1607, Karar No: 2020/18083, Tarih: 09.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/1607 E.  ,  2020/18083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen ve TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerekmektedir. Suç, hakkındaki soruşturma ve kovuşturmayı önlemek amacıyla işlendiğinden, fiil sonucunda soruşturma veya kovuşturmanın kimliği kullanılan kişiye yöneltilebilme imkanı olmalıdır. Bu bakımdan, kullanılan kimlik veya bilgiler gerçek ve hayatta olan bir kimseye ait bulunmalıdır. Hayali ve hayatta olmayan kişilere ait kimlik veya bilgilerin kullanılması durumunda TCK'nın 268. maddesindeki suç değil, koşulları varsa aynı Yasanın 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu oluşacaktır. Somut olayda, sanığın kimlik bilgilerini kullanmış olduğu Zeynep Atman isimli kişinin gerçek ve hayatta olan bir kişi olup olmadığı hususunda savunmasının aksini kanıtlamaya yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1336, Karar No: 2024/3658, Tarih: 23.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1336 E.  ,  2024/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1264 E., 2022/2232 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gümüşhane 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/356 E., 2019/138 K.

1-İlk derece mahkemesince, kur’a çekiminin iptali davasında arsa sahibi ... ile kooperatif temsilcileri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, arsa sahibi ...’ın kendisine isabet eden daireyi satış sözleşmesi ile davacıya devrettiği, kooperatif defterinde de bu dairenin davacıya verileceğine ilişkin karar olduğundan arsa sahibinin açabileceği bu davayı davacının da açabileceği, taraflar arasında ortaklık ilişkisi bulunmadığından kooperatifler hukukunun uygulanmasına yer olmadığı, ancak davacılar arsa sahibi olduğundan iş bu davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 03.08.2017 tarihli kur'a çekiminin iptaline karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına;

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na göre genel kurul kararının iptalini talep edebileceklerin tahdidi olarak sayıldığı, davacının sayılan kişilerden olmadığı, ayrıca kur’a çekimin iptali davasının kooperatif tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerektiği, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi çerçevesinde tapu iptal ve tescil talebiyle amacına ulaşabilecekken 1163 sayılı Yasa'dan kaynaklı bu davada husumet ehliyeti bulunmadığı gibi davalının da husumetinin bulunmadığı gerekçeleriyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; dava konusunun para ile ölçülmediği ya da para olmadığı durumlarda maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli bulunmasına göre davalılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2733, Karar No: 2015/2582, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2733 E.  ,  2015/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/4584, Karar No: 2014/11337, Tarih: 13.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4584 E.  ,  2014/11337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2014 tarih ve 2013/80-2014/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE ve davalı şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29,30,32,35 sınıfları içeren .... ... ibareli markaların sahibi olduğunu, .... ibareli markasının TPE tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalının .... ibareli 29.sınıftaki “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar” ürünlerini içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2010/66268 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak yaptıkları itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve şirket vekilleri, "torku extra...." ibareli başvurunun davacının.... ibareli markaları ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalardaki asıl ve ayırt edici unsurlardan birinin.... ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin 29, 30 ve 32.sınıf ürün ve hizmetler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürün ve hizmetlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun "torku extra...." ibaresinden oluştuğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurun birinin de.... sözcüğü tarafından temsil olunduğu, "torku extra...." ibaresinde.... kelimesi yanında .... sözcüğünün bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, başvuru kapsamındaki ürünlerinin tamamının davacı markalarının kapsamında aynen yer aldığı, anılan ürünlerin aynı dağıtım kanallarından geçtikleri, birbirleri yerine ikame edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunduğu, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce Yararlandığı ürünlerle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki

29.sınıftaki ürünlerin alımlarında aynı markayla sunulan mallardan ve hizmetlerden yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, davalının davacının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve mal/hizmet satışlarını artıracağı, davacının 556 sayılı KHK'nın 8. maddesi hükmüne dayanarak davalı başvurusunun tesciline itiraz edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE ve davalı şirket vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE ve davalı şirket vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı TPE ve davalı ....'den ayrı ayrı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4733, Karar No: 2019/13961, Tarih: 08.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4733 E.  ,  2019/13961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddeleri uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımına bağlı olup, bu sürenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 31.01.2011 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 20.09.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 08.03.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında usulüne uygun sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5630, Karar No: 2013/15499, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5630 E.  ,  2013/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Hırsızlık yapılan fabrikanın hurdalığının etrafının tel örgü ile çevrili olup olmadığının ve fabrika binasına olan uzaklığı ile diğer özelliklerinin tespit edilip, bina eklentisi vasfında kabul edilip edilemeyeceğinin araştırılmasının ardından, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı yasanın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; ... isimli fabrikanın hurdalığından 25-30 kg ağırlığındaki bakır telleri alarak iki çuvala yükleyip olay yerinden ayrılacağı sırada güvenlik görevlisince yakalanan sanık hakkında, suça konu bakır tellerin değerinin tespit edilip hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Somut olayda ise; ... isimli fabrikanın hurdalığından 25-30 kg ağırlığındaki bakır telleri alarak iki çuvala yükleyip olay yerinden ayrılacağı sırada güvenlik görevlisince yakalanan sanık hakkında, suça konu bakır tellerin değerinin tespit edilip hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

3)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/710 – 2004/173 sayılı ilamına konu suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olması sebebiyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve kabule göre ise, hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi;

4)5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, koşullu salıverilen sanık hakkında, sadece aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu uygulanamayacak iken, hatalı olarak tüm hak yoksunluklarının koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 23/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4724, Karar No: 2009/6178, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4724 E.  ,  2009/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.10.2008 gün ve 2008/6318-13707 sayılı bozma kararında özetle; "çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin % 12 den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... Köyü 238 ada 35 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16828, Karar No: 2007/16301, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16828 E.  ,  2007/16301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Çankırı Sulh Hukuk ile Bartın Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, anne babanın velayeti kaldırılan yaşı ... çocuklar için vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yaşı ... çocukların Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesince vasi tayini yapıldığı, Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesince T.M.Y.'nın 412. maddesi anlamında izin verilmediği, çocukların Çankırı nüfusuna kayıtlı oldukları anlaşılmakla, yetkili mahkeme Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13253, Karar No: 2013/16299, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13253 E.  ,  2013/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan ...'ten intikal eden ve fındık bahçesi niteliğinde olan 7 adet taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını, elde edilen mahsul gelirinden kendi payının verilmediğini ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının taşınmazlardan yararlanmasına engel olmadıkları gibi davacının da bu yönde bir talebinin olmadığını, istediği zaman gelip hakkı olan mahsulü alabileceğini, davayı kabul etmediklerini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ecrimisil talep edilen dönemde taşınmazların davalılarca kullanıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 173.64.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.