muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18844, Karar No: 2017/8051, Tarih: 02.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18844 E.  ,  2017/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, sınırları içerisinde bulunan davalıya ait arsa vasıflı 4511 ada 1-2-3-4-5-6-8-9-10 nolu parselin için düzenlenen mera sınır krokisi içerisinde kaldığını, geldisinin 324 ada 63 parsel olduğunu, ifraz ve imar uygulaması sonucu dava konusu parsellerin oluştuğunu, 775 sayılı Kanunun 11. maddesinde ''Belediyeler bu kanunda yazılı amaçlarla tahsis edilmek üzere devraldıkları arazi ve arsaları bu amaçlar dışında tasarruf edemezler" hükmüne göre şerh düşülmek sureti ile bu taşınmazın tahsis edildikleri amaçlar dışında kullanılmayacağının belirtildiğini, belirtilen kanun maddesi gereği dava konusu 4511 ada 1-2-3-4-5-6-8-9-10 parsellerin tevhid edilmesi sonucu oluşan 4511 ada 12 parsel numaralı taşınmazın (tevhid öncesi 4511 ada 7 parsele isabet eden 410 m2'lik kısım hariç) tapu kaydının iptalini, üzerinde bulunan hacizler varsa bunların fekkini ve bu taşınmazın hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın mera vasfını kaybettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mera iddiasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir" hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayıl Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın, 4511 ada 12 parsel sayılı taşınmazda imar uygulaması sonucu oluştuğu, fen bilirkişi rapor ve krokisinde dava konusu yere ait 1953 tarihli basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı belirtilmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın, 4511 ada 12 parsel sayılı taşınmazda imar uygulaması sonucu oluştuğu, fen bilirkişi rapor ve krokisinde dava konusu yere ait 1953 tarihli basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak, taşınmazın mera norm kararı sınırları içinde kalıp kalmadığı tespit edilmeli ve kesin olarak içinde kaldığı tespit edilirse 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı, parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya eklenmeli, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, sayılı Kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20245, Karar No: 2013/15904, Tarih: 01.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20245 E.  ,  2013/15904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıların murisine ait işyerinde çalışırken iş sözleşemesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davacının iddialarının asılsız olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesi'nin 29/03/2012 tarihli ilamı ile özetle ıslaha karşı ileri sürülen zaman aşımı savunmasının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ıslaha karşı ileri sürülen zaman aşımı savunması hakkında ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir

Somut olayda;

Bozma öncesi mahkeme kararında kıdem ve ihbar tazminatı alacakları kabul edildiği halde bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklardan hiç bahsedilmemiş,infazda tereddütlerin önlenmesi bakımından tespit hükmü kurulmamıştır. Harcın ve avukatlık ücretinin ne şekilde hesap edildiği denetime elverişli şekilde karar yerinde gösterilmemiştir.

Somut olayda;

Bozma öncesi mahkeme kararında kıdem ve ihbar tazminatı alacakları kabul edildiği halde bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklardan hiç bahsedilmemiş,infazda tereddütlerin önlenmesi bakımından tespit hükmü kurulmamıştır. Harcın ve avukatlık ücretinin ne şekilde hesap edildiği denetime elverişli şekilde karar yerinde gösterilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen kıdem ve ihbar tazminat alacakları bakımından eski kararın aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde karar vermek, harç, yargılama gideri ve avukatlık ücreti bakımından davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden toplam alacak miktarı dikkate alınarak hüküm kurmak olmalıdır.

O halde davalılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4349, Karar No: 2013/16560, Tarih: 30.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/4349 E.  ,  2013/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 2000 yılının Aralık ayından itibaren çalışmaya başladığını, Aralık 2009, Ocak ve Şubat 2010 ücretlerinin ödenmediğini, 27.02.2010 tarihinde süresiz ve ücretsiz izne çıkarıldığını, davalı işverenin bu şekilde iş sözleşmesini eylemli olarak sona erdirdiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 20.05.2003 tarihinden 22.03.2010 tarihine kadar çalıştığını, küresel krizden etkilenmelerine rağmen işçi çıkarma yoluna gitmediklerini, dar boğazı aşabilmek için ÇSG Bakanlığı Türkiye İş Kurumuna 17.12.2009 tarihinde başvurduklarını, başvuru sonucunda ise 03.11.2009–30.04.2010 tarihleri arasında kısa çalışma uygulamasına izin verildiğini, bunun üzerine işyerinin tatil edildiğini, davacının ise 22.03.2010 tarihinde kendisinin iş sözleşmesini sona erdirdiğini, davacının ücret alacağının bulunmadığını, davacının avans kullanması üzerine firmalarına borcu bulunduğunu, davacının maaşına haciz konulmuş olduğundan her ay maaşından kesinti yapılarak takip dosyasına ödeme yapıldığını, işyerinde haftanın 6 günü 08.30–17.30 arası çalışıldığını, günde 1 saat yemek molası ile sabah ve akşam 15’er dakika çay molası verildiğinden bahisle davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücret alacağı nedeni ile haklı nedenle davacı tarafından sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davacının ihbar tazminatı istemi reddedilmiş, diğer istemleri ise hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kısa çalışma süreci içinde gerçekleşen çalışma karşılığı ödenmesi gereken ücretten işverenin yükümlü bulunmadığı, bu dönemdeki gerçekleşen ücret borcundan Türkiye İş Kurumunun sorumlu olduğu gözetilmeksizin ücret alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kısa çalışma süreci içinde gerçekleşen çalışma karşılığı ödenmesi gereken ücretten işverenin yükümlü bulunmadığı, bu dönemdeki gerçekleşen ücret borcundan Türkiye İş Kurumunun sorumlu olduğu gözetilmeksizin ücret alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2410, Karar No: 2010/3188, Tarih: 09.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/2410 E.  ,  2010/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

17.02.2005 günlü zati sayaçtan geçirilerek kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı karşısında; sanığın suç işlemek kastı ile hareket edip etmediğinin belirlenebilmesi için, hangi tarihten itibaren tespite konu işyerini kullandığının, buradaki kurulu güç ile abone olunmadan takılan sayacın gösterdiği tüketim miktarı arasında orantısızlık bulunup bulunmadığının saptanması gerekir.

Sanığın hangi tarihten itibaren suça konu işyerini kiraladığı konusunda bir saptama yapılmamıştır. Bu nedenle öncelikle, sanığın hangi tarihten beri burayı kullandığı belirlenip, keşif sonucu tespit edilecek kurulu güç ile zati sayaçta okunan tüketim miktarının ve abone olunmuş ise bundan sonra endekse yansıyan tüketimlerin orantılı olup olmadığı bilirkişi marifetiyle belirlenip, tutanak düzenleyici tanıkların beyanları alınıp, sanığın savunmasında elektrik bedelini ödediğini belirtmesi, katılan idarenin ise bu bedelin sanık hakkında dava açılmadan önce ödenmediğini bildirmesi nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığı da kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp, bu saptamalar doğrultusunda, failin karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenmelidir. Bu incelemeler yapılmadan eksik inceleme ile sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10027, Karar No: 2018/7484, Tarih: 28.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/10027 E.  ,  2018/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 21.01.2011 tarihli sözleşme ile davalı şirkettin inşa edeceği iş yerini satın aldığını, sözleşmede teslim tarihinin 31.12.2012 olarak kararlaştırıldığını, ancak 31.12.2013 tarihinde teslim edildiğini, ayrıca sözleşmenin 10.1 maddesinde taşınmazın tapu işlemleri esnasında doğacak tapu harçlarının alıcı ve satıcı arasında eşit oranda ödeneceğinin belirtilmesine karşın tapu devri esnasında davalı şirketin sözleşmeye aykırı olarak bütün tapu harçlarını kendisinden talep ettiğini, tapuyu bir an önce alabilmek için hukuka aykırı bu talebi yerine getirdiğini ve tapu harçlarının tamamını ödemek durumunda kaldığını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarım saklı kalmak kaydı ile kira kaybına karşılık şimdilik 1.500,00 TL ve sözleşmeye aykırı olarak tahsil edilen 4.500,00 TL tapu harcının faizi ile davalıdan tahsilini istemiş; bilahare kira tazminatı talebini ıslah sureti ile 12.013,33 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 10.370,00 TL gecikme tazminatı ve 4.029,00 TL harç gideri olmak üzere toplam 14.399,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 10.370,00 TL gecikme tazminatı ve 4.029,00 TL harç gideri olmak üzere toplam 14.399,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalıdan satın aldığı iş yerinin geç teslim edilmesi nedeni ile kira tazminatı ve sözleşmeye aykırı olarak ödediği tapu harcının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, iş yerinin geç teslim edilmesinde kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş; Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısman kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 21.01.2011 tarihli sözleşme ile davacıya satılan iş yerinin 31.12.2012 tarihinde teslim edileceği kararlaştırılmış; sözleşmenin Ek 2. maddesinde davalının teslimini taahhüt ettiği tarihte bağımsız bölümü teslim edememesi halinde alıcının davalıya 180 gün ek süre vereceği, bu süre sonunda da teslimin gerçekleşmemesi halinde alıcının yazılı talebinden itibaren her ay için davalının, peşin satış bedelinin 1/400'ü kadar aylık kira bedeli ödeyeceği öngörülmüştür. Her ne kadar Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; kira tazminatına ilişkin talebin değerlendirilmesi bakımından sözleşme hükümleri tam olarak irdelenmediği gibi davalının bilirkişi raporuna itirazları da karşılanmamıştır. O halde, mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları kapsamında davacının talepleri hakkında sözleşme hükümlerinin tamamı gözetilerek bir değerlendirilme yapılması ve davalının itirazları da karşılanmak sureti ile bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.