muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1909, Karar No: 2018/3209, Tarih: 04.07.2018

1- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ile, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hüküm bakımından; 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğe uygun olmayacak biçimde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevirileceğine dair ihtarat yapılması suretiyle infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine ve " TCK'nun 53/4-son maddesi gereğice ihtarat yapılmasına (ihtar edildi)" ibarelerinin çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEN, sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'nin katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’nin, katılan ... ...'ya ait ikamete hırsızlık amacı ile girdiği esnada, komşular olan katılanlar ..., ... ve ... tarafından durumun fark edildiği, sanığın yakalanmamak amacı ile balkondan atlayarak kaçmaya çalıştığı sırada çamaşır askı iplerine takılarak düşmesi sonucu kafa kısmından yaralandığı, pencere altında bekleyen katılan ...’ın sanığı kolundan tutarak yakalamaya çalıştığı, diğer katılanlar ...ve ...'ın, sanık ... ve katılan ...'in yanına geldikleri, boğuşma esnasında sanığın katılanlara yönelik "Sizi geberteceğim" sözleri ile tehditte bulunarak kendisini bırakmalarını istediği ve belinden çıkardığı 6136 sayılı yasaya göre yasak niteliğini haiz olduğu tespit edilen ruhsatsız silahı çıkararak katılan ...’a doğrulttuğu ve "Sizi vuracağım" dediği, katılan ...,...'ın sanığa müdahale ettikleri, söz konusu tabancanın namlu kısmını katılan ...'dan uzaklaştırmaya çalıştıkları, silahın namlu yönünü boşa doğru yönelttikleri esnada silahın patladığı, katılanlar ... ve ...'in sanığın üzerine yüklenerek, elindeki silahı aldıkları ve sanığı yakalayarak polise teslim ettikleri olayda; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, mevcut hali ile sanığın eylemlerinin bir bütün olarak katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik silahla tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, TCK'nun 106/2-a, 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrıca katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan da hüküm kurulması,

b- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının ile sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, öldürmeye taşabbüs ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/621, Karar No: 2010/7362, Tarih: 24.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/621 E.  ,  2010/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, mülkiyeti muhafaza sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, sözleşmeye konu malın sanayi makinesi olması nedeniyle dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay Yüsek 19.Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5019, Karar No: 2012/22901, Tarih: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5019 E.  ,  2012/22901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a, 4 maddeleri uyarınca mahkumiyet (her iki sanık hakkında )

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin maddi delillere ve oluşa aykırı karar verildiğine, tanık beyanlarına, kusur durumuna, sanık ... müdafinin kusur durumuna, Adli Tıp Kurumu raporuna, keşif yapılmadığına, eksik inceleme yapıldığına, katılan ... müdafinin oluşa aykırı karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1- Olay günü gündüz vakti meskun mahal içinde sanık ...'nın idaresindeki otomobil ile ... bulvarını takiben Ayazağa-Maslak yönünde zemini asfalt, yüzeyi kuru, iki yönlü yolda seyretmekte iken dar bir refüjle bölünerek tek yönlü hale getirilmiş bölünmüş yol başlangıcına geldiğinde sağ ön tarafında seyir halinde bulunan sanık ... yönetimindeki aracın sıkıştırması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybedip orta refüj üzerinden karşı yol bölümüne geçerek karşı yönden gelmekte olan sürücü ... yönetimindeki motosiklet ile çarpışması akabinde çarpışmanın etkisi ile savrulan motosikletin sürücü ...yönetimindeki motosiklete çarpması sonucunda motosiklet sürücüsü ...'ın ölümü, mağdur ...'in kırık oluşacak nitelikte yaralandığı olayda sanıkların kazanın oluşumunda eşit oranda asli kusurlu oldukları, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında asgari hadden ayrılırken en üst hadde yakın temel ceza tayin edilerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini, sanık ... hakkında ise alt sınırdan temel ceza belirlenerek eksik ceza tayini,

2- Katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

3- Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulaması mümkün olmadığı halde sanıklara yüklenen yargılama giderinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda tahsili yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

4- Sanık ...'nın nakdi kefalet olarak yatırdığı 10.000-TL'nin CMK'nın 113 ve 115. maddeleri gereğince sanığa iadesi yerine, sanığın yatırdığı nakdi kefaletin kararın kesinleşmesinden sonra sanığa iadesine karar verilmesi,

3- Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulaması mümkün olmadığı halde sanıklara yüklenen yargılama giderinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda tahsili yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

4- Sanık ...'nın nakdi kefalet olarak yatırdığı 10.000-TL'nin CMK'nın 113 ve 115. maddeleri gereğince sanığa iadesi yerine, sanığın yatırdığı nakdi kefaletin kararın kesinleşmesinden sonra sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... Çiler müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13856, Karar No: 2018/569, Tarih: 17.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13856 E.  ,  2018/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11136, Karar No: 2023/2365, Tarih: 27.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11136 E.  ,  2023/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2013/209 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2013/209 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/8603 Esas, 2019/3308 Karar sayılı kararı ile özetle katılanda meydana gelen yaralanmaların ayrı ayrı yaşamsal tehlike meydana getirecek nitelikte olup olmadıkları saptanması ve sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği ihtimaline karşı Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesini gerekmesi, kabule göre, tanıklar ... ve ...'in beyanları da tespit edilerek ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılması, tespit edilememesi halinde asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden sanığın cezasında yarı oranın haksız tahrik indirimi uygulanması, birden fazla nitelikli hal ihlali ile suç işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2019/191 Esas, 2019/745 Karar sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Kanun' un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2019/426 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, aynı maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına oy çokluğu ile karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1- Katılan vekilinin temyiz istemi; suç vasfının öldürmeye teşebbüs olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğundan hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1- Katılan vekilinin temyiz istemi; suç vasfının öldürmeye teşebbüs olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğundan hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

3- Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın eylemine meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, temel cezanın azami hadden belirlenmesinin hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, öldürme ya da yaralama kastı bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın aynı pazarda çalıştıkları, katılanın çaycılık, sanığın ise seyyar balıkçılık işi yaptığı, sanığın olaydan önce katılandan çay almayı bırakarak tüp ve demlikle kendi çayını yapmaya başlaması nedeniyle taraflar arasında anlaşmazlık başladığı, katılanın, sanığın bu hareketi üzerine sanığın müşterilerini başka balık tezgahlarına yönlendirdiği, olay günü sanığın tezgahının ışığını kapatmak için katılanın iş yerinin yanına gittiği, bu sırada iş yerinde bulunan ve alkollü olan katılan ile arasında müşteri yönlendirme meselesinden çıkan tartışmada sanığın tezgahında bulunan sopa ile katılanın kafasına birden fazla kez vurarak sol temporoparietal kemikte, sol zygomada kırığa, epidural hematoma ve bunlara bağlı kafa içi değişimlere neden olacak şekilde yaraladığı, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 16.02.2015 tarihli raporuna göre katılanda meydana gelen yaralanmanın yaşamsal tehlikeye, birden fazla kemik kırığının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkilediği ve sağ hemiparezi tablosunun organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 09.10.2019 tarihli raporunda "Kişinin kafa bölgesinde birden fazla lezyon aldığı iddiası nedeniyle yapılan incelemede, lezyonların lokalizasyonu ve vücuttaki etkileri birlikte değerlendirildiğinden, tüm lezyonların kafa bölgesinde olduğu, bu nedenle hangisinin kafatasında ve epidural hematom yaptığının tıbben belirlenemediği cihetle Kurulumuzun 16.02.2015 tarih, 908 sayılı mütalaasına eklenecek ve değiştirilecek bir husus bulunmadığı, yaralanmanın ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokup sokmayacağı hususunda tıbben ayırım yapılamadığı oy birliğiyle mütalaa olunur." şeklinde görüşe yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekili ve Cumhuriyet Savcısının Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekili ve Cumhuriyet Savcısının Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın, katılan ile aralarında müşteri meselesinden kaynaklanan husumetin bulunduğu, sanığın ele geçirilemeyen sopa ile katılanın kafasına birden fazla kez vurması sonucu katılanın sol temporoparietalde geniş fraktür, aynı bölgede en geniş yeri 13 mm ölçülen kronik subdural efüzyon, sol zygomada fraktür meydana gelecek şekilde yaralandığı, epidural hematoma ve kemik kırıklarına neden olan yaralanmanın yaşamsal tehlikeye ve organ işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu olayda, taraflar arasındaki husumetin varlığı, hedef alınan vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sonrasında eline bıçak alarak katılanın üzerine yürümesi ve orada bulunanların katılanı uzaklaştırmaları ve olay yerinde bulunan tanıklar ... ve ...'in tarafları ayırmaya çalışması hususları nazara alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddelerinin birinci fıkrası uyarınca asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği anlaşılmış olup hüküm bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Sanığın, katılanın kendisine hakaret etmesi ve yumruk atmaya çalışması üzerine sopa ile vurduğu şeklindeki savunmasına göre sanığın savunmasının saldırı ile orantılı olmadığından somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanığın ikrara yönelen savunması, katılan ve tanıkların aşamalardaki beyanları ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriklerinden eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşılmış olup hüküm bu yönlerden hukuka aykırı bulunmamıştır.

2. Kabule göre;

a. Sanığın eylemi sonucu katılanın hem kemik kırığı oluşacak hem de hayati tehlike geçirecek hem de organ işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın tek bir fiille aynı suçun birden fazla nitelikli hâlini ihlâl ettiği gözetilerek temel cezanın tayininde en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri gereği cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre artırım yapılarak fazla ceza tayin edildiği anlaşılmış olup hüküm bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri ve aynı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen 10 yıl 24 ay hapis cezası üzerinden, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/3) oranında indirim yapıldığında 7 yıl 12 ay hapis cezası yerine 6 yıl 24 ay hapis cezası, devamında ise 62 nci maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası yerine yukarıda belirtilen hatalı hesaplamaya bağlı olarak 5 yıl 20 ay hapis cezası olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan suç vasfının hatalı belirlenmesi ve (B-2) ve (B-3) bentlerinde açıklanan kabule göre kanun maddesinin uygulanmasında ve hesapta hatalar yapılması nedenleriyle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2019/426 Esas, 2021/395 sayılı kararına yönelik katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.