muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6151, Karar No: 2016/6242, Tarih: 14.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6151 E.  ,  2016/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52/2-4, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in kendisine ait araç ile soğan satmakta olan mağdurun yanına giderek soğanların tamamını satın alması konusunda mağdur ile anlaştığı, yapılan pazarlık sonucunda soğanların tartım işlemi yapıldıktan sonra temyiz dışı sanık ...’ın kullandığı araca soğanların yüklendiği ve ...’ın soğan yüklü araç ile ayrılmasından sonra sanık ...’in mağdurun yanında kaldığı, bir süre sonra sanık ...’in mağdura “abi aklına kötü bir şey gelmesin, ben sana şu senedi vereyim” diye söyleyerek 370.00 TL bedelli alacaklısının kendisi, borçlusunun ise mağdur olan bonoyu doldurarak mağdura verdiği ve yanından ayrıldığı, daha sonra geri dönmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10406, Karar No: 2018/11622, Tarih: 02.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10406 E.  ,  2018/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait 35,00 TL'yi çalan sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29756, Karar No: 2014/20464, Tarih: 28.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29756 E.  ,  2014/20464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/266399

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. (Kadıköy 5.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2009

NUMARASI : 2006/75 (E) ve 2009/1585 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

l- Sanığın kimlik bilgilerini kullandığı U. A. ve K. M. isimli şahısların gerçek kişi olup olmadıklarının araştırılıp, kimlik bilgilerinin gerçekte var olan kişilere ait olduğunun belirlenmesi durumunda, farklı iki gerçek kişiye ait kimlik bilgilerinin kullanılarak, farklı tarihlerde bankada hesap açması eylemlerinin iki ayrı sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanarak tek suçtan hüküm kurulması,

2- Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9060, Karar No: 2013/18053, Tarih: 31.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9060 E.  ,  2013/18053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait ... Balık Restaurant da garson olarak çalıştığını, 30.07.2010 tarihinde haksız olarak iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının Belediyeye ait muhtelif işyerlerinde çalıştığını, 11.08.2010 tarihinde üst üste iki gün işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 21/07/2007-30/07/2010 tarihleri arasında garson olarak istihdam edildiği, davacının 09/08/2010-10/08/2010 tarihlerinde işe gelmediğine dair davalı tarafça tutanak düzenlendiği, 11/08/2010 tarihli ihtarnameyle işverence iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiğinin ihtar edildiği, ancak davacının tutanak tarihinden önce işten davalı tarafça çıkarıldığı, çıkarmanın haklı nedene dayandığının ispatlanamadığı belirtilerek, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin 30.07.2010 tarihinde işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, davalı ise davacının üst üste iki gün devamsızlık yapması nedeniyle 11.08.2010 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Davalı, davacı hakkında 09-10/08/2010 tarihleri için devamsızlık tutanağı düzenlemiştir. Davalı tanığı ... ise devamsızlık tutanaklarının doğru olup imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmiştir. Ayrıca davalı 16.08.2010 tarihli noter bildirimi ile davacının 09-10/08/2010 tarihlerinde mazeretsiz olarak devamsızlık yapmış olması nedeniyle sözleşmenin 4857 sayılı İş Kanunun 25/2-g maddesi uyarınca feshedildiğini davacıya bildirmiştir. Davacı tanığı ..., kendisinin 2005-2010 yılları arasında davalı işyerinde çalıştığını, 2010 yılı Temmuz ayında ise davacıyı ziyarete geldiğinde davacının işten çıkarıldığını duyduğunu, diğer davacı tanığı eniştesi ... ise 2010 yılının Temmuz ayının sonlarında davacının yanına gittiğinde patronuyla tartıştığını ve işine son verildiğinin söylendiği belirtmiştir. Davacı tanıklarından ...’ın fesihle ilgili bilgisi duyuma dayalı olduğundan, diğer davacı ...’in ise davacının eniştesi olup akrabası olması nedeniyle beyanlarına itibar edilmemesi gerekmektedir. Davalı işveren ise, davacının yapmış olduğu devamsızlıkları tutanak altına almış ve tutanak da imzası bulunan ...’i tanık olarak dinletmiş ve tutanakların doğru olduğunu ispatlamıştır. Davalı 16.08.2010 tarihinde ise noter bildirimi ile haklı fesih hakkını kanunen kullanması gereken 6 günlük hak düşürücü süre için de kullanmıştır. Bu nedenle iş akdinin feshi ile ilgili olarak ispat yükü kendisinde olan davalı taraf davamızda davacının iş sözleşmesinin feshi açısından 4857 sayılı İş Kanunun 25/2-g maddesi şartlarının oluştuğunu ispatlamıştır. Hal böyle olunca işveren tarafından devamsızlık haklı nedeni ile iş sözleşmesi feshedilen davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacaktır. Bu nedenle mahkemenin davacının iş sözleşmesinin devamsızlık tutanaklarından önce 30.07.2010 tarihinde davalı tarafından haksız olarak feshedildiği davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü ile karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/215, Karar No: 2013/13609, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/215 E.  ,  2013/13609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Eşi ...'ın ... namazına gitmesi nedeniyle çiçekçi dükkanında bulunan müştekinin yanına gelen sanığın “... bey nerede?” diyerek müştekinin eşini önceden tanıyormuş intibaını uyandırıp müştekiye “önceden konuşmuştuk, eşiniz bilgisayar monitörünü değiştirmemizi istedi, biraz ileride servis aracımız bekliyor, monitörü almaya geldim, siz ameliyatlısınız zahmet etmeyin ben sökerim” gibi özel bilgiler de içeren sözlerle onu kandırıp monitörü alıp gitmesi eyleminin “dolandırıcılık” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 61. maddesinin 8. fıkrasına göre adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin “gün” üzerinden yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,

2-Temel hapis cezası alt sınırdan tayin ve takdir olunduğu halde adli para cezasının belirlenmesine esas alınan “gün” birim sayısının aynı gerekçeye dayanılarak, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenip çelişkiye neden olunması,

1-TCK'nın 61. maddesinin 8. fıkrasına göre adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin “gün” üzerinden yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,

2-Temel hapis cezası alt sınırdan tayin ve takdir olunduğu halde adli para cezasının belirlenmesine esas alınan “gün” birim sayısının aynı gerekçeye dayanılarak, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenip çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafının çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince suçun niteliği, işleniş özellikleri dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayini ile 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,” paragrafı yazılmak ve 2. paragrafındaki “6.000 TL” ibaresi yerine “4 gün” ibaresi yazılması ve 2 ile 3. paragraf arasına “...4 günden ibaret adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak 80 TL adli para cezasına dönüştürülmesine,” paragrafı eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2572, Karar No: 2014/8311, Tarih: 05.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2572 E.  ,  2014/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kazan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2007 (Ek karar: 10.12.2013)

NUMARASI : 2007/251-2007/473

Dava dilekçesinde, vasilik ilişkisinin kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece kısıtlının yerleşim yeri Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm vasi tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; kısıtlı vasisi İ.. Ö..’ın kendisine kötü davrandığını, parasını çekip vermediğini, halihazırda Konya’da ikamet ettiğini belirterek vasinin değiştirilmesini istemiş, Konya Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet makamı Kazan Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Kazan Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlının yerleşim yerinin Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesi gereğince, vesayet işlerinde yetkinin, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine ait olduğu; 21/2. maddesinde ise vesayet altındaki kişilerin yerleşim yerinin bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yer olacağı düzenlenmiş olup bu yetki kesindir ve mahkemece re'sen gözetilir. Aynı yasanın 412. maddesi, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişilerin yerleşim yerinin değiştirilemeyeceğini; 462/14. maddesi de, kendisine vasi veya yasal danışman atanmış olan kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamından izin alınmasını hükme bağlamıştır. Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında; kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi için vesayet makamı tarafından alınmış bir karar bulunmadığı halde, kısıtlının yerleşim yerinin Konya olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/56331, Karar No: 2014/3277, Tarih: 29.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/56331 E.  ,  2014/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/84562

Mahkeme : ADANA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 04.11.2008 - 2007/210 esas ve 2008/416 karar

Suç : Uyuşturucu ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, diğer sanık Cemal'in de olay yerinden kaçan şahsın sanık Yılmaz olmadığını söylemesi ve 07.05.2007 tarihli Yakalama ve Geçici Muhafaza Altına Alma Tutanağı içeriğinde yer alan ve kendisine atfen yazılan beyanı kabul etmemesi karşısında; olay tutanağını düzenleyen tutanak düzenleyicilerin dinlenilerek olay günü kaçan şahsın Y.. Ş.. olup olmadığı saptanıp buna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1880, Karar No: 2015/6387, Tarih: 18.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/1880 E.  ,  2015/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/10/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı şirket yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya, aşağıda yazılı onama harcının da davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 18/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.