muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2013, Karar No: 2015/4209, Tarih: 09.02.2015

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de sözkonusudur.

Somut olayda davacı asgari miktarları göstererek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50,00 TL ihbar tazminatı, 50,00 TL fazla mesai ücreti ve 50,00 TL ücret alacağının davalıdan tahsili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir. Ancak dava dilekçesindeki taleplerin alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirlenebilir alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda 6100 sayılı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunu açıklaması istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanır ise ihbar tazminatı ve ücret alacağı şimdiki gibi hukuki yarar yokluğundan reddedilmeli, fazla mesai ücreti alacağı yönünden yargılamaya devam edilmelidir. Kısmi dava olduğunun açıklanması durumunda ise 6100 sayılı Kanun'un 109/1. maddesi gereğince talep konusunun niteliği itibari ile ./..

bölünebildiği durumlarda sadece bir kısmının dava yolu ile ileri sürülmesinin mümkün olduğu da gözetilerek, dava konusu tüm alacak kalemleri yönünden işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmelidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7250, Karar No: 2016/3069, Tarih: 10.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7250 E.  ,  2016/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında, ... köyü, ... mevkii 168 ada 27 parsel sayılı 219,10 m² yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle paylı olarak Niyazi Aslan adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu, tespitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 168 ada 25 sayılı parselin tesbit gibi ... ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı ... .. vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/03/2010 tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "... Kadastro Mahkemesinin incelenen dosyası ile aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarında, eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceme ve keşif sonucu aynı orman bilirkişiler tarafından düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporlarında, çekişmeli parsellerin memleket haritasında beyaz renkli açık alan olarak nitelendirildiği, orman sembolü bulunmadığı, sonuç olarak öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de; raporlara eklenen memleket haritası ile harita mühendisi bilirkişinin raporuna eklediği memleket haritalarının boyama ve semboller yönünden bir birinden çok farklı olduğu, mahkemece bu haritaların tarihleri saptanıp çelişki yöntemince giderilmeden karar verildiği; en eski tarihli memleket haritasının uygulanıp uygulanmadığı ve taşınmazların yerinin bu haritalarda doğru olarak belirlenip belirlenmediği yönünde tereddüt oluştuğu, ayrıca, taşınmazdaki ağaçların sayısı, cinsi ve kapalılık durumunun tereddüte yol açmayacak şekilde belirlenmediği açıklanarak; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planının getirtilmesi, önceki bilirkişiler dışında üç orman mühendisi ve bir fen elemanı bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte uygulanarak taşınmazın konumu ve orman olup olmadığının çelişkiye yol açmadan belirlenmesi'' hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra; davanın reddine, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 168 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra; davanın reddine, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 168 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre 2007 yılında yapılmış ve 27/07/2007 - 27/08/2007 tarihleri arasında ilân edilmiş arazi kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23315, Karar No: 2021/4698, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/23315 E.  ,  2021/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17149, Karar No: 2010/20228, Tarih: 09.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17149 E.  ,  2010/20228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6420 TL işgal tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 451,32 TL için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davalının müvekkiline ait ... ... mah. 2 Parsel sayılı taşınmazı, 01/10/2006 ile 31/09/2009 tarihleri arasında, 325 m2 ne konut, kömürlük ve bahçe yapmak suretiyle işgal ettiğini beyanla, toplam 6420,00 TL işgal tazminatının davalıdan alınıp müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin de 100,50 m2 hissesi bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kendi hissesi dışında davacıya ait 124,42 metrekarelik alanı işgal etmesinden dolayı önceki dönem ecrimisil miktarına T.E.F.Endeksindeki oranda artış yapılarak bulunan miktar baz alınıp ortaya çıkan 451,32 TL tazminatın dönem sonlarından itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü bulunduğu bir tür tazminattır. İyiniyetli olmayan zilyed, geri vermekle sorumlu olduğu şeyi haksız alıkoymuş olması (işgali) yönünden hak sahibine verdiği zararlar ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği ürünler karşılığında oluşan tüm zararı tazmin etmek zorundadır (TMK.md.995). Bu tazminatın en azı kira geliri, en çoğu ise tam kar mahrumiyetidir. Kira getirisi üzerinden ecrimisil belirlenmesinde ise taraflardan öncelikle emsalleri istenilmeli, yoksa mahkemece veya bilirkişiler tarafından res'en bulunacak emsal ya da emsaller ile karşılaştırma yapılmalı, böylece rayiç tespit edilebildiği takdirde günün rayicine uygun, aksi takdirde önceki dönemin kira geliri üzerinden belirlenen ecrimisil miktarına T.E.F.Endeksindeki değişim oranında artış yapılmalı bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla ecrimisile hükmedilmelidir.

Somut olayda uzun süredir işgalci konumunda bulunan davalıdan geçen dönemlere ilişkin ecrimisil belirlenmesinde 1996 tarihinden beri T.E.F.Endeksindeki artış değerlendirilerek sonuç ecrimisil tespit edilip hüküm altına alınmıştır. Oysa bu ve benzer durumlarda yukarıda açıklanan ilke ışığında öncelikle emsal değerlendirmesi ve rayiç tespiti yapılarak günün rayicine uygun bir miktar ecrimisil karar altına alınmalıdır. Yukarıdı yazılı olduğu üzere emsal araştırması yapılmadan, bariz düşük kaldığı anlaşılan, kesinleşen döneme ilişkin ecrimisil miktarı benimsenip endeks uygulanarak, düşük bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7196, Karar No: 2024/5380, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7196 E.  ,  2024/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/738 E., 2023/919 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/205 E., 2022/48 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı boşanma davasının ayrı ayrı kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; yaklaşık 12 - 13 aydır ayrı yaşadıklarını, kadının çocuklarının yanında hakaretlerde bulunduğunu, kızına, erkeğe ve erkeğin annesine şiddet uyguladığını iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, velayetin babaya verilmesine, çocuk için aylık 600,00 TL nafakaya, 120.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin silahla fiziksel şiddet uyguladığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, eşyalara zarar verdiğini, müşterek çocuğa fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 1.000,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına,100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının evine ve çocuğuna bakmadığı, çocuğu ile ilgilenmediği, evde temizlik, yemek yapmadığı, kafasına göre gezmeye gidip gece geldiği, eşine bıçakla saldırdığı, erkeğin inşaattan düştüğü, belinden ve kolundan ameliyat olduğu, elinin alçıda olduğu, kadının eşinin koluna terlik fırlattığı, balta ile vurmaya çalıştığı, kapıları kırdığı, soba süngüsü ile davacı karşı davalının koluna vurduğu, kadının müşterek çocuğa da şiddet uyguladığı, evden ayrılmadan önce erkeğin annesini dövdüğü, buna karşılık erkeğin de kadına şiddet uyguladığı, bu sebeple kkadının birçok kez babasının evine gittiği, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile asıl ve karşı boşanma boşanma davasının ayrı ayrı kabulü ile 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, erkeğin maddi tazminat isteminin ve iştirak nafakası isteminin reddine, kadının maddî ve manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece kusur değerlendirilmesinin hatalı yapıldığını, yerel mahkemece tarafların eşit kusuru olduğundan bahisle maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, velayeti kendisine verilen müşterek çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu,kadın lehine hükmedilen nafaka miktarlarının yüksek olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, karşı boşanma davasının kabulü, kadın için kabul edilen nafakalar ve miktarları, reddedilen maddi tazminat ve iştirak nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sona ermesinde kusurlu olan tarafın erkek olduğunu, mahkemece müvekkilinin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin çocukla kişisel ilişki kurmasının erkek tarafından engellendiğini, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesini kabul etmediklerini, mahkemece hükmedilen nafaka miktarının oldukça az olduğunu, ortak çocuk ile anne arasında kurulan şahsi ilişki tesisi süresinin kısa olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarı, velâyet ve kişisel ilişki süresi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, karşı boşanma davasının kabulü, kadın için kabul edilen nafakalar ve miktarları, reddedilen maddi tazminat ve iştirak nafakası yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarı, velâyet ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata, erkeğin maddi tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, asıl ve karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, hükmedilen nafaka miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, müşterek çocuğun velayetinin anneye verilmesinin çocuğun menfaatine olup olmadığı, kurulan kişisel ilişkinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı- karşı davalı ile davalı- karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince kadının evine ve çocuğuna bakmadığı, çocuğu ile ilgilenmediği, evde temizlik, yemek yapmadığı, kafasına göre gezmeye gidip gece geldiği, eşine bıçakla saldırdığı, erkeğin inşaattan düştüğü, belinden ve kolundan ameliyat olduğu, elinin alçıda olduğu, kadının eşinin koluna terlik fırlattığı, balta ile vurmaya çalıştığı, kapıları kırdığı, soba süngüsü ile davacı karşı davalının koluna vurduğu, kadının müşterek çocuğa da şiddet uyguladığı, evden ayrılmadan önce erkeğin annesini dövdüğü, buna karşılık erkeğin de kadına şiddet uyguladığı, bu sebeple kadının birçok kez babasının evine gittiği, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek hüküm kurulmuş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların tespit edilen kusurlarının yerinde olduğu kabul edilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre davalı- karşı davacı kadın ağır, davacı- karşı davalı erkeğin az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.