muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10059, Karar No: 2016/11234, Tarih: 26.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10059 E.  ,  2016/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalının, AD 6952672-1 nolu sayaçlı tanker suyu kullanan iş yeri abonesi olduğunu; davalının 13/08/2007 tarihi itibari ile 3.736,00 TL su bedeli, 4.095,38 TL gecikme cezası, 7,00 TL açma kapama cezası toplam 8.145,25 TL borcu bulunduğunu; 8.145,25 TL'nin 13/08/2007 tarihinden itibaren anaparaya işleyecek aylık %2 ve değişecek oranlarda gecikme cezasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin market işletmeciliği yaptığını, dava konusu olan tanker suyunun kullanıldığı oto yıkamacılığı ile müvekkilinin bir ilişkisinin olmadığını, vergi kaydının, fiili bir tespit ve tutanağın olmadığını, sorumlu olan kişinin tespit edilemeden dava açıldığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalının, ... Mahallesi ... Caddesi ... sokak no:9 ... adresinde oto yıkamacılığı işi yaptığından bahisle işbu davanın açıldığı, ancak yapılan araştırma sonucunda bu adres ile davalının hiç bir ilgisinin bulunmadığı, davalının aynı sokak no:5 adresinde 25 yıldır marketçilik yapıp, market işletmeciliği dışında herhangi bir faaliyetinin olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; su aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davalının 23.06.1999 tarihinden itibaren doğal tanker su abonesi olduğu, abonelik sözleşmesinin 06.06.2007 tarihinde feshedildiği, 06.06.2007 tarihine kadar 9.989,43 TL borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasına göre; abonelik iptal ettirilmedikçe, o abonelik üzerinden tüketilen su, elektrik ve doğalgaz bedelinden fiili kullanıcı ile birlikte abone de müteselsilen sorumludur.

Hal böyle olunca, dava konusu borç dönemi fesihten önceki tarihe ait olup davalının bu borçtan sorumlu olacağından mahkemece, dava konusu su bedeli hakkında, İSKİ Tarifeler Yönetmeliği ve taraf delilleri kapsamında, (dönemi ve hesabı hakkında) konusunda uzman bir mühendis bilirkişi veya heyetinden, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmalı ve sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4597, Karar No: 2014/7746, Tarih: 14.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4597 E.  ,  2014/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 17/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... hakkında açılan dava esastan reddine, diğerleri hakkında açılan dava zamanaşımından reddine dair verilen 05/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ...'e karşı açılan davanın esastan, diğer davalılara karşı açılan davanın ise zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların, altını hep birlikte imzaladıkları dilekçeyle kendisini ...haksız yere şikayet ettiklerini, dilekçe içeriğinde kulandıkları ifadelerle kişilik haklarını ihlal ettiklerini belirterek; her bir davalıdan ayrı ayrı manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ...'e karşı açılan dava, dilekçe içeriğinin kişilik haklarını ihlal edecek ifadeler içermediği, davalının Anayasa'dan kaynaklanan şikayet hakkını kullandığı gerekçesiyle esastan reddedilmiş; diğer davalılar hakkında ise, şikayet dilekçesinin 03/10/2005 tarihli olduğu, davacının dilekçe içeriğini en geç hakkında açılan idari soruşturma nedeniyle ifadesinin alındığı 18/10/2005 tarihinde öğrenmiş olabileceği, eldeki davanın 07/01/2013 tarihinde açıldığı, davalılar hakkında ceza davası bulunduğuna göre TCK hükümlerine göre eldeki davada uzamış zamanaşımı süresinin 5 yıl olacağı ve zamanaşımının dolduğu belirtilerek, bu davalılara karşı açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Açıklamalar ışığında, zamanaşımı başlangıcı için 03/10/2005 olan dilekçe tarihi dahi esas alınsa, 5237 Sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi uyarınca sekiz yıl olan uzamış ceza zamanaşımı dolmamıştır. Mahkemece, olay tarihinde 765 Sayılı TCK'nun yürürlükte olduğu düşünülerek, uzamış zamanaşımı süresi 5 yıl kabul edilerek yanılgılı gerekçeyle bir kısım davalılar hakkında zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

-/-

-2-

2014/4597-2014/7746

Açıklamalar ışığında, zamanaşımı başlangıcı için 03/10/2005 olan dilekçe tarihi dahi esas alınsa, 5237 Sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi uyarınca sekiz yıl olan uzamış ceza zamanaşımı dolmamıştır. Mahkemece, olay tarihinde 765 Sayılı TCK'nun yürürlükte olduğu düşünülerek, uzamış zamanaşımı süresi 5 yıl kabul edilerek yanılgılı gerekçeyle bir kısım davalılar hakkında zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

-/-

-2-

2014/4597-2014/7746

Yukarıda, bir nolu bentte belirtilen gerekçe ile davalılardan ... hakkında verilen esastan ret kararı ve gerekçesi, Dairemizce doğru bulunarak, hüküm bu açıdan onanmıştır. Mahkemece, aynı dilekçe altına imza atmak suretiyle dava konusu eylemi işleyen davalıların tümü için, davalılardan ... hakkında verilen karar gibi esastan ret hükmü verilmesi gerekirken, zamanaşımından ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Yine, ret sebebi aynı olan davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi uyarınca tek vekalet ücretine ve aynı tarifenin 10/3. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle hüküm kısmının 1. fıkrasında yer alan “Davalı ...'e yönelik davanın, bu davalının eyleminin” ibaresinin çıkarılarak, yerine “Davalıların eylemlerinin” kelimesinin eklenmesine; hüküm kısmında yer alan 2. fıkranın tamamen çıkarılmasına; hüküm kısmının 5. fıkrasında yer alan cümlenin tamamen çıkarılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren davalılar Ali Şinasi Tınaz, ..., ..., ..., ..., ... ve ... lehine belirlenen 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine.” cümlesinin eklenmesine, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17264, Karar No: 2015/13501, Tarih: 24.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17264 E.  ,  2015/13501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2010/172-2014/44

Davacı S.. Ç.. tarafından, davalılar A.. Ç.. ve diğeri aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı A.. Ç.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca kararın temyize konu bölümünün .. TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8753, Karar No: 2020/4367, Tarih: 27.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8753 E.  ,  2020/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5409, Karar No: 2016/3462, Tarih: 07.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5409 E.  ,  2016/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİR. DAVADA

ASIL VE BİR. DAVADA

Vek. Av....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-birleşen davada davalı vekili avukat ... ile asıl davada davacı-birleşen davada davacı asıl ....ve vekili avukat ... gelmiş olup, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin işi zamanında teslim etmediğini, fazladan bağımsız bölüm yaptığını ve en üst katta kendisine ait daireleri çatı piyesli yaptığı halde davacıya ait daireyi normal yaptığını ileri sürerek, bunlardan dolayı uğradığı zararın ve gecikme tazminatının tahsilini; birleşen davada, davacı arsa sahibine ait dairelerdeki eksik işler bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalının işi süresinde yerine getirmediği, fazladan bir adet bağımsız bölüm yaptığı ve davacıya ait daireyi çatı piyesli yapmadığı ve dairelerde halen eksik işler bulunduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Taraflar arasındaki 29.04.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde önce arsa sahiplerine isabet edecek bağımsız bölümler somut olarak tespit edildikten sonra yapılacak toplam 20 adet bağımsız bölüme nazaran kalan tüm bölümlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmış, bilahare aynı sözleşmenin özel şartlar bölümü 14. maddesinde ise, az yukarıda ifade edilen hüküm teyit edildikten başka arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırılan bölümler dışında çıkacak bütün bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olacağı ve arsa sahiplerinin bu yerler hakkında herhangi bir hak talep edemeyecekleri hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, sözleşmede toplam 20 bağımsız bölüm yapılacağı kararlaştırılmışken yüklenici tarafından ilave bağımsız bölüm yapıldığı anlaşılmakta ise de, az yukarıda izah .../...

S.2.

Somut olayda, sözleşmede toplam 20 bağımsız bölüm yapılacağı kararlaştırılmışken yüklenici tarafından ilave bağımsız bölüm yapıldığı anlaşılmakta ise de, az yukarıda izah .../...

S.2.

edilen hüküm karşısında fazladan yapılan kısımlar yönünden tazminat talebinde bulunabilmesi mümkün değildir. Yine aynı hükümden hareketle yüklenicinin kendine ait bağımsız bölümleri dubleks haline getirmesi de arsa sahibi aleyhine sebepsiz zenginleşmeye yol açmayacaktır. Şu halde, anılan iki ayrı talep hakkında red kararı verilmesi gerekirken hatalı yorumla yazılı şekilde sonuca varılması yerinde olmamıştır.

İzah edilen sebeplerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı ...'tan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen davada davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25764, Karar No: 2012/9914, Tarih: 27.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25764 E.  ,  2012/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19423, Karar No: 2017/7813, Tarih: 20.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19423 E.  ,  2017/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nun 155/2, 62, 52/2-4, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirkette 08.11.2004-25.03.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığı, olay tarihinde bir taşıma görevi nedeniyle sanığın kullandığı katılan şirkete ait tırla Almanya'da bulunduğu sırada ....'da bulunan bir yakıt istasyonunda, şirket tarafından kendisine işte kullanması için zimmetle verilen ....numaralı .....l akaryakıt kartı ile ..... plakalı yabancı bir araca ve bu araç içindeki bidonlara toplam 130 lt benzin alıp, bu benzinleri para karşılığında sattığının fotoğraf ve kamera kayıtlarından tespit edildiği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; dosya kapsamına göre sanığın iş sözleşmesi ve şoför taahhütnamesi ile yalnızca kendi aracında veya katılan şirketin yetkililerinin onayı ile başka araçlarda kullanmak üzere kendisine zimmetlenmiş kart ile 130 litre mazotu alıp başkasına vermekle ve bu mazotun bedelini katılan şirkete ödememekle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin atılı suçun sabit olmadığı, suç kastının bulunmadığı nedenlerine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/03/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık aşamalardaki değişmeyen ve tanık....tarafından doğrulanan savunmalarında özetle, başka bir firmanın şoförü olan ..... ile Almanya’da karşılaştığında ....’in aracının mazotunun çalınması nedeniyle yolda kaldığını, yardımcı olmasını istemesi üzerine yakındaki istasyona giderek 130 litre mazotu iki bidona doldurarak bir araçla ....’in aracının bulunduğu yere götürdüğünü, sonrasında da 130 litre mazot alıp kendi aracına yüklediklerini, iddia edildiği gibi çıkar sağlamadığını söylemiştir.

Dosyada, sanığın olay tarihinde 130 litre mazot nedeniyle eksik kilometre yaptığına ilişkin bir araştırma bulunmamaktadır.

Dosyada, sanığın olay tarihinde 130 litre mazot nedeniyle eksik kilometre yaptığına ilişkin bir araştırma bulunmamaktadır.

... Ceza Genel Kurulu, 04/04/2006 tarih, 2006/3-35 E, 2006/97 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere “… ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır.”

Tüm bu anlatılanlar, dosya kapsamı, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, savunmasını doğrulayan tanık anlatımı, dosyada başkaca delilin bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçtan cezalandırılması için katılanın soyut beyanı dışında savunmasının aksine somut, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekçesiyle kurulan hükmün bozulması yerine, yerel mahkemenin dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçesine dayalı usul ve yasaya uygun olmayan kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2025/11, Karar No: 2025/4074, Tarih: 21.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/11 E.  ,  2025/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1664 E., 2023/440 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2023/5139 Esas, 2024/6183 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2024 tarihli ve 2023/64872 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308. maddesi gereğince yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle;

1.Sanıklar İbrahim ve ... hakkında maktule yönelik hükümde karşılıklı çatışma ortamında eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında makul oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının doğru olması nedeniyle,

2.Sanıklar İbrahim ve ... hakkında ..., ... ve....'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlerde karşılıklı çatışma ortamında eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında makul oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının doğru olması nedeniyle,

3.Sanıklar ... ve ...'ün ...'a yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1. maddesinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, ayrıca karşılıklı çatışma ortamında eylemini gerçekleştiren sanık ... hakkında makul oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının doğru olması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2022/1664 Esas, 2023/440 Karar sayılı hükmüne yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması gerektiği halde, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.10.2024 tarihli ve 2023/5139 Esas, 2024/6183 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan ilamdaki (2) ve (3) numalarda yer alan dairenin bozma kararlarının kaldırılmasına ve hükümlere yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

1. Sanık ...’nin oğlu ...'ın 07.09.2014 tarihinde ateşli silahla öldürülmesi olayı ile ilgili olarak ... ve akrabası....nın yargılanarak beraat ettikleri, dosyalarının temyiz incelemesinde olduğu, sanık ...'in oğlunun ölümü nedeniyle oğlunun yasadışı iddia işinde birlikte hareket edip sonrasında anlaşmazlık yaşadığı ...'a husumet beslemeye başladığı, oğlunun ölümü nedeniyle ...'yi sorumlu tuttuğunu mahallede anlattığı, ...'ın olay öncesinde iş yerine silahlı saldırı yapıldığı, ...'ın pusuya düşürülmesini konusunda söylemlerde bulunduğu, olay tarihinde sanık ..., yanında oğlu ..., ölen oğlu ...'ın arkadaşları maktul ... ve sanık ... bulunduğu halde sanık ...'ın iş yeri önüne geldikleri, bulundukları araçtan ...'ın bulunduğu yöne doğru ateş açıldığı, ...'ın kendisine yönelik saldırı olabileceğinden haberdar olduğu, ... ile yanında bulunan sanıklar ... ve ...ile kimliği tespit edilemeyen bir kaç kişinin daha karşı ateş açtığı, karşılıklı çatışma yaşandığı, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, göğüs kafesi kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve iç organ, büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü, ...'in sağ iliak kanat komşuluğunda bir ateşli silah mermi girişi nedeniyle orta (2.) derece kırık olacak şekilde, ...'in sağ T2-T3 paravertebral alanda giriş ve çıkış deliği, sol omuzda bir adet giriş çıkış nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, ...'ün ateşli silah yaralanması nedeniyle sağ iliak kanatta ve sağ medial plato tibia kırığı nedeniyle ağır (6.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandıkları olayda;

2.Sanıklar ... ve ... hakkında ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

a.Suç vasfı yönünden;

Sanık ...'in oğlu ...'ın 07.09.2014 tarihinde öldürülmesi nedeniyle ... ile husumetli olduğu, ...'ın bu olaydan azmettiren olarak yargılandığı, dosyasının temyiz aşamasında