muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8300, Karar No: 2023/937, Tarih: 16.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kat karşılığı inşaat sözleşmesinin halen ayakta ve geçerli olduğunu, dava konusu taşınmazın sözleşme uyarınca müteahhide kalan yer olduğunu, davalının da bunu müteahhitten satın aldığını, ret kararının kesin hüküm oluşturmadığını, sözleşme tasviye edildiğinde dava konusunun arsa sahibinde mi müteahhitte mi kalacağının açıklığa kavuşacağını beyanla haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yükleniciye düşen bağımsız bölümün davalı tarafından satış sözleşmesiyle satın alınması, davacı ve yüklenici arasındaki inşaat sözleşmesinin halen geçerli olması ve geriye dönük fesih edilmemesi, mahkemece belirlenen eksik ve ayıplı imar bedeli davacı tarafından tahsil edildiğinde, yükleniciden konut alan davalının bu hakka dayanarak tescil talep edebileceği, davalının bağımsız bölümdeki kullanımının haklı olduğu ve kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin fesih edilmemiş olmasının bu davada bir önemi olmadığını, karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmeye istinaden, kendi edimini yerine getirmeyen bir kişinin karşı taraftan hak iddia edemeyeceğini,

2. Yüklenici ile davalının 2004 yılında yaptığı bu sözleşmenin zamanaşımına uğradığını,

3. Harici satış sözleşmesi ile yüklenicinin alacağını temlik ettiği düşünülse dahi yüklenicinin talep edebileceği bir alacak bulunmadığından, davalının da artık bu hakka dayanamayacağını,

4. Yükleniciye edimini yerine getirmek için sonsuz bir süre tanınmasının hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu (YİBBGK) Kararı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 97 ve 188 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu (YİBBGK) Kararı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 97 ve 188 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı YİBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre (4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi gözetilerek açılan tescil davasının kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

2. Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. 6098 sayılı Kanun'un 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davalıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davalıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davalı) 6098 sayılı Kanun'un 97 nci maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

3. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi iki tarafa hak ve borçlar yükler. Burada, biri diğerinden farklı iki ayrı hukuki müessese vardır. Bunlardan ilki, geçerliliği bir şekle bağlı olmayan inşaat sözleşmesi (eser sözleşmesi) “yüklenicinin borcu”, diğeri ise kamu düzeni bakımından resmi şekilde yapılmadıkça hüküm doğurmayan taşınmaz malda pay mülkiyetinin devri “arsa sahibinin borcu”dur. Aksine sözleşme hükmü bulunmadıkça yüklenici, bedele (arsa payı devrini talebe) eserin teslimi halinde hak kazanır. Ancak uygulamada, yükleniciye finans sağlamak amacıyla ve yine uygulamadaki deyimiyle “kademeli ferağ” şeklinde teslimden önce de bir kısım arsa payı avans biçiminde devredilmektedir.

4. Kademeli ferağ olanağı sunan sözleşmede belirtilen kademeye göre yüklenicinin veya yükleniciden temlik alan üçüncü kişinin tescil isteyebilmesi için sözleşmenin bitim süresinin geçmemiş olması gerekmektedir. Başka bir deyişle; sözleşmeye göre yüklenicinin edimini yerine getireceği tarihte, yüklenici henüz inşaatı sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına uygun yerine getirememişse sözleşmenin kademeli ferağ olanağı tanıdığından söz edilerek tescil talebinde bulunulamaz.

5. Dava konusu taşınmaz davacı ... adına tapuda kayıtlıdır. Kayıt maliki İkbal ile yüklenici dava dışı Mustafa arasında 06.11.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak yüklenici tarafından 25 No.lu bağımsız bölüm davalı ...'a temlik edilmiş ise de Hakan'ın bu temlike dayalı olarak davacı ... aleyhine Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava reddedilmiştir. Davacı ... tarafından yüklenici Mustafa aleyhine açılan eksik işlem bedelinin talep edildiği (aynen ifa) davasında ise mahkemece bir kısım eksikliklerin aynen ifası mümkün olmadığından bu kısımlara ilişkin bedelin yükleniciden tahsiline 15.06.2011 tarihinde karar verilmiş, hüküm Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından 11.10.2012 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Davalı ... tarafından bu onama ilamından sonra açılmış tescil istemli bir dava bulunmamaktadır.

6. Davacı tapuda kayıt maliki olup ayni hak sahibidir. Davalı ise yükleniciden temlike dayalı şahsi hak sahibidir. Kural olarak hakların yarışmasında ayni hakka üstünlük tanınması gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesince şahsi hakka üstünlük tanınarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7291, Karar No: 2021/5089, Tarih: 17.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7291 E.  ,  2021/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde arkadaşı olan katılanın iş yerine giden sanığın, katılanın temizlik yapıyor olmasından istifade ederek onun çantasında bulunan cüzdanın içerisinden 500 dolar, 300 euro ve 4600 TL tutarındaki parayı çaldığının katılanın beyanları, sanık savunması, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11483, Karar No: 2022/19439, Tarih: 22.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/11483 E.  ,  2022/19439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade, eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Devriye görevi esnasında sanığın kullandığı otobüsün yakıt deposuna hortum vasıtasıyla akaryakıt ikmal etmeye çalıştığının görülmesi üzerine marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Ticari nitelikteki otobüsün yakıt deposuna kaçak akaryakıt ikmal ettiği sırada suç üstü yakalanan sanığın müsnet suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7656, Karar No: 2020/8154, Tarih: 10.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7656 E.  ,  2020/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeninin 179, 181, 182, 184, 186 ve 191 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalıların müvekkiline ait anılan taşınmazları onun rızası dışında 5 yıldan fazla süreden beri ekip biçerek kullandıklarını, davalılar hakkında ve dava konusu haksız müdahaleler nedeniyle vekil edeninin şikayeti nedeniyle Kahta Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/426 Esas, 2014/24 Karar sayılı dosyasında ceza aldıklarını, anılan ceza davasında, davalıların dava konusu taşınmazlara ekip biçerek müdahalede bulunduklarını kabul ettiklerini açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere ve dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süreyi kapsamak üzere 500,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, daha sonra 07.05.2015 tarihli dilekçeyle talebini 38.632,31 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılardan ... yasal süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... ise usulüne uygun tebligatlara rağmen cevap dilekçesi sunmamış, vekili katıldığı duruşmalarda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, Kahta Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/426 Esas sayılı ceza dosyası ile davalılar hakkında 179 ve 191 parsel sayılı taşınmazların 2011 yılında haksız yere işgal edildiğinden bahisle davalılara hapis cezasına hükmedildiği, mahkememizin dosyasının ise 179, 181, 182, 184, 186 ve 191 parsellerle alakalı olduğu, ecrimisil bedelinin geriye dönük 5 yıllık süre için istenildiği, ancak davacı tarafça taşınmazların 2014 yılından geriye dönük 5 yıl boyunca kullanıldığına ilişkin somut bir delil öne süremediği gibi bu hususlarda dinlenilen tanıkların çelişkili beyanlarda bulunmaları gözetildiğinde davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (iş yeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarına göre her ne kadar davalıların taşınmazlarda malik olmadıkları anlaşılmakta ise de savunmalarında dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarına göre paydaş maliklerinden olan ...’a tebaen kullandıklarını beyan etmişlerdir. Mahkemece dinlenen tanıkların açıklamalarından davalıların dava konusu taşınmazların her birinin tamamının mı yoksa yarısının mı kullanılmış olduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca mahkemece, davacının dava konusu taşınmazlarda kullanabileceği kısımların bulunup bulunmadığının da araştırılmadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece taşınmazların başında yapılacak keşif ile her bir taşınmazın ne kadarlık kısmının kim tarafından ne sıfatla kullanıldığı, dava konusu taşınmazların her birinde davacının kullandığı ya da kullanmasına müsait olan kısımların bulunup bulunmadığı tanıkların dinlenmesi suretiyle tespit edilmelidir. Bu tespit neticesinde dava konusu taşınmazlardan davacının kullandığı ya da kullanmasına müsait olan kısım bulunanlar yönünden davanın reddine karar verilmesi, şayet dava konusu taşınmazların her birinin tamamının davalılar tarafından kullanıldığının tespiti halinde ise davalıların anılan taşınmazları tapu kayıtlarında paydaş olan dava dışı ...’a tebaen kullandıklarına yönelik savunmaları nedeniyle ...’ın tapudaki pay oranını aşan kısımlar yönünden, davacının anılan taşınmazların her birinde malik olduğu tarihler ve davacının her bir taşınmazdaki pay oranı dikkate alınarak ecrimisil hesaplaması yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK’un 388/4. ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4437, Karar No: 2024/7473, Tarih: 12.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4437 E.  ,  2024/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/29 E., 2023/1957 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/177 E., 2021/243 K.

Taraflar arasında İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davcı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'nın İstanbul'da kurulu ... Vakfı'nın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir

İlk Derece Mahkemesince; 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 7/2. maddesi gereği mazbut vakıflara yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek davacı ... ile davacının babası ...'nın dava konusu vakfın evlatları olduğuna dair Yargıtay denetimden geçerek kesinleşen kararlar olduğu, davacının, atasının kurmuş olduğu vakfın idaresinde yer alarak hem vakfedenin mirasına sahip çıkmak hem de vakfın yapmış ve yapacağı hayır işlerinde yer almak istediği, dava konusu Vakıf, vakıf senedinde şart edildiği üzere nesiller boyu erkek evladın en büyük ve en olgun olanı, onlardan sonra kız evladın en büyük ve en olgun olanı tarafından 1954 tarihine kadar mütevelliler tarafından yönetildiği, son mütevelli Hakkı beyin 1954 tarihinde vefatı üzerine Vakıf İdare Meclisinin 16.03.1967 gün ve 90/90 sayılı kararı ile mazbut vakıflar arasına alınmıştır. 1954 ile 1967 tarihleri arasında nasıl yönetildiğinin belli olmadığı, 1954 yılında son mütevelli Hakkı beyin ölümü üzerine yeni mütevellinin neden atanamadığı, oluşan yönetim boşluğunun nedenleri, bilirkişinin incelemesini orjinal senet ve kayıtlar üzerinde yapmaması sebebiyle yaptığı tüm inceleme ve değerlendirmelerin eksik ve hatalı olduğu, ön inceleme duruşmasında bilirkişi incelemesinin Vakıflar Bölge Müdürlüğünde Osmanlıca yazılan orijinal vakıf senedi üzerinde yapılmasına karar verildiği halde, incelemenin dava dosyasına sunulan latince tercüme evraklar üzerinden yapıldığı, 11.03.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre incelemenin dosya üzerinde yapıldığı, Vakıflar Bölge Müdürlüğünde orjinal vakıf senedi ve belgeler üzerinde herhangi bir inceleme yapılmadığı, Mahkeme ara kararına aykırı bir şekilde düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararın hatalı ve eksik olduğu, bilirkişi raporlarının taraflı olduğu ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, mazbut vakfa mütevelli atanma kararına esas teşkil etmesi yönü ile vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.