muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5091, Karar No: 2021/2868, Tarih: 24.03.2021

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10796, Karar No: 2019/13813, Tarih: 05.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10796 E.  ,  2019/13813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe gören 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında doğrudan hükmolunan 1.320,00 TL adli para cezasına konu mahkumiyet hükümün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna kanun malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına veridiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "....daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değirinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "Suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkının kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait 20,00 TL para ile kol saatini çaldığının anlaşılması karşısında; suça konu kol saatinin suç tarihi itibarıyla maddi değeri araştırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyek ise de, hırsızlık konusunun oluşturan malın değerinin az olması karşısınmda TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 9,00 TL posta ücretinden oluşan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 9,00 TL posta ücretinden oluşan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi,

3-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerektiği, alınmaması halinde ise gerekçesinin gösterilmesi gerektiği halde, sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin de yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13941, Karar No: 2019/27719, Tarih: 12.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/13941 E.  ,  2019/27719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar Balı ve Kasım hakkında mahkemenin 22.12.2009 tarihli 2008/279 Esas-2009/643 Karar sayılı ilamı ile beraat hükmü verildiği, sanık ... yönünden ise mahkumiyet hükmü verildiği, bu kararın yalnızca sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 26.06.2012 tarihli, 2012/12800 Esas - 2012/19544 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, söz konusu beraat hükümlerinin temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, ancak mahkemece bu husus gözardı edilerek sanıklar hakkında yeniden beraat hükmü kurulduğu, söz konusu beraat hükmünün hukuksal anlamda yok hükmünde olduğu anlaşılmakla bu sanıklar yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanık ... müdafiin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Mahkemenin sanığa yönelik vermiş olduğu 22.12.2009 tarihli ilk kararında sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Dairemizce 26.06.2012 tarihli, 2012/12800 Esas - 2012/19544 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına hükmedildiği, bozmadan sonra kurulan incelemeye konu kararda ise CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gereği önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerekirken, aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında 3 yıl hapis cezası ve 60.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasına ''CMK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasına ''CMK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2977, Karar No: 2015/13780, Tarih: 16.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2977 E.  ,  2015/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in temyiz isteğinden vazgeçtiği, vermiş olduğu 17.09.2014 tarihli dilekçesinden anlaşılmakla; katılan vekilinin müsadere kararına yönelik temyizine hasren yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; suça konu tabanca ve mermilerin araç sahibi katı lan . .'ın bilgisi dahilinde suçta kullanıldığına dair delil bulun madığından ... plakalı TIR"ın katılana iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA SINA), 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13387, Karar No: 2017/2722, Tarih: 09.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13387 E.  ,  2017/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/05/2015 tarih ve 2015/189-2015/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın İtalya'ya ihraç ettiği greyfurt ürününün taşınması sırasında araç soğutucusunun çalıştırılmaması sonucu ağır derecede hasara uğraması nedeniyle davacının 7.310 Euro tutarındaki emtia ihracat bedelinden yoksun kaldığı gibi 1.886 Euro hasardan dolayı yapılan masrafları da ödemek suretiyle zarara uğradığını ileri sürerek, toplam 9.196 Euro'nun yıllık %5 oranındaki faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taşınan emtianın hasarlanmasında müvekkili taşıyıcının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, sevkiyat öncesinde greyfurtlardaki kalite eksikliğinin hasara yol açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, +8 derecede taşınması gereken emtianın +14 ve +22 derece arasında taşındığı, davalıların vekili gibi kabul edilen araç şoförünün beyanı uyarınca da soğutma sisteminin doğru bir şekilde, eşyanın taşınması gereken ısıda çalışmamasından dolayı zararın meydana geldiğinin sabit olduğu, keza emtianın gümrük ve bitki sağlığı sertifikasının alınmış olması ve aynı gün iki araca yüklenen emtianın aynı anda her iki araçtakinin değil sadece dava konusu edilen araçtakinin 6 günlük yoldan sonra bozulmuş olmasının da bu hususu teyit ettiği, somut olayda araç şoförünün soğutma sistemi arızalı olarak yoluna devam etmiş olmasının ağır kusur oluşturduğu ve CMR’nin 29. m. gereğince de taşıyıcı ve dolayısıyla sigortacısının meydana gelen tüm zararlardan ve ayrıca mahrum kalınan kardan da sorumlu olduğu, davacının davalıdan 7310 Euro emtia bedeli ile 4.078,44 Euro masraf kaleminden emtianın kurtarılan 2.191,50 Euro’luk kısmının indirilmesinden sonra sonuç olarak 9.196,94 Euro talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 9.196 Euro’nun dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %5 faizi ile birlikte tahsil günündeki TC Merkez Bankası’nın Euro cinsi dövizin efektif satış kuru üzerinden belirlenecek TL karşılığı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 908,34 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6184, Karar No: 2018/7019, Tarih: 23.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/6184 E.  ,  2018/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.03.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 10.03.2014 tarihli dilekçesiyle 32 parsel sayılı 560 m2 arsa cinsli taşınmazda davacının müştereken malik olduğunu, taşınmazın daha önceden Vakıflar Genel Müdürlüğü adına müşterek pay ile kayıtlı iken adı geçen kurumun kendi paylarını 21.01.2014 tarihinde açık arttırma ile davalıya 1.450,00 TL bedel karşılığında sattığını, davalıya yapılan satışın iptali ile dava konusu taşınmazın önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescilini istemiştir.

Davalı duruşmada, vakıflara güvenerek vakıfların yapmış olduğu herkese açık ihale ile 21.01.2014 tarihinde 1/2 pay (280 m2) satın aldığını, 25.04.2014 tarihli resmi senet ile adına tescil edildiğini, 17 yıl önce dava konusu taşınmaza ev yaptığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde paydaşlar arasında fiili taksim olup olmadığına dair 23.03.2014 tarihinde keşif yapılmıştır. Alınan bilirkişi raporlarına göre satış öncesi paydaşlar arasında fiili taksim yoktur. Davacı yasal önalım bedelini mahkeme veznesine depo ettirdiğinden davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı olan ... İli .... İlçesi ... köyü 32 parsele ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, depo edilen 1.740,00 TL önalım bedelinin davalıya ödenmesine 13.05.2015 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 10.03.2014 tarihli dilekçesiyle 32 sayılı parselde 560 m2 arsa cinsli taşınmazda davacının paydaş olduğunu, diğer paydaş olan dava dışı ...hmet Bey Vakfı'nın 280/560 hissesini (280 m2) 21.01.2014 tarihli ihale ile davalıya satıldığını, davacıya Türk Medeni Kanunu'nun 733/2-3 maddesi gereğince noterden bildirim yapılmadığı gibi, davalıya satışın Türk Medeni Kanunu'nun 733. maddesi gereğince cebri arttırmayla satış olmayıp, açık ihale usulüyle yapıldığı, bu nedenle Türk Medeni Kanunu'nun 732. maddesi gereğince önalım hakkına sahip olduğunu beyanla tapu iptali ve tescil istemiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde keşfen yapılan incelemede davalıya ait 2 katlı betonarme ev bulunduğu, ayrıca 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "...üzerindeki kerpiç ev ..'a aittir." şeklinde şerh bulunduğu, davacının intikal suretiyle 25.06.2013 tarih, 472 yevmiye no'lu işlem ile 3,32 m2 pay maliki olduğu görülmektedir. Köy içinde bulunan tüm arsalar ... Bey Vakfı adına tescil edilmiş, Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün 27.01.2014 tarihli 2014/353 sayılı komisyon kararıyla mazbut vakıflara ait elde kalmalarında fayda görülmeyen taşınmazların 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 12. maddesi çerçevesinde satış cetvelleri hazırlanarak Vakıflar Meclisi'nin 30.10.2013 tarih, 635/502 sayılı kararına istinaden köy meydanında 08.01.2014 tarihinde askı ilanına çıkarılıp 20.01.2014 tarihinde askıdan indirilerek sadece üzerinde evi bulunan kişiler kendi taşınmazları yönünden ihaleye girerek 27.01.2014 tarihli ihale neticesi dava konusu 32 sayılı parsel tek talipli olarak davalı ...'a 1.450,00 TL bedel ile satılmasına karar verildiği ve yargılama sırasında 25.04.2014 tarihinde resmi senet ile davalı adına tescil edildiği görülmüştür. Vakıflar Genel Müdürlüğü'nce mazbut vakıflara ait çok sayıda taşınmazın elde kalmalarında fayda görülmediği, üzerinde evi bulunan şahıslara tek talipli olarak katıldıkları ihale neticesi 27.01.2014 tarihinde taşınmazların ayrı ayrı satıldığı görülmektedir. Burada yapılan satış işleminin niteliği gözetildiğinde gerçek bir satım aktinden söz etmek mümkün değildir. Vakıflar idaresinin kamu yararını gözeterek almış olduğu karar neticesi, üzerinde evi bulunan şahıslara yapmış olduğu ihale neticesi tek talipli olarak ihaleye katılıp davalı adına tescil edilen paya karşı önalım davası açılması doğru görülmediğinden davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu 32 sayılı parselde iptaline karar verilen davalı adına kayıtlı olan dava konusu payın hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemiş olması doğru görülmemiştir. (6100 sayılı HMK'nun 297. maddesi)

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2013, Karar No: 2021/4391, Tarih: 09.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2013 E.  ,  2021/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar ... Su Ürünleri Üretim Ltd. Şti. ile Vadi Su Ürünleri Yet Arge Hiz. ve San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait bir kısım mallar ile servis motorunu diğer davalı şirkete sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Mahkemenin yetkisizlik kararı Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 28.03.2013 tarih 2012/8032 Esas 2013/4367 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, bozmadan sonra davacı borçlu hakkında yaptığı Milas 2.İcra Müdürlüğünün 2012/4369 sayılı takip dosyası ile ilgili olarak da aynı tasarrufların iptali için ayrı bir dava açmış, davalar arasında irtibat bulunduğundan birleştirilmiş ve yapılan yargılama sonunda davalı borçlu ve üçüncü kişi şirketin ortakları arasında organik bağ olduğundan bahisle her iki dava yönünden davaların kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1-Davacı alacaklı tarafından 14.02.2012 tarihinde açılan ilk dava da Milas 2.İcra Müdürlüğünün 2011/11046 sayılı takip dosyası yönünden dava konusu tasarrufların iptalini istemiştir. Dosya içeriğinden, bu takip dosyasındaki borç ile ilgili olarak davalı borçlu şirket tarafından Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/316 Esas-2018/178 Karar sayılı ilamı ile menfi tesbit davası açıldığı, yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiği ve İzmir Bölge Adiliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinde incelenmek üzere beklediği, yine Milas 2.

İcra Müdürlüğünün 2011/11046 sayılı takip dosyası yeni esas alarak 2016/3039 sayılı icra dosyası yönünden de Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/14 Esas-2021/216 Karar sayılı ilamı ile yine borçlu olmadığının tesbitine karar verildiği görülmüştür.

Bu halde ilk açılan dava ile ilgili olarak, belirtilen menfi tesbit davasının kesinleşen sonucunun beklenerek, kararın bu hali ile kesinleşmesi halinde davanın ön koşul yokluğundan reddine, aksi durumda esasla ilgili olarak karar verilmesi gerekmektedir.

Bu halde ilk açılan dava ile ilgili olarak, belirtilen menfi tesbit davasının kesinleşen sonucunun beklenerek, kararın bu hali ile kesinleşmesi halinde davanın ön koşul yokluğundan reddine, aksi durumda esasla ilgili olarak karar verilmesi gerekmektedir.

2-Birleşen dava ile ilgili temyiz incelemesinde ise, davanın kabül kararı verilmesinde isabetsizlik olmamakla birlikte, dava konusu B.61.06.0056 belge numaralı, 2.000 ton kapasiteli "Alabalık-Levrek Yetiştiriciliği Projesi" isimli proje ile tüm münderecatının (havuz, balık, destekleme ve sair) davalı ... Su Ürünleri Üretim Ltd. Şti. tarafından diğer davalı Vadi Su Ürünlerine 19/08/2011 tarihinde devrine ilişkin işlem tutarının ne olduğunun gerekirse bilirkişi aracılığı ile belirlenerek, bu bedel ve ... isimli tekne değerinin toplamı, alacak miktarından fazla çıkması halinde şimdiki gibi aksi durumda o değerin esas alınarak yargılama giderinin belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen davada davalılara geri verilmesine 09/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.