muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6332, Karar No: 2024/10393, Tarih: 23.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6332 E.  ,  2024/10393 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1870 Esas, 2024/960 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.11.2023 Tarihli ve 2023/1291 Esas, 2023/1151 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Altınova ...Mahallesi .... Sokak No:21/2 Kepez/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.05.2024 Tarihli ve 2023/1870 Esas, 2024/960 Karar Sayılı Kararı

Yapılan araştırma sonucunda küçüğün bildirilen adreste ikamet etmediği, küçüğün ikamet adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:7 İç Kapı No:1 Bodrum/Muğla olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilenin Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/826 Esas, 2020/1065 Karar sayılı kararı ile kısıtlandığı ve vesayet altında olduğu ve bu mahkemece vesayet dosyasının takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamının izni bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilenin Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/826 Esas, 2020/1065 Karar sayılı kararı ile kısıtlandığı ve vesayet altında olduğu ve bu mahkemece vesayet dosyasının takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamının izni bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7277, Karar No: 2014/11326, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7277 E.  ,  2014/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/676-2014/245

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerindeki çalışmasının işverenin haksız feshi nedeniyle son bulduğundan bahisle ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisi ile imzalamadığını, taşeron işçisi olduğunu, alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı alt işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası mı kısmi dava mı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarını da belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu kabulü ile ıslah edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu yönü ile hatalıdır.

3-Davacı vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği işe giriş tarihi ile, işe giriş bildirgesindeki tarih birbirini tutmamaktadır. Dinlenen davacı tanıkları da, davacıdan sonra işe giren kişilerdir. Bu nedenle tanıklıkları da ancak, kendilerinin işe girdiği tarihten sonrası için anlam taşır. Davacı tanıklarının görgüye ve doğrudan bilgiye dayalı olmayan,işe giriş tarihlerinden önceki davacının çalışma süresine dair beyanları kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Davacının tanıklarının işe giriş tarihlerinden sonrası için çalışmasını ispat etmiş olduğu, öncesini ispat edemediğini kabulle bu tarihten sonrası için hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

4-Davacı vekili, dava dilekçesinde ücret alacağı talep ederken davalı işverenin ücretini de kısmen ödemediğini bildirip, bu süreler yönünden ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Ancak bilirkişi, dosyaya sunulmuş ödeme belgeleri bulunmadığından bahisle, tüm dönem yönünden ücret alacağı hesabı yapmıştır. Mahkemece, davacının ücret ödemelerine dair banka hesap ekstresi ile, üst işveren tarafından talebi üzerine yapılmış bir ödeme varsa, bu ödemeler tespit edilip bakiye ücret alacağının olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması bozma nedenidir.

5-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3509, Karar No: 2020/5780, Tarih: 03.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3509 E.  ,  2020/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 21.05.2015 tarihli Yargıtay Başkanlar Kurulu kararına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmına göre, Yargıtay Ceza Daireleri arasında görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Temyiz dava konusunun suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmü olduğu, söz konusu suçun iddianamede belirlenen yasal niteliğine, uygulanması öngörülen kanun maddelerine ve tebliğname tarihine göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmına göre, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4135, Karar No: 2018/8293, Tarih: 22.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/4135 E.  ,  2018/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NİĞDE 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14275, Karar No: 2011/19422, Tarih: 01.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14275 E.  ,  2011/19422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.520,00 TL birleşen davada 480,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YA R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesinden ... köyü, ... TOKİ Konutları 11 BB nolu taşınmazı 2007 yılı Ekim ayında anahtar teslimi yapılacak şekilde satın aldığını, müvekkilinin tüm taksitleri ödeyip en son 2007 Nisan ayında kalan bedelinin tamamını kredi kullanarak davalıya peşin ödediğini, davalının 30/10/2007 tarihinde teslim etmesi gereken konutu 12 ay sonra teslim ettiğini, davalının konut sahipleri ile uzlaşıp encümen kararı ile bir kısım konut sahiplerine geç teslimden doğan 1.250,00 TL kira kaybını ödediğini, müvekkilinin konutu geç teslim almasından dolayı toplam 2.520,00 TL kira kaybı bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı tarafça fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutulduğundan bilirkişi raporunda bildirilen bakiye 480,00 TL için 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/330 esas 352 karar sayılı dosyasında ek dava açılmış bu dosya asıl dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Davalı vekili; görev ve zaman aşımı usulü itirazlarında bulunarak müvekkilinin yükümlülüklerinin büyük bir bölümünü yerine getirdiğini davacının tapusunu aldığını geç tesliminin inşaatı yapan firmanın konutları geç teslim etmesinden kaynaklandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı delil olarak tapu kaydı, teslim tutanağı, davalının kredi kullanımına ilişkin duyuru yazısı ve bir başka hak sahibi ile uzlaşmaya dair Belediye encümen üyeleri tarafından imzalanmış uzlaşma tutanağını sunmuştur.Dosya içeriğinde ve sunulan belgelerin hiç birinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı gibi, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararı ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir karar sunulmamıştır.O nedenle sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlileri konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeniyle davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4826, Karar No: 2014/6858, Tarih: 26.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4826 E.  ,  2014/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/213-2013/796

AVALILAR : M.. Ç.. vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.04.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı M.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı M.. Ç.. vekili, diğer davalı ve tarafların annesi Ş.. Ç..'nın yaşının ve durumunun dikkate alınmasını istemiş, Şadiye cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne tarafların murisi adına kayıtlı 973 ada 124 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 1 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı M.. Ç.. vekili İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/5 Esas 2013/51 Karar sayılı dosyası ile açılan kamulaştırmasız elkoyma nedeniyle tazminat davasının neticesinin beklenmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz etmiştir.

Bu nedenle, İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/5 Esas sayılı dosyasında kamulaştırmasız elkoyma nedeniyle açılan davada taşınmazın 62,26 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile yol olarak sicilden terkinine karar verildiği, ancak bu kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu kararın kesinleşmesi sonucunda satışına karar verilen dava konusu taşınmazın pay durumu ve bunun paydaşlara dağılım oranı değişebileceğinden taşınmazın aynına ilişkin olan 2011/5 Esas sayılı dosyasında verilen hükmün kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken 6100 sayılı HMK'nın 165. maddesi gereğince bu husus gözetilmeden taşınmazların satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7376, Karar No: 2014/6505, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7376 E.  ,  2014/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükmün 09.06.2010 tarihli dilekçe ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından da temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6911, Karar No: 2014/29464, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6911 E.  ,  2014/29464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce, dosyanın, 2009 - 2010 dönemine ait davacı ile alt işverenler arasında yapılan bireysel iş sözleşmelerinin ve işyeri sicil dosyalarının eklenerek Dairemize gönderilmek üzere DOSYANIN GERİ ÇEVRİLMESİNE karar verilmiş, mahkemece davalı bakanlığa tebligat yapılmakla yetinilip istenen belgeler getirilmemiştir.

... Hastanesinde 2009 - 2012 döneminde veri giriş elemanı ihalesi alan ... Müşavirlik Şirketi, Marmara Temizlik Şti. Kemal Çağlar İnşaat Şirketlerine ve hastane yönetimine ayrı ayrı müzekkere yazılarak; davacıya ait işyeri personel dosyası ve 2009 - 2012 döneminde düzenlenen bireysel iş sözleşmelerinin getirtildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6782, Karar No: 2012/1165, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6782 E.  ,  2012/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükümden önce yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK`nın 5560, 5728 sayılı yasalar ile değişik 231.maddesinin 5, 6 ve 14.fıkralarında yapılan değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nın 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunduğu gözetilmeden bu husus tartışılmasız bırakılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-5271 sayılı CMK`da 6008 sayılı yasa ile yapılan değişikliğin, 5237 sayılı TCK`nın 7.maddesi gözetilerek uygulama yapma görevinin yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.