muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5609, Karar No: 2022/5404, Tarih: 21.06.2022

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 02/09/2021 tarih ve 2021/1381 Esas, 2021/1301 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; olayda meşru müdafaanın olduğuna, sanığın ceza almaması gerektiğine, katılanlar vekilinin; haksız tahrik bulunmadığına, sanığın indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ile sanık arasında sanığın daha önce maktul ile sanığın amcası arasındaki Dereli Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/419 soruşturma nolu dosyasında 28/08/2019 tarihinde kollukta maktul aleyhine beyanda bulunması nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihi olan 30/05/2020 günü saat:17:30 sıralarında Giresun İli, Dereli İlçesi, Kümbet Köyüne bağlı Çayırlıoba Mevkinde bulunan evlerine eşyalarını getirdikleri, maktul ...'in alkollü bir şekilde kardeşi ... ile beraber evin önüne geldiği, burada çıkan tartışmada maktul ...'in sanığın babası olan ...'ya vurmaya çalıştığı, Tamer'in Cevat ve sanık ...'e hitaben ''bu yayla bizim gideceksiniz, bu yaylanın ağası benim, buranın ağası paşası benim, sizin burada yeriniz yok" dediği, daha sonra "sizin ananızı avradınızı sinkaf edeceğim" diyerek küfür ettiği, etrafta bulunanların araya girdiği bu sırada sanığın koşarak evine girip silahını aldığı ve maktule yaklaşık 4-5 metre mesafeden silah ile ateş ettiği, alınan otopsi raporuna göre maktulde 4 adet giriş yarasının bulunduğu ve maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafa tası ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda;

Maktulün sanığa ve babasına tehdit ve hakaretlerde bulunması, tehdit ve hakaretlerinde ısrarcı olması, maktulün araya girenleri itekleyerek eylemine devam etmeye çalışması nedeniyle maktulden sanığa ve babasına yönelen haksız tahrik olarak kabul edilen söz ve davranışlarının ulaştığı boyut gözetilerek, sanığın TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen 12 yıl ile 18 yıl arasındaki cezada, üst hadden ceza belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 16 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılanlar vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 02/09/2021 tarih ve 2021/1381 Esas, 2021/1301 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8455, Karar No: 2021/211, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8455 E.  ,  2021/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5697, Karar No: 2018/3024, Tarih: 05.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/5697 E.  ,  2018/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Müştekinin olaya ilişkin verdiği ilk ifadesinde, sanığın kendisine hakaret ettiğinden bahsetmemesi ve tanıklar ..., ..., ...’ın da kovuşturma esnasında dinlenilmemesi karşısında, CMK’ın 230/1-b maddesi gereğince, yargılama sonucunda ulaşılan kanaate göre deliller tartışılıp değerlendirilmeden, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi;

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1671, Karar No: 2014/5441, Tarih: 28.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1671 E.  ,  2014/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manyas Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

NUMARASI : 2010/275-2012/368

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.08.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı M.. Ç.., G.. A.. ve M.. Ç.. tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, ..ada .. parsel sayılı taşınmazı lehine davalılara ait .. ada .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacıya ait .. ada . parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinden uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ve krokide (C) harfleri ile gösterilen bölümden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı M.. Ç.., G.. A.. ve M.. Ç.. temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 14. maddesinde, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyetlerinin bulunmadığı belirtilmiştir. Kısıtlıyı vesayet dairelerinin yetkilerine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla vasisi temsil eder. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11/3 maddesine göre de kanuni temsilcisi bulunanlara veya bulunması gerekenlere yapılacak tebligat kanunlara göre bizzat kendilerine yapılması gerekmedikçe bu mümessilen yapılmalıdır.

Somut olaya gelince, aleyhine geçit hakkı kurulan dava konusu 117 ada 10 parsel sayılı taşınmazın paylı maliki M.. Ç..'in yargılama sırasında Manyas Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.02.2011 tarihli 2011/451 E-2012/39 K. sayılı karar ile hükümlü olması nedeniyle kısıtlanarak kendisine S.. A..'ın vasi olarak tayin edildiği anlaşılmıştır. TMK’nın 448. maddesi hükmüne göre kısıtlının tüm hukuki işlemlerinde vasisi tarafından temsil edilmesi zorunlu olup duruşma davetiyesinin kısıtlıyı temsilen vasisine tebliğ edilmesi ve davanın vasi huzuruyla görülmesi gerekir.

Mahkemece davalı M.. Ç..'in vasisi tarafından temsil edilmesi sağlanmadan kısıtlı hakkındaki yargılamanın yürütülmesi doğru değildir. Kısıtlı M.. Ç.. hakkındaki davanın vasisi S.. A..a yöneltilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece davalı M.. Ç..'in vasisi tarafından temsil edilmesi sağlanmadan kısıtlı hakkındaki yargılamanın yürütülmesi doğru değildir. Kısıtlı M.. Ç.. hakkındaki davanın vasisi S.. A..a yöneltilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı M.. Ç.., G.. A.. ve M.. Ç..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı M.. Ç.., G.. A.. ve M.. Ç.. diğer temyiz itirazları ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14344, Karar No: 2019/31981, Tarih: 09.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14344 E.  ,  2019/31981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanun muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar hüküm fıkrasında sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince ceza tayin edildiği belirtilmiş ise de hükmün gerekçesinden her iki sanığın eyleminin de transit rejimi kapsamında 5607 sayılı Yasanın 3/3. maddesine aykırılık olarak kabul edildiği görülerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'ın şoförü olduğu ... plakalı tır aracında yüklü sanık ...'ye ait 300 çuval badem içi, 250 çuval kayısı çekirdeği yükünün 20.07.2007 tarihinde transit olarak Kırgızistan'dan Irak'a götürmek üzere Gürbulak Gümrük Müdürlüğünde Habur Gümrük Müdürlüğüne sevk edildiği, burada dava konusu eşyalardan numune alındığı, aynı aracın 05.08.2007 tarihinde tekrar Habur Gümrük sahasına giriş yaptığı ve yurt dışı edilen eşyanın alıcısı tarafından istenilen evsafta olmadığından bahisle iade edildiğinin iddia edildiği, bu işlemler sırasında ihracatçı fırmaya iadesi gereken eşyalardan tekrar numune alındığı, yapılan incelemeler sonucunda kayısı çekirdeklerinin benzer nitelikte olduğu görülmekle birlikte tırın ülkemize ilk girişinde alınan badem çekirdeği numunelerinin iri taneli, piyasa değeri yüksek, birinci sınıf kalitede olmalarına rağmen, araçta yurt dışı edilmek üzere getirilen bademlerin küçük taneli, kalite ve sınıf bakımından farklı ve daha düşük kalitede ürün olduğunun anlaşıldığı, ayrıca sanık ...'nin her ne kadar savunmasında malların Irak'ta bulunan firma tarafından depoya boşaltıldığını daha sonra da iade edildiğini iddia etmiş ise de, dosya kapsamından bu iadeye ilişkin herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, dolayısıyla sanıkların eylemlerinin transit rejimi kapsamında yurt dışı edilen eşya yerine beyan dışı olarak bambaşka bir eşyayı ülkeye sokmaları nedeniyle 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken suç vasfında hayata düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7622, Karar No: 2022/2205, Tarih: 23.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7622 E.  ,  2022/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, tebliğnameye uygun olarak suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2,119/1-c, 31/3. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 07/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2191, Karar No: 2010/3057, Tarih: 02.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2191 E.  ,  2010/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesine göre, “vesiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hukuk Hakimi tarafından açılır ve ilgililerine okunur “ hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen Nüfus Müdürlüğü yazısı ile yerleşim yeri olarak "..." olduğu belirtilmişsede,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmadığına göre, yerleşim yeri ile ilgili 09.04.2009 günlü ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün araştırma cevabı yazılarından murisin Huzurevinde kaldığı sırada memleketi olan ve nufusa kayıtlı olduğu "... İli ... İlçesi ... köyüne"gittiği ve orada öldüğü ve yerleşim yerinin bu adres olduğu anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8462, Karar No: 2010/3475, Tarih: 26.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/8462 E.  ,  2010/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevde yetkiyi kötüye kullanmak

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ... ve ....'ın beraatine dair hükümlerin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O yer C.Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine dair hükümlerin incelenmesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bir özel dershanenin, 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 30. maddesine aykırı olarak yerel bir televizyon kanalına reklam verdiklerine dair yapılan ihbarlar üzerine, ilköğretim müfettişi ... ... düzenlediği, "iddiaların doğruluk kazandığı, özel dershane sahipleri hakkında adli işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiği" kanaatini içeren 10.05.2002 tarihli raporun, il milli eğitim müdür vekili olarak görev yapan sanık Bünyemin tarafından görevden ayrıldığı 02.12.2002 tarihine kadar hiçbir işlem yapılmadan bekletildiği, bu tarihten sonra göreve başlayan sanık ...'in de, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün, soruşturma sonucunun bildirilmesi hakkında yazdığı 25.12.2002 tarihli yazıya istinaden ikinci defa soruşturulması için 18.06.2003 tarihinde, müfettiş olan sanıklar Saim ve ...'in görevlendirdiği, adı geçen müfettişlerin "işlem tayinine yer olmadığına" dair 20.06.2003 tarihli raporuna dayanarak dosyayı işlemden kaldırdığı, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 25.12.2002 tarihli yazısına 02.07.2003 tarihinde, 04.02.2003 tarihli tekit yazısına ise 23.07.2003 tarihinde cevap verdiği anlaşılmakla;

Sanık ...'in 10.05.2002 tarihinden, görevinden ayrıldığı 02.12.2002 tarihine kadar geçen sürede, sanık ...'in ise 02.12.2002 tarihinden 16.06.2003 tarihine kadar geçen sürede, ilköğretim müfettişi ... hardal tarafından düzenlenen raporu Cumhuriyet Savcılığına göndermeyerek, ayrıca sanık ...'in, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün yazılarını uzun süre cevapsız bırakması karşısında 14.02.2007 tarihinde yürürlükten kaldırılan 625 sayılı Yasa ve aynı gün yürürlüğe giren 5580 sayılı Yasalar ve bu yasalara göre çıkartılan yönetmelikler incelenerek, sanıkların açıklanan eylemleri ile kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olup olmadıkları ya da kişilere haksız kazanç sağlayıp sağlamadıkları araştırılıp tartışılmadan yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer C.Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/4967, Karar No: 2015/4997, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4967 E.  ,  2015/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/11121, Karar No: 2023/11908, Tarih: 30.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11121 E.  ,  2023/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1456 Esas, 2023/1503 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/162 Esas (Ara karar)

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yürütülen yargılama aşamasında İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin talebi doğrultusunda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 76 ncı maddesi uyarınca davacılara geçici ödeme yapılması yönünde ara karar verilmiştir.

Ara karara davalı idare vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ara kararı kaldırılarak, tespit edilen eksiklikler giderilerek tedbir konusunda yeniden karar verilmek üzere dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.10.2023 tarihli ek karar ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve 391 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacılara geçici ödeme yapılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ara kararın kaldırılması yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verilen temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2023 tarihli kararına ilişkindir.

Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen ara kararın ancak asıl karar ile birlikte temyizi mümkün olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.