muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19037, Karar No: 2018/5505, Tarih: 17.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/19037 E.  ,  2018/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2017/50650

Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177/1. maddesi gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra başlamak üzere, 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Bala Asliye Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/15 esas, 2016/100 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Kanun'un 177. maddesinde düzenlenen hayvanın tehlike oluşturacak şekilde serbest bırakılması suçunun oluşabilmesi için kişilerin hayatı ve sağlığı bakımından tehlike oluşmasının gerektiği, somut olayda ise sanığa ait 3 tane köpeğin, müştekiye ait olan 1 adet büyükbaş hayvanı parçalayarak öldürdüğünün kabul edilmesi karşısında, anılan suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde şartla salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının hükme bağlandığı, bu sebeplerle denetimli serbestlik tedbirine ilişkin sürenin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde sanığın 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.08.2017 gün ve 3918 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2017 gün ve KYB/2017-50650 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunun 10. maddesine göre ise tebligatın, bilinen en son adresinde yapılması gerekmektedir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sisteminde bulunan adresine yapılır.

İncelenen dosyada; sanık ...'un bilinen son adresinin 04.04.2016 havale tarihli dilekçesinde belirttiği “...” olduğu ancak; gerekçeli kararın, hükümlünün bilinen en son adresi yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle hükmün usulen kesinleşmediği belirlenmiş olmakla, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından,

İncelenen dosyada; sanık ...'un bilinen son adresinin 04.04.2016 havale tarihli dilekçesinde belirttiği “...” olduğu ancak; gerekçeli kararın, hükümlünün bilinen en son adresi yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle hükmün usulen kesinleşmediği belirlenmiş olmakla, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından,

Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 17.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7074, Karar No: 2016/839, Tarih: 25.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7074 E.  ,  2016/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ........ vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların yolcu olarak bulunduğu, davalı ........'un sürücüsü olduğu yolcu minibüsünün, davalı .........'in sürücüsü, davalı .......'in işleteni olduğu traktöre arkadan çarptığını, davacıların traktör römorkuna savrulduğunu ve römorkta taşınan kireçten gözlerinde yanma meydana geldiğini, küçük .....'nun aynı zamanda beyin kanaması geçirdiğini belirterek davacılar .......ve........ için 10.000'er TL, davacı........ için 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacılar ........ve ....... için 10.000'er TL, davacı ..... için 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ....... vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak

düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ....... vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/176, Karar No: 2022/223, Tarih: 30.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/176 E.  ,  2022/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ... hakkında ihkak-ı hak suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesince 14.07.2005 tarih ve 117-1523 sayı ile eylemlerinin nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın gönderildiği ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 30.11.2006 tarih, 447-464 sayı ve oy çokluğu ile; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/1-2, 109/3-b, 62/2 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, hükümlerin sanık ... müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.03.2013 tarih ve 28738-5702 sayı ile onanmasına karar verilmiş ve hükümler kesinleşmiştir.

Hükümlerin onanmasına karar verilerek kesinleşmesinden sonra, sanıklar müdafisinin yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince bu talep yerinde görülmüş ve duruşmalı olarak yapılan yargılama sonucunda 18.12.2014 tarihli ve 447-464 sayılı ek karar ile; onanmak suretiyle kesinleşen 30.11.2006 tarihli ve 447-464 sayılı hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 323. maddesinin birinci fıkrası uyarınca onaylanmasına karar verilmiştir.

Söz konusu ek kararın sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.02.2016 tarih ve 993-560 sayı ile;

“Sanıklar ... ve ... hakkında, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.11.2006 gün, 2005/447 esas ve 2006/464 karar sayılı ilamı ile yakınan ...'a yönelik ‘kişiyi hürriyetinden yoksun kılma’ suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, Dairemizin 20.03.2013 gün, 2009/2878 esas ve 2013/5702 karar sayılı ilamı ile onandığı, kovuşturmada dinlenen bir tanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu iddiası üzerine yargılanmanın yenilenmesine karar verilip duruşma açılarak 18.12.2014 tarihinde yeniden mahkûmiyet kararı verildiği, Dairemizin 20.03.2013 günlü onama kararına 14.11.2015 tarihinde itiraz edildiği, 03.12.2015 gün, 2015/8849 esas ve 2015/45588 sayılı karar ile Dairemiz tarafından itiraz yerinde görülerek 20.03.2013 günlü onama kararının kaldırıldığı ve sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet kararının bozulduğunun anlaşılması karşısında; anılan bozma ilamı doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 18.05.2016 tarih ve 112-214 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 18.05.2016 tarih ve 112-214 sayı ile;

“Yargılamanın yenilenmesi sırasında dinlenen tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; yargılanmanın yenilenmesinde çözülmesi gereken temel sorun Sevilay Sargın'ın ilk ifadesinin mi yoksa ikinci ifadesinin doğru olduğudur. ...'ın ile ilgili ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/475-886 E, K sayılı kararı ile yalan tanıklıktan mahkûm edilmiş olması kararı bu anlamda iki farklı ifadeden hangisinin doğru olduğunun tespitine yönelik olamaz, sadece tanık ...'ın mahkememizin mahkûmiyet kararına dayanak teşkil eden ifadesi ile daha sonradan hakkında suç duyurusu bulunulması ve yargılanmasına karar verilen ve farklılık arz eden ifadesi arasında farklılığı yalan tanıklığa esas almıştır.

Aksi takdirde kesinleşmiş mahkeme kararındaki tanıklık ile daha sonradan verilecek olan farklı beyanlar arasında hangisinin ne gerekçe ile üstünlük tanınacağının tüm dosya içeriği, diğer maddi ve bilimsel delilerle de desteklenmesi gerekecektir.

Kaldı ki; mahkememizin mahkûmiyet hükmüne dayanak teşkil eden belgeler içerisinde ... Şube Müdürlüğünün fezlekesinde dahi müşteki ...'ın iddia ettiği hususlar doğrultusunda darp edilmesinden dolayı gönderildiği Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca yapılan muayenesinden sonra 5 gün ... ve gücünden kalır raporunun verildiği, ayrıca tanık ...'ın duruşmadaki ifadesinde müştekinin olayı anlatış tarzına uygun olarak tüm ayrıntıları ile anlatmış olması ile birlikte yine ...'ın yargılanmanın yenilenmesine ilişkin olan dilekçede mahkememizin mahkûmiyet karanında ki ifadesinde kendisini ...'ın yönlendirdiğini oysa yargılamanın yenilenmesine ilişkin mahkememizin 26.06.2014 tarihli duruşmasında ...'ın annesi ... Ağır'ın kendisini bu şekilde ifade vermeye yönlendirdiğini beyan etmesi çelişkileri karşısında ...'ın mahkememizin mahkûmiyete dayanak teşkil eden kararındaki sanıkların müştekiye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işlediklerine ilişkin ifadesinin doğru olacağı ve daha sonraki ifadesine itibar edilmeyeceği kanaatine varılmakla yargılanmanın yenilenmesi talebi yerinde görülmediğinden mahkememizin 30.11.2006 tarih 2005/447 esas, 2006/464 karar sayılı ilamının onaylanmasına, bu hususta verilen önceki kararımızda bu nedenle ısrar edilmesine,” şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek tekrar hükmün onaylanmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2016 tarihli ve 275217 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.03.2019 tarih ve 5246-1537 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyizin kapsamına göre inceleme sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onaylanmasına ilişkin kararla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Yerel Mahkemenin direnme hükmünün isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 31.01.2005 tarihli ve 1298-367 sayılı iddianame ile sanıklar ... ve ... hakkında ihkak-ı hak suçundan 765 sayılı TCK'nın 308/3. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sırasında, ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesince 14.07.2005 tarih ve 117-1523 sayı ile; sanıkların eyleminin nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

Yapılan yargılama sonucunda da ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 30.11.2006 tarih, 447-464 sayı ve oy çokluğu ile; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/1, 109/2, 109/3-b, 62/2. ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına hükmedildiği,

Hükümlerin sanık ... müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Özel Dairece 20.03.2013 tarih ve 28738-5702 sayı ile onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiği,

Hükümlerin kesinleşmesinden sonra, sanıklar müdafisinin yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince bu talebin yerinde görüldüğü ve duruşmalı olarak yapılan yargılama sonucunda 18.12.2014 tarihli ve 447-464 sayılı ek karar ile; onanmak suretiyle kesinleşen 30.11.2006 tarihli ve 447-464 sayılı hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 323. maddesinin birinci fıkrası uyarınca onaylanmasına karar verildiği,

Söz konusu ek kararın sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca önce 14.11.2015 tarih ve 59826 sayı ile; “Sanıklar hakkında sadece kendiliğinden hak almak suçundan kamu davası açılıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı,” gerekçesiyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

Söz konusu ek kararın sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca önce 14.11.2015 tarih ve 59826 sayı ile; “Sanıklar hakkında sadece kendiliğinden hak almak suçundan kamu davası açılıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı,” gerekçesiyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

Özel Dairece 03.12.2015 tarih ve 8849-45588 sayı ile; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilerek, 20.03.2013 tarihli ve 28738-5702 sayılı onama kararının kaldırılıp, Yerel Mahkemenin 30.11.2006 tarihli ve 447-464 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin “İddianamede ve görevsizlik kararındaki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar hakkında, ‘kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak’ suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Ardından sanıklar müdafisinin ek karara yönelik temyiz talebine ilişkin inceleme yapılabilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2015 tarihli ve 59826 sayılı "Ret" istekli tebliğnamesiyle dosya Özel Daireye gönderilmiş, Özel Dairece 11.02.2016 tarih ve 993-560 sayı ile;

“Sanıklar ... ve ... hakkında, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2006 gün, 2005/447 esas ve 2006/464 karar sayılı ilamı ile yakınan ...'a yönelik ‘Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma’ suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, Dairemizin 20.03.2013 gün, 2009/2878 esas ve 2013/5702 karar sayılı ilamı ile onandığı, kovuşturmada dinlenen bir tanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu iddiası üzerine yargılanmanın yenilenmesine karar verilip duruşma açılarak 18.12.2014 tarihinde yeniden mahkûmiyet kararı verildiği, Dairemizin 20.03.2013 günlü onama kararına 14.11.2015 tarihinde itiraz edildiği, 03.12.2015 gün, 2015/8849 esas ve 2015/45588 sayılı karar ile Dairemiz tarafından itiraz yerinde görülerek 20.03.2013 günlü onama kararının kaldırıldığı ve sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet kararının bozulduğunun anlaşılması karşısında; anılan bozma ilamı doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,” isabetsizliğinden ek kararın bozulmasına,

Yerel Mahkeme ise 18.05.2016 tarih ve 112-214 sayı ile ek karara yönelik bozmaya direnerek hükmün onaylanmasına,

Karar verdiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü bakımından olağanüstü kanun yolları olan "yargılamanın yenilenmesi" ve "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi" üzerinde kısaca durulmasında fayda bulunmaktadır.

Yerel Mahkeme ise 18.05.2016 tarih ve 112-214 sayı ile ek karara yönelik bozmaya direnerek hükmün onaylanmasına,

Karar verdiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü bakımından olağanüstü kanun yolları olan "yargılamanın yenilenmesi" ve "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi" üzerinde kısaca durulmasında fayda bulunmaktadır.

Olağanüstü kanun yollarından biri olan yargılamanın yenilenmesi 5271 sayılı CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup Kanun'un 311. maddesinde hükümlü lehine; 314. maddesinde ise sanık veya hükümlü aleyhine yargılamanın yenilenmesi nedenlerine yer verilmiş, 318 ve sonraki maddelerinde yenileme istemi üzerine izlenecek usul hükümleri düzenlenmiştir. Yargılamanın yenilenmesi istemi, kanunda belirlenen şekilde yapılmamış veya yargılamanın yenilenmesini gerektirecek yasal hiçbir neden gösterilmemiş veya bunu doğrulayacak deliller açıklanmamış ise, bu istem kabule değer görülmeyerek reddedilecektir. Aksi hâlde yargılanmanın yenilenmesi istemi, bir diyeceği varsa yedi gün içinde bildirilmek üzere Cumhuriyet savcısı ve ilgili tarafa tebliğ olunacak, deliller toplanacak, delillerin toplanması bittikten sonra Cumhuriyet savcısı ve hakkında hüküm kurulmuş olan kişiden yedi günlük süre içinde görüş ve düşüncelerini bildirmeleri istenecektir. Kanun'un 321. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteminde ileri sürülen iddiaların yeterince doğrulanmadığı veya 311. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 314. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı hâllerde işin durumuna göre bunların önce verilmiş olan hükme hiçbir etkisinin olmadığının anlaşılması hâlinde, yenileme istemi esassız olması nedeniyle duruşma yapılmaksızın reddedilecektir. Aksi hâlde mahkemece yargılamanın yenilenmesine ve duruşma açılmasına karar verilecektir. Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylayacak veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verecek, yargılamanın yenilenmesi işlemi hükümlünün lehine olarak yapılmışsa, yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır bir cezayı içeremeyecektir.

Yargılamanın yenilenmesinde, kanun yollarına başvuru bakımından genel kurallar uygulanacaktır. Yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olduğuna veya olmadığına ilişkin kararlar ile ikinci aşamada deliller toplandıktan sonra duruşma açılmaksızın verilen yenileme talebinin kabulü veya esassız olması nedeniyle reddi kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilecek, yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine 5271 sayılı CMK'nın 323. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak verilecek hükümlere karşı ise 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 305. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna başvurulabilecektir.

Diğer taraftan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi, 5271 sayılı CMK'nın olağanüstü kanun yollarının yer aldığı "Altıncı Kitap", "Üçüncü Kısım", "Birinci Bölüm"de 308. maddede;

Diğer taraftan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi, 5271 sayılı CMK'nın olağanüstü kanun yollarının yer aldığı "Altıncı Kitap", "Üçüncü Kısım", "Birinci Bölüm"de 308. maddede;

"(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir." şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi, Yargıtay Ceza Daireleri kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir kanun yolu olup bu yetki sadece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına aittir. Yargıtay Cumhuriyet Savcıları, Yargıtay Kanunu'nun 28. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı adına bu yetkiyi kullanır.

İtiraz, daire kararında gerek maddi gerekse usul hukukuna aykırı olduğu saptanan hususlara yönelik olabilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı itiraz başvurusunu “itirazname” düzenleyerek yapar. İtiraz başvurusunda itiraz nedenlerinin açık ve gerekçesiyle birlikte yazılı olarak bildirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İtiraz, daire kararında gerek maddi gerekse usul hukukuna aykırı olduğu saptanan hususlara yönelik olabilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı itiraz başvurusunu “itirazname” düzenleyerek yapar. İtiraz başvurusunda itiraz nedenlerinin açık ve gerekçesiyle birlikte yazılı olarak bildirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.11.2006 tarihli ve 447-464 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.03.2013 tarih ve 2878-5702 sayı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, hükümlerin kesinleşmesinden sonra sanıklar müdafisi tarafından kovuşturmada dinlenen bir tanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu iddiası üzerine, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince bu talep yerinde görülmüş ve duruşmalı olarak yapılan yargılama sonucunda 18.12.2014 tarihli ve 447-464 sayılı ek karar ile; onanmak suretiyle kesinleşen 30.11.2006 tarihli ve 447-464 sayılı hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 323. maddesinin birinci fıkrası uyarınca onaylanmasına karar verildiği, bu ek karara yönelik sanıklar müdafisi tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca öncelikle itiraz kanun yoluna başvurulmuş olup, Özel Dairece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilerek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemece verilen 30.11.2006 tarihli ve 447-464 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin ise bozulmasına karar verildiği, daha sonra da bu karara dayanılarak Yerel Mahkemenin ek kararı diğer yönleri incelenmeksizin bozulduğu, dosyanın gönderildiği Yerel Mahkemece de ek karara yönelik verilen bozma kararına karşı direnildiği olayda; Özel Dairenin 03.12.2015 tarihli ve 8849-45588 sayılı ilamı ile sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar vermiş olmakla kesin hüküm etkisi ortadan kalkmıştır. Kesinleşmiş bir hüküm olmayan hallerde yeniden yargılama talebinde bulunulamayacağı açık olup öncelikle söz konusu bozma kararı doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi ve haklarında yeni hükümler kurulması gerekirken, bozulan hükümlerin onaylanmasına ilişkin ek kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, öncelikle Özel Dairenin 03.12.2015 tarihli ve 8849-45588 sayılı bozma kararı doğrultusunda işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.