muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15049, Karar No: 2017/4567, Tarih: 18.05.2017

Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine 27/03/2009 tarih ve 2008/2476 - 2009/5202 sayılı bozma ilâmı ve aynı nitelikteki ilâmlarının gerekçesinde belirtildiği üzere ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Kanuna göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/8- 15/7 ve 12/05/2004 tarih, 2004/8 - 242/292 ve yine 12/03/2008 tarih, 2008/20 - 214/241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece re'sen bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... ve ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 01.11.2012 gün ve 2011/11165 E. - 2012/11964 K. sayılı kararı ile "Davacıların temyiz itirazlarının incelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre reddine; Orman Yönetiminin temyiz itirazının taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ve orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle açılmış bir dava ya da açılmış bulunan davaya 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesi gereğince harçlı katılımı söz konusu olmadığından temyiz dilekçesinin reddine, Hazinenin temyiz itirazlarının ise Hazine yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup harçtan muaftır. Kurum isteminin Medenî Kanunun 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir. Değinilen yönün

gözetilmemiş olması usûl ve kanuna aykırıdır.” gerektiğine değinilerek kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, Dairemizin 25.11.2013 gün ve 2013/5960-10636 sayılı ilamı ile de davacılar ... ve ... vekili ile davalı ... Yönetim vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Bozmaya uyulmasının ardından mahkemece davacının davasının reddine, davalı Hazine vekilinin talebinin kabulü ile dava konusu 102 özel parsel sayılı 14.410,45 m², 115 özel parsel sayılı 6.525,59 m², 119 özel parsel sayılı 11.041,78 m², 120 özel parsel sayılı 9.533,80 m², 136 özel parsel sayılı 5.639,04 m², 185 özel parsel sayılı 5.553,66 m², 193 özel parsel sayılı 2.2515 m², 153 özel parsel sayılı 18.624,73 m², 154 özel parsel sayılı 19.401,35 m², 155 parsel sayılı 6.516,19 m², 156 özel parsel sayılı 9.466,25 m², 195 özel parsel sayılı 8.009,02 m², 212 özel parsel sayılı 5.843,08 m², 210 özel parsel sayılı 7.459,84 m², 167 özel parsel sayılı 7.764,83 m², 168 özel parsel sayılı 10.075,82 m², 169 özel parsel sayılı 1.688 m², 173 özel parsel sayılı 12.722,20 m², 174 özel parsel sayılı 23.600,69 m², 175 özel parsel sayılı 45.990,54 m², 177 özel parsel sayılı 14.402,07 m², 178 özel parsel sayılı 24.813,35 m², 179 özel parsel sayılı 9.463,47 m², 180 özel parsel sayılı 31.210,14 m², 182 özel parsel sayılı 2.031,61 m² yerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Kanuna göre 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilâm edilerek kesinleşmesinden sonra Şekerpınar, Erikpınar ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve .... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilâm edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

1) Davacı ... vekilinin temyiz itirazları bakımından;

1) Davacı ... vekilinin temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmesi ve hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2012 gün ve 2011/11165 E. - 2012/11964 K. sayılı kararı ile davacıların temyiz itirazlarının incelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekilince karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine de Dairemizin 25.11.2013 gün ve 2013/5960-10636 sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulması ile davacıların tescil davasının reddine dair kurulan hüküm davacılar açısından kesinleşmiştir. Bozmadan sonra kurulan hükmü davacının temyiz etme hakkı olmadığından davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yok ise de dava konusu 124 özel parsel sayılı taşınmazın TMK'nın 713/6. maddesi kapsamında tesciline yönelik olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken, değinilen yönün gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13476, Karar No: 2018/4049, Tarih: 14.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13476 E.  ,  2018/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “04/01/2010 ” yerine “04/01/2009” olarak gösterilmesi, mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karaverilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7271, Karar No: 2014/11320, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7271 E.  ,  2014/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi

Tarihi : 05/03/2014

Numarası : 2013/666-2014/234

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerindeki çalışmasının işverenin haksız feshi nedeniyle son bulduğundan bahisle ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisi ile imzalamadığını, taşeron işçisi olduğunu, alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı alt işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası mı kısmi dava mı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarını da belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu kabulü ile ıslah edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu yönü ile hatalıdır.

3-Davacı vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği işe giriş tarihi ile, işe giriş bildirgesindeki tarih birbirini tutmamaktadır. Dinlenen davacı tanıkları da, davacıdan sonra işe giren kişilerdir. Bu nedenle tanıklıkları da ancak, kendilerinin işe girdiği tarihten sonrası için anlam taşır. Davacı tanıklarının görgüye ve doğrudan bilgiye dayalı olmayan,işe giriş tarihlerinden önceki davacının çalışma süresine dair beyanları kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Davacının tanıklarının işe giriş tarihlerinden sonrası için çalışmasını ispat etmiş olduğu, öncesini ispat edemediğini kabulle bu tarihten sonrası için hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

4-Davacı vekili, dava dilekçesinde ücret alacağı talep ederken davalı işverenin ücretini de kısmen ödemediğini bildirip, bu süreler yönünden ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Ancak bilirkişi, dosyaya sunulmuş ödeme belgeleri bulunmadığından bahisle, tüm dönem yönünden ücret alacağı hesabı yapmıştır. Mahkemece, davacının ücret ödemelerine dair banka hesap ekstresi ile, üst işveren tarafından talebi üzerine yapılmış bir ödeme varsa, bu ödemeler tespit edilip bakiye ücret alacağının olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması bozma nedenidir.

5-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17826, Karar No: 2009/19958, Tarih: 30.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17826 E.  ,  2009/19958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B işleminin iptali, tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar asıl ve birleşen dosyadaki dava dilekçeleriyle; ... Köyü’nde bulunan 60.000 m² yüzölçümündeki taşınmazlarına ait tapunun ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/4 – 1989/113 sayılı tescil kararıyla oluşmasına rağmen bölgede 1998 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları sırasında orman sınırları dışına çıkarılmasının hatalı olduğunu belirterek yapılan işlemin iptali ile tapunun adlarına aidiyetine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu parselin ... bilirkişilerin 02.02.2009 havale tarihli raporunda 58.129 m²'lik kısmının Hazine adına olan tapu kaydının ve bu kısımla ilgili yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının iptali ile davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi rapor ve krokisinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B işleminin iptali, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1998 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B işleminin iptali, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1998 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/4-1989/113 sayılı 30.03.1990 tarihinde kesinleşen tescil kararında hükme esas alınan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın %2-5 eğimli , üzerinde ... ağaçları olan, orman ağacı ve bakiyesi bulunmayan ... arazisi olarak kullanıldığı, 21.12.1988 tarihli tescil krokisine göre 60.000 m² yüzölçümündeki taşınmazın kuzey ve batısının orman, doğusunun ... ... tarlası, güney doğusunun ... ev ve bahçesi olduğu, güney sınırının Cebeci-... Şosesi’ne dayandığı belirlendiği halde, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/267 esas sayılı dava dosyasına sunulan 27.03.2009 tarihli orman bilirkişi, 10.03.2009 tarihli ziraatçi bilirkişi raporlarında ise eğiminin % 5-8 arasında değiştiği, üzerinde 200 yaşında 1 adet ... ağacı, 5-20 yaşlarında münferit ... ağaçları, ... sürgünleri, eğrelti otları, süpürge çalıları gibi orman altı floranın yanı sıra 15 yaşlarında ... ağaçları ve 25 yaşlarında fındık ocaklarının bulunduğunun açıklandığı, bu haliyle tescil dosyasındaki taşınmazla dava konusu taşınmazın eylemli durumlarının birbirini tutmadığı, yine harita mühendisi ve orman bilirkişi raporuna ekli krokiye göre dava konusu yerin memleket haritasında tescil dosyasındaki taşınmazdan farklı yerde gösterildiği, güneyinin Cebeci-... yolundan taştığı, dayanılan tapu hudutlarının dava konusu taşınmaza tam olarak ait olup olmadığının denetlenemediği, eski ve ... ... fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği getirtilerek uygulanıp taşınmazın niteliği ile konumu ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı saptanmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle mahkemece, 1998 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma ve askı ilan tutanakları ile tahdit haritaları, eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15-20 yıl öncesine ait ... fotoğrafları ve bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları, topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği ile tüm komşu parsel tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ..