muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7408, Karar No: 2019/8289, Tarih: 28.05.2019

1-Önleyici kolluk görevini ifa eden kolluk görevlileri tarafından durumundan şüphelenilerek durdurulan sanık ...’ın, elinde bulunan bir adet tüpü bir evden çaldığını kolluk görevlilerine şifahi olarak belirttiği ve çaldığı yeri göstererek suça konu tüpün

müştekiye soruşturma aşamasında iadesini sağlayarak müştekinin tüm zararını giderdiği anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 tarihli ve 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup Hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu eşyanın değerinin 75,00 TL olması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/562 Esas ve 2014/942 Karar sayılı ilamında birden fazla hükümlülük kararı bulunmasına karşın 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca karar yerinde hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,

3-Tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/562 Esas ve 2014/942 Karar sayılı ilamında birden fazla hükümlülük kararı bulunmasına karşın 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca karar yerinde hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4143, Karar No: 2012/2480, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4143 E.  ,  2012/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2007 gün ve 2006/511 Esas, 2007/80 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen samimi anlatımlarında olay günü “yoldan karşıdan karşıya geçtiği esnada yanından geçen sanığın sol göğsünü tutarak sıktığını” ifade etmesi, yanında bulunan ablası ...'e de söylemesi bu şekilde akdardığının anlaşılması ve dayısı olan ...'nin de olayı gördüğünü doğrulaması karşısında, atılı suçu işlediği sabit olduğu halde atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine beraatına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/365, Karar No: 2021/7239, Tarih: 02.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/365 E.  ,  2021/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suriye vatandaşı sanık ...’nun mahkemede bildirdiği "Cebrail Mahallesi Cebrail Sokak No:11/A Merkez/Hatay" adresine yapılan tebligatın alıcı tanınmıyor şerhi ile iade dönmesi sonucu aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olup, sanığa Tebligat Kanunu'nun 29. maddesine uygun olarak yerel gazetede ilanen tebliğ edilerek, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğnamede düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11329, Karar No: 2021/7763, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11329 E.  ,  2021/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından, sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hüküm ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, ... Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amirliği tarafından yapılan bina yıkım işi kapsamında, ... makinesi operatörü sanık ...'in kullandığı hidromek lastikli ekskavatör olarak tabir edilen ... makinesi ile yıkım yapıldığı sırada,...m Eğitim ve Danışmanlık Sosyal Hiz. Ltd. Şti. işçisi Nail Atar'ın üzerine tuğla düşmesi neticesinde hayatını kaybettiği, ölenin dosyada taraf olarak bulunmayan Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amiri ... tarafından yıkım esansında güvenliği sağlaması amacıyla görevlendirildiği, ... makinesi ve ... makinesi operatörünün sanık ...'ın birim sorumlusu olduğu..... tarafından Belediyeden alınan ihale üzerine sağlandığı, sanık ...'in yetkilisi olduğu...m Eğitim ve Danışmanlık Sosyal Hiz. Ltd. Şti. ile Belediye arasında yardımcı personel hizmeti işine ait sözleşme bulunduğu anlaşılan olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dosya kapsamında biri soruşturma aşamasında, ikisi ise kovuşturma aşamasında alınan üç adet bilirkişi raporunun bulunduğu, soruşturma aşamasında alınan 01.08.2013 tarihli makine mühendisi ... güvenliği uzmanınca düzenlenen tek kişilik raporda üç sanığa da asli kusur tayin edildiği, kovuşturma aşamasında alınan 03.06.2015 tarihli inşaat mühendisi ... güvenliği uzmanınca düzenlenen tek kişilik raporda sanık ... ve sanık ...'ın asli kusurlu, sanık ...'in tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, daha sonra alınan 02.05.2016 tarihli iki ... güvenliği uzmanı, bir makine mühendisi tarafından düzenlenen üç kişilik raporda ise Belediye Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amiri ...'in asli kusurlu, sanık ...'in tali kusurlu, sanıklar ... ve ...'ın kusursuz olduğu yönünde kanaat bildirildiği, 01.08.2013 tarihli raporu düzenleyen bilirkişinin 02.05.2016 tarihli raporu düzenleyen üç kişilik heyetin içinde yer almasına rağmen iki rapor arasında kusur dağılımının farklı olduğu, dosyadaki üç raporun da farklı kusur tayin etmesi nedeniyle çelişkinin giderilmesi gerektiği, ayrıca mahkeme tarafından ... Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü Yol Bakım Amiri ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu da anlaşılmakla, ... hakkında açılacak davanın mümkünse incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilip, kusur durumunun tespiti amacıyla, dosyanın bir teknik üniversitenin ... güvenliği uzmanı ve inşaat mühendisi öğretim üyelerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek, dosya içerisinde yer alan... A.Ş.'nin Belediye'den almış olduğu ihale ekinde yer alan teknik şartnamelerde ve....ve Danışmanlık Sosyal Hiz. Ltd. Şti. ile Belediye arasında imzalanan sözleşme ekinde yer alan yardımcı personel hizmet alımı teknik şartnamesinde yer alan ... güvenliğine yönelik düzenlemeler de göz önünde bulundurularak rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanık ...'in ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21276, Karar No: 2013/20421, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21276 E.  ,  2013/20421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele elkoyma kararından sonra davalılar adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 12.08.2012 tarihinden itibaren, faiz uygulanması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin 4. bendindeki (TESPİTİNE) kelimesinden sonra gelmek üzere (acele el koyma kararı ile tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 12.08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/365, Karar No: 2015/27161, Tarih: 16.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/365 E.  ,  2015/27161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ....'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36949, Karar No: 2015/15642, Tarih: 29.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36949 E.  ,  2015/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde 17.11.2007-31.12.2009 tarihleri arası çalıştığını, bu tarihte yapılan haksız fesihle ilgili açılan işe iade istemli dava sonunda davacının işe iadesine karar verildiğini, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmesi üzerine işe iade talebinde bulunulduğunu ancak davacının işe başlatılmadığını, bu sebeple işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süreye ilişkin ücret talebi ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının günlük çalışması 07:00-16:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da, hüküm altına alınan işçilik alacaklarına uygulanacak faizin başlangıç tarihi ve zamanaşımı hususunda toplanmaktadır.

Dava tarihinden önce davalı işveren, dava konusu işçilik alacakları bakımından temerrüde düşürülmediği halde hüküm altına alınan tazminat ve alacaklara dava ve ıslah tarihi yerine tazminat ve alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

Ayrıca davacı işçinin feshin geçersizliğinin tespiti üzerine kanuni süre içerisinde işe başlamak üzere davalı işverene başvurduğu, davalı işverence işe başlatılmadığı, işe başlatmama tarihinin fesih tarihi olmakla kıdem tazminatı faiz başlangıcı olarak sözü edilen fesih tarihi dikkate alınmalıdır. Hükümde kıdem tazminatı faiz başlangıcı tarihi yanlış tespit edilmiştir. Belirtilen bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı, ıslah dilekçelerine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur. İşçi ücretlerine ilişkin davalar beş yıllık zamanaşımına tabidir. Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı bu tür alacaklardandır. Bu sebeple ıslahla talep edilen fazla çalışma ve genel tatil alacağından, ıslah tarihinden geriye doğru beş yılın dışında kalan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Mahkemece yapılacak iş, ıslahla talep edilen ve zamanaşımına uğramayan fazla çalışma ve genel tatil ücret alacağı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak belirlenmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1835, Karar No: 2023/3164, Tarih: 07.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1835 E.  ,  2023/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera komisyon kararının iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ilçesi, ... Köyü, .... yaylası mevkiinde müvekkiline ait tahmini 50 dönümlük taşınmazının Mersin Valiliği Mera Komisyonunun 12.12.2003 tarih ve 248 sayılı kararınca mera olarak tespit edildiğini, bu yerin müvekkiline baba ve dedelerinden onlara da kök murislerinden intikal eden bir yer olduğunu, bahsi geçen yerlerde halen çalışmakta olan Tapu Kadastro Müdürlüğü ekiplerince tarla sahipleri adına tespit yapıldığını, Mera Tespit Komisyonunun yeterli ve titiz bir inceleme yapmadan verdiği bu kararın haksız, hukuksuz ve maddi gerçeği yansıtmadığını ayrıca normal arazi Kadastro Komisyonunun da söz konusu yeri müvekkilinin adına tespit ettiğini belirterek Mersin ili Mera Tespit Komisyonunun 12.12.2003 tarih ve 248 No.lu kararının iptali ile 50 dönümlük kısmının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2009 tarihli ve 2007/418 Esas, 2009/59 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların doğal mera alanı olduğu gerekçesiyle Tarım ve Köy İşleri Bakanlığına izafeten Mersin İl Tarım Müdürlüğü aleyhine açtıkları davanın husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 21.12.2022 tarih, 2021/7539 Esas, 2022/7902 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mahkemenin kabulü kararının eksik incelemeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk