muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/928, Karar No: 2023/132, Tarih: 01.03.2023

41. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

42. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.03.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13698, Karar No: 2020/6626, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13698 E.  ,  2020/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyla henüz 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. madesi gereğince seçenek yaptırma çevrilmesinin zorunlu olması karşısında; TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezası veya diğer tedbirlere dönüştürülmesi zorunlu olduğu gözetilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarih ve 647/43 ile 23.03.2004 tarih ve 41/70 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmamış olması sebebiyle, 5237 sayılı TCK'nın 116/4 , 31/3 , 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası olarak hükmedilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun sabit kabul edilen eyleminin TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl olarak ve TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince 1 kat arttırım yapılmak suretiyle 2 yıl olarak belirlenip TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak hapis cezası 1 yıl 4 ay, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim ile de hapis cezası 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesi sonucu TCK’nın 50/3. maddesinin uygulama sınırları dışında bir ceza belirleneceğinden ve aksi hal suça sürüklenen çocuğun; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, suça sürüklenen çocuğa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, 5271 sayılı 50/1. maddesi gereğince adli para cezasına veya seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine olanak bulunmadığı anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 30,00 TL bozuk para ve miktarı belli olmayan yiyecek çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan ve adli sicil kaydına göre hapis cezası ile mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan ve adli sicil kaydına göre hapis cezası ile mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21679, Karar No: 2016/374, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21679 E.  ,  2016/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/115527

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2011/265, 2012/59

SANIKLAR : D.. P.., N.. P.., B.. Ç.., A.. K..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar N.. P.., B.. Ç.. ve D.. P.. müdafi ile sanık A.. K.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıklardan D.. P..’ın şikayetçi Süleyman’ın asker arkadaşı olduğu, yanına sanıklar Ahmet ve Bekir’i de alarak Süleyman’ın bulunduğu Burdur iline gidip görüştükleri, burada sanık Doğan’ın ellerinde reşat altını olduğu, bu altının sanık Murat’da Denizli ilinde bulunduğunu 40,000 TL getirmesi durumunda altınlardan kendisine de pay vereceğini söylediği, bunun üzerine Süleyman’ın diğer şikayetçi Mustafa’yı bularak bu olaydan bahsettiği ve tekrar kendilerinin yanına gelen sanıklarla buluşup Denizli iline geldikleri, Denizli ilinde sanıklar M.. Ç.. ve Nurettin ile buluştukları burada 20.000 TL parayı bankadan çekmek suretiyle sanıklara verdikleri, ancak sanıkların altınları getirip teslim etmedikleri bu şekilde tüm sanıkların iş birliği içinde hareket ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar N.. P.., B.. Ç.. ve D.. P.. müdafi ile sanık A.. K..’nın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17342, Karar No: 2019/31635, Tarih: 20.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17342 E.  ,  2019/31635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin, davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesinin de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...'nun temyizine göre yapılan incelemede;

1-Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK 54/4. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Suçta kullanılan ... plakalı araç üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına da karar verilmesi gerekirken, yalnızca aracın sahibine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca,

1-Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünde "TCK.nun 54/4. maddesi" ifadesinden önce gelmek üzere, "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla" ifadesinin eklenmesi,

2-Suçta kullanılan 33 HF 413 plakalı aracın sahibine iadesine ilişkin bölümde "sahibine iadesine" ifadesinden önce gelmek üzere "tedbir şerhinin kaldırılmasına ve" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6304, Karar No: 2024/5965, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6304 E.  ,  2024/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/404 E., 2024/660 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/256 E., 2022/617 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen davalı erkek vekili tarafından temyiz harçlarının ve 500,00 TL gider avansının alınmadığı belirlenmiş, temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığının da anlaşılması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmayacağı hükmü gereğince ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca; temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi için düzenlenen muhtıra davacı kadın vekiline 19.06.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş olup, davalı erkek vekili tarafından temyiz harçları 13.06.2024 tarihinde yatırılmasına rağmen 500,00 TL gider avansı bir haftalık kesin süre geçtikten sonra 02.07.2024 tarihinde ödenmiş olup, verilen kesin süre içinde muhtırada belirtilen temyiz harçları tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasının gerekip gerekmediği yönünden bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5179, Karar No: 2011/6559, Tarih: 07.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5179 E.  ,  2011/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Telekomünikasyon AŞ ve diğerleri aleyhine 25/09/2009 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Telekomünikasyon AŞ. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan ... İletişim Hizmetleri AŞ ve ... İletişim Hizmetleri AŞ vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... Telekomünikasyon AŞ vekili Avukat ........... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kaldırılması talebine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km/lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE), ... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamından, mahallinde yapılan keşif sonucu görüşüne başvurulan bilirkişinin davalılara ait baz istasyonlarının her söktör için cihaz çıkış gücü, anten kazancı, elektrik alan sınır değeri belirledikten sonra güvenlik mesafesinin 17 metre olduğunu, bu belirlemeye göre baz istasyonlarının güvenlik mesafesi içinde yaşam alanı bulunduğunu bildirmiştir. Davalılar ayrı ayrı bilirkişi raporuna itiraz ederek mahallinde yapılacak ölçümün yönetmeliğe göre yetki verilmiş kişi ve kurum tarafından yapılması, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından verilen güvenlik sertifikasındaki değerlerin esas alınması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Dosya arasında dava konusu baz istasyonlarına ait güvenlik sertifikaları bulunmakta olup geçici yada kesin onay taşıyan sertifikadaki sektör gücü, anten kazancı ve güvenlik mesafesi bilgileri ile görüşüne başvurulan bilirkişinin belirlemeleri arasında fark bulunduğu görülmektedir. Şu durumda, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyeti ile yeniden mahallinde keşif yapılarak mevcut hali ile baz istasyonlarının sağlığa zararlı olup olmadığı konusunda rapor alınmalı, ilk rapora karşı itirazlar giderilmelidir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan ... Telekomünikasyon AŞ yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 07/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2018/1199, Karar No: 2021/1148, Tarih: 01.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/1199 E.  ,  2021/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında aynı gün incelenen Dairemizin 2019/1401 Esas sırasında kayıtlı bulunan dosyasındaki eylem nedeni ile Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/171 Esas ve 2015/726 Karar sayılı dosyasında suça konu ampullere ilişkin mükerrer açılan davanın bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suça konu ampul cinsi eşya bakımından hakkında mükerrer dava açılıp açılmadığının ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi bakımından her iki dosyanın birleştirilerek birlikte görülmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1. Sanığa ait Şahin Gıda isimli iş yerinde yapılan aramada, 11 adet koli içerisinde 399 adet kutuda 39.960 adet 100 Watt Fujika ibareli yabancı menşeli ampulün ele geçirildiği olayda; Dosya içinde yer alan 27.12.2013 tarihli Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü mühendislerince hazırlanan tutanakta suça konu ampullerin anılan Bakanlığın 27.08.2011 tarih ve 28038 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ''Doğrusal Olmayan Ev Tipi Lambalar ile İlgili Çevreye Duyarlı Tasarım Gereklerine Dair Tebliği'' kapsamında üretimi ve ithalatı 27.08.2011 tarihinden itibaren yasaklanan ürün olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3/7. maddesindeki suçu oluşturmayacağı sübutu halinde 5607 sayılı Yasanın 3/5. madde kapsamında kalacağının kabulü ile; suça konu kaçak eşya ile ilgili olarak dosyaya sunulan 21.06.2012 tarih ve IM095702 sayılı beyanname ile temyiz dilekçesi ekinde sunulan 23.11.2013 tarih ve 662270 sayılı faturanın ibraz edilmiş olması ve faturayı düzenleyen Usta Ticaret yetkilisi Embiya Usta'nın ise sanığa ait Şahin Ticaret ile ticaret yaptığını 08.04.2014 tarihinde İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğünce alınan ifadesinde beyan etmesi sebebi

ile Usta Ticaret isimli firmanın defter ve belgelerinin temini ile üzerinde inceleme yapılıp, ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşe araştırmasının tamamlanması, gerekirse ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtildikten sonra dosyadaki tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile, cins, miktar, menşe ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,