muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7698, Karar No: 2012/8096, Tarih: 12.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7698 E.  ,  2012/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/200077

MAHKEMESİ : Erciş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/01/2011, 2006/31 (E) ve 2011/8 (K)

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme, 6136 sayılı kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanların hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan Tahsin ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin, CMUK'un 318.maddesi uyarınca reddine;

2- Sanıklar R.. B.. ve V.. B.. hakkında C.. C..'u kasten öldürme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığından bahisle beraat hükümleri kurulmuş ise de; oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların akraba oldukları, maktulün, 1992 yılında sanık Rüstem'in babası Çetin'i öldürmesi nedeniyle aynı köyde ikamet eden sanıklarla maktulün mensup olduğu iki aile arasında husumetin oluştuğu, aradan geçen zaman zarfında iki ailenin barıştırılması için yapılan girişimlerin sonuçsuz kaldığı, maktulün olay günü hayvanlarını otlatmaya çıkardığı, saat 15:00 sıralarında olayın gerçekleştiği Kaletepe mevkiine geldiği, burada kendi hayvanlarını otlatmakta olan Fesih ile karşılaşıp bir süre sohbet ettikleri, sonrasında Fesih'in, maktulün yanından hayvanları ile birlikte ayrılarak maktulü görebildiği yakın bir bölgeye gittiği,bu esnada sanıkların olay yerine ele geçirilemeyen uzun namlulu silahlarla geldikleri, 10-15 metre mesafeden birden fazla ateş etmek suretiyle maktu1ü öldürüp kaçtıkları olayda;

Tanık Fesih'in olayın ardından alınan ve aşamalarda değişiklik göstermeyen ifadeleri, sanıkların olay gün ve saatinde başka yerlerde olduklarına ilişkin savunmalarını doğrulamayan tanık anlatımları, olay gün ve saatindeki hava koşulları dikkate alınarak yapılan keşif, tanık Fesih'in bulunduğu yerden eylemi gerçekleştirenlerin kaç kişi olduklarının, fiziki özelliklerinin ve hareketlerinin görülebileceğine ilişkin bilirkişi raporu, olayda birden fazla uzun namlulu silahın kullanıldığına ilişkin olay yerinden elde edilen kovanlar üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan ekspertiz raporu hep birlikte değerlendirildiğinde; sanıklarla dar bir sosyal çevre olan aynı köy ortamında yaşaması nedeniyle sanıkların ayırt edici fiziksel özelliklerini bilebilecek durumda olan tanığın, sanıkları "fail" olarak teşhis ettiğine dair duraksamasız ve istikrarlı beyanlarının mahkumiyet için kesin ve yeterli bir kanıt oluşturduğu göz ardı edilerek; sanıkların, atılı suçlardan cezalandırılmaları yerine, yazılı biçimde delilerin takdirinde yanılgıya düşü1erek beraatlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan Tahsin, katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamadeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA; 12/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6305, Karar No: 2013/2095, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6305 E.  ,  2013/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/244649

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 10/07/2012, 2011/207 (E) ve 2012/177 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Arif'in kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, meşru savunmaya, tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiğine vesaireye; katılan vekilinin tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ve katılan arasında arazi ihtilafının bulunduğu, olay günü tarlasında traktörle çalışan sanığın yanına giden mağdurun, sanığın kullandığı traktörün kabinine sopayla vurması üzerine, sanığın av tüfeği ile yaklaşık yarım metre mesafeden mağdurun kafasına doğru bir el ateş ettiği, sol temporel bölgeden giren av tüfeği saçma taneleri nedeniyle katılanın kafasında çökme kırığı, beyin dokusunda ödem, kontüzyon ve subaraknoidal kanama (SAK) meydana geldiği, yaşamsal tehlike geçirdiği, yara izlerinin yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkilediği, olaya bağlı oluşan kafatası kemik eksikliğinin alanı itibariyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu, tüm vücut fonksiyon kaybının % 70 oranında olması nedeniyle çalışarak ihtiyacını kazanamayacak özürlü kabul edildiği olayda;

1- Teşebbüs nedeniyle, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, üst sınırdan ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 13 yıl hapis cezası verilmesi,

2- Tahrik nedeniyle, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde, 8/13 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13517, Karar No: 2011/12230, Tarih: 22.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13517 E.  ,  2011/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Telekominikasyon A.Ş aleyhine 24/06/2008 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.22/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2014/3393, Karar No: 2014/9032, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3393 E.  ,  2014/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı (iki kez), kasten yaramalama (iki kez), tehdit (üç kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (iki kez), yaralama (iki kez), tehdit (üç kez) suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13612, Karar No: 2020/7851, Tarih: 07.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13612 E.  ,  2020/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma sonrası yapılan yargılamada, ...’in 27/03/2019 tarihli, ...’in de 31/07/2019 tarihli duruşmada alınan ifadeleri esnasında 18 yaşını doldurduklarının anlaşıldığı ve müdafii talep etmediklerini beyan ettikleri gibi CMK'nin 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemesince suça sürüklenen çocukların yokluğunda ve müdafiinin yüzüne verilen kararın müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı, gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuklara usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen suça sürüklenen çocukların hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce atanan müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,07.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6550, Karar No: 2014/39, Tarih: 13.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6550 E.  ,  2014/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokak üzerinde park halindeki müştekiye ait kilitli motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 142/1-f maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden; ayrıca tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10532, Karar No: 2022/9357, Tarih: 23.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10532 E.  ,  2022/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Sakarya 5. Asliye Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Sakarya İli .... İlçesi ...mahallesi 3278 parsel sayılı 154.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz baltalık vasfı ile davalı ... Belediyesi adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... İdaresi çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu sonucu orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, çekişmeli 3278 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve bu kez davalı vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2. Davalı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı ... üzerinde bırakılmasına karar verildiği Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise istinaf konusu yapılmadığından istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ise de davacı ... İdaresi tarafından 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin açıkça üzerlerinde bırakılmasını dava dilekçesi ile talep ettiği anlaşıldığına göre 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” şeklindeki Geçici 11. maddesi hükümleri gereğince Orman İdaresinin açtığı dava nedeniyle davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Başkanlığının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı ... Başkanlığının yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 19.03.2019 tarihli ve 2018/2001 Esas, 2019/848 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2018 tarihli ve 2017/176 Esas, 2018/153 Karar sayılı hükmünde yer alan ''Yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya ödenmesine'' ve ''Dosya üzerinden hesaplanan ve davacı tarafından yapılan 212,00 TL tebligat,179,55 TL müzekkere ücreti, 850,00 TL keşif ve bilirkişi ücreti, 206,30 TL keşif harcı olmak üzere toplam 1.447,85 TL yargılama gideri ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine'' ifadelerinin hükümden çıkarılarak yerine ''3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı ... İdaresi üzerinde bırakılmasına ve davacı ... İdaresi lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına'' ifadesinin eklenmesine; HMK’nin 370. maddesi gereğince hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14592, Karar No: 2013/21843, Tarih: 19.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14592 E.  ,  2013/21843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Eldeki davada; davacı Kurum, 09.05.2009 tarihinde davalı işverenin işyerinin terasından düşerek hayatını kaybeden sigortalının, hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işverenin 20 metre yüksekliğinde 3 katlı binada faaliyet gösterdiği lokanta işyerinde bulaşıkçı olarak çalışan sigortalının, 09.05.2009 tarihinde saat 09.00 sıralarında, binanın terasından düşmesi sonucu kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği, sigortalının eşinin, ceza soruşturması aşamasında kollukta alınan ifadesinde, sigortalının hastanede kendisine maddi sıkıntılar nedeniyle intihar ettiğine ilişkin açıklamada bulunduğunu beyan ettiği, yine dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarında; sigortalının ailesiyle ilgili problemleri olduğunu, psikolojik içerikli ilaçlar kullanıldığını beyan ettikleri, dosya kapsamında alınan kusur raporunda ise, bilirkişinin sigortalının olaydan önce herhangi bir belge veya yazılı ikrar bırakmaması nedeniyle olayı intihar olarak değerlendirmeyerek, davalı işveren hakkında %70, sigortalı hakkında %30 kusur izafe ederek rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı işverenin %70, sigortalının %30 kusurlu olduğuna dair düzenlenen kusur raporuna istinaden, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; sigortalının ölümünün intihar olup olmadığı araştırılarak tespit edilmeden ve yetersiz bilirkişi raporuna istinaden mahkemece hüküm kurulması, eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalı olup, usul ve yasaya aykırıdır.

2) Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareket sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri