muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13692, Karar No: 2020/2383, Tarih: 04.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13692 E.  ,  2020/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 18:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile yerleşim yeri içerisinde iki yönlü asfalt kaplama yol üzerinde seyri sırasında kavşağa geldiği esnada sola dönüş yapmak isterken sol taraftan gelmekte olan ...’nun sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması neticesinde ...’nun vücudunda (4) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına, zararı giderdiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15132, Karar No: 2017/1583, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15132 E.  ,  2017/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalı tarafa ait araç sürücünün çarparak zarar verdiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 9.086,12 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, mahkemenin yetkisiz olduğunu, ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yetki itirazının kabulüne, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleşip talep edildiğinde dosyanın ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun genel yetkiyi düzenleyen 6.maddesinin 1.fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı yasanın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır. Diğer taraftan 6100 saylı HMK 7. maddesi ise davalının birden fazla olması halinde uygulanacak yetki kurallarını düzenlemektedir.

Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza ...'da meydana gelmiş, dava ve cevap dilekçesi içeriğine göre davacının .../..., davalının ../.. adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. O Halde yukarıda bahsi geçen kanun maddeleri ve hukuksal açıklamalar ışığında dava, HMK 16.maddesi uyarınca zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde açıldığından, mahkemece işin esasına girerek sonucuna göre karar karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18192, Karar No: 2012/23106, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18192 E.  ,  2012/23106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin, kolluk tarafından saptanan 06.09.2005 günlü anlatımında kalp krizi geçirmesinden dolayı ... ... Devlet ... Tıp Fakültesine sevki sırasında sedye üzerinde halsiz şekilde yatarken cebinden sanığın parayı aldıktan sonra hastane içine gidip beş dakika sonra tekrar geldiğini ve kovuşturma aşamasında da, trafik kazası geçirdiğinden ...Hastanesine giderken temizlik işçisi sanığın yanına gelip pantolonun cebinden parayı aldığını belirtmiş olması karşısında; anlatımlarındaki yer, olay ve zaman yönünden oluşan çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamından eylemden sonra müştekinin görüp önce kendisini soyan şahıs olarak teşhis ettiğinin tanıklar ... Bilen ve...tarafından beyan edilen ve suç tarihinde hastanede temizlik şirketi görevlisi olarak çalıştığı anlaşılan ...’in (...) tanık olarak dinlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Olay sırasında müştekinin yanında bulunduğu anlaşılan tanık ... ...’ın beyanı ile ... Bilen ve ...’in beyanları arasında, olayın gelişimi, müştekinin sanığı görüp teşhisi ve olay sonrasında sanık ve tanıkların polis gelinceye kadar olay yerinden ayrılıp ayrılmadıkları hususlarında doğan çelişkinin giderilmesi için yüzleştirme yapılması, hangi anlatıma ne sebeple üstünlük tanındığının karar yerinde açıklanıp tartışılması ve tüm kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre de;

a- Hastalığı nedeniyle sedyeye konulup ambulans ile başka bir hastaneye sevkinden önce müştekinin cebinden parasının çalındığının anlaşılmasına göre; müştekinin beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı, bu durumu sanık tarafından bilinebilecek durumda bulunup bulunmadığı araştırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-son madde ve fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi,

b- Hak yoksunlukların seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin ve 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin b, d ve e bentlerindeki diğer haklar yönünden ise hak yoksunluğunun infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b- Hak yoksunlukların seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin ve 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin b, d ve e bentlerindeki diğer haklar yönünden ise hak yoksunluğunun infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13731, Karar No: 2013/15239, Tarih: 05.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13731 E.  ,  2013/15239 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asil ... ve davalılar vekili Av. ... ile ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekili Av. ... geldi. Gelen davalı asil ile taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belli saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin, davalılar ile imzalamış oldukları satış vaadi sözleşmelerinin ifasının imkânsız hale gelmiş olması nedeniyle davalılar aleyhine .... 2009/68 Esas sayılı davanın açıldığını, yargılama sonucunda müvekkillerine satışı vaad edilen her bir dairenin rayiç değerinin 120.000 TL olarak belirlenmesi nedeniyle fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verildiğini ileri sürerek; her bir müvekkili için 112.000 TL olmak üzere toplam 784.000 TL tazminatın ilk davanın açıldığı tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili birleşen .... sayılı davada da; aynı maddi ve hukuki vakıalara dayanarak, müvekkillerinden .... ve .... için 112.000’er TL, müvekkili .... için ise 110.000 TL olmak üzere toplam 334.000 TL tazminatın ilk davanın açıldığı tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

...

Davalılar ...ve ... vekili cevap dilekçesinde; davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi sona erdikten sonra açıldığını, ayrıca dava dışı arsa sahipleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmesinin müvekkillerinin ortağı bulunduğu diğer davalı..... tarafından imzaladığını, müvekkillerinin, arsa sahipleri ile diğer davalı....nin bu sözleşme uyarınca vekili sıfatıyla davacılarla satış vaadi sözleşmesini yaptıklarını, müvekkillerinin daha sonra davalı .... deki paylarını devretmek suretiyle ortaklıktan ayrıldıklarını, bu nedenlerle müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ...., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında görülen kısmi davanın, bu dava için kesin delil oluşturacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında, aynı maddi ve hukuki vakıalara dayalı olarak açılıp sonuçlanan (kısmi) tazminat davasında istek hüküm altına alınmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında, aynı maddi ve hukuki vakıalara dayalı olarak açılıp sonuçlanan (kısmi) tazminat davasında istek hüküm altına alınmıştır.

Kural olarak; tam ya da kısmi olarak açılan her eda davası, birisi tespit, diğeri edaya ilişkin olmak üzere iki bölüm isteği kapsar.

Kısmi dava sonucunda, davanın reddine ya da kabulüne karar verilmiş olması halinde, taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur. Bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tamamını kapsar. Bu nedenle; kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü, aynı maddi ve hukuki vakıaya dayanan, sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Kesin hüküm bulunan bir konuda ise, mahkemenin, bu yönün doğruluğunu yeniden inceleme ve araştırma konusu yapmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, ek davaya bakan mahkeme, kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen hükmün tespite ilişkin bölümüyle bağlıdır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, resen göz önünde bulundurulur (..... sayılı ilamı).

Anılan kısmi tazminat davasında, davalıların kusurlu eylemleriyle zararlandırıcı olayın meydana geldiği yönündeki faile ve fiile (tespite) ilişkin olgular ile tazminatın hüküm altına alınan (eda) bölümü kesinleşmiştir.

Belirtilen olgular dışında, tazminatın saklı tutulan fazlaya ilişkin ve bu nedenle de hüküm altına alınmayan bölümü ile bilirkişi raporunun buna yönelik bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez.

Yerel mahkeme, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılmış olan ek davada, kesinleşen olguları gözeterek hüküm kurmak, kesinleşmeyen olgular yönünden ise, taraf istem ve beyanlarını gözeterek araştırma yapmak durumundadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; ek davaya konu edilen tazminat miktarı yönünden konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, kısmi davada alınan bilirkişi raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

....

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen her iki taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekâlet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/938, Karar No: 2011/5166, Tarih: 17.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/938 E.  ,  2011/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... mirasçıları; ... ve müşterekleri ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün 347/125 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, imar-ihya, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan yaklaşık 35 dönümlük taşınmaz bölümünün vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, kazanma koşullarının mevcut olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece imar-ihya ve kazanma koşullarının gerçekleştiği görüşünden hareketle davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 40.833 m2'lik bölümünün veraset belgesindeki payları oranında ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. İstenilen hava fotoğrafları imar-ihya olgusunun tamamlandığı tarihi belirlemekten uzaktır. Ayrıca, yöreye ait 1980-1985 yıllarına ait hava fotoğraflarının bulunup-bulunmadığı açıkça yazılmak suretiyle usulüne uygun olarak Harita Genel Komutanlığı'ndan sorulmamış, teknik bilirkişilerin bu husustaki açıklamaları ile yetinilmiştir. Diğer yönden, tescil konusu yerin batısında kalan 1123 parsele ait hüküm dosyası getirtilerek o tarihte taşınmaz yönünü nasıl gösterdiği üzerinde de durulmamıştır.

Dava konusu taşınmaz, 1951 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ziraata elverişsiz arazi olarak tespit dışı bırakılan bir yerdir. Böyle bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılabilmesi için niteliğinin açıkça belirlenmesi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde belirtilen tüm olumlu ve olumsuz koşulların araştırılması, kazanma koşullarının kanıtlanması gerekmektedir. Az önce de açıklandığı üzere; böyle bir yerin imar-ihya yoluyla kazanılması için yoğun emek ve para harcanmak suretiyle tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmiş olması gerekir.

Bir arazinin kullanım süresi, niteliği ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının dava tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava tarihine göre 20-25 yıl öncesine ait (1980-1985 yılları arası) 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülebilmesi, taşınmazın sınırlarının belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli hava fotoğraflarının bulunup-bulunmadığı gereği gibi araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece, ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle dava tarihine göre 20-25 yıl öncesine ait (1980-1985 yılları) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının bulunup-bulunmadığının usulüne uygun olarak Harita Genel Komutanlığından sorulması bu tarihlere ait hava fotoğraflarının varlığının belirlenmesi halinde getirtilmesi, taşınmazın batı sınırında bulunan 1123 parsele ait hüküm dosyasının mahkemesinden istenilmesi, stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği, 1123 parselin hüküm dosyasında tescil konusu yerin nasıl gösterildiği, taşınmazın kullanım süresinin ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi sözlerinin, bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihinin ayrı ayrı tespiti, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca ulaşılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13487, Karar No: 2019/5442, Tarih: 18.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13487 E.  ,  2019/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın yayla olarak sınırlandırılma talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... Beldesi, Büyüktekir Mahallesi, 363 ada 14 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yayla niteliğinde yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 363 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile yayla olarak özel sicile kaydedilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... İlçesi, ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur Mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas, 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması yukarıdaki Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen yasal düzenleme ve gerekçeler uyarınca taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

1086 sayılı HUMK'nın 238/2. (6100 sayılı HMK'nın 187/2) maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış, “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.