muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/55, Karar No: 2023/1095, Tarih: 15.11.2023

Davalı Cevabı

5. Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde, idare ile anlaşmalarının mümkün olmadığını belirterek kamulaştırma bedelinin mahkemece tespitini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/187 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararı ile; bir kısım paydaşlar yönünden görülen önceki davada, dava tarihi itibariyle taşınmazın metrekaresinin 1.050,00 TL olması nedeniyle bu doğrultuda alınan 07.03.2016 tarihli ek bilirkişi raporunun mahkemece hak ve nesafete uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, kamulaştırma bedeli olarak takdir edilen (... için 156.023,47 TL, ... için 225.987,79 TL, ... ... mirasçılarından ... için 4.715,07 TL ve ... için 4.715,07 TL olmak üzere) toplam 391.441,40 TL'den, Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/516 Esas sayılı dosyasında acele kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen ve ödenen (davalılardan ... için 5.993,00 TL, ... için 86.429,00 TL, ... için 1.803,00 TL ve ... için de 1.803,00 TL) toplam 96.028,00 TL'nin mahsup edilerek, davacı tarafça yatırılan toplam bedellerden; davalı ... yönünden; davacı tarafça yatırılan 187.799,09 TL bedelden 150.030,47 TL'sinin kamulaştırma bedeli olarak adı geçen davalıya ödenmesi, kalan 37.768,62 TL'nin davacı tarafa iadesine, davalı ... yönünden; davacı tarafça yatırılan 194.263,57 TL bedelden 139.558,79 TL'sinin kamulaştırma bedeli olarak anılan davalıya ödenmesi, kalan 54.704,78 TL'nin davacı tarafa iadesine, davalı ... yönünden; davacı tarafça yatırılan 27.223,27 TL bedelden 2.912,07 TL'sinin kamulaştırma bedeli olarak anılan davalıya ödenmesi, kalan 24.311,20 TL'nin davacı tarafa iadesine, davalı ... yönünden; davacı tarafça (iki ayrı makbuzla) yatırılan 27.223,31 TL bedelden 2.912,07 TL'sinin kamulaştırma bedeli olarak anılan davalıya ödenmesi, kalan 24.311,24 TL'nin davacı tarafa iadesine, kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen 391.441,40 TL'den acele el koyma ile ödenen 96.028,00 TL'lik kısım düşüldükten sonra kalan 295.413,40 TL'ye 12.10.2008 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine, davaya konu 5189 ada 7 parseldeki ... adına kayıtlı 67,66 m2, ... adına kayıtlı 98,00 m2 ve müteveffa ... ... (tapuda ... ... olarak yazılı) adına kayıtlı 4,09 m2 payların tapularının iptali ile davacı idare adına tesciline, bedelin derhal ödenmesi için bankaya müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve katılma yolu ile bir kısım davalılar (Süreyya, ...) vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/18147 Esas, 2018/9257 Karar sayılı kararı ile; ''...Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, üzerindeki yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Birim Fiyatları esas alınarak değer takdiri yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.

8. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/18147 Esas, 2018/9257 Karar sayılı kararı ile; ''...Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, üzerindeki yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Birim Fiyatları esas alınarak değer takdiri yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle; bir kısım davalılar vekillerinin tüm, davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan wc ile bahçe duvarı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Birim Fiyatları listesine göre 1.sınıf A olmasına karşın, hükme esas alınan bilirkişi heyetine 5.sınıf D olarak kabulüyle fazla bedele hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından her yıl Ocak ayında yayımlanan yapıların sınıfını gösterir listedeki birim fiyatına göre değer biçilmesi ile yetinilmesi gerekirken, birim fiyatına eskalasyon yapılmak suretiyle fazla bedel takdiri,

3)Yapılara yaşlarına göre yıpranma payı düşülmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yapılara bedel tespiti,

4)Dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak tapunun beyanlar hanesinde yazılı ve yapıların sahibi olarak görünen kişiler ile ilgili olarak 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca açılmış bedel tespiti ve tescil istemine ilişkin dava bulunup bulunmadığının davalı idareden sorulup, tapunun beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan yapıların sahibi olarak görünen kişiler davaya dahil edilerek, taraf teşekkülü sağlandıktan sonra karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir...” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı

Doğru görülmemiştir...” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı

9. Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli ve 2019/339 E. 2019/493 K. sayılı kararı ile, tefrik edilen ve kesinleşen mahkemenin 2014/413 Esas sayılı dosyasında (bozmadan önce 2010/98) Özel Dairece yapıların 5. Sınıf D grubu yapı olduğunun kabul edildiği, eldeki dosyada ise dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan wc ile bahçe duvarının, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Birim Fiyatları listesine göre 1. sınıf A grubu olarak kabul edilmesinin çelişki içerdiği, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen karar gözetildiğinde aynı taşınmazda farklı hissedarlar yönünden farklı değer tespiti yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, Özel Dairenin yapılar bakımından yıpranma payı düşülmesi gerektiğine ilişkin bozma gerekçesi yönünden; taşınmazın Ankara'nın tarihi Bizans'a kadar uzanan Ulus bölgesinde yer alması, 1427 tarihinde yapıldığı için tarihi eser statüsünde olduğu hususu gözetildiğinde tarihi bir yapı için yıpranma payı düşülmesinin mümkün görülmediği, Özel Dairenin dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak tapunun beyanlar hanesinde yazılı ve yapıların sahibi olarak görünen kişiler ile ilgili olarak açılmış bedel tespiti ve tescil istemine ilişkin dava bulunup bulunmadığının davalı idareden sorulup, tapunun beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan yapıların sahibi olarak görünen kişiler davaya dahil edilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesine ilişkin bozma gerekçesi yönünden ise, dosyanın safahati nazara alındığında ilk olarak tüm hissedarlar yönünden 2008/242 Esas numarası ile dava açıldığı, yargılama sırasında bir kısım hissedarlar yönünden dosyanın işlemden kaldırıldığı, bir kısım hissedarlar yönünden açılan davanın ise kesinleştiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

10. Direnme kararı süresi içinde davacı idare vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil istemine ilişkin eldeki davada;

1-) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan wc ile bahçe duvarının, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Birim Fiyatları listesine göre yapı sınıfının 1/A niteliğinde mi yoksa 5/D niteliğinde mi olduğu,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılara eskalasyon uygulanmasının gerekip gerekmediği,

3)Taşınmazda bulunan yapılara yaşlarına göre yıpranma payı uygulanmasının mümkün olup olmadığı,

1-) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan wc ile bahçe duvarının, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Birim Fiyatları listesine göre yapı sınıfının 1/A niteliğinde mi yoksa 5/D niteliğinde mi olduğu,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılara eskalasyon uygulanmasının gerekip gerekmediği,

3)Taşınmazda bulunan yapılara yaşlarına göre yıpranma payı uygulanmasının mümkün olup olmadığı,

4)Tapunun beyanlar hanesinde yazılı ve yapıların sahibi olarak görünen kişiler ile ilgili olarak açılmış bedel tespiti ve tescil istemine ilişkin dava bulunup bulunmadığının davalı idareden sorulmak suretiyle tapunun beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan yapıların sahibi olarak görünen kişilerin davaya dahil edilmesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

13. Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek, yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 uncu maddesi).

14. Başka bir anlatımla mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

14. Başka bir anlatımla mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

15. Somut olayda mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Özel Dairece taşınmaz üzerinde bulunan wc ile bahçe duvarı yönünden yapı sınıfının hatalı belirlenmesi, taşınmazdaki yapıların birim fiyatına eskalasyon uygulanması suretiyle fazla bedel takdir edilmesi, yıpranma payının uygulanmaması ve taraf teşkili yönlerinden bozulması üzerine, mahkemece ana dosyadan (2008/242 Esas) tefrik edilen mahkemenin 2014/413 Esas sayılı dosyası celbedilerek bu dosya incelendikten sonra bozma ilâmı konusunda karar ibrazına dair ara karar verildiği, anılan dosyanın dosya içerisine alındığı, ardından direnme kararında mahkemenin 2014/413 Esas sayılı dosyasının Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği, eldeki dava yönünden de bozma kararına konu yapıların sınıfı, eskalasyon uygulanması, yıpranma payının düşülmemesi ve taraf teşkiline ilişkin olarak güçlü takdiri delil niteliğinde olduğu, aynı taşınmazda farklı hissedarlar yönünden farklı değer tespiti yapılamayacağı belirtilmek suretiyle direnme olarak adlandırılan kararın verildiği anlaşılmıştır.

16. Buna göre mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili yeni bir inceleme ve gerekçeye dayalı oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

17. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

18. Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18655, Karar No: 2010/29170, Tarih: 21.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/18655 E.  ,  2010/29170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 2.maddesi ile değişik HUMK.nun 427. maddeleri uyarınca hükmün temyizinin mümkün olup olmadığının belirlenmesi için müsaderesine karar verilen jetonlu sigara makinesi ve diğer suç eşyasının değerinin tespit edilmesinin gerektiği anlaşılmakla; bilirkişi marifetiyle suça konu sigara makinesi ve diğer suç eşyasının değerlerinin tespit edilerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12735, Karar No: 2021/4776, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/12735 E.  ,  2021/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasa'nın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2126, Karar No: 2012/4947, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2126 E.  ,  2012/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsî münasebette bulunma suçlarından sanık ...’nin, 765 sayılı TCK.nın 430/2, 416/son, 80 ve 71. maddeleri gereğince 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.1995 gün ve 1994/1128 Esas ve 1995/109 sayılı Kararının infazını müteakip, hükümlünün talebi üzerine arşiv kaydının silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 08.04.2011 tarihli ve 2011/94 D. İş sayılı kararına karşı;

5352 sayılı Adli Sicil Kanununun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasındaki “Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanunun 8. maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vâkî olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak, Anayasa’nın 76. maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkûmiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığının veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın eyleminin Anayasa'nın 76. maddesi kapsamında olduğu anlaşıldığından, 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMUK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.11.2011 gün ve B.03.0.0.CIG.0.00.00.04-105-20-8716-2011/14858/59865 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii edilmekle gereği düşünüldü:

11.04.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 12. maddesinde değişiklik yapılarak adli sicil arşiv kayıtlarının silinme koşulları yeniden düzenlenmiş olup; kanun yararına bozma yolunun hâkim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olup, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren mevzuata göre mahkemesince istem üzerine tekrar değerlendirme yapılabilecektir.

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun niteliği ile tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre ve ayrıca hükümlünün alıkoyma suçunu oluşturan eyleminin 5237 sayılı TCK.da suç olmaktan çıkarılmış olduğu ve bu nedenle 5352 sayılı Kanunun 12/2. maddesi de gözetilerek bu suç bakımından adli sicil arşiv kaydının silinmesinde bir isabetsizlik yok ise de; hüküm tarihindeki düzenlemeye göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna ilişkin olarak yerinde görüldüğünden, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2011 gün ve 2011/94 D. İş sayılı kararının reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsî münasebette bulunma suçuna ilişkin bölümünün CMUK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6819, Karar No: 2019/4210, Tarih: 25.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6819 E.  ,  2019/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 25/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15279, Karar No: 2020/8081, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15279 E.  ,  2020/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun kastının bulunmadığı,alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmaması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.