muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2751, Karar No: 2006/3258, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2751 E.  ,  2006/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurullarınca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurullarınca münavebeye alınmış bulunan buğday, mısır ve pamuk ürünlerinin değerlendirme tarihi (2003) yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulları raporunun bu verilere uygunluğunun denetlenmesi bu resmi verilere uygun düşmeyen hususların varlığının saptanması durumunda bunun giderilmesi için bilirkişi kurullarından ek rapor alınması gerekirken; resmi veriler getirtilip yukarıdaki gibi gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2-2942 Sayılı Yasanın 20.maddesinin son fıkrasında ekili arazinin boşaltılmasının hasat sonuna bırakılacağı, hasat sonunun beklenmesinin mümkün olmaması halinde kamulaştırmayı yapan idarenin mahkemece takdir edilecek ekin bedelini tazmin etmek koşulu ile arazinin boşaltılmasını isteyebileceği ve bu bedelin kamulaştırma değerinin tespitinde nazara alınabileceği öngörülmüştür. Somut olayda dava konusu taşınmaza hasat sonunu beklemeden davacı idarenin elkoyup, üzerinde ekili ürünü zarara uğratıp uğratmadığı ve dolayısıyla mal sahibinin bu ürünü tazmin hakkının doğup doğmadığı yöntemince araştırılıp saptanmadan bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporda da bu konuda herhangi bir açıklamaya yer verilmeden tespit edilen kamulaştırma bedeline “kamulaştırma tarihindeki ürün zararı” adı altında belli bir miktarın eklenmiş olması,

3-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre davanın niteliği gereği yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile vekalet ücret takdirine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2447, Karar No: 2019/10014, Tarih: 11.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2447 E.  ,  2019/10014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; 30.08.2012 tarihinde saat 10.00 sıralarında ikamet ettiği köyün mezrasında bulunan arazisinin içinden geçmekte olan davalı kuruma ait elektrik tellerinin, çıkan rüzgarın etkisi ile birbirine sürterek ark oluşturması sonucu yangın çıktığını, çıkan kıvılcımların arazideki kuru otları tutuşturması sonucunda 27 adet dut, 6 adet asma, 1 adet armut, 1 adet iğde, 6 adet ayva ve 5 adet kavak ağacı ile araziyi çevreleyen çit ile arazi sulama sistemine ait borularının tamamen yandığını, meydana gelen olayda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, nedensellik bağı bulunmadığını, BK’nun 58.maddesindeki koşulların oluşmadığını, meydana gelen yangının elektrik direğinden yayıldığına dair bir delil bulunmadığını, olayın elektrik kaçağından meydana geldiği kabul edilse dahi davacının müterafik kusurunun da dikkate alınması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,davacının uğradığı 7.610,00 TL zararın 30.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,davacının uğradığı 7.610,00 TL zararın 30.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Diaremizin, 28.11.2016 tarihli, 2016/18717 Esas, 2016/13531 Karar sayılı ilamı ile; "Mahkemece, her ne kadar dosya kapsamında yer alan Kulp Belediye Başkanlığı’nın 30.08.2012 tarihli itfaiye raporu, 05.10.2012 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, 30.08.2012 tarihli elektrik teknisyenlerince düzenlenen tutanak ve alınan ziraat bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamında yer alan ve Dairemizin 25.05.2016 tarihli 2.geri çevirme ilamı sonrasında dosya kapsamına alınan 15.09.2016 tarihli bilirkişi rapor içeriği incelendiğinde, söz konusu bilirkişinin mahkemece icra edilen 14.05.2014 tarihli keşfe katıldığı,ancak tarafına dosyanın teslim edilmemesi nedeniyle raporunu tanzim etmediği, mahkemece 2016 yılı 8.ayında tarafına raporunu tanzim etmediği yönünde muhtıra çıkarılması sonrasında söz konusu raporu düzenleyerek dosyaya sunduğu, bu haliyle mahkemece verilen 11.12.2014 tarihli kararın elektrik bilirkişi raporu alınmadan verildiği anlaşılmakta olup, elektrik bilirkişi raporu olmadan mahkemece karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Mahkemece hükme esas alınan 23.09.2014 havale tarihli ziraat bilirkişi rapor içeriği incelendiğinde ise, yandığı belirtilen ağaçların adedi ile 2012 yılı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nden temin edilen birim fiyatlarının çarpılması suretiyle hüküm altına alınan toplam 7.610,00 TL’nin belirlendiği anlaşılmaktadır. Ancak ilgili ziraat bilirkişi raporunda söz konusu ağaçların sulama,çapalama, vb. yetiştirme masraflarının belirlenen ağaç bedellerinden mahsup edilmediği sabit olup, bu nedenle söz konusu ziraat bilirkişi raporu da hükme esas almaya yeter nitelikte olmayıp, söz konusu bilirkişi raporunun hükme esas alınması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, mahallinde refakate alınacak önceki bilirkişiler dışındaki alanında uzman elektrik, fen ve ziraat bilirkişileri ile keşif yapılarak Yargıtay ve taraf denetimine elverişli raporların alınması suretiyle, davacının davalı kurumdan talep edebileceği maddi bir zararının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekmektedir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile, davacının uğramış olduğu 6.088,00 TL zararın 30/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile, davacının uğramış olduğu 6.088,00 TL zararın 30/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, mahkemece; bozmaya uyma kararı verilmiş ise de, bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılmamış, bozmaya uygun karar verilmemiştir.

Şöyle ki; mahkemece bozma ilamı doğrultusunda,dosyanın uzman ziraatçi bilirkişiye tevdi ile rapor alınmış ise de, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda da; söz konusu ağaçların sulama,çapalama, vb. yetiştirme masraflarının belirlenen ağaç bedellerinden mahsup edilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucunda, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1436, Karar No: 2021/7095, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1436 E.  ,  2021/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7040, Karar No: 2014/6953, Tarih: 05.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7040 E.  ,  2014/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kızılcahamam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20/11/2013

NUMARASI :2012/385-2013/371

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.. E mirasçıları vekili ile davalı B.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Sey. Taş. Tic. A.Ş.'nin işleteni, davalı A.. E..'un sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak seyahat ederken bu aracın davalı B.. Ç.. yönetimindeki araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında yaralandığını ileri sürerek, sürekli iş göremezlik zararı yönünden ıslahla birlikte 36.600,00 TL. nın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili ile yargılama sırasında vefat eden davalı sürücü A.. E.. mirasçıları vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 11.9.2012 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı A. E.. mirasçıları vekili ile davalı B.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A..E.. mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davalı B.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmedilen maddi tazminattan davalı B.. Ç..'nın sorumluluğuna karar verilmiş ise de; bu davalının dava konusu olay nedeniyle Taksirle Ölüme ve Yaralamaya Sebebiyet Verme suçundan yargılandığı Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/155 Esas 2001/71 Karar sayılı dava dosyasından olayda kusuru bulunmadığından hakkında beraat hükmü kurulduğu ve hükmün Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 12.6.2002 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği görülmektedir.

Borçlar Kanunu'nun 53.maddesi (6098 S.TBK'nun 74.maddesi) uyarınca, hukuk hakiminin ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu ile bağlı olacağı açıktır.

O halde, davalı B.. Ç..'nın dava konusu olayda kusurunun bulunmadığı kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğundan ve ceza mahkemesince belirlenen maddi vakıa eldeki dava yönünden bağlayıcı olduğundan, bir başka ifade ile meydana gelen zararla davalının fiili arasında illiyet bağı bulunmadığından (kesildiğinden) mahkemece bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde, davalı B.. Ç..'nın dava konusu olayda kusurunun bulunmadığı kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğundan ve ceza mahkemesince belirlenen maddi vakıa eldeki dava yönünden bağlayıcı olduğundan, bir başka ifade ile meydana gelen zararla davalının fiili arasında illiyet bağı bulunmadığından (kesildiğinden) mahkemece bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı A.. E.. mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı B.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile aleyhindeki hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.875,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı A..E..mirasçılarından alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı B.. Ç..'ya geri verilmesine 5.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11861, Karar No: 2014/12332, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11861 E.  ,  2014/12332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 2332 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2008 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (08.08.2008) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9827, Karar No: 2010/4463, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9827 E.  ,  2010/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 6.İcra Müdürlüğünün 2006/6832 Esas sayılı dosyasından, 22.11.2006 tarihinde davacıya ait işyerindeki malların haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçluya ödeme emrinin haciz adresinde tebliğ edildiğini ve mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3.kişi tarafından ispatlanamadığından bahisle red olmuş ve karar Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 04.12.2008 tarihli ve 2008/12020 Esas 2008/18897 karar sayılı ilamı ile onanmış ve taraflarca karar düzeltim talebinde bulunulmayarak kesinleşmiştir. Davacı 3.kişi bu kez, haciz mahallinde hazır bulunan ...”nun borçlu şirketin işletme müdürü ve A grubu imzaya yetkili şahıs olduğunu ve borçluya ait belgeleri kişisel çantasında taşıması nedeniyle haciz mahallinde bulunduğunu kararın kesinleşmesinden sonra tesbit ettikleri gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece bu talep, istihkak davalarının maddi anlamda kesin hüküm oluşturmayacağından, yargılamanın iadesi mümkün olmadığından bahisle red edilmiştir.

2009/9827

2010/4463

İcra Mahkemesinin İİK’nun97 ve 99. Maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davaları sonunda verdikleri kararlar maddi anlamda kesin hüküm oluşturur. Çünkü, istihkak davaları genel hükümler çevresinde ve basit yargılama usulüne göre bakılan teknik bir davadır. (İİK’nun97/11-512). Bu davalarda HUMK’nun da yazılı tüm kanıtlar (tanık, yemin, ikrar, bilirkişi, keşif)taraflarca ispat aracı olarak dayanılabilir ve mahkemece bu kanıtlar serbestçe takdir olunur. (İİK’nun97/18) Görülüyor ki, icra mahkemesi hakimi, bu davalarda takip hukukunun dar kalıpları içerisinde kalmaz Yargıtay’ın yerleşmiş görüşü de bu yoldadır. (12.Hukuk Dairesi 02.06.1986,5576/6588 sk ve 21.Hukuk Dairesinin 27.12.2002,8283-11427sk)

Bu nedenlerle, kararın, istihkak davası sonunda verilen kararların maddi anlamda kesin hüküm oluşturmayacağı ve bu nedenle yargılamanın yenilenmemesi istenemeyeçeği hususundaki gerekçe yerinde değilse de yargılamanın yenilenmesi istemi HUMK’nun 445. maddesindeki koşulların hiç birine uygun olmadığından sonuç itibari ile doğru olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 11.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14148, Karar No: 2010/10348, Tarih: 26.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14148 E.  ,  2010/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yönteme aykırı evlenme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yjönteme aykırı evlenme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.