muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27269, Karar No: 2014/13486, Tarih: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27269 E.  ,  2014/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel Hayatın Gizliliğini İhlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, sanığın tevilli ikrar beyanları ve CD izleme tutanağına göre, sanığın, nişanlı oldukları dönemde cep telefonuyla rızasıyla katılan ...'nın çıplak görüntülerini çekip CD'ye aktararak, nişan bozulması üzerine görüntülerin bulunduğu CD örneğini katılan ...'nın babası olan katılan ...'e vermek suretiyle ifşa ettiği, atılı eylemin bu şekilde sübut bulduğu anlaşılmış, mahkemece, sanığın dosyaya yansıyan kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönüne bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılamadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, olup suçun işleniş şekli dikkate alındığında temel cezanın asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin paragrafın 53/1-c bendine ilişkin kısmının çıkartılarak, yerine, “Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/496, Karar No: 2024/8350, Tarih: 26.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/496 E.  ,  2024/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1773 Esas, 2023/1566 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2021/19 E., 2021/481 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10.10.2008 tarihinde ... Sağlık ve Eğitim Tesisleri İşletmeciliği A.Ş.'den %1 paya denk gelen toplam 9.000,00 TL değerinde olan 10 adet hisseyi, şirket yönetim kurulununda muvafakati ile Süleyman Gökduman'dan bedeli karşılığında satın aldığını, söz konusu paya ilişkin olarak gerek devreden gerekse devralanın Yönetim Kurulu Başkanlığı'na dilekçe verdiklerini, akabinde müvekkilinin pay sahibi sıfatıyla şirketin 21.03.2009 tarihli 2007-2008 yılları olağan genel kurul toplantısında pay sahibi sıfatıyla hazır bulunduğunu ve daha sonra yapılan sermaye artırımlarını da müvekkillinin karşıladığını, davalılardan ... Sağlık ve Eğitim Tesisleri İşletmeciliği A.Ş. ve diğer davalı ... Ağız Diş Sağlık A.Ş. ile 26.05.2015 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlanması ile ... Sağlık ve Eğitim Tes. İşl. A.Ş.'nin ... ... ağız Diş Sağlık A.Ş.'ne tüm aktif ve pasifi ile devredildiği ve 01.04.2015 tarihli birleşme sözleşmesinin imzalanarak genel kurul onayına sunulmasına oybirliği ile karar verildiğini, müvekkilinin ... Sağlık ve Eğitim Tesisleri A.Ş.'ye 10.10.2008 tarihinden itibaren pay sahibi olduğunu ve iki kez toplantıya davet edilip ve bu davete icabet ettiğini, ancak müvekkilinin payı ve payından dolayı varsa yıllara göre alacakları hakkında 10.10.2008 yılından itibaren ve halen bilgilendirilmediğini, bu durumdan her iki davalının da sorumlu olduğunu, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirket tarafından kendisine gönderilen 08.10.2013 tarihinde yapılacak olan olağanüstü Genel Kurul toplantısını bildirir kararı ve sermaye artışını içeren 14.10.2013 tarihli belgeyi aldığını, kendisinin burada da sermaye artırımını kabul ettiğini ve sermaye artış bedelini ödediğini, son olarak davalı şirketin 23.06.2017 tarihinde sermaye artırımı yaptığını ve müvekkilinin yine sermaye artış bedelini karşılayarak artırıma katıldığını, davalı şirketin müvekkiline gerek pay sahibi olarak kendi durumu gerekse ortağı olduğu şirket bakımından alması gereken bilgileri vermediğini ve inceleme hakkını kullanmasına izin vermediğini, şirketin sonradan ortak olduğu şirket hakkında da bilgi verilmediğini ve müvekkilinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 200 ve 437 nci maddeleri ışığında sahip olduğu haklarını kullanamadığını ileri sürerek 2008 yılından itibaren dava tarihine kadar müvekkilinin mevcut payının ve varsa payı oranında alacaklarının hesabı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen en yüksek ticari faiz ile birlikte tahsiliyle müvekkiline ödenmesine, müvekkilinin davalı şirketlerde payının bulunmadığı takdirde ödemiş olduğu miktarın müvekkiline Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın uyguladığı en yüksek reeskont faiz oranı hesaba katılarak işleyen faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 147 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bir ortaklıkta ortaklar ve kâra katılan diğer kimseler tarafından tahsil edilmeyen kâr payı bedelleri ile ortaklık sözleşmesinden doğan alacakların 5 yılda zamanaşımına uğradığını ve bu nedenle davanın zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, 26.05.2015 tarihin ... Sağlık Eğitim Tesisleri İşletmeciliği A.Ş.'nin aktif ve pasiflerinin tamamının devralan şirket olarak ... ... Ağız Diş Sağlık Eğitim Bilgisayar Gıda Temizlik Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne geçtiğini, devredilen şirketin ortaklarının devralan şirkete ortak olduğundan devredilen şirketin tüzel kişiliğinin birleşmenin ticaret siciline tescili ile sona erdiğini ve bu nedenle bu şirket yönünden davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, müvekkilinin şirket pay sahibi olarak bilgi alma ve inceleme hakkının bulunduğunu, davacının bilgi alma hakkının ihlâl edildiğini, ilanlarla birlikte tüm ortaklara iadeli taahhütlü mektup ile gündemin yer aldığı genel kurul toplantısına çağrı mektubu gönderildiğini, davacıya gönderilen çağrı mektuplarının davacının bildirmiş olduğu Süngübayırı Sokak No:1/2 Cebeci-Çankaya adresine tebliğ edildiğini, davacının şirketteki payı ve payından dolayı alacakları konusunda bilgi verilmediği iddiasının kötüniyetli ve asılsız olduğunu, zira yapılan ilanlara ve tebliğ edilen çağrı mektuplarına rağmen davacının iki toplantı haricinde hiçbir genel kurul toplantısına katılmadığını, davacının kendisine bildirilen genel kurul toplantısına katılması halinde toplantıya katılan tüm ortaklar gibi genel kurula ilişkin olduğu yıllara yönelik yönetim kurulu faaliyet raporu, bilanço, gelir/gider farkı ile tüm rapor ve hesapları inceleme hakkı ve imkanı ile şirketteki pay oranına ilişkin bilgiyi alma hakkı bulunduğunu, davacının genel kurul toplantılarına katılmayarak bu haklarını kullanmamasından dolayı müvekkili şirkete herhangi bir sorumluluk yüklenemeyeceği gibi, müvekkili şirketin her ortağa istediği zaman, istediği bilgiyi verme gibi yükümlüğünün bulunmadığını, tüm bunlarla birlikte davacı şirkete ortak olduğu 2008 yılından Kasım/2020 yılına kadar şirketteki payı ve alacaklarına yönelik yazılı yahut sözlü herhangi bir bilgi talebinde de bulunmadığını, davacının ilk kez vekili aracılığı ile ... Sağ. Eğt. Tes. İşlt. A.Ş.'ye gönderdiği 25.11.2020 tarihli yazısında müvekkili şirketteki ortaklık payının ve şirketin ASG şirketindeki ortaklık payının bildirilmesini talep ettiğini, davacı vekiline verilen 26.11.2020 tarihli cevapta dilekçeye vekaletname eklenmediğinden talep edilen hususlara cevap verilemeyeceğinin bildirildiğini, davacı vekilince bu kez 02.12.2020 tarihli dilekçeye vekaletname eklenmek sureti ile aynı hususların bildirilmesinin talep edildiğini, davacı vekiline verilen 08.12

. Eğt. Tes. İşlt. A.Ş.'ye gönderdiği 25.11.2020 tarihli yazısında müvekkili şirketteki ortaklık payının ve şirketin ASG şirketindeki ortaklık payının bildirilmesini talep ettiğini, davacı vekiline verilen 26.11.2020 tarihli cevapta dilekçeye vekaletname eklenmediğinden talep edilen hususlara cevap verilemeyeceğinin bildirildiğini, davacı vekilince bu kez 02.12.2020 tarihli dilekçeye vekaletname eklenmek sureti ile aynı hususların bildirilmesinin talep edildiğini, davacı vekiline verilen 08.12.2020 tarihli cevapta davacının şirketteki pay oranının %0,25 olduğu, şirketin ASG şirketindeki ortaklık payının bulunmadığının bildirildiğini, davacının sadece 2017 yılında yapılan sermaye artışına katıldığını, birleşme ve sermaye artışları sonucunda ... Ağız Diş Sağlık A.Ş.'nin 5.000.000,00 TL kayıtlı sermayeye sahip olup, davacının %0,25 paya denk gelen 12.500,00 TL değerinde 125 adet hissesinin bulunduğunu, müvekkil şirket kar etmediği gibi ortaklara kâr payı dağıtılması yönünde şirket genel kurulunca alınan bir karar da bulunmadığını, kârın dağıtılabilmesi için öncelikle bir kârın olması gerektiğini, zarar eden şirketlerde, kâr dağıtımı kararı alınamayacağını, müvekkili şirketin Mart/2016 yılına kadar Ankara Yenimahalle ilçesinde tıp merkezi işletmekte iken bu tarih itibari ile tıp merkezinin faaliyetinin sona erdiğini ve müvekkili şirketin işletmiş olduğu bir işletme ve elde ettiği bir kârın bulunmadığını, ayrıca müvekkili şirketin 19.06.2020 tarihinde 2017-2018-2019 yıllarına ilişkin yapılan ve şirket ortaklarınca kâr payı dağıtımına ilişkin alınan bir karar da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından davalı aleyhine, davalı şirkette hissedar olup olmadığı, hissedar ise hisse miktarı ve 2008-2021 yılları arası kar payı alacağı, hissedar değil ise ödediği pay bedelinin faizi ile birlikte talebini içerir mevcut davanın açıldığı, bu çerçevede yapılan incelemede dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, söz konusu rapor mahkemece değerlendirildiğinde, davacı taraf her ne kadar davalı şirkette hissedar olup olmadığı yönünden tespit talepli dava açmış ise de davacının hissedar olup olmadığının ticaret sicilde kayıtlı olduğu, mevcut tespit davasını açmakta hukuki yararının bulunmadığı, bundan dolayı davacının hissedar olup olmadığına yönelik tespit talebinin hukuki yarar yokluğundan reddinin gerektiği yine 2008-2021 yıllarına ait kar payına yönelik talebin ise davalının zamanaşımı definde bulunmasından dolayı 2008-2015 yıllarına ait kar payı talebinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 147 ncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 5 yıllık zamanaşımından dolayı reddinin gerektiği, yine dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık talebin ise bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere genel kurul tarafından alınmış herhangi bir kar payı dağıtımı kararı olmadığı gibi şirketin zarar ettiği, bundan dolayı bu dönemlere ilişkin kar payı talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı şirket hissedarı olup olmadığının tespiti ile varsa kar payı alacağının tespiti ve tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 106, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 200 ve 437 nci maddeleri.

3.6098 sayılı Kanun'un 147 nci maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı şirket hissedarı olup olmadığının tespiti ile varsa kar payı alacağının tespiti ve tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 106, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 200 ve 437 nci maddeleri.

3.6098 sayılı Kanun'un 147 nci maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davacının davalı şirkette hissedar olup olmadığının tespiti talebi yönünden davacının hukuki yararı olmadığı yönünde değerlendirme yapılmış ise de 6100 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinde düzenlendiği üzere davacı, tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesini talep edebilir. O halde davacının tespit talebi yönünden de hukuki yararının olduğu ancak somut olayda bu hususun hükme etkili olmadığı gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1604, Karar No: 2020/11821, Tarih: 06.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1604 E.  ,  2020/11821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (tüm sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik, sanıklar ... ve ... hakkında değişen suç vasfına göre zimmet suçlarından), mahkumiyet (sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre zincirleme basit zimmet suçundan)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören ... vekilinin 05/02/2020 tarihli dilekçesiyle temyizden vazgeçtiği gözetilerek, incelemenin katılanlar ... ve ... vekili ve katılan ... ile sanık ... müdafin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme ile Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978-2/324-350 sayılı Kararında belirtilen "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas almış ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olması karşısında; ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı" hususu nazara alınarak, kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve haklarında beraat kararı verilen sanıklar ... ve ... lehine ve keza kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar ... ve ... lehine tek vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ... hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken 53/1-d yerine 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Sanık ... hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken 53/1-d yerine 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekili ve katılan ... ile sanık ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin ''Katılanlardan ... ve ... kendilerini aynı vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre takdir edilen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'ten alınarak adı geçen katılanlara eşit olarak, kendisini ayrı vekille temsil ettiren katılan ... yararına da 3.000 TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'ten alınarak katılan ...'e verilmesine,", 5 numaralı bendindeki "... 3.000'er TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine," ibaresinin "... 3.000 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak adı geçen sanıklara eşit olarak verilmesine," ve 3 numaralı bendinin TCK'nın 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan ''53/1-a'' ibarelerinin ''53/1-d'' şeklinde ayrı ayrı değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11215, Karar No: 2020/9611, Tarih: 09.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/11215 E.  ,  2020/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'na geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici madde 5/d' deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 nci maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile; 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... yönünden tehdit ve cinsel taciz suçlarıyla ilgili HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.