muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13089, Karar No: 2010/5456, Tarih: 04.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13089 E.  ,  2010/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kuşku üzerine yakalanan sanıkların, suçlarını ikrar edip, hırsızlık yaptıkları yeri açıklayarak, suça konu güvercinlerin yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nun 523/1. (5237 sayılı TCK’nun 168/1.)maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması,

3-5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22708, Karar No: 2021/3366, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22708 E.  ,  2021/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/712, Karar No: 2019/4702, Tarih: 19.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/712 E.  ,  2019/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... ile davalı ... ..., davalı-karşı davacı ... arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.11.2015 gün ve 2012/297-2015/1203 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2018 gün ve 2016/4497-2018/5374 sayılı ilamı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı-karşı davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2018 tarihli 2016/4497 Esas 2018/5374 Karar sayılı ilamına karşı davalı-karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı- karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi davasında, davalılar ile aralarında 12.10.2004 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmelerin imzalandığını, bu sözleşmelere göre kendisine ait arsa üzerinde A ve B blok olmak üzere toplam 2 Blok bina yapılacağının kararlaştırıldığını ancak davalıların sözleşme şartlarına uymadığını, daha önce ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/67 Esas, 2011/334 Karar sayılı dosyada bir kısım eksikliklerin giderilmesi için mahkemece karar verildiğini, davalı tarafın eksiklikleri gidermeden 22.02.2008 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alındığını, fiilen 2008 yılından beri de dairelerin kullanıldığını, ancak sözleşmeye göre usulüne uygun teslimat olmaması nedeniyle taşınmazın sözleşmeye uygun halde tesliminin dava tarihi itibari ile de halen gerçekleşmediğini, 6 daire için dava tarihine kadar geçen 50 aylık süre nedeniyle toplam 150.000,00 USD cezai şarttan davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı tutularak cezai şart alacağı için 40.000,00 TL eksik imalâtlar için 11.500,00 TL olmak üzere 51.500,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı savunmasında inşaatın tamamlanıp davacıya dairelerin tamamının teslim edildiğini, davacı tarafından kiraya

verilerek kullanıldığını, eksik yapılan işlerin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/67 Esas, 2011/334 Karar sayılı dosyada çözümlenmiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davalarında davacı daireleri ile ortak alanlarda yaptıkları fazla imalât bedelleri için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre borcu sözleşmede kararlaştırılan özelliklere göre inşaatı tamamlamaktır. Sözleşmede yüklenicinin yapacağı inşaatta kendisine ait bağımsız bölümlere yapacağı imalâtın aynısını arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerine de yapacağına ilişkin hüküm yok ise Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre, yüklenici arsa sahibinin bağımsız bölümlerine sözleşmede kararlaştırılan dışında fazla imalât yaptıysa bunların bedellerini isteyebilir. Ortak yerlere yapılan fazla imalâtlardan arsa sahipleri gibi yüklenici veya ondan bağımsız bölüm alanlar da yararlandıklarından, ortak yerlere yapılan fazla imalâttan dolayı yüklenici arsa sahiplerinden talepte bulunamaz. Somut olayda taraflar arasındaki sözleşmede yüklenicinin yapacağı inşaatta kendisine ait bağımsız bölümlere yapacağı imalâtın aynısını arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerine de yapacağına ilişkin hüküm bulunmadığından arsa sahibinin bağımsız bölümlerine yaptığı sözleşme dışı imalâtların bedellerini talep etmesi mümkündür. Buna rağmen Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2018 tarihli 2016/4497 Esas 2018/5374 Karar sayılı ilamında yüklenicinin sözleşme dışı imalâtlar ile ilgili talebinin kendisine isabet eden bağımsız bölümlerde yapmamış olması koşuluna bağlanması Dairemizin yerleşmiş uygulamasına aykırı olduğundan davalı-karşı davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile mahkemece, yüklenicinin arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerde yaptığı sözleşme dışı imalâtların bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile bedellerinin yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmek üzere bozma ilamındaki buna ilişkin gerekçenin kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacıların diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2018 tarihli 2016/4497 Esas 2018/5374 Karar sayılı bozma ilamında 2. sayfa son paragraftaki gerekçenin kaldırılarak yukarıda belirtilen bozma nedenine göre mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-karşı davacıya geri verilmesine, 19.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5805, Karar No: 2017/9964, Tarih: 01.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/5805 E.  ,  2017/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 20/10/2006 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacıların eşi/babası olan ...'in davalılardan ... yönetimindeki, diğer davalı ... Firması'na ait "çekici- römork(tır)"ın çarpması sonucunda vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde araç sürücüsünün kusurlu bulunduğunu ve ...1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/270 - 2008/332 sayılı dosyası ile mahkumiyetine karar verildiğini, bu aracın ...'ni yapan ... A.Ş tarafından 11/04/2007'de müvekkillerine toplam 46.517,00-TL ödeme yapıldığını, ancak bunun gerçek zararlarını karşılamadığını, kendisi de tır şoförü olan müteveffanın gelirinin de harcırahla birlikte asgari ücretin üzerinde olduğu, olaydan sonra davacı eş ve öğrenci olan çocuklarının babalarının desteğinden yoksun kaldıkları, daha önce aynı konuda ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/207 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı 04/07/2012 tarihinde bu davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, o dosyadaki destek tazminatı hesabının hatalı bulunduğunu ileri sürülerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak davacı çocuklarından ... için 2.000,00-TL, ... için 3.000,00-TL, davacı anne için de 15.000,00-TL maddi ve tüm davacılar için toplam 75.000,00-TL'şer manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı...'a usulüne uygun tebligat yapılmış olmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Davalı şirket vekili; yetki ve zaman aşımı itirazlarında bulunmuş, olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, davanın ... şirketlerine ihbarı gerektiğini, ayrıca davacıların maddi zararlarının karşılandığını, müteveffanın ücretinin iddia edildiği gibi 2.000,00TL - 2.500,00TL olmayacağını, zira yol harcırahlarının ücretten sayılamayacağını ve talep edilen tazminatın çok fahiş bulunduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; yetki ve zaman aşımı itirazlarında bulunmuş, olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, davanın ... şirketlerine ihbarı gerektiğini, ayrıca davacıların maddi zararlarının karşılandığını, müteveffanın ücretinin iddia edildiği gibi 2.000,00TL - 2.500,00TL olmayacağını, zira yol harcırahlarının ücretten sayılamayacağını ve talep edilen tazminatın çok fahiş bulunduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile eş ... için 36.776,71-TL, ... için 32.333,32-TL,... için 5.117,32-TL olmak üzere toplam 74.227,35-TL destekten yoksun kalma tazminatının 17/10/2006 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, olayın oluş biçimi, tarafların olaydaki kusuru, tarafların sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak eş için 25.000,00-TL, kızı ... için 5.000,00-TL, oğlu ... için 8.000,00-TL manevi tazminatın 17/10/2006 kaza tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından manevi tazminat yönü ile temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4151, Karar No: 2015/18148, Tarih: 12.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4151 E.  ,  2015/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı kadın tamamen kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; davacı tanık beyanlarında geçen "oğlunuzun erkekliği yok" şeklinde beyandan sonra evlilik uzunca süre devam etmiş, davacı tanık beyanlarına göre davalı kadın bu olaydan sonra devlet hastanesinde iki kez kürtaj olmuştur. Hal böyle olunca bu davranış davacı erkek tarafından affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmıştır. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan davranışlar boşanma davalarında taraflara kusur olarak yüklenemez. Kadının devlet hastanesinde kürtaj olmasının davacının bilgisi ve rızası dışında olduğu yönünde bir iddia da ileri sürülmediğine göre davalı kadının boşanmaya neden olacak davranışlarının varlığı kanıtlanamamıştır. Toplanan delillerden davacı erkeğin eşini ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı ve rahatsız olan kadının tedavisiyle ilgilenmeyip baba evine gönderdiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma karan verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2606, Karar No: 2014/3490, Tarih: 13.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2606 E.  ,  2014/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın yıldırım çarpması sonucu hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini, aracın servise nakli, geri dönüşü, ekibin masrafları ile kazanç kaybının da meydana geldiğini, bu zarar kalemlerinin mahkemece hesaplanması gerektiğini belirterek şimdilik 27.307,62 TL onarım bedelinin olay tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili yıldırım düşmesi sonucu dolaylı olarak aracın beyin aksamının hasar gördüğünü, yıldırım direkt etkisi sonucu oluşmayan hasarın teminat kapsamında olmadığını, sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik elektrik elektronik donanımında meydana gelen arızaların teminat dışında kaldığını davacının ... acil yardım merkezine müracaatı olmadığından nakliye kazanç kaybı vs. zararların talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair 23.12.2010 gün 2009/416-2010/614 sayılı önceki hükmün davacı tarafça temyizi üzerine Dairenin 24.11.2011 gün 2011/4081-11156 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile 27.307,62 TL hasar bedelinin 5.6.2009 temerrüt tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline, davacının kazanç kaybına ilişkin talebi teminat

kapsamında olmadığından, ayrıca bu zarara ilişkin tutar belirtilip harçlandırılmadığından bu talebin reddine, yine aracın servise nakline ve geri dönüşüne dair masraflar ile ekibin geri dönme masrafları hakkında tutar belirtilip harçlandırılmadığından ayrıca davacının ... ... Acil Yardım merkezine müracaat ettiği yönünde delil bulunmadığından bu talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.841,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/446, Karar No: 2015/1809, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/446 E.  ,  2015/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi