muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1356, Karar No: 2019/9180, Tarih: 30.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/1356 E.  ,  2019/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile 1-... Konut Yapı Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A. Ş. aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 26/02/2015 tarih ve 2014/705-2015-101 sayılı hükmün Dairemizin 21/12/2017 tarih ve 2015/33741-2017/12990 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı .... avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosya incelendiğinde, Dairemizin 21/12/2017 tarihli onama kararının davalı ... Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş.'ne Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür. Bilindiği üzere ticaret şirketlerinin tebligat adresi aksi kararlaştırılmadığı sürece ticaret sicil adresi olup, tebligat, 7201 sayılı Kanunun 12 ve 13. maddelerine göre yetkili temsilcisine, temsilci yoksa nerede olduğu belirtilerek evrak almaya yetkili çalışanına, bu kişinin de bulunmaması halinde nerede olduğu belirtilerek daimi çalışanına yapılır. Tüzel kişilere Kanunun 35.maddesine eklenen 4. fıkrasına göre tebliğ yapılabilmesi için önceden bu adrese çıkartılan tebligat evrakının iade dönmüş olması, yani tebliğin yapılamamış olması gerekir. Dosyadaki davalı şirkete yapılan diğer tebligat mazbataları incelendiğinde; Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre yapılan dava dilekçesi tebliğinin tüzel kişilere bu madde hükmüne göre tebligat yapılamaması nedeniyle, duruşma günü tebliğinin Kanunun 12 ve 13.maddelerindeki yetkili temsilci-evrak almaya yetkili çalışan-daimi işçi silsilesi izlenmeden doğrudan daimi işçiye yapılması nedeniyle, gerekçeli karar tebliğinin yine bahsedilen silsile izlenmeden evrak almaya yetkili çalışana yapılması nedeniyle, temyiz dilekçesi tebliğinin ise yine tüzel kişiler hakkında Kanunun 21/2 hükmüne göre tebliğ yapılamamasına rağmen bu madde hükmüne göre tebliğ yapılması nedeniyle usulsüz olduğu anlaşılmıştır. Şu halde davalıya, usulüne uygun yapılmasına rağmen iade dönmüş bir tebligat bulunmadığından Kanunun 35. maddesine göre tebliğ yapılması şartlarının varlığından bahsedilemez.

Sonuç olarak, dairemizin 21/12/2017 tarihli onama kararına ilişkin davalı şirkete yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, dosyanın mahkemece öncelikle davalı şirketin ticaret sicil adresine bilinen son adres olarak tebligat çıkartılması, bu şekilde tebliğ yapılamaması halinde tebliğin Kanunun 35/4 hükmüne göre yapılması ve karar düzeltme süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen hususlar uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28446, Karar No: 2015/5112, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28446 E.  ,  2015/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/32512

MAHKEMESİ : Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/37 (E) ve 2012/305 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın yaralanması ile ilgili Yozgat Devlet Hastanesi'nden verilen 28.10.2010 tarihli kati müşterek uzman hekimlerin raporunda, ortopedi uzmanı “kırık bulunmadığı ve yumuşak doku travmasının basit tıbbi tedavi ile giderilemez; genel cerrah ve beyin cerrahi uzmanları ise "paryetelde 2,5 cm kesi, sol aksiller bölgede abrazyon, sağ iliak kanat süperiorunda ve sırtında multipl ekimozlar, sol elinde şişlik, kırık bulunmadığı ve yaralanmanın basit tıbbi tedavi ile giderilir" şeklinde düzenlenmesi karşısında tüm tedavi evrakları temin edilerek yaralanmanın niteliğine göre basit tıbbi tedavi ile giderilip giderilemeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken yetersiz raporla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Uygulama maddesinin TCK'nin 86/1. maddesi yerine TCK'nin 86/2. maddesi olarak yazılması,

3) Sanığa verilen cezanın ertelenmesi durumunda denetim süresi, mahkum olunan ceza süresinden daha az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,

4)Sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321 ve CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2910, Karar No: 2016/1583, Tarih: 22.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2910 E.  ,  2016/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2801, Karar No: 2023/3539, Tarih: 24.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2801 E.  ,  2023/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.04.2017 tarihli ve 2017/156 Esas, 2017/321 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2018/2321 Esas, 2020/2103 Karar sayılı kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

4. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/186 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/186 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına,

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, iştirak derecesine, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İnşaat Malzemesi alım satımı ile uğraşan sanık ...'un ticari faaliyetleri sırasında ... isimli birinden alacağını tahsil edemeyince hemşehrisi R.S.'den yardım istediği, onun da sanık ...'u, maktul

... ile tanıştırdığı, sanık ... ile maktulün bir süre birlikte çalıştıkları, samimiyetlerinin ilerlemesi üzerine de maktulün daveti sonucu sanık ...'un maktule ait Bakırköy Osmaniye Mahallesi Kireçocağı Sokak 22/2 sayılı eve yerleştiği, sanık ...'ın teyzesinin oğlu olması nedeniyle ...'u görmek için bu eve ara sıra gelip gittiği, maktulün işlerinin ekseriye sanık ... tarafından yürütüldüğü, ona kredi kartını kullandırdığı, 23.09.2015 tarihinde maktul ...'in yatak odasında uzanmakta olduğu ve sanık ...'un da oturma odasında bulunduğu bir sırada sanık ...'ın eve geldiği, kapıyı ...'un açtığı, ...'un içtiği içkiden ...'a da ikram ettiği ve bu sırada maktulün öldürülmesi konusunu açtığı, sanık ...'ın bu fikre karşı koymadığı, akabinde de her ikisinin birer bıçak alarak yatak odasında uzanmış durumdaki maktulün yanına giderek, onu bıçaklamaya başladıkları, maktulün bir ara "para için yapıyorsan al paralar senin" diye bağırdığı, ancak sanıkların eylemlerine devam ettikleri, maktulden sıçrayan kanların her iki sanığın elbiselerine bulaştığı, olayda üç adet bıçak kullanıldığı, bıçaklardan birinin kabzasında maktul ile sanık ...'ın DNA profillerinin bulunduğu, yine maktulün sağ işaret parmağı tırnağında sanık ...'un DNA profilinin mevcut olduğu, maktulün 55 yerinden bıçaklandığı, bunlardan 15 adedinin müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, alkollü olan her iki sanığın maktulü öldürdükten sonra aynı evde geceledikleri, sabahleyin uyanınca kanlı elbiselerini değiştirip maktule ait Honda Civic Marka otomobille oradan ayrıldıkları, sanık ...'ın otomobili Esenler Otogarı civarında boş bir arsaya bıraktığı ve sonrasında kaçtıkları anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 09.11.2015 tarih sayılı raporuna göre; "Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı, iç organ yaralanmaları ve kot kesileriyle birlikte gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

2. Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 09.11.2015 tarih sayılı raporuna göre; "Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı, iç organ yaralanmaları ve kot kesileriyle birlikte gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

3. Olay yeri inceleme raporu, olay yerinden elde edilen delillere ilişkin kriminal raporlar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekili ve Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında maktulün çok sayıda bıçak darbeleriyle öldürülmüş olması, sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerine kabule yeterli bulunmadığı, sanıkların eylemlerine uygun suç

vasıflarının tayininde ve sanık ...'ın eyleme aslî fail olarak katıldığının kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanıklara yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/186 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11406, Karar No: 2020/16914, Tarih: 19.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/11406 E.  ,  2020/16914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Bartın Devlet Hastanesi'nin 15.07.2015 tarihli raporda mağdurun "sol baldır medialinde 10x5 cm lik kesi" için yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının bildirildiği, aynı raporda "verteks düzeyinde 1,5 cm lik kesi" için mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği ve rapor içeriğinde çelişki bulunduğu anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evraklarının, geçici ve kati raporlarının en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olup olmadığına ilişkin, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerini de kapsayacak şekilde rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar

sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların tekerrüre esas olmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 58/6. maddesinin uygulanması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1027, Karar No: 2020/4502, Tarih: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1027 E.  ,  2020/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.07.2018 tarih ve 2017/3-2018/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin duruşmalı olarak davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.10.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 17.482,50 Euro karşılığı 31.468.- TL alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili Yimpaş Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirketler olduklarını, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı; davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "Ortaklık Sözleşmesi", "Taahütname", "Hisse Senedi Talep Formu" ve "Hisse Devir Kabul Sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü, davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde ikraz sözleşmeleri de dikkate alınarak sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, taraflar arasında ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 12.000,00 DM ve 11.347,00 Euro olmak üzere toplamda 17.482,50 Euro karşılığı 31.468,50 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı için davalı şirketlerin ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.