muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10469, Karar No: 2023/1401, Tarih: 21.03.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 18.09.2015 günü saat 19:15 sıralarında Mc Donalds isimli iş yerine gittiği, saat 19:25 sıralarında lavobaya geçtiği, bu sırada çantasını masanın üzerinde bıraktığı, 5 dakika sonra döndüğünde cüzdanının olmadığını fark ettiği ve polise müracaat ettiği, polis merkezine gitmesi üzerine C.S. isimli şahsın cüzdanını bulduğunu öğrendiği, cüzdanını teslim alarak kontrol ettiğinde Ziraat Bankası bankamatik kartı ve 60,00 TL parasının eksik olduğunu fark ettiği, olayla ilgili yapılan kamera görüntülerinin incelenmesinde, olayı gerçekleştiren şahsın suça sürüklenen çocuk olduğunun tespit edildiği, katılanın olaydan sonra Ziraat bankasına ait bankamatik kartını iptal ettirmek için ilgili bankayı aradığında, Espark AVM içerisindeki Akbank ATM'sinde şifresinin yanlış girilmesinden dolayı aynı gün saat 19:42 sıralarında bloke edildiği bilgisinin verildiği, kamera görüntülerinden de suça sürüklenen çocuğun o saatlerde ATM önünde işlem yaptığının görüldüğü kabul edilerek mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk mahkeme huzurunda atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuğa süre verilmesine rağmen zararı gidermediği görülmüştür.

4. Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında "suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını tamamlamadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun bireysel özellikleri ve sosyal çevresi ile yaşı göz önünde bulundurulduğunda işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğininin yeterince gelişmiş olduğu, TCK'nın 31/3. maddesi kapsamında çocuk olması sebebiyle sosyal inceleme yaptırılmasına gerek olmadığı görülmekle..." şeklindeki gerekçeyle sosyal inceleme raporu alınmamıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta açıklandığı üzere suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece sosyal inceleme raporu alınmamasına yönelik yerinde ve yeterli bir gerekçe gösterildiğininin anlaşılması karşısında tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesinin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen 8 gün adli para cezası günlüğü 20,00 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilirken 160,00 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 40,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/860 Esas, 2016/855 Karar sayılı sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8883, Karar No: 2014/16349, Tarih: 06.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/8883 E.  ,  2014/16349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b-son, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1-3. maddesine göre cezasının ertelenmesine ve 1 yıl süreyle denetim altına alınmasına dair Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2009 tarihli ve 2008/1201 esas, 2009/391 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08/01/2014 tarih ve 2013/561/1596 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 tarih ve 2014/8883 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen denetim süresinin mahkûm olunan ceza süresinden az olmaması gerekirken daha az süre ile denetim süresi belirlemek sureti ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesince 06/05/2009 tarihinde 2008/1201 Esas, 2009/391 Karar sayılı karar ile verilen hüküm Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 21.10.2013 tarih 2012/19513 Esas, 2013/29013 Karar sayılı ilamı ile onandığından;

Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen kararlar aleyhine ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın CMK'nın 308. maddesi gereğince itiraz yetkisini kullanabileceği, kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılğı'na TEVDİİNE, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2886, Karar No: 2013/7135, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2886 E.  ,  2013/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3845, Karar No: 2017/5946, Tarih: 01.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3845 E.  ,  2017/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/499-2015/887 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın davalı şirket tarafından ...’den ...’ya taşınması sırasında hasarlandığını, hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 5.069 Euro tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait aracın kazasız teslim yerine ulaştığını, teslimde 8 adet paletten 4 adedinin birbirinin üstüne düşmüş olduğunun görüldüğünü, ambalaj içindeki ipliklerin hasarlanmadığını, bir kısmının ambalajının hasarlandığını, hasarın hatalı ambalajlamadan kaynaklandığını ve müvekkilinin sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak; davacının ... şeraitiyle sigortaladığı emtianın sağlam teslim edildiği, taşıyıcının CMR 8. maddesine göre yük ve ambalajı muayene yükümlülüğü olduğunu, yükün varma yerine hasarlı ulaştığı ve alıcının taşıma senedine çekince koyduğu, taşıyıcının sorumluluğunu kaldıran bir belge bulunmadığı, parsial yük olarak yüklenen emtianın kısmen hasarlandığı, zararın işçilik dahil 14.505,7 TL olduğu, ancak talepten fazlasına hükmedilemeyeceği gerekeçesiyle davanın kabulü ile, usuli kazanılmış hakka riayet edilerek 9.188,57 TL'nin 08/01/2007 tarihinden itibaren CMR 27/1. maddesi gereğince %5'i geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, uluslar arası karayolu taşıması sırasında hasarlanan emtia zararının tazminine yönelik rücuen alacak davası olup mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmiş ise de; Dairemizin 15.04.2013 tarih 2012/8900 esas 2013/7256 karar sayılı ilamında davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek hükmün yalnızca tazminatın yükleme yeri olan Türkiye'nin para cinsi TL üzerinden hesaplanması gerektiğine işaret edilerek bozulduğu, faiz başlangıcı yada faiz oranına ilişkin hususların bozma ilamının kapsamı dışında kaldığı bu

yönden usulî müktesep hak doğduğu ve tazminatın yabancı para birimi üzerinden değil TL üzerinden hesaplandığı gözetildiğinde, mahkemece yapılan hesaplama doğrultusunda tespit edilen tazminatın 08.01.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsili yönünde hüküm kurulması gerekirken, CMR 27/1. maddesi gereğince %5'i geçmemek üzere avans faize hükmedilmesi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1. numaralı fıkrasından “CMR 27/1. md. gereğince %5i geçmemek üzere” ibaresinin çıkarılmasına, kararın bu şekilde davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12865, Karar No: 2019/5677, Tarih: 06.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12865 E.  ,  2019/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'ten kendilerine intikal eden dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki paylarının davalı vekilleri ... ve ... tarafından kendileri tarafından azledilmiş olmalarına rağmen, 14.03.2014 tarihinde diğer davalı ...'ye vekalet görevleri kötüye kullanılmak suretiyle devredildiğini, davalı ...'in kızı olan ...'nin de iyiniyetli olmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile, olmazsa bedele karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davacıların vekaletnameleri iradi olarak verdiklerini, dava konusu devir karşılığında davacılara satış bedellerinin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.759.82 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44127, Karar No: 2017/26524, Tarih: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/44127 E.  ,  2017/26524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyizi sonrasında, 12.06.2015 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı tarafından temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcı 02.04.2015 tarihinde yatırılarak kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, mahkemece verilen 12.06.2015 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli karar 24.03.2015 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 01.04.2015 tarihinden sonra, 02.04.2015 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 02.04.2015 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1140, Karar No: 2011/2300, Tarih: 14.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/1140 E.  ,  2011/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın lehine takdir edilen tedbir nafakasına karar tarihinden itibaren, yoksulluk nafakasına ise boşanma hükmünün kesinleşmesiyle ödenebilir (muaccel) hale geleceğinden bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken mahkemece işlemiş nafakalar için karar tarihinden işleyecek nafakalar için ise her ayın başından itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle gerekçeli kararın 2. paragrafındaki "işleyecek olan nafakalar için de her ayın başından geçerli olmak üzere bu nafakaların davalıdan davacıya verilmesine" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "yoksulluk nafakası için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faiz uygulanarak davacıdan alınıp davalıya verilmesine" kelimelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.02.2011(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2013/25138, Karar No: 2014/18827, Tarih: 26.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25138 E.  ,  2014/18827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonetle meskun yerde, gündüz vakti, bölünmüş sokakta sağ şeritte geri manevra yaptığı sırada, karşıya geçmek için yola giren yayaya aracının arka kısmı ile çarpması sonucunda yayanın ödüğü olayda; asli kusurlu olan sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2220, Karar No: 2014/7319, Tarih: 25.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2220 E.  ,  2014/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4, 54. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair karar.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte 14.05.2005 tarihinde, define bulmak amacıyla ...ali ilçesi, ... beldesi, Beyler Yolu mevkiinde bulunan bir fındık bahçesi içerisinde izinsiz kazı yaptığı, 06.04.2006 tarihli Müze Müdürlüğü raporundan da anlaşılacağı üzere kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde tanımlanan korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olmadığı, sanığın diğer suç ortakları ile beraber, birlikte suç işleme iradesi ile suça konu alanda, 3 metre genişliğinde ve 3 metre derinliğinde çukur kazdıkları, böylece sanığın 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinde temas eden izinsiz kazı yapma suçunu işlediğinin sübuta erdiği,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 14.05.2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9 maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16959, Karar No: 2025/486, Tarih: 14.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16959 E.  ,  2025/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/843 E. 2023/896 K.

SUÇLAR : Silahla birden fazla kişi ile birlikte konutta geceleyin yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/843 E., 2023/896 K. sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'a baro tarafından Av. ...'nun zorunlu müdafii olarak atandığı, sanığın aynı zamanda özel vekaletnameli müdafiinin de bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi'nin kararının sanık tarafından istinaf edildiği, sanığın özel vekaletnameli müdafii Av. ...'ın 22.09.2022'de vekillikten çekilme dilekçesi verdiği, Av. ...'nun ise sanığın özel müdafiinin duruşmaya katılması sebebi ile vekilliğinin sona ermesi sebebi kaydının silinmesi ile tebligatların asile yapılması yönünde dilekçe verdiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliğ edilemediği, sanığa baro tarafından yeni müdafii atanarak gerekçeli kararın tebliği üzerine sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

Kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, bu çerçevede, sanık ...'in kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmadığı ve hükmün de müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanıktan zorunlu müdafii olarak atanan müdafiinin temyiz istemine onay verip vermediğinin sorulması, beyanının bir tutanak ile saptanması, temyiz istemine onay vermediği takdirde gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliği ile sunarsa temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.