muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/577, Karar No: 2016/5083, Tarih: 24.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/577 E.  ,  2016/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, maluliyet aylığının ve tedavi yardımının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile maluliyet aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının maluliyet aylığını kesen kurum işleminin iptali ile, 16.5.2008 tarihinde durdurulan aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyarak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 14.03.2013 tarih Karar sayılı ilamı ile; davacının ihtilaf konusu 16.5.2008-1.7.2009 tarihleri arasında çalışma gücünün 2/3'ünü kaybedip kaybetmediği hususunda Adli Tıp Kurulundan göz ve beyin cerrahisi uzmanlarının da bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınmak sureti ile sonuca gidilmesi gerektiğinden bahsedilmiş ve mahkemece ve rapor alınmış ve rapor içeriklerinin aynı doğrultuda olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar Kurulları tarafından düzenlenen raporlarda davacının 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri kapsamında çalışma gücünün en az 2/3'ünün kaybetmediği ancak 11.10.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında yapılan değişiklik nedeni ile çalışma gücünün en az %60'nı kaybettiği yönünde görüş bildirilmişse de, sonradan yürürlüğe giren yönetmelik ile davacı lehine düzenlenlemeler getirildiğinden 11.10.2008 tarihli yönetmelik uygulanmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/599, Karar No: 2015/1508, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/599 E.  ,  2015/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/9373, Karar No: 2018/1121, Tarih: 23.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9373 E.  ,  2018/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı ...’na bağlı işyerinde alt işveren şirket bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir sebep bulunmadan feshedildiğini, daha önce alt işveren şirket ve ... aleyhine açtığı davaların ... 5. İş Mahkemesi’nde birleştirilerek yargılamasına devam edildiğini ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak karar verildiğini, söz konusu dava dosyasında verilen kararda fazlaya ilişkin saklı tutulan hakların tahsili için iş bu davanın açılması gerektiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve kesinleşen kısmi dava dosyasına dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Eldeki dava, kısmi dava dosyasına dayanılarak açılan ek dava mahiyetindedir.

Adana 5. İş Mahkemesi’nin 01/04/2014 tarihli, 2013/1042 esas ve 2014/307 karar sayılı kararında, uyulan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 10/09/2013 tarihli ve 2011/21548 esas ve 2013/21723 karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda, davalı ... yönünden hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. Söz konusu 01/04/2014 tarihli karar, temyiz incelenmesinden geçmek suretiyle kesinleşmiştir. Bu halde, aynı çalışma dönemine ilişkin davalı ... aleyhine açılan ve ek dava mahiyetinde olan eldeki davada da, hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeyle kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

3-Kesinleşen kısmi davada hükme esas bilirkişi raporunun ikinci sayfasında, ihbar tazminatı usulüne uygun şekilde net 1.184,50 TL tutarında hesaplanmıştır. Ancak, raporun son sayfasında yer alan özet tabloda, yazım hatası yapılması suretiyle ihbar tazminatı tutarı net 1.804,50 TL gösterilmiştir. Kısmi davada verilen kararda, davalı ... yönünden talep gibi 1.000,00 TL ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır.

3-Kesinleşen kısmi davada hükme esas bilirkişi raporunun ikinci sayfasında, ihbar tazminatı usulüne uygun şekilde net 1.184,50 TL tutarında hesaplanmıştır. Ancak, raporun son sayfasında yer alan özet tabloda, yazım hatası yapılması suretiyle ihbar tazminatı tutarı net 1.804,50 TL gösterilmiştir. Kısmi davada verilen kararda, davalı ... yönünden talep gibi 1.000,00 TL ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, eldeki davada, kısmi dava dosyasındaki hükme esas alınan bilirkişi raporunun son sayfasındaki yazım hatasının fark edilmeyerek; ihbar tazminatının 804,50 TL tutarında hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Anılan sebeple, davacının hak kazandığı ihbar tazminatı tutarının net 1.184,50 TL olduğu, kısmi dava dosyasında fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere davalı ... aleyhine 1.000,00 TL’sinin hüküm altına alındığı gözetilerek, bakiye kalan net 184,50 TL ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi gereklidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14549, Karar No: 2011/15531, Tarih: 12.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14549 E.  ,  2011/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.05.2009
Yargıtay — Esas No: 2011/10058, Karar No: 2013/10194, Tarih: 07.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/10058 E.  ,  2013/10194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, denetim süresi belirlenmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 42/1.maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 04.01.2010 tarih ve 2007/629 esas, 2009/730 karar Sayılı Ek Kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak, sanıklar müdafiilerin eski hale getirme isteminin incelenmesinde; sanık ... Körpeoğlu'na gerekçeli kararın hiç tebliğ edilmediği, sanıklar ... ve ...'a Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek eski hale getirme talebinin kabulüyle, yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra, 30.12.2012 tarih ve 28513 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 30.12.2012 gün ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunun 107.maddesi ile 30.07.1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı cihetle; 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16616, Karar No: 2024/9858, Tarih: 12.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/16616 E.  ,  2024/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adlî para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 20.10.2020 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocuğun daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “verilen cezanın miktarı göz önünde bulundurularak” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1522, Karar No: 2020/4343, Tarih: 21.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1522 E.  ,  2020/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.04.2017 tarih ve 2014/943 E- 2017/312 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2018 tarih ve 2018/396 E-2018/1464 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşme uyarınca Ürdün'e taşınacak tekstil emtiasının davalıya teslim edildiğini, davalının bu taşıma işini ... Nakliyat Ltd. Şti'ye devrettiğini, iddiaya göre Suriye Gümrüğü'ne girildiğinde tırın yağmalanıp emtianın çalındığını, mallarına zayine davalının dikkat ve özeni göstermemesinin neden olduğunu ileri sürerek şimdilik 80.721,47 USD gümrüklenmiş eşya değeri ile 800.- USD nakliye bedelinin yıllık %5 faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yağmanın mücbir sebep niteliği taşıdığını, fiili taşıyıcının sorumlu olduğunu, aksi düşünülse dahi sınırlı sorumluluk hükümlerinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, alt taşıyıcının sürücüsünün araçta bulunmadığı esnada emtianın çalındığı, şöförün araç yanında olması halinde bu hadisenin meydana gelmeyeceği, olayın yağma mahiyeti taşımadığı, taşıyıcının bu hareketinin pervasız hareket ve kasta yakın ağırlıkta bir kusur kabul edildiği, sınırlı sorumluluk hükümlerinden yararlanılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, uluslararası taşıma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup davalı, yükün tam zayi olmasının CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesi uyarınca taşımacının önlemesine olanak bulunmayan bir durumdan ileri geldiğini savunmuştur.

CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesi uyarınca kayıp, taşımacının hatasından değilde, hasar veya gecikme istek sahibinin hatası veya ihmalinden verdiği talimattan, yüke has bir kusurdan yahut da taşımacının önlenmesine olanak bulunmayan durumlardan ileri gelmiş ise, taşımacı sorumlu tutulamaz.

CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesi uyarınca kayıp, taşımacının hatasından değilde, hasar veya gecikme istek sahibinin hatası veya ihmalinden verdiği talimattan, yüke has bir kusurdan yahut da taşımacının önlenmesine olanak bulunmayan durumlardan ileri gelmiş ise, taşımacı sorumlu tutulamaz.

Davacı tarafından Ürdün'e ihraç edilen tekstil emtiasının taşımasının davalı şirketçe üstlenildiği, fiili taşımayı yapan şirket yetkilisinin 21.07.2012 tarihinde aracın yağmalandığı haberini aldığını belirterek 22.07.2012 tarihinde Cilvegözü Gümrüğüne müracaat ettiği, bu hususta tutanak tanzim edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, sürücünün araç başında bulunmadığı, aracın Suriye Gümrüğünde neden 7 gün beklediğinin anlaşılamadığı gerekçesiyle taşıyıcının davranışı kasta yakın ağır kusur olarak değerlendirilmişse de, davalı Suriye yönetimi ile muhalifler arasında çıkan çatışmalar sebebiyle Suriye yönetiminin gümrük sahasının kontrolünü kaybettiğini, gümrük işlemlerinin yapılamadığını, bu sebeple aracın gümrük sahasında bulunduğunu savunmuştur. Nitekim aynı dönemlerde bir çok Türk nakliye aracının Suriye'de alıkonulduğu, yağmalandığı, hatta ateşli silahlarla saldırıya uğradığı Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen tabloda gösterilmiş, dava konusu taşımayı yapan araç da "yağmalama- maddi hasar" açıklamasıyla bu cetvelde yer almıştır. Yine Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'nın 25.07.2012 tarihli basın açıklamasında Suriye'deki gelişmelerin sürücülerin can ve mal güvenliklerini her geçen gün daha da tehdit eder hale geldiği, son günlerde sınır kapılarında ciddi can ve mal güvenliği sorunlarıyla karşı karşıya kaldıkları, muhalifler ile rejim yanlıları arasında çıkan çatışmada Bab-el Hava sınır kapısında bekleyen tırlardan 17'sinin yakıldığı, bu çatışmayı fırsat bilen soyguncuların tırları yağmaladıkları, hükümet güçlerine karşı mücadele eden kuvvetler tarafından Bab-el Hava da dahil olmak üzere bir kısım gümrük sahası ve ünitelerin ele geçirildiği, gümrük hizmetini sağlayacak ünitelerin tahrip edildiği, Suriye gümrük kapılarında hiçbir güvenliğin kalmadığı ifade edilmiştir. Uluslararası Nakliyeciler Derneği tarafından düzenlenen cetvelde de dava konusu taşımayı yapan aracın yükünün tamamen boşaltıldığı, hasarlı olarak Türkiye'ye getirildiği belirtilmiştir. Ayrıca aynı dönemde Bab-el Hava gümrüğünün muhalif güçlerce ele geçirildiği basında çıkan haberlere konu olmuştur. Bu durumda ziyaın taşımacının önlenmesine olanak bulunmayan durumlardan ileri geldiğinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22113, Karar No: 2014/13407, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22113 E.  ,  2014/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın oğlu ...’a suç tarihinde 1.400 TL para ve kredi kartını vererek, kredi kartı borcunu yatırması için ... PTT Müdürlüğüne gönderdiği, ...’ın işlem için sıra beklediği esnada bir şahsın kendisini işaretle çağırdığını beyan ettiği, bunun üzerine ...’ın sanığın yanına gittiği, sanığın katılanı tanıyor izlenimini vererek ...’dan babasının telefon numarasını aldığı ve telefonla görüşüyormuş gibi yapıp görüşmeyi sonlandırdığı, sanığın ...’a "benimle gel" dediği ve birlikte dışarı çıktıkları, Büyük cami yönüne doğru yürüdükleri, bir süre sonra sanığın cep telefonu ile ... isimli bir şahsı arar ve konuşuyor gibi yaparak "... posta çeki için çocuğu size gönderiyorum" diyerek telefonu kapattığı, daha sonra sanığın ...’a "seni bir yere göndersem gider misin" diye sorduğu,sanığın tekrar ... isimli şahsı arıyor ve konuşuyormuş gibi yaparak "... bey orada çalışan elemanı gönderiyorum, güvenilir merak etmeyin" diyerek telefonu kapattığı, ...’a "az ileride bulunan ... marka aracı görüyormusun, az ilerisinde ....Ticaret var, oradan sana 2.700 TL para verecekler" dediği ve ...'da bulunan para ile kredi kartını aldığı, kendisinin yatıracağını, makbuzu sonra vereceğini söylediği bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13611, Karar No: 2024/4782, Tarih: 04.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13611 E.  ,  2024/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/506 E., 2016/1204 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında tedavi ve denetimli serbestlik kararı uygulanmayıp doğrudan dava açılmasının hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 22.02.2016 tarihinde motosiklet kazası yapan sanığın bulunduğu yere kolluk görevlilerinin gittiği, sanığın yere iki paket halinde uyuşturucu madde bıraktığının görüldüğü, sonrasında sanıktan usulüne uygun olarak idrar örneği alındığı ve sanığın idrarında uyuşturucu madde bulunduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İddianame içeriğinde, sanık hakkında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/12590 Soruşturma numaralı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden bahisle, 22.02.2016 tarihli inceleme konusu eylemi nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin suç tarihinin 24.11.2014 olduğu, bu eylemi nedeniyle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2016 tarihli, 2015/1646 Esas, 2016/1668 Karar sayılı dava dosyasında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle "durma" kararı verildiği, ayrıca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliğ evrakları, denetimli serbestlik evraklarının aslının veya onaylı örneklerinin dava dosyası arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.