muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17758, Karar No: 2014/7220, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/17758 E.  ,  2014/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2011/181-2012/152

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2012 tarih ve 2011/181-2012/152 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/04/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 08.10.2009 tarihinde dava dışı limited şirketi kurduklarını, müvekkilinin bu şirket için kullanılmak üzere davalı ortağa çeşitli defalar para gönderdiğini, ayrıca 50.000 TL'yi de şirket hesabına yatırdığını, ancak müvekkilinin daha sonra davalının gönderilen paraları şirket için kullanmayıp kendisine gayrimenkul ve araç aldığını öğrendiğini, ayrıca şirket için aldığı mobilyaların değerlerini yüksek gösterdiğini, bu olaylar nedeniyle müvekkilinin davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek, 155.000 TL'nin 08.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki dayanağının belli olmadığını, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazları müvekkilinin kendi parası ile aldığını, davacının davalıya para gönderdiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının yalnızca kurulan şirketin sermaye payını bankaya yatırdığını ve bu paranın da şirket giderleri için harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ödeme yaptığına ilişkin yalnızca email çıktıları sunduğu, davalının imzasını taşıyan ya da resmi bir kurumdan tasdikli ödemeye ilişkin herhangi bir belgenin verilen kesin süreye rağmen ibraz edilmediği, alacak miktarı itibari ile iddianın tanıkla kanıtlanamayacağı, davacının yemin teklif etme hakkını da kullanmadığı, bu haliyle davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı şirket ortağı tarafından şirket işlerinde kullanılmak üzere davalıya gönderilen para ile davalının kendisine gayrimenkul ve araç aldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, ödeme iddiasına ilişkin olarak yalnızca email çıktılarının sunulduğu, davanın yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı şirket ortağı tarafından şirket işlerinde kullanılmak üzere davalıya gönderilen para ile davalının kendisine gayrimenkul ve araç aldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, ödeme iddiasına ilişkin olarak yalnızca email çıktılarının sunulduğu, davanın yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Bunlardan ayrı devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların korunmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmünde yer alan Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir ilkesinin sonucudur. Nitekim, açıklanan ilkelere uygun olarak 01.10.2011 tarihinde yürülüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi de “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 200. maddesinde, ikibinbeşyüz Türk Lirası'nı geçen hukuki işlemlerin senetle ispat edilebileceği düzenlendikten sonra aynı Kanun'un 202. maddesinin birinci fıkrasında, delil başlangıcının bulunması halinde tanık dinlenebileceği, ikinci fıkrasında ise iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgenin delil başlangıcı olduğu hüküm altına alınmıştır. Belgenin tanımı ise anılan Kanun'un 199. maddesinde yapılmış olup buna göre, uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film, görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcılar belgedir. O halde, kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından gönderilen ve iddia konusu işlemi tamamen ispat etmemekle birlikte o işlemi muhtemel gösteren emailler, 6100 sayılı HMK'ya göre yazılı delil başlangıcı teşkil edecek ve senetle ispat kuralının istisnasını oluşturacaktır.

Somut olayda, dava 1086 sayılı Kanun döneminde açılmış, davacı tarafça iddianın ispatı için davalı tarafından gönderilen emaillere dayanılmış ve yargılama henüz tahkikat aşamasında iken ise 6100 sayılı Kanun yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, derhal uygulanma ilkesi gereğince 01.10.2011 tarihinden sonra yargılamanın 6100 sayılı Usul Kanunu hükümlerine göre yürütülmesi gerektiğinden ve bu dönemde de yukarıda yazılı şartları taşıması halinde email çıktılarının delil başlangıcı teşkil etmesi mümkün bulunduğundan mahkemece, yapılan açıklamalar çerçevesinde davanın görülmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı delille davanın kanıtlanamadığı şeklinde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenemesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11.04.2014tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18162, Karar No: 2015/7285, Tarih: 04.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18162 E.  ,  2015/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 455 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmazın, kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında; bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu veya kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimini, üretim giderlerini ve kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvellerinin tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bunlara uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografik yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmak suretiyle bedelin tespiti öngörüldüğünden; taşınmaz, kuru tarım arazisi ise öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, sulu ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve %6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve %5 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında; bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörüldüğünden, davanın açıldığı 2013 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2013 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2012 yılı verilerinin esas alınması suretiyle belirlenen m² değerine endeks uygulanarak 2013 yılı değerine ulaşılması,

Kabule göre;

3-Dava konusu taşınmazlar zeytin bahçesi olarak değerlendirilmiş ve zeytin ağaçlarından yıllık 1200 kg/da ürün alındığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekar başına zeytin veriminin genelde ortalama 400-550 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 1200 kg üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de ülke genelinde geçerli olan ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 550 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescili davasının bu niteliğine göre vekille temsil edilen taraf vekilleri yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi,

5-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten işletilen faizin karar tarihine kadar olacağının hükümde gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9512, Karar No: 2012/2568, Tarih: 05.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/9512 E.  ,  2012/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kastın aşılması suretiyle kasten insan öldürme.

HÜKÜM : TCK.nun 86/2-3-b,87/4,29,62,53.maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Akli dengesinin yerinde olmadığı sanık tarafından bilenen maktulün, sanığın telefonu ile konuştuğu sırada elinden telefonunu alıp kaçması ve sanığa hakaret etmesi şeklinde maktulden kaynaklanan haksız hareketler nedeniyle sanığa verilen cezadan indirim yapılırken, haksız hareketlerin ulaştığı boyut gözetilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir oranda yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten müessir fiil sonucu maktul ...'in ölümüne neden olmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri kaydı ile tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerınde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın yumrukla vurarak "ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan" maktulü yere düşürdüğü, maktulün düşme sonucu başını yerde bulunan taşlara çarparak

kafatasında kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı, ölü muayene ve otopsi raporuna göre "maktulün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırığı ile müterafık beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar nedeniyle bu yaralanmaya bağlı olarak öldüğü" olayda; sanığın eyleminin TCK.nun 86/1 maddesine uyan kasten yaralama niteliğinde olduğu düşünülmeden, sanığın mağdura elle vurmasının basit yaralama niteliğinde olduğu kabul edilerek TCK.nun 86/2.maddesi delaletiyle hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan "TCK.nun 86/2 ve 86/3-b maddeleriyle ilgili uygulamaya ilişkin ikinci ve üçüncü paragrafların" hükümden çıkartılarak, yerine dördüncü paragraftan önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK.nun 86/1 ve 86/3-b maddeleri delaletiyle" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleriyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13399, Karar No: 2008/2170, Tarih: 13.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13399 E.  ,  2008/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... mevkii 552 parsel sayılı 13.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1952 tarih 190 sıra nolu 4753 Sayılı Yasa uyarınca oluşan tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiş, imar uygulaması üzerine 4268 ve dava dışı parsellere ifraz edilmiştir. 4268 parsel sayılı 321,70 m2 yüzölçümündeki arsa niteliğindeki taşınmaz, satış yoluyla davalı ...’a geçmiştir. Davacı ..., çekişmeli 4268 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline ve davalının bu yere yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın tamamının 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritasında ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığı, ... tevzi komisyonunca 8 tevzi numarası ile ... adına dağıtım ve tescilinin yapıldığı, taşınmazın tamamının tevzi haritasının kapsamında kaldığı, eğim ölçere göre % 20-25 eğimli olduğu, üzerinin halihazırda tam kapalı bozuk baltalık orman örtüsü ile kaplı bulunduğu, orman ve ... muhafaza karakteri taşıdığı anlaşıldığına, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine, ve her ne kadar taşınmaz makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca tevzi

-2-

2007/13399-2008/2170

-2-

2007/13399-2008/2170

edilmiş ise de, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza (koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3607, Karar No: 2014/7153, Tarih: 10.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3607 E.  ,  2014/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ,müvekkilinin davalı yandan 7.900,00 TL bedelle torna makinesi satın alıp, 2.000 TL davalı ...'ın banka hesabına havale ettiğini, kalan 5.900,00 TL'si için ise çek verdiğini, kargo aracılığıyla 07.04.2012 tarihinde müvekkiline teslim edilen cihazın ayıplı ve çalışmadığının tespit edildiğini, durumun davalılara bildirildiğini, cihazın ...'dan müvekkili şirketin adresine nakliyesi için 239.26 TL ücret ödendiğini iddia ederek çekten dolayı borçlu olmadıklarının tespitine, 2.239,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, makinenin davalılara iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, dava konusu satışın ... Makine ile davacı şirket arasında gerçekleştiğini, ...'ın ... Makine ile ilgisi bulunmadığını, bu nedenle adı geçene husumet yöneltilemeyeceğini, davacının, müvekkili ... Makine'den ikinci el torna makinesi satın aldığını, makinenin çalışır vaziyette davacıya teslim edildiğini, malın ayıplı olmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının, davalı taraftan borvek torna makinesi aldığı, ...'daki davacının ortağından 05.04.2012 tarihinde kargo ile bu makinenin davacıya geldiği, 239,29 TL nakliye ücreti ödendiğini, makinenin arızalı çıkması üzerine 09.04.2012 tarihinde delil tespiti yönünden mahkemeye müracaat edildiği ve makinenin hasarlı olduğunun anlaşıldığı, davacı her ne kadar ikinci el olarak torna makinesini satın almış ise de makine geldiği haliyle arızalı olup, çalışmadığı, ayıplı olduğundan davalı yanın ayıplı mala karşı sorumlu olduğundan davacının ödediği bedeli geri isteyebileceği, faturada her ne kadar 5.900,00 TL bedel belirtilmiş ise de davalı ... hesabına 2.000,00 TL faturanın düzenlendiği gün havale gönderildiği, açıklama kısmında borvek yazdığı, davalının da bu havalenin başka bir iş için olduğunu belirtmediği, dolayısıyla ödemenin borvek makinesi alımı nedeniyle ...'ın hesabına ödendiğini, yine 20.05.2012 tarihli çekin de 5.900,00 TL bedelli olup faturadaki bedelle uyuştuğundan borvek makinesinin bedelinin 7.900,00 TL olduğu, davalıların baba oğul olup, ... Makineyi birlikte işlettikleri, bu satımdan dolayı davacıya karşı müteselsil sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.