muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3533, Karar No: 2019/54, Tarih: 15.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3533 E.  ,  2019/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının üyesi olduğu ... Kalite Konut Yapı Kooperatifi ile sözleşme yapan arsa sahiplerinden biri olduğunu, kooperatif ile arsa sahibi arasındaki alacak davalarının arsa sahipleri lehine sonuçlandığını ve ... takibi başlatıldığını, akabinde genel kurul toplantısı yapılarak borcun eşit taksitlerle arsa sahiplerine ödenmesine oy birliği ile karar verilerek protokol imzalandığını ve üyelerden sorumlu oldukları miktar üzerinden senet alınacağını ve senet vermekten imtina edenlerin olması halinde kooperatifin alacağını davacıya temlik edeceğinin karar altına alındığını, davalının senet vermekten imtina ettiğini ve temlik alınan alacağın ödenmediğini, itirazın iptaline, %20 ... inkar tazminatı mahkeme masrafları ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kat mülkiyeti ile ferdi mülkiyete geçildiğini ve koooperatif borcundan dolayı sorumlu tutulamayacağını, borcu olmadığını, kaybedilen davalarda yönetimin basirestsiz davrandığını bu nedenle suç duyurusunda bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 11.11.2012 tarihli toplantıda kooperatife arsa malikleri adına davacı ile sözleşme yapmak üzere yönetim kuruluna yetki verildiği, bu yetkinin ödeme yapma kararı olmadığı, anlaşma yapılması halinde ayrıca yapılacak genel kurulda ödeme kararının alınacağının vurgulandığı ve bu tarihten sonra yapılmış bir genel kurul olmadığından kesinleşmiş bir alacağın temliki söz konusu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu temliğin dayanağı olan 11.11.2012 tarihli olağanüstü genel kurulun 5. maddesinde yönetim kuruluna arsa sahiplerine 1.200.000,00 TL’ye kadar ödeme yapma yetkisinin oybirliği ile verildiği, yönetim kurulunun da bu yetkiye istinaden temlikname düzenleyerek davacıya verdiği sabittir. Genel kurulun iptaline ilişkin herhangi bir iddia ve ispat mevcut olmadığı için verilen bu yetkiye istinaden yapılan temliklerin de geçersizliğinden bahsedilemez. Geçerli bir yetkiye dayanarak verilen temliğin geçerli olduğu anlaşıldığından yargılamaya bu kabul üzerinden devam edilip davalının borç miktarı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28541, Karar No: 2014/12973, Tarih: 01.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28541 E.  ,  2014/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/290395

MAHKEMESİ : Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2010

NUMARASI : 2009/680 (E) ve 2010/414 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.03.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16885, Karar No: 2007/1610, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16885 E.  ,  2007/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydı iptal ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 22.10.2004 tarihli dilekçesiyle, ... Köyü 27440 ada 10 sayılı parselin 1947 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisindeyken, 1988 yılında 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı iddiasıyla, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli parselin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde 1009 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel, tapuda ½ şer payla davalılar adına kayıtlı olup, genel kadastroda 1947 yılı orman kadastro sınırları içinde olduğu için tapulama dışı bırakılan ve ... Belediyesi adına ihdasen tapuya kayıt edilen taşınmazın 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre ifrazı ile oluşmuştur.

Arsa niteliğinde 1009 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel, tapuda ½ şer payla davalılar adına kayıtlı olup, genel kadastroda 1947 yılı orman kadastro sınırları içinde olduğu için tapulama dışı bırakılan ve ... Belediyesi adına ihdasen tapuya kayıt edilen taşınmazın 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre ifrazı ile oluşmuştur.

1. İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, 14 m2 bölümünün orman sınırları dışında, 995 m2 bölümünün ise orman sınırları içinde bırakıldığı, 1952 yılında çalışma yapan makiye ayırma komisyonu, yasanın öngördüğü kişilerden oluşmayıp, yasaya ve yönetmeliğe aykırı çalışmalar yapsa da, bu komisyonca dahi muhafaza makisi olarak saptandığı, orman sınırları içinde kalan bölümün 1976 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği ve Devlet ormanları ile çevrili olduğundan bu işlemin iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile bu bölümün tekrar Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı belirlenmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan tapu kayıtları hukuki değerini kayıp eder, yine kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazlar için arazi kadastrosu yoluyla oluşturulan kadastro tapularının hukuki değeri yoktur. 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman rejimi dışına çıkarma işlemi sadece Hazine adına yapılacağından, bu tür yerler kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla da edinilemez.

Kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan tapu kayıtları hukuki değerini kayıp eder, yine kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazlar için arazi kadastrosu yoluyla oluşturulan kadastro tapularının hukuki değeri yoktur. 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman rejimi dışına çıkarma işlemi sadece Hazine adına yapılacağından, bu tür yerler kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla da edinilemez.

Yine, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü yoktur. Aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında da belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir.

... Belediyesi Başkanlığı ve Hazine arasında Hakem sıfatıyla görülüp karara bağlanan ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 19.12.1991 gün ve 1988/984-997 sayılı kararının, orman kadastrosu ve 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması ile ilgili olmadığı, temyize konu davanın bu konularla ilgili olduğundan hakem sıfatı ile verilen karar bu dava yönünden kesin hüküm oluşturmaz.

... Belediyesi Başkanlığı ve Hazine arasında Hakem sıfatıyla görülüp karara bağlanan ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 19.12.1991 gün ve 1988/984-997 sayılı kararının, orman kadastrosu ve 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması ile ilgili olmadığı, temyize konu davanın bu konularla ilgili olduğundan hakem sıfatı ile verilen karar bu dava yönünden kesin hüküm oluşturmaz.

(M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06.1999 tarih 1999/1-544 Esas 1999/561 Karar Sayılı ilamlarında kabul edildiği gibi, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Açıklanan hususlar gözetilerek, çekişmeli imar parselinin kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan bölümüne ilişkin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalı gerçek kişilerin bu bölüme ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında olduğu belirlenen 14 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; çekişmeli taşınmazın bu bölümünün kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında olduğu ve 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasına konu edilmediği saptandığına göre, önceki bilirkişilere bu bölümü gösteren infazı olanaklı kılan ölçekli ifraz krokisi düzenlettirilerek bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu bölüm ayırt edilmeden davanın tümden kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1. Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı gerçek kişilerin aşağıda ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün sadece bu nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran davalı gerçek kişilere iadesine 15/02/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8472, Karar No: 2021/228, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8472 E.  ,  2021/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16292, Karar No: 2016/2182, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16292 E.  ,  2016/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayinine ilişkin davada, ... 2. Sulh Hukuk ve ... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre küçüğün yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kolluk araştırmasına göre küçüğün bir yıldır öz babasının yanında kaldığı ve yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, son yapılan kolluk araştırmasında kayyım tayini istenilen küçük ...'nın yerleşim yeri adresinin " .../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/599, Karar No: 2021/14603, Tarih: 30.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/599 E.  ,  2021/14603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eylemde 5237 sayılı TCK’nın 142/1- e maddesine uyduğu gözetilmeden karar verilmiş olması sonuç cezayı etkilemediğinden ve dosya içeriğine göre TCK’nın 168. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı halde bu madde kapsamında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27690, Karar No: 2015/5843, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27690 E.  ,  2015/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/297 Esas 2006/676 Karar sayılı dosyasının, kesinleşme şerhini içeren karar sureti ile birlikte dosya arasına alındıktan sonra,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3879, Karar No: 2015/4973, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3879 E.  ,  2015/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/6964, Karar No: 2024/10892, Tarih: 31.12.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6964 E.  ,  2024/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, davacı/borçlunun; yetki ve borca itiraz ederek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Bala İcra Hukuk Mahkemesinin 21.09.2023 tarih ve 2022/11 E.-2023/22 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, davacı tarafından, talebin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 06.06.2024 tarih ve 2024/391 E.-2024/862 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de süre yönünden reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/2. maddesine göre, Bölge Adliye Mahkemesinin hukuk dairelerince verilen kararına karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir; temyiz yoluna başvurma ve incelemesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre yapılır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/2. maddesinin atfıyla uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın temyize ilişkin 366. maddesine göre; kıyas yoluyla uygulanacak olan istinafa ilişkin aynı Kanunun 343/3. maddesi gereğince, istinaf yoluna başvurma tarihi konusunda, yine aynı Kanunun 118. maddesi hükmü uygulanır. Aynı Kanunun 118/1. maddesine göre ise; dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağından, temyiz dilekçesinin kaydedildiği tarihte de temyiz yoluna başvurulmuş sayılır.

İcra ve İflas Kanununun 18. maddesi gereğince de icra mahkemesine arz edilen hususlar ivedi işlerden sayılır. 6100 sayılı HMK’nin 103/1-h maddesi gereğince kanunlarda ivedi olduğu belirtilen veya taraflardan birinin talebi üzerine, mahkemece ivedi görülmesine karar verilen dava ve işler adli tatilde görülecek dava ve işlerdendir. Dolayısıyla bu tür dava ve işlerde; sürenin bitmesi adli tatile rastlarsa, süre, adli tatil içindeki bu son günün tatil saatinde biter; bu sürenin adli tatilin bitiminden itibaren bir hafta daha uzatılmış sayılmasına imkan yoktur.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edene 15.07.2024 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 07.09.2024 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.