muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/695, Karar No: 2023/4325, Tarih: 24.10.2023

3. Katılan beyanında "Ben okuldan saat:19:00 sıralarında çıktığımda eve doğru giderken 20-25 yaşlarında bir şahsın beni takip ettiğinden şüphelendim, karşı şeride geçtim, beni takip edip etmediğinden emin olmak için durdum, şahısta durdu, daha sonra şahıs yanıma yaklaşarak sana ailenle ilgili birşey söyleyeceğim dedi ben de söyle dedim bunun üzerine beraber yürüyelim dedi ve beni kolumdan tuttu, ben kolumdan tutması üzerine bağırdım daha sonra şahıs "bonzai yok, tiner yok" diye bağırarak uzaklaştı, daha sonra bir gün ipekyolu sokakta bu şahıs tekrar peşimden geldi, ben hızla uzaklaştım eve gittim, ertesi gün şahsı okulun önünde gördüm, beni beklediğini düşünerek hocalarıma söyledim, onlarda babamı aramışlar, babam geldi ve emniyete gittik, sanıktan şikayetçiyim, davaya katılma talebim vardır" demiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, sanığın katılanı birkaç kez takip ettiğine dair iddiasına dair katılanın beyanı dışında herhangi bir delil bulunamadığı ve sanığın da yalnızca bir kez katılanla konuştuğunu savunduğu anlaşılmakla, mahkemece sanık ve katılanın beyanları arasında birbirine üstünlük tanınmasına bir sebep olmadığından ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince delillerle ispatlanmamış bir eylem nedeniyle sanığa ceza verilemeyeceğinden bahisle sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016/231 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4398, Karar No: 2024/9882, Tarih: 20.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4398 E.  ,  2024/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/212 E., 2014/27 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kozan Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suç tarihinin net olmadığına ve suça sürüklenen çocuğun on iki - on beş yaşında kabul edilerek indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11. 2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1257, Karar No: 2024/3597, Tarih: 16.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1257 E.  ,  2024/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/7 E., 2022/269 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı mirasçıları vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Diyarbakır ili, Çüngüş ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 160 ada 204 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edildiğini, taşınmazı 40 yıldan daha fazla süredir kendisinin kullandığını, kendisine ait su gözesi olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına kayıt ve tescilini istemiş, yargılama sırasında davacının ölümü üzerine mirasçıları davayı takip etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, dava konusu taşınmazın babasından kendisine kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Çüngüş Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/17 E, 2016/57 K. sayılı kararı ile; ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Çüngüş Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/17 E, 2016/57 K. sayılı kararı ile; ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.12.2019 tarihli ve 2016/14226 Esas, 2019/8948 Karar sayılı kararıyla; “...Mahkeme kararının gerekçeli olması gerektiği 6100 sayılı HMK'nın 297 nci maddesinde gösterilmiş olup aynı zamanda Anayasa'nın 141/3 üncü maddesinin de amir hükmü gereğidir. Mahkeme kararları; tarafların iddia ve savunmalarının özetini, tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri mutlaka kapsamalıdır. Tarafların hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilmeleri ve Yargıtay'ca kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığının denetlenmesi ancak kararın gerekçeli olmasıyla mümkündür. Ne var ki; somut olayda Mahkemece, “Dinlenen tanıklar, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre” denilmek suretiyle hiçbir somut gerekçe gösterilmeden, yukarıda açıklanan ilkelere aykırı şekilde karar verilmiş olup hükmün hangi maddi ve hukuki gerekçe ve nedenlere dayandığı tartışılarak değerlendirilmemiştir. Hal böyle olunca; taraflara tebliğ edilen kararda Yasa’nın aradığı anlamda gerekçeli bir hüküm mevcut olmaması ve ortada denetlenebilecek gerekçeli bir karar bulunmaması nedeniyle Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olup..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı ile; bozma sonrası yapılan keşifte dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile ziraat mühendisi, jeoleji mühendisi bilirkişi raporlarına göre, davacının dava konusu taşınmazı imar-ihya ederek zilyetlikle kazandığı iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre yargılamada ölen davacının 40 yılı aşkın süredir ağaçlarını dava konusu taşınmazdaki su gözesinden temin ettiği su ile suladığını, su gözesinin davalıya ait olduğu yönünde beyan bulunmadığı, ziraat mühendisi bilirkişi raporunda taşınmazın yabani otlar ile kaplı olduğu şeklindeki tespitin ancak tescil harici bırakılan taşınmazlara ilişkin davalarda dikkate alınabileceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmiş olmasının yerinde olduğunu ancak dava konusu taşınmazın değeri kadar vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bu yönden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespiti öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü; 17 nci, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713/1 inci; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190 ıncı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı AAÜT'nin 13/1 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Diyarbakır ili, Çüngüş ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 160 ada 204 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğe dayanılarak senetsizden davalı adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen Çüngüş Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı mirasçıları vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70'ar TL bakiye onama harcının davacı mirasçılarından ve davalıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10302, Karar No: 2014/2408, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10302 E.  ,  2014/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

03.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında Karayonca Köyü 136 ada 4 parsel sayılı 11950,08 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ...'in zilyedliğinde olduğu, taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/2 Esas sayılı dava dosyası bulunduğundan sözedilerek parselin cinsi ve malik hanesi boş bırakılmak suretiyle 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/2 Esas sayılı davayı açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tutanak aslı, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazın zilyedi davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 136 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yeni esasa kayıt edilmiş ve yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile, .... 136 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptali ile fen bilirkişi Hüseyin Acarol'un 24.04.2013 tarihli raporuna ekli krokisinde (A) harfi ile işaretli 2655,82 m²'lik kısmın ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilerek orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (B) harfi ile işaretli 9294,26 m²'lik kısmın Mehmet oğlu ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 136 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan, (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12795, Karar No: 2010/1615, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12795 E.  ,  2010/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28194, Karar No: 2013/2984, Tarih: 22.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28194 E.  ,  2013/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Plakada sahtecilik ve suç eşyasını satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “plakada sahtecilik ile suç eşyasını satın almak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 06.02.2004'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5029, Karar No: 2012/8350, Tarih: 11.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5029 E.  ,  2012/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... EDAŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/04/2011 gününde verilen dilekçe ile direnaj kanalı yapımı nedeniyle elektrik hattına verilen zararın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; idari yargı yerinin görevli olduğuna dair verilen 23/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

11/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/472, Karar No: 2013/11, Tarih: 14.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/472 E.  ,  2013/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar katılan idare vekilinin temyiz dilekçesi başlığında sanıklar ... ve ...’ın isimleri mevcutsa da temyiz itirazlarının sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından sanık ... hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına dair karar inceleme dışı bırakılmak suretiyle sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik katılan idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İnşaat sahibinin gösterdiği sahada yapılan çalışma esnasında 22,37 metrekarelik kısmın devlet ormanı sınırları içinde kaldığı tespit edilmişse de Yüreğil Firması tarafından işçi olarak gönderildiği anlaşılan kepçe operatörü olan sanığın eyleminde temellük kastının mevcut olmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığının kabulü ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle sanık ... hakkındaki hükmün ONANMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10789, Karar No: 2015/11075, Tarih: 16.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/10789 E.  ,  2015/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan hükümlü...’nin 765 sayılı TCK'nın 493/2-son, 522, 81/2-3. maddeleri gereğince 8 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2003 tarih ve 2002/814 esas, 2003/604 karar sayılı kararının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasalar uyarınca uyarlanmasının istenmesi üzerine aynı Mahkemenin 13.06.2005 tarih ve 2002/814 esas, 2003/604 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 145. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ek kararına karşı,... Bakanlığı'nın 06.03.2015 gün ve 94660652-105-20-0142-2015-5461/16804 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.03.2015 gün ve 2015/91855 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı karanına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, evrak üzerinden karar verilmesinde,

2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı ile 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanması dışında benzerlik bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun’a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma halinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince indirim yapılmasında, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun Yararına Bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan hükümlü ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2005 tarih ve 2002/814 esas, 2003/604 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi gereğince BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.