muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14110, Karar No: 2011/15494, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14110 E.  ,  2011/15494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak özel siciline kayıt istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydının iptali ile mera olarak özel siciline kaydı istemiyle açılmıştır.

Davalılar, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların murisi adına kayıtlı 159 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile yaylak vasfı ile özel siciline tesciline, yayla evinin beyanlar hanesine muhdesat olarak kaydedilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, Eşya Hukukunda “muhdesat” kavramından bir arazi üzerinde arz malikinden başkasına veya yalnızca bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlaşılmalıdır. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı sadece şahsi bir haktır. Bu hakkın hukuki mahiyeti ve nasıl kullanılacağı ise TMK’nun 722, 724. ve 729. maddelerinde açıklanmıştır.

Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi olanak sağlamaktadır. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca; “Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.”

Bu şekilde bir belirtmenin yenilik doğrucu bir sonucu olmadığı, esasen var olan şahsi hakka aleniyet kazandıracağı ve sadece muhdesat sahibi lehine kanıt oluşturacağı kuşkusuzdur. Ne var ki, Kadastro Kanunu kural olarak kadastro bölge ve çalışma alanlarında, üzerinde çalışma yapılan taşınmazlara uygulanır. Anılan yasanın 33. maddesinde Kadastro Kanununun bazı hükümlerinin kadastro çalışma bölgeleri dışındaki genel hükümlere göre açılan davalarda da uygulanacağı kabul edilmiş ise de, uygulanacak hükümler yasanın 14, 15, 17, 18, 20. ve 21. maddeleriyle sınırlıdır. Değişik bir anlatımla, kadastrodan sonraki hukuki sebeplere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalarda, Kadastro Kanununun 19/2 maddesine dayanılarak muhdesat tespiti ve bunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi istenemez.

Böyle olunca, muhdesat belirtmesinin tapu siciline yansıtılmasına dair yerel mahkeme hükmü doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün "Taşınmaz üzerinde yer alan davalılara ait yayla evinin beyanlar hanesine muhdesat olarak kayıt edilmesine" ilişkin 2. bendinin hükümden çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu biçimiyle ONANMASINA, 14.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9813, Karar No: 2018/5742, Tarih: 19.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9813 E.  ,  2018/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanik hakkında; TCK'nın 155/2, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın beyaz eşya tamircisi olan sanıktan ikinci el çamaşır makinesi aldığı, bunun karşılığında sanığa eski çamaşır makinesi ile 250 TL para verdiği, katılanın çamaşır makinesini aldıktan sonra arızalanması nedeniyle çamaşır makinesini tamir edilmesi için sanığa bıraktığı, sanığın da kendisine tamir edilmek için bırakılan çamaşır makinesini hurdacıya satarak üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekekküre esas alınan Mudanya Sulh Ceza Mahkemesinin 08/05/2009 tarih ve 2009/63-220 sayılı kararının, infaz tarihinin 04/01/2010 olması ve suç tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b. maddesinde belirtilen 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22001, Karar No: 2007/961, Tarih: 01.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22001 E.  ,  2007/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Menderes  A.H. (Aile)  Mahkemesi

TARİHİ        : 30.12.2005

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.  01.02.2007 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2018/1393, Karar No: 2021/7228, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1393 E.  ,  2021/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17231, Karar No: 2012/16413, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17231 E.  ,  2012/16413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de temyize cevap dilekçesiyle duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 15.04.2008-20.09.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde davacının davalı işyerine 20.09.2008 tarihinde girişi 17.11.2009 tarihinde çıkışının göründüğü, dava konusu edilen dönemde başka yerde çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır.

Dinlenen bordrolu tanıkların beyanları davacının çalıştığını ileri sürdüğü döneme yönelik olarak birbirini doğrular mahiyette ve açıklıkta değildir. Dosya kapmasına göre davacının İddia edilen dönemde çalışmasına ilişkin tanık beyanları dışında bir delil de mevcut değildir. Mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın varlığının ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ... Kurumundan celp edilmiş olan bordrolarda aynı işyerinde kayden çalışması görünen önceki tanıklar dışındaki kişiler arasından belirlenen kişiler tanık olarak dinlenip çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanları alınarak gerçek çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1730, Karar No: 2007/2219, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1730 E.  ,  2007/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından dahili davalı ... aleyhine temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin olup mahkemece, kötüniyeti kanıtlanamadığı gerekçesiyle dahili davalı ... yönünden davanın reddine, davalılar ... ve ... Karakulak bakımından ise davanın kabulüne ve aralarındaki tasarrufun iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından dahili davalı ... aleyhine temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...'ın borçlu ...'ten satın almış olduğu dava konusu traktörü dahili davalı ...'a sattığı tarihte traktörün trafik kaydında haciz ya da tedbir şerhi bulunmamasına ve ...'un kötüniyetli olduğunun da kanıtlanamamasına göre davacı ... vekilinin adı geçenle ilgili hükme yönelik temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0.90-YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1095, Karar No: 2015/1636, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1095 E.  ,  2015/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/16280, Karar No: 2014/4507, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16280 E.  ,  2014/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 17.04.2013 tarih ve 2010/157-2013/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 04.01.2009 tarihinde davalının işlettiği mavi tren ile yolculuk yapmakta iken uyuduğu sırada, kompartımana kaya düşmesi sebebiyle yaralandığını, beyin sarsıntısı geçirdiğini, yüzünde sabit iz kaldığını, davalıya 19.10.2009 tarihinde maddi ve manevi tazminatların hesaplanıp ödenmesi istemi ile başvurduğunu, davalının olayda kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle ödeme yapılamayacağını bildirdiğini, davalı işletmenin her türlü tehlikeli durumu önleme ödevinin bulunduğunu, meteorolojik etkenlerin bilindiği ve gerekenin yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL tedavi gideri, 1.000,00 TL işgöremezlik tazminatı, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinde T kısa vadeli avans için uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davada idari yargının görevli olduğunu ve 60 günlük süre içinde davanın açılmaması sebebiyle zamanaşımının gerçekleştiğini, aşırı yağışlar ile gevşeyen toprak ve kayaların yola düşmesi olgusunda, kusurlarının bulunamayacağını, istemlerin fahiş olduğunu, manevi tazminat için faizin karar tarihinden başlatılması gerekeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olayın meydana gelmesinde davalı tarafın kusurlu olduğu, davacı tarafın gerçekleşen tren kazasında 20 gün işten kaldığı, bu nedenle isteyebileceği tazminat miktarının 725,27 TL olduğu, olay nedeniyle uğradığı manevi zararın giderilmesi için belirlenecek manevi tazminat miktarının bir tarafın zenginleşmesine bir tarafında yoksullaşmasına neden olmayacak miktar olarak belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda yapılan değerlendirme nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminat isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 725,27 TL işgöremezlik tazminatı ile 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 04.01.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile davalıdan tahsiline,tedavi gideri isteminden vazgeçilmiş olması nedeniyle buna ilişkin kısmın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde mahkemece tüm koşulların dikkate alınmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1436, Karar No: 2021/7775, Tarih: 16.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1436 E.  ,  2021/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12378, Karar No: 2010/8701, Tarih: 03.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/12378 E.  ,  2010/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 5237 sayılı TCY.nın 184.maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması, sanık tarafından ruhsatsız olarak zemine tuğla duvarla örülü üzeri çelik konstrüksiyon çatı ile kapatılmış içinde büro bulunan kaçak inşaat yapıldığının 07.06.2005 tarihinde tesbit edilmiş bulunması karşısında, tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenerek tutanağın düzenlenmesi sırasında sanığın fiilen inşaata devam edip etmediği hususunda görgülerinin sorulması, bilirkişiye inşaatın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması ve tüm kanıtları birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1699, Karar No: 2015/1423, Tarih: 29.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1699 E.  ,  2015/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ...'ne giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ve yaşlılık aylığı tahsisi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91. ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davacı vekili davadan feragat ettiğini; açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip bu beyan konusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin temyiz başvurusu kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma içeriğine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.