muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6553, Karar No: 2018/12224, Tarih: 10.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6553 E.  ,  2018/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve katılanlar ..., ... ile müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve katılanlar ... ile ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında müşteki ... ve katılanlar ... ile ...’e yönelik hırsızlık suçlarından ve müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği müşteki ...’a ait işyerinden 13,00 TL, katılan ...’e ait işyerinden 5,00 TL bozuk para katılan ...’ya ait işyerinden 12,00 TL değerinde dondurma ve ayran çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış nitelikte olmayan, özel kişi müşteki ...’a ait olan işyerinin camını kıran sanığın eyleminin TCK’nın 151/1. maddesine uyduğu gözetilmeden TCK’nın 152/1-a maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

4)İddianamede sanık hakkında müşteki ve katılanlara yönelik hırsızlık eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanılması istendiği halde sanık hakkında anılan yasa maddesinin uygulanmama ihtimali nedeniyle ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6131, Karar No: 2011/6700, Tarih: 13.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/6131 E.  ,  2011/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baz istasyonunun kaldırılmasına yönelik davadan dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 21/02/2011 gün ve 2011/1454-2011/1689 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiştir. Davalı ... AŞ'nin temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Adı geçen davalının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; bu yönlerde inceleme yapmayan, antenlerin bakış yönlerine ilişkin belirlemelerde bulunan ve sağlıklı bir karar vermeye elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yeniden bilirkişi incelemesi yapılıp yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler göz önünde tutulmak suretiyle, dava konusu baz istasyonunun Yönetmelikte belirtilen limit değerler ile güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı ve davacıların sağlığına zarar verip vermediği saptandıktan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşıldığından, davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 21.02.2011 gün ve 2011/1454-1689 sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davalıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 09/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2008/8394, Karar No: 2009/471, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8394 E.  ,  2009/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Davacılar vekilince hasımsız olarak açılan iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili ... ....Şti.’nin 31.01.1990 tarihinde kurulduğunu, iç ve dış cephe kaplama malzemeleri üreten şirketin “...” isimli markası bulunduğunu, şirketin yönetim kurulu başkanı Hüseyin Bayram’ın 19.08.2001’de beyin kanaması geçirdiğini, oğulların aynı dönemde asker olmaları nedeniyle yönetim boşluğu oluştuğunu, yabancı sermayenin girişiyle artan rekabet sonucu kâr marjlarının minimuma indiğini, diğer grup firmalarının işletme sermayesinin tamamlanması için bankalardan kredi alındığını, daha sonra kredilerin bankalarca dondurulması üzerine mali yapının tamamen bozulduğunu, ancak şirketin mali durumunu düzeltebileceğini, üretim ile ilgili hammaddeleri tedarikte sorun bulunmadığını, gereksiz hammadde stokundan vazgeçileceğini, giderlerin azaltılacağını, bu şekilde şirketin ıslahının mümkün olduğunu, ... A.Ş’nin 09.01.1998 tarihinde kurulduğunu, ... ....Şti’nin ambalaj ihtiyacını karşıladığını, yatırım alanını genişletip yoğurt, peynir ve zeytine yönelik ambalajlar yapmaya başladığını, şirket kaynaklarını diğer grup şirketleri için kullandırılması ve tahsilatların gecikmesi nedeniyle şirketin mali durumunun bozulduğunu, alacak ıslah projesi uyarınca ıslahının mümkün olduğunu, ... A.Ş Tic.A.Ş’nin 20.01.1995 tarihinde kurulduğunu, ... A.Ş’nin ürettiği ürünün %97’ sini ihraç eden şirketin ürünün teminindeki zorunluluklar nedeniyle mali durumunun bozulduğunu, ancak mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek iflasların 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı şirketlerin borca batık durumda olduğunu, iyileştirme projesine göre ıslahının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacıların iflasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için erteleme talebinde bulunan şirketlerin borca batık durumda olması, mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir. Borca batıklığın tespitinde TTK.nun 32.maddesi hükmü gözetilmelidir. Anılan hükme göre borca batıklık bilançosunun rayiç satış değerleri üzerinden tanzimi gerekir. Oysa anılan hükme rağmen erteleme talebinde bulunan şirketlerin aktifinin rayiç değeri tespit edilmemiştir. Mahkemece bu yönler gözetilerek borca batıklık ve yeni bir iyileşme ümidi yönünden bilirkişi kurulundan rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.01 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6441, Karar No: 2014/949, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/6441 E.  ,  2014/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan şirkete ait ... fabrikasında TIR sürücüsü olarak çalışan sanığın, belirlenen varış mahalline teslim edilmek üzere kendisine verilen Lastiklerden bir adet 750/18 ebadında ... marka traktör lastiğini, ... isimli bayiye satarak parasını mal edinmekten ibaret eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın fazla çıkan bir adet lastiği ...'a sattığını beyan etmesi ve sözkonusu tanığın da bu beyanı kısmen doğrulaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10017, Karar No: 2013/3386, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10017 E.  ,  2013/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2009 gün ve 2008/139 Esas, 2009/22 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar ..., ... ve ... vekilleri ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Müşteki baba ...'ın bozma öncesi sanık hakkında şikâyetçi olup, davaya katılmasına karar verilmiş ise de bozma sonrası 05.02.2009 günlü celsede sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğinden katılan sıfatının kalktığı, bu nedenle de hükmü temyiz etmeye ... bulunmadığından, vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE incelemenin diğer katılanlar vekili ve sanık müdafınin temyizleriyle sınırlı olarak ve tayin olunan ceza miktarları nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle nitelikli cinsel istismar suçunun mağdur üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma olasılığı ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki şüpheli durum da göz önünde bulundurularak tebliğnamedeki mağdurun ruh sağlığında bozma olup olmadığı konusunda, yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/787, Karar No: 2012/1786, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/787 E.  ,  2012/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan Hacı Emine Çiftçi'ye gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasası'nın 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük'te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, ayçiçeği, sılajlık mısır ve şeker pancarı ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10918, Karar No: 2013/6152, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10918 E.  ,  2013/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuk ...'ün yapılan yargılaması sonunda; açılan kamu davasını düşmesine dair ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2009 gün ve 2006/91 Esas, 2009/22 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama esnasında verilen ara karar ile mağdurun nüfus kaydındaki yaşın düzeltilmesine karar verildiği halde bu kararın taraflara tebliği ve kesinleşmesini mümkün kılmak amacıyla söz konusu kararın esas hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 15.07.2011 gün ve 1364 sayılı Kararı ile ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10989, Karar No: 2014/14201, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10989 E.  ,  2014/14201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkeme ilamı ve kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “Yeni Mahalle 551 Sokak No:8/11 ...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.