muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23370, Karar No: 2013/7625, Tarih: 16.04.2013

Somut olayda, resmi şekle uygun olarak düzenlenen 22.7.2002 tarihli araç satış sözleşmesiyle, dava konusu araç ihbar edilen ... Oto Yedek Parçaları İnş. San. Tic. Ltd. Şti.ye satılmıştır. Sözleşmeyi düzenleyen Noter tarafından, yukarıda değinilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d. maddesinde öngörülen bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmiş olup, olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Buna rağmen, aracın satıştan önce davalı ... üzerinde bulunan trafik kaydının terkin edilmediği, eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle de davalı ... üzerinde kayıtlı göründüğü de dosya içeriğiyle sabittir.

Hal böyle olunca; geçerli satış sözleşmesine rağmen, araç kaydının satış sırasında bağlı bulunduğu İstanbul Trafik Müdürlüğündeki kayıtlarda davalı ... üzerinde görünmeye devam etmesi, davalı ...'ın yasal yükümlülüğüne aykırı davranmasından değil; İstanbul Trafık Tescil Şube Müdürlüğünün, satış işleminin gereklerini yerine getirmemiş olmasından kaynaklandığının kabulü gerekir. Dolayısıyla, böylesi bir işlemin yapılmamış olması, mülkiyetin alıcıya geçmediğinin kabulünü gerektirmez.

Kazaya karışan aracın noter huzurunda yapılan satışı, dava konusu kazadan yaklaşık 5 yıl önce 22.7.2002 tarihinde gerçekleşmiştir. O halde aracın kayıt maliki olarak görülen davalı ...'a husumet yöneltilmesi ve bu davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar ... Harfiyat İnşaat Nakliye Müh. Hizm. Tur. Tic. Ve Sanayi Ltd. Şti. ile ... Sigorta A.Ş. vekillerinin temyiz dilekçelerinin süre aşımı yönünden REDDİNE, davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3690, Karar No: 2013/2180, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3690 E.  ,  2013/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 2009/223 Esas, 2009/243 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 03.08.2004’ten itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27877, Karar No: 2020/9261, Tarih: 10.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/27877 E.  ,  2020/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, mahkemece sanığın mağdureye yönelik 07.08.2007 tarihinde gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesindeki, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeye göre, somut uyuşmazlıkta 07.08.2007 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun kaçırılması ve alıkonulması olarak nitelendirilen fiil bakımından Demre Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2007 tarihli ve 2007/473 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında aynı eylemle ilgili dava açılamayacağı ve kovuşturma şartının da gerçekleşmediği gözetilerek, atılı eylemden açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41204, Karar No: 2022/1741, Tarih: 08.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41204 E.  ,  2022/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık,dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı 24.06.2020 tarihinde tefhim olunan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık tarafından Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalı ile sunulan temyiz dilekçesinin üzerinde havale tarihinin bulunmadığı, yapılan kontrolde Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nün 04.08.2020 tarihli yazısı ekindeki sanığın dilekçesinin tarihinin 04.07.2020 olması nedeniyle sanığın temyiz tarihinin tespit edilemediğinden, temyiz tarihinin Mahkemece tespiti için, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7637, Karar No: 2017/2813, Tarih: 23.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7637 E.  ,  2017/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18998, Karar No: 2016/8310, Tarih: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/18998 E.  ,  2016/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.06.1990-30.06.1995 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı, 15.04.1997-01.08.2011 tarihleri arasında ise 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan, davalı Kuruma başvurarak malûllük aylığı bağlanmasını isteyen davacının durumu Yüksek Sağlık Kurulunca değerlendirilerek 25.07.2012 tarihli yazıyla kendisine, %35 oranında beden çalışma gücü bulunduğu için talebinin reddolduğu, anılan bulgulara dayanılarak Kurumca aylık tahsis talebi reddedilen davacının, 5510 sayılı Kanun’un 28/5. fıkrası uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması talebi ile işbu davayı açtığı anlaşılmakta olup yapılan yargılamada düzenlenen, beden çalışma gücünün en az 2/3’nün oranında kaybedilmediği yönündeki 13.04.2015 tarihli ... Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak istem reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 28. maddesinin 2. fıkrasında yaşlılık sigortasından aylık tahsis şartları bildirilmiş, 4. fıkrasında, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 25. maddeye göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalığı veya engelliliği bulunan ve bu nedenle malûllük aylığından yararlanamayan sigortalılara, en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3960 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak koşuluyla yaşlılık aylığı bağlanacağı, 5. fıkrasında, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının %50 ilâ %59 arasında olduğu anlaşılan sigortalıların en az 16 yıldan beri sigortalı ve 4320 prim ödeme gün sayısına sahip olmaları, oranın %40 ilâ %49 arasında olduğu anlaşılan sigortalıların ise en az 18 yıldan beri sigortalı ve 4680 prim ödeme gün sayılarına sahip olmaları şartıyla 2. fıkranın (a) bendindeki yaş koşulları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanacakları açıklanmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, Mahkemece, davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanun’un 28. maddesi olduğu gözetilerek rapor alınması gerekirken 5510 sayılı Kanun’un 25. madde kapsamına göre rapor alınması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece, ...’ndan 5510 sayılı Kanunu’un 28/5. fıkrası uyarınca rapor alınmalı ve tüm tahsis şartları irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9516, Karar No: 2023/2243, Tarih: 13.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/9516 E.  ,  2023/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/53 E, 2015/723 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi ile 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, kaçak eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü

maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz sebepleri;

Suçta kullanılan bidonlar hakkında hüküm kurulmadığına ve re’sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1.02.10.2014 tarihinde saat 10.30 sıralarında, Kıyıgören Hudut Karakolu sorumluluk sahasında birinci derece askeri yasak bölgede, Asi Nehri kenarında sanığın at arabasına bidonları yüklediğinin görülmesi üzerine, sınır bölgesinde görevli askerlerin müdahalesi üzerine üç adet bidon içerisindeki toplam 180 litre kaçak motorin ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, sınır bölgesine ot toplamaya gittiğini, bidonlar içindeki akaryakıtın kendisine ait olmadığını beyan ederek, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Tutanak tanığı kovuşturma aşamasında, olay tutanağının içeriğinin doğru olduğunu, sınır bölgesinde sanığın bidonları at arabasına yüklediğini görmeleri üzerine, suça konu akaryakıtın ele geçirildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Suça konu akaryakıtın marker seviyesinin "geçersiz" olduğuna dair ulusal marker tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Tutanak tanığı kovuşturma aşamasında, olay tutanağının içeriğinin doğru olduğunu, sınır bölgesinde sanığın bidonları at arabasına yüklediğini görmeleri üzerine, suça konu akaryakıtın ele geçirildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Suça konu akaryakıtın marker seviyesinin "geçersiz" olduğuna dair ulusal marker tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, tanık beyanının ve toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir" şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli, 2015/53 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli, 2015/53 Esas, 2015/723 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7139, Karar No: 2017/12501, Tarih: 09.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7139 E.  ,  2017/12501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece 08.07.2013 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve kararın 09.09.2013 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun kararın kesinleşmesinden sonra 29.10.2013 tarihinde işlediği görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından dolayı Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2014 tarihli ilamı ile verilen ve 30.04.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden mahkemesine ihbarda bulunulması üzerine, mahkemece duruşma açılarak hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ikinci suçtan da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca ikinci suç yönünden kesinleşen bir mahkumiyet hükmü bulunmadığından, bu karara dayanılarak hükümlerin açıklanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17303, Karar No: 2019/7400, Tarih: 01.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/17303 E.  ,  2019/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.’nın 157/1,62,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.’nın 207/1,62,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...'ın ... plaka sayılı aracının İstanbul Büyükçekmece semtinden bilinmeyen kişilerce çalındığı, çalınan bu aracın plakasının değiştirilerek ...adına trafikte kayıtlı... sayılı plakaların takılıp müşteki ... sanıklardan ... tarafından satıldığı, katılan ... ile araç satış sözleşmesi yapıldığı, katılanın aracı 22.000.-TL ye satın aldığı, parasını peşin verdiği, sanık ...'in aracın ruhsat devrini yapmak için İstanbul'a gidilmesinin gerektiğini bildirmesi üzerine katılanın satın aldığı araçla, sanıkların da bir başka araçla olmak üzere yola çıkıp İstanbul'a seyir halinde oldukları, sanıkların bir şekilde katılanı atlatıp kayboldukları, jandarma çevirmesine giren katılanın da aracın çalıntı olduğunu öğrendiği, aracın çalındığı asıl sahibine iade edildiği, böylece sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan, tanık beyanı, teşhis tutanağı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10443, Karar No: 2016/9401, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10443 E.  ,  2016/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün adresinin yurtdışı adresi olması nedeniyle nüfusa kayıtlı olduğu yer olan ... mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Ihlamur ... No:12 ... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 42. Maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

... 3 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre Türk vatandaşı olmayan hükümlünün Türkiye'de sakin olduğu yerin “Ihlamur ... No:12 ... .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21844, Karar No: 2012/5066, Tarih: 28.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21844 E.  ,  2012/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1500 dolarlık takibe vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının davacıya para borcuna karşılık olarak senet verdiğini, borcun ödenmemesi üzerine bu senet nedeni ile icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Davalı savunmasında, senedin zamanaşımına uğradığını ve senette tahrifat yapıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece, bononun yazılı delil başlangıcı olup, ispat yükünün davacıda olup,davacının para alacağı olduğunu ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK.’nun 292 .maddesi gereğince, ”Senetle ispatı lazım gelen hususlarda tahriri bir mukaddimei beyyine mevcut olursa şahit istimaı caizdir. Mukaddimei beyine müddeabihin tamamen sübutuna kafi olmamakla beraber bunun vukuuna delalet eden ve aleyhine ibraz edilmiş olan taraf canibinden verilen evrak ve vesaiktir.”Davaya dayanak teşkil eden ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu bulunmayan bonoda “nakit“ kaydı yazılı bulunduğuna göre, bu durum karz akdinin varlığını göstermektedir.Öyle ise mahkemece,bu temel ilişkiye göre davacının tüm delilleri toplanarak, olayda yukarıdaki madde hükmü gereğince tanık ta dinlenebileceği gözetilerek ,yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.