muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3029, Karar No: 2016/14128, Tarih: 13.06.2016

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar... Şti vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iddia ettiği ücret üzerinden hesaplama yapılmış olup mahkeme tarafından da tazminat ve alacaklar bu ücret üzerinden hüküm altına alınmıştır. Davacı aylık 900,00 TL ücret ile açlıştığını bildirmiş davacı tanıkları ise davacının güvenlik,temizlik ve getir-götür işlerine baktığını asgari ücretle çalıştığını beyan etmişlerdir.Tazminat ve alacakların asgari ücret üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken salt davacı iddiası gibi 900,00 TL ücret aldığının kabulü ile hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı,davalı işyerlerinde iki dönem halinde çalışmış olup hizmet süresi kıdem tazminatı yönünden birleştirildiğine göre tüm süre yönünden ihbar tazminatı hesaplanması gerekirken; iki ayrı dönem için iki ayrı iş ilişkisi kabul edilerek hesaplanan ihbar tazminatları toplamının hüküm altına alınmış olması hatalıdır.

4-Fazla mesai hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının güvenlik görevlisi olması nedeniyle ikili vardiya sisteminde çalışacağı varsayılarak günlük 12 saat çalışma esasına göre fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Ancak tanık beyanlarından davacının salt güvenlik işine bakmadığı, temizlik, getir götür işleriyle uğraştığı gibi vardiyalı sistemde de çalışmadığı, hafta içi ve hafta sonu mesaisinin farklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının tanık beyanlarına göre belirlenecek çalışma saatlerine göre haftalık mesai saatinin dolayısıyla da fazla mesai ücreti alacağının belirlenmesi gerekirken; denetime elverişli olamayan varsayıma dayalı bilirkişi raporundan hareketle sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/18353, Karar No: 2014/9555, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18353 E.  ,  2014/9555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11466, Karar No: 2010/13720, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11466 E.  ,  2010/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2417, Karar No: 2016/7847, Tarih: 03.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2417 E.  ,  2016/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

....'nin’nin 23.01.2014 tarihinde ticaret sicilinden kaydının silindiği anlaşılmıştır.

Bu durumda tüzel kişiliği sona ermiş bulunan davalı şirkete gerekçeli kararın tebliği mümkün olmadığından işbu davada davalı şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5025, Karar No: 2023/15335, Tarih: 18.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/5025 E.  ,  2023/15335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/172 E., 2016/348 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan sanık ve sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 Tarihli ve 2016/172 Esas, 2016/348 Karar Sayılı Kararı İle;

A. Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Sanık ... hakkında tehdit suçundan beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

A. Sanık ...'ın beyanları arasında çelişki bulunduğuna,

B. Tanık D. D.'nin beyanlarına itibar edilemeyeceğine,

C. Sanık ...'ın beraat etmesinin hatalı olduğuna,

D. Katılan sanık ...'ın silahla tehdit suçunu işlemediğine,

E. Katılan sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin alt sınırdan yapılmasının hatalı olduğuna,

F. Katılan sanık ... hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

G. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Trafikte tartışan katılan sanık ve sanık arasında çıkan tartışmada, katılan sanığın silah göstermek suretiyle, sanığın ise balta göstermek suretiyle tehdit suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, katılan sanık ve sanığın savunmaları, tanıklar D.D. ve A.G.'nin beyanları ve tüm dosya kapsamından, katılan sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine, sanığın ise üzerine atılı eylemi kendisini korumak amacıyla gerçekleştirdiği kabul edilerek beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan sanık ...'ın olayda silah kullanmadığını beyan etmesi, tanık A.G.'nin de katılan sanığın bu beyanını doğrulaması, buna karşılık sanık ...'ın katılan sanığın silah gösterdiğini beyan etmesi, tanık D.D.'nin de sanığın bu beyanını doğrulaması karşısında, hangi beyana ve hangi delile, hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yazılı şekilde mahkûmiyet ve beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Katılan sanık ...'ın olayda silah kullanmadığını beyan etmesi, tanık A.G.'nin de katılan sanığın bu beyanını doğrulaması, buna karşılık sanık ...'ın katılan sanığın silah gösterdiğini beyan etmesi, tanık D.D.'nin de sanığın bu beyanını doğrulaması karşısında, hangi beyana ve hangi delile, hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yazılı şekilde mahkûmiyet ve beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2016/172 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7622, Karar No: 2018/1353, Tarih: 22.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7622 E.  ,  2018/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/01/2016 tarih ve 2015/135-2016/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline makine kırılma sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalı tarafından üretildiğini, 22.09.2008 tarihinde döner fırın ring aletinde çatlak meydana geldiğini, gizli ayıbın davalıya ihbar edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 229.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın sigortalıya 2002 yılında teslim edildiğini, çatlamanın 2008 yılında oluştuğunu, hasarın kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz tarafından verilen bozma kararına uyularak, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/1543, Karar No: 2012/8615, Tarih: 14.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1543 E.  ,  2012/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'nın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 07.09.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12448, Karar No: 2014/13050, Tarih: 13.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12448 E.  ,  2014/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUTKİ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2009

NUMARASI : 2004/21-2009/131

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 30 parsel sayılı 41.214,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komşusu olan 120 ada 17 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olduğu belirtilerek ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı A.. Ç.. tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, E.. Ç.. davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 120 ada 30 sayılı parselin eşit paylarla Ahmet ve E.. Ç.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı taraf dayanağı olan ve dava dışı 120 ada 17 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının davaya konu 120 ada 30 sayılı parsele uyduğu ve davacı A.. ile mahkemece davaya dahil edilen E..in kullanımında olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kadastro sonucunda davaya konu taşınmazın dava dışı 120 ada 17 sayılı parsel ile birlikte M.. ve E.. Ç.. tarafından kullanıldığı, 31.03.1987 tarih 14 numaralı gayri sabit hudutlu tapu kaydının 120 ada 17 sayılı parsele uyması nedeniyle 120 ada 17 sayılı parselin (tapu kaydı kapsamı) R..oğlu E.. Ç.. adına, tapu kaydı miktar fazlası olan ve M..Ç.. kullanımında olan bölümün ise 120 ada 30 parsel numarası ile Hazine adına tespiti yapılmıştır. Mahkemece çekişmeli taşınmazı kapsadığı kabul edilen tapu kaydı Hazine ve köyün taraf olduğu tescil ilamı ile 31.03.1987 tarihinde 2 hektar yüzölçümlü olarak R..oğlu M.. Ç.. adına tesis edilmiştir. Tapu kaydı maliki R... oğlu M.. Ç.. davacı A..'in babası, lehine hüküm kurulan E..r'in ise kardeşidir. Tapu kaydının hudutları “çay, Hazine, E.. Y.., S.. I.." olup, çay ve Hazine hudutları nedeniyle gayri sabit nitelikteki tapu kaydı miktarı ile geçerlidir. Tapu kaydı miktarı dava dışı 120 ada 17 sayılı parsel olarak E.. Ç.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Miktar fazlası olan davaya konu 120 ada 30 sayılı parselin kadastro tespit tarihi 1.9.2003 tarihi olup tapu kaydının oluştuğu 1987 tarihi ile tespit tarihi arasında 20 yılı aşkın süre geçmediğinden tapu kaydı miktar fazlası yönünden de davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşulları oluşmamıştır. Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmadığı gibi kabule göre de; lehine tescil hükmü kurulan E.. Ç..'in usulünce açılmış bir davası ya da davaya müdahalesi bulunmadığı, 3402 sayılı Yasa'nın 30/2. maddesi gereği re'sen malik belirlenmesi de gerekmediği halde sadece keşifteki beyanlarda "taşınmazın Mecit'e ait iken oğlu A... ile kardeşi E..e bırakıldığı ve halen ikisinin kullanımında olduğu" belirtilmesi nedeniyle mahkemece E.. Ç..'in davaya dahil ettirilerek hakkında tescil hükmü kurulmasında da isabet bulunmamaktadır. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3873, Karar No: 2010/5942, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3873 E.  ,  2010/5942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32194, Karar No: 2014/29268, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32194 E.  ,  2014/29268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2010/561-2012/451

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde balık dağıtımı ve pazarlama işinde 22/08/2008 tarihinde işe başladığını, aylık ücretinin 1750,00 TL den 1500,00 TL ye düşürüldüğünü, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 21/08/2009 tarihinde işe başladığını, devamsızlık yapması nedeni ile sözleşmenin fesh edildiğini, 1 yıllık çalışması olmadığından kıdem tazminatı ile izin hakkı olmadığını, en son aldığı ücretin 735,00 TL olduğunu, fazla çalışma yapılmadığını, tatillerde çalışılmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının feshi tarihi olarak gösterdiği 20.05.2010 tarihinde işten çıkarıldığı, bu tarihde davacının davalıya yönelik ihtarnamesi de olduğu, iddia edilen çalışma süresi ve ücret miktarına itibar edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, aylık ücret ve yıllık izin ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının hizmet süresi çekişmeli olup davalı işverenin davacı adına işe giriş bildirgesi verdiği 21/08/2009 tarihinden önce çalışma iddiası yönünden dinlenen davacı tanık beyanları yeterli açıklıkta değildir. Mahkemece bu tanıkların Sosyal Güvenlik Kurumu sicil numaraları tespit edilip bu tanıklar için davalıya ait işyerinden çalışma bildirilip bildirilmediği, bildirilmişse tarihleri araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece, tanıklar gerekirse yeniden dinlenerek yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ve ayrıca dosyada mevcut cari hesap ekstresi de değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Davacının hizmet süresi ile ilgili eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi isabetsidir.

3- İşçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.