muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24195, Karar No: 2016/1393, Tarih: 10.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24195 E.  ,  2016/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçta kullanılan dorse ve tırın müsaderesi konusunda zamanaşımı müddetince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz dışı sanıkların ve sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde .......... adına sahte düzenlenmiş sürücü belgesi ile katılanlara ait 20 ton kabak çekirdeğini ........ teslim etmek amacıyla aldıkları ancak teslim etmeyerek menfaat temin ettikleri olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 58/6,7 maddesi uygulama koşulları bulunmadığı halde, sanık hakkında tekerrür nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5793, Karar No: 2008/3315, Tarih: 13.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5793 E.  ,  2008/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine şiddet kullanan, hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17427, Karar No: 2012/25111, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17427 E.  ,  2012/25111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının vekili olarak... İş Mahkemesinde dava açtığını ve davanın kabulüne karar verildiğini fakat davalının vekalet ücretini ödemediği gibi kendisini haksız olarak azlettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 500,00 TL vekalet ücreti alacağının davalıdan faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, HMK 109/2. Maddesi gereğince kısmi dava açılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, vekalet ücreti alacağının tahsili istemi ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak eldeki davayı açmış olup, dava tarihi itibariyle bu tür kısmi davalar açılabileceği gibi, 1/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın 109/2 maddesinde de ''Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz '' demektedir. Somut olayda dava konusu vekalet ücreti tartışmasız ve belirli olmamakla, tespiti yargılamayı gerektirmektedir. Bu nedenlerle işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/203, Karar No: 2009/927, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/203 E.  ,  2009/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2007 gününde verilen dilekçe ile mera sınırlandırmasının iptali ve meranın davacı köy adına yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği 26.09.2007 tarihinde açılan davada; Toprak Tevzi Komisyonu tarafından köylerine mera ve yaylak yeri olarak tahsis edilen yerlerin kadastro çalışmaları sırasında davalı köye bırakıldığını belirterek bu sınırlandırmanın iptali ile davacı köyün merası olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalı köye tahsis edilmiş olan mera içerisinde kaldığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı köy temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan aynı taraflar arasındaki aynı taşınmazlara yönelik olarak ve aynı istemle davacı köyün 24.01.2000 tarihli açtığı davaların ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/116 Esasındaki dava dosyasında birleştirildiği ve önceden açılan davalar açısından görevsizlik kararı verildiği, verilen görevsizlik kararının yargı yolları tüketilerek kesinleştirilmediği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki, davacı köy davalı köy aleyhine aynı taşınmazlar için 24.01.2000 tarihinde ve 26.09.2007 tarihinde olmak üzere iki ayrı dava açmıştır. Ne var ki, ilk açılan ve birleştirilen davada görevsizlik kararı

verilmiş, verilen bu görevsizlik kararı henüz kesinleşmemiştir. Kısaca, ilk açılan ve birleştirilen davalar derdesttir. Eldeki davada ise, davalı tarafından derdestlik ilk itirazında bulunulmamıştır. Kural olarak bir istek dava edilerek hükme bağlanmadan, sonradan açılan davada davacının hukuki yararı bulunmadığından aynı istek yeniden dava konusu yapılamaz. Yapılmışsa sonradan açılan davanın mesmu olmadığından dinlenme olanağı yoktur.

Bu saptamalardan sonra mahkemece yapılması gereken ...; sonradan açılan dava mesmu olmadığından “mesmu olmayan davanın reddine” karar vermek olmalıdır. Bu yönler bir yana bırakılarak sonradan açılan eldeki davada çekişmenin esasının incelenmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7173, Karar No: 2013/7982, Tarih: 29.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7173 E.  ,  2013/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin şirket müdürü olduğu ...Madencilik Ltd. Şti. tarafından işletilen mermer ocağında, sanık ...'ın şantiye şefi olduğu, ölen işçi ...'ın ise lastik tekerlekli kepçeli iş makinesi operatörü olarak çalıştığı, olay günü ölen, sevk ve idaresindeki kepçeli iş makinesi ile taş ocağına çıkarken, iş yerinde çalışan ve yukarı madene çıkacak olan 3 işçiyi iş makinesinin kepçe kısmına alıp, malzemeler ile birlikte mermer ocağının tepesindeki çalışma yeri kademe düzlüğüne doğru ilerlerken ocağa çıktığında, kepçenin durmaması, freninin tutmaması sonucu, kepçenin birden hızlanmaya başladığı, kova yere konularak frenleme yapılmaya çalışıldığı, buna rağmen mağdurların kovadan düşüp ölenin ise 50 metrelik yamaçtan aşağı yuvarlanması sonucu meydana gelen olayda; dosya kapsamı ve sanıkların savunmaları da dikkate alındığında olay nedeniyle her iki sanığında tam ve asli kusurlu kabulü gerekirken yazılı şekilde kabulü ile hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış bu itibarla da tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin kusur durumuna, teşdit hükümleri ile bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4901, Karar No: 2015/1348, Tarih: 27.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/4901 E.  ,  2015/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, trafik kazasında yaralanan ... iştirakçisine yapılan tedavi gideri sebebiyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun da kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.

Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlere ait 5434 sayılı Kanundan kaynaklanan alacakların takip ve tahsil işlemleri 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili hükümlerine göre Kurumca sonuçlandırılır. Ancak bunlardan bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce .... ilgili birimleri tarafından takip ve tahsil işlemleri başlatılmış olanların işlemleri bunlar tarafından sonuçlandırılır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5853, Karar No: 2024/9694, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5853 E.  ,  2024/9694 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/603 Esas, 2023/1510 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.01.2019 Tarihli ve 2019/60 Esas, 2019/46 Karar Sayılı Kararı

Murisin merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Akpınar Mahallesi Özdoğan Sokak Kapı No:7 Merkez/Kilis olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kilis 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.10.2023 Tarihli ve 2023/603 Esas, 2023/1510 Karar Sayılı Kararı

Mirasın kayıtsız reddine ilişkin beyanın tespit ve tescilinin çekişmesiz yargı işi olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili kılındığı ve davacı ...'ın ikamet adresinin Erikli Mahallesi Eskigazi Sokak No:3-5 İç Kapı No:4 Yıldırım/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, davacının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Yıldırım/Bursa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38514, Karar No: 2012/44702, Tarih: 20.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/38514 E.  ,  2012/44702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde 08/05/2009 tarihli hakim havalesi ve aynı tarihli yazı işleri müdürü tarafından temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin kayıt bulunduğundan tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun savunmasının tespiti amacıyla kovuşturma aşamasında hakkında zorla getirme kararı verilmesi, Kayseri Sulh Ceza Mahkemesine talimat yazılmasına rağmen suça sürüklenen çocuğun savunmasının tespit edilememesi karşısında yakalama emri çıkarmak yerine suça sürüklenen çocuğun savunma hakkı kısıtlanarak savunması tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve suça sürüklenen çocuğun dava tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış olduğu halde müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdura 5237 sayılı TCK'nin 6/f maddesine göre silahtan sayılan süpürge sopası ve kriko ile vurduğu gerek suça sürüklenen çocuk savunması gerekse mahkemenin gerekçesinde kabul edilmesi karşısında suçta kullanılan süpürge sopası ve krikonun 5237 sayılı TCK'nin 6/f maddesine göre silahtan sayılmayacağı kanaatine varılarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 20/12/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15405, Karar No: 2025/6003, Tarih: 27.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/15405 E.  ,  2025/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/252 E., 2020/281 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/589 E., 2019/521 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63, 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Mahkumiyete esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından tanıkların doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 196/4 maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanun'un 181/1 maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenip AİHS’in 6/3-d ve Anayasanın 36. maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden; tanık ... . 'nin talimat mahkemesinde dinlenilmesi ile yetinilerek CMK’nın 181/1 ve 210. maddelerine aykırı davranılması,

2.Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Bürosunun 2016/113543 sayılı soruşturmasında gizli tanık olarak dinlenen "Albatros" adlı kişiden ele geçirilen flash bellek içerisinde Ankara Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı tarafından yapılan sanık hakkında düzenlenen veri inceleme raporunda sanığa örgüt içerisinde referans olan ... Bey olarak belirtilen şahıs hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı soruşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılarak, soruşturma yürütüldüğünün tespit edilmesi durumunda söz konusu dosyaların getirtilip incelenmesi ve gerekirse mahkeme huzurunda tanık olarak usulüne uygun dinlenmesinin sağlanılması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1213, Karar No: 2012/1357, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/1213 E.  ,  2012/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenleme gözetilerek, hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre 21 Temmuz 2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 3/B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca hükmün temyizi kabil bulunmadığından, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteğinin istem gibi REDDİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6919, Karar No: 2008/4420, Tarih: 31.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6919 E.  ,  2008/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2007