muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29813, Karar No: 2015/29457, Tarih: 22.10.2015

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6665, Karar No: 2016/8208, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6665 E.  ,  2016/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... 4. Asliye Ticaret Mahkemelerinin ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın TTK kapsamında düzenlenmiş sigorta hukukundan kaynaklanan ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince ise eldeki davanın 25/03/2006 tarihinde açılarak açılma tarihine göre 1086 sayılı HUMK'a tâbi olduğu, somut davada uygulanması gerekenin 6762 sayılı eski TTK olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacıların mirasbırakanı, davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın karıştığı kaza neticesinde vefat etmiş olup, davalılardan ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş. aracın işletini, ... A.Ş.'de aracın zorunlu mali mesuliyet sigorta ettirenidir. Dava, 15.03.2006 tarihinde açılmıştır.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa göre asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri). Asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına ) bakar.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre; asliye hukuk mahkemesi ile asliye ticaret mahkemesi arasındaki ilişki davanın açıldığı tarihte görev değil, işbölümü ilişkisidir ve işbölümü itirazı, yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Davalı taraflarca bu konuda usûlünce yapılmış bir ilk itiraz olmamasına rağmen mahkemece re'sen yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3160, Karar No: 2012/4298, Tarih: 21.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/3160 E.  ,  2012/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacı adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 15/1/2008 tarihli raporda (A) işaretli 31.229 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce arazi ve orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve davacı yararına zilyetlik yolu ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazın 1956 tarihli memleket haritasında açık alanda, amenajman planında ise mera-ziraat rumuzlu bölümde yer aldığı açıklanmışsa da, memleket haritasındaki yapraklı ağaç işaretlerinin hangi ağaçlardan kaynaklandığı açıklanmadığı gibi, amenajman planında gerçekte bozuk meşe baltalığı yazdığı, bu dourumda raporun kendi içinde çelişkili ve hüküm vermeye yetersiz olduğu, bunun yanısıra hava fotoğraflarının ve 1980'li yıllara ait memleket haritasının incelenmediği, belgesizden kazanılan taşınmaz malların listesinde de kişi adı ve hisselerin yazılı olmadığı anlaşılmaktadır. Bundan ayrı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... köyünde kadastrosu yapılmayan sahada kaldığı açıklandığı halde; dairenin geri çevirme kararı üzerine hazırlattırılan krokide 123 ada 1 parselin çapı içinde kaldığı görülmekte, ancak bu parselin niteliğinin ne olduğu, kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, yine komşu parsellerin durumu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. ... Köyü de davada taraf değildir.

3402 sayılı Kadastro Yasasının 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten, davanın açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Yasasının 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp

kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereskopik çift hava fotoğraflarının stereskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, öncelikle ... köyü davaya dahil edilmeli, daha sonra 1957 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile dava tarihinden 15-20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve orijinal renkli memleket haritaları stereskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin ne olduğu belirlenmeli, yapraklı ağaç rumuzunun hangi ağaçlara ait olduğu açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanakları getirtilmeli, 123 ada 1 parsele tutanak düzenlendiyse tutanağı, davalı ise dava dosyası getirtilmeli, tutunak düzenlenmiş ve davalıysa kadastro mahkemesinin görevli olacağı ve bu davanın 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesine göre kadastro mahkemesindeki davaya katılma niteliğinde olduğu, 123 ada 1 parsel tapuya tescilli ise, tapulu yerde zilyetliğe dayalı dava açılamayacağı düşünülmeli, bu durumda 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesindeki 10 yıllık sürenin geçip geçmediği değerlendirilmeli, 123 ada 1 parselin çap sınırı dışında kalan kesimler varsa ve bu kesimler orman değilse, taşınmazda zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, ziraat uzmanından zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda bilimsel verilere dayalı doyurucu rapor alınmalı, bundan sonra toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir. .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA 21.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9833, Karar No: 2023/2014, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9833 E.  ,  2023/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/124 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/124 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2020/10660 Esas, 2020/12889 Karar sayılı kararı ile iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesine ilişkin sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/632 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın davetli olarak bulundukları partide daha önceden aralarında tartışma yaşanan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ile tanık ....' nin karşılaştıkları, taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kafe dışına taştığı ve kavgaya dönüştüğü, kavgayı ayırmaya çalışan katılanın, ... 'ı tanıyan ve yakınlığı bulunan sanık tarafından ele geçirilemeyen bıçakla sol baldır ön ve arka yüzünden yaralandığı, katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 26.03.2015 tarihli adli tıp raporuna göre sol uylukta cilt-cilt altı kas tabakası ve arter ve ven kesilerine neden olan yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olacak nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, beraatine karar verilmesine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları doğrular nitelikteki katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene ve adli tıp raporları ile tanıklar ... ve ...'nin beyanlarından saptandığı, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise ...” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 4 yıl 2 ay hapis cezası olması karşısında bu cezaya ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/632 Esas, 2021/483 sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9995, Karar No: 2013/5635, Tarih: 05.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/9995 E.  ,  2013/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, denetim süresi belirlenmesine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Araç sahibi ... duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, müsaderesine karar verilen tır çekicisi ve dorsenin bilinen piyasa değeri ile yakalanan 800 litre mazotun değeri itibariyle müsaderesinin, 5237 sayılı TCK.nun 54/3.maddesi kapsamında hakkaniyete aykırı olacağından aracın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından, nakil vasıtası kamyon ve dorsenin müsaderesine ilişkin kısmın çıkarılması, yerine "suçta kullanılan nakil aracı kamyon ile dorsenin sahibine iadesine, araç trafik kaydına konulan tedbirin kaldırılmasına," ibaresinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5669, Karar No: 2012/17038, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/5669 E.  ,  2012/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK'nin 53/1. maddesi uygulamasında hak mahrumiyetlerinin süresinin doğru olarak belirlendiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10742, Karar No: 2011/3469, Tarih: 28.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10742 E.  ,  2011/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2009 tarih ve 2008/761-2009/945 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının işlettiği Fatin Tepe pistinde 28.12.2003 tarihinde kayak kazası sonucu yaralanan Cihan El Jabsheh'in Kurumsal Sağlık Sigorta Poliçesi ile müvekkili şirkete sigortalı olduğunu, tedavi giderleri için müvekkili tarafından 25.040,35 TL ödeme yapıldığını, kayak kazası sebebiyle Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığını, bu dosyada, "çok dar ve dik olan pistte 4 adet mekanik tesis kurdurarak kayak trafiğinin çok tehlikeli bir hal almasına sebep olan kuruluş 2/8 oranında kusurludur" gerekçeli bilirkişi raporu esas alınarak karar verildiğini ileri sürerek, 2/8 kusur oranına tekabül eden 6.260,00 TL'nin son ödemenin yapıldığı 06.04.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya dayanak yapılan bilirkişi raporunda müvekkili şirkete kusur atfedilmediğini, 2/8 oranındaki kusurun kamu kurum ve kuruluşlarına yükletildiğini, müvekkili şirketin pisti tek başına düzenleme yetkisi ve sorumluluğu bulunmadığını, kayak pistinin Çevre ve Orman Bakanlığından alınan tahsis belgesi uyarınca kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği kayak pistine çıkılmasına sağlayan davalının da içinde bulunduğu 7 adet tesis olduğu, pistin gözetim, denetim ve işletme hakkının davalıya ait olduğuna ilişkin kanıt mevcut olmadığı, davalının bu piste kayak taşıyan 7 adet tesisten bir tanesi olması dışında herhangi bir sıfatının olmadığı, davalının yetki ve sorumluluğunda bulunmayan bir pistte dava dışı üçüncü şahıslar arasında meydana gelen kayak kazası nedeniyle davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.