muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4809, Karar No: 2013/6623, Tarih: 03.05.2013

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak daha önce verilen 27.10.2011 tarihli ve 2009/828 E. 2011/546 K. sayılı Karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu 12.04.2012 tarihli ilamla özetle “…dava konusu baz istasyonunun davacıya ait binaya 60 metre uzaklıkta olduğu, halen ölçülebilen bir zarar bulunmadığı bildirilmiş ise de, çevre binalarda ve bu bağlamda davacıların oturduğu binada yaşayanların psikolojilerinde büyük endişe ve kaygılara sebebiyet vereceği, bu durumda çevre sakinlerinin yaşamını olumsuz biçimde etkileyeceği, yaratılan bu tedirginlik ve kaygı ortamında yaşamak zorunda kalan davacıların sağlıklı bir çevrede yaşama hakkının ihlal edileceği hususları dikkate alındığında zarar unsurunun gerçekleştiği kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, davalı Ramazan yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden baz istasyonunun kaldırılması hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekir…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere Dairemizin uygulaması bu yönde değil ise de 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince işlem yapılması ve hüküm verilmesi taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine netice doğuracak bir durumdur. Buna da usul hukukunda “usuli müktesep hak” denilmektedir. Mahkeme uyulan bozma kararına uygun olarak karar verilmesi zorunlu olup davacı yararına oluşmuş bulunan usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak şekilde hüküm kurulması yukarıda değinilen ilkeye uygun düşmeyeceğinden davanın kabulüne ilişkin hükmün onanması gerekmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, tarafların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 03.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/41843, Karar No: 2011/8134, Tarih: 19.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/41843 E.  ,  2011/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/5557

MAHKEMESİ : Üsküdar 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2007

NUMARASI : 2007/218

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

06.06.2005 günlü abone olunmadan zati sayaçtan geçirilerek bina garajında kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı karşısında; sanığın suç işlemek kastı ile hareket edip etmediğinin belirlenebilmesi için, sanığın hangi tarihten itibaren ikamet ettiği evin garajında zati sayaç kullandığının, buradaki kurulu güç ile abone olunmadan takılan sayacın gösterdiği tüketim miktarı arasında orantısızlık bulunup bulunmadığının saptanması gerekir. Bu nedenle öncelikle, binanın yöneticisinin kim olduğu belirlenip beyanı alındıktan ve neden abone olunmadığı sorulup, ne kadar süre ile bu şekilde elektrik kullanıldığı belirlendikten ve tutanak düzenleyici tanıklar dinlendikten sonra, keşif sonucu tespit edilecek kurulu güç ile sayaçta okunan tüketim miktarının kullanım süresi göz önünde bulundurulduğunda orantılı olup olmadığı bilirkişi marifetiyle belirlenip, garajın apartmanın sahibinin mi yoksa yöneticisinin mi sorumluluğunda olduğu da irdelendikten sonra, failin karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenmelidir. Bu incelemeler yapılmadan salt sanığın kullandığı elektriğin tespit anında sayaçtan geçtiğinden ve kaçak kullanım bedelinin ödendiğinden bahisle sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14217, Karar No: 2014/22773, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14217 E.  ,  2014/22773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/745-2014/133

DAVACI : C.. K.. vd. Vek.Av.Ferruh Çapan

DAVALI : Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Vek.Av. C.. Ç..

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma nedeniyle çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan fıstık ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle dekar başına verim miktarlarının İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

2)Davalı idarece bildirilen Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/369E.-313K. sayılı dava dosyası dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1960, Karar No: 2007/6288, Tarih: 16.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1960 E.  ,  2007/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili Avukat...10.04.2007 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda açıklanan nedenle, REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/7605, Karar No: 2012/15492, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7605 E.  ,  2012/15492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2010/299-2010/958 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 13.07.2009 tarihinde davalının İçerenköy şubesi personeline, Ulaştırma Bakanlığı'na gidecek kargo gönderisi teslim edildiğini, kargo içeriğindeki bilgi form ve belgelerin en geç 14.07.2009 tarihinde Ulaştırma Bakanlığı'na teslim edilmesi gerektiğini, gönderinin davalı tarafından üzerindeki adrese değil yanlış adrese 14.07.2009 tarihinde teslim edildiğini, yanlışlığın fark edilmesi üzerine evrakın yanlış teslim edilen yerden alınarak bir gün sonra 15.07.209 tarihinde Ulaştırma Bakanlığı'na teslim edildiğini ileri sürerek geç teslim nedeniyle Uluştırma Bakanlığı'na ceza olarak ödenmek zorunda kalınan 1.950,00 TL ve 94,90 TL ihtarname gideri olmak üzere toplam 2.044,90 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gönderinin makul sürede teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre , davacının 13.07.2009 günü davalının İçerenköy şubesine Ankara Ulaştırma Bakanlığı'na teslim edilmek üzere eğitim formu ve belgelerini teslim ettiği, 14.07.2009 tarihinde gönderinin üzerindeki adrese değil, yanlış adrese teslim edildiği, yanlışlığın farkına varılması üzerine gönderinin 15.07.2009 tarihinde Ulaştırma Bakanlığı'na teslim edildiği, gönderinin Ulaştırma Bakanlığı'na 14.07.2009 tarihinde teslim edilmemesinden dolayı davacının ihtar alması nedeniyle Ulaştırma Bakanlığına 1.950,00 TL para cezası ödediği, davacının da söz konusu belgeleri önceden kargoya vermeyip son güne bırakmış olması, bir günlük süre kısıtlılığı, muhtemel olumsuzlukları öngörmemesinin zararlı neticenin doğumunda etkili olduğu gerekçesiyle davacının bu davranışı nedeniyle B.K.'nun 44 maddesi uyarınca talep edilen miktardan davacının davranışının cezaya etkisi de dikkate alınarak hak ve nesafete uygun olarak indirim yapılarak 1.200,00 TL nın kabulüne ihtar sebebiyle sarf edilen 94,90 TL'nın ise yargılama giderleri kapsamında değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğine göre reddedilen miktar üzerinden davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26966, Karar No: 2020/460, Tarih: 16.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/26966 E.  ,  2020/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden... Temizlik Hizmetleri Turizm Taşımacılık İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Pazarlama Limited Şirketi'ne yükletilmesine, 16/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23828, Karar No: 2024/2579, Tarih: 28.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23828 E.  ,  2024/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/159 E., 2016/245 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; mahkumiyet kararlarının haksız yere verildiği, kararın yüzüne okunmayarak Yasa'ya aykırı davranıldığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçilerin polis olarak görevli oldukları, olay tarihinde sanığın alkollü araç kullanması nedeniyle şikayetçi polislerin sanık hakkında gerekli adli ve idari işlemlerin yapılmak istendiği, sanık ...'nın alkolmetreyi üflemeyi reddettiği, görevli polislerin işlem yapmalarını engellemek için "El mi yaman bey mi yaman o zaman görün, Bayramiç'i ayağa kaldırırım bak." şeklinde sözlerle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği,

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçilerin polis olarak görevli oldukları, olay tarihinde sanığın alkollü araç kullanması nedeniyle şikayetçi polislerin sanık hakkında gerekli adli ve idari işlemlerin yapılmak istendiği, sanık ...'nın alkolmetreyi üflemeyi reddettiği, görevli polislerin işlem yapmalarını engellemek için "El mi yaman bey mi yaman o zaman görün, Bayramiç'i ayağa kaldırırım bak." şeklinde sözlerle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği,

Mobese kameralarından araç kullandığı tespit edilen sanığın, olaydan sonra saat 00:40'ta alınan doktor raporuna göre 90 promil alkollü olduğunun belirlendiği, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığının 25.11.2008 tarihli görüş yazısına göre sanık ...'nın alkol miktarının her saat başı 15 promil düşebileceği, bu husus dikkate alınarak alkol durumu hesaplandığında sanığın olay saatinde yaklaşık 150 promil alkollü olduğunun tespit edildiği kabul olunarak, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği,

Kabul olunarak sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, incelemeye konu olayda; Yerel Mahkemece sanığın "El mi yaman bey mi yaman o zaman görün, Bayramiç'i ayağa kaldırırım bak." şeklinde sözle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul olunmuş ise de, görevliye direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun olayda ne şekilde gerçekleştiği, kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurların sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçu Yönünden

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurların sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçu Yönünden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun' a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasanın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-3) bendi kapsamına giren trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden; Anayasanın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 250 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi,

Nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.