muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15240, Karar No: 2010/11687, Tarih: 17.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15240 E.  ,  2010/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Çiğdem mahallesi, Selim caddesi, ... sitesinde bulunan bağımsız bölümün maliki oluduğunu, konutun su aboneliğinin tesisi için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı ödenmesini istediğini, 1.620 TL ödeme yaptığını belirterek haksız olarak alınan bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yere kanalizasyon hizmeti getirdiğini, Belediye Gelirleri Kanunu 87 ve 88.maddeleri ve Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iskan izni alınmış binadan daire satın aldığını, kanalizasyon ve su bağlantısı yapılmayan binaya iskan izni verilmeyeceği, iskan izni alınan binadaki kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği, davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su tesisleri için 87.maddeye paralel bir

2009/15240-2010/11687

düzenleme öngörmüştür.

Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi "2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Su ve Kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin ... vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir" düzenlemesini getirmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür.

Bu durumda davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi çalışması olup olmadığına dair tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15700, Karar No: 2016/5212, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15700 E.  ,  2016/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2011/142-2015/156

Taraflar arasındaki davadan dolayı ........... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2015 gün ve 2011/142-2015/156 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...... Bankası Genel Müdürlüğü'ne İzafeten ........ M........ Şubesi vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar davalı ...... Bankası T.A.O. vekili tarafından temyiz edilmiş olup dosyanın incelenmesinde; mahkeme kararının tebliğinden sonra davalı İ.. Ç.. vasii H.. Ç..'in 25.06.2015 tarihli dilekçesi ile davalı İ.. Ç..'in vefat ettiğini bildirdiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, davalı İ.. Ç..'in nüfus kayıtlarının celbedilerek ölüm tarihinin tespiti, davalı, mahkeme kararının vasi H.. Ç..'e tebliğinden önce ölmüş ise ölüm ile vesayet sona ereceğinden bu halde kararın bütün mirasçılara tebliği, anılan usulî eksikliğin tamamlanması ve her halükârda davalı ........ Bankası T.A.O. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için iade edilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11082, Karar No: 2013/19509, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11082 E.  ,  2013/19509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın müdafi huzurunda Cumhuriyet savcılığında ve mahkemede verdiği ifadelerde, yakınlara ait iş yerlerine gece 23:00 – 01:00 saatleri arasında girdiğini açıkça belirttiği; diğer yandan, mahkemece sorgusunun yapıldığı sırada, zarar tespit tutanakları okunarak kendisine sorulduğunda, sanığın yakınanların zararını karşılayacağı yönünde bir beyanda bulunmadığı, bunun dışında zarar tazmini bakımından sanığın kanuni temsilcilerinin ayrıca dinlenilmesinin zorunlu olmadığı anlaşılmakla; tebliğnamede bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

I) Sanık ...'ın yakınanlar ..., ... ile ...'a ait iş yerlerinden gerçekleştirdiği hırsızlık suçları bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II) Sanık ...'ın yakınanlar ..., ... ve ... 'e ait iş yerlerinden gerçekleştirdiği hırsızlık suçları bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı yasanın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; yakınan ...'ye ait berber dükkanından 3 TL, yakınan ...'e ait ekmek fırınından 45 TL ve yakınan ...'e ait bayan kuaföründen 1 TL çalan sanık ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/374, Karar No: 2007/374, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-374 E., 2007/374 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-374 E., 2007/374 K.**

**- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/126 E- 387 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11621-15234 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

…….. Köyü 105 ada 10 parsel sayılı 2.607,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Kalman A... ve Ali A... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzeride orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/497, Karar No: 2019/8932, Tarih: 16.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/497 E.  ,  2019/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 17/07/2009 tarihinden 17/04/2014 tarihine kadar depo sorumlusu olarak en son 1.750,00 TL ücret ile davalı iş yerinde çalışan davacının sigorta girişinin değişik grup şirketleri üzerinden gösterildiğini, depo sorumlusu olarak terfi ettirilen davacıya terfi zammı yapılacağı sözü verilmesine rağmen yıl başında 250,00 TL zam yapıldığını ancak verilen 250,00 TL'nin zaten yılbaşında yapılan mutad zam olduğunu, terfi için zam yapılmadığını, davalı şirket yetkilisinden terfi zammını talep etmesi üzerine davalının davacıya karşı tutumunun değiştiğini, bu konuşmadan sonra 1 ay geçmeden davacının iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatı ile ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 17/07/2009 tarihinde davalı iş yerinde depo sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, 17/04/2014 tarihinde İş Kanunu 25/II maddesi gereğince ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan davranışları nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, davacının çalıştığı süre içerisinde dönem dönem çalıştırılan gündelik işçilerin ücretlerinin davacının gözetiminde ödendiğini, gündelik olarak çalışmaya gelen işçilerin ödemeleri için ... Formu adıyla şirket içinde kullanılan formu tanzim eden davacının amirlerinden imza aldıktan sonra evrakı muhasebe departmanına kendisinin getirdiğini ve muhasebeden gündelikçilere ödenen ücretleri imzası karşılığında aldığını, 17/04/2014 tarihinde davacı tarafından getirilen evrakların incelenmesinde 04/04/2014 tarihli avans ödeme formunun onay kısmında mevcut imzanın ...'a ait olmadığının farkedildiğini, 07/04/2014 tarihinde 36368 nolu tediye makbuzu ile davacıya merkez kasadan ödenen 600 TL tutarlı ödemenin 200 TL lik kısmının davacının gerçek dışı beyanı üzerine kendisine ödendiğini bu mahiyette bir masraf yapılmadığını, 26/03/2014 tarihinde 36280 nolu tediye makbuz ile davacıya ödenen 420 TL'nin davacıya mükerrer olarak ödendiğini ve davacının toplamda 870,00 TL zimmetine para geçirdiğinin 17/04/2014 tarihinde tespit edildiğini, bu hususta tutanak düzenlenerek iş akdi haklı sebeple feshedilen davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, yıllık izinlerini kullanan davacının kalan 7 günlük izin ücretinin son maaşı ile birlikte ödendiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacı; puantaj listesindeki kişilerin aslında çoğu zaman gelmediğini, yevmiyecilerin başı olan ... ve ...'ın çoğu zaman yaşı küçük ve bazen kimliği olmayan kişileri çalıştırdığını, ancak listeye yaşı büyük ve kimliği bilinen kişilerin yazıldığını iddia ettiği,yevmiyeci olarak çalışsa dahi çalışan kişilerin sigorta kayıtlarının yapılması bir günlük de olsa sigorta primlerinin yatırılması gerektiği, dosyaya davalı işverence puantaj listesinde ismi geçen kişilerin sigorta primlerinin yatırıldığı, işe giriş bildirgelerinin verildiği yönünde herhangi bir delil ibraz edilmediği, bu nedenle puantaj listesinde adı geçen yevmiyeciler ile davalı firmada sigorta primleri yatırılan yevmiyeciler karşılaştırılamadığı, bu konuda davalı firmanın etkin bir denetimi olup olmadığı da tespit edilemediği,davalı tarafından davacıya isnat edilen eylem Türk Ceza Kanunu'nun 207 ve 247 maddelerinde Özel Belgede Sahtecilik ve Zimmet suçu olarak nitelendirilmiş olup davalı tarafından suç duyurusunda bulunulmadığı gibi zararın tazmini yoluna da gidilmediği, iş akdinin feshinden sonra herhangi bir kesinti yapılmaksızın fazla mesai ücreti, sayım ücreti ve bakiye ücretlerinin de ödendiğinin anlaşıldığı, davacının isnat edilen suç konusunda herhangi bir savunmasının alındığına dair bilgi ve belgede bulunmadığı, ispat külfeti üzerinde olan davalı işverenin iş akdini 4857 Sayılı Yasanın 25/II maddesi gereğince haklı sebeple feshettiğini ispat edemediği davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kanaatine varılarak hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline, Nisan ayı bordrosunda davacıya 600,24 TL bakiye izin ücreti alacağının tahakkuk ettirildiği tespit edildiği, davacı vekili de 10/11/2015 tarihli celsede yıllık ücretli izin alacağı taleplerinden vazgeçtiğini beyan ettiğinden, davacı vekilinin vazgeçme beyanı doğrultusunda yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur;

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta davacı davalı işyerinde kırtasiye depo sorumlusu olarak çalışmakta olup, davacının sorumluluğunda olan bölümde zaman zaman ilave iş gücüne ihtiyaç duyulduğu, bu ihtiyaç ortaya çıktığında yevmiyeci işçiler çalıştırılıp ücretlerinin yine davacı tarafından muhasebeden avans olarak çekilip ilgililerine ödendiği dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir.