muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12594, Karar No: 2014/9528, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12594 E.  ,  2014/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe,ertelemeye ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8525, Karar No: 2013/10391, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8525 E.  ,  2013/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece bozmadan önce verilen ilk kararda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu tespit edilerek münavebeye buğday, ayçiçeği, patates ve kavun ürünleri alınmış olup, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin bozma kararı ile dava konusu taşınmazın sulu olduğu yönünde tespit yapılmaksızın sulu kabul edilmesi doğru görülmediğinden mahkemece verilen karar bozulmuş olup dairemizin bozma kararı sonrasında dava konusu taşınmaz sulu kabul edilerek, bozma öncesi ile aynı münavebe ürünleri alınmış ancak münavebe ürünlerinin motorla sulandığı ve sulama giderlerine, ek su ile ek enerji bedeli eklendiği anlaşılmış olup bozma sonrası mahkemece verilen kararı sadece davalılar vekili temyiz etmiştir. Bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünlerinde ek enerji ve ek sulama bedelinin üretim giderine eklenmesi suretiyle rapor tanzim edilmiş ise de sadece üretim giderlerine dokunulması ve bozma sonrası davacı yararına kazanılmış usuli hak kuralı dikkate alınması gerekirken bozma öncesi münavebeye alınmış olan patates ürününün dekar başına ortalama verimi 3350 kg ve kavun ürününün dekar başına ortalama verimi 1400 kg iken bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda patates ürününün dekar başına ortalama veriminin 3700 kg ve kavun ürününün dekar başına ortalama veriminin 1450 kg alınmış olması,

2-Mahkemece bozma öncesinde verilen ilk kararda dava konusu taşınmaza %30 objektif artış verildiği ve Dairemizin bozma kararı ile dava konusu taşınmaza %20 objektif artış oranının verilmesi gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza %10 objektif artış oranının verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın 10725.60 m² olduğu, bunun 5233.22 m²'sinin kamulaştırıldığı ve kamulaştırmadan geriye 5492.38 m²'lik kesimin kaldığı anlaşılmış olup, mahkemece bozma öncesinde verilen ilk kararda dava konusu taşınmazın kamulaştırılması sonrasında kalan 5492.38 m²'lik kesimi için %25 değer kaybı verilmiş olmasına rağmen, bozma sonrasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırma sonrası kalan 5492.38 m²'lik alan için, bozma öncesi verilmiş olan %25 lik değer kaybının verilmemiş olması,

4-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kesiminin 5233.22 m² olduğu halde, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kesiminin yüzölçümü 3087.27 m² alınmak suretiyle hesaplamanın bu yüzölçümü üzerinden yapılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24047, Karar No: 2012/27738, Tarih: 19.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/24047 E.  ,  2012/27738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut nüfus kaydına göre sanığın suç tarihli soyadının "..." olduğu, yargılama aşamasında "..." soyadını aldığı, sanığın bozma hükmünden önce talimatla savunmasını verdiği 11.02.2005 tarihinde adresini "... ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:..." olarak beyan ettiği, aşamalardan sanığın kendisine zorunlu müdafi atandığından haberdar olmadığı, bozma sonrası celse bildiriminin "..." adına ve sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği adrese çıkartıldığı ve sanığa ulaşmadığı, bu verilerle sanığın yargılamaların aşamalarından ve bozma hükmünden haberdar edilmediği, dolayısıyla bozma hükmüne karşı savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20351, Karar No: 2015/6518, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20351 E.  ,  2015/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2008/97-2014/447

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davalılar ile birlikte paydaşı oldukları 1469 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 2, 6, 7, 8, 11, 13, 15 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin tamamı davalı tarafından kullanıldığı halde yasal miras payları oranında hiç bedel ödenmediğini ileri sürerek, ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Ayşe savunma getirmemiş yargılama sırasında ölümüyle dava mirasçıları huzuru ile görülmüş, davalılar binada boş daire ve dükkanlar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davaya konu 243 parsel sayılı taşınmaz (imar uygulaması ile 1469 ada 10 sayılı parsel) tarafların mirasbırakanı Raşit adına kayıtlıyken ara malik aracılığıyla davalı gelini Ayşe'ye temlik ettiği, ne var ki; temlik hakkında, muvazaa hukuksal nedenine dayalı olarak davacı İdris, Ayşe, Aysun ve Bahriye tarafından davalı Ayşe ile dava dışı Osman ve Ertuğrul aleyhine Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 1998/869E., 2003/561K. sayılı davanın açıldığı, davanın kabulüne dair verilen kararın kesinleştiği, aynı istekle davacı Havvana ve Hayriye tarafından davalı Ayşe ile dava dışı Osman ve Ertuğrul aleyhine Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2004/1064E., 2005/450K. sayılı davanın açıldığı, davanın kabulüne dair verilen kararın kesinleştiği, murisin 10.11.1989 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak davacı Havana, Bahriye, Hayriye, Ayşe, Aysun, İdris ile dava dışı oğlu Osman'nın kaldığı, davalı Ayşe'nin Osman ile evli olup murisin gelini olduğu yarıgılama sırasında davalı Ayşe'nin ölümüyle mirasçıları huzuru ile davanın görüldüğü anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda, davalılar taşınmazdaki 11 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin boş olup kullanılmadığını savundukları halde davalıların savunması üzerinde durularak bu husus açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda, davalılar taşınmazdaki 11 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin boş olup kullanılmadığını savundukları halde davalıların savunması üzerinde durularak bu husus açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, taraf delillerinin eksiksiz toplanması, çekişme konusu 1469 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki daireleri hangi davalının ne şekilde tasarruf ettiğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, davacıların dava konusu taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği bir bölüm bulunup bulunmadığı hususunda araştırma ve inceleme yapılması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

../...

Kabule göre; hükme esas alınan 08.05.2014 bilirkişi raporundaki değerler ile hükmedilen ecrimisil miktarları arasındaki farklılığın hangi sebepten kaynaklandığının açıklanmaması da isabetsizdir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16276, Karar No: 2012/7403, Tarih: 26.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16276 E.  ,  2012/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/202012

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2008

NUMARASI : 2006/722 (E) ve 2008/43 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müşteki-sanık E. Ç.hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından müşteki-sanık E. Ç. müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Müşteki-sanık E. Ç. müdafii'nin temyiz isteminin diğer sanık E.. K.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükmüde kapsadığı ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki E. Ç.'nin sanık E.. K.. hakkında hakeret suçundan kurulan hükme karşı 5271 sayılı CMK'nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar görmüş bulunan müşteki E. Ç.'nin 22.11.2006 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğu yönündeki beyanı karşısında müştekiye 5271 Sayılı CMK'nun 234.maddesi uyarınca hakları açıklanıp anlatılmayarak ve suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak 5271 Sayılı CMK'nun 234/1-b ve 3.madde ve fıkraları ile 238/2.madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki E. Ç. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1860, Karar No: 2019/3245, Tarih: 10.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1860 E.  ,  2019/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 16.01.2019 tarihli ilamı ile, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/245 Esas ve 2015/47 Karar sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi, sonrasında kesinleşme şerhi ile birlikte söz konusu dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi hususunda dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, eksikliği belirtilen ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeksizin dava dosyasının Dairemize gönderildiği, mahkemece bu hususta işlem yapılmadığı görülmüştür. Bu itibarla, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/245 Esas ve 2015/47 Karar sayılı dosyasının kesinleştikten sonra, kesinleşme şerhi ile birlikte dosya içerisine konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17867, Karar No: 2007/7065, Tarih: 30.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17867 E.  ,  2007/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının katılma yoluyla temyiz dilekçes...Asliye Hukuk Mahkemesi kanalıyla gönderilmiş ve bu mahkemenin 2006/167 muhabere numarasına kaydedilmiştir. Katılma yoluyla temyiz de harca tabidir.

Bu temyizden harç alındığına ilişkin bir belge ve bilgi bulumamaktadır.

#Harca tabi olan temyiz dilekçeleri harç alınmadan temyiz defterine süresi içinde kayıt edilmiş ise, sonradan harcı tamamlanmak koşuluyla geçerli olur. (Y.İ.B.K.25.1.l985 gün ve 5/1 sayılı)

Katılma yoluyla temyizden harç alınmış ise makbuzun eklenmesi, alınmadı ise, ikmal edilerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.30.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/1307, Karar No: 2021/2711, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1307 E.  ,  2021/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve ...2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nun 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir....Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...Mah. ......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...Mah..../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Dairenin 01.10.2015 tarih ve 2015/10424-8215 sayılı kararı ile de ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından Midyat Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...Mah. ... Sok. .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların mahkemeleri bağlayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 01.10.2015 tarih ve 2015/10424-8215 sayılı kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m.23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde ...Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Midyat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13885, Karar No: 2012/7892, Tarih: 08.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13885 E.  ,  2012/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.01.2003 ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14810, Karar No: 2011/13350, Tarih: 12.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14810 E.  ,  2011/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 10/12/2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalılarca temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.