muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3899, Karar No: 2021/1241, Tarih: 18.01.2021

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının, haftanın 3 günü 07.30 – 19.30 ve haftanın 4 günü 07.30 – 20.30 saatleri arasında, günlük 11 saatten fazla çalıştığı kabulü doğrultusunda yapılan hesaba göre, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının belirtilen saatler arasındaki çalışmasının 11 saatten fazla olması karşısında, yukarıda açıklanan ilkelere göre ara dinlenmenin en az bir buçuk saat olarak kabul edilmesi gerekirken, yarım saat kabul edilerek, fazla hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2424, Karar No: 2014/2144, Tarih: 20.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2424 E.  ,  2014/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2012/291-2013/458

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; temizlik hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9548, Karar No: 2016/2400, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9548 E.  ,  2016/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11690, Karar No: 2019/27550, Tarih: 06.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/11690 E.  ,  2019/27550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyizi hükmün gerekçesine yönelik olmayıp beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Suçta kullanılan ... plakalı aracın 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2. Aracın müsaderesine ilişkin bentten “ 5015 Sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek Madde 5/1 fıkra 2.cümlesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi, ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde saat 03.00 sıralarında balık hali içinde düz kontak vaziyette bulunan kamyonetin kasasında zulalanmış tankın içinden dava konusu kaçak akaryakıtın ele geçirildiği olayda;

III) Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde saat 03.00 sıralarında balık hali içinde düz kontak vaziyette bulunan kamyonetin kasasında zulalanmış tankın içinden dava konusu kaçak akaryakıtın ele geçirildiği olayda;

Aracın kayden maliki olan ...’in aracı haricen sanık ...’e sattığını beyan ettiği, buna ilişkin adi satış sözleşmesi sunduğu, sanık ...’in de savunmasında araçla ilgili sanık ... vasıtasıyla satış sözleşmesi yaptığını kabul ettiği ancak aracın üzerindeki hacizler ve aracın sağlam olmaması nedeniyle aracı teslim almadığını beyan etmesi nedeniyle, suç tarihi ve öncesinde aracın fiilen kimin kullanımında olduğunun tespitine yönelik olarak aracın trafik cezalarının talep edilerek dosya içerisine alınması, sanık ... suç tarihinde ayağının kırık olduğunu ve hastanede olduğunu beyan ettiğinden sanığın suç tarihinde hastanede olup olmadığının tespiti için hastane kayıtlarının temini ile sanığın HTS kayıtlarının temini ile suç tarihi ve öncesinde dosyanın diğer sanıkları ile iletişimi olup olmadığının tespiti ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10153, Karar No: 2010/142, Tarih: 20.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10153 E.  ,  2010/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve yağmadan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2008 gün ve 121/222 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.) Sanık ... hakkında yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve geceleyin birden fazla kişi tarafından birlikte silahla yağma suçlarından kurulan ve re' sen temyize tabi bulunmayan hükümler, yasal süresi içerisinde müdafii tarafından 21.10.2008 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca,sanığın 20.04.2009 havale tarihli dilekçesi ile dosyanın onaylanmasına dair istemi temyizden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve adı geçen sanığın cezalandırılmasına dair hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2.)Sanık ... hakkında yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve geceleyin birden fazla kişi tarafından birlikte silahla yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

A.a-)Sanıkların, mağdurenin boyun ve batın bölgelerine bıçakla vurarak üçü batına nafiz olup kalın barsak harabiyetine neden olacak şekilde toplam 10 ayrı yerinden yaralayarak hayati tehlike geçirmesine neden oldukları olayda; sanık ... hakkında kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle 13-20 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre üst sınıra yakın bir ceza yerine, 15 yıl hapis cezasına hükmedilerek;

b-)Yağma eyleminin geceleyin birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla işlenmesi suretiyle 5237 Sayılı TCK.nun 149. maddenin 1. fıkrasının değişik bentlerinin birden çoğunun ihlal edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek;

Yazılı şekilde eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

b-)Yağma eyleminin geceleyin birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla işlenmesi suretiyle 5237 Sayılı TCK.nun 149. maddenin 1. fıkrasının değişik bentlerinin birden çoğunun ihlal edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek;

Yazılı şekilde eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

B.)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22872, Karar No: 2014/18278, Tarih: 05.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22872 E.  ,  2014/18278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5588, Karar No: 2007/6628, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5588 E.  ,  2007/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda dava konusu edilen arsa niteliğindeki 18.836,49 yüzölçümlü taşınmazın 1.180,51 m2'lik kısmında davacı idare lehine (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna ve irtifaklı alanda ağaç dikilmesi bina vs. ... tesis yapılması yasaklandığına göre bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının irtifakın geçtiği alanın %50'sinden fazla ancak mülkiyet değerini de geçmemesi gerektiği düşünülmeden taşınmazda irtifaklı alanın mülkiyet değerinden daha fazla değer düşüklüğünü içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Davada tespit edilecek bedeli karşılığında dava konusu taşınmazın üzerinde kurulmuş bulunan daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tescil edilmesi istenilmiş bulunduğuna göre, kamulaştırma yoluyla dava konusu taşınmazda kurulan daimi irtifak hakkının istem gibi davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken irtifakın geçtiği 1.180,51 m2'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptaline de karar verilmesi,

3-Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5821, Karar No: 2011/2436, Tarih: 25.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5821 E.  ,  2011/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.06.2010 gün ve 200/78 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 182 ada 2 parselin Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuksal sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına yönelik, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu 182 ada 2 parsele ait kadastro tutanağından; senetsizden, 71 nolu Toprak Komisyonu tarafından 1096 parsel olarak Hazine adına kayıtlı bulunduğu ve şagilinin de Abdurrahman Yıldırım olduğu, onunda 1968 yılında Ahmet Ağdaş'a sattığı ve Ahmet'in buraya ait kaydı ibraz etmediği gerekçesiyle 46853 m2 yüzölçümünde ve " Tarla " niteliğiyle 04.09.2003 tarihinde Hazine adına tespit edildiği ve tespitin itiraz edilmeden 14.07.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu parselin dayanağı olduğu anlaşılan 1096=25 belirtme parseline ait belirtmeliğe göre de; taşınmazın ... işgalinde olarak gösterildiği , 1950 yılından sonra köy merasından açılmak suretiyle tarla haline getirildiği ve hiçbir tasarruf vesikası ibraz edilmediği gibi, herhangi bir hak iddiasında da bulunulmadığından 24.07.1963 tarihinde Hazineye ait olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

182 ada 2 parsele ait kadastro tutanağının edinme sütunundaki bilgiler ile parselin dayanağını oluşturduğu anlaşılan 1096 belirtme parsel tutanağındaki bilgilere göre, uyuşmazlık meraya ilişkin bulunmaktadır. Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalarda taşınmaza belirtmelik parsel numarası verilmiş, ancak Hazine adına tapu kaydı oluşturulmamıştır. Yani taşınmaz kadastro öncesi tapusuz bir yerdir.

4342 sayılı Mera Kanununun, 3/d maddesine göre, “Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri” ifade etmektedir.

Aynı Kanunun 4. maddesine göre de; “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

4342 sayılı Mera Kanununun, 3/d maddesine göre, “Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri” ifade etmektedir.

Aynı Kanunun 4. maddesine göre de; “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz ...”

Zilyetlik maddi olaylardan olup, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1.maddesi uyarınca, yerel bilirkişi ve tanıklar da dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sırasında davacı tarafın süresinde verdiği 16.12.2009 tarihli tanık listesindeki beş tanıktan bir tanık dinlenmiş, usulüne uygun olarak vazgeçme olmadığı halde diğer tanıklar dinlenmediği gibi, davacı ve davalı taraftan herhangi birisinin göstermediği kadastro tutanak bilirkişilerinin yetersiz beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmuştur.Kadim ve tahsisli mera araştırması yapılmamış, komşu parsellere ait kadastro tutanak ve varsa dayanağı tapu ve vergi kayıtları getirtiltilip mahallinde usulüne uygun olarak uygulanmamış, taşınmazın yüzölçümünün büyüklüğü nedeniyle uyuşmazlığn çözümünde hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait ve tespitin yapıldığı 04.09.2003 tarihinden 20 yıl öncesine ait (1978-1983 ve ayrıca 1983-1988 yılları arasında) iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğrafları ile dava konusu taşınmaza komşu 105 ada 25, 26, 27, 41 ve 44 ile 182 ada 1,3 ve 4 sayılı parsellere ait kadastro tutanak ve ekleriyle komşu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, taşınmazın bulunduğu köye ait tahsisli ve kadim mera kayıtlarının olup olmadığının İlçe ve İl Özel İdare Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, varsa mera tahsis tutanağı, mera norm kararı ve mera paftası ile kadim mera kayıtlarının getirtilmesi, uyuşmazlığın meraya ilişkin olması sebebi ile yerel bilirkişi ve tanıkların komşu köylerden seçilmesi, ondan sonra yerel, teknik ve ziraatçı bilirkişi aracılığıyla taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın kadastro tespit tarihinden önceki niteliğinin belirlenmesi, mera kayıtları uygulanarak kapsamının tayin edilmesi, tahsisli yada kadim mera olup olmadığının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulması, sözü edilen tapu ve vergi kayıtları ile hava fotoğraflarının uzman bilirkişi jeodezi ve fotoğrametrik uzmanı harita mühendisi, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, 182 ada 2 sayılı parselin getirtilen hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı veya hangi durumda bulunduğu üzerinde durulması, hava fotoğraflarının stereoskopik aletle ve üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, komşu taşınmazlara uygulanan kayıtlarla denetleme yapılması, komşu kayıtlarının taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, yapılan uygulamaların Yargıtay denetlemesine elverişli şekilde teknik bilirkişi tarafından krokisine işaret ettirilmesinin sağlanması, taşınmazın çevre kıyaslaması yapılmak suretiyle niteliği hakkında uzman ziraatçı bilirkişiden görüş alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Davalı Hazine temsilcisinin, temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.