muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9359, Karar No: 2022/18403, Tarih: 15.12.2022

TMK’nın 1007 nci maddesinde kabul edilen sorumluluğun doğabilmesinin ilk şartı, Tapu Sicil Tüzüğü'nün 7 nci maddesinde sayılan ana ve yardımcı sicillerin Devlet tarafından tutulması için gerekli bir eylem veya işlemin bulunmasıdır. Bildirim yükümlülükleri, sicilin tutulmasına ilişkin araçların korunması, saklanması, kayıtların yazımından önce gerekli araştırmaların yapılması, siciller ile ilgili örneklerin ilgilisine verilmesi, sicildeki bilgilerin eksik ya da yanlış çıkartılması gibi hususlar da tapu sicilinin tutulması kavramı içine girmektedir. Devletin sorumluluğundan söz edebilmek için bu kayıtların tutulması sırasında bir hatanın mevcut olması veya gerçeğe aykırı bir sicilin tutulmuş olması gerekir.

Tapu sicilinin tutulması nedeniyle Devletin sorumlu tutulabilmesinin ikinci şartı, bir zararın oluşmasıdır. Zarar tehlikesi var olmakla birlikte henüz zarar doğmamış ve zararın başka türlü önlenmesi imkânı var ise aynî hakkını kaybeden veya aynî hakkı sınırlandırılan kişi, tapu kaydının düzeltilmesi davası ile ya da tapu memurunun idari bir işlemi ile hakkına kavuşabilecekse zararın doğduğundan söz edilemez. Zararın varlığının kesin olarak anlaşıldığı hallerde Devletin sorumluluğundan söz edilebilecektir.

TMK’nın 1007 nci maddesine göre Devletin sorumluluğunun doğabilmesi için gereken bir diğer şart, meydana gelen zarar ile tapu sicilinin tutulması arasında illiyet bağının bulunması, ayrıca zarar görenin bu illiyet bağını kesecek derecede bir kusurunun bulunmamasıdır. Eğer zarar görenin bir kusuru var ve bu kusur illiyet bağını kesecek yoğunlukta ise Devletin sorumluluğundan söz edilemeyecektir.

Bu nedenle somut olayda davacının tapu kaydındaki “orman tahdit ve sınırları içerisindedir.” şerhine rağmen taşınmazı satın almasında davacıya bir kusur yüklenebilecek mi, davacı kötü niyetli sayılabilecek mi, davacı kötü niyetli sayılacak ise bu kusur illiyet bağını kesecek yoğunlukta mıdır sorularının cevabı önem taşımaktadır.

Öncelikle, hatalı olarak verildiği düşünülse dahi Devlet kurumlarınca özel mülkiyete konu edilerek gerçek ve tüzel kişiler adına tesis ve tescil edilen taşınmazlara ait tapu kayıtları kazanılmış hak oluşturacaklarından, hiçbir gerekçe ile “yok hükmünde” veya “geçersiz” sayılamazlar. Tapu kayıtları bedelsiz olarak iptal edilemez. Tapu kayıtlarının iptal edilmesi üzerine açılan bedel (tazminat) davaları reddedilemez.

Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 90'ıncı maddesi ile mülkiyet hakkına ilişkin hükümlerine, hukuk devletinin güvenilirliği ve devamlılığı ilkesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (1) No.lu Protokolünün 1'inci maddesine açıkça aykırılık teşkil eder.

Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 90'ıncı maddesi ile mülkiyet hakkına ilişkin hükümlerine, hukuk devletinin güvenilirliği ve devamlılığı ilkesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (1) No.lu Protokolünün 1'inci maddesine açıkça aykırılık teşkil eder.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne göre bir taşınmazın orman veya kıyı kenar çizgisi ya da başka bir kamu alanında olduğu gerekçesiyle tapusunun iptal edilmesi, hukuken öngörülebilir olup kamu alanlarının korunmasına yönelik kamu yararına dayalı meşru bir amaç da içermektedir. Ancak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, mülkiyet tespitine ilişkin hukuki hatalar nedeniyle tapuların iptal edilerek kişilerin mülkiyetlerinden yoksun bırakıldıkları başvurular bakımından istikrarlı olarak hiçbir tazminat ödenmemesini haklı gösterecek herhangi bir istisnai durum da bulunmadığı halde bir tazminat ödenmeksizin bireylerin tapu kayıtlarının iptal edilmesi şeklindeki mülkiyetten yoksun bırakmaya yol açan müdahalenin, kamunun yararı ile bireylerin hakları arasında olması gereken adil dengeyi bozduğu ve bu müdahalelerin başvurucuları aşırı bir yük altına soktuğu kanaatine vararak başvurucuların mülkiyet haklarının ihlal edildiğine karar vermiştir. (N.A. ve diğerleri/Türkiye, B. No: 37451/97, 11/10/2005, §§ 36-43; Rimer ve diğerleri/Türkiye, B. No: 18257/04, 10/03/2009, §§ 34-41)

Tapu sicilinin tutulmasından doğan Devletin sorumluluğu bir kusursuz sorumluluk hali olduğundan, sorumluluğun ortadan kalkması için illiyet bağının kesildiğinin kanıtlanması gerekir. Burada zararın doğduğu anın tespiti illiyet bağının kesilip kesilmemesi yönünden önem arz etmektedir. Zira davacının tapu kaydındaki şerhi görerek ve bilerek taşınmazı satın almasının zararın oluşumuna katkısının bulunup bulunmaması, Devletin sorumluluğunun tespiti açısından önemlidir. Bu değerlendirme şüphesiz her somut olayın kendi şart ve özelliklerine göre yapılmalıdır.

Dairemizin çoğunluk görüşüne dayalı kararda, davacının tapu kaydında “orman tahdit ve sınırları içerisindedir” şerhi bulunan ve tapusunun iptal edilme ihtimalini öngörebildiği taşınmazı satın alması nedeniyle tazminat ödenmesini isteyemeyeceği düşüncesiyle kararın bozulması gerektiği kabul edilmiştir.

Böyle bir kabul, Devletin hatalı kayıt oluşturmasından kaynaklı sorumluluğu ile taşınmazın orman şerhinin bilinerek satın alınması olgusu arasında, bu kusursuz sorumluluğu bertaraf edecek nasıl bir bağlantı olduğunu izah etmeye yetecek dayanaktan yoksundur. Zira orman şerhini içerse de alım-satıma engel bir açıklama, tedbir kararı, vs. bulunmayan tapu kaydına güvenerek bulunduğu hâl üzere taşınmazı satın alan kişinin tapusunun kamu yararına dayalı meşru bir amaçla da olsa bedelsiz iptali ile tüm zararın davacıya yüklenmesi, mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasındaki adil dengenin hatalı işlem yapan idare lehine bozulması sonucunu doğurur.

Davacının orman şerhli bir taşınmazı satın almış olması Anayasa’nın 35 inci maddesindeki güvenceleri ortadan kaldırmaz. Salt “orman” şerhli bir taşınmazın satın alınması, ilgili idarenin tapu sicilini gecikmeksizin, doğru ve eksiksiz oluşturma sorumluluğunun ihlalini mazur göstermeye yetmemelidir.

Bir taşınmazın orman tahdidi içinde kalmış olması ve bu hususun kesinleşmesi ile birlikte zarar doğmaktadır. Zarar doğduktan sonra böyle bir taşınmazı satın alan davacının, zararın doğumunda bir katkısının olduğundan söz edilemez. Zira davacı taşınmazı satın almadan evvel zarar oluşmuştur.

Şayet önceki malikin talep hakkının bulunmadığı bir durumda, yeni malik talep hakkı elde edecek olsa ve devir sırf bu amaçla yapılmış olsaydı, davacının eyleminin illiyet bağının kesilmesine neden olduğu kabul edilebilirdi. Zira burada zarar görenin bu eylemi zararın meydana gelmesinin sebebi olarak ortaya çıkmış olacaktı. Zarar görenin eyleminin zararın ortaya çıkmasının bir sebebi halini almadığı durumlarda illiyet bağının kesildiğinden bahsedilemez. Çünkü zarar ve sorumluluk zaten doğmuştur.

Somut olayda davacı orman tahdit sınırları içerisinde bulunan taşınmazı için eldeki davayı açmış, mahkemece dava kabul edilmiş, karara yönelik istinaf talepleri bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir.

Orman şerhli taşınmazdaki eski malik açısından var olabilecek bir hak, kötü niyetli olduğu ispatlanamamış yeni malik için de şüphesiz geçerli sayılmalıdır. Davacının, illiyet bağını kesebilecek yoğunlukta kötü niyetli olduğuna dair herhangi bir tespit dosya kapsamında yapılamamıştır. Bir kimsenin iyiniyetli olmadığına dair şüphe, kötü niyet ispatlanamadığı müddetçe nedensellik bağını kopartacak boyutta ve mülkiyet hakkı gibi temel bir anayasal hakkın ihlali için yeter düzeyde kabul edilemez. (Bkz. aynı anlamda, Anayasa Mahkemesi, B. No:2019/4977, 24.11.2021)

Yukarda açıklamış olduğum nedenlerden dolayı davanın kabulünün doğru olduğunu düşündüğümden, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/6936, Karar No: 2021/4857, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/6936 E.  ,  2021/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Terk

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10917, Karar No: 2015/14648, Tarih: 29.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10917 E.  ,  2015/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FATSA 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/392-2014/503

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı için Fatsa 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2011/85 Esas- 2013/57 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 150 TL yoksulluk nafakasının, davacının sigortalı olarak çalışmaya başlaması sebebiyle kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, ancak duruşmadaki beyanında; kendisinin devlet hastanesinde aylık 950 TL ücret ile çalıştığını, annesi ve çocukları ile yaşadığını, ayrıca davalının yaklaşık 6 senedir hükmedilen nafakayı ödemediğini belirtmiştir.

Mahkemece, tarafların sosyal ekonomik durumlarına göre davacının davalıdan çok daha muhtaç durumda olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve Fatsa 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2011/85 Esas- 2013/57 Karar sayılı ilamı ile davalı yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 176/4.maddesine göre; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir".

Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında; "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Ancak, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi, azaltılması talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Dosya kapsamına göre; davacının serbest olarak mobilya ve boya işinde çalıştığı, aylık gelirinin 1000 TL civarında olduğu, annesine ait evde annesi ile yaşadığı ve boşanma davasında müşterek iki çocuğu için hükmedilen aylık toplam 300 TL nafakayı ödemekle yükümlü olduğu, davacının ise hastanede temizlik işçisi olarak çalıştığı, aylık 950 TL ücret aldığı, annesi ve iki çocuğu ile birlikte yaşadığı ve aylık 270 TL kira giderlerinin bulunduğu anlaşılmıştır.

O halde, çoğun için de az da vardır kuralı gereğince; nafakanın kaldırılması isteminin, azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının yaptığı iş gereği yoksulluğu ortadan kalkmasa bile mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak, nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken, davanın tümden kabulü ile nafakanın kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

O halde, çoğun için de az da vardır kuralı gereğince; nafakanın kaldırılması isteminin, azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının yaptığı iş gereği yoksulluğu ortadan kalkmasa bile mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak, nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken, davanın tümden kabulü ile nafakanın kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2201, Karar No: 2015/2705, Tarih: 24.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2201 E.  ,  2015/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 146 ada 1 parsel sayılı 133.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, kullanıcısının tespit edilemediği şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan kullanıcı şerhinin iptaline, taşınmazın 1993'ten beri davacı tarafından kullanıldığının şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

24.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6522, Karar No: 2006/7781, Tarih: 02.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6522 E.  ,  2006/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.04.2004 gün ve 2004/2569-3975 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde ... terekesi temsilcisi ... ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar,dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Elmalık Beldesinde bulunan ve tescil harici bırakılan yaklaşık 150 dönüm taşınmazın mirasbırakanları ... mirasçıları tarafından 1930 yılından bu yana ... sıfatıyla kullanıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/30-34 E.K. sayılı dosyasında mülkiyetinin kendilerine ait olduğuna karar verildiğini, ayrıca, Temmuz 1293 tarih 7 nolu tapu ve 1937 tarihli vergi kaydı bulunduğunu iddia ederek, ... mirasçıları adına tescilini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.12.1999/13565-13819 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazlarla ilgili başka tapuya dayanarak açılan ve kesinleşen dava dosyaları ile taşınmazın bulunduğu bölgeye ilişkin orman tahdit evraklarının getirtilmesi, yeniden yapılacak keşifte, kesinleşen dosyalardaki krokilerden yararlanılması, çekişmeli yerin orman tahdit sınırları içinde kalıp kalmadığının ve davacı tapusunun kapsamının kesin olarak saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle dairece, bozulmuştur. Bu kez, davacı ... terekesi temsilcisi ... ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

1- Karar düzeltme dilekçesinde, davaya konu ve bilirkişi krokilerinde (A) ile işaretli 112.194.45 m2 yüzölçümündeki taşınmazla ilgili iddiaların temyiz aşamasında da ileri sürüldüğü, Dairemizin kararının bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun olduğu anlaşıldığından, (A) işaretli 112.194.45 m2 taşınmaza yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

1- Karar düzeltme dilekçesinde, davaya konu ve bilirkişi krokilerinde (A) ile işaretli 112.194.45 m2 yüzölçümündeki taşınmazla ilgili iddiaların temyiz aşamasında da ileri sürüldüğü, Dairemizin kararının bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun olduğu anlaşıldığından, (A) işaretli 112.194.45 m2 taşınmaza yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davaya konu ve bilirkişi krokilerinde (B) ile işaretli 58 000 m2 yüzölçümündeki taşınmaza yönelik karar düzeltme istemine gelince; her ne kadar dairece, “Uzman bilirkişi krokisinde (B) işaretli olan 58.000 m2 yüzölçümlü bölümün 1989 yılında yapılan kadastro sırasında tesbit harici bırakıldığı, bu davanın 2000 yılında açıldığı gözönünde bulundurulduğunda Hukuk Genel Kurulunun 11.10.2000 gün 2000/8-1264 E.-1250 K. Sayılı kararlarında belirtildiği gibi kadastro tesbitinin yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmediği bir yana Ziraat Mühendisi ... ...’ın 26.03.2003 tarihli raporunda taşınmazın belli bölümlerinin 40-50 yıllık bozuk baltalık ... ormanı ile kaplı olduğu, bazı bölümlerinin yer yer % 5-10, bazı bölümlerinin % 20-25 eğimde, erozyon sorunu bulunan bir arazi parçası olduğunu bildirildiğine göre bu tür yerler özel mülkiyete konu olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunmayan yerden olduğunun kabulü gerekir. O halde, bu bölümle ilgili davanın dahi reddine karar verilmesi gerekirken, dosyadaki maddi delillere aykırı olarak kabule karar verilmiş olmasının isabetsiz” olduğu nedeniyle bozulmuş ise de, karar düzeltme incelemesi yoluna başvurulmasından sonra, dairenin 17.06.2005 ve 16.12.2005 tarihli dosyadaki eksikliklerin giderilmesi yolundaki,dosyanın yerel mahkemeye iade kararı üzerine, dosyaya eklenen belgelerden, bilirkişi krokisinde (B) ile işaretli 58.000 m2 yüzölçümlü taşınmazın, Elmalık beldesi tapulama sahasında olmayıp, ... Köyü tapulama sahasında yer aldığı, ... Köyünün ... İlçesine bağlı olmayıp, Şabanözü İlçesine bağlı olduğu gözlenmiştir. Ayrıca, (B) ile işaretli olan 58.000 m2 yüzölçümlü taşınmazın ... Köyündeki 108 ada 3 parsel içinde kaldığı, ... Köyündeki arazi kadastrosunun 12.07-12.08/1999 tarihleri arasında ilan edildiği, eldeki davanın 29.06.1998 tarihinde açıldığı, eldeki dava nedeniyle, ... Köyü 108 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının kesinleşmeyeceği, kaldı ki; kadastro tutanağının zaten davalı olduğu anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 4. maddesinde kadastro bölgesindeki her köy ile belediye sınırları içinde bulunan mahallelerin her biri, kadastro çalışma alanını teşkil edeceği, 27. maddesinde, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastroyla ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında, o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte, bu mahkemelerin görevinin sona ereceği ve dava dosyasının resen mahkemesine devir olunacağı hükme bağlanmıştır. Yani, bir bölgede görülmekte olan, fakat başka bir bölgede arazi kadastrosu yapılmış bulunan, uyuşmazlık konusu taşınmazla ilgili tüm davaların, arazi kadastrosu yapılmış olan taşınmazların hukuksal ve geometrik durumları ile ilgili olan tüm uyuşmazlıkların birlikte çözümlenmesi ... kuralından da hareket edilmek suretiyle, taşınmazın bulunduğu bölgenin tapulama mahkemesinde görülmesi gerekir.

Görev ile, gayrimenkulun aynına ilişkin davalardaki yetki konusu, kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen (kendiliğinden) gözetilir. Somut olayda, öncelikle yetki sorununun çözümlenmesi zorunludur. Bu itibarla; mahkemece, ... Beldesi ile ... Köyü kadastro çalışma alanlarına ilişkin kadastro paftaları getirtilerek, çekişmeli yerin hangi köy kadastro alanı içinde kaldığının kesin olarak saptanması suretiyle yetkili mahkeme tesbit edilmelidir.

... bilirkişisi tarafından çekişmeli taşınmazın ... Köyü kadastro sahasında kaldığının tespiti durumunda, eldeki dava nedeniyle, çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu ... Köyü 108 ada 3 sayılı parselin tutanağının kesinleşmeyeceği ve davaya bakmakta genel mahkemelerin görevi sona ereceğine göre, uyuşmazlık hakkında yetkisizlik ve görevsizlik kararı verilmek suretiyle, dava dosyasının görevli ve yetkili Şabanözü Kadastro Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden, bilirkişi krokisinde (B) ile işaretli 58.000 m2 yüzölçümlü taşınmaza yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairenin bozma kararı gerekçesinin düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda açıklanan 1. bentte açıklanan nedenlerle; davaya konu ve bilirkişi krokilerinde (A) ile işaretli 112.194.45 m2 yüzölçümündeki taşınmaza yönelik karar düzeltme istemi H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymadığından REDDİNE,

2) İkinci bentte açıklanan nedenlerle; davaya konu ve bilirkişi krokilerinde (B) ile işaretli 58.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaza yönelik karar düzeltme istemin KABULÜNE, Dairenin 13.04.2004gün ve 2004/2569-3975 E.K. sayılı bozma kararının gerekçesinin bilirkişi krokilerinde (B) ile işaretli 58.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazla ile sınırlı olmak üzere KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün ikinci bentte açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA 02/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.