muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17961, Karar No: 2010/17732, Tarih: 08.11.2010

II- Sanıklar ..., ... ve ...’un yakınanlar ..., ... ve ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Sanık ...’ın, olay gecesi diğer sanıklar ..., ... ve ... tarafından yağmalanması nedeniyle, yanına aldığı ... ve ... ile birilikte yağma eyleminde bulunan şahısları ararlarken, karşılaştıkları yakınanların işlenen suç ile ilgisi olabileceğini düşünerek, silah zoruyla götürdükleri yerde alıkoyup darp ederek üzerlerinde bulunan cep telefonu ve değerli eşyaları aldıktan sonra, sanık ...’a yönelik yağma eyleminde bulunan şahıslar ile yağmalanan eşyaların getirilmesi için bir gün sonrasına kadar zaman tanımışsalar da; sanıklar ...,...’in kendilerine yönelik eylemde bulunan sanıklar ..., ... ve ...’i teşhis etmeleri, yakınanların olayla ilgilerinin olmadığını söylemelerine ve sanıkların da bunu bilmelerine rağmen yaklaşık 4 saat kadar yakınanlara karşı eylemlerine devam ettikleri gibi yakalama tarihine kadar kolluğa başvurmayıp, zorla aldıkları yakınanlara ait eşyaları iade etme yönünden de bir irade ortaya koymadıklarının anlaşılması karşısında; koşulları ve unsurları itibariyle oluşan yağma suçundan sanıkların mahkumiyetleri yerine, yazılı gerekçe ile beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6068, Karar No: 2018/14707, Tarih: 02.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6068 E.  ,  2018/14707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 1240 parsel sayılı taşınmazda davacıların 1/3 hissedar olduklarını, diğer 1/3 hissedar olan davalının dava konusu parseldeki 2 katlı avlulu kargir evin 2.katını kullanmakta olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.400 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınmasına ve davalının taşınmazdan men edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın 1. katında davacıların ve davalının babası olan ...’ın oturduğunu, 2. katta ise babasına bakması sebebiyle müvekkilinin kullanmasına izin verildiğini, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın 1. katında davacıların ve davalının babası olan ...’ın oturduğunu, 2. katta ise babasına bakması sebebiyle müvekkilinin kullanmasına izin verildiğini, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, davalının evde oturmasının ekonomik amaçtan uzak olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, 1. Hukuk Dairesi’nce ‘‘...Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda davacıların kullandıkları ya da kullanabilecekleri bir bölümün olup olmadığı yeterince araştırılmamıştır. Keza, davalı cevap dilekçesinde taşınmazın birinci katının da davacılar tarafından kullanıldığını savunmuş, ancak bu savunması üzerinde durulmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, öncelikle davacıların taşınmazda kullandıkları ya da kullanabilecekleri bir bölümün bulunup bulunmadığının saptanması, kullandıkları ya da kullanabilecekleri bir bölümün bulunması halinde davanın reddine karar verilmesi, aksi halde davalının kullanımı nedeniyle taşınmazdan hiç yararlanamadıklarının saptanması durumunda ise paylarına yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmesi, ayrıca davalının taşınmazı bizzat kullanması nedeniyle intifadan men koşulu gerçekleşmediği sürece diğer paydaşların ecrimisil isteyemeyeceği gözetilerek, intifadan men olgusunun hangi tarihte gerçekleştiğinin gerektiğinde taraf tanıkları yeniden dinlenmek suretiyle saptanması ve buna göre belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.’’ açıklamalarına yer verilerek bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacıların taşınmazda kullandıkları ya da kullanabilecekleri yer olmadığı, konut niteliğinde olması nedeniyle intifadan men koşulu aranmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 1240 parsel sayılı taşınmazda davalının davacıların paylarına yönelik el atmasının önlenmesine, 3.162 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak paylarına oranında davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş olup hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapasımı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapasımı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, ... yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı ilamı).

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı ilamı).

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 1. katında tarafların babasının, 2. katında ise davalının oturduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, bozma ilamında da belirtildiği üzere davalının taşınmazı bizzat kullanması nedeniyle, her ne kadar ecrimisile konu yer konut olsa da, intifadan men koşulu gerçekleşmediği sürece diğer paydaşlar ecrimisil isteyemez. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacılar tarafından intifadan men’e ilişkin ihtarname çekilmediği, dinlenilen tarafsız tanık beyanlarından da intifadan men olgusunun gerçekleştiğinin ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, ecrimisil istemi yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, dava konusunun konut olduğu ve intifadan men’in istisnası kapsamında kaldığı gerekçesiyle kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/767, Karar No: 2015/1558, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/767 E.  ,  2015/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/13552, Karar No: 2025/4962, Tarih: 26.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13552 E.  ,  2025/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazası tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ...’ın 16.04.2017 tarihinde kalp krizi geçirmesi sonucu vefatına ilişkin olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Şirket vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davacılar murisinin izin nedeniyle iş yeri dışında bulunduğu sırada olayın gerçekleştiği, iş kazası koşullarının bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; somut olayda, her ne kadar 10.04.2017 ile 17.04.2017 tarihleri arasına ilişkin izin formu var ise de imzanın davacı eli ürünü olmaması nedeniyle, belirtilen tarih aralığında işverence yapılan görevlendirme olup olmadığının araştırılması amacıyla, davacının iş yerinde çalıştığı dönemde tıra yüklemenin nereden yapıldığı, nerelerden mal alındığı, sadece yurt dışına mı gittiği, yoksa yurt içinde de taşıma olup olmadığı, hangi güzergah üzerinden gidildiği hususları işyeri kayıtlarından araştırılarak ve bordro tanıklarından sorulmak suretiyle belirlenmeli, davacının Kırıkkale’de bulunma sebebinin tıra mal yüklenmesi amacıyla veya yurt dışına çıkış güzergahı üzerinde olması gibi nedenlerle olup olmadığı açıkça belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta; şirket kayıtları üzerinde yerinde yapılan inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporu ile saptandığı üzere davalı ... Lojistik A.Ş.'nin ... ...'a söz konusu döneme ait herhangi bir harcırah tahakkuku ödemesine dair bir kaydına rastlanılmadığı, tespit edilen en son harcırah ödemesinin 11.03.2017 -16.03.2017 arasında yurt dışı/İtalya seferine ilişkin olarak almış olduğu 425,00 Euro olduğu, ... ...'ın görevinin yurt dışı tır şoförlüğü olduğu, son seferini 11.03.2017-16.03.2017 tarihleri arasında İpsala sınır kapısından çıkarak Yunanistan üzerinden İtalya'ya yaptığı, daha sonra herhangi bir yurt dışı seferinin bulunmadığı, yurt içinde ise 04.04.2017 -06.04.2017 arasında ... arasında seferi bulunduğu, bu doğrultuda, söz konusu 10.04.2017-17.04.2017 döneminde herhangi bir görevlendirmesi bulunmadığı; davacılar murisi ile akdedilen şoför taahhütnamesine göre şirketin belirlediği güzergah ve park yerlerinin arasında Kırıkkale'nin bulunmadığı, incelenen ticari defterler ve dayanak belgeler arasında da Kırıkkale'ye ilişkin bir kayda rastlanılmadığı, mal yüklemelerinin, şirketin kendi merkezinde veya bazen de taahhütnamede adı geçen diğer yerlerde yapıldığı, müteveffanın işyeri özlük dosyasına göre yerleşim yerinin Kırıkkale olduğu, bu haliyle her ne kadar davacılar murisinin vefat tarihinde yıllık izinde olduğu yönündeki savunmaya dayanak yıllık izin belgesindeki imza murise ait değil ise de murisin anılan tarihte davalı işverenlik tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla Kırıkkale'de bulunduğunun da söylenemeyeceği, işveren tarafından görev ile başka yere gönderilmesi sebebiyle asıl işini yapmaksızın Kırıkkale'de bulunduğuna yönelik bir delile de rastlanılmadığı, bu haliyle davacılar murisinin vefatının iş kazasından ileri geldiğinin kabulünün mümkün olmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi hükümleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi hükümleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2777, Karar No: 2021/10773, Tarih: 08.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2777 E.  ,  2021/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Hükümlünün yol üzerinde geçişi engelleyecek şekilde “önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek” biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 149/1-d maddesince uygulama yapılmış ise de; olaya uyan hukuki normların niteliği ile belirlenen temel ceza arasında bir nispetsizlik görülmemekle, teşdit gerekçesi ve uygulama karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4304, Karar No: 2022/9312, Tarih: 11.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/4304 E.  ,  2022/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat;

sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesi gereğince eylemin 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 13/11/2013 tarihi itibariyle öngörülen asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde düzenlenen toplu kaçakçılık suçu yönünden, sanıkların dava konusu eylemi fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde düzenlenen toplu kaçakçılık suçu yönünden, sanıkların dava konusu eylemi fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-29.11.2012 tarihinde gelen bir ihbar üzerine kolluk görevlilerince yapılan uygulamada ..., ..., ..., ... ve ...'nun yönetimindeki, ..., ..., ..., ... ve ... plaka sayılı araçlar içerisinde yapılan arama sonucu her bir araçta farklı miktarlarda olmak üzere toplam 150.840 adet "..." marka sütyen cinsi giyim eşyası ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların dosyaya sundukları faturalar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine istinaden sunulan raporlarda, "düzenlenen faturaların ele geçen sütyen cinsi eşyayı miktar ve cins bakımından temsil etmediği ve eşyanın menşeinin incelenmesi, yabancı mı Türk menşeili mi olduğunun araştırılması, yabancı olması halinde ithalinin yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğinin" bildirildiği ancak dosya kapsamında bu yönde bir araştırma yapılmaksızın karar verildiği gözetilerek, ele geçen eşyanın yerli veya yabancı menşeili olup olmadığı hususunda yeniden bilirkişi raporu aldırılarak eşyaların menşeinin net olarak tespiti ile sonucuna göre hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve soruşturma ile karar verilmesi,

3-Kaçak eşyanın naklinde kullanılan ..., ..., ..., ... ve ... plakalı araçların kayden malikleri olan ..., ..., ..., ... ve ...'ın usulüne uygun tebligat ile duruşmadan haberdar edilip dinlenilmesinin ardından davaya katılma hakkı tanınması, malen sorumluların iyiniyetli 3. kişi durumunda oIup olmadığı tespit edilerek, suça konu araçların müsaderesi hususunda 5607 sayılı Kanunun 13. maddesinde belirtilen müsadere şartlarının da değerlendirilmesinden sonra şartların oluştuğunun kabul edilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 54/3. maddesi uyarınca müsaderenin hakkaniyete uygun olup olmadığı da tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre;