muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13096, Karar No: 2014/13711, Tarih: 18.06.2014

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.06.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/16706, Karar No: 2018/308, Tarih: 10.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16706 E.  ,  2018/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen ve YCGK'nın 26.03.2013 gün, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Esasen iyiniyetli olan satın alanda bulunan ve hırsızlık suçuna konu olan eşyaya el konulamaz. Hırsızlık suçuna konu eşyaya el konulmasına rağmen, failin satın alandan aldığı para veya sağladığı menfaatin satına alana iade edilmemesi halinde, satın alana devlet eliyle haksızlık yapılmış olur.

Temyize konu olayda, sanığın 24/03/2010 günü, kolluk güçlerine müşteki ...'dan çaldığı cep telefonunu sattığı işyerini gösterdiği, sanığın yer göstermesi sonucu...’in işyerinden müştekinin çalıntı cep telefonunun ele geçirilerek müştekiye iade edildiği, ancak satın alan...’in telefon nedeniyle sanığa ödediği 40,00 TL zararın, karşılanıp karşılanmadığı veya bedelin ödeme yerine tevdi edilip edilmediğinin araştırılarak elde edilecek sonuca göre sanık ... hakkında, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, olay tarihinde müştekinin cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu olan cep telefonunun değer tespiti soruşturma aşamasında yapılmakla 60,00 TL değerinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2970, Karar No: 2015/4253, Tarih: 22.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2970 E.  ,  2015/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/10898

MAHKEMESİ : Germencik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2011

NUMARASI : 2010/33 (E) ve 2011/364 (K)

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

Sanığın, UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.02.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca hakkındaki kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9046, Karar No: 2014/5555, Tarih: 01.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9046 E.  ,  2014/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2007/504-2012/75

Davacılar A.. M.. vdl vekili Avukat İ.T.tarafından, davalı Z.. Ç.. (kendisine asaleten çocuklarına velayeten) aleyhine 09/07/2007 gününde verilen dilekçe ile kasten ölümden dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 15/02/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 01/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat İ. T.ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat G. A. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kasten adam öldürülmesi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, A.. M..'un eşi, E.. M..'un oğlu, Hatice, Hakan ve M. M.'un kardeşleri olan H.M.'un, 26/01/2007 tarihinde güvenlik kuvvetleri tarafından, Gemlik ilçesi Umurbey Kasabası Karacaali çöplüğünde öldürülmüş ve yakılmış olarak bulunduğunu, Gemlik Jandarma Komutanlığı ve C.Savcılığının yapmış olduğu soruşturmada, maktulün bir gün önce 25/01/2007 günü saat 22:00 sularında davalıların murisi maktul Av. M. Ç. ile birlikte görüldüğü, son olarak Karacaali çöplüğünde cesedinin bulunduğu, soruşturmanın derinleştirilmesi sonucunda elde edilen delillere göre murisleri H.M.'un davalıların murisi Av. M. Ç.tarafından öldürüldüğü iddiası ile hakkında cinayet şüphelisi olarak Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesine 2007/105 esas sayılı dosya ile dava açıldığını, bu arada M. Ç.'ın ortadan kaybolduğunu, hakkında cinayet suçundan yakalama kararı verildiğini, M. Ç.'ın 07/06/2007 tarihinde Gemlik Jandarma Komutanlığı görevlileri tarafından takip edildiğini, Yalova'da teslim ol çağrısına uymayarak girdiği silahlı çatışmada öldüğünü, ölümü sonunda mirasçıları olarak davalı Z.. Ç.. ile reşit olmayan çocukları Ş. C. ve A. A.ı Ç.'ın kaldığını, murisleri olan Halil Marangoz'un ölümü ile davacılardan eşi Arzu ile çocuğu küçük Emin' in destekten yoksun kaldıklarını, tüm davacıların büyük bir manevi üzüntü yaşadıklarını beyan ederek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, murisleri M.Ç.' ın, davacıların murisi Halil Marangoz'un ölümü ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2007 tarih ve 2007/105-197 Esas - Karar sayılı ilamı ile davanın devamı sırasında M. Ç.'ın ölümü nedeni ile henüz deliller toplanmadan T.C.K. 64/1 madde ve fıkrası gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verildiğini, ceza dosyası kapsamında davacıların dava dilekçesindeki iddialarını doğrulayacak tarzda hiçbir delilin bulunmadığını, zan ve tahmine dayanan bir takım düşünceler ile bir şahsın diğer bir şahıs tarafından öldürüldüğünün kanıtlanmış olamayacağını ve şüphe ile hüküm tesis edilemeyeceğini davacıların talep ettikleri maddi ve manevi tazminat isteklerinin haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacıların murisi olan H.M.'un, davalıların müşterek murisi tarafından öldürülüp öldürülmediğinin ispat külfetinin davacı yana ait olduğunu, davacı yanın, kasten öldürme eyleminin davalıların müşterek murisi tarafından ika edildiği hususunu kanıtlamayamamış olmaları nedeni ile davanın esastan reddine karar vermiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı olmadığı gibi kusurun bulunup bulunmadığı ve oranı konusunda ceza mahkemesinde varılan sonuç ile de bağlı değildir. Ceza mahkemesinde, maddi olayın sübutu yönünden bir tespit yapılmamış olduğundan Mahkemece, tüm deliller değerlendirilerek serbestçe bir karar verilmesi gereklidir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, davacılar murisi H. M.'un ölümünden önceki gece, Umurbey Kasabasında, tanık E.. A..'ın işlettiği kahvehanede olduğu, H.. Ö.. ve F. A. isimli tanıklar tavla oynarken yanlarına gittiği bir süre onlarla oturduğu, bu sırada davalılar murisi M.Ç.ın da aynı kahvehanede bulunduğu, H.. Ö.. ve F. A.'ın maktül Halil'e bira içmeyi teklif ettikleri, H.M.'un M. Ç. ile bir işi olduğunu söyleyerek tanıkların yanından ayrıldığı ve M.Ç.'ın yanına gittiği, saat 22:00 sularında kahvehane sahibi tanık E.. A..'ın beyanına göre maktül H.M. ile davalılar murisi M. Ç.'ın birlikte çıktıkları, maktül Halil'in tanık E.. K..'ın marketinden bira aldığı, 22:30-23:00 sularında iken M.Ç.'a ait aracın içinde M. Ç. ile birlikte seyir halinde oldukları tanık H.. Ö..'in görgüye dayalı yeminli anlatımları ile anlaşılmış olup son olarak maktül H. M.'un, M. Çatak ile birlikte bira içmeye gittiği konusu net olarak belirlenmiştir. H.M. ile M.Ç.'ın birlikte geçirdikleri zaman dilimi içinde yaşanan olayların görgü tanığı yoktur. Ne var ki aynı gece M. Ç., geceyarısında İ. A. dinlenme tesisine yalnız başına dönmüş, saçı başı dağınık vaziyette iken tanık O.. T.. tarafından görülmüş, O.. T..'nın kendisini tanıdığını anlayınca sen burada mı çalışıyordun diye sormuş, tanığın beyanına göre dinlenme tesisinde araç yıkama ile görevli işçiler olmasına karşın gece yarısı aracının tekerleklerini uzun uzun yıkamış, aracını ileri geri alarak tamamen yıkandığını kontrol etmiş hatta paspasları da yıkamış ve ıslak vaziyette aracın içene koyarak oradan ayrılmıştır. Maktül ise aynı gece evine dönmemiştir. Ertesi günü maktülü arayan eşi ve babası M. Ç.'a telefon açıp maktülü sormuşlar, onlara H. M.u hiç görmediğini söylemiştir. Ertesi günü tanık A.. M.., tarlasına giderken çöplükten duman çıktığını görünce oğlunun yanan şeyin bir insana benzediğini söylemesi nedeni ile yanına gittiğinde cesedi görerek Jandarmaya haber verdiklerini beyan etmiş, cesedin maktül H.M.'a ait olduğu anlaşılmıştır. Otopsi raporuna göre maktül başına sert bir cisim vurularak öldürülmüş ve cesedi yakılmıştır. Tanık beyanları uyarınca maktülün en son M.Ç.ile birlikte görülmesi nedeni ile aynı gün saat 23:00 sularında M. Ç.'ın evi, arabası ve bürosunun arandığı, rızası ile ruhsatlı silahına el konulduğu, ifadesine başvurulmak istendiğinde ortadan kaybolduğunun anlaşılması üzerine 29/01/2007 tarihinde hakkında yakalama kararı çıkartıldığı, 26/03/2007 tarihinde şüpheli sıfatıyla M. Ç. hakkında kasten canavarca hisle adam öldürmek suçundan ağır ceza mahkemesine hitaben fezleke düzenlendiği, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince yargılaması devam ederken 10/06/2007 tarihinde telefon dinleme kayıtları uyarınca eski sekreteri ile görüşeceği anlaşılarak Jandarma ekibince sekreterin takibe alındığı, M.Ç. ile buluşma noktasına geldiğinde kendisine dur ihtarında bulunulduğu ve teslim olması istendiği, M.Ç.'ın silahını çıkartarak Jandarmaya doğrulttuğu, Jandarma üsteğmen S. Ö.'in M. Ç

. Ç. hakkında kasten canavarca hisle adam öldürmek suçundan ağır ceza mahkemesine hitaben fezleke düzenlendiği, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince yargılaması devam ederken 10/06/2007 tarihinde telefon dinleme kayıtları uyarınca eski sekreteri ile görüşeceği anlaşılarak Jandarma ekibince sekreterin takibe alındığı, M.Ç. ile buluşma noktasına geldiğinde kendisine dur ihtarında bulunulduğu ve teslim olması istendiği, M.Ç.'ın silahını çıkartarak Jandarmaya doğrulttuğu, Jandarma üsteğmen S. Ö.'in M. Ç.'ın üzerine atlayarak etkisiz hale getirmek istediği, M.Ç.ın karşı koyduğu, boğuşma sırasında üsteğmene ait silahın ateş alarak astsubay K. K.'nın yaralanmasına neden olduğu, M.Ç.'ın silahını üsteğmen S. Ö.'e doğrultmuş vaziyette iken S.Ö. tarafından vurularak öldürüldüğü, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasının sanığın ölümü nedeni ile düşme kararı ile sonuçlandığı anlaşılmıştır.

Şu durumda, davacılar murisi H.M.'un son olarak davalılar murisi M. Ç.'ın aracında görüldüğü, ertesi günü cesedinin çöplükte yanmış vaziyette bulunduğu, M.Ç.'ın maktülü soran yakınlarına kendisini görmediğini beyan ettiği, Cumhuriyet Savcılığında yapılan soruşturma sırasında ifadesine başvurulamadan kaçtığı, toplanan tüm delillerin maktülün M. Ç.tarafından öldürüldüğünü göstermesi nedeni ile hakkında yakalama kararı çıkartıldığı, yakalama kararını infaz etmek için kendisini yakalamaya çalışan Jandarma ekibi ile silahlı çatışmaya girerek öldüğü anlaşıldığına göre, olayların gelişim biçimi itibari ile davacılar murisi maktül H. M.'un M. Ç. tarafından öldürüldüğü sonucuna varılarak davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenler ile BOZULMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 01/04/2014
Yargıtay — Esas No: 2010/103, Karar No: 2010/144, Tarih: 08.06.2010

4. Ceza Dairesi 2010/4-103 E., 2010/144 K.

**4. Ceza Dairesi 2010/4-103 E., 2010/144 K.**

**- GÖREVİ YAPTIRMAMAK İÇİN DİRENME**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık H... A...un, 765 sayılı TCY’nın 258/1-3 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 2 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.09.2004 gün ve 94-808 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C. Başsavcılığınca 28.06.2005 gün ve 208236 sayı ile hükümden sonra yürürlüğe giren yasaların değerlendiril¬

¬mesi amacıyla iade edilmiştir.

Lehe yasa değerlendirmesi yapan Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesince 09.11.2005 gün ve 667-856 sayı ile aynı hüküm kurulmuş, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 17.09.2007 gün ve 3033-6785 sayı ile;

“a- 18.01.2003 tarihli olay tutanağı içeriği ve yazılı açıklamaları karşısında sanığın görevli polis memurlarına ne suretle cebir, şiddet ve tehdit kullanarak direndiği açıklanmadan ve buna ilişkin kanıtlar gösterilmeden yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

b- Kabule göre de; sanığın 14.10.2004 tarihli temyiz dilekçesindeki 765 sayılı Yasanın 59. maddesinin uygulanması isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi”

” isabetsizliklerinden bozma kararı verilmiştir.

Yerel mahkeme ise, 15.01.2008 gün ve 1029-5 sayı ile;

“...Sanığın alkol alıp sarhoş olduğu, alkolün etkisi ile bağırıp küfür ettiği görevli memurların müdahalesi üzerine bu defa onlara sinkaflı kelimelerle saldırdığı karakola götürülmek istenince gitmemekte direndiği, poliste kim oluyor kimse beni götüremez, diyerek görevli memurların üzerine saldırdığı, mağdurlar Tahir Balta ve Yılmaz Yüksel’in mahkemede tekrar ettikleri, emniyet ifadelerini doğrulayan sanık tarafından da inkar edilmeyen 18.01.2003 tarihli tutanak içeriği ve tutanakta belirtildiği üzere olaya sonradan katılan ve hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen Mehmet Ekşi’nin de olaya katılması üzerine sanığın saldırgan hareketini devam ettirdiği, böylece sanığın tüm eylemlerinin bir kül olarak görevli memurlara direnme suçunu oluşturduğu”

” gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

Bu hükmün de, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının, “

“onama”

” istekli 14.04.2010 gün ve 134949 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬

¬dirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyip işlemediğine ilişkin ise de, yerel mahkemenin son uygulamasının yeni hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığı, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak öncelikle değerlendiril¬

¬melidir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı ve¬

¬rilmiş olsa dahi;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyip işlemediğine ilişkin ise de, yerel mahkemenin son uygulamasının yeni hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığı, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak öncelikle değerlendiril¬

¬melidir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı ve¬

¬rilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan

araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayan¬

¬mak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da farklı hüküm kurmak, Suretiyle verilen hüküm; özde direnme hükmü olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise inceleme Yargıtay ilgili dairesi tara¬

¬fından yapılmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

lk hüküm Özel Daire tarafından; “

“18.01.2003 tarihli olay tutanağı içeriği ve yazılı açıklamaları karşısında sanığın görevli polis memurlarına ne suretle cebir, şiddet ve tehdit kullanarak direndiği açıklanmadan ve buna ilişkin kanıtlar gösterilmeden yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması”

” isabetsizliğinden bozulduktan sonra yerel mahkemece; “

“sanığın alkol alıp sarhoş olduğu, alkolün etkisi ile bağırıp küfür ettiği, görevli memurların müdahalesi üzerine bu defa onlara sinkaflı kelimelerle saldırdığı, karakola götürülmek istenince gitmemekte direndiği, poliste kim oluyor kimse beni götüremez diyerek görevli memurların üzerine saldırdığı, mağdurlar T... B...ve Y... Y...’ in mahkemede tekrar ettikleri emniyet ifadelerini doğrulayan, sanık tarafından da inkar edilmeyen 18.01.2003 tarihli tutanak içeriği ve tutanakta belirtildiği üzere olaya sonradan katılan ve hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen M... E... de olaya katılması üzerine sanığın saldırgan hareketini devam ettirdiği, böylece sanığın tüm eylemlerinin bir kül olarak görevli memurlara direnme suçunu oluşturduğu”

” gerekçesiyle direnilmiş ise de, gösterilmesi istenilen kanıtlar gösterilmek suretiyle, görevi yaptırmamak için direnme suçunun neden oluştuğu tartışılarak yeni bir hüküm kurulmuş, TCY’nın 59. maddesine ilişkin bozmaya da uyulmuştur.

Bu itibarla, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün görül¬

¬mediğinden, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın saptanan eylemli uyma ve uyma nedeniyle, temyiz incelemesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.