muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8503, Karar No: 2023/5373, Tarih: 18.09.2023

Haksız tahrik yönünden, maktul ile sanığın eşi arasında HTS kayıtları ile belirlenen görüşme durumunun, içinde yaşadığımız sosyo-kültürel ortamda bu durumun köyde yaşayan sanık üzerinde oluşturduğu tepki, ayrıca sanığın durumu öğrenmesinden sonra geçen sürede maktulden korkması, sanık savunmasına göre olay günü cenaze sırasında maktulün sanığa yönelik davranışlarının sanıkta kendisine yönelik bir saldırı korkusu oluşturduğu ve sanığın bu korku üzerine gerçekleştirdiği, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca sanık yararına makule yakın oranda indirim uygulandığı, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 04.10.2020 tarihli ; "Kişinin ölümünün ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ (beyin, mide,omentum) ve büyük damar yaralanması ve iç-dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Katılan ... hakkında Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.01.2022 tarihli ; "Kişinin ateşli silah ile meydana gelen yaralanmasının;

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

2- Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

3- Yüzde sabit iz (çehrede sabit ...) ve yüzün sürekli değişikliği niteliğinde lezyon bulunmadığı,

4- Kişinin vücudunda kemik kırığı tarif edilmediği,

5- Duyularından veya organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olmadığı,

Görüşlerini içeren adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, HTS kayıtları, uzmanlık raporları, nüfus kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin sanığın maktule ve katılan ...'ye yönelik eylemlerine ilişkin suçların niteliklerine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık müdafinin haksız tahrikin derecesine ve alt hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin sanığın maktule ve katılan ...'ye yönelik eylemlerine ilişkin suçların niteliklerine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık müdafinin haksız tahrikin derecesine ve alt hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın maktule yönelik eylemini ani gelişen kastla gerçekleştirilmiş olması karşısında, sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin delilin bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması nedeniyle sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin delil bulunmadığı, yine sanığın katılan ...'ye yönelik engel bir hal bulunmamasına rağmen eylemine devam etmemesi ve atış sayısı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında maktule ve katılan yönelik belirlenen suç vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılanın yaralanmasının niteliği, eylemin silahla işlenmesi karşısında tayin olunan ceza miktarının yerinde olduğu, sanık ile maktul arasındaki akrabalık bağı, birbirlerinin evine bu bağ ve ... nedeniyle rahatça girip çıkmaları, maktulün sanığın eşi ile olan ve HTS kayıtları ile belirlenen görüşme durumu, yaşadıkları çevre, sanığın maktul ile eşi arasında yaşanan olayları öğrenmesi sonrası silah taşıdığını bildiği maktulden korkması birlikte değerlendirildiğinde maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunduğu ve bu kapsamda sanık yararına uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/1874 Esas, 2022/1913 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2260, Karar No: 2021/10536, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2260 E.  ,  2021/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hükmün açıklanmasının dayanağını oluşturan Kozan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/06/2013 tarih ve 2012/381 Esas , 2013/798 Karar sayılı dava dosyasına ilişkin soruşturma ve kovuşturma evraklarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, anılan dosyanın tüm soruşturma ve kovuşturma evraklarının aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun hakkında hükmün açıklandığı yargılama sırasında 06/05/2016 tarihinde talimat yoluyla alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve avukat talep etmediğini beyan etmesi sebebiyle zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün müdafii olarak Av. ... tarafından temyiz edildiği dikkate alındığında; öncelikle suça sürüklenen çocuk ile Av. ... arasında geçerli bir vekalet ilişkisinin olup olmadığı araştırılıp, geçerli bir vekaletnamenin olması halinde, vekaletnamenin aslı veya onaylı bir örneği dosya içerisine eklendikten; geçerli bir vekaletname bulunmadığının tespiti halinde ise hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği gözetilerek; yokluğunda verilen 11/05/2016 tarihli kararın suça sürüklenen çocuk ...’a (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine okunup/anlatılmak suretiyle, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5964, Karar No: 2019/1557, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/5964 E.  ,  2019/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın 22.09.2014 tarihli olayda bir adet bira çalması şeklindeki eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, 19.09.2014, 20.09.2014, 21.09.2014 tarihlerinde ise tamamlanmış hırsızlık suçlarına ilişkin olarak, müşteki sıfatı ile beyanı alınan şahsın 3 gün için maddi zararlarının 18,00 TL olduğunu beyan ettiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise çalınan 4 adet şeyden bahsedilmesi ve son olay olan 22.09.2014 tarihli hırsızlığa teşebbüs

Somut olayda ise; sanığın 22.09.2014 tarihli olayda bir adet bira çalması şeklindeki eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, 19.09.2014, 20.09.2014, 21.09.2014 tarihlerinde ise tamamlanmış hırsızlık suçlarına ilişkin olarak, müşteki sıfatı ile beyanı alınan şahsın 3 gün için maddi zararlarının 18,00 TL olduğunu beyan ettiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise çalınan 4 adet şeyden bahsedilmesi ve son olay olan 22.09.2014 tarihli hırsızlığa teşebbüs

olayında suça konu çalınan biranın değer tespitinin market çalışanı olarak belirtilen fakat güvenlik görevlisi olduğu anlaşılan kişiye yaptırılması karşısında; suça konu çalınan şeylerin kaç adet ve ne olduğu konusundaki çelişki giderilerek ve çalınan şeylerin değeri konusunda usulüne uygun bu işden anlayan bir bilirkişiye değer tespiti yaptırılarak sonuçlarına göre sanığın hırsızlık suçları açısından, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23524, Karar No: 2015/34515, Tarih: 07.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23524 E.  ,  2015/34515 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/23524MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 23.07.2012 tarihinde davalı Üniversitede çalışan güvenlik görevlisinin yaptığı kontrol sırasında davacıyı elinde siyah poşetle birşeyler taşırken gördüğünü, şüphelendiğini, diğer güvenlik görevlisini de çağırdığını, yapılan takip sonrasında davacının ısı deposunda bulunan mazot deposuna girdiğini ve elinde bir bidonla dışarı çıktığını, söz konusu bidonun ısı merkezinden alınmış olduğunu tespit ettiklerini, haksız kazanç elde etmeye çalıştığını, İş kanunun 25. Maddesinde sabit olduğu gibi davacı işçinin söz konusu eyleminin davalı Üniversite açısından haklı sebep olduğunu, bu nedene kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını ayrıca yıllık izinlerinin de kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her ne kadar davalı tarafça iş aktinin, İş Kanunu 25 madde uyarınca davacının hırsızlık yaptığından dolayı sona erdiği ileri sürülmüş ise de; mazotun çalındığı iddia edilen gün bir televizyon kanalının Üniversitede çekim yaptığı, çekim görevlilerinin bidon içerisinde mazot bıraktıklarını ve davacıya '' istersen atabilirsin, istersen kullanabilirsin'' dedikleri, bu konuşmaya tanık olarak dinlenen ...'un bizzat şahit olduğu, yine 10 yıl 8 ay hizmeti bulunan bulunan temizlik görevlisinin haklarından vazgeçerek bu şekilde hırsızlık yapmasın olağan olmadığı, ayrıca iş yerinde bu olayla ilgili tutanak düzenlenip savunma alındığı, herhangi bir suç duyurusunun bulunmadığı bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık ücretli izin alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının haksız kazanç elde etmeye çalışması nedeni ile sözleşmeyi haklı olarak fesh ettiklerini savunmuştur.

Mahkeme yazılı gerekçe ile feshin haksız olduğu kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Davalı işveren söz konusu olaya ilişkin olay tutanağı ile davacının ikrarını içeren savunma yazısını sunmuş ve tutunak tanıklarını Mahkemede dinletmiştir. Tutanak tanıkları tutanak içeriğini doğrulayıp davacının depodan bir bidon mazot aldığını, bizzat durumu tespit ettiklerini beyan etmişlerdir. Öte yandan davacının el yazılı savunmasında olaya ilişkin kabul olup her ne kadar davacı bu beyanın baskı ile alındığını iddia etmiş ise de bu iddiasını da kanıtlayamamıştır. Bu halde davacının davranışının doğruluk ve bağlılığa aykırı olup, 4857 sayılı Kanunun 25. maddesi gereği davalıya haklı fesih imkanı verdiğinin ve feshin haklı olduğunun kabulü gerekirken Mahkemece, davacı tanık beyanından yola çıkılarak davacının da ileri sürmediği bir husus gerekçe gösterilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabul edilmesi hatalıdır.

3- Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b ve “ Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56 ncı maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler”  şeklindeki Ek Madde 7  delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16662, Karar No: 2014/16037, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16662 E.  ,  2014/16037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/319-2014/320

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih 2013/131 Esas - 2013/109 Karar sayılı ilamı ile 6.000,00 TL alacağın 03.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG Banktan müştererk ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1741, Karar No: 2015/12271, Tarih: 30.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1741 E.  ,  2015/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10413, Karar No: 2013/11827, Tarih: 11.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/10413 E.  ,  2013/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 62, 53/1. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 20/06/2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2126, Karar No: 2008/4594, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2126 E.  ,  2008/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilin (ilçenin) genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Kasabasına özgü (lokal) verilere göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu 318 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tamamı 17.250 m2 olup 2.923,90 m2’lik kısmı kamulaştırılmış, artan kısımlardan, kamulaştırılan kısmın sağında kalan bölümünde değer kaybı görülmemiş sol kısımda ise 1577.00 m2 kısım kalmıştır.Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma dışında kalan ve bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen kısmın yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu göz önünde tutulduğunda en fazla %30 oranında değer düşüklüğü olacağı gözetilmeden, A harfi ile gösterilen 1577,00 m2’lik kısmın kullanılmaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle mülkiyet değerini kamulaştırma bedeline ekleyen bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye esas alınan buğday ve arpa ürünlerinin Kadınhanı İlçesinin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bilirkişi kurulundan bu veri listesine uygun ek rapor alınmalı, 2. maddede belirtilen sebepte dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.