muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17648, Karar No: 2013/17351, Tarih: 06.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17648 E.  ,  2013/17351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 21/12/1995 tarihinde işe başladığını, uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, 28/10/2004 tarihinde ise işveren tarafından işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma , ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 25.10.2004 tarihinde verilen göreve başlamadığı ve 3 iş günü işe gelmediğini, 28.10.2008 de gelerek başka bir işte göreve başladığını bildirerek kendi el yazısı ile istifa dilekçesi verip imzaladığını aynı gün ibraname ve makbuz imzalayarak şirket nezdinde kalan 517.618.500 TL yi tahsil ederek işyerinden ayrıldığını, 27.10.2004 tarihinde başka bir yerde işe başladığının ... kayıtlarında görüldüğünü, davacının 13.10.2003 tarihinde kendi yönetimindeki dorseyi çaldırdığını,şirket aleyhine tazminat davası açıldığını ve emtianın çalınması sebebiyle müterafik kusurlu kabul edilerek zararın 4786,867 TL lik kısmından sorumlu tutulduğunu, şirket zararı ile 1060 TL vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden takas mahsup talebinde bulunduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerindeki toplam çalışma süresinin 21.12.1995-28.10.2004 tarihleri arasında 8 yıl 10 ay 7 gün olduğu,her ne kadar davalı tarafından davacının istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığı bildirilmiş ise de müfettiş tahkikatı sırasında bu belgenin ibraz edilmemiş olması, ayrıca 1995 tarihinden beri çalışmakta olan davacının yasal haklarını talep etmeden işyerinden ayrılmış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğundan bunun gerçek bir istifa iradesi olmadığı, davacı tarafından herhangi bir tanık dinletilmediğinden celp edilen emsal ücretlere itibar etmenin mümkün olmadığı,davalı tarafından her ne kadar işyerindeki 2003 yılında meydana gelen hırsızlık sebebiyle takas mahsup talebi bulunmakta ise de bu talebinin kabulünün mümkün olmadığı, davacının tır şoförü olması, 15.9.2010 tarihli bilirkişi raporu sonuç ve kanaat kısmı (a) bendi 1. Şıkta belirtilen tutarlar üzerinden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine, koşullar oluşmadığından takas mahsup isteminin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının temyizine gelince :

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslekunvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda Mahkemece davacının tanık dinletmediği gerekçesiyle aylık net 800 TL ücret aldığını ispatlayamadığı kabul edilerek asgari ücretin çok az üzerinde olan brüt 498 TL üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek dava konusu istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda Mahkemece davacının tanık dinletmediği gerekçesiyle aylık net 800 TL ücret aldığını ispatlayamadığı kabul edilerek asgari ücretin çok az üzerinde olan brüt 498 TL üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek dava konusu istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının asgari ücrete yakın bir ücret alarak bu işi yapması işin niteliği ve uygulamadaki durum dikkate alındığında olağan olmayıp Mahkemenin bu konudaki gerekçesi yerinde değildir.Uluslararası tır şoförlerinin asgari ücret ve sefer primi alarak çalıştıkları bilinen bir gerçek olup işveren tarafından sunulan “ makbuz ve ibraname ” başlıklı belgede de 2004 Ekim ayı maaşı ve sefer alacağı olmak üzere 517.687.500 TL nın davacıya ödendiği belirtilmiştir.Mahkemece yaptırılan emsal ücret araştırmasında net 850 TL ücret alabileceği bildirilmiş, davacı da Çalışma Bakanlığı’na verdiği şikayet dilekçesinde aylık 800 TL ücret aldığını ifade etmiştir. Hal böyle olunca davacının ücretinin aylık net 800 TL olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece yapılacak iş 15.09.2010 tarihli bilirkişi raporunun “ Sonuç ve Kanaat kısmının (A) bendi 2. şık ” ta yapılan hesaplamaya itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar vermekten ibarettir.Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11913, Karar No: 2018/15404, Tarih: 10.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11913 E.  ,  2018/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı 3. kişi ve davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişiler vekili, 07.02.2014 tarihinde yapılan haciz esnasında mülkiyeti müvekkillerine ait olup haciz esnasında istihkak iddiasında bulunan ... ve ...’a kiralanan iki adet forkliftin haczedildiğini öne sürerek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 3. kişilerden ...’ün istihkak iddiasında bulunduğu forkliftin dava dışı ... Ltd. Şti. adına tescilli olduğu, tescilli iş makinelerinin devrinin noter satışı ile yapılmasının gerektiği, harici satın alma iddiasının dinlenemeyeceği, diğer 3. kişi TTM Ltd. Şti.’nin istihkak iddiasında bulunduğu forkliftin ise tescil kaydının bulunmadığı, Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin ilgili maddeleri uyarınca tescilli olmayan iş makinelerinin satışının da ancak noterde yapılması halinde geçerli olacağı, 3. kişinin dayanağı faturanın yetkili satıcı tarafından alıcı adına düzenlenmiş ilk fatura olmadığı ve harici satışın da bu şekilde ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı 3. kişiler vekili tarafından esas bakımından, davalı alacaklı vekili tarafından ise vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1-Takip dosyası içerisinde, borçlu şirket hakkındaki takiplerin durdurulmasına ilişkin ara karar örneği yer alan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/70 Esas sayılı iflas erteleme dosyasının UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolünde; 10.12.2015 günü itibarıyla borçlu şirketin iflasının açılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İflas davasının sonucunda verilecek iflas kararı kesinleştiğinde, borçlu hakkındaki icra takipleri düşeceği için dava konusu haciz de ortadan kalkacaktır.(İİK'nun 193/2. maddesi)

Bu sebeple; Mahkemece verildiği anlaşılan iflas kararının aşaması belirlenerek gelmiş olduğu durum dikkate alınmak suretiyle istihkak davası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı alacaklı vekilinin tüm, davacı 3. kişiler vekilinin ise sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

Bu sebeple; Mahkemece verildiği anlaşılan iflas kararının aşaması belirlenerek gelmiş olduğu durum dikkate alınmak suretiyle istihkak davası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı alacaklı vekilinin tüm, davacı 3. kişiler vekilinin ise sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı 3. kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin tüm, davacı 3. kişiler vekilinin ise sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi yer olmadığına, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,20 TL'nin temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5749, Karar No: 2017/4015, Tarih: 25.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5749 E.  ,  2017/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5493, Karar No: 2015/10479, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5493 E.  ,  2015/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2015

NUMARASI : 2015/341-2015/178

DAVACI : A.. A..

DAVALILAR : D.. Ç.. - H.. Ç.. -D.. Ç..

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/.. Esas - 2015/.. K. sayılı hükmü ile görevsizlik kararı verildiği, bu kararda Kayseri Tüketici Mahkemesi ile aralarında görev uyuşmazlığı oluştuğu gerekçesiyle dosyanın daireye gönderildiği anlaşılmaktadır. Ancak, kararda belirtilen Kayseri Tüketici Mahkemesine ait gerekçeli kararı ile kararın taraflara tebliği edildiğine dair tebligat suretleri ve kesinleşme şerhinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen dava dosyası ve tüm eklerinin dosya içine konulması, bundan sonra mercii tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/859, Karar No: 2015/165, Tarih: 14.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/859 E.  ,  2015/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret, tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin/eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen durışma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak, seçenek cezalardan hapis cezası seçilip daha sonra adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Ancak;

Katılanın avukatına verdiği vekaletnamenin doğrudan kendi namına değil yöneticiliğini yaptığı Köşk apartmanı adına düzenlenmiş olması nedeniyle lehine vekalet ücretine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün ilgili kısmından " katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle geçerli olan 550,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana ödenmesine" ibaresinin çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanununa uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20641, Karar No: 2013/5204, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20641 E.  ,  2013/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma; Zincirleme resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, dağıtıcı-pazarlama elemanı olarak çalıştığı dönem içerisinde "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçu açısından muhtelif zamanlarda katılan şirkete karşı birden fazla zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğundan hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Evli ve üç küçük çocuk babası olan, geçmişte sabıkası da bulunmayan sanığın, gazete dağıtımı-muhtelif ev eşyası pazarlama faaliyetinde olan katılan şirketin Alaşehir İlçesi şubesinde dağıtıcı-pazarlamacı olarak çalıştığı dönem içerisinde birden fazla müşteriden tahsil ettiği paraları şirkete teslim etmemesi ve gerçekte hiç bir mal satışı olmadığı veya peşin satış olduğu halde vadeli işlemlerle satılmış gibi gösterip üçüncü kişiler adına sahte senetler düzenleyerek zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin "nitelikli güveni kötüye kullanma", "zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik" suçlarını oluşturduğu iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, uyuşmazlığın hukuki nitelik arzettiğine, TCK.nun 211.maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına yönelen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece ceza tayin edilirken, cezaların maddede yazılı alt sınır veya üzerinde belirlenmesi halinde T.C. Anayasası'nın 141, CMK.nun 230 ve TCK.nun 61.maddesinde belirlenen hususlarla ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olması gerekir. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek özelliklerini taşımakla, ayrıca görevi yasaların ülke genelinde hukuka uygun olarak uygulanıp uygulanmadığını denetleyerek, hukuk kurallarının uygulanmasında birliği sağlamak olan Yargıtay'a da, yargıcın takdir yetkisini kullanırken TCK.nun 61.maddesinde düzenlenen kuralların dışına çıkıp çıkmadığını denetleme olanağı sağlamaktadır.

TCK.nun 61.maddesinin 1.fıkrasında "Cezanın Belirlenmesi ve Bireyselleştirilmesi"ne ilişkin olarak belirlenen ölçütlerin aynen yazılarak bırakılması yeterli değildir. Dayanılan ölçüt gerekçelerinin somut olay-dosya içeriği ile bağdaşması gerekir.

Suça konu senetlerin fazlalığı, suç konusunun önem ve değeri ve sair ölçütler nazara alındığında temel cezaların tayininde alt sınırlardan uzaklaşılması yerinde ise de; kullanılan ölçütlerin somut olaya uygun gerekçeleri denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden, her iki suç açısından da temel cezaların en üst sınırlarda belirlenmesi suretiyle benzer daha vahim olaylarda hükmolunabilecek cezalara nazaran makûl oranın gözetilmeyerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.