muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14583, Karar No: 2013/20219, Tarih: 27.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14583 E.  ,  2013/20219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 26.03.2005’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6024, Karar No: 2014/3347, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6024 E.  ,  2014/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi: ( 6. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5465, Karar No: 2011/4633, Tarih: 19.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5465 E.  ,  2011/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.11.2008 tarih ve 2007/333-2008/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.04.2011 gününde taraflar ve avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediklerinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline konut verilmemesi nedeniyle açılan kısmi tazminat davasının kabulüne karar verildiğini, anılan kararın kesinleştiğini, bakiye alacağının bulunduğunu ileri sürerek, 93.000.00 YTL tazminat ile başka kişiye teslim nedeniyle 1.00 YTL ecrimisil alacağının tahsiline kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddialarla ilgili açılan davanın kabul edilerek kesinleştiğini, kesin hüküm bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve kısmi davada benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ortaklığı nedeniyle konut verilmediği, ödemesi gereken tüm aidatları ödediği, normal ödeme yapan ortağın kazancının 71.519.30 YTL olduğu, ecrimisil alacağı isteminin kısmi davada reddine karar verilerek kesinleştiği, konut verilmemesi nedeniyle bu davada 7.000.00 YTL’ye hükmedildiği, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 64.519.30 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, kooperatif ortaklığına bağlı olarak konut verilmediği iddiasına dayalı tazminat ve ecrimisil alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davacının, davalı kooperatifin ortağı olduğu, kendisine konut tahsis edilemediği, konut verilmesi, olmadığı takdirde tazminat ve ecrimisil istemli açtığı davanın tazminat bakımından kabul edildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği hususları dosya kapsamıyla sabittir. Bu davada tazminat

2- Dava, kooperatif ortaklığına bağlı olarak konut verilmediği iddiasına dayalı tazminat ve ecrimisil alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davacının, davalı kooperatifin ortağı olduğu, kendisine konut tahsis edilemediği, konut verilmesi, olmadığı takdirde tazminat ve ecrimisil istemli açtığı davanın tazminat bakımından kabul edildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği hususları dosya kapsamıyla sabittir. Bu davada tazminat

istemi bakımından fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu, temyize konu eldeki davanın bakiye tazminat alacağı için açıldığı hususu da çekişmesizdir. Mahkemece, taraflar arasında görülen ve kesinleşen dosyadaki rapora itibar edilerek yazılı gerekçe ile hüküm kurulmuştur. Ancak, davalı vekili, hükme esas olarak alınan bu rapora, kısmi dava aşamasında konutların dava tarihi itibariyle değerinin tespitinin hali hazır şekliyle yapılamayacağı, kaba inşaat haliyle ortaklara teslim edildiği, ödemeleri karşılığının bu olduğu, ince işlerinin ortaklarca yapıldığı, dava tarihi itibariyle konut değerinin fazla hesaplandığı gerekçeleriyle itiraz etmiştir. Kararda da talep olunan ve hüküm altına alınan tazminatın miktarı ile bu yönde araştırmanın sonuca etkili olmayacağından bahisle itirazın dikkate alınmadığı açıklanmıştır. Tazminat miktarı bakımından kısmi davada alınan bilirkişi raporu, bakiye alacak için tarafları bağlamayacaktır. Esasen, davalı vekilinin bu rapora yaptığı itiraz da istenilen tazminatın miktarının düşük olması nedeniyle araştırılmamıştır. Temyize konu eldeki davada da kısmi davada aldırılan ve hükme temel teşkil eden bu rapor, davalı tarafından kabul edilmemiştir. Bu durum karşısında, tüm aidatlarını zamanında ödeyen ortaklara konutlarının hangi halde teslim edildiği yönünde taraflara kanıt sunma imkanı tanınıp, bu yönün açıklığa kavuşturulması ve ilk dava tarihi itibariyle gerçek değeri tespit ettirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13680, Karar No: 2010/13418, Tarih: 26.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13680 E.  ,  2010/13418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

29.09.2010 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 17.05.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18313, Karar No: 2015/5002, Tarih: 19.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18313 E.  ,  2015/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İnşaatta kullanılmak üzere inşaatta bırakılan demir direklerin çalınmaya kalkışılması şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması ,

2- 5237 sayılı Yasanın 50/1. madde ve fıkrasının (c) bendinde öngörülen seçenek yaptırımın "en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye" şeklinde düzenlendiği gözetilmeden "en az 2 YIL BOYUNCA EĞİTİM KURUMUNA DEVAM ETMEK, bu cümleden olmak üzere önce ....'NIN DÜZENLEDİĞİ BİR OKUMA-YAZMA KURSUNA GİDİP bu kursu bitirdikten sonra istediği bir dalda ÇIRAKLIK KURSUNA bu kursu bitirene kadar DEVAM ETMEK'' denilerek, infaz yetkisini kısıtlar şekilde seçenek yaptırımın şarta bağlanması ve sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.03.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16046, Karar No: 2014/7754, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16046 E.  ,  2014/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'a ait ... Motor Tic. isimli işyerine katılan ...'in tamir ettirmek için bir adet çapa makinesi, bir adet tırpan cihazı, bir adet çim biçme makinesi ve parça parası olarak da 120 TL bıraktığı ve katılana iki gün sonra eşyaları tamir edip vereceğini söylediği halde, katılanın işyerine gittiğinde işyerini, tamir etmek üzere almış olduğu çapa makinesi, tırpan cihazı ve çim biçme makinesini de alarak kapatıp gittiği, aynı şekilde katılan ...'nin de tamir etmesi için bıraktığı ...markalı 281'lik kesim motorunun tamir parası olan 50 TL'yi peşin almış olmasına rağmen, süresinde onarılıp geri vermediği, cezaevine girdiğinden sonra tamir ve bakım işlerini idare eden ve sanık ...'ın babası olan sanık ...'un tamir edeceğini söyleyerek katılandan 110 TL daha para aldığı, ancak motoru katılana iade etmedikleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında TCK'nın 53/1-c maddesine ilişkin uygulamanın doğru olması karşısında, bu nedenle düzelterek onama isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin fıkralarından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 gün”,'100 gün' ve "2.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11377, Karar No: 2021/9487, Tarih: 17.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11377 E.  ,  2021/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçu ilgili olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla ilgili suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.01.2016 tarih ve 2016/162 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek sonuçlandırılmış olduğu belirlenerek, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, fikir ve eylem birliği içinde gözcülük yapmak suretiyle atılı suça doğrudan iştirak eden suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 37/1 maddesi yerine aynı Kanun'un 39/2-c maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15088, Karar No: 2015/12540, Tarih: 14.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15088 E.  ,  2015/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 128 ada 113 ( eski 685), 128 ada 115 (eski 681) ve 128 ada 117 ( eski 684) parsel sayılı, sırasıyla 6372 m2, 2155 m2 ve 14231 m2 yüzölçümlü taşınmazların, öncesi itibarıyla ...la ilgisi bulunmadığı halde, kısmen ... sınırları içinde, kısmen de 2/B alanında bırakıldığını ve bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazların ... olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... kadastrosuna ve 2/B çalışmasına itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen ... kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ...ların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ...larda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen ... kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ...ların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ...larda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazların 1948 yılında kesinleşen ... kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan ... kadastrosu, ... ve 2/B uygulamasında da 113 ve 115 sayılı parsellerin kısmen 2/B sahasında, kısmen de ... sınırı içinde; 117 parselin ise, tamamen ... sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir ... sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44 ve 25523 sayılı ... Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, ... işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk ... kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Kadastro Mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine “3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33800, Karar No: 2017/21074, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33800 E.  ,  2017/21074 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve Ona Bağlı Kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.