muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15838, Karar No: 2007/2235, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15838 E.  ,  2007/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili tarafından, dava ve birleştirilen davalarda davalılar ... ve ... aleyhine 3.4.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; birleştirilen davanın kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 17.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 6.3.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... Balak geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 500.00 YTL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 6.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7202, Karar No: 2019/15440, Tarih: 04.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7202 E.  ,  2019/15440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarih, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanığın 24.09.2014 günü gündüz 12.30 sıralarında Hürriyet mahallesi Eski Hürriyet cami avlusunda cami girişine göre sağ tarafta kalan ayakkabılığın üzerinde müştekiye ait bir çift ayakkabıyı çalması şeklinde gerçekleşen olayda eylemine uyan TCK'nın 142/2-h maddesine göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi kanun koruyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2019 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere.''... daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma'' görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlamayla hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere ''İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı'' olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında; suçun işleniş şekli ve özellikleri de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulamasında hakime takdir hakkı tanınmış olup hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın değer tespit tutanağına göre, 40 TL değerinde ayakkabı çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 145. maddesinin uygulamasında hakime takdir hakkı tanınmış olup hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın değer tespit tutanağına göre, 40 TL değerinde ayakkabı çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08/102015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. Maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16782, Karar No: 2015/22164, Tarih: 02.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16782 E.  ,  2015/22164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/275536

Esas No : 2015/16782

Karar No : 2015/22164

Tebliğname No : KYB - 2015/275536

Hırsızlık suçundan sanık İ.. K..’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1 (8 kez), 522/3 (8 kez), 81/2 (8 kez) ve 61. (2 kez) maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis (6 kez) ve 1 yıl 2 ay hapis (2 kez) cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 71. maddesi uyarınca cezalarının içtima ettirilerek neticeten 20 yıl 40 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair BAKIRKÖY 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/1996 tarihli ve 1995/333 esas, 1996/276 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun'un 2/d (8 kez), 145 (7 kez) ve 35/2 (2 kez) maddeleri uyarınca 1 yıl hapis (6 kez), 4 ay hapis (2 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının içtima edilerek neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 15/07/2005 tarihli ve 1995/333 esas, 1996/276 sayılı uyarlama ek sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.07.2015 gün ve 2015/15001/48202 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 gün ve 2015/275536 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

15/07/2005 tarihli kararda 5237 sayılı Kanun'un 2/d maddesi olarak yanlış yazılan uygulama maddelerinin anılan Kanun'un 142/1 -b maddesi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararma nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinden karar verilmesinde,

2-Sanığın, eylemlerinin, hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs suçları yanında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmamasında,

2-Sanığın, eylemlerinin, hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs suçları yanında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmamasında,

3-5237 sayılı Kanun'un 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif’ ölçütleri ile her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir iki defter, kalem; sigara, bira ve benzeri), değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın, evlerden çaldığı televizyonlar ile çalmaya teşebbüs ettiği suç konusunun değeri az kabul edilerek koşulları oluşmadığı ve teşebbüs halinde kalan suçlarda uygulama olanağı da bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca cezalarda indirim yapılmasında,

4-5237 sayılı Kanun uyarınca hükmolunan cezaların ayrı ayrı varlıklarını korudukları, cezaların toplanmasının yeni kanun sistematiğinde bulunmadığı, sadece infaz aşamasında koşullu salıverilme ve hak ederek tahliye tarihlerinin belirlenmesi için, mahkemeden toplama kararı istenebileceği gözetilmeden, cezaların içtima edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi, 1.6.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi lehe olan Yasa'nın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılması ve 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının farklı olması nedeniyle, yakınanlara ait konutlara girilerek gerçekleştirilen eylemlerin, hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlarla ilgili değerlendirme yapılmayıp, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3 maddesi uyarınca, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanması ve her iki yasaya göre verilecek cezaların, denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, suçun işleniş biçimine göre uygulanma koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nda cezaların toplanmasına ilişkin düzenleme bulunmadığı halde aynı hükümde yer alan cezaların toplanması nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BAKIRKÖY) 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 15.07.2005 gün ve 1995/333, 1996/276 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin, yerel mahkemece yerine getirilmesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2738, Karar No: 2015/2587, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2738 E.  ,  2015/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/7699, Karar No: 2023/1191, Tarih: 21.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık ...'in iştirak halinde öldürme suçuna katıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olaydan bir kaç gün öncesinde sanıkları bulundukları yerde alkol almamaları için uyarması nedeniyle maktul ile sanıklar arasında tartışma yaşandığı, olay günü saat 15.30 sıralarında .....,Mahalle Yıldırım ...., Sokak üzerinde bulunduğu esnada sanıklar ..., ... ve ...'in maktulün yanına geldikleri ve birlikte darp etmeye başladıkları, maktulün kafası üzerine düştüğü, sanıkların maktulün kafasına ve yüzüne vurmaya devam ettikleri, akabinde sanıkların 16.... plaka sayılı araçla olay yerinden ayrıldıkları, maktulün de düştüğü yerden kalkarak yürümeye başladığı, daha sonra tanık ...'ın olay günü saat 17.00 sıralarında parkta karşılaştığı, maktulün yüzünde kan ve çizikler olduğunu görmesi üzerine maktulün oğlu katılan ...'i arayarak durumu anlattığı, katılanın maktulü aramak için....., Mahalle'de bulunduğu esnada maktulün sanıklar tarafından darp edildiğini, sanıkların olay yerinden araçla ayrıldıklarını ve bu aracın plakasını öğrenmesinin ardından tanık ... ile karşılaştığı, beraberce maktulü aramaya devam ettikleri ve kısa süre sonra da maktulü buldukları, katılan ile maktulün konuştukları esnada sanıkların aracını gördükleri ve aracın arkasından koşmaya başladıkları fakat aracı yakalayamadıkları, daha sonra sanık ...'in kullanımında olan ve yolcu koltuğunda sanık ...'in olduğu aracın dönüş yaparak maktulün olduğu yöne doğru hareket ettiği, sanıklar ... ve

...'in araçtan inerek maktulün üzerine doğru yürüdükleri, bu esnada katılan ...'in babasının üzerine giden sanık ...'i tuttuğu, daha sonra sanık ...'in maktule kafa attığı ve sanığın aldığı darbe sonucu yere düşerek kafasını yere vurduğu, maktulün kafasından ve ağzından kan geldiği, hastaneye kaldırıldığı ancak 18.03.2020 tarihinde tedavi gördüğü hastanede öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık ... üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Sanık ...'in beyanları, tanık ... ve katılan ...'in olayın gelişimi ile uyumlu beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 16.06.2020 tarihli otopsi raporu, İstanbul Adlî Tıp Kurumunun 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 22.07.2020 tarihli mütalaası dava dosyasında bulunmaktadır.

4. İstanbul Adlî Tıp Kurumunun 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulunun 13.01.2021 tarihli mütalaasında; "Maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu ve ölümüne neden olan yaralanmanın 'iddia edilen ikinci olay' sonucu meydana geldiğinin kabulü gerektiği kanaatine varıldığı," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık ...'in iştirak halinde öldürme suçuna katıldığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'in maktulü darp ettikleri ilk olay ile sanık ...'in maktule kafa atarak ölümüne sebep olduğu ikinci olay arasında illiyet bağının kesildiği, bu nedenle ölüm sonucunu doğuran ancak yaralama kastıyla işlenen eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun belli bir plan dahilinde önceden karar verilerek ısrar ve sübutla işlendiğine ve tasarlama olduğuna dair delil bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/1375 Esas, 2022/1178 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6834, Karar No: 2007/776, Tarih: 09.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6834 E.  ,  2007/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat .... Davalı-k.davacılar avukatı gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalılar avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dava, sözleşmenin feshi, ... bedelinin tahsili ve tazminat, birleşen dava ise ayıpların giderilme bedelinin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece sözleşmenin feshine, davacı yüklenici kooperatifin yaptığı ... bedelinin tahsiline, davacı yüklenici kooperatifin tazminat istemi ile arsa sahipleri tarafından açılan ayıpların giderilme bedelinin tahsiline ilişkin davanın reddine karar verilmiş, karar davalılar ve birleşen davanın davacıları arsa sahipleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Kararın gerekçe bölümünden anlaşıldığına göre, mahkemece fesihte arsa sahipleri tam olarak kusurlu kabul edilmiştir. Sözleşme uyarınca davacı yüklenici kooperatife binanın karkası bitince bir daire, duvarlar örülüp çatısı kapandığında bir daire verilmesi kararlaştırılmıştır. Bu dairelerin tapuda yüklenici kooperatif adına devirlerinin yapılabilmesi için kat irtifakının kurulması zorunludur. Sözleşmede yüklenicinin bağımsız bölümleri m² ve değer olarak iki eşit kısma ayırmasından ve bağımsız bölümlerin numaralandırılması için ek bir sözleşme yapılmasından da sözedilmiştir. Davacı yüklenici kooperatif bu edimlerini yerine getirmediği gibi, arsa sahiplerinden bu konuda vekâletname istememiştir. Bu durumda sözleşmenin feshinde tarafların karşılıklı kusurlarının bulunduğunu kabul etmek zorunludur.

Mahkemece fesihte kusurun tamamının arsa sahiplerinde olduğunun kabul edilmesi doğru olmamışsa da, tarafların karşılıklı olarak güvenlerinin kalmadığı, bundan sonra ilişkinin sürdürülmesinin mümkün olmadığı sonucuna varıldığından, kusur yönünden mahkeme kararındaki gerekçe değiştirilmek, tarafların karşılıklı kusurları kabul edilmesi suretiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması uygun bulunmuştur.

Mahkemece fesihte kusurun tamamının arsa sahiplerinde olduğunun kabul edilmesi doğru olmamışsa da, tarafların karşılıklı olarak güvenlerinin kalmadığı, bundan sonra ilişkinin sürdürülmesinin mümkün olmadığı sonucuna varıldığından, kusur yönünden mahkeme kararındaki gerekçe değiştirilmek, tarafların karşılıklı kusurları kabul edilmesi suretiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalılar ve birleşen davanın davacıları arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca sonucu itibariyle doğru olan kararın fesihteki kusur yönünden gerekçesi değiştirilmek suretiyle HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı-k.davacılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.802,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacılardan alınmasına, 09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.