muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31533, Karar No: 2013/30328, Tarih: 12.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31533 E.  ,  2013/30328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddini; Ancak;

Türk Ceza Kanununun 51.maddesinin 3.fıkrasında yer ... "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şekindeki hüküm karşısında; cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunan denetim süresinin ceza süresinden az belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümde yer ... ertelemeye ilişkin bölümden “1 yıl süre” ifadesinin çıkarılarak "1 yıl 3 ay süre" şeklindeki ibarenin eklenmesi, diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3905, Karar No: 2015/4528, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3905 E.  ,  2015/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/7460, Karar No: 2014/6028, Tarih: 11.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7460 E.  ,  2014/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/21631

Mahkemesi : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30.11.2011

Numarası : 2010/73-2011/369

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

G.. alışveriş merkezi inşaatı kapsamında yer alan ve M.. S.. Turizm A.Ş tarafından yapılmakta olan sinema inşaatının, çelik konstrüksiyon ve beton döküm işlerinin K.. Yapı İnşaat Ltd. Şti firmasına sözleşme ile verildiği, K.. firmasının da buradaki çelik konstrüksiyon imalat işini Ç.. Ç.. doğrama firmasına verdiği, olay günü Ç.. Ç.. firmasında depo sorumlusu olarak çalışmakta olan işçinin, 5-6 metre yüksekliğindeki terasa çıkıp, terasın üzerine beton dökülmesini sağlamak için yapılmakta olan ve henüz birbirine kaynak ile birleştirilmemiş sac levhaya basması ve levhanın eğilmesi ile teras kattan sinema zeminine düşmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Dosya içindeki inşaat mühendisi tarafından düzenlenen 14.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda, olayın meydana geldiği bölümde döşemede trabest sac sabitlenmeden serbest halde zemine bırakılması, boşluk ve deliklere düşmeyi önleyecek uygun ve yeterli sağlamlıkta korkuluklar yapılmaması, önleri ve üstlerinin geçici bir süre için uygun şekilde kapatılarak önlem alınmaması, kişisel güvenlik malzemeleri verilerek kullanımlarının sağlanmaması, işçilerin çalışmaları sırasında dikkatli ve tedbirli olmaları gerektiği hususlarında gerekli eğitimin verilmemesi sebebiyle işveren K..Yapı İnş.ve Elekt San.Tic.Ltd.Şti. yetkilisi A.. A.. ve taşeron Ç.. Doğrama firma sahibi Y.. Ç..'in asli, Ç.. D.. Doğrama şirketinin sahibi Y.. Ç..'e geçici olarak vekalet eden İ.. Ş.. ve Koronet firması şantiye şefi olan sanık M.. T..'un tali kusurlu oldukları belirtilmişse de, tüm dosya kapsamından sanık Murat'ın K.. firmasından sinema inşaatında yapılacak mekanik tesisat ve sıhhi tesisat imalatı, elektrik ve inşaat işlerinin ve gerekli tüm sarf malzemelerinin imalatı işini sözleşme ile alan taşeron A.. Mimarlık Mühendislik Ltd. Şirketinin yetkilisi olduğu, bilirkişi raporunda belirtildiği gibi K.. firmasının şantiye şefi olmadığı, sanığın iş yerinde olay tarihinden daha sonra iş yapmaya başladıklarına ilişkin savunması da dikkate alındığında, meydana gelen kaza ile bir ilgisi ve kendisine atfı kabil kusur bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1072, Karar No: 2006/2001, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1072 E.  ,  2006/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkeme, hükmü davacı ... vekili Av....1.11.2005 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin HUMK.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 17.11.2005 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE 13.3.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2215, Karar No: 2023/3957, Tarih: 20.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/2215 E.  ,  2023/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1857 E., 2022/178 K.

KARAR : İstinaf talebinin kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/94 E., 2021/405 K.

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının mülkiyeti müvekkili Hazineye ait Ereğli ilçesi, Acıkuyu Mahallesi, 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 173,29 m2'sine izinsiz ve haksız yere kargir ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğini ve mera vasfının bozulduğunun tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın mera parseli olduğunu, ayrı bir hukuki statüye sahip olduğunu, dava konusu Acıkuyu Mahallesi, 104 ada 1 parsel sayılı mera taşınmazına davalının müdahalesinin men'ine, mahkemece alınacak bilirkişi raporu ile tespit edilecek eski hale getirme bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve yapıların kâl'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinafı;

1. Yargılama gideri ve harç miktarının hatalı hesaplandığını,

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinafı;

1. Yargılama gideri ve harç miktarının hatalı hesaplandığını,

2. Bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu,

3. Dava konusu Acıkuyu Mahallesinde 3083 sayılı Yasa uyarınca toplulaştırma işlemleri yapılmakta olduğunu, bu doğrultuda, toplulaştırma işlemi neticesinde dava konusu 104 ada 1 parselin sınırlarının ne şekilde kaldığı ve buna göre son hali ile davacının iddia ettiği şekilde bir müdahale ya da mera nitelendirmesinin olup olmadığı, tahsis amacı ve vasıf değişikliğinin, imara açılması ya da imar planı kapsamı dahilinde imar çalışmasının mümkün olup olmadığı hususlarının; bekletici mesele yapılması gerektiğini,

4. Davaya konu taşınmazın mera vasfı özelliğini yitirdiğini,

5. Davalının taşınmazın mera vasıflı olduğunun bilinmediğini,

6. Dava konusu mera olarak nitelendirilen parselinin bulunduğu yerin mahalle olduğunu, belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerden olup olmadığı hususunda araştırma yapılmadan karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde,

1. Davalı müvekkilin mera arazisi olduğunu bilmediği bu taşınmazda meranın sunmuş olduğu ve köylünün ortak kullanımını gerektiren herhangi bir faaliyet yapılmadığını,

2. Dava konusu edilen yer ve çevresinin tamamen köy yerleşim alanı haline gelip, köy yerleşim alanı içerisinde kaldığı, mera vasfının kaybolduğunu,

3. Dava değerinin; ot bedeli ile yapı bedelinin toplamı suretiyle hesaplanması gerektiğini ileri sürmektedir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi ve kâl ile eski hale getirme istemine ilişkindir. .

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4342 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi ve kâl ile eski hale getirme istemine ilişkindir. .

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4342 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9588, Karar No: 2024/7081, Tarih: 04.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9588 E.  ,  2024/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/328 E., 2021/1020 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I.Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıkların yağmaladıkları tır ve dorsesi ile 26.5 ton alimünyumun değerinin yüksek olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesi gereğince ... ceza belirlenirken aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınmaksızın alt sınırdan yeterli oranda uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların kiraladıkları araca taktıkları polis sirenini kullanarak katılan ...'ın kullandığı tır cinsi aracı durdurarak katılana ait tır çekicisi ve dorsesi ile dorse içerisinde bulunan 26.5 ton alimünyumu yağmaladıkları olayda; yanılgı ile sanıkların eyleminin "yol kesmek" olarak kabul edilmesi ve şartları bulunmamasına rağmen sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca da cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği düzeltilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Açıklanan nedenle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/1020 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasındaki "149/1-a, c, d, h" ifadesi çıkarılarak "149/1-a,c,h" ifadesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ayrı ayrı ONANMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'in hükümden sonra 22.11.2023 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri uyarınca sanık hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin mahallinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle, sanık ...'in hükümden sonra 22.11.2023 tarihinde öldüğünün UYAP aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun' un 64/1. ve 5271 sayılı Kanun' un 223/8 inci maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/1020 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1351, Karar No: 2024/12416, Tarih: 26.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1351 E.  ,  2024/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3010 E., 2022/2894 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bölge Adliye Mahkemesi Hakimler Kurulunun kimlerden oluştuğunun ad soyad ve sicil yazılarak gösterilmesi yerine sadece kısaltma ad ve soyadların yazılması, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "Daha az cezayı gerektiren hâl" başlıklı 150/2. maddesinde; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir." denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise: "Maddenin ikinci fıkrasında, suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir." açıklamasına yer verilmiştir.

Aynı Yasa'nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir." ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (Y.C.G.K.) 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı Yasa'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde "Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

Aynı sayılı Yasa'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup. suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını aynı Yasanın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. 5271 sayılı Yasa'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Yasa'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Y.C.G.K'nın Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çfkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.'de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde,