muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4759, Karar No: 2013/6754, Tarih: 04.11.2013

Bir sermaye şirketinin borca batıklık bildiriminde bulunarak iflasını istemesi halinde, bu durumun mahkemece re’sen tesbiti gerekir. Bu tesbitin yapılmasında, davacının sunduğu delillere ek olarak, mahkemece gerekli görülen diğer delillerin toplanması, bu kapsamda ilgisi görülen kamu kurumlarından alınacak bilgiler, yapılacak keşif ve mahkemece atanacak bilirkişilerce düzenlenecek raporlar da değerlendirilmelidir.

Borca batıklığın tesbitinde sadece davacının kayıtlarına değil, varlıklarının rayiç değerlerine de özellikle bakılmalı, bu noktada, konusunda uzman bilirkişilerin görüşüne başvurulmalıdır.

Dava teorisindeki genel ilkenin bir istisnası olarak, borca batıklık sadece dava tarihi itibariyle değil, yargılama safhasındaki olumlu veya olumsuz gelişmeler de dikkate alınarak belirlenmelidir. ...

Açıklanan durum karşısında davacı şirketin mevcut kayıtları; mahkemece ulaşılabilecek tapu, trafik, sanayi ve ticaret odaları, ticaret sicil kayıtları gibi hakkında bilgi alınabilecek belgeler, varlık kalemlerinin rayiç değerlerine ilişkin uzman (teknik) bilirkişi görüşleri ve somut olay bakımından özellik arz edebilecek diğer verilerin toplanmasından sonra, konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden alınacak teknik, detaylı ve denetime elverişli rapor sonucuna göre borca batıklığın yukarıda gösterilen ilkeler çerçevesinde tesbiti ile varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Somut olayda, iflasın ertelenmesi için borca batıklık olgusunun öncelikle gerçekleşmiş olması gerekiğinden, karardan önce alınan 14.03.2013 ve karardan sonra alınan 14.06.2013 tarihli kayyım raporlarında şirketin aktifinin, pasifini karşıladığı, yani borca batık olmadığının bildirildiği dikkate alınarak, mahkemece, bu tespitin somut ve gerçek verilere dayalı olup olmadığı üzerinde durularak açıklanan ilkeler çerçevesinde bu konuda da bir değerlendirme yapılmalıdır. Davacı şirketin borca batık olduğunun doğru olarak tespiti halinde;

İyileştirme projesinde yapılacak olanların tek tek maliyetinin, hangi ekonomik kaynaktan sağlanacağı, her bir proje kaleminin zaman olarak en geç hangi tarihte yapılacağı, yapılacak olanların ayrı ayrı borca batıklık üzerindeki zaman ve oran olarak etkisinin somutlaştırılması ve böylece iyileştirme projesinin neden ciddi ve inandırıcı olduğunun ayrıntılı ve zaman içinde sayısal olarak, denetlenmeye elverişli nitelikte olması gerekmekte olup, bu özellikte olmayan iyileştirme raporlarına ve bunlara dayalı düzenlenen bilirkişi ve kayyım raporlarına göre ne iflasın ertelenmesine karar verilebilir ne de iflas erteleme talep eden şirket alacaklıları aleyhine sonuç doğuracak şekilde ihtiyati tedbir kararı verilebilir. Mahkemece, bu niteliği haiz olmayan iyileştirme projeleri sunulduğunda iflasın ertelenmesini isteyen şirkete uygun bir süre verilerek, açıklanan özellikteki projenin sunulmasının ve soyut içerikli projenin somutlaştırılmasının sağlaması ve verilen sürede iyileştirme projesini sunmayan şirketin iyiniyetli olmadığı kabul edilerek, sadece borca batıklığı tespit ettirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan özellikteki iyileştirme projelerinin sunulması halinde alınacak bilirkişi ve kayyım raporlarından sonra talep halinde ve gerektiğinde, hüküm tarihine kadar sadece gerekli tedbirlere karar verilmeli ve tarihlerine uygun şekilde proje kalemleri yerine getirilmediği takdirde tedbirler kaldırılarak, iflasın ertelenmesi ve ihtiyati tedbir müesseselerinin kötüye kullanılmasının önüne geçilmelidir.

Somut olayda, iflas erteleme talep dilekçesinin içeriğine dercedilen iyileştirme projesinde; ürünlerini pahalıya temin ettiği iç piyasa yerine artık ucuza dış piyasadan temin etme imkânına alınan izinlerle kavuştuğu ve kapasitenin artacağı, şirket yetkilisinin 2009 yılındaki kısa süreli hürriyetinden mahrum kalması nedeniyle şirketin faaliyetinin bir süre azaldığı, ancak sınırlı olan bu durumun ortadan kalktığı, yeni karışım kazanları ile ilave tank tertibatı kurulacağı, giderleri azaltmak için gereksiz istihdamın önüne geçildiği ve sermaye borcunun bulunmadığı hususlarına yer verilmiş ise de, bunlardan bir kısmı sektörel gelişmeye dayalı iyileşme umudu ile ilgili olup, projeye içeriğine dahil edilecek hususlardan değildir. Şirket yetkilisinin kısa süreli hürriyetinden mahrum kalması, hiçbir zaman şirketin çalışmasına engel teşkil etmediğinden ve bu engel talep öncesi kalktığından projeye konu olamaz. Yeni karışım kazanları ile ilave tank tertibatı kurulacağı hususu ise projeye eklenebilecek tek kalem iken, bu önlemin de hangi zamana kadar yerine getirileceği, şirkete kısa, orta ve uzun vadede katkısı ve bu katkının borca batıklık üzerindeki oranı ayrıntılı bir şekilde açıklanmadığı gibi, bu alımların hangi sermaye ile yapılacağı belirtilmediğinden iyileştirmeye etkisi ve katkısı somut olarak ortaya konulmamıştır. Giderleri azaltmak için .

gereksiz istihdamın önüne geçilmesi, projeye eklenebilecek hususlardan değildir. Sermaye borcunun bulunmaması, bir önlem olmadığından, projeye girecek bir iyileştirme nedeni değil, sadece iflas erteleme talebinde iyiniyetli bir şirket olduğuna gerekçe yapılabilir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma ilamının (5) nolu bendinde araştırılması istenen konulara açıklık getirmeyen ek bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca ulaşılmıştır.

Yukarıda açıklananlardan başka, kayyım ve bilirkişi raporarında talep tarihindeki ve raporların düzenlendiği dönemlerde davacı şirketin personel ve işletme sayısı ile diğer özellikleri bildirilmiş olup, ticari alacakların aktifteki oranı dikkate alındığında bunların tahsil edilip edilmediği ve geçen sürede tahsil imkânının olup olmadığı bildirilen bu veriler ele alınarak tartışılmamıştır. Mahkemece 14.06.2013 tarihli kayyım raporundaki "Piyasada talep daralması yaşanması nedeniyle çalışanlardan 3 personelin işten çıkartılmasına rağmen işletme faaliyetlerinin düşük kapasite ile devam ettiği" yönündeki tespit ile ilgili olarak talep daralmasının şirket kaynaklı mı, yoksa sektörel mi olduğu üzerinde durularak, 3 personelin çıkarılmasının şirket üzerine kısa vadede oluşan ve oluşacak etkisi konusunda kayyım ve bilirkişiden ayrıntılı açıklama istenmelidir.

Diğer yandan, mahkemece bilançoda stoklarda meydana gelen dikkat çekici artış üzerinde durularak, mahallinde bu konuda inceleme yapılıp, stoklara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin temini ile bilançodaki kaydi değerlerle fiili durumun uyumlu olup olmadığının denetlenmesi, stok artışının, kayıtlarla uyumlu bir gerçek üretime ya da dış piyasadan ucuz ürün teminine dayalı olup olmadığının, diğer anlatımla iyileşmenin bir göstergesi olarak kabul edilip edilmeyeceğinin tartışılması gerekirken, bilançodaki stok artışının fiili stok dökümü ile uyumlu olduğu sonucuna ulaşan bilirkişi raporlarında yer alan bu soyut tespite itibar edilerek, hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, iflasın ertelenmesinin tüm koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde yeterince durulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ... Katılım Bankası A.Ş. ile T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen müdahiller yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4666, Karar No: 2018/3490, Tarih: 15.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4666 E.  ,  2018/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 35, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’e ait firmada şoför olarak çalışan sanığın, suç tarihinde kullandığı tırdan bidona 19 litre mazot çekerek götürdüğü sırada, olayı gören tanık ...’in ihbarı üzerine kolluk görevlilerince yakalandığı, bu surette sanığın hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine teslim edilmiş olan eşya üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu, sanığın ikrar içeren savunması, müşteki ve tanık beyanları, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suçun tamamlandığı gözetilmeden, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında verilen cezadan TCK'nın 35. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ve müştekinin şikayetinden vazgeçtiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5640, Karar No: 2012/11056, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5640 E.  ,  2012/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2009 tarih ve 2006/45-2009/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... müstear ismi ile 1999 yılında çıkardığı ''Nostalji 1969/1999'' isimli kasette bulunan ''Gözyaşlarım'' isimli eseri ilk kez 1969 yılında çıkarılan plakla kamuya arz edildiğini, sözleri müvekkiline ait bu şarkının nakarat kısmının izin alınmaksızın davalılardan ...'nın ''Havvam'' isimli kasetine alındığını, davaya konu nakarat kısmının müvekkiline ait olup, olay sebebiyle müvekkilinin mali ve manevi haklarına tecavüz edildiğini belirterek şimdilik 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davalı Sindoma Müzik Yapım hakkında açılan davayı atiye terk ettiğini belirtmiştir.

Davalı ... Elektronik Ltd. Şti ve ... vekili, müvekkillerinden Esen Elektronik Ltd. Şti'nin davalı Sindoma Ltd. Şti. tarafından üretilen albümlerin satıcısı, diğer müvekkilinin ise dava konusu eserin yer aldığı albümün icracı sanatçısı olduğunu, eser sahipleri olan ... ve Hacı Kahveci'den alınan izinler sonucu eserin icra edildiğini ve telif haklarının ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ''Havvam '' adlı eserin sözlerinin müvekkiline ait olup eserin gerçek sahibinin müvekkili olduğunu, eserin nakarat kısmını oluşturan sözlerin yöresel değiş niteliğindeki sözler olduğunu, davacı tarafça talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ''Havvam '' adlı eserin sözlerinin müvekkiline ait olup eserin gerçek sahibinin müvekkili olduğunu, eserin nakarat kısmını oluşturan sözlerin yöresel değiş niteliğindeki sözler olduğunu, davacı tarafça talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu nakarat bölümünün anonim olmadığı, davacının kasetinin daha önce çıkarılmış olması dolayısıyla eser sahipliğinin öncelikli olarak davacıya ait olduğu, ''Havvam'' isimli müzik eserini davalılardan ... ve ...'ün icra ettikleri, davalı Sindoma Müzik Yapım'ın eserin bulunduğu kasetin yapımcılığını üstlendiği, davacının eserden kaynaklanan mali haklarından yayma ve çoğaltma haklarının ihlal edildiği, davacının eser sahibi olduğu belirtilmeksizin eserin kasette yayınlanması dolayısıyla adın belirtilmesi salahiyeti ilkesine aykırı hareket edildiği ve davacının manevi haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.585,00 TL maddi tazminat ile 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı Sindoma Müzik Yapım hakkında dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Elektronik Ltd. Şti hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve Dalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... ve Dalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 163,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 164,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21402, Karar No: 2019/6676, Tarih: 26.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21402 E.  ,  2019/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının 09.08.1997 - 23.08.2011 tarihleri arasında davalının yöneticisi olduğu apartmanda kapıcı olarak çalıştığını, davacının çalışmaları Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirmediğini, apartman yönetimi karar defterine kapıcılık görevlerini ifa etmesine karşılık elektrik, su ve kira bedellerinin ödenmeyeceği şeklinde ibare eklendiğini, ancak bunun davacının tabi olduğu yönetmeliğin ilgili 13. maddesine aykırı olduğu gibi müvekkiline asgari ücret üzerinden dahi ödeme yapılmadığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, resmi ve dini bayramlarda çalıştığını, hafta tatili iznini de kullanmadığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduklarını, davalının hiçbir zaman kapıcılık yapmadığını, eşi ...’ın kapıcılık görevini gördüğünü, zor durumda olmalarından dolayı kendilerine sığınacak yer verdiklerini, hastanede çalışan eşinin işten arta kalan zamanlarda apartmanda bazı ufak tefek işleri yapması karşılığında kendisine kaldıkları konutun tahsis edildiğini, kapıcılık görevinin eşi tarafından ifa edilmesi nedeniyle davacı adına gerek apartman karar defterinde ve gerekse makbuzlarında herhangi bir kaydın ve ücret ödemesinin bulunmadığını, davacının eşi adına zaman zaman ücret ödemesi yaptıklarını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasında hizmet ilişkisinin bulunup bulunmadığı ve varsa bu ilişkinin kısmi süreli iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasında hizmet ilişkisinin bulunup bulunmadığı ve varsa bu ilişkinin kısmi süreli iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kapıcılık hizmetleri diğer işlere göre bir farklılık gösterir. Bu nedenle 1475 sayılı İş Kanunu'nda olduğu gibi, 4857 sayılı İş Kanunu'nda da konut kapıcıları hakkında ayrı düzenlemeler getirilmiş, 110. maddede “Konut kapıcılarının hizmetlerinin kapsam ve niteliği ile çalışma süreleri, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri, yıllık ücretli izin hakları ve kapıcı konutları ile ilgili hususların düzenlenmesinde uygulanacak değişik şekil ve esaslar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle düzenlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Konut Kapıcıları Yönetmeliğinin 3. maddesinde kapıcı, anataşınmazın bakımı, korunması, küçük çaptaki onarımı, ortak yerlerin ve döşemelerin bakımı, temizliği, bağımsız bölümlerde oturanların çarşı işlerinin görülmesi, güvenliklerinin sağlanması, kaloriferin yakılması ve bahçenin düzenlenmesi, bakımı ve benzeri hizmetleri gören kişi olarak tanımlanmıştır. Aynı maddede, işveren ise konutun maliki ve ortakları olarak açıklanmıştır. Yönetmelikte işyeri, kapıcının çalıştığı konut ile bağımsız bölüm, ortak yerler, eklenti ve tesislerin tümü olarak ifade edilmiştir.

Yönetmeliğin 4/a maddesine göre, yöneticinin iş ya da toplu iş sözleşmesi yapması için işverenin yazılı olarak yetki vermesi gerekir. Buna rağmen, yazılı yetki olmadığı durumlarda kapıcı ile yönetici arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu söylenemez. Konutun maliki ya da ortaklarının yazılı yetki vermedikleri halde kapıcılık hizmetlerinden yararlanmaları kapıcılık sözleşmesine onay verildiği anlamındadır.

Kapıcı ile binanın sahibi ya da kat malikleri kurulu arasında yapılmış olan iş sözleşmesinin tam süreli ya da kısmi süreli olarak yürürlüğe konulması mümkündür. Özellikle bağımsız bölüm sayısının az ve eklentiler ile ortak alanların da yoğun bir iş hacmini gerektirmeyecek durumda olduğu hallerde, kapıcının günlük yedibuçuk saat ve haftalık kırkbeş saat olağan mesaiye göre daha az sürelerle çalıştırılması imkan dahilindedir. Kısmi süreli iş sözleşmesi yazılı olarak yapılmamış ise, işyerinin özelliği ve işin niteliğine göre çalışma olgusunun kanıtlanması mümkündür

Mülga 1475 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde kapıcı konutları için kira istenemeyeceği kuralı bulunmaktaydı. 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiş, bu hususun düzenlenmesi yönetmeliğe bırakılmıştır. Anılan yönetmeliğin 13. maddesine göre kapıcıya görevi sebebiyle konut verilmesi zorunlu değildir. Bununla birlikte, konut verilmişse, verilmiş olan konut için iş sözleşmesinin devamı süresince kira istenemeyeceği, yine yönetmelikte düzenlenmiştir. O halde kira bedelinin ücrete sayılması doğru değildir. Bu anlamda kapıcının kira ödemeksizin oturması ve karşılığında kapıcılık hizmetlerini görmesi şeklinde bir iş sözleşmesi yapıldığında, işverenin ücret ödeme yükümlülüğü ortadan kalkmış sayılamaz. Kapıcı ile kira kontratı yapılmış olması da bu sonucu değiştirmez.

Kapıcının su, elektrik, ısınma ve sıcak su giderlerine kısmen ya da tamamen katılıp katılmayacağının sözleşme ile belirleneceği hususu da değinilen yönetmelikte ifadesini bulmuştur. Buna göre taraflar, kapıcının anılan giderlere katılması ya da katılmaması konusunu serbestçe kararlaştırabilirler.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi, kısmi süreli iş sözleşmesi olarak tanımlanmıştır. Normal haftalık çalışma süresi ise aynı Yasanın 63. maddesinde, haftalık en çok 45 saat olarak açıklanmıştır. 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmi süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanunun 63. maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamidir. Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi, haftalık 45 saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi kapsamında çıkarılan İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde, “İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmi çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre 45 saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca 30 saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.