muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19218, Karar No: 2014/84, Tarih: 13.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19218 E.  ,  2014/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/426-2013/188

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, zorunlu mali mesuliyet sigortalı davalıya ait iş makinası tarafından yapılan kaza sonucu araç içinde yolcu olarak bulunan kişinin vefatı nedeniyle mirasçılarına tazminat ödemek zorunda kaldıklarını belirtip kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün yeterli ehliyet belgesine sahip olmaması ve yolcu taşınması yasak olan iş makinesinde yolcu taşınması nedeniyle, vefat eden kişinin mirasçılarına ödenen 16.348,00 TL’nin 16.09.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, araç sürücüsünün kaza tarihinde yeterli sürücü belgesine sahip olduğunu, sadece idari işlemleri tamamlamadığı için belgesini alamadığını belirtip, kazanın yolcu taşıması nedeniyle meydana gelmediğini ve kendilerinden avans faizi istenmesinin yerinde olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre araç sürücüsünün kaza tarihinden önce iş makinesi kullanma sertifikası aldığını ve buna ilişkin ehliyetin henüz çıkarılmamış olmasının sürücünün iş makinesi kullanma ehliyeti olmadığını göstermeyeceği ve yolcunun para ile taşınmadığı, vefat eden kişinin taşınmasının hatır taşıması olduğunu hatır taşıması için %20 oranında takdiri indirim uygulandığında araç sürücüsünün kazanın oluşumunda kusurunun olmadığının görüleceğini belirterek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait iş makinesinin zorunlu mali mesuliyet sigortacısıdır. Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4-c maddesinde tazminatı gerektiren olayın, aracın Karayolları Trafık Kanunu hükümlerine göre gereken ehliyetnameye sahip olmayan kimseler tarafından sevkedilmesi sonucunda meydana gelmesi ve yine B.4- e maddesinde de tazminatı gerektiren olayın, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tesbit edilmiş olan istiab haddinden fazla yolcu veya yük taşınması veya patlayıcı, parlayıcı ve tehlikeli maddeleri taşıma ruhsatı bulunmayan araçlarda, bu maddelerin parlama, tutuşma ve infilakı yüzünden meydana gelmesi halinde, ödemede bulunan sigortacının, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda davacıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün yeterli sürücü belgesinin olmaması ve yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçta yolcu taşınması nedeniyle sigortalı araçta yolcu olarak bulunan ve trafik kazası sonucu vefat eden kişinin hak sahiplerine ödenen destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigortalıdan rücuen tahsili istenmiş, mahkemece, araç sürücüsünün ehliyet yerine geçen sertifikasının bulunması ve hatır taşıması nedeniyle %20 oranında kusur indirimi yapıldığında davalıya ait araç sürücüsünün kusurunun bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 42. maddesinde, sürücü sertifikalarının, sınıfına uygun sürücü belgelerine dönüştürülmedikçe sahiplerine karayolunda araç kullanma yetkisi vermeyeceği düzenlenmiştir. Davalıya ait araç sürücüsü iş makinesi kullanmak için sertifika almış ancak sınıfına uygun sürücü belgesine dönüştürmemiş olup, kaza tarihinde iş makinesi kullanmak için yeterli sürücü belgesine sahip değildir. Davacının hak sahiplerine ödeme yaptığı kişi ise yolcu taşınmasına ruhsatı olmayan araçta yolcu olarak taşındığı sırada meydana gelen kazada vefat etmiştir.  Tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması esnasında meydana gelmişse bu maddeye istinaden sigorta şirketi ölen ya da yaralanan yolcuya ödediği tazminatı rücu hakkını kullanarak sigortalısından talep edebilir.

Bu maddenin aynı genel şart maddesine geçen ve trafik mevzuatı gereği aracın ruhsatında yer alan ağırlığın aşılması hali olan istiap haddinin aşılması ile alakası olmadığı, bu madde ile kast edilenin yolcu taşınması yasak ya da sınırlı olan araçlarda bu yasağa aykırılık yapılması ya da öngörülen sınırın aşılması halinde rücu hakkının doğacağıdır.

Yine davalı tarafından yargılama sırasında sadece kazada vefat eden kişinin kendi ısrarı ile binmemesi gereken araca bindiği savunmasında bulunulmuş, hatır taşıması indirimi yapılması savunmasında bulunulmamıştır. Keza hatır taşımasından doğan zararların trafik sigortası güvencesi dışındaki hallerden olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca hatır taşıması indirimi 818 sayılı BK’nun 43.maddesinde (6098 sayılı BK’nun 51. md.) belirtildiği gibi yalnızca tazminattan indirim sebebi olup kusura etkisinin olmadığı açıktır.

Bu durumda mahkemece davalı sigortalıya ait araç sürücüsünün kaza sırasında yeterli sürücü belgesinin olmadığı, yolcu taşımaya ruhsatı olmayan araçta yolcu taşıdığı, yargılama sırasında hatır taşıması savunmasında bulunulmadığı, keza hatır taşımasının tazminatta indirim sebebi olduğu, kusura etkisinin bulunmadığı ve trafik sigortası teminatının hatır taşımasını kapsadığı gözetilerek yargılamaya devamla gerçek zarar saptanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11183, Karar No: 2009/13637, Tarih: 09.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/11183 E.  ,  2009/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.04.2008
Yargıtay — Esas No: 2016/3628, Karar No: 2016/12997, Tarih: 30.09.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/3628 E.  ,  2016/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından şüpheliler ... ... ve kimliği tespit edilemeyen iki şahıs haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/10/2015 tarihli ve 2015/1293 soruşturma, 2015/750 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kasten yaralama suçu yönünden reddine, şüpheli ...’ya isnad edilen hakaret ve tehdit iddiaları bakımından ise kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bu şikayetler yönünden bir karar verilmediğinden bahisle, bir karar verilmek üzere dosyanın Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine ilişkin Manisa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/10/2015 tarihli ve 2015/1825 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.01.2016 gün ve 94660652-105-45-14651-2015-2534/8484 sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2016 günlü, 2016/43916 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle dosya incelendi.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

Dosya kapsamına göre, Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/10/2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda şüpheli ...’ya isnad edilen hakaret ve tehdit iddiaları bakımından değerlendirme yapılıp bu suçlar yönünden de kavuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olunması karşısında, bu suçlara yönelen itiraz hakkında da bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu görülmekle,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyanın incelenmesinde, müştekinin şüpheliler hakkında kendisine karşı hakaret, tehdit ve yaralama suçlarını işlediği iddiasıyla şikayetçi olunması üzerine, Saruhanlı C. Başsavcılığınca müşteki tarafından bilgisi olduğu ifade edilen tanık Fatma Demirci dinlenilmeden ve iddia konusu tehdit ve hakaret suçlarına yer verilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara itiraz üzerine, Manisa 1. Sulh Ceza Hakimliği tarafından tanık Fatma Demirci dinlenilmeden ve hakaret ve tehdit suçları ile ilgili karar verilmediğinden itirazın kabulüne dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK 309.maddesi gereğince REDDİNE, 30.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10998, Karar No: 2018/3253, Tarih: 15.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10998 E.  ,  2018/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, yaşı küçük olan suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiilere ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak '', müdafi ücreti: 612,85 TL'' nin tamamen çıkartılarak, ''Toplam 814.4 TL '' kısmı değiştirilip '' Toplam 201,55 TL'' kısmı eklenerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

III- Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

TCK'nın 116/2. maddesi ile kişilerin mesleki faaliyetleri ve meslek icra alanlarının güvence altına alındığı, işyeri kavramının işin yapıldığı, konut dışındaki yerleri ifade ettiği gözetildiğinde; herhangi bir faaliyetin icra edilmediği kontrol panellerinin bulunduğu binadan kabloların çalınması şeklinde gerçekleşen olayda ise suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocukların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1728, Karar No: 2018/6603, Tarih: 12.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1728 E.  ,  2018/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1698, Karar No: 2015/2431, Tarih: 03.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1698 E.  ,  2015/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/456-2014/226

Davacılar E.. Ç.. vd vekili Avukat Elçin tarafından, davalılar A.. Ç.. vdl aleyhine 16/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı A.. Ç.. vdl vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3601, Karar No: 2007/4928, Tarih: 17.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3601 E.  ,  2007/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı arsa sahibi, sözleşme gereği kendisine isabet eden bağımsız bölümdeki eksik ve kusurlu işler bedeli ile geç teslim nedeniyle kira tazminatı talep etmiş, mahkemece davalı kooperatif hakkında açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı ... İnş.San.ve Ltd.Şti. yönünden ise eksik işler bedeli ile kira tazminatı yönünden davacının miras payı esas alınarak verilen ödetme kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici şirket arasında akdedilen 21.04.1995 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşat sözleşmesi ve satış vaadi sözleşmesinin 9.sayfasında yapılan sözleşmenin daha sonra müteahhidin kuracağı kooperatife aynı şartlarla devredileceği öngörülmüş, davalı yüklenici şirket ile kurulan kooperatif arasında 16.11.1995 tarihinde inşaat sözleşmesi ve devir protokolü düzenlenmiştir. İnşaata devir protokolü gereği devam eden.... Orhan Yapı Kooperatifi olup, kesin kabul tutanağı kooperatif tarafından onandığından arsa sahibine karşı kooperatifin de sorumlu olacağı nazara alınmadan kooperatif aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, karar bu yönden bozmayı gerektirmiştir.

3-Kat karşılığı inşat yapımına ilişkin 21.04.1995 tarihli sözleşme davacı ... adına vekili.... tarafından imzalanmış, sözleşmenin 6.sayfasında A Blok 3,4,5 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin arsa sahiplerinin...., ...,.... ve ....’e ait olacağı kararlaştırılmıştır. Daha sonra arsa sahipleri arasında yapılan paylaşım ve kurulan kat irtifakı ile davacı ...’a ait olan bağımsız bölümün C blokta 5 nolu ve 30/900 arsa paylı bağımsız bölüm olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya ait bir bağımsız bölüm yönünden kira tazminatı maddi hatanın düzeltilmek suretiyle 771.300.000 TL olarak hesaplandığı halde, bu miktarın tamamının hüküm altına alınması gerekirken dosyaya ibraz edilen veraset ilamındaki miras payı esas alınmak suretiyle 192.830.000 TL.ye hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, davacının bağımsız bölümü için hesaplanan 1.091.000.000 TL eksik ve kusurlu işler bedelinin keza tamamen hüküm altına alınması yerine veraset ilamındaki miras payı esas alınarak 272.750.000 TL'ye hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.ve 3.bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14578, Karar No: 2015/10638, Tarih: 20.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14578 E.  ,  2015/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/359-2014/667

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile haciz şehlerinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, 4474 ada 23 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının kadim mera olduğu iddiası ile davalı adına olan tapu kaydının iptali ve mera olarak sınırlandırılması haciz şerhlerinin terkini istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.