muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15338, Karar No: 2023/6417, Tarih: 23.10.2023

söylediği yere gittikleri, tanıklar İsmail ve ...'ın da kendilerini görmesi üzerine onların da ayrı bir araç ile buluşacakları yere geldikleri, buluşma yerine gittiklerinde sanık ...'in, maktul ...'a saldırdığı, çevrede bulunan kişilerin araya girdiği, maktul ...'un da elinde bir bıçak bulunduğu sanık ...'i karnından sıyrık oluşacak şekilde yaraladığı, maktul ...'un da bir ara elinde ... oluşacak şekilde yaralandığı, sanık ...'in yaralanması üzerine aracın bagajında bulunan tüfeğini aldığı ve maktule doğrulttuğu, maktulün ara sokaklara kaçtığı, daha sonra sanık ...'in, tanık İsmail'in aracına bindiği, aracı tanık ...'ın kullandığı ve uzaklaştıkları sırada maktulün de aracından bir tüfek alarak sanık ...'in bulunduğu araca doğru ateş ettiği, sanık ...'in, olay mahallinden araçla ayrıldıktan sonra yolda durdukları sırada maktul ...'un olay yerine bir araç ile geldiği, sanık ...'e doğru tüfek ile ateş ettiği, bunun üzerine sanık ...'in de elinde bulunan tüfek ile maktule ateş ettiği ve maktulün kaldırıldığı hastanede vefat ettiği şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Maktulün ölüm nedenine ilişkin 18.11.2020 tarihli "kişinin ölümünün kafaya nafiz av tüfeği saçma yaralanmasına bağlı beyin kanaması-beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği, şahsın kafa-yüz tarafa isabet eden saçma yaralarının lokalizasyonu ve dağılımı göz önüne alındığında atışın toplu mesafesi dahili dışından yapılmış olduğu" kanaatini içeren otopsi raporu dava dosyasındadır.

3. Olay yeri inceleme raporu, görüntü inceleme ve resimleme tutanakları, sanığın yaralanmasına ilişkin Adlî Tıp Raporu, uzmanlık raporları dava dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

Sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, Canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları yönünden;

B. Sanık ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tanık ifadelerinin ve alınan raporların hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunun

anlaşıldığı, maktulün yaralanmasına göre olası kast veya taksirin uygulama koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız tahrik yönüden;

Sanık ...'in ...'den olan alacağı ile ilgili olarak konuşmaya gittiği, ...'ün yanında maktul ... ile tanıklar...'in de bulunduğu, sanık ile ... bu konuyu konuşurken maktulün sanığa küfür etmesi üzerine sanığın kendisini ikaz ettiği, maktulün sanığın aracının kaportasını tekmeleyerek küfür etmeye devam etmesi üzerine sanığın oradan ayrıldığı, sanığın ... ile birlikteyken ...'un sanığı arayarak muhtarlık parkına çağırdığı, sanığın ... ile birlikte muhtarlığın arka tarafındaki kahvehanelerin olduğu yere gelerek sanık araçtan indiği sırada ... ve ...'un birlikte olduğu, sanığın beyanına göre maktulün ...'a "ateş et" diye bağırdığı ve ...'un tüfeği alması üzerine sanık ve ...'ın araca binerek devam ettikleri sırada ...'un arkalarından 2-3 el ateş etiği, bilahare sanık, ... ve... dolaşırken maktulün sanığı arayarak ... caddesi üzerindeki caminin üst sokağındaki tostçunun olduğu yere çağırdığı, sanığın giderken tüfeğini de araca aldığı, sanığın... ile birlikte bahse konu yere geldiğinde sanık ve maktulün kavga ettikleri, maktulün sanığı karnından bıçak ile yaraladığı, sanığın da maktule kafa attığı, maktulün tüfekle ateş etmesi üzerine sanıkların kaçtığı, sanığın yanındakiler ile birlikte İsmail'in ikametinin önüne geldikleri, sanığın araçtan inerek...'nin aracına bineceği sırada maktulün aracıyla geldiği ve aracın sağ ön tarafından tüfekle ateş etmesi üzerine sanığın da yanındaki tüfekle maktüle ateş ederek ölümüne sebep olduğu gözetilerek maktulden sanığa yönelen haksız davranışlar dikkate alındığında sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi uyarınca makul oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (C) paragrafında açıklanan haksız tahrikin derecesi nedeniyle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli, 2022/1839 Esas, 2022/2161 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (C) paragrafında açıklanan haksız tahrikin derecesi nedeniyle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli, 2022/1839 Esas, 2022/2161 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ve müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14792, Karar No: 2013/25395, Tarih: 18.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/14792 E.  ,  2013/25395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, “24/09/2007 tarihinde, Askerlik Şubesi çıkışında, suça konu motosikletin üzerinde satılık yazısını görünce daha önce tanımadığı ve adresini bilmediği kişinin yanına gidip fiyatı üzerinde anlaşınca, patronu ...’dan 500 TL, yengesi ...’ten de 250 TL alarak, 750 TL’ye kontak anahtarı üzerinde ruhsatı ile birlikte ancak plakasız bir şekilde motosikleti satın aldığını” savunmuş ve sıfır fiyatı 2.500 TL, ikinci el fiyatı da 1.800 TL olduğu anlaşılan motosikleti değerinin çok altındaki 750 TL’ye satın almış olması karşında, değişen suç vasfına göre ek savunma verilerek sanığın sübut bulan suç eşyasını satın almak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/613, Karar No: 2015/285, Tarih: 24.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/613 E.  ,  2015/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkalarına ait kimlik ve ya kimlik bilgilerini kullanma

Hüküm : TCK'nın 268/1 maddesi delaletiyle TCK'nın 267/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Polis tarafından düzenlenen 15/06/2012 tarihli tutanakta... plakalı kapalı kasa kamyon ile sanık ...'nin ev eşyası içinde yüklü miktarda uyuşturucu madde sevkiyatı yapacağı ihbarı üzerine yakalanan sanığın, önce kardeşi ...'ün kimlik belgesini ibraz ettiği, henüz olay yerinde güvenlik görevlilerinin inceleme görevlerini sürdürdükleri esnada gerçek kimliğini açıklayarak, alkollü olduğu için kardeşi mağdur...'ün kimliğini verdiğini beyan ederek iftiradan dönen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 269/1'inci maddesinin şartlarının oluşması nedeniyle cezadan indirime gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1573, Karar No: 2019/12812, Tarih: 21.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1573 E.  ,  2019/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmünde; sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki savunmasında, sanık ...'dan 3 adet 1,00 TL’den akü aldığını, sanık ...’ın başka akülerde getireceğini söylediğini beyan etmesi karşısında; bir kişide çeşitli araçlara ait altı adet akünün bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, piyasa fiyatının çok altında satın aldığı anlaşılması karşısında; sanık ...'ın satın aldığı akülerin hırsızlık malı olduğunu bilmesi gerektiğinden dolayı sanık hakkında TCK’nun 165. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, müştekileri tespit edilememiş olsa da hırsızlık eylemlerini kabul ederek çaldığı yerleri söylemesinden dolayı, sanığın hırsızlık konusu aküleri iade konusunda iradesinin olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nun 168/1. maddesi uyrarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama imkanının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, müştekileri tespit edilememiş olsa da hırsızlık eylemlerini kabul ederek çaldığı yerleri söylemesinden dolayı, sanığın hırsızlık konusu aküleri iade konusunda iradesinin olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nun 168/1. maddesi uyrarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama imkanının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekisi tespit edilemeyen aküleri çalması karşısında: suça konu akülerin değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3198, Karar No: 2015/1901, Tarih: 19.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3198 E.  ,  2015/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ödenmeyen ücret alacakları olduğunu bu nedenle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti ve eşitlik ilkesine aykırılık nedeniyle tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların iddia ve savunmaları ve tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 6 gün boyunca 08.30-18.30 saatleri arası çalışarak haftada 9 saat fazla mesai yaptığı, balık avlama yasağının kalktığı Eylül başı Şubat sonu 6 aylık dönemde ise davacının 8.30-22.00 saatleri arasında çalışarak haftada 24 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Mahkemece davacının fazla mesai alacağı hesaplaması yapılırken davacı tanık beyanlarına itibar edilmiştir. Ancak taraf tanıkları davacının cilt hasatlığından dolayı güneşte durması gerektiğinden işveren tarafından davacıya ilk bahar ve yaz aylarında saat 10.00 ile 13.00 arası 3 saat izin verildiğini beyan etmişlerdir. Ayrıca davacı tanık olarak dinlendiği ... İş Mahkemesinin 2012/338 Esas sayılı dosyasında cumartesi günleri saat 18.00'e kadar çalışma yapıldığını beyan etmiştir. Davacının mahkeme huzurunda tanık olarak verdiği yeminli ifadesindeki bu beyanı ve taraf tanıklarınca beyan edilen güneş izni hususu gözetilmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4791, Karar No: 2008/7116, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4791 E.  ,  2008/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Marmara Sulh Hukuk ile Biga Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ya Biga Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atandığı, atanan vasinin öldüğü, yeniden vasi atanması gerektiği, ...'nın Biga ilçesi nüfusuna kayıtlı olduğu, Türk Medeni Yasasının 412. maddesi anlamında izin bulunmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme Biga Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Biga Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13768, Karar No: 2007/13746, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13768 E.  ,  2007/13746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.