muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15265, Karar No: 2015/1182, Tarih: 17.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15265 E.  ,  2015/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 141 ada 2 parsel sayılı 5.049,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları taşınmazların davacılar adına tescili gerekirken hataen davalı adına tespit ve tescil edildiğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... 'ın davalarının açılmamış sayılmasına, davacı ...' un davasının ise kabulüne, temyize konu 141 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının tarafların ortak kök murisi ...tan davacıya gelen miras payı oranında iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen muhdesatlara yöneliktir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesinde taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmış olup, temyize konu 141 ada 2 parsel tespitte kargir ev ve arsası niteliği ile belirlenmiştir. Mahkemece; davalı her ne kadar taşınmaz üzerindeki ev ve ağaçların kendine ait olduğunu iddia etmiş ise de bu iddiası ile ilgili olarak tarafından açılan bir dava olmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak taşınmazın tamamı kadastro tespiti sırasında davalı adına tespit edilmiş olduğuna göre davalının savunmasında muhdesatın kendine ait olduğunu ileri sürmekte hukuki yararı olduğundan bu savunma uyarınca ve üzerindeki muhdesatın da davalı adına tespit edilmiş olduğu kuşkusuz olup, bu tespite karşı davalının dava açmakta hukuki yararı yoktur. Ne var ki mahkemenin kararı ile taşınmaz paylı hale gelmiş olup az yukarıda vurgulanan yasal düzenlemeye göre davalının savunmasında muhdesatın kendisine ait olduğunu ileri sürmekte hukuki yararı olduğundan bu savunma uyarınca kadastro tespit gününden önce taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatla ilgili araştırma ve inceleme yapılması zorunludur.

O halde mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için temyize konu taşınmaz başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmalı, yapılacak keşifte taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde ağaç olup olmadığı, var ise ağaçların ve evin kim tarafında kimin adına ne zaman meydana getirildiği, sonuç olarak murise ait olup olmadığı belirlenmeli davalı tarafın bu konudaki delilleri üzerinde de durulup 3402 sayılı Kanun'un 19/2. maddesi hükmü göz önüne alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi davacı ...'un payı oranında adına tescile karar verilmesine rağmen muris ...'un veraset ilamı dosya içerisine alınmadan, veraset ilamına atıf yapılmadan ve davacıya muris ...'tan intikal eden miras payı açıkça hüküm yerinde gösterilmeden, infazı olanaksız hüküm kurulması da isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene davalıya iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1271, Karar No: 2024/5174, Tarih: 25.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1271 E.  ,  2024/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1898 E., 2024/35 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2014/903 E., 2023/286 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalılardan S.S. Pınarbaşı Aydınkent Konut Yapı Kooperatifi ile yüklenici ... Dekoratif Cam arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici firmanın payına düşen ve almaya hak kazanacağı dairelerden A Blok 5. kattaki daireyi şahsi hakkının temliki hükümleri doğrultusunda yükleniciden satın aldığını, sözleşme bedeli olarak kararlaştırılan bedelin ödendiğini, ancak dairenin teslimi ve tapu tesliminin gerçekleştirilmediğini, kararlaştırılan teslim tarihinden bir yıl sonra düzenlenen bir tutanakla müvekkiline teslim edildiğini, tapu devrinin gerçekleştirilemediğini, ancak fiilen kullandığını ileri sürerek, dava konusu dairenin tapu iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davalı kooperatif vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf ile yüklenici şirket arasında yapılan sözleşmenin müvekkilini bağlamadığını, yüklenici firmanın edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkili ile yüklenici arasında imzalanan sözleşmenin feshedildiğini, eksik ve ayıplı işlerin müvekkili tarafından yerine getirildiğini ve yapı kullanma izin belgesinin müvekkili tarafından alındığını, sözleşmeye aykırı davranarak edimlerini yerine getirmeyen kendi kusuruyla sözleşmenin feshine sebep olan diğer davalı yüklenicinin müvekkiline 1.567.848,63 TL borcunun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı yüklenici şirket, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı yüklenici şirketin, arsa sahibine karşı edimlerini yerine getirmediği, eksik iş, yapı denetim ve iskan bedeli toplamı 1.567.848,63 TL’nin davacı tarafça depo edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de;

Dava, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de;

Dava, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı kooperatif ile diğer davalı yüklenici şirket arasında imzalanan 29.12.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “Tapu Hak Ediş “ başlıklı 11. maddesinde yükleniciye verilecek 4 bağımsız bölümün iskan alınıncaya kadar arsa sahibinin uhdesinde kalacağı kararlaştırılmıştır. Buna göre işbu 4 dairenin içinde davacının yükleniciden satın aldığı dava konusu bağımsız bölümün bulunup bulunmadığının ve diğer 3 dairenin akıbetinin araştırılarak; arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı iş bedeli, kira tazminatı ile iskan alımı için yaptığı harcamaların sözkonusu teminat dairelerinden biriyle karşılanması mümkün ise davacıdan artık eksik ve ayıplı iş bedeli, kira tazminatı ve iskan masraflarını talep edemeyeceği düşünülerek davanın kabulüne karar verilmesi; arsa sahibinin sözleşmeden kaynaklanan eksik ve ayıplı iş bedeli, kira tazminatı ile iskan masraflarını sözleşmedeki 4 teminat dairesinin birisinden tahsili mümkün olmazsa ve davacı tarafa belirlenen bedeli yeniden depo etmesi için karar verilmesine rağmen depo etmez ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar veren İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Ankara 12. Tüketici Mahkemesi'nin 28.04.2023 tarihli, 2014/903 Esas, 2023/286 Karara sayılı kararın BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11163, Karar No: 2012/12699, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11163 E.  ,  2012/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan 21/10/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle tayin olunan 19/04/2011 günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Av. .ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Avukat ..., davalı ... Yönetimi vekili Avukat ... ... ... geldiler, başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ... İlçesi, ... Köyü arazisinin 7000 dekarlık kısmının Haziran 1951 tarih ve Cilt 92, Sayfa: 45, No: 1 de tapuda kayıtlı ... Çiftliğini kapsadığını, dava konusu 217 özel parsel numaralı taşınmazın da bu çiftliğin sınırları içinde yer aldığını, ... Çiftliği sınırlarının Doğusu: . yolu, Güneyi: ...- . yolu, Batısı: . yolu, Kuzeyi: Eski ... yolu şeklinde olduğunu, sınırları oluşturan bu yolların halen zeminde mevcut ve işler durumda bulunduğunu, sınırların değişmeye elverişli olmadığını, ... Köyü halkının 1928 yılında Balkan ülkelerinden gelerek çiftliğe yerleştikleri ve sonraki yıllarda çiftliği tapudan devren satın aldıklarını, köylülerin satın aldıkları paylar oranında arazinin tamamını 1946 yılında taksim ettiklerini, tarlaların o tarihten bu yana taksime uygun şekilde kullanıldığını, 13/05/1987 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları sırasında da evvelce yapılan bu taksime aynen uyulduğunu, dava konusu tarlanın bu taksim sonucunda.’a isabet ettiğini, ...’un ölümü üzerine mirasçılarından ... payına düştüğünü, ... Çiftliğinin yukarıda ... sınırları içinde kısmen tarım arazileri, kısmen de baltalık cinsinden meşe ormanlarının bulunduğunu, 1942 - 1943 yıllarında ... Köyünde 3116 sayılı Yasaya göre orman kadastrosunun yapılarak kesinleştiğini, böylece köyde bulunan ormanların kadastral olarak belirlendiğini, orman kadastrosu yapılırken tapu kayıtları ile irtibat kurulmadığından tamamının devlet ormanı olarak tahdit gördüğünü, bu nedenle köyde özel orman bulunmadığını, bu nedenle 4785 sayılı Yasaya göre devletleştirilen orman da olmadığını, 1996 yılında ise 3302 sayılı Yasa gereğince orman sınırlarının aplikasyonu yapılarak 1/5000 ölçekli haritalara aktarılıp orman sınırlarının güncellendiğini, dava konusu taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanılan ve ormanla ilgisi bulunmayan bir yer olduğunu, buna rağmen taşınmazın bulunduğu bölgede orman alanlarının da bulunması nedeniyle Orman Yönetiminin yasal hasım olarak davalı gösterildiğini, ... Köyünde 766 sayılı Yasaya göre tapulama çalışmasının 13/05/1987 tarihinde kesinleştiğini, ... Çiftliğine ait 1951 tarih, Cilt: 92, Sayfa: 45, Sıra No: 1’de bulunan tapunun kapsadığı alanların bir kısmında tapulama çalışması yapılarak ... Köyü, 1461 ilâ 1530 numaralı parsellerin bu tapudan revizyon gördüğünü, tapulama ekibinin kök tapunun kapsamında kalan arazinin bir kısmını çalışma alanına dahil etmediğini, bu sebeple tapu kapsamındaki tarım arazilerinin bir bölümünün tapulaması yapılmadan çalışmanın tatil edildiğini, çekişmeli yerin tapulama dışı kaldığını, söz konusu yerin 766 sayılı Yasanın 2. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumi 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medenî Yasanın 713

. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumi 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medenî Yasanın 713. maddesinde düzenlenen 20 yıllık süreyi çok aştığının, 20 yıllık bu sürenin tapulama çalışmalarının kesinleştiği 13/05/1987 tarihten bu yana da dolmuş olduğunu iddia ederek taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine 27/03/2009 tarih ve 2008/2476 - 2009/5202 sayılı bozma ilâmı ve aynı nitelikteki ilâmlarının gerekçesinde belirtildiği üzere ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Yasaya göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/8 - 15/7 ve 12/05/2004 tarih, 2004/8 - 242/292 ve yine 12/03/2008 tarih, 2008/20 - 214/241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece resen bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Yasaya göre 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra .ve

..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Yasaya göre 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra .ve .r Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 hektar yüzölçümüyle ve ... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 - 13.05.1987 tarihleri arasında ilân edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.1) İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Orman Yönetimince, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ve orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle açılmış bir dava ya da açılmış bulunan davaya 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince harçlı katılımı söz konusu olmadığından yönetimin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

3) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Hazine yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup harçtan muaftır. Kurum isteminin Medenî Yasanın 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir. Değinilen yönün gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine

3) Üçüncü bentde açıklanan nedenlerle, Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşma tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 825.00.- TL. vekalet ücretinin davacı gerçek kişiden alınarak Hazineye verilmesine 15.11.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27783, Karar No: 2010/9467, Tarih: 19.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27783 E.  ,  2010/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemeoe tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan Konya'da borçlu hakkında icra takibine başlamış, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine Konya 2. İcra Mahkemesinin 2008/1242 Esas, 2008/1235 karar sayılı ve 24.10.2008 tarihli kararı ile yetki itirazının kabulüne, yetkili icra müdürlüğünün bursa İcra Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 18.11.2008 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise yetkisiz icra müdürlüğüne 10.3.2009 tarihinde başvurarak dosyanın yetkili Bursa İcra Müdürlüğüne gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra alacaklı dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193.maddesi  uyarınca re'sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle şikayetin esası incelenerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12871, Karar No: 2012/19079, Tarih: 18.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12871 E.  ,  2012/19079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde, ortak muristen kalan hamamın davalı tarafından işletildiğini beyan ederek 8000 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Ecrimisil davaları haksız fiil benzeri davalar olup, ecrimisil miktarının en çoğu tam gelir yoksunluğu en azı ise asgari kira bedelidir.Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları doğrultusunda kira geliri üzerinden ecrimisilin belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak (taşınmazın büyüklüğü ve çevre özellikleri de nazara alınarak) rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil miktarı ise, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE(TEFE) artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olamaz.Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır.HUMK. nun 281.maddesine göre, bilirkişi raporu Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal değerlendirmesi yapılmadan,her bir dönemin getirebileceği aylık ecrimisil miktarı belirlenmiş, bu şekilde toplam ecrimisil tutarı tespit edilmiştir. Bu haliyle raporun hüküm kurmaya yeterli olmadığının gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla mahkemece; mahallinde konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulu (içlerinden bir tanesinin hamam işletmeciliğinden anlayan kişi olması ) ile yeniden keşif yapılarak, benzer yerlerin kira sözleşmeleri getirtilerek (resen emsal araştırması yapmak ya da taraflardan emsal göstermeleri istenmek suretiyle) incelenmeli, taşınmazın büyüklüğü ve çevre özellikleri de nazara alınarak dava konusu ilk dönemde(2009) mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası rayice göre belirlenmeli, sonraki dönemler için ise, ilk dönem için belirlenen miktara TÜİK. ce yayımlanan ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla ecrimisil hesabı yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.