muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14686, Karar No: 2023/2343, Tarih: 26.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14686 E.  ,  2023/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli 2014/408 Esas ve 2016/109 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Esas No: 2022/14686

Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli 2014/408 Esas ve 2016/109 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/15409 Esas 2021/1283 Karar sayılı kararı ile

''1) Katılanın olay nedeniyle 3. derece kemik kırığı ve hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hali ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması sırasında; sanıklara TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay" hapis cezalarının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile "2 yıl 12 ay" hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanıkların doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması sırasında; sanıklara TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay" hapis cezalarının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile "2 yıl 12 ay" hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanıkların doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

3) Sanıklar hakkında kasti suçtan verilen hapis cezalarının mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli 2021/74 Esas 2022/24 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 9'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, gerekçeye, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin şartlarının oluşmadığına, haksız tahrik oranına, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, eksik araştırmaya, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın sanık ...'a ait nakliye firmasında şoför olarak çalıştığı, diğer sanık ...'nin de aynı nakliye firmasında müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinden önce katılanın Konya'ya yük götürdüğü, sanıkların katılanı arayarak Konya'dan ...'e geçerek oradan başka bir yük almasını söyledikleri,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, eksik araştırmaya, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın sanık ...'a ait nakliye firmasında şoför olarak çalıştığı, diğer sanık ...'nin de aynı nakliye firmasında müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinden önce katılanın Konya'ya yük götürdüğü, sanıkların katılanı arayarak Konya'dan ...'e geçerek oradan başka bir yük almasını söyledikleri,

bunun üzerine katılanın ...'e geldiği ancak bir anlaşmazlıktan dolayı katılanın yükü alamadığı, sanıkların katılana aracı ...'de bırakarak otobüsle dönmesini istedikleri, katılanın yol parası olmadığından bahisle sanıklardan para istediği, sanık ...'nin daha önce para verdiklerini başka para veremeyeceklerini söylediği, bunun üzerine katılanın kullandığı şirkete ait tırı İstanbul'a getirerek Sefaköy'deki tır garajına çektiği ve yol parası olarak kullanmak üzere tırın deposundan 20 litre kadar mazot almaya çalıştığı, bu sırada tırın yanına gelen sanıkların katılan ile tartışmaya başladıkları, sanık ...'nin eline geçirdiği yakıt pompasının demir kısmı ile katılanın kafasına vurduğu, diğer sanık ...'ın da tekme ve yumruklarla sanığa vurduğu, her iki sanığın eylemi neticesinde katılanın hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda orta (3) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların tevili ikrar içeren savunmaları, katılan beyanları, Adlî Tıp Kurumunun 23.08.2012 tarih ve 2012/6361 Sayılı raporu, dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, gerekçeye, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin şartlarının oluşmadığına, haksız tahrik oranına, sanık ... müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik araştırmaya, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ... ile ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların sanıklar ve katılan beyanlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların atılı suçu silah niteliğindeki yakıt pompasının demir sapı ile katılanın kafasına vurmak suretiyle gerçekleştirdikleri, suçun sübutunda ve vasıflandırılmasında isabetsizlik görülmediği, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, adil yargılanma hakkının ihlaline işaret eden bir usul hatası bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli 2014/408 Esas ve 2016/109 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi son cümlesi" ibaresinin çıkartılıp yerine "5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi'' ibaresinin yazılması nedeni dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli 2014/408 Esas ve 2016/109 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi

gereği hükmün üçüncü fıkrasından''5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi son cümlesi" ibaresinin çıkartılıp yerine "5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi'' ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13168, Karar No: 2020/2059, Tarih: 18.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13168 E.  ,  2020/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Açıklanan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 143 maddesinin yazılmamış bulunması bir sonraki uygulama maddesindeki indirim oranını dikkate alındığında TCK’nın 143. maddesinin sehven yazılmadığı anlaşılmakla mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak ilk hükümden farklı olarak hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca paraya çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7519, Karar No: 2022/4379, Tarih: 02.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7519 E.  ,  2022/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.05.2018 tarih ve 2017/2074 E. - 2018/511 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2020 tarih ve 2018/1335 E. - 2020/174 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı taraf aleyhine genel kurul kararının iptali istemli dava açıldığı, davacının, davalı şirketin hissedarı olduğu, şirketin diğer ortaklarının davacının babası ... ile kardeşi ...olduklarını, davacının 2011 yılından itibaren şirketten dışlanmaya ve şirket gelirinden mahrum bırakılmaya çalışıldığını, davacının, bedelsiz veya çok cüzi bir pay ödemesi ile şirketten çıkartılmak istendiğini, davacı tarafından şirketin feshi veya payının güncel bedelinin ödenerek şirketten çıkartılması için Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne 2017/1597 Esas sayılı dosya ile dava açıldığını, bu davanın açılmasından sonra şirkette 19.06.2017 tarihli Olağan Üstü Genel Kurul Toplantısı yapıldığını, toplantı öncesi şirketin finansal tabloları, yıllık faaliyet raporu, denetleme raporu, rüçhan hakkının kullanılması ve oranlarına ilişkin ilan metni, kar payı ve yedek akçeler ile ilgili tablolar, kar dağıtım önerisi pay sahiplerinin incelemesine hazır bulundurulmadığından toplantıda alınan kararların batıl olduğunu, toplantıda alınan 2 numaralı kararın (ortaklara kar payı dağıtılmayarak şirket sermayesine eklenmesine ilişkin karar) yukarıda belirtilen fesih davasının sonuçlarını ortadan kaldırmaya yönelik olduğunu, 3 ve 4 numaralı kararların hakkaniyete aykırı ve davacının ortaklıktan atılması gayesini amaçladığını, 5 numaralı karar ile davacıya bağlanan maaş iptal edilerek davacının mağdur edilmeye çalışıldığını ileri sürerek, kararların iptaline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin iş yerinde çalışma düzenini bozacak şekilde davrandığını, ticari hayatta şirket ortaklarına maaş ödenmesi gibi bir teamül bulunmadığını, şirket sermayesinin artırılmasının şirketin prestijini artıracağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin iş yerinde çalışma düzenini bozacak şekilde davrandığını, ticari hayatta şirket ortaklarına maaş ödenmesi gibi bir teamül bulunmadığını, şirket sermayesinin artırılmasının şirketin prestijini artıracağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Adana Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde 18706 sicil numarası ile kayıtlı Nihat Restauran-Özbekler Gıda Tic. ve Tur. İşl. Ltd. Şti.'nin 19/06/2017 tarihinde alınan olağanüstü genel kurul kararlarından 2-3 ve 5. maddesinde alınan kararların iptaline, 4. maddeye ilişkin iptal isteminin reddine karar verilmiş; bu karara karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirketin mali durumunun iyi olduğu ve sermaye artışı için somut veri bulunmadığı, beyan edilen sermaye artırımı kararında sermaye artışının çok önemli bir kısmının geçmiş dönem karlarından karşılanacağını ve çok az miktarda nakit sermaye artışı kararı olduğu, ancak bu karar ile davacının mali nedenlerle nakit artışına katılmaması durumunda pay oranının bir miktar düşebileceğinin belirtildiği, davalı şirketin bugüne kadar karlarını ortaklarına dağıtmadığı, şirket ortaklarına maaş ödemesinin 04.01.2017 tarihinde başladığı ve 19.06.2017 tarihinde sonlandırıldığı, şirketin mali durumunun iyi olduğu, kar ettiği belirtilmiş olup, davalı şirketin sermaye artışı için somut bir sebep yok iken sermaye arttırım kararı alınması, davacı ile davalı şirketin diğer ortakları arasında bir takım anlaşmazlıklar olduğu bu konuda davalar var iken davacının bağlılık yükümlülüğünü ihlal ettiği şeklindeki kararın ve davacı ile davalı şirket arasında dava devam eder iken şirketin mali durumunda kötüleşme olmadığı ve kar payı dağıtılmadığı halde haklı bir sebep olmaksızın daha önceki yıllarda gerçekleştirilen genel kurul kararı uyarınca yöneticilere maaş ödenmesinin durdurulmasına ilişkin genel kurul kararının dürüstlük kuralına aykırı olduğu bu nedenle bu kararların iptaline ilişkin ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin karara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü ile 19/06/2017 tarihinde alınan olağanüstü genel kurul kararlarından 2-3 ve 5. maddesinde alınan kararların iptaline, 4. maddeye ilişkin iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2) Dava, limited şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

19.06.2017 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında 5 nolu karar ile ‘’ ..şirketin mevcut mali bilançoları görüşülerek şirketin uzun ve kısa vadeli borçları gözönüne alındığında şirket ortaklarına herhangi bir maaş ödemesinin mali tablolar nazarında uygun olmayacağı anlaşıldığından, 04.01.2017 tarihli olağanüstü genel kurulda şirket ortaklarına maaş ödemesi yapılmasına dair alınan 5 nolu kararın iptaline..’’ karar verilmiş; mahkemece bu karar dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 394. maddesi ile, gerek anonim şirketlerde gerekse limited şirketlerde genel kurul kararı ile yönetim kurulu üyelerine, tutarı esas sözleşmeyle veya genel kurul kararıyla belirlenmiş olmak şartıyla huzur hakkı, ücret, ikramiye, prim ve yıllık kârdan pay ödenebileceği öngörülmüş ise de; şirket hissedarlarına maaş ödemesi yapılması öngörülmemiş, bunun yerine kurumsal yönetim ilkelerine uygun olarak TTK'nın 537. vd. maddelerinde belirli usul ve esaslar dairesinde kâr payı dağıtılması öngörülmüştür. Şirketlerde örtülü kâr dağıtımı yasaktır. Kâr payı dağıtım kararı olmaksızın, ücret, prim, maaş vb. adlarla ortaklara para ödenmesi örtülü kâr payı dağıtımı mahiyetindedir. Somut olayda alınan 5 no'lu karar bu konudaki kanuna aykırılığı ortadan kaldıran bir karar olup Mahkemece, kararın kanuna, esas sözleşmeye, dürüstlük kuralına aykırı olduğunun ileri sürülemeyeceği gözetilerek, bu maddenin iptali talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3044, Karar No: 2015/4288, Tarih: 26.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3044 E.  ,  2015/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2013/12-2013/916

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi N.. B..' nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davaya konu taşınmazlarda kayden paydaş olan "Fatma" ile Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/304E., 2012/1225K. sayılı veraset ilamındaki mirasbırakanı "Hüseyin kızı Fatma"'nın aynı kişi olduğunu, ancak tapu kayıtlarında murisinin baba adının yer almadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarında düzeltim isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazların 22.08.1975 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1/8 payın "Fatma" adına tespit ve tescil edildiği, davacının murisi "Hüseyin kızı Fatma"'ya ait Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/304E., 2012/1225K. sayılı veraset ilamı ile "Hüseyin kızı Fatma"'nın mirasçılarının belirlendiği, ancak nüfus müdürlüğünce yapılan araştırma ve veraset ilamı dikkate alındığında anılan kişinin nüfusa kaydedilmeden dul olarak öldüğü, nüfusta kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda amaç, tapu malikinin kimlik bilgilerinin nüfus kaydındaki bilgilere uygun hale getirilmesidir. Bu nedenle nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, tapu kayıtlarında intikal yaptırılamaması nedeniyle zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, dava konusu taşınmazın dayanak kayıtları getirtilip gerekli inceleme yapılarak tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir tespit kararı verilmelidir.

Somut olaya gelince; tapu kaydında paydaş olan kişinin artık nüfus siciline tescili ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun hale getirilmesi mümkün olmadığına göre intikal işleminin yaptırılabilmesi için dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında paydaş olarak görünen "Fatma" ile Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/304E., 2012/1225K. sayılı veraset ilamındaki mirasbırakan “Hüseyin kızı Fatma"'nın aynı kişi olduğunun tespitine şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu)'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.