muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7801, Karar No: 2016/5671, Tarih: 21.09.2016

Öncelikle şu hususu belirtmek gerekir ki, tutanak düzenleyicilerinin tutanak içeriklerini tekrarladıkları bilinen bir husustur.

Diğer yandan, aradan geçen süre itibariyle (5 yıldan fazla) tutanak düzenleyicilerinin olayı hatırlaması da olanaksızdır.

Esasen, somut olayda sözkonusu tutanakta düzenleyici imzası bulunmamakta olup, usulüne uygun düzenlenen tutanak da bulunmadığı gibi, tebliğ edilen bölümde bir eşyanın (pano) gösterilmesi de tamamen hukuka aykırı ve gayriciddi bir işlemdir.

Hukuk devleti ilkesinin en önemli unsurlarından biri de hukuk güvenirliliğidir. Bu ilke hukuk devletinde tüm işlemlerin hukuka uygun yapılması ve muhataplarının da bu çerçevede sorumluluklarını bilmesine katkı sağlar.

Somut olayda, usulüne uygun ve muhatabının (sanık) bilgi sahibi olabileceği bir tutanak da bulunmamaktadır.

Bu durumda, kim olduğu tutanakta dahi anlaşılamayan düzenleyicinin beyanı sanığın hukuki durumunu etkilemesi mümkün değildir.

Öte yandan, mühür bozma suçlarında en önemli delillerden biri, mühürleme anındaki sayaç endeksi ile mühür bozma tarihleri arasındaki endeks farkıdır.

Oysa 18.07.2011 günlü tutanakta sayaç endeksi de gösterilmemiştir.

Bu durumda, aksi kanıtlayanamayan savunmaya itibar edilmelidir.

Mühür bozma suçlarında, mühür bozma tutanağının tebliği zorunlu bir unsur değilse de, sanığın mühürleme işleminden bir şekilde haberdar olması gerekmektedir.

Failin mühürleme işleminden haberdar olması, işlemin yöntemine uygun olarak bildirilmesi ile gerçekleşir. Sorumlunun yokluğunda yapılan işlemler bakımından mühürleme işleminin yasaya uygun olarak tebliğ edilmiş olması aranır. (Yorumlu-uygulamalı TCK O.Yaşar, H.T.Gökcan, M.Artuk 2. Baskı Cilt 5 Sayfa 6133)

Somut olayda, sanığın mühürleme işleminden haberdar olduğuna ilişkin dosyada bir delil bulunmamaktadır.

Bu itibarla, sanığın beraatine ilişkin yerel mahkeme kararı doğru olup bu sebeplerle çoğunluğun kararın bozulmasına dair görüşüne katılma olanağı olmamıştır.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/19226, Karar No: 2015/1047, Tarih: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19226 E.  ,  2015/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2014/207-2014/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin kullandığı krediye kefil olduklarını, banka tarafından ihtar gönderilince icra masraflarını da ödemek zorunda kalmamak için kefaleten borcu ödediklerini ileri sürerek 103.516,05 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın sadece kefil sıfatının bulunduğunu, kredinin aslında ...., ...., ..., ..... tarafından kullanıldığını, müvekkili şirket tarafından çekilen kredinin aynı gün davalı .... ile....'nin hesabına aktarıldığını, krediye ilişkin tüm kefalet, ipotek, temlik ve hak edişlerin kefiller tarafından sunulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davacıların ve davalı ....'nın davalı şirketin kullandığı krediye kefil oldukları, kefil olan davacıların kredi borcunu ödedikleri, Borçlar Kanunu'nun 488/2. maddesine göre, kefillerin gerek asıl borçlu ile beraber ve gerek kendi aralarında müteselsil olmayı kabul etmişlerse her biri borcun tamamından sorumlu olup, ancak diğerlerinin hisseleri için onlara rücu hakkını haiz oldukları, müteselsil kefalette kefillerin her birine iç ilişkide düşen sorumluluk payının, başka türlü kararlaştırılmış olmadıkça eşit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı ..... aleyhine verilen karar kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 36.422,31 TL'nin 26/09/2008 den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine, 10.223,80 TL'nin 26/09/32008 den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, borcu ödeyen kefilin diğer kefile rücusuna ilişkin olup, mahkemece bozma ilamından evvelki bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Davalı ... bilirkişi raporuna karşı itirazında, davaya konu krediyi kullandıran bankanın muacceliyet ihtarnamesinde borçlu olarak yedi kişinin bulunduğunu, bu ihtarnamede borçlu ve kefillerin belirtilmesine rağmen bu hususun bilirkişi tarafından incelenmediğini, asıl sözleşme ile limit artırım sözleşmesinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir. Dosya incelendiğinde, davacı ... ve davalı ...'in dava dışı iki kişiyle birlikte 12.06.2007 tarihli genel kredi sözleşmesine 40.000,00TL limitle kefil oldukları, bilahare yapılan limit arttırım sözleşmesi ile de kefalet limitinin 150.000,00TL'ye çıkarıldığı, bu sözleşmede ise sadece davacı ... ve ...'in kefil olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilk sözleşmede üç kefilin bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılması doğru olmadığı gibi, davalı ...'in hesap şekline yönelik olarak ileri sürdüğü ciddi nitelikteki itirazlarının değerlendirilmemesi de doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece yeni bir bilirkişi kurulundan davacıların davalı kefile ne miktar için rücu edebilecekleri konusunda rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16237, Karar No: 2015/18753, Tarih: 21.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16237 E.  ,  2015/18753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/242300

Hırsızlık suçundan sanık İ.. K..'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/7, 522/1 ve 59/son maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin (kapatılan Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin) 16/11/2005 tarihli ve 2004/992 esas, 2005/974 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/06/2015 gün ve 2015/12785-41900 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/07/2015 gün ve 2015/242300 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddeleri gereğince karar tarihi olan 16/11/2005 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde 765 sayılı Kanun hükümleriyle karşılaştırılarak 765 sayılı Kanun'un neden lehe bulunduğunun kararda gösterilmesi gerekirken, ilgili düzenlemelere muhalefet edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği, temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olup, hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır. Olağan yasa yolunda bozma nedeni oluşturan her hukuka aykırılık kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyecektir. 03.11.2004 tarihinde işlenen ve 765 sayılı Yasa'nın 492/7.maddesinde düzenlenen yankesicilik suretiyle hırsızlık suçunun, 5237 sayılı Yasanın hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 142/2-b maddesinde “elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle” işlenmesi şeklinde düzenlendiği ve her iki yasada öngörülen yaptırımlara göre 765 sayılı Yasa'nın lehe olduğundan tereddüt bulunmadığı dikkate alınarak, mahkemenin karşılaştırma yapmadan hüküm kurması hükümlünün hukuki durumunu etkileyen ciddi aykırılık niteliğinde olmayıp, bu konudaki kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, (İSTANBUL-ANADOLU) 21.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.11.2005 gün ve 2004/992, 2005/974 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2990, Karar No: 2015/3099, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2990 E.  ,  2015/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/2669, Karar No: 2009/7788, Tarih: 22.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/2669 E.  ,  2009/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kemer-Antalya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2018/17617, Karar No: 2021/6846, Tarih: 26.05.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/17617 E.  ,  2021/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan vekilinin nakil aracına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ;

El konulmayan ve iddianame ile de müsaderesi talep edilmeyen nakil aracı hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmış olup, temyiz incelemesine konu edilebilecek bir karar bulunmadığından dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Katılan vekili ve sanığın mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

1-Suç tarihinde kolluk güçlerinin devriye görevi sırasında, şüphe üzerine durdurulan sanığın aracında yapılan aramada 41 kg kaçak çay ile birlikte 4 karton da kaçak sigara ele geçirildiği, sanığın aşamalarda sigaraları içmek için bulundurduğunu beyan etmesi karşısında, yakalanan sigara miktarına göre sanığın savunmasının aksine somut bir delil de bulunmaması nedeniyle dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olmadığı ,ele geçen ticari miktardaki kaçak çaylar nedeniyle ise eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/5.maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kabule göre ise;

2-Dava konusu çay ve sigara cinsi eşyaya yönelik eylemler hakkında her iki eylemin TCK'nun 44. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

4- Katılan ... idaresi lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

4- Katılan ... idaresi lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1648, Karar No: 2011/2977, Tarih: 22.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1648 E.  ,  2011/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :10.2.2010
Yargıtay — Esas No: 2020/4049, Karar No: 2022/5926, Tarih: 26.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4049 E.  ,  2022/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, katılanlar vekilinin, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 08.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki lastik tekerli yükleyici ile meskun mahal dışında, toprak kaplama, arasından su kanalı geçen köy yolunda kanalın diğer tarafına geçmek için ‘’U‘’ dönüşü yaptığı esnada karşısından motosikleti ile harekete henüz başlamış ...’a çarptığı, kaza nedeniyle ...’ın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen olayda;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

3-Kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay gün hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” hükmün sonuna bir fıkra eklenerek “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yazı İşl. Md.
Yargıtay — Esas No: 2010/24885, Karar No: 2011/5361, Tarih: 04.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24885 E.  ,  2011/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8397, Karar No: 2014/48, Tarih: 06.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/8397 E.  ,  2014/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/24-2013/23

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında T... K..1255 parsel sayılı 8412,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kesinleşen 2/B madde uygulaması nedeniyle tutanağın beyanlar hanesinde M.. K..’in kullanımında olduğu şerhi de verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı, taşınmazın 4362,18 m2’lik bölümünün Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/55-777 sayılı tescil ilâmı ile oluşan Mart 1971 tarih ve 104 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığını, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi ile bu tür yerlerin sahiplerine iadesi imkanının getirildiğini ileri sürerek taşınmazın tapu miktarı olan 4362,18 m2'lik kısmının tespitinin iptali ile kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın husumetten reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosyadaki delillere uygun düşmemektedir. Davalı taşınmaz, Hazine adına tesbit edildiğine ve davada Hazine aleyhine açıldığına göre, husumetin yanlışlığından bahsedilemez. Davacı tapulu olan taşınmazının, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince kedisine iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek dava açmıştır. 6292 sayılı Kanunun 7. maddesine göre,

“1) İlgililer tarafından idareye başvurulması ve idarece bu başvuru üzerine veya re'sen yapılan inceleme ve araştırma sonucunda doğruluğu tespit edilmesi hâlinde;

a) Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanunî mirasçılarına iade edilir.

b) Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanunî ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz.” hükümleri ile 6831 sayılı Kanunun 2A ve 2B maddeleri kapsamında kaldığı için tapuları iptal edilen taşınmazların tapu sahiplerine iade edilmesi kabul edildiğinden, davacının dayandığı tapu kaydının bu madde kapsamına girip girmediği tartışılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken hukuka aykırı gerekçe ile davanın husumetten reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcanın istek halinde iadesine 06/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.