muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5165, Karar No: 2021/9732, Tarih: 07.10.2021

6)Davacı tarafından yatırılan gider avansından arta kalan miktarın HMK 333/1 hükmü uyarınca ( Ad. Y.'nin 207. maddesine göre) re'sen kararın kesinleşmesine müteakip davacıya İADESİNE,” karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir. (HMK’un 326.maddesi) Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de (karar ve ilam harcı ve Devlet Hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi) devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir.

Dava, niteliği itibariyle nispi harca tabi olup davalı taraf harçtan muaf olmadığı halde mahkemece davalının harçtan muaf olduğunun kabulü ile karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'un 436/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün 2. 3 ve 4. fıkraları hükümden çıkartılarak yerine “2)Yargılama nedeniyle yapılan 209-TL posta masrafı (Yargıtay gidiş-dönüş dahil), 106,5-TL müzekkere ve diğer giderler, 1.900-TL bilirkişi ücreti, 350-TL araç ücreti ve 100-TL fotoğraf ücreti, 24,30-TL peşin harç, 24,30-TL başvuru harcı ve 112,90-TL ıslah harcı olmak üzere toplam 2.827-TL yargılama giderinden davanın kabul oranına göre hesaplanan (%80)2.261,60-TL'nin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, bakiye 565,40 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına,

3)Alınması gerekli 415,87 TL harçtan peşin alınan 161,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 254,37 TL harcın davalı kurumdan alınarak hazineye İRAT KAYDINA,” ifadelerinin eklenmesine, takip eden bent numaralarının da buna göre değiştirilmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5605, Karar No: 2015/6506, Tarih: 30.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5605 E.  ,  2015/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Sanığın, kilitli bir şekilde sokağa park edilmiş suça konu motosikleti çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurularak sanığa eksik ceza verilmesi,

2- Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCK'nın 50/1-f maddesinde, sanığın gönüllü olması koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen, sanığın kamuya yararlı işte çalışmak isteyip istemediği sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20235, Karar No: 2009/3032, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20235 E.  ,  2009/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 31.189.93 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.03.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat.....geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince vekille temsil edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekir. Davalı ... vekille temsil edildiği halde gıyabi hükmün avukatının vekaletnamesinin bulunmadığından bahisle davalı asile tebliğ edildiği dosya içerisinden anlaşılmaktadır.

Dava dosyasına ekli İstanbul 1. İş Mahkemesinin 2003/59 Esas sayılı dosyası içerisinde davalı vekilinin vekaletnamesi bulunduğu gibi davalı ... vekilinin vekil sıfatıyla duruşmalarda hazır bulunduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin bu dava dosyası için vekaletnamesini sunmasının sağlanması ve bundan sonra gıyabi hükmün davalı avukatla temsil edildiğinden davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13493, Karar No: 2021/7938, Tarih: 16.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13493 E.  ,  2021/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonla gündüzün meskun mahal dışındaki bölünmüş yolun karşısındaki tarla yoluna kavşaktan düz şekilde geçmek için kontrolsüzce bölünmüş yola çıktığı sırada, bölünmüş yoldan önündeki tırı sollamak üzere sağ şeriten sola geçen otomobil sürücüsü Serdal’ın sanığın aracıyla çarpışması sonucu araç içindeki yolcu olarak bulunan bir kişinin öldüğü, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralandığı, kavşakta kendisine hitaben bulunan “DUR” levhasına rağmen geçiş önceliğini otomobile bırakmayarak kontrolsüzce kısa mesafeden diğer sürücünün seyir yönünü kesen sanığın tam kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna ve eksik araştırmaya, katılanlar vekilinin ise; cezanın yetersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istemeye uygun olarak, ONANMASINA; 16/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11630, Karar No: 2020/1326, Tarih: 03.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11630 E.  ,  2020/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinda gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait 20,00 TL’yi çalması karşısında: ssanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinin 01/09/2014 olduğu, 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine “Yarı oranında” şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/4 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6018, Karar No: 2015/12804, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6018 E.  ,  2015/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ (KAPATILAN) 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/147-2013/94

Taraflar arasında görülen davada Denizli (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.11.2013 gün ve 2013/147-2013/94 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.10.2014 gün ve 2014/3889-2014/15709 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil O.. O.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, O.. O.. davada fer'i müdahil olarak yer almakta olup, davalı banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil O.. O.. vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi, hükmedilen tutarda karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil O.. O.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14344, Karar No: 2013/14795, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14344 E.  ,  2013/14795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 62, 50/1-f maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi

I- Ruhsatsız olması nedeniyle işyeri mühürlenen sanığın, 27.04.2009 tarihinde mührü bozarak işyerindeki faaliyetine devam etmek suretiyle mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, tüm aşamalarda 18.04.2009 tarihinde mühürleme işlemi yapıldıktan kısa bir süre sonra belediye görevlilerinin tekrar gelerek mührü kaldırıp 'şimdilik çalışabilirsiniz' dediklerini savunması karşısında, tutanak düzenleyici tanıkların beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de; Hapis cezasının, TCK’nun 50/1-f. maddesi gereğince sanık hakkında gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi halinde TCK’nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14731, Karar No: 2014/6107, Tarih: 01.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14731 E.  ,  2014/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’ın katılana daha önceden kapıdan satış yaptığı tansiyon aletinin taksitlerini düzenli ödediği bahanesiyle, satış elemanı olarak çalıştığı iş yerinin sahibi olan sanık ...'le katılanı tanıştırdığı, sanık ...’in beyaz eşya satışıyla ilgili iş yerinin bulunduğunu, halen bir kampanyalarının bulunduğunu, 790 TL vergi ödediği takdirde bir adet çamaşır makinesi, bir adet televizyon ve bir adet halı yıkama makinesi alabileceğini söylediği, katılanın da kabul ettiği, katılana sözleşme ve 780 TL değerinde senet imzalattıktan sonra, hediye olduğunu söyledikleri bir adet su ısıtıcısı ve bir adet ... marka elektrik süpürgesi verdikleri, katılanın bir süre beklemesine ve taksitlerinin bir kısmını ödemiş olmasına rağmen kendisine vaat edilen eşyaların teslim edilmemiş olması nedeniyle sanık ...’e ait iş yerine gittiği, sanıkların geçmiş tarihli düzenlenmiş sözleşmeleri katılana verdikleri, sözleşmede sanık ...’ın imzasının bulunduğu, sözleşmede bir adet ... marka elektrik süpürgesinin 390 TL'ye satıldığının belirtildiği, oysa bunun gerçek değerinin 90 TL olduğu, diğer sözleşmede bir adet ketılın değerinin 390 TL olduğunun belirtildiği, gerçek değerinin 50 TL olduğu, sanıkların sadece vergisini ödeyerek çamaşır makinesi, televizyon ve halı yıkama makinesi vereceklerini söyleyerek katılandan 780 TL değerinde senet aldıkları ve vadettikleri eşya yerine katılanın istemediği hediye olarak verdiklerini söyledikleri 140 TL değerindeki su ısıtıcısı ve el süpürgesi verdikleri olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün”, “50 gün” ve “1000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33676, Karar No: 2014/35455, Tarih: 25.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/33676 E.  ,  2014/35455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/318-2014/366

DAVA :Davacı, olumlu yetki tespitinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, yetkisizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan 12 sıra numaralı iş kolunda kurulu B. Metal İş Sendikası şirketlerine ait işletmede çoğunluğu olduğundan bahisle 12/05/2014 tarihinde diğer davalı T.C.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına başvuruda bulunduğunu, Bakanlığın yaptığı incelemede şirketlerine ait İ. Mahallesi 1. O. S. B. ... Cad. N: ... D. adresinde ve C. Mah. S. Sok. N: ... Ç. - Gebze /Kocaeli adresinde kurulu bulunan iki iş yerinde toplam 383 işçinin çalıştığı ve bunlardan 165 nin Birleşik Metal İş Sendikasına üye olduğu yolunda tespit yaptığını ve söz konusu tespitin 22/05/2014 tarihinde şirketlerine tebliğ edildiğini, şirkette iş kolu tespiti yapılmadığını, davalı sendikanın şirkete ait iş yerlerinde çoğunluğu bulunmadığını, üye sayısının ve üyeliklerin doğru olup olmadığının belli olmadığını, şirketlerinin işletme merkezinin A. K. İstanbul Organize Deri Sanayi Bölgesi Ya. 11 parel 20. Yol Tuzla İstanbul adresinde olup bağlı bulunduğu görevli makam Çalışma ve İş İstanbul İl Müdürlüğü olduğundan iş bu davanın Anadolu İş Mahkemesinde ikamesinin zorunlu olduğunu beyanla davalı T.C.Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının diğer davalı Birleşik Metal İş Sendikası lehine yapmış olduğu 13/05/2014 tarihli olumlu yetki ( çoğunluk) tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Birleşik Metal İşçileri Sendikası vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle mahkemenin yetkisiz olduğunu, işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü bulunduğu İstanbul İş Mahkemelerinin yetkili olduğunu, sendikanın başvuru tarihi itibariyle iş yerinde çoğunluğu sağladığından iş bu davanın reddini savunmuştur.