muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1217, Karar No: 2016/5144, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1217 E.  ,  2016/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, boşanma ilamı ile davalı lehine aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının ... ilçesinde 1 adet daire satın aldığını ve burada annesini bedelsiz olarak oturttuğunu, ayrıca 35.000 TL değerinde araç satın aldığını, davalının .. ... adresinde oturduğunu ve bölgenin kira rayicine göre 1200 TL ödemesi gerektiğini belirterek davalının boşanma sonrası mal varlığında ciddi bir artışın olduğunu ve yoksulluktan kurtulduğundan bahisle yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında müvekkilinin dava konusu taşınmaz ve otomobilini ailesinin desteği ve kredi ile aldığını, çalışmadığını, kirada oturduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; elde edilen taşınmaz ve alınan araba dikkate alındığında yoksulluğunun kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile yoksulluk nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4.maddesi hükmüne göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılmasına veya azaltılmasına karar verilebilir. Bu hüküm gereğince mahkemece iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin gerektirmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi, azaltılması talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; tarafların .... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 31.10.2012 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, davalı için 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği ve kararın 18.12.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının çalışmadığı, boşandığı davalıdan toplam 800,00 TL yoksulluk ve iştirak nafakası aldığı, 850,00 TL kira ödediği ve boşanma davasından sonra edinilen bir adet bağımsız bölüm kaydı ve araç olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; tarafların .... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 31.10.2012 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, davalı için 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği ve kararın 18.12.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının çalışmadığı, boşandığı davalıdan toplam 800,00 TL yoksulluk ve iştirak nafakası aldığı, 850,00 TL kira ödediği ve boşanma davasından sonra edinilen bir adet bağımsız bölüm kaydı ve araç olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; çoğun için de az da vardır kuralı gereğince nafakanın kaldırılması isteminin azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının nafaka dışında sabit geliri olmadığı ve yoksulluğu tamamen ortadan kalkmamkla birlikte davalının edinimleri karşısında mali durumunun olumlu yönde değiştiği de dikkate alınarak nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken nafakanın tamamen kaldırılması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22405, Karar No: 2021/7863, Tarih: 21.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22405 E.  ,  2021/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin sanık ... hakkındaki kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 25.10.1995 doğumlu olup, mahkemece ifadesinin alındığı, 03.10.2013 günlü duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olaydan dolayı sanık ...’ten şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan mağdure vekili ile katılan ...’nin sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ile düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan ...’nin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12237, Karar No: 2018/5846, Tarih: 23.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12237 E.  ,  2018/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada; mağdur ...'in, 31.01.2014 tarihinde Erzincan İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Şube Müdürlüğüne müracaat edip, kullanımında olan cep telefonu numarasının, “Ben Sibel her türlü sohbete açığım”, “Merhaba ben Sibel, sanal yapmak isteyen beyler arasın” biçimindeki ibarelerle çeşitli internet sitelerinde yayımlanmasından dolayı yaklaşık 1 yıldır rahatsız edildiğini beyan ederek şikayetçi olması ve şikayeti doğrular nitelikteki internet çıktılarının dosyaya sunulması üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında, mağdura ait cep telefonu numarasının, sanığın sahibi ve yöneticisi olduğu annesi adına kayıtlı “www.vayalem.com” adlı arkadaşlık sitesinde yayımlandığının tespit edildiği, sanığın, soruşturma evresindeki 10.04.2014 tarihli ifadesinde, “...Burası bir sohbet sitesi olduğu için herhangi birisi telefon numarasını bırakıyor, ben de onaylıyorum, bu şekilde müştekinin telefonu benim www.vayalem.com siteme bırakılmış, ben de onaylamış olabilirim, yoksa müştekinin numarasını ben yayımlamadım, kimin bıraktığını bilmiyorum, annem Konya Emniyetinde ifade verdikten sonra müşteki şahıs ile görüştüm, görüştükten sonra benim sitemden bu şahsın telefon numarası kaldırıldı...”, kovuşturma evresinde, “...İnternet sitemize üye olmadan yorum yapılabilmektedir...Bu yorumu yapan kişinin bilgilerini mahkemeye tekrar bildireceğim...” şeklinde savunmada bulunarak suçlamayı kabul etmediği ve 02.03.2015 tarihli dilekçesinin ekinde kendisine ait sitede 05.05.2014, 28.05.2014, 01.06.2014, 21.06.2014 tarihlerinde sibel isimli kullanıcı tarafından mağdurun cep telefonu numarasının paylaşıldığına dair şikayet tarihinden sonraki yorumlara ilişkin ekran görüntüsünü sunduğu anlaşılmakla,

Mağdura ait kişisel veri niteliğindeki cep telefonu numarasının, sahibi ve yöneticisi olduğu arkadaşlık sitesinde uzun süre hukuka aykırı olarak yayımlanmasına neden olan, gerekli ortamı hazırladığı sitede başkalarının zarar görmesini engellemek ve ortaya çıkan olumsuz sonuçları gidermek için hiçbir çaba göstermeyen sanık hakkında, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiş, Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üçüncü kişilerin eyleminden dolayı sorumlu tutulamayacağına, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8229, Karar No: 2012/11542, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8229 E.  ,  2012/11542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM,

ESKİ HALE GETİRME, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 4 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümün bir kısmını davalının mimari projeye aykırı olarak kendine ait 4 nolu bağımsız bölüm içine almak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, işgal edilen yerdeki duvarların yıkımına, duvarların projedeki sınırına çekilmesine ve 1.200,00.-TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu 4 nolu bağımsız bölümü mevcut haliyle satın aldığını, davacı yerine müdahalesinin olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “projeye aykırı olarak kullanım saptanmak suretiyle bağımsız bölümün projeye uygun hale getirilmesi yönünde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince; somut olayda, taşınmazlar projeye uygun hale getirilirken dükkanlar arasındaki mevcut duvarın yıkılacağı, yerine projesindeki duvarın yapılacağı tartışmasızdır. Ancak, mahkemece, bu masraflardan hangi tarafın sorumlu olacağı hususu irdelenmemiş ve bu yönde bir hüküm kurulmamış olmasının doğru olduğu söylenemez. Hükmün bu hali ile kesinleşmesi halinde infazda tereddüt oluşacağı da kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; dava konusu taşınmazların mimari projesine uygun hale getirme bakımından gerekli masraflardan kimin sorumlu olacağı yönünde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir..

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi, yıkım, projeye uygun hale getirme ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, hükmüne uygun bozma ilamı sonrasında bağımsız bölümlerin projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi doğru olup, iki bağımsız bölüm arasındaki duvarın yapım bedelinin ... Medeni Kanunu'nun 750. maddesi hükmü uyarınca taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, hukuki olmayan gerekçelerle davacı üzerinde bırakılmış olması isabetsiz ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma

nedeni yapılmamıştır.

Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 356.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6910, Karar No: 2017/1348, Tarih: 23.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6910 E.  ,  2017/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü yapılan uygulama sırasında sanığın da içinde bulunduğu aracın durdurulması ve önleme araması kararına dayanılarak aranması sonucunda, sağ ön koltuk arkasındaki cep kısmında beyaz kağıda sarılı halde daralı 10 gram esrar maddesinin ele geçirildiği, aşamalarda aynı araçta bulunan tanık ...'in, "Sanık ...'nin, ele geçen maddeyi yolda uğradıkları kafenin tuvaletinde bulduğunu ve ne olduğunu merak ederek yanına aldığını, bu maddenin esrar olduğunu bilmediklerini" beyan ettiği", sanığın da aşamalarda tanık ... ile benzer şekilde beyanda bulunduğu; duruşmada tanık sıfatı ile dinlenen tutanak düzenleyicilerin, olay tutanağının içeriğini doğruladıkları olayda; uyuşturucu maddenin, sanığın içinde bulunduğu araçta ele geçirilmiş olması, sanık ve aynı araçta bulunan tanığın, aşamalarda, ele geçen maddenin sanığa ait olduğunu beyan etmeleri karşısında; sanığın ve tanık ... "ele geçen maddenin uyuşturucu madde olduğunu bilmediklerine, sanığın bu maddeyi, ne olduğunu merak ettiği için yanına aldığına" ilişkin beyanlarının, hayatın olağan akışına uygun olmadığı da göz önüne alındığında; sanığın "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediği sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/334, Karar No: 2015/1433, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/334 E.  ,  2015/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/16493, Karar No: 2016/18935, Tarih: 23.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16493 E.  ,  2016/18935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce davalı tarafa gerekçeli kararı tebliğ edildiğine dair tebligat parçası bulunmadığının geri çevirme kararı verildiği,bu karar sonrasında mahkemece bozma öncesi gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasının eklendiği, istenen tebliğ evrakının bozmadan sonra mahkemece verilen gerekçeli kararın tebliğine ilişkin olduğu, bu sebeple mahkemece bozma kararına uyularak verilen gerekçeli kararın davalı tarafa tebliğine ilişkin belgenin dosyaya eklenmesi ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11002, Karar No: 2016/9918, Tarih: 23.12.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/11002 E.  ,  2016/9918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, silahlı terör örgütüne üye olma ve sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması, taşınması, bulundurulması suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2016/135 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/12/2016 tarih ve 35601974-104-0896-2016-E.3080/79286 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 15/12/2016 günlü ve ND-2016/398936 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Valiliğinin 18/11/2016 tarihli ve 20355334-529/357/12422 sayılı yazısında; bahse konu davaya ilişkin olarak, suça sürüklenen çocuğun tutuklu bulunduğu Ceza İnfaz Kurumundan sevki esnasında yüksek güvenlik tedbirleri alınması gerektiğinden davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2016 tarihli ve 2016/3324 B.M. sayılı yazısında; ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/135 Esas sayılı dosyasında tutuklu olan suça sürüklenen çocuğun tutuklu bulunduğu ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan duruşma salonuna getirilmesi esnasında yol güzergahında suça sürüklenen çocuğun üyesi olduğu iddia edilen PKK/KCK silahlı terör örgütü mensuplarınca cezaevi nakil aracı ile cezaevi nakil aracının güvenliğini sağlayan güvenlik güçlerine yönelik muhtemel terörist saldırılar nedeni ile tutuklunun ve personelin can güvenliklerinin tehlikeye düşebileceği, PKK/KCK silahlı terör örgütünün şehir yapılanmaları, suça sürüklenen çocuk yakınları ve il merkezinde bulunan silahlı terör örgütüne müzahir kişiler tarafından bu dava gerekçe gösterilerek duruşma günlerinde provakatif kalabalık gruplar oluşturulmak suretiyle terör örgütünün propagandasının yapılması, toplumsal olaylar oluşturulması, güvenlik güçleri ile bu kişilerin karşı karşıya gelmeleri ve bunun sonucunda kamu güvenliğini ihlal edecek müessif olayların meydana gelmesinin ihtimal dahilinde olduğu, davanın başka bir yere naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve ... Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi

uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/135 Esasında kayıtlı kamu davasının ... Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10348, Karar No: 2008/10404, Tarih: 14.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10348 E.  ,  2008/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çayeli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.3.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/6352, Karar No: 2014/513, Tarih: 29.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6352 E.  ,  2014/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/100-2012/140

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 19.04.2013 gün ve 389 esas, 2576 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin, davacılara ait bağımsız bölümleri teslim etmediği bu nedenle altı aylık kira bedeli tutarında zarara uğradıklarını ileri sürerek, tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tadilat ve malzeme seçimleri nedeniyle on aylık ek süre verilmesi gerektiği, ayrıca davacıların ipotekleri kaldırmadığından kusurlu olduklarından bahisle davanın reddine dair karar verilmiş, kararın, 15. Hukuk Dairesi'nce bozulması üzerine davacı Zeynep’in hisse satın aldığı ve arsa sahibinden sözleşmedeki hakları temlik aldığını kanıtlayamadığı, diğer davacılar yönünden ise revizyon planı nedeniyle eklenmesi gerekin sürenin 10 ay olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz itirazı üzerine, Dairemizin 19.04.2013 tarih ve 389 E, 2576 K sayılı ilamıyla, davacılardan Zeynep Hande Dindar'ın tüm temyiz itirazları reddedilip, diğer davacılar bakımından, “mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmakla karşı taraf lehine usuli müktesep hak oluşur ve istisnai haller dışında mahkeme uyduğu bozma ilamının gereğini yerine getirerek hüküm kurmak zorundadır. Somut olayda, arsa sahiplerine ait villaların, sözleşme hükümlerine göre 21.12.2002 tarihinde teslim edilmesi gerektiği saptanmış, bozma ilamında da, bu tarihten, yükleniciye ait villaların üzerindeki ipoteklerin kaldırılması için arsa sahiplerine gönderilen ihtarnamenin tebliğ tarihine kadar olan gecikme süresinin hesaplanması, ayrıca revizyon plan tadilatlarının teslim süresine etkisinin belirlenmesi gerektiği hususlarına değinilmiştir. Bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda da plan tadilatlarının teslim süresini 3 ay etkileyeceği bildirilmiş olmakla sözleşmedeki teslim süresine bu süre eklendiğinde 21.03.2003 tarihi işin teslimi gereken tarih olmaktadır. Yüklenicinin arsa sahiplerine gönderdiği 24.06.2003 tarihli ihtarname 26.06.2003 tarihinde tebliğ edilmiştir. Tebliğ tarihine ihtarda tanınan 5 günlük süre de ilave edildiğinde arsa sahipleri 02.07.2003 tarihinde temerrüde düşmüş olmaktadır.

Bu durumda 21.03.2003 ile 02.07.2003 tarihleri arası oluşan gecikme tazminatının hesaplatılarak hüküm altına alınması gerekirken, bozma öncesi ileri sürülüp incelenen ve kabul görmeyen bir takım sebep ve belgelere dayanılarak davanın reddine” karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu durumda 21.03.2003 ile 02.07.2003 tarihleri arası oluşan gecikme tazminatının hesaplatılarak hüküm altına alınması gerekirken, bozma öncesi ileri sürülüp incelenen ve kabul görmeyen bir takım sebep ve belgelere dayanılarak davanın reddine” karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.