muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11506, Karar No: 2021/12061, Tarih: 07.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11506 E.  ,  2021/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Dava konusu çay ve sigara cinsi eşyaya yönelik eylemler hakkında her iki eylem yönünden TCK'nun 44. maddesi uyarınca, en ağır cezayı gerektiren 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre;

1) 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23566, Karar No: 2012/18154, Tarih: 24.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/23566 E.  ,  2012/18154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, duruşmanın yapıldığı tarihte 18 yaşından ... olan sanık hakkında kapalı duruşma yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de belirtilen hukuka aykırılığın telafisinin mümkün olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlü olan suça sürüklenen çocuğun aşamalarda ceza infaz kurumundan kaçtıktan sonra kolluk görevlilerince yakalanmayıp kendisinin teslim olduğunu savunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun kendiliğinden teslim olup olmadığı veya yakalanıp yakalanmadığının, ilgili tutanakların onaylı örneği denetime olanak verecek biçimde getirtilerek kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması ve sonucuna göre TCK'nın 293. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağı tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7041, Karar No: 2010/1082, Tarih: 24.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/7041 E.  ,  2010/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i yaralama sonucu ölümüne sebebiyet vermekten sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2007 gün ve 236/679 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanığın temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın maktule yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suçun sübutuna ve haksız tahrik bulunduğuna yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklardan ...'a pamuk taşıttıran maktulün kardeşi Recep'in hamallara teslim edilmek üzere verdiği paranın sanık ... tarafından kendisinin komisyonu olarak değerlendirilmesi üzerine, olay tarihinde saat 18:00 sıralarında aralarında çıkan tartışma ve kavga sonucunda, Recep'in durumu babası Cuma ve kardeşi maktule haber verdiği, maktulün yanına tanık Hacı'yı da alarak konuşmak için saat 18:32'de sanıkların ve aile yakınlarının bulunduğu kıraathaneye gittiği, maktulün sanıkların aile büyüğü ...'ı dışarı çağırarak sırtı kıraathaneye dönük vaziyette konuşmaya başladıkları sırada, sanıkların kıraathaneden aldıkları çay sehpası ve kürsü ile kıraathane önünde ... ile konuşan maktule vurmaları sonucu otopsi raporuna göre maktulün sol temporaparayetal kemikte 8 cm.

kemik defekti oluşacak şekilde yaralandığı,maktulün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ve beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği, sanıkların eylem üzerinde hakimiyet kurarak suçu birlikte işledikleri olayda, sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı şekilde kastın aşılması ile kasten yaralama sonucu ölüm suçundan hüküm kurularak sanıklara eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 24.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

24.02.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Figen Akdoğan’ın yokluğunda 25.02.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/5378, Karar No: 2019/129, Tarih: 08.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5378 E.  ,  2019/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2016 tarih ve 2012/291-2016/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş makinelerinin davalı şirkete çalışır şekilde ve iki aylığına emanet olarak bırakıldığını, aradan geçen süre ve ihtarlara rağmen makinelerin iade edilmediğini, mahkeme aracılığı ile yaptırdıkları tespit sonucu iş makinelerinin arızalı olduğunun ve araçların bakım ve onarım giderlerinin belirlendiğini, makinelerin davacıya ait makine parkına nakil edilmesi için nakil gideri yapılması gerektiğini, iş makinelerinin davalı tarafından kullanılmasına rağmen kendilerine kullanım bedeli ödenmediğini ileri sürerek iş makinelerinin aynen davacıya teslimine, makinelerin nakliye bedeli için 1.000,00 TL, makine tamir bedeli için 2.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, iş makinelerinin aynen teslimi mümkün olmaz ise makine bedeline karşılık 3.000,00 TL, makinelerin kullanılmamasından kaynaklanan gelir yoksunluğu nedeni ile 2.000,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının daha önce faaliyetini sürdürdüğü mermer ocağını kapatması nedeni ile davaya konu makineleri muhafaza edeceği yer olmadığı için ihtiyaçları olduğunda kullanabilmeleri koşulu ile davalıya ait mermer ocağına bıraktığını, teslim edilen ekskavatörün teslim edildiğinde çalışır halde olmadığı için bakım ve onarım yaptırılarak kullanıldığını, davacının istediği zaman makineleri teslim almasının mümkün olduğunu, kendilerinden istenilen tamir, araç nakil ve gelir yoksunluğu taleplerinin yerinde olmadığını belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın işletmekte olduğu maden ocağını kapattığı için iş makinelerini muhafaza edecek yer araştırırken davalı tarafından işletilen maden ocağında söz konusu makinelerin muhafaza edilmesi konusunda davalıdan yardım istediği, davalının da uygun görmesi üzerine davaya konu iş makinelerinin davalı tarafından işletilen maden ocağına davacı tarafından getirilip teslim edildiği, dava açılmadan önce ihtarname tebliğine rağmen iş makineleri davacıya iade edilmediği gerekçesi ile mülkiyeti davacıya ait olup halen davalıda bulunan 1 adet ekskavatör, 1 adet dağ kesme makinesi, 1 adet sondaj makinesi, 1 adet sayalama makinesi, 1 adet titano (blok ayırıcı) makinesi ve aparatlarının davacıya iadesine, davacıya ait makinelerin davalı tarafından kullanılması, davacıya

ait iş makinelerinin çalışır hale getirilmesi için gereken giderlerin yapılmasına, davalının davacıya ait iş makinelerini maden sahasında kullanmasının neden olduğu gerekçesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak toplam kira yoksunluğu ve tamir bedeli olarak toplam 4.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, nakliye giderine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dosya kapsamı itibarıyla davacının tamir bedeli talep etme koşullarının bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı tarafın dilekçesindeki anlatımı ve dosya kapsamına göre taraflar arasındaki ariyet sözleşmesine dayalı olarak davalı tarafa verilen makinelerin iadesi, kullanım sonucu makinelerde oluşan zararların tazmini, makinelerin nakliye bedellerinin tahsili ve süresinde iade edilmemesinden kaynaklanan zararların tazminine ilişkin olup, her ne kadar mahkemece davalıya teslim edilen makinelerin kullanılmasından dolayı davacının davalıdan bir miktar kira talep etmesinin yerinde olduğuna ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde değil ise de davacının davalıya ariyet olarak teslim etmiş olduğu makinelerin davalı tarafından ihtarnameye rağmen iade edilmeyip davacı tarafından kullanılamaması sebebiyle ihtarnamenin davalıya tebliğinden dava tarihine kadar oluşacak davacı zararının dosya kapsamına ve makinelerin niteliğine göre talepte belirtilen 2.000,00 TL'den fazla olduğu görülmekle sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle sonucu itibari ile doğru olan hükmün gerekçesi yazılı şekilde değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 204,84 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2582, Karar No: 2010/2718, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2582 E.  ,  2010/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik iş bedeli ile gecikme tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.150,00 TL gecikme tazminatı ve 800,00 TL eksik iş bedelinin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili yanlar arasında yapılan 20.10.1994 tarihli sözleşme gereğince, “..., ... Mah. ... numaralı sokakta” bulunan ve 26/K 4 pafta, 22024 ada, 1 parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmaza inşaat yapımını ve davacıya ait ... giriş, ... kattaki 3 numaralı bağımsız bölümün 31.12.1998 tarihinde davacıya teslimini, davalı yüklenmiş olduğu halde; 2005 yılının Mayıs ayı içinde davacının tüm eksik işleri bizzat yaparak bağımsız bölümünü teslim aldığını ileri sürerek; 31.12.1998 tarihi ilâ 30.05.2005 tarihine kadarki süre için gecikme tazminatı ve eksik iş bedelinin toplamı olan 15.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davacı tarafından yaptırılan delil tespiti sonucu ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/123 D.iş sayılı dosyasına sunulan 11.06.2001 tarihli bilirkişi raporunda toplam eksik iş bedelinin 4.300,00 TL olduğu açıklanmış ve dava dilekçesinde de belirtilen bu miktara değinilmiş ise de; ne miktar iş bedeli, ne miktar gecikme tazminatı istendiği açıklanmamıştır. Yargılama aşamasında da davacıdan açıklama istenmemiştir. O halde; mahkemece öncelikle uyuşmazlık konusu eksik iş bedeli tutarı ile gecikme tazminatı miktarının davacı tarafa açıklattırılması gerekmektedir. 20.12.1994 tarihli adi yazılı şekilde yapılan sözleşme, “zorunlu şekil koşuluna” uygun olarak yapılmamış ise de; sözleşme konusu inşaatın yüklenici davalı tarafından tamamlanmış olduğu tarafların kabulünde olduğuna göre, Medeni Yasa’nın 2. maddesi gereğince tarafları bağlayıcı olduğunun kabulü gerekir. Sözleşmenin 3/c maddesi gereğince, davacıya verilmesi gereken bağımsız bölümün 31.12.1998 tarihinde teslimi kararlaştırılmıştır. Yüklenici davalı yanca, haklı gecikme sebepleri yasal delillerle kanıtlanmadığından davalı belirtilen tarih itibariyle “teslimde temerrüde” düşmüş bulunmaktadır. Toplanan deliller değerlendirildiğinde; davacıya ait (3) numaralı bağımsız bölümün 31.07.2002 tarihinde tamamlanmış olarak davacıya teslim edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 106/I. maddesi gereğince, eser sözleşme ve dolayısıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yürürlükte olduğu sürece ve ifa ile sonuçlanmadıkça, gecikmiş ifa ve gecikme tazminatı istenebileceğinden gecikme tazminatı hakkında zamanaşımı işlemez. O halde, 31.12.1998 ilâ 31.07.2002 tarihleri arasındaki süre için, davacı arsa sahibi, davalıdan gecikme tazminatının ödenmesini isteyebilir. Bu yasal nedenle, mahkemece, davacı talebi ile bağlı kalınarak, az yukarıda açıklanan tarihler arasındaki süre için, serbest piyasa rayiçlerine göre olumlu zarar kapsamında kira tazminatı hesaplanarak kabulü gerekirken; 31.12.1999-21.06.2001 tarihleri arasındaki dönemle ilgili gecikme tazminatı talebinin zamanaşımına uğramış olduğundan bahisle bu dönem için istenen tazminatın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davada sadece eksik iş bedeli için reeskont faizi istenmiş ve uyuşmazlık da ticari işten kaynaklanmış olmasına karşın; mahkemece, davası kabul edilen eksik iş bedeline yasal faiz uygulanması da doğru olmamıştır. Kararın bu sebeplerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen miktar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekâlet ücreti takdir olunmamıştır. Oysa, karşı tarafa yükletilmesi gereken ve yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi talep olmaksızın mahkeme tarafından doğrudan hükmedilmesi gerektiği, 29.05.1957 tarih ve 1957/4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğidir.

Diğer yandan, davada sadece dava konusu eksik iş bedeli için temerrüt faizi istendiği halde; HUMK’nın 74. maddesine aykırı olarak, davası kabul edilen tüm alacak tutarına dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması da yanlış olmuştur. Kararın, açıklanan bu sebeplerle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, 3. bentte açıklanan sebeplerle de davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11661, Karar No: 2013/4807, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11661 E.  ,  2013/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ... ile kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar... ve ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ...'in beraatine dair Menderes Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2008/611 Esas, 2009/747 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki sanık ... ve sanık ... tarafından tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Müşteki sanık ...'ın 06.01.2009 duruşmada sanık ...'ten şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında, sanık ... hakkındaki basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz hakkı bulunmayan müşteki sanık ...'ın bu yöndeki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1657, Karar No: 2014/4778, Tarih: 20.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1657 E.  ,  2014/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2013/28-2013/33

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6762 Sayılı TTK'nun 790. maddesinde "Cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kişi, son ciro beyaz ciro olsa bile, kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır. Çizilmiş cirolar yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro izlerse, bu son ciroyu imzalayan kişi çeki beyaz ciro ile iktisap etmiş sayılır." düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda; takip dayanağı çekin incelenmesinde, ilk cironun lehtar tarafından yapıldığı daha sonra da çekin muhtelif cirolar ile Ö. İnşaat Malzemeleri Ltd. Şti'ne geçtiği ve daha sonra tüm ciroların iptal edildiği ve geçerli olarak lehtar Mustafa Kılıç'ın cirosunun bulunduğu, çekin süresinde bankaya ibraz edildiği, ancak takip alacaklısı S.. O..'ın ibraz tarihine kadar geçerli herhangi bir cirosunun bulunmadığı, bu halde lehtar M. K. son ciranta olup ibrazdan sonra adı geçen veya ciroları iptal edilen cirantalar tarafından takip alacaklısına yapılmış ve alacağın temliki hükümlerini doğuracak bir cironun olmadığı da anlaşılmıştır. Hukuk Genel Kurulu'nun 24.04.1996 tarih 1996/12-136E., 1996/288K. sayılı kararında da açıklandığı gibi, hamile yazılı bir çekin bankaya ibrazından sonra ciro edilmeksizin başkasına elden devri olanaksızdır. İbrazdan sonra alacaklının çekte hak sahibi olabilmesi için TTK'nun 793. maddesi uyarınca adına alacağın temliki sonucu doğuran bir cironun bulunması gerekir.

Dayanak çekte cirosu bulunmayan takip alacaklısının çekte yetkili hamil sıfatı olmadığından bu çeke dayanarak takip yapması mümkün değildir.

O halde mahkemece, İİK'nun 170/a-2, maddesi gereğince şikayetçi borçlu yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.