muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15743, Karar No: 2020/3951, Tarih: 09.03.2020

İşyerinde günde üç vardiya çalışma sistemi uygulandığı taraflar arasında tartışmasızdır. Dava dilekçesinde günde 8 saat çalışıldığı kabul edilmiş ancak ara dinlenmesi verilmediği, günün 8 saatini sürekli mesaide geçirdiği iddia edilerek fazla çalışma ücreti talep edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ara dinlenme süresi düşülmeksizin günlük 8 saat ve haftalık 6 gün çalışma esasına göre haftada 48 saat çalışmanın varlığı belirtilerek haftada 3 saat fazla çalışma hesabı yapılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesine göre günlük 7,5 saate kadar olan çalışmalarda yarım saat, 7,5 saati aşan çalışmalarda 1 saat ara dinlenme süresi düşülmelidir. Salt davacı tanıklarının anlatımlarıyla işyerinde ara dinlenme yapılmadığının kabulü isabetli değildir. Davalı tanıkları yada diğer nitelikli delillerle ispatı halinde ara dinlenme süresinin kanunda yazılı olandan daha az kullandırıldığı yada hiç tanınmadığı sonucuna varılabilir.

Somut uyuşmazlıkta, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesindeki ara dinlenme süresi düşüldüğünde davacının haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığı anlaşılmakla, fazla çalışma ücreti isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15370, Karar No: 2010/824, Tarih: 29.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15370 E.  ,  2010/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalı şirkette tır şoförü olarak çalışan murislerinin 12.5.2008'de vefat ettiğini, diğer davalı ... kayıtlarında murisin işe giriş bildirgesinin 13.5.2003 tarihinde verildiğinin anlaşıldığını oysa işe 1.10.2002 tarihinde başlandığını ileri sürekek 1.10.2002 tarihinden itibaren sigortalı olarak çalıştığının tesbitini istemişlerdir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiştir. Diğer davalı şirket cevap vermemiştir.

Mahkemece, ... mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yargılamada kendisini avukat aracılığıyla temsil ettirmiştir. Avukatlık asgari ücret tarifesi 7. Maddesi uyarınca davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına 2..bent olarak "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 575.00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak temyiz eden davalıya verilmesine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 29.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/467, Karar No: 2016/3149, Tarih: 24.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/467 E.  ,  2016/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli... İlçesi ...Köyü 323 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 13.05.2015 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmazın dava (değerlendirme) tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından ve istenilen hususun yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9567, Karar No: 2010/15547, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9567 E.  ,  2010/15547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20061, Karar No: 2016/1149, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20061 E.  ,  2016/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, bağlanan dul aylığının yeniden hesaplanarak maaş farkının fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak koşuluyla 2.000.00.TL. faiziyle davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, davacının ölüm aylığına hak kazandığının tespiti ile eksik ödenen aylıklardan şimdilik 2.000,00 TL'nin ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının eşi Adem Orbay'ın 26.08.1974-01.11.1986 tarihleri arasında Hollanda'da çalıştığı ve 10.08.1995 tarihinde öldüğü, 2983 gün Türkiye çalışması ve askerlik borçlanması ile 6101 gün Hollanda çalışması olmak üzere toplam 9084 gün üzerinden 01.09.1985 tarihinden itibaren sözleşmeye göre kısmi ölüm aylığı bağlandığı, davacının Hollanda'da dul aylığı aldığı, davacının 21.08.2008 tarihinde sunduğu dilekçe ile Türkiye'deki hizmetine istinaden tam ölüm aylığı bağlanmasını (kısmi ölüm aylığının tam aylığa çevrilmesini) talep ettiği ancak Kurumun, davacının Hollanda'da ölüm aylığı alması nedeniyle bu ülkedeki tüm süreyi borçlanmadan ülkemizden ölüm aylığı almasının mümkün olmadığı gerekçesiyle istemi reddettiği anlaşılmaktadır.

Davacının eşinin ölüm tarihi 10.08.1995 olup 900 gün prim ödemesi halinde ölüm aylığına hak kazanması mümkündür. Davacının eşinin 5 yıldan fazla sigortalılık süresi ve 900 günü aşkın (720 gün askerlik borçlanması ile 2983 gün) prim ödemesi bulunmaktadır.

Davalı Kurum, Türkiye Cumhuriyeti ile Hollanda Krallığı Arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 23/3 maddesine dayanarak, davacının Hollanda'da ölüm aylığı alması nedeniyle bu ülkedeki tüm süreyi borçlanmadan ülkemizden ölüm aylığı almasının mümkün olmadığı gerekçesiyle istemi reddetmektedir.

Anılan Sözleşme'nin 22.maddesi her iki ülkede birbirini takip eden sürelerde veya münavebeli olarak geçen sigortalılık sürelerinin birleştirilmesi, 23.madde ise yardımlara hak kazanmaya ilişkindir. Sözleşme'nin 23.maddesinin 1/b-(i) bendinde Türk mevzuatı bakımından birleştirilen süreler üzerinden kısmi aylık bağlanması, 1/c-(i) bendinde ise "miktarı geçen sürelere bağlı olmayan yardımlar" düzenlenmiştir.

Anılan Sözleşme'nin 22.maddesi her iki ülkede birbirini takip eden sürelerde veya münavebeli olarak geçen sigortalılık sürelerinin birleştirilmesi, 23.madde ise yardımlara hak kazanmaya ilişkindir. Sözleşme'nin 23.maddesinin 1/b-(i) bendinde Türk mevzuatı bakımından birleştirilen süreler üzerinden kısmi aylık bağlanması, 1/c-(i) bendinde ise "miktarı geçen sürelere bağlı olmayan yardımlar" düzenlenmiştir.

Sözleşme'nin 23.maddesinin 3'üncü fıkrasında geçen "Bu maddenin 1 'nci fıkrasının (e) bendi hükümleri saklı kalmak kaydıyla, bu bölüm hükümlerinden faydalanabilecek durumda olan kimseler, haklarında yalnız bir Akit Tarafın mevzuatının uygulanmasını isteyemezler" düzenlemesi, bu bölüm hükümlerinden faydalanabilecek durumda olan "kısmi sözleşme aylığı alanlara" yönelik bir düzenleme olup Hollanda'da ölüm aylığı alan kişinin aynı zamanda Türkiye'de ölüm aylığı almaya hak kazandığı hallerde, Hollanda'da geçen tüm süreyi borçlanması gerektiği biçiminde yorumlanması mümkün değildir.

23.madde kısmi sözleşme aylığına ilişkin olup akit tarafların iç hukuk kurallarını değiştirmeye yönelik bir amaçla ihdas edilmediği gibi, Kurumun aylık almaya engel gördüğü Hollanda ölüm aylığı da sözleşmenin 23.maddesine göre bağlanmış bir aylık değildir. 23.madde açıkça "...bu bölüm hükümlerinden faydalanabilecek durumda olan kimseler..." demek suretiyle düzenlemenin kısmi sözleşme aylığı alanlara özgü olduğunu ifade etmiştir.

Sözleşme hükümlerinin, Anayasa'nın 90.maddesine göre iç hukuk hükümlerine üstün tutulabilmesi için bir konuda sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldıracak biçimde açık bir düzenleme getirmesi ve bunun da iç hukuk hükmüyle çatışması gerekir. Oysa ki Sözleşme'nin 23.maddesinin 3'üncü fıkrası kısmi sözleşme aylığı alanlara ilişkin olup sigortalının Türkiye'den ölüm aylığına hak kazanmasına ilişkin iç hukuk hükümleriyle çatışır bir içeriği de bulunmamaktadır. O halde davacının, eşinin yalnızca Türkiye'de geçen sigortalı hizmetine istinaden ölüm aylığı almasına engel ve iç hukuk kurallarıyla çatışan uluslararası sözleşme kuralı bulunmamadığından, mahkemece davacının ölüm aylığına hak kazanıp kazanmadığı irdelenerek sonucana göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6248, Karar No: 2014/8392, Tarih: 24.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6248 E.  ,  2014/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/850-2014/57

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak örnek 10 kambiyo senetlerine özgü takip yapıldığı, borçlu icra mahkemesine başvurusunda alacaklıya 600,00 TL borçlarının olduğunu ve senedin bu borç nedeniyle boş olarak verildiğini, bunun dışında alacaklıya verdiği bir senet ve borcu bulunmadığını, alacaklının senedi icra takibine koymadan önce gerçeğe aykırı olarak 60.000,00 TL düzenlediğini, bu sebeple de takibin iptalini istemiş, Mahkeme, senedi anlaşmaya aykırı doldurulduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle itirazın reddine hükmetmiştir.

İİK'nun 168/4-5. maddesine göre borçlu, ödeme emrinin tebliğinden itibaren 5 gün içinde ödeme emrine karşı icra mahkemesinde itirazda (şikayette) bulunabilir. Bu süre geçirildikten sonra yapılan itiraz geçersizdir.

Somut olayda borçluya ödeme emri tebligatı 29.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve tebligatın usulsüzlüğü de ileri sürülmemiştir. Bu durumda borçlu, yasal 5 günlük itiraz süresinden sonra 05.12.2013 tarihinde mahkemeye başvurmuştur.

Mahkemece istemin belirtilen gerekçe ile süreden reddi gerekirken yazılı şekilde işin esası incelenerek sonuca gidilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8725, Karar No: 2019/12002, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/8725 E.  ,  2019/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5309, Karar No: 2017/1643, Tarih: 01.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5309 E.  ,  2017/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki madde ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekili Av. ... gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların murisi ile müvekkili arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için davalı arsa sahiplerince dava açıldığını, davalılardan kaynaklanan nedenlerle, müvekkilinin işe devam etme isteğinin kalmadığını ileri sürerek, ek sözleşme gereği davalılara ödenen bedelin, yapılan imalat bedeli ve masraflar ile manevi tazminatın tahsilini; karşı davada, davacılar vekili, sözleşme ve ek sözleşme gereğince cezai şart ve gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sözleşmenin mahkeme kararıyla geriye etkili feshedildiği, kararın kesinleştiği, tarafların ancak birbirlerine verdiklerini geri isteyebilecekleri gerekçesiyle, asıl davada, imalat bedeli ve sözleşme gereğince ödenen bedelin tahsiline; karşı davada, gecikme tazminatının kabulüne cezai şart talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar-karşı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalılar- karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi halinde taraflar, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 108/1. maddesi uyarınca karşılıklı ifa yükümlülüğünden kurtulur ve daha önce ifa ettikleri edimleri kusurlu olsalar bile sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre sözleşmenin tasfiyesi kapsamında geri isteyebilirler. Yüklenici tarafından, fesih anına kadar arsa sahibinin malvarlığına giren yararlı ve imar mevzuatına uygun olan imalatın parasal karşılığının ödenmesi talep edilebilir. Asıl davada, davacı yüklenici, taşınmaz üzerinde yaptığı imalatın bedelini talep etmiş, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, iki adet villanın temel çukurunun kazıldığı, temel betonunun atıldığı, subasman seviyesine kadar betonarme perde duvarı yapıldığı ve bunların bedelinin 18.000,00 TL olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu miktar hüküm altına alınmış ise de, bu imalatların arsa sahiplerinin yararına olup olmadığı incelenmemiştir.

Bu durumda mahkemece, raporu veren bilirkişi kurulundan, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde, yapılan imalatın arsa sahipleri yönünden yararlı ve yasal olup olmadığı, arsa sahibinin bu imalattan yararlanıp yararlanamayacağı konusunda ek rapor alınıp, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar- karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacı-karşı davalı şirketten tahsili ile Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar-karşı davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4273, Karar No: 2020/3006, Tarih: 01.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4273 E.  ,  2020/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ün maliki ve sürücüsü olduğu ... plaka sayılı araç ile 09/07/2015 günü ... plaka sayılı tıra çarparak vefat ettiğini belirterek, eşi ... için 1.000,00 TL, çocukları... ve ... için 750,00'şer TL'den 1.500,00 TL, toplam 2.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının fazlaya ait istekleri saklı tutularak dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... yönünden 230.160,45 TL, davacı ... yönünden 23.498,74 TL olmak üzere toplam 253.659,19 TL'nin davalıdan tahsiline, davacı ... yönünden davanın reddine

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 12.995,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7849, Karar No: 2012/11179, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7849 E.  ,  2012/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.