muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5182, Karar No: 2012/2317, Tarih: 29.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5182 E.  ,  2012/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Elmalık Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.05.2011 gün ve 161/347 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde mevki ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın tapulama harici bırakılan yerlerden olduğunu, 20 yılı aşkın süreden beri vekil edeni tarafından tasarruf edildiğini, Hazineyle bir ilgisinin bulunmadığını açıklayarak, vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, teknik bilirkişi Mehmet Tepe’nin 03.12.2010 tarihli raporuna ekli krokide A harfiyle gösterilen 12039,458 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davada taraf teşkili de sağlanamamıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, taşınmazın bulunduğu Elmalık Köyü, Edremit İlçesinin bir mahallesi haline gelmiştir. Elmalık Köyü mahalle haline getirildiğine göre, halefiyet kuralı gereğince, tüm haklarının kapsamına alındığı Edremit Belediyesine geçtiğinin kabulü gerekir. Bu durum karşısında TMK.nun 713/3. fıkrası gereğince davanın Edremit Belediyesine yöneltilmesi, davaya katıldığı taktirde tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda kendisine süre ve imkan tanınması, böylece taraf teşkilinin sağlanması ve davanın yürütülmesi gerekmektedir.Uyuşmazlık konusu taşınmaz 766 sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesi gereğince 1972 yılında tapulama harici bırakılan yerlerden olduğuna ve kural olarak, bu madde gereğince tapulama harici bırakılan yerlerin imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerektiğine, keşifte de dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklarda taşlar ve otlar temizlenmek suretiyle tarım arazisi haline getirildiğini açıkladıklarına göre, somut olayda imar ve ihya koşullarının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Bu konuda yapılan araştırma ve inceleme sonuca ulaşmak açısından yeterli görülmemektedir. Öncelikle, taşınmazın 1972 yılında ne niteliğiyle tespit harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden, çifte tapunun oluşumunun önlenmesi açısından teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle dava konusu ve tesciline karar verilen yerin tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, gelecek yazı cevaplarının dosyaya eklenmesi, TMK.nun 713/4 ve 5. fıkraları gereğince yerel ilanların birer hafta arayla üç sefer yapılması, bu konuda teknik bilirkişinin rapor ve krokisinin esas alınması, yasal üç aylık sürenin beklenilmesi, ilan tutanaklarının getirtilerek dosya arasına konulması, dosya arasında bulunan 2001 tarihli hava fotoğraflarının süre açısından yetersiz olmaları nedeniyle olayın çözümünde gözönünde tutulmasının mümkün olmadığı gözetilerek, Daire ve Yargıtay uygulaması gereğince davanın açıldığı 29.03

.nun 713/4 ve 5. fıkraları gereğince yerel ilanların birer hafta arayla üç sefer yapılması, bu konuda teknik bilirkişinin rapor ve krokisinin esas alınması, yasal üç aylık sürenin beklenilmesi, ilan tutanaklarının getirtilerek dosya arasına konulması, dosya arasında bulunan 2001 tarihli hava fotoğraflarının süre açısından yetersiz olmaları nedeniyle olayın çözümünde gözönünde tutulmasının mümkün olmadığı gözetilerek, Daire ve Yargıtay uygulaması gereğince davanın açıldığı 29.03.2010 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1980 – 1990 arası) iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı bilirkişi aracılığıyla hava fotoğraflarının keşifte uygulanması, stereoskopik aletle üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre, taşınmazın kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı ya da hangi nitelikte bulunduğu, kültür arazisi haline getirilmiş ise, imar ve ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı konularında uzman bilirkişiden gerekçeli, karşılaştırmalı ve denetime açık rapor alınması, daha önce götürülmeyen jeoloji mühendisi aracılığıyla taşınmazın kenarında bulunan dere nedeniyle inceleme yaptırılması, aynı biçimde daha önce götürülen ve rapor veren uzman bilirkişi ziraat mühendisi ile dosyada bulunan mevcut fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde rapor ile fotoğrafların tam örtüşmediği gözetilerek götürülen dışında başka bir uzman bilirkişi ziraat mühendisi aracılığıyla dava konusu taşınmaz ve çevresi bir bütün olarak düşünülerek toprak yapısının incelenmesi, kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, imar ve ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazın tamamının imar ve ihya edilip edilmediği hususlarında bilirkişilerden rapor istenmesi gerekir.

Bundan ayrı, imar ve ihya koşulları bakımından yapılan inceleme yetersiz bulunduğundan yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258 ve 259. (HMK.m.243, 244, 259 ve 290/2) maddeleri gereğince, davetiyeyle keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmeleri, beyanlar arasında çelişki bulunduğu taktirde HUMK.nun 265 (HMK. m. 261) uyarınca aykırılığın giderilmesi, davacının taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü ve hangi tarihte tamamladığı hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, imar ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca davacı dışında babasının diğer mirasçıları bakımından da miktar araştırmasının yapılması, bu nedenle davacının babasına ait veraset belgesi ya da verasete esas nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek dosyayla birleştirilmesi, diğer mirasçıların belgesizden edinilen taşınmazların olup olmadığının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüğü ile zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadıklarının o yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanağı ve tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, zilyetliğe dayalı tescil davalarına ait dosyaların ise ait olduğu mahkemelerden getirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen limitler yönünden değerlendirilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4332, Karar No: 2009/4485, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4332 E.  ,  2009/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve toplanan tüm kanıtlara göre mahkemece dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmediğinden sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre toplam yüzölçümü 153,78 m2 olup bunun 121,54 m2'si kamulaştırılmış, geriye 32,24 m2'lik kısım kalmıştır. Bilirkişi kurulunca sözü edilen bu kesimde bir değer kaybı olmayacağı görüşüne yer verilmiştir.Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde oluşu, artan bölümün yözölçümü, geometrik durumu ve konumu ile başlı başına kullanıma everişli olma durumu dikkate alındığında, kamulaştırma nedeni ile arta kalan 32,24 m2'lik kesimde azda olsa bir bir değer kaybı olacağının düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8769, Karar No: 2015/10517, Tarih: 21.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8769 E.  ,  2015/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısının, satılan taşınmazın iki yılı aşkın süredir borçlu ... Tekstil San Ltd Şti. bünyesinde kalması nedeni ile satımın KDV'den istisna olduğunu belirterek KDV alınması yönündeki memur işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinde KDV’nin istisnaları düzenlenmiş olup, bu maddenin 4. fıkrasının (r) bendinde ise, kurumların aktifinde, en az iki tam yıl süreyle bulunan taşınmazların satışı suretiyle gerçekleşen devir ve teslimler ile bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimlerinin, KDV’den istisna olduğu düzenlenmiştir. Sermaye şirketleri de kurum kavramı içerisinde yer almakla (5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m.1/a), anılan yasal düzenlemede yer alan istisna hükmü, sermaye şirketlerinin borçlarına karşılık taşınmazlarının cebri icra yoluyla satılması halinde uygulanır.Bu durumda, mahkemece, 3065 Sayılı Yasanın 17/4-r maddesine göre değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19510, Karar No: 2014/8982, Tarih: 02.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19510 E.  ,  2014/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafilik ücretinin, 5271 sayılı CMK.nun 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, zorunlu müdafi için ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına; karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13940, Karar No: 2025/4503, Tarih: 13.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/13940 E.  ,  2025/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/573 E., 2024/1890 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun samimi ikrarda bulunduğuna, uyuşturucu etkisinde suçu işlediğini beyan ettiğine, olay sırasında bilincinin yerinde olmadığına, lehe hükümlerin eksik uygulandığına, beraat kararı verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34129, Karar No: 2013/19362, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34129 E.  ,  2013/19362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, tehdit, şantajla haksız çıkar sağlama, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan firmaya ait ve İtalya Ülkesi'nin ... Limanında bulunan tırlardan hırsızlandığı ileri sürülen nakliyat ve ticaret evrakının 125.000 Avro ödenmesi durumunda katılan firmaya iade edileceği, aksi takdirde bahse konu evrakın Rus mafyasına verilerek katılan firmanın daha büyük zarara sokulacağı yönündeki kısa mesajların mağdur ...'nun kullanımındaki telefon hattına gönderilmesi eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5254, Karar No: 2014/11989, Tarih: 31.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5254 E.  ,  2014/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105.maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9652, Karar No: 2011/10846, Tarih: 20.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9652 E.  ,  2011/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baz istasyonunun kaldırılması davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 23/03/2011 gün ve 2011/2744-2011/3085 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacının temyizi üzerine bozulmuştur. Bu defa davalının karar düzeltme istemi üzerine davalının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.