muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2585, Karar No: 2024/4223, Tarih: 02.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2585 E.  ,  2024/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/546 E., 2024/79 K.

DAVACILAR : ... vd. vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 18.11.2011

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; murisin ölümü ile hissedar oldukları 4802 ada, 14 parsel sayılı taşınmazda davalının yıllardır ikamet edip müvekkillerine hiçbir ödeme yapmadığını ileri sürerek; son 5 yıllık kira bedellerinin hisseleri oranında müvekkillerine ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin taşınmazda çocukluğundan beri davacıların muvafakatı ile oturduğunu, bu konuda intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme yapılan yargılama sonucunda; “davanın kabulüne, 15.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davalı vekilinin takas itirazı süresinde olmadığından reddine” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince; "…3 katlı binanın bulunduğu çekişmeli taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacının kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı, taşınmazda boş daire olup olmadığının araştırılmadığı, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenmesi, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının ya da taşınmazın tümünün davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığının, taşınmazda boş daire olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi…" gerektiğine değinilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; “taraflar arasında fiili kullanım biçiminin oluşmadığı, davacıların payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği ayrı bir bağımsız bölümün bulunmadığı, dosya kapsamı itibariyle intifadan men koşulunun gerçekleşmiş bulunduğu, bozma ilamından önce alınan bilirkişi raporuna göre davacıların isteyebileceği ecrimisilin 15.000,00 TL olarak belirlendiği, davalı tarafın takas beyanının süresinde olmadığı ve davacı tarafın da süresinden sonra yapılan takas def'ine muvafakatının bulunmadığı” gerekçesiyle davanın kabulüne, 15.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davalı vekilinin takas itirazı süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Dairemizin 24.05.2023 tarihli ve 2023/638 Esas, 2023/2807 Karar sayılı kararıyla; "…dava konusu taşınmazda yer alan üç katlı binada bulunan bağımsız bölümde davalının muris babanın sağlığında babası ve annesiyle birlikte yaşadığı, sonrasında ise annesiyle birlikte dava konusu konutta oturmaya devam ettiği, davacıların ise aynı binada yer alan bağımsız bölümleri bir dönem ikamet ederek sonrasında ise kiralayarak tasarruflarında bulundurduğu, dosya kapsamındaki delillere göre intifadan men koşulunun ispatlanamamış olduğu, davacılar tarafından ecrimisil talep edilemeyeceği, davanın reddine karar verilmesi gerektiği…" belirtilerek karar bozulmuştur.

Davacılar vekilinin karar düzeltme başvurusu reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama soncunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, “davanın reddine” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; son Yargıtay Bozma ilamının hatalı olduğunu, davalarının kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, paydaşlar arası ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bilindiği üzere ecrimisil; malikin, kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; son Yargıtay Bozma ilamının hatalı olduğunu, davalarının kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, paydaşlar arası ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bilindiği üzere ecrimisil; malikin, kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

2. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

3. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

4. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

4. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

5. Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

6. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK’nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre tesis edilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11512, Karar No: 2007/11385, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11512 E.  ,  2007/11385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

Dava, dava dışı işçiye bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile iş görmezlik ve tedavi gideri ödemelerinin davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 21.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33062, Karar No: 2017/1021, Tarih: 15.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33062 E.  ,  2017/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca,

1- Hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün 4. paragrafındaki TCK 52" ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere "TCK 52/2." ibaresinin eklenmesi,

3- Hüküm fıkrasından katılan Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18148, Karar No: 2015/3436, Tarih: 12.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18148 E.  ,  2015/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/06/2014 tarih ve 2011/344-2014/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Hac dönüşü esnasında uçak kalkış saatlerinde 25,5 saat gecikme yaşandığını, davalı şirket personelinin gecikme sebebiyle ortaya çıkan beslenme, uykusuzluk gibi sorunlarla ilgilenmediğini, ayrıca müvekkillerinin 40 kg ağırlığında 1 adet bavullarının kaybedildiğini, bavulun içinde müvekkilerinin yakınlarına aldığı hediyelerin bulunduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek, 1.196,25 Euro maddi tazminatın (tahsil günündeki TL değeri üzerinden) ve 10.000'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kaybolan bagajın ağırlığının 40 kg olduğu, Varşova Sözleşmesine göre kg başına 17 SDR talep edilebileceği, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 1.752,02 TL maddi tazminatın 12.09.2010 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline, davacıların manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından taşınan bagajın kaybolması ve uçuştaki gecikmeye dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece maddi tazminat talebi kısmen kabul edilirken manevi tazminat talebi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacıların hacdan dönüşleri esnasında, Cidde’den kalkacak olan uçak 12 saat gecikmeli olarak kalkmış, bu süre zarfında yolcular, yiyecek içecek sağlanması ve tüm yolcuların oturması imkanı bulunmayan bir alanda bekletilmiş, yaşı ilerlemiş bulunan davacılar sıkıntı yaşamışlardır. Davacıların Amsterdam'a ulaşmalarından sonra da içerisinde hediyelik eşyalarının bulunduğu bavullarının kaybolduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı sonucuna varılmış ise de, yapılan seyahatin özelliği dikkat alındığında, davacıların beraberlerinde getirmekte oldukları armağanları, akraba ve dostlarına hediye edememiş olmaları, Cidde havaalanındaki yaşadıkları sıkıntılar ve gerekli ilginin gösterilmemesi nedeniyle davalı taşıyıcının akde aykırılık oluşturan bu davranışları sonucu

dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 49. maddesine göre manevi tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü gerekir. Bu itibarla mahkemece, davacılar lehine makul bir manevi tazminata hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bagaj kaybı nedeniyle davalının sorumlu olduğu miktarın 40 kg üzerinden kg başına 17 SDR olduğu isabetli olarak belirtilmiş ise de, karar tarihindeki SDR kuru dikkate alınmak suretiyle maddi tazminatın hesaplanması gerekirken, tazminatın rapor tarihinde kura göre ve düşük olarak belirlenmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz ıtirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14990, Karar No: 2021/3516, Tarih: 23.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14990 E.  ,  2021/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 22.06.2021 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’ten alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun adına kayıtlı mal varlığına rastlanılmadığını, davalı borçlunun adına kayıtlı “Sakarya İli, ... İlçesi, ... TM ... köyü, 118 ada, 4 parselde kayıtlı fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın mal kaçırma gayesi ile diğer davalıya devredildiğinin tespit edildiğini beyan ile davalılar arasındaki tasarrufun iptaline, davacıya icra dosyasındaki alacak ve ferileri kapsar şekilde cebri icra yetkisi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece verilen karar aleyhine davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ilgili harçların ödenmesi yönünde davalı vekiline muhtıra tebliğe çıkartıldığı muhtıranın tebliğine rağmen ilgili istinaf harcının ödenmemesi sebebi ile mahkemece verilen ek karar ile davalı ... yönünden istinaf edilmemiş sayılmasına karar verildiği, söz konusu kararın davalı ... vekiline de tebliğ edildiği görülmüştür. Davalı ... vekili söz konusu ek karar yönünden istinaf yoluna başvurmadığı halde İzmir Bölge Adliye Mahkemesince sadece ... yönünden istinaf incelemesi yapılması gerekirken davalı ... yönünden istinaf incelemesinde bulunulması doğru görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, davalı ...’nın davalı borçlunun babası olduğu, davalı ...’ın da aynı köyden olduğu, dava konusu gayrımenkulün öncesinde davalı ...’ın akrabasına ait olduğu, davalı ...’ya yapılan satışın da davalı ...’ın kardeşi tarafından vekaleten yapıldığının anlaşılması, davalı ... ile ...’ın davalı borçlunun durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olması nedeniyle dava konusu tasarrufun İİK'nun 280/1 maddesi gereğince iptale tabi bulunmasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalı ... 'ten alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 15.548,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan Murat İngeç'ten alınmasına, 23/06/2021 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3090, Karar No: 2021/1880, Tarih: 24.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/3090 E.  ,  2021/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Tarım Ürünleri Oto. Gıda Hayv. Taş. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi...'un, sevk ve idaresindeki araç ile davalı ...'un sürücüsü olduğu tırın karıştığı kazada vefat ettiğini, murisin aracının ...sigortacısı davalı ...nin, tazminat talep edilmesine rağmen ödeme yapmadığını, aynı araç için ... Sigorta A.Ş. tarafından artan mali mesuliyet sigortası yapıldığını, davalı ... şirketince 5.000,00 TL ödemede bulunulduğunu, kazaya karışan tır/dorsenin ...sigortacısı olan...Sigorta A.Ş tarafından ise 17.982,00 TL ödeme yapıldığını, muris ...'ın vefatı nedeniyle eşi ... ile 3 çocuğunun maddi destekten yoksun kaldıklarını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın (sigorta şirketleri yönünden limiti aşmamak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen, davacı ... için 20.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 10.000,00 TL'den toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte sigorta şirketleri hariç olmak üzere diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketleri...Sigorta A.Ş ve ... Genel Sigorta A.Ş ile davalılar ... Ltd. Şti. ve ... vekilleri davanın reddini savunmuş, davalı ...Ş. vekili davanın açılmasına sebebiyet verilmemesi nedeniyle yargılama masrafları ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda yerel Mahkemece verilen, davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair karar davacılar vekilinin temyiz başvurusu üzerine, Dairemizin 02/04/2018 tarihli ve 2015/8750-2018/3660 sayılı ilamı ile bozulmuştur.