muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10035, Karar No: 2017/4631, Tarih: 10.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10035 E.  ,  2017/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 20.06.2012 tarihli raporunda, mağdurenin suç tarihinde onbeş yaşını bitirmiş olup onaltı yaşı içerisinde olduğu ve onaltı yaşını bitirmediğinin kabulünün uygun olacağının belirtilmesi, mağdurenin anne ve babasının, onun sağlık kuruluşunda doğmadığına dair beyanlarda bulunmaları ve mahkemenin de kayden engel durumu bulunması nedeniyle yaşını düzeltemediği mağdurenin, dosya kapsamı itibariyle onbeş yaşından büyük olduğuna yönelik tespitte bulunarak sanıkların hukuki durumunu buna göre değerlendirmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Oluş ile mahkemenin kabulüne ve mağdurenin bu dosya kapsamında onbeş yaşından büyük olduğuna yönelik tespite göre, sanıkların eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kalıp 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen bu suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olması ve onbeş yaşından büyük olduğu kabul edilen mağdurenin soruşturma evresinde şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, vaki şikayet yokluğu sebebiyle kamu davalarının TCK'nın 73/4. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29337, Karar No: 2016/6110, Tarih: 02.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/29337 E.  ,  2016/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla yapılan takipte alacaklının, borçlu belediyeye ait olan taşınmazlara haciz konulması için tapu müdürlüğüne yazı yazılması talebinin kabulü üzerine, bu işlem, borçlu tarafından şikayet konusu edilmiş, mahkemece, 6522 sayılı Yasa'nın 121. maddesi ile 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesine eklenen son fıkra uyarınca; borçlu belediyeye müracaat olmaksızın doğrudan taşınmazlarla ilgili haciz işlemleri yapıldığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu belediyenin taşınmazlarına haciz konulmasına ilişkin 02.07.2015 tarihli işlemin iptaline karar verilmiştir.

...'nin, 26/06/2015 tarihli ve 29398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 17.06.2015 tarih ve 2014/194 Esas 2015/55 sayılı Kararı ile; 3.7.2005 tarih ve 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesine, 10.9.2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun’un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesindeki “…ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır”; ikinci cümlesindeki “…veya kamu hizmetlerini aksatacak…” ibareleri ile 6552 sayılı Kanun’un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin, Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, anılan yasa maddesi, artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinin, haciz işleminin, sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının doğrudan haczinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçlunun tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

O halde mahkemece, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16128, Karar No: 2023/6273, Tarih: 14.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16128 E.  ,  2023/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediğini mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili dilekçesinde özetle; dava konusu binanın 1984 yılında kat mülkiyetine geçtiğini, davacıların bağımsız bölümleri satın aldıkları 2008 yılından bugüne kadar arsa paylarına yönelik herhangi bir itiraz ileri sürmediklerini, bunun Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/10381 Esas, 2015/14245 Karar sayılı kararında da gösterildiğini, davacıların bu dava ile amaçlarının dava dilekçelerinde de belirtikleri gibi 6306 sayılı kanun kapsamında fazladan hak edinme gayreti olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; karara dayanak raporda bilirkişilerin 1990 tarihli satış emsalleri gerek sadece bankalara yapılan satışları gerekse yıl olarak 1984 yılından en az 6 ila 10 yıl sonraki değerleri, kısaca kat mülkiyetine geçiş yılı olan 1984 yılındaki mevcut durumu göstermediğini, bu nedenle, somut davayı aydınlatmaktan uzak, bilirkişilerin şahsi görüşlerinin yer aldığı, istinaf mahkemesinin kaldırma gerekçesine uygun incelemeyi içermeyen ve gerekçede işaret edilen içtihatlara aykırı olan bu raporun dayanak alındığı İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunda, bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri belirtilerek bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu 1984 tarihindeki değerlerine etkili olabilecek unsurlar yazılıp açıklanmış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri yine kat irtifakının kurulduğu tarihe göre ayrı ayrı hesaplanarak, arsa payları yeniden belirlenmiştir. Kat irtifakının kurulduğu tarih dava ve keşif tarihine yakın olduğundan bilirkişilerin değerlendirmesi yeterli görülmüş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve kanuna aykırılık tespit edilemediğinden davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarının tekrar ederek, kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde 1984 tarihinde kat mülkiyetinin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Ancak Mahkemece öncesinde kat irtifakının kurulup kurulmadığı tespit edilmemiştir.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde 1984 tarihinde kat mülkiyetinin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Ancak Mahkemece öncesinde kat irtifakının kurulup kurulmadığı tespit edilmemiştir.

3. Davacı kat maliklerinin kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesisi işlemlerinde bizzat bulunmadıkları dosya kapsamı ile sabittir.

4.Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Davacıların malik oldukları bağımsız bölüme ait arsa payının kat irtifakı kurulduğu tarihte değeriyle doğru orantılı verilmediğini somut olarak ispat edemedikleri ve uzunca müddet mevcut arsa payına itiraz etmedikleri görülmüştür.

5.Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu işin esası hakkında davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/195, Karar No: 2010/2968, Tarih: 25.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/195 E.  ,  2010/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.11.2007 gününden başlayarak aylık, net 5.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 3.000 TL tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekilinin yargılama esnasında kira parasının 01.01.2008 tarihinden itibaren tespitini istediği, mahkemece kısa kararda hükmedilen kira parasının geçerlilik tarihi 01.01.2008 tarihi olarak belirlendiği halde, gerekçeli kararda 01.10.2008 tarihi olarak yazılması doğru değil ise de; maddi hataya dayalı bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrası 1.paragrafında yer alan “01.10.2008” tarihinin silinerek yerine “01.01.2008” tarihi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 5.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3989, Karar No: 2013/10311, Tarih: 02.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3989 E.  ,  2013/10311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece, sanık hakkında aynı yerle ilgili olarak Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2008 gün ve 2007/211 esas, 2008/75 karar sayılı ilamı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet kararı verildiği belirtilerek, bu ilamın suretinin dosya içerisine alındığının anlaşılması karşısında; hakkı olmayan yere tecavüz suçunun temadi eden suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, bahsi geçen dava dosyasındaki yer ile suça konu yerin aynı yer olup olmadığı ve iddianame tarihine göre davanın mükerrer olup olmadığının kesin olarak saptanması ve suça konu tescil harici bırakılan yerin, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasında sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi, tanıklar ve teknik bilirkişiler marifetiyle mahallinde yapılacak keşifte kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup ve suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası veya seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19081, Karar No: 2014/5075, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19081 E.  ,  2014/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ile temyiz defterine kayıt tarihine ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

3-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

4-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi ve dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, fasulye ve domatesin sulu şarlarda 2013 yılında dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20284, Karar No: 2015/1298, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20284 E.  ,  2015/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/32121, Karar No: 2014/26005, Tarih: 09.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32121 E.  ,  2014/26005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 2. İŞ)

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2010/1351-2012/674

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile sefer primi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak işe girdiğini, emekliliğe hak kazandığını beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram ve genel tatil ücreti alacağı, yıllık izin ücreti, sefer primi ücret alacağını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren davacının emekli olarak ayrıldığını haklarının ödendiğini ve ibra ettiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, emeklilik suretiyle ayrılan işçinin kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle kıdem tazminatı ile sefer pirimi alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde, davacı tır şoförünün aylık iki ya da üç yurtdışı seferi yaptığı belirtilmiş, hükme esas alınan davacı tanığı da gidilen ülkeye göre farklı sefer sayılarından söz etmiş ancak davacı işçi için net bir sayı bildirmemiştir. Bilirkişi hesap raporunda ise davacının ayda üç sefer yaptığının tanıklarca doğrulandığı belirtilerek aylık üç sefer ve sefer başına 500,00 € üzerinden hesaplamaya gidilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya ve tanık beyanlarına göre aylık ortalama sefer sayısının üç olarak kabulü isabetsizdir.

Öte yandan dosya içinde davacının yurtdışına giriş ve çıkış kayıtları sunulmuş olup bu yönde bir değerlendirmede bulunulmalı, davacının hangi ülkeye sefere gittiği de belirlenerek dosya kapsamı ile birlikte aylık ortalama sefer sayısı ve buna bağlı olarak ücret belirlenmelidir. Davacının iddiasını da aşar şekilde aylık üç sefer olarak hesaplama yapılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Öte yandan dosya içinde davacının yurtdışına giriş ve çıkış kayıtları sunulmuş olup bu yönde bir değerlendirmede bulunulmalı, davacının hangi ülkeye sefere gittiği de belirlenerek dosya kapsamı ile birlikte aylık ortalama sefer sayısı ve buna bağlı olarak ücret belirlenmelidir. Davacının iddiasını da aşar şekilde aylık üç sefer olarak hesaplama yapılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parası ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.