muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10649, Karar No: 2017/1232, Tarih: 20.02.2017

Aktif devre 60 yaşı kadar, pasif devre 60 yaşından bakiye ömür sonuna kadar olan devredir. Aktif dönemden amaçlanan “iş görebilirlik çağı”dır. Yani; sigortalının, olağan olarak işinde çalışabilme gücünün devam süresidir ki, bu da Yargıtay’ca benimsenen görüşe göre, kural olarak “60” yaşa kadar sürer. Sosyal Güvenlik Yasalarında, sosyal amaç ya da istihdam politikaları gözetilerek değişik yaşlar ile tanınan emeklilik yaşının, aktif dönem sonu olarak ele alınması uygun değildir. Öte yandan, meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda ise, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır. “Malul Sayılma” başlıklı 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin “iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybeden sigortalıların malül sayılması” gereğine ilişkin hükmü gözetildiğinde sigorta kolu farklı da olsa, iş kazası sonucu sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı %60 veya daha üstünde ise; artık sigortalının ileride çalışmasını sürdürmeyeceğinin kabulü ile, aktif dönemle birlikte pasif döneminde maddi zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Sigortalı yaşlılık aylığı alıyor ise pasif devre zarar hesabı yapılmamalıdır. Bununla birlikte, tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının, gerçek zarar tavan hesabına dair açıklanan ilkeler çerçevesinde yeniden belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/953, Karar No: 2018/9600, Tarih: 29.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/953 E.  ,  2018/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-(a) maddesi uyarınca temel ceza 3 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra sanığın soruşturma aşamasında etkin pişmanlık göstermesinden dolayı cezasında TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim yapıldıktan sonra netice cezanın 1 yıl yerine hatalı olarak 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle, eksik ceza tayin edilmiş ise de; bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa'nın 108/4, 5, 6. fıkralarında “Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir” hükmü düzenlenmiştir. Buna göre denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir. Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ''Cezasının infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin

çıkarılarak yerine “cezanın infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10736, Karar No: 2013/13290, Tarih: 17.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/10736 E.  ,  2013/13290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın, davayı takip ve hükmü temyize yetkisi bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumuna tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz itirazlarına ilişkin olarak tebliğname düzenlendikten sonra dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2013 günü oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2011/10222, Karar No: 2011/14944, Tarih: 10.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10222 E.  ,  2011/14944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde borçlu olmadığı halde icra kanalı ile tahsil edilen 2.000,00 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan istirdatı istenilmiştir. Mahkemece davanın davacı ... yönünden kabulüne; davalı ... yönünden ise HUMK 409/5. madde hükmü gereğince açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/835, Karar No: 2016/3591, Tarih: 11.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/835 E.  ,  2016/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4001, Karar No: 2013/2589, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/4001 E.  ,  2013/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait olan ve müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın, 16.04.2009 günü alkollü olan davalının idaresinde iken ve tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında, aynı araçta yolcu olarak bulunan ....’ın vefat etmesi nedeniyle mirasçılarına 17.312,88 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ve 151,58 TL ambulans ücreti ödendiğini, sigortalı araç sürücünün alkollü olması nedeniyle rücu hakları bulunduğunu ileri sürerek, toplam 17.464,64 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise, kaza sonucu yaşamını yitiren ...’ın uzaktan akrabası olduğunu, olay günü ...’in kendisini telefonla arayarak düğün hazırlığı nedeniyle eşyalarını aracı ile evine taşımasını istediğini, kendisinin de bunu kabul ettiğini, buluştuklarını ve birlikte içki içtiklerini, sonrasında yola çıktıklarını, dava konusu olayın, hatır taşıması niteliğinde değerlendirilmesi,Borçlar Kanunu’nun 43. ve 44. maddeleri gereğince indirim yapılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davanın kabulü ile 17.464,64 TL nın 20.10.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; desteğin, arkadaşı olan ve kendisi gibi alkollü olan davalının aracında hatır yolcusu olarak taşındığı sırada meydana gelen trafik kazasında yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır.

Destek, davalı yanın aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnız yolcunun yararının söz konusu olduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış ise yargıcın tazminatın tutarından uygun bir miktar indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda destek alkollü olduğunu bildiği davalının kullandığı araca binmekle zarar doğuran eyleme katkıda bulunmuştur.

Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış ise yargıcın tazminatın tutarından uygun bir miktar indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda destek alkollü olduğunu bildiği davalının kullandığı araca binmekle zarar doğuran eyleme katkıda bulunmuştur.

Şu durumda; yerel mahkemece, belirlenen destekten yoksun kalma tazminat miktarından, hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43, desteğin alkollü sürücünün kullandığı araca binmesi nedeniyle de aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılması gerekirken, yukarıda açıklanan yasa maddeleri kapsamında, yolcu ile sürücü olan davalının yakınlığı, hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı, desteğin bölüşük kusurunun varlığı, somut olayın özel şartları göz önüne alınmadan, araştırılmadan ve tartışılmadan yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul, yasaya ve dosya kapsamına uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının ise ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2414, Karar No: 2012/5342, Tarih: 28.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2414 E.  ,  2012/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ...: TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 53 maddeleri uyarınca 5'er yıl hapis cezası

2-Sanıkların 6136 sayılı Yasanın 13/1, 52/2, 53, 54 maddeleri uyarınca 1'er yıl hapis ve 600'er TL adli para cezası.

3-Sanık ...: TCK.nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 52 maddeleri uyarınca 1.800 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'un mağdur ...'a yönelik yaralama suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suç ile ilgili sanık ... müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'un ruhsatsız silah taşıma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçların sübut bulmadığına, sanık ... müdafiinin meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Sanıklar ... ve ...'un ruhsatsız silah taşıma suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Sanıklar ... ve ...'un mağdur ...'e yönelik eylemleri yönünden,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların sopa darbeleriyle mağduru sol kaşta 2.1 cm ebadında kesi, alnın sol yanında çapraz 6.1 cm ebadında kesi, parietal bölgede solda 10.1 cm ebadında kesi, parietal bölgede sağda 3.1 cm ebadında kesi, oksipitalde sağ ve solda 2,5.1cm ebadında çapraz kesi, sağ frontal bölgede 12.1 cm, 6.1 cm ve 8.1 cm ebatlarında kesilere neden olacak şekilde yaraladıkları, mağdurun kafatasında kırık oluştuğu ve beyin kanaması nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda; sanıkların fiillleriyle ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine, suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, sanıkların CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla tebliğnamadeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 28/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10143, Karar No: 2014/9698, Tarih: 16.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10143 E.  ,  2014/9698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/555-2012/322

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, aracına LPG cihazının takılması için davalı şirket ile anlaştığını, ancak cihazın ayıplı monte edilmesi nedeni ile aracın arızalandığını ve bu arızanın giderilmesi için müvekkilinin 6.876,20 TL tamir gideri yapmak zorunda kaldığını, ancak davalı şirketin kendi kusuru sonucu yapılan tamir giderinin tahsili için başlatılan takibe haksız olark itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile takibin 5.415,48 TL alacak yönünden devamına, fazlaya ilişkin istem ile icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici; “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri, olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır.

Buna göre eser sözleşmesinden doğan ilişkiye, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir (Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 günlü ve 2003/15–127 Esas 2003/102 Karar, 17.02.2010 günlü ve 2010/15–68 Esas 2010/85 Karar sayılı ilamları).

Somut olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle, davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden, tüketici mahkemesi sıfatıyla uyuşmazlığın esası hakkında hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle, davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden, tüketici mahkemesi sıfatıyla uyuşmazlığın esası hakkında hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12540, Karar No: 2010/1827, Tarih: 16.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/12540 E.  ,  2010/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı Kurum, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin %10 kusur farkı ile artışların %85 kusur karşılığının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi İptal Kararı resen gözetilerek yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum avukatı ile, davalı ... avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler

......

açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, ilk rücuda toplam %85 oranındaki davalılar kusurunun kesinleşip, istek gibi gelir ve masrafın %75’inin hüküm altına alındığı gözetilerek, iş bu ikinci rücu davasında artışa yönelik talebin reddine, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin %10 kusur farkının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, ilk peşin değerli gelirin %10 kusur farkı olan 869,62 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde 2.324,65 TL’nin tahsiline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalı işveren ....... yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumu gözetilmelidir.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından; davanın açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip, vekâlet ücreti ile sorumluluğuna hükmedilmiş olması, yerinde görülmemiştir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının, (1) no’lu bendinin ilk satırında yer alan “2.324,65” rakamlarının silinerek, yerine, “869,62” rakamlarının yazılmasına, hükmü temyiz etmeyen davalı işveren yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine, (2) no’lu bentte yer alan “128,15” rakamlarının silinerek, yerine, “49,57” rakamlarının yazılmasına, hükmü temyiz etmeyen davalı işveren yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesine, (3)

......

no’lu bentte yer alan ve davalı ... lehine vekâlet ücretini düzenleyen “reddedilen kısım nedeniyle 1.416,96 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı ...’na ödenmesine” hükmünün tamamen silinip hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılardan ..... alınmasına, 16.02.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......