muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2854, Karar No: 2022/7082, Tarih: 18.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2854 E.  ,  2022/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03.12.2018 tarih ve 2017/403 E. - 2018/435 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.01.2021 tarih ve 2019/882 E. - 2021/76 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 174119 ve 2002/21178 sayılı "go-logistics "global operations local Solutions" “go şekil", "go ac özdemir company uluslararası şekil" ibareli tanınmış markalarına dayanarak, davalının 2016/84466 sayılı "GOYAKITBAYİ" ibareli başvurusuna yapılan itirazın YİDK’in 2017-M-7040 sayılı kararıyla itirazın nihai olarak reddedildiğini, tarafların markalarının asıl unsurunun "GO" ibaresi olduğunu, davalı markasının davacı markaları ile benzer sınıflarda tescil ettirilmek istendiğini ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2017-M-7040 kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...vekili, davacının markalarının tanınmış olmadığını, davalını çok sayıda “GO” ibareli markasının bulunduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, taraf markalarının farklı sınıflarda tescilli olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "GOYAKITBAYİ" ibareli marka başvurusu ile davacının tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın ticaret unvanına bağlı hak iddiası ile davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığı iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru bitişik şekilde ve aynı karakterdeki harflerle yazılmış "GOYAKITBAYİ" ibaresinden oluştuğu, başvuruda yer alan "YAKITBAYİ" ibaresinin, dava konusu mal ve hizmetlerden bir kısmı için tanımlayıcı, bir kısmı için de zayıf bir ibare olduğu, anılan mal ve hizmetlerin tüketicileri tarafından, başvurunun asıl unsuru olarak "GO" ibaresi algılanacağı, davacıya ait itiraza dayanak markalarla dava konusu "GOYAKITBAYİ" ibareli başvuru arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak, bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, davalının başvurusu 4, 37, 38 ve 41. sınıf mal ve hizmetlerden oluştuğu, davacının itirazına dayanak markaları ise 35, 36, 39, 42, 44 ve 45. sınıflarda tescilli olduğu, her ne kadar ilk derece mahkemesince görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, anılan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığı bildirilmiş ve ilk derece mahkemesince de aynı gerekçeyle davanın reddine karar verilmişse de, davacı vekili bu rapora karşı, farklı yönde yargı kararları bulunduğu gerekçesiyle itiraz ettiği, mahkemece bu itirazların değerlendirilmediği, aynı taraflar arasındaki davalının başvurusu kapsamında yer alan 4, 37 ve 41. sınıftaki aynı mal ve hizmetler yönünden (38. sınıf hariç), benzer bir uyuşmazlıkta, 37/2, 3, 4 ve 5. sınıf hizmetler ile 41. sınıfta yer alan "Dergi, kitap, gazete v.b. gibi yayınların okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler" hizmetleri yönünden, davacı markaları ile davalı başvurusu arasında iltibas oluştuğu anlaşılmış, 38. sınıf hizmetler yönünden de aynı taraflar arasında görülen benzer nitelikteki uyuşmazlıklarda, davacı markaları ile davalı başvurusu arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı sonucuna varıldığı, söz konusu kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesnleştiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının 37. sınıfta yer alan "Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu). Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri. Hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri." ile 41. sınıfta yer alan "Dergi, kitap, gazete v.b.gibi yayınların okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler" hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı adına tescilli markanın ibareli markanın 37. sınıfta yer alan "Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu). Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri. Hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri

.b.gibi yayınların okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler" hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı adına tescilli markanın ibareli markanın 37. sınıfta yer alan "Temizlik hizmetleri; dezenfeksiyon hizmetleri; haşere ilaçlama hizmetleri; temizlik araçları ve makinelerinin kiralanması hizmetleri. Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu). Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri. Hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri." ile 41. sınıfta yer alan "dergi, kitap, gazete v.b.gibi yayınların okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler" hizmetleri yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tarafların temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 18/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10397, Karar No: 2016/10676, Tarih: 14.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10397 E.  ,  2016/10676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Orman İşletme İdaresinden katılan tarafından alınan odun kesme işinde kendi işçileri ile birlikte çalıştığı ve çalışırken kullanmaları için katılan tarafından kendisine teslim edilen odun kesme makinesi ve üç adet atı alarak gittiği ve paraya çevirdiği iddia edilen olayda;

Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna dair mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2805, Karar No: 2015/15670, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2805 E.  ,  2015/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2014/75-2014/214

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı M.. Ç.. yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı M.. Ç..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı M.. Ç..'tan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2017, Karar No: 2018/7894, Tarih: 19.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2017 E.  ,  2018/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Zehra Buluntu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, her ne kadar Dairemizin, 29.05.2017 tarih, 2015/13619 Esas, 2017/4411 Karar sayılı mahalline iade kararı ile gerekçeli karar tebliği yönünden dosyanın mahkemesine iade edilmesine karar verilmiş ise de davalılar ..., ... ve ...'ye yapılan gerekçeli karar tebligatının önceki mahalline iade kararına ve yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK m. 21/1 uyarınca yapıldığı ancak muhatabın nerede olduğu bilgisini veren komşunun kim olduğu tebligat parçasından anlaşılamadığından, yeniden yazışmaya sebebiyet verilmemesi ve aksi halin hukuki sorumluluk doğuracağı hususu da gözetilerek mahkemece adı geçen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2031, Karar No: 2016/14852, Tarih: 26.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/2031 E.  ,  2016/14852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, suça konu imalatların hangi tarihte yapıldığı hususunda mahallinde keşif yapılarak bilirkişiden teknik verilere dayalı olarak rapor alınması, tutanak düzenleyicilerin ve komşu parsel maliklerinin yöntemince tanık olarak dinlenilmeleri, hava fotoğrafı ve uydu görüntülerinin temin edilmesi suç tarihinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2- Sanığın suça konu binanın miras kaldığını ve suça konu binanın kayınpederi olan ... tarafın yapıldığını savunması karşısında, ...'in ölüm tarihi araştırılıp sonuca göre suça konu imalatların ve mühür bozma eyleminin kim tarafından yapıldığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21279, Karar No: 2007/10334, Tarih: 18.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21279 E.  ,  2007/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayetler ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda eşini evden kovan davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiş

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.06.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6505, Karar No: 2017/5308, Tarih: 23.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6505 E.  ,  2017/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra sanığın gönderdiği 07/08/2017 tarihli dilekçesinde "... Dosyamın ivedilikle onanıp ceza içtima kararıma eklenmesini istiyorum" şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliği taşıması, bu dilekçeyi göndermesinin ardından gönderdiği 18/09/2017 ve 20/10/2017 tarihli dilekçeleriyle yaptığı temyiz talebinin ise yasal süresinden sonra olması ve temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönülmesinin mümkün bulunmaması karşısında sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/333, Karar No: 2015/1782, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/333 E.  ,  2015/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1654, Karar No: 2016/4840, Tarih: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/1654 E.  ,  2016/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1, 54, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

... İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan ihbar üzerine, ... ilçesi, ... köyüne giden kolluk görevlilerince, sanık ... ile hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'ın, kırsal alanda kazma, kürek gibi suç aletleriyle izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede sanıkların 3 metre derinliğinde ve 2 metre genişliğinde, kültür varlığı bulabilmek için izinsiz kazı yaptıklarının tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, gerek 29.09.2011 tarihli ... Müze Müdürlüğü raporunda, gerekse 13.02.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişisinden alınan raporda belirtildiği üzere, izinsiz kazı yapılan yerin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olmadığı, sanık ...'ın verdiği ifadesinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yaptıkları esnada yakalandıklarını ikrar ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın, hakkında verilen karar temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde kültür varlığı bulabilmek için izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 tarihli, 2006/7 - 2007/1073 sayılı ilamı ile sanığa verilmiş 140 TL adli para cezasının, taksirli suça ilişkin olması, bu nedenle TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

1-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 tarihli, 2006/7 - 2007/1073 sayılı ilamı ile sanığa verilmiş 140 TL adli para cezasının, taksirli suça ilişkin olması, bu nedenle TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 2 numaralı bendin 6. parağrafının hüküm fıkrasından çıkartılması, ayrıca hüküm fıkrasına “Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL vekalet ücretinin sanıklardan eşit miktarda alınarak katılan kuruma verilmesine” ibaresi eklenip, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.