muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/598, Karar No: 2016/7660, Tarih: 28.09.2016

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerdende faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin kadastro paftası ile imar planları çakıştırılmak suretiyle çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 Esas sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma bedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27136, Karar No: 2023/9373, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/27136 E.  ,  2023/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/93 E., 2023/352 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 17.06.2019 tarihli ve 2019/1321 Esas, 2019/10694 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile talebin reddedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin anılan karara itirazı sonrası İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2019/887 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/5. maddesinde yer alan “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak önceki hükmün aynen onaylanmasına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurulması,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak önceki hükmün aynen onaylanmasına karar verilmesi yerine yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasının bütünüyle çıkarılarak yerine ''5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi gereğince, İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararının aynen onaylanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/307, Karar No: 2010/444, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/307 E.  ,  2010/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... vekilince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davalı ... vekili ile davalı kooperatif başkanının tebliğat için gerekli masrafları yatırmaması nedeniyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde, davalı ...’in temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak tapu iptâli ve tescil istemiyle açılan davada, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı arsa sahibi ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekili 27.11.2008 tarihli dilekçeyle hükmü cevaben temyiz etmiş ise de davacı vekilinin temyiz dilekçesi adı geçen davalıya 14.11.2008 günü tebliğ edildiğinden 27.11.2008 tarihli cevaben temyiz isteminin 10 günlük yasal süresi içerisinde olmadığı anlaşıldığından davalı ...’un temyiz isteminin HUMK’nın 433. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi ... vekilinin temyiz istemine gelince;

Davacı arsa sahibi ile bir kısım davalıların murisi olan ... arasında 02.06.1995 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapılmış, yüklenici ... bu sözleşmeyle davacıya ait 1446 ve 1447 parseller üzerine bina inşa ederek

yapılacak inşaattan 12 adet daireyi davacıya teslim etmeyi üstlenmiştir. Sözleşmeye konu olan taşınmazların tapusu aynı gün yüklenici ...’e tapuda devredilmiş parseller 06.07.1995 tarihinde tevhid edilerek 2359 parsel oluşmuş daha sonra ifraz ile 2360 ve 2361 parseller oluşarak bloklar 2360 parsel üzerinde inşa edilmiştir. Yüklenici ... 17.09.1995 tarihinde davalı kooperatifin kuruluşunda yer almış, 25.06.1997 tarihinde 2433 yevmiye numarası ile inşaat yapılan 2360 parsel nolu taşınmazı arsa sahibinin kardeşi olan davalı ...’a devretmiş, ...’da aynı gün 2434 yevmiye numaralı işlemle taşınmazı davalı kooperatife devretmiştir. 20.11.2003 tarihinde kurulan kat irtifakı ile davacının tescilini talep ettiği 12 adet bağımsız bölümün davalı kooperatif adına kayıtlı olduğu dosya içerisinde bulunan tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Tapunun davalı kooperatife devri davacı arsa sahibi ile yüklenici ... arasında imzalanan 02.06.1995 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesine dayandığından bu sözleşme hükümleri ve sözleşmede kararlaştırılan paylaşım şekli nazara alınarak, davacının tescil talebinin değerlendirilmesi gerekirken, anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14659, Karar No: 2017/10382, Tarih: 25.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14659 E.  ,  2017/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın savunmasında suçlamaya konu olan yerde sahibi olduğu .. İnşaat isimli şirket ile ...... A.Ş.’nin adi ortaklık şeklinde kurduğu metro inşaatı şantiyesi bulunduğunu, sadece kendi şirketinin kullandığı bir yer olmadığını ayrıca sürekli orada bulunması mümkün olmadığından mevzuata uygun şekilde proje müdürü atandığını beyan etmesi ve..... Noterince alınan tahhütnamede proje müdürünün ... olduğunun anlaşılması karşısında; ... hakkında dava açılması sağlanarak açılacak davanın işbu dava dosyası birleştirilmesi, mümkün değil ise ilgili dava dosyasının celp edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Sanık hakkında düzenlenen kaçak su tespit tutanağında sanığın sahibi olduğu şirkete ait şantiyede sayaçsız olarak doğrudan bağlantı yaparak su kullandığının tespit edilmesi karşısında; sanığın suça konu şantiyede ne kadar süredir çalıştığının ve kaçak kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık halen bu şantiyeyi işletiyorsa keşif yapılıp kullanılabilecek su miktarı belirlenmek suretiyle, kaçak kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik kovuşturma ve araştırma ile hüküm kurulması,

3)Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, dosya arasında bulunan 20.04.2015 tarihli ödeme makbuzun kaçak kullanıma ilişkin olup olmadığı tespit edilerek kalan zararın, sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak su kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8022, Karar No: 2017/12448, Tarih: 29.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8022 E.  ,  2017/12448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının asıl işveren-alt işveren ilişkisi içinde bulunan davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, ödenmemiş alacakları bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davanın idare aleyhine neticelenmesi halinde alt işveren şirketlere rücu edilmesi söz konusu olacağından bu şirketlere davanın ihbarını, davacının müvekkili idareye temizlik hizmeti veren şirketin işçisi olması nedeniyle davacının işe alımında ya da işten çıkartılmasında müvekkilinin hiç bir fonksiyonu olmadığını, iş akdinin temizlik ihalesini kazanan yeni firmaya ait sözleşmenin hiç bir gerekçe göstermeksizin diğer tüm şirket personeli temizlik elemanları tarafından imzalanmasına rağmen davacı tarafından imzalanmaması sonucu haksız olarak sona erdirildiğini, temizlik şirketi personelinin müvekkili idarede haftalık olarak toplam 40 saat çalıştığını, 53,5 saat çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, talep edilen tüm alacak kalemlerine, istenen faizlere, faiz başlangıç tarihlerine ve oranlarına itiraz ettiklerini, genel tatil ve bayramlarda çalışma yapılmadığını, son iki yıl dışında yıllık izinlerin kullandırılmadığı iddiasını da kabul etmediklerini, davacının müvekkilinden kıdem, ihbar tazminatı veya başkaca hiç bir alacağının bulunmadığını ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, talebin kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde de çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde de çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesai ve diğer günler yapıldığı iddia edilen çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille ispatlanabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödemenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı taraf haftada 5 gün 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışma sırasında öğlen 1 saat ve bir kez de öğleden sonra yarım saat olmak üzere mola verildiğini, cumartesi günleri de yine 07.00-13.00 saatleri arası kesintisiz çalışma yaparak haftalık 53,5 saat çalışma yaptığını ve Devlet Opera ve Balesi açık olduğu ve gösteri bulunduğu sürece genel tatil ve bayramlarda da diğer işçilerle dönüşümlü çalıştığını iddia etmiş ve tanık olarak aynı işyerinde birlikte çalıştığı işçilerden ... ve ...'yı dinletmiştir.

Davacı tanıklarından ..., haftada 2 veya 3 gün mesainin 19.00-20.00-21.00'e kadar sürebildiğini, cumartesi günleri 07.00-13.00 saatleri arası çalışıldığını, resmi bayram ve tatillerde koro çalışması varsa nöbetçi olarak çalışıldığını, diğer davacı tanığı ... haftada ortalama 3 gün, günlük ortalama 5'er saat fazla mesai yaptıklarını, resmi tatil ve bayramlardan 29 Ekim ve 1 Ocak'ta çalışıldığını beyan etmişler, davalı tanıklarından ... resmi tatil ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını fakat temsil olduğu zaman fazla mesai yapan çalışanlara ertesi gün izin verildiğini, diğer davalı tanığı ... ise temsil varsa resmi tatil ve bayramlarda çalışmışılmışsa fazla mesai ücreti ödeyemedikleri için çalışılan gün karşılığı izin verildiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ispat yükünün davacı işçide olduğu, fakat davacının davalı ile husumeti olan tanıklar dışında bu alacaklarının varlığını delillendiremediği gerekçesiyle davacının fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarını ispatlayamadığı kabul edilerek reddine karar verilmiş ise de, söz konusu olayda davacı tanıklarından ...'in husumet kaydına rastlanılmamış olup, davalı tanık anlatımlarından da fazla mesai yapıldığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde temsil olduğu günlerde çalışma yapıldığının beyan edilmesi, davalı işyerinde çalışan emsal işçiye ait Dairemiz incelemesinden geçen dosyada da (Dairemizin 22.05.2017 tarihli ve 2017/8026 esas, 2017/11837 karar) davalı kurumca sunulan işe devam çizelgeleri ve tanık beyanlarına göre ulusal bayram genel tatil yönünden çalışma olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, müzekkere ile davalı işyerinden davacıya ait işe devam çizelgeleri istenmeli, çizelge kayıtlarında varsa işe geliş-gidişler ve tanık beyanları dikkate alınarak reddolunan alacaklar yönünden yeniden hüküm tesis edilmelidir. Belirtilen nedenlerle eksik araştırma ile Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5500, Karar No: 2009/9678, Tarih: 14.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/5500 E.  ,  2009/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Eşine devamlı şiddet uygulayan, başka kadınla yaşayan davacı koca evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğRultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi Usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı kocanın temyiz sebeplerinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.05.2009 (Prş.)