muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29867, Karar No: 2015/29511, Tarih: 22.10.2015

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9805, Karar No: 2013/15134, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9805 E.  ,  2013/15134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörüldüğünden bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında pompajla sulama söz konusu olduğunda (münavebeye ve değerlendirmeye alınan ürünlerle ilgili) bu sulamanın gerektirdiği masrafların ilgili gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim giderlerine eklenmesi ve bunun net gelirden düşülmesi gerekirken, bilirkişi kurulu raporunda ve keşifte dava konusu taşınmazın pompajla sulandığı belirlendiğine göre sulama masraflarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim masraflarına eklenmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun karara esas alınması,

2-İrtifak hakkı tesisi amacıyla yapılan kamulaştırmalarda bedel tespiti, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesisinden sonraki değerleri arasındaki farktan ibaret olduğundan taşınmazın niteliğine göre tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin son fıkrası uyarınca, irtifak tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer kaybının oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer kaybının oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji

nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durumun söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini geçmemesi gerektiği kabul edilmektedir.

nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durumun söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini geçmemesi gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın irtifak hakkı tesis edilmek suretiyle el atılan bölümü ve niteliği dikkate alındığında, uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde, irtifak değer kaybı oranının en fazla dava konusu taşınmaz yönünden %1.89 olması gerekirken, bu oranı %2 olarak kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20539, Karar No: 2019/8050, Tarih: 10.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/20539 E.  ,  2019/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine

Dolandırcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın internet üzerinden gördüğü matbaa makinesi ilanı için sanıkla telefon görüşmesi yaparak 52.000 avro karşılığında ikinci el matbaa makinesi almak üzere anlaşarak peşinat olarak sanığa 15.000 TL ödeme yaptığı, ancak teslimat için anlaşılan tarihte sanığın matbaa makinesini teslim etmediği, daha sonra teslimatta aksamalar oluştuğu gerekçesiyle katılandan 1.970 TL daha para aldığı, matbaa makinesini yine teslim etmediği, gecikme konusunda çeşitli bahaneler ileri sürdüğü, bunun üzerine katılanın babasının sanık ile Aksaray'da buluştuktan sonra yeni bir alıcıymış ve matbaa makinesi alacakmış gibi yaptığı görüşme sırasında katılanın şikayeti ile sanığın kolluk ekiplerince yakalandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın en başından itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek hileli söz ve davranışlarla ikna ettiği katılandan haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından, sanığın 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4787, Karar No: 2024/887, Tarih: 08.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4787 E.  ,  2024/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/715 Esas, 2022/23 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/401 E., 2020/1 K.

Taraflar arasındaki davalı Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 32. sınıfa giren mallarda tescil ettirmek üzere yaptığı 2018/06544 numaralı Alman Saflık Yasası+şekil ibareli marka başvurusunun davalı Kurum tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca nihai olarak reddedildiğini, bu kararın haksız bulunduğunu markadaki kapak ve başak şekillerinin markanın ayrılmaz bir parçası niteliğinde bulunduğunu ve markanın içinde önemli görsellik arz ettiklerini, markanın hem şekil unsurları hem de anlam bütünlüğü itibariyle ayırt edici özelliğe sahip olduğunu, davalı Kurumun dava konusu markaya benzer özellikleri haiz pek çok markayı ayırt edici bularak ve tanımlayıcı görmeyerek tescil ettiğini, dolayısıyla dava konusu başvurunun da tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2018-M-6637 sayılı kararının iptaline, 2018/06544 numaralı markanın tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun ayırt edici olmadığı gibi başvuru kapsamındaki bir kısım mallar yönünden de tanımlayıcı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu edilen 2018/06544 numaralı Alman Saflık Yasası+Şekil ibareli marka başvurusunun üzerinde kullanılacağı emtia açısından doğrudan bir tanımlama yaptığı, 6769 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca tescil talebinin reddinin yerinde olduğu, davacının markanın kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı değerlendirmeler içerdiğini, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, bilirkişilerin kendilerine verilen görevin dışına çıktıklarını ve bilirkişilik temel ilkelerini ihlal ettiklerini, müvekkili başvurusunun ayırt edici nitelikte bulunduğunu, müvekkilinin dava konusu başvuruda yer alan şekli esas unsur olarak kullandığını, müvekkilinin markalarını şekil unsuru ile birlikte kullanması nedeniyle tüketiciler nezdinde yüksek ayırt ediciliğe sahip olduğunu, müvekkili başvurusunun kapsamındaki mallar yönünden tanımlayıcı da olmadığını, dava konusu başvurunun reddedilmesinin davalı Kurumun benzer marka başvurularında verdiği kararlarla da çeliştiğini, ayrıca müvekkilinin başvuru konusu ibareye kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırdığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuruyu oluşturan Alman Saflık Yasası ibaresinin, Almanya’da ortaya çıkan, biranın sadece şerbetçi otu, arpa maltı ve sudan yapılmasını öngören Reinheitsgebot ya da Bavyere Saflık Yasası olarak yaygın biçimde bilinen bir yasayı ifade ettiği, buna göre dava konusu marka başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında ayırt edici nitelik taşımadığı gibi başvuru kapsamındaki mallar yönünden tanımlayıcı nitelik taşıdığı, bu ibare dışında marka başvurusunda yer verilen şekil unsurlarının da marka başvurusunda yer alan mallar gözetildiğinde başvuruya ayırt edilik katmadığı, başvuru konusu ibareye kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırıldığı iddiasının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesinin gerekçesiz karar verdiğini belirtip istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5217, Karar No: 2014/7508, Tarih: 22.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5217 E.  ,  2014/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/630-2013/818

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında, dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gereğine değinilmiş olup, alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın üzerinin meşe ağaçları ile kaplı olup, işlenmemiş ham toprak olduğu, tarım yapılabilmesi için ihya edilmesi gerektiği, tarım arazisi olarak kullanıldığında getirisi bulunmadığı, net gelir hesabı yapılmasının mümkün olmadığı, çıplak arazi değerinin piyasa alım satım bedelinin dekara 600 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup, bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve ekilmesi mutad olan, bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlarda ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesindeki esaslar gözetilerek ve taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı varsayılarak değerinin tespit edilmesi gerekir. Buna göre taşınmazın sulu veya kuru tarım arazisi olup olmadığı belirlenip Salihli Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden bu niteliğine göre münavebeye alınacak ekilmesi mutad olan ürünler ile bu ürünlerin 2011 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatları getirtilerek bunlar esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna kapitalizasyon faizinin uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar söz konusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, piyasa alım satım fiyatlarına göre değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması,

2-Davada kendisini vekille temsil ettirmiş olan davacı yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2131, Karar No: 2021/2751, Tarih: 15.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2131 E.  ,  2021/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı taraf arasında 10.05.2016 tarihinde taşınmaz vaadi ve arsa payı kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacının karşı tarafın yasal temsilcileri olan velilerinden vekaletname aldığını, davacının inşaatın tüm işlerini bitirdiğini, vekaletnameye göre taraflara ait bağımsız bölümlerin kat mülkiyetlerini kurup ilgililerin adlarına tescil işlemini yaparken vekaletten azledildiğini, projede yapılan hata nedeniyle tadilat projesi düzenlenmesi gerektiğini, vekaletten azledildiği için projenin yapılmadığını, davacının kendisine ait daireleri satamamasından dolayı zarara uğradığını, davacı tarafından davalıya işlemlerin tamamlanması veya vekaletname verilmesi gerektiğini, davalı tarafın işlemlerin tamamlanması için gereğini yapmadığı ileri sürerek, taşınmazın fiili durumuna göre tadilat projesi yapılması, kat irtifakı kurulması, iskan ruhsatlarının alınması ve kat mülkiyetine geçiş için gerekli tüm işlemlerin davalı namına yapılması için izin verilmesini ve sözleşme gereğince müvekkiline düşecek taşınmazın hisselerinin iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesini, davanın dürüstlük kurallarına aykırı olarak açıldığını, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, zemin katta müvekkiline düşecek dükkanların sözleşmeye aykırı olarak inşa edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.