muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9278, Karar No: 2013/14170, Tarih: 11.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9278 E.  ,  2013/14170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.01.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ...Ş. vekili, dava konusu baz istasyonunun Yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulduğu, sağlığa zararı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir.

Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde ./..

de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼' ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususu açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün

üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; davaya konu baz istasyonu ile ilgili olarak 16.05.2009 tarihli Yönetmelik hükümleri uyarınca değerlendirme yapılarak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davaya konu baz istasyonunun 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda aynı Yönetmelik ve Tebliğnamede belirlenen ölçüm sertifikası almış uzman bilirkişilerden oluşan kuruldan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken halk sağlığı uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek ./..

yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6193, Karar No: 2007/6986, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6193 E.  ,  2007/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık, 07.06.1990 tarihli inşaat yapım sözleşmesi uyarınca 6219 ada 3 parseldeki inşaatın yapılmaması ve bu parselde arsa sahiplerinin başka bir yükleniciye inşaat yaptırarak davacının inşaat yapmasına mani olmaları nedeniyle uğranılan kâr kaybına hükmedilmesi isteminden kaynaklanmış olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalıların temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 6219 ada 3 nolu parsel davalıların murisi ... ile Muratpaşa Belediyesi adlarına tapuda kayıtlı iken sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmede Belediye yer almadığından ve daha sonra da Belediye hissesi arsa sahipleri adına satın alınamadığından TMK’nın 692. maddesi uyarınca (tüm hissedarlar elbirliğiyle hareket etmediklerinden) sözleşme geçerlilik kazanmamıştır. Bu nedenle 3 parselle ilgili açılan bu davanın akdin geçerli olmaması nedeniyle dinlenme olanağı bulunmadığı gibi aksi düşünülse bile davacılar sözleşme uyarınca Belediye hissesini satın almakla yükümlü olup Belediye Encümeninden satış kararı çıkmasına rağmen 14 yıllık bir süreç içinde hisseyi satın almamak suretiyle akde aykırı davranmaları karşısında davalı arsa sahiplerinin bu kadar bir süre geçtikten sonra arsa üzerinde inşaat yapmak üzere başka bir yükleniciyle anlaşma yapmalarında sözleşmeye aykırılıktan sözedilemez. Bu durumda mahkemece sabit olmayan davanın reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 06.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16109, Karar No: 2014/99, Tarih: 13.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16109 E.  ,  2014/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 26/11/2012

Numarası : 2012/180-2012/666

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, davalı işveren nezdinde kat görevlisi olarak çalıştığını, iş akdini, fazla mesailerini ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile fazla mesai alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının davasının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla mesai alacağının olması nedeniyle feshin haklı nedenle yapıldığı gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı ve fazla mesai talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, mahkeme kararının gerekçesinin dosya içeriği ile örtüşmediği, gerekçede bahsi geçen sürelerin dava dosyası ile ilgili olmadığı anlaşılmış olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

2- Taraflar arasında yapılan 20.11.2011 tarihli askı sözleşmesine göre 2012 yılında 15.4.2012-15.5.2012 tarihleri arasında davalı işverence işe başlaması için çağrı yapılacağı kararlaştırılmış olmasına rağmen davacının kendisine haklı fesih gerekçesi yaratma çabası gibi algılanan bir tavırla daha işe çağrılma süresi başlamadan 13.4.2012 tarihinde davalıya “beni işe çağırmadınız, eğer çağırmayacaksanız haklarımı ödeyin” içerikli ihtarname çekmiş olması ve işe çağrıyı kabul edip çalışmaya başladıktan sonra 1 hafta içinde iş akdini feshetmiş olması karşısında davacının yeni dönem için işe başlama iradesinin samimi olup olmadığı iyice sorgulanmalı ve kötüniyetli yaklaşımlara değer verilmemelidir. Bu kapsamda olmak üzere, 5 yıl gibi uzun bir çalışma süresi için tüm ödemelerini aksatmadan yerine getiren işverenin cüz’i miktarlı fazla mesai alacağı borcunun bulunması nedeniyle işçinin iş akdini feshetmesinin haklı fesih olarak kabulü de isabetsiz olmuştur. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirilip, davacının gerçek iradesinin askı süresi sonrasında işe çağrıldığı zaman işe başlamak olup olmadığı değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

3- Yine davalının yargılama aşamasında ısrarla dile getirmesine rağmen dosyaya sunulan tensip zabıtlarına göre davalı aleyhine açılmış davalarda işçi vekili olan avukatın bilirkişi olarak seçilip hazırladığı raporun hükme esas alınmasında hukuki bir engel yoksada, bilirkişinin raporunda hatanın olmaması halinde bile davalı yönünden bilirkişinin tarafsızlığına gölge düşürecek bir olgu olup bu konuda ısrarcı olmak yerine, başka bir bilirkişiden rapor alınması verilen karara güven ve saygı yönünden de yerinde olacaktır.

4-Kabule göre de, davacının, kıdeminin belirlenmesi sırasında davalı yanında işe girmeden önceki işveren yanında geçen 2001 yılından 37 gün hizmetinin de, hizmet süresinin belirlenmesi sırasında dikkate alınmış olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32668, Karar No: 2010/30869, Tarih: 09.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/32668 E.  ,  2010/30869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/98673

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2007

NUMARASI : 2007/19 Karar - 2006/221 Esas

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan sanıklar H.. Ç.. ve Ü.. Ç.. hakkında kasten yaralama, katılan sanıklar N.. Ç.. ve Ş.. C.. hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin katılan sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Katılan sanıklar müdafiilerinin yüzüne karşı verilen 07.02.2007 tarihli hükmü, 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 06.04.2007 ve 08.02.2010 havale tarihli dilekçeleri ile temyiz etmekle, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin, süresinde yapılmadığından aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Katılan sanık N.. Ç.. hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Katılan sanık Nevzat hakkında katılan sanık Şenol’ a karşı tehdit suçundan 765 sayılı TCK’ nın 191/1. maddesi uyarınca verilen hapis cezasının 647 Sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle, hükmün temyizi kabil olduğu halde kesin olarak verildiği belirtilerek katılan sanıklar müdafilerinin yanıltılması nedeniyle temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/44, Karar No: 2008/3196, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/44 E.  ,  2008/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve daimi irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 575 parsel sayılı taşınmazın 2007 yılına ait ... vergisine esas m2 değerine rastlanılmamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen taşınmazların cepheli oldukları cadde veya sokak tespit edilerek buna göre 2007 yılı ... vergisine esas m2 değerine ilişkin yazı cevabı Belediye Başkanlığından getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8933, Karar No: 2014/1460, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8933 E.  ,  2014/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezası 4 gün olduğu halde kısa kararın 3 numaralı bendinde "80 gün" olduğunun yazılması,

2) 5237 sayılı TCK.nun 52/4 madde fıkrası gereğince, tayin olunan adli para cezasının 10 eşit taksitle tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

3) Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, kısa kararın 3 numaralı bendinde yer alan "80 gün" ibaresinin "4 gün" olarak değiştirilmesi, hükmün 5 numaralı bendinde yer alan "...10 eşit taksit halinde..." ifadesinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ifadesinin eklenmesi, hükümden vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılması ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29982, Karar No: 2015/11409, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29982 E.  ,  2015/11409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/621-2014/1376

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı duruşmalı olarak hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak, temyiz eden tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12653, Karar No: 2019/8597, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12653 E.  ,  2019/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanığın CMK’nın 223/2 maddesi uyarınca beraatine

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın 09/01/2013 tarihinde katılan şirkette tır şoförü olarak işe başladığı, masrafları şirket tarafından ödenmek suretiyle sanığa Schengener vizesi alındığı, sanığın daha sonra işinden istifa ettiği ve işveren şirket adına dava açtığı halde kendisine katılan şirket tarafından alınan vizeyi iade etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın katılan şirkete vizeyi iade etmediği yolunda somut delil bulunmadığı ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın suçunun sübuta erdiğine, üzerine atılı eylem nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.