muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3728, Karar No: 2012/5921, Tarih: 11.10.2012

Kararı, müdahil.... ve ... Faktoring Finansal Hizmetler A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, borca batıklık nedeniyle iflasın ertelenmesi istemine ilişkindir. İflasın ertelenmesi, geçici bir mali darboğaza düşen şirketlerin hayatiyetini koruması, istihdam ve milli ekonomiye katkı sağlaması için öngörülen geçici bir hukuki himaye yoludur. İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmeli, belirsiz nitelikteki emareler ise erteleme kararı verilmesi için yeterli kabul edilmemeli ve sadece haciz baskısından korunmak suretiyle iflasın ertelenmesinin istenmesinin tespit edilmesi durumunda projenin ciddi olmadığı gözönünde tutulmalıdır.

Dosyaya sunulan iyileştirme projesi, iyileştirme için takip edilecek yolları somut olarak gösteren bir proje olmaktan çok, bir mali müşavirin şirket yönetimine yol gösterici olmak üzere düzenlediği rapor niteliğinde olup somut veri ve proje unsuru içermemektedir. Ayrıca, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun düzenlendiği 12.12.2011 tarihi itibariyle dört adet kayyım raporunun düzenlendiği, bu raporlarda şirketin cirosunu artırması ve iyileştirme projesinde bahsedilen sermaye artışının yapılması gerektiğinin belirtildiği, ancak bilirkişiler tarafından raporda da ifade edildiği üzere söz konusu kayyım raporları bilirkişiler tarafından incelenemeden rapor düzenlendiği; 06.04.2012 havale tarihli kayyım raporunda düşük olan 2011 yılı cirosu ile iyileştirme projesindeki 2012 yılı hedeflerine ulaşmanın zor olduğu, 14.06.2012 havale tarihli kayyım raporunda ilk üç aylık dönemde ortaya çıkan kârın tamamen kur farkı giderlerinden kaynaklandığı, bu dönemde reel bir kârın gerçekleşmediği, iyileştirme projesinde öngörülen kâr marjı, satış cirosu ve alacaklılara ödeme konusunda gelişme olmayıp borç tasfiyesinin gerçekleşme imkânı olmadığı, borç tasfiyesinin ancak ortakların sermaye artırımları ile olabileceği ve projede öngörülen hedeflerin çok uzağında olunduğu belirtilmiş olmasına rağmen, şirketin borca batıklıktan nasıl kurtulacağı somut olarak açıklanmadan mahkemece iflasın ertelenmesine karar verilmiştir.

Ayrıca, hükmü temyiz eden müdahil ... Faktoring Finansal Hizmetler A.Ş. vekilinin 27.12.2011 tarihli duruşmada davacı şirketin muvazaalı ve hileli işlemlere giriştiği, davadan önce şirketin hakim ortağı ....’nun eşinden muvazaalı şekilde boşandığı, boşanmadan önce eski eşe şirket tarafından borçlanıldığı ileri sürülmüş, dosyaya sunulan belgelerden de eski eş .... tarafından işbu davanın açılmasından on gün öncesinde 27.12.2010 tarihinde toplam 736.127,79 Avroluk üç bono için takibe girişilerek,

28.12.2010 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığı, hileli iflas konusunda yapılmış şikayet sonucunda verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz yoluna başvurulduğu görülmüştür. Ancak mahkemece ileri sürülen bu hususlar değerlendirilmediği gibi, bilirkişi raporundan ve dosya kapsamından takibe konu üç bononun borç kalemleri içerisinde yer alıp almadığı anlaşılamamaktadır.

Öte yandan, dosya içinde, iflas erteleme talebinin İİK'nun 179/a maddesinin atfıyla 166/2 maddesine uygun olarak ilanı için tensip zaptında karar alınmış ise de dosya kapsamından sadece yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde ilan edildiği, şirketin muamele merkezinin bulunduğu yerdeki bir gazetede ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır.

Bu durumda, iflas erteleme talebinin İİK'nun 166/2 maddesine uygun olarak ilan edilmesi, iyileştirme projesinin ciddiliğinin ve inandırıcılığının somut olarak tespiti, projenin uygulanıp uygulanmadığı, proje doğrultusunda şirket ortaklarınca sermaye artırımı yoluna gidilip gidilmediği, yargılamanın süresi gözetildiğinde, süreç içindeki değişimin değerlendirildiği ve yukarıda belirtilen hususlar nazara alınarak müdahil itirazlarını da karşılayacak şekilde bilirkişilerden açıklamalı, gerekçeli, karşılaştırmalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak veya konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden yukarıdaki ilkeler çerçevesinde rapor alınarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil ... ve ... Faktoring Finansal Hizmetler A.Ş. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16081, Karar No: 2016/1451, Tarih: 04.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16081 E.  ,  2016/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.06.2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma talebinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince ... tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ... Kurumu Başkanlığının (...) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ... Kurumu Başkanlığının (...) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta ... olmak üzere, ... Komisyonu (...), ... Enstitüsü (...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. ... tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince ...'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu ve davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10941, Karar No: 2017/9978, Tarih: 08.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/10941 E.  ,  2017/9978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Vakfa ait işyerinde 01/08/2001-22/08/2012 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, son ücretinin 1.500,00 TL olduğunu, davacının iş sözleşmesinin haksız bir şekilde fesihedilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, davacının son iki yıl boyunca ücretini alamadığını, davacının günde 12 saat çalışmasına rağmen fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, davacının yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vakıf temsilcisi, davacı ile davalı Vakıf arasında davaya konu olabilecek bir işçi ile işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının 2004 yılından sonra vakıfta personel olarak çalışmadığını, vakfın merkezinin ... Camiinin zemin katında bulunduğunu, davacının vakıfta çalıştığını iddia ettiği dönemde ... Camii yaptırma ve yaşatma derneğinde yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, derneğin merkezi ile vakıf merkezinin yan yana olduğunu, davacının 1999 yılında vakıftan emekli olarak tüm tazminatlarını aldığını, daha sonra 2002-2004 yıllarında yeniden görevlendirildiğini ve 2004 yılında kıdem tazminatı ödenerek iş ilişkisine son verildiğini, davacının oğlu ...'in vakıf aşevinde 01/11/2007-17/12/2012 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, bununla ilgili şikayetler olması nedeni ile davacının geçmişteki hatırı göz önünde bulundurularak, vakıf mütevelli heyeti tarafından 01/12/2010 tarihinde aşevi fahri denetçi sıfatı ile kendi talebine binaen diğer personeli gözetleyerek hizmet aksamasını önlemek için yetki verildiğini, davacının bu yetkisini kötüye kullandığını, bunun üzerine verilen yetkinin kendisinden alındığını ve dışarıdan müdahalesinin önüne geçilmesi için azledildiğini, davacı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/23220 hazırlık numarası ile soruşturma açıldığını, aşevinde yeminli mali müşavir raporuna göre 60.514,47 TL zarar bulunduğunun anlaşıldığını, bunun yanında fakirlere verilmek için alınan malzemelerin fakirlere verilmeyip düğün yemeği yapılıp satılması yolu ile elde ettikleri haksız kazancın miktarının tespit edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir. İş mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında iş ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) veya iş ilişkisi olmakla birlikte yasanın 4. maddesinde sayılan işler ve iş ilişkilerinde çalışan işçi olması halinde genel hukuk mahkemelerinin(görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır.

4857 sayılı İş Kanununun 8.maddesinde, “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir” tanımlaması yapılmıştır. Belirtmek gerekirse, 4857 sayılı İş Kanununda “Hizmet akdi” sözcüğü terkedilmiş, yerine “İş sözleşmesi” ifadesi kullanılmıştır.

Hizmet sözleşmesinin, “Hizmet akdi, bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeği ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeyi taahhüt eder” şeklindeki tanımı Borçlar Kanununun 313/1. maddesinde yapılmıştır. Bu tanımda sadece hizmet ve ücret unsurları belirginken, 4857 sayılı yeni İş Kanununda, daha önce Anayasa Mahkemesi ve öğretinin de kabul ettiği gibi “bağımlılık” unsuruna da yer verilmiştir.

Bağımlılık, iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasında temel bir ilke olup, bu unsur, hizmetini işverenin gözetimi ve yönetimi altında yapmayı ifade eder. Ne var ki, iş hukukunun dinamik yapısı, ortaya çıkan atipik iş ilişkileri, yeni istihdam modelleri, bu unsurun ele alınmasında her somut olayın niteliğinin göz önünde bulundurulmasını zorunlu kılmaktadır.

Bağımlılık, iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasında temel bir ilke olup, bu unsur, hizmetini işverenin gözetimi ve yönetimi altında yapmayı ifade eder. Ne var ki, iş hukukunun dinamik yapısı, ortaya çıkan atipik iş ilişkileri, yeni istihdam modelleri, bu unsurun ele alınmasında her somut olayın niteliğinin göz önünde bulundurulmasını zorunlu kılmaktadır.

Zaman unsurundan amaç; bir kimsenin günlük belirli bir zaman dilimi içerisinde iş gücünü bir işveren emrine tahsis etmesidir.

Az yukarıda değinildiği üzere; ücret, BK m.313 anlamında hizmet akdini oluşturan unsurlardandır. Görülen iş karşılığı işverenin belli bir zaman dilimi için ödemiş olduğu bedel, ücret unsurunu oluşturur.

Sonuç itibariyle, hizmet sözleşmesini karakterize eden unsurlar, “zaman”, “bağımlılık” ve “ücret” olarak sıralanmakta ve “ücret” unsurunun yokluğu durumunda çalışma ya vekalet sözleşmesine, ya da bir sözleşme ilişkisi bulunmaksızın hatır, yardım, dayanışma, arkadaşlık gibi bir nedene dayanmaktadır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 09.05.2007 gün ve 2007/13-247 E., 2007/262 K.sayılı kararı)

Somut uyuşmazlıkta, davacı ... 4. İş Mahkemesi'nin 2013/2 E.sayılı dosyasında tanık olarak dinlenmiş olup; "...Ben 1992 yılında arabamı satarak ... bey ile vakfı ve aşevini birlikte açtık. 1999 yılında ben emekli oldum. emekli olduktan sonra ben ayrıldım. Vakfa verdiğim parayı ... Bey bana peyderpey ödedi. Zannedersem 1992 yılında 45000 Lira civarında idi ve paramı peyderpey aldım. 2002 yılında yine ben nakliye işleri yapardım. ... Bey bana aşevinde senin tecrübelerin var burayı sen çalıştır" dedi ve ben 10.000 Dolar para verdim ve ben işletmeye başladım. Ancak 2-3 ay sonra rahmetli bana "bu iş böyle gitmeyecek dedi. Ben işletemiyordum. İşletmeyi devrettim. Ancak fahri olarak da çalıştım. Paramı da peyderpey alamadım. Daha sonra işletmeye tadilat yapılacaktı. Fakat tadilat işi rafa kalktı. Ben de tadilat için para almadım. Bu tadilat için 3500 TL ödemeyi ... yaptı. Malzemeyi getiren şirkete verdi. Ancak malzeme daha yerine takılmadan İlyas Kaya vefat etti. Malzemeler iade edildi. Ve parasını vakfın yeni sahipleri almış. Daha sonra bu tadilat nedeniyle paraları vakıf iade almıştır. Şirkette bırakacak halleri yoktur. Vakıf tarafından bana verilen 5.000 TL. malzeme bedeli bende kaldı. Param olduğu zaman vakfa ödeyeceğim. Daha öncesinde de buna benzer vakıfla para alışverişim oldu..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacının mahkeme huzurundaki bu ikrarına göre taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olmadığı anlaşıldığından iş mahkemesi görevli olmayacaktır. O nedenle kabule göre genel mahkemeler görevli olacağından davanın görevsizlik nedeni ile usulden reddi yerine davanın esastan incelenerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11735, Karar No: 2017/1392, Tarih: 21.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11735 E.  ,  2017/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın komşularını gösterir şekilde geniş kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtildikten sonra dava edilen taşınmaza komşu olan parsellerin kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin tasdikli suretleri ile itirazsız kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının istenmesi,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede var ise ... tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

3) ... tahdidine ilişkin tutanaklar geldikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş ... kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 ... tahdit sınır (...) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların ... kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, ... kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

4) Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1942 ve 1966 tarihli hava fotoğrafları ile bu hava fotoğrafı ile oluşturulan memleket haritaları bulunduğu yerden getirtildikten sonra raporları hükme dayanak yapılan ... ve fen bilirkişilerine verilerek; memleket haritaları ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.