muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/499, Karar No: 2017/718, Tarih: 21.02.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/499 E.  ,  2017/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi ve davalının haksız sebep olduğu yapılan masraflar ihtarname ve avukatlık ücretinin tahsili isteminden ibaret olup, mahkemece davanın kabulü ile ödenen bedelin iadesine dair verilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un “Amaç” başlıklı .... maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı .... maddesinde “Bu kanun .... maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş; Yasa'nın .... maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. "Satıcı" kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Kanun’un .../e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle Yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun Yasa'nın amacına aykırı olduğu

açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim ... Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/...-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim ... Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/...-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı salon perdelerinin yapımı için sipariş verdiğini ancak sipariş verilen perdelerin ayıplı olarak tesliminden kaynaklı olarak, malın misliyle değiştirilmesi ve bu nedenle yapılan masrafların iadesi için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece de kabul edildiği üzere taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, dava açıldığı tarihte 6502 sayılı Yasa yürürlükte bulunmadığından tüketici mahkemesinin görevli olduğundan sözedilemez. Davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6297, Karar No: 2023/4295, Tarih: 12.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6297 E.  ,  2023/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/751 E., 2022/577 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/412 E., 2021/705 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı S.S. Yurt Dışında Çalışanlar ve Yakınları Konut Yapı Kooperatifinin davasının esastan, asli müdahil Hazinenin davasının ise 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 Sayılı Kanun) 9/2 nci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve asli müdahil/davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve asli müdahil/davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında ... ili Kepez ilçesi ... (...) Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 7 parsel sayılı 2.829,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kaldığı ve taşınmazın Hazine hissesine isabet eden 611/2829 hissesinin eşit olarak 2000 yılından beri ... ve ...'in kullanımında olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın müvekkilinin fiili kullanımında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine müvekkili lehine kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

3. Asli müdahil Hazine vekili müdahale dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Hazine adına kayıtlı bulunan 611/2829 hissesinde herhangi bir kullanımın bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazın 611/2829 payına isabet eden kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptali ile kullanımsız olduğuna dair şerh verilmek suretiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerinde kadastro tespiti öncesi ve sonrasında davacının herhangi bir fiili hakimiyetinin bulunmadığını, taşınmazın uzun yıllar müvekkillerinin kullanımlarında olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerinde kadastro tespiti öncesi ve sonrasında davacının herhangi bir fiili hakimiyetinin bulunmadığını, taşınmazın uzun yıllar müvekkillerinin kullanımlarında olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kullanım kadastrosu sırasında taşınmazın tespit günündeki somut kullanım durumu belirlenerek kullanıcı şerhi verildiğini, yapılan işlemin kanun, yönetmelik ve genelgelere uygun olduğunu, davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun kullanımın bulunmadığı ve taşınmazın kullanımsız olduğu gerekçesiyle davacı ...'nin davasının esastan, asli müdahil Hazinenin davasının ise 6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili ve asli müdahil/davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 08.06.2001 tarihinde müvekkili kooperatif tarafından satın alındığını ve imar ihya edildiğini, içerisine zeytin ve turunç ağaçlarının dikildiğini, su deposunun yapıldığını, müvekkilinin başkaca gelir kaynağı bulunduğundan dolayı tarım veya sair ekonomik yararlanma metotlarının uygulanamadığını, taşınmazın tel örgü ile çevrilerek çeşitli ağaçların dikildiğini, davalıların taşınmaz üzerinde herhangi bir kullanımlarının bulunmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Asli müdahil/davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın somut kullanım durumunun tespitten farklı olduğunun ortaya çıktığını, bilirkişi raporuna göre taşınmazın kullanımsız olduğunun tespit edildiğini, 31.12.2011 tarihi itibariyle ekonomik amaca uygun kullanımın bulunmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Asli müdahil/davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın somut kullanım durumunun tespitten farklı olduğunun ortaya çıktığını, bilirkişi raporuna göre taşınmazın kullanımsız olduğunun tespit edildiğini, 31.12.2011 tarihi itibariyle ekonomik amaca uygun kullanımın bulunmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ile tüm dosya kapsamına göre dava konusu parselin zemininin doğal yapıda olup kısmen taşlık ve küme halinde pırnal meşesi çalıları, 2 yaşında zeytin ve narenciye fidanları ile 5 adet keçiboynuzunun bulunduğu, daha önceden tarım yapılmadığı, 2006, 2009, 2011, 2016 ve 2011 tarihli uydu görüntülerinden zeminin doğal yapıda olan çayır otlarıyla kaplı kullanılmayan boşluk alanlar ile aynı özellikte olduğu, üzerinde doğal olarak yetişen keçiboynuzu ağaçlarının olduğu, arsa niteliğinde tespit edildiğinden tarımsal faaliyet yapılarak kullanılmasının zorunlu olmadığı ancak, 6292 sayılı Kanunda öngörülen 31.12.2011 tarihi ve öncesinde arsa olarak da fiili kullanımın bulunmadığı gibi fiili hakimiyetin de kurulmamış kullanımsız bir yer olduğu; Hazinenin davaya müdahale tarihinden önce 26.04.2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesinin 2 nci bendi ile; "bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar, 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmü getirildiğinden, mahkemece, anılan hüküm göz önünde bulundurularak 6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi uyarınca ve müdahale tarihine göre Hazinenin davasının “usulden reddine” karar verilmesinin de usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili ve asli müdahil/davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B.Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Asli müdahil/davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının kullanım hakkı, asli müdahil Hazinenin ise dava açma hakkının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi, 6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının kullanım hakkı, asli müdahil Hazinenin ise dava açma hakkının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi, 6292 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve asli müdahil/davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9114, Karar No: 2017/6178, Tarih: 03.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9114 E.  ,  2017/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...’nın yetkilisi olduğu Küçükkaya firmasına maden işletme izni verilen sahaya, bu firma tarafından verilen muvafakata istinaden ... firmasına ait TIR'ların suç tarihinde iznin kapsamı dışında, bu sahaya curuf dökülmek suretiyle işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğu tüm dosya kapsamından tespit olunduğu halde, ... firmasına Orman İdaresi tarafından suç tarihinden sonra 15.11.2013 tarihinde katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi izni verilmiş olmasının fiili suç olmaktan çıkarmayacağı gözetilmeksizin, suç tarihi itibariyle sabit olan eylem nedeniyle sanıkların mahkumiyetleri yerine beraatlarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35553, Karar No: 2017/4392, Tarih: 09.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35553 E.  ,  2017/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen bandrolsüz sigara, pipo tütünü ve puro yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, kaçak tütün sarma makinesi ve sigara kağıdı yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca sanık hakkında ayrı ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi,

2- Olay günü kolluk tarafından sanığa ait tezgahta açık vaziyette sigara ve puro satışı yapıldığının görülmesi üzerine sanığın yanına gidilerek tezgah üzerinde ve tezgahın arkasında açıkta poşet içinde bulunan toplam bandrolsüz 1757 paket sigara, 8 paket pipo tütünü ve 20 adet puro ile kaçak 46 adet tütün sarma makinesi ve 9 paket sigara kağıdının ele geçirildiği, ele geçen eşyaların gümrüklenmiş değerinin 13.682,94 TL olduğu, yakalanan eşyaların gümrüklenmiş değeri itibariyle teşdit gerekmediği halde “yakalanan sigara miktarı göz önüne alınarak” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/05/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14997, Karar No: 2013/4379, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14997 E.  ,  2013/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 15.04.2004 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, 04.12.2006'da yaptığı trafik kazası sonrası yıldırma politikasına başladığını, fazla çalışma ücretlerin çalışılan sürenin çok altında ödendiğini, işverenin işçiyi gemi adamı işçisi olarak göstermeye çalıştığını davacının kabul etmemesi üzerine tasarruf tedbirlerinden bahsederek Kocaeli-Dilovası’na nakletmek istediği yapılan naklin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesine aykırı olduğunu, 18.01.2007 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek, kıdem ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ve ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının davalı şirkette 15.04.2004 tarihinde şoför olarak işe başladığını, Darıca Beldesi’nde görev yapan davacıya alınan tasarruf tedbirleri gereğince Kocaeli-Dilovası Müdürlüğünde şoför olarak çalışması bildirildiği halde davacı görev yerinde işe başladığını, bu nedenlerle 18.01.2007 tarihinde bildirimsiz olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda hesap bilirkişisinin düzenlediği rapora itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Açıklanan kanuni gereklilik karşısında mahkemece karar gerekçesinde tarafların iddia ve savunmaları ile dosyadaki delillere göre davacının dava konusu her bir isteğe hak kazanıp kazanmadığı karar yerinde tartışılmadan görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin düzenlemiş olduğu hesap raporuna atıf yapılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

Açıklanan kanuni gereklilik karşısında mahkemece karar gerekçesinde tarafların iddia ve savunmaları ile dosyadaki delillere göre davacının dava konusu her bir isteğe hak kazanıp kazanmadığı karar yerinde tartışılmadan görüşüne başvurulan hesap bilirkişisinin düzenlemiş olduğu hesap raporuna atıf yapılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan kararın gerekçe kısmında davacı taraf yararına 6.657,90 TL davalı yararına ise 255,77 TL vekalet ücreti takdir edildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında kararın gerekçe kısmında belirlenen vekalet ücreti tutarları ile çelişki yaratacak şekilde davacı yararına 449, 44 TL davalı yararına ise 1.117,08 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, davalı yararına hükmedildiği belirtilen vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine denilerek hükmün kendi içinde çelişki doğuracak şekilde 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak karar verilmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17729, Karar No: 2017/5736, Tarih: 13.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17729 E.  ,  2017/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve .... Yapı ve Endüstriyel Alçı Ürünleri San. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Kazanın meydana geldiği tarih itibari ile yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun kapsamında davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 21/1 ve 21/4 . maddesidir ve kusur ilkesine dayanmaktadır.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanunun, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde

saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.