muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/336, Karar No: 2015/18389, Tarih: 08.07.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/336 E.  ,  2015/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar hakkındaki hükmü temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı Kanun'un 3.maddesiyle değişik 4733 sayılı Kanun'un 8/4.maddesinde öngörülen suçu oluşturacağından, doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...'ın temyizine gelince;

Sanık hakkında bandrolsüz sigara satmak suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmışsa da; sanık ... aşamalardaki ifadesinde suça konu 4 karton sigarayı sokakta yürürken bir seyyar satıcıdan aldığını, daha sonra sanığın işlettiği ... Pide adlı işyerine gittiğini, oradan çıktıktan sonra bankaya gittiğini, o sırada kırmızı renkli poşeti pidecide unuttuğunu farkettiğini, tekrar pideciye gidip poşetini aldığını, sigaraları sanıktan almadığını caddedeki bir şahıstan aldığını beyan etmiştir.

Sanık ... da savunmalarında; ... Pide Börekçilik dükkanını işlettiğini burada kaçak ve bandrolsüz sigara satmadığını, diğer sanık ... sigara satmadığını, sadece pide sattığını ... dükkandan çıktıktan sonra yerde poşet bulduğunu ve bir kenara koyduğunu, 10-15 dakika sonra sanığın gelip poşet olup olmadığını sorması üzerine poşeti verdiğini kısa süre sonra da polislerin geldiğini ifade etmiştir.

Tüm dosya kapsamına ve sanıkların savunmalarına göre, sanık ...'ın diğer sanığa 4 karton bandrolsüz sigara sattığnıa dair kesin, yeterli, inandırıcı delil olmadığı halde hakkındaki diğer davalarının olduğundan bahsedilerek atılı suçu işlediğinin kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.07.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/265, Karar No: 2011/8026, Tarih: 28.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/265 E.  ,  2011/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 09.12.1994 tarihli sözleşme uyarınca yapılan köprü inşaatı işinde 26 nolu hakedişin 2002 yılı fiyatlarıyla düzenlenmesi nedeniyle fiyat farkından kalan alacağın tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemenin alacağın ilk dava tarihinden itibaren yasal faiziyle kabulüne dair kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece aynı alacakla ilgili olarak 2006/511 esas sayılı dosyada açılan kısmi davada alınan 20.09.2007 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak hükme varılmıştır. Gerek önceki davada, gerekse eldeki davada hakediş alacağının 2003 yılı birim fiyatlarına göre ödenmesi gerektiği iddia edilmiştir. Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, alacağın 21.06.2004 tarihi itibariyle hesaplandığı belirtilmiştir. Bu haliyle davacının istemine uygun 2003 yılı fiyatlarıyla hesap yapılıp yapılmadığı açıklanmamıştır. Kısmi davada alınan raporun kesinleştiğinin kabulüyle hükme esas alınması doğru olmamıştır (HGK 03.10.2007 gün ve 2007/15-614 E.2007/696 K., 15.HD.10.11.2005 gün ve 2005/624-5951 K.sayılı kararları).

Kaldı ki, kısmi davada verilen hüküm, dairemizce davada talep edilen miktara göre onanmıştır. Öte yandan kısmi davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle istemde bulunulduğundan davalının eldeki davadaki istenen miktar yönünden dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğü gözetilmeden, önceki dava tarihinden faizin başlatılması da BK’nın 101. maddesine aykırı olmuştur. Mahkemece yapılması gereken iş, davacının 26 nolu hakedişten kaynaklanan fiyat farkı alacağının 2003 fiyatlarıyla hesaplaması için uzman bilirkişiden rapor almak, önceki davadaki miktar dışında kalan bakiye alacağının bu davanın açıldığı tarihten itibaren, davada avans istenmekle birlikte mahkemece yasal faize hükmedildiği ve bu husus temyiz konusu edilmediğinden usuli kazanılmış hakkın varlığı gözetilerek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar doğru olmadığından bozulmalıdır.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/338, Karar No: 2014/527, Tarih: 16.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/338 E.  ,  2014/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/106-2013/228

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı verilen görevsizlik kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada davacının yaralandığını ileri sürerek 26.087,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın zamanaşımı dolduğu gerekçesi ile reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın ticari dava olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 4.maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nun 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5.maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, uyuşmazlık 03/03/2010 tarihinde yani 6102 ve 6335 sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden önce mahkemeye getirilmiştir. Ancak 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. maddesi “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre; davalının iş bölümü itirazının bulunmadığı davada mahkemece yargılamaya devamla davanın esasına ilişkin hüküm kurulması gerekirken 6335 sayılı yasanın 38.maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9.madde hükümlerinin gözardı edilmesi suretiyle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre; davalının iş bölümü itirazının bulunmadığı davada mahkemece yargılamaya devamla davanın esasına ilişkin hüküm kurulması gerekirken 6335 sayılı yasanın 38.maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9.madde hükümlerinin gözardı edilmesi suretiyle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6281, Karar No: 2014/17294, Tarih: 16.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6281 E.  ,  2014/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2007/782-2011/1135

Davacı Milli Savunma Bakanlığı vekili Avukat M. D. tarafından, davalı D.. K.. aleyhine 19/07/2007 ve 11/01/2008 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen 03/11/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili Avukat Ö.K. tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 16/12/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat Ö. K. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat G.T.geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece her iki davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, asteğmen olarak askerlik görevini yaptığı sırada davalının sevk ve idaresindeki askeri aracın hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen kaza nedeniyle ölen askerin yakınlarının ve yaralanan askerin açtıkları davalar sonucunda, hüküm altına alınan tazminatı ölenin yakınlarına ve yaralanan askere ödediğini, davalının kusuru ile üçüncü kişilere tazminat ödemesine sebep olduğunu belirterek ödenen tazminatın davalıdan rücuen tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olay tarihinde askeri aracı kullanan davalının neden olduğu trafik kazası sonucu bir kişinin ölümüne, birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği, kazanın oluşumunda davalının tam kusurlu olduğunun tespit edildiği, kazada ölen askerin yakınları tarafından açılan tazminat davası ile hüküm altına alınan tazminat ile yine kazada yaralanan askerin açtığı tazminat davasında hükmedilen tazminatıın davacı tarafından ödendiğini, davacının üçüncü kişilere ödediği tazminatı kusurlu bulunan davalıdan rücuen talep edebileceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Rücunun amacı, birlikte sorumlular arasında hakkaniyete göre denge kurmaktır. Kusur kapsam belirlemede etkin ise de hakkaniyet, onunla birlikte değerlendirilmesi gereken öğelerdendir. Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince yargıç, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre tazminatın suretini ve şümulünün derecesini tayin eder. Bundaki amaç, her olayın özelliğine göre hakkaniyete uygun bir sonuca ulaşmaktır. Davalı yedek subay olarak askerlik görevini yaptığı sırada kusuru ile zarara yol açmıştır. Hizmetin karşılığında ücret alsa da, anayasal ödevde bulunması dolayısıyla onun, tazminatın tümüyle sorumluluğu durumunda hakkaniyet öğesinin, kapsam belirlemede dikkate alınmamış olması sonucunu doğurur. Şu durum karşısında anılan öğe değerlendirmeye katılarak asıl ve birleşen davaya konu tazminattan belirli bir indirim yapılmak üzere yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9983, Karar No: 2012/17608, Tarih: 07.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9983 E.  ,  2012/17608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/04/2011 tarih ve 2010/957-2011/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Gen. Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Almanya' daki müşterisine teslim edilmek üzere (ilk açılan) birleşen davada davalı İstanbul Posta Gümrük Müdürlüğü'ne 30.01.2006 tarihinde teslim ettiği ve buradan asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü'ne aynı gün gönderilen 925 ayar 12.350 gram gümüş mamülü mücevherat eşyasının değerinin işçilik dahil 4.878.25 EURO olarak ekli faturada belirtildiğini, taşıma senedinde ağırlığın belirtildiğini, değer belirtilmese de fatura, yollama liyası ve dolaşım belgesi içeriğinden değerin belirlenebilir ve belli olduğunu, gönderinin alıcıya ulaşmadığının anlaşılması ve davalının varış Posta İdaresi'nden cevap alamaması üzerine önerdiği 15.200 YTL'nın düşük olduğunu ileri sürerek, 4.878.25 EURO zararın 30.01.2006 tarihinden itibaren % 12 döviz faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı İstanbul Posta Gümrük Müdürlüğü temsilcisi sorumlunun İstanbul Paket Posta Müdürlüğü olduğunu savunmuştur.

Asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Genel Müdürlüğü vekili, davanın yargı yolu, zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen davanın reddine, asıl davanın kabulü ile 4.878,25 EURO'nun davalıdan tahsiline, kabul edilen bu miktara; 30/01/2006 tarihinden 29/01/2007 tarihleri arasında senelik %6 , 30/01/2007 tarihinden itibaren davacının açılma tarihine kadar senelik %7, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunda değişiklik yapan 4489 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince kamu bankaları tarafından EURO cinsi dövizli mevduat hesaplarına uygulanan 1 yıllık devreler halinde faiz oranları üzerinden %12 geçmemek kaydı ile temerrüt faiz tahakkuku ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Gen. Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Gen. Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı İstanbul Paket Posta Müdürlüğü adına PTT Gen. Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 410,71 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19784, Karar No: 2010/660, Tarih: 18.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/19784 E.  ,  2010/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/2817, Karar No: 2014/7062, Tarih: 28.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2817 E.  ,  2014/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/679-2013/577

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı N.. A.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine vekili, öncesi mera olan ve hazine yararına hükmen tescil kararı bulunan 16.. ada 1 parselden imar uygulaması sonucu oluşan 13.. ada 4 ve 5 parsellerin tapularının iptali ile tescilini istemiştir.

Davalılar, taşınmazları Çerkezköy Belediye Başkanlığından satın aldıklarını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı N.. A.. temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.