muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/282, Karar No: 2019/1187, Tarih: 18.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/282 E.  ,  2019/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında, davalı ile aralarında düzenlenen 26.11.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre üstlendiği inşaatı tamamladığını ancak kendisine verilmesi gereken 2-3-5-6-7 numaralı bağımsız bölümlerin verilmediğini belirterek tapu kayıtlarının iptâli ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 12.03.2014 tarihli 2014/258 Esas 2014/1830 Karar sayılı ilamı ile davalının temyiz itirazlarının süre yönünden reddine, davacının temyiz itirazları yönünden ise dosyada taşınmazın son durumunu gösteren tapu kaydı mevcut olmayıp, taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulup kurulmadığı anlaşılamadığı belirtilerek “...kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmuş ise buna ilişkin tapu kayıtlarının getirtilerek ona uygun şekilde, kurulmamış ise, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, uzman bilirkişi marifetiyle binadaki mevcut bağımsız bölümler ile bunlara tahsisi gereken arsa payı tespit edilerek davacı yanın hakettiği bölümlerle ilgili olarak ve aidiyeti de gösterilmek suretiyle pay tesciline karar verilmesi....” gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre yargılamanın devamı sırasında davalı arsa sahibi tarafından 15.10.2014 tarihinde Tüketici mahkemesinde sözleşmeye aykırılık ve gecikme nedeniyle tazminat talebinde bulunulduğu, Tüketici mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararı ile Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davaya devam olunduğu bu dosyanın eldeki dava ile birleştirildiği ancak mahkemece 11.01.2017 tarihli karar duruşmasında tefrik edildiği anlaşılmaktadır. Ancak her iki davanın tarafları, dayanak sözleşmesi ve hukuki sebepleri aynı olup bir davada verilecek karar diğerinin sonucunu doğrudan etkileyeceği, özellikle birleştirilip tefrik edilen dava dosyasında arsa sahibinin talep ettiği sözleşmeye aykırılık ve gecikme tazminatı istemlerinin kabulü halinde birlikte ifa kararı verilmesi gerekeceği, aksi durumda arsa sahibinin alacakları teminatsız kalacağından davaların tefriki doğru olmamıştır. Tefrik edilen

dava dosyasının derdest ise birleştirilerek, sonuçlanmış ve kesinleşmiş ise o dosyada kesinleşen olgular dikkate alınarak ve asıl davada birlikte ifa hususu da değerlendirilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken dosyaların tefrikine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

dava dosyasının derdest ise birleştirilerek, sonuçlanmış ve kesinleşmiş ise o dosyada kesinleşen olgular dikkate alınarak ve asıl davada birlikte ifa hususu da değerlendirilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken dosyaların tefrikine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2513, Karar No: 2018/10962, Tarih: 20.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2513 E.  ,  2018/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelemesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/06/2014 gün ve 2013/834 Esas, 2014/321 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 3. madde uyarınca mahalli Cumhuriyet savcılarının, duruşmalarına iştirak etmedikleri Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin 3. fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle, tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 17/02/2015 tarihinde verilen hükme karşı 20/03/2015 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

(II)Sanığın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay temel cezadan TCK'nın 62 maddesi uyarında indirim yapıldığı sırada sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak tespit edilerek, tespit edilen hapis cezasının günlüğü 20 TL den hesaplanırken 15.200 TL yerine 15.100 olarak eksik şekilde belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın nedensiz temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/11/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Olayımızda; sanığın kullandığı aracın, etrafı bariyerlerle kapatılmış olan otobana kağıt toplamak için izinsiz giren şahsa çarparak öldürmesi biçiminde gelişmiş; bunun üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK’ nın 85/1 maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Kazanın meydana geldiği yer Şanlıurfa Gaziantep otobanıdır. Sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre; olay günü sanığın Şanlıurfa dan Gaziantep istikametine giderken Nizip otoban bitimi yol ayrımına bir kaç km kala bir tır ın kendisini solladığı ve sıkıştırdığı, karşıdan güneş de vurduğundan direksiyonu sağa kırmak zorunda kaldığı, aracını bariyerlere sürttüğü, bu esnada otobanda olmasını öngörmediği maktule çarptığı anlaşılmaktadır.

Kazanın meydana geldiği yer Şanlıurfa Gaziantep otobanıdır. Sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre; olay günü sanığın Şanlıurfa dan Gaziantep istikametine giderken Nizip otoban bitimi yol ayrımına bir kaç km kala bir tır ın kendisini solladığı ve sıkıştırdığı, karşıdan güneş de vurduğundan direksiyonu sağa kırmak zorunda kaldığı, aracını bariyerlere sürttüğü, bu esnada otobanda olmasını öngörmediği maktule çarptığı anlaşılmaktadır.

Otobanlar özellikleri itibariyle; otoyol veya otoban hızlı trafik akımı sağlamak için yapılan, çok şeritli ve çift yönlü geniş yoldur. Otoyolların en önemli özelliği, erişme kontrollü olmalarıdır, giriş ve çıkış belirli noktalardan olur, trafik ışıkları ve yaya geçidi gibi yol güzergahı boyunca trafiği engelleyecek unsurlar bulunmaz ve yayalar, hayvanlar ve belirli taşıtlar giremez, insan ve hayvanın girememesi için de bariyer ve tel çit gibi önlemler alınır.

Sanık aracını yasal hız sınırları içinde kullanmakta, yorgun ya da fazla süre araç kullandığı yönünde de bir iddia bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar birlikte dikkate alındığında; Sanık aracını sevk ve idare ederken kendisini sollayan tır nedeniyle sağa doğru yanaşmış, otoban kuralları gereğince orada olmaması gereken maktule çarparak ölümüne neden olmuştur. Sanığın otobana giriş ve çıkışların kontrollü olduğuna güvenerek hareket ettiği, ölenin otoban içinde olacağını öngöremediği, bu itibarla da sanığa atfı kabil bir kusur bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Bu nedenlerle; sanığın beraatına karar vermek gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi; usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda izah edilen hususlar dikkate alındığında sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2024/10223, Karar No: 2025/2243, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10223 E.  ,  2025/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/308 Esas, 2024/581 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.12.2023 Tarihli ve 2022/1143 Esas, 2023/3277 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ......... Sokak No:........ D:...... /Antalya da tedavi altında olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Alanya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.05.2024 Tarihli ve 2024/308 Esas, 2024/581 Karar Sayılı Kararı

Yapılan emniyet araştırmasında kısıtlı adayının ... Sokak No:....D:... /Hatay adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

5. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kırıkhan/ Hatay olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

5. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kırıkhan/ Hatay olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince,Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5293, Karar No: 2017/6611, Tarih: 12.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5293 E.  ,  2017/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/546, Karar No: 2020/3312, Tarih: 09.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/546 E.  ,  2020/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, tek taraflı olarak meydana gelen kazada davacının aracının hasar gördüğünü belirterek, 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında talebini ıslahla 27.445,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 27.148,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza sonrasında düzenlenen ekspertiz raporunda; toplam hasarın 23.008,20 TL olduğu belirtilmiştir.

Yargılama sırasında 20.08.2015 tarihli Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda ise malzeme tutarı 19.508 TL, işçilik tutarı 3.500,00 TL, KDV 4.142,00 TL, çekme ücreti 295,00 TL olmak üzere toplam hasarın 27.445,00 TL olarak belirlendiği belirlenmiştir.

30.08.2018 tarihli makina mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda 19.508,22 TL yedek parça tutarı, 3.500,00 TL işçilik ücreti 4.141,21 TL KDV olmak üzere toplam hasar bedeli 27.149,44 TL olarak belirtilmiştir.

18.06.2018 tarihli makina mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda ise araç hasarının davalının anlaşmalı olduğu serviste yapılmaması durumunda ekspertiz raporundaki %29 indirim oranının uygulanmayacağını belirterek toplam hasar 20.147,73 TL olarak belirtilmiş, taraf vekillerinin itirazları üzerine alınan ek raporda ise KDV bedeli ile birlikte hasarın 23.774,32 TL olacağı ve ekspertiz raporunda belirtilen şanzuman hasarının kazadan kaynaklanmadığı belirtilmiştir.

18.06.2018 tarihli makina mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda ise araç hasarının davalının anlaşmalı olduğu serviste yapılmaması durumunda ekspertiz raporundaki %29 indirim oranının uygulanmayacağını belirterek toplam hasar 20.147,73 TL olarak belirtilmiş, taraf vekillerinin itirazları üzerine alınan ek raporda ise KDV bedeli ile birlikte hasarın 23.774,32 TL olacağı ve ekspertiz raporunda belirtilen şanzuman hasarının kazadan kaynaklanmadığı belirtilmiştir.

Ekspertiz raporu ile yargılama sırasında aldırılan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Ayrıca ekspertiz raporunda ve yargılama esnasında mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, aracın onarımının mı, pertinin mi ekonomik olacağı, aracın olay tarihindeki 2. el piyasa rayiç değeri, varsa sovtaj değeri hususlarında hiçbir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda Mahkemece, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek ve ayrıca içlerinde sigorta hukukçusu olan 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kasko sigortası yeni genel şartları da değerlendirilen gerçek zararın hesaplanması yönünde yukarıdaki açıklamalar uyarınca denetime elverişli, ayrıntılı, çelişkiyi giderici gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3706, Karar No: 2013/3339, Tarih: 28.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/3706 E.  ,  2013/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1 ve 59 mad.ce 1 yıl 8 ay H.C. (ayrıca TCK.nun 95/2 mad.si)

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Suç tarihinin, belgelerin en son kullanıldığı tarih olacağı, iddia ve kabule konu “araçlar için teknik belge” başlığını taşıyan 16.09.2004 tarihli belgedeki “istiap haddi” bölümündeki bilgi esas alınarak düzenlenen “araç trafik, tescil, müracaat ve işlem formuna” uygun olarak tanzim edilen “ motorlu araç trafik ve tescil belgesini”, sanığın ilköğretim taşımacılığı için yapılan ihalede sunulan belgeler arasında ibraz ederek kullandığı iddianame ve dosya kapsamından anlaşılması karşısında, ihale tarihi kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden araç trafik, tescil, müracaat ve işlem formunun düzenlendiği tarih kabul ederek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nun 207/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Suça konu belgenin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1707, Karar No: 2018/2611, Tarih: 09.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1707 E.  ,  2018/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden vela ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Ömer ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27388, Karar No: 2021/21863, Tarih: 16.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/27388 E.  ,  2021/21863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuğun kişilerin huzur ve sükununu bozma ile görevi yaptırmamak için direnme eylemlerine ilişkin kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 16/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.