muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6916, Karar No: 2025/1691, Tarih: 05.03.2025

IV. KARAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm yönünden;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/363 Esas, 2023/596 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3077, Karar No: 2018/5205, Tarih: 31.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3077 E.  ,  2018/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

...... Mobilya ve Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Tic. Ltd. Şirketi'nin yetkilisi ve temsilcisi olan sanıklar ... ve ... hakkında, şirkete ait... Mobilya Mağazası satış yerinin bulunduğu ... adresinde, iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı olmaması nedeniyle 19.10.2009 tarihinde belediye görevlilerince yapılan mühürleme işleminin, 04.01.2010 tarihinde yapılan yoklamada bozularak faaliyete devam edildiğinin tespit edilmesi nedeniyle "mühür bozma" suçundan açılan davada; sanık ...'un şirketin ortağı olmasına rağmen farklı iş yerinde çalıştığını, mühürleme yapıldığına dair herhangi bir ihtar ve belge almadığını, şirket çalışanlarının herhangi bir bilgi vermediğini, iş yeri ile babasının ve eşinin ilgilendiğini, kağıt üzerinde şirket ortağı olduğunu, müsnet suçu işlemediğini; sanık ...'nın ise şirketin yetkilisi olduğunu, ancak Nişantaşı şubesinde görev yaptığını, belirtilen iş yerine 15-20 günde bir uğradığını,iş yerini çalıştırırken Belediye'nin herhangi bir mühürleme işlemi yapmadığını, mağazada 15-20 kişinin çalıştığını, böyle bir mühürleme yapılmış ise de bundan haberinin olmadığını savunması, 19.10.2009 tarihli mühürleme tutanağında iş yeri yetkilisi olarak ... isimli kişinin imzasının bulunması ve 04.01.2010 tarihli tutanakta iş yeri çalışanı olarak imzası bulunan ...'ın "ben burada çalışanım, patron aç dedi açtım" şeklinde beyanının bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suç tarihinde suça konu iş yerinin yetkilisinin tespiti ile mühür bozma tutanaklarında imzası bulunan ... ve ...'ın tanık olarak dinlenmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2907, Karar No: 2019/39367, Tarih: 24.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/2907 E.  ,  2019/39367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birinci ila dördüncü fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesine iştirak etmeksizin, bunların konusunu oluşturan eşyayı, bu özelliğini bilerek ve ticarî amaçla satmak

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinde, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan TAPDK vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Olay tarihinde... KOM şubeyi arayan ...Kargo toplama merkezi yetkilisinin doğu illerinden batı illerine aktarımı yapılacak 6 adet şüpheli koli bulunduğunu, kenarını yırtmak suretiyle baktığında kaçak sigara bulunduğunu söylemesi üzerine, kolluk görevlilerince ...Kargo toplama merkezinde şüphelenilen 6 adet kargo kolisinde gönderic... Bey - alıcı .....şubeden alınacak yazılı olan 3000 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği, sigaralara elkonularak boş kargoların alıcı adrese ulaştırılması talimatı üzerine 02.01.2012 tarihinde .....Kargo'da alıcısı ... olan kargoyu almak üzere şubeye gelen ...'ın yakalandığı olayda, sanığın mahkumiyeti yerine inkara yönelik savunmasına itibarla yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kaanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6150, Karar No: 2020/10234, Tarih: 26.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6150 E.  ,  2020/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından, yüzüne karşı 01/04/2019 tarihinde verilen hüküm süresinden sonra 10/04/2019 tarihinde temyiz edilmiş ise de, mahkeme kararında temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle tarafların yanıltığının anlaşılması ve eylemin TCK’nın 119/1-c kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali olduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığını ihlal suçunun aynı yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 10 yıl 15 aylık zamanaşımına bağlı olup, suçun işlendiği tarih olan 01.04.2009 tarihinden 04.10.2020 tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9240, Karar No: 2023/8229, Tarih: 31.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9240 E.  ,  2023/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/282 E., 2016/384 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ereğli(Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait ... Mahallesinde bulunan kullanılmayan petrol istasyonuna katılanın izni olmaksızın hayvan gübresi dökmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu yerin Acıpınar Mahallesi 363 parsel numaralı taşınmaz olduğu, hayvan gübresi dökülen ve sonrasında kaldırılan alanın yaklaşık 300 m2 olduğu, tapu kayıtlarında 6000 m2 yüzölçümlü tarla, lokanta ve petrol istasyonu cinsi ile kayıtlı olduğu tespit edilmiştir.

2. Sanığın katılana ait taşınmaza geçici süreliğine gübre döktüğü anlaşılmakla; başkasına ait taşınmazı zaptetmesi ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunması söz konusu olmadığından hakkı olamayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yönünde karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11788, Karar No: 2018/11828, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/11788 E.  ,  2018/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, 344 parsel sayılı taşınmaza bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesi uyarınca 09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihleri arasında fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin olarak açılan kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmazın el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi gerekir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmaza 04/11/1983 tarihinden önce el atıldığı ve dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda bulunan ağaçların yaşı gözönünde tutularak el atma tarihindei portakal bahçesi vasfında olmadığı anlaşıldığından taşınmazın portakal bahçesi niteliğinde kabulüne olanak yoktur.Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken kapama portakal bahçesi niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde yirmibeşinden az olamayacağı gözetilmeden daha düşük oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin az tespiti,

3-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

4-Dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artışı oranının % 75 olması gerekirken, daha az oranda objektif değer artışı uygulanmak suretiyle az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18630, Karar No: 2022/611, Tarih: 17.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18630 E.  ,  2022/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği ( Her ne kadar ... ile ... Ticaret ve San. A.Ş. arasında yapılmış bulunan distribütörlük sözleşmesini ve taraflar arasında imzalanan protokolü ibraz etmiş ise de protokolün suç tarihi sonrasında düzenlendiği) anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/11835, Tarih: 28.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2818 E.  ,  2013/11835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu takibin kesinleşmesinden sonra 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesinde; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar" düzenlemesi yer almaktadır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesi ile 6762 Sayılı TTK'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkarılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için, çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması gerekmektedir.

Somut olayda zamanaşımı şikayetine konu olan takip konusu çekin keşide   tarihleri   15.03.2010 olup,   ibraz   süresinin  bitim  tarihi   6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce oldğundan, çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

Takip dosyasında 10.08.2011 tarihinde yapılan işlemden sonra ki ilk talep 6 ay geçtikten sonra 01.11.2012  tarihinde yapılmış olup, dosyada 6 aylık zamanaşımı süresi dolmuştur.

Bu sebeple mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 72/2 ve 33/a maddeleri uyarınca icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken 3 yıllık zamanaşımının dolmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2013  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/318, Karar No: 2024/130, Tarih: 20.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2021/318 E.  ,  2024/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2021/10593

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 10. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 334-89

I. HUKUKÎ SÜREÇ

25.10.1991, 30.10.1991 ve 30.07.1992 tarihli uyuşturucu madde ihraç etme suçlarından sanık hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda; sanığın, 25.10.1991 ve 30.10.1991 tarihli olaylar nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/1-4, 192/3, 43, 62, 52, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 620 TL adli para cezası; 30.07.1992 tarihli olay nedeniyle de aynı Kanun'un 188/1-4, 62, 52, 53 ve 63. maddeleri gereğince 15 yıl hapis ve 1000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2006 tarihli ve 334-89 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 18.01.2007 tarih ve 12292-2 sayı ile; "Sanık hakkında 1992 yılında işlemiş olduğu zincirleme olarak uyuşturucu madde ihraç etmek suçundan dolayı hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesinin 188/4 ve 192/3. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecinin kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenlerinin tartışılarak cezanın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunmalarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 1992 yılında işlemiş olduğu zincirleme olarak uyuşturucu madde ihraç etmek suçundan dolayı hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılması sırasında gün para cezasının 30 gün yerine 31 gün olarak ve TCK’nin 52/2. maddesinin uygulanması sonucu 620 YTL olarak fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA; ancak, bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nin 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

Sanık ... hakkında 1992 yılında işlediği zincirleme olarak uyuşturucu madde ihraç etmek eyleminden dolayı TCK’nin 62. maddesinin uygulanması sonucu gün para cezasının 30 güne, TCK’nin 52/2. maddesinin uygulanması sonucu para cezasının 600 YTL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK, diğer suçtan dolayı verilen hükmün ise doğrudan ONANMASINA," karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ