muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7106, Karar No: 2019/729, Tarih: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7106 E.  ,  2019/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hüküm, 25.10.2013 tarihinde sanığın babası .... a tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de, sanığın 01.04.2014 tarihli temyiz dilekçesi ekinde gönderdiği .... Devlet Hastanesi’nin 26.06.2013 tarihli “özürlü sağlık kurulu raporu”na göre sanığa “orta derecede mental reterdasyon” teşhisinin konulduğu ve özür durumunun %70 olarak bildirildiği görülmekle; öncelikle 5271 sayılı CMK’nın 150/2 maddesi gereğince sanığa müdafi atanarak gerekçeli kararın sanık müdafine tebliğ edilmesi gerektiğinden sanığın babasına yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale iade talebinin kabulü ile 01.04.2014 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

a) Sanığın 01.04.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile “orta derecede mental reterdasyon” hastası olduğunu belirtmesi ve dilekçe ekinde Özürlü Sağlık Kurulu Raporunu sunması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Sanığın , Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından birine sevki ile suç tarihi itibarıyla TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6159, Karar No: 2016/10204, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6159 E.  ,  2016/10204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 22/11/2012 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; "Davacı müvekkilinin ... Ltd. Şti. Şirket Merkezi olan ....'da gayrimenkul yatırımı, emlak alım satımı işleri ile iştigal eden bir firma olduğunu, uzun yıllardır .... ilçesinde faaliyet gösterdiğinden ticari olarak tanınan, bilinen ve güvenilir bir kuruluş olduğunu, müvekkilinin .... ilçesi ... mahallesi 162 ada 261 sayılı parselde bulunan taşınmazı 30/03/2011 tarihinde .... Tapu Müdürlüğünün .. yevmiye numaralı işlemi ile taşınmazın malikleri.... ve....'dan devraldıklarını, devir işlemi öncesinde müvekkilinin iş yerinin telefon ile aranarak, bu taşınmazın babası ve halasına ait olduğunu bildiren şahıs tarafından taşınmazların satılık olduğu bildirilerek tapu fotokopisinin müvekkile fax yoluyla gönderildiğini, artından taşınmazın satışı hususunda anlaşıldığını ve satış işlemlerini yapmak üzere vekaletname almak üzere ... 3. Noterliğine gidildiğini, burada.... ve ...l'ün kimliklerini ibraz etmesi üzerine vekaletname düzenlendiğini, ancak düzenlenen vekaletnamede tapu maliklerinin ibraz ettikleri kimlik bilgileri ile UYAP ortamından alınan kimlik bilgilerindeki düzenlenme tarihlerinin farklı olduğunu, bu durumun noterlikçe ve tapuda işlem yapan memurlarca da gözden kaçırıldığını, çalıntı kimlik ile işlem yapıldığını, böylelikle müvekkilinin mağdur olduğunu, bu nedenle .... ilçesi, ..... mahallesi 162 ada, 261 parsel sayılı taşınmaz, rayiç değerinin bilirkişi maarifeti ile olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, taşınmazın satışı için tapuda ödenen harç ve döner sermaye giderlerinin tespiti ile olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/92 E. - 2012/289 K. sayılı kararında hükmedilen 5.720,00.-TL avukatlık ücreti ve 1.167,34.-TL stopaj bedeli 2.227,50.-TL harç, 760,90.-TL yargılama gideri, 4.000,00.-TL avukatlık ücreti ve 800,00.-TL stopaj bedellerinin karar tarihi olan 01/12/2011 tarihinden itibaren davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili 04/01/2013 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; TMK'nın 1007. maddesi gereğince açılan davada, davalı sıfatı Hazine'ye aittir. Oysa dava dilekçesi Tapu Müdürlüğüne tebliğe çıkarılmıştır. Dava dilekçesinin Maliye Bakanlığına tebliğinin gerekli olduğunu, oluşan zararın tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanmayıp hatalı vekaletnameden kaynaklandığını, bu sebeple ... 3. Noterinin zarardan sorumlu olduğunu, olayda üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesecek nitelikte ağır kusurunun mevcut olduğunu, olayda davacının da kusurunun bulunduğunu, davacının basiretli bir iş adamı gibi davranmadığını, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 50.500,00.-TL taşınmaz bedelinin 30.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm tapu müdürlüğüne izafeten Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi, tapu sicilinin aleniliği ve tapu siciline güven ilkelerinin yansımasının sonucu olarak, mülkiyet hakkı ya da başkaca bir aynî hak edinen kişinin, bu sicilin tutulması nedeniyle uğradığı zararın tazminine ilişkin olup, buna göre "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur”.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4-383 E. - 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4-349 E. 2010/318 K sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Burada Devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Bu işlemler nedeniyle zarar görenler, Medenî Kanunun 1007. maddesi gereğince, zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilirler.

Medenî Kanunun 1007. maddesi gereğince davalı sıfatı Hazinenin olup Tapu Müdürlüğünün davalı sıfatı bulunmadığından tapu müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddi gereklidir.

Medenî Kanunun 1007. maddesi gereğince davalı sıfatı Hazinenin olup Tapu Müdürlüğünün davalı sıfatı bulunmadığından tapu müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddi gereklidir.

Diğer taraftan; Yüksek Hukuk Genel Kurulunun HGK'nın 2010/7-70-86 sayılı kararında da değinildiği gibi, aleyhine dava açılanların davalı sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir. HUMK’nın 179/1. maddesi gereğince dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gereklidir. Bu bildirim esnasında yapılan yanlışlıklardan bazıları, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi, davalının temsilcisinde yanılmış olması halinde olduğu gibi olanak dahilindedir. Somut olayda, tapu müdürlüğünün davalı gösterilmesi ve tapu müdürlüğünün de Hazine vekili tarafından temsil edilmiş olmanın temsilcide yanılgı olarak değerlendirilmesi gereklidir.

Davanın niteliğine göre, husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekirken, taraf sıfatı bulunmayan tapu müdürlüğü hasım gösterilmiştir. Dava dilekçesindeki anlatım ve istemden, asıl dava edilmek istenenin tapu müdürlüğü değil, Hazine olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın davalı olarak sadece tapu müdürlüğüne yöneltildiğinden söz edilemez. Ortada belirgin biçimde temsilcide yanılma hali vardır. Mahkemece temsilde yanılma hali re'sen gözetilerek, davanın Hazineye yönlendirilmesi için davacı yana olanak verilmesi, Hazinenin delillerinin toplanması oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18330, Karar No: 2014/5935, Tarih: 05.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18330 E.  ,  2014/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yakınana ait 7 adet su sayacını çaldığı, sanığın yakalandığında suçunu ikrar ederek sattığı kişiyi gösterdiği ve çalınan su sayaçlarının kolluk tarafından el konulmak suretiyle yakınana teslim edildiği anlaşılmışsa da ; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas -2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; “4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 763.maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından,üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi sonucu eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 168.madde anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması gözetilmeyerek sanık hakkında 168. madde gereğince ve 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden , somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Konut devamlı ve geçici olarak, kişilerin yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmalarına elverişli yerler olup eklenti ise konut veya benzeri yerlerin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, girilmesi konutta oturma hakkına sahip kimselerin, özgürlük, huzur ve güvenliğini bozabilecek ek yapı veya yerlerdir. Konut dokunulmazlığını ihlal suçu da kişinin özgürlük hakkına, barış, huzur ve güvenliğine karşı işlenen suçlardan birisi olup bir yerin kişinin özgürlüğü bağlamında konuttan sayılabilmesi için kişinin o yeri konut olarak kullanması gerekir. Konut amaçlı yapılar, konut olarak kullanılmayıp, boş durumda olduklarında burada kişinin özgürlük hakkının barış, huzur ve güvenliğinin ihlal edilmesi fiilen olanaksız olacağından konut dokunulmazlığını ihlal suçunun kapsamında konut olarak değerlendirilemez.

Yargılama konusu somut olayda, olay tarihinde yakınanın müteahhit olarak yapıp tamamladığı ancak daire sahiplerine teslim edilmeyen 7 adet boş dairenin su sayacını çalarak hırsızlık suçunu işleyen sanığın eylemlerinde konut dokunulmazlığını bozmak suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/716, Karar No: 2017/1202, Tarih: 16.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/716 E.  ,  2017/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.12.2013 tarih ve 2013/345 Esas, 2013/395 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasinin 14.09.2015 tarihli dilekçe ile vasiliğinin iptaline karar verilmesi talebinin ardından mahkemece 17.10.2016 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sok. No: ... .../...” olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmediğiden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 41. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22200, Karar No: 2014/5384, Tarih: 21.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/22200 E.  ,  2014/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/169868

MAHKEMESİ : Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2010/442 (E) ve 2012/394 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 05.04.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/419, Karar No: 2015/1802, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/419 E.  ,  2015/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/5834, Karar No: 2022/5277, Tarih: 29.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5834 E.  ,  2022/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafinin temyiz talebinin, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu, sanık ... hakkında, şantaj suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın ise, reddine karar verildiği tespit edildiğinden, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı incelemede;

1- Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, mağdur ile arkadaşlık yaptıklarını, mağdurun ailesinin onlara onay vermediğini, olay günü de araca rızaen bindiğini, daha önceden beraber vakit geçirdikleri Kuzuluk istikametine giderlerken, arkadaşları olan sanıklarla karşılaştıklarını, olay günü mağdur ve sanık ... ile İstanbul'da gezdiklerini, Sakarya'ya dönünce mağdurun ailesinin kendisine ulaşmaları üzerine, mağdurun telefonda onlara "hata da olsa ben bu şekilde davrandım, bundan sonra işleri oluruna bırakalım" dediğini, ancak mağdurun annesi ile kürtçe konuşup ağlamaya başladığını, ertesi gün, kendisi namaz kılarken, mağdurun evden ayrıldığını, köyün dışında mağduru bulduğunda, mağdurun "beni aileme götür" demesi üzerine, muhtara teslim ettiğini beyan etmesi, muhtar tanık ...'ın da, telefonda mağdurun kendisine sanık ... ile rızaen kaçtığını ve evlenmek istediğini söylediğini, ancak ertesi gün, sanık ...'nin kendisini arayıp, mağdurun evlenmekten vazgeçtiğini ve ondan mağduru ailesine teslim etmesini istediğine dair ifadesi, mağdurda herhangi bir darp, cebir izine dair raporunun bulunmaması, mağdurun sanık ... ile birlikte olay günü İstanbul ilinde beraberce gezip dolaştıkları uzunca sayılabilecek bir zaman diliminde kaçırıldığına dair etraftaki insanlara ya da kolluk kuvvetlerine bir ihbar ve itirazının bulunmayışı ile

tüm dosya kapsamına göre; sanıkların mağdur ...'ın hürriyetini kısıtlamadıklarına dair savunmalarının aksine ve mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a) Sanık ...'nin hile ile konuşmak istediğini belirterek mağdurun araca binmesini sağladıktan sonra, mağduru hürriyetinden yoksun kıldığı kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken, sanıkların TCK'nın 109/2-3.b maddesi gereği cezalandırılmaları yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

b) Sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri sırasında, evlenme maksadıyla kaçırıldığı iddia edilen mağdurla bir gün ve gece birlikte geçirmelerine rağmen mağdureye yönelik cinsel herhangi bir eylemde bulunulmamış olması nedeniyle, sanıklar hakkında koşulları bulunmayan TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri sırasında, evlenme maksadıyla kaçırıldığı iddia edilen mağdurla bir gün ve gece birlikte geçirmelerine rağmen mağdureye yönelik cinsel herhangi bir eylemde bulunulmamış olması nedeniyle, sanıklar hakkında koşulları bulunmayan TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ile sanıklar ... ve ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin, sanıklardan ...'ın kardeşinin Sakarya'daki evine gelene kadarki süreçte rızasının olduğunu ancak bu evde iken gitmek istemesine rağmen engellendiğini, mağdurenin evden kaçması üzerine sanık ...'ın tekrar yakalayarak eve getirmesi eyleminin hürriyeti tahdit suçunu oluşturacağından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 29.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2018/163, Karar No: 2019/4383, Tarih: 13.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/163 E.  ,  2019/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27/01/2016 gün ve 2015/1006 - 2016/135 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 12/09/2017 gün ve 2016/5186 - 2017/4254 sayılı kararı aleyhinde davalı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Yimpaş Grubu yöneticileri tarafından yatırılan paranın istendiği an geri ödeneceği ve yüksek oranlarda faiz verileceği vaadinde bulunulması üzerine müvekkilinden “... Hisse Senedi Talep Formu” ibareli bir belge karşılığında 30.000 DM tahsil edildiğini, müvekkilinin ödediği parayı geri almak istediğinde ise ödeneceği sözü verilmesine rağmen paranın ödenmediğini, müvekkiline hisse senedi teslim edilmediğini, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını ve gerçeği yansıtmadığını, davalı ...’ın da davalı şirket ile birlikte müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespiti ile kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne ve müvekkilinden tahsil edilen 30.000 DM karşılığı (15.338,76 Euro) 29.212,67 TL’nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, davacıyla davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, 28.692,67 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce faiz cinsi yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davalı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. A.Ş. ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. A.Ş. ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.