muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/387, Karar No: 2007/387, Tarih: 13.06.2007

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37216, Karar No: 2016/9419, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37216 E.  ,  2016/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 21.7.1997-30.11.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı dönemde asgari ücret +sefer pirimi usulü ile çalıştığını, müvekkilinin ayda ortalama 1,5-2 sefer yaptığını, sefer başı 500 euro prim aldığını, müvekkilinin iş akdini emeklilik nedeni ile sona erdirdiğini ödenmeyen kıdem, bayram-genel tatil alacağı, izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak ,davacının sadece asgari ücretten maaş aldığını onun dışında herhangi bir gelirinin olmadığını, davacının istifa sureti ile iş akdini sonlandırdığını, tır şoförlerinin yaptıkları işin niteliği gereği genel tatile hak kazanamayacağını, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin alacaklarının hesabına esas ücretinin miktarı noktasındadır.

Kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücret, işçinin son ücretidir. Başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir. Yine kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret, işçinin brüt ücretidir.

Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta yurtdışı tır şoförü olarak çalışan davacı, asgari ücret + sefer primiyle çalıştığını, ayda ortalama 1,5 – 2 sefer yaptığını sefer başına 500 Euro ücret aldığını iddia etmiştir.

Davacı tanıkları sefer başına alınan ücrete ilişkin bir açıklamada bulunmamışlar, davalı tanığı ise sefer başına ücretin 175 Euro ile 600 Euro arasında değiştiğini ifade etmiştir.

Yargılama sırasında ücret araştırması yaptırılmış gelen cevapta mesafeye göre sefer priminin değiştiği, ... gibi ülkelere 450 ... gibi ülkelere 500 ..., ...’ye 550 ... ücret ödendiği ortalama sefer sayısının 2 olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece itibar edilen bilirkişi kök raporunda davalı tanığının beyanı uyarınca 600+175 = 750; 750/2 = 375 ... sefer primi aldığı kabul edilerek alacaklar hesaplanmıştır. Öncelikle raporda toplama hesabında hata yapılmış, söz konusu hesaplamada sefer primi net olarak brüt asgari ücretle toplanmış alacaklar bu miktara göre hesaplanmıştır. Halbuki sefer priminin de brütü bulunmalıdır. Ayrıca davacı işe giriş çıkış kayıtları incelenmeden ayda tek sefer yapmış gibi hesaplama yapılmıştır. Kıdem tazminatı hesabında ise asgari ücret + sefer priminden oluşan asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan yemek yardımı ve bordroda görünen diğer ek ödemeler ise dikkate alınmamıştır. Gelen ücret araştırması sonucu davacının iddiası doğrulanmış olup asgari ücret + 500 ... sefer primiyle aylık 1,75 sefer yaptığı davacının ...ülkesine sefer yapmadığının işverence kanıtlanmadığı bu konuda belgelerin sunulmadığı dikkate alınarak çıplak brüt ücreti hesaplanıp yıllık izin ücreti alacağının bu miktar üzerinden hesaplanması, kıdem tazminatının ise çıplak brüt ücrete ek olarak işçiye sağlanan yemek yardımı ve bordroda görünen diğer ek ödemelerin dikkate alınıp fesih tarihindeki kıdem tazminatı tavanı gözetilerek hesaplanması gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/16179, Karar No: 2015/1236, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16179 E.  ,  2015/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/359-2012/904

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Arzu tarafından, davalılar M.. Ç.. vd aleyhine 27/04/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı M.. Ç.. yönünden davanın kabulüne, davalı K.. A.. yönünden davanın reddine dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı M.. Ç.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı M.. Ç.. yönünden davanın kabulüne, davalı K.. A.. yönünden ise davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalılar tarafından yaralanan dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmektedir.

Mahkemece, davalı M.. Ç.. hakkında açılan ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmemiş, davalının direnerek polis memurunun yaralanmasına neden olduğu benimsenerek, davacının polis memuruna ödemek zorunda kaldığı tazminatın bu davalıdan rücuen ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; polis memurunun, davalı M.. Ç..'i yakaladığı sırada, tespit edilemeyen şahıslar tarafından davalının vücut bütünlüğüne karşı saldırı başladığı, davalının, bu saldırıdan kurtulmak amacıyla polis memurunu savurarak yere düşürdüğü, davalı hakkında direnme suçundan açılan ceza davasında suç kastı olmadığından beraat ettiği, ancak kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (mülga BK m.53) gereği; ceza mahkemesince verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, Hukuk Hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp Ceza Mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin kararları hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşımaktadır.

Şu halde; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması, ceza ve hukuk yargılamasında çelişkili kararlar verilmesinin önüne geçmek bakımından, davalı M.. Ç.. hakkındaki ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeden karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, ceza dosyasının kesinleşmesinden sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı M.. Ç.. yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12703, Karar No: 2015/26701, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/12703 E.  ,  2015/26701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/344016

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2011

NUMARASI : 2009/392 (E) ve 2011/107 (K)

SUÇ : Sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 11.01.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19864, Karar No: 2017/12970, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/19864 E.  ,  2017/12970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" dair karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1- Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Mahkemelerce verilen asıl kararların temyizinde olduğu gibi ek kararların temyizinde de mahkemece temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Başka bir antalımla, asıl kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden alınması gereken temyiz harçlarından ayrı ve bağımsız olarak ek kararların temyiz edilmesi halinde de temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Buna göre, ek kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının alınması gerekir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, açılan dava nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olsa bile ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz edenden nispi temyiz karar harcı değil, maktu temyiz karar harcı alınması gereğidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş ancak temyiz esnasında yatırılması gereken harç ve giderleri yatırılmamıştır. Bunun üzerine mahkemece temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için usulüne uygun olarak düzenlenen bir muhtıra davacı vekiline 02/05/2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davacı vekili, tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini 7 günlük kesin süre geçtikten sonra 16/05/2016 tarihinde yatırmıştır. Bu durumda yapılması gereken "davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına" karar vermektir. Ancak, mahkemece böyle bir kararın verilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harç ve giderlerini 7 günlük kesin süre içerisinde yatırmayan davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Davacının mahkeme kararını, HUMK nun 432 ve devamı maddeleri uyarınca, TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA, 12/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14308, Karar No: 2014/8877, Tarih: 12.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14308 E.  ,  2014/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafii huzurunda hüküm verilmesinden sonra gıyabi kararın ayrıca sanığa tebliğ edilmiş olması ek temyiz süresi vermeyeceği cihetle, sanığın yasal süresinden sonra vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21939, Karar No: 2013/13905, Tarih: 16.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21939 E.  ,  2013/13905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ankara-Sincan adresinde faaliyet gösteren Alper Mühendislik Taahhüt Tic.A.Ş'nın ortağı ve yöneticisi olduğu, ölen ...'in sanığın işyerinde teknik elemanı olarak çalıştığı, 20.10.2006 tarihinde, sanığa ait şirketin Antalya ili, Yeniköy Organize Sanayi bölgesinde bulunan hakkında ek takipsizlik kararı verilen ancak mahkemece yeniden hakkında suç duyurusunda bulunulan dava dışı ...'ye ait AGT. Ağaç Sanayi ve Tic.Ltd.Şti'nin fabrikasına filtrasyon sistemi kurduğu, makinaların 1 yıl garantili olmasından dolayı arızalanması nedeniyle ölenin arızayı tespit için sanık tarafından Antalya'ya gönderildiği,ölenin yaptığı tespitte makinanın filtrelerinden birinde kaçak olduğunu tespit ettiği, arızalı kaçak noktayı silikonla kapatmak için dava dışı ...'ye ait işyerindeki forklift makinası ile 3 metre yükseğe çıkıp filtrasyon sisteminde çalışma yaptığı sırada,04.02.2007 günü aşağıya düşerek ağır yaralandığı ve 12.02.2007 tarihinde hastanede düşmeye bağlı genel vücut travması, beyin kanaması sonucu öldüğü olayda, olayın dava dışı AGT. Ağaç Sanayi ve Tic.Ltd.Şti'nin sahibi ve yöneticisi ...'nin gerekli iş güvenliği tedbirlerini almamasından kaynaklandığı, sanığın başka bir işyerine ait iş güvenliği tedbirlerine müdahale imkanının bulunmadığı bu kapsamda sanığa cezai yönden kusur yüklenemeyeceği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5568, Karar No: 2019/2737, Tarih: 28.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5568 E.  ,  2019/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kiralanan taşınmazın eski malikleri ile davalı şirket arasında imzalanan 01.01.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmenin 5. maddesinde; binanın bütünlüğünü bozacak şeylerin alınmayacağı açıkça belirtildiği halde, anahtar teslim tutanağında görüldüğü üzere, davalı kiracı tarafından binanın bütünlüğünü bozacak şekilde taşınmazdan kapılar, prizler, lavabolar vs söküldüğünü; sökülen eşyalar nedeniyle kiralananda hasar meydana geldiğini, meydana gelen hasarın tespitini yaptırdıklarını, taşınmazda toplamda 96.482,75 TL değerinde hasar oluştuğunu, bu bedelin tahsiline yönelik başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek; icra dosyasına yapılan itirazın iptaliyle takibin devamına, %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; tespit sonucu hazırlanan bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini, raporu kabul etmediklerini; anahtar teslim tutanağında davacı tarafça eksik olduğu belirtilen malzemelerin kendilerine ait olduğundan itiraz şerhi ile imzaladıklarını; taşınmazı ilk olarak 1985 tarihinde kiraladıklarını, bu tarihten sonra da sürekli yeni kira sözleşmesi yaptıklarını; 1985 yılında boş olan binayı otel haline getirdiklerini; tutanakta eksiklik olarak belirtilen kapıları ve elektrik prizlerini istenildiği takdirde teslim edebileceklerini; taşınmazın bina olarak satın alındığından otel olarak teslim edilmesine gerek olmadığını; davaya konu taşınmaz için belediye tarafından riskli yapım olduğu gerekçesiyle yıkım kararı alındığını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalının Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2015/17461 takip sayılı dosyaya yaptığı itirazın iptaline, 14.992,00 Tl asıl alacak üzerinden takibin devamına, takipten sonra asıl alacağa yasal faiz yürütülmesine, alacağın haksız fiilden kaynaklanması nedeniyle likit olmamasından dolayı icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.