muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24008, Karar No: 2016/3838, Tarih: 07.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24008 E.  ,  2016/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa, şikayetçinin iddiasına , sanık ile temyiz dışı diğer sanık ...'ın ve tanık ...'ın beyanlarına,Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sokak üzerinde park halinde bulunan şikayetçiye ait motosikleti düz kontak yapmak suretiyle çaldığı, plakasını söktükten sonra diğer sanığa sattığı,şikayetçinin ihbarı üzerine sanıkların aynı gün suç konusu motosikletin park edildiği yerin yanındaki lokantada yakalandıkları ve bu şekilde sanığın yükletilen hırsızlık suçunu işlediğinde kuşku bulunmadığı gözetilerek mahkumiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8903, Karar No: 2010/332, Tarih: 26.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8903 E.  ,  2010/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2008 gün ve 351/83 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen, müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdurun hayati önemi olan baş bölgesini hedef seçip, ele geçirilemeyen sert bir cisimle vurarak, kafa kubbesinden kaideye uzanan kırığa, intra kraniyel ve sağ göz içi kanama ile beyin doku harabiyetine, hayati tehlike geçirmesine, ağır derecede kemik kırığına, koku alma işlevinin sürekli yitirilmesine ve sağ gözün işlevinin sürekli yazıflamasına neden olacak şekilde yaralayarak mağduru öldürmeye teşebbüs etmesi sonucu, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak (BOZULMASINA), 26/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/01/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı....'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ....'nın yokluğunda 28/01/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/12565, Karar No: 2022/1223, Tarih: 27.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12565 E.  ,  2022/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki rücuan tazminat davasına konu olayla ilgili, ceza dava dosyasının tespit edilerek, ilgili dosyasın aslı yada onaylı suretinin iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15770, Karar No: 2013/4692, Tarih: 13.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15770 E.  ,  2013/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 107/15. maddesine göre koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ilk hükmü veren mahkemenin yetkili olduğu gözetilmeden hükmü veren mahkemeye ihbar edilmesi yerine aynen infazına karar verilmesi,

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 107/15. maddesine göre koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ilk hükmü veren mahkemenin yetkili olduğu gözetilmeden hükmü veren mahkemeye ihbar edilmesi yerine aynen infazına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından; ‘5275 sayılı Yasanın 107/13-a maddesine göre İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/418-490 E-K sayılı ilamın aynen infazına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ 5275 sayılı Yasanın 107/15. maddesine göre İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/418-490 E-K sayılı ilamı hakkında mahkemesine ihbarda bulunulmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık hakkında yakınan Metin Turgul'a yönelik hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 81/2-3 maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35/2, 53, 116/4, 53. maddeleri ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddelerince konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5896, Karar No: 2024/7178, Tarih: 26.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5896 E.  ,  2024/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1818 E., 2023/2818 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/7 E., 2022/153 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının polis memuru olarak (Sicil No:386657) Ankara İl Emniyet Müdürlüğü (Yunus tabir edilen) Motosikletli Timler Amirliğinde görev yaparken; 01.08.2019 tarihinde saat:11.00 sıralarında, idaresindeki 06 A 48642 plakalı resmi motosiklet ile yol ve asayiş uygulaması görevi esnasında ... ... ... Bulvarı 48 gün köprüsü üstünde yol üzerindeki su birikintisinde kayma suretiyle devrilmesi sonucu meydana gelen kazada yaralanıp sakat kaldığını, ..., sağlık raporları ve görev belgelerine istinaden hakkında 5510 SK M.47 hükmüne göre “vazife malulü” kararı verdiğini, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonu 23.11.2021 gün ve 1061 sayılı kararıyla davacıya 2330 sayılı Kanun'a göre “ Nakdi Tazminat” ödenmesine karar verdiğini, davacının “vazife malullüğünün” 2330 sayılı Kanun kapsamına alınması için davalı Kuruma yapılan müracaata davalı Kurumun olumsuz cevap verdiği, Yunus tabir edilen motosikletli timler, genel güvenliği ve kamu düzenini sağlamak, suça müdahale ederek işlenmesini önleme, işlenmiş suçla ilgili tedbir, kaçan faillerin yakalanması gibi olaylara en hızlı şekilde müdahale edebilmek amacıyla şehir içinde sürekli devriye görevi yürütmek üzere kurulduğunu, nakdi ödemenin sadece 2330 sayılı (Nakdi Tazminat verilmesi ve Aylık Bağlanması Hakkındaki) Kanun kapsamına giren olaylarda ödendiğini, kasıt bulunmadığı takdirde, trafik kazaları gibi taksire giren eylemler “vazife malullüğüne” de olayın “2330 sayılı Kanun kapsamına” girmesine de engel teşkil etmediğini, davacının, yunus ekibi olarak emniyet ve asayişle ilgili yürütülen görev esnasında yaralanıp sakat kaldığı olayda, davacının vazife malullüğünün 2330 sayılı Kanun kapsamına girdiğini belirterek, davacının 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malulü olduğunun tespitini, aksi yöndeki Kurum işleminin iptalini, parasal, özlük haklarının Kuruma müracaat 30.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizler ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talebin haksız ve mesnetsiz olduğunu, öncelikle zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev, derdestlik, yetki, husumet yönünden itirazlarının bulunduğunu, ilgilinin yaralanması olayı, maddede tanımlandığı üzere iç güvenlik ve asayişin korunması veya kaçakçılığın men, takip ve tahkiki konularında, trafik ve yol güvenliğini veya tutuklu ve hükümlülerin sevk ve nakillerini sağlamakla görevli olduğu esnada ve bu görevlerin sebep ve tesiri sonucu gerçekleşmediğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Emniyet Genel Müdürlüğü personeli olduğu, sabit yol ve asayiş uygulamasında görev yapmak üzere Etimesgut ilçesinde görevlendirildiği, görev yerine gittiği esnada 01.08.2019 tarihinde resmi polis motosikletinin trafik kazasına karışması sonucu yaralandığı ve vazife malülü olduğu, davacının Etimesgut ilçesinde görevlendirilmesi üzerine yaptığı görevin 2330 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde sayılan iç güvenlik ve asayişin korunması kapsamında olduğu, bu görevinden dolayı görev yerine giderken meydana gelen kaza sonucu malul kaldığı, davacının 2330 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiği anlaşılmakla, davanın kabulüne, davacının vazife malullüğünün 2330 sayılı Kanun kapsamına girdiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline, 2330 sayılı Kanun kapsamındaki tüm parasal haklarının sınıf veya görev değiştirerek çalışmaya başladığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı Kurum tarafından ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını, mevzuat hükümlerine uygun olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının polis olup resmi motosikleti ile motorize asayiş ekibi olarak görevli iken yolda ilerlediği sırada kaygan madde nedeniyle kaza yaparak yaralandığı, vazife malulü sayıldığı, ancak 2330 sayılı Kanun'a ilişkin talebinin reddedildiği, Mahkemece davanın kabul edildiği, davacının görevi ve olayın niteliğine göre kararın yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 47 inci maddeleri, 2330 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle ceza dosya içeriği ile dosyada bulunan deliller kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3545, Karar No: 2015/26677, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/3545 E.  ,  2015/26677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/366489

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2012/609 (E) ve 2013/286 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.01.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24353, Karar No: 2019/18397, Tarih: 08.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24353 E.  ,  2019/18397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.