muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1081, Karar No: 2007/3235, Tarih: 15.03.2007

Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; birlikte temyiz incelemesi yapılan ve dava konusu parsel ile aynı konumda olan ... Köyü 1602, 1608, 1696, 1606 ve 1686 parsellere ait dava dosyalarına gelen belgelerin incelenmesinden bu parsellerin tümünün ve çekişmeli taşınmazın öncesinin 1100 numaralı kadastro parseli olduğu ve bu parselin 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kalması nedeniyle Mayıs 1946 tarih 19 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tescil edildiği, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan bu tapu kaydının 1100 numaralı orman parseline revizyon gösterilerek tespit tutanağı düzenlendiği ve gerçek kişilerin Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde açtıkları dava sonucu mahkemenin 1957/650-398 sayılı kararı ile makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1100 sayılı parselin orman niteliği ile hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği , 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1100 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına ... tevzi tapu kaydının oluştuğu, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, çekişmeli taşınmazların 1100 parselin bir bölümü olan tevzi parseli olduğu,1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmış ise de yasaya aykırı olarak yapılan makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gibi 1988 yılında yapılan aplikasyonda dahi o tarihte eylemli orman olması nedeniyle orman rejimi dışına çıkarılmayıp orman sınırları içinde bırakıldığı, makiye ayırma işleminin orman kadastro sınırları (orman rejimi) dışına çıkarma işlemi olmadığından, taşınmazın halen kesinleşen orman sınırları içinde kalma ve bu nedenle hukuken orman sayılan yer olma olgusunun devam ettiği, 1988 yılında yapılan işleme karşı herhangi bir dava açılmadığı, kesinleşen orman sınırları içinde kalan eski

-8-

2007/1081 - 3235

-8-

2007/1081 - 3235

tapu kayıtları yasal değerini yitireceği, makiye ayırma komisyonunun Yasa ve Yönetmeliğe aykırı olarak ... ve ... isimli iki kişiden oluşturulduğu ve Gebze Asliye (2) Hukuk Mahkemesinin 21.06.2005 gün ve 2005/120-322 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2006 gün ve 2006/20-148-286 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında görev yapan bu kişilerin XVIII numaralı maki poligonu tutanağı düzenlendiği, herhangi bir ölçüm açı değeri göstermeden Gebze merkezi de dahil olmak üzere bir çok köyün yerleşim yerini ve bu köylerin tapulu-tapusuz ... arazilerini, meraları, tarıma uygun olmayan dağları, yolları, tahdidi yapılan ve yapılmayan ormanları 1/25.000 ölçekli memleket haritası üzerine kabataslak çizerek 22.262 Hektar yüzölçümlü maki poligonu içinde gösterdiği, aynı şekilde 23 adet başka maki poligonu belirlediği, bu işlemin Yasa ve Yönetmeliğe aykırı olduğu, eylemli orman olan yerlerin ve muhafaza makiliklerin makiye ayrılamayacağı Dairemiz kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27.03.2003 gün 2003/2866-3623 ve 1999/7693-9956 sayılı kararlarında da kabul edildiği, böyle yerler için oluşturulan özel tapulu taşınmazlar hakkında 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin olmadığı, bu nedenle gerçek kişinin açtığı orman sınırlamasının iptali ve orman şerhinin silinmesi istemli davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 15/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20271, Karar No: 2017/11397, Tarih: 11.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/20271 E.  ,  2017/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin tebligatı tır şoförü olması sebebiyle kendisinin değil müşteki sıfatı bulunan eşinin aldığı yönündeki beyanı itibariyle, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yapılan temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16024, Karar No: 2012/14718, Tarih: 13.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/16024 E.  ,  2012/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :737-1052

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 10. ve 26. maddeleri gereğince davalıdan rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; iş kazasının gerçekleşmesinde %70 oranında kusurunun varlığı saptanan davalı işverenin, 506 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince sigortalının %30 oranındaki kusuru dikkate alınmak suretiyle, bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ve sosyal yardım zammının başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri toplamının %85’inden sorumlu olduğu belirgin bulunmakla, mahkemece, anılan Kanunun 26. maddesine göre %70 oranının hükme esas alınması isabetsiz ise de;

a-) Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden; 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde yer alan, hakimin tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin emredici kural gereğince talebin aşılamayacağına ve mahkemece istemin aynen hüküm altına alınmasına,

b-) Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden; mahkemece tazminine hükmedilen tutarın, gelir ve sosyal yardım zammının başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri toplamının davalının sorumluluğunun karşılığını oluşturan kısmını aşmamış bulunmasına,

göre, anılan yanlışlık sonuca etkisiz olup ek davada bu hususun gözetilmesi olanaklı bulunmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4496, Karar No: 2021/6799, Tarih: 15.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/4496 E.  ,  2021/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucunda .../... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... parsel sayılı 26.425,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mera vasfıyla sınırlandırılarak hükmen 03.03.1982 gününde özel siciline kaydedilmiş, bilahare 28.02.2008 tarih ve ... yevmiye nolu cins değişikliği işlemi ile taşınmazın cinsi ham toprak olarak değiştirilmiş, 09.04.2008 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucunda da taşınmazdan ifrazen dava konusu ... ada ..., ... ada ... ve dava dışı taşınmazlar oluşmuştur. Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz önce trampa yoluyla ... adına tescil edilmiş, taşınmaz daha sonra belediye tarafından ... ve ...’a satılarak adlarına tescil edilmiş, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ise ... parselden DOP kesintisi yapılması suretiyle oluşmuştur.

Davacılar ... ve müşterekleri, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak, ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların adlarına tescili istemiyle 23.03.2012 gününde dava açmışlardır.

Davalılar ... ve ..., dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazı ihale yoluyla Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığından iyiniyetle satın aldıklarını beyan ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın takas yoluyla Hazineden alındığını ve bilahare ihale yoluyla ... ve ...’a satıldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ise imar uygulaması sonucunda DOP payı olarak belediyeye verildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın tespit öncesi nedene dayalı olduğu ve dava konu taşınmazların geldisi olan ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın tespit öncesi nedene dayalı olduğu ve dava konu taşınmazların geldisi olan ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 13. Hukuk Dairesince, karar usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hükmün, davacılardan ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istenilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.11.2021 Pazartesi günü için yapılan tebligatlar üzerine temyiz eden davacılar ... ve müşterekleri vekili Avukat ... ile temyiz edilen dahili davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen ... ve ... vekili ile Kayseri ... vekili gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı. Süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz edilen Hazine vekili için 3.050,00 TL. duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı 4,90 TL bakiye onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 15/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31598, Karar No: 2013/22839, Tarih: 27.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31598 E.  ,  2013/22839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "Katılanın kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihi itibariyle 1000 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan müteselsilen alınarak katılana verilmesine, " ilişkin bölümün çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. Dolayısıyla Gümrük İdaresine vekalet ücreti tayini doğrudur.

Ancak;

2-Gümrükler Genel Müdürlüğünün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması yerine çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/9020, Karar No: 2025/756, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9020 E.  ,  2025/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/99 Esas, 2024/125 Karar

DAVACILAR: ... vd.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.01.2024 Tarihli ve 2021/333 Esas, 2024/56 Karar Sayılı Kararı

Davanın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan tazminat talebi olduğu, taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, yetkili mahkemenin davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olup kesin yetki durumu bulunmadığı, davalı tarafından süresi içinde yetki itirazında bulunulduğu, yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri olan Ankara Mahkemeleri olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 43. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.04.2024 Tarihli ve 2022/99 Esas, 2024/125 Karar Sayılı Kararı

Davanın ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın taraflar arasında dava konusu edilen Bursa ili, ..., ... Mahallesi 7260 parsel sayılı taşınmazın ve üzerinde bulunan yapı ile muhtesatın dava tarihi itibari ile bedelinin tespit ve davalıdan tahsili istemine ilişkin olduğu, davanın niteliğinin taşınmazın ve üzerinde bulunan muhtesatın davacıya ait olup olmadığı hususunun tespitine ilişkin olup yargılamayı gerektirdiği, uyuşmazlığın taşınmazın aynı ile ilgili olduğunun tespit edildiği, taşınmazın aynına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.”

C. Değerlendirme

2. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve dava dilekçesi içeriğinden talebin taşınmazın aynına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davaların, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılması hakkındaki yetki kuralı kamu düzenine ilişkin ve kesin olduğu için, bu konuda yetki sözleşmesi yapılamaz ve yetki sözleşmesi ile başka yetkili mahkeme kararlaştırılamaz. Bu durumda uyuşmazlığın taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi olan Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1034, Karar No: 2018/2300, Tarih: 15.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1034 E.  ,  2018/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Yaralama sonucunda kastın aşılması suretiyle ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 87/4, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktulün sanık tarafından darp edilmesinden sonra künt travmatik yaralanmaya bağlı kafatası ve servikal omur kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması sonucu öldüğü anlaşılan olayda, 8 yıl ile 12 yıl arasında ceza öngören TCK'nun 87/4. maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza tayini yerine en alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, sübuta, yasal savunmaya, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu madde ile yaptığı uygulama ve sanık hakkında hüküm fıkrasında 87/4-1. cümle diye belirtilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden

yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", yine hüküm fıkrasında yer alan "Sanık ...'in, maktul ...'a yönelik değişen suç vasfına göre “Kastın Aşılması Suretiyle Adam Öldürme” suçunu işlediği tüm dosya kapsamındaki delillerden sabit olduğundan eylemine uyan TCK’nun 87/4 maddesi gereğince suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, fiilin özellikleri de nazara alınarak takdiren 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına," kısmının çıkartılarak "Sanık ...'in, maktul ...'a yönelik değişen suç vasfına göre “Kastın Aşılması Suretiyle Adam Öldürme” suçunu işlediği tüm dosya kapsamındaki delillerden sabit olduğundan eylemine uyan TCK’nun 87/4-1. cümlesi gereğince suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, fiilin özellikleri de nazara alınarak takdiren 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2776, Karar No: 2012/5758, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2776 E.  ,  2012/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mercimek ve mercimek samanı ürünlerinin 2010 ve 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

2-Davalı ...'a temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasası'nın 21.maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük'te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.