muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29138, Karar No: 2014/28251, Tarih: 02.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/29138 E.  ,  2014/28251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/10/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın imar kirliliği suçunu işlediği tarihin 12 Ekim 2004’ten öncesi olduğunun bir yargılama ve araştırma sonucu tespit edilmesi karşısında, CMK’nın 223/9. maddesinde öngörülen derhal “beraat kararı” verilecek hal olarak nitelenebilecek bir eylemin söz konusu olmadığı ve Mahkemece tespit edilen suç tarihinden beraat kararı verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresini kesen bir durumun bulunmadığı gözetilerek 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca öncelikle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararının onanması niteliğindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/4636, Karar No: 2019/1093, Tarih: 18.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4636 E.  ,  2019/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17/10/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ve davalı ... Yönetimi vekili Av. ... geldi, karşı taraftan başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairenin 17/10/2017 tarihli iade kararında “Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait dava tarihi olan 2006 yılından 20 yıl (1986'lı yıllara) öncesine ilişkin ve 1950 tarihinde çekilen hava fotoğrafları ve sonra çekilen tüm hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra” kararda belirtilen yöntemle incelenmesi gereğine değinildiği halde, 1986’lı yıllara ait hava fotoğrafları incelenmemiş keza incelendiği belirtilen hava fotoğrafları izah edilmemiştir. Daire iade kararları gereğinin yerine getirilmesi zorunludur. Davacı zilyetlik nedenine dayandığına göre hükmün denetlenebilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait dava tarihi olan 2006 yılından 20 yıl (1986'lı yıllara) öncesine ilişkin hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra;

Dava dosyasının hükme dayanak alınan raporu düzenleyen ... ve fen bilirkişilerine verilerek, 1986’lı yılına ait hava fotoğrafı ile incelendiği belirtilen 1957 ve 1964 tarihli hava fotoğrafları ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek taşınmazın ve çevre taşınmazların tüm hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ve hava fotoğrafları stereoskopik aleti ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak bilhassa çekişmeli taşınmazın niteliği, tasarruf sınırlarının olup olmadığının kullanılan yerlerden olup olmadığı ile kullanım durumunun, bitki örtüsü bulunup bulunmadığı, bitki örtüsü varsa niteliğinin açıklandığı ek rapor alınarak dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1630, Karar No: 2016/7308, Tarih: 27.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1630 E.  ,  2016/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 02/09/2015

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1. 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2014/923 esas, 2015/713 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli kararın gerekçesinde "5728 s.y. ile değişik CMK.nun 231/5. maddesi gereğince sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olması, maddi zararının bulunmaması, sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşması nedeni ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denildikten sonra hüküm fıkrasında "sanığın maddi zararı karşılamadığı anlaşıldığından CMK. 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına." denilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulmasında, isabet görülmediğinden bahisle

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 30.11.2015 gün ve 94660652-105-45-12608-2015-E.24850/78665 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2015 gün ve 2015/398548 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacıyla kabul edilen olağanüstü bir yasa yoludur. Olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlı olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli olmayıp, sadece maddi hukuka ilişkin uygulamalardaki hatalardan başka, esas ve hükme etkili bulunan usül hatalarında başvurulabilecek denetim yoludur.

İncelenen dosya içeriğine göre, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilen 02/09/2015 tarihli oturumda, “katılanın zararını karşılamayacağını” söyleyen sanık hakkında, zararı gidermediğinden CMK’nın 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği açıklanarak hüküm kurulmuştur. Kararın gerekçe bölümünün son parağrafında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından söz edilmiş ise de, asıl olanın tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa karar olması, yasal imkansızlık nedeniyle CMK’nın 231.maddesinin uygulanamayacağı ve uygulama birliğini sağlamaya yönelik hükme etkili olabilecek esaslı bir usül hatasından söz edilemeyeceği gözetildiğinde, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; ..., .... Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2015 tarih ve 2014/923 E. 2015/713 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ... gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2205, Karar No: 2020/19021, Tarih: 17.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/2205 E.  ,  2020/19021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Cevabının Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin yurtdışı tır şoförü olarak asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığını 01.08.1996 tarihinden iş sözleşmesini haklı nedenle ve eylemli olarak sona erdirdiği 04.05.2005 tarihine kadar, ardından 12.06.2009-tarihinden haklı nedenle ve eylemli olarak sona erdirdiği 08.12.2011 tarihine kadar iki dönem halinde çalıştığını, 01.01.2010 tarihine kadar tahakkuk eden asgari ücret maaşlarının düzenli ödendiğini, bu tarih sonrasi ekonomik durgunluk gerekçe gösterilerek ödenmediğini 01.01.2010 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği tarihe kadar davalı uhdesinde tutulan asgari ücret alacağının, yurtdışı giriş çıkış kayıtları ile sabit olacağı üzere ulusal bayram genel tatil günleri çalıştığını karşılığının ödenmediğini, sefer primlerinin Sosyal Güvenlik Başkanlığı'na bildirilmediğini, izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ödeme def'inin temyiz dahil her aşamada ileri sürülebileceği Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulunun kabulündedir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ödeme def'inin temyiz dahil her aşamada ileri sürülebileceği Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulunun kabulündedir.

Somut olayda; davacı işçi yurtdışı tır şoförü olarak asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığını, asgari ücret alacaklarının ödenmediğini iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının alması gereken asgari ücret hesabından banka kanalı ile maaş ödemesi adı altında yapılan 2010 yılı ödemeler mahsup edilerek bakiye ücret alacağı belirlenmiş ve mahkemece hüküm altına alınmıştır. Dosyaya davalı tarafından 2011 tarihli sunulan Garanti bankası dekontları ile işçilere toplu ödeme yapıldığı, yapılan ödemelerin EFT ile davacının İş bankası hesabına yatırıldığı belirtilmektedir. Bu durumda temyiz dilekçe ekinde sunulan dekontlar değerlendirilmeli, belgelere karşı davacı beyanı alınarak, davacının İş Bankasındaki hesap kayıtları getirtilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Belirtilen sebeple karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26014, Karar No: 2015/23663, Tarih: 30.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26014 E.  ,  2015/23663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, 10.04.2002 tarihinde davalı şirket bünyesinde aşçıbaşı olarak çalışmaya başladığını, 29.01.2014 tarihinde davalı işverence iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, fesih bildiriminde belirtilen sebeplerin geçersiz olduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının aşçıbaşı olarak çalıştığını, ... ...'ye yemek hizmeti verdiklerini, persnel sayısı ile fatura edilen yemek sayılarının örtüşmediğini, 300 adet fazla yemek üretildiğine ilişkin fatura kesildiğini, yaptıkları incelemede davacının bu sayıların verilmesinde kusurlu olduğu ve ayrıca yemek tedarikçisine fatura keserek karşılığını nakit olarak aldığını tespit ettiklerini, davacının da savunmasında bu hususu kabul ettiğini, iş akdini haklı nedenle feshettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının, davalı şirkette aşçıbaşı olarak görev yaptığı, fesih ihbarnamesinde 300 adet fazla yemek üretildiğine ilişkin fatura kesildiğinin belirtildiği, ancak bu durumun davacının sorumluluğunda olmadığı, davacının sadece söylenen miktarda yemek çıkarmakla yükümlü olduğu, fatura edilen yemek sayısından haberdar olmasının mümkün olmadığı, davacının üst müdürünün talimatları ile hareket ettiği, herhangi bir çıkar sağlamadığı, bu hususun tanık beyanları ile sabit olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş görme borcu, işverenin yönetim hakkı kapsamında vereceği talimatlarla somutlaştırılır. İşverenin yönetim hakkının karşıtını, işçinin işverenin talimatlarına uyma borcu teşkil eder. İşveren, talimat hakkına istinaden, iş sözleşmesinde ana hatlarıyla belirlenen iş görme ediminin, nerde, nasıl ve ne zaman yapılacağını düzenler. Günlük çalışma süresinin başlangıç ve bitiş saatlerini, ara dinlenmesinin nasıl uygulanacağını, işyerinde işin dağıtımına ilişkin ya da kullanılacak araç, gereç ve teknikler konusunda verilecek talimatlar bu türden talimatlar arasında kabul edilirler. İşverenin yönetim hakkı işyerinde düzenin sağlanmasına ve işçinin davranışlarına yönelik talimat vermeyi de kapsar. Buna karşılık, işverenin talimat hakkı, iş sözleşmesinin asli unsurlarını oluşturan, ücretin miktarı ve borçlanılan çalışma süresinin kapsamına ilişkin söz konusu olamaz. İşveren, tek taraflı olarak toplam çalışma süresini arttırmak veya ücrete etki edecek şekilde azaltmak yetkisine sahip değildir. İşverenin iş sözleşmesinin asli unsurlarını kapsayacak şekilde talimat vermesi, iş sözleşmesindeki edim ile karşı edim arasındaki dengenin bozulması hâlinde, iş güvencesine ilişkin hükümlerin dolanılması söz konusu olabilir. İşverenin talimat verme hakkının, yasa, toplu iş sözleşmesi ve bireysel iş sözleşmesi ile daraltılıp genişletilmesi mümkündür. Bir başka açıdan ifade edilecek olursa, işverenin talimat verme hakkı, kanun, toplu iş sözleşmesi ile bireysel iş sözleşmesi hükümleri ile sınırlıdır. Bu itibarla, işveren, ceza ve kamu hukuku hükümlerine aykırı talimatlar veremeyeceğinden, işçi bu nevi talimatlara uymak zorunda değildir. Bunun dışında işveren, işçinin kişilik haklarını ihlal eden talimatlar veremez. Keza, Medeni Kanunu’nun 2’nci maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağı gereği, işveren dürüstlük kuralına aykırı talimatlar da veremez. Şu halde işveren, diğer işçilerin lehine fakat bir veya birkaç işçinin aleyhine sonuç doğuracak eşitsizlik yaratacak talimatlar veremeyeceği gibi işçiye eza ve cefa vermek amacıyla da talimatlar veremez. Buna göre, işveren talimat verirken eşit işlem borcuna riayet etmekle de yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar. 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Diğer taraftan ölçülülük ilkesi uyarınca, fesihte seçilen ve uygulanan yöntemin, takip edilen amaçla mukayese edildiğinde açıkça orantısız olmaması gerekir. Bir başka anlatımla müdahalenin ağırlığı ile onun haklı kılan nedenlerin önemi ve ağırlığı arasında bir tartım yapılmalıdır.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Dosya içeriğine göre, davacının 04/10/2002-28/01/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde aşçıbaşı olarak çalıştığı, iş akdinin, 29.01.2014 tarihli fesih ihtarnamesi ile, "hizmet sunduğumuz ... ... tarafından yapılan incelemelerde, personel sayısı ile fatura edilen yemek sayısının örtüşmediği, personel sayısından yaklaşık 300 adet fazla yemek verildiğine ilişkin fatura kesildiği, buna rağmen verilen yemeğin bu kadar olmadığı bildirilmiş, gerçek durum ile kesilen fatura bedeli farkı dolayısıyla meydana gelen zararın giderilmesi istenmiştir.Ayrıca civardaki tedarikçimiz olan ve ekmek üretimi yapan işyerinden böyle bir hizmet almamanıza rağmen, her ay 100-150 TL fazla fatura keserek, bu fazla meblağı muhatabın aldığı tespit edilmiştir. Yapılan inceleme ve muhatabın savunmasının incelenmesi neticesinde, fatura edilen yemek miktarından daha az yemek üretilmesine rağmen fazla miktar üzerinden fatura kesilmesinde, muhatabın kusurunun olduğu, bu konuda müvekkil şirkete bir bilgilendirmede bulunmadığı, ayrıca hizmet alınmamasına rağmen ekmek alımına ilişkin gerçek duruma aykırı hareket edilerek fazla meblağının bizzat muhatapça alındığı tespit edilmiştir. Muhatabın sözkonusu davranışlarının doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmadığı açıktır." gerekçesi ile İş Kanunu 25/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.