muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4602, Karar No: 2023/307, Tarih: 26.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4602 E.  ,  2023/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA : Kadastro tespitine itiraz

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine, taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli ve 2014/9 Esas, 2014/22 Karar sayılı kararıyla; vergi kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu ve davalı lehine kazandırıcı zamanaşımı koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek davanın reddine, tespit maliki mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Yargıtay Kapatılan 16. Hukuk Dairesinin 04.12.2017 tarihli ve 2015/15296 Esas, 2017/8444 Karar sayılı kararıyla; ".. 1937 tarihli 525 tahrir numaralı 1 hektar 38'er büyüklüğündeki vergi kaydı Mahmut, ..., hali ve dere sınırları itibariyle değişebilir sınırlı olup miktarıyla geçerli olduğu, dava ve temyize konu taşınmazın ise 24.100,00 metrekare yüzölçümü ve 2876 parsel numarasıyla 14.8.1953’te tespit edildiği, vergi kaydının tesis tarihi ile kadastro tespiti arasında 20 yıllık süre bulunmadığına göre kaydın miktar fazlasının zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından taşınmazın, tespit tarihi itibariyle doğusunda yer alan ve Mahmut Küçük adına tespit edilen 2879 parsel sayılı taşınmaz sınırından başlamak suretiyle belirlenecek vergi kaydının miktarı kadar bölümünün davalılar, kalan kısmın ise Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 09.03.202 tarihli ve 2019/22 Esas, 2020/14 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 2876 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının iptali ile, taşınmazın "24.100 m²" olan yüz ölçümünden fen bilirkişisinin 04.03.2020 havale tarihli raporunda "B" harfi ile göstermiş olduğu B=10.300 metrekarenin ifrazı ile, kalan miktar olan raporda "A" harfi ile gösterilen A=13.800 metrekare yüzölçümünün "Tarla" vasfı ile Rüstem Coşkun adına tesciline, (B) ile gösterilen bölümün "Tarla" vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, vergi kaydının aidiyeti hususunda araştırma yapılmadığını,kaydın sınırlarının gayrisabit hudutlu olduğunu ve revizyon durumunun sorulmadığını ileri sürmüş ve ayrıca resen gözetilecek diğer sebeplerle de hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, askı ilan süresi içinde açılan kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1, 14, 17. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Kadastro sırasında Bala ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2876 parsel sayılı 24.100 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle .... adına tespit edilmiştir.

2.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3'üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428'inci maddesi ile 439'uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11802, Karar No: 2011/5489, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11802 E.  ,  2011/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ... ile davalı vek.Av....in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketine EPDK tarafından doğalgaz dağıtım lisansı verildiğini, davalının serbest doğalgaz tüketicisi olduğunu, taraflar arasında 1.8.2004, 1.8.2005, 1.8.2006 tarihli Doğalgaz Satış Sözleşmeleri akdolunduğunu, müvekkilinin EPDK'in belirlediği tavan fiyatlar dahilinde BOTAŞ'ın bildirdiği fiyatlar üzerinden BOTAŞ'tan doğalgaz alıp, satın aldığı fiyat üzerine taşıma bedelini ekleyerek tüketiciye doğalgaz satışı yaptığını, doğalgaz satış tarifelerini ve taşıma bedellerini belirleme ve uygulama yetkisinin EPDK'a ait olduğunu, bu çerçevede EPDK tarafından alınan 368.415 ve 616 Sayılı kararların Danıştay 13.Dairesince iptal edildiğini, bunun üzerine taşıma ücretlerinin hangi esaslara göre tahsil edilmesi gerektiği EPDK'ya sorulduğunu, cevabi yazıda 30.10.2007 tarih ve 1360/4 sayılı kararı ile 291 Sayılı kurul kararının taşıma bedeline ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine karar verildiğinin bildirildiğini, mevcut hukuki duruma göre taraflar arasındaki ilişkiye EPDK'nın 291 Sayılı kararının uygulanması gerektiğinden davalıdan iptal edilen kararlara göre tahsil edilen taşıma bedeli ile 291 Sayıl Kurul Kararına göre oluşan taşıma badeli arasındaki farkın ödenmesi talep edilmesine karşın davalı tarafından yerine getirilmediğini belirterek, 2.082.965.71.-TL.alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin geçmiş yıllarda uygulanıp, sona eren sözleşmeler kapsamında satın alınan doğalgaz miktarı esas alınarak fark talep edilemeyeceğini, sözleşmeler sonra erdiğinden müvekkili şirketin taraf sıfatı bulunmadığını, EPDK kararlarının idari yargıda iptali nedeniyle fark tahakkukunun hukuken mümkün olamayacağını, sözleşmelerde belirlenen bedelin davacı şirkete ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, davacı şirketin geçmiş yıllarda uygulanıp, sona eren sözleşmeler kapsamında satın alınan doğalgaz miktarı esas alınarak fark talep edilemeyeceğini, sözleşmeler sonra erdiğinden müvekkili şirketin taraf sıfatı bulunmadığını, EPDK kararlarının idari yargıda iptali nedeniyle fark tahakkukunun hukuken mümkün olamayacağını, sözleşmelerde belirlenen bedelin davacı şirkete ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre idari yargıdaki iptal kararlarının geriye yürümesi idare hukuku'nun bir ilkesi olarak kabul edildiğini, iptal edilen işlemin ilk yapıldığı tarihe kadar geriye yürüdüğü ve sakat işlemin hiç yapılmamış sayıldığı, HGK'ca da İdari Yargıda verilen iptal kararlarının geriye yürüyeceğinin belirtildiğini, iptal edilen EPDK kararlarına istinaden EPDK'nun 26.11.2007 tarihli cevabi yazısına göre 27.1.2004 tarih 291 Sayılı Kurul kararı uyarınca taşıma bedellerine ilişkin hükümlerin uygulanması gerekeceği belirtildiğinden, bu doğrultuda hesaplama yaptırıldığı hesaplanan taşıma bedelinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.082.443.31.-TL.alacağın 28.1.2008 tarihinden itibaren günlük %0 45 oranında gecikme faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının talebi, iptal edilen EPDK kararları nedeniyle eksik alındığı ileri sürülen taşıma bedel farkının tahsiline ilişkindir.

İptal kararına konu düzenleyici işlem idare hukuku ilkelerine göre geçmişe yönelik olarak ortadan kalkarsa da dava edilen husus düzenleyici işlem esas alınarak tesis edilen bir idari işlem değil, tamamen özel hukuk hükümlerine tabi bir borç ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca serbest tüketici sıfatı olan davalının düzenleyici işleminin iptaline ilişkin davanın tarafı olmadığı da uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle meselenin Özel Hukuk Hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Davacı ile davalı arasında akdedilen doğalgaz satışına ilişkin sözleşmede, Doğalgaz Piyasası Kanunu'nda ve bu kanun'un ikincil mevzuatında davacı şirketin geçmişe dönük taşıma bedeli talep edebileceği konusunda bir hüküm bulunmamaktadır. Tanzim edilen faturalar ödenmesi suretiyle dönemsel edimler karşılıklı ifa ile sonlandırılmıştır.

Bu durumda davacının taraflar arasındaki borç ilişkisinde özel hukuk hükümlerine göre geçmişe yönelik olarak taşıma bedeli adı altında ücret talep etmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, somut olaya uygulanma imkanı olmayan idare hukukuna ilişkin genel hukuk ilkelerine göre davanın kabul edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825.00.-TL.duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7210, Karar No: 2022/9254, Tarih: 19.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/7210 E.  ,  2022/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı(sanık ...), çocuğun cinsel istismarı(sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı(suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Sanık ...’nin çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, sanık ...’in atılı suçtan beraati ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 02.06.2021 gün ve 2018/7814 Esas, 2021/4015 sayılı tevdi kararı ardından mahkemece mağdureye tayin edilen kayyıma usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen kanun yoluna başvurmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu kapsamda hükümleri temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun karar celsesinde reşit olduğu gözetilmeyip, kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi

gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13440, Karar No: 2017/5403, Tarih: 04.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/13440 E.  ,  2017/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bir adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde borçlunun, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda; imzaya itirazı yanında ... İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu da ileri sürerek ... İcra Dairesi'nin yetkisine itiraz ettiği, mahkemece; imza itirazı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmış ise de, kararın gerekçesinde, yetkisizlik itirazının kabul edildiği belirtilerek takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla HMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takipte yetkilidir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK l0. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Somut olayda, takip dayanağı çekte, keşide yerinin ..., muhatap bankanın bulunduğu yerin ... olduğu, ödeme emrinin ise borçluya .../... adresinde tebliğ edildiği görülmektedir. Bu durumda, mahkemenin kabulünün aksine, alacaklının icra takibini başlattığı ... İcra Dairesi, çekin keşide yeri olması nedeniyle takipte yetkilidir. Her ne kadar mahkemece, borçlunun imza itirazı yönünden bilirkişiden rapor alınmış ise de, itirazın esası hakkında bir karar verilmediği yazılı gerekçeden anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, yetki itirazının reddi ile borçlunun imzaya itirazının esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3035, Karar No: 2018/5522, Tarih: 27.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3035 E.  ,  2018/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete ihale usulü ile temizlik işlerinin verildiğini, dava dışı işçinin davalı tarafından işten çıkarıldığını, işçinin açtığı kıdem ve ihbar tazminatı alacağı davasını kazanması üzerine; icra dairesine ödemek zorunda kaldığı miktarın ödeme tarihinden itibaren sözleşme faizi ile tahsilini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, alacağın zaman aşımına uğradığını, iş mahkemesinde açılan davanın kendilerine ihbar edilmediğinden işçi alacağından sorumlu tutulamayacaklarını, işçinin bir yıldan az çalışması nedeniyle kıdem tazminatını hak edemeyeceğini, işçi alacağından sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, hizmet sözleşmesi, şartname ve dosya kapsamına göre, iş mahkemesinde açılan davanın davalıya ihbar edildiği, sözleşmede davalının çalıştırdığı işçilerin işçi alacaklarından açıkça sorumlu olduğunun yer almadığı, davacının üst işveren olarak dava dışı işçinin haklarının ödenip ödenmediğini denetlemediği, sözleşmede yer alan faizin ihale sözleşmesi ile ilgili olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan rücuan alacak istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisi mevcuttur. Sözleşmeye göre davacının temizlik işlerini kendi işçileri ile davalı yapacaktır. İşçiler davalı tarafından temin edilecek ve çalıştırılacaktır. SGK kayıtları ile de bu husus sabittir. İşçiye karşı işveren ve taşeronun birlikte sorumlu olması İş Kanunu'ndan kaynaklanmaktadır. Ancak davacı ile davalı arasında çıkan işçi alacağı ile ilgili uyuşmazlıklar genel hükümlere göre çözüleceğinden sözleşmedeki hükümler çerçevesinde olayın çözümlenmesi gerekir. Davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşmede işçi alacaklarından hangi tarafın sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmaması, bu alacakların bir kısmından davacının sorumlu olması sonucunu doğurmaz. Hizmeti yapan davalının kendi işçisi ile hizmeti vermesi sözleşmenin bir unsuru olması nedeniyle işçi ücretleri ve sair ödentiler de davalı taşeronun sorumluluğundadır. Hizmet sözleşmesi bedelinin içinde bu ücretler vardır. Bu nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14413, Karar No: 2014/13355, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14413 E.  ,  2014/13355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18774, Karar No: 2015/20694, Tarih: 18.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18774 E.  ,  2015/20694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Emrine İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, alacaklı ve borçlu vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 29.11.2013 tarih 2013/ 119 Esas- 2013/102 Karar sayılı ilamı ile 11.700,00 TL'nin 22.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı ve borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.