muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9743, Karar No: 2016/6899, Tarih: 14.06.2016

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanın 14.02.2005 tarihinde ilanı yapılan orman kadastrosu sırasında 29 iç parsel numarasıyla orman sınırları dışında bırakıldığına, ...tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davası üzerine ...Kadastro Mahkemesinin 14.07.2006 gün ... K. sayılı ilâmıyla ... Köyü 29 nolu iç parsele ilişkin orman sınırlamasının iptal edilip orman sınırları içine alınmasına karar verildiğine, katılanlar ve davalıların temyiz ve karar düzeltme isteklerinin Yargıtay 20. Hukuk Dairesince reddedilerek 12.11.2007 tarihinde kesinleştiğine, 2008 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın malik hanesi açık olarak tespit edildiğine, anılan taşınmaz hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinde ... Esas sayılı dava bulunduğu halde, ... ... 151 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik açtığı davanın ... Kadastro Mahkemesinin ... K. sayılı ilâmı ile kabul edilerek 151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verildiğine, ... ve müştereklerinin temyiz ve karar düzeltme isteklerinin 20. Hukuk Dairesince reddedilerek 22.05.2009 tarihinde kesinleştiğine, Kahramanmaraş Kadastro Mahkemesinin .... ve 14.07.2006 gün ve ... K. sayılı davalarında ..., ..., ..., ..., ... ve arkadaşlarının taraf olduklarına, anılan kararların HMK'nın 303. maddesi uyarınca kesin hüküm niteliğinde bulunduğuna, kesin hükmün davanın taraflarını, akdi ve irsî ardıllarını bağlayacağına, 151 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 14.02.2005 tarihinde ilânı yapılan orman kadastrosu sırasında 30 iç parsel numarasıyla orman sınırları dışında bırakıldığına, orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucu orman sayılan yerlerden olduğu, işlenmemiş bor halde bulunduğu, üzerinde çok sayıda maki formunda ağaç ve ağaççıklar, çalılar ile yabani otların olduğu anlaşıldığına, tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğuna, diğer fıkraları da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağına, davacılar ... ve arkadaşlarının ise çekişmeli 151 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarda zilyet olmadıkları gibi dayandıkları tapu kayıtlarındaki malik “Numanzade Ali Efendi'nin” mirasçıları olmadıklarının da ... 1. Asliye Mahkemesinin .../... E. - .../... K. sayılı kararı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin .../...E. - .../... K. sayılı kararı ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin .... sayılı kararıyla belirlendiğine, her üç davanın da taraflarının, konusunun ve sebeplerinin aynı olduğuna, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... sayılı kararının Yargıtay 1

... 1. Asliye Mahkemesinin .../... E. - .../... K. sayılı kararı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin .../...E. - .../... K. sayılı kararı ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin .... sayılı kararıyla belirlendiğine, her üç davanın da taraflarının, konusunun ve sebeplerinin aynı olduğuna, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... sayılı kararının Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin ... K. sayılı ilâmıyla onandığına göre davacılar ..., ... ve ... vekili ile davacı ve davalılardan ..., ... ile ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 14/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7471, Karar No: 2019/13342, Tarih: 17.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/7471 E.  ,  2019/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14493, Karar No: 2013/17491, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14493 E.  ,  2013/17491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2010/6402, Karar No: 2011/1201, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6402 E.  ,  2011/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 16.12.2009

No : 205-693

Taraflar arasındaki menfi tespit -istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 24.9.2006 tarihinde iş makinesi borç sözleşmesi imzalandığını bu sözleşmenin teminatı olarak 22.000.00 YTL bedelli hamiline çekin diğer müvekkili ... tarafından ciro edilerek davalı şirkete teslim edildiğini, müvekkilinin davalıya kısmi ödemeler yaptığını taraflar arasında hesap mutabakatı sağlanmasına rağmen davalının çeki bankaya ibraz ettiği ve hesapta bulunan 8.000.00 TL'yi tahsil edip bakiye miktarı olan 14.000.00 TL üzerinden takibe geçtiğini, oysaki müvekkilinin davalı tarafa borcunun 3.342 TL olmasına rağmen davalının 14.000 TL talep ettiğini bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilin davalıya 10.658.TL'si ana para olmak üzere 11.912.00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmistir.

Davalı vekili, müvekkillerinin kira sözleşmesi nedeni ile davacı şirketten alacaklı olduğunu, davacının verdiği çekin karşılıksız çıktığını, davacının müvekkiline 8.000 TL ödeme yaptığını, bakiye alacak için müvekkilinin takibe geçtiğini davanın haksız açıldığını öne sürerek reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında iş makinesi kiralama sözleşmesi imzalandığı, aracın nakliye giderlerinin davalı tarafından karşılanarak davacı şirkete teslim edildiği, aracın arızalar nedeni ile bir süre çalışamadığı sözleşme uyarınca (2) günden fazla çalışılmayan sürelerin kira bedelinden tenkisi gerektiği davacının 6.444.67 TL alacağı olmasına rağmen 16.290 TL üzerinden takibe geçtiği ve davacının davanın devamı sırasında icra dosyasına 19.861.00 TL ödeme yapıp davanın bu nedenle istirdat davasına dönüştüğü, davalının davadan 12.067.42 TL fazla tahsilat yaptığı gerekçesi ile bu bedelin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL
Yargıtay — Esas No: 2015/4023, Karar No: 2015/4549, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4023 E.  ,  2015/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/34460, Karar No: 2015/138, Tarih: 19.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2013/34460 E.  ,  2015/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı, müdafiileri tarafından 24.04.2012 tarihli dilekçeler ile itiraz edildiği, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2012 tarihli ve 2012/648 değişik iş sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazının reddedildiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazı konusunda ise bir karar verilmediği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin, itiraz dilekçeleri ile aynı tarihte vermiş oldukları ayrı temyiz dilekçeleri ile suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarını ise temyiz ettikleri, bu itibarla temyiz isteminin kapsamının suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... hakkında müşteki ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ... ve müşteki ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizleri mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e ve mağdurlar ...ve ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar .... ve ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar .... ve ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

17.03.2011 tarihli tutanak ve aynı tarihli teslim tesellüm belgesine göre, suça sürüklenen çocukların çevreyi rahatsız ettikleri yönündeki ihbar üzerine polis ekibi tarafından yanlarına gidildiğinde, kendiliklerinden aynı gece gerçekleştirdikleri hırsızlıkları ikrar edip üzerlerinde bulunan 3 adet bıçak ile 24,90 TL bozuk parayı, mağdur ...'in işlettiği kantinden çaldıklarını söylemek suretiyle çalınan eşyaların tamamını soruşturma aşamasında iade etmeleri karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği, mağdur ...'in işyerinde çaldıkları eşyaların bulunduğu boş araziyi göstermek suretiyle de birtakım çikolataların mağdur ...'e iadesini sağlamaları karşısında, bu aşamada çalınan eşyaların tamamının iade edilip edilmediği mağdur Tahsin'den sorulup, tamamının iade edilmiş olması halinde TCK'nın 168/1. maddesinin, kısmi iadenin varlığı halinde ise soruşturma evresinde gerçekleşen kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı mağdurdan sorularak sonucuna göre TCK.nın 168/1-4 fıkralarının suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1544, Karar No: 2016/7029, Tarih: 28.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/1544 E.  ,  2016/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 02.05.2014

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve ... Ltd. Şti., Y.. T.. ve ....San. Tic. AŞ. vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi, gerek, Mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

İflasın açılması hususunun görev kurallarında meydana getireceği değişikliği dava açılmadan önce ve sonra davalının iflası hallerine mahsus olmak üzere ayrı ayrı incelemek gerekir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması anında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir (perpetuatio fori).

Dava açıldıktan sonra iflas halinde; davaya İcra İflas Kanunun 194. maddeye göre, iş mahkemesinde devam edilmesi gerekmektedir.

Dava tarihinden önce iflas edilmesi halinde ise; İİK`nin 191. maddesi gereğince, iflas açıldıktan sonra müflisin masaya giren mal ve hakları üzerindeki

tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar; müflis artık, masa mevcudunu azaltıcı nitelikteki tasarruflarda bulunamaz. Bu mallar ve haklar topluluğunu, iflas açıldıktan sonra, aynı Kanun`un 226. maddesi gereğince, kanuni mümessil olan iflas idaresi temsil edeceğinden, açılacak davalarda husumetin iflas idaresine yöneltilmesi ve varlığı iddia olunan alacakların, İİK`nin 219 maddesi gereğince, masaya karşı ileri sürülmesi gerekir. Bu nedenle kural olarak iflastan sonra müflis aleyhine masaya giren mal ve haklara ilişkin olarak doğrudan dava açılamaz. İflas masasından hak iddia eden alacaklının alacağının masaya kaydını talep etmesi, bu talebin İ.. İ..nce kabul edilmemesi halinde, İİK.nun 235/2.maddesinde öngörüldüğü şekilde sıra cetveline itiraz davası açması gerekmektedir. Buna rağmen, iflâstan sonra müflise karşı bir alacak davası açılırsa, bu davaya, iflâs idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası (m.235,II) olarak devam edilmelidir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Adalet Yayınevi, 2013, sayfa 1235)

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Eldeki davada, Mahkemece, davadan önce .... İnş. ve Tic. Aş. hakkında iflas kararı verilmesi sebebiyle, Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek ve işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ..... Ltd. Şti., Y.. T.. ve Müflis .....İnş. San. Tic. AŞ. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... San. ve Tic. Ltd. Şti., Y.. T.. ve .... İnş. San. Tic. AŞ.'ye iadesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.