muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5500, Karar No: 2011/21523, Tarih: 23.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/5500 E.  ,  2011/21523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı KHK'ya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 10 ve 11.maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmak üzere TEVDİİNE, 23.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7443, Karar No: 2018/3934, Tarih: 28.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7443 E.  ,  2018/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirkette sözleşmeli şoför olarak çalıştığı, 01.12.12011 tarihinde gümrük işlemleri yapılmış bulunan tırı yurt dışına götürmek üzere şirketten 2.100 Euro para, bir adet cep telefonu, araba şarj cihazı ve sim kart teslim aldığı, ancak aracı sefere götürmeyerek teslim aldığı, para ve eşyaları iade etmeyerek, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8358, Karar No: 2012/13676, Tarih: 10.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8358 E.  ,  2012/13676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1)Beraet (2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan),

2)213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince 21 ay hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk (3 kez-2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan)

Katılan vekilinin temyizinin; sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararı ile 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarından verilen mahkümiyet kararları sonucu vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu görülerek yapılan incelemede;

1-Katılan vekilinin, vekalet ücreti hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına “katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1000 lira vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık hakkında, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, yetkilisi olduğu şirketin 2006 takvim yılında 07.11.2006 ve 17.11.2006 tarihli olarak Buyruk Tarım Makinaları Ot. İnş. Taah. Gıda Pet. San. Tic. A.Ş'ne düzenlediği 2 adet faturanın da sahte olduğunun tespit edildiği Vergi Suçu Raporu ile Vergi Tekniği Raporu içeriklerinden anlaşılması karşısında, sanığın suçunun sübut bulmasına rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü yerine, yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gerek hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun 324. maddesinin ve gerekse de önceki 1412 sayılı CMUK.nun 413/son maddesine göre avukatlık ücreti yargılama giderlerindendir. Bu nedenle, isteme bağlı olmadan diğer yargılama giderleri gibi avukatlık ücretine de kendiliğinden hükmedilmesi gerekir.

KARŞI OY

Gerek hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun 324. maddesinin ve gerekse de önceki 1412 sayılı CMUK.nun 413/son maddesine göre avukatlık ücreti yargılama giderlerindendir. Bu nedenle, isteme bağlı olmadan diğer yargılama giderleri gibi avukatlık ücretine de kendiliğinden hükmedilmesi gerekir.

Öte yandan yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücreti onun kişisel hak olma niteliğini değiştirmez. Bu durum Ceza Genel Kurulunun 07.06.1971, gün ve 497/209, 07.02.1972 gün ve 447/72, 20.02.1975 gün ve 37/32, 14.06.2005 gün ve 66/65, 07.02.2006 gün ve 172/10 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Nitekim aynı maddenin 4. fıkrasındaki; “Devlete ait yargılama giderlerine ilişkin kararlar, Harçlar Kanunu hükümlerine göre; kişisel haklara ilişkin kararlar, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yerine getirilir” biçimindeki düzenlemesinde de belirtildiği üzere, hükümde belirtilen ve kamuyu ilgilendiren yargılama giderlerinin tahsili Harçlar Yasası, kişisel hakka ilişkin bulunan avukatlık ücretinin tahsili ise İcra ve İflas Yasası hükümlerine göre yapılmaktadır. Kişisel hakka ilişkin yasaya aykırılıklar da bozma nedeni yapılabilir ancak bu hususun Yargıtay tarafından incelenebilmesi için hükmün karşı hak sahibi tarafından temyizi gerekir. Bu husus birçok yargı kararlarında vurgulanmıştır. (CGK 07.02.2006, 172/10)

26.05.1935 gün, 111/7 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararına göre, ceza davalarında alınacak hükmün tamamlayıcı parçası olan yargılama giderleri Yargıtay incelemesine tabi olup temyiz yeteneği vardır.

Ayrıntıları CGK.nun 24.10.2000 gün, 202/204 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, “...Kural olarak mahkumiyetin sonucuna bağlı bulunan zoralım, iade, yargılama gideri, tazminat gibi hususlar asıl ceza hükmünden ayrı düşünülemez ve yasal istisnalar dışında tek başına hükme konu teşkil edemezler. Bu itibarla Özel Dairenin asıl ceza hükmü bakımından bir karar verdikten sonra zoralım veya iade konusunu değerlendirmesinde yasal açıdan zorunluluk bulunmaktadır...” denilmektedir.

Olayımızda katılan vekili, hükmü sadece vekalet ücreti tayin edilmemesi nedeniyle temyiz etmiştir.

5271 sayılı CMK.nun 265. maddesi Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine yasa yoluna başvurması halinde hükmün sanık lehine bozulabileceğini kabul etmiştir. CGK.nun duraksamasız uygulamalarına göre aynı durum katılanın temyizlerinde de geçerli sayılmıştır. Katılanlar da aynen Cumhuriyet savcısının müracaat edebileceği kanun yollarına başvurabilirler ve katılanlar tarafından yapılan başvurmalarda da 265. madde hükmü uygulanır. (CGK. 20.03.1978, 8/91) O halde katılanın temyizi üzerine hüküm sanık aleyhine bozulabileceği gibi yararına da bozulabilecektir.

CMK.nun 237. maddesi uyarınca kişinin davaya katılan olarak kabul edilebilmesi için, suçtan doğrudan doğruya zarar görmesi gerektiği Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş görüşüdür. Dolaylı zarar gören veya görebilecek kişinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi usule ve yerleşmiş Yargıtay görüşlerine aykırı olup buna rağmen verilen davaya katılma kararı hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyecektir.

Katılanın vekalet ücretine hak kazanabilmesi için ise iki koşulun (birlikte) varlığı gerekmektedir.

Birincisi suçun mağdur ya da suçtan zarar görenin suçtan doğrudan zarar görmesi ve hakkında CMK.nun 238. maddesi gereğince davaya katılma kararı verilmesi,

İkincisi, sanığın yargılama süreci sonucunda mahkum olması, gerekir.

Bu iki koşulun gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması, işin esasına girilmesi ile olanaklıdır. Bu koşulların varlığı değerlendirilmeden katılan lehine vekalet ücreti yönünden inceleme yapılması olanaksızdır.

Yapılan yasal düzenlemelerle eylemin suç olmaktan çıkarıldığı hallerde ve katılanın temyizinin de sadece vekalet ücretine yönelik olması durumunda durum ne olacak, artık suç olmayan bir eylem nedeniyle sadece vekalet ücreti ile sınırlı bir inceleme mi yapılacaktır?

Öte yandan, beraat eden sanık için vekalet ücretinden dolayı yapılan temyiz incelemelerinde, sadece vekalet ücreti ile sınırlı inceleme yapıldığı ileri sürelebilir ise de, her

iki hukuksal durum aynı değildir, zira beraat eden sanığın hükmü gerekçe dışında temyiz etmesi olanaksızdır. Bunun dışında beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına ve hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğidir. (13.12.2007 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m.5) Bu nedenle de beraat eden sanığın (ya da müdafiinin) hükmü yalnızca bu noktadan temyiz etmesi ve Yargıtay tarafından yapılacak temyiz incelemesinin de vekalet ücretine hasren yapılması olanaklıdır. Buna karşılık katılan yönünden durum farklı olup işin esasının incelenmesine gerek vardır.

Açıkladığımız nedenlerle, katılanın temyizi yalnızca vekalet ücreti ile sınırlı olsa bile katılma koşullarının varlığı ile mahkumiyetin haklı nedenlere dayanıp dayanmadığı araştırılmadan hükümden ayrı ve sadece vekalet ücretine yönelik inceleme yapılamayacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/1321, Karar No: 2016/4739, Tarih: 10.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1321 E.  ,  2016/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip re'sen de temyize tâbi hükmün sanık müdafii ile katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 04.05.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16542, Karar No: 2015/11660, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16542 E.  ,  2015/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2000/347-2014/463

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 gün ve 2000/347-2014/463 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalılar İ.. K.. vekili, A. Uluslararası Nakliyat San. Tic. A.Ş. vekili, G.. Ö.. vekili ve H. S. vekili tarafından istenmiş ise de duruşma günü olan 03/11/2015 tarihinde davalı H.. S.. vekili tarafından verilen duruşmadan vazgeçme dilekçesi dikkate alınarak dosyanın incelenmesine evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Mahkemece verilen karar davacı vekili ve asıl davada davalılar İ.. K.., A.Uluslararası Nakliyat San. Tic. A.Ş. vekili, E. Ç. mirasçısı G.. Ö.. ve birleşen davalarda davalı H.. S.. vekili tarafından temyiz edilmişse de, dosya içeriğinden mümeyyiz asıl davada davalı olan E. Ç. mirasçısı G.. Ö.. tarafından temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza rastlanmamıştır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu itibarla, asıl davada davalı olan E. Ç. mirasçısı G.. Ö.. tarafından harç yatırılmış ise makbuzunun dosyaya konulması, aksi taktirde belirtilen hususun uygulanması ve sonucuna göre işlem yapılması gerekmektedir.

2-Ayrıca, birleşen 2001/385 Esas sayılı dosyada davalı bulunan V.K.'un gerekçeli karar başlığında ismine yer verilmemiş, adı geçen davalının vekiline kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligat parçasına da dosyada rastlanmamıştır.

3-Yine; asıl davada davalı olan E. Ç. mirasçısı Y.. Ç..'na gerekçeli kararın 10/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin adli tatil içerisinde sona ermesi sebebiyle 6100 Sayılı HMK nın 104. maddesi gereğince temyiz süresinin adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacağı, ancak nüfus kayıtlarından adı geçenin henüz bu süre sona ermeden 06/08/2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından; asıl davada davalı olan E. Ç. mirasçısı Y.. Ç..'nun mirasçılarının tespiti ile kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tespit edilecek mirasçılarına tebliği gerekmekle bütün bu eksikliklerin giderilerek her halukarda davacı ve diğer davalıların temyiz incelemelerinin yapılması için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2797, Karar No: 2013/24226, Tarih: 16.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2797 E.  ,  2013/24226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek 6 taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümde gösterilen taksitlendirmeye ilişkin bende "6 taksitle" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1684, Karar No: 2010/2530, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1684 E.  ,  2010/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı Ankara 20. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.10.2007 tarih ve 2005/497-2007/385 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizetn tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ..., müdahale talebinde bulunan asil .... Diğer davalılar ve vekilleri, diğer davalı asiller gelmediler. Hazır bulunan davacı avukatı ile müdahil dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden:

1-... İlçesi ... parsel numaralı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm paydaşlarını ve intikallerini gösterir şekilde tapu kaydının, bu parsel üzerinde kat irtifakı kurulmasına ilişkin tüm belge örneklerinin, kat irtifakı kurulduktan sonra parsel üzerinde oluşan tüm bağımsız bölümlerin ilk tesisinden itibaren tüm intikallerini gösterir şekilde tapu kayıtlarının ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmesine,

2-Davalı ...’e mahkeme kararının tebliğ edilmediği anlaşıldığından, kararın adı geçen davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi de beklendikten sonra getirtilecek tapu kayıtlarıyla birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/365, Karar No: 2018/12543, Tarih: 06.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/365 E.  ,  2018/12543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tazminatların miktarı ve eşya alacağı talebinin reddi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kendi boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadın vekili 02.01.2017 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuş ise de; dilekçesinin kaydı ve harcı bulunmadığından temyiz itirazının incelemesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı vekili ilk temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmadığı ve ziynet alacağı davasına yönelik temyiz talebi olmadığı halde temyiz süresinden sonra verdiği 02.12.2016 tarihli ek temyiz dilekçesi ile hükmün duruşmalı olarak incelenmesini talep ettiğinden, incelemenin duruşmalı yapılması isteğinin reddine ve ziynet alacağına yönelik temyiz talebi de süresinde olmadığından bu talep yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı-davacı erkeğin 30.11.2016 tarihli dilekçesindeki temyiz itirazlarının hasren yapılan incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenen "borçları nedeniyle davacı-davalı kadını kredi çekmeye ve ödemeye zorladığı" vakıasına ilişkin tanık beyanı davacı-davalı kadından duyum olup ispatlanamadığı, bu nedenle hükme esas alınamayacağı, ancak mahkemenin de kabulünde olan ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı erkeğin yine de tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı kadının temyiz talebinde bulunduğu dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-davacı erkeğin 02.12.2016 tarihli temyiz dilekçesinin REDDİNE ve yukarıda 3/b. bendinde gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 3/a. bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/24056, Karar No: 2015/1346, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24056 E.  ,  2015/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/14489, Karar No: 2008/3093, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14489 E.  ,  2008/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... mevkii 551 parsel sayılı 3.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1952 tarih 250 sıra nolu 4753 sayılı yasa uyarınca oluşan tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra satış yoluyla davalıya geçmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 26.05.2007 tarihli krokide (B) ile işaretlenen 3.763,84 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline ve davalının bu yere yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.