muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8351, Karar No: 2020/2590, Tarih: 06.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8351 E.  ,  2020/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve mala zarar verme eylemlerinden kurulan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'un eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının son kesme nedeni olan mahkumiyet kararının verildiği 02.06.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16949, Karar No: 2014/9376, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16949 E.  ,  2014/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/101728

MAHKEMESİ : İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2009/1237 (E) ve 2011/570 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçiye ait firmanın muhasebecisi olarak çalışan sanığın, şikayetçinin talep ve bilgisi dışında Vakıfbank Etiler şubesindeki 158007276...... no’lu şirket hesabından 1.871.00 TL para çektiği, aynı şekilde şikayetçinin yöneticisi olduğu Haşim Bey apartmanın Yapı Kredi Bankası Nişantaşı şubesindeki 1002...... no’lu hesabından da değişik zamanlarda 3.240,00 TL para çekerek aldığı, bu eylemini söz konusu bankalara talimat yazmak suretiyle gerçekleştirdiğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, şikayetçinin vermiş olduğu yetki ve talimat doğrultusunda parayı çektikten sonra şikayetçiye ait Nişantaşı civarındaki Garanti, Yapıkredi ve Fortis bankalarına yatırdığını belirterek suçlamayı kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından paranın çekildiği tarihleri kapsayacak şekilde muhasebe ve banka kayıtları ile tüm defter ve belgelerin getirilerek belirtilen paraların

sanığın uhdesinde kalıp kalmadığının kesin olarak belirlenmesi için uzman bilirkişiden rapor aldırılmasından sonra, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2392, Karar No: 2012/7930, Tarih: 18.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2392 E.  ,  2012/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun silahla ve gece sayılan zamanda gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nun 149/1-a, h. Maddesi yerine yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu davası açılmadan önce yapılan iade nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun 168/3. maddesi uyarınca 1/3 ten daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde 1/4 oranında indirim yapmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1250, Karar No: 2014/20673, Tarih: 08.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1250 E.  ,  2014/20673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10113, Karar No: 2012/25254, Tarih: 14.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/10113 E.  ,  2012/25254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinde yer alan; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" biçimindeki hüküm karşısında, anılan yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

Sabıkası bulunmayan sanığa yüklenen kendi arsası üzerine ruhsat almadan bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun, kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açmaması karşısında, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken, “CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3105, Karar No: 2012/25458, Tarih: 15.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/3105 E.  ,  2012/25458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu ve dinlenen tutanak düzenleyici beyanının sanık savunmasını doğrular nitelikte olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18054, Karar No: 2015/22802, Tarih: 22.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18054 E.  ,  2015/22802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2014

No : 2013/80-2014/266

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın İ.. G.. yönünden reddine, .... Elek. Hafr. Taah. İnş. Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan .... Elek. Hafr. Taah. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurumun tüm, davalı .... Elek. Hafr. Taah. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya ve hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının, sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş iken, maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş, buna göre, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (gerçek zarar = dış tavan) tutarı ile sınırlı olan Kurumun rücu alacağı, iptal sonrasında, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüştür.

. Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

. Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki ibareler, kanun yerleştirilmekle, buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26. ve 21. maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26. maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 24.6.2009 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, anılan gereklilik yerine getirilmeksizin, ilk peşin sermaye değeri esas alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ..... Elek. Hafr. Taah. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Elek.Hafr.Taah.İnş.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5341, Karar No: 2024/275, Tarih: 15.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5341 E.  ,  2024/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık ...'in, müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 21.08.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme ile nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2021/194 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Nitelikli yağma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/874 Esas, 2023/1147 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ...ve Havva vekili temyiz sebepleri; suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, nitelikli yağma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, suç niteliğine, sanığın fail olarak değil yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, suç niteliğine, sanığın fail olarak değil yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ... ve ... 'in arkadaş oldukları, maktul ...'yi ise sanık ...'in önceden tanıdığı, olay tarihinde sanıkların bir arada iken maktul ile ...'in haberleştikleri ve bir araya geldikleri, sonrasında bir süre araç içerisinde alkol aldıkları, alkolün etkisiyle aracı kullanan sanık ...'in maktulün evini bulamadığı, bunun üzerine maktulün sanıklara küfür ettiği, alkolün etkisiyle edilen bu küfürlerden rahatsız olan sanıkların maktulü olayın olduğu yere götürdükleri, orada sanık ...'in maktule yumrukla, sanık ...'in de belinden çıkardığı ... ile darp ederek otopsi raporlarında belirtilen biçimde öldürdükleri, sonrasında maktule ait cep telefonunu aldıkları olayda, sanıklar hakkında maktule yönelik

kasten öldürme suçlarından mahkûmiyetlerine, nitelikli yağma suçlarından beraatlerine karar verildiği, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, uzmanlık raporları, maktul hakkında Adlî Tıp Kurumu Adlî Tıp 3. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 07.04.2022 ve 07.11.2022 tarihli "kişinin ölümünün zorlamalı ölüm olduğu ve kişinin ölümünün maruz kaldığı künt travmaya bağlı meydana gelmiş olabileceği gibi travma sonrası atık su kanalına atılmasıyla sıvı aspirasyonu sonucu da meydana gelmiş olabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığı" görüşünü içeren raporlar, nüfus ve adlî sicil sabıka kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, sanıkların "yağma" ve "yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için öldürme" suçlarını işlediğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, Adlî Tıp Kurumu Adlî Tıp 3. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 07.04.2022 ve 07.11.2022 tarihli raporları uyarınca Mahkemece sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde ve sanıkların suça iştiraklerinin niteliklerinde isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların aşamalardaki savunmalarının aksini gösteren somut delil bulunmadığından maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunduğu, ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik indirim oranının yerinde olduğu, takdiri indirimlerin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; maktul öldürüldükten sonra ölmesinden faydalanarak maktule ait cep telefonunun alındığı ve üçüncü kişiye bedel karşılığında satıldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında maktule yönelik nitelikli yağma suçlarından açılan kamu davalarında suç niteliğinin değişip değişmeyeceği ve sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı ile bu suça iştiraklerinin her bir sanık yönünden karar yerinde tartışılıp değerlendirilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi ile sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden