muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11293, Karar No: 2023/7588, Tarih: 06.12.2023

IV. GEREKÇE

1.Sanık müdafii ve katılan vekilinin eksik incelemeye, haksız tahrike, tasarlamaya yönelen temyiz sebebleri yönünden yapılan incelemede;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandaki isabet bölgeleri, sanığın eylem kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafii ve katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılan vekilinin suç vasfına yönelen temyiz sebebi yönünden yapılan incelemede;

Sanık ile katılan arasında ailevi sebeblerden husumet bulunduğu, olay günü sanığın katılana av tüfeği ile 4-5 el ateş ettiği, sanığın atışları sonucu katılanın sol diz üzerinde lateralinde 5x5 cm'lik giriş deliği, sol baldır üzerinde 10x10 cm'lik giriş deliği, sol diz üzerinde medialde 5x5 cm'lik giriş deliği, sağ femur üzerinde 3x3 cm'lik giriş deliği, sağ tibia üzerinde çok sayıda 1x1 cm'lik giriş delikleri bulunduğu, katılanın yaralanmalarının sağ distal yüzeyel femoral arter yaralanmasına, sağ femur orta-distal kesimde, sağ tibia ve fibula distalde, sol tibia ve fibulada, sol femur distal metafizer alandan eklem mesafesine uzanan kırıklara ve sonrasında sağ transtibial amputasyonuna neden olduğu, yaralanmalarının katılanın yaşamını tehlike soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derecede olduğu, organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2020/2053 Esas, 2021/1219 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2020/2053 Esas, 2021/1219 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15563, Karar No: 2014/2574, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15563 E.  ,  2014/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.04.2011 gün ve 2007/171-2011/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.06.2013 gün ve 2011/8681-2013/11691 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava ve ıslah dilekçesi ile müvekkili meslek birliğinin temsilcisi olduğu "... Türkiye A....nin mali hak sahibi olduğu sanatçı ... ait "... of a ..." isimli müzik eserinin davalı şirkete ait mağazada hak sahibinin izini olmaksızın radyo üzerinden alınan yayının mağaza içerisinde umuma dinletildiğini, böylelikle müvekkilinin umuma iletim hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, davalının tecavüzünün tespitine ve ref'ine, ortadan kaldırılmasına, FSEK'nın 68. hükmünce hesap edilecek maddi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/8681 Esas, 2013/11691 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı ... üyesi ... Türkiye A....nin (.../Türkiye) 07.01.2005 tarihli lisans sözleşmesi ile haklarını devraldığı dava konusu müzik eserlerinin yer aldığı fonogramın yapımcısı olan ... uyruklu ... Music Int. ... ...) tarafından; fonogramdaki müzik eserlerinin eser sahiplerinden (icracı sanatçı, beste ve ... sahipleri) eserin Türkiye'de umuma iletim hakkının da devralındığının ispatlanamadığı, davadışı fonogram yapımcısı ... ...'nın ve davacı MÜYAP üyesi ... Türkiye'nin usulüne uygun hak sahipliğinin bulunmadığı, ayrıca söz konusu müzik eserlerinin doğrudan fonogramdan değil de ... radyo kanalı vasıtasıyla davalının mağazasında umuma iletildiği, dolayısıyla 5846 sayılı FSEK'nin 25, 41, 43, 80 ve 52. maddelerinde sayılan koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Ancak, dava konusu müzik eserlerinin tespitinin davadışı ... ... tarafından yapıldığı ve fonogram yapımcısı hakkının bu şirkete ait olduğu, anılan şirketin Türkiye'de de "Eser İşletme Belgesi'nde" fonogram yapımcısı olarak kayıtlı olduğu, bu hakkın Türkiye'deki kullanımını 07.01.2005 tarihli lisans sözleşmesi ile davacı meslek birliği üyesi ... Türkiye'ye devrettiği hususları esasen mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, fonogram yapımcısı ... ... yararına oluşan hak sahipliği karinesinin aksini ispat külfeti bu hususu iddia eden tarafa düşer. Bu nedenle, mahkemenin ispat külfetinin davacıya ait olduğuna ilişkin görüşü isabetli olmadığı gibi, bu karinenin aksi de davalı tarafça iddia ve ispat edilememiştir. Öte yandan, uyuşmazlık davadışı ... ... tarafından piyasaya sunulan fonogramın izinsiz kullanıldığı iddiasına dayalı olduğundan, bu fonogramda yer alan müzik eserlerinin eser sahipleri ile ... ... Şirketi arasında Türkiye'yi de kapsayacak şekilde usulüne uygun bir hak devri yapılıp yapılmadığı hususu eser sahipleri ile fonogram yapımcısı arasındaki bir meseledir. Nitekim, Dairemizin 24.04.2006 gün ve 4501/4495 sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Öte yandan, dava dışı ... ... lehine oluşan fonogram yapımcılığı hakkı Türkiye'nin de taraf olduğu "İcracı Sanatçılar, ... Yapımcıları ve Yayıncı Kuruluşların Korunmasına Dair ... Sözleşmesi" uyarınca 5846 sayılı FSEK hükümlerine göre koruma altında olup, somut uyuşmazlıkta kararda bahsi geçen ulusal tükenme ilkesinin uygulama yeri de bulunmamaktadır.

Ayrıca, dava konusu eylem musiki eserlerinin yer aldığı fonogramın ... radyo kanalında yapılan yayınının davalıya ait umuma açık işyerinde (mağaza) dinlettirilmesi suretiyle gerçekleştirilmiştir. Bu durumda, 5846 sayılı FSEK 41, 43, 80 ve Komşu Haklar Yönetmeliği'nin 12/(c) maddeleri uyarınca dava konusu fonograma icraları tespit edilen musiki eserlerinin radyo yayınından istifade suretiyle dolaylı temsili söz konusudur. Bu nedenle, mahkemenin dava konusu olayda umuma iletim eyleminin doğrudan doğruya fonogramdan değil de radyo kanalının yayını vasıtasıyla yapıldığından bahisle davacı tarafın aktif dava ehliyeti bulunmadığına ilişkin gerekçesi de isabetli değildir. O halde, mahkemece uyuşmazlığın esası incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmediğinden; davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin onama kararının kaldırılarak kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 04.06.2013 tarih, 2011/8681 Esas, 2013/11691 Karar sayılı onama kararın kaldırılarak, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14524, Karar No: 2013/17511, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14524 E.  ,  2013/17511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2010/11897, Karar No: 2012/3202, Tarih: 05.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11897 E.  ,  2012/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.06.2010 tarih ve 2009/694 - 2010/739 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 02/10/2009 tarihinde davalı bankada hesap açtırarak bu hesaba 9.549 EURO yatırdığını, para çekmek için tekrar bankaya gittiğinde hesabın yanlış açıldığı gerekçesiyle kapatılarak yerine aynı miktarda USD hesabı açıldığını öğrendiğini, yatırılan paralarda izni olmadan oynama yapıldığı ve maddi kayba uğradığını ileri sürerek, iki yabancı para arasındaki kur farkı olan 6.320.00 TL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka memurunun USD hesabı yerine sehven Euro hesabı açtığını, yanlışlık fark edilince davacının telefonla arandığını ancak ulaşılamadığını, yanlışlığın banka tarafından düzeltildiğini, para sayma makinesi, dekont ve kamera kayıtlarından USD yatırıldığının anlaşılacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına dayanılarak, hesap cüzdanında sehven Euro yazıldığını, kasa sayımının yapıldığı 18:58’de yanlışlığın fark edilmesi üzerine hesabın dolar hesabına dönüştürüldüğü, banka video görüntülerinde de memurun elindeki paranın USD olduğunun anlaşıldığı, banka hesap cüzdanı davacı lehine delil olsa da, banka video kayıtları, para sayma makinesi raporu, bilirkişi raporları ve bankacılık işlemlerinde 1 Euro bulunmayıp 9.459 Euro olduğu iddia edilen para içindeki 4 Euro'nun yatırılmasının fiilen ve hukuken mümkün olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10056, Karar No: 2017/4391, Tarih: 03.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10056 E.  ,  2017/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16957, Karar No: 2021/6413, Tarih: 07.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16957 E.  ,  2021/6413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, ... ilçesi, ... köyü, ... Mevkiinde bulunan hazine adına kayıtlı arsa vasıflı taşınmazın 15/04/1994 tarihinde ... Malmüdürlüğü tarafından yapılan ihaleyle satıldığını, bu taşınmazın 09/10/1972 tarihinde kesinleşen orman tahdit alanında kalan ve satışının yapılması hukuken mümkün olmayan bir taşınmaz olduğunu, taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle tescil dışı bırakıldığını öğrenen satın alan şahısların orman kadastrosunun iptali, olmadığı takdirde taşınmazın bedelinin tazmini talebiyle hazine aleyhine açtıkları dava sonucunda ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/10/2008 tarih ve 2007/427 esas, 2008/487 karar sayılı ilamı ile tazminat talebinin kabulüne karar verildiğini, bu kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini ve hükmedilen tazminatın davalı hazine tarafından ödendiğini, taşınmazın orman vasıflı taşınmaz içinde kalması nedeniyle bedeli yönünden hazine zararının oluşmadığını ancak yapılan yargılamada hüküm altına alınarak davacılara ödenen vekalet ücreti, yargılama gideri ve faizden oluşan toplam 3.147,63 TL idare zararının usulsüz satışın yapılmasından sorumlu olan malmüdürü ... ile milli emlak memuru ...'dan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece verilen ilk kararla; idari işlem ve eylemlerden dolayı açılacak olan tazminat davalarının kural olarak idari yargıda açılması gerektiğinden yargı yolu farklılığı nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince idari yargı yerinde ancak ilgili idari kurumun dava edilebileceği, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamayacağı gerekçesiyle gerçek kişiler aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yerinin idari yargı yeri değil adli yargı olduğu gereğine değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, rücuen tazminata konu işlemin yapıldığı esnada kamu görevlisi olarak istihdam edilen davalıların zarar doğurucu eylemi kamusal görevin yerine getirilmesi saiki ile işledikleri, dosya kapsamında 26/08/2019 tarihli bilirkişi raporunda davalıların zarara sebebiyet verilen işlem olan taşınmazın satışı esnasında orman tahdit alanı içerisinde kalıp kalmadığının araştırılmamasının hizmet kusuru değil kişisel kusur olduğu yönünde görüş