muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3628, Karar No: 2019/4229, Tarih: 17.04.2019

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi, aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu 351 ada 28 parsel sayılı taşınmazın avlulu kargir ev niteliğine haiz bulunması ve davalının kiraya vererek hukuksal semere elde etmiyor olması nedenleri ile anılan taşınmaz yönünden intifadan men koşulu aranmalıdır. Tüm dosya kapsamından davacının davalıyı 16.10.2014 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile intifadan men ettiği anlaşıldığına göre, bu tarihten dava tarihine kadar olan dönem için ecrimisil hesabı yaptırılıp karar verilmesi gerekirken bu tarihten öncesini de kapsar biçimde hesap yaptırılıp fazla miktarda ecrimisile hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16911, Karar No: 2014/9718, Tarih: 29.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16911 E.  ,  2014/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

adına Av. ... ile adına Av. ... arasındaki dava hakkında Mahkemesinden verilen 28.02.2013 günlü vesayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, iş bu dava dosyası ile birleştirilip sonra tefrik edilen Mahkemesinin 2010/523 E. 2011/1293 K. ve 2009/95 E. 2013/54 K. sayılı dosyalarının aslı yada onaylı suretinin, eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3000, Karar No: 2011/48182, Tarih: 13.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/3000 E.  ,  2011/48182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda yakınana ait otomobilin camını kırarak cep telefonunu çalan sanığın eyleminin 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanısıra, aynı Yasanın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar vermek suçunu da da oluşturduğunun gözetilmemesi ve 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasının 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/99, Karar No: 2022/3345, Tarih: 20.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/99 E.  ,  2022/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUSUZ TAŞINMAZIN TESCİLİ

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/12/2015 tarih ve 2009/202 Esas, 2015/441 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararın bozulmasına dair Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/06/2021 tarihli ve 2018/4367 Esas, 2021/4577 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresi içerisinde dahili davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, hudutlarını dava dilekçesinde belirttiği 30 dönüm miktarındaki taşınmazı ihya etmek suretiyle tarla haline getirdiğini, 20-25 yıldır taşınmazı ekip biçtiğini, zilyetliğin bu sürede nizasız fasılasız devam ettiğini belirterek, taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

2.1. Davalı Hazine vekili, davanın reddine, dava konusu taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

2.2. Dahili davalı ... vekili, haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddi ile taşınmazın Belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2.3. Dahili davalı ... vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/12/2015 tarih, 2009/202 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararıyla; taşınmazın 1966 yılında kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici çalılık olarak bırakıldığı, keşif sırasında dinlenen tanıkların davacının taşınmazı 30 yıldır kullandığını beyan ettiği, ancak 1980 yılında taşınmazın imar ihya edilmediği ve doğal görümünde olduğunun tespit edildiği, 1991 yılındaki hava fotoğraflarında ise taşınmazın tarla olarak kullanıldığı, 1991 yılından özellikle 1985-1990 yılları arasında hava fotoğraflarının bulunmadığı, 1991 yılından öncesi dönemde imar ihya edildiğinin davacı tarafından kanıtlanamadığı, 1991 yılında imar ihya edildiği kanıtlanan taşınmazda dava tarihi 2008 yılına kadar zilyetliğin 17 yıl olduğu, bu nedenle 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, başkaca kayıt ve belgelerle 20 yıl taşınmaza zilyet olduğunun davacı tarafından kanıtlanamadığı, tanıkların beyanının delil olarak hüküm vermek için tek başına yeterli olmadığı ve çekişme sonlandırılmadan taşınmazın Hazine adına tescilinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Mahkemenin kararına karşı süresi içerisinde davacı ... tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bozma İlamı

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/06/2021 Tarih, 2018/4367 Esas, 2021/4577 Karar sayılı kararıyla; “..

.başkaca araştırma yapmaksızın, 1991 yılından öncesine ilişkin hava fotoğrafı bulunmamasının davacı aleyhine değerlendirilmesinin usul ve yasaya uygun düşmediği, taşınmaza komşu parsel tutanakları ve dayanaklarının tamamı getirtilmediği gibi, ziraatçi bilirkişi raporunda da, taşınmazın dava tarihinden 20-25 yıl önceki niteliğine ve kullanım durumuna ilişkin bir açıklama yapılmadığı, mevcut durumunun değerlendirilmesiyle yetinildiği, taşınmazın mera olarak sınırlandırılan alanlardan olup olmadığı konusunda, Bala İlçe Tarım Müdürlüğünün ve Ankara İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün çelişkili cevabi yazıları bulunmasına karşın, taşınmazın bulunduğu yerde 4342 sayılı Mera Kanunu'na göre mera tahsis çalışması yapılıp yapılmadığı, taşınmazın tahsisli mera kapsamında kalıp kalmadığı yönünde araştırma yapılmadan karar verildiği vurgulanarak doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, Bala İlçe Tarım Müdürlüğü ve Ankara İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğüne ayrı ayrı müzekkere yazılarak taşınmazın bulunduğu yerde 4342 sayılı Mera Kanunu'na göre mera tahsis çalışmaları yapılıp yapılmadığının kesin olarak belirlenmesi, varsa mera tahsis çalışmalarına ilişkin mera tahsis kayıtları, belgeleri ve mera tahsis haritasının getirtilmesi, komşu parsellerin kadastro tespit tutanakları ve dayanağı kayıtların dosya arasına alınması ve bundan sonra çekişmeli taşınmaz ve çevresini bilen ve elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve tarafların bildirdikleri tanıklar ile fen ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulunun katılımıyla mahallinde yeniden keşif yapılması ve keşifte varsa mera tahsis kayıtları ve haritaları teknik bilirkişi aracılığı ile zemine uygulanıp çekişmeli taşınmazın bu kayıtlar kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, mera tahsis kayıtları yoksa ya da taşınmaz bu kayıtlar dışında kalıyorsa yerel bilirkişi ve tanıklardan; çekişmeli taşınmazların öncesinde ne olduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, ilk olarak kim tarafından ve ne şekilde kullanılmaya başlandığı, öncesinin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden (taşlık) olması halinde kim veya kimler tarafından imar ve ihya edildiği, imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı, kullanımın kim veya kimler tarafından ve ne şekilde sürdürüldüğü, zilyetliğin kimden kime ve nasıl geçtiği gibi hususların tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmaya çalışılması, beyanlar arasında oluşacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeye çalışılması; yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsellere ait tutanak ve dayanağı kayıtlarla denetlenmesi; ziraatçı bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın toprak yapısını, bitki örtüsünü ve niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazın imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir,

suretiyle yöntemince giderilmeye çalışılması; yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsellere ait tutanak ve dayanağı kayıtlarla denetlenmesi; ziraatçı bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın toprak yapısını, bitki örtüsünü ve niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazın imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, önceki raporları irdeler, çelişkileri giderir, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla çekişmeli taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulması; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve bilirkişi beyanlarını denetlemeye elverişli, komşu parselleri de gösterir şekilde krokili rapor alınması ve bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek imar planının onaylandığı tarihe kadar davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar:

Yargıtay bozma ilamına karşı süresi içerisinde dahili davalı ... vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri:

Dahili davalı ... vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, bozma gerekçesinde yasal isabet bulunmadığını, ret kararının isabetli olduğunu, bozma kararının düzeltilerek mahkeme kararının onanmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinde “Davanın konusu, mahkemece gazeteyle bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilân olunur. Son ilândan başlayarak üç ay içinde yukarıdaki koşulların gerçekleşmediğini ileri sürerek itiraz eden bulunmaz ya da itiraz yerinde görülmez ve davacının iddiası ispatlanmış olursa, hâkim tescile karar verir. Mülkiyet, birinci fıkrada öngörülen koşulların gerçekleştiği anda kazanılmış olur” düzenlemesi yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, çekişme konusu taşınmaz bölümünün ziraate gayri salih arazi vasfında olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı anlaşılmıştır.

3.3.2. Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; tescil davalarında TMK'nın 713/4. ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ilanlar ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması ve yasal 3 aylık itiraz süresinin dolmasının beklenilmesi gerektiği halde, usulüne uygun şekilde yasal ilanlar yaptırılmaksızın hüküm verilmesi cihetine gidildiği, 01.06.2021 tarihli bozma gerekçelerinde maddi hata ile bu hususun eksik bırakıldığı anlaşıldığından bozma kararına eklenmesi gerekmektedir.

VI. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/06/2021 tarih, 2018/4367 Esas, 2021/4577 Karar sayılı bozma kararına (V/3.3.2) no.lu paragrafta belirtilen husus eklenmek suretiyle hükmün BOZULMASINA, sair karar düzeltme itirazlarının reddine, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde yatırana iadesine, 20/04/2022 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17543, Karar No: 2021/17552, Tarih: 16.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17543 E.  ,  2021/17552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliklerinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği ... ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı, şikayetçiler ..., ... ve ... tarafından ise hak sahipliğine ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçiler vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33580, Karar No: 2014/27042, Tarih: 17.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33580 E.  ,  2014/27042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/301-2012/152

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacının özetle; yaklaşık 7 yıl süre ile Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı temizlik araçlarında şoför olarak çalıştığını, maruz kaldığı bir kaza nedeni ile uzun süre tedavi gördüğünü ancak tedavisi sona ermeden işten çıkarıldığını ve kıdem tazminatının ödenmediğini ve davalıların, kıdem tazminatından müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek; 1.000,00 TL. kıdem tazminatının, iş akdinin feshi tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı K.. K.Maraş İnşaat Temizlik Turizm .A.Ş. adına çıkarılan çağrı kağıdının 08.02.2012 ve 09.02.2012 tarihlerinde ayrı ayrı tebliğine rağmen yazılı veya sözlü olarak yargılamaya katılmadığı anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı K.Maraş Belediyesi ve davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı belediyenin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; bilirkişi hizmet süresinin tespitinde, tek tek çalışılan dönemlerin dökümünü yaparak toplam, 6 yıl 3 ay 21 gün hizmet süresi bulunduğu sonucuna varmıştır.Yerel mahkemece 1999 yılının yanlış olarak hesaplandığı düşüncesiyle sonuç olarak hizmet süresinin 5 yıl 11 ay 23 gün bulunduğunu kabul etmiştir. Ancak dosyadaki bilirkişi raporunda dökümü verilen hizmet süreleri toplandığında, davacının toplam 2408 gün çalıştığı görülmektedir. Mahkemece çalışma süresine ilişkin tüm bu çelişkiler giderilmeden ve bu konuda denetime elverişli yeni bir rapor alınmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1978, Karar No: 2015/1912, Tarih: 11.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1978 E.  ,  2015/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Olay tarihinde, sanığın Kadir Kartal'a satmış olduğu 61 K 1647 plakalı aracın ruhsat muayene kısmının sahte olduğunun anlaşılması, sanığın aracın muayenesini ... İli ... tır garajında trafik takipçiliği yapan ... isimli şahsa yaptırdığını, bu şahsın vefat ettiğini beyan etmesi, anılan şahsın açık kimlik ve adres bilgilerini verememesi ve bildirdiği telefon numarasının da olayla ilgisi olmayan başka birine ait olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun tüm yasal unsurları ile sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22447, Karar No: 2008/1130, Tarih: 25.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22447 E.  ,  2008/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili itiraz dilekçesinin açıklama bölümünde Zeytinburnu İcra Dairelerinin yetkili olduğunu bildirmiştir. Adı geçen borçluya da ödeme emri ikametgahı olan Zeytinburnu'ndaki adresinde tebliğ edilmiştir. Diğer borçlu adına ödeme emri çıkarılmamıştır. Bu durumda Fatih İcra Dairesi yetkili bulunmamaktadır.

Borçlu vekilinin sözü edilen dilekçesindeki yetkili icra dairesi ilgili açıklama yeterli olup, o halde icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.