muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28719, Karar No: 2019/2087, Tarih: 23.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28719 E.  ,  2019/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ve ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Hastanesi'nde 2000 yılında temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, sigorta girişinin 2002 yılında yapıldığını, ... Hastanesi'nin temizlik işlerini sürekli olarak anlaştığı alt işverenlerle yürüttüğünü, bu anlamda en son davalı ... ile anlaştığını, davacının farklı alt işverenler nezdinde çalıştıktan sonra en son ... bünyesinde çalıştığını, davacıyla ilgili olarak yalnızca kağıt üzerinde şirketler arası geçiş yapıldığını, davacının bütün işçilik alacaklarından asıl işveren olan davalı ... Hastanesi ile işyeri devri hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gereken son alt işveren olan davalı ...'in sorumlu olacağını, fazla çalışma ve genel tatil çalışma ücretlerinin ödenmemesinin davacıya iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkı verdiğini, davacının iş sözleşmesini bu nedenle dava tarihi itibariyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ... Hastanesi Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının davalı ... nezdinde çalışırken yine bu şirket tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini, davalı ... ile müvekkili davalı arasında hizmet alım sözleşmesi yapıldığını ve bu sözleşme uyarınca davacının bu şirket nezdinde müvekkili davalı işyerinde çalıştığını, davacının taleplerini son işveren olan davalı ...'e yöneltmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/b-a maddesi uyarınca ihbar süresinden 6 hafta daha fazla işe sağlık nedenleriyle gelmemesi nedeniyle feshedildiğini, iş göremezlik belgelerinden de görüleceği üzere fesih tarihinin, eldeki davayı açmasından veya iş sözleşmesini feshetmesinden önce olduğunu, Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere işçinin rahatsızlığı nedeniyle devamsızlığının ihbar süresine ilaveten 6 hafta aralıksız devam etmesi halinde işverene bildirimsiz fesih hakkı doğduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sözleşme kapsamında alt işveren konumundaki davalı nezdinde temizlik elemanı olarak davalı asıl işveren ... Hastanesi'nde çalıştığı, davacının çalışma süresi boyunca alt işverenler değişmesine rağmen hastanede aynı işini sürdürdüğü, tanık anlatımlarına göre de davacının çalışma düzeninin hastane yetkilileri tarafından belirlendiği ve işini yaparken emir ve talimatları bu yetkililerden aldığı, bu nedenle sözleşmeden doğan hak ve alacaklarından asıl ve alt işveren olan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının fazla çalışma ücretinin ödendiğine dair herhangi bir belge sunulmadığı, buna göre fazla çalışma ücretleri ödenmeyen davacının iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayandığı ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ile ihbar olunan Iss Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalılar yanında müdahil olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunanın kararı temyiz hakkı bulunmadığından ihbar olunan Iss Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, yatırdığı nispi temyiz harcının isteği halinde ihbar olunana iadesine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Ödeme belgelerinin hakkı ortadan kaldıran belge olma özelliği ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren ... ... Hastanesi vekili temyiz aşamasında sunduğu 05.08.2015 havale tarihli dilekçesi ekinde imzalı yıllık izin belgeleri sunmuştur. Bu belgelerin geçerliliğinin ve davacıya ileri sürdüğü alacaklara karşılık yapılan ödemeler olduğunun anlaşılması halinde hakkı ortadan kaldırma özellikleri olduğundan, bu belgelerin değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece, temyiz aşamasında sunulan imzalı yıllık izin belgelerindeki sürelerin fazla mesai ile genel tatil alacağı hesabında dışlanıp, dışlanmayacağının değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2701, Karar No: 2011/2535, Tarih: 25.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2701 E.  ,  2011/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten, ...'ı da kasten öldürmeye teşebbüsten, konut dokunulmazlığını bozmaktan ve mala zarar vermekten sanık ..., işbu suçlara yardımdan sanık ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, ...'ın konut dokunulmazlığını bozmaktan ve mala zarar vermekten, ...'nın öldürmeye teşebbüs suçu dışındaki suçlardan ve Cennet Çay'ın üzerine atılı suçtan beraatlerine ilişkin (KONYA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/11/2009 gün ve 405/332 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ..., müdahiller ile C.Savcısının temyizleri üzerine, müdahiller vekili hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılanlar vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in öldürme suçu ile sanıklar ... ve ...’ın mağdura yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’in öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...’in konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’ın öldürme, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’in öldürme ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde meşru savunmaya, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, eksik soruşturmaya, maktule

yönelik eylemin TCK.nun 87/4 maddesi kapsamında bulunduğuna, sanık ... ve müdafinin sübuta, katılanlar ... ve ... vekilinin suç niteliğine, sanık ...’e ilişkin sübuta, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’ın öldürme suçu yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ...’in konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’ın öldürme, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’in öldürme ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçları yönünden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’in öldürme ve öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın öldürmeye teşebbüs suçlarıyla ilgili olarak;

A)Sanık ...’in konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’ın öldürme, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’in öldürme ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçları yönünden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’in öldürme ve öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın öldürmeye teşebbüs suçlarıyla ilgili olarak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; geçimsizlik nedeniyle eşi maktul ...'le birlikte yaşadığı evi terk eden sanık ...’in olay tarihinde kardeşi ... ve eniştesi ...’le birlikte kendisine ait bir kısım eşyaları almak amacıyla eve geldiği, bu sırada evde bulunan maktul ve kardeşi mağdur ... ile aralarında tartışma çıktığı, sanıklardan ...’in maktulü darp ettiği, maktulün künt kafa travmasına bağlı gelişen beyin doku hasarı, beyin kanaması neticesinde öldüğü, sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’i sopa ve lama tabir edilen demir çubukla kafa, ayak ve kol bölgesinden basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ancak yaşamsal tehlike geçirmesine neden olmayacak şekilde yaraladıkları olayda;

a)Mağdur ...’in yaralarının niteliği, mevcut yaralanma nedeniyle yaşamsal tehlike geçirmemesi ve sanıkların eylemlerine kendiliğinden son vermeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar ... ve ...’ın kastlarının yaralamaya yönelik olduğu gözetilmeden suç niteliğinin belirlenmesinde hata edilerek öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b)Olay tarihinden bir gün önce maktul ve mağdurun sanık ...’i darp etmesi olayıyla ilgili olarak maktul ve mağdur hakkında başlatılan bir soruşturma olduğu dosya içeriğinden anlaşılmakla, olayla ilgili soruştura dosyasının ya da dava açılmış ise dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve olayda sanık ... lehine tahrik bulunup bulunmadığı yönünde değerlendirme yapılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Maktul ve mağdurdan kaynaklanan sanık ...’a yönelik haksız hareketlerin niteliği dikkate alındığında, TCK.nun 29.maddesi ile yapılan uygulama sırasında en alt orana yakın indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçirilen süreye göre sanık ...’nın BİHAKKIN TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 25/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/04/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ... 'ın yokluğunda 28/04/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/765, Karar No: 2017/5774, Tarih: 16.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/765 E.  ,  2017/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 09/04/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’un, mahkûmiyetine ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/205 esas, 2016/413 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25/04/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 11/12/2012 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İstanbul Anadolu 30. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2014 tarihli ve 2013/1403 esas, 2014/143 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi altına alınmasına ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranması üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/205 esas, 2016/413 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alınan Bala Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/05/2012 tarihli ve 2012/54 esas, 2012/112 sayılı kararına konu 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı hususu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/205 esas, 2016/413 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda yer alan adlî para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-1 bendi ve 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olup kesin olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilam da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre, İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/205 esas, 2016/413 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın ÇIKARILMASINA, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11932, Karar No: 2015/3996, Tarih: 16.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/11932 E.  ,  2015/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suçü sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekilerin işyeri önünde bulunan branda ile örtülü suça konu içecekleri aldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetlmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olaylarda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde müştekilere ait 30 TL ve 15 TL değerinde içecek aldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuğun müştekilere ait suça konu eşyaları aldığı, daha sonra şüphe üzerine yakalanınca suçunu kabul edip, çaldığı yerleri gösterip soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2555, Karar No: 2015/2542, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2555 E.  ,  2015/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4764, Karar No: 2015/7536, Tarih: 14.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4764 E.  ,  2015/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, müştekinin işyerinin bahçesinden Kangal cinsi köpeği çalmak şeklindeki eylemi nedeni ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı işlem yapılmamış ise de, bu konuda zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılabileceği düşünülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 1-hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi ile 2-hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan 15 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.