muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28800, Karar No: 2014/19405, Tarih: 02.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28800 E.  ,  2014/19405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/296613

Mahkemesi : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :11.09.2012

Numarası : 2011/627- 2012/1049

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 12.40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile meskun mahalde gündüz vakti, dört yönlü kontrolsüz dönel kavşaktan sola dönerken ters istikametten seyir halindeki iki bisiklet sürücüsü ile çarpıştığı, bisiklet sürücülerinin yaralandığı olayda, bisiklet sürücülerinin Adli Tıp Kurumu raporuna göre sanığın sevk ve idaresindeki vasıta ile nizami kurallar dahilinde seyrini sürdürdüğü sırada, ters yönde seyreden müşteki sürücülerin sevk ve idaresindeki bisikletler ile çarpıştığı ve kusursuz olduğu belirtilmiş ise de; sanığın yolda gördüğü her iki bisiklet sürücüsünün önce yavaşladıklarını sonra hızlandıklarını görmesine rağmen önlem almayıp yoluna devam ederek çarpıp yaralanmalarına neden olduğu olayda sanığın aracının hızını kavşağa yaklaşırken azaltmama kuralını ihlal ettiğinin tespit edilmesi karşısında alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabulü ile, mahkumiyetine karar verilmesi yerine Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın atılı suçtan beraatine dair kararda hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/304, Karar No: 2019/13018, Tarih: 22.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/304 E.  ,  2019/13018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde olan Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/502 Esas ve 2011/520 Karar sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/599 Esas ve 2011/534 Karar sayılı kararı ile verilmiş 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, katılana ait iş yerinin camını kırarak içerisinden 30 TL parayı çaldığı ve 3-4 adet meyve suyunu içtiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde olan Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/502 Esas ve 2011/520 Karar sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/599 Esas ve 2011/534 Karar sayılı kararı ile verilmiş 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde olan Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/502 Esas ve 2011/520 Karar sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/599 Esas ve 2011/534 Karar sayılı kararı ile verilmiş 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,

3-Anayasa Mahkemesinin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca tekerrür açısından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16698, Karar No: 2012/976, Tarih: 26.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/16698 E.  ,  2012/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, yaşlılık aylığının geçerliliğini ve aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve .....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu olayda; 01.09.1984-31.12.1985 tarihleri arası yurtdışında geçen 392 günlük çalışmasını 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanan davacıya, yurtiçinde geçen 5.786 günlük .... hizmetleriyle birlikte 01.01.2009 tarihinden itibaren ..... yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Davacının, 26.01.2009-30.10.2009 tarihleri arası Limited Şirketi ortaklığına dayalı 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunması üzerine, yaşlılık aylığı 26.01.2009 tarihi itibarıyla kesilerek, 26.01.2009-19.11.2009 arası dönem yönünden yersiz aylık tahakkuku yapılmıştır. Anılan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığa ilişkin prim borcunun, 26.01.2010 tarihinde ödenmesini takiben 01.02.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı yeniden bağlanmıştır.

İş bu dava ile davacı; Kurum işleminin haksızlığından bahisle, yaşlılık aylığının geçerliliğini ve aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasanın 6/B maddesi (19.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5997 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesi) hükmü gözetilerek, davalı Kurum işlemi yerinde bulunmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının, 26.01.2009-30.10.2009 tarihleri arası Limited Şirket ortaklığına dayalı 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığına ilişkin prim borcunu, 26.01.2010 tarihinde ödemiş bulunması; ödenen bu primlerin, ilgili yasal mevzuatınca ödenmesi gereken sosyal güvenlik destek primlerinden fazla olması ve çoğun içinde azın da bulunması ilkesi gereğince, yukarıda bahsedilen döneme ait sosyal güvenlik destek priminin de ödendiğinin kabulü yerinde olacaktır.

Öte yandan, davalı Kurum, yaşlılık aylığı bağladığı davacının, kayda geçmiş 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığına esas çalışmalarını bilmektedir.

Hal böyle olunca, bağlanan yaşlılık aylığını kesen ve ödenen aylıkları borç çıkaran Kurum işlemleri, Medeni Kanunun 2. maddesinde öngörülen iyiniyet ve hakkaniyet kurallarına aykırıdır.

Açıklanan bu maddî ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ile ve yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi, usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12623, Karar No: 2014/14235, Tarih: 07.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12623 E.  ,  2014/14235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'mn 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer, hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2138, Karar No: 2017/2578, Tarih: 06.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/2138 E.  ,  2017/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

15.11.2013 suç tarihi itibariyle suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan ...'ne gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın ... tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1019, Karar No: 2015/2728, Tarih: 07.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1019 E.  ,  2015/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/136043

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2010

NUMARASI : 2009/101 (E) ve 2010/689 (K)

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 17.09.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekilininin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07 .09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23402, Karar No: 2016/198, Tarih: 11.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/23402 E.  ,  2016/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan icra takibinde; borçlu, yasal faiz uygulanması ve hesaplamanın buna göre yapılması gerektiğini ileri sürerek icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen % 9 yasal faiz tablosu esas alınarak, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İcra takip dosyasının incelenmesinde, takipte, 279,62 TL işlemiş faiz talep edilerek takibin, bu şekilde, kesinleşmiş olduğu, takip sonrası için de alacağa % 27 yıllık faiz uygulanmasının talep edildiği görülmüştür.

Hükme esas alınan 07.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda; gerek % 27 gerek % 9 faiz oranlarına göre hesaplama yapıldığı, bilirkişinin, % 9 yasal faize göre yapmış olduğu hesap tablosunun incelenmesinde, takibin kesinleşmesinden önceki döneme de yasal faiz uygulanmak suretiyle bakiye borç tutarının 2.785,66 TL olduğu belirtilmiştir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda, o cins faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden, ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile faizin, istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir.

Somut olayda, alacaklı tarafından takip talebinde yürütülmesi istenen işleyecek % 27 faiz oranının 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi gereğince takip tarihi itibariyle uygulanan avans faiz oranı olduğundan ve dolayısıyla takip tarihi sonrası için avans faizi talep edildiğinin kabulü gerektiğinden, takipten sonrası için, dönem dönem değişen oranlarda avans faiz hesaplaması yapılmalıdır.

Diğer taraftan, takipten önce işlemiş faiz olarak talep edilen 279,62 TL için bir itiraz olmadığından takip işlemiş faiz miktarı yönünden kesinleşmiş olup, mahkemece işlemiş faize itirazın esasının incelenmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece, yukarıda değinilen açıklamalar doğrultusunda, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle, takipten önceki döneme ait olan ve itiraz edilmeksizin kesinleşen 279,62 TL işlemiş faiz alacağı sabit kalmak üzere, takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin olarak, değişen oranlarda avans faizi üzerinden Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaplama yapılarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar dikkate alınmaksızın düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9220, Karar No: 2024/1934, Tarih: 25.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9220 E.  ,  2024/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/360 E., 2015/1324 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Sanık hakkında fazla ceza verilmesinin ve şartları bulunduğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;...Mahallesi mevkiinde yapılmakta olan inşaatın şantiye alanı içerisinde taşeron olarak faaliyette bulunan sanık ...'nun sigortalı işçisi olan ...'ın kanalizasyon-atık su bacası yapımı sırasında iş makinası ile açılan çukurda boruları döşemeden önce toprağın düzenlemesini yaptığı esnada çukurun yanında bulunan ana zeminle karışık inşaat artıkları ve hafriyat barındıran toprağın üzerine çökmesi sonucu olay yerinde öldüğü, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 12/03/2015 tarihli otopsi raporu ile kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası, kot ve klavikula kırıkları ile birlikte, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği olayda,

Dosya kapsamında mevcut bulunan ve soruşturma aşamasında yapılan keşif üzerine iş güvenliği uzmanı tek bilirkişi tarafından düzenlenen 19/02/2015 tarihli rapor ile kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 10/07/2015 tarihli iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik heyet raporu doğrultusunda, işveren olarak kazanın meydana geldiği çukurun genişliği, derinliği, uzunluğu ile etrafında iş makinaları çalıştığı için meydana gelen basıncın etkisini ve çöken zeminin inşaat artıkları ve hafriyatla karışık yapısını dikkate alarak önceden risk değerlendirmesi yapmadığı, çökme ve yıkılmaya karşı gereken tedbirleri almadığı, şevsiz kazı yaptırdığı, işçilerin sağlık ve güvenliğini koruma görevini yeterince yerine getirmediği nedenleri ile meydana gelen olayda asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Adana 19.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (5.) paragrafının hükümden çıkartılarak yerine, "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4.maddesi delaletiyle 50/1-a.maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 18.200.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.