muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4704, Karar No: 2023/1812, Tarih: 03.04.2023

SANIK ... AÇISINDAN;

Sanığın Sakarya Mahallesi İsmail Erez Bulvarı Yapmur Apt. No:27/B Melikgazi ...adresinde bulunan Metro İnternet Cafe’de bilgisayarı kullandığı (23) nolu oturduğu masadaki bilgisayarın ekran görüntülerinin CD ortamına aktarıldığı, bu cd'nin incelenmesinde; CD içerisinde FETÖ/PDY terör örgütü elebaşısı ...’e ait bazı videoların bulunduğu, bu videoların sanık tarafından izlendiği, izlenen videolarda bahse konu örgüt elebaşısının ''Hazana maruz yapraklar gibi savrulup gidecekler'' başlıklı videonun FETÖ elebaşısının sözde vaazını içerdiği, youtube'den ''yıkılıp gidecekler gülen'' başlığı ile arama yapıldığı, ''Zulm gayretullaha dokunduğu zaman'' başlıklı videonun FETÖ elebaşısının ''özlenen günler'' başlıklı sözde vaazını içerdiği, youtube'den "yıkılıp gidecekler gülen'' başlığı ile arama yapıldığı, ''Gülen son arzusunu açıkladı. Onların yüzüne tükürmeden gidersem...'' başlıklı videonun FETÖ elebaşısının ''özlenen günler'' başlıklı sözde vaazını içerdiği, Youtube'den ''yıkılıp gidecekler gülen'' başlığı ile arama yapıldığı tespit edilmiştir.

Y.Ö. isimli şahsın beyanı ve teşhis tutanağına göre; Y.Ö.'yü tanıdığını, Yasemin'in katolog evliliği yaparak asker bir şahıs ile evlendiğini, Kayserili olduğunu beyan ederek, teşhis ettiği anlaşılmıştır.

Sanık sorgu hakimliğindeki savunmasında özetle; ...'in videosunu izlemesindeki amacın "bu adam ülkenin anasını ağlattı bunun derdi amacı nedir öğrenmek istedim" şeklinde beyanda bulunmuş, mahkememizdeki beyanında ise suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanığın 15.07.2016 tarihinde gerçekleşen hain darbe girişimi sonrası 15.04.2017 tarihinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü liderinin videolarını izlemiş olması, izlenen video adeti ve video içerikleri dikkate alındığında, örgüt elebaşının örgütün 15.07.2016 tarihinde askeri darbe girişimi ile en şiddetli şekilde ortaya konan siyasal iktidarı devirme iradesinin devamı niteliğindeki görüşlerini açıkladığı, bu yönde örgüt üyelerini diri tutumak ve bağlılıklarını devam ettirmek için konuşmalar yaptığı, sanığın bu eyleminin sempati boyutunu aştığı, örgüt elebaşının örgüt üyelerine talimatlarını içerir videolarını izleyerek üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kanaatine varılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutunun kabulünde, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfının tayininde, cezanın belirlenmesinde, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesinin takdirinde, savunmasının inandırıcı gerekçelerle red edilmesinde ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

A-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2018/838- 2019/771 sayılı Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 09.01.2023 ve 26.01.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde internet kafede örgüt liderinin videolarını izlerken yakalanması ve eski tarihli tanık

beyanı dışında cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak delil olmaması nedeniyle; öncelikle sanığın ihraç edilmeden önce asker olması nedeniyle sanığın HTS kayıtlarının dosya içerisine getirtilerek yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda "gerçekleştirilen arama sayısı, aramaların ardışık ya da periyodik olup olmadığı, aramaların gerçekleştirildiği saatler, konuşma süreleri, sanığın farklı ankesörlü telefonlardan aranıp aranmadığı, ardışık aramaya dahil olan şahısların aynı kuvvete mensup ve aynı rütbede olup olmadıkları, aramaları gizlemek için herhangi bir şifreleme yönteminin kullanılıp kullanılmadığı" hususlarını gösterir bir analiz inceleme ve tespit raporunun düzenlettirilmesi, ayrıca sanığın 2010 yılından sonra görev yaptığı yerlerin tespiti ile ilgili yerlere yazı yazılmak suretiyle, görev yaptığı yerler itibariyle hakkında ankesör veya sabit hatlardan periyodik ya da ardışık aramalarının olduğuna yönelik herhangi bir kayıt, soruşturma veya kovuşturmanın olup olmadığının saptanması, varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi yine sanık ile birlikte ardışık arandığı tespit edilen şahıslarla ilgili herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığı belirlendikten sonra şahısların tüm aşama ifadelerinin getirtilerek gerekirse tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması, en sonunda ise UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında araştırma yapılarak sanık ile ilgili herhangi bir beyan olup olmadığının tespiti ile tüm bu delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2018/838 Esas 2019/771 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2018/838 Esas 2019/771 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca ...4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet
Yargıtay — Esas No: 2012/13885, Karar No: 2013/4711, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13885 E.  ,  2013/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, şirketler hukuku ile ilgili sermaye koyma borcundan kaynaklanmakta olup dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12801, Karar No: 2010/13843, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12801 E.  ,  2010/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 15.07.2010

Nosu : 2010/614 D.İş

Taraflar arasındaki ihtiyati haczin kaldırılması talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ihtiyati hacze itiraz edenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçluların müvekkili bankaya verdikleri 300.000.00.-TL.bedelli bir adet bonodan kaynaklanan borçlarını ödemediğini belirterek 150.000.00.-TL.alacak için ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, alacağın ikrarlı olduğunu ayrıca ipotekli teminat altına alındığını, eksik unsurlu senedin teminat amaçlı bankaya teslim edildiğini ve senedin sonradan doldurulduğunu bildirerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, alacaklı banka ile borçlulardan ... Bakkallar Gıda A.Ş.arasında Genel Kredi Sözleşmesi bulunduğu, diğer borçluların bu sözleşmeyi kefil sıfatıyla imzaladıkları, alacaklı bankanın kredi borcunun ödemesinin aksaması nedeniyle hesabın kat edildiği, borçlulara ihtarname çıkarıldığı, borçlular vekilinin itiraz dilekçesinde belirttiği sebeplerin İİK.nun 265.maddesinde belirtilen nitelikte ihtiyati haczin kaldırılmasını gerektirir sebepler olmadığı gerekçeleriyle itirazın reddine karar verilmiş, hüküm muteriz vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, muterizler vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İcra ve İflas Kanunu’nun 259.maddesi uyarınca “İhtiyati haciz isteyen alacaklı hacizde haksız çıktığı takdirde borçlunun ve 3.şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan mesul ve HUMK.nun 96.maddesinde yazılı teminatı vermeye mecburdur. Ancak alacak bir ilama müstenid ise teminat aranmaz. Alacak ilam mahiyetinde bir vesikaya müstenid ise mahkeme teminata lüzum olup olmadığını takdir eder. Bu hüküm uyarınca kural olarak ihtiyati haciz isteyenin teminat yatırması bir zorunluluktur. Teminatsız ihtiyati haciz kararı verilemez. Teminatın amacı anılan kanun hükmünde açıkça belirtildiği üzere hem borçlunun hem de 3.kişilerin ihtiyati haczin haksızlığının anlaşılması halinde uğradıkları zararların güvence altına alınmasıdır. Teminat olarak nelerin gösterilebileceği HUMK.nun 96.maddesinde sayılmıştır.

Kural olarak teminatsız ihtiyati haciz kararı verilemez ise de; kanunlarda teminat alınmayacağına ilişkin istisnai hükümlerin bulunması halinde, bu istisnai hükümlerin amacı ve kapsamı ile sınırlı olarak teminat aranmaksızın ihtiyati haciz kararı verilebilir. İİK.nun 259.maddesinde ilama dayanan alacaklarda teminat aranmayacağı, ilam niteliğindeki belgelerden doğan alacaklarda ise teminatın gerekip gerekmediğinin hakimin takdirine bağlı olduğu belirtilmiştir. İİK.nun 301.II.hükmünde de konkordatonun reddi halinde teminatsız ihtiyati haciz kararı verileceği öngörülmüştür. Teminatsız ihtiyati haciz kararı verilebileceğine ilişkin istisnai hükümler İİK.dışında bazı özel kanun hükümlerinde de yer almaktadır. Örneğin, Bankacılık Kanunu’nun 140.IV.hükmünde kamu tüzel kişiliği olan TMSF’na aynı kanunun geçici 13.maddesinde, sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalara (T.H.Türkiye Emlak Bankası A.Ş.dahil, 4603 sayılı T.C.Ziraat Bankası, T.Halk Bankası A.Ş.) (T.Emlak Bankası A.Ş.hakkında Kanun’un Geçici Madde 4.II.hükmü uyarınca) kanunda sayılan bankalara, bu konuda istisna tanınmıştır. Bu nedenlerle kanunda açıkça tanınan istisnalar dışında teminat gösterilmeksizin ihtiyati haciz kararı verilemez.

İhtiyati hacizde teminatın amacı, haksız ihtiyati haciz nedeniyle uğranılan zararın, alacaklı tarafından karşılanmaması veya karşılanamaması riskine karşı hakkında ihtiyati haciz, haciz kararı verilen borçluya veya 3.kişilere güvence sağlamaktır. Somut olayda ihtiyati haciz isteyen banka, mahkemenin istediği, % 10 teminat için kendisine ait teminat mektubunu vermiş, mahkeme de bu teminat mektubunu kabul etmiştir. 11.06.1969 tarih 1969/4 Esas, 1969/6 Karar sayılı YİBK’da, “Banka teminat mektuplarının mahiyet itibariyle Borçlar Kanunu’nun 110.maddesinde sözü edilen 3.kişinin fiilini taahhüt niteliğinde bir garanti akdi olduğu” belirtilmiştir. Öğretide belirtildiği üzere, bir bankanın kendi borcu için kefalet vermezse, kendi borcu için garanti vermesi de geçerli olamaz. Bir bankanın bu nedenle, kendi borcunu (lehtar) teminen, örneğin mahkemeye verdiği teminat mektubu-bankanın (A) şubesinin (B) şubesi (lehtar) lehine teminat mektubu vermesi bir garanti niteliği taşımaz. Bir teminat mektubunda aynı kişinin hem garanti veren, hem de fiili taahhüt edilen kişi (lehtar) olması mümkün değildir (Reisoğlu, ....Banka Teminat Mektupları ve Kontrgarantiler, ... 1997, ....67).

Banka, teminat mektubu ile bir şahsın borcunu yerine getirmesini ve yerine getirmediği takdirde, teminatı alan şahıs için doğacak tehlikeleri kısmen veya tamamen üzerine almıştır. Bu nedenle bankanın verdiği teminat mektubu, ihtiyati haciz kararı alınabilmesi için yerine getirilen biçimsel bir koşul değil, ileride zararın kısmen veya tamamen karşılanamaması halinde zarara uğrama ihtimali olan borçlu veya 3.kişiler için doğacak tehlikeleri kısmen veya tamamen teminat altına alan bir işleve sahiptir. Bankanın ihtiyati haciz taleplerinde kendi teminat mektubunu verebileceğinin kabulü halinde teminat mektubunun bir riski garanti ettiği ileri sürülemez. Bilakis, riskin garanti edilmediği, bankaların ihtiyati haciz taleplerinde teminat aranmayacağı şeklinde kabul edilmesi mümkün olmayan bir sonuç ortaya çıkar. Kamu bankalarının yanı sıra TMSF gibi kamu tüzel kişiliği olan bir kurumun dahi ihtiyati haciz taleplerinde teminat aranmayacağı, ancak özel kanun hükümleri ile yapılan düzenlemeler sayesinde mümkün hale gelmişken, özel hukuk tüzel kişisi olan bir bankanın, teminat mektubunun mahiyetiyle bağdaşmayan bir yorumla teminattan muaf tutulmasının kabulü mümkün değildir. Özel kişiler arasında Anayasanın 10.maddesinde güvence altına alınan eşitlik ilkesine aykırı şekilde bankalara kanunlarla tanınmayan bir imtiyazın sağlanması da isabetli olmaz. Zira, bankalar kural olarak özel hukuk hükümlerine tabi olup, ancak kanunlarda açıkça belirtilen imtiyazlardan yararlanabilirler. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16947, Karar No: 2014/226, Tarih: 13.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16947 E.  ,  2014/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 187 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den adli para cezasına dönüştürülmesi esnasında 3740 TL yerine 3470 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 4. ve 7. paragraflarındaki “3470 TL” ibarelerinin “3740 TL” olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4579, Karar No: 2025/2643, Tarih: 05.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/4579 E.  ,  2025/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/310 E., 2024/290 K.

SUÇ : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz sebebinin var olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun mağdura bıçak dayamak suretiyle montunun cebinde bulunan 20,00 TL değerindeki saatini aldığı olayda: suça sürüklenen çocuğun eylemi hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 168/3, 31/3, 62. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü kurulmuş değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır. 5237 sayılı Kanun'un "Daha az cezayı gerektiren hâl" başlıklı 150/2. maddesinde; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir." denilmektedir. Maddenin gerekçesinde ise: "Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir." açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir. ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı Kanun'un 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde "Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup. suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. 5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim. 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır.

Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çfkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.'de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde mağdur ifadesinden de anlaşılacağı üzere 20,00 TL değerindeki saati zorla mağdurdan alan suça sürüklenen çocuk hakkında paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekli olduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile değer azlığı indiriminin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.