muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13636, Karar No: 2018/20123, Tarih: 12.12.2018

İlk Derece Mahkemesince, borçlunun takip konusu yapılan kira borcunu ödediğini gösteren bir belge sunmamış olduğundan davacının asıl alacak yönünden açtığı davanın kabulü ile, davalının ........ takibine 78.999,15 TL asıl alacak yönünden yaptığı itirazın kaldırılmasına, ........ takibinin 78.999,15 TL asıl alacak yönünden aynen devamına, davacı tarafından işlemiş faiz yönünden açılan davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ........ Mahkemesince, davalı borçlunun cevap dilekçesinde ve istinaf dilekçesinde aylık kira bedelinin artışına ilişkin itirazının İİK’nin 63. maddesi karşısında hüküm ifade etmeyeceği, davalı vekilinin davacı alacaklının kira sözleşmesinden doğan edimlerini yerine getirmediğini ve taşınmazı kullanımını engellediğini savunmuş ise de bu şekildeki itiraz ve savunmalarının dar yetkili ........ hukuk mahkemesinin inceleme kapsamı dışında kaldığı, davacı vekili davalının söz konusu yeri 27.03.2017 tarihinde tahliye ettiği belirtildiğinden ve tahliye edilen kiralananla ilgili olarak tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukuna ilişkin olup yargılamayı gerektirdiğinden, tahliye tarihinden sonraki en son aya ilişkin istenen kira bedelinden 14 günlük kira bedeli hesaplanıp mahsup edilerek kira alacağına hükmedilmesi gerektiği, dava dilekçesinde davacı vekilinin ........ inkar tazminatı talebinin bulunduğu göz önüne alındığında davacı lehine ........ inkar tazminatına karar verilmesinde de bir usulsüzlük bulunmadığından, tüm bu nedenlerle davalının istinaf talebinin kabulüne, davalının ........ takibine 64.203,97 TL asıl alacak yönünden yaptığı itirazın kaldırılmasına, takibin 64.203,97 TL asıl alacak yönünden devamına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekilinin talebi üzerine ........ Mahkemesi 08/06/2018 tarihli ek kararı ile, hükmün gerekçesinde açıkça 14 günlük kira bedelinin hesaplanıp mahsup edilerek hükmün oluşturulduğunun belirtildiği, buna göre yerel mahkemece kabul edilen tutardan mahsubu gereken tutarın 9.928,45 TL/30x14= 4.633,28 TL olduğu, 14 günlük kira bedelinin kabul edilen miktardan (78.999,15-4633,28) düşülmesiyle bulunan miktarın ise 74.365,87 TL olduğu, kararın henüz tebliğ edilmediği, hüküm kısmında açık hesap hatası yapıldığı anlaşılmakla talebin kabulüne, buna göre hükmün 3 ve 5 nolu bentlerinin “...davalının ... 16. ........ Müdürlüğünün 2017/3790 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen ........ takibine 74.365,87 TL asıl alacak yönünden yaptığı itirazın kesin olarak kaldırılmasına, ........ takibinin 74.365,87 TL asıl alacak yönünden aynen devamına, itirazın kaldırılmasına karar verilen asıl alacağın % 20’si üzerinden hesaplanan 14.873,17 TL ........ inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," şeklinde tashihine karar verilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı alacaklı vekilinin, davalının istinaf kanun yolu başvurusuna cevap dilekçesi ile, davalının kiralananı dava açılmadan önce 27.03.2017 tarihinde tahliye ettiği şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Bu mahkeme içi ikrar olup tarafları bağlar. ........ Mahkemelerinde davalı kiracı ancak tahliye tarihine kadar kira parası ödemesi ile sorumlu tutulabilir. Tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili ........ mahkemesinde tahliye sonrasına ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekir. Buna göre, davacı alacaklı takibe konu ettiği 2017 yılı Mart ayı kira bedelinin tahliye tarihi olan 27.03.2017 tarihine kadar olan kısmını talep edebilecektir. Taraflarca kabul edilen kira sözleşmesi 13.08.2015 başlangıç tarihli olup, kiraların her ayın 13. günü ödeneceği kararlaştırıldığına göre, takibe konu Mart ayı kirasına ilişkin tahliye tarihinden önceki 14 günlük kira alacağını istenebilir olup, geriye kalan 16 günlük kira alacağının istenen kira bedelinden mahsup edilerek (9.928,45 TL/30x16= 5.295,17 TL) kira alacağına hükmedilmesi (78.999,15-5.295,17=73.703,98 TL) gerekirken, 14 günlük kira bedelinin mahsubu gerektiğinden bahisle fazla kira alacağına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında usul ekonomisi açısından yarar görülmediğinden, hüküm fıkrasından 3 nolu bentte yer verilen “...... 16. ........ Müdürlüğünün 2017/3790 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen ........ takibine 74.365,87-TL asıl alacak yönünden yaptığı itirazın kesin olarak kaldırılmasına, ........ takibinin 74.365,87-TL asıl alacak yönünden aynen devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine” kısmının çıkartılarak yerine 3 nolu bende “..... 16. ........ Müdürlüğünün 2017/3790 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen ........ takibine 73.703,98-TL asıl alacak yönünden yaptığı itirazın kesin olarak kaldırılmasına, ........ takibinin 73.703,98-TL asıl alacak yönünden aynen devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine” hükmünün eklenmesine, yine hüküm fıkrasından inkar tazminatı ile ilgili 5 nolu bentte yer verilen “İtirazın kaldırılmasına karar verilen asıl alacağın % 20 si üzerinden hesaplanan 14.873,17-TL ........ inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” kısmının çıkartılarak, yerine 5 nolu bende “İtirazın kaldırılmasına karar verilen asıl alacağın % 20 si üzerinden hesaplanan 14.740,79-TL ........ inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” hükmünün eklenmesine, 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddeleri uyarınca hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ........ Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25118, Karar No: 2012/40602, Tarih: 04.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25118 E.  ,  2012/40602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem fazla mesai, ikramiye, hafta tatili resmi ve dini bayram ile yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, olayda taraflar arasında yapılan hizmet akdinde bu sözleşmeden doğacak itilafların halletme ...mahkemelerinin yetkili olacağı belirtilmekle davada Mahkememizin ve Türk Mahkemelerinin yargılama yetkisi olmadığı anlaşılmakla dava dilekçesinin bu nedenle reddine

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem fazla mesai, ikramiye, hafta tatili resmi ve dini bayram ile yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yetki sözleşmesinde Kıbrıs Mahkemelerinin yetkili kılındığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, “..taraflar arasında yapılan hizmet akdinde bu sözleşmeden doğacak itilafların halletme ...mahkemelerinin yetkili olacağı belirtilmekle davada Mahkememizin ve Türk Mahkemelerinin yargılama yetkisi olmadığı anlaşılmakla dava dilekçesinin bu nedenle reddine,” karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir (Yargıtay 9. H.D. 23.06.2008 gün ve 2008/17468 Esas, 2008/17262 Karar sayılı ilamı).

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

Deniz İş Kanununun 46 ncı maddesi uyarınca, adı geçen Yasa kapsamına giren gemiadamlariyle bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu Kanundan veya iş sözleşmesinden doğan davalar hakkında da, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. İş sözleşmesinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2008/20378 Esas, 2008/12778 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta; davacı Türkiye de davalıya ait gemide kaptan olarak çalıştığını iddia etmektedir. Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki davacının çalıştığını iddia ettiği geminin donatanının yabancı uyruklu olması, bağlama limanının yurtdışında olması ve yabancı bayraklı bir gemi olması taraflar arasında iş sözleşmesi ilişkisinin kurulmasına ve Türk Hukukunun uygulanmasına engel değildir. Diğer yandan davalı şirketin 3 ortağından ikisinin Türk şirketleri olduğu, bağlama limanının İstanbul olduğu, Mersinde acenteliği bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde Türk Hukukunun ve mahkemelerinin yetkili olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5158, Karar No: 2016/7153, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5158 E.  ,  2016/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibinin ölümünden sonra yersiz alınan aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, vefat eden sigortalının hak sahibinin aylıklarının, davalı tarafından haksız olarak bankadan çekildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, vefat eden sigortalının hak sahibinin ölümünden önce kim yada kimlerle yaşadığı, sigortalının bakım ve gözetiminin kim yada kimler tarafından gerçekleştirildiği hususları, zabıta marifetiyle sigortalının komşularından ve yaşadığı çevreden ayrıntılı olarak araştırılmalı, sigortalının aylıklarının ölümüne kadar ve ölümünden sonra hangi ATM cihazlarından çekildiği, davalının bu tarihlerde hangi adreste oturduğu ayrıntılı olarak araştırılarak belirlenmeli, ilgili bankadan, sigortalının ölümünden sonra yaşlılık aylıklarının çekildiği hesaba ait banka kartının süresinin uzatılmasına yada yenilenmesine dair bankaya başvuruda bulunulup bulunulmadığı ve bulunulmuş ise kimler tarafından başvurunun yapıldığı sorulmalı, aylıkların sigortalının ölümünden önce son olarak birlikte yaşadığı kişi yada kişilerce çekilebileceği, aksini ispat yükünün, sigortalı ile birlikte yaşayan kişilerde olduğu gerçeğinden hareketle, tüm bu araştırmalardan sonra varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 02.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3977, Karar No: 2020/19967, Tarih: 21.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3977 E.  ,  2020/19967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Somut olayda sanığın mağdurenin okumakta olduğu ... ilköğretim okuluna geldiği, mağdureye 3-D sınıfının yerini sorduğu ve kendisinin folklör eğitimi için öğretmenlere yardımcı olacağını söylediği, mağdurenin sanığı 3-D sınıfına götürdüğü esnada sanığın mağdureyi boş olan 3-B sınıfına çekerek sokması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın hile ve cebir kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan TCK'nın 109/2, 109/3-f, 5. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde TCK'nın 109/1,3-f, 5. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/248, Karar No: 2021/4418, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/248 E.  ,  2021/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14295, Karar No: 2025/6727, Tarih: 04.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/14295 E.  ,  2025/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1240 E., 2020/1772 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/247 E., 2019/54 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62, 53/1, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması açısından veri inceleme raporunda sanığın zümre başkanı olduğu belirtilen Said bey, öğretmeni olduğu belirtilen Reşat isimli şahıs ile vekili olduğu belirtilen Mehmet Adıyaman isimli şahısların kimlik bilgilerinin araştırılarak, haklarında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekliliği,

2- Kabul ve uygulamaya göre de ;

a-) Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup sanığın yakalanması ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin "12.07.2018" yerine İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında "2017" olarak gösterilmesi,

b-)Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanun'un 5. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29155, Karar No: 2015/11412, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29155 E.  ,  2015/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1298-2014/1413

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/565, Karar No: 2022/1559, Tarih: 09.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/565 E.  ,  2022/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 17/01/2005-19/11/2007 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, aylık asgari ücret tutarında sabit ücret ile ilave olarak sefer başına 600 USD ücret aldığını, ücret alacaklarının ödenmemesine dayalı olarak iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalılar vekili, yetki itirazında bulunmuş, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2016/35130 esas 2020/18064 karar Sayılı 10/12/2020 tarihli kararı ile “(…)İş Yargılamasında yetki hususu kamu düzenine ilişkin olup, davalılarca ileri sürülmemiş olsa dahi mahkemece resen incelenmesi gerektiğinden, Mahkemece 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre değerlendirme yapılarak, gerek davalıların ikametgahı, gerekse işçinin işini yaptığı işyerinin davanın açıldığı mahkemenin yetki alanı içerisinde yer alıp almadığı hususu etraflıca araştırılarak, neticesine göre yetki itirazı hususunda bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, eksik incelemeye dayalı karar hatalı bulunup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmaya uyan ... 6. İş Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Yetkisizlik üzerine dosya ... Anadolu 3. İş Mahkemesine gelmiş ve Mahkemece toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında aylık ücret hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.