muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4994, Karar No: 2022/18011, Tarih: 22.12.2022

4-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, sanıklar ... ve ...’un 14.11.2011, sanık Malike’nin 18.1.2012 ve sanık ...’ın ise 24.01.2012 tarihlerinde sorgularının yapıldığı ve sorgu tarihleri ile inceleme tarihi arasında aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık sürenin zamanaşımını kesen bir neden olmaksızın geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

5-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

6-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde ise,

Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

6-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde ise,

Dosya ve oluş kapsamına göre, olay günü saat 14.45 ile 15.35 arası katılanın ikametinin kilidinin kırılarak hırsızlık yapıldığı ve suçta kullanıldığı tespit edilen ... plakalı bmw marka aracın aynı gün saat 17.15 sıralarında polis ekiplerinin dur ihtarına uymayarak kaçtığı yapılan araştırmada başka bir sokakta park halinde görülen araç ile aracın yanında bulanan sanıklar Halil ve Yaprak’ın yakalandığı ve bir kısım suç eşyalarının ele geçtiği olayda; 06.07.2011 tarihli kolluk yakalama tutanağında sanık ... ile yapılan şifahi görüşmede hırsızlık yapılan adrese diğer sanıklarla birlikte gittiklerini ve toplam 5 kişi olduklarını söylediğinin belirtildiğinin, tanık ... ...’ın sanığın bulunmadığı 24.06.2011 tarihli duruşmada “ huzurda bulunan bayanı teşhis ediyorum..diğer erkek şahsıda karakolda teşhis etmiştim, şuanda burada yoktur.” şeklinde beyanda bulunduğu, doya içerisinde bulunan CD’ler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde ise kamera görüntülerinde biri kadın toplam beş kişinin suç tarihinde kamera saatine göre saat 14.00 ile 14.30 arasında farklı sokaklarda yürürken görüntülendiklerinin belirtildiği ancak görüntülerdeki şahısların sanıklar olup olmadığına ve sözkonusu sokakların suç mahalline yakın olup olmadığına ilişkin herhangi bir tespitin yapılmadığının, sanık ...’ın ise aşamalardaki ifadelerinde bir kısım sanıkları tanıdığını ancak olayla ilgisi olmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında,

a-Kamera kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak görüntülerdeki şahısların yürüdükleri sokakların suç mahalline mesafesi de belirlenerek, sanık ...’ın görüntülerdeki şahıslar arasında olup olmadığının tespit edilmesi,

b-Tanık ...’ın duruşmada verdiği ifadesi dikkate alınarak, sanık ... ile ile yüzleştirilmesi

c-Suç tarihi itibariyle, sanığın kullandığını beyan ettiği ve tespit edilecek cep telefonlarının HTS kayıtlarının getirtilerek, cep telefonlarının hangi baz istasyonlarından sinyal verdiğinin ve diğer sanıklarla olan iletişim kayıtlarının araştırılması ve belirtilen tüm bu durumların netleştirilmesinden sonra delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, kısmen tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6438, Karar No: 2021/18025, Tarih: 07.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6438 E.  ,  2021/18025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdurun, sanığa ait kereste fabrikasında çalışması nedeniyle olay tarihinde arta kalan çalışma ücretininin kendisine ödenmesini sanıktan talep ettiği, bu nedenle taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın silahtan sayılan ve gerçeğinden ayırt edilemeyen kuru sıkı tabancayı teşhir ettiğinin mağdur beyanı ve sanığın tevilli ikrarı ile sabit olması karşısında; sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyeti yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6202, Karar No: 2013/1656, Tarih: 04.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/6202 E.  ,  2013/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/125186

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 25/11/2008, 2007/173 (E) ve 2008/283 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçeli karar başlığında sanık Mustafa'nın doğum tarihinin 31.03.1988 yerine 31.08.1988 olarak yazılması mahallinde giderilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2-Sanık Mustafa hakkında mağdur-katılan Ahmet'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine yönelen, mağdur-katılan Ahmet vekilinin sanığın eylemini gasp amacıyla gerçekleştirdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur-katılan Ahmet hakkında, 01.10.2007 tarihinde Beyin Cerrahi Uzmanı Dr. S. Ş. tarafından Şanlıurfa Devlet Hastanesi'de düzenlenen kesin raporda, mağdurun yarasının yaşamını tehlikeye sokacağı, yüzde sabit ize neden olacağı, kafadaki travmanın hayati fonksiyonlarına etkisinin orta derecede olduğu, duyu ve organ kusuru yaratabileceği ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği bildirilmesine rağmen, Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nda düzenlenen 04.02.2008 ve 02.07.2008 tarihli raporlarda ise mağdurun yarasının yaşamını tehlikeye sokan nitelikte olmadığı, yüzde sabit iz bırakmadığı, vücutta kemik kırığına rastlanmadığının belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek, her bir yara ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'ndan TCK.nun 86 ve 87 maddeleri kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanık Mustafa'nın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve mağdur-katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 04/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28866, Karar No: 2019/11485, Tarih: 18.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28866 E.  ,  2019/11485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği...ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı, mahkemece şikayetçi meslek birliğine katılan sıfatı verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, şikayet eden meslek birliğinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11067, Karar No: 2007/11454, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11067 E.  ,  2007/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.10.2006 gün ve 2006/9634-10977 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.10.2006 tarih ve 2006/9634-10977 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 4.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14570, Karar No: 2007/2610, Tarih: 22.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14570 E.  ,  2007/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.02.2007

- KARŞI OY YAZISI-

Davalı kocanın başka bir kadınla yaşamakta olduğu tartışmasızdır.

Türk Medeni Kanununun 166/2. madde uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için davalınında, azda olsa kusurlu bulunduğunun kanıtlanması gerekir. Tanıklardan Mustafa Arıparlatan dışında diğerleri, davalı kadından kaynaklanan kusurlu bir davranıştan sözetmemişlerdir. Tanık Mustafa Arıparlatan beyanında belirttiği tek olay ise tepki niteliğindedir. Bu nedenle davalı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesinin yerinde olmadığı düşüncesiyle, çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/1146, Karar No: 2019/7702, Tarih: 30.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1146 E.  ,  2019/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 3/1. maddesine göre, daha erken yaşta ergin olsa bile, onsekiz yaşını doldurmamış kişilerin çocuk olarak tanımlanmış olması, aynı Kanun'un 26/1. maddesindeki ‘‘Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar." şeklindeki düzenleme, ... ve... oğlu ...’ın nüfus kaydına göre 20/05/1997 doğumlu olması ve suç tarihi olan 09/11/2014 tarihinde 18 yaşından küçük bulunması karşısında, yargılamasının Çocuk Mahkemesinde ve müdafi yardımından yararlandırılarak yapılması gerekirken, yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sair yönlerden incelenmeksizin, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.