muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/490, Karar No: 2019/2928, Tarih: 20.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/490 E.  ,  2019/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen davalı adına olan taşınmaz ve araç nedeniyle 30.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, MÖHUK'un 41. maddesi gereğince Türk vatandaşlarının kişi hallerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı taktirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması halinde ilgilinin sakin olduğu yer, Türkiye’de sakin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı taktirde ...Mahkemelerinden birinde görüleceği, bu durum karşısında yetkili mahkemenin Ankara Aile Mahkemeleri olduğu gerekçesi ile yetkisizliğe karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, yetkiyi düzenleyen 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 214/2. maddesi hükmüne göre, eşler veya mirasçılar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme yetkilidir. Buna göre, mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre değil, özel düzenlemenin yer aldığı Türk Medeni Kanunu'na göre belirlenmelidir.

Somut olayda; eşler ... 2. Aile Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2015/150-356 Esae-Karar sayılı ilamı ile boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma ile sona ermiştir. Buna göre, Mahkemece, boşanmaya karar veren ... Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gözardı edilerek, davanın yazılı gerekçeyle yetki yönünden usulden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8236, Karar No: 2013/2351, Tarih: 18.02.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/8236 E.  ,  2013/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında:

a- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 265/1, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında: 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçuna yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçuna ilişkin temyize gelince;

Sanıklara yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi

kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16611, Karar No: 2014/16056, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16611 E.  ,  2014/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/393-2014/419

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 21.03.2014 tarih, 2013/217 Esas - 2014/55 Karar sayılı ilamı ile 14.660,00 TL alacağın 09.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24738, Karar No: 2014/37889, Tarih: 10.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/24738 E.  ,  2014/37889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanede temizlik firmasına bağlı olarak çalıştığını, 31.12.2011 tarihinde sebepsiz olarak sözleşmesinin feshedildiğini, bu olay nedeniyle asıl sorumlunun Sağlık Bakanlığı olduğunu, davacının 1 yılı aşkın çalışması olduğunu, ayrıca 30'dan fazla işçi çalışan işyerinde çalıştığını bildirmiş, işe iade ve 8 aylık işe başlatmama tazminatı, 4 aylık boşta geçen süre ücretinin tazminini talep etmiştir. Davacı vekili duruşmalarda dava dilekçesini tekrar etmiş, ayrıca davaya ... Temizlik Firmasının dahil edilmesini talep etmiştir.

Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davalı Bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesi ve işe iadenin mali sonuçlarından müteselsil ve müşterek sorumlu tutulan davalıların, vekalet ücreti ile yargılama gideri yönünden de birlikte sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması üzerine HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 6. ve 8.bentlerinin silinerek yerlerine;

"6- Davacı tarafça yatırılan harç hariç, tebligat ve posta giderinden oluşan toplam 97,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan davacının yaptığı 45,60 TL harç masrafının davalı ...nden alınarak davacıya verilmesine,

8- Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifeleri gereğince hesap ve takdir olunan 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacı tarafa verilmesine " bentlerinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23003, Karar No: 2010/30850, Tarih: 09.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/23003 E.  ,  2010/30850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianame ile yalnız elektrik hırsızlığı suçundan dava açılmış olması karşısında, sanığın savunması, yapılan keşif ve bilirkişi raporu, tutanak düzenleyici tanıkların ve diğer tanığın beyanları, toplanan deliller, gerekçe, hakimin kanaat ve takdirine göre verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yazı İş.Müd.DÇ/d.
Yargıtay — Esas No: 2012/14144, Karar No: 2014/5767, Tarih: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14144 E.  ,  2014/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 27.01.2009 tarihinde 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ancak ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 10.07.2012 tarihli yazısından da anlaşıldığı üzere sanığın o tarihte cezaevinde bulunması nedeni ile yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın 24.01.2011 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabil edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, diş hekimi olan katılan ...'in muayenehanesine giderek kendisini katılanın çocuklarının doktoru ... olarak tanıtıp, muayenehanede sekreter olarak çalışan diğer katılan ...'a, ...'i aramasını söylediği, eline aldığı telefonu kapattıktan sonra konuşmaya devam ediyormuş gibi yapıp katılan ...'a para verdiğini gördüğü şahsı kastederek “ ... Bey 800,00 TLgetirmiş, onu alıp çıkayım mı?” dediği, ardından sahte görüşmeyi bitirip bahsi geçen miktarda parayı alarak muayeneden çıktığı somut olayda; sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasındaki savunmasında suçunu ikrar etmesi ve katılan ... tarafından teşhis edilmesi karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19979, Karar No: 2016/16538, Tarih: 05.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/19979 E.  ,  2016/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.03.2014 gün ve 20/31 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ...Belediyesi vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 542 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 1998 yılında davacı tarafından ...Belediyesi'nden satın alındığını, taşınmazın davacı tarafından satın alınmasından sonra bu taşınmaz üzerine kişisel emek, malvarlığı ve birikimleri ile iki bodrumlu, iki katlı evin 2000-2001 yıllarında inşa ettirilip yaptırıldığını, ... tarafından 24/11/2005 tarihinde yapılan imar düzenlemesi neticesinde, davalılara ait taşınmazlar ile birleştirilerek 663 ada 8 parsel numarası aldığını, bu parsele davacı ile davalıların yapılan imar düzenlemesi neticesinde hisseli olarak paydaş olduklarını, ortaklığın giderilmesi davasına konu 663 ada 8 parsel üzerindeki muhdesatların davacı tarafından yaptırıldığını belirterek taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı binanın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile; 663 ada 8 parselde bulunan, fen bilirkişi raporunda A, B, C,D ve E harfleri ile gösterilen kısımların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Belediye Başkanlığı, 18/2/2013 tarihli dilekçesi ile davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davalılardan ..., arsa üzerindeki evin davacı ve anneanneleri tarafından müşterek yaptırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılardan ... ve Yasemin Balta, 03.05.2013 havale tarihli dilekçeleri ile davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; dava konusu Nevşehir İli, ...İlçesi, ... Mahallesi 663 ada 8 parselde bulunan taşınmazın üzerinde yer alan 05/11/2013 tarihli ve 30/01/2014 tarihli ek bilirkişi raporlarında A harfi ile gösterilen taşınmaz üzerinde yer alan bodrum ve zemin kattan ibaret betonarme binanın, B harfi ile gösterilen garaj olarak kullanılan yığma kargir binanın, C harfi ile gösterilen kazan dairesi olarak kullanılan yığma kargir yapının, D harfi ile gösterilen ve kömürlük olarak kullanılan yığma kargir binanın ve E harfi ile gösterilen istinat duvarının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davalılardan Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 663 ada 8 parseldeki muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti, yargılama giderlerinin davalılar üzerine bırakılmasına karar verilmesi üzerine hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümü davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 312/2 maddesine göre; davalı davanın açılmasına kendi hal ve davranışları ile sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilemez.

Ne var ki, taraflar arasında, ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/304 Esas sayılı dosyası ile görülen aynı taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasının ilk oturumunda davalı ... vekili muhdesatlara ilişkin açık kabul yönünde beyanda bulunmadığı gibi "...bir diyeceğimiz yoktur, takdir mahkemenindir" demek sureti ile temyize konu davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu açıklamaya göre; anılan usul hükmünün davalı ... lehine uygulanması söz konusu olamaz. Ne var ki; temyize konu davanın görülmesi sırasında cevap dilekçesi ile davacının talebini açıkça kabul ettiğine göre, davalı ...'nin tapu payı da dikkate alınarak, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesine göre vekalet ücretinin, 492 Harçlar Kanunu'nun 22. maddesine göre ise, adı geçen davalıya yüklenecek karar ve ilam harcının belirlenmesi gerekirken bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.848,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1793, Karar No: 2020/4505, Tarih: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1793 E.  ,  2020/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 14/02/2019 tarih ve 2014/1379-2019/144 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 27.10.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi talep formu başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 15.338,76 EURO karşılığı 30.249,56 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş.'nin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirketler olduklarını, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı; davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "Ortaklık Sözleşmesi", "Taahütname", "Hisse Senedi Talep Formu" ve "Hisse Devir Kabul Sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü, davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde ikraz sözleşmeleri de dikkate alınarak sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 15.338,76 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi gereği işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığı için davalı şirketlerin ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.