muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3487, Karar No: 2015/5238, Tarih: 03.07.2015

Cari oran, bir ticari işletmenin dönen varlıklarının kısa vadeli borçları karşılama gücünü göstermekte olup, Dairemizce de benimsenen Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin yerleşik kararlarına göre cari oranda 2 ve üzeri değerler tercih edilmektedir. Somut olayda yargılama sırasında alınan kök rapor ve 06.03.2013 tarihli ek raporda, davacı şirketin sermayesini 500.000,00 TL artırma kararı aldığı ve kararın Ticaret Sicil gazetesinin 01.11.2012 tarihli nüshasında ilan edildiği, artırılan sermayenin 2013 yılı 6.ayının sonuna dek ödenmesi gerektiği, davacı şirketin borca batıklığının devam ettiği, davacının kısa vadeli borçlarını uzun vadeye yayması ve faaliyet giderini azaltıcı tedbirler alması gerektiği, ancak davacının alacaklılarla borçlarını uzun vadeye yapılandırmaya yönelik anlaşmalara rastlanmadığı belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan, 16.07.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda ise, davacı şirketin cari oranının 0.91 olması nedeniyle kısa sürede borçlarını ödeme gücünün yetersiz olduğu, 0.16 olan likitide oranının stoklar dışında dönen değerlerin kısa vadeli borçlarını karşılama gücünün yetersiz olduğu, 0.004 olan nakit oranının işletmenin hazır değerleriyle kısa vadeli borçlarını karşılamanın mümkün olmadığı, şirket öz kaynaklarının yeterli olmadığı, ancak artış içinde olduğu, yabancı kaynakların aktif toplamına oranı istenen seviyede olmadığından şirketin varlıklarının borçlarını karşılayamadığı, şirketin mali borçlar hesabında yeralan banka kredileri ile ticari borçlar hesabında yer alan satıcılar hesabında azalış olduğu, buna karşın diğer borçlar hesabında yer alan ortaklara borçlar hesabında artış olduğu, davacı şirketin 12.10.2012 tarihinde mülkiyetine geçen 279.000,00 TL satış bedelli taşınmazın üzerinde ...'nin 1.200.000,00 TL tutarında ipoteği olduğu, ayrıca çok sayıda takyidat bulunduğundan taşınmazın davacı şirkete devrinin fayda sağlamayacağı, artırılan 500.000,00 TL sermayenin tamamının ödendiği belirlenmesine rağmen, sonuç kısmında davacı şirketin mali durumunda iyileşme ümidinin bulunduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Bilirkişilerin raporun sonuç kısmındaki bu görüşü, açıklanan oranlar karşısında çelişkili olup, somut verilere dayanmadığı gibi denetime de elverişli değildir. Zira sermaye artışına rağmen davacı şirketin cari oranının ancak 0.91 olduğu, bu orana göre borç ödemekte zorlandığı ve sermaye artırımının cari oranın uygun seviyeye getirilmesine katkıda bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davacı şirketin mali analiz tablo ve rasyo oranları ile ortaklarına borçlanması nazara alınarak, iyileştirme projesinin gerçekleştirilmesi ve uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle borca batık olduğu tespit edilen davacı şirketin iflasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle iflasın ertelenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı şirketin mali analiz tablo ve rasyo oranları ile ortaklarına borçlanması nazara alınarak, iyileştirme projesinin gerçekleştirilmesi ve uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle borca batık olduğu tespit edilen davacı şirketin iflasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle iflasın ertelenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil ... vekilinin 06.11.2013 tarihli ara kararına yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahiller... Bankası A.Ş. vekili ile.... vekilinin aynı tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen müdahiller yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının müdahil ...'den alınmasına, müdahil ...'den alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2450, Karar No: 2015/2518, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2450 E.  ,  2015/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/2481, Karar No: 2016/1938, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2481 E.  ,  2016/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13884, Karar No: 2018/8136, Tarih: 19.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13884 E.  ,  2018/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret AŞ aleyhine 09/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/12/2015 günlü karar ve 18/01/2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, belirsiz alacak istemli dava dilekçesinde davalı şirketin HES barajı yapım işi ile uğraştığını, söz konusu tesisin yapım çalışmaları nedeni ile açılan su kanalının yapımı sırasında kamulaştırma kapsamı dışında kalan ve müvekkilinin kullanımında olan taşınmaz üzerinde HES kanalının henüz betonlaşmamış olan bir bölümünün yoğun yağış sonucu su gücüne dayanamayıp patladığını, taşınmazın dökülen taş, metal ve moloz ile tahrip olduğunu ve kısmen kullanılamaz hale geldiğini, mahkemenin 2015/6 D.İş dosyası ile delil tespiti yapıldığını belirterek şimdilik 1.00 TL maddi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, taşkına neden olan dolgu patlamasının arazi sahibi davacının kendi rızasıyla talep ettiği kanal altı ve yanından geçirilen su borusu ve drenajı nedeni ile olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı tarafından davaya konu taşınmazda taşkının sele sebep olup arazi zeminine ve arazideki ağaçlara zarar vermek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir. Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir. Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli

dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır. Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir. Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 02/11/2016 gün, 2015/22-1078 esas ve 2016/1010 karar sayılı ilamı).

Belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile birlikte belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı sıkça görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Somut olayın özellikleri dikkate alınarak, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, davanın belirsiz alacak davası olarak açılabilmesi için gerekli şartların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesine gelince; davacının davasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açtığı, halbuki ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/6 D.İş dosyasında davaya konu taşınmaz başında 23/01/2015 tarihinde keşif yapıldığı, 16/02/2015 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, meyve ağaçlarının, tarla yerinin temizlenmesi ve bu malzemenin kaldırılması için ayrı, kanalın temizlenip sel suyunun getirdiği malzemelerin kaldırılması için ayrı ve kavaklığın içinin tesfiye edilip sulama kanallarının yapılabilmesi için de ayrı tespit yapıldığı ve toplamda 22.650,00 TL zarar olduğunun, yine 17/02/2015 tarihli ziraat bilirkişi raporu ile de bahçede, kavaklıkta ve yoncada ayrı ayrı tespit yapılıp toplam 12.011,23 TL zararın meydana geldiğinin belirlendiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacının iddia ettiği maddi zararın miktarı tespit dosyasındaki bilirkişi raporları ile belirli hale gelmiştir. Davacının, şartları oluşmadığı halde davayı belirsiz alacak davası olarak açmasında hukuki yarar bulunmadığından davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, belirsiz alacak davası açılmasına Kanun izin vermemiştir. Bu nedenle mahkemece, dava konusu edilen zararın gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8843, Karar No: 2011/3379, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8843 E.  ,  2011/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yetkili hamili bulunduğu ve süresinde ibraz edildiği halde karşılıksız çıkan onüç adet çekle ilgili güvence bedellerinin ödenmemesi üzerine davalı banka aleyhine takip başlatıldığını, kısmi itiraz sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, itiraza uğrayan yedi adet çekin de yetkili hamil davacı tarafından ibraz edildiği ve böylece davalı bankanın güvence bedellerini ödeme yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, kısmi itirazın iptaline, takibin kaldığı yerden devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 3167 Sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkındaki Kanunun 6/son maddesi “Takas odaları aracılığıyla ibraz edilmiş çekler için 10.maddede belirtilen sorumluluk miktarı dahil kısmi ödeme yapılamaz....”hükmünü içermektedir. Davaya konu çeklerin takasa ibraz edildiği dosya içerisindeki çek örneklerinden anlaşılmaktadır. Takasa ibraz edilen çekler yönünden davalı bankanın kısmi ödeme yapma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece anılan yasa hükmü dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı banka yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6643, Karar No: 2016/4116, Tarih: 31.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/6643 E.  ,  2016/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu çift taraflı trafik kazasında müvekkillerinin eş ve babaları olan ...'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, davalı ...'in yol kenarındaki yaş otları yakması neticesinde görüşün engellendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, toplam 190.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini davacı ... ve ... için toplam 169.529,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; davacıların zararın tamamını sigorta şirketinden tahsil ettiklerini, davacı ... ve ...'in destek zararı bulunmadığını ve talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını ve talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacı ...'a ibraname karşılığında 45.557,00 TL ödeme yaptıklarını, ödemenin yeterli olduğunu, desteğin müterafik kusurunun bulunduğunu ve kaza tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 161.636,32 TL, davacı ... için 7.892,82 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı ... için 40.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmedilen tazminatlara davalı ... yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların maruz kaldığı destekten yoksun kalma zararının belirlenebilmesi için desteğin son gelir durumunun net olarak belirlenmesi gerekir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde desteğin çiftçilik ve köy muhtarlığı yaptığını beyan etmiştir.

... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından destek ...'ın 255,442 dekarlık bir alanda zirai üretim yaptığı, 2013 yılına ait yıllık gelir hesabı tablosuna göre yıllık net gelirinin 62.721,10 TL olduğu beyan edilmiştir. Ziraat mühendisi bilirkişiden alınan 01.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından bildirilen verilere göre desteğin 45.089,52 TL üretim ve 17.633,57 TL devlet desteği olmak üzere toplam yıllık gelirinin 62.723,09 TL, aylık gelirinin ise 5.226,92 TL olduğu belirtilmiştir. Hükme esas alınan 14.08.2014 tarihli ek tazminat raporunda desteğin çiftçilik ve muhtarlık geliri nedeniyle asgari ücretin 3,73 katı, muhtarlık görevi sona erdikten sonra ise 3,17 katı kadar gelir elde edeceği kabul edilerek zarar hesaplanmıştır.

Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de, desteğin vefatından önce elde ettiği gelirin belirlenmesi için yapılan araştırma yeterli değildir. Zira desteğin vefatı ile sahip olduğu malvarlığı mirasçılarına intikal etmektedir. Bu nedenle desteğin sağlığında gelir elde ettiği taşınmazlar, işyerleri, dükkanlar, tarım arazileri, büyükbaş, küçük baş ve kümes hayvanları gibi ticari müessese ve tarımsal işletmeleri de mirasçılarına intikal etmektedir. İntikal eden ticari faaliyet ve tarımsal işletme varlıklarının mirasçılar tarafından kullanılması neticesinde gelir elde edilebileceğinden artık destekten yoksun kalma zararı hesaplanırken bu durumunda nazara alınması gerekmektedir. Bu nedenle desteğin vefatından önceki geliri tespit edilirken, söz konusu ticari faaliyet veya tarımsal işletmenin devamı için desteğin sağlığında yapmış olduğu kişisel katkısının belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler ışığında, desteğin tarımsal faaliyette bulunduğu taşınmazlarının miktarı, yapılan zirai üretimin niteliği, yılın hangi döneminde ne kadar süreyle tarım yapılabildiği, desteğin kişisel özellikleri, kaç yaşına kadar zirai üretimde bizzat çalışmaya devam edebileceği, bedensel katkısının ne oranda olduğu, desteğin yerine işin görülmesi için başka birisinin çalıştırılması halinde ilgili meslek odalarından sorularak bu iş için ne kadar ücretle başka birisinin çalıştırılabileceği hususlarında gerektiğinde uzman bilirkişilerden bilirkişi raporu alınmak suretiyle desteğin çiftçilik mesleğinde fiili emeği ile elde edeceği net gelirin ne kadar olacağı tespit edilip sonucuna göre verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, kazanın meydana geliş şekli ve diğer hususlar gözetildiğinde, davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalılar ... ile ... ve ...'a geri verilmesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.