muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7366, Karar No: 2009/10253, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7366 E.  ,  2009/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.10.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleşen davada davacı ... tarafından davalı ... aleyhine 22.03.2007 günlü dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl dava davacısı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.09.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl dava davacısı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davalı/davacı vekili Av.... geldiler. AçIk duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 625. TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin asıl dava davacısı ...'ten alınarak davalı/davacı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6407, Karar No: 2021/17642, Tarih: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6407 E.  ,  2021/17642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenleme, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngörmektedir; yasada geçen "Etkinlik" kavramı ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocuğun suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikleri ifade eder. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocuğun sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken, kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 50/1-d maddesine göre bir başka tedbire ya da TCK'nun 50/1. maddesinde belirtilen diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, içeriği Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan şekilde aynı Kanun'un 50/1-d maddesi uyarınca “ 3 ay süre ile ikametgahının bulunduğu belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki alışveriş merkezlerine ve marketlere gitmekten yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16934, Karar No: 2015/21706, Tarih: 25.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16934 E.  ,  2015/21706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/87803

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/142 (E) ve 2012/437 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde söz konusu yere geceleyin girdiğini beyan etmesine rağmen dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre suç saatinin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle sanıktan hangi saatte bu yere girdiği sorularak sonucuna göre hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dosya içerisindeki sanığın temyiz dilekçesine eklemiş olduğu Bolu İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ait epikriz raporunda ‘hafif zeka geriliği ve davranışta ilgi veya tedavi gerektirecek derecede anlamlı bozulma’ olduğunun belirtilmesine göre, sanığın 24.12.2011 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu yada Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10085, Karar No: 2013/3553, Tarih: 28.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/10085 E.  ,  2013/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 24.07.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 55,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ek dava ile bakiye maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalılar vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Davacının fazla hakkını saklı tutmak suretiyle 04.07.2007 tarihinde kısmi dava açarak maddi tazminat isteminde bulunduğu, yapılan yargılama sonunda ... 2. İş Mahkemesinin 2007/547E, 2010/146K sayılı kararı ile davacının maddi zararının 76.156,40-TL olduğu belirlenerek talep gibi 65.132,21\_TL maddi tazminata karar verildiği ve kararın kesinleştiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davacının kesinleşen kısmi davada hüküm altına alınmayan maddi tazminat miktarı 11.024,19-Tl olup sonradan açılan ek davada bu miktarı geçer biçimde tazminata karar verilmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca da, ek davada hesap raporu alınarak sigorta peşin sermaye değerinin düşülmesinin sigortaca karşılanmayan zararın bulunmasına yönelik olduğu, alacağın kısmi davada kesinleştiği bu miktarın üstünde tazminat karar verilemeyeceği, göz ardı edilerek ve kısmi davada kesinleşen olguları ortadan kaldırır biçimde maddi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34766, Karar No: 2014/29496, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34766 E.  ,  2014/29496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/212188

MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/483 (E) ve 2012/527 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekilerin ikamet ettikleri, duvarla çevrili bahçe içerisinde bulunan apartman kapısından çıkmakta iken daire önlerinden çaldığı ayakkabılarla birlikte yakalanmış olması karşısında tebliğnamedeki 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; Sanığın olay günü, apartman binası dahilinden müştekilere ait daire önlerinden suça konu ayakkabıları çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyeceğinin anlaşılmasına karşın, her bir hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin ayrı ayrı tespiti ile her bir atılı suçta değerin 50-60 TL'ye kadar olması durumunda, atılı suçun işleniş şeklide nazara alındığında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ç.. müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9394, Karar No: 2017/10458, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9394 E.  ,  2017/10458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12/12/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı Hazine vekili Av. ...Sarp, feri müdahil Orman Yönetimi vekili Av....Soylu Kurt, davalı... ve ...San. Tic. A.Ş. vekili Av. ... Tokgöz ile davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 22/10/2010 tarihli dilekçesiyle; ... köyü 1015, 1019, 1020, 1021, 1022, 1023 ve 1024 parsel sayılı taşınmazların özel orman vasfı ile davalılar adına kayıtlı olduğu, parsellerin evveliyatının baltalık ... ormanı olarak... tasarrufunda iken ...leştirildiği ancak ölümü ile mirasçılarının 5658 sayılı Kanun ile müracaat etmesi üzerine kendilerine iade edildiği, daha sonra ifraz edilerek değişik parsel numaraları ile davalılar adına tescil edildiği, söz konusu ifraz işleminin 6831 sayılı Kanunun 52/1. maddesine aykırı olduğu, taşınmazın 5658 sayılı Kanun ile özel orman olarak iadesinin de "iadeye tâbi ormanlık alanların ... ormanına sınırının olmaması” gerektiğine ilişkin koşulun sağlanmaması nedeniyle yasaya aykırı olduğu, taşınmazın ... ormanı ile sınırının bulunduğundan bahisle davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... ormanı vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Orman Yönetimi davacı Hazine yanında fer’i müdahil olarak davaya katılmıştır.

Davalılar, davanın 5841 sayılı Kanunun 2 ve 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddeleri gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, taşınmazın özel orman olarak iade edildiği tarihte sınırında orman bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve fer’i müdahil Orman Yönetimi tarafından esasa yönelik, davalı... ve ...San. Tic. A.Ş. vekili tarafından ise vekâlet ücretinin keşifte belirlenen değer üzerinden takdir edilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz edilmekle bozulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve fer’i müdahil Orman Yönetimi tarafından esasa yönelik, davalı... ve ...San. Tic. A.Ş. vekili tarafından ise vekâlet ücretinin keşifte belirlenen değer üzerinden takdir edilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/05/2016 gün ve 2016/3297 E. - 5887 K. sayılı bozma kararı özetle; "Dosyadaki kanıt ve belgelerden; ... 1 parsel sayılı taşınmazın 885200 m² yüzölçümüyle Şubat 1329 tarih 456 sıra numaralı tapunun tedavülleri revizyon gösterilerek gerçek kişi adına kadastro tespitinin kesinleştiği, 1 numaralı parselin 4785 sayılı Kanun ile ...leştirilmiş ormanlardan iken, 5658 sayılı Kanun gereğince ... Bakanlığınca sahiplerine iadesine karar verildiği ve adlarına Mayıs 1954 tarih 79 ve Haziran 1954 tarih 201 numaralı tarla ve kışlak niteliğiyle tapu kayıtlarının oluştuğu, tapu sahipleri arasında görülen izale-i şuyu davası sonunda mahkeme kararıyla, özel orman durumu ve 6831 sayılı Kanunun 52. maddesi gözönünde bulundurulmadan üç parçaya ifraz edilerek 892, 893, 894 parsel numarasıyla kişiler adına tescil edildiği, Orman Yönetiminin bu ifraz işleminin iptali ve bir bütün olarak özel orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla açtığı dava sonucunda, ... Kadastro Mahkemesinin 10/12/2002 gün ve 2002/29-55 E.K. sayılı kararı 892, 893, 894 parsel olarak ifraz işleminin iptaline ve tek parsel halinde özel orman niteliğiyle tesciline karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine,

Dairenin 10/04/2003 gün ve 2003/1370 - 2857 E.K. sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşmesi sonucu, 981 sayılı parsel olarak tapuya tescil edildiği, yörede geçen kamulaştırma işlemleri nedeniyle de önce 1014, 1015 ve 1016 sayılı parseller olarak ifraz edildiği daha sonra 1014 ve 1016 sayılı parsellerin tekrar ifraz edilerek 1019 ilâ 1023 sayılı parsellerin oluştuğu anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak ve çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin nitelikleri de dikkate alınarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların ... ormanı sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek, ... ormanı olarak tesciline ilişkin talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; davacı Hazine, taşınmazın ... ormanı olarak tescilinden önce yapılan ifraz işleminin 6831 sayılı Kanunun 52. maddesine aykırı olduğunu ve taşınmazların tevhit edilerek tek parsel olarak tescilini de talep etmiş olup, mahkemece bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır." şeklindedir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... ormanı olarak tesciline ilişkin talebin reddine,

Dava konusu taşınmazların tevhidine yönelik talebin kabulü ile,

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... ormanı olarak tesciline ilişkin talebin reddine,

Dava konusu taşınmazların tevhidine yönelik talebin kabulü ile,

... ili, Nilüfer ilçesi, ... mahallesi, 1015, 1019, 1020, 1021, 1022, 1023 ve 1024 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek 6831 sayılı Kanunun 52. maddesi gereğince tek bir parselde tevhid edilerek, aynı malikler adına, önceki hisse miktarları dikkate alınarak yeni bir parsel numarası ile özel orman niteliğinde tapuya kayıt ve tescilline karar verilmiş hüküm; davacı Hazine ile müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 06.05.1991 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davada reddedilen talep bakımından, davalılar yararına, dava değeri üzerinden nispi tarifeye göre vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği halde, maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 9. bendinde yazılı "...1980,00 TL..." sözünün hükümden çıkarılarak, bunun yerine, “...8050,00 TL..." yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.480,00.-TL vekâlet ücretinin davacı Hazineden alınarak davalılar... ve ...San. Tic. A.Ş., Ayşe Yiğit Aslan ve arkadaşları vekillerine ayrı ayrı verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31119, Karar No: 2011/25476, Tarih: 22.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/31119 E.  ,  2011/25476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

05/06/2008 tarihli duruşmada kamuya yararlı bir işte çalışmak istediğini belirtmesine rağmen hüküm fıkrasında sanığın gönüllü olarak 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesine göre kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verildiğinin belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 4.bendinin‘sanığın gönüllü olarak 3 ay müddetle kamuya yararlı temizlik işlerinde çalıştırılmasına çevrilmesine’şeklinde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11731, Karar No: 2015/12430, Tarih: 03.07.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11731 E.  ,  2015/12430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile kentsel sit alanı olarak tescilli bölgede bulunan .... ilçesi, ... Sokak, 136 ada, 51 pafta, 78 nolu parselden başlanarak, 49 ve 80 nolu parsellerin altında kazı yapıldığı iddiasıyla sanıklar hakkında dava açıldığı, sanık ...'in 78 nolu parselde bulunan taşınmazın paydaşlarından biri ve binanın sorumlu mimarı olduğu, diğer sanık ... ile aralarında imzaladıkları 21/06/2010 tarihli sözleşmeye göre, 78 nolu parselde inşa edilen yapının atıksu tesisatının onaylı atıksu projesine uygun olarak ... kanalına bağlanması işinin taşeron olarak sanık ... tarafından taahhüt edildiği, sanıkların aşamalardaki beyanlarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, ... Kaymakamlığı'nca ...Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü'ne hitaben yazılan 28/07/2011 tarihli yazıda, sanık... ve hissedarları aleyhine 07/07/2011 tarih ve 2011/67 sayılı Men'i Müdahale kararı verildiğinin, söz konusu kararın infazının gerçekleştirildiğinin, infaz sırasında sanık ... tarafından inşaatın arka tarafında bulunan bölümün kapatıldığının beyan edilmesi üzerine, müştekiler tarafından binanın çökmesini engellemek, can ve mal güvenliğinin sağlanması amacıyla yapılan kazının beton ile kapattırılmasının istendiği anlaşılmakla,

Mahkemece, mahallinde konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif icra edilerek davaya konu kazının ... kanalına bağlanması için komşu parsellerin altından geçirilmek suretiyle yapılması zorunluluğunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi, böyle bir mecburiyetin bulunmadığının tespit edilmesi halinde, sanıklar tarafından kentsel sit alanında izinsiz gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahale nedeniyle suça konu taşınmazın bulunduğu ilde suç tarihi itibariyle büyükşehir belediyesi veya il özel idaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, hükümden sonra, 08/10/2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinde yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.