muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14738, Karar No: 2015/476, Tarih: 16.01.2015

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava davacının davalı banka nezdindeki hesabındaki parasının iradesi dışında çekilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava konusu dekontlardaki imzaların davacının eli ürünü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de adli tıp uzmanı......'dan alman rapor ve ....nden alınan raporda 23.01.2009 tarihli 2.000 USD'lik dekonttaki imzanın davacı ... eli ürünü olmadığı bildirildiği ve bu raporlar mahkemece hükme esas alındığı halde anılan dekontla ilgili olumlu olumsuz hiçbir değerlendirme yapılmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (l) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4441, Karar No: 2017/5342, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4441 E.  ,  2017/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 18/03/2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/06/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. ..., karşı taraftan davalı ... ve F ..., ... vekili Av.... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 01/04/2008 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkili ...'nın ... ... mah. 19 pafta 367 ada 47 parsel 671,10 m2 miktarlı 125/1000 parsa paylı 5 numaralı bağımsız bölümün sahibi olduğu, diğer müvekkili ...'in ise aynı gayrimenkulde 125/1000 arsa paylı 4 numaralı bağımsız bölümün sahibi olduğu, müvekkillerine maliki oldukları dairelerinin arsa paylarının hatalı olarak hesap edildiği ve tapu kayıtlarında hatalı bir şekilde kayıt edildiği bununla birlikte davalılara ait arsa paylarınında yanlış hesaplanarak hatalı bir şekilde tapuya kayıt edildiği bu nedenle müvekkillerine ait 4 ve 5 nolu dairelerin tüm apartmanın arsa paylarıyla birlikte düzeltilerek tapuya kayıt yapılması istenilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa payının düzeltilmesine istemine ilişkindir.

Mahkemenin 26/07/2012 tarih ve 2012/82 E. - 2012/748 K. sayılı ilamı ile davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2013/13538-12759 karar sayılı ilamı ile ile davanın reddi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş olup mahkemece bozmaya uyulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılar ve davalı ... Vakfına yükletilmesine 13/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1086, Karar No: 2013/294, Tarih: 27.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/17-1086 E.  ,  2013/294 K.**

* KASKO SİGORTA POLİÇESİNDEN KAYNAKLANAN HASAR BEDELİNİN TAZMİNİ İSTEMİ

* SÜRÜCÜ BELGESİNİN GERİ ALINMASI HALLERİ

* KARA TAŞITLARI KASKO SİGORTASI GENEL ŞARTLARININ A.5.4.MADDESİ GEREĞİNCE GEREKLİ SÜRÜCÜ BELGESİNE SAHİP OLMAYAN KİMSELER TARAFINDAN TAŞITIN KULLANILMASI SIRASINDA MEYDANA GELEN ZARARLARIN KASKO POLİÇE TEMİNATI DIŞINDA OLUP OLMADIĞI

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 38

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 39

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 36

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 13.07.2010 gün ve 2009/303 E.-2010/417 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesi'nin 04.10.2011 gün ve 2011/1110 E.-2011/8715 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkiline ait çekici ve dorsenin davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, karşı yönden gelen aracın orta refüjü geçerek sigortalı araçlara çarpması nedeniyle ağır hasar meydana geldiğini, davacıya ait araç sürücüsünün tek gözünün protez olması nedeniyle kasko sigortası teminatı kapsamında olmadığı belirtilerek hasar bedelinin ödenmediğini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 55.000 TL tazminatın ihbar tarihinden ticari işlerde uygulanan temerrüt faiz oranı olan %27 üzerinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait araç sürücüsünün sağ gözünün protez olduğunu, daha önce almış olduğu sürücü belgesinin geçersiz olduğunu, sürücünün sürücü belgesinin bulunmaması nedeniyle hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın dava dışı araç sürücüsünün kusuru nedeniyle meydana geldiği, davacıya ait araç sürücüsünün sağlık durumundaki değişiklikleri ilgili yerlere bildirmemesinin sigorta şirketinin sorumluluğunu kaldırmayacağı gerekçesi ile hasarlı çekici ve dorsenin davalı tarafa verilmesi koşulu ile 55.000 TL tazminatın 24.3.2009 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından  temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı vekili davacıya ait araç sürücüsünün sürücü belgesinin geçersiz olduğunu savunmuştur. Taraflar arasında geçerli kasko sigortası sözleşmesinin genel şartlarının A.5.5.4.maddesine göre poliçede gösterilen taşıtın, Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine göre, gerekli sürücü belgesine sahip olmayan kimseler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların teminat kapsamında olmadığı düzenlenmiş olduğundan ve sürücünün aracı sürücü belgesiz kullanması yeterlidir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 38. ve 39.maddesinde sürücü belgelerinin sınıfları ve kullanabilecekleri araç türleri düzenlenmiştir. Aynı Yasanın 45.maddesi ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 90.maddesinde ise Sürücünün sağlık durumunda, araç sürmesine engel teşkil edecek bedensel bir değişikliğin görülmesi ve bunun bir tutanakla tespiti halinde sağlık muayenesi isteneceği, sağlık raporu ile sürücülük yapmasında sakınca görülenlerin belgelerinin geri alınacağı ve sağlık kurulu raporu ile belgelendirmeleri şartıyla, kaybettikleri sağlık şartlarını yeniden kazananlara sürücü belgelerinin geri verileceği  belirtilmiştir.

Dosyada mevcut delillere göre, davacıya ait araç sürücüsünün 1989 yılında "E" sınıfı sürücüsü belgesi aldığı, 2005 yılında geçirdiği ameliyat sonrası sağ gözünün protez olduğu anlaşılmaktadır.  Davacı sigortalıya ait aracın çekici  vasfında olduğu ve  kaza sırasında römork takılı vaziyette olduğu, sürücünün “E” sınıfı sürücü belgesine sahip olduğu  anlaşılmıştır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 38.maddesinde de çekici türünden motorlu araçları kullanacakların "D" sınıfı sürücü belgesine sahip olmalarının zorunlu olduğu düzenlenmiştir. Aynı yasanın 39.maddesinin a-6. bendinde ise "E" sınıfı sürücü belgesi ile B, C ve F sınıfı sürücü belgeleri ile kullanılan araçların da kullanılabileceği, E sınıfı sürücü belgesi sahiplerinin D sınıfı sürücü belgesi ile sürülen araçları  kullanabilmeleri için römorklu veya yarı römorklu araçlarla uygulamalı sınava tabi tutulacağı düzenlenmiştir. Bu hale göre mahkemece araç ve römorkun ruhsatları getirilerek niteliklerinin kesin olarak belirlenmesi ve araç türüne göre “E” sınıfı sürücü belgesinin yeterli olup olmadığı ve sağlık durumunun araç sürmesine engel teşkil edip etmediği araştırılarak sonucuna göre kasko sigorta sözleşmesi genel şartlarının A.5.5.4.maddesinin değerlendirilip  karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir ...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait çekiciyi ve römorku 16.04.2008 tarihinde davalı şirkete sigortalattığını, 07.01.2009 tarihinde müvekkiline ait tır ve dorsenin, sürücü A. Kırıkoğlu’nun sevk ve idaresinde iken karşı istikametten gelen R. Çümen’in sevk ve idaresindeki aracın çok hızlı olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolu aşması neticesi müvekkilinin araçlarının bulunduğu şeride geçtiğini ve aracın tırın altına girdiğini, kaza sonucu müvekkiline ait aracın devrildiğini, ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, olayda karşı yönden gelen araç sürücüsü R. Çümen’in asli kusurlu olduğunu, tır sürücüsü A. Kırıkoğlu’nun ise kusursuz olduğunu, kaza sırasında araç sürücüsü A. Kırıkoğlu’nun ehliyetinin bulunduğunu, alkolsüz olduğunu, ancak 1989 yılında E sınıfı ehliyete sahip olmasına rağmen 2005 yılında göz ameliyatı olup sağ gözü alınması nedeniyle tek gözünün olmadığının belirlendiğini, müvekkilinin zararın tazmini için davalı sigorta şirketine başvurduğunu, ancak davalı şirketin müvekkilinin sürücüsünün poliçe genel şartları A.5.4.maddesi gereği yetersiz ehliyetle araç kullandığı gerekçesiyle müvekkilinin tazminat talebini reddettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla sigorta tazminatı zarar tutarı olan 55.000 TL kasko sigorta bedelinin ihbar tarihinden itibaren % 27 avans faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı sürücüsü A. Kırıkoğlu’nun 2005 yılında sağ gözünün alınıp yerine protez göz takıldığını, bu sürücünün protez takılmasından sonra trafik müdürlüğüne başvurarak ehliyet durumunu yeniden değerlendirtmesi gerekirken bu işlemi yapmadığını, tek gözlü bir şahsın E sınıfı ehliyet alıp tır ve çekici kullanmasının mümkün olmadığını, 2918 sayılı Kanun'un 45.maddesi ve Karayolları Trafik Kanunu Yönetmeliği'nin 90.maddesi hükümleri uygulandığında, sürücünün bu ehliyetinin geçersiz olması gerektiğini, Motorlu Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.4.maddesi gereğince ehliyetsizliğin varlığı halinde hasarın kasko teminatı dışında kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana gelmesinde davacı sürücüsünün kusurunun bulunmadığı, davacı sürücüsünün tek gözünün olmadığını yetkililere bildirerek tespit ettirmesi gerekliyken yapmamış olmasının davalı şirketin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire'ce yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulması üzerine yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü davalı vekili temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun önüne gelen uyuşmazlık; trafik kazasının gerçekleşmesinde kusuru bulunmayan sigortalı araç sürücüsünün tek gözünün bulunmaması ve “E” sınıfı ehliyet ile tır ve buna bağlı dorseyi kullanması halinde, meydana gelen zararın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmayacağı; burada varılacak sonuca göre yerel mahkemece eksik inceleme yapılıp yapılmadığı,  noktalarında toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36. maddesinde sürücü belgesi sahibi olmayan kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin “Sürücü belgelerinin trafik zabıtasınca geri alınması halleri ile şartları” başlıklı 90.maddesinde sürücünün sağlık durumunda, araç sürmesine engel teşkil edecek bedensel bir değişikliğin görülmesi ve bunun bir tutanakla tespiti halinde, sağlık muayenesi isteneceği açıklandıktan sonra sağlık raporu ile sürücülük yapmasında sakınca görülenlerin belgelerinin geri alınacağı belirtilmiştir.

Öteyandan, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.4.maddesinde “Teminat dışı kalan zararlar” kenar başlığı altında; poliçede gösterilen taşıtın, Karayolları Trafık Kanunu hükümlerine göre, gerekli sürücü belgesine sahip olmayan kimseler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu açıklanmıştır.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için sürücünün ehliyetsiz olması yeterlidir.

Somut olay incelendiğinde, davacı sürücüsü A. Kırıkoğlu’nun 1989 yılında E sınıfı ehliyete sahip olmasına rağmen 2005 yılında yapılan göz ameliyatı ile sağ gözünün alındığı ve tek gözünün olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.4.maddesi gereğince gerekli sürücü belgesine sahip olmayan kimseler tarafından taşıtın kullanılması sırasında meydana gelen zararlar, kasko poliçe teminatı dışında olduğundan mahkemece; davacı sürücüsünün mevcut ehliyeti ve sağlık durumunun Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 90. maddesinde düzenlenen sürücü belgelerinin trafik zabıtasınca geri alınması halleri kapsamında kalıp kalmadığı araştırılarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; aynı hususa işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; aynı hususa işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :  Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma ilamında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, aynı Kanun'un 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8797, Karar No: 2015/146, Tarih: 15.01.2015

**9. Ceza Dairesi         2014/8797 E.  ,  2015/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Terör örgütü propagandası yapmak ve dağılma sırasında silah veya araçlarla mukavemet etme suçlarından sanıklar ..., haklarında yapılan yargılama sırasında, 6526 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik 5235 sayılı Kanunun 12, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3, 4 ve 5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 152/1-a, 152/2-a, 2911 sayılı Kanunun 32/1, 33/1, 33/2. maddesinin atfıyla 5237 sayılı Kanunun 265/1-4 ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddeleri gereğince yargılanmaları talebiyle dosyanın görevli ve yetkili (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi sıfatıyla) ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Çocuk Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2013/527 esas, 2014/284 sayılı kararına karşı sanık ... tarafından itiraz edilmesi üzerine, itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2014 tarihli ve 2014/536 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 6526 sayılı Kanununun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, “Kanunların ayrıca görevli kıldığı hâller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m. 148), irtikâp (m. 250/1 ve 2), resmî belgede sahtecilik (m. 204/2), nitelikli dolandırıcılık (m. 158), hileli iflas (m. 161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar (318, 319, 324, 325 ve 332 nci maddeler hariç) ve 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtayın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.”, 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; “Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.” ve anılan Kanunun geçici madde 1/3. maddesinde, “Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, ... Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla, itirazın reddi yerine ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Bakanlığının 06.11.2014 tarih ve 2014/19408/66424 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2014 tarih ve 2014/376396 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararına yapılan itirazın kabulünde ve görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmediğinden bahisle kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de; davanın esası sonuçlandığında olağan bir yasa yolu olan temyiz denetimi sırasında görev hususunun CMUK'nın 308/4. maddesi uyarınca incelenebileceği, karar veya hükümlerin olağan yasa yoluyla incelenmesi imkanı varken olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla, koşulları bulunmayan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4564, Karar No: 2019/8256, Tarih: 17.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4564 E.  ,  2019/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/05/2017 tarih ve 2014/1034-2017/476

sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirketler vekili ile davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 30.04.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... davalı şirketler vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 31.300 DM verdiğini, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, hisse senetlerinin izinsiz olarak halka arz edildiğini, Kombassan Grubu tarafından yapılan usulsüzlüklerin SPK ve diğer resmi kurum raporlarında açıklandığını, davalılar hakkında çeşitli suçlardan suç duyurusu yapıldığını, müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, kanuna uygun bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, 31.300 DM (16.003,43 EURO) karşılığı 32.813,43 TL’nin avans faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın zamanaşımı def'inin dürüstlük kuralına aykırı olduğu, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının anlaşıldığı, davalı şirketlerin davacının ödediği miktardan sorumlu bulunduğu, davalı şirketlerin yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin de MK'nın 50. maddesi ve TTK'nın 321/son maddesi uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalı Kombassan Holding A.Ş.'nin şirket ortağı olmadığının tespitine, 31.127,65 TL'nin temerrüt tarihi olan dava tarihi 13.11.2008'den itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirketler vekili ile davacı vekili temyiz etmiştir.