muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4793, Karar No: 2013/7103, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4793 E.  ,  2013/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, aidat toplama yetkisi olmayan davalı tarafından icra kanalı ile tahsil edilen 3.885,00 TL nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4005, Karar No: 2014/13050, Tarih: 25.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/4005 E.  ,  2014/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : NİZİP Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05.02.2014- 2013/87 esas ve 2014/17 karar

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ithal etmeb) Askerî yasak bölgeye girme

: a) Mahkûmiyet (ithal suçundan)

b) Ceza verilmesine yer olmadığına (askerî yasak bölgeye girme suçundan)

b) Cumhuriyet savcısı (ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Uyuşturucu madde ithal etme suçundan verilen "mahkûmiyet" hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Askerî yasak bölgeye girme suçundan verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin hükmün incelenmesi:

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suriye uyruklu olan sanığın, olay tarihinde saat 20:30 sıralarında içinde 1615 gram esrar bulunan çanta ile Suriye'den gelip Nizip Karkamış sınır karakolu yakınından Türkiye'ye girdiği, nöbetçi askerin durması konusunda uyarıda bulunması üzerine kaçmaya başladığı, ancak kovalanarak yakalandığı anlaşılmıştır.

TCK'nın 332. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen "askerî yasak bölgeye girme" suçunun oluşması için, failin bu yerin "askerî yasak bölge olduğunu bilmesi" ayrıca bu yere "gizlice" ya da "hile ile" girmesi gerekir.

Geçtiği yerin askerî yasak bölge olduğunu bildiğine, bu yere gizlice ya da hile ile girdiğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; olayın daha fazla aydınlanmasına gerek bulunmadığından, CMUK'nın halen yürürlükte olan 322. maddesinin 1. fıkrasının verdiği yetki uyarınca sanığın bu suçtan BERAATİNE

25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10665, Karar No: 2012/16406, Tarih: 03.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/10665 E.  ,  2012/16406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü,

süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-)Yakınanın zararının soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi uyarınca indirim oranının 1/3'ten fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Sanık hakkında, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6964, Karar No: 2016/11598, Tarih: 20.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6964 E.  ,  2016/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 17/09/2014 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmaması ve suça sürüklenen çocuğun da sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii lehe gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, nazara alınarak gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11551, Karar No: 2022/1832, Tarih: 02.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11551 E.  ,  2022/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (değişik tarihlerde birden fazla)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde on bir yaşındaki mağdureyi hukuken geçersiz rızasına istinaden cinsel amaçla arabasına alarak gezdirmesi şeklinde sübuta eren eylemlerinin zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 109/1, 3-f, 5. maddeleri uyarınca tayin edilen cezanın aynı Kanunun 43. maddesi ile artırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9142, Karar No: 2016/1354, Tarih: 04.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9142 E.  ,  2016/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı arsa sahibinin davacıya isabet eden bağımsız bölümleri davacıya devretmediğini, bir kısmını üçüncü kişiye sattığını ve inşaat başlamadan önce arsa sahibi davalının borcunu davacının ödediğini ileri sürerek, kira tazminatının, davalıya daha önceden ödenen kira bedelinin, davalının borcunun ödenmesi nedeniyle senetten dolayı kalan alacağının tahsilini ve tescili imkansız hale gelen 8 numaralı daire yerine 3 numaralı davalıya ait bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının halen edimlerini tam olarak yerine getirmediği, davalı arsa sahibinin davacı yükleniciden alacağının bulunduğu, cezai şart olarak belirlenen 8 numaralı bağımsız bölümün satışı nedeniyle talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, senetten dolayı kalan alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle, temyiz incelemesine konu davada, arsa sahibinin alacaklarının var olup olmadığı ve miktarı konusu dava konusu yapılmamasına, ancak yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği ve temerrüde düştüğünün anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25358, Karar No: 2015/1240, Tarih: 03.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25358 E.  ,  2015/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 03/02/2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19932, Karar No: 2016/1587, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19932 E.  ,  2016/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/334-2014/136

DAVACI : U.. B.. Vek.Av.Müşerref Tekin

DAVALI : A.. K.. Vek.Av.Serkan Şahin

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 16.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av. Şeyma Tuğçe Özboduç ile davacı vekili Av. Hatice Sarılkan geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2024/7419, Karar No: 2025/2884, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7419 E.  ,  2025/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2408 E., 2024/2059 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/240 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1439 Esas, 2023/1785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii, katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık ve müdafii, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.04.2024 tarihli 2024/7953 Esas, 2024/2248 Karar sayılı kararıyla hükmün "haksız tahrik" yönünden bozulmasına, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2024 tarihli ve 2024/2408 Esas, 2024/2059 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,35/2, 62/1, ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrike ve meşru savunmaya ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrike ve meşru savunmaya ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme koşullarının oluşmadığı katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya eylemin bulunmadığı, olayda meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği, sonuç ceza miktarı itibariyle lehe olan hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2024 tarihli ve 2024/2408 Esas, 2024/2059 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan vekilince sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1253, Karar No: 2015/1633, Tarih: 17.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1253 E.  ,  2015/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/477 E-2014/735 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.12.2013 gün ve 2012/570 E.-2013/836 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin 04.03.2014 gün ve 2014/3770 E.-2014/4761 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği bir tarihte müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, daha sonra ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.