muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6617, Karar No: 2020/7231, Tarih: 16.11.2020

Ayrıca, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hâkimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu Tarım İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, Hal Müdürlüğü’nden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek resen emsal araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir. Bunun yanı sıra, Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; aynı yere ilişkin olarak önceki dönem ecrimisil bedeline ilişkin sonuçlanmış davalar bulunduğu takdirde; kural olarak önceki dönemin son dönemi için kabul edilen (ve kesinleşen) miktara ÜFE’nin tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktar, sonraki dönem ecrimisil bedelini oluşturur. Kural bu olmakla beraber, ecrimisil bedelinin en az kira bedeli olması ve kira sözleşmelerinde TBK’nin 344. maddesine göre 5 yıl geçtikten sonra rayice göre kira tespitinin istenebilmesi nedeniyle, daha önce rayice göre belirlenen dönem ile dava konusu edilen ilk dönem arasında 5 yıllık sürenin geçmesi veya taşınmazın bulunduğu yerde imar, sanayileşme, yerleşim vs. özel nedenlerle değişimden dolayı rayiç ve emsal kiralar arttığı takdirde kesinleşen döneme ilişkin değerler nazara alınmadan, toplanacak somut verilere göre yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak yeni dönem (sonraki dönem) ecrimisil bedeli belirlenerek hüküm altına alınabilir.

Somut olayda davaya konu 15 parça taşınmaz tarafların ortak murisine ait olup, bir kısmı tarla, bir kısmı çayır ve arsa niteliğindedir. Davacılar tarafından taşınmazların tamamı ecrimisil talep edilen dönemde davalıların murisi tarafından kullanıldığı iddia edilmekle birlikte, davalılar ve davalı tanıklarının beyanlarına göre bir kısmı kullanılmamaktadır. 6100 sayılı HMK’nin 190/1. maddesine göre; “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya baglanan hukuki sonuçtan, kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.”. Ne var ki, bu husus mahkemece yeterince tartışılmamış, yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli olmamıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazlar başında taraf tanıkları, yerel bilirkişi ve teknik bilirkişilerle beraber yeniden keşif yapılarak, davalıların murisi tarafından kullanılan yerler tek tek belirlenmeli, teknik bilirkişi krokiye işaretlemeli, kullanım durumu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmelidir. Paydaşlararası ecrimisil talebinde yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda intifadan men olgusu üzerinde durulmalı, davacılardan yalnız ...’in 05.05.2010 tarihinde davalıya ihtarneme göndermiş olduğu gözardı edilmemelidir.

Ayrıca dava konusu taşınmazlar hakkında ecrimisil hesabı yapılırken yukarıdaki usul ve esaslar çerçevesinde hesap yapılmamış, bilirkişi raporu maddi bulgu ve bilimsel gerçeklere dayandırılmamıştır. Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınmakla birlikte sonuç hesaba nasıl ulaşıldığı anlaşılmadığından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15141, Karar No: 2014/25943, Tarih: 17.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15141 E.  ,  2014/25943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/925 Karar no:2014/173

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı (kadın) tarafından ise boşanma, maddi ve manevi tazminat miktarları ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı (koca)'nın davalı eşine "s.tir git" şeklinde hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı (kadın)'ın boşanmayı gerektirir bir kusurunun kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/17854, Karar No: 2016/4017, Tarih: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17854 E.  ,  2016/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.08.2011 tarihinde ......’ye ait araç seyir halinde iken müvekkiline ait park halindeki araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta hasar oluştuğunu, ......İcra Müdürlüğünün 2012/16301 sayılı dosyası ile 8.917,02 TL asıl alacak, 1.334,31 TL işlemiş faiziyle birlikte toplam 10.251,33 TL’ni tahsili için davalı aleyhinde icra takibi yapıldığını, takibin davalının itirazı üzerine durdurulduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 den az olmamak üzere inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin söz konusu aracı şirket çalışanına tahsis ettiğini, aracın personelinin evinden anahtarının çalınması suretiyle çalındığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile...... 2012/16301 esas sayılı dosyasında asıl alacak için itirazın iptaline, takibin asıl alacak üzerinden devamına, faize ilişkin talep ile alacak likit olmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve itirazın iptali şeklinde açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. Maddesi ticari davaları tarif etmiş ve TTK 5/1 maddeside ticari davalara bakmakla görevli mahkeme, Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirtmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3 maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1.maddesi gereği göreve ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK’nin 4 ve 5. maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut davada taraflar arasında uyuşmazlık tacirler arasında haksız fiilden kaynaklanmıştır. Bu durumda asliye ticaret mahkemesi görev alanı içinde bulunmakta olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemenin kendisini görevli addederek esasına girerek karar vermesi doğru görülmemiştir.

Somut davada taraflar arasında uyuşmazlık tacirler arasında haksız fiilden kaynaklanmıştır. Bu durumda asliye ticaret mahkemesi görev alanı içinde bulunmakta olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemenin kendisini görevli addederek esasına girerek karar vermesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19481, Karar No: 2012/15632, Tarih: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19481 E.  ,  2012/15632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

... Mahallesi 7 Pafta 770 Parsel Numaralı yerdeki gayrimenkul üzerinde ruhsata aykırı inşaat yaptıkları iddiasıyla sanıklar hakkında açılan kamu davasının yargılaması sırasında, 21/03/2008 tarihinde dava konusu yerde yapılan keşif sonucunda verilen bilirkişi raporunun teknik hususları içermediği, sadece olay yerinde dinlenen tanık beyanları ile sanık beyanlarına dayalı olarak görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin tespiti açısından tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi ve tutanak tarihinde inşaatın faal halde bulunup bulunmadığının etraflıca sorulup tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla ve oluşa uygun düşmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda suçun, maddenin yürürlük tarihinden önce işlendiğinden söz edilerek beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9698, Karar No: 2024/1054, Tarih: 06.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9698 E.  ,  2024/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Hatalı kusur tayini nedeni ile sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması ile lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında eksik ceza tayini ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, ölen sürücü ... sevk ve idaresindeki çekici ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 110 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, aydınlatmanın bulunmadığı, asfalt kaplama devlet karayolu üzerinde gece vakti Kapıkule sınır kapısından çıkış yapmak amacı ile yolun sağ şeridinde tır sırasında, kendi aracının ısıtma sistemi bozulduğundan bir ... gerisinde bulunan arkadaşı ...'in aracında, beklediği esnada ... sırasının ilerlemesi nedeniyle önde bulunan kendi aracına gitmek amacıyla aracın sol tarafından kaplama üzerinden ilerlediği esnada yolun sol şeridinden gelen, olaydan 3 saat sonra yapılan ölçüm ile 0.94 promil alkollü bulunan sanık ...'nün sevk ve idaresindeki aracın sadmesine maruz kalması sonucu yaya ...'ın öldüğü olayda,

dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 27/10/2015 tarihli heyet raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 27/10/2015 tarihli heyet raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Edirne 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22716, Karar No: 2008/2055, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22716 E.  ,  2008/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : Kayseri 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ       : 27/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, bozmaya uyarak mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve uyulan bozma ilamına  göre, davalı alacaklının  aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer 2- Uyuşmazlık 3. kişinin İİK'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasıdır.

Davacı 3.kişi borçlunun babası   olup haciz birlikte oturdukları evde yapılmıştır. Bu durumda İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararınadır.Bu yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından  kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerekir.

Davacı 3.kişi  dava konusu buzdolabı ve bulaşık makinesine ilişkin faturalar sunmuş ve mahkemece yapılan fatura menşeinin araştırılmasında gerçeklikleri saptanmıştır. Her ne kadar davacı hacizli kombiye ilişkinde fatura sunmuş ise de bu fatura hacizden  sonraki bir tarihte düzenlenmiş olduğundan mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli belge olarak kabul edilemez.

Dava konusu ev eşyalarından B. marka buzdolabı ve bulaşık makinesi yönünden karine aksi ispatlanmıştır. Diğer eşyalar yönünden fatura niteliğinde mülkiyet belgesi sunulmamış , dinlenen tanık beyanları da soyut nitelikte olup karine aksini ispata elverişli görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece  B. marka buzdolabı ve bulaşık makinesi yönünden davanın kabulüne ,diğer ev eşyalarına ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın tümünün kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır..

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya (Alacaklı)  iadesine, 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26355, Karar No: 2019/23530, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26355 E.  ,  2019/23530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde elektrik formeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta; gerekçede davacının hafta tatili alacağı bulunmadığı, belirtildiği halde, hükümde net 10.343,44 TL hafta tatili ücret alacağının kabulüne karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması hatalıdır.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığı, mahkemece aksi kanaatte olunması halinde yıllık izin ücreti alacağının hesaplandığı bildirilmiş ise de, mahkemece bir taraftan bilirkişi raporuna itibar olunduğunun belirtilmesi, diğer taraftan yıllık izin ücretine hükmedilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine açıkça aykırıdır.

Açıklanan ilke ve esaslar dikkate alındığında, mahkemece verilen kararın hem usulüne uygun oluşturulmuş bir gerekçe içermediği, hem de mevcut gerekçenin hüküm fıkrası ile uyum içinde olmadığı açıkça anlaşılmakta olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.