muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10322, Karar No: 2020/17165, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/10322 E.  ,  2020/17165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanınbozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22663, Karar No: 2019/19409, Tarih: 17.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22663 E.  ,  2019/19409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...Temizlik Lojistik Destek Hizm. İnş. San. ve Ticaret Limidet Şirketi'ne yükletilmesine, 17/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2485, Karar No: 2014/4800, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2485 E.  ,  2014/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 09.09.2013 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen İstiklal Mahallesi 239 ada 65 parsel sayılı taşınmazın cadde veya sokak olarak belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4654, Karar No: 2011/13258, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4654 E.  ,  2011/13258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait oto korkuluklara çarparak hasarladığını, davalı sürücünün olayda %100 kusurlu olduğunu, davalı ... şirketinin ihbara rağmen hasarı ödemediğini belirterek 10.766,36 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile sorumlulukları oranında davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş vekili, kusur ve hasarı kabul etmediğini, olay tarihinde poliçe limitinin azami 4.000 TL olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.762,39 TL.nın sigorta şirketinin teminat limiti gözetilerek davalı ... şirketinden 29.5.2005 tarihinden, diğer davalılardan 16.2.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 381 ila 388 maddelerinde hükmün hangi hususları içereceği ve nasıl kurulacağı düzenlenmiştir. Yine HUMK.nun 388. maddesi son fıkrası gereğince " Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Somut olayda, davalı ... A.Ş, zarar veren aracın trafik sigortacısı olup dosyada mevcut ... poliçesine göre kaza tarihi itibariyle araç başına azami 4.000 TL, kaza başına azami 8.000 TL poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere tazminattan sorumludur. Davacı vekili, müvekkili idareye ait korkuluklarda meydana gelen 10.766,36 TL zararın tazminini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı zararının 10.762,39 TL olduğu tesbit edilmiştir. Bu durumda her halükarda tazminat miktarı poliçe teminatı limitini geçtiğinden hüküm fırkasında açıkça davalı ... şirketinin hangi limitle sorumlu olduğunun (araç başına 4.000 TL ile mi kaza başına 8.000 TL. mı) belirtilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak biçimde sorumlu olunan limit miktarı belirtilmeden davalı ... şirketinin teminat limitinin gözetilmesine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- 2918 sayılı KTK.nun 98. ve 99 maddeleri ile ... Genel Şartlarının B.2 maddesi uyarınca, sigortacı yargılama giderleri ile avukatlık ücretini ödemekle yükümlü olup hükmolunan tazminat miktarı sigorta bedelini (limitini) geçerse sigortacının bu masraflardan sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu olacağı hüküm altına alınmıştır. O halde, davalı ... şirketinin harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretinden, sigorta bedelinin (limitinin) hükmolunan tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken mahkemece bu durum gözetilmeden harç yargılama gideri ve vekalet ücretinin tamamından diğer davalılarla birlikte sorumluluğuna karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15635, Karar No: 2013/22184, Tarih: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15635 E.  ,  2013/22184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2012 gün ve 2010/150-2012/56 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.07.2013 gün ve 2012/11552-2013/14142 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/01601 nolu tasarım tesciline sahip olduğunu, davalı tarafın bu tasarımın ihlalini oluşturan ürünleri ... Mobilya ve Ravelli internet sitelerinde teşhir ettiğini, Kayseri OSB’de bulunan fabrikalarında üretip sattığını, düşük kalitede üreterek tasarıma zarar verdiğini, bu tecavüz eyleminin mahkeme kanalıyla tespit edildiğini, birleşen dosyada yine müvekkilinin aynı tasarımının davalı tarafından ihlal edildiğinin mahkeme kanalıyla tespit edildiğini ileri sürerek, her iki dosyada da tasarıma tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesini, 1.000 TL maddi 6000 TL itibar tazminatının (her dosya için ayrı ayrı) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait 2009/01601 sayılı tasarım kapsamında Lotus, Silvia, Elegans, Damla kod adlı ürünlerin davalıya belirgin benzerlerinin satışa sunulduğunun, üretildiğinin iki tarafın ürünlerinin karşılaştırılmasında ve internet üzerinden teşhir edilen ürünlerinde incelenmesinden anlaşıldığı, dolayısıyla davacıya ait tasarım haklarının zedelendiği, bu durumdan dolayı davacının her iki dosyada toplam 23.125 TL yoksun kalınan kazancının olduğu, ancak davacının itibar tazminatı talebini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile tasarıma tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesine, 23.125 TL maddi tazminata, dava tarihi itibariyle işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, itibar tazminatı talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 03.07.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8902, Karar No: 2013/13356, Tarih: 03.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/8902 E.  ,  2013/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ... İl Özel İdaresi iş yeri disiplin kurulunun 08/10/2010 tarih, 2010/4 sayılı 2 gün yevmiye kesme cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... İl Özel İdaresi İşyeri Disiplin Kurulunun 08.10.2010 tarihli yevmiye kesme cezasının iptalini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , “....ilgili mevzuatta iş verence verilen disiplin cezalarının iş mahkemelerinde dava konusu edilebileceğine ilişkin hüküm bulunmamaktadır. Yani disiplin cezaları iş mahkemelerinde yargısal denetime tabi tutulamaz, buna yönelik bir yasal düzenleme yoktur....” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İşçi edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirir. İşçinin işverene karşı kişisel bağımlılığı ön plana çıkmaktadır. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini, işçinin işverenin talimatlarına göre hareket etmesi ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, işçinin bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin ölçüt teşkil etmez. İşçinin işverenin belirlediği koşullarda çalışırken kendi yaratıcı gücünü kullanması ve işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip bulunup bulunmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

İş sözleşmesinde işçi işveren için belirli veya belirsiz süreli olarak çalışır. Vekâlet sözleşmesinde ise vekil kural olarak uzmanlığı bakımından iş sahibinin talimatları ile bağlı değildir. İş sözleşmesinin varlığı ücretin ödenmesini gerektirir. Oysa vekâlet için ücret zorunlu bir öğe değildir. Vekâlet sözleşmesine ilişkin hükümlerde iş sözleşmesinin aksine sosyal nitelikte edimlere ve koruma yükümlülüklerine rastlanmaz. Vekil bağımsız olarak iş görür, bu nedenle faaliyetini sürdüreceği zamanı belirlemede kısmen de olsa serbestliğe sahiptir. Bütün zamanını tek bir müvekkile özgülemek zorunda olmayan vekil, farklı kişilerle vekâlet sözleşmeleri yapabilir. Ekonomik olarak tek bir işverene bağımlı değildir.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Limitet, hisseli komandit ve kolektif şirketlerde yönetim yetkisi şirket ortaklarından birine bırakıldığında, bu kişi müdür sıfatıyla kişi-organ sayılır. Türk Ticaret Kanununun 319 uncu maddesine göre, anonim şirketler yönünden yönetim ve temsil yetkisinin yönetim kurulu üyelerine bırakılması halinde, bu kişi veya kişiler kişi-organ sıfatını kazanır. Şirketi temsil ve yönetime yetkili kişi-organ sıfatını taşıyan kişiler işveren konumunda bulunduklarından işçi sayılmazlar.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Dosya kapsamına göre, taraflar arasında hizmet sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı hakkında disiplin cezası uygulaması yapıldığı anlaşılmakta olup, yukarıda anıldığı üzere 5521 sayılı kanunun düzenlemesi karşısında disiplin cezası uygulamasına dair işlem iş akdinden kaynaklanmakta ve çıkacak uyuşmazlığın çözümü İş Mahkemesinin görevinde kalmaktadır. Öte yandan Hâkimin önüne gelen uyuşmazlığı çözme ödevi bulunmaktadır.

Mahkeme gerekçesinin bir an için doğru olduğunun varsayılması halinde işverence keyfi olarak verilebilecek bir disiplin cezasının denetimi mümkün olmayacak ve işçinin hak kaybına uğraması söz konusu olacaktır. Bu nedenle Mahkemece işin esasına girilerek yapılacak inceleme sonucu karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2963, Karar No: 2025/1827, Tarih: 05.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2963 E.  ,  2025/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/779 E., 2024/617 K...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/307 E., 2021/455 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ile davalı yüklenici ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile tadil sözleşmesi imzaladıklarını, tadil sözleşmesi ile yapı ruhsatından itibaren 12 ay içinde inşaatın bitirilmesi kararlaştırılmasına rağmen inşaatın bitirilemediğini ve delil tespiti sonucu inşaat seviyesinin %39,45 olarak tespit edildiğini, davalı yüklenicinin inşaat devam ederken hak kazanamadığı 7, 8 ve 9 no'lu bağımsız bölümleri davalı ....'a satarak tapuda devrettiğini, bunun üzerine davacıların Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/221 Esas sayılı dosya ile sözleşmenin feshi ile tapu iptali ve tescil talepli dava açtığını, yargılama sırasında diğer arsa sahipleri davadan feragat ettiği için mahkemece davanın usulden reddine karar verilmişse de Yargıtay tarafından kararın bozulduğunu, diğer arsa sahiplerinin feragatin iptali için ayrı bir dava açtıklarını, her iki dava birleştirilip yargılamaya devam edildiğini ancak davanın takip edilmemesi nedeniyle dava dosyasının işlemden kaldırılmasına ve takiben davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, kararın 11.05.2021 tarihinde kesinleştiğini, karar kesinleşmekle açılmamış sayılmasına karar verilen davadaki tüm usulü işlemlerin ve feragatin ortadan kalktığından bahisle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile tadil sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, 7, 8 ve 9 no'lu bağımsız bölüm tapularının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; yargılama öncesinde arsa sahiplerinin aynı taleplerle açılan davalarında davanın takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, arsa sahibi ...'ın müvekkiline gönderdiği 17.08.2015 tarihli ihtarnamede kendisine ait dairelerin sözleşmeye uygun olarak tamamlanıp teslim edildiğini, yükleniciyle sorununun bulunmadığını bildirdiğini, kesinleşen iki dava varken tekrar dava açtıklarını, eser sözleşmesinden doğan taleplerin 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, irade fesadı iddiasının da 1 yıllık sürede ileri sürülmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, davanın tüm arsa sahiplerince açılması gerektiğini, bu nedenle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, taraflar arasında görülen davalardan henüz kesinleşmeyen davaların bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI