muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/138, Karar No: 2022/382, Tarih: 26.05.2022

.Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;Sanık ...’nun ... isimli ... yerinin sahibinin oğlu, inceleme dışı sanık ...’ın ise aynı ... yerinin aşçısı oldukları, sanık ... ve ...nin; katılan ...’in gayrimeşru eşi ve eski sevgilisi olan tanık .’i, onun arkadaşı ... ile taksici ...’u aynı ... yerinden tanıdıkları, olay günü katılanın sevgilisi ...’ün arkadaşı ... ile birlikte gece geç saatlerde...’in ... yerinden çıkıp başka bir yerde balıkçıya gitmek üzere korsan taksicilik yapan ...’u aradıkları, taksici ..., ... ve ...’i habersizce arkalarından takip eden katılan ...’in, ... balıkçının önüne geldiği sırada bu kişilerin bulunduğu aracın önünü kestiği ve ...’ü saçından tutup araçtan zorla indirip darbetmeye başladığı, o sırada taksici tanık ...’un ...’in saldırısını önlemeye çalıştığı ancak ...’in ...’ı itekleyerek onu tehdit etmesi üzerine başarılı olamadığı, bunun üzerine ...’ın aynı ... yerinden arkadaşları olan sanıklar... ve ...yi telefonla olay yerine çağırdığı, ... yerinden beraber çıkıp birlikte eve gitmek üzere olay yerine yakın bir yerde olan ...ve ...’ın kısa sürede taksici ...'ın tarif ettiği olay yerine geldikleri, ...ve...'in balıkçının önüne varır varmaz ...’in ... ile arasındaki tartışmaya ve taksici ...’ın çabalarına tanık oldukları ve hemen ...'in elinden ...'ü ayırmaya çalıştıkları, bu sırada katılan ...’in...’e doğru salladığı yumruğun ...nin sol gözüne geldiği, bunun üzerine ...ve...’in ...’i müşterek olarak hayati tehlike doğuracak şekilde bıçakla yaraladıkları olayda;Katılan ... ile sanıklar... ve ...arasında suça konu olayın öncesinde; katılanın, sanıkların çalıştığı ... yerinin daimi müşterilerinden biri olması nedeniyle bir tanışıklık olduğu, katılan ...’in bu kişileri hastanede iken teşhis etmeden önce de şahsen ve ismen tanıdığı, ancak aralarında husumete varan bir ilişkinin olmadığı, suça konu olayın yaşandığı sırada ise katılanın, tanık ... ile arkadaşı ...’in bindiği ve taksici ...’un sürdüğü aracın önünü keserek, tanık ...’ü arabadan zorla saçından tutarak indirdiği ve darbetmeye başladığı, bu nedenle ilk haksız hareketin ...’ü darbeden, ...'ün özgürlüğünü kısıtlamaya devam eden ve şoför ...’ı itekleyip tehdit eden katılan ...’den geldiği, ...’in ...’e ve taksici ...’a karşı haksız zemindeki davranışlarının bir süre devam ettiği, bu sırada ... yerinden arkadaşları olması nedeniyle tanıdıkları ... ve ...’a yardım etmek amacıyla olay yerine gelen ...ile...’in katılan ...'in eski sevgilisi ...'ü bırakması için yardım etmek amacıyla onu ikna etmeye çalıştıkları, kim tarafından başlatıldığı tam olarak belirlenemeyen arbedede sanık ... ve arkadaşlarının katılan ... tarafından darbedildiğinin dosya kapsamında yer alan adli tıp raporları ve katılan hakkında şikâyet yokluğu nedeniyle verilen takipsizlik kararına konu soruşturma dosyası ile de desteklendiği, bu nedenlerle sanık ...’in, haksız davranışlarını saldırganlığa dönüştürerek sürdüren katılan ..

.’in katılan ...'in eski sevgilisi ...'ü bırakması için yardım etmek amacıyla onu ikna etmeye çalıştıkları, kim tarafından başlatıldığı tam olarak belirlenemeyen arbedede sanık ... ve arkadaşlarının katılan ... tarafından darbedildiğinin dosya kapsamında yer alan adli tıp raporları ve katılan hakkında şikâyet yokluğu nedeniyle verilen takipsizlik kararına konu soruşturma dosyası ile de desteklendiği, bu nedenlerle sanık ...’in, haksız davranışlarını saldırganlığa dönüştürerek sürdüren katılan ...’e yönelik eylemini, sokak ortasında şiddet gördüğü ve o anda hürriyeti kısıtlanmaya devam ettiği için zor durumda bulunan ...'e yardım etmek amacıyla gerçekleştirdiği eylemini, sanığın içinde bulunduğu durumun koşullarına göre katılanın gerek ...'e gerekse arkadaşlarına karşı devam etmekte olan haksız davranışlarının üzerinde yarattığı hiddet ve eleminin etkisi altında işlediği kabul edilmelidir.Öte yandan, sanık ...’in katılan ...’e yönelen hareketinde haksız tahrik indiriminin derecesinin belirlenmesi açısından yapılan incelemede ise; Yerel Mahkemece sanık ... ve inceleme dışı sanık ... hakkında, TCK’nın 61. maddesinde düzenlenen esaslar çerçevesinde TCK’nın 81/1, 35/1-2 maddeleri uyarınca tayin edilen 12 yıl hapis cezası üzerinden TCK’nın 29. maddesi uyarınca takdiren 1/2 oranında yapılan haksız tahrik indirim miktarının; sanık ...’in olay sırasında elinde bıçak veya benzeri bir silah bulunmayan ve kendisiyle eşit durumda olduğu kabul edilemeyecek olan katılan mağdur ...’in hayati tehlike geçirecek biçimde yaralanmasına sebebiyet vermesi karşısında orantısız olduğu, bu nedenle sanık ... hakkında 1/2 oranında yapılan haksız tahrik indiriminin alt sınırdan 1/4 oranında takdir edilmesinin olayın oluşuna ve taraflar arasındaki dengeye daha uygun olacağı değerlendirilmiştir. Ancak, Direnme kararı ile birlikte kurulan hükmün sadece sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz başvurusu da bulunmaması gözetildiğinde, direnme kararının bu şekilde onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.Bu itibarla, Yerel Mahkemece sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediğinden bahisle kurulan direnme kararının isabetli olduğu, ancak sanık hakkında Yerel Mahkemece TCK’nın 29. maddesinde yazılı indirim oranının uygulanması sırasında orantısızlık bulunduğu kanaatine varıldığından, aleyhe temyiz bulunmayan direnme hükmünün tahrik oranına ilişkin Yerel Mahkeme uygulamasının eleştirilerek onanmasına karar verilmelidir. SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;1- ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2016 tarihli ve 186 - 372 sayılı direnme kararına konu hükmünde, sanık ... lehine TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine dair kararın İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Sanık hakkında 1/2 oranında uygulanan haksız tahrik indiriminin derecesinin İSABETSİZ OLDUĞUNA, Yerel Mahkemece kurulan hükme karşı aleyhe temyiz istemi bulunmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmadan hükmün bu yönden eleştirilerek ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.05.2022 tarihinde yapılan müzakerede tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11845, Karar No: 2018/2741, Tarih: 20.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11845 E.  ,  2018/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2419, Karar No: 2015/16663, Tarih: 17.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2419 E.  ,  2015/16663 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/2419

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2013/539-2014/836

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dosyaya gönderilen belediye başkanlığı yazısında davaya konu taşınmazın 1/25000 ölçekli Çevre Düzeni Planında imar alanına dahil edildiği, nazım ve uygulama imar planı içerisinde bulunmadığı, belediye hizmetlerinden faydalandığı, etrafının meskun olduğu, yerleşim merkezine 1,5 km mesafede olduğu belirtilmiştir. Belediye başkanlığı yazısı taşınmazın vasfını belirleme bakımından yetersizdir. Mahkemece yapılan keşiflerde de taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir gözlem yapılarak keşif zaptına bu hususlar yazılmamış olup, bilirkişiler ise soyut ifadelerle taşınmazın fiilen arsa niteliğinde olduğunu kabul edip, emsal mukayesesi ile bedel tespit etmişlerdir.

Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

./..

./..

Mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak, özellikle keşif esnasında mahkeme hakimince gözlem yapılarak taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı, etrafında meskûn mahal olup olmadığı, varsa mesafeleri ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, taşınmazın üzerinde bina olup olmadığı, bu taşınmazın konumu yani sokağa, yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususların ayrıntılı şekilde keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilerek bunların onaylanıp dosya arasına alınması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınan Gökmeydan Köyü 2882 parsel sayılı taşınmazın 23.04.2010 tarihli satışına ilişkin ait akit tablosundan, 1423,52 m² sulu tarla vasfındaki taşınmazın 1/2 hissesi 160.000,00 TL bedel ile üzerindeki mevcut ipoteğin hukuki vecibeleri de devredilmek suretiyle satıldığı, satışın şekli dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırmaktadır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

./..

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2013 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

3-Dava konusu 1050 parsel sayılı taşınmaz 1757 m² olup kamulaştırılan 300,67 m²'lik kısımdan geriye 1.456,33 m²’lik bir alan kalmıştır. Kamulaştırmadan arta kalan taşınmazın cinsi, geometrik durumu, kullanım amacı ve yüzölçümü dikkate alındığında herhangi bir değer düşüklüğü olmayacağı dikkate alınmadan arta kalan kısma %7 değer düşüklüğü verilerek bedelin yüksek tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine,17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı. SA.
Yargıtay — Esas No: 2012/17438, Karar No: 2014/3284, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17438 E.  ,  2014/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/233917Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

NUMARASI : 2009/416 (E) ve 2010/73 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, toplamda 198 adet koyunu bakıp gütmesi amacıyla 2007 yılında sanığa tevdii ve teslim ettiği, aralarındaki anlaşmaya göre, sanığın, teslim edilen koyunlardan doğacak kuzularının yarısını alacağı, üç yıl sonra da koyunları ve diğer kuzuları da katılana teslim edeceği hususunda anlaştıkları, buna rağmen sanığın, sözleşme gereği kendisine bırakılmış hayvanlardan bir kısmını devir ve teslim amacı dışında kendi adına sattığı, parasını katılana vermediği, böylece katılana 140 adet koyunu iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Taraflar arasında 03/06/2007 tarihinde yazılı bir sözleşme yapıldığı, sanığın, bu sözleşmenin anlaşmaya aykırı olarak sonradan doldurulduğunu, katılanın gerçekte kendisine 136 koyun teslim ettiğini belirttiği, sözleşmeyi imzalayan T..M..'in de, söz konusu sözleşme doluyken sanığın imza attığını belirttiği, sözleşmenin aksinin herhangi bir yazılı belgeyle ispat edilmediği, İlçe Tarım Müdürlüğü yazısına göre de, belirtilen dönemlerde, toplu hayvan ölümleriyle ilgili sanığa ait köyden kendilerine bir başvuru yapılmadığının belirtildiği, belirtilen dönemde, bu kadar fazla koyunun ölmesi, bu ölümlerden de, hayvanların sahibi olan katılanan haberdar edilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanıkla katılan arasında, koyunların başkasına satılması hususunda bir anlaşma bulunmamasına rağmen, tanık Kemal beyanında, sanığın, kendisine 38 adet koyun sattığını, parayı da sanığa verdiğini belirttiği, tanık Zeki beyanında, sanıktan 20 adet koyun satın aldığını, katılanın, kendisinin de koyunlarda hakkı olduğunu belirtmesi nedeniyle parayı ikisine birden verdiğini belirttiği, tanık Ahmet beyanında, babasına ait koyunların sanık tarafından satıldığını belirttiği, tanık Mehmet de, sanığın, koyunların eksik olduğunu kabul ettiğini belirttiği dikkate alınarak ve sanığa teslim edilen koyunların sayısı, sanığın, koyunlardan çoğunun öldüğünü belirterek çok az koyunu katılana teslim etmiş olması, bu ölüm olaylarını ispat edememiş olması ve sözleşmeye aykırı olarak koyunları başkalarına sattığının da sabit olması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15734, Karar No: 2021/15492, Tarih: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15734 E.  ,  2021/15492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2012 gün ve 2011/1 E., 2012/135 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 28/03/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 03/04/2012 tarihinde ''Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak'' suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 191/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2012 gün ve 2011/1 E., 2012/135 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 20/05/2014 tarihli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesinde tanımlanan ''Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak'' suçuna ait olduğu ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde yapılacak uyarlama yargılama sonrasında suça sürüklenen çocuk hakkında "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilebileceği, ancak denetim süresi içinde 16/07/2014 tarihinde işlediği TCK’nın 151/1, 116/4, 142/2-h maddelerine uyan suç nedeniyle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 gün ve 2014/504 E., 2015/78 K. sayılı ilamının hükmün açıklanmasına esas alınarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan eylemine uyan, TCK'nun 116/2-4, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği tarih olan 28/03/2012 ile denetim süresi içerisinde suçun işlendiği tarih olarak kabul edilen 16/07/2014 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu da gözetilerek, suç tarihi olan 27/03/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.