muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4257, Karar No: 2018/1324, Tarih: 22.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/4257 E.  ,  2018/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 29/06/2015 havale tarihli dava dilekçesi ile müvekkillerinin maliki bulunduğu Samsun, ... ilçesi, ... köyü 614 (yeni 132 ada 19 ) parsel sayılı taşınmazın, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucunda, Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/187 E. - 2012/457 K. sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, Türk Medenî Kanunun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000.-TL'nin tapu iptal kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 03/02/2016 tarihinde harçlandırılan ıslah dilekçesi dava değerini 6.926,36.-TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 6.926,36.-TL'nin iptal hükmünün kesinleştiği 09/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara hisseleri oranında verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK.nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu ... mahallesi eski 614 (yeni 132 ada 10) sayılı parsel, 1977 yılında yapılan tapulama çalışması ile 3106,12 m² yüzölçümü ve tarla niteliğiyle dava dışı 3. kişi adına, satış yoluyla da 03/09/2004 tarihinde 1/3'er hisse ile..., ..., ... adına tescil edilmiş iken, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/187 E. - 2012/457 K. sayılı kararı ile taşınmazın 406,00 m²'lik kısmının tapusunun iptaline ve orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verildiği kararın 09/09/2014 tarihinde kesinleştiği, davacıların ise tapularının iptal edilmesi nedeniyle uğradıkları zararın tazmini için 26/05/2015 tarihinde işbu davayı açtığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil

istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetlerinin yitirilmesine ilişkin iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; özel mülkiyete konu olamayacak nitelikteki taşınmaz için tapu kütüğünün kişiler adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; özel mülkiyete konu olamayacak nitelikteki taşınmaz için tapu kütüğünün kişiler adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır.

Tapusu iptal edilen taşınmazın arazi niteliğinde olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığından gerçek zararın, tapu iptal kararının kesinleşme günündeki net gelir metoduna göre hesaplanması doğrudur. Ancak dava, tapu maliki ... ile...bey... mirasçıları ve... mirasçısı eşi ... tarafından açılmıştır. Tapu maliki ..., eşi ... dışında çocukları ...,... ve...adlı mirasçıları da bulunmakta olup, bu mirasçılar tarafından açılmış bir dava bulunmadığı halde, tapu maliki İsmet...un tek mirasçısı davacı ......muş gibi düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak, taşınmazın tapusunın kısmen iptali sebebiyle belirlenen gerçek zarar karşılığı tazminat bedelinin davacı ...,...bey... mirasçıları ve davacı ...'un tapu kaydındaki hisseleri ile miras hisselerine düşen miktarla sınırlı olarak davanın kabulü gerekirken, dava açmayan tapu maliki ...mirasçılarının hissesine düşen miktar yönünden de davacıların talebini aşar şekilde Hazine aleyhine tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5474, Karar No: 2022/316, Tarih: 19.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5474 E.  ,  2022/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara karşı müdafiileri tarafından yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen kararlara karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 19/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 19/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye gerekçe yönünden aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince alınan sosyal inceleme raporu için yapılan 140,00 TL masrafın suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerden suça sürüklenen çocuk hakkında bilirkişi ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "Bilirkişi ücreti 140,00 TL yargılama giderinin CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28481, Karar No: 2020/4864, Tarih: 11.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28481 E.  ,  2020/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait restaurantta 10.12.2007-05.06.2014 tarihlieri arasında aşçı olarak çalıştığını, en son net 1.900,00 TL ücret ile çalıştığını, ücretlerin bir ksımının banka yoluyla bir kısmının elden ödendiğini, çalışma süresince primlerinin eksik ücret üzerinden bildirildiğini, haftanın 6 günü 07.30-23.00 ya da 24.00 saatlerine kadar çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmaya devam ettiğini ancak çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, kullandırılmayan yıllık izin ücretine ilişkin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili işverenin Türkiye’nin önde gelen balık restoranlarından biri olduğunu, davalı işyerinin İzmir Palas Otelinin alt katında hizmet verdiğini, çalışma saatleri bakımından otele bağlı olarak faaliyetini sürdürdüğünü, 11:30-23:00 saatleri arasında hizmet verebildiğini, mutfak personeli olarak 13 kişinin çalıştığını, toplam 47 kişinin istihdam edildiğini, işyerinde kanuni çalışma saatlerinin aşılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağı bulunmadığını, davacının 1.900,00-TL ücretle çalıştığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, imzalı ücret bordrolarının davacının aldığı gerçek ücreti gösterdiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ispatı bakımından da aynı ilkeler geçerlidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından bilinen son ücretin yasal asgari ücrete oranlaması yapılarak hesaplama yapılmış ise de, dosya kapsamındaki bordrolar dikkate alındığında hesaplama şeklinde hata yapıldığı anlaşılmıştır. Dosyada tüm dönem imzalı ücret bordroları yer almakta olup; bahse konu bordrolarda asgari ücretin üzerinde tahakkuklar yer almaktadır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından bilinen son ücretin yasal asgari ücrete oranlaması yapılarak hesaplama yapılmış ise de, dosya kapsamındaki bordrolar dikkate alındığında hesaplama şeklinde hata yapıldığı anlaşılmıştır. Dosyada tüm dönem imzalı ücret bordroları yer almakta olup; bahse konu bordrolarda asgari ücretin üzerinde tahakkuklar yer almaktadır.

Sunulan bordrolara göre davacının, dönemin asgari ücretinin üzerinde maaş ile çalıştığı, ücretin miktarı konusunda ispat yükü kendisinde olan davacının son dönem ücreti hariç olmak üzere kayıtlardaki ücretten daha fazla aldığına ilişkin ispat yükünü yerine getiremediği, görevi ve hizmet süresi dikkate alındığında bordrodaki ücretin kabul edilebilir mahiyette olduğu değerlendirilmekle, son dönem ücret dışında her bir hesap konusu dönem bakımından, o döneme ilişkin bordrolarda görünen ücretler dikkate alınarak fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, dosyada yer alan 2013/4. ay, 2013/5. ay, 2013/8. ay, 2014/1. ay, 2014/5. ay imzalı ücret bordrolarında zamlı ulusal bayram ve geel tatil ücreti tahakkuku yer aldığı görülmekle bu ayların hesaplamada dışlanması gerekirken bu hususun gözetilmeksizin ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2333, Karar No: 2023/5030, Tarih: 13.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2333 E.  ,  2023/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/80 Esas, 2018/689 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2019/450 Esas, 2020/1018 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili, sanıklar müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli ve 2021/8338 Esas, 2022/4473 Karar sayılı kararı ile "Sanıklar hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, maktulden kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp azamiye yakın oranda indirim yapılması yerine sanık ... hakkında makul,

sanık ... hakkında asgari oranda indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/1737 Esas, 2022/1722 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri, suç vasfına, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine,

2. Katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, haksız tahrike, takdiri indirime ve sanık ... yönünden iştirak derecesine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, sübuta, meşru savunmaya ve haksız tahrik derecesine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, sübuta, suç vasfına, meşru savunmaya ve haksız tahrik derecesine,

5. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri, sanık ... yönünden iştirak derecesine, haksız tahrike,

İlişkindir.