muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15765, Karar No: 2010/18740, Tarih: 11.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/15765 E.  ,  2010/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ıslahla 75.277,08 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, tarafların paydaş bulunduğu taşınmazın haksız işgali nedeniyle önceki dönem ecrimisil isteminin mahkemece kabul edilerek kesinleştiği, takip eden Ocak 2005-Aralık 2009 dönemi için ıslahla 75.277 TL ecrimisil istenilmiş; mahkemece bilirkişiler raporu doğrultusunda ıslahla artırılan miktar da gözetilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, davalı taraf ... beri dava konusu taşınmazı kullanmadıklarını, işgallerinin bulunmadığını savunmuş, bu yönde delilleri olduğunu bildirilmiş olup mahkemece, bildirilen deliller ve özellikle tanıklar dinlenmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, fazlaya dair hak saklı tutularak açılan davadaki istem, alacağın tamamı veya son kısmı olmadığına göre kısmi dava niteliğinde olup, kısmi dava ancak konusu oluşturan bölümle ilgili zamanaşımını ..., ek dava ya da ıslahla artırılan kısım için önceki kısmi davanın zamanaşımına etkisi bulunmaz. Buna göre somut olayda 31.12.2009 tarihinde kısmi dava açılıp 13.5.2010 tarihinde ıslah talebiyle müddeabih artırıldığına ve davalı tarafça süresinde zamanaşımı savunmasında bulunulduğuna göre, “ıslahla artırılan kısım için” 5 yıllık zamanaşımının ıslah tarihinden geriye doğru değerlendirilmesi gerekirken istemin tümüyle kabulü doğru görülmemiştir.

Ayrıca, ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihinden geçerli olarak faiz uygulanması gerekirken fazla faiz tahakkuk edecek şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17567, Karar No: 2013/16383, Tarih: 12.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17567 E.  ,  2013/16383 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı ... ile davalılar ...,.......ve dahili davalı ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...........Mahkemesi'nden verilen 03.05.2011 gün ve 294/133 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; vekil edeninin 1971 yılında ............ göçmen olarak geldiğini, özel parselasyonu yapılmış taşınmazdan 24 nolu özel parseli haricen satın aldığını, bilahare bu taşınmazın yanındaki bir başka özel parseli haricen alıp sahiplendiğini, daha sonra bu yerde imar uygulaması yapıldığını, imar uygulaması sonucunda kendisinin sahiplendiği yerin davalılara özgülendiğini açıklayarak davalılar adına olan parsel kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının dava dilekçesindeki iddiasının anlaşılır olmadığını, zamanaşımının söz konusu olduğunu, kadastro tespitlerinin doğru bulunduğunu, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı ... adına Hazine vekili, dava konusu parsellerin imar uygulaması sonucunda oluştuğunu açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dava konusu parselin ... isimli kişiye satıldığından ve dahili davalı yoluyla bu kişiye husumet yöneltilemeyeceğinden dahili davalı Murat Alkaç'la ilgili dahili dava talebinin reddine, ayrı dava açmaktan muhtariyatına, diğer davalılar ile ilgili kayıt maliki olmadıklarından davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı gerekçelerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 21 pafta, 92 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kaydı sureti getirilmiştir. Davacı ...'ın 500/7590 payı 09.09.1988 tarihinden önceki malikin mirasçılarından tapuda yapılan resmi satışla edindiği görülmüştür. Dava konusu ana parsele ilişkin onaysız haricen düzenlenen ve tapu idaresine yansımayan özel parselasyon haritası dosya arasındadır. 92 nolu ana parselde satış, ipka, hibe, intikal yoluyla bir çok kişinin paydaş olduğu belirlenmiştir. Mahallinde keşif yapılmıştır. Bilirkişilerin müştereken düzenledikleri 26.02.2002 tarihli rapor dosya içerisindedir................ gönderilen şuyulandırma cetveline göre, nizalı taşınmaz ve çevresinde imar uygulamasının yapıldığı davacıya düzenleme ortaklık payı düşüldükten sonra 15080/9642 pay ile 167 ada 2 nolu parselin tam mülkiyet

.......

.......

üzere tescil edildiği görülmüştür. Taraf tanıkları duruşmada dinlenilmiştir. Davacının imar işleminin iptali için...........Mahkemesi'ne açmış olduğu davanın süre yönünden reddine karar verildiği, temyiz üzerine............ Dairesi'nin 02.07.2007 gün ve 2005/3233 Esas, 2007/4186 Karar sayılı kararıyla onandığı, karar düzeltme isteğinin 22.07.2009 tarihinde 2008/981 Esas, 2009/8296 karar sayılı ilamıyla reddedildiği görülmüştür. 2497 ada 1 nolu imar parselinin 26.08.2008 tarihindeki resmi satış ile ...........oğlu ...'a satıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili dosyada mevcut tarihsiz dilekçesiyle HUMK'nun 186. maddesi (HMK'nun 125) uyarınca seçimlik hakkını kullanarak davayı yeni malik ...'a teşmil ettiğini bu kişinin tapudaki adresine tebligat çıkarılmasını istemiştir. Söz konusu talebini 01.10.2010 günlü 7 nolu oturumda tekrarlamıştır. Ne var ki, aynı oturumdaki 1 nolu ara kararıyla ... dahili davalı olarak işlem görmüştür. Açıklanan olgular mahkemenin ve tarafların bilgisi dahilindedir.

Bu aşamada uyuşmazlık, 92 nolu ana parselin imar uygulaması sonucunda imar parsellerinin oluşması nedeniyle 2497 ada 1 nolu imar parseli hakkındaki davanın kayıt üzerine tedbir olmaması nedeniyle yargılama aşamasında Tapu Müdürlüğü huzurundaki satışla ... isimli kişiye mülkiyetinin aktarılması nedeniyle davacı vekilinin dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 186. maddesi (HMK'nun 125) uyarınca, davayı yeni malike teşmil edip adı geçene dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yerel mahkemece, bu kişinin dahili davalı olarak gösterilerek davacı talebinin reddine ilişkin karar verilmesinde toplanmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak, yargılama sırasında kayıt maliki olan davalının taşınmazın tamamını veya bir kısmını üçüncü bir şahsa tapu memuru huzurunda temlik etmesi üzerine davacının önceki malike karşı davasını tazminat davası olarak devam edebileceği gibi yeni malike karşı tapu iptali ve tescil davası olarakta yürütmesinde hukuka aykırı bir durum söz konusu değildir. Nitekim, davacı vekili de yukarıda açıklandığı üzere davasını yeni malike karşı tapu iptali ve tescil davası olarak teşmil edilmesini talep etmiştir.

Hal böyle olunca, yeni malike önel verilerek varsa tüm delillerini bildirmesi istenilmeli ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken kendisine HUMK'nun 186. maddesi (HMK'nun 125) gereğince dava teşmil edilen kişinin dahili sıfatıyla nitelendirme yapılarak, karar yerinde yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bundan ayrı, kısa kararda dahili davalının isminin ... yazılmasına karşın gerekçeli kararda Murat Alkaç olarak yazılması doğru değil ise de, bu durum her zaman düzeltilmesi mümkün hatalardan olup, ayrıca bir bozma sebebi yapılmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 186. (HMK'nun 125.) maddesi uyarınca 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2020/11104, Karar No: 2021/5200, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11104 E.  ,  2021/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2863, Karar No: 2013/7112, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2863 E.  ,  2013/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/174, Karar No: 2019/15515, Tarih: 03.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/174 E.  ,  2019/15515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01/10/2019 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazın evveliyatında 396 parsel olduğu ve davacılar murisi adına 1959 yılında tapulamadan tescil edildiği, tapulama tutanağında il idare kurulunun 23/05/1943 tarih ve 299 sayılı kararı ile ... Genel Müdürlüğü’nün 02/05/1956 ve 08/05/1958 tarihli kararları ile istimlak edildiği ve bedelinin de % 20 fazlasıyla bankaya yatırıldığı yazılı olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ödenmek suretiyle kamulaştırılması sebebiyle davacı tarafa mükerrer ödeme yapılmaması gerektiğinden davanın reddine karar vermiş ise de, ... Genel Müdürlüğü’nün 03/02/2012 havale tarihli yazılarında dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan sulama kanalının şube müdürlüğü imkanları ile 1960-1965 yılları arasında ... Köyü muhtarlığının şifai talebi üzerine kamulaştırma yapılmadan inşa edildiğinin bildirildiği yine dosya içindeki idarelerin cevabi yazılarında 1956 ve 1958 tarihli kararlarla 1943 tarihli il idare kurullarının kararlarına rastlanmadığının bildirildiği gözetildiğinde gerek davacı murisine gerek davacılara kamulaştırma kararının usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından usulüne uygun tebligatla başlar.

Dosya içeriğinden tamamlanmış bir kamulaştırmadan bahsedilemez. Bu nedenle dava konusu taşınmaza davalı idarece su kanalı yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığının kabulü gerekir.

Dava konusu taşınmaza, davalı idarece 10/09/1956 ile 11/04/1983 tarihleri arasında el atıldığından 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu başlığı ile değiştirilen geçici 6.madde gözönünde tutularak davanın esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11069, Karar No: 2010/2656, Tarih: 16.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11069 E.  ,  2010/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma eyleminin, konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi ile uygulama yapılırken en fazla 1/6 oranında indirim yapılabileceğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, maddede öngörülen hakların tamamından yoksun kılınmanın da hükümlülüğün doğal sonucu olup takdire bağlı bulunmadığı gözetilmeden, sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bazı haklardan yoksun kılınmasına karar verilmesiyle yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4554, Karar No: 2013/19608, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4554 E.  ,  2013/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 tarih ve 2010/193-2012/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "PURE'N SOFT+şekil" ibaresinin 03. ve 05. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için davalı TPE’ye başvurduğunu, 2009/41967 kod numarası verilen başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a-c madde ve bentleri uyarınca reddedildiğini oysa, müvekkili başvurusunun "PURE''N SOFT" sözcük unsuru ve şekil unsurundan teşekkül ettiğini, bu yönüyle emtia listesinde yer alan hiçbir ürünün adını taşımadığı gibi, hiçbir ürün bakımından tanımlayıcı olmadığını, müvekkili başvurusunda yer alan sözcük unsurlarının alışılmışın dışında bir araya getirilmiş olmasının da başvuruya ayırt edicilik kazandırdığını, esasen "Pure'n Soft+Şekil" markasının uzun yıllardan bu yana yurt dışında ve ülkemizde kullanılmakta olduğunu, yurt dışında muhtelif sayıda ülkede marka olarak tescil edilmiş bulunduğunu, bu itibarla başvurunun KHK'nın 7/son maddesi anlamında kullanım yoluyla ayırt edici nitelik kazandığını belirterek, TPE YİDK’nun 2010-M-3303 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafa ait marka tescil başvurusunda yer alan "Pure'n Soft" ibaresinin "saf/katıksız ve yumuşak" anlamına geldiğini olağan tüketici kitlesinin tamamına yakınının söz konusu ibareyi, hiçbir özel zihni çabaya ihtiyaç duymaksızın başvuru kapsamında yer alan emtiaların cinsi, çeşidi veya vasfı olarak algılayacağını, bu itibarla ayırt etme gücünden uzak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 5. maddesinde öngörülen ve yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde, "Pure'n Soft+Şekil" ibaresinin soyut ayırt ediciliğe sahip olduğu, zira bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal ve hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan, baskı ile çoğaltılabilen, çizimle görüntülenebilen nitelikleri taşıdığı, KHK'nın 7/1 (a) bendinde hüküm altına alınan mutlak ret sebebinin somut olayda mevcut bulunmadığı,ancak davacı başvurusuna konu "Pure'n Soft" ibarenin "saf ve yumuşak" anlamına geldiği; bu çerçevede, "Pure" ve "Soft" sözcük unsurlarının, başvuru konusu ibarede birlikte asıl unsur niteliğini haiz oldukları ve bu itibarla KHK'nın 7/1 (c) bendi kapsamında tescil kapsamındaki ürünler yönünden tanımlayıcı olduğu ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.