muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2865, Karar No: 2012/11459, Tarih: 02.07.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/2865 E.  ,  2012/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 04/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen 26/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davalılar, 2821 sayılı Yasa'nın 15. maddesine göre seçimle iş başına gelmiş sendika yöneticileridir. Anılan yasada sendika yöneticilerinin iş başına gelmesi, görev ve yetkilerine ilişkin özel düzenlemeler bulunduğundan uyuşmazlığın bu yasa hükümleri uyarınca incelenmesi gerekir. 2821 sayılı Yasa'nın 63. maddesi uyarınca bu yasanın uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıklarda ise iş mahkemesi görevlidir. Bu itibarla dava dilekçesinin görev yönünden reddedilmesi gerekirken, yerel mahkemece işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4081, Karar No: 2022/2227, Tarih: 22.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4081 E.  ,  2022/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, orta refüj ile bölünmüş, asfalt kaplama, iki şeritli, tek yönlü cadde üzerinde ... istikametine doğru gündüz vakti seyri sırasında yaya geçidi trafik uyarı levhası bulunan olay mahalline geldiğinde önündeki aracın sağa manevrası ile sağdan sol şeride geçen sanığın aracının istikametine göre yolun sağından soluna doğru yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'ye sol şerit üzerinde çarpması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile ...'nin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; dosyada sanığın hızına ilişkin teknik anlamda tespit veya meskun mahal hız sınırının üzerinde hareket ettiğine dair başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Bilinçli taksirle hareket etmeyen sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Müştekinin şikayeti ve katılma talebi bulunmadığından hakkında verilmiş katılma kararı bulunmamasına rağmen kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle müşteki lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/5. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15931, Karar No: 2015/29065, Tarih: 20.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15931 E.  ,  2015/29065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılar avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davacının önce davalı ... işçisi olarak, daha sonra ise şirketleşme üzerine davalı şirke işçisi olarak çalıştığı, davalı ... döneminde devir tarihine göre zamanaşımının sözkonusu olduğu, diğer davalı Davalı ....'nin ise iş sözleşmesinin haksız feshedildiği, ödenmeyen işçilik alacakları olduğu gerekçesi ile davanın şirket yönünde kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın zamanaşımı def'i nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden davacının Davalı ...'a ait işyerinde 01.10.1998-27.09.2002 tarihleri arasında çalıştığı, işyerinin şirketleşmesi sonucu işyerinin diğer davalı ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır. Davacı 28.09.2002 tarihinden iş akdinin feshedildiği 28.02.2010 tarihine kadar kesintisiz olarak davalı ....'nde çalışmıştır.

1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatından devir tarihindeki ücret üzerinden devreden işveren de sorumludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesindeki zamanaşımı süresi kıdem tazminatında uygulanmaz. İş sözleşmesinin feshi tarihine göre davacının kıdem tazminatı zamanaşımına uğramamıştır. Zira o tarihte muaccel bir kıdem tazminatı da yoktur. Mahkemece işyerini devreden Davalı ...'ın devir tarihindeki süre ve ücreti üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatı yönünden müştereken ve mütesesilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının talep ettiği işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan ücret, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmadan ve bu konuda ek rapor alınmadan anılan ücretlerin hüküm altına alınması isabetsizdir.

4- Mahkemece hükmedilen tazminat ve ücretlerin net mi brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de usule aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31501, Karar No: 2013/39630, Tarih: 12.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31501 E.  ,  2013/39630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu  tarafından icra mahkemesine yapılan itirazın reddine ilişkin icra mahkemesi kararının duruşmalı olarak yapılan yargılamasında kararın borçluya 11.07.2013 tarihinde tefhim edildiği, borçlunun ise 11.07.2013 tarihinde yasal sürede uyap üzerinden temyiz süre tutum dilekçesi verip,  süresinde temyiz talebinde bulunmasına rağmen, temyiz isteminin gerekçeli kararın 13.08.2013 tarihinde tebliğinden  itibaren yasal süreden sonra 27.08.2013 tarihinde verilen gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle İzmir 3.  İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.09.2013 tarih ve 2013/334E – 2013/436 K sayılı "temyiz dilekçesinin REDDİNE" ilişkin ek kararın kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra asıl kararın incelenmesine geçildi;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2013 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.240,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7830, Karar No: 2020/1900, Tarih: 11.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7830 E.  ,  2020/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13214, Karar No: 2022/20758, Tarih: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13214 E.  ,  2022/20758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda düzenlenen rapor ücretinin (300,00 TL), zorunlu kamu masrafı niteliğinde olduğu gözetilmeden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin “Yargılama gideri olarak yapılan 11 adet tebligat gideri 96,20 TL, 5 adet posta gideri 59,45 TL ile 1 adet sarf gideri 300,00 TL olmak üzere toplam 455,65 TL'nin SSÇ'den tahsili ile hazineye irat kaydına” şeklindeki bölümü hükümden çıkartılarak yerine “Yargılama gideri olarak yapılan 11 adet tebligat gideri 96,20 TL ve 5 adet posta gideri 59,45 TL olmak üzere toplam 155,65 TL’nin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3540, Karar No: 2013/5283, Tarih: 04.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3540 E.  ,  2013/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ... İletişim Hizmetleri AŞ. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ..., ..., ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması, bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak yönetmeliğin 12. maddesi gereğince belirlenecek, ölçüm sertifikası almış tarafsız uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapmak gerekirken BTK'da çalışan bilişim uzmanı bilirkişinin katılımıyla yapılan keşif sonucu hazırlanan rapora dayanarak davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.