muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1169, Karar No: 2015/2517, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1169 E.  ,  2015/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/833 E., 2013/433 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14501 E., 2013/17501 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8776, Karar No: 2010/11980, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8776 E.  ,  2010/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6788, Karar No: 2015/7967, Tarih: 01.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6788 E.  ,  2015/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar F.. A.. ve ...... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar M. F. Ç., H. Ç., Mahut R. Ç., M.. Ç.., T.. Ç.., A.G., K. Ç., F.. Y.. ve A.. K.. arasındaki dava hakkında Kayseri 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.02.2013 gün ve 2012/31 - 2013/56 sayılı hüküm dairemizin 18.11.2014 gün ve 2013/10655 – 2014/16220 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı F.. A.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Tasarrufun iptali davaları icra takibine bağlı davalar olup, sonuçta verilen iptal kararı da icra takibindeki miktarla sınırlı tutulmaktadır. Bunun sonucunda da alacağın her hangi bir şekilde ödenmesi halinde davanın konusu kalmamaktadır. Somut olayda davacı tarafından İcra takibine konu edilen borcun tamamen ödenmiş olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu nedenle dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacı F.. A..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7232, Karar No: 2014/9621, Tarih: 02.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7232 E.  ,  2014/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararına rağmen gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Dava konusu 3588 ada 8 parsel sayılı ve somut emsal olarak alınan 3061 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibarıyla belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8458, Karar No: 2007/11582, Tarih: 01.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8458 E.  ,  2007/11582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu İ. H.H.. adına gönderilen örnek: 10 numaralı ödeme emri adı geçene 13.02.2007 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 15.02.2007 tarihli itiraz dilekçesi İİK.nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal süre içerisindedir. Bu nedenle mahkemenin itirazın süresinde olmadığı yönündeki gerekçesi dosya kapsamına aykırı ise de, borçlunun itirazları geçerli bir nedene dayalı bulunmadığından sonucu itibari ile doğru olan red kararı onanmalıdır.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13,10 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12457, Karar No: 2017/10556, Tarih: 27.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12457 E.  ,  2017/10556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında sayaçsız olarak elektrik kullandığının belirlendiğine dair kaçak elektrik kullanma tutanağının düzenlenmesi karşısında; tutanaktaki bahse konu adreste keşif yapılarak, kullanılan elektriğin miktarı ve katılan kurumun maddi zararının tespit edilebilmesi için, sanığın adına kayıtlı tüketim ekstreleri de getirtilmek suretiyle ve vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeli konusunda tespit yaptırılması için bilirkişi raporu alınmadan eksik kovuşturma ile uygulama yapılması,

2-Alınacak bilirkişi raporu sonucunda; katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak sanık hakkında kamu davası açılmadan önce katılan kurum tarafından talep edilen zararı soruşturma aşamasında tazmin eden sanık hakkında kamu davası açılamayacağından CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine makul bir süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19559, Karar No: 2014/5071, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19559 E.  ,  2014/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... adının ... olarak tashihine ilişkin Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/144 Esas sayılı kararın kesinleşme şerhli onaylı suretinin mahkemesinden,

2-Dava konusu taşınmazın üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın 11.01.2011 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve nohutun 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davalılardan ...'a mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise de, mahkeme kararının tebliğ edildiğine ilişkin tarih tebligat parçasında yazmadığı için yapılan tebligatın Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkeme kararının ilgiliye tebliğ tarihine ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

6-Davalılardan ... vekiline, davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçen davalı vekiline, davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği ile cevap süresinin beklenmesinden,

7-Davalı ...'a davacı tarafın temyiz temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçen davalı vekiline, davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği ile cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4593, Karar No: 2021/8384, Tarih: 26.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4593 E.  ,  2021/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 14/09/1998-23/09/2005 tarihleri arasında kesintisiz şekilde işçi olarak çalıştığını, sigortası yapılmadığı gibi iş sözleşmesinin de işverence haklı neden olmadan fesh edildiğini ileri sürerek, hizmet tespiti ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiş, birleşen davasında ise yine kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda verilen hükmün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 2011/9645 esas, 2013/1325 karar ve 28.01.2013 tarihli ilamı ile özetle, sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davası ile işçilik alacağına yönelik davanın ayrı ayrı yürütülmesi gerektiği, gerekçesiyle karar bozulmuş ve Mahkemece bozma sonrası hizmet tespitine yönelik dava tefrik edilmiş ve eldeki dava işçilik alacaklarına yönelik yürütülmüştür.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalıya ait şube de belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalıştığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, iddia ettiği gibi çalışması bulunmadığını, şubede zaman zaman basit temizlik işi ile çalışanların ayakkabı boyama işinin yaptırıldığını ve karşılığının elden ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "...hizmet tespiti konulu 2017/721 esas dosyasında davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar kesinleşmiştir. Bu halde dosyada sadece Sosyal Güvenlik Kurumu’nda görülen günler esas alınarak tazminat ve ücret alacağı hesabının yapılması gerektiği açıktır. Sigorta hizmet cetvelini incelediğimizde ise davacı adına davalı Sendika’dan işe giriş bildirgesinin verilmediği, davacının dava konusu edilen dönemde gerek davalı Sendika’da gerekse başka işyerinde bildirilmiş sigortalı çalışmasının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu halde davacı ile davalı arasında işçi-işveren ilişkisi, yani hesaplamaya esas tazminat ve ücret alacağı bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmiştir" şeklindeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının davalı nezdinde çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak alacağı olup olmadığı hususunda, uyuşmazlık vardır.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının davalı nezdinde çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak alacağı olup olmadığı hususunda, uyuşmazlık vardır.

Davacı, davalıya ait Şube işyerinde 14/09/1998-23/09/2005 tarihleri arasında kesintisiz şekilde işçi olarak çalıştığını ancak hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğini ve davalıdan alacakları olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının işçileri olmadığını zaman zaman basit temizlik ve ayakkabı boyama işi yaptırılarak bedelinin elden ödendiğini, savunmuştur.

Yukarıda açıklanan bozma kararı sonrası tefrik edilen hizmet tespiti davasında takipsizlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, ardından açılan hizmet tespiti davasının ise hak düşürücü süre nedeniyle redle sonuçlandığı ve yine bu red kararının da kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Açıklandığı üzere hizmet tespiti davasında esastan bir belirleme yapılmamış usul yönünden red kararı verilmiştir. Buna göre eldeki davada, iddia, savunma, beyan ve deliller değerlendirilerek davacının çalışma yapıp yapmadığı belirlenmelidir.

Davacı, çalışma iddiasına ilişkin davalı şube işyerinden aldığını belirterek belge sunmuştur. Bu belgede davacının iddia ettiği tarihlerde çalıştığı yazılıdır. Davalı taraf ise bu belgeyi inkar etmeyip "davacıya yardım amaçlı yazıldığını" açıklamıştır. Öte yandan davaya cevapta da davacıya zaman zaman basit temizlik gibi işler yaptırıldığı beyan edilmiştir. Bu deliller ile tanık beyanları dikkate alındığında davacının davalı işyerinde iddia ettiği tarihlerde işçi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açıklanan deliller göz önüne alınarak davacı talepleri değerlendirilmesi gerekirken sigortalı çalışmanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine. 26/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7489, Karar No: 2019/4706, Tarih: 13.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7489 E.  ,  2019/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde bir kısım müdahiller vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketlerin basınclı boru, pvc atık su boru ve ek parcaları imaalatı, akrilik kaplamalı plastık profıl, conta imalatı üzerine faaliyet gösterdiği, ekonomik durumunda doğan olumsuzluktan dolayı aktifinin pasifini karşılayamadığını, sunulan iyileştirme projesi uyarınca alınacak önlemler ve yapılacak sermaye artışları sonucu şirketin borca batıklıktan kurtulma ümidinin bulunduğunu ileri sürerek İİK'nun 179 ve devamı maddeleri uyarınca şirketin iflasının ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şirketlerin iyileştirme projesinde ve bilirkişi raporunda belirtilen hususları gerçekleştirerek borca batıklıklarını önemli ölçüde azaltabilecekleri ve hatta borca batıklıktan kurtulabileceği, iflasın ertelenmesinin şirketlerin alacaklılarının da yararına olacağı, iflasa karar verildiği takdirde alacaklıların alacağına kavuşma imkanının bulunmayacağı ya da oldukça uzun ve masraflı bir sürece maruz kalmak zorunda olacaklarından zorlaşacağı gerekçesiyle, flasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, asli müdahil ... A.Ş, ... Bank A.Ş , ... ve diğer müdahil arkadaşları, ... A.Ş. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asli müdahil ... A.Ş., ... Bank A.Ş, ... ve diğer müdahil arkadaşları, ... A.Ş. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.