muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17450, Karar No: 2016/882, Tarih: 26.01.2016

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 30,00 TL değerinde oto teybi aldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olay günü sanığın, müştekiye ait aracı anahtar uydurarak açıp, suç tarihinde pek hafif değerde suça konu eşyayı aldığı, başka suçtan yakalanınca müştekiye ait oto teybinde yerini gösterip, soruşturma aşamasında iadeyi sağladığı ve müştekinin şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522 (pek hafif), 523, 59. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 145, 168/1, 62, 53. maddeleri kapsamında olup, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16184, Karar No: 2016/1123, Tarih: 25.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16184 E.  ,  2016/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2015/4706 sırasında kayıtlı….67 IMEI numaralı telefon ve bu telefona ait sim kart sanık ...den el konulduğu halde emanet eşya makbuzuna, soruşturma evresinde evrakları tefrik edilen İ.. D.. ve İ.. G..’ten el konulduğunun yazıldığı dosyadan anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27396, Karar No: 2016/8291, Tarih: 02.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27396 E.  ,  2016/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın sokakta park halindeki elektrikli bisikleti düz kontak yapmak suretiyle çalması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1328, Karar No: 2016/530, Tarih: 21.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1328 E.  ,  2016/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21561, Karar No: 2014/5003, Tarih: 24.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21561 E.  ,  2014/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunun'na aykırı davranmaktan kabahatliler ..., ... ve ... hakkında, aynı Kanun'un 3/9, 4/2.maddeleri gereğince ayrı ayrı 439.513,72 Yeni Türk lirası İdari para cezası ile cezalandırılmalarına dair Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 21/08/2007 tarihli ve 2007/865 kabahat, 2007/850 sayılı İdari yaptırım kararına yapılan itirazın reddine dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarihli ve 2007/1464 müteferrik sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Bakırköy 14.Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2008 tarihli ve 2008/569-641 değişik iş sayılı kararına yönelik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca yapılan kanun yararına bozma talebinin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/09/2012 tarihli ve 2012/22577 esas, 2012/25045 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11/11/2013 gün ve 68107 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2013 gün ve KYB. 2013-363913 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/01/2012 tarihli ve 2010/9833 esas, 2012/10 sayılı ilamında belirtildiği üzere, Ambarlı Gümrük Müdürlüğünce tescilli 2005/D1-00505 sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamına ithalatçı firma olan İstanbul İnter Tekstil San. ve Ticaret Limited Şirketince ithali yapılan 276.961.7 metre kumaş cinsi eşyanın tekrar ihraç edilmesi amacıyla GBS Birleşik Sanayi Dış Ticaret adlı aracı firmaya satışına ilişkin 30/04/2007 tarihli ve EX051402 sayılı ihracat beyannamesini, söz konusu firma adına serbest gümrük müşaviri olarak sunduğu hizmet kapsamında düzenlediği anlaşılan ...'a Türkiye'ye gelen eşyaların süre bitiminde yurt dışına çıkarılıp çıkarılmadığını ya da söz konusu eşyanın ithalatçı firma tarafından serbest dolaşıma sokulup sokulmadığını kontrol etme yükümlülüğünün yüklenemeyeceği, bu nedenle süresi içinde yurt dışı edilmeyen eşyalardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığı ve 4458 sayılı Kanun'un 229/2.maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeksizin, bozma ilamında yeniden uygulama yapılarak yazılı şekilde 4 TL posta masrafının kabahatliler ...'dan ve ...'dan tahsiline cümlesinin eklenmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adalet Bakanlığı'nın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na yönelik 11.11.2013 tarihli yazısında, 26.09.2012 gün ve 2012/22577 Esas, 2012/25045 Karar sayılı Dairemiz ilamına karşı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na itiraz yoluna başvurulması istenmiş olup, Adalet Bakanlığı'nın anılan yazısında kanun yararına bozma isteğinde bulunulmadığı cihetle dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8218, Karar No: 2019/2324, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8218 E.  ,  2019/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait etrafı dikenli tellerle çevrili arazinin giriş-çıkış kapısının yerinden sökülerek çalındığı olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun değer tespit tutanağına göre 10-15 TL değerindeki demir kapıyı çaldığının anlaşılması karşısında hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 26.02.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22133, Karar No: 2014/16238, Tarih: 29.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22133 E.  ,  2014/16238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nm 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer husuların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7818, Karar No: 2013/5173, Tarih: 18.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/7818 E.  ,  2013/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,” değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ve sanığın, adli sicil kaydında bulunan, Giresun Asliye Ceza Mahkemesinden verilmiş 2002/704- 2002/859 esas, karar sayılı 14.11.2005 tarihinde kesinleşmiş tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31691, Karar No: 2019/5375, Tarih: 13.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/31691 E.  ,  2019/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, sigortalı olmayan ve ölen hayvana, sigortalı olan hayvanın küpe numarasını takarak ilgili sigorta şirketine başvurmak suretiyle nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın işletmede çalışan işçiler tarafından düşen küpelerin takılması esnasında karışıklık olduğunu savunması, katılan şirket vekilinin beyanı ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin delil olmaması nedeniyle vermiş olduğu beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7402, Karar No: 2019/20329, Tarih: 19.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7402 E.  ,  2019/20329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait balık restoranında bekçi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerine gelmemesi nedeniyle istifa etmiş sayılarak çıkış işlemlerinin yapıldığını, davacının müvekkiline ait işyerinde gece bekçiliği yapmadığını, aylık ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını, 2006 yılından itibaren asgari ücret üzerinden yatırılan aylık ücrete davacı tarafından herhangi bir itiraz olmadığını, davacının fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri izinlerini, yıllık izinlerini çalıştığı sürece eksiksiz kullandığını, bu konuda müvekkiline yapılmış herhangi bir itirazının olmadığını da savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde 20/04/2006-15/05/2013 tarihleri arasında 7 yıl, 26 gün hizmet süresi ile çalıştığı, aylık son net ücretinin 1.250,00 TL olduğu, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından 4857 sayılı Kanunun 24/II-e maddesine göre fesh edildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yılık izin, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 2015/31766 E. 2019/3315 K. ve 12/02/2019 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeden " 6100 sayılı HMK'nın 280. madde hükmüne göre bilirkişi raporunun taraflara tebliği gereklidir. Bu hüküm karşısında Mahkemece bilirkişi raporu davalı tarafa tebliğ edilmeden karar verilmesi davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma sonrası Mahkemece, bozma gereği bilirkişi raporu davalıya tebliğ edilip davalının rapora karşı beyanı dosya arasına alındıktan sonra bozma öncesinde olduğu gibi davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Bozma sonrası Mahkemece, bozma gereği bilirkişi raporu davalıya tebliğ edilip davalının rapora karşı beyanı dosya arasına alındıktan sonra bozma öncesinde olduğu gibi davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı taraf temyiz dilekçesinde davacının yargılama sırasında vefat ettiğini ve taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edildiğini belirtmiş, davacı vekili ise temyize cevap dilekçesinde davacının hayatta olduğunu açıklamıştır. Dairemizce Uyap sisteminden temin edilen nüfus kaydında davacının karardan önce 30/05/2019 tarihinde öldüğünün kayıtlı olduğu görülmüştür. Buna göre Mahkemece ölü kişi hakkında hüküm kurulması hatalı olup davacıya ait veraset ilamı temininden sonra mirasçıların davayı katılımı halinde yargılamaya devam edilerek mirascılar hakkında hüküm kurulmalıdır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14110, Karar No: 2020/356, Tarih: 08.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/14110 E.  ,  2020/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği; somut olayda 21.10.2011 ve 01.11.2011 tarihinde mağdur sıfatıyla verdiği ifade sırasında ve son olarak 02.11.2015'ten daha önce işlediği bir suç nedeniyle hakkında yakalama kararı verilmiş bulunan sanığın hakkında işlem yapılmasını engellemek amacıyla mağdur ...' e ait kimlik bilgileriyle kendini tanıtmaktan ibaret eylemlerinin zincirlemeli şekilde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.