muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15005, Karar No: 2014/12709, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15005 E.  ,  2014/12709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Üst Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;

Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen üst C. Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan ... idaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince,

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21018, Karar No: 2010/28458, Tarih: 14.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21018 E.  ,  2010/28458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/198406

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

NUMARASI : 2006/1001

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 27.01.2005 tarihli tutanakta sayacın nötr hattını kesmek suretiyle kaçak elektrik kullandığının belirtilmesi, sanığın atılı suçu kabul etmemesi karşısında, tutanak düzenleyici tanıklara kaçak kullanım şekli açıklattırılıp uzman bilirkişi aracılığı ile tutanakta belirlenen kurulu güce göre suç tarihinden önce ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim belgeleri karşılaştırılarak, tüketimde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı, tüketimin kurulu güce uygunluğu araştırılarak suça konu sayacın tesbit tarihinden önce mühürlü olup olmadığı da katılan kurumdan sorulup tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14625, Karar No: 2014/18050, Tarih: 19.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/14625 E.  ,  2014/18050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2010/818-2013/280

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, güvenlik görevlsi olarak çalışırken ödenmeyen fazla çalışma genel tatil ve diğer alacaklarını talep etmesi üzerine iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, vergi iadesi, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmasına rağmen yapmamakta ısrar etmesi üzerine İş Kanunu 25/ II-h maddesine göre iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26. maddesinin 1. fıkrasında, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde talep ettiği ücret ve aile geçim indirim alacağını 05.06.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırarak 6.000,00 TL ücret ve 1.700,00 TL agi talep ettiği halde talep aşılarak bilirkişi raporunda hesaplanan 9577,70 TL ücret ve 2.925,09 TL aile geçim indirimi alacağının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Ücret alacağının bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkemece banka kayıtlarında yapılan ödemelerin parça parça ve farklı olduğu hangi ay hangi ödeme olduğunun tespit edilemediği gerekçesi ile talep edilen altı ay yedi gün ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Davalı tarafından ücretlerin banka kanalı ile ödendiği itirazı karşısında ödemelere ilişkin davacı asil çağrılarak beyanı alınmalı, talep dönemine ilişkin banka kanalı ile yapılan ödemeler toplanarak hesaplanan ücret alacağından mahsup edilmelidir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25485, Karar No: 2019/23758, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25485 E.  ,  2019/23758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Temizlik ... ve Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 19/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2837, Karar No: 2021/9992, Tarih: 14.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2837 E.  ,  2021/9992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü sokakta gördüğü reşit katılanın kalçasına dokunma şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12949, Karar No: 2015/6039, Tarih: 13.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12949 E.  ,  2015/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/589-2013/348

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 25.07.2007 tarihli protokol ile; müvekkili tarafından keşide edilerek dava dışı Barlak Limited Şirketine verilen ve bu şirket tarafından davalı şirkete ciro edilen 30.09.2007 vadeli ve 5.000 TL, 30.11.2007 vadeli ve 5.000 TL, 30.12.2007 vadeli ve 5.000 TL, 30.01.2008 vadeli ve 25.000 TL, 28.02.2008 vadeli ve 25.000 TL bedelli bonoların, müvekkili tarafından ödenmesi halinde davalı H.. Ç.. adına kayıtlı olan kooperatif üyeliğinin devredileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin bu bonoları ödeyerek geri aldığını, ancak davalıların daireyi teslim etmediklerini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, müvekkilinin ödemiş olduğu 65.000 TL den şimdilik 10.000 TL nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının 25.07.2007 tarihli protokolden doğan edimini yerine getirmediğini, davacı tarafça ödenmeyen dava konusu bonoların protesto edilmek suretiyle cari hesaplara "protestolu senet iade çıkış bodrosu" olarak işlendiğini ve bilahare Barlak Ltd.Şti.'ne iade edildiğini, ayrıca 3 yıl geçmiş olması nedeniyle bonoların kıymetli evrak niteliğini yitirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 30.01.2008 vadeli ve 25.000 TL bedelli bononun ödenmeden davacıya iade edildiği, geriye kalan 30.09.2007 vadeli ve 5.000 TL bedelli, 30.11.2007 vadeli ve 5.000 TL bedelli, 30.12.2007 vadeli ve 5.000 TL bedelli, 28.02.2008 vadeli ve 25.000 TL bedelli olmak üzere toplam 40.000 TL bedelli bonoların ise davacı tarafından ödenerek davalı

şirketten iade alındığı, bu suretle davalı şirketin sebepsiz zenginleştiği, dava konusu bonolar ile ilgili ödemelerin davalı şirkete yapılması nedeniyle istemin diğer davalı H.. Ç..'ya yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı şirket hakkındaki davanın kabulüne, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşulu ile 10.000 TL nin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, diğer davalı H.. Ç.. hakkındaki davanın ise pasif husumet yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, aynı hukuki ilişkiden doğan alacağın şimdilik bir bölümünün tahsili istemiyle (kısmi dava olarak) açılmıştır.

Dava, aynı hukuki ilişkiden doğan alacağın şimdilik bir bölümünün tahsili istemiyle (kısmi dava olarak) açılmıştır.

Davanın açıldığı 14.12.2011 tarihinde yürürlükte olan HMK' nun 109. maddesi uyarınca, kısmi dava açılabilmesi için, talep konusunun bölünebilir olması gerekir; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.

Somut olayda ise; davaya konu uyuşmazlığın miktarı 65.000 TL olduğu halde, şimdilik 10.000 TL nin tahsili talep edilmiştir. Her ne kadar, mahkemece, 26.06.2012 tarihli celsede; HMK.nun 109. maddesi hükmü gereğince asıl alacağın net olarak belirli olduğu konularda kısmi dava açılamayacağından, 65.000 TL üzerinden peşin dava harcını yatırması için davacı vekiline kesin süre verilmiş ve bu kesin süre içerisinde davacı tarafça harç ikmal edilmiş ise de, bu durum davanın kısmi dava olduğu gerçeğini değiştirmemektedir. Zira, davacı 10.000 TL olan talebini ıslah yolu ile artırmamıştır. Kaldı ki, hükümde karar ve ilam harcı 10.000 TL üzerinden hesaplanmış ve artan harcın davacı tarafa iadesine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; alacağın tamamı belli olmasına rağmen, kısmi dava şeklinde açılmış olan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kısmi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4983, Karar No: 2020/6796, Tarih: 24.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4983 E.  ,  2020/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın mercince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

3) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Hakkari Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükmün açıklandığı 03.06.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2722, Karar No: 2017/9580, Tarih: 22.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2722 E.  ,  2017/9580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl ve birleşen dosya dava dilekçelerinde davacıların 1134 H. , 1136 H. , 1140 H. , tarihli Vakfiye ve Zeyl vakfiyelerle kurulu Mehmet Bey oğlu eski ......... fazlasına müstehik evlat olduklarının tespiti istenmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-5737 Vakıflar Kanunu'nun 76. maddesi (2762 sayılı Vakıflar Yasası 40. maddesi) gereğince, galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davalarda .....Müdürlüğü yasal hasım olduğundan davanın kabulü halinde yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün yargılama gideri ve vekalet ücretine dair hüküm fıkralarının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle hükmün 2, 3, 4, 8 ve 9 numaralı hüküm fıkralarının tamamen metinden çıkartılarak yerlerine; "ASIL DAVA YÖNÜNDEN" önce yazılmak suretiyle "Asıl ve birleşen davalar yönünden davanın niteliği gereği davacıların yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılmasına, davacılar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" ibaresinin yeni (2.) bent olarak yazılmak ve

bent numaraların teselsül ettirilmek suretiyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23715, Karar No: 2015/38477, Tarih: 25.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23715 E.  ,  2015/38477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4-2014/244165

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/462 (E) ve 2014/339 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar M.. Ç.., Y.. Ç.. ve İ.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22594, Karar No: 2014/16620, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22594 E.  ,  2014/16620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/222585

Mahkemesi : Finike Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/03/2012

Numarası : 2011/730-2012/471

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmekte ise de, anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, maddenin uygulamasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.