muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4076, Karar No: 2010/5714, Tarih: 10.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/4076 E.  ,  2010/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/06/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zaman aşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yargı kararı gereğince üçüncü kişilere ödenen paranın, zarara yol açan davalıdan rücu yolu ile alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, mahkeme kararı gereğince üçüncü kişilere yaptığı ödemenin, kusuru oranında davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, esasa yanıt süresi geçtikten sonra zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Davacı bu savunmaya karşı koymuş ve kabul etmemiştir. Davalı, 11/06/2009 günü verdiği dilekçe ile yanıt dilekçesini ve ilk itirazlarını ıslah ederek yeniden zamanaşımı def’i ileri sürmüş ise de davacı zamanaşımının ileri sürülmesini kabul etmediğini (muvafakat etmediğini) belirterek savunmanı genişletilmesine izin vermemiştir.

Zamanaşımı, bir istek veya dava hakkının yasada belirtilen süre içinde kullanılmaması durumunda, usul hukukunca öngörülen biçimde ileri sürülmek koşuluyla borçluya borcunu ödememe olanağı veren bir hukuki savunma yoludur. İlk itiraz niteliğinde olmadığından esasa cevap süresinden sonra da ileri sürülebilirse de davacının da buna karşı savunmanın genişletildiğini ileri sürerek karşı koyma hakkı vardır. Borçlar Yasası'nın 140. maddesi gereğince kişisel bir defi olan zamanaşımı, ilgilisi tarafından ileri sürülmedikçe mahkemelerce kendiliğinden gözetilemez.

Davalının süre geçtikten sonra ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasına davacı karşı çıktığına göre, ıslah ile zamanaşımı def'i ileri sürülemeyeceğinden, bundan sonra artık ıslah dilekçesinden söz edilerek, zamanaşımı nedeniyle isteğin reddine karar verilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalının zamanaşımı def’i reddedilip işin esası incelendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4680, Karar No: 2009/7535, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4680 E.  ,  2009/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... Köyü Yataklar mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir. ahkemece, 01.10.2001 gün ve 1999/557-2001/457 sayılı kararla davaya konu 4816 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/03/2003 gün ve 2003/1016 - 2003/1294 sayılı bozma kararıyla “Hükme esas alınan uzman orman ... ve ziraat bilirkişilerinin raporlarında çekişmeli taşınmazın 4816 m2 miktarında olup, yörede yapılarak kesinleşen 1940 tarihli orman tahdidi ile 1984 ve 1988 tarihli aplikasyon ve 2/B uygulamalarına göre, kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı, üzerinde villa ile elma, erik, ... ağaçları ile ... otları ve dikenleri bulunduğunu belirttikleri, yerel bilirkişinin nizalı taşınmazı öncesinde kimin tarafından kullanıldığını bildiğini ancak halen kimin kullandığını bilmediğini, tanıklar ise, sadece davacının satın aldığını açıkladıkları, yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarının zilyetliği ve kazanımı kanıtlamaya yeterli olmadığı anlaşıldığından mahallinde yeniden keşif yapılarak tarafsız yaşlı ve çekişmeli taşınmazı bilen yerel bilirkişiler ve ikiden ... olmamak üzere zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmesi; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı nasıl kullanıldığı sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, inandırıcı ve yeterli, açık yanıtlar alınıp; dava tarihine kadar gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmesi; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, önceki zilyetler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, ... ve susuz olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra 20/12/2004 gün ve 2003/411- 2004/977 sayılı karar ile davanın kabulüne, ... Köyü, ... mevkii 687 ve 713 parsellerin güneyinde bulunan ... bilirkişi krokisinde 4816 m2 olarak gösterilen taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle,

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21/05/2007 gün ve 2007/5694-6582 sayılı karar ile (Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro haritası uygulanmasına dayalı yapılan araştırma

-2-

2009/4680-7535

inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi ve ... elemanı bilirkişinin müşterek imzalı rapor ve krokileriyle, çekişmeli taşınmazın 1941 yılında yapılan orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmediği; çekişmeli taşınmazın 1971 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosunda orman olduğu paftasına yazılmak suretiyle tapulama dışı bırakıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce, çalışma alanı içinde bulunan sınırlaması itirazsız kesinleşmiş ormanlar varsa arazi kadastro ekipleri bu sınırlara uyarak bu ormanlar olduğu gibi tapu kütüğüne aktarılmakla kesinleşmiş bir orman kadastrosu yok ise, Orman Yönetiminden orman sınırlarının bildirmesi istenilerek, Yönetimin bildirdiği sınırlar esas alınarak arazi kadastrosu çalışma alanı belirlenerek bu çalışma alanı içinde kalan ormanlar tesbit dışı bırakılarak ... arazilerinin kadastrosu yapıldığı, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yasanın 4. maddesi gereğince işlem yapıldığı,yörede ilk defa 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile sadece devlet ormanları sınırlandırıldığı, 26.03

... arazilerinin kadastrosu yapıldığı, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yasanın 4. maddesi gereğince işlem yapıldığı,yörede ilk defa 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile sadece devlet ormanları sınırlandırıldığı, 26.03.1986 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon orman kadastrosu ve 2/B uygulamasında, herhangi bir nedenle sınırlama dışı kalmış ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre, devletleşen orman alanları da sınırlandırıldığı,çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı sadece 1941 yılındaki orman kadastro sınırları uygulanmak suretiyle belirlenemeyeceği, 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleşen yerlerden olup olmadığının tesbiti 1986 orman kadastro haritasının uygulanması suretiyle belirleneceği,uzman bilirkişiler tarafından çekişmeli taşınmazın 1986 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı bildirilmişse de, bu konudaki uygulamanın yetersiz olduğu,ancak, aşağıda izah edileceği gibi uygulamanın yetersizliği sonucu etkili görülmediği,çünkü 1971 yılında yapılan arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazın orman olduğu paftasına yazılarak tapulama dışı bırakıldığı, kuzeyindeki dereden sonra gelen bir kısım arazinin, gerçek kişiler adına tapuya tescil edildiği, bilirkişiler tarafından bildirilen eylemli durumu, bitki örtüsü ve eğimine göre orman olarak sınırlanan alanlar ile çekişmeli taşınmaz arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, 766 Sayılı Yasa hükümlerine göre arazi kadastro ekiplerinin yukarıda anlatılan çalışma yöntemleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın yer aldığı arazi bölümünün orman olarak tesbit dışı bırakıldığının kabulü zorunlu olduğundan, davacı tarafın taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu kesin deliller ile kanıtlaması gerektiği,davacıların bu hususu kanıtlayamadığı, toprağı ile birlikte orman sayılan taşınmazın zilyetlikle kazanılması olanağı bulunmadığı,biran için bilirkişilerin yetersiz raporunda belirtildiği gibi taşınmazın 1986 yılında orman kadastro sınırları dışında kaldığı kabul edilse bile, bu tarihten dava tarihi arasında yasada öngörülen 20 yıllık zilyetlik süresi de dolmadığı (Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2004 gün ve 2004/8-242 Esas, 2004/292 karar sayılı kararı da bu yöndedir.) 1971 yılında orman olarak 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince tespit harici bırakılan taşınmazın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince her zaman orman sınırı içine alınmasının da olanaklı olduğundan davanın reddine karar verilmesi gereğine) değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın REDDİNE, karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ark. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1941 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra, 1986 yılında yapılarak, dava tarihinden önce kesinleşen, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

-3-

2009/4680-7535

Genel arazi kadastrosu 1971 yılında yapılmış ve sonuçları 13.04.1971-13.05.1971 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz Devlet Ormanı olduğu paftasında işaretlenerek tapulama dışı bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 05/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8305, Karar No: 2020/492, Tarih: 20.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8305 E.  ,  2020/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36279, Karar No: 2016/1327, Tarih: 22.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/36279 E.  ,  2016/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 23/05/2007 tarihinde, onbeş-onsekiz yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk açısından, 5237 sayılı TCK'nın 66/1e-2, 67/4. maddelerinde öngörülen yedi yıl oniki aylık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz süreci içinde gerçekleştiği anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı geriktirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 223/8. maddesi geriğince suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 22.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16602, Karar No: 2013/515, Tarih: 14.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/16602 E.  ,  2013/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 18.05.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın ölümü sebebiyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2762, Karar No: 2020/7197, Tarih: 10.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/2762 E.  ,  2020/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “2 yıl 9 ay 10 gün” hapis cezasının denetim süresinin en az “2 yıl 9 ay 10 gün” olacağı gözetilmeden, sanığın “2 yıl” süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince hükmün erteleme nedeniyle denetim süresi belirlenmesine ilişkin fıkrasından ''2 yıl'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''2 yıl 9 ay 10 gün'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4254, Karar No: 2022/4960, Tarih: 25.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/4254 E.  ,  2022/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mahk. Sıf.)

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın davalı yüklenici ... Yapı Endüstrisi İnş. ve Elek. San. Ltd. Şti.nin alacak davasının kabulüne, diğer yönlerden reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekili ve davalı iflas İdaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/3801 Esas, 2022/2715 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı ve davalı ..., ... vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına ve 660,00 TL para cezasının ise karar düzeltme talep eden davalılardan ... ve ...'ten tahsilatta tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23038, Karar No: 2012/5595, Tarih: 08.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/23038 E.  ,  2012/5595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/246200

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2008

NUMARASI : 2006/584 (E) ve 2008/574 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

18.01.2006 günlü sayaç harici kare buattan gizli hat çekilerek kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında bu hattı kendisinin çekmediğini, mayıs 2005’de taşındığını belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu meskene ne zaman taşındığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlendikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne karar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40114, Karar No: 2016/8869, Tarih: 21.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/40114 E.  ,  2016/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, iş bu karar Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak kıdem tazminatına hükmedilmiş, sair hususlar kesinleşmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22/02/2012 gün ve 2012/13-747-84, 10/10/2012 gün ve 2012/9-851-705 sayılı kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı HMK. 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, "...sair hususlar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına..." şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30360, Karar No: 2020/7751, Tarih: 25.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30360 E.  ,  2020/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; Anayasa'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.