muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14499, Karar No: 2010/2068, Tarih: 18.02.2010

......

kararından sonra kanundan doğan bağımsız rücu alacağına dönüşmüş olup, yasa maddesi bu haliyle yorumlandığında peşin sermaye değerli gelirlerde oluşan artışların istenilemeyeceği sonucuna ulaşılacağında kuşku ve duraksamaya yer yoktur. Ancak, bu aşamada eklenmesi gerekir ki, kesinleşen önceki rücu davalarında hüküm altına alınan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin esas alınmasının zorunlu olduğu, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların karar altına alınacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı da göz ardı edilmemelidir. Bu çevrede konuya fiili ödemeler açısından bakıldığında ise; fiili ödemenin varlığı durumunda Kurumun isteyebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, ilk peşin sermaye değerli gelir ile fiili ödeme miktarı karşılaştırılmalı ve hangisi düşük ise anılan tutar esas alınıp kusur uygulanmalıdır. Diğer taraftan belirtilmelidir ki; borcu ortadan kaldırmamakla birlikte, yerine getirmekten kaçınma yetkisi veren zamanaşımı defi, ancak, bunu ileri süren taraf yönünden sonuç doğurmakta, bir başka anlatımla, mahkemece kendiliğinden gözetilemeyen zamanaşımı defi, yasal süresinde ileri sürüldüğü takdirde değerlendirmeye alınabilmektedir.

İnceleme konusu dava yönünden; Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgular ile yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, özellikle davalı tarafından zamanaşımı definde bulunulmadığı belirgin olmakla, davanın esası hakkında yapılacak irdeleme sonunda elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle, istemin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, bu tür rücu davalarında uygulanması gereken yerine, hatalı zamanaşımı süresinin esas alınması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/5719, Karar No: 2015/7872, Tarih: 27.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5719 E.  ,  2015/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Avusturya sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13457, Karar No: 2010/4831, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13457 E.  ,  2010/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/282 Esas-2006/13 Karar, Dairenin 2009/13455 Esas ve 2004/178 Esas-2005/72 Karar, Dairenin 2009/13452 Esas) getirtilen veri listelerinin, aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) farklı değerler içerdiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3839, Karar No: 2010/4446, Tarih: 14.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3839 E.  ,  2010/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, davalıya ait binada güneş enerjisi ve kazan dairesi imalâtı yapıldığı ileri sürülerek bedelinin davalıdan tahsili istenilmiş, mahkemece davacının, davalı tarafından inkâr olunan akdî ilişkiyi usulen ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından, davalı ile imzalanmış bir sözleşme ibraz edilmemiş, 29.12.2007 tarihlerini taşıyan 3 adet irsaliye ile 31.12.2007 tarihlerinde düzenlenen 2 adet faturaya dayanılmıştır. İrsaliyelerde malların “İsmet Korkmaz” isimli bir şahsın imzasına teslim edildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece irsaliyelerde imzası bulunan İsmet Korkmaz’ın davalı namına mal teslimine yetkili kişi olup olmadığı, davalıya ait ticaret sicil dosyası da celp edilerek incelenip, BK’nın 32 ve devamı maddelerince yetkili temsilci olarak hareket edip etmediği gerektiğinde davalı kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptanmalı, davalı namına mal teslimine yetkili kişi olmadığı veya imzanın o kişiye ait olmadığının saptanması halinde davacının akdî ilişkinin varlığı hakkında davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılıp, yeminle de ilişki inkâr olunduğu takdirde dava reddedilmeli, İsmet Korkmaz’ın yetkili kişi olduğunun saptanmasında ise ödeme külfeti davalıya yükletilerek dava sonuçlandırılmalıdır. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14352, Karar No: 2020/4344, Tarih: 12.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14352 E.  ,  2020/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalının yanında 10/02/2010 tarihinden iş akdinin fesh edildiği 01/06/2012 tarihine kadar aktif olarak ve sigortasız olarak çalıştığını, müvekkilinin sigortasının yapılmaması nedeniyle 20/09/2011 tarihinde tarım Bağ-Kur'u yapmak zorunda kaldığını, primlerini kendisinin yatırdığını, müvekkilinin 10/02/2010 - 20/09/2011 tarihleri arasındaki çalışmasının tespiti için Tarsus İş Mahkemesine tespit davası açıldığını, davacının davalı iş yerinde ağır şartlar altında günlük 30,00 TL yevmiye ile saat 10:00-01:00 saatleri arasında çalıştığını, aylık kazancının asgari ücret olarak hesaplanmasının zorunluluk olduğunu, müvekkilinin fazla çalışmasına rağmen kendisine fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, haftada bir gün izin kullandığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davalının 01/06/2012 tarihinde davacıyı arayarak her hangi bir gerekçe göstermeden işten çıkartıldığını söylediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının tanık isimlerini dava dilekçesinde bildirmemesi nedeniyle tanık listesi vermesine muafakat etmediklerini, davacının açtığı Tarsus İş Mahkemesinin 2012/102 E. Sayılı tespit davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, tüm alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 10/02/2010 - 01/06/2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalışmadığını, davacının tarım Bağ-Kur'u mevcut iken davalının yanında çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının davalı işyerinde çalışmaması nedeniyle fazla mesai ve yıllık izin ücret alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı tarafından açılan hizmet tespiti davası bekletici mesele yapılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı tarafından açılan hizmet tespiti davası bekletici mesele yapılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım için kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan fazla mesai çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazı dikkate alınmadan ve bu konuda ek rapor alınmadan fazla mesai karşılığı ücretin hüküm altına alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3388, Karar No: 2013/7272, Tarih: 06.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/3388 E.  ,  2013/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e, 43/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereği 5 yıl hapis ve 60.000 TL apc ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hüküm tarihi olan 21.06.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/231, Karar No: 2009/134, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2008/6-231 E., 2009/134 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/6-231 E., 2009/134 K.**

**- NİTELİKLİ HIRSIZLIK

- SUÇUN GECE VAKTİ İŞLENMESİ

- YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 31 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 143 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 54 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 71 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar H....Ç..... ve A...K....’ün 07.03.2003 tarihli eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-f, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1’er yıl 8’er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına,

Sanıklar H...Ç..., A...K.... ve M....K....’ün 14.03.2003 tarihli eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-f ve 143. maddeleri uyarınca 5’er yıl 20’şer ay 15’er gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıklar H....Ç....ve A....K....’ün cezalarının 31/3. madde uyarınca 1/2 oranında indirilerek 2’şer yıl 9’ar ay 22’şer gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, takdiri indirime ilişkin 62/1. madde uyarınca 1/6 oranında indirilerek sanıklar H....Ç.... ve A...K...’ün 2’şer yıl 4’er ay 3’er gün hapis, sanık M....K....’ün ise 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanıkların cezalarının 647 sayılı Yasa hükümleri uyarınca infazına,

Sanıklar H.....Ç... ve A....K.....’e verilen hapis cezalarının 765 sayılı TCY’nın 71. maddesi uyarınca toplanarak 3’er yıl 12’şer ay 3’er gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına,

Suçta kullanılan bıçakların TCY’nın 54/1. maddesi uyarınca zoralımına,

Sanıklar H....Ç...., A.....K..... ve M....K....’ün tutuklulukta geçirdikleri sürenin 63. madde uyarınca cezalarından mahsubuna,

Sanık H....Ç....’ın K....1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2002 gün ve 108-71 sayılı tecilli ilamının 5237 sayılı TCY’nın 51/7. madde uyarınca aynen infazına, ilişkin K....2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2006 gün ve 2-390 sayılı hüküm, sanıklar H...Ç...., A....K.... ve M....K... müdafileri ile katılanlar vekili ve O Yer C.Savcısı tarafından sanık N....T.... lehine temyiz edilen hüküm dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 13.11.2007 gün ve 21110-11942 sayı ile;

“1- Sanık N....T... hakkındaki hükmün onanmasına,

2- Sanıklar A....K....., H....Ç... ve M.....K.... haklarındaki hükümlerin ise;

1- Sanıklar A....K... ve H...Ç...’ın 07.03.2003 ve 14.03.2003 tarihlerinde diğer Sanık M....K..... ile birlikte T...T....’a ait çalışır durumdaki telefon hatlarında bulunan kabloları almak biçiminde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK’nun 492/1-son, 80. (5237 sayılı TCY’nın 142/1-a, 43) maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Gerekçeli kararda sanıklar A....K..., H...Ç..... ve M....K.... hakkında 765 sayılı TCK’nun lehe olduğu belirtildiği halde, 5237 sayılı TCY’nın uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Gerekçeli kararda sanıklar A....K..., H...Ç..... ve M....K.... hakkında 765 sayılı TCK’nun lehe olduğu belirtildiği halde, 5237 sayılı TCY’nın uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Sanıklar A....K.... ve H....Ç....’ın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 492/10-son, 80, 522, 55/3, 59; Sanık M.....K...’ün eylemine uyan 492/10-son, 522, 59. maddeleri ile hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan sanıklar A.....K.... ve H....Ç... hakkında 142/1-a, 43, 31/3, 62; Sanık M....K... hakkında 142/1-a, 62. maddelerinin somut olaya uygulanarak; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sonucuna göre, lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25/1 ve geçici 1/3. maddelerine aykırı olarak oturumlara C.Savcısının katılması,

5- Sanıklar H....Ç... ve A....K... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmemesi,

6- 5237 sayılı TCK’nun erteli para cezalarının çektirilmesine ilişkin bir düzenleme içermediği gözetilmeden, 2253 sayılı Yasanın 38/son maddesi uyarınca sanığın erteli para cezası hükümlülüklerinin aynen çektirilmesine karar verilmesi,

7- Kesinleşmeyen hükümlerdeki cezaların yeni ceza sisteminde toplanmasına yasal olanak bulunmadığının gözetilmemesi, isabetsizliğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin saklı tutulması koşuluyla bozulmasına”

” karar verilmiştir.

K..... 2. Asliye Ceza Mahkemesince 22.04.2008 gün ve 29-225 sayı ile;

1- Suç niteliğine ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (1) nolu nedene yalnızca suçun niteliği yönünden,

2- 5395 sayılı Yasanın 25/1 ve Geçici 1/3. maddelerine aykırı olarak duruşmalara C.Savcısının katılmasına ilişkin (4) nolu nedene,

3- Sanıklar H....Ç.... ve A...K.... haklarında 5395 sayılı Yasanın 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmesi zorunluluğuna işaret eden (5) nolu nedene ise 23. madde yönünden,

Uyulmasına karar verilerek diğer bozma nedenlerine karşı direnilmiştir.

Bu hükmün de sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istemli 16.10.2008 gün ve 207361 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca incelenmiş, aşağıda belirtilen gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Hükmün karıştırılıp, karıştırılmadığı,

2- Somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp, uygulanamayacağı,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı,

4- Erteli mahkûmiyetin 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazının olanaklı olup olmadığı,

5- 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, lehe yasanın 5237 sayılı Yasa olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada cezaların içtimaına karar verilip, verilemeyeceği,

1- Hükmün karıştırılıp, karıştırılmadığı,

2- Somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp, uygulanamayacağı,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı,

4- Erteli mahkûmiyetin 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazının olanaklı olup olmadığı,

5- 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, lehe yasanın 5237 sayılı Yasa olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada cezaların içtimaına karar verilip, verilemeyeceği,

Noktalarında toplanmakta ise de;

İncelenen dosyada,

Yerel Mahkemece, ilk hükümde sanıklar H....Ç...., A...K..., M....K... hakkında, 765 sayılı TCY uyarınca uygulama yapılmasının sanıklar lehine olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCY hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş, bozma üzerine bu kez, sanıklar H.....Ç...., A....K..., M....K... hakkında 5237 sayılı TCY uyarınca uygulama yapılmasının sanıklar lehine olduğu kabul edilerek uygulama yapılmak suretiyle bozmaya eylemli olarak uyulmuştur.

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma nedenine karşı ise, ilk hükümde yer almayan, “

“sanıkların cezalandırılmasına karar verilen 07.03.2003 ve 14.03.2003 tarihlerinde tutulan tutanaklarla olayların ayrı ayrı tespit edilmesi sebebiyle, işlenen iki suç arasında manevi bir bağın olmadığı değerlendirilmiş, suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yararın niteliği, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri olaysal olarak değerlendirildiğinde, sanıkların kasıtlarını yeniledikleri değerlendirilerek sanıkların eylemlerin ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği,”

” gerekçeleri ile;

Çocuklar hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin bozma nedeni yönünden de ilk hükümde hiçbir değerlendirme yapılmayıp, direnme kararında bu bozma nedeni değerlendirilip, tartışılarak mağdurun kamu kurum ve kuruluşu olduğundan bahisle küçük sanıklar hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle

Önceki hükümde direnilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm; özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.