muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15420, Karar No: 2024/12667, Tarih: 28.11.2024

Alacağın varlığına inanarak ve bu ... elde etme özel kastıyla hareket edilmesi hallerinde ise; eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 30. maddesi kapsamında ve 150/1. maddesi yollamasıyla hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun da ayrıca somut olayda ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir. ( Benzer görüşler için bkz. ... Centel- Hamide ...- ... Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt: 1,4. Baskı, Beta Yayınevi, Ankara 2017, s. 404, Gökcan/Artuç TCK Şerhi age s.5461 )

Ancak kanun metninde TCK'nın 150/1. maddesinden kimlerin yararlanabileceği açık açık sayılmamıştır. Kanun metninde açık açık sayılmasa da Yargıtay kimlerin TCK'nın 150/1. maddesinden yararlanabileceğini, kimlerin yararlanamayacağını kararlarıyla belirlemektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve 6. Ceza Dairesi uygulama birliği sağlama ve kötüye kullanmaların önüne geçmek amacıyla objektif bazı kriterler belirlemiştir. Söz konusu kriterler;

1-Hukuken tahsil edilebilir bir alacak olması,

2-Bunu almak için cebir veya tehdit uygulanması,

3-Talep edilen miktar ile alacak miktarının orantılı olması,

4-Tarafların hukuki ilişki doğduğu anda bu ilişkide taraf sıfatı taşıyan kişilerden olmaları gerektiğidir.

Bu doğrultuda;

a-Sanığın hukuki ilişki doğduğu anda alacaklı sıfatı taşıması gerektiği,

b-Müştekinin bu hukuki ilişki doğduğu anda borçlu sıfatını taşıması gerektiği,

c-Borç doğduğu anda taraf sıfatı taşıyan kişilerin yakın akrabaları veya çalışanların yada spontane gelişen olaylarda; kendisi için menfaat amacı gütmeden, arkadaşına yardım ve dayanışma amacıyla bulunan arkadaş ile birlikte eyleme katılmış olmaları halinde; TCK 150/1.maddesinden yararlanabileceğini kabul etmektedir.

Bu doğrultuda;

a-Sanığın hukuki ilişki doğduğu anda alacaklı sıfatı taşıması gerektiği,

b-Müştekinin bu hukuki ilişki doğduğu anda borçlu sıfatını taşıması gerektiği,

c-Borç doğduğu anda taraf sıfatı taşıyan kişilerin yakın akrabaları veya çalışanların yada spontane gelişen olaylarda; kendisi için menfaat amacı gütmeden, arkadaşına yardım ve dayanışma amacıyla bulunan arkadaş ile birlikte eyleme katılmış olmaları halinde; TCK 150/1.maddesinden yararlanabileceğini kabul etmektedir.

Kural olarak borç ilişkisi doğduğu anda alacaklı veya borçlu sıfatı taşımayan kimselerin bu maddeden istifade edemeyeceğini kabul etmektedir. Ancak bu kural sıkı sıkıya uygulandığında ciddi sakıncaları olduğu görülebilmektedir. Çek senet tahsilatçısı veya mafya bağlantı olmadan hatta çoğu zaman hiçbir maddi veya manevi çıkarı olmadan bazen zorunluluk bazen dayanışma adı altında olaya katılan kişilere rastlanılmaktadır. Mesela; yakın akrabalardan biri alacağını almak için borçlu olan kişiye giderken birlikte gitmenin çoğu zaman aile bağları gereği zorunlu olduğu açıktır. Bunun gibi işçi veya ortağı olarak çalıştığı birinin alacağını almaya giderken yanında bulunmama halinde çoğu zaman işten çıkarılma veya ortaklığın bitirilmesi durumları yaşanabilmektedir. Ortaklığın maddi zarara uğraması yani kendi zararları da söz konusu olmaktadır. Ayrıca alacak miktarından çalışan veya ortak doğrudan da etkilenmektedir. Ayrıca hem yakın akrabalar hemde ortak ya da çalışan ile patron arasında ekonomik bağlantı olduğu veya olabileceği de açıktır. Yakın arkadaşlar da dayanışma duygusu ve yakın ilişki nedeniyle çoğu zaman hatıra binaen borçluya birlikte gitmektedirler. Bu nedenlerle bu tür durumlarda birlikte hareket etmek zorunluluk arz etmektedir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararları bu doğrultudadır. Bazılarını hatırlayacak olursak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.05.2017 tarihli 2017/6-91 Esas ve 2017/291 Karar sayılı "... İnceleme dışı sanık ... ile katılan ... arasında... plakalı aracın satışı nedeniyle hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişkinin bulunduğunun sabit olduğu, katılanın, yetkilisi olduğu şirketin vergi borcu nedeniyle haczedilerek elkonulan aracı teslim almasına rağmen ...'e iade etmemesi üzerine, ...'in hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsili amacıyla yağma eylemini gerçekleştirdiği, sanık ...'in ise yanında çalıştığı ...'in katılan ...'dan olan alacağını tahsil etmek için adı geçen sanıkla birlikte hareket ederek yağma eylemine iştirak ettiği, bu nedenle sanık ... hakkında da TCK'nun 150/1. maddesinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. ..." şeklindeki kararında çalışanın TCK 150/1. maddeden yararlanacağına verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunu'nun 14.01.2020 tarihli ve 2017/6-204 Esas, 2020/5 Karar sayılı "...Yargıtay Ceza Genel Kurulu ise 10.12.2013 tarihli ve 452-612 sayılı kararında kardeşinin hukuki alacağını tahsil amacıyla yağma eylemine katılan sanığın; 23.05.2017 tarihli ve 91-291 sayılı kararında yanında çalıştığı failin hukuki alacağa dayanan yağma suçuna iştirak eden iş yeri arkadaşının da TCK'nın 150. maddesindeki düzenlemeden yararlanacağına karar verirken akrabalık ve geleneksel yakınlık ilişkilerini gözetmiştir..." , " şikâyetçi ...’nın 03.04.2009 tarihinde üzerine kayıtlı dubleks evi sanık ...’ın eşinin üzerine devrettiği olayda; ...’ün hukuki alacağını tahsil etmek amacıyla katılanlara karşı yağma eylemini gerçekleştirdiği sırada muhasebe müdürü olarak on bir yıl yanında çalışmış olan sanık ...’ın da onunla birlikte hareket ederek yağma eylemine iştirak ettiği, bu nedenle sanık ... hakkında da TCK'nın 150. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. " şeklindeki kararında çalışanın TCK 150/1. maddeden yararlanacağına karar verilmiştir.

Bu genel anlatımdan sonra somut olay değerlendirildiğinde; temyiz dışı sanık ... ile mahkemede tanık olarak dinlenilen ...'ün fiili ortak olup birlikte araç alıp sattıkları, katılanların da Talas ilçesinde hurda araç alım satım işiyle uğraştıkları, tanık ... ile katılanların arasında daha önceden hasarlı araç satışı yapıldığı, katılan ...'in ilk kolluk beyanından da anlaşılacağı üzere, kendilerinden bir buçuk sene önce değişik zamanlarda hasarlı araç alıp sattıkları, hatta "...bu araçlardan zarar etmişler, bundan dolayı bu şahıslar da bu işi yaptıklarını düşünüyorum..." şeklinde beyanda bulunduğu, tanık ...'ın anlatımlarına göre katılan ...'ten araç aldıkları ancak; katılanın aracın devrini bir türlü vermediği, taki en az 15 kez katılanın işyerine giderek devri istediği halde aracın devrini veremeyince aracı geri alıp başka bir aracı vereceğini söylediğini beyan ettiği, ancak devri yine vermediği, en son olarak vereceği aracı almayı istemek amacıyla işyerine gittiğinde İstanbul'dan bir araba geleceğini onu verebileceğini katılanın söylemesi üzerine tanığın, ortağı olan temyiz dışı sanık ...'a arabayı gidip almasını söylediği, onun da yanında işçisi olarak çalışan dosya sanığı ...'i alarak katılanın işyerine gittikleri, sanığın, patronu olan temyiz dışı sanık ...'ın kendisine "...koçum senin şoförlüğün var değil mi,...'a gidip araç getireceğiz..." diyerek alıp getirecekleri araç için ikinci bir şoföre ihtiyaç duyulacağından bu şekilde beraber gittiklerinin temyiz dışı sanık ...'ın beyanlarından anlaşıldığı, oto galericisi tanık ...'ın; olayla ilgili bilgi ve görgüsü olmadığı, ancak kendi adına kayıtlı aracı üzerinde olduğu için ...'ün aracı sattığından vekaleti vermek için birlikte ...'ın yazıhanesine gidip satışı verdiğini söylediği, sanayide çekici işi yapan tanık ...'ın; katılanlar ve sanıkların arasında alacak verecek meselesi olduğunu bildiği, ...'ın ...'dan araba aldığı, çekici olarak ... ile birlikte arabayı çekmeye gittiği, ...'a bir araba verdiği, ... ile ...'ın ortaklık yaptıkları, ...'ın ...'dan para alıp ...'a verdiği, Toyota bir araba verdiği, ancak satışını vermediği, bunun üzerine ...'ın Toyota'nın satışını veremeyeceğini başka bir araba vereceğini söylemesi üzerine tekrar aracı ...'ın yanına götürdüğü, arabayı götürmelerine rağmen ve parayı almış olmasına rağmen ...'ın bir türlü arabayı vermediği, bir şekilde işin içine girdiği için her seferinde kendisinin de gittiğini söylediği, yine sanıklarla iş yaptığından tanıyan tanık ...'in; katılanları da araç alıp sattığından tanıdığı, ...'i ...'ın yanında çalıştığından bildiği, ...'ın, ...'ın ortağı olduğu, birlikte ...'ın yanına araç için gittiği, araç için aracı olduğu, ...'dan bir araba aldıkları, karşılığında bir araç ve para verdikleri, ancak ...'ın sattığı aracın devrini bir türlü vermediği, bu amaçla kendileri ile birlikte birden çok kez ...'ın yerine gittiği, bunun üzerine ...'ın aracı ...'a geri verdiği, ancak ..

...'in; katılanları da araç alıp sattığından tanıdığı, ...'i ...'ın yanında çalıştığından bildiği, ...'ın, ...'ın ortağı olduğu, birlikte ...'ın yanına araç için gittiği, araç için aracı olduğu, ...'dan bir araba aldıkları, karşılığında bir araç ve para verdikleri, ancak ...'ın sattığı aracın devrini bir türlü vermediği, bu amaçla kendileri ile birlikte birden çok kez ...'ın yerine gittiği, bunun üzerine ...'ın aracı ...'a geri verdiği, ancak ...'ın her seferinde başka bir araba vereceğini söyleyerek bir türlü ...'a araç vermediği, en son yine ...'ın vermesi gereken aracı vermediği için aralarında söz konusu kavganın çıktığını söylediği, bu nedenle taraflar arasında ticarete dayalı ihtilaf olduğu, tüm dosya kapsamına göre, sanıkların alacağının sabit olduğu, sanıklar katılanın işyerine gittiğinde bir alacağın varlığına inanarak ve bu ... elde etme özel kastıyla hareket etmek suretiyle alacaklarını istedikleri, katılanların alacağı vermedikleri, aralarında tartışma çıktığı ve kavga ettikleri olayda patronuyla beraber olay yerine gelen sanık Bekirin eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, Tebliğname'ye aykırı olarak oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/362 Esas, 2022/645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 149/1-a, c ve d, 35. ve 62. maddeleri gereğince 5 yıl 1 ay 7 gün ve CMK'nın 326/son maddesi gereğince de 5 yıl hapis cezası olarak infazına şeklinde verilen kararın Dairemize gelmesi üzerine,

Her ne kadar çoğunluk tarafından TCK'nın 150/1 maddesi gereğince ceza verilmesine gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiş ise de,

Dosya içindeki Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2021/22945 Esas, 22908 sayılı kararında oy birliğiyle eylemin yağmaya teşebbüs suçu olarak nitelendirildiği ayrıca olayda kabule göre de sanıkların TCK'nın 149/1-d maddesinden cezalandırılması gerektiği bu hususta temyiz olmadığı da kararda belirtildiği, bu kez yağma suçunun oluşmadığı TCK'nın 150/1 maddesinin oluştuğundan bahisle bozulmuş olması hukuka olan ... ilkesini de zedeleyeceğinden yerel mahkeme kararının yerinde olduğu görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1367, Karar No: 2016/15576, Tarih: 06.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1367 E.  ,  2016/15576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

...Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/409 Esas, 2011/45 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğini bildirir... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10/01/2014 tarih ve 2013/205 Esas sayılı ihbar yazısı üzerine dosyanın yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına karar verildiği, bu karara karşı sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği, ancak ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/409 Esas, 2011/45 karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin soruşturma ve kovuşturmaya ilişkin tüm dosya kapsamının (kolluk ifadeleri, raporlar, tebligatlar, müzekkere cevapları, tanık ifadeleri, tutanaklar vs.) fiziken gönderilmemiş olduğu gibi, Uyap üzerinden yapılan incelemede de tüm soruşturma ve kovuşturma evrakının Uyap ortamına da aktarılmamış olduğu anlaşılmakla, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde soruşturma ve kovuşturma safhasındaki tüm belgeleri içerir ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/409 Esas, 2011/45 Karar sayılı dosyasının tamamının Dairemize gönderilmek üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığınaTEVDİİNE, 06/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9573, Karar No: 2020/6822, Tarih: 16.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9573 E.  ,  2020/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ...'ın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Turhal Devlet Hastanesinin 27.06.2015 tarihli geçici raporunda kati raporun KBB ve beyin cerrahi uzmanları tarafından verileceğinin belirtildiği halde, mahkemece belirtilen eksikliklik yerine getirilmeden yalnızca mağdur ile ilgili KBB uzmanından rapor alınarak, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3 maddeleri gereğince hükmolunan "1 yıl 9 ay" hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereği (3/4) oranında indirim yapılırken ''5 ay 7 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''5 ay 8 gün'' hapis cezasına, ardından buna bağlı olarak TCK'nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken, '' 4 ay 10 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''4 ay 12 gün'' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16653, Karar No: 2014/16028, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16653 E.  ,  2014/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/307-2014/332

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Ticaret Mahkemesi 09.10.2013 tarih 2012/4108 Esas-2013/512 Karar sayılı ilamı ile 3.006,00TL alacağın 14.12.1999 tarihinden, itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştererk ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2972, Karar No: 2015/3752, Tarih: 08.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2972 E.  ,  2015/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Belediyesinde temizlik işlerini yürüten temizlik firmasında yol süpürme şoförü olarak çalıştığı, olay günü süpürme aracını görevi gereği devir aldığı, ancak sevk ve idaresindeki bu araç ile evine giderek aracın yakıt deposundaki mazotu hortum ile çekerek bidonlara doldurduğu sırada polis memurlarınca yakalandığının anlaşılması karşısında, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen gün adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Sanığın adli sicil kaydında görülen Sulh Ceza Mahkemesinin 20.04.2006 tarih ve 2005/1015 E ve 2006/197 K. sayılı ilamı ile verilen 500 TL adli para cezasının kesin olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmediği gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 58 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, 3-TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasında paraya çevirme ile ilgili bölüme, “bir günü” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın tamamen çıkartılması, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/505, Karar No: 2019/9396, Tarih: 27.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/505 E.  ,  2019/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2886 sayılı Kanun gereğince yapılan ihale neticesinde davalı ile kira sözleşmesi imzalandığını, davalı kiracının kira sözleşmesinin eki niteliğinde olan teknik şartnamede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve bu sebeple sözleşmenin idarece haklı olarak tek taraflı feshedildiğini belirterek fesih nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan son ödenen kira bedeli üzerinden hesaplanacak bir yıllık kira bedeli tutarından fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kira sözleşmesine ekli teknik şartnamede kiracı tarafından yüklenilen iş ve tadilatların kiralananın yıkım tehlikesinin bulunması nedeniyle yerine getirilemediğini, bu nedenle herhangi bir tazminat talebinin söz konusu olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, sözleşmenin hukuken batıl ve kesin olarak hükümsüz olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiş; İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasında yer alan davalı lehine hükmedilen 930,00 TL maktu vekalet ücretinin 22.623,40 TL nispi vekalet ücreti ile değiştirilmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacının vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kural olarak alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, alacağının belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Zira; hiç kimse kendi lehine olan davayı (tam dava) açmaya zorlanamaz.(HMK m.24/2)

Bu bağlamda davacının alacağının şimdilik belli bir kesimi için açtığı davaya, kısmi dava denilir. Kısmi dava 6100 sayılı HMK’nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında; “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” denilmiştir.