muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27967, Karar No: 2018/21107, Tarih: 21.11.2018

Hafta tatili çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, hafta tatili çalışmasının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda, böyle bir indirime gidilmemesi gerekir.

Dairemizin önceki kararlarında; hafta tatili ücretlerinden yapılan indirimler sebebiyle davalı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere hafta tatili ücretinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve hafta tatili ücretinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı hafta tatilinde çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuş ve bu talep mahkemece kabul edilmiş ise de taraf tanıklarının beyanlarından davacının iş yerinde haftada 6 gün çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı haftada 7 gün çalıştığını kanıtlayamadığından bu talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17340, Karar No: 2016/9647, Tarih: 15.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17340 E.  ,  2016/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait işyerini üç yıl süreyle kiraladığı, işyerini boşaltırken camlarını kırdığı, işyeri içerisinde 18 metre uzunluğunda yaklaşık 20x25 cm genişliğinde bir kanal açmış olduğu, çelik konstrüksiyondan imal edilen asma katın kaldırıldığının tespit edildiği, bu suretle mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığa atılı eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/625, Karar No: 2012/6826, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/625 E.  ,  2012/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2010 tarih ve 2008/185-2010//648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 15.03.2001 tarihinde TMSF ye devredilen Türkiye İktisat Bankası TAŞ nin Bilkent Şubesindeki hesabında bulunan 598.794,09.-TL nin 19.03.2001 tarihinde müvekkili tarafından çekilmek istendiğinde hiçbir gerekçe göstermeksizin hesaptaki paradan 20.086,75.-TL nin haksız ve hukuka aykırı şekilde kesildiğini, müvekkili aleyhine yapılan bu kesintinin mevduat faizi kesintisi olmayıp ana paradan yapılan haksız ve hukuka aykırı kesinti olduğunu ileri sürerek, şimdilik 6.000,00.-TL nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi oranı ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı mevduatına % 3033'e varan oranlarda faiz uygulandığını, bu yüksek faiz oranlarının, IMKB ortalamaları üzerinde kalan fahiş kısmının davacıya ödenmemesi yoluna gidildiğini, bankanın TMSF'ye devrinden sonra devirden önceki tarihlerde O/N mevduat hesaplarında normalin dışında çok yüksek oranlarda faizlerin verildiğinin saptandığını, gabin teşkil eden ve BK'nun 20'nci maddesi anlamında geçersiz olan fahiş kısmın kısmi butlanla malul olduğu düşüncesi ile İMKB ortalaması ile müşteriye verilen faiz arasındaki fahiş farkın ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bankanın davacı ile faiz anlaşması yaptığı tarihte müzayaka halinde olduğu, mudinin, bankanın müzayaka halinde iken uygulamak zorunda kaldığı fahiş faiz oranı nedeni ile aşırı yarar sağladığı, uygulanan faiz oranlarının ekonomik gerekliliklere uygun olmadığı, bu nedenle BK'nun 21.maddesinde belirtildiği üzere ivazlar arasında açık bir dengesizlik olduğu, gabinin objektif ve subjektif unsurlarının gerçekleştiği, bankanın dar ve zor durumda kaldığı, ekonomik kriz döneminde güç durumda olan bankanın müzayaka halinde iken edimler arasındaki açık nispetsizlik bulunması nedeni ile akdi fesih hakkına sahip olduğu, davacı mudiye ödeme yapılırken emsal faiz oranları esas alınarak faiz hesaplaması yapılıp fahiş olarak kabul edilen faiz tutarından kesinti yapılmasının yasal olduğu, davacıya ana para ve emsale göre belirlenen işlemiş faiz tutarının ödendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2404, Karar No: 2012/18214, Tarih: 29.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2404 E.  ,  2012/18214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak yetkiye ve imzaya itiraz ettiği, mahkemece itiraz üzerine duruşma açıldığı, 24.08.2011 tarihli duruşmaya gelen olmadığından yetki itirazının reddi ile dosyanın HUMK.nun 409. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği borçlu tarafından itirazın yenilenmesinden sonra 24.11.2011 tarihli celsede gelen olmadığı gerekçesiyle HMK.nun 320/4. maddesine dayalı olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Dosyanın ilk defa takipsiz bırakılması ile işlemden kaldırıldığı tarih 24.08.2011 olup o tarihte 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlüktedir ve mahkemece de bu kanunun 409. maddesine dayalı olarak dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu maddenin son fıkrasında ise işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı düzenlenmiştir. Buna göre bir dava en fazla iki defa takipsiz bırakılabilir. Üçüncü defa takipsiz bırakılması halinde ancak işlemden kaldırılmasına karar verilir. Her ne kadar 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/4. maddesi uyarınca dava bir defadan fazla takipsiz bırakılır ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ise de bu hüküm anılan yasanın yürürlük tarihinden sonraki takipsiz bırakmalar hakkında uygulanır. Somut olayda ilk işlemden kaldırma 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesine göre verilmiş olmakla sonradan yürürlüğe giren yasal düzenlemenin geriye dönük olarak uygulanması mümkün değildir.

Buna göre dava 01.10.2011 tarihinden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılmadığına göre mahkemece 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesine dayalı olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.   SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8284, Karar No: 2019/11596, Tarih: 14.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8284 E.  ,  2019/11596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3892, Karar No: 2017/4412, Tarih: 12.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/3892 E.  ,  2017/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Yemek Üretim ve Dağıtım Bil. Hizmetleri İnş. Taşımacılık San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/11/2015 tarih ve 2013/284-2015/561 sayılı hükmün Dairemizin 17/11/2016 tarih ve 2016/8087-2016/21546 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 275,00 (ikiyüzyetmişbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1874, Karar No: 2023/12919, Tarih: 02.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1874 E.  ,  2023/12919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1410 E., 2022/1005 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun

esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında verilen karar, cezanın miktar ve nev’i itibarıyla kesin nitelikte ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 tarihli ve 2-187/222 sayılı kararı ile 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 esas, 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere, tür ve miktarı itibarıyla kesin olan kararların dahi suç vasfına yönelik temyizi halinde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla ve bu hususla sınırlı olarak Yargıtay denetimine tabi olacakları kabul edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2018 tarihli ve 2018/46776 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçundan, sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci cümlesi; sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2018 tarih, 2018/510 Esas, 2018/482 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında TCK'nın 149/1-a-c-d, 150. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmiştir.

3. ... 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarih, 2018/305 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 150/1 inci maddesi yollamasıyla 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43/2 yollamasıyla 43/1, 43/1 ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 6 gün hapis cezası; sanıklar ... ve ... hakkında; 5237 sayılı Kanunun 150/1 maddesi yollamasıyla 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43/2 yollamasıyla 43/1, ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/1410 Esas, 2022/1005 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

2. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine,

4. Sanığın beraat etmesi gerektiğine,

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Nitelikli yağma suçunun mahkemece tartışılmamasına,

2. Sanıkların daha ağır bir ceza üst hadden cezalandırılması gerektiğine,

3. Vekalet ücretine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in katılanların işlettikleri dükkanın sahibi olduğu, kira alacağı nedeniyle olay tarihinden önce katılanlara ihtarname gönderdiği, olay tarihinde sanık ...'in dükkana giderek dükkanda bulunan katılan ...'ya, ...'in nerede olduğunu sorduğu, ''o parayı ödeyeceksiniz akşam göreceksiniz neler olduğunu, cam pencere kalmayacak hepsini indireceğim kendimi zor zaptediyorum siz göreceksiniz'' diyerek tehdit ettiği, bu olay nedeniyle katılan ...'nın sanık ...'ı karakola giderek şikayet ettiği, sanık ...'in aynı gün içerisinde saat 15.00 sıralarında dükkana yanında diğer sanıklar da bulunduğu halde geri geldiği, bu sırada dükkanda katılan ... ve ...'in oldukları, sanık ...'ın katılanlara hitaben ''siz beni nasıl şikayet edersiniz, bu akşam göreceksiniz'' dediği, diğer sanıkların da ellerinde sopalar olduğu, sanık ... ile katılanlar arasında taraflarca da kabul edildiği üzere kira ilişkisinin var olduğu, diğer sanıkların da kira ilişkisinin tarafı olan sanık ...'ın yakın akrabası oldukları, sanıklar ... ve ...'in diğer sanık ... ile birlikte katılanların bulunduğu dükkana ellerinde sopalar bulunduğu halde kira alacağının tahsili amacıyla giderek katılanları tehdit ettikleri yerel mahkemece maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Katılan ... alınan beyanında; "ben sanıklardan ... ın sahip olduğu dükkanda kiracıyım. Bu olay olmadan önce kendisi dükkana gelmiştir. Dükkanı boşaltın demiştir. Bende bunun üzerine karakolda şikayetçi oldum. Bu olaydan bir kaç saat sonra tüm sanıklar dükkanımıza gelip siz bizi nasıl şikayet edersiniz diye dükkana girdiler. Sanıklardan ...'ın babası ...'in elinde baston vardı. Olay anında bir kaç yeğeni de vardı. Yeğenlerinin isimleri hatırladığım kadarıyla Hacı ..., ...'dü. Diğer kişinin ismini tam olarak hatırlamıyorum. Arada küfürleşmeler oldu. ... Bey bastonla tezgaha vurdu. Ayrıca ortağım Muharreme'de vurmaya çalıştı. Kargaşa sırasında bize yönelik söylenen sözleri tam olarak hatırlamıyorum, ben polisi aradım. Polisler geldi. Olay nedeniyle sanıklardan şikayetçiyim, davaya katılmak istiyorum." demiştir.

3. Katılan ... alınan beyanında: "Ben ... hanım ile birlikte ... Beyin sahip olduğu dükkanda kiracı olarak bulunmaktayız. Bende iş yerinin ortağıyım. Olaydan önce ... bey ... hanımla görüşmüşü akşamdan ön dükkandan çıkmasını ve çıkmazsa dükkanın camını ve çerçevesini indireceğini söylemiş. Bu olay nedeniyle ... hanım kendisinden şikayetçi olmuş. Buna ilişkin ifadeleri alınmış. Bu olaydan sonra ben ... hanım ile birlikte dükkandayken tüm sanıklar dükkana gelirken ellerinde sopalar vardı. Hatta içeride olan müşterilerde kalkıp gittiler. Bize boşaltmıyor musunuz ya akşama kadar kirayı ödeyin, ödemezseniz siz nasıl karakterli insanlarsınız, dediler. ... ın babası ... bastonuyla tezgaha vurdu. Bu sırada da polisler olay yerine geldi. Olay nedeniyle sanıklardan şikayetçiyim, olayın konusu kira alacağı değildir. Biz doğalgaz döşetmiştik bunun masraflarını bizden istediler, ayrıca bizim dükkanın yanında bulunan sanıklara ait yer depoydu sadece malzeme koymak için kullanıyordu," demiştir.

4. Sanıklar aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

5. Sanık ... ile katılanlar arasında düzenlenen kira sözleşmesi, ... 66. Noterliğinden gönderilen ihtarname ve icra takibine ilişkin evrakların örnekleri dosya arasındadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, ancak sanık ... hakkında TCK'nın 150. maddesi delaletiyle silahla tehdit suçundan kurulan hükmün 3 no.lu bendindeki TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "2 yıl 13 ay 14 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "3 yıl 3 ay 1 gün" ibaresinin yazılmasına TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "2 yıl 7 ay 6 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "2 yıl 8 ay 15 gün" ibaresinin yazılmasına hükmün diğer bölümleri aynen korunarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... ile katılanlar arasında suç tarihinden önce kira ilişkisine dayalı borç-alacak ilişkisi bulunduğu, sanık ...'ın olay günü katılan ...'nın yanına giderek kira parasını istediği sırada katılana hitaben ''o parayı ödeyeceksiniz akşam göreceksiniz neler olduğunu, cam pencere kalmayacak hepsini indireceğim kendimi zor zaptediyorum siz göreceksiniz'' diyerek tehdit ettiği, katılanın sanığın aynı gün şikayet ettiği, aynı gün şikayet edildiğini öğrenen sanık ...'ın, kardeşi ve kardeşinin eşi olan diğer sanıklar Yasemin ve ... ve vefat eden babası ... ile birlikte ellerinde sopa olduğu halde katılanların işlettiği pastaneye girerek sopaları gösterdikleri iddiası ile yargılama yapılarak mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de; tanık V.A.'ya sanıklara yönelik herhangi bir teşhis ya da yüzleştirme işleminin yapılmadığı, hangi sanığın elinde sopa olduğu yönünde bir beyanda bulunmadığı, tanıklar G.E., H.Ç. ve S.B.'nin beyanlarında sanık ... dışında diğer sanıkların katılanların işyerinin dışında durduklarını, katılanları işlettiği pastaneye girmediklerini beyan etmeleri, sanık ... ile katılanlar arasında kira alacağına ilişkin anlaşmazlık bulunması, aşamalarda dinlenen savunma tanıkları ile diğer tanıkların birbiriyle çelişen beyanlarının mevcudiyeti ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi de bir arada değerlendirildiğinde, mahkemece hangi tanığın beyanına ne şekilde üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçe ile karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Kabule göre de; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddelerinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı artırım yapılmış ise de; bu maddenin ikinci fıkrasının birinci fıkraya atıf yaptığı, iki fıkranın ayrı ayrı artırım öngörmemesi nedeniyle sanık hakkında bir kez 5237 sayılı Kanunun 43/1-2 maddeleri uyarınca artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılarak artırım yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken , iki kez artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiileri ile kattılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/1410 Esas, 2022/1005 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... 30. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1523, Karar No: 2012/6050, Tarih: 05.07.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/1523 E.  ,  2012/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 121 ada 25 parsel sayılı 80.738,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadimden beri mera olarak kullanıldığından söz edilerek mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacılar ... ve arkadaşları vergi kaydı, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli parsel üzerinde keşifte gösterecekleri bölümlerin ifraz edilerek ayrı ayrı adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz eden davacılardan ...'e kararın tebliğ edildiği 17.08.2010 tarih ile temyiz tarihi olan 06.09.2010, davacılardan ...'e kararın tebliğ edildiği 16.08.2010 tarih ile temyiz tarihi olan 02.09.2010 ve davacılardan ...'a kararın tebliğ edildiği 26.08.2010 tarih ile temyiz tarihi olan 17.09.2010 tarihleri arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 01.06.1990 tarih l989/3 Esas ve 1990/4 sayılı Kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi gereğince temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE,

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; mahkemece cinsi mera olan 527 nolu tahrir kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu ve taşınmazın kadimden beri mera olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, mera yönünden