muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/492, Karar No: 2015/1493, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/492 E.  ,  2015/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/14401, Karar No: 2015/16763, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14401 E.  ,  2015/16763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 2002-2009 tarihleri arasında sezonluk çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

Mevsimlik iş sözleşmeleri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11 inci maddesindeki hükümlere uygun olarak, belirli süreli olarak yapılabileceği gibi belirsiz süreli olarak da kurulabilir. Tek bir mevsim için yapılmış belirli süreli iş sözleşmesi, mevsimin bitimi ile kendiliğinden sona erer ve bu durumda işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmeleriyle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Mevsimlik iş sözleşmeleri, tarafların karşılıklı anlaşmasıyla belirli süreli yapılmışsa sürenin sona ermesi, işçinin ölümü ya da süresinin sona ermesinden önce fesih ihbarıyla iş sözleşmesi sona erer. Belirsiz süreli sözleşme ile işe alınan ve mevsimin sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılan bu işçilerin iş sözleşmeleri kendiliğinden sona ermez, fakat ertesi yılın iş sezonunun başına kadar askıda kalır. Mevsim bitimi ile askıya alınan iş sözleşmesi, tarafların fesih iradesi yok ise feshedilmiş olmaz. Ertesi yıl mevsim başında işe alınmayan işçinin iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş sayılır. Fakat davet edildiği halde işbaşı yapmayan işçinin iş sözleşmesi devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş veya işçi tarafından bozulmuş sayılır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde sezonluk çalıştığı, sezon sonu iş sözleşmesinin askıya alındığı, 22/04/2010 tarihinde işe başlatılmadığı, davacının ... Müdürlüğü’ne şikayeti sonrası işveren tarafından 30/04/2010 tarihinde işe başlama davet yazısı gönderildiği, yazının davacıya 06/05/2010 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, davacının bu yazıya rağmen işe başlamak üzere başvurduğunu ve davalı işverence işe başlatılmadığını ispat edemediği, önceki dönemlerde davacının 1 Mayıs tarihinden önce işe başlamadığı, bu durumda iş sözleşmesinin sezon başında işçi tarafından işe başlamamak suretiyle sona erdiği görülmektedir. Bütün bu olgular birlikte değerlendirildiğinde davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12470, Karar No: 2014/3483, Tarih: 11.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/12470 E.  ,  2014/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay gecesi, sanığın, müştekiye ait tırın deposundan mazot çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, mazot deposu kapağının kilitli olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu, kilitli olmaması halinde ise aynı yasanın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturacağı, Mahkemece mazot deposu kapağının kilitli olup olmadığı araştırılmamışsa da her iki yasa maddesinde ceza miktarının aynı olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8614, Karar No: 2011/9096, Tarih: 14.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8614 E.  ,  2011/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Süer ve diğerleri tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğerleri aleyhine 27/04/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kal'i istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına (kısmen kabulüne) dair verilen 28/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Hiz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait diğer davalıya ait binada kurulu baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Yerel mahkemece, bir kısım davacılar yönünden takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına, bir kısım davacıların isteminin kabulüne karar verilmiş, karar, davalı ... Hiz. A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları ... olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

2011/8614-2011/9096

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

2011/8614-2011/9096

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “... vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle Turkcell İletişim Hiz. A.Ş yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle Turkcell İletişim Hiz. A.Ş yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan ... çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.14/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2020/2655, Karar No: 2020/3692, Tarih: 30.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2655 E.  ,  2020/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.11.2017 tarih ve 2017/42 E.- 2017/573 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.11.2018 tarih ve 2018/622 E.- 2018/1772 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalıdan hususi araç satın aldığını, aracın arıza verdiğini, arızanın davalı tarafça bir türlü giderilmemesi nedeniyle davalı hakkında icra takibine geçildiğini, takibe karşı davalının haksız olarak itiraz ettiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek, davalının haksız itirazının iptali ile %20'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili ve görevli mahkemenin Antalya Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin dava dilekçesi ile davacının davalıdan satın aldığı ... plakalı araçta ayıp olduğu iddiasına dayandığı ve sözleşmeden dönülerek aracın iadesi ile araç bedelinin ödenmesi istemi ile yapılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkin olduğu, davalının görev ve yetki itirazında bulunduğu, davacı ve davalıların tacir olup taraflar arasındaki işlemin 6502 sayılı Yasa kapsamında tüketici işlemi olmadığı, bu itibarla eldeki davaya bakmak görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu ve genel yetki kuralına göre davanın davalının ikametgahı mahkemesinde açılmasının gerektiğinden davanın usulden reddine, dosyanın yetkili ve görevli Antalya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafça BK'nın 89 ve İİK'nın 50. maddeleri uyarınca Alanya Mahkemeleri'nin yetkili olduğu istinaf sebebi olarak ileri sürülmüş ise de; davacı ile davalı tacir olup, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta ticari satıma ilişkin ayıp hükümlerinin uygulanacağı, uyuşmazlıkta BK'nın 89. ve İİK'nın 50. maddelerinin uygulanma şartlarının mevcut olmadığı, HMK'nın 6. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin davalının ikametgahı olan Antalya Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK’nın 353/1-a-3 maddesi gereğince, “Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması…” hallerinde Bölge Adliye Mahkemesi esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresi içinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

HMK’nın 362/1-c maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemeleri’nin “Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararlar.” hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

HMK sisteminde, yukarıda belirtilen maddelerle; ilk derece mahkemesinin görevli veya yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermesi veya görevli veya yetkili olmadığı halde işin esasına girmesi halleri ile birinci mahkemenin görevsizlik veya yetkisizlik kararının istinaf edilmeden kesinleşmesi ancak ikinci mahkemece verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararının istinaf edilmesi halinde bu başvuru sonucu verilen veya her iki mahkemenin de görevsizlik veya yetkisizlik kararlarının istinaf edilmeden kesinleşmiş olması halinde merci tayini için verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının kesin olduğu ve temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak yargılama süreçlerinde görev ve yetki çekişmelerinde ihtimaller bunlardan ibaret değildir. İlk derece mahkemesince verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararının Bölge Adliye Mahkemesi’nce benimsenerek bu karara karşı başvurulan istinaf talebinin reddedilmesi halinde veya ilk derece mahkemesince verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı başvurulan istinaf talebinin Bölge Adliye Mahkemesi’nce kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılıp ilk derece mahkemesi kararında belirtilen mahkemeden başka bir mahkemenin görevli veya başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesi halinde; Bölge Adliye Mahkemesi’nin bu tür kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulup başvurulamayacağı diğer bir deyişle bu kararların kesin olup olmadığı hususunda HMK’da bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu durumda ilk bakışta, lafzi bir engel bulunmadığı için bu kararlara karşı temyiz yolunun açık olduğu düşünülebilir ise de bu kabul HMK’nın sistematiğine ve mantığına aykırı olacaktır. Zira bu sistemin mantığına göre görev ve yetki ihtilafları istinaf aşamasında kesinleşmelidir.

Bu durumda ilk bakışta, lafzi bir engel bulunmadığı için bu kararlara karşı temyiz yolunun açık olduğu düşünülebilir ise de bu kabul HMK’nın sistematiğine ve mantığına aykırı olacaktır. Zira bu sistemin mantığına göre görev ve yetki ihtilafları istinaf aşamasında kesinleşmelidir.

Nitekim Dairemizin yukarıda belirtilen gerekçesine uygun olarak 28 Temmuz 2020 günü yürürlüğe giren 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 39. maddesi ile HMK'nın 362/1-c maddesinde yapılan değişiklikle "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiştir. Böylece Bölge Adliye Mahkemesi'nin ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdiği tüm kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı, kararların kesin olduğu açıkça hüküm altına alınmıştır.

Bu itibarla Dairemizce bu kararların ve somut olayda temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğu kanaatine varılmakla temyiz talebinin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesi olan Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.09.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17479, Karar No: 2012/20609, Tarih: 29.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17479 E.  ,  2012/20609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine ve tazminat talebinin reddine dair

I- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Haciz ihbarnamesine vekilin beyanda bulunması nedeniyle sanığın, fiilin faili olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ortakların borçlu şirkete olan sermaye borcu, şirket iç ilişkisi olması nedeniyle haczedilmesinin, diğer bir anlatımla bu borcundan dolayı üçüncü şahıs sayılamayacaklarından birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesinin yasal dayanağı bulunmamakta ise de, sanıkların şirkete olan şahsi borçlarının haczedilmesi mümkün olduğu dikkate alındığında, birinci haciz ihbarnamesinin gönderilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı cihetle; 07.06.2011 havale tarihli şikayet dilekçesi ve 19.04.2011 tarihli birinci haciz ihbarnamesinde “borçlu şirketin, ortaklar cari hesabından ve şirkete ait gayrimenkulünün satışından dolayı nezdindeki para ve alacakları üzerine“ haciz konulmasının istenmesi karşısında, birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle sanıkların borçlu şirkete sermaye borcu dışında haczi kabil bir borçlarının bulunup bulunmadığı yönünde defter ve kayıtlar ile banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik inceleme ile ve yazılı şekilde tazminat isteminin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/668, Karar No: 2008/3523, Tarih: 30.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/668 E.  ,  2008/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi Birleşen 2004/462 esas sayılı davanın davalıları ... vs. arasındaki davadan dolayı Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.03.2006 gün ve 2004/257-2006/70 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Daire’mizin 26.12.2007 tarihli geri çevirme kararında ... İlçesi ... Mahallesi ... Ada 1 parsel numaralı taşınmaz üzerinde yapılan binada kat irtifakının kurulmasına ilişkin tüm belge örnekleri ile oluşan tüm bağımsız bölümlerin maliklerini ve arsa paylarını da gösterir şekilde tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmesi istenilmiştir. Mahkemce Tapu Sicil Müdürlüğü'nden tapu kayıtları istenilmişse de, tapu kayıtlarının 50 bağımsız bölüme ilişkin olduğu, numarataj krokisine göre ise 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan A, B ve C Bloklarda 60 adet bağımsız bölüm olduğu görülmektedir. Bu nedenle dava konusu A Blok zemin kattaki bağımsız bölümleri de gösterir şekilde 22051 Ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan binadaki kat irtifakının kurulmasına ilişkin tüm belge örnekleri ile oluşan tüm bağımsız bölümlerin maliklerini ve arsa paylarını da gösterir şekilde tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/490, Karar No: 2015/1492, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/490 E.  ,  2015/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi