muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3390, Karar No: 2011/6623, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3390 E.  ,  2011/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19/04/2007 gün ve 2007/1281-5261 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmemiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiası ile dava açmıştır. Hükme esas alınan 02.09.2002 tarihli orman bilirkişilerinin düzenledikleri raporda çekişmeli taşınmazın yörede 1948 ve 1977 yıllarında yapılan orman kadastro çalışmalarında kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını, 1952 yılında yapılan maki tefrik komisyonu çalışmasında XIII nolu poligon içinde makiye tefrik edilen alanda yer aldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklamışlardır. Çalışma tutanaklarında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak "15 nolu orman tahdit noktası sırtta meyilin değiştiği yerde Karadere köyü cami minaresi 16 derece kuzeyde, menfez ağzı 198 derece kuzeydedir. Buradan kuzey doğu, sonra kuzey, tekrar kuzey doğu yönde gidilerek 16 nolu orman sınır noktasına gelindi. Hattın solu: ... ... tarlası; sağı; meşe ile kaplı bozuk baltalık devlet ormanıdır. 16 nolu orman sınır noktası: kuruderenin kuzey doğu yamacında ... tarlasının, güney batısında köy cami minaresi, 7 derece kuzeyde köy trafo merkezi 9 derece kuzeydedir" denilmek sureti ile tarif edilmektedir. Uzman bilirkişiler tarafından kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının ne şekilde uygulandığı belli olmadığı gibi, rapor ekinde sundukları krokide 15 ve 16 nolu orman tahdit noktaları kesinleşen orman kadastro haritasındaki hattan mesafe, yön olarak farklıdır...Somut olayda; makiye ayırma komisyonu, yönetmeliğin öngördüğü biçimde kurulmamış ve Yönetmeliğin öngördüğü biçimde çalışma yapmamıştır. 1993/5-1 Sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında “bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonları yasal olup yaptıkları işlemlerinin de geçerli olduğu” hüküm altına alındığına göre “yönetmelik uyarınca kurulmamış olan komisyonların yaptıkları işlemlerin geçersiz ve yok hükmünde olduğu” sonucuna ulaşılır. Bir an için 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemi geçerli olduğu kabul edilse bile dava konusu taşınmazın 1989 yılında orman sınırları içine alınması da Yasa ve Yönetmeliğe uygundur. Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır

. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın yörede 1948 ve 1978, 1990 yıllarında yapılan orman kadastrosu aplikasyon, 2. ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu 117 ada 7 parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1978 ve 1990 yıllarında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman tahdidi, aplikasyon, 2. madde ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5891, Karar No: 2012/3387, Tarih: 14.05.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5891 E.  ,  2012/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Temizlik Güvenlik Sistemleri Oto.Eml.Gıda San ve Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.06.2011 gün ve 2010/278-2011/208 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Uyuşmazlık hizmet alımları tip sözleşmesi gereğince davacının ödemek zorunda kaldığı davalının yükümlülüğünde olan kıden tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının rücuan tahsili isteminden doğmaktadır. İhtilâfın belirlenen bu niteliği ve mahkemenin vasıflandırmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6873, Karar No: 2016/668, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6873 E.  ,  2016/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2015 tarih ve 2015/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili ve fer'i müdahil .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Kalkan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Bankaya devrinden önce ... .... Şubesi'ne 20.000,00 USD mevduatını 27.12.1999 tarihinde vadeli olarak yatırdığını, ancak müvekkilinin banka çalışanlarınca yönlendirilmek suretiyle parasının dava dışı .... adlı KKTC'de kurulmuş paravan bir banka hesabına aktarıldığını ve .... yönetimine ... tarafından el konulması üzerine sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini ileri sürerek, paranın yatırıldığı tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalı Banka'dan tahisiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03/12/2014 tarihli dilekçesi ile faiz türünü 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince kamu bankalarınca döviz cinsinden mevduatlara verilen en yüksek faiz olarak düzeltmiştir.

Davalı Banka vekili; zamanaşımı ve hak düşürücü süre ve husumet yönünden davanın usulden ve davacının daha fazla faiz getirisi elde etmek için seçtiği hesap türü ve parasını bu hesapları değerlendirmek üzere verdiği talimat ve müvekkili bankanın da davacının bu talimatına uygun gerçekleştirdiği bir havale işlemi bulunduğunu savunarak, esastan da reddini istemiştir.

Fer'i müdahil .... vekili, yetki, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre yönünden ve belirsiz alacak davası açılamayacağından davanın usulden ve davacının serbest iradesiyle kıyı bankacılığını tercih ettiğini, müvekkilinin ayrı bir tüzel kişiliği olup, off shore bankası ile aralarında hiçbir organik bağın ve müvekkili bankanın off shore bankası nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin bulunmadığını, davacının off shore hesap cüzdanını aldıktan sonra herhangi bir itirazının olmadığını, ceza mahkemesi kararının kesin delil niteliğinde bulunmadığını, bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini, davacının dolandırılmasının söz konusu olmadığını, faiz talebinin yerinde olmayıp, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök ve ek raporlarına göre, davanın kabulü ile 20.000,00 USD alacağın, hesap açılış tarihi olan 23/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4-a maddesi gereğince kamu bankalarının USD cinsi 1 yıllık mevduata uyguladığı en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka ve fer'i müdahil .... vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka vekili ve fer'i müdahil .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekili ve fer'i müdahil .... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fer'i müdahil ....'den harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka'ya iadesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1737, Karar No: 2018/169, Tarih: 23.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/1737 E.  ,  2018/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

... için sosyal inceleme raporu nedeniyle sarf edilen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasında bir isabetsizlik görülmediği, temyiz dışı ... ... savunmasında aracın camını bıçakla açtıklarını beyan etmesi karşısında söz konusu bıçağın suçta kullanıldığı anlaşıldığından ve müştekinin hırsızlık suçu yönünden 15 TL parasının çalındığını, aracın camından dolayıda 100 TL zararının olduğunu açıkça beyan etmesi ve aracın camına ilişkin zararın karşılanmaması karşısında; tebliğnamenin (B) bendindeki 1,2,3 No'lu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde, müştekiye karşı işlenen hırsızlık suçunda, kısmi iadenin temyiz dışı ... ... tarafından sağlandığı, kısmi iadede

bulunmayan ... ... hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanması mümkün olmadığı halde ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesi gereğince cezasında indirim yapılması,

2-Müştekinin aracından sadece 15.00 TL paranın çalınması karşısında, ... hakkında 5237 TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3-... ... için Hatay Ali Tıp Şube Müdürlüğü’nden alınan 26.11.2013 tarihli rapor için sarf edilen 100 TL masrafın sebep olmadığı halde ... ...’a yargılama masrafı olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4861, Karar No: 2019/8806, Tarih: 14.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4861 E.  ,  2019/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocuğun suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocuğun sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken, kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği ve suça sürüklenen çocukların PVSK'nın 12/2. maddesine göre girmesi zaten yasak olan kahvehane, bilardo ve oyun salonları ile internet kafelere giremeyeceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesine göre bir başka tedbire ya da TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 50/1-d maddesi uyarınca “6 ay 20 gün süreyle kahvehanelere gitmekten yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrilmesi,

2-Hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olduğu belirtildiği halde hangi yaş grubu içinde olduğunun ve TCK'nın 31. maddesinin hangi fıkrası gereğince hüküm kurulduğunun belirtilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-d yerine 50/1-f olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18364, Karar No: 2010/480, Tarih: 13.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/18364 E.  ,  2010/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 20.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/1951, Karar No: 2014/2596, Tarih: 10.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1951 E.  ,  2014/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/12858

Hakkı olmayan yerlere tecavüz suçundan sanıklar T.. B.. ve F.. B..'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 513/2, 522 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddeleri uyarınca 294,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, verilen cezaların 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair (BALIKESİR) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2011 tarihli ve 2010/458 esas, 2011/50 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanıkların üzerine atılı suçun kanunda öngörülen cezasının nev’i ve süresine göre, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104. maddeleri uyarınca 7,5 yıllık dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suçun işlendiği 27.08.2003 tarihi ile kararın verildiği 08.02.2011 tarihi arasında bu sürenin dolduğu gibi, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.06.2013 tarihli ve 2012/1415 esas, 2013/19205 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, mahkemesince sanıkların D.S.I.(Hazine)'ye ait kanal yoluna tecavüz olarak kabul edilen eylemlerinin, hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden sanıkların beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2013 gün ve 80161 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 14.01.2014 gün ve KYB/2014-12858 sayılı ihbarna- mesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayet ve men kararının infaz tarihleri itibariyle karar tarihine kadar dava zamanaşımı gerçekleşmemiş ise de D.S.İ'ye ait arazide kanal yolu olan alana tecavüz eyleminin, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, eylemin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2011 gün, 2010/458 esas ve 2011/50 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanıkların yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatine, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33550, Karar No: 2021/7523, Tarih: 29.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/33550 E.  ,  2021/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın, ...'ın kasa görevlisi olarak çalıştığı ... Mahallesi ... Sokak no:170 sayılı adreste bulunan "..." isimli markete gelerek, şilayetçi İlkan'ı, mağaza müdürünün bilgisi ve rızası olmamasına rağmen, mağaza müdürünün haberi olduğundan bahisle kandırarak kartuş satıp 480 TL aldığı olayda; sanığa isnat edilen dolandırıcılık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan doğruya zarar gören ve 5271 sayılı CMK’nin 237. maddesi gereğince davaya katılma ve 260/1. maddesi uyarınca da yasa yollarına başvurma hakkı bulunan "..." isimli marketin sahip ya da yetkilisinin duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın anılan marketin sahip ya da yetkilisine usulüne uygun tebliği ile buna dair belge ve kararı temyiz ettiği takdirde ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/955, Karar No: 2011/1582, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/955 E.  ,  2011/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 8.İcra Müdürlüğünün 2008/3282 Esas sayılı takip dosyasında, müvekkilinin işyerinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, borçlu babası ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili davacı ile borçlunun muvazaalı hareket ettiklerini, aralarında baba-oğul ilişkisi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haczin takip talebindeki adresten farklı bir yerde, borçlunun gıyabında yapıldığı, işyerinin 3.kişi adına kayıtlı olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Haciz davacı şirketin adresinde yapılmış olup İİK.nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi davacı yararınadır. Ancak bu karinenin aksi her türlü delille ispat edilebilir.

Davacı şirket takip tarihinden kısa bir süre önce kurulmuş ve imzaladığı kira sözleşmesi uyarına 1.3.2008 tarihinden itibaren yeni takip tarihinden 10 gün önce haciz mahallinde faaliyete başlamıştır.

Davacı 3.kişi şirketin ortağı ve yetkilisi olan ... ... borçlunun oğlu olup aralarındaki organik bağ vardır. Ayrıca takibin dayanağını oluşturan senetler hernekadar borçlu ... tarafından şahsen verilmiş ise de dosya kapsamından ticari ilişkisinin 3.kişi temsilcisi olan ... ...'ın da daha önce ortağı olduğu ... (...) Oyuncak Ltd Şti ile ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, dava konusu hacizden önce 13.3.2008 tarihinde, takibe konu senetlerde yazılı olan borçlu adresinde borçlunun huzurunda yapılan hacizde, işyerinin dava dışı ... Oyuncak Ltd. Şti'ne ait olduğu ileri sürülmüş haciz mahallinde borçluya ait evrak bulunmuş, ancak ... Oyuncak Ltd. Şti tarafından istihkak davası açılmamıştır. Davacı tarafından sunulan HUMK.nun 299. maddesi uyarınca alacaklının haklarını etkilemeyen adi nitelikli kira sözleşmesi ile her kişi adına düzenlenmesi olanaklı, çoğu borcun doğumundan ve hatta takip tarihinden sonra düzenlenmiş bulunan faturalar mülkiyeti ispata yeterli değildir. Vergi kaydı ve kira sözleşmesinin alacaklıdan mal kaçırma amacına yönelik alarak yapılan işlemler olduğu açıkca ortadadır. Ayrıca soyut düzeyde kalan ve hayatın olağan akışına uygun düşmeyen davacı tanıklarının anlatımları da mülkiyeti ispata yeterli değildir. Bu nedenlerle danışığa dayalı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.