muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9450, Karar No: 2012/12234, Tarih: 08.11.2012

davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey batı istikametinde olduğu, Göçük göl ve Arım başında göl olarak tabir edilen yerlerin kesin bir yer göstermesinin yapılamadığı, Çentik kuyusu olarak tabir edilen yerin ise 132 ada 1 nolu parselin güneydoğu sınırını gösterdiği, gemi geçeği olarak tabir edilin yerin davalı taşınmazın yaklaşık 1 km kuzey doğusunda ... -... karayolunun üzerinde bir olduğu, mandıra geçeği ile ilgili kesin bir yer gösterilemediği, Canavar geçeği olarak ise davalı taşınmazın yaklaşık 3 km kuzey doğusunda Akçay Köyü hudutları dahilinde Yonga Levha sanayinin bulunduğu fabrikanın önünde karayoluyla birleşen yerin gösterildiği, İsmail gölü olarak tabir edilen yer olarak ta yine Akçay Köyü hudutları dahilinde davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey doğu yönünde Karadeniz ile ... – ... asvaltı arasında kalan yaklaşık bir yer gösterildiği; bu yer göstermelerin kesin bir nokta olmadığı, karayolları aleyhine açılan bedel artırımı davasında 1957/328 - 1958/128 sayılı dava dosyasıyla karara bağlanan yerlerin ise karayolları tarafından ibraz edilen yol güzergahını gösteren harita ülke koordinat sitemine bağlı olmadığından neresi olduğunun tesbitinin yapılamadığı, fenni bilirkişi ... tarafından değişik tarihlerde düzenlenen haritaların kendi arasında bile birbirini tutmadığı Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtlarındaki sınırların gerek zeminde, gerek memleket haritasında ve gerekse kadastro paftasında yer almaması nedeniyle tapu kayıtlarının sağlıklı olarak uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle tapu kayıtlarının kapsamının belirlenemediği bildirilmiştir. Davacı gerçek kişilerin dayandığı Mayıs 1928 tarih 28 ve 30 nolu tapu kayıtları Mart 1291 tarih 181 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Aynı şekilde Mayıs 1928 tarih 27 ve 29 nolu tapu kayıtları da Mart 1291 tarih 180 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu bulguların ışığında davacı gerçek kişiler tarafından dayanılan tapu kayıtlarının dava konusu parseli kapsadığı kabul edilemeyeceğinden davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi, davacı gerçek kişiler ile müdahil davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/220, Karar No: 2020/571, Tarih: 17.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/220 E.  ,  2020/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nin 185. maddesine aykırı olarak, 06.12.2016 tarihli oturumun gizli yerine açık yapılması, giderilmesi olanaklı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir denetim süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 1 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “SSÇ'ye 51/3. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl denetim süresi belirlenmesine" ilişkin kısmı çıkarılarak, yerine “SSÇ'ye 51/3. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl 1 ay denetim süresi belirlenmesine" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2828, Karar No: 2003/16324, Tarih: -

9. Hukuk Dairesi 2003/2828 E., 2003/16324 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/2828 E., 2003/16324 K.**

**- İHBAR VE KIDEM TAZMİNATI

- İŞ AKDİ

- TAM YADA KISMİ SÜRELİ İŞ SÖZLEŞMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki, ihbar ve kıdem tazminatı, izin ücreti ile ikramiye alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece davacı işçinin kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalıştığı ve iş yerinde çalışmadığı dönemlerde yeni iş arayabileceği gerekçesiyle ihbar tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin iş sözleşmesi davalı işveren tarafından yasal haklarının ödeneceği belirtilmek suretiyle feshedilmiştir. 1475 sayılı iş Kanununun 13. maddesinde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin iş sözleşmesinin işverence feshinde işçiye ihbar öneli tanınması veya ihbar tazminatının ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Bu noktada işçinin tam yada kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışmasının sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Bir başka anlatımla kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde dahi ihbar öneli tanınması gerekir, işverence buna uyulmaması halinde ise ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğmaktadır. Mahkemece davacı işçinin ihbar tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), Davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 7.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4227, Karar No: 2017/3894, Tarih: 20.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4227 E.  ,  2017/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7118, Karar No: 2015/9260, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7118 E.  ,  2015/9260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 7. Asliye Hukuk, ... 9. Asliye Hukuk ve ... ... 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının yetkisizlik ilk itirazı üzerine yerleşim yerinin “...” olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının tebligat adresinin “Kadıköy” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosya ... ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

... ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, "Kesin yetkinin söz konusu olmadığı hallerde, yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderildiği mahkeme, artık yetkisizlik kararı veremez" gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6. maddesi hükmü: (1) Genel yetkili mahkeme davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir” Aynı Kanunun “Haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı” 16. maddesi hükmü “(1) Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” şeklindedir. Öyleyse; haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinin yetkisi kamu düzenine ilişkin (kesin) yetki değildir.

Somut olayda; uyuşmazlık, davacı sigorta şirketi tarafından ödenen sigorta bedelinin kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir. Somut olayda davacı, haksız fiilin meydana geldiği yer, kendi ikametgahı olan ... Mahkemeleri veya davalının ikametgahı olan ... Mahkemelerinde dava açabilecektir.

Davacının davasını, bu seçimlik hakkını kullanarak kendi şirket merkezinin bulunduğu ... mahkemelerinde açmış olduğu ve yetki ilk itirazının ancak kesin yetki hallerinde dinlenebileceği anlaşıldığından davanın ilk kez açıldığı görevli ve yetkili ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4852, Karar No: 2015/26678, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4852 E.  ,  2015/26678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/12394

MAHKEMESİ : Elmalı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/81 (E) ve 2013/229 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 11.09.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/620, Karar No: 2015/1516, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/620 E.  ,  2015/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/13708, Karar No: 2015/13480, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13708 E.  ,  2015/13480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar F.. K.. ve M. K. ile davalılar ........ Sigorta AŞ ve R.. Ç.. arasındaki dava hakkında Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01/12/2014 gün ve 2014/769 Esas ve 2014/957 Karar sayılı hükmün Dairemizin 10/03/2015 gün ve 2015/2854 Esas ve 2015/4086 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı R.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 1711 sayılı yasa ile değişik 440/III-3. maddesi gereğince görevsizlik ve yetkisizlik kararların onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından davalı R.. Ç.. vekilinin karar düzeltme isteminin (dilekçesinin) REDDİNE, tashihi karar peşin harcın davalı R.. Ç..'a geri verilmesine 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3793, Karar No: 2009/5489, Tarih: 11.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3793 E.  ,  2009/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EYÜP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 11792 parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın zemin katını davalının hiçbir akti ilişkiye dayanmaksızın kullandığını, fuzuli şagil olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden dava konusu 11792 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, anılan yerde davalının kayda dayalı bir hakkının bulunmadığı, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden de, eldeki dava devam ederken davacıya "Beyin kanaması nedeniyle zihinsel faaliyetlerinde sekel kaldığı hak ve menfaatlerini korumaktan aciz olduğu" yönündeki adli tıp uzmanı hekim raporuna dayanılarak Eyüp 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/1012 E- 885 Karar sayılı ilamı ile dava dışı R..'nin vasi atandığı, vasinin davada taraf olmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmek gerekir ki; davacının ehliyetsizliğinin belirlenmesi halinde vasisi olmadan davanın görülmesine yasal olanak yoktur. Bu durum, mahkemece re'sen gözönünde tutulması gereken bir  usül kuralıdır.

Hal böyle olunca; davacı asile vasi tayin nedeni gözetilerek, vasinin davada yer almasının sağlanması vasinin huzuru ile davanın esasına yönelik delillerin toplanması, ondan sonra sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, taraf sıfatı ve teşkil yönünden usuli eksiklikler giderilmeden işin esası bakımından hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.5.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/985, Karar No: 2017/14482, Tarih: 22.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/985 E.  ,  2017/14482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18.45 olduğu, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 19.45'ten sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... ...'nin beyanlarında ise suç tarihinde 20.00 itibarıyla eczaneden ayrıldığını, gece 01.45'te güvenlik şirketinden telefonla aranarak kendisine ait şifre kullanılmak suretiyle alarm sisteminin devre dışı bırakıldığının söylendiğini ifade ettiği, bu nedenle suçun tanığın eczaneden ayrıldığı 20.00 saati ile 01.45 saatleri arasında yani gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlığa teşebbüs suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11859, Karar No: 2006/18315, Tarih: 25.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11859 E.  ,  2006/18315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Başka kadınla yaşıyan, davalıyı tehdit eden koca tamemen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.12.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6610, Karar No: 2013/9647, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6610 E.  ,  2013/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine karşı davalı kiracının itiraz etmemesi nedeniyle tahliyesi, davalı kefilin ise kısmi itirazının kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkeme tahliye isteminin reddine, itirazın 4.200.- USD üzerinden kaldırılmasına, 4.200.- USD yönünden istemin reddine karar vermiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.02.2012 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesini davalılardan ... müşterek borçlu, müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı kiraya veren 08.10.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile Eylül, Ekim 2012 ayları kira bedelleri toplamı 8.400.- USD'nın tahsilini istemiştir. Davalı kefil süresinde yaptığı kısmi itirazında Ekim 2012 ayı kira parasının ödendiğini belirtmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, icra takibinin itiraza uğrayan 4.200.- USD kısmı için kısmi itirazın kaldırılmasını istediğine, icra takibine konu edilen Ekim 2012 ayı kira bedeli ödeme yeri olan banka hesabına icra takibinden önce 04.10.2012 tarihinde Ekim 2012 ayı kira bedeli açıklaması ile ödendiğine göre kısmi itirazın kaldırıması isteminin reddi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.