muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20319, Karar No: 2012/23971, Tarih: 21.11.2012

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davaya konu edilen dükkan vasıflı taşınmazın, davalı tarafça işgal edilmediğinin mahkemece belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Davaya konu edilen mesken vasıflı taşınmazın ½ payı davacı tarafından 04.10.2002 tarihinde satın alınmış olup geriye kalan ½ pay ise dava dışı ... adına tapuda kayıtlıdır.Ancak, mahkemece; mesken vasıflı taşınmazın davacının edinme tarihinden önce kimin adına kayıtlı olduğu ve davacının kimin payını satın aldığı tapu kayıtları ve satıma ilişkin akit tablosu getirtilerek belirlenmemiştir.Ayrıca, davalı ile yargılamaya sonradan katılan vekilinin kira ilişkisinin başlangıç tarihi ile kiralayanın kim olduğu hususlarındaki beyanları çelişki arzetmektedir. Zira davalı taşınmazı ... isimli şahıstan 2004 yılında kiraladığını savunmuş, vekili ise müvekkili tarafından taşınmazın maliki olan ... 'ten 2001 yılında kiralandığını, sonrasında ise ... isimli şahsın babası ... 'in öldüğünü belirtmesi ve bu nedenle kira paralarının kendisine ödenmesini istediğini bildirmesi nedeniyle müvekkilinin kira paralarını bu kişiye ödediğini savunmuştur.Belirtildiği gibi davaya konu mesken vasıflı taşınmazın, dava tarihinde davacı ve dava dışı ... 'in paylı mülkiyetinde olduğu anlaşılmaktadır. Paylı mülkiyette geçerli bir kira sözleşmesinden söz edilebilmesi için kiralayanın taşınmazda pay ve paydaş çoğunluğunun bulunması zorunludur. Kiralayan paydaş dışındaki diğer paydaşın açık veya örtülü muvafaktaları sözleşmeyi diğer paydaşlar bakımından bağlayıcı kılar. Mahkemece dava konusu mesken vasıflı taşınmazı, davalının önceki malikten kiraladığı ve hisseyi satın alan davacının eski malikin halefi sıfatıyla kiraya veren durumunda olduğu kabul edilmiştir. Halbuki, mahkemece; davacının payına malik olan eski malikin kim olduğu tapu kayıtları getirtilerek belirlenmemiş, davalı ile dava dışı paydaş arasında yapıldığı iddia edilen kira sözleşmesinin pay ve paydaş çoğunluğunun ya da kiralayan dışındaki paydaş olan önceki malikin de rızası alınıp alınmadığı, bu yönüyle geçerli bir kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığı tespit edilmemiş, kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ve kiralayan konusundaki çelişki gösterilmemiştir.Buna göre mahkemece; davaya konu mesken vasıflı taşınmazın 04.10.2002 tarihinden önceki mülkiyete esas tapu kayıtları ile davacının pay edinmesine ilişkin akit tablosunun ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmesi, ondan sonra davalının gerekirse isticvap edilmesi suretiyle, kira ilişkisinin başlangıç tarihi ve kira sözleşmesinde kiralayan olarak yer alan kişi hakkındaki çelişkinin giderilmesi ve davalı tarafa bu kira ilişkisini ispat etmesi için imkan ve süre tanınmalı, tüm delillerin usulünce toplanıp, yukarıda belirtilen esaslar da dikkate alınmalıdır

.2002 tarihinden önceki mülkiyete esas tapu kayıtları ile davacının pay edinmesine ilişkin akit tablosunun ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmesi, ondan sonra davalının gerekirse isticvap edilmesi suretiyle, kira ilişkisinin başlangıç tarihi ve kira sözleşmesinde kiralayan olarak yer alan kişi hakkındaki çelişkinin giderilmesi ve davalı tarafa bu kira ilişkisini ispat etmesi için imkan ve süre tanınmalı, tüm delillerin usulünce toplanıp, yukarıda belirtilen esaslar da dikkate alınmalıdır.Ayrıca, davalı ile dava dışı paydaş arasında yapıldığı savunulan kira sözleşmesinin, davacının davaya konu taşınmazdaki payını satın aldığı tarih sonrasında yapıldığının tespiti halinde, kira sözleşmesine taraf olmayan davacıyı bağlamayacağı, kira sözleşmesine davacının icazet verdiğinin de iddia ve ispat edilmediğine göre de; davacı yönünden, davalının dava konusu mesken vasıflı taşınmazı kullanımı nedeniyle fuzuli şagil niteliğinde bulunduğundan, davacının payı doğrultusunda mahkemece ecrimisil hesabı yapılarak hüküm altına alınması gerekmektedir.Mahkemece bu yönler gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu, davaya konu mesken vasıflı taşınmaz yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28937, Karar No: 2016/10424, Tarih: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/28937 E.  ,  2016/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın, Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihinde kesinleşmiş, 14.01.2014 tarih ve 2013/441 esas-2014/27 karar sayılı ilamı ile ...., ... ve ...'ya yönelik taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan mahkum olduğu, Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/441 esas sayılı dosyasında, katılanın olaydan sonra kolluk görevlileri tarafından alınan 24.07.2009 tarihli ilk ifadesinde, yanında tanık ....olduğu halde sevk ve idaresindeki ..... plakalı araç ile seyir halinde iken köy içerisinde ...'in sevk ve idaresindeki motosikletle çarpıştığını, ...'in arkasında başka bir şahsın (...) olduğunu, çarpışmadan sonra da bakkal dükkanının yanında bulunan bakkala (.....) çarpmış olabileceğini, yardım etmek için aşağı indiğinde ... ile yanındaki arkadaşının (...) kendisine rast gele vurduklarını, neyle vurduklarını görmediğini, kendisini döven ... ve yanındaki arkadaşından (...) şikayetçi olduğunu beyan ettiği, katılanın 24.07.2009 tarihli ilk ifadesinde sanıklar ..., ... ve ...'dan bahsetmediği, katılanın olaydan yaklaşık 6 ay sonra vekili vasıtasıyla Cumhuriyet Başsavcılığına 21.01.2010 tarihli dilekçe ile sanıklar ....hakkında kendisini karıştığı trafik kazasından sonra yaraladıkları iddiasıyla suç duyurusunda bulunduğu, bilahare Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 15.02.2010 tarihli ifadesinde kendisini....yumrukla dövdüklerini iddiaettiği, tanık ....da olaydan sonra alınan 24.07.2009 tarihli ilk ifadesinde katılanın kaza yapmasından sonra 1-2 kişinin katılanı dövdüklerini, döven şahısları tanımadığını beyan ettiği, 15.02.2010 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde ise bu kez sanıklar ... ve.... yumrukla katılanı dövdüklerini beyan ettiği, Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/441 esas sayılı dosyasının 07.04.2010 tarihli celsesinde ise bu kez ... ile ...kardeşinin (...) katılan ...'yı dövdüklerinden bahsedip sanıklar.... bahsetmediği, 15.09.2010 tarihli celsede de.... iki oğlu (... ve ...) ile kardeşi ... ve ...'nın katılana saldırıp tekme tokat dövdüklerini beyan ettiği, ...'nın katılanı kasten yaralama suçundan Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihinde kesinleşmiş, 05.12.2012 tarih ve 2012/263 esas-2012/681 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına mahkum edildiği anlaşılmakla, sanıkların atılı suçu kabul etmemelerine, katılan ile tanık Selahattin'in olaydan sonra kolluk tarafından alınan 24.07.2009 tarihli ilk ifadelerinde sanıklara yönelik bir iddialarının olmamasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair katılanın ve tanık ... Yılmaz'ın aşamalardaki birbiriyle çelişkili, soyut iddiaları dışında mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15756, Karar No: 2007/779, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15756 E.  ,  2007/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle Kütükçü Köyü (Mahallesi) 8312 ada 19 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adlarına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli parselin geldisi olan 327 parsel sayılı 112616 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 16.07.1985 tarihinde ihdasen Antalya Belediyesi adına kayıt edilmiş, tashih ile Kepez Belediyesi adına tescil edilmiş, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz edilerek, 227 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel Kepez Belediyesi adına tapuya kayıt edilmiş, tahsis ve satış sonucu tamamı davalı gerçek kişiye geçmiştir. Çekişmeli parsel fiili olarak 327 sayılı parsel tescil krokisi kapsamındadır.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca

oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir yeni hükümler getiremez. Hukukun en temel ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıkan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabileyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan,

yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan,

yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Somut olayda; Antalya Orman Başmüdürlüğünün 27.02.1952 gün ve 4-310/8 sayılı oluru ve 27.02.1952 gün ve 4-310/8/1751 sayılı emirleri üzerine Antalya İli Merkez Bucağına bağlı Köçerler Köyü cenubu ve cenubu şarkında Kepezaltı Köçerler adıyla maruf Makilik ve Orman müşterek sınırlarının tesbiti ile görevlendirilen ve Başkan Orman Mühendisi Ahmet Çağatay, Mühendis Şükrü Vural ve Bölge Bakım memuru Mehmet Çetin ile çalışmaya başlayan I Numaralı Makiye Ayırma Komisyonu, daha sonra, Başkan olarak Orman Mühendisi Şükrü Vural, Mühendis Rahmi Celepoğlu ve Bölge Bakım Memuru Mehmet Yalçın’ın katılımı ile oluşan komisyon çalışmalara devamla işi bitirmiştir. Sözü edilen I numaralı makiye Ayırma Komisyonu, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesinde öngörülen kişilerden oluşmadığından kuruluşu yasaya uygun olmadığı gibi, komisyon başkanı orman mühendisi, komisyon üyesi orman mühendisi ve bölge bakım memurunun katılımı ile kurulduğu için yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş, ayrıca kurulan bu komisyon, yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz kroki niteliğinde bir harita düzenlemiştir. Bu yerde toprak tevzi işlemleri de yapılmadığından, yasaya aykırı kurulan komisyonun, yasaya aykırı işlemi yok hükmünde olduğundan, bu işleme değer verilemez.

3- 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve çekişmeli parseli içinde bırakan orman kadastro işlemi 1947 yılında kesinleşmiştir. Orman kadastrosunun yapıldığı tarihte 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince orman kadastrosuna itiraz süresi üç aydır. Bu süreyi geçirenler için 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının muvakkat 3.maddesi hükmü ile "3116 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı üç aylık itiraz süresini geçirenlere bu yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı aylık itiraz süresi" getirildiği halde, bu süre içinde de orman kadastrosunun iptali için bir dava açılmamış ve dava konusu taşınmazı orman sınırları içine alan orman kadastro işlemi 1947 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşen orman sınırlarını değiştirmeye hiç bir merci ve makam yetkili değildir. Makiye ayırma işlemi kesinleşen orman sınırını değiştirme işlemi olmayacağından, esasen makiye ayırma komisyonlarına yasa ve yönetmelikte böyle bir yetki de verilmediğinden, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak makiye ayrılan taşınmaz, 1989 yılında 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi işlemine tabi tutulduğu güne kadar orman sınırları içinde kalmaya devam etmesi nedeniyle, orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği güne kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.

4- 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1. maddesinin (e) fıkrasında "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz”, aynı yasanın 4. maddesinde ise “Bu yasa yayımı tarihinde yürürlüğe girer” hükümleri bulunmaktadır. Sözü edilen yasa, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Yasanın geriye yürüyeceği konusunda bu yasada ve yönetmelikte hiç bir hüküm bulunmadığı gibi, yine yasanın ve yönetmeliğin hiç bir maddesinde “Yasanın yürürlüğü tarihinden önce kesinleşen orman sınırları içinde kalan makiliklerin, tapulu tarlaların, ham toprakların, meraların ya da çayırlıkların makiye ayrılacağı” konusunda da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. 6831 Sayılı Orman Yasasını değiştiren 23.09.1983 gün 2896 Sayılı ve 05.06.1986 gün 3302 sayılı yasalar ile de ormanlar aleyhine birtakım hükümler yürürlüğe konulmuştur. Bu yasaların yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmiş olan ormanlarda da bu yasaların uygulanacağı konusunda hiç bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak, her iki yasanın geçici 2. maddesinde "bu yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmasına başlanmış, ancak TAMAMLANMAMIŞ ORMAN KADASTROSU ve orman rejimleri dışına çıkarılması işlemleri, bu yasa ile değiştirilen ilgili madde hükümlerine göre Orman Kadastro Komisyonlarınca tamamlanır." hükmü bulunmaktadır. Demek ki, orman aleyhine hükümler getiren bu yeni yasalar yürürlüğe girdikleri tarihten önce tamamlanmış Orman Kadastrosuna uygulanmayıp, ancak, tamamlanmamış işlere

uygulanacaktır. Bilindiği gibi, kadastro işlemleri askı ilan tarihinin sonunda kesinleşir. H.G.K., 11/03/1992 gün ve 1991/14-253-1992/170 sayılı kararı ile, orman kadastro çalışmalarının bitirildiği tarihin KADASTRONUN TAMAMLANMA tarihi olacağını, askı ilanı, yeni yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönemde yapılsa bile, yeni yasanın (ilan tarihinde yürürlükte olan 3373 Sayılı Yasanın), eski yasanın (3302 Sayılı Yasa) yürürlüğü döneminde tamamlanmış işlere uygulanamayacağına karar vermiştir.

H.G.K.'nun 09/03/1988 gün 1987/2 - 860 - 1988/232 ve 23.11.1988 gün 1988/1 - 825 - 964 ve 20.12.1989 gün 1989/12 - 539 - 662 ve 06.03.2002 gün 2002/1-119 - 135 ve 26.06.2002 gün 2002/14 - 517 - 534 ve 23.10.2002 gün 2002/11-633 -847 ve 13.10.2004 gün 2004/10 - 528 - 533 ve 23.03.2005 gün 2005/14 -172 -195 ve 06.04.2005 gün 2005/10 - 183 - 241 ve 12.07.2006 gün 2006/4 - 519 -527 sayılı ve daha birçok kararlarında kabul edildiği gibi, yasada aksine bir hüküm bulunmadıkça yeni çıkartılan yasa yürürlük tarihinden itibaren hukuksal sonuç doğurur. Başka bir anlatımla; yürürlüğe giren Yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Bu durum, “Yasaların geriye yürümeyeceği ilkesi” ile ilgili usul hukukunun gereğidir

Bu durumda; 5653 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan yer makilik olduğu düşüncesiyle Yasa ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulmayan ve yine yasa hükümlerine uygun olarak görev yapmayan komisyonlar tarafından, hiç bir yasal dayanağı bulunmayan işlemle makiye ayrılması yok hükmündedir. Komisyon, yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulup yasa ve yönetmeliğe uygun olarak görev yapmış olsa dahi yine sonuç değişmeyecek, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan bölgede yapılan makiye ayırma işlemi yok hükmünde olacaktır.

Öyle ise, 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesindeki "her türlü ağaççıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmünün, yasanın yürürlük tarihinden sonra yapılacak orman kadastro işlemlerinde uygulanması gerekir. Nitekim, yönetmeliğin 2/3 maddesi "... muhafaza karakterini haiz bütün makiliklerle, yıllık veya periyodik devamlı orman hasılatı vermesi mümkün meyilli veya düz arazideki makilikler orman sahaları içine alınabilir." şeklindedir. Kesinleşmiş orman kadastro sahaları içinde kalan bu tür makilikler zaten orman sahası içinde ve hukuken orman olduğundan, yönetmeliğin bu maddesi gereğince, maki komisyonlarının "orman sahası içine alacağı makilikler" yasanın yürürlüğe girdiği tarihte henüz orman kadastrosu yapılmamış yerlerdeki makiliklerdir.