muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13204, Karar No: 2012/19912, Tarih: 05.12.2012

gibi dosyada mevcut ... Ltd. firmasının davalıya hitaben düzenlediği 29.03.2008 tarihli yazıda, 18.10.2007 tarihinde İtalya’da gönderinin kaybedildiği, ekstradan zararları oluştuğunu belirterek buna ilişkin masraf dökümünün bildirildiği, yine aynı firmanın 10.12.2009 tarihli müzekkereye verdiği cevapta davalıya borçları olmadığını, bunun sebebinin davalının şirketlerine iade faturası düzenlemiş olması olduğunu belirttiği, davacının da bilirkişi raporuna itirazıyla birlikte dava dışı ... Ltd. firmasının davalıya hitaben düzenlediği 15.09.2008 tarihli hizmet bedeli iadesi açıklamalı 4.962,34 TL bedelli faturayı ibraz ederek, yukarıda açıklandığı üzere davalı ile dava dışı firmanın gönderinin kaybolması nedeniyle takas mahsup işlemi yaptığını ileri sürerek ciddi itirazlarda bulunduğu halde, ibraz ettiği fatura değerlendirilmeden, gerçekten davalı ile dava dışı firma arasında gönderinin kaybolması nedeniyle takas mahsup işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılmadan hüküm tesis edilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davacı tarafın itirazları doğrultusunda dava dışı ... Ltd. firmasından davacının ileri sürdüğü iddialar sorularak, gerektiğinde davacı tarafın anılan firmanın defterlerini de delil olarak belirtmesi karşısında bu firmanın kayıtları incelenerek, taraflar arasındaki sözleşmenin 25. maddesi uyarınca gerçekten tahsil edilemeyen bir alacak mı bulunduğu, yoksa dava dışı firmayla gönderi kaybından dolayı takas mahsup işlemimi yapıldığı açıklığa kavuşturularak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25617, Karar No: 2018/21935, Tarih: 29.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25617 E.  ,  2018/21935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinin temizlik işlerini yürüten davalı işyerinde 17.11.2007 tarihinde işe başladığını, 15.07.2014 tarihinde sebepsiz olarak, ihbar öneli verilmeden işten çıkarıldığını, müvekkilinin 09.07.2014 günü saat 15.00’de mesai çıkışında aynı yerde işçi ablası ... ile birlikte servis aracına binerken ... isimli işçinin araç kapısını dikkatsizce kapatması sonucu ablası ...'in sağ elinin parmaklarının sıkışması sebebiyle ezildiğini, ...'in acının etkisiyle ...’a ''niçin dikkat etmedin bak parmaklarımı ezdin'' diye sağ elini ...'a doğru uzattığı esnada ...’ın arkadaşı ...'in ''ezmiş ise ezmiş parmakların kopmadı ya çek elini '' diyerek uzattığı eline vurduğunu, bunu gören müvekkilinin '' ablamın eline niçin vuruyorsun bak kadın acı çekiyor ayıp değil mi'' dediği esnada ...'in müvekkilinin yüzüne doğru saldırdığını, yüzünü tırnakları ile yaraladığını, müvekkilinin 10.07.2014 tarihinde servis aracı ile evine doğru giderken ..., eşi ve 3 kadın arkadaşının ellerinde sopalarla aracın önünü kestiklerini, aracın kapısına yöneldikleri sırada araç şoförünün olay yerinden hızla uzaklaştığını, bu arada müvekkiline küfür ederek tehditler savurduklarını, müvekkilinin bu olaylara karıştığı gerekçesi ile ablası ... ile birlikte davalı tarafından 15.07.2014 tarihinde işine ihbarsız olarak son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı isteminin özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin işyerindeki bir başka personele küfür ve hakaret etmesi, fiili saldırıda bulunması sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/11-d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasının hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkemesi kararının özeti:

Mahkemece, davalı tarafın davacının işyerine ait serviste aynı işveren nezdinde çalışan iş arkadaşı ... ve ... ile kavga ettiğine ilişkin iddiasını destekler delil sunmadığı, gerek davalı tarafından sunulan tutanaklarda gerekse mahkeme huzurunda dinlenen tanık beyanlarında davacının ismi geçen kişi ya da kişilere karşı fiili saldırıda bulunduğuna ilişkin delil elde edilemediğinden yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz :

Kararı, davalı vekili yasal süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz :

Kararı, davalı vekili yasal süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan 18.02.2015 tarihli bilirkişi hesap raporunda ihbar tazminatının net 2.286,41 TL olarak hesaplanmasına, davacı vekilinin 22.04.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 2.286,41 TL ihbar tazminatı talep etmesine rağmen, davacının talebi aşılarak net 3.142,69 TL ihbar tazminatına hükmedilmesi HMK.nın 26. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1917, Karar No: 2015/1258, Tarih: 22.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1917 E.  ,  2015/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 4.Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/368 E-2013/443 K.

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir 4.Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 08.05.2012 gün ve 2011/496 E.-2012/153 K sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesi’nin 19.11.2012 gün ve 2012/17127 E.-2012/25981 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, TOKİ Kentpark Konakları olarak adlandırılan toplu konut projesi kapsamında davalı idare temsilcisinden 04.10.2010 tarihinde bağımsız bölüm satın aldığını, taşınmaz satış sözleşmesinin A.Madencilik Emlak Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti ile imzaladığını, Ankara 41. Noterliği'nin 08.11.2005 tarihli Eskişehir Konutları Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı İşine Ait Sözleşme içeriğine göre dava dışı A. İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd Şti'nin davalı idarenin temsilcisi olduğunu, A. Ltd. Şti. ile A. Ltd Şti'nin ortaklarının aynı kişiler olması sebebi ile kardeş şirketler olduğunu, bu sebeple A. Ltd. Şti'nin davalının temsilcisi olduğunu belirterek dava konusu taşınmazın tapusunun başka kişiler üzerine olmasından dolayı dava konusu taşınmazın davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde ödenen 99.400,00 TL'nin faizi ile iadesini talep etmiştir.

Davalı, 14.10.2010 tarihli taşınmaz satış sözleşmesinin A.Madencilik Emlak İnşaat ve Taahhüt Ltd Şti ile imzalandığını ve taşınmaz satış bedelinin de A. Ltd. Şti'ne ödendiğini, dava konusu konutun dahil olduğu projeye ilişkin olarak “Eskişehir Konutları Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı İşine Ait” sözleşmenin ise idare ile dava dışı A. Ltd. Şti arasında imzalandığını, yüklenicinin A. Ltd. Şti. olmadığını, davacının satış sözleşmesi imzalamış olduğu ASB Ltd. Şti. ile herhangi bir hukuksal ilişkisi olmadığını, her iki şirketin farklı tüzel kişiliği olması sebebi ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4077 Sayılı Yasa'ya istinaden açılan satın alınan taşınmazın tapusunun iptali ile tescili mümkün olmadığı takdirde ödenen bedelin iadesi davasıdır. 04.10.2010 tarihli taşınmaz satış sözleşmesi davacı ile dava dışı A. Madencilik Emlak İnşaat Taahhüt Tic. Ve San. Ltd. Şti. arasında yapılmış olup taraflar arasında düzenlenmiş başkaca bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacının dava dilekçesinde belirtiği Ankara 41.Noterliği'nin 08.11.2005 tarihli Eskişehir Konutları Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı İşine Ait Sözleşme ise dava dışı Al-Reş İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti. ile TOKİ Başkanlığı arasında imzalanmıştır. Bu durumda davacı aralarında hukuki ilişki bulunmayan davalı idareden herhangi bir talepte bulunamaz. O halde mahkemece husumet yönünden red kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'dan kaynaklanan tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilince davalı idare temsilcisinden TOKİ Kentpark Konakları olarak adlandırılan toplu konut projesi kapsamında satın alınan bağımsız bölümün tapusunun müvekkili adına tescilini, eğer bu mümkün olmazsa müvekkilince ödenen satış bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu konutun dahil olduğu projeye ilişkin "Eskişehir Konutları Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı İşine ait" noter onaylı sözleşmenin müvekkili İdare ile dava dışı A. İnş. Taah .Tic. ve San. Ltd. Şti. arasında imzalanmış olup, dava dışı A. Madencilik Emlak İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.nin bu sözleşmede yüklenici firma konumunda bulunmadığını, her iki şirketin ayrı tüzel kişiliğe sahip olduğunu, satışların yüklenici adına yapılması nedeniyle, satış esnasında alıcılar ile yüklenici arasında imzalanan satış sözleşmelerinin de yüklenici tarafından düzenlenip müvekkilince onaylanmadığından müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı idarenin inşa edilen konutları arsa satışı karşılığı gelir paylaşımı sözleşmesi ile dava dışı yüklenici A. İnş. Taah. ve San. Ltd. Şti.'ne verdiği ve aynı zamanda bu şirketi temsilci olarak atadığı, yapılan konutların satış ve pazarlama işlerinin bu şirket ile halen tapuda malik gözüken dava dışı A.B Madencilik Emlak İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. tarafından yapıldığı, davalı idarenin bu proje kapsamındaki tüm işleri denetlediği, davalı ile tapuda malik gözüken şirket arasında hukuki ilişkinin mevcut olduğu, davacıya davaya konu yeri satan şirketin davalı adını kullanarak bu yeri sattığından bahisle davanın kabulü ile 99.400,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi reddolunmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilerek direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında hukuki bir ilişkinin olup olmadığı ile varılacak sonuca göre davacının davalı idareden herhangi bir talepte bulunup bulunamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, hasılat paylaşımlı inşaat sözleşmelerinde, arsa sahibi tarafından yerin zilyetliği veya mülkiyeti yükleniciye inşaat yapması, satması, pazarlaması için devredilmektedir. Yüklenicinin borcu ise eseri meydana getirip iyi bir pazarlamayla satıştan elde edilecek yüksek geliri sözleşmede kararlaştırılan oranda arsa sahibine ödemektir. Uygulamada bu tip sözleşmelere dayanılarak üretilen konutlardan taşınmaz satın alan tüketicilere, yüklenilen edimin yerine getirilmemesi ve bu sebeple sözleşmeden dönülmesi karşısında tüketiciler mağdur olabilmektedir.

Kanuni tipe uygun olmayan atipik bir karma sözleşme ile üretilen konutun hukuki ya da fiili teslimatının olmaması ya da ayıplı çıkması halinde satın alan tüketicinin arada sözleşme ilişkisi olmayan arsa sahibine dava açıp açamayacağı veya arsa sahibinin seçimlik haklardan sorumlu olup olmayacağına gelince, hemen belirtilmelidir ki gelir paylaşımı esasına dayalı inşaat sözleşmelerine istinaden üretilen konutla ilgili satış dahil her türlü yetkinin yükleniciye verilmesi, yüklenicinin ise malın pazarlanması için başka şirketlere ister tapu devrini gerçekleştirsin isterse gayrimenkul satış yetkisini içeren vekaletname versin, bu yetkiye istinaden şirketin dilediği tüketiciye veya başka tüzel kişilere konutu devretmesi, arsa sahibini sorumlu olmaktan kurtarmaz. Zira 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 11. maddesi ile malın ayıplı olduğunun anlaşılması durumunda tüketiciye tanınan tüm haklardan olmasa bile tüketicinin aynen ifaya veya sözleşmeden dönmesi halinde peşin yatırılan bedelin iadesine yönelik isteklerinden üreticinin (arsa sahibi) sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Tüketici hukukunda, tüketicinin korunması asıldır. Bu nedenle, konut üreten herhangi şirket ya da kamu kuruluşunun güvencesi altında yapıldığı izlenimi verilerek, alıcılarda bu algıyı uyandıracak şekilde ve bu doğrultuda ilan, reklam, kampanya. broşür gibi enstrümanlar kullanılarak tüketicilerin konut edinme iradesine etki edilmesi halinde, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahibi olan kamu kuruluşunun akdi sorumluluğu bulunmasa da yukarıda açıklanan nedenlerle gerek özel yasa olan 6502 sayılı Kanun’un ilgili hükümleri gerekse Türk Borçlar Kanunu’nun sorumluluğa ilişkin hükümleri nazara alındığında tüketicinin ifa edilmeyen sözleşme uyarınca zarar kalemlerini bu kamu kuruluşundan isteyebileceğinin kabulü gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, davalı arsa sahibi idare ile dava dışı yüklenici şirket arasında imzalanan “Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımı İşine Ait Sözleşme”uyarınca üretilen konutlarla ilgili satış dahil bir kısım yetkilerin yüklenici şirkete verildiği, bu yüklenici şirket tarafından dava konusu taşınmazın gerçek ya da tüzel kişilere devri veya pazarlanması için dava dışı diğer bir şirkete devredildiği, davacı tarafından da bu şirketten dava konusu taşınmazın satın alındığı, her ne kadar dava konusu taşınmazın satışına ilişkin sözleşmede davalı idare taraf değilse de yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında arsa sahibi davalı idarenin davacı tüketicinin taleplerinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi ve bu kararda direnilmesi usul ve yasaya uygun olup; davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 13.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32055, Karar No: 2013/2015, Tarih: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32055 E.  ,  2013/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Zamanaşımı nedeniyle düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Maliye Hazinesinin katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın Gölçayır kasabası belediye başkanı olduğu, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 07/03/1986 tarihli ve 2005 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan Gölçayır höyüğünün üzerinde bulunan içme suyu deposuna açılmış sondaj kuyusundan bağlantı yapmak için Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulundan izin istediği, anılan Kurulun 19.11.2001 tarih ve 4332 sayılı kararı ile “Akşehir ilçesi Gölçayır beldesi, Gölçayır höyüğü üzerinde yer alan su deposuna ek bağlantı yapılması ve yetersiz olan su dağıtım şebekesinin ekli planda işaretlendiği şekilde, iş makinesi kullanılmadan, ilgili müze uzmanları denetiminde, 40 cm derinliği geçmeyecek şekilde, mevcut su dağıtım sisteminden olduğunca faydalanılarak güncelleştirilmesine” karar verildiği, sanığın Kurul kararı dışına çıkararak müze müdürlüğüne haber vermeksizin, kurulun onayladığı güzergah haricinde yeni güzergah üzerinden iş makinesi ile zemini kazdırıp, 40 cm derinliğe izin verilmesine rağmen iznin dışına çıkarak 60-70 cm ve bağlantı noktalarında ise 100-150 cm derinliğe boruları döşettiği,sanığın 1. derece arkeolojik sit alanında inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu sübuta ermekle birlikte, suç tarihinden, hüküm tarihine kadar, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1341, Karar No: 2021/9374, Tarih: 16.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1341 E.  ,  2021/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1069, Karar No: 2024/1552, Tarih: 06.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1069 E.  ,  2024/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1867 E., 2023/2034 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/365 E., 2021/289 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve karar Dairemizin 24.05.2023 tarihli ve 2022/18044 Esas, 2023/7631 Karar ... ilâmı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 ... Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Yabancı unsurlu ... sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte ileride ortaya çıkabilecek uyuşmazlıkta yabancı hukukun uygulanması taraflar açısından öngörülebilir bir durumdur. Taraflar bir hukuk seçimi yapmamış olsalar dahi 5718 ... Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 ... Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası düzenlemesi doğrultusunda uyuşmazlıkta yabancı hukukun uygulanması mümkün olabilmektedir.

Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde ... sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 ... Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak ... sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 ... Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün ... sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (... Çağla ..., ... ... Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, ..., 2021, s. 74, 89).

Belirtmek gerekir ki 5718 ... Kanun’un 2 nci maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, ... kanunlar ihtilafı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku resen uygulayacağı belirtilmiştir. 6100 ... Kanun'un 33 üncü maddesine göre ise hâkim, ... hukukunu resen uygulamak durumundadır. Bu durumda daha önce farklı Yargıtay uygulamalarının bulunmasının, açık kanun hükümlerinin göz ardı edilmesine gerekçe olarak gösterilemeyeceği değerlendirilmiştir.