muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11015, Karar No: 2023/356, Tarih: 08.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11015 E.  ,  2023/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafınca incelenmesi gerektiği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2018 tarihli ve 2017/68 Esas, 2018/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2018/1614 Esas, 2018/1376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2018/1614 Esas, 2018/1376 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/2235 Esas, 2019/3887 Karar sayılı ilâmıyla;

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2018/1614 Esas, 2018/1376 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/2235 Esas, 2019/3887 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığın emekli olduktan sonra maktul ve ortak çocuklarıyla birlikte Gaziantep'e taşındığı, 2015 yılında sanık ve maktulün boşandığı, 19/09/2016 tarihinde sanığın kendi evini maddi sorunlar nedeniyle boşaltarak maktulün çocuklarıyla oturduğu eve gittiği, burada yaşamaya başladığı, olay günü maktul ve sanığın ortak çocukları Nursude’nin okul kaydını yaptırmak için araçla evden ayrıldıkları, sanığın aksi ispatlanamayan savunmalarına göre aralarında eski meselelerden dolayı tartışma çıktığı, bunun üzerine sanığın önce aracın kapı cebinde bulunan bıçak ile maktulü baldır kısmından yaraladığı, tartışmanın artarak devam etmesi üzerine yakalama esnasında ele geçirilen Sarsılmaz Kılınç 2000 mega marka T1102-12U04814 seri numaralı ruhsatlı tabancası ile farklı mesafelerden kafa, göğüs ve karın bölgesine beş el ateş ederek maktulü olay yerinde öldürdüğü olayda;

Tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının tam olarak tesbit edilemediği bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanık hakkında TCK'nın 82/1-a maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/527 Esas, 2020/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Suçun tasarlanarak işlendiğine,

2. Takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine kabulünün;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Suçun tasarlanarak işlendiğine,

2. Takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine kabulünün;

Sanığın emekli olduktan sonra maktul ve ortak çocuklarıyla birlikte Gaziantep'e taşındığı, emekli olduktan sonra boşluğa düşerek alkol ve uyuşturucu kullanmaya başladığı, anlaşamayan tarafların 2016 yılında mahkeme kararıyla resmen boşandıkları, sanığın sonrasında maktulle bir araya gelmeye çalıştığı ancak kötü alışkanlıklarına devam etmesi sebebiyle bir araya gelemedikleri, bir süre sonra sanığın kendi evini maddi sorunlar nedeniyle boşaltarak maktulün çocuklarıyla oturduğu eve giderek burada yaşamaya başladığı, olay günü maktul ve sanığın ortak çocukları Nursude’nin okul kaydını yaptırmak için araçla evden ayrıldıkları, sanığın aksi ispatlanamayan savunmalarına göre aralarında eski meselelerden dolayı tartışma çıktığı, bunun üzerine sanığın önce aracın kapı cebinde bulunan bıçak ile maktulü baldır kısmından yaraladığı, tartışmanın artarak devam etmesi üzerine yakalama esnasında ele geçirilen ruhsatlı tabancası ile farklı mesafelerden kafa, göğüs ve karın bölgesine beş el ateş ederek maktulü olay yerinde öldürdüğü şeklinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir

3. Tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Maktulün kesin ölüm sebebine ilişkin tanzim olunan, 19.09.2016 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre;

"Kişinin ölüm nedeninin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı oluşan ulna, kostovertebral eklem, kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, iç organ yaralanmasından gelişen kanama sonucu meydana geldiği,"

Kanaatinin bildirildiği görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tasarlama Yönünden

Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, mezkûr ilâma uyma kararı veren Mahkemece suç vasfının belirlenmesinde ve buna göre sanık hakkında tasarlama nitelikli halinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tasarlama Yönünden

Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, mezkûr ilâma uyma kararı veren Mahkemece suç vasfının belirlenmesinde ve buna göre sanık hakkında tasarlama nitelikli halinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden

Sanık ve müdafii, maktulün, sanığı H.S. isimli şahısla aldattığı, sanığın bu olay nedeniyle öfkeye kapıldığı ve olay sırasında da maktulün sanığa çok ağır hakaretler ettiğini savunmuşlar ise de; sanığın maktul ...'ı öldürdükten üç gün sonra H.S.'yi de öldürmesi nedeniyle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sırasında aynı aldatma iddiası ile ilgili yapılan araştırmalarda herhangi bir delile rastlanmadığı, getirtilen HTS kayıtlarına göre maktul ile H.S. arasında herhangi bir görüşme bulunmadığı, maktul ile H.S. arasında bir ilişki olduğuna dair hiçbir tanık beyanının bulunmadığı, maktulün çocuklarından ...ile ...'in bu durumu anlayabilecek yaşta ve olgunlukta oldukları ancak annelerinin hiçbir şekilde babalarını aldatmadığını, aksine babalarının sürekli olarak haksız yere annelerine iftira atarak evde huzursuzluk çıkarttığı ve dengesiz davranışlarda bulunduğunu ifade ettikleri, sanığın öz babası ve öz kardeşi olan tanıkların da aynı şekilde sanığın maktule iftira attığını belirttikleri, sanığın aldığı alkol ve uyuşturucunun etkisi ile kendi kendine böyle bir düşünceye kapılmasının kendi hatası olduğu, maktulün sanığı aldattığına dair somut inandırıcı hiçbir delilin elde edilemediği, sanığın daha az ceza almak amacıyla iddia ettiği soyut hususların haksız tahrik indirimi uygulanması için yeterli olmadığı, yine sanığın savunmasında maktulün olay sırasında kendisine ağza alınmayacak küfürler ve hakaretler ettiği iddiasının da gerçeği yansıtmadığı, tanık anlatımlarına göre maktulün sanıktan korktuğu, hatta korku nedeniyle şikayetçi dahi olamadığı, boşanmasına rağmen bu korku nedeniyle sanığı tekrar evine kabul ettiği, böyle bir ruh hali içinde olan maktulün tenha bir yerde sanıkla baş başa iken sanığa bu şekilde hakaret etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın daha az ceza alabilmek için böyle bir savunma içine girdiğinin anlaşıldığı, kaldı ki maktule ağır bir ithamda bulunan ve kendisini darp edip bıçaklayan sanığın bu hareketlerine karşın maktulün hakaretle karşılık vermesinin de son derece olağan bir durum olduğu, bunun ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanması için bir neden olmadığı anlaşıldığından, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Takdîri İndirim Yönünden

C. Takdîri İndirim Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîri indirim sebebi uygulanmasının, hükmü veren Mahkemenin takdîrinde olduğu, Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde, "Sanığın duruşma sürecine yansıyan iyi hali lehine takdîri indirim nedeni kabul edilerek..." şeklindeki gerekçeyle takdîri indirim sebebinin uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin takdîr yetkisinin yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/527 Esas, 2020/62 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9801, Karar No: 2024/6634, Tarih: 21.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/9801 E.  ,  2024/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/137 E., 2022/290 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/112 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan, CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/112 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 08.12.2021 tarihli ve 2021/4943 Esas, 2021/8711 Karar sayılı kararı ile "İnşaat mühendislerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılarak suça konu müdahalelerin tek tek irdelenerek niteliklerinin (basit - esaslı) ve özellikle kullanılan malzemelerin cinsi, eskime durumu, renk değişimi, parlaklık/solukluk, dökülmeler, paslanma ve karbonlaşma ve diğer teknik özellikler de dikkate alınmak suretiyle müdahale tarihlerinin (suç tarihinin) ve böylelikle dava konusu uygulamaların dava zamanaşımı süresi içerisinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile beraat kararı tesisi, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 66/1, 67/4 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; bilirkişi raporunun yeterli olmadığına, suç tarihinin yeniden tereddütsüz bir şekilde belirlenmesi gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; bilirkişi raporunun yeterli olmadığına, suç tarihinin yeniden tereddütsüz bir şekilde belirlenmesi gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosya kapsamı, sanık savunması, müşteki şikayeti ve tüm kapsamı itibariyle değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında tanzim edilen iddianame gereği görülen kamu davasında kolluğa yaptırılan araştırma ve Lapseki Belediyesi ile yapılan yazışmalar neticesinde sanıkların suça konu evi 2004 senesinden önce tamamladıklarının sabit olduğu, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Korumu Bölge Kurulu ile yapılan yazışmalarda 2863 sayılı yasaya muhalefete konu evin alan itibari ile 04/07/2012 tarih ve 375 sayılı karar ile sit alanı olarak son halini aldığının belirtilmiş olması hususuna istinaden sanıkların eylemlerinin tahsis kararından öncesine dayanması gerekçesi ile 2863 sayılı yasaya muhalefet oluşturmadığı, 5237 sy TCK'nın 44. maddesi gereği oluştuğu iddiası bulunan ve bir diğer suç olan imar kirliliğine neden olması bakımından ise sanıkların ikamet etmiş bulundukları suça konu evi 2004 senesinde önceki bir tarihte tamamlamış olduklarının kolluk evrakı ile sabit olması sonucu 23.12.2004 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılan 5237 sy TCK'nın 184. maddesinin somut olayda uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla atılı "İmar kirliliğine neden olma" suçunu işlemediği sabit olan sanıklar hakkında beraatlerine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz talebi neticesinde Dairemizce "inşaat mühendislerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılarak suça konu müdahalelerin tek tek irdelenerek niteliklerinin (basit - esaslı) ve özellikle kullanılan malzemelerin cinsi, eskime durumu, renk değişimi, parlaklık/solukluk, dökülmeler, paslanma ve karbonlaşma ve diğer teknik özellikler de dikkate alınmak suretiyle müdahale tarihlerinin (suç tarihinin) ve böylelikle dava konusu uygulamaların dava zamanaşımı süresi içerisinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile beraat kararı tesisi" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine mahkemece yeniden keşif yapılmış ve keşif akabinde alınan 02.04.2022 tarihli bilirkişi heyet raporunda dava konusu taşınmazda mevcut olan yapının 2005-2008 yılları arasında yapımına başlandığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Bozma üzerine mahkemece yeniden keşif yapılmış ve keşif akabinde alınan 02.04.2022 tarihli bilirkişi heyet raporunda dava konusu taşınmazda mevcut olan yapının 2005-2008 yılları arasında yapımına başlandığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, suça konu yapının aşınma, paslanmalar göz önünde bulundurulduğunda, ortalama 15-20 yaş aralığında olduğu tespiti yapıldığı, sanıkların üzerine atılı 2863 sayılı Kanuna aykırılık (m.65/1) suçu için yasa metninde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, TCK'nın 67/4. Madde uyarınca olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olduğu, yapılan keşif ve tanzim edilen bilirkişi raporları doğrultusunda davaya konu taşınmazın 2005-2008 yıllarında yapıldığının tespit edildiği, bu haliyle suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının karar tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşıldığından; sanıkların 2863 sy. aykırılık (m.65/1) suçundan cezalandırılması için açılan kamu davasının 5271 Sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE VE KARAR

A. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'ın 24.07.2022 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12632, Karar No: 2019/16907, Tarih: 02.12.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/12632 E.  ,  2019/16907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın hükümleri temyiz hakkı bulunduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılmas,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ile müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18291, Karar No: 2014/6111, Tarih: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/18291 E.  ,  2014/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 26/12/2012

Numarası : 2009/23-2012/462

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinin dava dışı A.. Çimento ...AŞ'nin açmış olduğu ihaleyi kaybetmesi üzerine bünyesindeki işçilerin iş sözleşmelerine son verdiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin,hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, dava dışı A.. Çİmento.. AŞ'nin üst işveren kendisinin alt işveren olduğunu, dava dışı A.. Çimento....AŞ' den ihale ile hazır beton işinin yapımını aldığını, ihale ile alınan işin 24.10.2008 tarihinde sona erdiğini, ancak sözleşmede 2 yıl uzatma süresi olduğundan firmalarının işe devam ettiğini, 21.11.2008 tarihinde dava dışı A.. Çimento ….AŞ'den araçların teslimine ilişkin ihtarname geldiğini, 24.11.2008 tarihinde ise kendi bünyesinde çalışan bütün işçilerinin dava dışı M.. İnşaat...Ltd şirketinde çalışmaya başladığını, işçilerle ilgili olarak ne üst işveren ile ne de dava dışı Merit İnşaat...Ltd Şirketi ile hizmet akdi devri sözleşmesi yapılmadığını, aralarında bir anlaşma olmadığını, ancak davacı işçinin 24.11.2008 tarihinde işten çıkış verilmediği halde dava dışı M.. İnşaat...Ltd Şirketinde çalışmaya başlamış olmasının firmaları için haklı fesih nedeni oluşturduğunu, bu nedenle 27.11.2008 tarihinde, 24.11.2008 tarihinden itibaren davacı işçinin işe gelmemesi ve başka bir işyerinde çalışmaya başlaması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiklerini ve sigorta çıkışının yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı A.. Çimento.. A.Ş ile davalı arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin olduğu, 21.11.2008 tarihi itibarıyla bu ilişkinin sonlandırıldığı, davalı alt işverenin ihale süresi sonunda yeniden ihaleyi alamamış olması ve her iki alt işveren arasında işyerinin devredildiği konusunda bir delil olmadığından iş yeri devrinin olmadığı, davalının haklı olarak iş akdini fesh ettiğini kanıtlayamadığı ve davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma süresinin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma süresinin belirlenmesinde 4857 sayılı Yasanın 66.maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin düşülmesi gerekir.