muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15794, Karar No: 2014/5960, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15794 E.  ,  2014/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığnı temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10937, Karar No: 2014/16975, Tarih: 21.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/10937 E.  ,  2014/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/312128

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

NUMARASI : 2009/1713 (E) ve 2011/852 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 09.12.2008 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15202, Karar No: 2013/5695, Tarih: 07.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15202 E.  ,  2013/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık yönetimindeki otomobil ile olay mahalli iki yönlü yolda seyrederken ışıklara 12 m kala, kırmızı ışıkta araçların durması üzerine önündeki aracı sollayarak ters şeride geçtiği esnada sağından soluna doğru karşıya geçmeye çalışan 10 yaşındaki yayaya çarparak basit şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden TCK'nın 22/3 maddesi uygulanmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4724, Karar No: 2024/1658, Tarih: 22.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4724 E.  ,  2024/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1141 E., 2022/786 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızılcahamam Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/35 E., 2020/18 K.

Taraflar arasındaki alacak istemli asıl ve karşı davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar ve karşı davacı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ve karşı davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

HMK'nın "kısmi dava" başlıklı 109/1 inci maddesinde talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği düzenlenmiştir. Bilindiği üzere, davacının bir hukukî ilişkiden doğan ve aynı kişiden olan alacağının veya hakkının şimdilik belli bir kesimi (bölümü) hakkında hüküm verilmesi talebi ile açtığı, eş deyişle daha fazla bir miktar üzerinden tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açtığı davaya kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu anlaşılıyor ve istem bölümünde "fazlaya ilişkin haklarımın saklı tutulması” ya da “alacağımın şimdilik bir kısmını dava ediyorum” şeklinde bir ifadeye yer verilmişse bu husus, davanın kısmi dava olarak kabulü için yeterlidir.

HMK'nın 362/2 inci maddesinde de alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

HMK'nın 362/2 inci maddesinde de alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Yukarıda yer verilen açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde, karşı davacı vekili karşı dava dilekçesi ile müvekkili yüklenicinin kendisine kalacak dairelere yaptığı gibi davalı arsa sahiplerine kalacak dairelere de sözleşmede üstlenmediği halde banyo dolabı, duşakabin, asma tavan, iç kapıların lake yapımı, mutfak tezgahlarının granit yapımı, binada kamera güvenlik sistemi kurulması şeklinde ekstra imalatlar yaptığını ancak bu fazla imalatın bedelinin ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 600,00 TL'nın davalılardan tahsilini talep ettiği, davacı yanca belli bir miktar gösterilerek talepte bulunulduğu anlaşıldığından karşı davanın HMK'nın 109. maddesinde ifade edilen kısmi dava niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalılar ve karşı davacı vekilince temyize konu edilen toplam miktarlar asıl davada hüküm altına alınan 33.322,84 TL ile karşı davada reddedilen 600,00 TL olup, her ne kadar karşı davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava açılmış ise de, karşı dava bakımından dava dilekçesinde 600,00 TL talep edildiği, yargılama sırasında ıslah dilekçesi sunulmadığı gibi, dosya kapsamından karşı davaya konu alacağın tamamının dahi Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalılar ve karşı davacı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin hem asıl hem de karşı dava yönünden miktar itibariyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar ve karşı davacı şirket vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

22/05/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9466, Karar No: 2024/11592, Tarih: 03.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/9466 E.  ,  2024/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/394 Esas, 2023/110 Karar

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

S.S. Yeşilköy Kargo Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi yönetim kurulu üyeleri olan sanıklar hakkında, Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2008 tarihli ve 2007/493 Esas, 2008/704 sayılı görevsizlik Kararı ile sanıklardan ..., ... ve ...'un kendilerini kooperatifte sigortalı göstermeleri suretiyle kooperatiften haksız kazanç sağlanması yine aynı sanıklarla birlikte kooperatif yönetim kurulu üyeleri olan Süleyman Üşekcioğlu ve Bayram Kıranlıoğlu'nu kooperatif çalışanı gibi göstererek genel kurul kararı alınmaksızın kooperatiften ücret ödemeleri, kooperatif yönetim kurulu başkan yardımcısı ...'un 17.09.2003-31.08.2006 tarihleri arasında kooperatiften maaş alması keza birleşen davanın dayanağını oluşturan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.05.2010 tarihli ve 2008/60106 Soruşturma, 2010/45306 Esas sayılı İddianamesine konu edilen aynı sanıklar hakkında 2005 yılı başından itibaren kooperatif üyelerinin yurt dışı kargo taşımacılığı için gerekli C-2 ve yurt içi kara taşımacılığı için gerekli olan K-1 belgelerinin alımı konusundaki masraflarda kullanılmak üzere kişi başına 1.000,00 TL olmak üzere 31.01.2005 ile 28.03.2005 tarihleri arasında toplam 219 üyeden 219.000,00 TL para toplandığı, bu paraların kooperatif banka hesabı yerine sanık ...'un şahsi banka hesabına yatırıldığı, bu paradan Ulaştırma Bakanlığının hesabına 44.900.00 TL ödendiği, KDV iadesi olan 54.750,00 TL'nin üyelere dağıtıldığı, bakiye 119.350,00 TL'nin sanıkların uhdesinde kaldığı kabul edilerek eylemlerin kül halinde zincirleme basit zimmet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de;

Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2008 tarihli görevsizlik kararına konu olan, kooperatifte yönetim kurulu üyesi olan sanıklardan ..., ..., ...'un kendilerini sigortalı kooperatif çalışanı gibi gösterip ücret alarak kooperatif zararına sigorta primi ödenmesine sebep olmaları ve ...'a kooperatiften maaş ödenmesi eylemlerine ilişkin olarak; sanıkların ayrıca huzur hakkı alıp almadıklarının araştırılarak, huzur hakkı yerine yalnızca ücret ve maaş aldıklarının tespiti halinde kooperatif genel kurulunun ücret ve maaş ödemesi yapılmasına ilişkin sonradan alınan kararı da gözetilerek görevi kötüye kullanma suçu üzerinde de durulmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun ve suç vasfının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıkların C-2 ve K-1 belgelerinin alınması için toplanan 219.000,00 TL'nin 119.350,00 TL'sini zimmetlerine geçirdikleri iddiasına ilişkin olarak ise; Mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda 119.350,00 TL'nin sanıkların uhdesinde kaldığının tespit edilmesi, duruşmada dinlenen tanıkların 250,00'şer TL ve KDV iadesi olarak paralar aldıklarını beyan etmeleri ayrıca bozma sonrasında alınan 22.12.2022 tarihli bilirkişi raporunda "Kooperatif üyelerinin C-2, K-1 belgelerinin alınması için taraflarca imzalanan taahhütnamede üyelerin aracını kooperatife para almadan devredeceği şeklinde yer alan düzenleme nedeniyle 23 üyeye KDV iadesi olarak toplam 86.367,74 TL ödendiği, taşıt alımı için Eyüp 5. Noterliğine 18.417,25 TL ödeme yapıldığı, üye başına 250,00'şer TL olmak üzere 219 üyeye toplam 54.750,00 TL iade edildiği, Ulaştırma Bakanlığı Döner Sermaye Saymanlığına 1.100,00 TL ile birlikte 43.800,00 TL para transferi için 44.900,00 TL, dosya arasında bulunan 6 adet fatura bedeli karşılığında 18.648,74 TL olmak üzere toplam 223.083,73 TL ödendiği, toplanan 219.000,00 TL'den 4.083,73 TL fazla harcama yapıldığı ve sanıkların uhdesinde para bulunmadığı hususlarının tespiti ile hükmün gerekçesinde 22.12.2022 tarihli bilirkişi raporunun değerlendirilmemesi karşısında, hangi bilirkişi raporuna üstünlük tanındığının denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılarak sanıkların hukuki durumunun ayrı ayrı takdir ve tayini gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, bu itibarla Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2008 tarihli ve 2007/493 Esas, 2008/704 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ... ve ...'un kendilerini sigortalı göstermek suretiyle kooperatiften haksız kazanım sağlamaları şeklindeki eylemin zimmet suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği ancak hükmün gerekçesinde "Kooperatife üye olan veya olmayıp kendi nam ve hesabına çalışan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in 15.03.2005-12.07.2006 tarihleri arasında kooperatifte SGK'lı olarak gösterilip işe alındıkları, iddianamenin hazırlandığı tarihe kadar ikisi hariç kooperatifte çalışıyor gibi gösterilerek toplam 79.369,34 TL kooperatif hesabından ödeme yapıldığı" şeklindeki isnat hakkında açılmış bir dava bulunmadığı halde iddianın dışına çıkılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 53/1-d maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17448, Karar No: 2018/16508, Tarih: 04.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/17448 E.  ,  2018/16508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın, tartışma yaşadığı katılana hitaben sarfettiği, "özel günündesin galiba, evinde problemlerin var, gelip buraya yansıtıyorsun" şeklinde nezaket dışı kaba hitap tarzındaki sözün, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraaati yerine hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6120, Karar No: 2017/6323, Tarih: 11.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6120 E.  ,  2017/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mahkemece, sanığın yokluğunda verilen hükmün duruşmada bildirdiği adresinde tebliği için gönderilen evrakın 30.09.2014 tarihinde aynı konutta oturan eşine tebliğ edilip süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle hükmün kesinleştirilerek infaza verilmesinden sonra sanık müdafii tarafından sunulan 02.12.2014 tarihli dilekçe ile eşinin haber vermediği sanığın tebligattan haberdar olmadığı gerekçesiyle eski hale getirme istemli temyiz yoluna başvurulmuş ise de, gerçekleştirilen incelemede gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun şekilde yapıldığının anlaşılması karşısında yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip, 30.09.2014 tarihinde tebliğ edilen kararı hükümden sonra vekaletname ile yetkili kılanan müdafiin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 02.12.2014 günlü dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14339, Karar No: 2018/5562, Tarih: 03.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14339 E.  ,  2018/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/687, Karar No: 2015/1537, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/687 E.  ,  2015/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/6454, Karar No: 2020/7094, Tarih: 11.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6454 E.  ,  2020/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin annesi ...’ın 30.09.2013 tarihinde öldüğünü, davalının dava konusu 1, 2, 3 ve 4 nolu bağımsız bölümleri gerek kendi bizzat kullanarak, gerek kiraya vererek kullandığını belirterek, bu 4 taşınmaz için 5.500 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, zemindeki iki dükkânı kendisinin zücaciye dükkânı olarak kullandığını, zemindeki diğer dükkânın kirada olduğunu, 1. kattaki meskenin ise oturulamayacak durumda olduğunu, davacıdan kira gelirinden hissesine düşeni vermek için hesap numarasını istediğini ancak davacının herhangi bir hesap numarası vermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sadece 1 ve 2 nolu dükkânın davalı tarafından kullanıldığı, kiraya verilen 3 nolu dükkanın ise, kira gelirinden davalının davacıya da hakkını ödemek için hesap numarası istemesine rağmen davacının bildirmediğine yönelik iddiayı davacının inkar etmediği, ayrıca taşınmazda boş halde bulunan 4 nolu meskenin istenirse tadilat yapılarak davacı tarafından kullanılmasının mümkün olduğu, bu hususta davalının herhangi bir engellemesinin bulunmadığı tüm bu hususlar nazara alındığında, intifadan men koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 286 ada 1 parselde bulunan zemin kat 1, 2, 3 nolu dükkân niteliğindeki ve 1. kat 4 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümlerin davacının murisi ..., davalı ve dava dışı kişiler adına elbirliği mülkiyeti üzerine kayıtlı olduğu, 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin birleştirilerek davalı tarafından yaklaşık 30 yıldır züccaciye dükkânı olarak kullanıldığı, 3 nolu bağımsız bölümün kirada olduğu ve 4 nolu bağımsız bölümün kullanılamayacak halde olduğu anlaşılmıştır.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.