muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19039, Karar No: 2012/9755, Tarih: 24.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19039 E.  ,  2012/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği, anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine ilişkin düzenlemenin para cezalarını kapsamadığı ve kabule göre de, 1412 sayılı CYY'nın 305. maddesi uyarınca, doğrudan para cezasından ibaret önceki ilamın içerdiği ceza miktarı itibariyle kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılması, biçiminde DÜZELTİLEREK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan HÜKMÜN bu bağlamda ONANMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3077, Karar No: 2015/3113, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3077 E.  ,  2015/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/2537, Karar No: 2017/4821, Tarih: 05.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2537 E.  ,  2017/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1985-2013 tarihleri arasında SSK ve bağkur'da geçen sigortalılık sürelerinin 5281 gün olarak tepitiyle hizmetlerin birleştirilerek 2013 yılı Nisan ayı itibariyle emeklilik maaşı bağlanması gegrektiğinin tespitiyle ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillirince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacının 1985 ile 2013 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa ve Bağ Kur kapsamında sigortalılık sürelerinin tespiti ile hizmetlerinin birleştirilerek yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 01.01.2007-01.07.2009 tarihleri arasında 4/1-b maddesi gereği sigortalı olduğunun tespitine ,davacının yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının 01.01.1987 tarihinden itibaren devam eden ... kaydının 05.11.2013 tarihli denetim raporuna göre usulüne uygun kayıt tutulmadığı gerekçesiyle iptal edildiği,davacının 01.07.1997 itibariyle tevkifata istinaden 2926 sayılı Yasaya göre tescili yapılarak 31.08.1997 de sigortalılığının durdurulduğu,durdurulan sigortalılık süreleri ile ilgili Ek 17 ihya borçlanması isteminde bulunduğu ve 01.07.2011 tarihinde 2640 gün prim ödemesi yaptığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda ,davacının talebinin ve dava ile ulaşmak istediği sonucun bağkur ve ssk sigortalılık sürelerinin tespit edilerek yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik olduğu anlaşılmakla 11/09/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Yasanın 58 maddesiyle 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 54. madde gereği ,01.07.2011 tarihli ihya borçlanması ile sağlanan 2640 gün ... sigortalılığının geçerli olduğunun kabul edilmesi gerekirken ,davacının talebinin 2007-2009 yılları arasında bağkurlu olduğunun tespiti şeklinde dar yorumlanarak sadece bu sürede sigortalılığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; 6552 sayılı Yasanın 58.maddesi ile eklenen geçici 54.madde gereği ihya edilen 2926 sayılı Yasa kapsamındaki 2640 gün sigortalılığını kabul ederek yaşlılık aylığı koşullarını buna göre değerlendirmek,davacının 1479 sayılı Yasa ,2926 sayılı Yasa ve 506 sayılı Yasa kapsamında çakışan sigortalılık sürelerini de aylık bağlanmasına esas hizmetlerini belirlerken dikkate almak, sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yapılacak iş; 6552 sayılı Yasanın 58.maddesi ile eklenen geçici 54.madde gereği ihya edilen 2926 sayılı Yasa kapsamındaki 2640 gün sigortalılığını kabul ederek yaşlılık aylığı koşullarını buna göre değerlendirmek,davacının 1479 sayılı Yasa ,2926 sayılı Yasa ve 506 sayılı Yasa kapsamında çakışan sigortalılık sürelerini de aylık bağlanmasına esas hizmetlerini belirlerken dikkate almak, sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı'ya iadesine

05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3584, Karar No: 2012/4003, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3584 E.  ,  2012/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı ile pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve arpa-saman ürünlerinin kuru tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Davalı ...'a tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın tebliğ işleminin ...'a yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Yasası'nın 16.maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Tebligat yapılan kişi ... ile davalının aynı konutta oturdukları tebligat mazbatasına yazılmamış olduğundan yapılan tebligat geçerli değildir. Bu nedenle gerekçeli karar adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3458, Karar No: 2020/4173, Tarih: 20.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3458 E.  ,  2020/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5747, Karar No: 2022/3832, Tarih: 17.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5747 E.  ,  2022/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

üküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü ehliyetsiz sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 80 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, üç şeritli devlet karayolu üzerinde gündüz vakti Maltepe istikametine doğru orta şeritten seyri esnasında olay mahalline geldiğinde orta şeritten sağ şeride geçmek istediği esnada aracın istikametine göre yolun sağ şeridinde seyir halinde olan katılan sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki motosikletin yan kısmına sürtünerek çarpması sonucu sanığın tam ve asli kusuru ile katılan ...'ün ve motosiklette yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile geçer ve hayati tehlikeye neden olmaz şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda,

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın oluşa, kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/1-a. maddesi ile adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında dayanak madde olan 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (3.) paragrafı hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ile sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün (6.) paragrafının hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELİTELEREK ONANMASINA; 17/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3028, Karar No: 2019/5683, Tarih: 06.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/3028 E.  ,  2019/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakan dedeleri ...’in mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 1 no’lu depo vasıflı bölüm ile 2 no’lu meskeni davalı torunu ...’ya satış göstererek temlik ettiğini, anneleri ... tarafından anılan temlik için açılan davanın reddedildiğini, ancak temyiz aşamasında anneleri ...’nın muris tarafından mirastan ıskat edilmesi nedeniyle red gerekçesinin değiştirilerek onandığını, dava açma hakkının kendilerine geçtiğini, yapılan temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazları 22.000 euro bedelle satın aldığını, murisin, davacıların annesine olan kızgınlığı nedeniyle taşınmazları sattığını ve memleketi ... ilçesindeki camiye yüklü bir bağış yaptığını, 3. kişilere satış yapılmaması için kendisinin satın aldığını, satışın gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kanıtlanamadığından bahisle reddine ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gözetilerek davanın kabul edilmesi gereğine değinilmek suretiyle bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği, toplanan deliller ve hükmüne uyulan bozma ilamı dikkate alınmak suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının yerinde bulunmayan öteki temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, Devletin, bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek doğru sicile bağlama yolunda benimsediği genel ilke "dolu pafta sistemi" gözetilerek tapunun iptali yanında tescile de karar verilmesi gerekirken sadece tapunun iptaliyle yetinilmesi isabetsizdir.

Bu durum kamu düzeniyle ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re'sen gözetilmesi gerekeceğinden, davalının temyiz itirazı bu nedenle yerindedir.

Ancak, Devletin, bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek doğru sicile bağlama yolunda benimsediği genel ilke "dolu pafta sistemi" gözetilerek tapunun iptali yanında tescile de karar verilmesi gerekirken sadece tapunun iptaliyle yetinilmesi isabetsizdir.

Bu durum kamu düzeniyle ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re'sen gözetilmesi gerekeceğinden, davalının temyiz itirazı bu nedenle yerindedir.

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının hüküm kısmının "... ili, ... ilçesi, ... ... parkı batısı ... sokak No: ... (... ada ... parsel) de bulunan davalı adına kayıtlı bodrum katın 2/6 hissesi ile zemin katta bulunan meskenin tamamının tapu kaydının İPTALİNE," şeklindeki 1 numaralı bendinin "... ili, ... ilçesi, ... ... parkı batısı ... sokak No: ... (... ada ... parsel) de bulunan davalı adına kayıtlı bodrum katın 2/6 hissesi ile zemin katta bulunan meskenin tamamının tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında İPTALİNE ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1165 Esas sayılı veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına TESCİLİNE," şeklinde düzeltilmesine, kararın bu hali ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20569, Karar No: 2015/8552, Tarih: 20.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20569 E.  ,  2015/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 12:40 sıralarında idaresindeki araç ile hal kompleksinden çıkıp, çift yönlü yolun sağına doğru geniş kavisle döndüğünde, doğrudan seyreden katılan ...’in idaresindeki motosiklet ile önünü kapatan sanığın aracının sol arka kısmına çarpıp, devrilmesi sonucu hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak, motosikletindeki katılan ...’nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (4.) bendine “TCK” ibaresinden sonra gelmek üzere “ ’nın 50/1-a,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3101, Karar No: 2015/3116, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3101 E.  ,  2015/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/17336, Karar No: 2014/23505, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17336 E.  ,  2014/23505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/690-2014/341

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 03.05.2010-04.10.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, en son net ücretinin 1.250,00 TL olduğunu, fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesailerinin ödenmediğini, ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumuna asgari ücret olarak bildirildiğini, maaşlarının onbeş gün geç yatırıldığını, bu durumların işverene bildirildiğinde davacının iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını belirterek ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 03.05.2010 tarihinde tır şoförü olarak müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, 04.10.2010 tarihinde işe gelmesine rağmen dokuz işçi ile birlikte ücretlerinin az olduğu ve ücretlerinin artırılması gerektiğini talep ederek topluca işbaşı yapmadığını, takip eden günlerde işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının aylık brüt ücretinin 810,17 TL olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 04.09.2012 tarih 2010/793 esas, 2012/385 karar sayılı ilam ile şahit beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının iş sözleşmesi kendisinin feshettiği, ihbar tazminatına hak kazanmadığı, bilirkişi raporunda hesap edilen ücret alacağına hak kazandığı, ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 01.07.2013 tarihli 2012/25621 esas 2013/15940 karar sayılı ilamı ile şahit beyanları ve emsal ücret araştırması hep birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin net 1.250,00 TL olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ve davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında, davacı davasını ıslah etmiş ve mahkeme de bu ıslahı dikkate alarak hüküm kurmuştur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ve davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında, davacı davasını ıslah etmiş ve mahkeme de bu ıslahı dikkate alarak hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde belirtildiği üzere, ıslah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Mahkemece, tahkikat aşamasının tamamlanmasının ve karar verilmesinin ardından verilen bozma kararından sonraki yargılama aşamasında ıslah yapılması mümkün değildir. Yargıtay İçtihatlarının Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 tarihli ve 10/3 sayılı kararında da ifade edildiği üzere, Yargıtay bozma kararından sonra ıslah yapılamaz. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek bozmadan sonraki yargılama aşamasında yapılan ıslah dikkate alınarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı tarafça davacının 2010 Eylül ayı ücretinin ödendiği iddia edilmiş ve buna ilişkin olarak dosyaya hesap hareketleri başlıklı belge sunduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacının 2010 Eylül ayı ücretinin ödenip ödenmediğinin tespiti bakımından davacıya ait hesap ekstresi getirtilerek 2010 Eylül ayı ücretinin ödendiğinin anlaşılması halinde bu miktarın hesaplanan ücret alacağından mahsubu gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.