muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4568, Karar No: 2022/9313, Tarih: 25.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4568 E.  ,  2022/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma dışında kalan alanın değer düşüklüğü bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/48 E – 2020/128 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Dosya kapsamından; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada 33 parsel sayılı taşınmazın kısmi kamulaştırılmasına karar verildiği, davalı idare ile uzlaşma tutanağı tanzim edilmek suretiyle davaya konu taşınmazın kısmi olarak kamulaştırıldığı, davacının ihtirazi kayıt koymaksızın kısmi kamulaştırma bedelini aldığı, kamulaştırma sonrası davaya konu taşınmazın ifrazla 104 ada 81 ve 82 parsel haline geldiği, kamulaştırma dışında kalan kısmın 104 ada 81 parsel olduğu, kamulaştırma dışında kalan kısımda meydana gelen değer düşüklüğü bedelinin tahsili amacıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Yasası'nın 12. maddesi ile kısmi kamulaştırma halinde kamulaştırma dışında kalan kısmın yararlanmaya elverişli olmaması halinde mal sahibinin kamulaştırma kararının tebliğinden itibaren otuz gün içinde yazılı olarak başvurması halinde kalan kısmın da kamulaştırılması gerekmektedir. Davacının, kamulaştırma dışında kalan kısımla ilgili olarak Kamulaştırma Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca davalı idareye başvurusu bulunmadığı ve taşınmaza fiili bir el atma da olmadığı anlaşılmakla kısmi kamulaştırma nedeniyle meydana gelen değer düşüklüğü talebinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/48 E – 2020/128 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 25/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11502, Karar No: 2013/20689, Tarih: 26.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11502 E.  ,  2013/20689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Genel Müdürlüğü aleyhine 08/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- a)Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince: Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacılar, maliki oldukları veya kiralayarak ektikleri, ... ilçesi, ... köyünde bulunan taşınmazlarda ekili bulunan ürünlerin, Afşin Elbistan termik santralinin çevreye yaydığı zararlı gazların ve küllerin etkisi ile zarar gördüğünü, verimin düştüğünü iddia ederek uğradıkları zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, termik santralin işletilmesinden dolayı çevreye herhangi bir zarar verilmediğini, resmi kurumlarca hava kalitesinin sürekli ölçüldüğünü, yönetmeliklerle belirlenen sınır değerlerin aşılmadığını, küllerin toprakla örtüldüğünü düzenli olarak nemlendirme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde yapılan tespite göre, davalının işlettiği termik santralin çevreye olumsuz etkisi nedeni ile davacıların ektiği üründe verim kaybı olduğu belirlenerek istem kabul edilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve tapu kayıtlarından, davacıların karahüyük köyünde bulunan on iki parsele ekili ürün için dava açtıkları, bu parsellerin çoğunu kiralayarak ektikleri, dosyaya ibraz edilen kira sözleşmelerinde imzası bulunan kiraya verenlerin parsellerin tamamının maliki olmadıkları, kalan hisseler yönünden kira sözleşmesi ibraz olunmadığı halde taşınmazların tapudaki yüz ölçümünün tamamı üzerinden zarar hesaplandığı görülmüştür.

Şu durumda, davacılar tarafından kiralanarak ekilen parseller yönünden zararın, dosyaya ibraz olunan kira sözleşmesinde imzası bulunan malikinin tapudaki hisselerine karşılık gelen yüz ölçümü üzerinden hesap yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, davacılar tarafından kiralanarak ekilen parseller yönünden zararın, dosyaya ibraz olunan kira sözleşmesinde imzası bulunan malikinin tapudaki hisselerine karşılık gelen yüz ölçümü üzerinden hesap yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılar, tespit edilen zarardan bir miktar azına istekte bulunulup kiralanan taşınmazlar için indirim yapılarak istekte bulunduklarını açıklamış olmalarına karşın, tespit dosyasında kiralanan taşınmazlar ve malik olunan taşınmazlar için zarar ayrılmadan tek kalem halinde hesaplandığından yapılan indirim miktarı denetlenememektedir. Şu durumda, davacıların kiralayarak ektikleri taşınmazlar için yeniden hesaplanacak olan zarar tutarının ayrıca belirlenmesi ve bu miktar üzerinden, ekilen ürünlerin zarar görebileceğinin bilinerek kiralama veya ortakçılık yapılması nedeniyle emsal dosyalardaki gibi %30 oranında indirim yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2/a-b ) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11089, Karar No: 2008/13862, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11089 E.  ,  2008/13862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 124 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5665, Karar No: 2025/4866, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/5665 E.  ,  2025/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1845 E., 2024/1373 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2023/453 Esas, 2024/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ölenler..., ... ve ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan, üç kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/1845 Esas, 2024/1373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (lehe) başvurularının incelenmesi sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "karar metninde sanığın adındaki maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle" istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kastı bulunmadığına, taksirle hareket ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın sevk ve idaresinde bulunan babasına ait araçla arkadaşları ... ile ölenler..., ... ve ... bulunduğu halde seyir halinde olduğu, olay öncesinde alkol aldıkları ve araçla gezmeye başladıkları, yolda alkol almak amacıyla ve tuvalet ihtiyacı için durdukları, yolculukların bir kısmında ölenlerin araç içinde bir kısmında pikap şeklindeki aracın açık kasa kısmında bulundukları, sanığın ehliyetsiz olup olay sırasında alkollü olduğu, sürüş sırasında hızlanarak aracın direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracın kaldırıma ve bir binanın dış duvarına çarparak durabildiği, ... ve ...'ın olay yerinde,...'ın hastanede tedavi sonrası öldüğü, ölümlerin trafik kazası sonucu genel beden ve kafa travmasına bağlı vücut ve kafa kemik kırıkları ile epidural hetamom, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki pikap tarzı araç ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile kaza yaptığı, birlikte seyir halinde olduğu üç arkadaşının öldüğü olayda; sanığın ehliyetsiz ve alkollü halde seyir halinde olduğu, birden fazla trafik kuralını ihlal etmesi nedeniyle asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, ölenlerin sanığın arkadaşları olup, olayın kasten gerçekleştirildiğine dair delil ve iddia bulunmadığı, ayrıca olay yerinde lastik izleri bulunması nedeniyle sanığın duvara çarpmadan önce fren yaparak olayın meydana gelmesini engellemeye çalıştığı ve ölüm sonucunu istemediği, sanığın tehlikeli eylemi ile ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir sonucun meydana

gelmeyeceğine inanarak hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği neticeye sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, olayın

oluş şekli, sanığın kusurunun ağırlığı, meydana gelen netice de dikkate alınarak 2-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 85/2. maddesi gereği üst sınıra yakın ceza tayini ile sanığın bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85/2, 22/3. maddeleri gereği cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan "suç vasfının hatalı tayini" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/1845 Esas, 2024/1373 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7538, Karar No: 2016/9191, Tarih: 31.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7538 E.  ,  2016/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası, TCK'nın 204/1, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin çekin bankaya ibraz edildiği “04.01.2010” yerine sanığın çeki katılana verdiği “2009 yılı Aralık ayının ilk haftası” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanın tarlasında ekili olan bal kabaklarını satın almak istediği, aralarında anlaşınca sanığın kamyonetin aldığı miktarı araca yüklediği, ardından bir hafta sonra yeniden kamyonetle gelip üç ton kabak yüklediği ve katılana suça konu 07.01.2010 keşide tarihli ve 3.000 TL tutarındaki çeki vererek daha sonra gelip kalan kabakları alıp parayı vereceğini ve çeki geri alacağını söylediği, ancak bir daha gelmediği, katılanın çeki bankaya götürdüğünde çekin sahte olduğunu öğrendiği, bu şekilde dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının oluştuğu iddia olunan olayda;

1- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Adli para cezasının miktarına ilişkin gerekçeli karar içeriğinde alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,