muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26506, Karar No: 2013/3791, Tarih: 31.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/26506 E.  ,  2013/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının ... Hizmetler Ltd. Şti çalışanı olduğunu, husumetten davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı üniversite ile davacının işvereni olarak görünen ... Hizmetler Tic Ltd. Şti arasında temizlik ve kaloriferci hizmet alımına ilişkin ihale yapıldığı, ancak davacının tanık beyanları uyarınca temizlik işi yapmadığı Üniversite’nin Basın ve Halkla İlişkiler bölümünde masa başı işinde çalıştığı, buna göre bu işçi yönünden davalı Üniversite ile alt işveren olarak görünen ... Hizmetler Tic. Ltd. Şti. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurlarının bulunmadığı, ayrıca feshin geçerli olduğu da ispatlanmadığından davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmakla birlikte; davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/a maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu düşünülmeden davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ve yargılama giderine ilişkin 6 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

“6- Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı 18,40 TL peşin harcın istek halinde davacıya mahkemesince iadesine, davacının yaptığı 69 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13071, Karar No: 2010/9962, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13071 E.  ,  2010/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... sigortalılığını iptal eden Kurum işleminin iptaline, 1479 sayılı Yasa sigortalı sayılmasına, 1479 sayılı Yasaya göre iptal edilen sigortalılığının geçmişe dönük olarak tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, ödediği primlerin 2926 sayılı Yasaya göre ödenmiş sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, Kurumca davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalılığını iptal eden idari işlemin iptali ile 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu esnaf ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbiti, bu talep kabul edilmediği takdirde iptal edilen dönemde 2926 sayılı Yasa kapsamında zorunlu tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti ile yatırılan primlerin 2926 sayılı Yasa’ya göre ödenmiş sayılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak tescil olduğu 01.02.1985 tarihinden itibaren 4 nolu kurum genelgesi uyarınca 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı sayılmasına ve buna ilişkin ve bunun aksine olan kurum işleminin iptaline, ödenen primlerin isteğe bağlı sigortalılık primine aktarılmasına,davacının 1479 ve 2926 sayılı Yasaya göre zorunlu sigortalı sayılması konusundaki talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 20.12.1985 tarihli giriş bildirgesiyle 01.02.1985 tarihinde tavuk besiciliğinden doğan vergi kaydına göre 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalısı olarak tescil edildiği,Kurumun 05.09.2008 tarihli kararı ile, davacının kazancının zirai nitelikte olduğu nedeniyle 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalılığını başlangıç tarihi itibariyle iptal ettiği, 15.04.1992 tarihinde 1.000.000 TL ve 22.07.2008 tarihinde 280.00 YTL prim ödemesi olduğu, 01.02.1985-30.12.1998 tarihleri arasında ...vergi dairesinde, kanatlı kümes hayvanları yetiştiriciliği-zirai kazanç-nedeniyle vergi kaydının bulunduğu, ...Esnaf ve Sanatkarlar Odasına 31.05.1996-28.02.2007 tarihleri arasında,... Esnaf Sanatkar Sicil Memurluğunda 30.05.1996-01.07.2003 tarihleri arasında,,17.10.1990 tarihinde ... Ticaret Borsası kaydının olduğu, ...Belediyesince verilmiş 30.11.1990 tarihli işyeri açma belgesinin ve satış yapıldığına dair faturaların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık,davacının 01.02.1985 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı ... sigortalısı mı yoksa 1479 sayılı Yasa veya 2926 sayılı Yasa’ya göre zorunlu ... sigortalısı mı sayılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’nın 3. maddesinde, “… Tarımsal Faaliyette Bulunanlar: Kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanları veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanların,...”bu kanuna göre sigortalı sayıldıkları,

1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinde, “Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; Esnaf ve sanatkarlar ile diğer bağımsız çalışanlardan ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olanların,…” sigortalı sayıldıkları, 1479 sayılı Yasa’nın 24/II-d maddesinde, “tarım işi yapanların,” bu Kanun kapsamında zorunlu sigortalı sayılmayacakları öngörülmüştür.

Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa veya 2926 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalısı sayılması gerekirken 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı ... sigortalısı sayılması hatalı olmuştur.

Öte yandan, davacının tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığına dair 2926 sayılı Yasanın 10. maddesindeki kayıtların araştırılmadığı,1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi kapsamında kendi nam ve hesabına ticari faaliyette bulunup bulunmadığına dair araştırma yapılmadan, ticari faaliyetin ıspatına dair davacının ileri sürdüğü deliller toplanmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş, davacının tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığına dair 2926 sayılı Yasanın 10. maddesindeki kayıtları, 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi kapsamında kendi nam ve hesabına ticari faaliyette bulunup bulunmadığını araştırmak, ... Et ve Balık Kurumundan davacı adına kesilen fatura ve ilgili belgeleri istemek,tavuk üretimimi, ticaretimi yaptığını belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.10.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.10.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Dava, davacının 01.02.1985 tarihi ile 30.10.2008 dava tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali, aksinin kabulü halinde ise bu tarihler arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık şartları taşıdığı halde 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olarak tescil edildiğini, geriye doğru tescil mümkün olmadığından artık 2926 sayılı Yasaya göre sigortalı sayılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının 01.02.1985 tescil tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalı sayılması gerektiğinden bahisle ödenen primlerin isteğe bağlı sigortalılık primine aktarılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının verdiği 20.12.1985 tarihli bildirge üzerine bildirgede açıkça "vergi kaydının tavuk besiciliğinden" olduğu yazılı olduğu halde vergi kaydı esas alınarak 01.02.1985 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak tescil edildiği, kanatlı kümes hayvan yetiştirciliğinden (tavuk besiciliğinden) 01.02.1985-14.07.1988, 02.03.1998-30.12.1998 tarihleri arasında zirai kazançtan vergi, 29.05.1996-28.02.2007 tarihleri arasında ...Esnaf ve Sanatkarlar Odası, 30.05.1996-01.07.2003 tarihleri arasında Esnaf Sicil kaydının bulunduğu, 15.04.1992 tarihinde 1.000.000 TL (1.00 TL), 22.07.2008 tarihinde 280.00 TL prim ödediği, davalı Kurumca vergi kaydının zirai kazançtan olduğunun öğrenilmesi üzerine 05.09.2008 tarihinde 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının iptal edildiği, davacının "... ünvanı ile tavuk besiciliği yaptığı, dosyadaki faturalardan dışarıya tavuk sattığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için "zirai faaliyet (tarım işi)-zirai kazanç" ile "ticari faaliyet-ticari kazanç" kavramlarının tartışılması gerekir.

Uyuşmazlığın çözümü için "zirai faaliyet (tarım işi)-zirai kazanç" ile "ticari faaliyet-ticari kazanç" kavramlarının tartışılması gerekir.

"Tarım işi"; Yargıtay uygulamasında kabul edildiği üzere; üretim, bakım ve yetiştirmeye yönelik faaliyetleri kapsar. İster arazi, ister nehir, göl veya denizde, ekim, dikim, yetiştirme yolu ile bitki veya hayvansal ürünlerin üretimi tarımsal iş olarak değerlendirilmelidir. 2926 sayılı Yasanın 3. maddesi bu alanda daha kapsamlı bir belirleme yapmış ve ekim, dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya doğadan yararlanmak suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar veya yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasının sağlanmasını tarımsal iş olarak kabul etmiştir. Tarım işi "tavukçuluğu" da içine alır ve genelde üretme işinin makina ile yapılmış bulunması, o işin tarım işi sayılmasını engellemez.

"193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 2. maddesinde 1.Ticari kazançlar, 2.Zirai kazançlar, 3.Ücretler, 4.Serbest meslek kazançları, 6. Menkul Sermaye İratları, 7. Diğer kazanç ve iratların gelir getiren kazanç ve iratlar oldukları, 37. maddesinde her türlü ticari ve sınai faaliyetlerinden doğan kazancın "ticari kazanç" olduğu, 65. maddesinde sermayeden ziyade şahsi mesai, ilmi veya mesleki bilgi, veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan faaliyetlerin bir işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasının" serbest meslek kazancı" olduğu, 52. maddesinde ise zirai faaliyetten doğan kazancın zirai kazanç olduğu, zirai faaliyetin arazide, deniz, göl ve nehirlerde, ekim, dikim, bakım, üretme, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veyahut doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle nebat, orman, hayvan, balık ve bunların mahsullerinin istihsalini, avlanmasını, avcıları ve yetiştiricileri tarafından muhafazasını, taşınmasını, satılmasını veya bu mahsullerden sair bir şekilde faydalanmasını ifade ettiği, satışların dükkan veya mağaza açılarak yapılması halinde açılan yazıhanelerin gelir vergisine münhasır kalmak şartıyla dükkan ve mağaza sayılmayacağı bildirilmiştir.

Somut olayda davacı tavuk üretip, yetiştirip sattığından zirai kazanç mükellefi olup ticari kazanç mükellefi sayılması mümkün olmadığından artık ticari faaliyette bulunup bulunmadığının araştırılmasına gerek bulunmayıp davacının zirai faaliyette bulunduğunun ve 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılık şartlarını taşımadığının 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık şartlarını taşıdığının kabulü gerekmekte olup ancak 2926 sayılı Yasada geçmiş hizmetlerin tespitine olanak sağlayan bir hüküm bulunmadığından yani geriye doğru tescil mümkün olmadığından davacının 01.02.1985-30.10.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı sayılması da mümkün olmayıp mahkemenin bu yöndeki kabulü doğrudur.

Ancak davacının isteğe bağlı sigortalı sayılması için primlerin muntazam olarak ödenmesi gerektiğinden ve primler muntazam olarak ödenmediğinden bu dönemde 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edilmesi de mümkün değildir.

Sosyal Güvenlik Kurumlarının anayasal görevlerini yerine getirirken sigortalılara karşı olabildiğince yasal haklarını hatırlatması ve bu durumlarını izlemesi zorunlu görev olarak ortaya çıkar. ...'un bu anayasal sosyal güvenlik ödevinin gereği olarak giriş bildirgesi verildiğinde bildirgede açıkça "vergi kaydının tavuk besiciliğinden" olduğu yazılı bulunduğu halde vergi dairesinden bu vergi kaydının zirai kazançtan mı yoksa ticari kazançtan mı olduğu sorulup belirlenerek davacının 1479 sayılı Yasaya göre sigortalı olarak tescil edilmeyip, 2926 sayılı Yasaya göre sigortalı olarak tescilinin sağlanması veya davacının 1479 sayılı Yasaya tabi tescil talebinin o tarihte reddedilerek davacıya 2926 sayılı Yasaya tabi tescil edilebilmesi için müracaat imkanının verilmesi gerekirdi. İptal işlemi 2008 yılında yapılmakla davacının kendisini o tarihlerde 2926 sayılı Yasaya göre tescil ettirme olanağı elinden alınmıştır....'un bu araştırma ve denetim görevini gereği gibi yerine getirmemesi sigortalısını uyarmaması sonucu davacının sosyal güvenlik hakkından yoksun bırakılması MK.'nun 2. Maddesine aykırı olacağından davacının 01.02.1985-30.10.2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı sayılması gerekir.

Mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2024/4728, Karar No: 2024/7884, Tarih: 28.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4728 E.  ,  2024/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/393 E., 2024/57 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2013/206 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararının bozulması üzerine kurulan Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2021 tarihli ve 2020/171 Esas, 2021/15 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/5508 Esas, 2022/6964 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/2-son maddesi uygulanırken 8 yıl hapis cezası yerine 5 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2022/393 Esas, 2024/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 87/2-son, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanarak indirim yapılmasının hatalı olduğuna, vesaire ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; katılanın silahtan sayılan cisimle yaralandığına dair delil bulunmadığından sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-(e) maddesi uyarınca artırım yapılmasının hatalı olduğuna, eksik inceleme neticesinde sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87/2-(b) maddesi uyarınca artırım yapıldığına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; katılanın silahtan sayılan cisimle yaralandığına dair delil bulunmadığından sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-(e) maddesi uyarınca artırım yapılmasının hatalı olduğuna, eksik inceleme neticesinde sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87/2-(b) maddesi uyarınca artırım yapıldığına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından silahtan sayılan balta ile gerçekleştirildiğinin katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanı ve yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriğiyle saptandığı, hükme esas alınan Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 12.02.2016 tarihli adli muayene raporunun yeterli olduğu ve sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(e) ve 87/2-b-son maddeleri uyarınca artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni, bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen olayda sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/238 Esas ve 2002/ 367 Karar sayılı kararına göre asgari oranda indirim yapılmasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2022/393 Esas, 2024/57 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21290, Karar No: 2016/385, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21290 E.  ,  2016/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2014/331-2015/303

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı F.. Ç.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili ile davalılardan F.. Ç.. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan F.. Ç.. vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir.Ancak;

İlk karar sadece davalılardan F.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalı F.. Ç..'ın payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine ve diğer davalılar yönünden de bozmadan önceki miktarla sınırlı olarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)2 nolu bendindeki cümlenin tamamen hükümden çıkartılmasına, yerine (a- İlk kararı temyiz eden davalı F.. Ç..'ın 1/16 payı yönünden kamulaştırma bedelinin 11.976,10 TL olduğunun TESPİTİNE, bu bedelden, acele el koyma bedelinden davalıya ödenen kısmın mahsubu ile fark bedel olan 6.362,72 TL'nin hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı F.. Ç..'a ödenmesine, fark bedele 23.02.2013 tarihinden son karar tarihi olan 10.02.2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,

b)İlk kararı temyiz etmeyen Davalı M.. K.., G.. U.., L.. K.. ve E.. Ç..'in payları yönünden kamulaştırma bedelinin toplam (2.710,24 x 4=) 10.840,96 TL olduğunun TESPİTİNE, adı geçenlere acele el koyma dosyasında yapılan fazla ödeme olan ( adı geçenlerin her birine 1499,80'er TL 'den) toplam 5.999,20 TL'nin tahsilde tekerrür olmaması kaydıyla adı geçen davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine,