muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11662, Karar No: 2021/17701, Tarih: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11662 E.  ,  2021/17701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gece vakti sayılan saat 23:00-24:00 sıralarında müştekiye ait otoparkın kulübesinin camını açarak içeriye girip araba anahtarı ile bozuk paraları almak şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımının suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28/03/2013 tarihi ile yeniden suç işlediği tarih olan 26/06/2013 tarihleri arasındaki durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi olan 08/10/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9768, Karar No: 2014/17472, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9768 E.  ,  2014/17472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA (KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2014

NUMARASI : 2012/82-2014/161

Taraflar arasında görülen davada Antalya (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/04/2014 tarih ve 2012/82-2014/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin yetkili hamili bulunduğu 05.07.2008 keşide tarihli, 15.10.2008 vade tarihli 450.000 Euro bedelli keşidecisi A.. E.., lehdarı H. K.. olan senetin tahsili için takip başlattıklarını ancak davalının imza itirazında bulunduğunu, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda senetteki imzalarda A.. E..'nin imzası ile benzerlikler yanında farklılıklar da bulunduğu gerekçesiyle takibin durmasına karar verildiğini, davalı A.. E..'nin şikayeti sonucunda açılan Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturma dosyasında ise adli tıp raporuna göre ve müvekkilince özel olarak talep edilen bilirkişi raporuna göre senetteki imzanın davalının eli ürünü olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek müvekkillerinin senet nedeniyle alacaklı oldukları 450.000 Euro'nun davalıdan tahsilini ve %40'tan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacılar arasında herhangi bir iş ilişkisi de olmadığını, davacıları tanımadığını, davacıların bu senedin neden verilmiş olabileceğine dair de bir açıklama yapmadıklarını, müvekkilinin adının kullanıldığı sahte imzaya dayalı birçok icra takibi olduğunu, dava konusu senetteki imzanın müvekkiline ait olup olmadığını bilmediklerini ancak müvekkiline ait olsa bile hile ile alınmış olabileceğini, kesinlikle davalılara bir borçlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın sadece keşideci davalıya yöneltildiği, cirantalar ile ilgili tahsile yönelik hiçbir işlem yapılmadığı, davacı Turgut'un herhangi bir ticari iş yapmayıp herhangi bir işletme de işletmediği, bu denli yüksek miktarda senetle borçlanmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, isticvap beyanında belirttiği gibi balıkçılık işi ile uğraşan birisinin verdiği balık karşılığı dava konusu olan 450.000 Euro tutarında senet almasının ve senedi aldığı ciranta ile ilgili bir tahsil girişimi de olmadığı, bu durumun hayatın olağan akışına açıkça aykırı olduğu, bunun aksi ve gerek senedin alınış nedeni gerekse alacağın varlığının usulünce ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kambiyo senedine dayalı alacak istemine ilişkin olup; davalı davacıları tanımadığını, aralarında ticari ilişki bulunmadığını beyanla dava konusu senet üzerindeki imzayı inkar etmiş, bunun üzerine Adli Tıp Kurumundan ve 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporlarda ve Şişli Cumhuriyet Savcılığı'nın 2009/7235 soruşturma sayılı dosyasındaki Adli Tıp Kurumu raporunda senet üzerindeki imzanın davalı eli ürünü olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

İmzanın davalı eli ürünü olduğunun anlaşılmış olmasına rağmen kambiyo senetlerinin illetten mücerret bulunduğu gözden kaçırılarak mahkemece varsayımlardan yola çıkılıp davacının bu miktarda senedi ele geçirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve alacağı varlığını usulünce kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/100, Karar No: 2007/20082, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/100 E.  ,  2007/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, esnaf kaydının 9.8.1998 tarihi itibariyle iptaline ve dava tarihi itibariyle de emekliliğe hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının zorunlu Bağkur sigortalılığının 9.8.1998 tarihi itibariyle sona erdiğinin ve dava tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Davacı, 15 tam yıl prim ödeme süresi ve 56 yaş koşullarını taşıması nedeniyle 1479 sayılı Yasa’nın geçici 10. maddesinin ikinci fıkrasının a) bendi uyarınca kısmi yaşlılık aylığına hak kazanmaktadır. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmekle birlikte davacıya 01.05.2006 tarihi itibariyle bağlanması gereken aylığın kısmi aylık olduğunun hüküm yerinde belirtilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci bendi silinerek, yerine; “Davacının 01.05.2006 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 08.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15177, Karar No: 2014/13901, Tarih: 04.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15177 E.  ,  2014/13901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6708, Karar No: 2015/8312, Tarih: 14.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6708 E.  ,  2015/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 18.12.2014 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından ve istenilen hususun yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24033, Karar No: 2013/22464, Tarih: 23.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/24033 E.  ,  2013/22464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında 2.285.00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1 - Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c

bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2 - Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 2.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4231, Karar No: 2015/231, Tarih: 27.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4231 E.  ,  2015/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, nitelikli yağma, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar....... ve ..... kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...... hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması, sanık ..... hakkında nitelikli yağma suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede savunma

hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, suç vasfına, suç kastı bulunmadığına, sanık Gökhan yönünden sübuta vesaireye; katılanlar Nilgün ve Semin vekilinin eksik incelemeye vesaireye; katılanlar Adalet, Serpil ve Tülay vekilinin suçların canavarca hisle işlendiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar ....... ve ....... hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ....... hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması, sanık ........ hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamdeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ......... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Dosya kapsamına göre; sanık ...... maktüle ait Vakıflar bankasına ait kredi kartını aldıktan sonra geri verdiğini savunmasına rağmen, söz konusu kredi kartı ile maktüle ait cep telefonunun olay sonrası elde edilemediği, temyiz dışı sanık ......... savunmasına göre: maktülün cesedinin dolap içerisinde sanık ........ işyerinden taşınmasından ve işyerinin temizlenmesinden sonra maktüle ait diz üstü bilgisayarın 28.03.2012 tarihinde ..... aracılığı ile .......... verildiği ve ......... 01.04.2012 tarihinde kollukta ifade verdikten sonra 02.04.2012 tarihinde saat: 13.00 sıralarında diz üstü bilgisayarı sanık ....... iade ettiği, sanık..... yakalanmasından sonra verdiği bilgi üzerine, söz konusu diz üstü bilgisayarın sanığın işyerinin yanında bulunan ......... ait işyerinde bulunduğu olayda; sanığın kişinin malını koruyamayacak halde olmasından veya ölmesinden yararlanarak hırsızlık suçundan TCK'nun 142/2-a maddesi gereğince cezalandırılması yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek nitelikli yağma suçundan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASlNA), 27/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASlNA), 27/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/01/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ...... ve ....... müdafii Avukat ........ yokluğunda 29/01/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/11876, Karar No: 2019/14789, Tarih: 26.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11876 E.  ,  2019/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun

konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin iş yerinden değer tespit tutanağına göre toplam 25 TL değerindeki elektrik kablolarını çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2714, Karar No: 2020/2436, Tarih: 03.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/2714 E.  ,  2020/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 22. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Bozma ilamına uyulduğu belirtildiği halde; sanığın bu suçu daha önce sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri sırasında işleyip işlemediğinin Uyap kayıtlarından, Cumhuriyet Başsavcılığından ve denetimli serbestlik müdürlüğünden sorularak araştırılması gerektiği halde bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.