muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5080, Karar No: 2009/4940, Tarih: 03.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5080 E.  ,  2009/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... Asliye (Aile) Mahkemesi, ...Asliye (Aile) Hukuk ile ...Aile (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

HMUK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın ...Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesine açıldığı, bu mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Asliye (Aile ) Hukuk Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkeme tarafından da, ... Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, ... Aile Mahkemesince de, Akseki Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan söz edilerek yetkisizlik kararı verildiği ve aynı zamanda dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25. maddesi uyarınca yargı yeri belirlenmesi, mahkemelerce karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde mümkün olmaktadır. Somut olayda; .... Aile Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile ...Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, dosya yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderilmiştir. Dosyanın ...Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesine gönderilerek davaya anılan yer mahkemesince bakılması gerekirken yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosyanın bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4986, Karar No: 2015/2468, Tarih: 08.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4986 E.  ,  2015/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/77147

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/124 (E) ve 2011/162 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarının kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Dava konusu eserle ilgili hak sahipliğinin devredildiğini gösteren belgelerin yasal süresi içerisinde sunulmadığı gibi dosya içerisinde bulunan, katılan ile F... Gmbh isimli şirket arasındaki 28.11.2008 tarihli lisans sözleşmesinde katılana lisans konusunda münhasır yetki verilip, dava ve şikayet hakkı verilmediği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1559, Karar No: 2012/16996, Tarih: 22.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/1559 E.  ,  2012/16996 K.**

**"İçtihat Metni"**

2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa aykırılık suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 26. maddesi gereğince 4 ay hapis ve 450 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 05/07/2010 tarihli ve 2009/287 esas, 2010/425 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.10.2011 gün ve 53105 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2012 gün ve KYB. 2011-366331 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 25/01/2011 tarihli ve 2009/276 esas, 2011/924 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık hakkında askeri yasak bölgeye girdiğinden bahisle 2565 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu maddenin atıf yaptığı 11. maddenin (b) bendi uyarınca birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri ile bu bölgelerde uyulması gereken yasakların idarenin düzenleyici işlemi ile belirlendiği;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup, 2565 sayılı Kanun'un anılan hükümlerinde, 5237 sayılı Kanun'un genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından, Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinin, 2565 sayılı Kanun yönünden 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerektiği,

Sanığa atılı eylemin, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunduğu, o halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylemin, Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, anılan maddede "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmünün yer aldığı,

Bu duruma göre, 2565 sayılı Kanun'un 11. maddesi hükmüyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamaların, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemelerin Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmadığı, bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ile Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanun'un 11. ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekliği gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 05.07.2010 gün ve 2009/287 esas, 2010/425 karar sayılı kararının CMK.nın 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20123, Karar No: 2015/32339, Tarih: 16.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20123 E.  ,  2015/32339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/58494

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2014/323 (E) ve 2014/398 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü yolu kapatmış şekilde park halinde bulunan tır sürücüsü müştekiyi önce korna çalarak ve selektör yaparak uyardığı, araçtan inmeden müştekiye aracını biraz daha ileri çekmesini ve geçemediklerini söylediği, buna karşın müştekinin aracı çekmediği; çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3592, Karar No: 2014/7790, Tarih: 16.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3592 E.  ,  2014/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada...1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının kendi beyanına ve yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin ...Mahallesi ...Sokak No...olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.05.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2854, Karar No: 2013/4228, Tarih: 20.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2854 E.  ,  2013/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- KARAR -

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 06.....2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nın 432. maddesinde öngörülen ... günlük yasal süre geçirildikten sonra ........2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/... Esas, 1990/... Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, ... tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5989, Karar No: 2024/3008, Tarih: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5989 E.  ,  2024/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/625 E., 2022/757 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/625 Esas sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 tarihli ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği, bu bağlamda sanığın 29.06.2022 havale tarihli dilekçesiyle yapmış olduğu temyiz talebine ilişkin Tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/688, Karar No: 2021/5888, Tarih: 02.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/688 E.  ,  2021/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : 1- Sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 81/1, 62, 53,63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

2- 6136 sayılı Yasanın 15/4, 5237 sayılı Yasanın 62, 52/2 maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezasından mahkumiyetine dair; Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 gün ve 2018/164 Esas, 2018/235 Karar

sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan adli para cezasına ilişkin hüküm yönünden yapılan incelemede,

1) Sanık hakkındaki, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin suçun vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin;

2) Katılanların 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma sonrası verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki, sübuta, eksik araştırmaya, katılanlar vekilinin sanık hakkında tasarlama ve canavarca hisle adam öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının sanık hakkında tasarlayarak öldürme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklama tarihinin 24/09/2014 yerine 24/09/2018 olarak yazılması,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre maktul ...’in sanığa küfür ettiği yönündeki sanığın tüm aşamalardaki savunmaların aksinin ispat edilememesi nedeniyle, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK 29. madde gereğince asgari hadden indirim yapılması gerektiği düşünülmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... ve ... vekili, sanık müdafii, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... ve ... vekili, sanık müdafii, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

02/04/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Mehmet Işık'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Fevzi Güzeltaş'ın yüzüne karşı 08/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/13913, Karar No: 2007/13828, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13913 E.  ,  2007/13828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 268 ada 11 parsel sayılı taşınmaz 23.6.1954 tarih 13 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1953/131 E. 1954/20 K. sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10165, Karar No: 2023/1853, Tarih: 10.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10165 E.  ,  2023/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/712 Esas, 2019/96 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2019/3123 Esas, 2021/1984 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının, kabulü ile ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/712 Esas, 2019/96 Karar sayılı kararının hüküm kısmının A ve B bentlerinin kaldırılmasına, yapılan duruşmalı inceleme neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.10.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

Öldürme ve yaralama kastı bulunmadığından suçun taksirle işlendiğine, eksik incelemeye, meşru savunma koşullarının oluştuğuna,

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri,

Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü