muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8617, Karar No: 2023/5465, Tarih: 20.09.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, cezaların toplanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; zamanaşımına, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, takdîri indirime yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Sanık hakkındaki iddianamenin 25.10.2002 tarihinde düzenlendiği, yakalama emri ile sanığın savunmasının 18.04.2021 tarihinde alındığı, dosya kapsamında zamanaşımını kesen iki sebep arasında asli zamanaşımı süresinin dolmadığı, suç tarihi itibariyle de henüz olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmediği, sanık savunmasının tanık beyanları ile doğrulanmaması, sanığın soyut iddiası dışında delil bulunmaması nedeniyle somut olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği gerekçesi ile şüpheli kalan bu hal sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince asgarî şekilde haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdîrinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/650 Esas, 2022/785 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10015, Karar No: 2015/9550, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10015 E.  ,  2015/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/723-2014/723

Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2014 tarih ve 2014/723-2014/723 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (talep eden) vekili, alacaklı banka ile A. Tarım Ltd. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesini, diğer davalılar ile murislerinin kefil olarak imzalandığını, bankanın doğan ve muaccel hale gelen 2.255,68 TL nakit ile 57.780,00 TL gayrinakit alacağının A.Tarım Ltd. Şti.'den, 2.255,68 TL nakit ve 3.000,00 TL gayrinakit alacağının H.. A.. ve Hüseyin Çalık mirasçıları L.. S.., H.. Ç.., N.. S.. ve E.. Ç..'tan tahsilini teminen ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; Müteveffa H. Ç.mirasçılarının açtıkları terekenin tesbiti ve mirasın reddi davası dikkate alındığında, terekenin TMK'nın 625. md. de resmi defter tutulması devam ettiği sürece miras bırakanın borçluları için icra takibi yapılamayacağı, bu süre içerisinde zamanaşımının işlemeyeceği, acele haller dışında davalara devam edilemeyeceği gibi yeni dava da açılamayacağı, TMK 630 maddesine göre miras bırakanın kefaletten doğan borçlarının defterde ayrı bir yere yazılacağı ve mirasçıların, mirası kayıtsız ve şartsız kabul etmiş olsalar bile, bu borçlardan terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi halinde kefalet sebebiyle alacaklı olanlara ne düşecek idi ise ancak o miktarla sorumlu olacakları, kefil H. Ç.mirasçıları tarafından terekenin resmi defterinin tutulması istemi ile mahkemeye başvurulmuş olması, mahkemenin ihtiyati tedbir kararı ile miras bırakan hakkında ki tüm takip ve satışların durdulmasına karar vermiş olması ve TMK md. 630 karşısında H. Ç. mirasçılarının kefalet nedeniyle sorumlu oldukları miktarın terekenin tasfiyesi sona erdiğinde belirlenebilecek olması gerekçeleriyle; hakkında ihtiyati haciz istenen H. Ç. mirasçıları L. Ç.S. H.. Ç.., N.. S.. ve E.. Ç.. hakkındaki ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12920, Karar No: 2021/14421, Tarih: 06.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/12920 E.  ,  2021/14421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıfatıyla)

Trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olarak açılan davada ... 7. Tüketici Mahkemesi ile ... 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 7. Tüketici Mahkemesince, davalı...'in süresinde verdiği cevap dilekçesinde yetki ilk itirazında bulunduğu, davacı ve davalı...’in yerleşim yerlerinin .../... olduğu gibi davaya konu trafik kazasının .../...'da gerçekleştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nce ise, davanın davalı ... yönünden dosyanın tefrikiyle ayrı bir esasa kaydının yapılmasına karar verildiği, davalılardan... davaya süresi içerisinde verdiği cevap dilekçesiyle yetki itirazında bulunduğu ancak ihtiyari dava arkadaşı olan davalı ...' nin ise davaya cevap süresi geçtikten sonra beyan dilekçesini sunduğu, haksız fiilden kaynaklı tazminat davasında yetkinin kesin olmadığı, davalı ... yönünden usulüne uygun bir yetki itirazı da olmadığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ... Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kaza .../... ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri de keza .../...’dır. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin ... ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu ... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın ... 7. Tüketici Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince; ... 7. Tüketici Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5229, Karar No: 2017/4280, Tarih: 02.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5229 E.  ,  2017/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3996, Karar No: 2015/14700, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3996 E.  ,  2015/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi borçlunun adının..... olduğu ve şikayet dilekçesi ekindeki vekaletnamenin de adı geçen borçlu adına düzenlendiği anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında borçlu adının .... olarak yazılması maddi hataya müstenid olup, mahallinde düzeltilebileceği anlaşıldığından alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Alacaklı tarafından başlatılan fatura alacağına dayalı genel haciz yolu ile ilamsız takipte borçlu şirketin icra mahkemesine başvurarak takibin kesinleşmesinden sonra takip konusu borca ilişkin alacaklı ile aralarında imzalanan 31.08.2012 tarihli protokol uyarınca ibra edildiklerini, buna rağmen alacaklının takibe devam ederek haciz talep ettiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece borçlunun şikayetinin itfa kapsamında değerlendirilerek protokol kapsamında yapılan 380.000 TL ödeme nedeni ile takibin bu miktar üzerinden durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

En basit anlamıyla yenileme (tecdit); “Yeni bir borcun ihdası suretiyle eski bir borcun ıskatıdır. Alacaklının kendisine yapılması lazım gelen bir eda yerine borçluya karşı yeni bir alacak elde etmesi; borçlunun da edayı yerine getirmeksizin alacaklıya karşı yeni bir borç taahhüt etmek suretiyle borcundan kurtulmasıdır. Alacağın eskisi yerine kaim olmasıdır. Tecditte borçlunun kendisi borçlu olarak kalır ancak borcu eski borç ilişkisine değil yenisine taalluk eder. Yeni alacağın eskisi yerine kaim olması önemli iki sonuç doğurur. Birisi, eski alacağı sakatlayan fesat sebeplerinin ve iş bu alacağa karşı ileri sürülebilen def’ ilerin yeni alacağa tesir etmemesi, diğeri de eski alacağa ilişkin teminatların eski alacakla birlikte sakıt olmasıdır. (6098 sayılı TBK 133/II maddesi) 818 sayılı BK 114/II maddesinde (İBK 116/II) yer alan karineye göre bir tecdit iddiasında olan kimse tarafların bu husustaki anlaşmasını (animus novandi =tecdit kastı) ispat ile mükelleftir.

Kural olarak açık bir anlaşma olmaksızın salt yeni bir senet düzenlenmesi tecdit anlamına gelmemektedir. Yenilemenin (tecdidin) varlığını kabul için ; yeni bir alacak olmalı

Kural olarak açık bir anlaşma olmaksızın salt yeni bir senet düzenlenmesi tecdit anlamına gelmemektedir. Yenilemenin (tecdidin) varlığını kabul için ; yeni bir alacak olmalı

ve yenilemenin ıskat etmesi lazım gelen eski bir alacak da mevcut olmalıdır. Tecdit daima, aslında, akdin taraflarını teşkil eden kimseler arasında yapılmaz. Alacaklı ya da borçlunun değişmesi olanaklıdır. Her iki halde de tecdit alacağın temliki ve borcun naklinden ayrılır, zira eski alacak sükut etmiş yerine başka bir borçluya karşı veya diğer bir alacaklı lehine bulunan ve çoğunlukla mücerret olan yeni bir alacak kaim olmuştur” şeklinde açıklanmaktadır. (Andreas Von Tuhr-Borçlar Hukuku 1-2 Cevat Edege çevirisi Ankara,1983 sh.653-660).

Kısacası yenileme (tecdit) ile yenilenen borç ilişkisi değil, bu ilişkiden doğmuş borç veya borçlardır. Objektif yani konuda değişiklik ya da subjektif yani taraflarda değişiklik olarak da kendini gösterebilir. Yenilemede borç ilişkisi eski olmakla birlikte doğan yeni borç söz konusudur. (Prof.Dr.Kenan Tunçomağ Türk Borçlar Hukuku , Cilt I Genel Hükümler, İstanbul, 1976, Sh.1183 vd.)

Yapılan açıklamalar ışığında görülmektedir ki, borcun yenilenmesi dar anlamda borcu sona erdiren nedenlerden birisidir. Bir borcun yerine yenisinin geçmesi suretiyle eski borcun sona erdirilmesi sözleşmesine yenileme (Neuerung=Novation) denir. Borç ilişkisinde değil dar anlamda borçta söz konusudur. Örneğin satım sözleşmesinde satım parası borcu yenilendiğinde satım sözleşmesi eskiden olduğu gibi geçerli şekilde varlığını devam ettirir. Yenilenen sadece satım parası borcudur. Borcun yenilenmesi alacaklı veya borçlu arasında yapılacak bir sözleşme ile gerçekleşir. Buna yenileme sözleşmesi (neuerungsvertrag) denir. Bu sözleşme tarafların eski bir borç yerine yenisini geçirme iradelerinden oluşur. Yenilemenin varlığını kabul için öncelikle eski bir borç olmalı, yeni borç onun yerine geçmeli ve taraflar yenileme iradesine sahip olmalıdır. Eş söyleyişle, taraflar eski borç yerine geçecek yeni bir borç kurma iradesine sahip olmalıdır. Bu irade yeni bir borç kurmak suretiyle eski borcu ortadan kaldırma, onu sona erdirme iradesidir. Yenileme iradesi sözleşmeden açık bir şekilde anlaşılmalıdır. Tarafların açık iradesi yenileme yönünde birleşmelidir. Yenileme, sözleşmeye dayalı bir tasarruf işlemidir. Her tasarruf işleminde olduğu gibi yenileme de hukuki bir nedene dayanır. Yenileme sebebe bağlı bir işlem olduğu için temeldeki hukuki sebebin geçerli olması gerekir. Yenileme eski borcu sona erdirir ve onun yerine geçecek bir borç doğar. Borç ilişkisi varlığını korur ama borç yenilenmiş olur. İki borç arasında bir fark olmalı, taraflar yenileme iradesiyle hareket etmeli, yeni bir borç meydana getirirken eskisini ortadan kaldırma iradesi ortaya konulmalı anlaşılmalıdır. (Tekinay , Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt2 İstanbul, 1985 sh. 1325)

Hemen belirtilmelidir ki, yukarıda açıklanan 6098 sayılı TBK.nun 133. maddesinde de açıkça ifade edildiği üzere, mevcut bir borç için salt poliçe taahhüdünde bulunmak veya yeni bir alacak senedi düzenlemek tek başına yenileme anlamına gelmez. Yenilemenin varlığını kabul için bu konuda yenileme sözleşmesi yapılmış olmalıdır. Bu sözleşmenin varlığını ispat yükü ise bunu iddia edene aittir.(Hukuk Genel Kurulu’nun 23.03.2005 tarih ve 2005/12-188 E, 2005/204 K)

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Alacaklı tarafından da kabul edildiği anlaşılan taraflar arasında yapılan 31.08.2012 tarihli “İbraname” başlıklı protokolün ilk sayfasında, söz konusu icra takibinde gelinen aşamada vekalet ücreti, masraf ve tüm fer'iler dahil toplam alacağın 460.000 TL olarak sabitlenmesi ve bu bedel haricinde ...'nün 2012/14641 esas sayılı dosyası ile ilgili başkaca bir talepte bulunulmayacağı hususunda mutabakata varıldığı, ödemenin ne şekilde tasfiye edileceğinden bahsedilerek 80.000 TL'lik kısmın protokol

tarihinde alacaklının hesabına transfer edildiği, kalan 384.000 TL borcun ise ilkinin vadesi 30.09.2012 olan ve 30.08.2013 tarihine kadar devam eden 12 adet bono ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı ve bu 12 adet senedin liste şeklinde protokolde yazılı olduğu, alacaklıya bahsi geçen senet asıllarının teslim edildiği ve bu şekilde borcun yeniden yapılandırıldığı anlaşılmaktadır. Protokolün 2. sayfasının son paragrafında ise “Bu nedenle, alacaklı tarafın ibranameye konu ...'nün 2012/14641 E. sayılı dosyasından hiçbir hak ve alacağı kalmamış, bu dosya ile ilgili borçlu şirket gayri kabili rücu, sulh ve ibra edilmiştir.” ifadelerine yer verildiği görülmektedir.

Bu durumda 31.08.2012 tarihli “İbraname” başlıklı protokol ile borcun yenilendiği ve yenileme gereği takip konusu faturalarla ilgili borcun sona erdiği gözönüne alınarak takibin iptali yönündeki istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16405, Karar No: 2007/1643, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16405 E.  ,  2007/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 25548 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde 1038 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel, tapuda davalı gerçek kişi adına kayıtlı olup, genel kadastroda Haziran 1327 tarih 33 sıra numaralı tapu kaydı ile ... oğlu ... mirasçıları adına 90 parsel sayısıyla tesbit edilip, gerçek kişiler arasındaki kadastro tesbitine itiraz davası sonunda, Tapulama Mahkemesinin 21.07.1969 gün ve 1967/352- 219 sayılı kararıyla ... Tokuç mirasçıları adına tescil edilen 242 sayılı müfrez kadastro parselinin 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre ifrazıyla oluşturulmuştur.

-2- 2006/16405-07/1643

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.