muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11835, Karar No: 2010/10817, Tarih: 02.11.2010

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemece bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiği göz önüne alınarak, gerektiğinde doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplayıp bunları değerlendirmek suretiyle bir sonuca gidilmesi gerekir. Somut olaya gelince mahkemece 1.12.1994- 31.12.1995 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak verilen tespit kararı yerinde ise de, 1.6.1999- 31.12.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır.

Yapılacak iş; 1995-1999 yılları arasındaki dönem yönünden yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılarak 31.12.1995- 31.12.2001 tarihleri arasındaki dönemde davacının çalıştığı İstanbul Tıp Fakültesi işyerinde davacının çalıştığı bölümdeki çalışan kişiler belirlenerek bu kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurarak öncelikle davacının 31.12.1995- 1.6.1999 tarihleri arasında temizlik işini ihale ile alan firmalar nezdinde kesintisiz olarak çalışıp çalışmadığını belirlemek çalışma kesintisiz değilse hakdüşürücü süreyi değerlendirmek, çalışma kesintisiz ise 1.6.1999- 31.12.2001 tarihleri arasındaki dönem yönünden tüm deliller birarada değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu 1.6.1999- 31.12.2001 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK ile davalı Vakfın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile dahili davalılara iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4123, Karar No: 2015/18662, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4123 E.  ,  2015/18662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .. İli ... İlçesi ...ruk Mahallesi 1010 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazilere kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değeri belirlenir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilerek ilk yıl buğday, ikinci yıl ise 1.ürün mısır ve 2. ürün mısır münavebeye alınması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri belirlenmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, iklim şartları dikkate alındığında dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede iki yılda üç ürün münavebeye alınması suretiyle değerlendirme yapılması yerinde ise de; yörede ekimi mutad başkaca ürünler de bulunduğundan dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesinde sulama ve tarım şekline uygun değişik ürünler münavebeye alınarak bedel tesbit edilmesi gerekirken, mahkemece mısırı iki kez değerlendirmeye alarak bedel belirleyen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan samanın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami verimini, kilogram başına asgari-azami toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

./..

2015/4123-18662 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8916, Karar No: 2014/1808, Tarih: 13.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8916 E.  ,  2014/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığı 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, diğer kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7135, Karar No: 2019/1840, Tarih: 25.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/7135 E.  ,  2019/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Ecrimisil

KARAR

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Davalı ... vekili olduğunu belirten Av. ... temyiz dilekçesinde; müvekkilinin yurt dışında yaşadığını, kısa süreliğine gelmiş olduğu esnada müvekkiline tebligat yapıldığını, tebligat yapıldıktan sonra vekalet vermeden yurtdışına çıktığını, bu nedenle müvekkilinin temyiz işlemini yapmasının fiilen mümkün olmadığını, HMK 77/1 maddesi gereği vekalet sunulması için müvekkilinin yurtdışında olduğu da gözetilmek suretiyle tarafına süre verilmesini talep etmiş olup gerek dosya kapsamında gerekse UYAP'tan yapılan inceleme doğrultusunda davalı vekili olduğunu gösterir herhangi bir vekaletnameye rastlanılmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle davalı ... vekili Av. ...’in vekaletnamesinin dosya arasına alınması, ondan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8889, Karar No: 2007/9947, Tarih: 21.06.2007

21. Hukuk Dairesi 2007/8889 E., 2007/9947 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/8889 E., 2007/9947 K.**

**- İŞ KAZASI

- MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT

- PEŞİN SERMAYE DEĞERİ

- SÜREKLİ İŞ GÖRMEZLİK**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 77 ]

- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 109 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan M... Turizm İşletme A.Ş. vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin

reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle davanın, hasımda değil temsilcide yanılma sonucu açılması halinde davanın husumetten reddedilmeyip, gerçek temsilciye davanın yöneltilmesi gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerinden olmasına, somut olayda, davanın, işveren M... Turizm Yatırım ve İşletme A.Ş. aleyhine açılması gerekirken, M... A... (otel) aleyhine açılmış olduğundan, hasımda değil temsilcide yanılma olduğunun, gerçek temsilci M... Turizm Yatırım ve İşletme A.Ş. vekilinin de duruşmalara katılıp, savunmada bulunmuş olmasına göre davalı M... Turizm Yatırım ve İşletme A.Ş.'nin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

2-

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

İşverenin tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde, İş Kanunu'nun 77. maddesinin ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemenin, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden bilirkişi yerine geçerek sorunu çözümlediği açık-seçiktir.

Öte yandan, sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği ortadadır. Ayrıca, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 109. maddesinde, bu kanunun uygulanmasında, sigortalıların iş göremezlik, malullük ve erken yaşlanma hallerinin ve hak sahibi kimselerin malullük durumlarının tespitinde, kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporları yeterli görülmeyen ilgililerin kurumca yeniden muayene ettirilebileceği, ilgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporunun esas tutulacağı, yukarıda belirtilen raporlar üzerine, kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanacağı hükmü öngörülmüştür. İlgililerce Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz olunması halinde de, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde sürekli iş göremezlik oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda, SSK Aylık/Gelir bağlama kararında %17,20 sürekli iş göremezlik oranı, Adli Tıp Kurumu'nun 25.04.2005 tarihli raporunda ise %23 sürekli iş göremezlik oranı belirlenmiştir. Davalı vekili %17,20 sürekli iş göremezlik oranına karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığına 22.11.2006 tarihli dilekçesi ile itiraz etmiştir. Mahkemece, bu itirazın sonucu beklenmeden %23 sürekli iş göremezlik oranına göre davacının maddi zararı hesaplanmış ve davacıya %17,20 sürekli iş göremezlik oranına göre bağlanan gelirin peşin sermaye değeri hesaplanan bu zarardan indirilmiştir. Ayrıca, hesaplanan zarardan 4447 sayılı Yasa'nın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak Kurum tarafından bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek gerekirken, 26 Ocak 2005 tarihindeki ödeme dönemine kadar geçerli olan peşin sermaye değeri indirilmiştir.

Mahkemenin kabulüne göre de, zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının ve hak sahiplerinin tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise, işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda, davacının gerçek ücreti araştırılmadan, bir davacı tanığının beyanına göre ücret belirlenmiştir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı, iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanunu'nun 77. maddesi ve ilgili tüzük hükümleri gözönünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan rapor, mevcut delillerle birlikte değerlendirilmek, davalının sürekli iş göremezlik oranına ilişkin Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığına yaptığı itirazının sonucu beklenmek ve bu itirazın sonucunda davacının sürekli iş göremezlik oranının %17,20 olduğunun saptanması halinde bu oran esas alınarak maddi tazminatı hesaplamak, söz konusu orandan daha yüksek sürekli iş göremezlik oranının saptanması halinde ise, davacının istemine (seçimine) göre, birinci seçenek olarak %17,20 sürekli iş göremezlik oranına göre maddi tazminatı hesaplamak, fazla orana ilişkin ise davacının Sosyal Sigortalar Kurumu ve işveren aleyhine sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açma hakkının saklı tutulmasına karar vermek veya ikinci seçenek olarak davacıya Sosyal Sigortalar Kurumu ve işveren aleyhine sürekli iş göremezlik oranının tespiti için dava açmak üzere önel verilmek, tespit davasını bu dava için bekletici mesele saymak ve tespit davasının sonucuna göre maddi tazminat hesabı yapmak ve ayrıca işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu nazara alınarak emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret, meslek kuruluşundan araştırılmak, meslek kuruluşu tarafından bildirilen ücret esas alınarak davacının maddi tazminatını hesaplamak ve Kurum tarafından hüküm tarihine en yakın tarihe göre hesaplanan peşin sermaye değerini zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan M... Turizm Yatırım ve İşletme A.Ş.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), bozma nedenine göre davalılardan M... Turizm Yatırım ve İşletme A.Ş.'nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2741, Karar No: 2015/2590, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2741 E.  ,  2015/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/12518, Karar No: 2022/1853, Tarih: 09.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12518 E.  ,  2022/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM :1) ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarih ve 2020/261 Esas - 2020/400 Karar sayılı kararı ile; TCK'nin 82/1-e, 29/1, 31/3, 62/1, 63/1, 54/4. maddeleri gereğince "10 yıl" hapis cezasına mahkumiyet

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.06.2021 tarih ve 2021/563 Esas- 2021/902 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekilinin "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.06.2021 tarih ve 2021/563 Esas - 2021/902 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanlar vekilinin sanık ...'un eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturacağına ilişkin iddiasının...hakkında maktule yönelik bir eylemi nedeni ile açılmış bir dava bulunmamakla inceleme dışında tutulması ile yapılan incelemede,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.06.2021 tarih ve 2021/563 Esas - 2021/902 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, öldürme kastı olmadığına, en üst hadden ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin, suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, maktulun tasarlayarak ve canavarca hisle öldürüldüğüne, mahkemece tevsii tahkikat taleplerinin reddedildiğine, eksik inceleme ile karar alındığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1091, Karar No: 2022/4243, Tarih: 31.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1091 E.  ,  2022/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2085 soruşturma dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 05.07.2013 - 06.07.2013 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 05.12.2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, yakalama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 2.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin davanın kabulü gerektiğine, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin fahiş olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17317, Karar No: 2014/22685, Tarih: 13.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17317 E.  ,  2014/22685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, İmar kirliliğine neden olma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gören ve mahkemece davaya katılmasına karar verilen Kültür ve Turizm Bakanlığı adına hazine vekilinin, imar kirliliğine neden olma suçundan sanık hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında verilen karara yönelik katılan vekilinin, temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sanığın, İzmir (2) numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun, 25/12/1996 tarih ve 6387 sayılı kararı ile 3 derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan taşınmazının, ön cephesine, iki cephesi pimapen ve cam malzeme kullanılmak suretiyle betonarme aksamlı ilave kapalı alan yaptığı, yine ön cephede betonarme aksamlı balkon ve binanın arka cephesine betonarme aksamlı ilave kapalı alan ile betonarme depo yapmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia olunduğu, sanık ...'ın aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, suça konu taşınmazı 2003 yılının Ekim ayında satın aldığını, evi müteahhite verdiğini ve anahtar tesliminin 21.03.2004 tarihinde gerçekleştiğini, anılan imalatların 21.03.2004 tarihinden önce yapılmış olduğunu beyan ettiği, sanık tarafından dosyaya ibraz edilen,19.04.2010 tarihli Kalekent Konut Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulu yazısında, sanığa ait yapının 2003 yılı sonu ve 2004 yılı ilk aylarında tamamlandığının belirtildiği; 20.04.2010 tarihli kolluk tutanağında, sanığın anılan yapıyı 2003 yılının Kasım ayında satın aldığını, satın alınan tarihte dava konusu imalatların mevcut olduğunun anılan yapının 2004 yılından önce yapıldığının belirtildiği, dosya kapsamında mevcut 18/04/2011 tarihli inşaat bilirkişi raporunda;suça konu müdahalelerin yapılış tarihlerinin belirlenemediğinin belirtildiği anlaşılmakla; olay yerinde yeniden keşif icra edilerek, kullanılan malzemenin cinsi, yıpranma durumu gibi teknik özellikler değerlendirilmek suretiyle iddianamede açıklanan eylemlerin yapılış zamanları her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin; eksik araştırma ile sanık hakkında beraat hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün BOZULMASINA, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.