muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1279, Karar No: 2013/1623, Tarih: 15.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1279 E.  ,  2013/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin de aralarında bulunduğu arsa malikleri ile davalı yüklenici arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ve ek sözleşmeye göre, inşaatların 01.01.1993 tarihinde başlayıp 01.01.1995 tarihinden bitirilmesi gerektiği halde, yüklenicinin halen dairelerin teslimini gerçekleştirmediğini, bağımsız bölümlerin kime isabet ettiği bilinmediği için daha önce de diğer ortaklarla birlikte ....08.1997 tarihine kadar oluşmuş gecikme tazminatının tahsili için dava açtıklarını, müvekkilinin bu tarihten beri de ....490,00 TL kira kaybı oluştuğunu ileri sürerek, bu meblağın borcun doğduğu tarihlerden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının da aralarında bulunduğu arsa sahiplerinin sözleşme gereği üzerlerine düşen edimleri yerine getirmediklerini, öte yandan bu davanın konusunu teşkil eden taleple ilgili açılmış bir dava bulunduğunu, talebin bu açıdan mükerrer olduğunu, arsa sahiplerinin kur'a ile dairelerini teslim aldıklarını ve aboneliklerin açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının da aralarında bulunduğu arsa maliklerince davalı yükleniciye karşı, ....08.1997 tarihine kadar oluşmuş gecikme tazminatının tahsili istemiyle açılan davanın kabulüne karar verildiği ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, dava konusu bağımsız bölümün iskânı alınmadığından teslim olgusunun halen gerçekleşmediği, bu nedenle davalı yüklenicinin ....08.1997 tarihinden dava tarihine kadar gecikme tazminatı ödemekle yükümlü olduğu gereçesiyle, davanın kabulü ile ....490,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4417, Karar No: 2016/14506, Tarih: 20.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/4417 E.  ,  2016/14506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davalının temyizi yönünden:

6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK'nun 427/2.maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra(inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında “5521 sayılı Yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15.maddesindeki düzenleme gereği HUMK'nun 427.maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

2014 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL'sını geçmesi gerekir.

2014 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL'sını geçmesi gerekir.

Somut olayda davalı tarafça temyize konu edilen miktar 1.441,00 TL olup karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II-Davacının temyizi yönünden:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davalı işverence iş akdinin haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini iddia ederek hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, agi ve ödenmeyen ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücret talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı hesabında dikkate alınması gereken ücret seviyesi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı yurt içi tır şoförü olarak çalışmakta olup dava dilekçesi ile asgari ücret + harcırah usulü ile çalıştığını ve yemek ücreti dahil aylık ücretinin 2608,75 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise bordrolarda gösterilen ücretle çalıştığını savunmuş olup ücret bordrolarında asgari ücret tahakkuk ettirilmiş ve 2010 yılı için aylık ortalama 967,16 TL harcırah ödenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücrete ilaveten aylık ortalama 967,16 TL harcırah karşılığı çalıştığı kabul edildiği halde yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı asgari ücret üzerinden hesaplanmıştır. Ağır vasıta ve özellikle tır şoförleri bakımından gidilen mesafeye göre yol primi adı altında ödemeler yapıldığı görülmektedir. Çoğunlukla asgari ücret seviyesinde sabit ücret ödenmekte ve ücretin esaslı kısmı belirtilen primlerle sağlanmaktadır. Bu nedenle tır şoförünün sadece asgari ücretle çalıştığının kabulü mümkün değildir. Bu itibarla davacının fesih tarihi itibari ile çıplak ücretinin 2010 yılının 2. yarısı için belirlenen günlük asgari ücret miktarı 25.35 TL'ye günlük 32.24 TL harcırah ilavesi ile toplam 57.59 TL olduğunun kabulü ile mahkemece hüküm altına alınan alacakların yeniden hesaplanarak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18090, Karar No: 2014/23443, Tarih: 23.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18090 E.  ,  2014/23443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hazine vekilinin sanıklar haklarındaki hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Köylünün ortak kullanımında bulunan yaylaya tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- C.Savcısının, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizine gelince;

Sanığa hükmedilen adli para cezasının ertelenmeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre C.Savcısının, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/1. madde ve fıkrası gereğince hak yoksunluklarına hükmedilerek TCK.nun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

b- Köylünün ortak kullanımında bulunan yaylaya tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı gözetilmeden, hazine lehine ve sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile "Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine" ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23703, Karar No: 2015/2103, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23703 E.  ,  2015/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11091, Karar No: 2018/1377, Tarih: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11091 E.  ,  2018/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1062, Karar No: 2013/3855, Tarih: 13.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1062 E.  ,  2013/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ile diğer davalılar ..., ... vekili gelmedi. Davalılar ..., ..., ..., ... vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar ..., ..., ... ve ...'e verilmesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davacı ile diğer davalılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.276,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ten alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1662, Karar No: 2023/959, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1662 E.  ,  2023/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın hakkındaki korunma kararı kaldırılan Ahmet Ç. ve Emin Ç. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı kurum vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum dava dilekçesinde özetle; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.8.2001 tarih ve 2001/449 Esas - 2001/384 Karar sayılı kararı ile anne ve babanın ayrı yaşadığı, annenin psikolojik rahatsızlığı nedeniyle yaşı küçükler Ahmet Ç. ve Emin Ç.'nin korunma altına alındığını, ... İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından baba ...'in başvurusu üzerine yapılan sosyal incelemede, babanın ilk eşinden boşandığı, ikinci resmi evliliğini yaptığı, sosyal ve ekonomik durumunun düzeldiği, yaşı küçükler Ahmet Ç. ve Emin Ç.'nin de baba ve üvey anne ile birlikte yaşamayı tercih ettiği belirtilerek yaşı küçükler hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava hasımsız olarak açılmıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ... İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün gerekli sosyal incelemeyi yaptığı, adı geçen yaşı küçükler Emin Ç. ve Ahmet Ç.'nin 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu ( 2828 sayılı Kanun) gereğince hakkındaki korunma kararının kaldırılmasına karar verilmesinin kurumca uygun görüldüğü gerekçesiyle, davanın kabulü ile Ahmet ve Kadriye'den olma ... 22.01.1990 doğumlu Emin Ç. ile aynı yerde nüfusa kayıtlı Ahmet ve Kadriye'den olma ... 22.08.1992 doğumlu Ahmet Ç. hakkında, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.8.2001 tarih, 2001/449 Esas, 2001/384 Karar sayılı ilamı ile verilen korunma kararının kaldırılmasına verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, hakkındaki korunma kararı kaldırılan Emin Ç. ve Ahmet Ç. vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, hakkındaki korunma kararı kaldırılan Emin Ç. ve Ahmet Ç. vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 05.12.2022 gün ve 2022/9622 Esas - 2022/9975 Karar sayılı kararıyla, davanın 2828 sayılı Kanun'a göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkin olduğu, 2828 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin birinci fıkrasında korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağının hükme bağlandığı, yine aynı Kanun'un 24 üncü maddesinde ise, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğinin hükme bağlandığı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hâkiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğunun düzenlendiği, 2828 sayılı Kanun'da yer alan tedbir kararlarında da çocuk mahkemelerinin görevli olduğunu, buna göre 5395 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevinin çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alındığı, işin esasıyla ilgili karar verme görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, davanın, çocuk mahkemesinin görevine girdiği, 5395 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı düzenlemesinin yer aldığı, ...`da müstakil aile mahkemesinin bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerektiği belirtilerek kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiş, kabule göre de; korunma kararının kaldırılmasına yönelik isteğin korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgili olup, davanın, hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerektiği, Mahkemece bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulmasının da doğru görülmediği belirtilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı kurum vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme hükmünün bozulması yönünde tesis edilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğunu, korunmaya muhtaç çocuk olarak adı geçmekte olan davalıların babalarının talebi ile, artık korunmasını gerektirir bir sebep bulunmaması nedeni ile ailesine teslim edildikleri ve haklarında verilen koruma kararının kaldırılmış olduğunu, çocukların aileye teslimi göz önüne alındığında anılan karardan haberdar olan ailenin o tarihte herhangi bir itirazda bulunmadığını, korunmaya muhtaç çocuk olarak adı geçen Ahmet ve Emin Ç. kardeşler tarafından 2828 sayılı Kanun'un 3413 sayılı Kanun ile eklenmiş Ek 1 inci maddesinin tanımış olduğu istihdam hakkından yararlanmak amacıyla kararın bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurduklarını, dürüstlük kuralları ile iyiniyet ilkesine aykırı davrandıklarının sabit olduğunu, korunma kararının kaldırılmasından en geç, Form A belgesi düzenlenmesi için yapmış oldukları başvurunun kurum tarafından reddine dair kararın kendilerine tebliği ile haberdar olduklarını, bu durumda Ahmet ve Emin Ç. kardeşlerin temyiz dilekçesinin de süreden sonra olduğunun kabulü gerektiğini, sırf istihdam hakkından yararlanmak için, haklarında yasal şartlar oluşmadığı halde kanunu ve uygulamayı dolanmak maksatlı yapılan temyizin kötüniyetli olup hukuk düzenince korunmaması gerektiğini beyanla yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek; usul ve kanuna aykırı bozma kararının düzeltilmesini ve yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2828 sayılı Kanun uyarınca çocuk hakkında daha önce verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının somut olayda oluşup oluşmadığı, Mahkemenin davaya bakmakla görevli olup olmadığı, davanın hasımsız olarak görülüp görülemeyeceği, davacı kurum vekilinin karar düzeltme talebinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi, 2828 sayılı Kanun'un 22 nci, 24 üncü maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun 5 inci, 7 inci ve 26 ncı maddeleri ile geçici 1 inci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,