muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4700, Karar No: 2024/6020, Tarih: 29.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4700 E.  ,  2024/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2272 E., 2023/3346 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 34. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/49 E., 2023/269 K.

Dava, işe giriş esnasında bildirilen meslek kodunun düzeltilmesi istemine ilişkin olup, işçi ve işveren arasındaki davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görev alanına girdiği maddi hata ile Dairemize gönderildiği düşünülmektedir.

Her ne kadar, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince dosya Dairemize gönderilmiş ise de, 23.07.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60 ıncı maddesi uyarınca görevli Yargıtay Dairesinin belirlenebilmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

KARAR

Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2126, Karar No: 2015/2603, Tarih: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2126 E.  ,  2015/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİZİP SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/32-2013/135

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Nizip Devlet Hastanesinde görev yapan davalının, 2005 yılı Eylül ayından 2008 yılı Aralık ayına kadar geçen dönemde (aylık dönemler halinde) 5.623,49 TL fazladan döner sermaye ek ödeme aldığının tespit edildiğini, davalıdan bahse konu alacaklarının ödenmesi hususunda talepte bulunduklarını; ancak, herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek; 5.623,49 TL toplam alacağın haksız zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 66.maddesine göre, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davalarında 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süresi öngörüldüğü, haksız iktisapta zamanaşımı başlangıcı zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihi olduğundan; davacı Sağlık Bakanlığı'nın ise, ıttıla tarihinin 06/10/2009 tarihi olduğu, davanın açıldığı tarihe kadar 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun anlaşıldığı; davalının da, Gaziantep 1.İdare Mahkemesi tarafından verilen süre nedeniyle işlemin iptali ile ilgili kararı dayanak göstererek davanın reddine karar verilmesini talep etmesinin, mahkemece, zamanaşımı defi olarak değerlendirilmiş olduğu; alacağın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

818 sayılı BK 66.maddesinde sebepsiz zenginleşme davasının hak sahibinin geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten başlayarak 1 yılın geçmesi ile, 6098 sayılı TBK 82.maddesinde ise 2 yılın geçmesi ile zamanaşımına uğrayacağı düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK gibi 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6101 sayılı TBK Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1.maddesinde; "TBK yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan hak düşürücü süreler ile zamanaşımı süreleri eski kanun hükümlerine tabi olmaya devam eder "düzenlemesi yeralmaktadır.

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında; bir yıllık zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden (olur vermesi tarihli) itibaren işlemeye başlar (HGK 25.06.2013 tarih ve 2003/4-422 E, 2003/439 K).

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında; bir yıllık zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden (olur vermesi tarihli) itibaren işlemeye başlar (HGK 25.06.2013 tarih ve 2003/4-422 E, 2003/439 K).

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 195.maddesi gereğince, davalının, dava dilekçesinin tebliğinden itibaren 10 günlük davaya cevap süresi içerisinde zamanaşımı savunmasında bulunması gerekir. Ne var ki, yine aynı Kanunun 209.maddesi hükmüne göre, zamanaşımı def'inin süresinde yapılmadığını ileri süren davacı tarafın da, davalının cevap dilekçesinin kendilerine tebliğinden itibaren yine 10 günlük süre içerisinde, zamanaşımı savunmasının yasal süresinde ileri sürülmediğini, savunmanın genişletilmesine muvafakat etmediklerini açıkça belirtmek suretiyle, bu savunmaya karşı koyması gerekir.

Davalı tarafından süresinde ileri sürülmeyen zamanaşımı savunmasına karşı, yine davacılar tarafından süresi içerisinde karşı konulmaması durumunda, davacıların; davalı tarafından savunmanın genişletilmesine zımnen rıza gösterdikleri sonucuna varılır.

Zamanaşımı, 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)‘nun 125 ila 140.maddeleri arasında düzenlenmiştir. Zamanaşımı, belirli bir süre içerisinde hakkını talep etmemiş olan alacaklının, bundan sonra alacağını dava yolu ile talep edememesidir.

Borç-alacak, Borçlar Kanununda belirtilen zamanaşımının geçmesiyle artık dava yolu ile istenemez. Bu bakımdan zamanaşımına uğrayan borç (alacak) eksik bir borçtur. Fakat zamanaşımına uğramış olan borç herhangi bir biçimde daha sonradan ifa edilirse, bu ifa geçerlidir. Dolayısıyla kişi ödediği borcun zamanaşımına uğradığını bilmediğini ve hataen ödemede bulunduğunu ileri sürerek verdiğini geri isteyemez (B.K md.62).

Zamanaşımı, hukuki açıdan bir def-i niteliğini taşımaktadır. Yani borçlu, borcunu ödemek istemiyorsa borcun zamanaşımına uğradığını ve borcun dava edilebilme niteliği olmadığını açık bir biçimde yargılama sırasında ileri sürmelidir. Zira, Borçlar Kanunun 140.maddesi, zamanaşımı ileri sürülmediği takdirde hâkimin zamanaşımını kendiliğinden dikkate alamayacağı hükmünü taşımaktadır.

Davada zamanaşımı def-inin ileri sürülmesi, yazılı yargılama usulünde esasa cevap süresi içinde verilen cevap dilekçesi ile basit yargılama usulünün uygulandığı hallerde ise en geç ilk oturumda esasa girilmeden evvel sözlü ya da yazılı beyanla olmalıdır.

Süresi içerisinde ileri sürülmeyen, fakat yargılamanın ilerleyen aşamalarında ileri sürülen zamanaşımı def-i, savunmanın genişletilmesi itirazı ile karşılaşabilir.

Savunmanın genişletilmesi itirazının da zamanaşımı defini içeren dilekçenin davacı tarafa tebliğinden itibaren 10 gün içinde ileri sürülmesi gerekir; aksi halde zamanaşımı defi zamanında yapılmış gibi işleme tabi olur.

Süresi içerisinde ileri sürülmeyen, fakat yargılamanın ilerleyen aşamalarında ileri sürülen zamanaşımı def-i, savunmanın genişletilmesi itirazı ile karşılaşabilir.

Savunmanın genişletilmesi itirazının da zamanaşımı defini içeren dilekçenin davacı tarafa tebliğinden itibaren 10 gün içinde ileri sürülmesi gerekir; aksi halde zamanaşımı defi zamanında yapılmış gibi işleme tabi olur.

Somut olayda, davalı tarafça açıkça zamanaşımı def'i ileri sürülmemiş olmasına karşın; mahkemece, davalının Gaziantep 1.İdare Mahkemesi tarafından verilen süre nedeniyle işlemin iptali ile ilgili kararı dayanak göstererek davanın reddine karar verilmesini talep etmesinin, zamanaşımı defi olarak değerlendirilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, davanın esasına girilip, taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10888, Karar No: 2021/9071, Tarih: 09.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/10888 E.  ,  2021/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ... haklarında mağdure ...'ye yönelik), fuhuş (sanıklar ... ile ... müşteki ...'ya yönelik), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanıklar ... ile ... haklarında mağdure ...'ye yönelik)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş; sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanıklar ... ile ...'in çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...’nin velayet hakkına sahip annesi ... hakkında mağdureye yönelik müsnet suça iştirak ettiğinden bahisle kamu davası açılması nedeniyle temsil kayyımı tayini gerekmekte ise de yaşı küçük mağdure ile vekilinin yüzlerine karşı verilen kararla ilgili Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 04.04.2019 gün ve 2018/8338 Esas, 2019/8825 sayılı tevdi kararına istinaden temsil kayyımı tayini için dosyanın gönderildiği mahkemece talepte bulunulan Sulh Hukuk Mahkemesince inceleme tarihinde mağdurenin reşit olmasından dolayı temsil kayyımı tayinine gerek bulunmadığından talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi karşısında, söz konusu kararlarla ilgili temyiz hakkına sahip mağdure ...'ye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerin mağdure tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25951, Karar No: 2014/7834, Tarih: 22.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25951 E.  ,  2014/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/332472

MAHKEMESİ : İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2007/146 (E) ve 2011/243 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın 20.10.2011 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17380, Karar No: 2014/9852, Tarih: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17380 E.  ,  2014/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.... ....
Yargıtay — Esas No: 2020/10733, Karar No: 2020/11417, Tarih: 17.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/10733 E.  ,  2020/11417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.03.2018 tarih ve 2017/2001 Esas, 2018/170 Karar sayılı ilamı ile TMK'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili, 13.02.2020 tarihli dilekçesi ile vasi ile kısıtlının yılın büyük bölümünde ... ilinde yaşadıklarını belirterek dosyalarının ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, 15.06.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince talep üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7424, Karar No: 2017/21335, Tarih: 14.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7424 E.  ,  2017/21335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

İHBAR OLUNAN : SER-KA İNŞ. VE TİC. A.Ş

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette hazır beton işinde 10.08.2006- 04.02.2013 tarihleri arasında tamirci olarak çalıştığını, haksız ve bildirimsiz olarak davalı işveren tarafından işten çıkartıldığını, kanundan doğan hiçbir hak ve alacağının ödenmediğini, aylık 1.100,00 TL. maaş aldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili özetle, davacının davalı şirket işçisi olmadığını, davacının taşeron şirkette çalıştığını, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini ayrıca zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Hüküm altına alınan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeden bu konuda ek rapor alınmadan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili çalışmaları karşılığı ücretlerin hüküm altına alınması hatalıdır

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/410, Karar No: 2015/1794, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/410 E.  ,  2015/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/13598, Karar No: 2013/31106, Tarih: 11.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/13598 E.  ,  2013/31106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 5000 TL borç verdiğini, karşılığında davalıdan dava dışı Köy Hizmetleri ... Bölge Müdürlüğünden olan alacağını noterde düzenlenen 28.03.2003 tarihli temlik sözleşmesi ile devraldığını, alacağının ödenmemesi üzerine temlik sözleşmesine istinaden davalı aleyhine alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itirazının iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ikametgahının .../... olduğunu, takip yapılan yerin yetkili olmadığını, yetkili icra müdürlüğünün ... İcra Müdürlüğü olduğunu, takibin yetkisiz icra dairesinde yapıldığını savunarak yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalının takip dosyasına yapmış olduğu yetki itirazının yerinde olduğunun kabulü ile yetki itirazı doğrultusunda işlem yapılması gerektiği hususu gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında 28.03.2003 tarihli temlik sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası mevcut olup, davacının ikametgahının ... olduğu dosyadan anlaşılmaktadır. Davanın, takibin yetkisi icra dairesinde yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle, icra takibinin yetkilisi olup

2013/13598-31106

olmadığı incelenmelidir. İİK.nun 50.maddesi uyarınca kıyasen uygulanması gereken HUMK.nun ilgili hükümleri nazara alınmalıdır. Buna göre bir alacak davası hem genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde (madde 9) hemde sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesin de (madde 10) açılabilir. Diğer yandan, takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 73.maddesi uyarınca para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilir. Sözleşmenin yapıldığı ve ifa edildiği yerde ...'dır. Takip, yetkili yerde açılmış olup, mahkemece, takibin yetkili icra dairesinde yapıldığı kabul edilerek, işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.