muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20915, Karar No: 2013/20415, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20915 E.  ,  2013/20415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki husus dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 8. fıkradan sonra gelmek üzere eklenen ''Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.'' hükmü gereğince, tespit edilen bedele faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedelin tespitine ilişkin bölümünden sonra gelmek üzere (Dava konusu 178 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinin; 7.048,19-TL'sine 24.01.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.04.2012 tarihine; bozmadan sonra artan 3.676,61-TL'lik kısmına ise 24.01.2012 tarihinden son karar tarihi olan 15.05.2013 gününe kadar, 174 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinin 19.522,44-TL'sine 24.01.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.04.2012 gününe; bozmadan sonra artan 26.771,51-TL'lik kısmına ise 24.01.2012 tarihinden son karar tarihi olan 15.05.2013 gününe kadar, 174 ada 221 parsel sayılı taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinin; 2.172,26-TL'sine 24.01.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.04.2012 gününe; bozmadan sonra artan 4.189,29-TL'lik kısmına ise 24.01.2012 tarihinden son karar tarihi olan 15.05.2013 gününe kadar yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9857, Karar No: 2019/12465, Tarih: 14.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9857 E.  ,  2019/12465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevasınazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmışberaat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12580, Karar No: 2011/31528, Tarih: 29.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12580 E.  ,  2011/31528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 90.000,00-TL. edeceği ve haline münasip bir evi ise 50.000,00-TL'ye alabileceği bildirilmiştir.

O halde, mahkemece, haline münasip ev alabileceği miktar şikayete konu taşınmazın değerinden az olduğuna göre, taşınmazın satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, satışın şikayetçinin haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmemesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Karacabey İcra Mahkemesinin 07/03/2011 tarih ve 2010/25 E. 2011/33 K. sayılı kararının hüküm bölümünün  dördüncü paragrafına “ satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına ” kelimelerinin yazılarak kararın düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 29/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4410, Karar No: 2021/14312, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/4410 E.  ,  2021/14312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı;

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 3 ay 10 gün kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5018, Karar No: 2021/5662, Tarih: 28.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5018 E.  ,  2021/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik zararı ile 472,00 TL rapor ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun reddine karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Başvuru sahibi vekili, müvekkilinin meydana kazada yaralandığını ve malul kaldığını, bu yaralanma nedeniyle zararların tazmini amacı ile davalı ... şirketine başvuru yapıldığını, başvurusunun sonuçsuz kalması üzerine bu davayı açtığını belirtmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun reddine karar verilmiş, karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince, davacı tarafça davadan önce davalı ... şirketine yapılan başvurunun usulüne uygun bir başvuru olmadığı, başvuru sırasında sunulan maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığı, maluliyet raporunun yönetmelikte belirtilen heyet teşkili sağlanmadan düzenlendiği ve yönetmeliğe uygun formatta düzenlenmediği gerekçesi ile davacı tarafın itirazının reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacıda oluşan maluliyetin belirlenmesi amacı ile ... Teknik Üniversitesi Adli Bilimler Enstitüsü Adli Kurul’undan rapor alınmış, alınan bu raporda maluliyet oranı tespit edilirken kaza tarihinde yürürlükte olan "Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik" hükümleri uygulanmış, ayrıca “Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” hükümleri yönünden de değerlendirme yapılmıştır. Anılan raporda davacının muayane bulguları yazılmak suretiyle davacıda kaza nedeni ile travmatik beyin hasarı ve post travmatik epilepsi medyana geldiği belirtilmiş ve her bir araz için hangi tablonun

uygulandığı belirtilmek suretiyle tabloda yer alan özürlülük oranı uygulanarak davacıda oluşan maluliyetin oranı tespit edilmiştir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli ve yeterli olup, İtiraz Hakem Heyetince anılan rapor doğrultusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

uygulandığı belirtilmek suretiyle tabloda yer alan özürlülük oranı uygulanarak davacıda oluşan maluliyetin oranı tespit edilmiştir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli ve yeterli olup, İtiraz Hakem Heyetince anılan rapor doğrultusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4289, Karar No: 2013/3999, Tarih: 12.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4289 E.  ,  2013/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 04.08.2004’ten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5986, Karar No: 2019/17067, Tarih: 05.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5986 E.  ,  2019/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın başka bir suçtan dolayı yakalandığında, atılı suçu işlediğini ikrar ederek suça konu eşyalardan bir kısmı olan ayakkabı ve yeleğin evinde olduğunu belirterek müştekiye iadesini sağladığı olayda, her ne kadar mahkemece sanık hakkında TCK'nın 168/4 maddesinin uygulanmamasına gerekçe olarak 'kısmi iade için gerekli muvafakatin bulunmadığı' belirtilmiş ise de, müştekiye kısmi iadeye rızası olup olmadığının sorulmadığının anlaşılması karşısında, müştekiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararında birden fazla suçtan verilmiş mahkumiyet kararı bulunduğu ve bu mahkumiyet kararlarından, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9317, Karar No: 2014/10866, Tarih: 02.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9317 E.  ,  2014/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/385-2013/211

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.08.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu 349 ada 540 parsel sayılı taşınmazda yer alan 11 no’lu bağımsız bölümde 1/4 hissesi olan davalının bu hissesini dava dışı Ü.. Y..’a satarak hissedar olmaktan çıktığını, Ü.. Y.. aleyhine Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/336 Esas sayılı dosyası ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil davası açtıklarını, bu davanın açılacağını anlayan Ü.. Y..’ın 2/4 hissesini 11.07.2012 günü satış yoluyla davalıya devrettiğini, önalım haklarını kullanmak istediklerini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 2/4 payın iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda kendisi ile birlikte davacı ve dava dışı H..ve C.. Ç..1/4’er hisseye sahipken yüklenici dava dışı Ü.. Y.. ile 19.01.2009 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, yüklenicinin gerekli işlemlerin yapılabilmesi için hisselerini kendisine devretmeleri gerektiğini söylediğini, kendisinin ve dava dışı paydaş C.. Ç..’ın hisselerini ücret almaksızın yükleniciye devrettiklerini, daha sonra yüklenici Ü.. Y..’ın hisseleri tekrar kendisine devrettiğini, devralırken önalım hakkı nedeniyle yükleniciye karşı açılan tapu iptali ve tescil davasından haberinin olmadığını, para alıp vermediğini, resmi senetteki satış bedeli olan 30.000,00 TL’nin çok düşük olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir. Cebri artırmayla satışlarda ve satış dışında yapılan devirlerde önalım hakkı kullanılamaz.

Önalım hakkı alıcıya karşı ancak dava açmak suretiyle kullanılır.

Yapılan satışın alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirilmesi zorunludur (TMK m. 733/3).

Önalım hakkı satışın hak sahibine bildirildiği tarihin üzerinden üç ay ve her halde satışın üzerinden iki yıl geçmekle düşer (TMK m. 733/4).

Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Önalım hakkı alıcıya karşı ancak dava açmak suretiyle kullanılır.

Yapılan satışın alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirilmesi zorunludur (TMK m. 733/3).

Önalım hakkı satışın hak sahibine bildirildiği tarihin üzerinden üç ay ve her halde satışın üzerinden iki yıl geçmekle düşer (TMK m. 733/4).

Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu 349 ada 540 parsel sayılı taşınmazda yer alan 11 no’lu bağımsız bölümde davacı ve davalı 1/4’er payın maliki iken, davalı payını 16.04.2012 tarihinde yüklenici Ü.. Y..’a devretmiştir. Davalı yargılama sırasında, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu nedenle yüklenici Ü.. Y..’a işlemleri takip etmek üzere payını devrettiğini, yükleniciye karşı davacı tarafından önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil davası açılınca yüklenicinin payı yeniden kendisine devrettiğini savunmuştur.

Dosya içerisinde bulunan 19.01.2009 tarihli “düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi”ne göre, 349 ada 451 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak bitişik parsellerle tevhit, düzenleme v.s. işlemler sonucunda ortaya çıkacak yeni parsel üzerinde yapılacak olan apartman inşaatında arsa maliklerine verilecek olan daireler, 6139. sokağa bakan zemin kattan bir daire, zemin üstü ikinci kattan bir daire olmak üzere toplam iki adet daire olarak kararlaştırılmıştır. Davalının savunması ve temyiz dilekçesi taşınmazın kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle devredilmesi ve daha sonra yükleniciden devralınmasına yöneliktir.

Bu durumda, mahkemece, özellikle kat karşılığı inşaat sözleşmesi üzerinde durularak davalının ve varsa davacının bu konudaki karşılık delillerinin sorulup toplanması, gerekirse yerinde keşif yapılarak kat karşılığı inşaat sözleşmesinin hayata geçirilip geçirilmediği, taşınmaz üzerine bina inşa edilip edilmediğinin araştırılması, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1070, Karar No: 2014/5059, Tarih: 15.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1070 E.  ,  2014/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2013

NUMARASI : 2010/225-2013/305

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.06.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar B.. Ö.. ve H.. A.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketlerine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar B.. Ö.. ve H.. A.. temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı

bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.