muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10423, Karar No: 2018/2074, Tarih: 27.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10423 E.  ,  2018/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4055, Karar No: 2023/3655, Tarih: 24.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4055 E.  ,  2023/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/489 E., 2023/47 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen istihkak davasında, davanın süre aşımından reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının kanun yararına temyizen incelenmesi ... Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı üçüncü kişi vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin haciz yapılan adreste balık restoranı işlettiğini, davacının işyerini 27.12.2021 tarihinde kiraladığını, borçlu şirketin daha önceki kiracı olup taşındığı beyan edilmesine rağmen haciz işlemi yapıldığını, müvekkiline ait işyerinde 18.340,00 TL değerinde menkul mal ile 970,00 TL nakit paranın haczedildiğini ileri sürerek istihkak iddiasının kabulü ile mahcuz mal ve paranın davacıya ait olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; haciz mahallinde işletmeci olarak hazır bulunan ...'ın evrakları hızlıca alarak saklamaya çalıştığını, işyerinin ...'a muvazaalı geçmesinden sonra da fiilen işletmeye devam ettiğini, işçilerin aynı olduğunu, iş yerinin aynı nitelikte olduğunu, restaurant isminin dahi aynı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ...'ın haczedilen malların ...’a ait olduğunu belirterek, istihkak iddiasında bulunduğu, alacaklı vekilinin istihkak iddiasını kabul etmediği, istihkak iddiasının değerlendirilmesi için dosyanın ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi’ne gönderildiği, ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2022/66 Esas ve 2022/61 Karar sayılı kararıyla takibin devamına karar verildiği, 23 örnek bildirimin davacıya 16.02.2022 tarihinde yapıldığı ve davanın 7 günlük yasal süresinde açılmadığı gerekçesi ile davanın süre aşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi ... Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi ... Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

... Bakanlığı; 3. kişi tarafından istihkak iddiasında bulunulması üzerine ... 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 02.02.2022 tarih ve Esas: 2022/66 Esas, 2022/61Karar sayılı kararıyla İİK'nın 97 nci maddesince takibin devamına ve bu kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde istihkak davasının açılması, açılmadığı takdirde alacaklıya karşı olan hak talebinden vazgeçmiş sayılacağına karar verildiği, kararın 18.05.2022 tarihinde davacı üçüncü kişiye tebliğ edildiği, eldeki davanın 24.05.2022 tarihinde süresi içerisinde açılmasına rağmen mahkemece 23 örnek bildiriminin davacıya 16.02.2022 tarihinde yapıldığı , bu durumda süresinde istihkak iddiasında bulunulduğu ve davanın süresinde açıldığı dikkate alınarak yapılacak inceleme ve değerlendirmenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın kanun yararına temyizen incelenerek bozulması ve HMK'nın 363 üncü maddesi gereğince Resmi Gazete de yayınlanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nın 96 ncı vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek ... Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3.2004 sayılı İİK'nın 96, ve 97 nci maddeleri

3. Değerlendirme

İİK'nın 96/3. maddesi uyarınca, malın haczini öğrenen borçlu veya üçüncü şahsın öğrenme tarihinden itibaren yedi gün içinde istihkak iddiasında bulunması gerekir, aksi halde aynı takipte bu iddiayı ileri sürme hakkını kaybeder. Yedi günlük süre hak düşürücü mahiyette olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir.

İstihkak iddiası, tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi veya gerçek kişiyi temsil yetkisi olmayan kişinin yaptığı iddia, geçerli bir istihkak iddiası sayılmaz.

İstihkak iddiası, tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi veya gerçek kişiyi temsil yetkisi olmayan kişinin yaptığı iddia, geçerli bir istihkak iddiası sayılmaz.

Somut olayda, 21.01.2022 tarihinde yapılan haciz sırasında üçüncü kişi ... adına, amcası ... istihkak iddiasında bulunmuş ise de, anılan kişi üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunmaya yetkili değildir. Ne var ki, alacaklı tarafın istihkak iddiasını kabul etmemesi üzerine verilen gönderme kararı gereği ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 02.02.2022 tarih, 2022/ 66 Esas, 2022/61 Karar sayılı karar ile, 3. kişi lehine istihkak iddiasında bulunan ...3.kişi olarak gösterilerek takibin devamı kararı verilmiştir. Ancak, takibin devamına ilişkin karar 18.05.2022 tarihinde davacı 3. kişi ...'a tebliğ edilmiş, ve eldeki dava da 24.05.2022 tarihinde açılmıştır.

Öte yandan, 3. kişi haczi öğrenme tarihinden itibaren 7 gün içinde istihkak iddiasında bulunmakla, İİK’nın 96/ 3. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal hak düşürücü süre kesilmiştir Hak düşürücü dava açma süresinin başlaması için, İİK'nın 97/1. maddesine göre İcra Müdürlüğü'nce prosedürün uygulanması, icra mahkemesince verilen, takibin ertelenmesi ya da devamına ilişkin kararın 3. kişiye tebliği gerekir.

Somut olayda; aynı hacizle ilgili olarak 16.02.2022 tarihinde istihkak varakası tebliğ edilen davacı 3. Kişi, 18.02.2022 tarihli dilekçe ile istihkak iddiasında bulunmuştur. Bununla ilgili olarak alınmış ve tebliğ edilmiş takibin devamı ya da ertelenmesi kararı bulunmadığı halde, üçüncü kişi vekili tarafından, dava açılmıştır. İcra Müdürlüğü tarafından yasal prosedürün uygulanmasını beklemeden, istihkak davası açılmasını engelleyen yasal bir düzenleme de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, 3. kişi ... tarafından istihkak iddiasının yasal süresi içerisinde ileri sürüldüğü ve davanın süresinde açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek, bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde süre aşımından davanın reddi hatalı olmuştur.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

... Bakanlığının 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin birinci fıkrasına dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bakanlığına gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20779, Karar No: 2016/22573, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/20779 E.  ,  2016/22573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Vekili davalı ... aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açmıştır

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı ...'nin 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgiliye iadesine, 20.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20145, Karar No: 2007/8918, Tarih: 28.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20145 E.  ,  2007/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara  9. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 13.07.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/21104, Karar No: 2019/19519, Tarih: 21.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21104 E.  ,  2019/19519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin Irak’taki işyerinde oto elektrikçisi olarak 24.03.2004- 12.03.2008 tarihleri arasında net 800 USD ücret ile çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bır kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinin hizmet sözleşmesinde belirlenen ücret olduğunu, hiç tatil yapmadan her gün fazla çalışma yapılma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yapılan fazla çalışmaların karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; davacı haftanın 7 günü 07.00-22.00 saatleri arası çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanları esas alınarak davacının 07.00-18.00 saatleri arası 11 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenme ile 9.5 saat üzerinden ve pazar günleri 7.5 saati aşan 2.5 saat eklenerek toplamda haftalık 14 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplama Mahkemece hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, aynı işyerinde oto elektrikçisi olarak aynı işi yapan bir başka işçinin açtığı ... 13. İş Mahkemesi 2011/ 679 esas – 2013/722 karar sayılı dosyada haftalık 17.5 saat fazla çalışma üzerinden kabul edilen mahkeme kararı Dairemizce 2014/ 1290 esas / 2014/ 2797 sayılı kararı ile onanmıştır. Aynı şekilde ... 19. İş Mahkemesinin 2011/760-777 esas sayılı seri dosyaların da Dairemizce onandığı anlaşılmaktadır. (2015/ 35363 Esas ile 2015/35370 Esas). Yargılama sırasında dinlenen tanıklar da öğle arası 1 saat ara dinlenme yaptıklarını beyan etmiştir. Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre 4 saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az 15 dakika, 4 saatten fazla ve 7,5 saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük 7,5 saati aşan çalışmalar bakımından ise en az 1 saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada 7,5 saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği 7,5 saati aşan çalışmalar yönünden en az 1 saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az 1 saat, 11 saati aşan çalışmalarda ise en az 1,5 saat olarak verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenler ile davacının çalıştığı işyeri, yaptığı işin niteliği, işin gerektirdiği çalışma düzeni, emsal dosyalarda aynı işyerinde çalışanların davalarında verilen kararlar hep birlikte değerlendirildiğinde davacı işçinin 11 saat günlük çalışmaya göre 1 saat ara dinlenme düşülerek günde 10 saat çalışma yaptığı, pazar günleri 7.5 saati aşan 2.5 saat eklendiğinde haftalık 17,5 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşmektedir. Bilirkişi raporu ile hesaplanması, uygun bir indirim ile Mahkemece değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5528, Karar No: 2010/7701, Tarih: 01.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5528 E.  ,  2010/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 gün ve 2006/165 - 2008/133 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.06.2008 gün ve 2006/165 - 2008/133 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi...’un dava dışı banka ile imzaladığı Konut kredisi sözleşmesi gereğince davalı nezdinde hayat sigortası poliçelerinin düzenlenmiş olduğunu, müvekkillerinin murisi...’un 31.12.2005 tarihinde öldüğünü, müvekkillerinin hayat sigortasının teminatı olan tutarın ödenmesi için davalıya yaptıkları yazılı başvurunun hukuka aykırı olarak reddedildiğini ileri sürerek, 13.680,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıların murisi ile kullandığı kredi sözleşmesi çerçevesinde akdettiği hayat sigortası poliçesinin 21.04.2005 tarihinde sona ermiş olduğunu, bu tarihten sonra sigortalı tarafından sigortanın yenilenmesi için herhangi bir girişimde bulunulmadığını, ancak müteveffanın ağır bir beyin kanaması sonucu 20.12.2005 tarihinde hastaneye yatırılmasını müteakip ertesi gün olan 21.12.2005 tarihinde sigorta sözleşmesinin yeniden yaptırılmış olduğunu, bu tarihten kısa bir süre sonra 31.12.2005 tarihinde...’un öldüğünü, müvekkilinin sözleşmeden cayma hakkını kullandığını, beyan yükümlülüğünü kasıtlı olarak ihlal eden davacıların taleplerinin haksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigorta poliçesinin düzenlenmesi sırasında beyan yükümlülüğünün kasıtlı olarak ihlal edilmiş bulunduğu, bu durumda davalı sigorta şirketinin sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının mümkün olduğu sonucuna varılarak, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.