muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9401, Karar No: 2019/3605, Tarih: 09.05.2019

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece, davacı ...’ten çekişmeli taşınmazın kendisine ne şekilde intikal ettiği ( hibe, taksim vs.) hususu sorularak iddiası somutlaştırılmalı, taksim neticesinde kardeşi ...’e verildiğini iddia ettiği 121 ada 91 ve 202 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak ve dayanakları getirtilerek dosya arasına konulmalı, bu iddiayı ispata yönelik başkaca delilleri varsa göstermesi istenmeli, göstereceği tüm deliller toplanmalı, taşınmazın murisinin sağlığında davacıya usulen intikal etmediğinin anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmeli, aksi halde davanın esasına ilişkin diğer deliller de gözetilerek bir hüküm tesis edilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9061, Karar No: 2023/7106, Tarih: 22.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9061 E.  ,  2023/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/668 E., 2022/822 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/415 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık hakkında cinsel istismar suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/668 Esas ve 2022/822 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanığın eylemini canavarca hisle işlediğinden bahisle suç vasfına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanığın eylemini canavarca hisle işlediğinden bahisle suç vasfına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının sabit olmadığına, mahkûmiyetin hatalı olduğuna, eksik incelemeye, öldürme suçunun taksirle işlendiğine, maktulün bıçakla saldırısı ve hakaretleri bulunduğuna, sanık lehine haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın kiracı olarak ikamet ettiği evinde bulunduğu sırada duş almak istediği, şofbenin çalışmadığını fark edip apartman görevlisi düğmesine basıp yardım istediği, maktulün bina görevlisi olması nedeniyle sanığın kapısına gittiği, şofben arızası ile ilgili konuştukları sırada iddiaya göre sanığın evinden fazlaca gürültü gelmesi, bina sakinlerinin rahatsız olması, sanığın evine geç saatlerde yabancı şahısların gelmesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, sanığın ikameti içinde süren tartışmada maktul ile sanık arasında boğuşma başladığı, sanığın maktulü evde alıkoyarak ele geçirdiği bıçak ile maktulün boğazını kestiği, darp ettiği, anal yoldan cinsel istismarda bulunduğu, maktulün künt kafa travmasına

bağlı kafatası ve omur kırığıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku hasarı ve boğazlama kesisine bağlı büyük damar kesilmelerinden gelişen dış kanama sonucu öldüğü kabulü ile atılı suçlamalardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ... tanık anlatımları, otopsi ve olay yeri inceleme raporları, adli tıp raporları, kriminal raporlar ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, katılan bakanlık lehine vekâlet ücreti verilmemiş olması hususu dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırı suçlarına yönelik sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, katılan bakanlık lehine vekâlet ücreti verilmemiş olması hususu dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırı suçlarına yönelik sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırı eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, maktulden sanığa yönelen saldırı, haksız söz, hareket yada saldırı bulunmadığı anlaşılmakla meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçuna yönelik sanık ... sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Apartman görevlisi olan maktulü binada ikamet eden sanığın kombisinin bozulması üzerine çağırdığı, maktulün kombi ile ilgili yardımcı olmak üzere sanığın dairesine girdiği, aksi kanıtlanamayan sanık savunmasına göre maktulün eve girip kombiye bakmak istediği, kombiye bakıp tamirci çağıracağını söylediği, oradan ayrılıp bir süre sonra tekrar geldiği, içeri girerek sanıkla ikamet edilen binanın kuralları konusunda tartışmaya başladıkları, tartışmanın boğuşmaya dönüştüğü, sanığın nitelikli cinsel istismarda bulunduğu maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda; nitelikli cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle maktulün iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması

sebebiyle maktulün hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, ikametine gelen maktule karşı gerçekleştirdiği istismar eyleminde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun kanunî unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırı suçlarına yönelik sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numarada açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/668 Esas ve 2022/822 Karar sayılı kararında katılan bakanlık vekili, sanık ... sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan "kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun yasal unsurlarının oluşmaması" nedeniyle sanık ... müdafiinin ile katılan kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/668 Esas ve 2022/822 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/596, Karar No: 2016/7653, Tarih: 28.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/596 E.  ,  2016/7653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4515 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 12, parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla Belediyesi adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder.

Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır. Fen Bilirkişi ek rapor ve krokisinde; dava konusu yere ait 1953 tarihli basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı, dava konusu taşınmazın geldisi 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerdende faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin kadastro paftası ile imar planları çakıştırılmak suretiyle çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 Esas sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma bedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4565, Karar No: 2015/4577, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4565 E.  ,  2015/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9632, Karar No: 2013/10326, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9632 E.  ,  2013/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Düzce 2.Asliye Hukuk ve Hendek Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sigorta şirketi tarafından kasko sigorta sözleşmesi ile sigorta teminatı altına alınan aracın meydana gelen kazada hasarlanması nedeniyle sigorta şirketi tarafından ödenen tazminatın davalı malik, işleten ve sürücüden rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Düzce 2.Asliye Hukuk Mahkemesince; dava konusu alacağa sebep trafik kazasının Hendek'te meydana geldiği, davalı ... Başkanlığının adresinin ... olduğu,her iki taraf için ortak yetkili yerin Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu davalı ... vekilinin yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle davalılar ... ve ... hakkındaki davanın tefrikine, davalı ... Belediyesine karşı açılan davanın yetkisizlik nedeniyle reddine, dosyanın yetkili ve görevli Hendek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hendek Asliye Hukuk Mahkemesince; davalıların tamamı bakımından ortak yetkili mahkemenin Hendek veya Düzce Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu,tefrik edilen dosya yönünden de davanın mahkemelerinde görülmesi gerektiğinden yetkili mahkemenin belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle, yetkili mahkemenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. 6100 Sayılı HMK.’nun 22/II. Maddesinde “ iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir. Daire tarafından yargı yerinin belirlenebilmesi için, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararının verilmiş olması gerekmektedir.