muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1577, Karar No: 2015/5880, Tarih: 01.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1577 E.  ,  2015/5880 K.**

* KASTEN YARALAMA SONUCU ÖLÜME NEDEN OLMA

* KESİN ÖLÜM NEDENİNİN TESPİT EDİLMESİ GEREĞİ

* EYLEM VE ÖLÜM SONUCU ARASINDA İLLİYET BAĞI

**"İçtihat Metni"**

Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan 05.08.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi işlemi sırasında maktule ait tedavi evraklarının incelenmesi sonucunda ölüm nedeninin künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırığı ile birlikte müterafik beyin kanaması ve sonrasında gelişen komplikasyonlardan husule geldiğinin tespit edildiği, ancak, Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 04.08.2013 tarihli ölü muayene tutanağına göre, ölüm haberinin verilmesi üzerine Kızıltepe Devlet Hastanesine gidildiğinde yoğun bakım ünitesinde görevli doktor Ö..G..’in maktulün kafasında meydana gelen kanamanın haricinde tansiyona bağlı böbrek yetmezliğinin olduğu, maktulün böbrek yetmezliğine bağlı diyalizde tolere edilmemesi nedeniyle kalp yetmezliği sonucu öldüğü bilgisini verdiği, ayrıca dosya kapsamında yer alan Kızıltepe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 05.06.2013 tarihli hasta epikriz raporuna göre maktulün ölüm günü 3 kez kardiak arret geçirdiği ve 3.kardiak arret sonucu saat 20.55'te eks kabul edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla;

Maktule ait tüm tedavi belgeleri ve mahkeme dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek, maktulün kesin ölüm nedeninin tesbiti, kafa bölgesindeki yaralanmanın tek darbe ile mi, yoksa birden fazla darbe ile mi meydana getirilmiş olduğu, oluşan kemik kırığının niteliği ve boyutu, yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı, basit tıbbi müdahale giderilip giderilemeyeceği, eylem ve ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 01/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/12/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık B.. C.. müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 10/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/7672, Karar No: 2015/15511, Tarih: 12.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7672 E.  ,  2015/15511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2014/777-2015/255

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile; ortak çocuk için aylık 150.00.- TL olarak ödenen iştirak nafakasının yeterli olmadığını ileri sürerek, 400.00.- TL ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davalının evlendiğini, çocuğunun olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, iştirak nafakasının 400.00.- TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince, ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331. maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Somut olayda; ortak çocuğun 14/03/2007 doğumlu olduğu, taraflar arasındaki çekişmeli boşanma davasında verilen kararın 08/06/2012 tarihinde kesinleştiği, anılan davada kararın kesinleştiği tarihten itibaren çocuk için babanın aylık 150.00.- TL iştirak nafakası ödemesine karar verildiği, babanın eczanede asgari ücret ile çalıştığı, eşinin evinde kaldığı, 2014 doğumlu bir çocuğu daha olduğu, annenin ise markette çalıştığı, 1.000.00.- TL kazandığı, 400.00.- TL kira ödediği bilgisi edinilmiştir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacının da çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde takdir edilen nafaka miktarı çoktur.

O halde, mahkemece; TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacının da çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde takdir edilen nafaka miktarı çoktur.

O halde, mahkemece; TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16004, Karar No: 2014/474, Tarih: 16.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16004 E.  ,  2014/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan ....Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, yakınanın sokağa park ettiği tırının, kilitli olmayan ve elle çevrilerek açılabilen deposundaki mazotun çalınmaya kalkışılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu yönündeki (1) numaralı; yakınanın 100-150 Lt civarında mazotunun olduğunu beyan ettiği, soruşturma aşamasında bidon içinde bulunan 12 Lt mazot yönünden kıymet takdirinin yaptırılması nedeniyle yakınanın zararının belli olduğu ve yargılama aşamasında sanıklar tarafından zarar giderilmediği gibi zararı gidermek içinde mehil talep edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'e zararı giderip gidermeyeceği sorulmadan ve zararı giderme olanağı verilmeden CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmaması nedeniyle bozma isteyen (2) numaralı düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/715, Karar No: 2021/14118, Tarih: 22.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/715 E.  ,  2021/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 22/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12604, Karar No: 2014/11215, Tarih: 04.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12604 E.  ,  2014/11215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla saklamak

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede,

23.3.2012 tarihinde verilen hükmü, yasal süresinden sonra 26.4.2012 günü temyiz etmiş bulunan Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelenmede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

III. Sanık ...'nm temyizine gelince,

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11616, Karar No: 2021/4603, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11616 E.  ,  2021/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/525, Karar No: 2017/6308, Tarih: 01.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/525 E.  ,  2017/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesini, davacıya 22.04.2014 tarihinde ödeme yaptıklarını ve sorumluluklarının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını, davalıya başvuru neticesinde kısmi ve yetersiz ödeme yapıldığını açıklayıp bakiye maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

2918 sayılı KTK'nun 109. maddesi hükmü gereğine, "motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar".

BK'nun 154/1. maddesi hükmüne göre borçlunun kısmi ifada bulunması zamanaşımını kesen işlemlerdendir.

Somut olayda, davaya konu trafik kazası 09.08.2006 tarihinde meydana gelmiş; 22.04.2014 tarihinde davalı ... şirketi tarafından kısmi ödemede bulunulmuş, 18.11.2015 tarihinde dava açılmıştır.

Yapılan kısmi ödeme tarihinde zamanaşımı kesilmiş ve 2 yıllık süre yeniden işlemeye başlamıştır. Bu halde 18.11.2015 tarihinde açılan davanın süresi içerisinde yapıldığını kabulü ile işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17167, Karar No: 2010/4201, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17167 E.  ,  2010/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi Kayalıbağlar mevkii 552 parsel sayılı 13.800m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1952 tarih 190 sıra nolu 4753 sayılı yasa uyarınca oluşan tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ...... adına tespit ve tescil edilmiş, imar uygulaması üzerine 2460 ila 4281 parsellere ifraz edilmiştir. 4273 parsel sayılı 373,80 m2 yüzölçümündeki arsa niteliğindeki taşınmaz satış yoluyla davalı ...’e geçmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli 4273 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 330,09 m2 yüzölçümlü kesiminin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davalının bu yere yönelik elatmasının önlenmesine, (B) ile işaretlenen 43,71 m2 yüzölçümlü bölümünün davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdit içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın tamamının 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldığı, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığı, toprak tevzi komisyonunca 8 tevzi numarası ile ......adına dağıtım ve tescilinin yapıldığı, taşınmazın tamamının tevzi haritasının kapsamında kaldığı, (B) ile işaretlenen kesiminin orman rejimi dışına çıkarıldığı, (A) ile işaretlenen bölümünün halen tahdit içinde bulunduğu, eğim ölçere göre %20-25 eğimli olduğu, üzerinin halihazırda tam kapalı bozuk baltalık orman örtüsü ile kaplı bulunduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı anlaşıldığına, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine ve her ne kadar taşınmaz makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca tevzi edilmiş ise de, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.D'nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, halen eylemli orman olan taşınmazın özel mülkiyet olacak şekilde sicile kayıt edilmesinin yasal dayanağının olmadığına, diğer taraftan çekişmeli taşınmaz daha önce yapılan orman kadastrosunun sınırları içinde olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu göz önünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026. (E.M.Y.nın 934-İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3

. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026. (E.M.Y.nın 934-İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanama olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y.931-İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına, tapu malikinin alım bedelini bu yeri kendilerine satan kişilerden sebepsiz zenginleşme kuralları hükümlerine dayanarak isteyebileceğine, davalının dosyaya sunduğu 28.4.2009 havale tarihli dilekçenin şartlı olup taşınmazın tahdit haritası içinde kalan kesimine yönelik bulunduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 31.3.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.