muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5562, Karar No: 2014/8166, Tarih: 16.12.2014

Bu durumda Dairemizce, mahkemece, davacı ile davalı K.. A.. arasındaki 15.09.2009 tarihli satım sözleşmesinin, 03.07.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 5. maddesine atıf yapan hükmü incelenerek, davalı satıcı K.. A..'in yapılacak imalat ile ilgili bizzat bir taahhüt altına girip girmediği tartışılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözleşme hükümleri ile ilgili herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmaksızın hüküm kurulmasının doğru olmadığının belirtilmesi ile yetinilerek hükmün bozulması gerekirken, ayrıca davalı kooperatifin de sorumlu tutulması gerektiğinin belirtilmesi doğru olmadığından davalı kooperatif temsilcisinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin bozma ilamının 2. bendi kaldırılarak 2. bent olarak hükmün yukarıdaki gerekçelerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif temsilcisinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 19.12.2013 tarih ve 5660 E., 8210 K. sayılı bozma ilamının 2 no'lu bendi kaldırılarak, yerine 2 no'lu bent olarak yazılacak değişik gerekçeyle hükmün BOZULMASINA, davacıdan alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davalı kooperatifçe yatırılan harcın iadesine, takdiren 226,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11852, Karar No: 2023/1521, Tarih: 09.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11852 E.  ,  2023/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki icra memur işlemini şikayet nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne ve 07.03.2022 tarihli İcra memur işleminin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi alacaklı şikayet dilekçesinde; borçlu Belediye aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, takibin kesinleşmesi üzerine borçlu Belediyenin banka hesapları üzerine haciz işlemleri uygulandığını, 16.12.2021 tarihli Banka Haciz Yazısı başlıklı müzekkere ile tüm hesaplarda dosyamızın 1. sırada olduğu miktarların (fiilen kamu hizmetinde kullanılan hesaplar, vergi, resim ve harç gelirlerine ilişkin hesaplar hariç) olmak üzere dosyaya gönderilmesine karar verildiğini, ancak ... Bankasının 30.12.2021 tarihli cevabında, haciz konulan hesaplarda dosyanın ilk sırada olduğu, fakat hesapların kamuya tahsisli olması sebebiyle paraların dosyaya gönderilemediğinin belirtildiğini, 07.03.2022 tarihli dilekçe ile kamuya tahsisli hesapların haczedilemezliği bulunmadığı, Belediye Kanunu'nun 15/son maddesine göre, belediyenin proje karşılığı borçlanma yolu ile elde ettiği gelirler, şartlı bağışlar, kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ve belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemeyeceğini, bu nedenle paraların icra veznesine istenmesinin talep edildiğini, İcra Müdürlüğünün 07.03.2022 tarihli kararı ile'' haciz veya bloke konulmayan paranın fiilen kamu hizmetinde kullanılan hesaplara ilişkin olup olmadığının müdürlüğümüzce tespiti mümkün olmadığı, ancak ilgili bankaca tespitinin mümkün olduğu, fiilen kamu hizmetinde kullanılan hesap olmadığının düşünülmesi halinde ise usul ve yasaya aykırı hareket eden banka yönünden şikayetin mümkün olduğu, mahkemece yapılacak yargılama sonucunda haciz veya bloke konulmayan paranın fiilen kamu hizmetinde kullanılan hesaplara ilişkin olup olmadığına karar verilebileceği, müdürlükçe bu evrede para istenemeyeceğinden talebin reddine" karar verildiğini, İcra Müdürlüğünün bu kararının hatalı olduğunu, haczedilmezlik şikayetinin ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceğini beyanla İcra Müdürlüğü kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı borçlu cevap dilekçesinde; şikayete konu hesapların kamu hizmetine tahsisli hesaplar olduğunu, bu nedenle haczedilemeyeceğini, Belediye Kanunu'nun 15. maddesine göre hacizden 10 gün önce müvekkiline muhtıra gönderilmediğini beyanla şikayetin reddine hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlu Belediye tarafından haczedilen hesaplarda bulunan paranın haczinin mümkün olmadığının iddia edilmesi halinde mahkemece bu hususta şikayete konu hesabın havuz hesabı niteliğinde olup olmadığı hususunda inceleme yapılması gerektiği borçlu tarafından icra dosya kapsamında haczedilmezlik şikayeti olmadığı ve ... İcra mahkemeleri nezdinde ... tarafından açılan şikayet davalarında mahkemece verilen bir tedbir kararı bulunmadığı, borçlu tarafından cevap dilekçesiyle de haczedilmezlik şikayetinin ileri sürülmemiş olması ve ... ve... nolu hesaplarla ilgili yargılamanın mahkememizin 2021/1626 Esasında devam etmekle birlikte mahkemece bu yönde bir tedbir kararının verilmemiş olduğu anlaşıldığı, İcra Müdürlüğünce şikayete konu hesaplarda bulunan paranın alacaklıya verilmemesi yönündeki kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne 07.03.2022 tarihli icra memur işleminin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı borçlu istinaf dilekçesinde; davacı tarafından haczedilebilir olup olmadığına bakılmaksızın müvekkili idarenin Vakıfbank nezdinde bulunan tüm hesaplarına haciz konularak müvekkilin kamu hizmetini yürütmesinin engellendiğini, davaya dayanak edilen müdürlük kararında yer alan 3594, 8199, 5932 nolu hesaplar için ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2022/611 E. sayılı dosyasında tensip tutanağında “Tedbir talebinin kabulüne, dosyanın karara bağlanmasına kadar dava konusu hesaplardan tahsil edilen paranın alacaklıya ödenmemesine” karar verildiğini, müvekkilinin Belediye olması sebebiyle vergi, resim ve harç gelirlerine ilişkin hesapların haczinin mümkün olmadığını, talebe konu edilen hesapların tümünün bu nitelikte olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğun, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkün olduğu, bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunlu olduğu, haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerektiği, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmesi gerektiği, haczedilen menkullerin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu Belediye ispatlanmasının zorunlu olduğu, açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı müdürlük işlemini kaldırmaya yönelik ilk derece mahkemesince verilen şikayetin kabulü kararı yerinde olduğu gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı borçlu temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 07/03/2022 tarihli İcra Müdürlüğü işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 16, 79, 85 Maddeleri ile 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı/borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1279, Karar No: 2021/9371, Tarih: 16.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1279 E.  ,  2021/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13546, Karar No: 2014/1070, Tarih: 23.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13546 E.  ,  2014/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2012

NUMARASI : 2010/143-2012/122

H.. Ö.. ile H. ve O. Köyü Tüzel Kişiliği ve Yemlice Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.04.2012 gün ve 143/122 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, sınırlarını dava dilekçesinde belirttiği yaklaşık 100.000 m² yüzölçümündeki taşınmazın babasından miras yolu ile kendisine intikal ettiğini, yaklaşık olarak 60 yıldır nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduğunu, tarla ve biçenek olarak kullanıldığını ileri sürerek kadastro çalışması yapılmayan yerde bulunan dava konusu taşınmazın TMK'nun 713 maddesi gereğince adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacının dava konusu taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığını, davacının zilyetliğinin ne zaman başladığının ve ne şekilde devam ettiğinin dava dilekçesinde açıklanmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı O. Köyü Tüzel Kişiliği ile Y. Köyü Tüzel Kişiliği usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece; O.Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulü ile teknik bilirkişinin 25/05/2011 havale tarihli raporunda A harfi ile gösterdiği 58285,7 m²'lik yerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan yargılama hüküm kurmaya yeterli değildir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın bulunduğu Y. Köyü'nde kadastro çalışması yapılmamıştır. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür.

Bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Mahkemece, nizalı taşınmazın niteliği ve kullanım süresinin tespiti bakımından hava fotoğrafı uygulaması yapılmış ise de, incelenen 1958 ve 2001 tarihli hava fotoğrafları hüküm kurmak için elverişli değildir. Hava fotoğraflarının en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1980 – 1990 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotoğrametrik paftaların Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendislerinden oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu ile yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte uygulanması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenmeleri, dava konusu taşınmazın davacı tarafça emek ve para sarf edilerek imar ihya edilip edilmediği, imar ihyanın ne zaman başladığı, para ve emek sarfının ne şekilde yapıldığı, zilyetliğin nasıl devam ettiği, yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, hava fotoğrafları ile paftalarının çekildikleri ve düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu yerin kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı veya hangi nitelikte bulunduğu, uzman bilirkişilerden Yargıtay ve tarafların denetimine açık, gerekçeli, karşılaştırmalı rapor istenmesi gerekmektedir. HUMK'nun 366. (HMK.m.290/2). maddesi uyarınca bilirkişi olarak tayin edilecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresini gösterir biçimde yakın plan ve panoramik renkli fotoğrafları çektirilerek Mahkeme Hakimince onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, fotoğraflar üzerinde teknik bilirkişice yerin işaretlenmesi gerekmektedir. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Ayrıca, dosya içerisindeki İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 03.06.2013 tarihli yazı cevabının eki krokiye göre dava konusu taşınmazın bir kısmının tahsisli mera alanı içerisinde kaldığı görülmekte; ancak aynı yazıda dava konusu yerin şahıs arazileri kapsamında kaldığı belirtilmektedir. Bu nedenle bahsi geçen yazı cevabı içeriği ile ekli krokinin çelişkili olduğu anlaşılmaktadır. Bir yerin, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla tapu siciline tescil edilebilmesi için özel mülkiyete elverişli yerlerden olması gerekir. 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 3/d maddesinde, meralar, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 4. maddesi, meraların özel mülkiyete geçirilemeyeceğini, amaçları dışında kullanılamayacağını, kazandırıcı zamanaşımının uygulanamayacağını ve sınırlarının daraltılamayacağını düzenlemiştir. Böyle yerlerin mera niteliği kanunlarda belirtilen yetkili organlarca değiştirilmedikçe özel mülkiyete konu olamaz ve tapu siciline tescil edilemez. Dava konusu taşınmazın öncesinin mera niteliğindeki yerlerden olup olmadığı hususunun araştırılması gerekmektedir.

Bir yerin öncesinin veya şimdiki durumunun tahsisli veya kadim meralardan olup olmadığı ayrı usul ve şekilde araştırılmaya tabidir. Zira tahsisli ve kadim meraların oluşumu itibariyle farklılıkları vardır. Tahsisli meralar, yetkili merciler tarafından kamunun yararlanmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu halde, kadim meralar, başlangıcı bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar.

HGK'nun 30.10.1991 tarih 1991/8-427-544 ve 3.5.1995 tarih ve 1995/17-149-502 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, bir yerin yetkili merci tarafından mera olarak tahsis edilmesi, o yerin mutlak surette mera olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi, zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenmesine de engel değildir. Öncesi mera niteliğinde olmayan yerlerin, yetkili merci tarafından mera olarak tahsisinin yapılmış olması durumunda, mera olarak tahsisin

yapıldığı tarihe kadar kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Gerçek kişinin zilyetliğinin, mera tahsisinin yapılmasıyla kesintiye uğradığı kabul edilmelidir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de, kadim mera olduğunun anlaşılması halinde ise, hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Kadim meralardaki zilyetlik süresi neye ulaşılırsa ulaşsın kazanılmazlar. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; çekişme konusu taşınmazın, tahsisli veya kadim mera olup olmadığının yöntemine uygun olarak araştırılması ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesidir.

Taşınmazın tahsisli meralardan olup olmadığı hususu araştırılırken, öncelikle bu yerde mera tahsisinin bulunup bulunmadığının Özel İdare Müdürlüğü ile Tarım Müdürlüğünden sorulması, varsa mera norm kararı ile tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek mahallinde uygulanıp, nizalı taşınmazın bu belgeler kapsamında kalıp kalmadığı, mera norm kararına göre tahsis edilen meranın menşei norm kararından araştırılarak tahsisin mevcut kadim meradan mı, yoksa bakanlık emrine geçen yerlerden mi yapıldığı tahkik ve tespit edilmelidir. Saptanacak niteliğe göre, yukarıda açıklanan hususlarda düşünülerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yeterli ve uygun şekilde mera araştırması yapılmamış olması isabetsizdir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9767, Karar No: 2009/14754, Tarih: 22.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/9767 E.  ,  2009/14754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.09.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/16101, Karar No: 2014/5259, Tarih: 20.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16101 E.  ,  2014/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/305567

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2010/1368 (E) ve 2011/113 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, (nitelikli)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Mağdure Emine'nin oğlu Ahmet'in, sanık Mustafa'nın kardeşi Ömer'i 16/02/2010 tarihi saat 20.00 sıralarında bıçakla yaralaması iddiasına konu eylem sonrası, duyulan husumet nedeniyle 17/02/2010 günü sabahı saat 05.00 sıralarında namaza kalkan mağdurenin bahçe içindeki evi yanında bulunan ahırında duran, mağdure adına tescilli .. plakalı motorsikletini dayı-yeğen olan sanıkların yakması ve kaçarlarken mağdure tarafından görülmeleri eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanıkların aşamalardaki değişmez anlatımlarında genel olarak; olay sonrası yaralı Ömer'i tanık Hikmet'in aracı ile Antakya Devlet Hastanesine birlikte götürdüklerini ve 17/02/2010 sabahı saat 05.30'a kadar hastanede bulunduklarını Reyhanlı'da olmadıklarını savunmaları karşısında; gerçeğin