muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6278, Karar No: 2016/21735, Tarih: 22.11.2016

Mahkemece, davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden, dosya üzerinden "dava dilekçesinin görev yönünden usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın kararın kesinleşmesinden sonra yasal süre içerisinde istek halinde görevli ve yetkili istanbul tüketici mahkemesi' ne gönderilmesine" karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, HMK.nun 27. maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1. maddesinde "mahkemenin mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27. maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, buna riayet edilmeksizin dosya üzerinden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2104, Karar No: 2018/3708, Tarih: 29.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2104 E.  ,  2018/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen zorunlu unsurları taşımadığından kambiyo senedi niteliğinde bulunmayan belgeden kaynaklanmasına ve tarafların sıfatına göre kararın temyiz incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi' ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yükse 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5996, Karar No: 2023/1099, Tarih: 23.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5996 E.  ,  2023/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hüküm kurulması

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ... ile birlikte davalı şirketin iki ortağından biri olan müvekkilinin vekâleten, diğer ortağın asaleten katılımı ile 13.03.2017 tarihinde şirket merkezinde gerçekleştirilen olağan genel kurul toplantısında alınan kararların batıl olduğunu, hisse devreden ortağın oy kullanma hakkının bulunmadığını, şirket ortağı ... tarafından ...i'ye yapılan şirket hisse devrinin hukuka aykırı olduğunu, hisse devrinin kabulüne ilişkin üçüncü maddenin, şirket hesaplarının görüşülüp onaylanmasına ilişkin dördüncü maddenin birinci bendinin, şirket müdürünün 2016 yılı hesaplarından ibrası ile yeni müdür seçimine ilişkin dördüncü maddenin ikinci bendinin, kâr dağıtımına ilişkin beşinci maddenin ve sermaye artırımı yapılmasına ilişkin altıncı maddenin kesin hükümsüzlüğünün tespitine, kesin hükümsüzlüğün saptanamaması hâlinde afaki iyi niyet kuralları ve yasalara aykırı olan bu kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yapılan genel kurul kararının iptalini talep etmenin hukuken mümkün olmadığı gibi iyi niyet kurallarıyla da bağdaşmadığını, hisseyi devreden ortak dışında davacının bütün her şeye hayır dediğini ve olumsuz oy kullandığını, yine davacının ibraya ilişkin şirket müdürünün oy kullanamayacağı yönündeki beyanlarını da kabul etmenin mümkün olmadığını, çünkü söz konusu ortaklığın iki kişiden oluştuğunu, gündemin altıncı maddesindeki şirket sermayesinin artırılmasının herhangi bir rapor gerektirmeyecek kadar açık olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olağan genel kurul toplantısında hisse devrinin kabulüne ilişkin alınan kararın toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile alındığı, davalı şirketin toplam 200 adet hissesinin 150 adet hisse çoğunluğu ile alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 619 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre herhangi bir şekilde şirket yönetimine katılmış bulunan yöneticilerin ibrasına ilişkin kararda oy kullanamayacakları, şirket müdürünün kendi ibrasında oy kullandığı, bu nedenle kararın batıl olduğunun tespitine karar vermek gerektiği, gündemin dördüncü maddesinde alınan mali tablolar ve faaliyet raporlarının kabulü konusundaki kararın müdürün ibrasını sağlayacak nitelikte karar olmadığı, ayrıca ibra dışında bir sonuç doğurmayacağından iptalinin gerekmediği, genel kurulun beşinci maddesine gelince, kâr dağıtımı veya kârın sermayeye eklenmesi konusunda bir karar alınmadığı, beşinci maddenin iptali isteminin reddi gerektiği, genel kurulun altıncı maddesi yönünden eldeki davada sermaye artırımının herhangi ekonomik ve mali bir gerekçesinin açıklanmadığı ve faaliyet raporunda da böyle bir gereklilikten bahsedilmediği, ekonomik, mali ve işletmesel nedene dayanmadan kararın alındığı ve karardan sonra da alınan kararın uygulanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 13.03.2017 tarihli genel kurulunun üçüncü maddesinin, dördüncü maddesinin birinci bendinin, beşinci maddesinin iptali isteminin reddine, dördüncü maddesinin ikinci bendinin batıl olduğunun tespitine, altıncı maddesinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu şirketin iki ortaktan oluştuğunu, Mahkemenin tespit ettiği gerekçeyle şirket müdürünün ibrasını sağlamanın hiçbir şekilde mümkün olamayacağını, bu gündem maddesi ticaret sicil gazetesinde ilân edilmediğinden tamamlanmış bir karar niteliği de taşımadığını, genel kurul kararının altıncı maddesindeki sermaye artırımı konusundaki hükmü de kabul etmenin hukuken mümkün olmadığını, şirketin ticari olarak büyümesinin önünde engel teşkil ettiğini, şirketin sermaye artırımına gitmesinin ticari teamüllerin kaçınılmaz sonucu olduğunu, davacının iyi niyetli davranmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususların göz ardı edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince davacının taleplerinin kabulüne dair kısımların ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Kanun'un 456 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca anonim şirketlerde sermaye artırımının genel kurul veya yönetim kurulu karar tarihinden itibaren 3 ay içerisinde tescil edilmesi gerektiği, ticaret siciline tescil edilmemesi hâlinde genel kurul ve yönetim kurulu kararının geçersiz olacağı, dava konusu edilen 13.03.2017 tarihli genel kurulda alınan sermaye artırımına yönelik kararın 3 aylık yasal süre içerisinde tescil ve ilân edilmemesinden ötürü geçersiz hâle geldiği, altıncı madde yönünden konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığı, davalı vekilinin bu maddeye yönelik istinaf sebebinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, 13.03.2017 tarihli genel kurulunun üçüncü maddesinin, dördüncü maddesinin birinci bendinin, beşinci maddesinin iptali isteminin reddine, dördüncü maddesinin ikinci bendinin batıl olduğunun tespitine, altıncı madde yönünden konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kurulda alınan bazı kararların batıl olup olmadığı, iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 456 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2669, Karar No: 2013/6081, Tarih: 18.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2669 E.  ,  2013/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 18.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne kararın niteliği gereği duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, davalı yükleniciden kazanılan kişisel hakka dayalı mülkiyet aktarımı istemlerine ilişkindir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava konusu daireyi satın almakla kooperatif üyesi olduğu, buna göre tüketici mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasa açısından önemli olan davanın taraflarının Yasanın 3. maddesinde tanımları yapılan kişilerden olması, yerine getirilmesi istenen hakkın da yasada tanımlanan satıcı ile yine yasada tanımı yapılan tüketiciyi ilgilendirmesidir. 4077 sayılı Yasanın 3. maddesinin (f) bendindeki tanıma göre de; satıcı: kamu tüzel kişileri dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetler kapsamındaki tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder. Davalı arsa sahibinin yasada tanımlanan satıcı niteliği bulunmadığı, 4077 sayılı Yasanın 23. maddesinde hükme bağlanan tüketici mahkemesinin görev kapsamına alınmadığı görülmektedir.

Ne var ki, dava konusu bağımsız bölümün arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahibine mi, yoksa yükleniciye mi isabet eden bağımsız bölümlerden olduğu belirli değildir. Taşınmaz halen tapuda davalı arsa sahibi ... Belediyesi adına kayıtlı olmasına rağmen, 21.04.1995 tarihli harici satış sözleşmesiyle yüklenici tarafından, dava dışı...'e satıldığı, onun da davacıya sattığı anlaşılmaktadır. Buna göre tüketici davacı, yüklenici ile ondan daire satın alan... arasındaki akdi ilişkiye dayandığından, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerekirken, genel yetkili mahkemede görülmek üzere görevsizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2910, Karar No: 2010/6457, Tarih: 17.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2910 E.  ,  2010/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ana dosya ile ... Köyünde 5304 Sayılı Yasayla değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırılması yapıldığını ve ekli krokide 78 numarası ile gösterilen kısmın orman sınırları dışında bırakıldığını, oysa taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu bildirerek orman sınırları içine alınması ve orman niteliği ile Hazine adına tescili talebi ile dava açmıştır. Ana dava dosyası ile birleştirilen mahkemenin 2006/605 esas sayılı dava dosyası ile de 5304 Sayılı Yasayla değişik 3402 Sayılı Yasanın 4 . maddesi gereğince orman sınırları belirlenerek kısmi ilana çıkarıldığını, ardından da genel askı ilanının yapıldığını, kısmi ilan sırasında aslen orman olan ancak orman sınırlandırması sırasında orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlara yönelik olarak malikleri belirlenmediği için hısım gösterilmeksizin dava açıldığını genel askı ilanı incelendiğinde orman sınırlandırılması sırasında orman sınırları dışında bırakılan ve dava konusu olan 386 ada 38 numaralı parselin davalı olduğu bildirilerek ve malik hanesi boş bırakılarak sınırlandırılması ve Kadastro Mahkemesine devir edilmesi gerekirken davalı Hazine adına tespit edildiğini; taşınmazın resmi belgelerin uygulanması neticesinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle kadastro tespitine itiraz etmiştir. Kadastro sırasında ... Köyü 386 ada 38 parsel sayılı 30047,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Dava konusu 78 nolu bölme içinde kaldığı tespit edilen 386 ada 36 parsel sayılı 2469,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 386 ada 37 parsel sayılı 3524,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... Bal (... ) adına, 386 ada 39 parsel sayılı 997,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 449 ada 2 parsel sayılı 12281,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 449 ada 3 parsel sayılı 3729,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 449 ada 4 parsel sayılı 1319,57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham ... niteliği ile Hazine adına, 449 ada 5 parsel sayılı 1405 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile Hazine adına, 389 ada 7 parsel sayılı 16617,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile hazine adına, 389 ada 49 parsel sayılı 391,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 389 ada 50 parsel sayılı 1807,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağ niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Çekişmeli 386 ada 38 numaralı parsel dışındaki dava konusu taşınmazların tespit tutanakları itirazsız olarak kesinleştirilmiş ancak mahkemece bu parsellerin 78 numaralı bölme

içinde kaldığının tespit edilmesi üzerine tutanak getirtilmiş, itirazlı olduğu tapuya şerh verilmiş ve tespit maliki davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 386 ada 38 parsel sayılı taşınmazın (38N)=12139,664 m2, (38S)=62,611 m2, (38T)=7,344 m2, (38U)=155,04 m2, (38V)=860,87 m2 ve (38A)= 3068,923 m2 kısımlarının orman niteliği ile Hazine adına, (38B)=13752,65 m2 kısmının ham ... niteliği ile tespit gibi Hazine adına; 386 ada 36 parsel sayılı taşınmazın (36D)=49.14 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (36Z)=2419,88 m2 kısmının tespit gibi davalı adına; 386 ada 37 parsel sayılı taşınmazın (37E)= 53,76 m2, (37F)= 17,16 m2 ve (37H)= 21,97 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (37Z)=3420,89 m2 kısmının tespit gibi davalı adına; 386 ada 39 parsel sayılı taşınmazın (39C)=288,59 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (39Z)=709,31 m2 kısmının tespit gibi davalı adına; 389 ada 7 parsel sayılı taşınmazın (7P)= 50,61 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (7Z)= 16567,13 m2 kısmının tespit gibi hali arazi niteliği ile Hazine adına; 389 ada 49 parsel sayılı taşınmazın (49R)=42,27 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (49Z)=349,24 m2 kısmının tespit gibi davalı adına; 389 ada 50 parsel sayılı taşınmazın (50S)=3,23 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (50Z)=1804,05 m2 kısmının tespit gibi bağ niteliği ile Hazine adına, 449 ada 2 parsel sayılı taşınmazın (2K)=486,49 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (4Z)=11795,37 m2 kısmının tespit gibi davalı adına; 449 ada 3 parsel sayılı taşınmazın (4L)=213,30 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (4 Z)=3516,69 m2 kısmının tespit gibi davalı adına; 449 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (4M)=339,13 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (4Z)=980,44 m2 kısmının tespit gibi ham ... niteliği ile Hazine adına; 449 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (5J)=360,52 m2 kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (5Z)= 1044,48 m2 kısmının tespit gibi ham ... niteliği ile Hazine adına; tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5403 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamı ve kararın dayandığı gerekçeye göre, dava 78 numarası ile gösterilen bölüme yönelik olarak ve krokiye dayanılarak açılmış olduğundan; mahkemece bu harita kapsamında kalan bölümlere yönelik araştırma ve inceleme yapılarak ve H.Y.U.Y. 'nın 74. maddesi hükümleri dikkate alınarak hüküm kurulmuş olduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15806, Karar No: 2009/18003, Tarih: 04.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15806 E.  ,  2009/18003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Arıkaya Köyü 288 ada 4 parsel sayılı 564,39 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Hazineye ait olan 20.02.2001 tarih 110 sıra da kayıtlı tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece verilen kesin mehile rağmen keşif giderleri yatırılmadığından davanın reddine ile dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısında bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).