muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17631, Karar No: 2012/125, Tarih: 09.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17631 E.  ,  2012/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunun değerlendirme bölümünde suça konu yerde mevcut ... bir kısmının orman tahdit çalışmalarında yayla olarak belirlenen yerde kaldığının belirtilmesine raporun sonuç bölümünde ise ... bulunduğu yerin tamamının devlet ormanı ile ilgisinin olmadığı,yayla olarak belirlenen poligonun içinde kaldığının belirtilmesine göre bilirkişi raporunda mevcut çelişkinin giderilmesi ve suça konu yerin vasfının şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması için mahallinde konusunda uzman harita tekniğinden anlayan orman ve harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile yapılacak keşifte orman kadastro çalışmalarında dava konusu yerin hangi vasıfta tespit gördüğü,bu yere ait yayla tahsis kaydı bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10337, Karar No: 2014/6961, Tarih: 04.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10337 E.  ,  2014/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi yollaması ile TCK'nın 265/1-3-4, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28227, Karar No: 2013/18294, Tarih: 18.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28227 E.  ,  2013/18294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapı- lacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur.

Temyiz eden sanıklar müdafii Av....'ten her bir sanık için ayrı ayrı temyiz tarihi olan 25.07.2011 tarihi itibariyle temyiz harcı alınmadığı ve harcın hangi sanık adına yatırıldığının belirtilmediği anlaşıldığından; mahkemece yedi gün içinde temyiz harcını ödemeleri, ödenmediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacakları uyarısını taşıyan tebligat yapılması, ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek Dairemize iadesi sağlanmak üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8681, Karar No: 2007/9265, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8681 E.  ,  2007/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 9.3.2007 gün ve 2007/1749-2459 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 9.3.2007 tarih ve 2007/1749-2459 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15677, Karar No: 2014/229, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/15677 E.  ,  2014/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/246785

MAHKEMESİ : Sinop Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

NUMARASI : 2010/362 (E) ve 2011/143 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Dosya içerisinde bulunan UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 01.04.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9544, Karar No: 2014/1054, Tarih: 23.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9544 E.  ,  2014/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Bitlis İli, Mutki İlçesi, Uran Köyü 101 ada 77 ve 101 ada 115 parsel sayılı sırasıyla 9273.58 m2 ve 8379.50 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kaçak ve yitik kişilerden kalmış olması sebebine dayanılarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18/2. maddesi ve özel kanunlar gereğince Maliye Hazinesi adına tesbit edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazlar üzerinde Osmanlı döneminden bu yana kendilerine verasetle intikal eden zilyetliklerinin bulunduğunu, bu nedenle, Hazine adına yapılan tesbitin iptali ile taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddi ile çekişmeli 101 ada 77 parsel sayılı taşınmazın 2.134,16 m2 yüzölçümündeki bölümünün sınırlandırılarak mera vasfı ile özel siciline, geriye kalan 7.139,42 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbiti gibi, 101 ada 115 parsel sayılı taşınmazın 4.122,62 m2 yüzölçümündeki bölümünün sınırlandırılarak mera vasfı ile özel siciline, geriye kalan 4.256,88 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbiti gibi kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... Yönetimi vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre dahili davalı ... Yönetimince açılmış bir dava bulunmadığı gibi, Hazine tarafından açılan davaya usûle uygun harçlı katılımının da bulunmadığı, mahkemece davaya dahil edilmesinin de Orman Yönetimine davada taraf sıfatı kazandırmayacağı, davada taraf sıfatı bulunmayanın da usûl hükümlerince temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu itibarla, Orman Yönetimi'nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde Orman Yönetimine iadesine 23/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44708, Karar No: 2017/14206, Tarih: 04.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44708 E.  ,  2017/14206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Hakaret suçunun karşılıklı olması nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/177, Karar No: 2019/7240, Tarih: 13.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/177 E.  ,  2019/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile, 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın, anılan Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2009 tarihli ve 2008/466 Esas, 2009/526 Karar sayılı kararının 09/12/2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde, 28/09/2011 tarihinde 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği ve Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13/10/2014 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2014/819 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay yerinde yeniden keşif yapılarak, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğünün 04/01/1996 tarih ve 2348 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik ve 1. derece doğal sit alanı içerisindeki suça konu taşınmaz üzerine sanık tarafından izin alınmaksızın inşa edilen baraka, taşınabilir mutfak, wc ve gölgeliğin, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının, ayrıca, Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/105 Esas, 2012/236 Karar sayılı dosyasında yargılama konusu olan müdahaleler ile incelenen dosyada dava konusu olan müdahalelerin aynı olup olmadığının, sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile sanığın mahkumiyetine dair yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1593, Karar No: 2020/4655, Tarih: 03.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1593 E.  ,  2020/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın yüzüne karşı 16/10/2019 tarihinde tefhim olunan hükmü, sanık müdafinin 03/12/2019 tarihli dilekçesi ile CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen 1 haftalık süreden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinden sonraki temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların müştekinin cebinden 45,00 TL para çalmış olduklarının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların müştekinin cebinden 45,00 TL para çalmış olduklarının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi uyarınca lehe bozmanın temyiz talebi süresinde olmadığı için ret edilen suça sürüklenen çocuk ...'a sirayet ettirilmesine, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.