muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11456, Karar No: 2020/17818, Tarih: 24.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/11456 E.  ,  2020/17818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/901, Karar No: 2015/1578, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/901 E.  ,  2015/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/4742, Karar No: 2018/2454, Tarih: 20.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4742 E.  ,  2018/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş Mahkemece 25/11/2014 tarihli kararla davanın kısmen kabulü ile 6.600 TL asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, 6.600,00 TL asıl alacağın %20'si oranında icra tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 14/12/2015 tarihli ilamıyla tahliyeye yönelik karar onanmış, alacağa yönelik karar ise "... Somut olayda, 01.05.2013 başlangıç ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraya verilen yerin dershane olarak işletildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı gibi kiracının Türk Ticaret Kanunu'nda tacir sayılan kişiler olması halinde kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı T....nın 346. maddesi 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile ertelendiğinden kiracı şayet tacir ise T....nın 346 maddesi uygulanamayacağından davalının T.T.K. kapsamında tacir olup olmadığı hususu üzerinde durularak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece 02/06/2016 tarihli ara kararla bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına asıl alacağın % 20 si oranında tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli hak doğmaktadır. O nedenle mahkemenin Yargıtayca verilen bozma kararına uyması sonunda kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar vermesi gerekir. Buna göre Yargıtay'ın bozma kararına uymuş olan mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma gereğince işlem

Mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli hak doğmaktadır. O nedenle mahkemenin Yargıtayca verilen bozma kararına uyması sonunda kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar vermesi gerekir. Buna göre Yargıtay'ın bozma kararına uymuş olan mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma gereğince işlem

yapmak durumundadır. Türk Ticaret Kanunu’nun 16.maddesinin 1. fıkrasında “ Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.”, 2. fıkrasında “ Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri ile kamu yararına çalışan dernekler ve gelirinin yarısından fazlasını kamu görevi niteliğindeki işlere harcayan vakıflar, bir ticari işletmeyi, ister doğrudan doğruya ister kamu hukuku hükümlerine göre yönetilen ve işletilen bir tüzel kişi eliyle işletsinler, kendileri tacir sayılmazlar.” düzenlemesi yer almaktadır. Dernek iktisadi işletmelerinin dernekten ayrı bir tüzel kişilikleri bulunmamakta olup iktisadi işletme tarafından yapılan işlemlerin dernek tüzel kişiliği tarafından yapıldığının kabulü gerekir. T.T.K. nun 16. maddesinin 1. fıkrası uyarınca amacına varmak için iktisadi işletme işleten derneğin tacir sayıldığı belirtilmekle beraber bu hususa aynı maddenin 2. fıkrasında kamu yararına çalışan derneklerin tacir sayılmayacağı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı ... işletmenin bağlı bulunduğu derneğin tüzüğü getirtilerek gerekirse T.C. İçişleri Bakanlığı Dernekler Dairesi’nden sorularak davalının kamu yararına çalışıp çalışmadığı belirlenmek suretiyle tacir olup olmadığı saptanmalıdır. O halde mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, bozmaya uyma kararı verildiğine göre, ilk bozma kararı içeriğine göre yargılama yapıp, bozma ilamına uygun tacir araştırması yapılarak karar verilmesi gerekirken hiç bir araştırma yapılmaksızın davalı derneğin tacir olduğunun kabulü ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine vepeşin harcın temyiz edene iadesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4506, Karar No: 2019/14748, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4506 E.  ,  2019/14748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9158, Karar No: 2023/5695, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9158 E.  ,  2023/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/385 E., 2022/160 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/373 Esas, 2018/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Esas No : 2022/9158

Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/373 Esas, 2018/394 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2019/3419 Esas, 2021/8496 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve suç vasfının hatalı tayin edilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/385 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi

Suç vasfına,

B Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi

Suç vasfına,

B Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktul ...'ın resmî nikâhlı evli oldukları, olay tarihinde boşanma aşamasında oldukları, 30.03.2014 tarihinde sabah saatlerinde Fethiye İlçe merkezi, Taşyaka Mahallesi 141. sokakta kaldırım üzerinde iken, sanık ...'un boşanma aşamasındaki eşi ...'ın boğazını bıçakla kesmek suretiyle öldürdüğü, soruşturma aşamasında alınan beyanında üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 30.04.2014 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "Kişinin ölümünün, kesici delici alet yaralanmasına bağlı meydana gelen sol vena jugularis eksterna ile sol arteria karotis externa kesisine bağlı gelişen kan kaybı nedeniyle meydana gelmiş olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan Kurum Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın tek bıçak darbesi ile maktulün boynunu, kulak arkasına ve enseye doğru 31 cm derinliğinde kafası kopma aşamasına gelecek derecede kesmesi durumunun tek başına eylemin canavarca hisle veya eziyet çektirerek gerçekleştirildiği konusunda yeterli görülemeyeceğinden suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, tanık ...'ın beyanıyla da doğrulanmayan ve aşamalarda farklılık gösteren sanık savunmalarına itibar edilmeyerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarındaki düzenlemeler karşısında sanığın savunmasının SEGBİS yoluyla alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığından savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazının yerinde olmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/385 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/385 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.

26.09.2023 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ...'in yüzüne karşı 28.09.2023 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/729, Karar No: 2021/1683, Tarih: 18.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/729 E.  ,  2021/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 7. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.09.2012 tarih ve 2012/156 esas, 2012/769 karar sayılı ilamı ile TMK'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 16.07.2019 tarihli dilekçesi ile kısıtlı olan kardeşinin kendisinin yanında kalmadığını belirterek görevine son verilmesini talep etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, 28.01.2020 tarihli karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mah. 2219 Sok. No:16 İç Kapı No:8 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2414, Karar No: 2017/16289, Tarih: 22.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2414 E.  ,  2017/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davalının, davacının maliki ve işleteni olduğu AVM'de kiracı olduğunu, kira sözleşmesinde kiracının kira bedeli dışında sözleşme ile kararlaştırılan ek ödeme yükümlüğünün bulunduğunu, ortak gider bedeline ilişkin faturaların davalı tarafından ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalı boçlunun haksız olarak itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynakladığı, ana gayrimenkulün bulunduğu yer mahkemesi olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın talep halinde yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davada ve takipte dayanılan 26.04.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava, ortak gider alacağına ilişkin olup uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Kira sözleşmenin 33. maddesinde “Her iki taraf da işbu sözleşmeden doğabilecek her türlü anlaşmazlık, ihtilaf veya zarar talebinde ... (Merkez) Mahkemelerinin ve İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu ve buna tabi olduklarını beyan ederler." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı ...nun 17.maddesi "tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü getirilmiştir. Taraflar tacir olup sözleşmedeki yetki şartı geçerlidir. Bu nedenle, Mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20663, Karar No: 2015/16880, Tarih: 04.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20663 E.  ,  2015/16880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tır ile gece, meskun mahal dışında, aydınlatma olmayan düz yolda, ıslak ve karlı zeminde seyri sırasında, önünde tali yoldan anayola çıkan ve stop ederek duran araca çarpması şeklindeki olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, İddianamenin kabulü kararının ve iddianamenin 1 nolu celsede okunmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının eksik inceme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.