muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1052, Karar No: 2015/1612, Tarih: 17.06.2015

Diğer taraftan işçinin iş yargılamasının temel ilkelerinden olan ucuzluk ilkesi kapsamında yargılama harç ve giderlerinden de korunması gerekir. İşte belirsiz alacak davası açması, işçiye bu güvenceyi sağlamaktadır. İşçi belirsiz alacak davasının getirdiği bu kanunun gerekçesinden belirtildiği gibi bu etkin hukuki korumadan faydalandırılmalıdır.

IV. HUKUKİ YARAR ŞARTI TAMAMLANABİLİR DAVA ŞARTIDIR.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir(Y. 19. HD. 16.01.2014 gün ve 2013/17366 Esas, 2014/1329 Karar., Y. 9. HD. . 27.02.2012 gün ve 2012/1757 Esas 2012/5742 Karar)

İsviçre Hukukunda da şartları oluşmadığı halde belirsiz alacak davası açılması giderilebilir dava şartı olarak kabul edilmektedir(Prof. Dr. İbrahim Ercan. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na göre Belirsiz Alacak Davası tebliği. Medeni Usul ve İcra İflas Hukukçuları Toplantısı-X Ekim 2012. S: 155)

V. DEĞERLENDİRME VE SONUÇ:

1. Davacının dava konusu ettiği fark alacakların belirsiz veya kısmi dava konusu edilip edilmeyeceği, kısaca alacağın belirli olup olmayacağı sorunu:

Davacı işçi sendika üyesi olup, işveren çıktı - girdi yapmak suretiyle düşük ücretle işe almış ve işçi yine toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışmıştır.

Temel sorun işverenin toplu iş sözleşmesi düzeni olan işyerinde çıktı - girdi yaparak ücretlerde indirim yapıp yapamayacağı noktasındadır. Davacı davalı işverenin muvazaalı ve kanunun emredici hükümlerine aykırı olarak ücreti düşürdüğünü, bu nedenle yaklaşık 6 yıl kadar ücret ve ikramiyelerini eksik aldığını belirterek fark ücret ve ikramiye alacağı talep etmektedir. Burada davacının ispat etmesi gereken, işverenin ücret düşürmesinin muvazaalı olduğu ve bu işleminin yasaya aykırı olduğudur.

Temel sorun işverenin toplu iş sözleşmesi düzeni olan işyerinde çıktı - girdi yaparak ücretlerde indirim yapıp yapamayacağı noktasındadır. Davacı davalı işverenin muvazaalı ve kanunun emredici hükümlerine aykırı olarak ücreti düşürdüğünü, bu nedenle yaklaşık 6 yıl kadar ücret ve ikramiyelerini eksik aldığını belirterek fark ücret ve ikramiye alacağı talep etmektedir. Burada davacının ispat etmesi gereken, işverenin ücret düşürmesinin muvazaalı olduğu ve bu işleminin yasaya aykırı olduğudur.

İşveren uygulamaları çok sayıda işçi bakımından 2006, 2007 ve 2008 yıllarında gerçekleşmiştir. İşçi ücretlerinden yapılan indirim ardından işçiler uzun yıllar çalışmaya devam etmişler ve birbiri ardına toplu iş sözleşmelerinden yaralanmışlardır. Ancak çıktı - girdi anında düşürülen ücretleri sebebiyle yapılan ödemelerin eksik olduğu iddialarıyla bu davaları açmışlardır.

Dosya içerisinde mevcut Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde 01.03.2006 tarihinde %6 oranında, 01.09.2006 tarihinde %6 oranında 01.04.2007 tarihinde %4 oranında, 01.10.2007 tarihinde %5 oranında, 01.04.2008 tarihinde %4 oranında, 01.10.2008 tarihinde %4 oranında, 01.04.2009 tarihinde %4 oranında, 01.10.2009 tarihinde %4 oranında, 01.04.2010 tarihinde %4 oranında ücret zammı yapılacağı, 40.maddesi gereğince aylık 10 yevmiye ikramiye ödeneceğinin, 01.04.2007 tarihinden sonra işe giren ve sendikaya üye olan işçilere her bir sözleşme yılı için 72 yevmiye her ay 6 günlük yevmiye üzerinden ikramiye ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmüştür.

Davacı işçi, ücretin düşürülmesinin yasal olmadığını ileri sürerek, TİS deki ücret zamları işletilerek belirlenecek ücrete göre fark taleplerde bulunmuştur.

Mahkemece resen bir hesaplama yapılamamış ve bilirkişi hesap raporuna ihtiyaç duyulmuştur. Fark ücret ve ikramiye ise muhasebe işlemi gerektirmekte olup, alacağı gerçek ücret zam oranları uygulanarak belirlenecek ve bordro ile ödenen mahsup edilip fark bulunacaktır. Farkın bulunması ise belgeleme yükümlüsü olan işverenin sunacağı bordrolar ile hesaplanacaktır. Zira bordro düzenleme ve saklama yükümlüsü işverendedir. Kısaca davacının fark alacağı işverenin sunacağı bordrolara göre belirlenecektir. Zaten mahkemede bu yöntemi takip etmiş, bordrolar ibrazından sonra hesap raporu almış ve buna göre karar vermiştir. Hesap raporu almadan karar vermesi de olanaksızdır.

Alınan hesap raporunda, işçinin temel ücretinin düşürülmediği varsayılarak toplu iş sözleşmelerinde her ay için öngörülen zam oranları eklenerek dönemsel ücretler belirlenmiş ve zamanaşımı define göre hak kazanılabilecek tutarlar belirlenmiştir.

Alınan hesap raporunda, işçinin temel ücretinin düşürülmediği varsayılarak toplu iş sözleşmelerinde her ay için öngörülen zam oranları eklenerek dönemsel ücretler belirlenmiş ve zamanaşımı define göre hak kazanılabilecek tutarlar belirlenmiştir.

İşçinin ilk başlangıç ücretini bildiği ve toplu iş sözleşmesine dayanan ücret artışlarını hesaplayabildiği bir an için varsayılsa dahi, fark hesapları için işveren uhdesinde olan belgelere ihtiyaç vardır. Yıllar içinde işçiye her ay ne kadar ücret, ne kadar ikramiye ve ne kadar fazla çalışma ödendiği işçi tarafından bilinmeli ki aradaki fark hesaplanabilsin. Somut olayda işverence işçiye her ay düzenli olarak ücret bordroları ile ödeme belgelerinin verildiği kanıtlanamamıştır.

İşyerinde personel uzmanı, muhasebeci veya avukat statüsünde çalışmayan bir işçinin yıllar içinde her 6 ayda gelen ücret artışlarını doğru şekilde uygulaması ve 107 maddenin gerekçesinde belirtildiği şekilde alacağını “tam olarak ve tamamen” belirleyebilmesi olanaklı değildir. Bunun için işverende bulunan bordroların dosyaya sunulması gerekir. Zaten davacıda açıkça delil listesinde işyeri şahsi sicil dosyası ve bordrolara dayanmıştır. Davacının bu bordrolar olmadan fark alacaklarını hesaplaması olanağı yoktur. Zira bankaya yatan ücret, çıplak ücret olmayıp, ücretin ekleri, sosyal yardımlar vardır. Bu ödemelerin bir kısmı çıplak ücrette, bir kısmı ise giydirilmiş ücrete dikkate alınacak ödemelerdir. Bu ödemelerin ayrıştırılması için bordroların dosyaya sunulması gerekir ve bu belgelerde işverendedir.

İşverene karşı son derece zayıf konumda olan, işverenin ücret düşürme işlemine karşı çıkamayan bir işçinin, kendisine verilmeyen, işveren uhdesindeki belgelere göre tam bir hesaplama yaparak dava açmasını beklemek doğru bir yaklaşım değildir. Aksine etkin korunması gereken işçinin belirsiz alacak davasından yararlandırılması gerekir. Mahkemenin bu yöndeki değerlendirmesi isabetli olup, davalının bu yöndeki temyizinin reddi gerekir.

2. Açılan dava kısmi dava mı belirsiz alacak davası mıdır?

Dava dilekçesinde talep sonucuna baktığımızda, davacı kısmi miktar belirtmiş ve bu miktarın yanına parantez içinde belirsiz kelimesini yazmıştır. Talep sonucuna baktığımızda, davacı tahsil amaçlı belirsiz alacak davası açmamıştır. Zira belirleyebileceği kadar miktarı belirlememiş ve dava dilekçesinde açıkça kalanı belirlediğinde artırım dilekçesi vereceğini de açıklamamıştır.

Bu davanın belirsiz alacağın diğer türlerinden olan kısmi eda külli tespit davası olarak değerlendirilmesi olanağı da talep sonucuna göre olanaklı değildir. Zira kısmi miktarın tahsili dışında kalan ve belirlenecek alacağın tespiti açıkça istenmemiştir.

Bu davanın belirsiz alacağın diğer türlerinden olan kısmi eda külli tespit davası olarak değerlendirilmesi olanağı da talep sonucuna göre olanaklı değildir. Zira kısmi miktarın tahsili dışında kalan ve belirlenecek alacağın tespiti açıkça istenmemiştir.

Davanın talep sonucuna göre açıkça kısmi dava olduğu açıktır. O nedenle mahkemece baştan itibaren kısmi dava olarak görülmesi ve sonuçlandırılması doğrudur. Davacı vekilinin belirsiz kelimesini kullanması, o tarihte yürürlükte bulunan HMK. 109/2 maddesi uyarınca belirli alacakta kısmi dava açamayacağını öngörmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle mahkemenin bu yöndeki direnmesi yerindedir. Davacı vekilinin temyizi doğru değildir.

3. Hukuki yararın gerçekleşip gerçekleşmediği sorunu;

Bir an için fark alacakların belirlenebilir olduğu kabul edilse bile, alacaklar yargılama sonucunda bilirkişi raporu ile belirlenmiş ve ıslah sureti ile artırılarak talep edilmiştir. Hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Usul ekonomisi ilkesi uyarınca da alacakların esastan hüküm altına alınması doğrudur. Yüksek 22. Hukuk Dairesinin bu yöndeki bozması da yerinde değildir.

Sonuç olarak açıklanan gerekçelerle Yüksek Yargıtay Genel Kurulu’nun çoğunluk görüşüne katılınmamıştır.

KARŞI OY

Yerel mahkeme, dava konusu alacakların HMK'nun 107. maddesi gereğince belirsiz alacak davası olarak veya HMK'nun 109. maddesi gereğince kısmi alacak davası olarak açılabileceğini; somut olayda davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığını, kısmi alacak davası olarak açıldığını, belirterek; buna göre karar vermiştir.

Özel daire ise, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı yönünde şüphe olmadığını, yerel mahkemece bu şekilde açılmış olan davanın kısmi alacak davası olarak nitelendirilemeyeceğini ve ayrıca dava konusu alacakların belirsiz alacak olarak dava ve talep edilemeyeceğini, belirterek; yerel mahkeme kararını bozmuştur.

Hukuk Genel Kurulu'nda çoğunluk görüşüyle aynı gün gündemin 1-2-4. sırasında kayıtlı dosya gruplarında dava konusu alacakların belirsiz alacak davasına konu olabileceği gerekçesiyle yerel mahkeme kararlarının onanmasına karar verildiği halde, yukarıda açıklanan ve gündemin 3. sırasında kayıtlı dosya gruplarında yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu farklılığın nedeni, yerel mahkemece belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi alacak davası olarak vasıflandırmasının doğru görülmemiş olmasıdır.

Bu gerekçeyle bozma yapılınca dava konusu alacağın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağının incelenmesine gerek kalmamıştır.

Yerel mahkemenin kararı davanın belirsiz alacak davası olarak karara bağlanması için bozulmuştur.

Bu farklılığın nedeni, yerel mahkemece belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi alacak davası olarak vasıflandırmasının doğru görülmemiş olmasıdır.

Bu gerekçeyle bozma yapılınca dava konusu alacağın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağının incelenmesine gerek kalmamıştır.

Yerel mahkemenin kararı davanın belirsiz alacak davası olarak karara bağlanması için bozulmuştur.

Gündemin 1-2-3-4. sırasındaki dosya gruplarının birbirine benzemesine rağmen Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu tarafından gündemin 1-2-4. sırasındaki dosya grupları ile 3. sırasındaki dosya grupları için çelişkili (birbirine aykırı) oy kullandığı gibi bir yanlış anlamaya yer verilmemesi için gerekçeli karar yazımında bu ayrıntıya yer verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

Başkanlığınızın zorlu görevine mütevazi bir katkı olarak bu görüşümün dikkate alınmasını yüksek takdirlerinize saygı ile arz ederim.
Yargıtay — Esas No: 2015/3064, Karar No: 2015/4340, Tarih: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3064 E.  ,  2015/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... Mahallesi 11141 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece Antalya Belediye Başkanlığı yönünden davanın reddine, ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 11141 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 7112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/289, Karar No: 2024/3830, Tarih: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/289 E.  ,  2024/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/281 E., 2023/380 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay bozması üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2020/164 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık hakkında Selin'e yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-a, 21/2, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/1127 Esas, 2022/1140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilleri ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

3. Hükümlerin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar ... ve Selin vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2022/8332 Esas, 2023/3540 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın her iki katılana yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, katılan ...'e yönelik eylemde sanığın doğrudan kast ile hareket ettiği, olası kast hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı" belirtilerek bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

4. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/281 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında Selin'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/281 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında Selin'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1, 58/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, eylemin kasten yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine, katılan ...'nin saldırısı nedeniyle sanık hakkında meşru savunma, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Akraba olup aynı köyde ikamet eden taraflar arasında arazi meselesi ile ilgili anlaşmazlık bulunduğu, katılan ...'nin olay günü hayvan otlatmaktan dönmekte olup evine yaklaştığı sırada, sanığın bulunduğu yerden ateş etmeye başladığı, katılan ...'nin vurulduğunu gören kızı katılan ...'in evden babasına doğru koştuğu, sanığın ateş etmeye devam ettiği, Selin'in de vurulduğu, sanığın eylemleri sonucu ...'nin göğüs sol yan tarafa gelen saçma isabeti nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, Selin'in kafasına aldığı saçma isabeti sonucu hayati tehlike, ağır (6.) derece kemik kırığı ve iyileşme olanağı bulunmayan hastalık meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Katılan ...'in av tüfeği saçma isabeti nedeniyle kafa bölgesinden hayati tehlike, ağır (6.) derece kemik kırığı ve iyileşme olanağı bulunmayan hastalık meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereği 9 yıldan 15 yıla kadar ceza öngörülmesi karşısında, üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Katılan ...'in av tüfeği saçma isabeti nedeniyle kafa bölgesinden hayati tehlike, ağır (6.) derece kemik kırığı ve iyileşme olanağı bulunmayan hastalık meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereği 9 yıldan 15 yıla kadar ceza öngörülmesi karşısında, üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılanlardan sanığa yönelen saldırı, haksız söz ve eylem bulunmadığından, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde katılan ...'e yönelik hükümdeki eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numarada açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/281 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/2. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'ın "sanığın eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kanaati ile suç vasfından hükümlerin bozulması gerektiği" yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sayın çoğunluk, olaydaki sanığın her iki katılana yönelik eylemlerinin ayrı ayrı “kasten öldürmeye teşebbüs” olduğu kabulü ile hükümlerin ONANMASINA dair karar vermiştir. Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.

Şöyleki;

23.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sayın çoğunluk, olaydaki sanığın her iki katılana yönelik eylemlerinin ayrı ayrı “kasten öldürmeye teşebbüs” olduğu kabulü ile hükümlerin ONANMASINA dair karar vermiştir. Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.

Şöyleki;

Tarafların akraba olup, taraflar arasında arazi uyuşmazlığı bulunduğu, tarafların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme tutanakları, mahkemece yapılan keşif, düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay günü saat 19.50 sıralarında, katılan ...'ın koyunları ile beraber evine döndüğü sırada, sanık ...'ın elindeki av tüfeğiyle ikametinin bahçesindeki dut ağacının yanından, 60 metre mesafe uzaklıkta bulunan katılan ...'ın bulunduğu yere doğru tüfeği ile ateş ettiği, ilk atışın sanık ... tarafından yapıldığı, katılan ...'ın alınan kati raporunda göğüs sol yan tarafta 0,5 cm’lik yüzeysel sıyrık olacak ve BTM giderilebilecek şekilde basit yaralandığı, ...'a ait hayvanlara da saçmaların isabet ettiği, ...'ın ele geçirilemeyen tabanca ile karşılık verdiği, ...'ın tabancasından çıkan mermilerin ...'ın ikametinin çeşitli yerlerine isabet ettiği ve camların kırıldığı, silah seslerini duyan ...'ın kızı olan katılan ...'ın evden çıkarak babasının bulunduğu yere doğru koşmaya başladığı, babasının bulunduğu yere 6 metre kala sanık ...'ın atışları sonucunda çıkan saçmalardan bir tanesinin katılan ...'in başına isabet etmesi sonucu, Osmaniye Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13/12/2021 tarihli raporda meydana gelen yaralanmasının, hayati tehlikeye geçirir, yüzde sabit iz oluşur, vücuttaki kemik kırığının ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevinde sürekli zayıflama veya yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaralandığı, sanık ...'ın olay yerinden kaçtığı ve herhangi bir yaralanmasının bulunmadığı belirlenmiştir.

Olayda atış yapıldığı iddia edilen yerler arasında belirli yükseklikte otlar ve ağaçların bulunduğu, bu nedenle görüş açısının etkilendiği yönündeki iddialar olması ve olayın aydınlatılması amacıyla olayın olduğu tarihten yaklaşık bir yıl sonra aynı mevsim ve ayda keşif yapılmış, düzenlenen bilirkişi raporunda

“...'ın ikametinin isabet aldığı camlarının ateşli silahla kırıldığı, bahçesinde ve dut ağacının sağ tarafında 12 adet av tüfeğine ait boş kartuşun bulunduğu, ... ve ...'ın evinin bahçesinde bulunan ağaçlarda, büyükbaş danasında ve ... isimli kişinin ikametinde ve bahçesinde bulunan ağaçlarda mermi-saçma isabet izlerinin bulunduğu, mevcut izlere göre ...'ın bulunduğu yerden 9 mm tabanca ile ateş edildiği, ...'ın bulunduğu yerden 12 lik av tüfeği ateş edildiği tespit edilmiştir.