muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3709, Karar No: 2014/5566, Tarih: 15.05.2014

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; ... İlçesi, ... Köyü arazisinin 7000 dekarlık kısmının Haziran 1951 tarih ve Cilt 92, Sayfa: 45, No:1'de tapuda kayıtlı ... Çiftliğini kapsadığını, dava konusu 217 özel parsel numaralı taşınmazın da bu çiftliğin sınırları içinde yer aldığını, ... Çiftliği sınırlarının Doğusu: eski otobüs yolu, Güneyi: ...- ... yolu, Batısı: ... yolu, Kuzeyi: eski ... yolu şeklinde olduğunu, sınırları oluşturan bu yolların halen zeminde mevcut ve işler durumda bulunduğunu, sınırların değişmeye elverişli olmadığını, ... Köyü halkının 1928 yılında Balkan ülkelerinden gelerek çiftliğe yerleştikleri ve sonraki yıllarda çiftliği tapudan devren satın aldıklarını, köylülerin satın aldıkları paylar oranında arazinin kullanıldığını, 13/05/1987 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları sırasında da evvelce yapılan bu taksime aynen uyulduğunu, dava konusu tarlanın bu taksim sonucunda ...'a isabet ettiğini, ...'un ölümü üzerine mirasçılarından ... payına düştüğünü ... Çiftliğinin yukarıda yazılı sınırları içinde kısmen tarım arazileri, kısmen de baltalık cinsinden meşe ormanlarının bulunduğunu, 1942-1943 yıllarında ... Köyünde 3116 sayılı Kanuna göre orman kadastrosunun yapılarak kesinleştiğini, böylece köyde bulunan ormanların kadastral olarak belirlendiğini, orman kadastrosu yapılırken tapu kayıtları ile irtibat kurulmadığından tamamının Devlet Ormanı olarak tahdit gördüğünü, bu nedenle köyde özel orman bulunmadığını, bu nedenle 4785 sayılı Kanuna göre Devletleştirilen orman da olmadığını, 1996 yılında ise 3302 sayılı Kanun gereğince orman sınırlarının aplikasyonu yapılarak 1/5000 ölçekli haritalara aktarılıp orman sınırlarının güncellendiğini, dava konusu taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanılan ve ormanla ilgisi bulunmayan bir yer olduğunu, buna rağmen taşınmazın bulunduğu bölgede orman alanlarının da bulunması nedeniyle Orman Yönetiminin yasal hasım olarak davalı gösterildiğini, ... Köyünde 766 sayılı Kanuna göre tapulama çalışmasının 13/05/1987 tarihinde kesinleştiğini, ... Çiftliğine ait 1951 tarih, Cilt: 92, Sayfa: 45, Sıra No:1’de bulunan tapunun kapsadığı alanların bir kısmında tapulama çalışması yapılarak ... Köyü 1461 ilâ 1530 numaralı parsellerin bu tapudan revizyon gördüğünü, tapulama ekibinin kök tapunun kapsamında kalan arazinin bir kısmını çalışma alanına dahil etmediğini, bu sebeple tapu kapsamındaki tarım arazilerinin bir bölümünün tapulaması yapılmadan çalışmanın tatil edildiğini, bu nedenle çekişmeli yerin tapulama dışı kaldığını, söz konusu yerin 766 sayılı Kanunun 2. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumi 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medenî Kanunun 713

. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumi 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medenî Kanunun 713. maddesinde düzenlenen 20 yıllık süreyi çok aştığının, 20 yıllık bu sürenin tapulama çalışmalarının kesinleştiği 13/05/1987 tarihten bu yana da dolmuş olduğunu belirterek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce

başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu, aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Kanuna göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/8- 15/7 ve 12/05/2004 gün, 2004/ 8- 242/292 ve yine 12/03/2008 gün, 2008/ 20-214/ 241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece re'sen bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hükmün davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/11/2012 gün ve 2011/11168- 2012/12701 sayılı kararı ile davacının temyiz itirazlarının reddine, Orman Yönetiminin ise temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra Hazine yönünden ise özetle; “Hazine yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup harçtan muaftır. Kurum isteminin, Medenî Kanunun 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş; bilirkişi krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 32493.54 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş; bilirkişi krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 32493.54 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Kanuna göre 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra ..., ... ve ... Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 hektar yüzölçümüyle ve yine, Nisan 1962 tarih ve 13 numarada 779 hektar yüzölçümüyle ve ... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihleri arasında ilân edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/52, Karar No: 2014/2538, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/52 E.  ,  2014/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

TAPDK, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, müşteki TAPDK vekilinin suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek sanık ve o yer cumhuriyet savcısının temyiz talebi ile birlikte yapılan incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, müşteki vekili, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9. fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231. maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun ret ve 2 nolu kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2020/10175, Karar No: 2020/17876, Tarih: 24.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10175 E.  ,  2020/17876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 Sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 24/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7811, Karar No: 2014/1281, Tarih: 24.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7811 E.  ,  2014/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2013/180-2013/198

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Batıpark Konutları'nın yüklenici davalılar tarafından inşa edilerek 2008 yılı Temmuz ayında hak sahiplerine teslim edildiğini, ancak yüklenici olan davalıların birçok imalatları hatalı ve bozuk yaparak fen ve sanat kaidelerine riayet etmediklerini, binaların çatı izolasyonunun yapılmadığını, blok zeminlerinin duvarlarında çatlamalar ve dökülmelerin başladığını, binaların yan duvarlarına bağlı pimaş borularının hatalı montaj yüzünden düşmeye başladığını, ayrıca sitenin uzun yürüyüş merdivenlerinin uygunsuz malzeme ile yapılmasından dolayı tahrip olduğunu, Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/58 D.iş sayılı dosyası ile yapılan tespitte 281.675,00 TL zarar tespit edildiğini, müvekkili sitenin 24.02.2013 tarihinde yapılan toplu yapı olağan genel kurulunda bahse konu kusurlu iş için yüklenici firmaya dava açılması yönünde oybirliği ile karar alınarak, yönetime yetki verildiğini ileri sürerek, eksik ve kusurlu işlerin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 281.675,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesine göre Kat Mülkiyeti Kurulu tarafından yetki verilmiş ise yöneticinin sadece 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğan davaları açabileceği, yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatın ortak alanlarında eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi ve alacağın tahsili için yükleniciye Kat Mülkiyeti Kanunu'nda yetki verilse dahi, açılan bu davanın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre yönetime tanınan yetkiler dahilinde yönetim tarafından açılabilecek davalardan olmadığı, ancak davacı yöneticilerin arsa sahibi veya arsa sahibinden bağımsız bölüm alanlar olmaları ve şahsi vekaletnamelerinin olması halinde yönetici davacıların payları oranında dava haklarının olduğu, dosyaya ibraz edilen vekaletnamede yöneticilerin şahsen vekalet vermedikleri gibi arsa sahibi veya arsa sahibinden daire alanlar olduklarının iddia edilmediği ve davacıların aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, eksik ve ayıplı iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, 04.04.2013 tarihinde açılan dava üzerine, dosya üzerinden yapılan incelemede 09.04.2013 tarihinde yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davayı açan yöneticiler E.Ö..ve S. D..'ın aynı zamanda arsa sahibi veya kat maliki olup olmadığı, arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alıp almadığı araştırılıp, şayet almış ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kişisel hakları da ayrıca temlik almışsa bağımsız bölümler ile ortak alanlardaki eksik iş ve ayıptan doğan zararlardan dolayı arsa sahibi veya temlik alan sıfatıyla sözleşmedeki paylaşım oranında dava açmakta hukuki yararı bulunduğunun kabulü ile oluşacak uygun sonuç doğrultusunda karar vermek gerekirken, bu konularda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, salt dava dilekçesindeki açıklamalara dayalı olarak, ayrıca HMK'nın 77/1. maddesince davacıların şahsi vekaletnamelerinin sunmalarının istenebileceği hususu gözardı edilerek, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14034, Karar No: 2016/9727, Tarih: 02.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/14034 E.  ,  2016/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı vekili, Dairemizin 10.12.2015 gün ve 2015/13982- 2015/24976 E.K sayılı bozma kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle ; dosya kapsamında yer alan delillere ve Dairemizin 2015/8386,8388,8383,8390 Esas sayılı ilamlarına atıfla yerel mahkemenin büro işçilerinin bir dönem ...’den yararlandırılmamasının eşitsizlik tazminatı ödemesini gerektirmeyeceğine karar verdiğini, bu nedenle talebin reddine karar veren yerel mahkeme kararının onanması gerektiğini, bozma kararının maddi hataya dayandığını iddia etmiş ve Dairenin bozma kararının kaldırılmasını istemiştir.

Dosya ve ekleri ile davacı vekilinin maddi hata talepli dilekçesinin incelenmesinde, davacının büro elemanı olmadığının tespiti ile...’den yararlandırılmasına dair alacak davasının, davacının eşitsizlik tazminatı hak edeceği şeklinde yorumlanamayacağını, yerel mahkemenin de yerinde bir kararla davacının eşitsizlik tazminatı talebini reddine karar verildiğini; ancak Daire tarafından 2015/8386, 8388, 8383, 8390 Esas sayılı kararlarında gerekçesi de belirtilerek daha önce kabul edilen eşitsizlik tazminatının hak edilmediğine karar vermesine rağmen maddi hataya dayalı olarak yerel mahkeme kararını eşitsizlik tazminatı talebini kabulü gerekirdi gerekçesiyle bozmasının hatalı olduğunu iddia ettiği görülmektedir. Her ne kadar Dairemizin bir dönem eşitsizlik tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de daha sonra “özellikle emsal davalarda, davacıların eşitsizlik tazminatı taleplerinin kabulüne dair hükümler Dairemizce onanmış ise de; davalı işverenin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yaptığının davacılar tarafından ispatlanamadığı, bu tür is...nai kuralların dar yorumlanması gereği gözönünde tutularak eski kararlardan dönülmek suretiyle, davalının davranışının eşit davranma borcuna aykırılık teşkil etmediği bu nedenle de eşitsizlik tazminatı taleplerinin reddine dair kararın yerinde olduğunun kabul edilerek tazminat taleplerinin reddi gerektiği vurgulanmıştır. Emsal kararlarımız ve yerleşik içtihatlara göre, Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayandığı görülmekle ortadan kaldırılmalı, tarafların 18.12.2014 tarihli karara yönelik temyiz itirazları yeniden incelenmelidir.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekillince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: