muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21549, Karar No: 2015/22951, Tarih: 02.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/21549 E.  ,  2015/22951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/730-2014/624

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.06.2015 gün ve 3753-13533 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 25.06.2015 tarih ve 2015/3753 esas 2015/13533 karar sayılı ilamı ile davacının temyizinin incelenmesi sonucunda hükmün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davacı kadın dava konusu olan taşınmazın aile konutu olduğunu, eşi K... Ç.. bu taşınmazdaki hissesini davalı S.. A..ya sattığını, satış işlemine rızasının olmadığını, belirterek, tapunun iptali ile hissenin eşi K... Ç... adına tescilini talep ve dava etmiştir. Tapu iptali ve tescili istenilen taşınmaz, K.... Ç.... adına kayıtlı iken K.... ölümü üzerine bu taşınmaza A... Ç..., K... Ç.... ve davacının eşi K... Ç... iştirak halinde malik oldukları, belirtilen iştirak halinde maliklerin 16.09.2011 tarihinde dava konusu taşınmazı davalı S.. A..ya sattıkları anlaşılmaktadır. Davada husumet sadece taşınmazı satın alan S.. A..ya yöneltilmiştir. İştirak halinde malik oldukları taşınmazı davalıya sattıkları anlaşılan K... Ç..., A... Ç... ve K.... Ç... da davaya dahil edilmesi gerekmektedir. Taraf teşkili kamu düzeni ile ilgilidir. Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi

olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir (HMK.md.27). O halde mahkemece resen gözetilmesi gereken taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek eksik hasımla yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu hususun, Dairemizin ilk incelemesinde gözden kaçtığı anlaşılmakla, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 25.06.2015 tarihli onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/1-4. maddesi gereğince davacının karar düzeltme talebinin yukarıda gösterilen sebeple kabulüne; Dairemizin 25.06.2015 taıilı ve 2015/3753 esas 2015/ 13533 karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre ise davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.02.12.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/2180, Karar No: 2025/1138, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2180 E.  ,  2025/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/841 E., 2022/838 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilamı üzerine verilen Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarih ve 2022/22 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılana yönelik kasten öldürmeye

teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/1-2, 29, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejime göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/841 Esas, 2022/838 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiileri ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirimin uygulanmaması gerektiğine, sanığın canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya, suçun vasfına, kastın yokluğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneklerine göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 22.02.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneklerine göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 22.02.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarih ve 2022/841 Esas, 2022/838 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2404, Karar No: 2008/3412, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2404 E.  ,  2008/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 91 ada 11-13-14 ve 15 parseller ile somut emsal alınan 1242 ada 24 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce ... vergisine esas olmak üzere belirlenen 2006 yılına ait asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9982, Karar No: 2010/10364, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9982 E.  ,  2010/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren işçinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının işini yaptığı yer Akhisar olduğundan davalı tarafın yetki itirazının kabulü ile yetkili mahkemenin Akhisar İş Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili Akhisar iş mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 29.08.2008 tarihinde ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin ... İl Müdürlüğüne bağlı Akhisar İşletme Şefliğinde çalışırken iş kazası geçirdiği iş kazası tarihinden önceki bir tarihte sermayesinin tamamı TEDAŞ’ a ait ... ve ... Elektrik Dağıtım Müesseselerinin birleştirilerek, iki müesseseden oluşan ve merkezi ... olan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin kurularak Ticaret Sicil Gazetesi’nin 04.03.2005 tarihli nüshasında yayınlanarak faaliyete geçtiği, anlaşılmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5.maddesi uyarınca “İş mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” Öngörülen bu düzenleme kamu düzenine ait bir yetki kuralı olup, emredici kural olduğundan bu iki mahkeme dışında başka bir mahkemenin sözleşme ile yetkili kılınması imkanı yoktur.

Somut olayda husumet ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne yöneltilmiş olup her ne kadar iş kazasının meydana geldiği ve işçinin işini gördüğü yer Akhisar ise de davalı ... Şirketin merkez adresi ... ilinde bulunduğundan dava yetkili mahkemede açılmıştır.

Mahkemece ... Elektrik Dağıtım A.Ş. merkez adresinin ... ilinde bulunması nedeniyle işin esasının incelenmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20615, Karar No: 2014/8565, Tarih: 06.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20615 E.  ,  2014/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince; hüküm fıkrasından, ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18181, Karar No: 2014/17629, Tarih: 16.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18181 E.  ,  2014/17629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.07.2013

No : 2012/176-2013/454

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan gelirin 5510 sayılı Kanunun 21. maddesincelerince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hüküm, davalılardan M.. A.. vekili tarafından 22.07.2013 tarhinde temyiz edilmiş ise de, ilgili vekaletnamede temyizden feragat yetkisi bulunan aynı vekil tarafından, 02.07.2014 tarihinde temyiz isteğinden vazgeçtiklerinin bildirilmiş olması karşısında, temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine;

2-Davacı Kurum ve davalılardan P. Kimyevi Mad. Ambalaj vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre davacı Kurumun tüm; davalı P. Kimyevi Mad. Ambalaj vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

3-506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya ve hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının, sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş iken, maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş, buna göre, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (gerçek zarar = dış tavan) tutarı ile sınırlı olan Kurumun rücu alacağı, iptal sonrasında, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüştür.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki ibareler, kanun koyucu tarafından 21. maddeye aynen yerleştirilmekle, buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26. ve 21. maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26. maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 23.11.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, anılan gereklilik yerine getirilmeksizin, ilk peşin sermaye değeri esas alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan P. Kimyevi Mad. Ambalaj vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan P. Kimyevi Mad. Ambalaj'a iadesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8764, Karar No: 2023/5475, Tarih: 20.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8764 E.  ,  2023/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1161 E., 2021/46 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli 2017/543 Esas 2018/343 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi yollamasıyla 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi yollamasıyla 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2019 tarihli, 2018/2569 Esas ve 2019/385 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/968 Esas 2020/1591 Karar sayılı kararı ile özetle sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olma biçiminde sabit olan eylemlerinden ötürü 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ve sanıklar hakkında azamiye yakın tahrik indirimi yapılması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.