muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7601, Karar No: 2024/1555, Tarih: 15.02.2024

Olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan Yurtiçi Kargo firması ile anlaşmalı olarak yük taşıyan nakliye şirketine ait tır aracının dorsesinde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, üzerinde göndericisinin ve alıcısının ... olduğu belirtilen koliler içerisinde 187 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda; önleme araması kararına dayanılarak yapılan arama sonucu ele geçen suç konusu eşyanın hukuka uygun olması, sanığın suça konu kaçak sigaraları ucuz olduğu için Diyarbakır'dan alarak kendi adına kargoya verdiğine ilişkin ikrarı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu kaçak sigaraların ticari amaçla bulundurulduğunun kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına ve oluşa uymayan gerekçelerle arama kararının usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/2208 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1205, Karar No: 2011/2136, Tarih: 03.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/1205 E.  ,  2011/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, 27/12/2004 tarihinde meydana gelen olayda, yağmalanan hırkanın sanığın üzerinde iken ele geçirilip yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCY’nın 168/3 maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektir- mediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9916, Karar No: 2011/10430, Tarih: 13.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9916 E.  ,  2011/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Espiye Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.4.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/9579, Karar No: 2020/5174, Tarih: 23.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9579 E.  ,  2020/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1190, Karar No: 2013/3531, Tarih: 11.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1190 E.  ,  2013/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.12.2010 gününde verilen dilekçe ile sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... A.Ş. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir

istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi

gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece, karara dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2012 tarihli, 2012/4-147 E. 2012/327 K. sayılı kararı o somut olaya ilişkin olarak verilmiş olup davaya konu olayda aynı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Yargılama aşamasında yapılan araştırmalar, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına

göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3612, Karar No: 2010/10139, Tarih: 31.03.2010

2. Ceza Dairesi 2010/3612 E., 2010/10139 K.

**2. Ceza Dairesi 2010/3612 E., 2010/10139 K.**

**- DOĞRUDAN PARA CEZALARI

- TEMYİZ SINIRI**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık Doğan'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3e, 52. maddeleri uyarınca 300,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (İsparta Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2007 tarihli ve 2006/530 esas, 2007/627 sayılı kararının infazı sırasında, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı ile kesin para cezası kararlarının temyizi mümkün hale geldiğinden, infazın durdurulması talebinin kabulüne ilişkin (İsparta Birinci Sulh Ceza Mahkemesi)'nin 13.10.2009 tarihli ve 2006/ 530 esas, 2007/627 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair (İsparta Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesi)'nin 03.11.2009 tarihli ve 2009/193 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 30.12.2009 gün ve 2009/15395-75125 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2010 gün ve 2010/ 11105 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

2.000,00 Türk Lirasına kadar hükmolunan para cezalarının kesinliğine ilişkin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesinin ikinci fıkrasının 1 numaralı bendinin 07.10.2009 tarihli ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 23.07.2009 tarihli ve 2006/65 esas, 2009/114 sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe girmesine karar verildiği,

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının gerekçesinin incelenmesinden, doğrudan para cezası verilmesini gerektiren suçlar yönünden temyiz edilebilme sınırı getirilmesinin Anayasa'ya aykırı olmadığı kabul edilerek, hapisten çevrili adli para cezaları bakımından temyiz edilebilme sınırı getirilmesinin adil yargılanma hakkıyla bağdaşmayacağından Anayasa'ya aykırı görülerek iptal kararı verildiği, somut olayda sanık hakkında basit yaralama suçundan doğrudan adli para cezası verilmiş olması karşısında itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde;

İsabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İsparta Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03.11.2009 gün ve 2009/193 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca (BOZULMASINA), sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19664, Karar No: 2014/7676, Tarih: 20.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19664 E.  ,  2014/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin anlatımına göre, sanığın şikayetçiden çaldığı 800,00 TL paranın tümünü iade etmediği, kısmi iadenin gerçekleştiği olayda, şikayetçinin kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16916, Karar No: 2020/10428, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16916 E.  ,  2020/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Grup Temizlik İnş. Tur. Oto San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 05/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14165, Karar No: 2011/15706, Tarih: 13.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14165 E.  ,  2011/15706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.05.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/1999, Karar No: 2011/18139, Tarih: 06.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1999 E.  ,  2011/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

21.12.2007 tarihinde kabul edilerek 6 Mart 2007  resmi gazetede yayım tarihinde yürürlüğe giren 5582 Sayılı Konut Finansman Sistemine ilişkin çeşitli kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanunun 32.maddesinin "4" bendinde "2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan Konut Finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının  rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, bu bentte belirtilen tahsil harçları 4/1 oranında uygulanır." hükmü 2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinde ise "Konut Finansmanı, konut edinmeleri amacıyla tüketicilere kredi kullandırılması konutların  finansal kiralama yoluyla tüketicilere kiralanması sahip oldukları konutların teminatı altında tüketicilere kredi kullandırılmasıdır." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda icra takibinin konusu 5582 Sayılı Yasa kapsamında açılan Konut Finansman Kredisi Sözleşmesinden kaynaklanan alacaktır. Bu durumda alacaklı banka vekilinin konut kredisinden kaynaklanan bu takipte yapılan satış işlemi nedeniyle tahsil harcının 1/4 oranında uygulanması gerektiği yönündeki talebi yukarıda belirtilen yasa maddelerine uygundur. O halde istemin reddine dair icra müdürlüğü kararı doğru değildir. Mahkeme şikayetin kabulüyle icra müdürlüğü kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.