muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28055, Karar No: 2016/5095, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/28055 E.  ,  2016/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibe karşı borçluların, takibin kesinleşmesinden sonra takip alacağının temlik eden alacaklıya ödendiğini ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece, istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Başvuru, bu hali ile İİK.nun 71/1. maddesine dayalı itfa itirazı olup, anılan madde uyarınca borçlu, “takibin kesinleşmesinden sonraki devrede” borcun ve fer’ilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse, takibin iptal veya talikini “her zaman” icra mahkemesinden isteyebilir. Bu istemin kabul edilmesi için, itfa itirazının İİK.nun 71. maddesinde açıklanan nitelikte bir belge ile veya alacaklının kabul beyanıyla kanıtlanması zorunludur.

6100 Sayılı HMK'nun 188-(1). maddesine göre; “Tarafların veya vekillerinin mahkeme önünde ikrar ettikleri vakıalar, çekişmeli olmaktan çıkar ve ispatı gerekmez."

Takibin ... tarafından başlatıldığı, daha sonra takip alacağının ... Noterliği'nin 14/02/2011 tarih ve 2011/03423 yevmiye numarası ile Mehmet Yılmazkaya’ya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, borçluların itirazına dayanak yaptıkları, temlik eden alacaklı ...'ın Sulh Ceza Mahkemesi'ne ait 2013/206 E. sayılı dosyasının 02/07/2013 tarihli duruşmasında; "Ben dosyayı başkasına temlik ettiğim için beni ölümle tehdit ettiler, bu olayların asıl mağduru benim, beni yıldırmak için şikayetçi oldular, ben bunların dosyasıyla ilgili alacağımı zaten aldım" şeklindeki beyanında; borcun borçlular tarafından tamamen itfa edildiğine ilişkin açık bir kabul bulunmadığı ve ifadenin tarihinin temlik tarihinden sonra olduğu anlaşılmaktadır. Bu haliyle alacaklıya ait bu ifadenin, İİK.'nun 71. maddesi anlamında bir itfa ve mahkeme içi ikrar olarak kabulü mümkün değildir. Beyan bu haliyle yargılamaya muhtaç olup, dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemez.

Öte yandan temlik eden alacaklı ...'ın, 24.02.2014 tarihli cevap dilekçesinde; alacağını temlik alan ...'dan aldığı, borçlulardan almadığı şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Öte yandan temlik eden alacaklı ...'ın, 24.02.2014 tarihli cevap dilekçesinde; alacağını temlik alan ...'dan aldığı, borçlulardan almadığı şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Bu durumda, takip alacağının temlik edilmesinden sonra, temlik eden önceki alacaklı ...'ın, K Sulh Ceza Mahkemesi'ne ait 2013/206 E. sayılı dosyasına vermiş olduğu ifadesinin, İİK.nun 71. maddesi kapsamında “itfa”ya yönelik beyan olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından şikayetin reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/494, Karar No: 2014/29393, Tarih: 09.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/494 E.  ,  2014/29393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/18122

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/764 (E) ve 2012/1038 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalarda yüklenen hırsızlık suçunu işlemediğine, ... numaralı cep telefonu hattını kendisinin kullandığına ancak suçu konu cep telefonunu Ankara'da ki baran iletişim isimli iş yerinden satın aldığına, arızalı çıkınca aldığı yere geri iade ettiğine yönelik aksi ispatlanamayan savunmalarına, getirtilen HTS iletişim raporları ile alınan bilirkişi raporlarına göre hırsızlık suçuna konu cep telefonunun suçun işlenmesinden sonra ilk olarak ...numaralı N. Y.adına kayıtlı hat takılarak daha sonra ... numaralı sanık Y.. D..'a ait hat takılarak kullanıldığının, suçun işlendiği zaman aralığında ise sanık tarafından kullanıldığı anlaşılan ... numaralı hatta ait suç mahallinde sinyal bilgisinin bulunmadığının gelen yazı cevapları ve bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında, suçun işlenmesinden sonra aynı gün içerisinde çalınan cep telefonunun tanık olarak bilgisine başvurulan N. Y. adına kayıtlı cep telefonu hattı takılıp kullanıldıktan sonra ikinci olarak sanığın kullandığı anlaşılan cep telefonu hattı takılmak suretiyle sanıkça kullanılmış olmasının hırsızlık suçunun sanıkça işlendiğine dair tek başına mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli ve kesin bir delil olamayacağı gözetilmeden, sanığın suça konu cep telefonunu Baran iletişim isimli iş yerinden satın aldığına dair savunmalarının doğruluğu araştırılarak sanığın eyleminin TCK.nun 165. maddesindeki suç eşyasını kabul etmek veya satın almak suçu kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği de tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, sanığın yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki Ankara 18. Asliye 04.07.2011 tarih, 2011/748-733 E-K. Sayılı ilamının 12.07.2011 olan kesinleşme tarihinin suçun işlendiği 21.03.2011 tarihinden sonra olduğu ve suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hatalı ilam tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16, Karar No: 2018/4873, Tarih: 28.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/16 E.  ,  2018/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yerel mahkemenin 29.06.2004 tarihli 25/01/2011 tarihli ilk kararında, sanık hakkında adı geçen yakınana yönelik hırsızlık suçundan 1 yıl 15 gün hapis, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 10 ay hapis, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 10 ay hapis cezasına hükmedildiği; sanık savunmanının temyizi üzerine kararın 13. Ceza Dairesinin 15/04/2014 tarih, 2013/17726 Esas ve 2014/14171 sayılı kararı ile kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulduğu, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın aynı yakınana yönelik yağma eyleminden dolayı 02/03/2015 tarihli kararla sanığın bozma öncesi hükümden kaynaklı kazanılmış hakkının yukarıda belirtilen cezaların toplamı olan 1 yıl 13 ay olduğu gözetilmeksizin, 1 yıl 22 ay 30 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sonuç cezanın belirlendiği 4. fıkrasından 1 yıl 22 ay 30 gün ibaresinin çıkartılarak yerine 1 yıl 13 ay yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/06/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13459, Karar No: 2010/4842, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13459 E.  ,  2010/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/282 Esas-2006/13 Karar, Dairenin 2009/13455 Esas ve 2004/178 Esas-2005/72 Karar, Dairenin 2009/13452 Esas) getirtilen veri listelerinin, aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) farklı değerler içerdiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23010, Karar No: 2015/15980, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23010 E.  ,  2015/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/161576

Mahkemesi : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 06/02/2014

Numarası : 2013/630 - 2014/57

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına, ayrıca 2863 sayılı Kanunun 65/a, TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2012 tarih ve 2007/84 E. 2012/7 K sayılı kararının 13.02.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın deneme süresi içerisinde 20.09.2013 kesinleşme tarihli dolandırıcılık suçunu işlemesi nedeniyle hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 06.02.2014 tarihli ve 2013/630 esas, 2014/57 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Seyitgazi İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı ve kültür varlığının yurt dışına çıkartılması suçlarının ihbarı üzerine, Seyitgazi Sulh Ceza Mahkemesinin 01.11.2007 tarih, 2007/79 değişik iş sayılı kararıyla, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar A..E.Ç.., A.. Ç.. ve E.. E.. iletişimlerinin dinlenmesi ve kayda alınması kararının alındığı, yapılan iletişimin dinlenmesi tedbiri neticesinde, ismi geçen sanıklar ile yine haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar arasında Seyitgazi ilçesi, ..... beldesinde bulunan Melikgazi Türbesinde define bulabilmek amacıyla kazı yapılması konusunda konuşmaların yapıldığının tespit edildiği, bunun üzerine olay günü olan 10.11.2007 günü kolluk görevlilerince yapılan operasyonda, kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanıklardan A. E.. Ç..ile A. Ç..türbe içerisinde el feneriyle araştırma yaptıkları esnada, sanık M..O.. tünel içerisinde kazı yaptığı esnada, sanık A.. Ç.. kazı sonucu çıkan harfiyatı ipe bağlı kova ile yukarı çektiği esnada, sanık M..M.. ise türbeye 30 metre mesafede çevreyi gözetlerken yakalandıkları, her ne kadar iletişimlerinin dinlenmesine karar verilen sanıklar ile telefon görüşmesi tespit edilmemiş ve olay anında olay yerinde yakalanmamış ise de, sanık K.. H..'in izinsiz kazı faaliyetini organize eden kişilerden olduğu, bu durumun sanık K.. H..'e iftira atmaya sebebiyet verebilecek derecede kişisel bir husumetleri bulunmayıp, atılı suçlardan haklarında mahkumiyetlerine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar M..Y.., E.. E.., A.. E.. Ç.., V.. Ö.. ve A..Ç.. verdikleri ifadelerden anlaşılabildiği, yargılama aşamasında mahkemece yapılan keşfe iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan 12.05.2009 tarihli raporda, kaçak kazının 14. yy da yapılan Melikgazi Türbesinin kuzey penceresinin ön kısmında yapıldığının ve türbenin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olduğunun tespit edildiği, dava konusu kazının yapıldığı Melikgazi Türbesinin Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 09.11.1990 tarih, 880 sayılı kararıyla korunması gerekli kültür varlığı olduğunun kabul edildiği, gerek Seyitgazi Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2007 tarihli iddianamesinde, gerekse de Seyitgazi Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/84 Esas, 2012/7 Karar sayılı ve 12.01.2012 tarihli kararında belirtildiği üzere, olay yeri inceleme tutanağı, olay yerine ait fotoğraf ve kamera görüntülerinin incelenmesi üzerine, kazının türbenin hem güney cephesinin duvarının altına, hem de giriş kapısına 13 metre mesafede bulunan sütunların olduğu bölümde yapıldığının, kazılar neticesinde dış duvar ve türbe tabanının zarar gördüğünün tespit edildiği, tüm bu açıklamalar neticesinde, kararı temyiz incelemesine gelen sanık K.. H.

.01.2012 tarihli kararında belirtildiği üzere, olay yeri inceleme tutanağı, olay yerine ait fotoğraf ve kamera görüntülerinin incelenmesi üzerine, kazının türbenin hem güney cephesinin duvarının altına, hem de giriş kapısına 13 metre mesafede bulunan sütunların olduğu bölümde yapıldığının, kazılar neticesinde dış duvar ve türbe tabanının zarar gördüğünün tespit edildiği, tüm bu açıklamalar neticesinde, kararı temyiz incelemesine gelen sanık K.. H..'in, kararları temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan Melikgazi Türbesinde kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptığı ve bu eylemi sonucu kültür varlığına da kasten zarar verdiği anlaşılmakla, sanığın tek bir eylem ile kanunun birden çok maddesini ihlal etmiş olduğu, bu durumda 5237 sayılı TCK'nın 44/1. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmasının gerektiği, 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür ve tabiat varlıklarına zarar verme suçunun yaptırımının, aynı Kanun'un 74/1-1. cümlesinde öngörülen yaptırımdan daha ağır olduğu, bu nedenle sanık hakkında sadece 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesine göre eylemin niteliği ve kastlarının yoğunluğu dikkate alınarak hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanığın aynı Kanunun hem 65/a, hem de 74/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10288, Karar No: 2009/5601, Tarih: 05.10.2009

1. Ceza Dairesi 2008/10288 E., 2009/5601 K.

**1. Ceza Dairesi 2008/10288 E., 2009/5601 K.**

**- HAKSIZ TAHRİK

- İLK HAKSIZ HAREKET

- KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

- TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Naif'i kasten öldürmekten sanık Hasan'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Diyarbakır Birinci Ağır Ceza Mahkemesi) nden

verilen 29.04.2008 gün ve 203/201 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyiz" veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Müdahilin hak ve yetkisi olmadığından vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 317. maddesi nedeniyle REDDİNE karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmasına dair hükmün uygulanması gerektiğine, müdahil vekilinin haksız tahrik indirimi uygulanamayacağına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, toprak ocağından kamyonuyla toprak almak için sıra bekleyen maktulün önüne geçtiği, buna kızan maktulün kamyonuyla geri manevra yaparak sanığın kamyonuna çarparak, sanığın kamyonunun yan tarafında 5 santimetre kadar ezilme meydana getirdiği, sanığın, kamyonundan inerek, emanete alınıp nitelikleri tam olarak belirlenmeyen, kriko kolu olarak kullanıldığı ifade edilen demir sopa ile maktulün önce bacağına vurduğu, yere düşmesinden sonra da kafasına vurduğu, olay yerine gelen tanıkların kavgayı ayırdığı, maktulün kaldırıldığı hastanede, kunt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu dört hafta sonra öldüğü, Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Dairesi'nîn raporuna göre olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;

Sanığın, maktule ait olan toprak alma sırasına riayet etmeden önüne geçmesiyle ilk haksız hareketi yaptığı, maktulün, daha ağır bir tepki göstererek kamyonuyla sanığın kamyonuna kasten çarpması nedeniyle etki-tepki dengesi sanık yararına bozulmuş ise de, etki-tepki arasındaki oransızlık da gözetilerek, haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde tutulması yerine, yazılı şekilde 15 yıla hükmolunarak eksik ceza tayini,

Sanığın, maktule ait olan toprak alma sırasına riayet etmeden önüne geçmesiyle ilk haksız hareketi yaptığı, maktulün, daha ağır bir tepki göstererek kamyonuyla sanığın kamyonuna kasten çarpması nedeniyle etki-tepki dengesi sanık yararına bozulmuş ise de, etki-tepki arasındaki oransızlık da gözetilerek, haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde tutulması yerine, yazılı şekilde 15 yıla hükmolunarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 05.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1272, Karar No: 2021/2248, Tarih: 01.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/1272 E.  ,  2021/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yasal süresi içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, kooperatif üyesi iken verilen imza beyannamesinin sonradan yazıcı ile borç metnine eklenerek sahte evrak düzenlendiğini, takibe konu bononun türetilmiş bir belge olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece davanın reddine ve taraflar arasındaki alacağın varlığı yargılama gerektirdiğinden borçlu aleyhine icra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği, tarafların istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince borçlunun istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, alacaklının istinaf talebi kabul edilerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddi ile takip konusu asıl alacağın %20'si oranında hesaplanacak olan tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karar verildiği, anılan karara karşı borçlu tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 07/12/2018 tarihli bilirkişi raporunda, takip dayanağı belgenin yazıcı aracılığı ile sahte oluşturulduğu tespit edilmiş ise de, imza itirazı dışındaki bu sahtecilik iddiasının dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün olmadığından borçlunun borca itirazının reddine karar verilmesi yerindedir. Ancak takip dayanağı senedin sahte olup olmadığı ve alacağın varlığı genel mahkemede yargılamayı gerektirdiğinden ve borçlunun itirazının esasına girilmediğinden borçlunun tazminatla sorumlu tutulması isabetsizdir.

O halde, bölge adliye mahkemesince, alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup; Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.