muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12470, Karar No: 2012/12233, Tarih: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12470 E.  ,  2012/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Konya 1. İş Mahkemesinden verilen 10.05.2012 günlü ve 1060/175 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının sigortalı bilgilerinde tescili yapıldıktan sonra 19 kodu ile terkinin verildiği ve daha sonra yeniden tescili yapıldığı anlaşıldığına göre;

- 19 kodunun, sigortalılığın durdurulmasını mı, yoksa sigortalılığın terkini mi, ifade ettiği,

- Durdurma ise, durdurulmayıp da devamı halinde davacının, sigortalılık süresinin hangi tarihler arasında olabileceği,

Kurumdan sorularak gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18355, Karar No: 2013/21939, Tarih: 07.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/18355 E.  ,  2013/21939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın kilitleyerek sokak üzerine park ettiği kamyonunu çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, hükme etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2364, Karar No: 2015/2491, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2364 E.  ,  2015/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/11776, Karar No: 2024/2968, Tarih: 29.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11776 E.  ,  2024/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1426 E., 2021/1409 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2020/145 Esas, 2021/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/1426 Esas, 2021/1409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdir indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdir indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile temyiz incelemesi dışı ...'nin kardeş oldukları, sanık ve ... arasında yaklaşık 10 yıldan bu yana miras meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olay günü elinde tırpan ile ot biçmeden eve doğru geldiği esnada kardeşi ... ve ...'nin eşi katılan ... ile karşılaştığı, ...'nin müşterek arazileri üzerinde inşa edilen camiye yönelik olarak caminin yıkılması için meni müdahale davası açtığı, sanığın tanık olarak dinleneceği, bu araziden dolayı husumetlerinin olduğu, olay esnasında sanığın, ... ve ...'ye karşı hakaret veya tehdit içeren sözler söylediğine yönelik tanık beyanının bulunmadığı, sanığın kızı ...'un alınan beyanında babası ile ... ve ...'nin tartıştığını gördüğünü, hakaret ve tehdit içeren sözlere şahit olmadığı, dinlenen diğer tanıkların olay yerinde olmadıkları, olay esnasında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin net ve kesin olarak anlaşılamadığı, sanık ...'ın alınan savunmalarında katılanların üzerine yürümesi üzerine kendini korumak için tırpanı salladığını beyan ettiği, sanığın kendisini korumak için mi yoksa herhangi bir üzerine yürüme olmadan mı elindeki tırpanı savurduğunun şüphe boyutunda kaldığı, sanığın katılan ...'ye rastgele tırpan sallamak suretiyle ense ve omzunda derin kesiler meydana gelecek Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporlara göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaraladığı, olayın katılanlar ve tanık ...'un müdahalesi ile sonlandığı kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılanın ve tanıkların beyanları, katılan hakkında Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.05.2020 ve 25.11.2020 tarihli raporlar, adli sicil ve nüfus kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine dair düzeltme dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine dair düzeltme dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, darbe sayısı ve yerleri, eylemin son bulma şekli dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/1426 Esas, 2021/1409 Karar sayılı kararında katılan vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14789, Karar No: 2021/12220, Tarih: 11.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14789 E.  ,  2021/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, ... Tic. A.Ş. vekili, Yayıncılar Meslek Birliği vekili

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda; şikayetçi vekillerinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan, katılma talebi reddolunan şikayetçiler vekillerinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 11/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/425, Karar No: 2022/5074, Tarih: 06.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/425 E.  ,  2022/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağmaya teşebbüs ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2013 gün ve 2013/103 Esas, 2013/664 Karar sayılı önceki hükmüne yönelik olarak aleyhe temyiz söz konusu olmadığı halde, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı korunmadan fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına, ‘5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralı uyarınca; sanık hakkında 1 yıl hapis olarak belirlenen sonuç cezanın, 2 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesi’ suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdurun bahçesindeki kömürlüğe girerek içerisinden bir adet soba aldığı, ancak olay yerinden ayrılırken mağdur tarafından farkedilerek yakalanması üzerine üzerinde taşıdığı ele geçirilemeyen bıçağı mağdura doğrultarak olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. Maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Ancak;

Sanığın mağdurun bahçesindeki kömürlüğe girerek içerisinden bir adet soba aldığı, ancak olay yerinden ayrılırken mağdur tarafından farkedilerek yakalanması üzerine üzerinde taşıdığı ele geçirilemeyen bıçağı mağdura doğrultarak olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. Maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımındanda suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 21.12.2010 günlü, 6-225/268, yine 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. veya 150/2 maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermeksuretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır.Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır.Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde,

1-Suça konu sobanın değer tespitinin yaptırılarak, sonucuna göre değerinin az olması halinde suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, yağma konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 150. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık hakkında silahla tehdit, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2013 gün ve 2013/103 Esas, 2013/664 Karar sayılı önceki hükmüne yönelik olarak aleyhe temyiz söz konusu olmadığı halde, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı korunmadan fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23708, Karar No: 2012/24721, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/23708 E.  ,  2012/24721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle davacının Tarım ... sigortalılığının 15.09.2010 tarihinde sona ermesine karşın 1.4.1997-30.11.2010 tarihleri arasındaki dönem yönünden 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi hatalı ise de Kurumun kararın infazı esnasında bu hususu gözeterek davacıyı sigortalı olduğu süre kadar 6111 sayılı Yasa'dan yararlandıracağının anlaşılmasına göre, davalı Kurumun yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/945, Karar No: 2018/1823, Tarih: 19.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/945 E.  ,  2018/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 31/3, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ile akrabası olan ...’ün katılanların iş yerine gelerek, tezgahtar olarak çalışan katılan ...'dan bir adet şarj cihazı satın aldıkları, ...’ün 200,00 TL.lik bir adet banknot çıkarıp verdiği, bu sırada suça sürüklenen çocuğun katılana bir şeyler sorarak oyaladığı, 200,00 TL tezgah üzerinde iken katılan ...'nun parayı bozmak için kasaya yöneldiği,...’ün bozuk parası olduğunu söyleyip, fark ettirmeden 200,00 TL'yi geri alıp cebine koyduğu, daha sonra da dalgınlığından yararlanıp 200,00 TL'yi geri almadığını iddia etmesi üzerine katılanın 200 TL'yi tamamlayacak şekilde daha para verdiği, akşam kasa hesabında 210 TL açık çıkması üzerine durumun anlaşıldığı, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; Dairemizin 29/05/2017 tarih ve 2017/5574 E- 2017/12112 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, katılanların uzlaşmak istememeleri nedeniyle uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 27/07/2017 tarihli rapor, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılanların beyanları ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin suçun sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17422, Karar No: 2014/11339, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17422 E.  ,  2014/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.