muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1518, Karar No: 2017/3852, Tarih: 08.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1518 E.  ,  2017/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin feshi, müspet ve menfi zararların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar ile davalı arasında ....Noterliği'nde 14.04.1997 gün, 11684 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış olup, davacılar arsa sahipleri, davalı yüklenicidir. Dosyaya getirtilen tapu kaydına göre sözleşmenin konusu olan 1150 ada 19 parsel iken yenileme sonucu oluşan ....Mahallesi 3892 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davacıların 1/3 arsa paylı 2 nolu bağımsız bölümün, dava dışı .....'ın 1/3 arsa paylı 1 nolu bağımsız bölümün, dava dışı .....'ın 1/3 arsa paylı 3 nolu bağımsız bölümün malikleri olduğu ve kat mülkiyeti tesis edilmekle birlikte malikleri arasında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesinin 1. fıkrasına göre paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlerinin yapılması oy birliği ile aksi kararlaştırılmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Gerek arsa payı inşaat yapım sözleşmesi gerekse biçimine uygun olarak yapılan sözleşmenin feshi paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi ve olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerinden olduğu ve maliklerce aksi oybirliği ile kararlaştırılmadığından fesih davasının açılması bütün paydaşların kabulüne bağlıdır.

Bu durumda mahkemece davada taraf olmayan ve davalı yüklenici ile aynı parsel ile ilgili ayrı ayrı sözleşme imzalayan diğer paydaşların davaya muvafakatlarını sağlamak üzere davacılara uygun süre verilmesi, muvafakatlarının alınamaması halinde yine davacılara bu paydaşlar aleyhine eldeki davayla birleştirmek üzere dava açmak için süre verilip açılacak

dava birleştirildikten sonra işin esası incelenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2201, Karar No: 2014/23928, Tarih: 26.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2201 E.  ,  2014/23928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanun'un 65/d, 5237 sayılıTCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 257/1, 62/1,50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet ... müdafileri, sanıklar ... ve ...

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in, görevi kötüye kullanma suçundan ise sanıklar ... ve ...'nun mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ..., ... ve ... müdafileri, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklardan ..., ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ...'ın eylemleri sonucunda, tescilli kültür varlıklarına geri dönüşümü mümkün olmayacak derecede zarar verildiğinin anlaşılması karşısında, bu sanıkların eyleminin, 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişik 2863 sayılı Kanun'un 65/1, değişiklik öncesi ise 65/a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eylemin 2863 sayılı Kanun'un 65/d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kanaati ile yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli 95 ve 96 envanter numaralı yapıların bitişiğinde ve aynı zamanda, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 08/11/1998 gün, 953 sayılı kararı ile onaylanan koruma amaçlı imar planı kapsamında yer alan, Avanos ilçesi, ... mahallesi, ... mevki, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yaptırılmak istenen bina için hazırlanan projenin Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 06/05/2005 gün, 266 sayılı kararı ile onaylanmasına, ancak,

uygulamanın proje müellifinin sorumluluğunda yürütülmesine ve inşaata bitişik yerlerdeki tescilli yapılara zarar verilmemesi için temel kazısının müdürlük ve belediye denetiminde yapılmasına karar verildiği, bu karar üzerine, Avanos Belediyesi tarafından bahse konu yere yapılması planlanan inşaat için 15/07/2005 tarihinde yapı ruhsatı düzenlendiği, bu amaçla 19/08/2005 tarihinde temel kazısına başlanılmasının planlandığının Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'na bildirilmesi üzerine, 19/08/2005 tarihinde, Koruma Kurulu görevlileri tarafından mahallinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, taşınmazda iş makinesi kullanılarak çalışmalara başlanılmış olduğu, bu aşamada, tescilli yapılar ve diğer komşu yapılara bitişik bölümlerde hafriyat ve temizlik çalışmasının iş makinesi kullanılmaksızın gerçekleştirilmesi gerektiğinin belirlendiği, sanık ...'un inşaatı yaptıran S.S ... İş Yeri Yapı Kooperatifi yönetim kurulu başkanı, ...'in kontrol mühendisi, ...'ın ise proje teknik uygulama sorumlusu olduğu, inşaat çalışmaları sırasında, Koruma Kurulu görevlileri tarafından düzenlenen 19/08/2005 tarihli rapor ve Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 06/05/2005 gün, 266 sayılı kararına rağmen, tescilli yapıların bitişiğinde, maliyeti düşürmek amacıyla iş makinesi ile çalışma yapıldığı ve büyük kısmı yıkılan tescilli kültür varlıklarına geri dönüşümü mümkün olmayacak derecede zarar verildiği, bu kapsamda sanıkların atılı eylemi işlediklerinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin, sanığın teknik bir görevi bulunmayıp, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafinin, verilen kararın hukuka aykırı olup, sanığın meydana gelen olayda sorumluluğu bulunmadığına, sanık ...'in kendisinin şantiye şefi sıfatının bulunmayıp, sadece inşaatı kontrol ettiğine ilişkin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında, uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. ve 2. fıkralarının 5. paragrafına, “TCK'nın 52/2 maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

2-Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafii ile sanık ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamında mevcut, 07/09/2004 tarihli ..., Fen İşleri Müdürlüğü yazısından, sanık ...'nun, 3194 sayılı İmar Kanunu ile ilgili inşaat ruhsatları, yapı kullanma izni, koruma amaçlı imar planı içerisindeki yapıların onarımı ve ruhsatlandırılmasına ilişkin inşaatların kontrollerinde yasal, teknik ve idari olarak sorumlu olduğunun belirtilmiş olması ve sanığın tescilli yapıların bitişiğinde iş makinesi ile çalışma yapılmaması gerektiği hususunda bilgisinin bulunmasına rağmen, görevlerinin yerine getirilmesinde ihmal göstererek diğer sanıklar tarafından tescilli kültür varlığına zarar verilmesine neden olduğu bu kapsamda sanık ...'nun eyleminin TCK'nın 257/2

maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, Avanos Belediyesi'nde suç tarihinde fen işleri müdür vekili olarak görev yapan sanık ...'in ise, belirtilen işin denetimi için daha önce bir şahsı görevlendirmiş olması ve buna rağmen ara sıra suça konu çalışmanın yapıldığı yere gidip, inşaat faaliyetlerini kontrol ettiğinin anlaşılması karşısında, meydana gelen olayda herhangi bir kusurunun bulunamayacağı ve bu sebeple atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14581, Karar No: 2015/10643, Tarih: 20.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14581 E.  ,  2015/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/365-2014/664

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına dair verilen 18.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4485 ada 12 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının kadim mera olduğu iddiası ile davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılması ve haciz şerhlerinin terkini istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan

./..

- 2 -

davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda Aşıkpaşa semti 2 no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazın geldiği 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli Aşıkpaşa Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi

- 3 -

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli Aşıkpaşa Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi

- 3 -

ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Yargıtay HGK'nun 04.11.2015 tarihli ve 2014/14-1313 sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanunun 16.maddesi ile 21/6/1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununa 36. maddesinden sonra gelmek üzere eklenen “Kamu tarafından açılan davalarda yargılama giderleri” başlıklı 36/A maddesinde; Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz” hükmü yer almaktadır.

Aynı yasanın 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de;

“Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü getirilmiştir.

Mahkemece, anılan yasa hükümleri doğrultusunda davalının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, değinilen yasa kuralının gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

Aynı yasanın 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de;

“Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü getirilmiştir.

Mahkemece, anılan yasa hükümleri doğrultusunda davalının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, değinilen yasa kuralının gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.