muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2059, Karar No: 2018/3689, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2059 E.  ,  2018/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33996, Karar No: 2015/8219, Tarih: 04.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33996 E.  ,  2015/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/130929

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2007/239 (E) ve 2013/176 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık A.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık H.. K.. hakkında müşteki A.. Ç..'ye karşı kasten yaralama, Sanık A.. Ç.. hakkında müşteki H.. K..'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık H.. K..'ın müşteki A.. Ç..'yi yüzünde sabit ize ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde bu hususun TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle nazara alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı eylem nedeniyle birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama suçunda sanığın en ağır neticeyi doğuran duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olan yaralama eyleminden cezalandırılması gerekirken TCK'nin 87/1-c ve 87/2-b maddelerinin birlikte uygulanması suretiyle hüküm kurulması,

b) Müşteki A.. Ç..'nin sanık H.. K..'a silahla ateş ederek kasten yaralamaya teşebbüs etmesi üzerine sanık H.. K..'ın ağır tahrik şartları altında, yaşadığı hiddet ve şiddetli elemin etkisiyle elektrik sobasının cam çubuğunu müştekinin sağ gözüne sokarak müştekiyi duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralaması karşısında, sanık H.. K.. hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanırken, alt sınırdan uzaklaşılarak indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde alt sınırdan indirim yapılması,

c) Sanık A.. Ç..'nin müşteki H.. K..'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs eylemi nedeni ile sanık A.. Ç.. hakkındaki temel cezanın TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla cezaya karar verilmesi,

d) Sanık A.. Ç..'nin müşteki H.. K..'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs eylemini müşteki H.. K..'ın soba tamiri ile ilgi fahiş fiyat istemesi nedeniyle çıkan tartışmada, müşteki H.. K..'ın sanık A.. Ç..'yi dükkanından kovması ve sobasını yere vurması nedeniyle sanık A.. Ç..'nin müşteki H.. K..'a silahla ateş etmesi karşısında, sanık A.. Ç.. hakkında alt sınırdan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık A.. Ç..'nin müşteki H.. K..'a karşı silahla yaralamaya teşebbüs eylemini müşteki H.. K..'ın soba tamiri ile ilgi fahiş fiyat istemesi nedeniyle çıkan tartışmada, müşteki H.. K..'ın sanık A.. Ç..'yi dükkanından kovması ve sobasını yere vurması nedeniyle sanık A.. Ç..'nin müşteki H.. K..'a silahla ateş etmesi karşısında, sanık A.. Ç.. hakkında alt sınırdan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık H.. K.. yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2398, Karar No: 2017/3944, Tarih: 14.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/2398 E.  ,  2017/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/9 Esas sayılı dosyası ile birleştirilen aynı mahkemenin 2002/280 Esas sayılı dosyasında verilen kabul kararının davalının hükmü temyiz etmemesi nedeniyle kesinleştiğinden kesinleşme şerhinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak ve 2013/227 Esasa kaydedileek yapılan yargılama sırasında davacının 28.06.2017 tarihli dilekçesiyle yaptığı kesinleşme şerhi isteğinin reddine karar verilmiş, davacının 23.08.2017 tarihli dilekçesiyle yaptığı temyiz istemi 28.09.2017 tarihli aynı dosya üzerinden verilen ara kararı ile ara kararları temyizi kabil olmayan kesin kararlardan olduğundan, davacının kesin hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinde Bölge Adliye Mahkemesi'nin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar, 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiş olup, eldeki davada verilen ilk karar 16.12.2005 tarihli olduğu, davacının temyizi üzerine Dairemizin 25.01.2013 gün 2012/4388 Esas 2013/381 Karar sayılı ilâmıyla bozulduğundan incelenmesinin Yargıtay'da ve 1086 sayılı HUMK'nın 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ve devamı maddelerine göre yapılacağı kabul edilmiştir.

1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesinin 1. fıkrası 1. cümlesinde göre mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurabileceği hükmü getirilmiş olup, ara kararların ancak esasla birlikte temyiz konusu yapılabileceği, müstakilen temyiz edilmesi

mümkün olmadığı ve ara kararlarına tarafların yaptığı itiraz üzerine verilen kararların da temyizi mümkün olmadığı, bunun sonucu olarak mahkemenin davacının temyiz talebinin reddine dair ek ara kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'nın 427/I. fıkrası hükmünce ara kararları temyiz edilemeyeceğinden, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 28.09.2017 gün, 2013/227 Esas sayılı dosyası üzerinde verdiği karara karşı davacının yaptığı temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11682, Karar No: 2014/18709, Tarih: 01.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11682 E.  ,  2014/18709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR(KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2013/8-2014/64

Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2014 tarih ve 2013/8-2014/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gübre ve tarım ilaçları ihracatçısı olan İzmir merkezli bir şirket olduğunu, davalı tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalan ve müvekkili şirketin Suudi Arabistan'a ihraç ettiği malların nakliye sırasında hasar gördüğünü, davalının hasarın sigorta teminatı dışında kalmasını gerekçe göstererek tazmin talebini reddettiğini, hasarın sigorta teminatı kapsamında olduğunu ileri sürerek, 12.631,00 USD zararın ekspertiz raporu tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesindeki faiz oranı uygulanarak davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın yükleme ve istif hatası neticesinde oluştuğunu, poliçenin C.C.A 1182.4-3 maddesinde sigorta edilen şeyin ambalajlanmasındaki yetersizlik ve uygunsuzluğun neden olduğu ziya ve hasarın teminat dahilinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşımaya konu emtiayı kendisinin yükleyip, saydığı ve istiflediği, hasarın deniz taşıması sırasında meydana gelmediği, gerek tahliye limanında ve gerekse emtianın tırlara yüklenirken hasarın meydana geldiğine ilişkin bir tutanak ve raporun bulunmadığı, deniz taşıması sona erdikten sonra emtianın kara taşıması aşamasında yere sertçe konulması veya tırlara yüklenmesi sırasında doğru istifleme kurallarına göre istiflenmeyen emtianın zarar gördüğü, sigorta sözleşmesinde sigorta edilen şeyin ambalajlanma ve hazırlanmasındaki yetersizlik ya da uygunsuzluğun neden olduğu ziya, hasar veya masrafın sigorta kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece ziya ve hasarın istiflemeden kaynaklandığı ve istiflemeden kaynaklanan zararın sigorta teminatı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak hasarın istiflemeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda ekspertiz raporu ve bilirkişi raporları arasında çelişkiler mevcuttur. Bu durumda, mahkemece bu çelişkiler giderilmeden ve hasarın istiflemeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirlenmeden karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5381, Karar No: 2016/7714, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5381 E.  ,  2016/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 02.11.2016 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak suça sürüklenen çocuk müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine suça sürüklenen çocuk ... adına ... Barosundan gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde suça sürüklenen çocuk ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan suça sürüklenen çocuk müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 16.11.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame ile eylemin hangi fıkraya girdiği gösterilmeden TCK'nın 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, kovuşturmada ise 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olacak şekilde suça sürüklenen çocuğa TCK'nın 109/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınmadan hakkında anılan maddenin uygulanması,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame ile eylemin hangi fıkraya girdiği gösterilmeden TCK'nın 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, kovuşturmada ise 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olacak şekilde suça sürüklenen çocuğa TCK'nın 109/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınmadan hakkında anılan maddenin uygulanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.10.11.2016 tarihinde verilen işbu karar 16.11.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/19516, Karar No: 2014/17903, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19516 E.  ,  2014/17903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir", diğer taraftan aynı Kanunun 22. maddesinde ise “bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, müteveffanın adres kayıt sistemi bilgilerinde yer alan “...” adreste bulunmadığı,zabıta araştırmasına göre vefat etmeden önceki son yerleşim yerinin "..." adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/112, Karar No: 2013/3612, Tarih: 14.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/112 E.  ,  2013/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK.nun "Davaya Vekalettte Özel Yetki Verilmesini Gerektiren Haller" başlıklı 74. maddesi aynen açıkça yetki verilmemiş ise vekil; sulh olamaz, hakimi reddedemez, davanın tamamını ıslah edemez, yemin teklif edemez, yemini kabul iade veya reddedemez, başkasını tevkil edemez, haczi kaldıramaz, müvekkilinin iflasını isteyemez, tahkim ve hakem sözleşmesi yapamaz, konkordato veya sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılması teklifinde bulunamaz ve bunlara muvafakat veremez, alternatif uyuşmazlık çözüm yollarına başvuramaz, davadan veya kanun yollarından feragat edemez, karşı tarafı ibra ve davasını kabul edemez, yargılamanın iadesi yoluna gidemez, hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamaz, hangileri hakkında yetki verildiği açıklanmadıkça kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez." hükmünü taşımaktadır.

Bakanlar Kurulu tarafından TBMM. Başkanlığına sunulan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Tasarısında, 1086 sayılı HMUK'nun 63. maddesindeki düzenleme korunarak "vekilin hükmolunan şeyi teslim alması " da, yukarıda belirtilen madde kapsamında özel yetki gerektiren haller arasında sayılmış iken, Yasa tasarısını görüşen TBMM. ... Komisyonu bu yetkiye madde metninden çıkartmış ve bu huusu raporda "...Tasarının 79 uncu maddesinde yer alan "hükmolunan şeyi teslim alamaz" ibaresi avukatların, hükmün icrası esnasında karşılaştığı problemler de dikkate alınarak madde metninden çıkartılmış(tır)..." şeklinde ifade etmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davaya vekalette özel yetki verilmesini gerektiren hallerin HMK.nun 74. maddesinde sınırlı olarak sayıldığı, HUMK.nun 63. maddesinde yer alan "ahzu kabz" özel yetkisine bu maddede yer verilmediği, dolayısıyla "ahzu kabzın" (hükmolunan şeyi teslim almanın) özel yetki gerektirmediği gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.