muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1122, Karar No: 2023/1385, Tarih: 11.04.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.12.2013 tarihli ve 2017/17 Esas, 2013/685 Karar sayılı kararı ile davacı şirket ile davalı ... Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 16.01.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı oldukları, eldeki davada bu sözleşmenin geçersizliğinin ya da feshinin talep edilmediği, sözleşmeye konu parsellerin, arsa sahibi şirketin eski ortağı ... tarafından gerçekleştirilen bir takım usulsüz işlemler ile davalı yüklenici şirkete ve ondan da yüklenici şirket yetkilisi ...’a devredildiği sabit ise de yüklenici şirketin sözleşmeyi konu parselleri başka parseller ile tevhid ederek 48 adet villa inşa ettiği, bu villalardan 3 tanesini davacı şirket yetkilisi ...’ya 13.11.2006 tarihinde tapuda devrettiği, 16.01.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan davacı arsa sahibi şirketin, yapılan tüm bu işlemlere ve inşaata zimnen muvafakat ettiğinin kabulü gerektiği, zira bu zamana kadar sözleşmenin feshinin veya geçersizliğinin ileri sürülmediği, yapılan tüm işlemlerin sözleşmenin ifasına yönelik olduğu, bu aşamadan sonra tapudaki devirlerin yoklukla malul olduğunu ileri sürmenin TMK’nın 2. maddesi hükmüne aykırı olacağı, tapuların iptaline karar verilmesinin uygulamada bir fayda sağlamayacağı, ayrıca davalıların eylem birliği içerisinde olduğunun ispat edilemediği, davacı şirketin 16.01.1996 tarihli sözleşmeye dayalı hakları için ayrıca dava açabileceği, yine aynı şekilde davalı ...’nın eylemleri nedeniyle uğradığı zararları var ise bunlar için de adı geçene karşı dava açabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 13.10.2016 tarihli ve 2015/6490 Esas, 2016/4519 Karar sayılı kararıyla, sözleşmeye konu parsellerin, başka parseller ile tevhid edildiği, üzerine villalar yapılarak kat irtifakı tesis edildiği ve bir kısım bağımsız bölümlerin davada yer almayan üçüncü kişilere devredildiği, dava konusu talebin niteliğine göre, tapuda malik olarak görünen kişilerin de davada taraf olarak yer almalarının sağlanması ve taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek re’sen bozulmuş, davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları reddedilmiş, bozma nedenine göre davacı şirket vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı gereğince diğer tapu maliklerinin davaya dahil edildiği, davacı tarafın 16.01.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğini ya da feshini istemediği, kendi yükümlülüklerini de ne şekilde yerine getirdiğini izah etmediği, sözleşmeye konu parsellerin bir takım usulsüz işlemlemler ile yükleninci şirkete devredildiği, bu durumda tescilin yolsuz olduğu kabul edilebileceği, ancak devreden ve devralan kişilerin 16.01.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı oldukları, davacı şirketin bu sözleşmenin akibetini neden araştırmadığını açıklamadığı, parsellerin devri sonrası tevhid ile oluşan yeni parselde yüklenici şirketin 48 adet villa inşa ettiği, bunlardan 3 tanesinin de davacı arsa sahibi şirket yetkilisine 13.11.2006 tarihinde devredildiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan davacı arsa sahibi şirketin, yapılan tüm bu işlemlere ve inşaata zimnen muvafakat ettiğinin kabulü gerektiği, yapılan bu işlemlerin sözleşmenin ifasına yönelik olduğu, bu aşamada tapu devirlerinin geçersiz olduğunun ileri sürülmesinin TMK’nın 2. maddesindeki kural ile bağdaşmayacağı, ayrıca davalıların eylem birliği içerisinde olduğunun ispat edilemediği, tapuların iptaline karar verilmesinin uygulamada bir fayda sağlamayacağı, davacı şirketin 16.01.1996 tarihli sözleşmeye dayalı hakları için ayrıca dava açabileceği, yine aynı şekilde davalı ...’nın eylemleri nedeniyle uğradığı zararları var ise bunlar için de adı geçene karşı dava açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davalı ...’nın sahte vekaletnameye ve ortaklar kurulu kararına dayalı olarak sözleşmeye konu parselleri davalı şirkete devrettiğini, söz konusu belgelerin sahteliğinin mahkeme kararları ile sabit olduğunu, şirketin taşınmazlarını hukuka aykırı olarak ele geçirdiğini, davalı adına oluşturulan tescilin yolsuz olduğunu, öte yandan, inşaatları davalı yüklenici şirketin yapmadığını, davalı ...’ın ayrı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle işi dava dışı ... ,...A.Ş. isimli şirkete verdiğini, yapılan imalat karşılığı davalı ...’ye 8 adet daire verildiğini, tescillerin yolsuz olduğunu, mülkiyet hakkını geçirmediğini, tapudaki tedbir kararına rağmen daire satın alanları iyiniyet iddiasında bulunamayacağını, ...’nın 3 adet villayı bedelini ödeyerek iktisap ettiğini, davalıların birlikte hareket ederek haksız kazanç sağladıklarını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428, 438/7,8,9. maddeleri ile 439/2. maddesi

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439/2. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan, davalılar ... mirasçıları, davalı ... Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti., davalı ... vd. yararına takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile adı geçen davalılara ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15775, Karar No: 2022/3354, Tarih: 16.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15775 E.  ,  2022/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2019 tarihli, 2018/588 esas ve 2019/374 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 16/07/2020 -

2019/3158 esas ve 2020/1552 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenin dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay tutanağı içeriğine göre, sanığın uyuşturucu madde sattığına dair ihbar üzerine kolluk görevlisinin sanık ile yapmış olduğu telefon görüşmesi sonrasında ... Caddesi No:17 sayılı bina önünde buluşulduğu, sanık ile telefon görüşmesini yapan tutanak düzenleyici tanık ... duruşmada “sanığın evinin adresini vererek oraya gelmesini söylediğini” beyan ettiği ancak keşif sırasında dinlenilen diğer tutanak düzenleyici tanıkların “buluşma yeri olarak ... Caddesi No:17 ... Marketin yanı kararlaştırıldığını” beyan etmeleri nedeniyle, dosyadaki olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde uyuşturucu madde satışının yapıldığı yerin noktasal tayininin yapılamadığı, TCK’nın 188/4-b maddesi kapsamında tespit edilen sözkonusu mesafenin 193 metre 82 santimetre olduğu da dikkate alınarak, şüpheli kalan bu durumun sanık aleyhine değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyete konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde yazılı “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçu olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 16/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/637, Karar No: 2007/835, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/637 E.  ,  2007/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'ın yargılama sonucunda, takibe konu alacak miktarı paranın, alım satım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu görülerek. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu, ceza verilmesinde toplum yararı olmadığı değerlendirildiğinden bahisle, 5358 sayılı Kanun’la Değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1-son maddesi uyarınca sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair. ... İcra Ceza Mahkemesinin 27.07.2006 tarihli ve 2006/1295-1484 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 tarihli ve 2006/766 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353. maddesinde “icra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine uygulanır.” Maddesinden de anlaşıldığı cihetle, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece incelenip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği,

İcra ve İflas Kanunu’ndaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil Ağır Ceza Mahkemesine yapılıp bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlar dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı olan

yaptırım olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1844 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12/02/2007 gün ve K.Y.B.2007/13767 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

yaptırım olmadığı cihetle itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1844 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12/02/2007 gün ve K.Y.B.2007/13767 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2006 gün ve 2006/766 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9400, Karar No: 2023/1847, Tarih: 29.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9400 E.  ,  2023/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle kararın niteliğine göre 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/779 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme, kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme, kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme, kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı,

Verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.11.2022 ve 28.06.2020 tarihli ve 2016/199150 sayılı, sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.11.2022 ve 28.06.2020 tarihli ve 2016/199150 sayılı, sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... ile sanık ... arasında suç tarihinde ... 4. Aile Mahkemesinin 2014/44 Esas sayılı dava dosyası ile boşanma davalarının bulunduğu, sanıklardan ...'nın katılanı telefonla arayarak ... iline geldiklerini ortak bir yerde görüşmek istediklerini söylemesi üzerine ... yolu üzerinde bir kahvaltı işyerinde, sanıklar ... ve ... ile buluşarak oturduklarında katılana boşanma aşamasında olduğu eşi ... hakkında sorular sordukları, daha sonra yine aynı sanıklar 10 gün kadar sonra Ornaz vadisinde bulunan balık restaurantında buluştuklarında katılanın eşi ... hakkında sorular sorarak her iki konuşmayıda kayıt altına alıp sanıklardan ... 'a verdikleri, bu sanığında söz konusu görüşmelerdeki ses kayıtlarını sanık ...'a verdiği, sanık ...'da ... 4. Aile Mahkemesinin 2014/44 Esas sayılı dosyasının 15.10.2014 tarihli duruşmasında katılana ait olduğunu iddia ettiği ses kayıtlarına ilişkin dökümanları mahkemeye ibraz ettiği iddiası ile sanıklar hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme, kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçlarını işledikleri iddiası ile kamu davası açılmıştır.