muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/565, Karar No: 2022/1559, Tarih: 09.02.2022

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında aylık ücret hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı uluslararası tır şoförü olarak aylık ücret ve sefer primi karşılığında çalışmaktadır. Dinlenen davacı tanığı Azerbaycan ve Ermenistan'a gidildiğin zaman 600 Dolar, Gürcistan'a gidildiğinde ise 400 Dolar sefer primi verildiğini, verilen paranın içinde yakıt masrafı hariç olmak üzere yapılan giderlerin de olduğunu, davalı tanıkları ise yol harcırahı adı altında bir ödeme yapılmadığını, yapılan ödemenin şoförlerin yemek ihtiyacı, araç giderleri ya da resmi giderler için verildiğini belirtmiştir. Davacı tanığı her ne kadar husumetli ise de, Dairemiz incelemesinden geçen 2019/6907 esas, 2021/2064 karar sayılı dosyadaki davalı tanığının beyanından, yurtdışı seferlerinde şoförlere harcırah verildiği ve bu harcırahtan şoföre 300 Dolar ile 500 Dolar arası bir miktarın kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu doğrultuda tanık beyanları ve emsal dosya dikkate alındığında davacıya sefer primi ödemesi yapıldığı ancak sefer priminin içerisinde gümrük, park giderleri gibi giderlerin de bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece bu giderlerin ne kadar olduğu araştırılmalı gerekirse tanıklar yeniden dinlenmek sureti ile verilen ücretten ne kadarının şoföre kaldığı belirlenmeli sonucuna göre de fesih olgusunun tekrar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/74, Karar No: 2018/1671, Tarih: 05.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/74 E.  ,  2018/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Dava, 18.11.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ve yapılan tedavi masrafları nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi hükümlerine göre tahsili istemine ilişkin olup Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de bozma ilâmının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Önceki bozma ilâmında "İş kazası nedeniyle gelire giren sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin tespiti kapsamında; bağlanan gelirlerin Peşin Sermaye Değeri Hesap Tablosunda 5510 sayılı Yasanın 54. maddesi gereğince mahsup işlemi yapıldığı, mahsubu yapılan bu gelirin içerisinde artışlarda bulunduğundan; anılan madde gereği davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasanın 54. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmanın gerekleri mahkemece tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece bozma ilamından sonra davacı Kuruma yazı yazılmış, gelen yazı cevabında 01.02.2012 tarihinden itibaren aylık bağlanması nedeniyle anılan tarihten itibaren iş kazasından bağlanan gelirin yarıya indirildiği, 11.502,50 TL gelir ödemesi ve 2.276,23 TL fiili ödeme yapıldığı belirtilmiş olmakla birlikte Mahkemece, temyiz eden davalının daha aleyhine ilk peşin değerli gelir hesabı sonucunun çıktığı, bu duruma göre davacı Kurumun temyiz istemi olmadığından ve aleyhe temyiz yasağı gereği davalı taraf lehine olan ilk karar gibi karar verilmek gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Bozma öncesinde verilen kararda ilk peşin sermaye değerli gelir 12.117,83 TL olarak kabul edilmiş ve bu meblağın kusur oranı karşılığına hükmedilmiş ise de dosya kapsamında gelir miktarının yarısının 9.297,66 TL, fark fiili ödemesinin ise 1.388,11 TL olduğu görülmekle; Mahkemece, ilk bağlanan gelirin bağlama tarihi itibariyle yarıya indirilmiş haline, gelirin başladığı tarihten indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle davalının tazminle sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1. bendindeki "Davanın kabulüne" ibaresinin silinerek yerine "Davanın kısmen kabulüne" ibaresinin, "8.482,48 TL" ibaresinin silinerek yerine "7.480,04 TL" ibaresinin, "10.513,10 TL" ibaresinin silinerek yerine "9.510,66 TL" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 2. bendinde yer alan "718,14 TL harcın" ibaresinin silinerek yerine "649,67 TL harcın" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 3. bendinin silinerek yerine "Davacı tarafça yapılan yargılama gideri olan 1.454,50 TL'nin kabul red oranına göre 1.315,82 TL'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 138,68 TL'sinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine" ibaresinin yazılmasına,

Hükme 6. bend olarak "Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'e göre 1.002,44 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesine ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18951, Karar No: 2014/19213, Tarih: 27.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18951 E.  ,  2014/19213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/196-2013/140

F.. K.. ve müşterekleri ile A.. Ö.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.06.2013 gün ve 196/140 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili miras payının devri sözleşmesine dayanarak tarafların ortak miras bırakanlarından intikal eden 452 ve 453 parsel sayılı taşınmazlardaki davalı adına olan payının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece önce, davanın ayni hakka ilişkin bulunduğu gerekçesiyle HMK'nun 12 ve 114/1-ç maddeleri uyarınca kesin yetki nedeniyle dava şartı oluşmadığından dava dilekçesinin reddi ile talep halinde kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın yetkili Antalya Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir. Daha sonra dava dosyası değişik gerekçelerle Serik Asliye Hukuk Mahkemesi ile Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi arasında birbirlerine aktarıldıktan sonra; son olarak Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın HMK'nun 20. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacılar miras bırakanlarından intikal eden taşınmazlardaki davalıya ait paylarını satın aldıklarını ileri sürerek iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır. HMK'nun 12/1 maddesinde taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu hükme bağlanmıştır. Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ve temyiz edilmeksizin 30.01.2013 tarihinde kesinleşen kararı ile dava konusu 452 ve 453 parsellerde kayıtlı taşınmazların Serik İlçesi B.. Köyü'nde bulundukları sebebiyle HMK'nun 12 ve 114/1-ç maddeleri uyarıca kesin yetki nedeniyle dava dilekçesinin reddine ve talep halinde kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın yetkili Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir. Talep üzerine Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne aktarılan ve 18.03.2013 tarihinde esasa kaydedilip tensibi düzenlenen dava dosyasında, mahkemece yapılan inceleme sonucunda, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyasını, yetkisizlikle maddi hata sonucu sehven gönderdiği, taşınmazların bulunduğu köyün Serik İlçesi'nden ayrılarak Aksu İlçesi'ne bağlandığı bu nedenle Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesin yetkili olduğu açıklanarak dava dosyasında yeniden işlem yapılmak üzere Antalya Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemeleri tevzi bürosuna iadesine karar verilmiş, anılan karar kesinleştirilmeden üst yazı ile ilgili mahkemeye gönderilmiştir. Her iki mahkeme arasında daha sonraki tarihlerde de değişik gerekçelerle dava dosyası gidip dönmüş, son olarak Serik Asliye Hukuk Mahkemesi, ilk yetkisizlik kararının kesinleşmesinden sonra talep olmadan dosyanın gönderilemeyeceğini HMK'nun 20. maddesinin uygulanması gerektiğini açıklayarak dosyayı Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne iade etmiştir. Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 2012/767-588 Esas ve Karar sayılı ilk yetkisizlik kararı 30.01.2013 tarihinde kesinleşmiş olmakla anılan mahkeme dava dosyasından el çekmiştir. Bu aşamada artık dosyayı yeniden ele alarak yargılama yapamaz.

Davacılar vekili tarafından Antalya Mahkemesi'nce ilk yetkisizlik kararının verilmesinden sonra Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne sunulan 07.02.2013 tarihli dilekçede daha önce dava dosyasının Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini istediklerini; ancak, yaptıkları araştırma sonucunda taşınmazların Aksu ilçesine bağlandığından Antalya mahkemelerinin yetkili olduğunu öğrenmiş bulunduklarını bu nedenle durumun yeniden tetkikini istediklerini bildirmişlerdir. Şu halde kesinleşen yetkisizlik kararı üzerine davacılar vekilinin süresi içerisinde (yetkisizlik kararı 31.01.2013 tarihinde kesinleşmiş olup, yetkili mahkemeye gönderme isteği 07.02.2013 tarihli dilekçe içeriğinden daha önceki bir tarihte yapıldığı anlaşılmaktadır.) dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesi yönünde talepte bulunduğu, yetkili Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gelen ve esasa kaydedilen dava dosyasında, anılan mahkemece, yetki yönünden inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı biçimde, maddi hata olduğu gerekçesiyle dosyada evvelce yetkisizlik kararı vererek el çekmiş mahkemeye iadesi yönünde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Esasen, gayrimenkule ilişkin bu tür davaların başında keşif yapılarak, hangi ilçe sınırları içerisinde kaldıkları kesin bir biçimde belirlendikten sonra yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken; bu belirleme yapılmadan evrak üzerinden yapılan yanlış inceleme ile yetkili olup olmadığının belirlenmeye çalışması isabetsizdir. T.C Anayası'nın 141/2. maddesine göre davanın en az masraflı ve en kısa sürede karara bağlanması gerekir. Ayrıca, bu tür işlemlerde yargılamanın uzatılması adil yargılama hakkının ihlali anlamına gelir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23353, Karar No: 2017/8700, Tarih: 07.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23353 E.  ,  2017/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ...Sigorta A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 11/06/2014 günlü ve 2013/304-2014/336 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

...Sigorta A.Ş. 31.07.2014 temyiz dilekçesi verilirken nisbi temyiz harcı yatırması gerekirken harcın maktu yatırılması sebebiyle temyiz harcının eksik tahsil edildiği, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan, temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra ve temyiz dilekçesinde Hüseyin Karabiber mirasçılarına ödeme yapıldığı iddiasında bulunduğu bu ödemeye ilişkin ilgili dekontların mahkemece ikmali edilerek dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15871, Karar No: 2014/430, Tarih: 13.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/15871 E.  ,  2014/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/374576

MAHKEMESİ : Arhavi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/126 (E) ve 2011/38 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın borcu nedeniyle katılan idare tarafından 23.12.2009 tarihinde mühürlenmek suretiyle kesilen elektriğin 06.01.2010 tarihinde yapılan denetiminde, mührün bozulmak suretiyle kullanılmaya devam edildiğinin iddia olunması, sanığın elektriğin kesildiğini ancak babasının ricası ve borcu ödeyeceğini taahhüt etmesi nedeniyle görevliler tarafından aynı gün tekrar açıldığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, mühürleme ve mühür bozma tutanaklarının aslı veya onaylı suretleri ilgili kurumdan getirtilip dosya içerisine konularak mühürleme işleminin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının saptanması, kesilen elektriğin görevliler tarafından açılıp açılmadığının katılan kurumdan sorulması, tutanak düzenleyicilerin beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8551, Karar No: 2024/7769, Tarih: 18.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8551 E.  ,  2024/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/182 E., 2022/176 K.

DAVA TARİHİ : 25.06.2013

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Verilen karar davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, orman kadastro tespitine kısmi ilan süresinde itiraz olarak açılmış, yargılama sırasında davaya konu olan yerlerde arazi kadastro çalışmaları yapılmış, taşınmazlara 124 ada 12, 13, 14 ve 17 parsel numarası verilerek malik haneleri ve yüzölçümleri açık bırakılarak kadastro tespit tutanakları düzenlenmiş, tutanaklar 3402 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi uyarınca Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili 13.09.2006 günlü dilekçesinde özetle; Bingöl-Genç ilçesi Servi Beldesinde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan çalışmalarda orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakılan taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, çekişmeli parsellerin orman sayılmayan tarım arazisi olduğu gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazların yüzölçümü ve malikleri açıklanmadan tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... İdaresi tarafından temyizi üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.06.2009 tarih 2009/7669 E-2009/9471K sayılı ilamı ile; "dava konusu taşınmaz hakkında malik hanesi ve niteliği boş bırakılmak suretiyle tespit tutanağı düzenlendiğine göre, 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29 uncu maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tespit tutanağında yazılı hak sahiplerinin davaya dahil edilip, husumet yaygınlaştırılıp taraf oluşturulduktan sonra dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve Kanun'a aykırı" olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemesince yeniden yapılan yargılamada; bozma kararına uyulduktan sonra açılan davaların reddine ve dava konusu Bingöl-Genç ilçesi Servi beldesi Yeniçeri Mahallesi 124 ada 14 parselin ... adına, 124 ada 13 parselin ... Koşan adına 124 ada 12 parselin 1/2 şer hisse olarak Ramazan Koşan, Ahmet Koşan adına, 124 ada 17 parselin Abdülhamit Köse adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 17.01.2011 tarih 2010/14690E-2011/123K ilamı ile; "Yapılan eksik araştırma ve inceleme ile alınan Bilirkişi kurulunun yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulamayacağı, kabule göre de mahkemenin taşınmazların yüz ölçümlerini belirlemeksizin hüküm kurması doğru olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemesince yeniden yapılan yargılamada, dava konusu 124 ada 12-13-17 parsel sayılı taşınmazlar tefrik edilmiş olup eldeki dosya dava konusu 124 ada 14 nolu parsel sayılı taşınmaza ilişkindir. Mahkemesince; "davaya konu 124 ada 14 nolu parselle ilgili olarak keşifte parselin etrafının tel örgü ile çevrili olduğu, üzerinde muhtelif sayıda meyve ağaçlarının bulunduğu, üzerinin çayır otları ile kaplanmış olduğunun gözlemlenmiş olması; beyanlarına başvurulan mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişisinin parselin ... tarafından kullanıldığını, sebze ektiklerini, ayrıca meyve ağaçlarının bulunduğunu, ...'ın 2 sene önce vefat ettiğini, ondan önce eşi olan Mehmet Koşan'ın bu yeri kullandığını, Mehmet Koşan'ın yaklaşık 30 sene önce vefat ettiğini, vefatından sonra miras paylaşımı ile yerin ...'a kaldığını, parselin orman ile bir ilgisinin bulunmadığı, dere yatağını hiç değiştirmediğini, parselde ağaç kesme vs olmadığını beyan etmeleri; keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından ziraat bilirkişisinin raporunda parselin hali hazırda üzerinde meyve ağaçlarının bulunduğu, etrafının kapalı olup korunduğu, kaymak tabakasının kırıldığı, kültür arazisi ve bahçe vasfında olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken yerlerden olmayıp özel mülkiyete konu olabilecek arazilerden olduğu yolunda görüş bildirilmiş olması; fotogrametri bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda parselin 1951, 1954 ve 1984 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesi sonucu kullanıma konu olduğunu gösterir ışık yansınım değerlerine sahip olduğu, bu yıllarda taşınmazda imar ihyanın söz konusu olduğunun anlaşıldığı şeklinde görüş bildirilmiş olması; orman mühendisi tarafından tanzim edilen teknik raporda parselin beyaz alan formunda olan orman sayılmayan alanlar içerisinde olduğu, taşınmazın amenajman planı meşçere haritasında 1488 numaralı bölme içerisinde "Z(Ziraat Alanı)" olarak rumuzlandığının, neticeten teknik-fen bilimsel ve hukuki açıdan orman sayılmayan alanlardan olduğu yolunda görüş bildirilmiş olması hususları göz önünde bulundurulduğunda, parselin özel mülkiyete konu olabilecek orman sayılmayan alanlardan olduğu, tespit maliki mirasçıları lehine olağanüstü zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiği kanaatine varılmakla, davacının davasının reddine, davaya konu 124 ada (yeni 522 ada) 14 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile parselin 1458.58 m2 yüzölçümü ve "bahçe" vasfıyla tespit maliki ... ölü olduğundan mirasçıları adına miras payları oranında tespit ve tapuya tesciline " karar verilmiştir.

Verilen karar davacı ... İdaresi vekili tarafından; taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, verilen bu karar ile orman bütünlüğününün bozulacağı hususlarında, davalı ... vekili tarafından ise; Orman İdaresinin davası reddedildiği halde Hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmediğinden, verilen kararın bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.