muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12292, Karar No: 2010/13198, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12292 E.  ,  2010/13198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Amasya İli, Merkez, ... Köyü 1078 parsel sayılı 4550,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2007 yılında, 6831 Sayılı Yasa gereği orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2007 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile, Amasya Merkez ... Köyü Ağıllar mevkii Cilt: 11, Sayfa: 1079 Cinsi: tarla olan 4550,00 m² yüzölçümündeki davalı adına kayıtlı 1078 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 15/02/2007 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastrosu komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, davacı; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik

doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30666, Karar No: 2013/25734, Tarih: 10.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/30666 E.  ,  2013/25734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram tatili ücreti, yıllık izin ücreti ile vergi iadesi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin evliliğinden sonra davalının tutumunu değiştirdiğini, iş şartlarının ağırlaştığını, sonra da bildirimsiz olarak iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma- genel tatil, yıllık izin ücretleri ile vergi iadesi alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 02/07/2007 tarihinden itibaren işe gelmediğini, mazeret de bildirmediğini, bu hususun tutanakla tespit edildiğini, işe dönmesi yönünde Noterden ihtarname keşide edildiğini, buna rağmen işe dönmediğini, ihtarnameye de cevap vermediğini, bu nedenle iş akdinin İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile davalı işveren arasında başka bir çalışanla yerlerinin değiştirilmesi konusunda çıkan ihtilaf nedeniyle davacının iş akdinin davalı işverence haksız ve önelsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmış, vergi iadesi alacağı ise reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde talep edilen 800,00 TL fazla mesai ücretinin takdiri indirime dahil edilmeden yapılan hesaba göre karar verilmesi hatalıdır.

3- Islaha karşı zamanaşımı itirazı üzerine alınan Ek Bilirkişi Raporunda genel tatil ücreti yönünden zamanaşımına uğrayan kısımla ilgili olarak hesaplama yapılmaması yerinde değildir.

2- Dava dilekçesinde talep edilen 800,00 TL fazla mesai ücretinin takdiri indirime dahil edilmeden yapılan hesaba göre karar verilmesi hatalıdır.

3- Islaha karşı zamanaşımı itirazı üzerine alınan Ek Bilirkişi Raporunda genel tatil ücreti yönünden zamanaşımına uğrayan kısımla ilgili olarak hesaplama yapılmaması yerinde değildir.

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.Somut olayda, günlük çalışma 11,5 saat olarak belirlendiğine göre, fazla çalışma hesabında ara dinlenmenin 1,5 saat yerine 1 saat olarak düşülmesi hatalıdır.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4682, Karar No: 2024/6442, Tarih: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4682 E.  ,  2024/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... müdafiine kararın 10.03.2021 tarihinde tefhim edildiği ve müdafiinin kararı temyiz etmediği, yokluğunda verilen kararın suça sürüklenen çocuk ...'ya tebliğ edilmediği,; her ne kadar Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas - 2022/119 Karar sayılı ilâmında "...sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafie yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'ya usûlüne uygun olarak (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması hâlinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) tebliği, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz isteminde bulunması durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8249, Karar No: 2011/1702, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8249 E.  ,  2011/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının işkazası sonucu ölen oğlu nedeni ile maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece iş kazasının, cereyan ettiği ve bir kısım davalıların ikametgah mahkemesi olan İsparta İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlikten reddine karar verilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin İsparta İlinde bulunan bina inşaatında çalışmakta iken iş kazası sonunda öldüğü uyuşmazlık konusu değildir.

Belli kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklara veya belli bir çeşit uyuşmazlıklara bakmak için özel kanunlarla kurulmuş olan mahkemelere özel mahkemeler denir. İş Mahkemeleri özel mahkemedir. Her özel mahkemede uygulanacak yargılama usulü hakkında özel kanunları ile bazı özel usul hükümleri konulmuştur. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunundaki özel usul hükümlerinden biriside yetki ile ilgilidir.

Uyuşmazlık,yöntemince yapılan yetki itirazı sonucu, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı Yasanın 5.maddesidir.

Anılan maddeye göre,İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır.Birincisi, davalıların Türk Medeni kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır .

Öte yandan Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunun 9/2 maddesine göre , davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahının bulunduğu mahkemede de açılıp görülebilir. Somut olayda, davalılardan Milli Savunma Bakanlığının ikametgahının Ankara ili olduğu açıktır. Hal böyle olunca, Ankara İş Mahkemesinin 5521 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince yetkili olduğu açık-seçiktir.

Öte yandan Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunun 9/2 maddesine göre , davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahının bulunduğu mahkemede de açılıp görülebilir. Somut olayda, davalılardan Milli Savunma Bakanlığının ikametgahının Ankara ili olduğu açıktır. Hal böyle olunca, Ankara İş Mahkemesinin 5521 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince yetkili olduğu açık-seçiktir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, 5521 sayılı Yasanın 5.maddesi ile HUMK.'nun 9/2.maddesine uygun olarak ve davacının seçimlik hakkına dayanarak davalılardan MSB'nın ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde açıldığı halde açılan davanın davalıların bir kısmının kendi mahkemelerinden başka mahkemeye getirmek maksadına dayalı olarak açıldığı gerekçesi ile yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının ile bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/151, Karar No: 2023/3266, Tarih: 18.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/151 E.  ,  2023/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/205 Esas, 2021/54 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/1334 Esas, 2021/1346 Karar sayılı kararı ile ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri, katılan Bakanlık vekili, Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/1334 Esas, 2021/1346 Karar sayılı kararının katılanlar vekilleri, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2021/12178 Esas, 2022/2273 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

4.... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden suç vasfına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden suç vasfına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile maktulün resmi nikahlı evli oldukları, evliliklerinde son birkaç yıldır sorunlar olduğu, sık sık tartıştıkları, tanık beyanlarından sanığın zaman zaman maktule şiddet uyguladığının anlaşıldığı, sanığın eşi olan maktulun çalışmasını istemediği, olay günü evde tarafların müşterek çocukları olan ...'ın bulunduğu ve olayın tek görgü tanığının o olduğu, tanık ...'ın beyanı ile sanık olan babası ile maktul annesinin tartıştıkları ve sanık babasının maktul annesini dövdüğünü, akabinde sanığın mutfaktan bıçak alarak annesinin boğazına bıçakla iki kere vurduğunu ve şah damarından kestiğini, sonrasında babasının bıçağı yıkayıp üzerine aldığını ve kendisine kimseyi aramamasını söyleyerek evden çıktığını belirttiği, sanığın .../Erzin'de yakalandığı, yapılan otopside maktulun boyun, sırt ve karnından aldığı bıçak darbeleri sonucu yaşamını yitirdiği anlaşılmıştır.

2.Haksız tahrik yönünden değerlendirmesi;dosya kapsamından maktülün sanığı aldattığına dair dedikodu bulunduğuna dair beyanlar dışında somut bir delil bulunmadığı, sanık ve maktul arasında sanıktan maktule yönelen şiddet ve tehditler nedeni ile geçimsizlik ve tartışmaların olduğunun tarafsız tanık beyanları ile sabit olduğu, olay öncesinde ve olay sırasında maktulden kaynaklanan ve tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir eylem tespit edilemediği anlaşılmakla sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmaları, tanık beyanları uzmanlık raporları, maktule ait ölü muayene ve klasik otopsi tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Sanık savunmaları, tanık beyanları uzmanlık raporları, maktule ait ölü muayene ve klasik otopsi tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın maktulü canavarca hisle öldürdüğüne dair delil olmadığı, olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı olarak anlatıldığı üzere maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturacak söz ya da eylemin olmadığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9869, Karar No: 2014/8074, Tarih: 25.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9869 E.  ,  2014/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/319754

MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2012

NUMARASI : 2010/341 (E) ve 2012/529 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 27.06.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.