muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2290, Karar No: 2024/5013, Tarih: 04.07.2024

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3606, Karar No: 2010/6970, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3606 E.  ,  2010/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya daha önce, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari beyan değerlerinin getirtilmesi için geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu sebeple; dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibarıyla değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla emlak vergisine esas asgari beyan değerinin Belediye Başkanlığından getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6690, Karar No: 2016/8681, Tarih: 22.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6690 E.  ,  2016/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15138, Karar No: 2017/14827, Tarih: 08.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/15138 E.  ,  2017/14827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazlar nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava konusu edilen taşınmazların edinilmesine bizzat para olarak bir katkısının bulunmadığı, sadece dava konusu bir taşınmazın üzerine edinilmiş mallardan elde edilen ağaçların dikildiği, sadece bunların tasfiyesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.557,50-TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 s.lı HMK 33 m). Dava dilekçesi, “evlilik birliği içerisinde edinilen mallar hakkında” konulu 09.07.2014 tarihli açıklama dilekçesi ve iddianın ileri sürülüş şekline göre; dava konusu 1639 ada 2 parsel, 10540 ada 45 parsel, 10585 ada 7 parsel, 10585 ada 16 parsel, 1251 ada 95 parseldeki 24 nolu bağımsız bölüm, 1251 ada 95 parseldeki 26 nolu bağımsız bölüm, 7099 ada 7 parsel, 6533 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dava, katkı payı alacak isteğine ilişkindir.

Eşler, 09.03.1972 tarihinde evlenmiş, 20.06.2012 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM 170.m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 sayılı Yasanın 10, TMK 202/1.m). Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (4721 s.lı TMK 179 m).

Mahkemece davacının dava konusu edilen taşınmazların edinilmesine bizzat para olarak bir katkısının bulunmadığı kabul edilmişse de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; davacı tanığı Ayşe Ketenci “ ...kızkardeşim köyde çalıştı, didindi, 20 sene boyunca babadan kalma tarlaları bacım tek başına ekti, dikti...davalı şehirde çalıştı, kazandı, bacım köyde ekti, dikti, kazandı...” şeklinde, davacı tanığı ... “......bey sanayide dükkanda çalıştı, eşi de köyde tarlada çalıştı, mahsulleri satıp kazandı, köyde davalı ... beyin babasından kalma tarlaları var, bu tarlaları davacı ekti, dikti...” şeklinde, davacı tanığı ... “......de sanayide kalfalık yaptı, tamircilik yaptı, davacı da kardeşleriyle tarları ekip dikip parayı İsmail'e teslim ettiler, birikimleri ortak birikimdir, her iki tarafın da katkısı vardır...” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Dinlenen davacı tanıklarının beyanları, davacı ile davalının kendi iddia ve beyanları ile tüm dosya kapsamından dava konusu malların edinildiği tarihte ve öncesinde davacı eşin de düzenli ve süreklilik arz eder şekildeki çalışmaları ile dava konusu malların edinilmesine katkıda bulunduğu anlaşıldığına göre, TMK'nun 4. ve TBK'nun 50. maddeleri uyarınca katkısı olduğu anlaşılan davacı lehine makul ve hakkaniyete uygun bir katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekir. Yargıtay'ın ve Dairemizin kararlılık gösteren uygulamaları, kadının aile üyesi olmasının gerektirdiği zorunlu işler olan mutad ev işlerini yapma, çocukları yetiştirme gibi evde gösterdiği faaliyetler dışında, bağ, bahçe ve tarla işlerinde çalışmak gibi ev ekonomisine katkı sayılabilecek faaliyetleri var ise hakkaniyete göre lehine katkı payı alacağına hükmedilmesi gerektiği yönündedir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle dava konusu taşınmazların edinilmesine katkıda bulunmadığının kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13053, Karar No: 2010/3540, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/13053 E.  ,  2010/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 12.03.2005 tarihli Satıcılık Sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme süresi dolmadan sözleşmenin 1 ve 3.maddelerine aykırı olarak başka firmalara ait ürünleri sattığını ve bulundurduğunu, akde aykırılığın giderilmesi için çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, bunun üzerine mahkeme aracılığıyla tespit yaptırdıklarını, taraflar arasındaki sözleşmenin Tek Satıcılık Sözleşmesi mahiyetinde olduğunu belirterek 8.270.-USD.cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 23.maddesi gereğince ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu, sözleşmedeki cezai şart ve kota miktarlarının sonradan haksız ve keyfi şekilde davacı yanca doldurulduğunu, sözleşmenin (1) yıllık yapılmış olup, 12.03.2006 tarihinde sona erdiğini, sözleşmede ... grubunun rekabette olduğu firmaların açıkça belirtilmediğini, sözleşmenin ağır hükümler içerdiğini, özellikle 14.maddesinin müvekkilini ... mamüllerini satmaya adeta mahkum ettiğini, cezai şartın müvekkilini sırf haksız olarak zarara uğratma amacında olduğunu, bu durumun hakkın kötüye kullanılması ve gabin oluşturacağını ve sözleşmeyi geçersiz kılacağını, davacının müvekkilinin siparişlerinin bir çoğunu yerine getirmediğini, B.K.nun 161/son ve 409.maddeleri gereği cezai şarttan indirim yapılması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin Tek Satıcılık Sözleşmesi olduğu, Rekabet Kurulu tarafından davacı hakkında Tek Satıcılık Sözleşmesi yapamayacağı yönünde karar alınmadığı, dava tarihi itibariyle sözleşmedeki kotalar dolmadığı için sözleşmenin süresinin dolmadığı, davalının davacı ile rekabet halinde olan ... grubuna ait içecekleri bulundurduğu ve sattığı hususunun tespit edildiği, davalının savunmalarını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, 8.270.-Amerikan Doları’nın (fiili ödeme gününde Merkez Bankası efektif satış kuruna göre YTL.karşılığının) dava tarihinden itibaren Devlet bankalarının ABD Doları ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18363, Karar No: 2014/11349, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18363 E.  ,  2014/11349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3499, Karar No: 2011/5253, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3499 E.  ,  2011/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alana el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı ...’in davası reddedildiği halde yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.bendinin sonuna "Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesine göre 550 TL maktu vekalet ücretinin davacı ...’ten alınarak davalılara verilmesine" sözcüklerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14255, Karar No: 2010/99, Tarih: 11.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14255 E.  ,  2010/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.05.2007 gün ve 2005/74-2007/151 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... Oto. San.ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Sey.Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Heyetimizce yapılan inceleme esnasında mahkeme kararında dayanak olarak gösterilen davalı ... Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı .. Seyahat Turizm San. Tic.Ltd. Şti. arasında düzenlenen kira sözleşmesine gerek bu dosyada ve gerekse Dairemize intikal eden ve anılan davalıların taraf olduğu 2009/14256 esas, 2009/14257 esas ve 2009/14267 esas sayılı dosyalar içerisinde de rastlanılmamış olmakla, bu sözleşmenin mahkeme kasasına intikal etmiş olması ihtimaline dayanılarak bu eksikliğin ikmalı amacıyla dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8770, Karar No: 2012/21984, Tarih: 21.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8770 E.  ,  2012/21984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.12.2011 tarih, 11046/28129 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E., - 1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Somut olayda, icra takibinin dayanağı olan Şırnak  Asliye Hukuk( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin 29.09.2010 tarih ve 2003/127 E., 2010/279 K. sayılı ilamı ile"...440.945,68 TL'nin  dava tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmak suretiyle  davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ..." karar verildiği  görülmektedir. Her ne kadar  dayanak ilamın  davacısı  olan  D...P... G.... S. ve T. A.nin  12.06.2007 tarihinde  tasfiyene karar  karar verilerek, 14.07.2008 tarihinde   ticaret sicilinden terkin edilmiş ise de,  bu husus dayanak ilamın yargılaması sırasında  incelenecek bir husus olup, daha sonradan icra mahkemesince ilamın infazına engel olacak şekilde  yorum yoluyla değiştiremez.

Diğer taraftan, alacağın temliki Borçlar Kanunu'nun 162-172. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Alacağın temliki ile alacak hakkı, bunu devralan 3. kişiye geçer. Böylece devralan, daha önce temlik edene ait olan alacak hakkını kesin olarak iktisap eder ve bunun üzerinde “tasarruf etme” yetkisini kazanır. Temlik eden alacaklının da, bu aşamadan sonra artık tasarruf hak ve yetkisi bulunmadığından (kalmadığından), bu alacağa dayalı olarak herhangi bir hukuki işlem yapması mümkün değildir. Bu durumda temlik işlemi ile temlik eden, borç ilişkisinden çıkar ve onun yerine alacaklı sıfatıyla alacağı devralan 3. kişiye geçer. Alacakla ilgili her türlü (dava açma, takip yapma, temlik etme... gibi)  hukuki işlem bu 3. kişi tarafından yapılır.

Bir takip açıldıktan sonra da (takip devam ederken), takip konusu olan mal ve hakkın bir başkasına (üçüncü kişiye) devredilmesi (temlik edilmesi) mümkündür.

Batman il genel meclisi'nin 10. 05.2007 tarih ve 18 sayılı kararı ile Dicle Madencilik .' nin aktif ve pasifi ile birlikte 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'un 53. maddesine  göre kurulan  bütçe içi işletmeye aktarıldığından takip  alacaklısının Batman İl Özel İdaresi olduğunun kabulü gerekir.

Bir takip açıldıktan sonra da (takip devam ederken), takip konusu olan mal ve hakkın bir başkasına (üçüncü kişiye) devredilmesi (temlik edilmesi) mümkündür.

Batman il genel meclisi'nin 10. 05.2007 tarih ve 18 sayılı kararı ile Dicle Madencilik .' nin aktif ve pasifi ile birlikte 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'un 53. maddesine  göre kurulan  bütçe içi işletmeye aktarıldığından takip  alacaklısının Batman İl Özel İdaresi olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, şikâyetin reddine  karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne  dair hüküm tesisi  doğru görülmediğinden  mahkeme kararının bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla temlik alacaklısı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.12.2011 tarih ve 2011/11046 Esas 2011/28129 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı  nedenlerle 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4516, Karar No: 2023/5259, Tarih: 01.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4516 E.  ,  2023/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1268 E., 2022/684 K.

DAVALILAR : ... vd.

DAVA TARİHİ :

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/170 E., 2021/105 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi davasının kısmen kabulüne, ecrimisil davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların kullanmakta olduğu İstanbul ili, ... ilçesi, Büyükada, 169 ada 4 parselde bulunan gayrimenkulün mülkiyetinin Rusya Federasyon Devleti'ne ait olduğunu beyanla el atmanın önlenmesi ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile dava tarihinden itibaren geriye dönük 5 yıl için ecrimisile hükmedilmesi talep etmiş, 561.115, 80 TL üzerinden davasını ıslah etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; kendisinin, annesi ... ve babası ile birlikte Konsolosluk çalışanı olduğunu, sonrasında ise dava konusu taşınmazın bekçilik görevinin kendilerine verildiğini, bu süre içerisinde babasının vefat ettiğini, annesinin ve kendisinin burada oturduğunu, diğer davalıların burada yaşamadığını, dava konusu taşınmazda emeklerinin çok olduğunu, buna karşılık önceden ödenen maaşlarının kesildiğini ve ... süreden beri maaş alamadıklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalılar, taşınmazla ilgileri olmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar ... ve ...'ın taşınmazı kullandıkları, diğer davalıların kullanmadığı, kullanan davalıların da davacının yıllardır süren muvafakatine dayalı olarak kullandıkları, buna dair davacının İş Mahkemesinde yazılı beyanın bulunduğu anlaşıldığından davacının ecrimisil talebinin yerinde olmadığı; elatmanın önlenmesi talebi yönünden ise; davalıların ... yıllardır bekçi ve koruma amacıyla taşınmazda bulundukları, davanın açılmasıyla taşınmazın kullanımına dair muvafakatin sona erdirdiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne ve ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekilinin vekaletnamesinin başka bir taşınmaz için olduğunu, vekaletname eksikliğinin tamamlanmadığını, 1955'den bu yana bekçi olarak taşınmazda çalıştıklarını ve iş akdine ilişkin belgelerinin kendilerine verilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir haklarının bulunmadığı, dava konusu taşınmazın kayden maliki olan davacının mülkiyet hakkı karşısında, davalılar ... ve ...'ın kullanımını ... kılacak, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir ayni ya da şahsi hakkı mevcut olmadığı gerekçesiyle davalı ... ... ve ...'ın istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1).b.1 ... maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1955 yılında babasının, davacı tarafın İstanbul Konsolosluğu'nda marangoz olarak, annesinin tercüman olarak çalıştığını, dava konusu taşınmazdaki bekçinin ölmesi nedeniyle anne ve babasıyla birlikte çalışmaları için taşınmaza getirildiklerini, otların toplanması, budanması, lojman ve misafirhanelerin bakımı, gelenlerin karşılanması, tercümanlık ve temizlik işlerini yaptıklarını, 18 yaşına geldiğinde kendisine de taşınmazda çalışması için izin verdiklerini, az maaşla hatta bazan maaş ödemeden çalıştırıldıklarını, haklarını istemek üzere iş mahkemesinde dava açmaları nedeniyle bu davanın açıldığını, 20.02.2020 tarihli celsede davacı tarafın, babası ve annesini işe aldıklarını itiraf ettiklerini, işgalci değil yerin bekçisi olduklarını, araziye ağaçlar diktiklerini, yıllarca yangınlardan koruduklarını, lojmanların bakımlarını, boyaları yaptıklarını, maddi durumları olmadığından yargılama gideri ve harçlar yüklenmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 ve 995 ... maddesi, 04.06.1958 ... ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile ecrimisil, haksız işgal tazminatı olarak nitelendirilmiştir. Bu kararın gerekçesinin V. bendinde “işgal tazminatı davalarının hususi bir şekli olan ecrimisil davalarının beş yılda zamanaşımına uğrayacağı esasını benimsemiş bulunan 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının halen geçerli” olduğu açıklanmış ve ecrimisil davalarının 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 908 ... (4721 sayılı Kanununun 995 ...) maddesine dayanan bir tazminat davası olduğu belirtilmiştir.