muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8112, Karar No: 2022/3258, Tarih: 21.04.2022

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının ticari defterlerinin incelenmesinde bir eksiklik olmadığı, mahkemenin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.922,11 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11238, Karar No: 2021/5253, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11238 E.  ,  2021/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanını oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5.maddesinin (d) bendi ile: "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Kanun’un 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesi ile “kovuşturma evresine geçilmiş” dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26843, Karar No: 2019/9798, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/26843 E.  ,  2019/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanlardan ...'nin ...'in yanında zaman zaman gelip ona yardımcı olmaya çalıştığını, sanıklarında katılan ...'ın fotoğraf stüdyosuna gelerek fotoğraf çektirdikleri, konuşmalar esnasında sanık ...'ın gümrükten ucuz fotoğraf makinesi alabildiğini söylemesi üzerine katılan ...'in ...'dan fotoğraf makinesi istediği,...'ın da parasının olmadığını belirtip, ...'dan para aldığı, ancak kendisine fotoğraf makinesi teslim etmediği, bu sırada fotoğraf stüdyosunda bulunan diğer katılan ... ile tanışan sanıkların, ....'ın işsiz olduğunu öğrenince kendisine ... Bilgisayarda ise sokabileceğini beyan etmesi üzerine katılan ...'ın sanıkların kendisinden istediği kimlik fotokopisi, adli sicil belgesi ve ikametgah ilmuhabirini hazırlayıp sanıklara teslim ettiği, sanıkların, katılan ...'a vaadettiği fotoğraf makinesini getirmediği gibi katılan ...'dan temin ettiği belgeleri bir taksi şoförünün dolandırılıp kredi kartının alınması olayında kullandığı, böylece sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1924, Karar No: 2018/11494, Tarih: 07.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/1924 E.  ,  2018/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.04.2013 havale tarihli şikayet dilekçesi ve ekindeki belgelerden hak sahibi olduğu anlaşılan MÜYAP ve ... Meslek Birlikleri vekilinin, 27.12.2012 tarihinde ve 17:11-17:51 saatleri arasında sanıkların yetkilisi olduğu ... Radyo isimli radyo kanalında çeşitli sanatçılara ait müzik eserlerinin izinsiz olarak umuma iletildiğini belirterek şikayetçi olması üzerine açılan kamu davasında, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nden almış oldukları ceza nedeniyle 14.03.2012 tarihinden bu yana radyo yayının kapandığını ileri sürmelerine karşın mahkemece 14.03.2012 tarihinden itibaren ... Radyo’nun yayında bulunup bulunmadığı ve 27.12.2012 olan suç tarihinde müzik yayını yapılıp yapılmadığı hususlarının tespit edilmesi, radyo yayını yapıldığının anlaşılması durumunda ise Radyo ve Televizyon Üst Kurulundan suça konu yayın bandının istenilmesi, temin edilememesi durumunda ise katılanlar vekilinin şikayet dilekçesi ekinde sunmuş olduğu suça konu müzik yayınına ilişkin CD üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak, katılan meslek birliklerinin hak sahibi olduğu eserlerin suç tarihi ve saatinde sanıkların yetkilisi olduğu radyo kanalında çalınıp çalınmadığı hususlarının araştırılıp tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “sanık ...'ın savunmasından, suç tarihinde, ... radyo ile şikayetçi meslek birlikleri ile arasında, suç tarihinde çalınan eserlerin yayınlanması konusunda herhangi bir anlaşma veya izin alınması söz konusu olmadığını belirtmesi nedeniyle, suça konu olayla ilgili olarak CD üzerinde ayrıca bir bilirkişi incelemesi yaptırılmasına gerek olmadığı düşünülerek şikayet dilekçesine ekli hak sahipliğine ilişkin belgeler kapsamında yapılan değerlendirmede, suç tarihinde, sanıkların yetkilisi olduğu radyoda, yayın akışı içerisinde, çalınan bazı eserlerin üzerinde şikayetçi meslek birliklerinin hak sahipleri oldukları ve şikayet dilekçesi ekinde belirtilen bu eserlerin izinsiz çalındığı kabul edilerek, sanıklar radyonun 14.03.2012 tarihinde kapandığını belirtmiş iselerde buna ilişkin herhangibir belgeyi mahkememize ibraz etmedikleri....” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle ve eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13074, Karar No: 2020/3419, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13074 E.  ,  2020/3419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 22.05.2019 tarihli tevdi kararı uyarınca yerel mahkemece yapılan araştırma sonunda; kayden 19.02.1998 doğumlu olup, suç ve karar tarihi itibariyle 15 yaşından büyük, 18 yaşından küçük, medeni hakları kullanmaya ehil katılan mağdur ...’nun annesi olan Derya’nın, UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneği ile 13.08.2015 tarihinde öldüğünün belirlenmesinden dolayı adı geçen mağdurun annesine tebliğ yapılamadığı, üç oturumda tamamlanan duruşmanın 17.03.2015 tarihli son oturumunda ve soruşturma evresinde katılan mağdur ... vekili olarak hazır bulunan Avukat ...’in katılan mağdur adına dava tarihini de kapsayan vekaletnamesinin ve katılan mağdur için kovuşturma evresinde baro tarafından görevlendirildiğine dair bir yazının bulunmadığının 04.07.2019 tarihli tutanakla tespit edildiği; ancak, katılan mağdur ... için kovuşturma evresinde vekil olarak görevlendirilen ve duruşmanın 28.01.2015 tarihli 2. oturumunda katılan mağdurla beraber hazır bulunan Avukat ...’a yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği ve adı geçen avukatın hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

Yaşı küçük mağdura CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından vekil atanmasından dolayı 5320 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 13. maddesi gereğince Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafi ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2015 Yılı Tarifesi'ne göre tespit edilecek zorunlu vekillik ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.08.2014 tarihli iddianamede; sanık ...’in, 18 yaşından küçük mağdur ...’ya, şikayet tarihi olan 14.07.2014 tarihinden yaklaşık 2 ay kadar önce sürekli bakarak ve onu evine kadar takip ederek cinsel tacizde bulunduğu, mağdurun cep telefonu numarasını, temyiz dışı sanık ...’e verip, ana kız fuhuş yaptıklarından bahsederek, aramasını söylemek suretiyle temyiz dışı sanık ...’i cinsel taciz suçuna azmettirdiği, temyiz dışı sanık ...’in de, sanık ...’den öğrendiği cep telefonu numarası ile 13.07.2014 tarihinde mağdur ...’yu arayıp, kendisini Emrah adıyla tanıttığı, “Buyur Emrah abi” diye cevap veren mağdura, “Abiyi bir kenara bırak, bu işlerde iyiymişsin, fiyatını söyle” diyerek cinsel tacizde bulunduğu iddia edilmiş olup, sanık ...’in, mağdur ...’ya sürekli bakıp, onu evine kadar takip etmesi eylemine ilişkin cinsel taciz suçu açısından suç tarihinin 14.05.2014 tarihi olduğu, temyiz dışı sanık ...’in soruşturma evresinde 14.07.2014 tarihinde alınan; “...Takriben 5-6 ay önce Kemal isimli şahıs bizim işlettiğimiz işyerinin oraya gelip sürekli olarak oturmakta ve

içkisini içmekteydi. Bu arada Derya ve Banu isimli şahısların ikametlerini göstermekte ve bunlar balkona çıktığı zaman onları göstererek çamaşırlar seriyor balık etli kadın dedi. Bu arada bana 0... numaralı telefonu vererek, bu telefon sahibinin hayat kadını olduğunu, işim düştüğü zaman arayabileceğimi söyledi. 13.07.2014 günü saat 15.00 sıralarında aradım, telefondaki kişiye hitaben alo diyerek kim olduğunu sordum ve bana Banu olduğunu söyledi. Bende kendisine çıkmak için teklif ettim. Bana yaşının 15 olduğunu söyleyince duraksadım. Özür diledim ve kapattım...” biçimindeki beyanına göre, sanık ...’in temyiz dışı sanık ...’i cinsel taciz suçuna azmettirmesi ve mağdura ait cep telefonu numarasını temyiz dışı sanık ...’e vermesi eylemleri açısından suç tarihinin 14.01.2014 olduğu anlaşılmakla,

Sanık ...’in iddianamede açıklanan üç ayrı eyleminden dolayı cinsel taciz, cinsel taciz suçuna azmettirme ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, sanık ...’in, mağdur ...’ya sürekli bakıp, onu evine kadar takip etmesine ilişkin 14.05.2014 tarihli eylemiyle ilgili olarak hiçbir değerlendirme yapılmaksızın, iddianamede cinsel taciz ve cinsel taciz suçuna azmettirme olarak nitelendirilen eylemlerin tamamının verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna dair yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle yalnızca verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken, anılan madde ve fıkrada, suç tarihi olan 14.01.2014 tarihinden sonra ve karar tarihinden önce 06.03.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası gereğince, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun kararın gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç tarihi şikayet tarihi olan 14.07.2014 tarihi olarak kabul edilip, sanık hakkında 6526 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile yapılan değişiklikten sonraki düzenlemenin dikkate alındığı ve temel cezada asgari hadden uzaklaşıldığı açıklanarak, sanığın TCK'nın 136. maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4953, Karar No: 2012/274, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4953 E.  ,  2012/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı RGS Temizlik Sos. Hiz. Org. Uluslararası Taşımacılık ve Dan. A.Ş. Avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29613, Karar No: 2015/29512, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29613 E.  ,  2015/29512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıya ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.