muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/263, Karar No: 2008/10, Tarih: 29.01.2008

” demiştir.

Tanık İ.... H....’nın ifadeleri de M..... U... ile aynı seyri takip etmiştir. İ.... H.... kolluktaki 18.10.2002 tarihli ifadesinde, “

“Saat 22.00 sıralarında ben kahvehanede oyun oynuyordum. O sıra silah sesi duydum ve dışarı çıktım ve dışarı çıktığımda Ö... Ş..... ile İ..... Ş.....’in kavga ettiğini gördüm. Daha sonra kahvehanedekilerle birlikte ikisini ayırmaya çalıştık. Nereye gittiğini bilmiyorum.”

” şeklinde ifade verdikten sonra, M..... U... ile birlikte daha sonra köy muhtarına gitmiş ve bir tutanak düzenlettirerek altını imzalamıştır. 22.10.2002 tarihli olan bu tutanaktaki ifadesi M..... U...’nun tutanakta yer aldığı belirtilen ifadesi ile tamamen aynıdır. Dolayısıyla, bu tanık ta kollukta verdiği ifadeyi tamamen değiştirmiş ve mahkemede sonradan geliştirdiği ifadeyi tekrar etmiştir. Mahkemece yapılan keşif sırasında verdiği 21.01.2003 tarihli ifadesinde de; “

“Eski beyanlarımı tekrar ederim, kahvede oturduğumuz esnada bir silah sesi geldi, ateş eden şahsı görmedim, pencerede cam kırılma olayı olmamıştır. Dışarı çıktığımızda mermi kovanı görmedik. Jandarma mermi kovanı bulmuştur. Bu kovanlar müştekinin ve kız kardeşinin nişan ve düğünlerinde sıkılan mermilere aittir.”

” demek suretiyle aynı şekilde beyanda bulunmuştur.

Bu tanıklar dışında ifadesine başvurulan tanıklardan; tutanak düzenleyici jandarma çavuş Özgür Demirbaş; mahkemece yapılan keşif sırasındaki 21.01.2003 tarihli ifadesinde; “

“Olaydan sonra olay yerine geldik. Mermi kovanlarını bize toplayan kişiler vermişti. Kahvehane içinde yaptığımız incelemede herhangi bir mermi izine rastlamadık. Bir cam kırıktı. Cam kırığının da yaptığımız incelemede taşla meydana getirildiğini tespit ettik. Kahvehane önünde mermi izleri görmüştük. Şu anda bu izler yok olmuştur.”

” derken; uzman çavuş Musa Şahin aynı keşifteki ifadesinde; “

“Geldiğimizde kahvehanenin camı kırıktı. Ama kurşun izi değildi. Daha sonra kovan aradık. Müşteki tarafından kahvehanenin önünde yere saplanmış vaziyette deforme olmuş mermi çekirdeklerini çıkardık. Çeşitli yerlerden de boş kovanları temin ettik. Mermi çekirdeklerinin saptandığı yerler şu anda gösterdiğim yerlerdir, ancak şimdi üzeri kapatılmıştır.”

” şeklinde beyanda bulunmuştur. Onbaşı R.... Y..... ise; “

“Cam kırıktı, ne ile kırıldığını bilmiyorum. Kontroller yaptık, bir kişi bize kahvehanenin önünde kurşun çekirdeklerini ve de kimin olduğunu şu an hatırlamıyorum.”

” şeklinde ifade vermiştir.

Olay sırasında kahvehanede bulunan tanıklardan M... A.....; mahkemedeki 31.01.2003 tarihli ifadesinde; “

“Kahvede idik. Dışarıdan silah sesleri geldi. Kimin ateş ettiğini görmedim. Sanığı olay yerinde görmedim. Ateş, kahveye doğru olmamıştır. Cam da kırılmamıştır.”

” derken, H.... Ş.... ve Ü... S... de aynı doğrultuda beyanda bulunmuşlardır.

Sanığın mekan tanığı olarak gösterdiği O.... G.. ise; mahkemede verdiği 11.12.2002 tarihli ifadede; “

” şeklinde ifade vermiştir.

Olay sırasında kahvehanede bulunan tanıklardan M... A.....; mahkemedeki 31.01.2003 tarihli ifadesinde; “

“Kahvede idik. Dışarıdan silah sesleri geldi. Kimin ateş ettiğini görmedim. Sanığı olay yerinde görmedim. Ateş, kahveye doğru olmamıştır. Cam da kırılmamıştır.”

” derken, H.... Ş.... ve Ü... S... de aynı doğrultuda beyanda bulunmuşlardır.

Sanığın mekan tanığı olarak gösterdiği O.... G.. ise; mahkemede verdiği 11.12.2002 tarihli ifadede; “

“Olay tarihinde akşam üzeri saat 17.00 sıralarında sanık yanıma geldi, 23.00 sıralarında yanımdan ayrıldı. Olayı duyduğumda sanık yanımda idi”

” derken mahkemece yapılan keşif sırasında verdiği 21.01.2003 tarihli ifadesinde; “

“Ben olay sırasında olay yerinde değildim. Sanık İ..... ile birlikte barajda balık tutuyorduk.”

” demek suretiyle sanıkla aynı doğrultuda şeyler söylemiştir.

Yapılan tespitler değerlendirildiğinde; olayın, iki kardeş arasında geçtiği görülmektedir. Bunun dışında, kolluk güçleri olay yerine kendiliklerinden değil, köyden telefon edilip, olayın bildirilmesi üzerine gelmişler ve gelir gelmez de, Ö... Ş....., İ.... H.... ile M..... U...’nun “

“olay yerine alkollü olarak gelen ve Ö...’in kardeşi olan İ.....’in kahvehaneye ve Ö...’e doğru ateş ettiği”

” yönündeki beyanlarıyla karşılanmışlardır.

Mağdur ve diğer iki görgü tanığı, sözlü olarak ifade ettikleri hususları kollukta ifade verirken de aynen tekrar etmişlerdir. Daha sonra yapılan araştırma sırasında; kahvehanenin ön tarafında Ö...’in gösterdiği yerlerden, mağdur ve tanıkların anlattıklarını doğrular şekilde tabanca kovanları ve mermi çekirdekleri ele geçirilmiştir.

Olaydan hemen sonra ve sıcağı sıcağına verilen samimi ifadelerin, önce firar edip iki gün sonra teslim olan sanık İ..... Ş.....’in tutuklanması ile tamamen değiştirildiği görülmektedir.

Bu kapsamda değerlendirilmek üzere; ilk olarak Ö... Ş..... ve iki görgü tanığı Cumhuriyet Savcılığına dilekçe göndermek suretiyle soruşturma sırasındaki ifadelerinin doğru olmadığını belirtmişler ve İ.....’in tahliyesi yönünde yoğun çaba göstermişlerdir. Mağdur ve tanıklar tarafından soruşturma aşamasında dilekçeler verilmek suretiyle başlatılan bu süreç, duruşma aşamasında da sürdürülmüş ve anılan süreçte, kolluktaki ifadelerin aksine “

“ateş edenin kim olduğunun görülmediği”

” ifade edilmiştir. O.... G.. isimli savunma tanığının ortaya çıkışı ve “

“İ.....’in olay sırasında barajda balık tutmakta olduğunu”

” söylemesi de bu aşamaya denk gelmektedir.

Öte yandan, yapılan keşfe ve olaydan hemen sonra düzenlenen tespit tutanağına göre; kahvehanenin ön tarafından kahvehaneye doğru ateş edildiği açıkça bellidir. Fakat, olayda kullanılan tabanca ele geçirilememiştir.

“ateş edenin kim olduğunun görülmediği”

” ifade edilmiştir. O.... G.. isimli savunma tanığının ortaya çıkışı ve “

“İ.....’in olay sırasında barajda balık tutmakta olduğunu”

” söylemesi de bu aşamaya denk gelmektedir.

Öte yandan, yapılan keşfe ve olaydan hemen sonra düzenlenen tespit tutanağına göre; kahvehanenin ön tarafından kahvehaneye doğru ateş edildiği açıkça bellidir. Fakat, olayda kullanılan tabanca ele geçirilememiştir.

Bu nedenlerle; hiçbir sebep yokken kardeşine suç isnad edeceği akla uygunu düşmeyen mağdur O.... Ş..... ile onu destekleyen görgü tanıkları M..... U... ve İ.... H....’nın kolluk kuvvetlerine yaptıkları birbirleriyle uyumlu sözlü beyanlar ve yazılı ifadeler, olay yerinde bulunan maddi delillerle (kovanlar ve çekirdekler) birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarını işlediğini kabul etmek gerektiğinden; sanığın ağabeyi olan mağdur ile mağdurun arkadaşları, sanığın da köylüsü olan tanıkların “

“sanığı koruma içgüdüsüyle”

” hareket etmek suretiyle sonradan geliştirdikleri söylemlerle, tanık O.... G..’ün olayla uyumlu olmayan beyanına itibar edilmemiştir.

Sonuç olarak; kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları yönünden sübutun bulunduğu kabul edilen direnme hükmünde bu yönüyle bir isabetsizlik görülmemişse de, kasten yaralama suçuyla ilgili olmak üzere; sanık hakkında 765 ve 5237 sayılı Yasalar uyarınca tayin edilecek hükümlerin denetime elverir şekilde ayrı ayrı belirlenmesi ile sonuç olarak hangi Yasa gereğince tayin edilen hüküm daha lehe ise o Yasa uyarınca hüküm verilmesi gerekirken, soyut bir karşılaştırmayla yetinilmiş olması, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen hükmün ise diğer hükümle ilişkili olması ve erteleme hususuyla ilgili olarak yeniden değerlendirmeye tabi tutulma olasılığının bulunması nedeniyle; sanık müdafiinin sübuta yönelen temyiz itirazlarının reddine ve kasten yaralamaya teşebbüs ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul üyesi ise; elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığından bahisle, sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeniyle direnme hükmünün bozulması gerektiği yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1-Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2006 gün ve 220-391 sayılı kararında kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilmiş bulunan mahkumiyet hükümlerinin, belirtilen nedenle BOZULMASINA,

2-Dosyanın Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 29.01.2008 günü yapılan müzakerede kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3250, Karar No: 2023/3503, Tarih: 30.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3250 E.  ,  2023/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1562 E., 2023/85 K.

FER-İ MÜDAHİL : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 30.06.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/242 E., 2021/434 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın feri müdahil Kurum vekili vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 10.10.2014- 31.05.2015 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili ve feri müdahil Kurum vekili davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 10.10.2014- 31.05.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz şekilde asgari ücret ile çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, Kurum kayıtlarında davacının hizmet tespiti yapılmasını talep ettiği dönemde davalı işveren yanında fiili ve sürekli olarak çalışma yaptığını gösterir herhangi bir kaydın bulunmadığını, söz konusu davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini, Yerel Mahkemece yeteri kadar tanık dinlenmediğini, eksik ve hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak ikame edilen davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı, davacının dava konusu edilen dönem içerisinde amatör futbol antrenörü olarak çalıştığına ilişkin olarak, TFF tarafından gönderilen 08.12.2020 tarihli yazı ekinde gönderilen antrenör hareketleri ekran çıktısında davalı nezdinde BAL antrenörü olarak kayıtlı olduğu, dinlenen bordro tanıklarının davacının çalışmalarının kesintisiz olduğunu doğruladıkları, davacının mahkemece kabul edilen dönemde davalı iş yerinde çalıştığı kanaatine varıldığından kurulan hükme ilişkin mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesine dayalı olarak;

"Feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesi ile ileri sürdüğü itirazları yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 10.10.2014-31.05.2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalışıp çalışmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5510 sayılı Kanunun 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/6880, Karar No: 2019/6294, Tarih: 05.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6880 E.  ,  2019/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dilekçesi ile kadastroca yapılan tahdit ve tespit sonucu müvekkilleri ile dava dışı diğer hissedarlar adına yapılmış bulunan ..... mahallesi,..... mevkii tapu siline kayıtlı 399 ada, 52 parsel nolu tapu kaydına mütedair tespitin, ..... ikame edilen, aynı Mahkemeye ait 2003/55 Esas sayılı dosya konusu bu dava neticesinde kesinleşen karar ile 399 ada 52 parsel nolu tapu kaydının ihtiva etmiş olduğu gayrimenkulün orman arazisi olduğu gerekçesiyle iptal edilip tapu kaydının orman vasfı ile davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edildiği ve halen bu yerin orman vasfını koruduğunu, 26.04.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı 2/B esasının 7. maddesinin 4. fıkrası gereğince, bu arazilerin önceki malikleri tarafından iş bu araziler hakkında rayiç bedellerini talep hakları kabul edilmiş olduğunda, mahkemece belirlenecek rayiç bedelinden fazlaya dair haklarının mahfuz olmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'lik kısmının, Yasanın yürürlüğü girdiği 26/04/2012 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile hisseleri nispetinde müvekkillerine verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra 29/03/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle davasını 217.721 TL'ye yükselterek ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz talep etmiştir

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 166.825 TL tazminatın 26/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacılara ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/234 Esas sayılı veraset ilamı ve ..... 5. Noterliğinin 04/03/2013 tarih ve 2717 yevmiye nolu mirasçılık belgelerinde yer alan payları oranında davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 166.825 TL tazminatın 26/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacılara ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/234 Esas sayılı veraset ilamı ve ..... 5. Noterliğinin 04/03/2013 tarih ve 2717 yevmiye nolu mirasçılık belgelerinde yer alan payları oranında davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Şöyle ki, dosya kapsamından tazminata konu, ..... mahallesi, 399 ada 52 parsel, 2002 yılında yapılan tapulama çalışmasında 27/07/1978 tarih ve ...... sıra nolu 18000 m2 yüzölçümlü tapu kaydı uygulanarak, 13.112,64 m2 yüzölçümü ve fındık bahçesi niteliğiyle .....ve arkadaşları adına hisseli olarak tespit edildiği, Orman Yönetimi tarafından açılan tespite itiraz davası sonucu ...... Kadastro Mahkemesinin 2003/55-2007/187 E.-K sayılı kararıyla 399 ada 52 parselin davalılar adına yapılan tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz aşamasından geçerek 21/07/2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise bir kısım tespit malikleri tarafından 27/07/1978 tarih ve 52 sıra nolu tapu kaydına dayanılarak 26/04/2012 tarihinde yürülüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin 4. fıkrası uyarınca tazminat talepli açıldığı anlaşılmaktadır.

6292 sayılı Kanunun 7/1-a bendinde; “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir.” hükmü ile, 7/1-b bendinde; “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz” hükmü ile 7/4 bendinde ise "Bu maddeye göre ilgililerine iade edilmesi gereken taşınmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, fiilen orman niteliğinde olan veya bu nedenle dava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazlar ilgililerine iade edilmez. Bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedelleri ödenebilir veya rayiç bedellerine uygun taşınmazlar verilebilir" hükmü düzenlenmiştir.

Anılan maddelerden de anlaşıldığı üzere, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde, bu Kanun uyarınca 2/A veya 2/B belirtmelerinin terkini ve iade edilecek taşınmazlar belirtilmiş olup, bu taşınmazlar ancak tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazlardır. Ancak bu taşınmazların tapu kaydı geçerli kabul edilecek, dolayısıyla 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde belirtilen haklardan da geçerli tapu kaydı bulunan kişiler yararlanabilecektir. Davacıların dayandığı 27/07/1978 tarih ve 52 sıra nolu tapu kaydı tapulama çalışmasında 399 ada, 52 parselin tespitinde uygulanmışsa da, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu, kişiler adına yapılan tespitin iptaline ve taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiğine göre, davacılar adına kadastro çalışması ile oluşan geçerli bir tapu kaydı bulunmamaktadır. Ayrıca yörede 2/B çalışmasının yapılmadığı da anlaşıldığına göre, 6292 sayılı Kanun gereğince aranan şartların oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27895, Karar No: 2020/15895, Tarih: 23.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/27895 E.  ,  2020/15895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşi ile aralarındaki boşanma davası devam ederken, kendisi ile birlikte halasına gitmek istemediğini söyleyen müşterek çocuğu olup, 15 yaşından küçük...'ı kolundan tutmak ve çekiştirmek suretiyle götürmeye çalıştığı esnada, mağdurun dayısı olan ...'in müdahalesi ile sanığın olay yerinden kaçarak uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda, müşterek çocuk...'ın velayet hakkının kimde olduğunun araştırılması, sanıktan velayet yetkisinin alındığının tespit edilmesi halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 234/1-2 maddesindeki çocuğun kaçırılması ve alıkonulmasına teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.