muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3030, Karar No: 2017/8952, Tarih: 16.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3030 E.  ,  2017/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'nın sevk ve idaresindeki çekici ile gündüz vakti meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyir halindeyken, ışıkların gayri faal olması nedeni ile yol üzerinde kavşak içerisinde kaza noktasına 11 metre öncesinde yer alan trafik tanzim işaretlerinden “DUR” levhasını dikkate almadan kendisine yaklaşan aracı da beyanına göre yaklaşık 15 metre öncesinde görmesine rağmen kontrolsüz bir şekilde yoluna devam ettiği esnada, seyir halinde olan tanık ...'nin sevk ve idaresindeki araç ile kavşakta çarpışması sonucu biri nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralandığı somut olayda; sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'un 47/1-c maddesinde düzenlenen “Trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen hususları” ihlal ettiği, bu nedenle meydana gelen kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu, tanık ...'nin ise, Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/1-a maddesindeki “Kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak” kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğuna ilişkin kaza tespit tutanağı ve keşfe dayalı bilirkişi raporundaki tespitlerin dosya kapsamı ile oluşa uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamede sanığın kusursuz olduğundan bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur tespitine, sübuta, delillerin yasal olmadığına ve gerçekleri yansıtmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6.bendindeki “tahsiline” ve “hapse çevrilmesine, (ihtarat yapılamadı)” ibarelerinin “tahsil edileceğinin” ve “hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibareleri olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5051, Karar No: 2018/3192, Tarih: 08.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5051 E.  ,  2018/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında katılanlar... ve ...’ye yönelik eylemleri nedeni ile dolandırıcılık suçundan beraat, sanık ... hakkında, katılanlar..., ..., ..., ..., ...ve...’e yönelik eylemleri nedeni ile dolandırıcılık suçundan 6 kez ayrı ayrı TCK’nın 157/1, 52. ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’in beraatına ilişkin hükümler, katılanlar...ve ... ile sanık ... tarafından, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler ise sanık ... ile katılanlar...ve...tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıkların birlikte hareket ederek, emekli olmak isteyen katılanların emeklilik işlemlerini halledeceklerini, ancak bunun için prim borçları ve masraf ödemesi yapmaları gerektiğini söyleyerek, katılanlar ...'den 10.000 TL, ...'tan 10.000 TL, ...’ten 6.600 TL,...’ten 15.000 TL, ...'den 16.500 TL ve ...'den de 12.500 TL almalarına rağmen emeklilik işlemlerini yapmadıkları gibi geri istendiğinde de paraları iade etmedikleri, sanıkların bu surette dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

1) Katılan ...’nin sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık ...’ın ise sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

a) Katılan ...’nin yokluğunda verilen 21/05/2013 tarihli hükmün, katılana 28/06/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra, 08/07/2013 tarihinde, katılanın hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan ...’nin vaki temyiz isteminin,

b) Sanık ...’ın diğer sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından; sanık ...’ın diğer sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik vaki temyiz isteminin,

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Katılan ...’nin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

İl merkezinde taksici olarak çalışan sanık ...’in daha önce emeklilik işlerine yardımcı olan diğer sanık ... ile katılanları tanıştırdığı, bunun dışında katılanlara yönelik her hangi bir hileli eylemi olduğuna veya menfaat elde ettiğine ilişkin somut her hangi bir delil elde edilememesi karşısında, sanık ...’in cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...’nin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...’nin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık ... ve katılan ...’nin temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ...’a yüklenen dolandırıcılık suçları nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8215, Karar No: 2021/4214, Tarih: 09.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8215 E.  ,  2021/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; olay öncesinde mahalleden tanışan sanık ve mağdurun sokakta karşılaştıkları, sanığın bir arkadaşını arama gerekçesiyle mağdurdan cep telefonunu istediği, ancak telefonla görüşme yapmadığı, bunun üzerine sanığın mağdura "telefon bende kalsın, belki arkadaşım geri beni arar, telefonu sizin evin arka sokağındaki internet kafeye yarım saat sonra bırakırım" dediği, mağdurun tamam demesi üzerine suça konu cep telefonu ile birlikte olay yerinden ayrıldığı ve sonrasında cep telefonunu mağdura iade etmediği, sanığın aynı gün farklı suçtan yakalanması üzerine kolluk görevlilerince yapılan üst aramasında ele geçirilen suça konu cep telefonunun mağdura teslim edildiğinin anlaşıldığı olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde belirtilen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tabi olduğu ve hüküm kesinleşinceye kadar şikayetten vazgeçme olanaklı olduğu anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olması nedeniyle şikayet ve kamu davasına katılma hakkı kendisine ait olan mağdur ...'ın, 06.02.2015 tarihli oturumda sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan şikâyetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi;

Kabule göre de;

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18895, Karar No: 2019/12841, Tarih: 08.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/18895 E.  ,  2019/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen silahla tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Suça sürüklenen çocukların tutuklulukta geçirdikleri süreler, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsup edilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30551, Karar No: 2018/17936, Tarih: 10.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/30551 E.  ,  2018/17936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Polis Lojmanlarında kapıcı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 01.02.2012 tarihinde feshedildiğini belirterek eksik ödenen kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçilik alacaklarından mahsubu noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi ödeme tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 84. maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 86. maddesine göre yapılacaktır. İş Kanunu'nda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

Dosya içeriğine göre, davalı tarafından banka kanalı ile 3.841,50 TL yıllık izin ücreti ve 7.681,00 TL kıdem tazminatı ödemesi yapılmıştır. Yapılan bu ödemelerin hesaplanan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağından fazla olduğu anlaşılmaktadır. Davalı taraf fazla ödenen kısmın diğer alacaklardan mahsubunu istemiştir.

Bu sebeple anılan alacaklara ilişkin fazladan ödenen kısmın yukarıdaki ilkeler çerçevesinde hüküm altına alınan alacaklardan mahsubu gereklidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 10.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

SA
Yargıtay — Esas No: 2012/12780, Karar No: 2013/345, Tarih: 14.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/12780 E.  ,  2013/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının sözleri soyut ve maddi hadiselere dayanmamakta olup, davalının kusurlu olduğunu kabule yeterli değildir. Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/26967, Karar No: 2010/32178, Tarih: 30.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26967 E.  ,  2010/32178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/230648

MAHKEMESİ : Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2007

NUMARASI : 2007/340

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

31.01.2007 günlü sıva altından harici hatla evin bir bölümüne elektrik verilmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında meskende kiracı sıfatıyla oturmaya başladıktan 5-6 ay sonra tespit yapıldığını, tespit tarihinde eşinin üç haftalığına tatilde çıkmış olduğunu, sarfiyattaki düşmenin bundan kaynaklandığını belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin sanığın eşinin de evde olduğu dönemde, kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne kadar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.