muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9366, Karar No: 2015/684, Tarih: 21.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/9366 E.  ,  2015/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.06.2012 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı şirketler vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketlerine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı şirketler vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 37. maddesi gereğince... tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi

için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve ... (...) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve ... (...) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta ... Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), .... (...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. ... tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ... ve ... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4’ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince...’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre dava konusu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun, karar gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/293, Karar No: 2013/4427, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/293 E.  ,  2013/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan EURO Pap Kağıt Ve Temizlik Ürünleri Sanayi Ve Ticaret A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı murisi ...'ın 03.02.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaşamını yitirdiği olayda davalı işverenliğin % 100 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

B.K'nun 47. maddesinde hakimin bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özelliklerini göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Bedensel bütünlük eş deyişle vücut bütünlüğü kavramının fizik bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığı da kapsadığı tartışmasızdır. Olayın özelliklerinin neler olduğu 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş yararına hükmedilen 100.000.00-TL manevi tazminat ile davacı çocuk yararına hükmedilen 100.000.00- TL manevi tazminatın çok fazla takdir edildiği ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde,davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan EURO Pap Kağıt Ve Temizlik Ürünleri Sanayi Ve Ticaret A.Ş.'ye iadesine, aşağıda ... temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 12/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2302, Karar No: 2006/5108, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2302 E.  ,  2006/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf yöneticilerinin görevden alınmaları istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı, davalı ... ve davaya müdahale talebinde bulunan Ahmet ... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av...., müdahil Vek.Av. ... vekilleri Av...., Av. ..., Av.İ... ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av...., Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, ... Eğitim ve Sağlık Vakfı yöneticilerinin vakfı zarara uğrattıkları savı ile Türk Medeni Kanununun 112. maddesinin ikinci fıkrası ile ilgili tüzüğün 23. maddesi hükümleri uyarınca vakıf yöneticilerinin görevden alınmaları istemine ilişkindir.

1-Yargılama sırasında . ... mahkemeye verdiği dilekçe ile davacı yanında davaya katılma isteminde bulunmuş, bu istemi mahkemece reddedilmiş olup, adı geçenin gerek ... Eğitim ve Sağlık Vakfının gerekse ... Holding A.Ş.nin organlarında görevi bulunmadığı gibi, sözü edilen şirketin ortağı da olmadığı ve dolayısıyla davaya katılmasında doğrudan hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece davaya katılma isteminin reddinde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla davada sıfatı bulunmayan Ahmet ...'nun temyiz dilekçesinin reddine,

2-Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden ......'nun Ankara 18.Noterliğince düzenlenen 7.10.1972 ... 134/168 yevmiye sayılı vasiyetnamesi üzerine ... Eğitim ve Sağlık Vakfının kurulup tescil edildiği ve vasiyetname hükümleri uyarıncada vakfın %99.983 pay ile ... Holding A.Ş.ye ortak olduğu, vakıf yönetim kurulunda görevli olan davalılardan ..., ..., ..., ...'ın aynı zamanda ... Holding A.Ş.nde yönetim kurulu üyesi bulundukları anlaşılmaktadır. Davada, adı geçen bu kişilerin; aile şirketlerine ilişkin taşınmazları satın almak, holdingin araçlarını değerinin altında aile şirketine satmak, taşınmazların ve araçların kullanılmasında gerekli özeni göstermemek ve benzeri eylemleri ile holdingi ve dolayısı ile vakfı zarara uğrattıkları ileri sürülmüş, dayanak olarak ... Müfettişlerince düzenlenen 19.10.2004 ... 2 sayılı denetim raporu gösterilmiştir.

... ticari bir kazanç sağlamak ve elde edilecek bu kazancı amaçlarına özgülemek veya harcamak amacıyla iki türlü uygulama içerisinde olabilirler. Bunlardan birincisi Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde gerekli asgari ortak sayısını temin ederek bir sermaye şirketi kurmak veya kurulu olan bir şirkete ortak olmak; ikincisi ise doğrudan vakıf olarak bir iktisadi işletmeyi kurmaktır. Vakfın ayrı bir tüzel kişiliği bulunan sermaye şirketine ortak olması biçiminde gerçekleştireceği faaliyetin sonuçta ortak olunan sermaye şirketinin ayrı bir tüzel kişiliği bulunması nedeniyle kazancın paylaşımı ve ortaklık ile vakıf arasındaki idari ve mali ilişki açısından uygulamada benzer ticari ilişkilerden farklı bir boyutu bulunmamaktadır. Vakıfların giriştiği veya girişeceği ticari, sınai veya zırai faaliyetleri için vakfa bağlı bir iktisadi işletme kurmaları ise belirtilen hususlar açısından özellik taşımakta olup, vakfa bağlı olarak kurulan böyle bir iktisadi işletmenin vakıftan ayrı bir tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan ... Hakkındaki Tüzüğün 20. maddesinin 4. ve 5. fıkralarında öngörülen ticari işletmeler bu niteliktedir. Oysa bir vakfa doğrudan bağlı olmaksızın -somut olayda olduğu gibi- vakfın belli bir pay ile ortak olduğu sermaye şirketlerinin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğunda kuşku yoktur.

Başka bir anlatımla davalı ... Eğitim ve Sağlık Vakfı ile ... Holding A.Ş. birer ayrı özel hukuk tüzel kişisi olup, her birinin birbirinden bağımsız yönetim organları vardır. Davalı gerçek kişilerin bu nitelikteki iki ayrı tüzel kişinin Yönetim Kurullarında aynı zamanda görev almalarına da yasal bir engel bulunmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle mahkemece, iki ayrı tüzel kişiliğin denetim makamları, tabi oldukları hukuki prosedür, yaptıkları iş ve işlemlerin ayrı olduğu ve yönetim kurullarının tüm üyelerinin de aynı kişi ve kuruluşlardan oluşmadığı, bu nedenle de ... Holding A.Ş. ile ilgili olarak dilekçede ileri sürülen hususların vakıf yönetim kurulu üyeleri olan davalıların, azlini gerektirmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Bu itibarla, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre temyiz itirazlarının reddi ile yasaya ve yönteme uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı taraflara verilmesine, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16538, Karar No: 2014/17707, Tarih: 18.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16538 E.  ,  2014/17707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davacının yurt dışı borçlanma dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneği Kurumdan istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı sicil dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneği istenerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının yurt dışı borçlanması nedeniyle süresinde yaptığı ödemenin karşıladığı gün sayısı Kurumdan sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32, Karar No: 2015/132, Tarih: 09.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/32 E.  ,  2015/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hırsızlık, çocuğun basit cinsel istismarı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve dolandırıcılık suçlarından hükümlü ... hakkında 5 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 20/03/2014 tarihli ve 2014/220 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin... İnfaz Hâkimliğinin 21/04/2014 tarihli ve 2014/161 sayılı kararına vaki itirazın reddine dair... Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2014 tarihli ve 2014/244 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 27/10/2014 gün ve 63623 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2014 gün ve KYB.2014-395148 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 13/03/2014 tarihinde adliye koridorunda beklerken kendisine refakat eden infaz koruma memurlarına hitaben "Bu cezaevinde tek sıkıntı ben miyim? eğer sıkıntı ben isem beni buradan gönderin, bana artislik yapma, artise bak ya, sizi şimdi savcıya şikayet edeceğim..." şeklinde sözler sarf etmesi karşısında, eylemine uyan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40/2-e maddesi gereğince bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile bunun dışında kalan ve ceza hükmü içeren özel ceza yasalarıyla verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulanmasındaki temel ilke ve amaçlar ile infaz şekilleri, infazın ertelenmesi, infazla ilgili kararlar, denetimli serbestlik, kamuya yararlı bir işte çalıştırma, koşullu salıverme, seçenekli yaptırımların uygulanması, tutuklama kararının yerine getirilmesi, özel infaz hükümleri, mükerrirlere özgü infaz rejimi gibi cezaların infazına ilişkin usul ve esasları düzenleyen, temel bir yasa olup, ceza hükmü içeren yasalar uyarınca verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulama usul ve esaslarını düzenleyen ve içerisinde ceza hükmü içeren bir düzenlemenin de yer almadığı temel yasa niteliğindeki bu yasa özel ceza yasası olarak değerlendirilemez.

Yargıtay Dairelerinin süregelen uygulamalarında; infaz edilmekte olan cezaya ilişkin ortaya çıkan infaz sorunlarına ilişkin ihtilafların kanun yolu incelemeleri, infazı yapılan hükümde uygulanan ceza normunun temyiz incelemesini yapan Daireler tarafından yapılmıştır. 5275 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra da; Yargıtay 11.C.D.’nin 20/11/2013 gün ve 2013/20450 esas, 2013/17234 karar sayılı, Yargıtay l. C.D.’nin 27/01/2014 gün ve 2014/693-234 E.K. sayılı, Yargıtay 8.C.D.’nin 17/03/2014 gün ve 2014/915-6613 E.K. sayılı ve 10/02/2014 gün ve 2014/913-2593 E.K. sayılı, Yargıtay l0.C.D.’nin 17/02/2014 gün ve 2014/904-1059 E.K. sayılı ve 04/03/2013 gün 2012/28685 esas, 2013/2014 karar sayılı, Yargıtay 4.C.D.’nin 16/01/2014 gün ve 2012/36844 esas 2014/992 karar sayılı, Yargıtay 15.C.D.’nin 24/02/2014 gün ve 2014/2207-3249 E.K. sayılı kararlarda olduğu üzere, 5275 sayılı Yasanın infaz sırasında uygulaması ile ilgili ortaya çıkan hususlar yönünden verilen kararlara ilişkin kanun yolu incelemeleri Yargıtay’ın ilgili suça bakmakla görevli Dairesince yapılmakta, aynı şekilde anılan yasanın 111 ve devamı maddelerinde yer alan tutuklama kararının yerine getirilmesi, tutukluların hakları ve kısıtlayıcı önlemlerle ilişkin yerel mahkemelerce verilen ve temyize konu olmayan kararlar yönünden olağanüstü kanun yoluna başvuruları da yargılama konusunu oluşturan suça bakmakta olan ceza Dairelerince karara bağlanmaktadır.

Bu uygulamanın aksi düşünülecek olursa, Yargıtay’ın ceza dairelerinin tamamının bakmakta olduğu her türlü suç ve kabahatin infazı ile ilgili tüm hukuka aykırılıkların çözümünün Dairemizce yapılması sonucu doğacaktır ki bu da Yargıtay Kanunundaki iş bölümüne ilişkin hükümlere aykırılık teşkil edecektir.

Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, Dairemizin görevi özel ceza yasalarından veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suç ve kabahatlere ilişkin temyiz incelemesi görevinden ibaret olup, Kanun Yararına Bozma talebinin konusu olan dosyanın yapılan incelemesinde;

Kanun yararına bozma talebinin hırsızlık, çocuğun basit cinsel istismarı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve dolandırıcılık suçlarından hükümlü ... hakkında 5 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılması kararına vaki itiraza ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebinin hırsızlık, çocuğun basit cinsel istismarı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve dolandırıcılık suçlarından hükümlü ... hakkında 5 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılması kararına vaki itiraza ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; hükümlü hakkında hükmolunan ceza, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen hırsızlık, çocuğun basit cinsel istismarı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve dolandırıcılık suçlarından suçlarına ilişkin olup, bu cezanın infaz sırasında uygulanan ve temel yasa özellikleri taşıyan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun, özel ceza yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Kanun Yararına Bozma istemine konu hükümlerin konusu ile ceza miktarlarına ve Yargıtay Kanununun değişik 14.fıkrası ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 tarih, 2015/8 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 14. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye TEVDİİNE, 09/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1528, Karar No: 2018/4382, Tarih: 12.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1528 E.  ,  2018/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... ile davalı ... Tic. Ltd. Şti., birleşen 2010/511 Esas sayılı davada davacılar 1-... 2-... ile davalı ... Tic. Ltd. Şti., birleşen 2011/5 Esas sayılı davada davacı ... Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... 2-..., birleşen 2012/55 Esas sayılı davada davacılar 1-... 2-... ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 19. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 25.03.2014 gün ve 2010/451-2014/138 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 25.05.2017 gün ve 2016/4213-2017/1567 sayılı ilamı aleyhinde asıl ve birleşen dosya davalısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava gecikme tazminatı, birleşen 2010/511 Esas sayılı dava gecikme tazminatı, eksik işlerin yapılması ve yapı kullanma izin belgesinin alınması için nama ifaya izin ve satışa yetki verilmesi, yükleniciye özgülenen bağımsız bölümlerin adına tescili, birleşen 2011/5 Esas sayılı dosyadaki dava, yüklenici tarafından açılmış olup tapu iptâli ve tescil, birleşen 2012/55 Esas sayılı dosyadaki dava ise 11.12.2010 tarihinden bu davanın açıldığı 31.01.2012 tarihine kadar gecikme tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda ıslah da dikkate alınarak asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen 2010/511 Esas sayılı davada nama ifa talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, eksik iş bedelinin iskân harcı ile birlikte 7.586,10 TL olduğunun tesbitine depo ettirilen bu bedelin hüküm kesinleştiğinde nemaları ile birlikte arsa sahiplerine ödenmesine, gecikme tazminatı isteminin kısmen kabulüne, tescil talebinin reddine, birleşen 2011/5 Esas sayılı dosyasındaki tapu iptâli ve tescil talebinin kabulüne, birleşen 2012/55 Esas sayılı dosyadaki davanın ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Verilen kararın birleşen 2010/511 Esas sayılı dosya yönünden arsa sahipleri, asıl ve birleşen tüm davalar yönünden yüklenici vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.05.2017 gün 2016/4213 Esas, 2017/1567 Karar sayılı onama ilamına karşı yüklenici şirket vekilince birleşen 2011/5 Esas sayılı dosyada verilen onama ilamı hariç asıl ve birleşen diğer dava dosyalarıyla ilgili yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Kural olarak karar düzeltme talebinin, temyiz incelemesini yapan Yargıtay hukuk dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı Yargıtay Büyük