muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10247, Karar No: 2014/5366, Tarih: 24.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10247 E.  ,  2014/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/75063

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2009

NUMARASI : 2007/379 (E) ve 2009/438 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, ikindi namazını kılıp camiden çıktığı sırada tanımadığı bir şahsın yanına gelerek "Hacı ağabey baksana, türbanlılar fuhuş yapıyorlar, bak gidiyorlar" dediği, katılanın buna karşılık "türbanlılar böyle şey yapmaz, yaparlarsa da ayıp ederler" dediği, tam o sırada bu sefer sanığın katılanın yanına geldiği ve kendisini polis Celal olarak tanıtıp, cebinde bulunan polis kimliği olduğunu iddia ettiği kimliği göstererek, polis olduğunu söyleyip ve bulunduğu yerin yan tarafında bulunan bir evi işaret ederek," bu evde fuhuş yapılıyor, bu ev gözetim altında, sen ne iş yapıyorsun” dediği ve katılanın emekli imam olduğunu söylemesi üzerine, sanığın "Utanmıyor musun, seni rezil ederim, seni deşifre ederim" şeklinde söylenmeye başladığı, bu arada katılanın sanığa bir takım nasihatlarda bulunması nedeni ile, sanığın katılana "bu hafta polis haftasıdır,150 TL para ver, biz bu parayı, şehit ailelerine, şehit polisleri vakfı kanalı ile yardımda bulunuyoruz" dediği ve katılanın üzerini arayarak, katılanın üzerinden çıkan 100 TL parayı aldığı ve bunu şehit polisleri vakfına yardım olarak alıyorum, makbuzunu keserim dediği ve sonrasında ortadan kaybolduğunun iddia edilmesi karşısında; sanığın katılana yönelik dolandırıcılık eylemi sırasında kendisini polis memuru olarak tanıtıp, ona polis kimliğini gösterdiğinin iddia olunması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11834, Karar No: 2022/1460, Tarih: 24.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11834 E.  ,  2022/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : 1- ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/02/2021 tarih ve 2029/217 (E)- 2021/21(K) sayılı;

Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-d, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası mahkumiyetine dair,

2- Kararının istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2021 tarih ve 2021/1623 (E)- 2021/1808 (K) sayılı;

Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan ... vekili,

katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2021 tarih ve 2021/1623 (E) 2021/1808 (K) sayılı kararının katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2021 tarih ve 2021/1623 (E)- 2021/1808 (K) sayılı “istinaf başvurularının esastan reddi” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç niteliğine, sanık hakkında canavarca hisle veya eziyet çektirerek insen öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “ ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4764, Karar No: 2012/8569, Tarih: 10.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4764 E.  ,  2012/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :174-336

Dava, yaşlılık aylığına fark zamların yansıtılarak ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde yetkisizlik kararı vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17.maddeleri gereğince davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 12.01.2011 kabul tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14.maddesinin (1).paragrafında "bir şubenin işlemlerinden doğan davalardan, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." hükmü düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığa konu işlemlerin Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü Sigortalı Emeklilik İşlemleri Dairesi Başkanlığı tarafından yapıldığı, bu durumda Ankara mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeksizin, Çanakkale Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12937, Karar No: 2020/1739, Tarih: 10.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12937 E.  ,  2020/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01.06.1999-12.06.2006 tarih aralığında uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret + sefer primi ile çalıştığını, ayda ortalama 2 sefer yapıp sefer başına 450,00-500,00 Euro aldığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, ücretinin ödenmediğini, SGK bildiriminin eksik ücret üzerinden yapıldığını, son 5 seferine ilişkin olarak 800,00 Euro (1.600,00 TL)sefer primi kesintisi yapıldığını, bu sebeplerle iş akdinin İş Kanunu 24. Maddesindeki haklı nedenlerle ve eylemli olarak feshedildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının bir başka işveren nezdinde çalışmak üzere istifa ettiğini, 12.06.2006 tarihli istifa dilekçesine gerekçe olarak kendi özel sebeplerinden ötürü yazıldığım, ibraname verildiğini, şoförlere sefer başına ücret ödenmediğini, tüm bordroların imzalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi 01/06/1999-12/06/2006 tarihleri arasında davalı iş yerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur. Mahkemece talep doğrultusunda kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının dosya içerisinde bulunan istifa dilekçesinde her hangi bir nedene dayanılmamış olup istifa dilekçesi 12.06.2006 tarihlidir. İstifa tarihinden yaklaşık 8 yıl sonra açılan bu davada ödenmeyen bir kısım işçilik alacakları olduğunu öne sürerek haklı fesih iddiasında bulunulmuştur.

Dairemiz uygulamasında; istifa dilekçesinde her hangi bir nedene dayanılmadığı hallerde kısa süre içerisinde açılan davalarda, dava dilekçesinde haklı fesih nedenlerinin ileri sürülebileceği ve haklı fesih nedeninin ispatlanması durumunda kıdem tazminatı talebinin kabul edilmekteyse de somut uyuşmazlıkta 8 yıl sonra açılan davada istifa dilekçesinin verilmesinde irade fesadına dayanılması mümkün değildir. Kıdem tazminat talebinin reddi gerekirken hatalı gerekçe ile kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12417, Karar No: 2018/7391, Tarih: 05.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12417 E.  ,  2018/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçlundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamı, tutanaklar ve katılanın beyanına göre hırsızlığın gerçekleştiği yerin, 3-4 yıldır faaliyette olmadığı ve kapalı olduğunun anlaşılması karşısında; içinde herhangi bir faaliyet yürütülmeyen yerin iş yeri olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5326, Karar No: 2016/14611, Tarih: 20.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/5326 E.  ,  2016/14611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi uyarınca hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine ilişkin bölümün hükümden çıkarılması” biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/431, Karar No: 2014/3955, Tarih: 21.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/431 E.  ,  2014/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/204-2013/383

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalının temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında haricen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili tarafından 01.07.1999 tarihli ruhsat ile zemin + 3 kat olmak üzere inşaat yapıldığını, taraflar arasındaki sözleşmeye göre 2. Kat 2 no'lu bağımsız bölümün davalı arsa sahibine, zemin kat, 1. kat ve 3. kattaki bağımsız bölümlerin müvekkiline ait olacağını, müvekkili ile davalı arasında tapunun ferağının müvekkiline verilmesi ve inşaattaki eksikliklerin giderilmesi ile ilgili olarak daha evvelden çıkan uyuşmazlığın uzlaşma ile sonuçlandığını, uzlaşma hükümlerine göre müvekkilinin kararlaştırılan eksik işleri tamamlamasına rağmen davalı tarafın 3. Kat 3 no'lu bağımsız bölümün devir borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek, 3 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, evi 2002 yılında teslim aldığını, evin elektrik tesisatı, boyasını, mutfak dolaplarını kendisinin yaptırdığını, yaptığı bu masrafların bedelini istediği için tapuyu devretmediğini, evdeki ayıplar konusunda herhangi bir dava açmadığını, davacı tarafın taleplerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile davalı arasındaki sözleşmeye göre davacıya zemin kat, 1. kat ve 3. kattaki bağımsız bölümlerin verileceği kararlaştırılmış olmasına rağmen inşaat tamamlandığında davacıya yalnızca zemin kat ve 1. katın devredildiği, 3. katın ise yapıdaki eksikliklerden dolayı devredilmediğinin anlaşıldığı, binada eksiklikler olduğu ve bunların davalı tarafından karşılandığı, bu durum her ne kadar sabit olmuşsa da davalının yapılan masraflara yönelik hiçbir talepte bulunmadığı gözönüne alındığında 2002 yılından beri binayı kullandığı halde ayıp ihbarında bulunmadan ya da dava açma gibi başka yollarla talep hakkını kullanmadan sırf bu sebeple tapuyu devretmemesi dürüstlük kuralına aykırı olup, hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3. kat 5 no'lu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Davacı tarafça 3. kat 3 no'lu bağımsız bölüm dava konusu edilmiş ise de, bu bölümün eksik işleri nedeniyle davacının elinde tuttuğu teminat dairesi olan 3. kat 5 no'lu dairenin tapusunun iptaline karar verilmiş olup, davacı kararı temyiz etmediğinden, davacının temyizi de 5 no'lu bağımsız bölüme yönelik olduğundan, tarafların 5 no'lu dairenin tapu kaydının iptalinin dava konusu olduğu yönünde iradelerinin birleştiği kabul edilmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri; yüklenicinin finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa malikinin arsası üzerine bina yapım işini üstlendiği, arsa malikinin ise, bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir.

Burada iki sözleşme iç içedir. Biri, hiçbir şekle bağlı olmayan “inşaat sözleşmesi”; diğeri ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 634, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 237, Tapu Kanunu’nun 26. ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri uyarınca, resmi biçimde yapılması gereken “mülkiyeti nakil borcu doğuran sözleşme”dir. Bu nedenle, “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri”nin noterde "düzenleme" biçiminde yapılması gerekmektedir. Burada şekil geçerlik şartıdır. Emredici kural gereği, resmi şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler ise geçersizdir.

Ancak, şekil koşuluna uygun olmadığı için geçersiz olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin fiilen hayata geçirildiği, tarafların edimlerini ağırlıkla yerine getirdiğinin anlaşıldığı durumlarda bu sözleşmelerin geçersizliğinin ileri sürülememesi gerekir.

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nın 2. maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer.

İkinci istisnası ise; “sözleşmeyle yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan taşınmazın devrine ilişkin yüküm, taşınmaz tapuda yükleniciye devredilerek gerçekleşmişse, başlangıçta geçersiz olan sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülemeyecek hale gelmesidir.”

Gerek, edimlerin karşılıklı olarak tümüyle veya önemli oranda yerine getirilmesi ve gerekse şekil koşuluna uyulmadan yapılan sözleşmeye rağmen, arsa payının tapuda yükleniciye geçirilmesi halinde şekil eksikliğinin ileri sürülememesi kuralı, dayanağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 30.09.1988 tarih, 1987/2-1988/2 sayılı kararının gerekçesinden almaktadır.

Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşme adi yazılı şekilde yapılmış ise de, ifanın büyük ölçüde tamamlandığı, arsa sahibi tarafından bir bağımsız bölüm dışında tapu devirlerinin gerçekleştirildiği anlaşıldığından, mahkemenin sözleşmenin geçerli hale geldiğinin kabulü doğru olmuştur.

Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşme adi yazılı şekilde yapılmış ise de, ifanın büyük ölçüde tamamlandığı, arsa sahibi tarafından bir bağımsız bölüm dışında tapu devirlerinin gerçekleştirildiği anlaşıldığından, mahkemenin sözleşmenin geçerli hale geldiğinin kabulü doğru olmuştur.

Öte yandan, karşılıklı edimleri içeren sözleşmelerde, bir tarafın diğer taraftan edimini yerine getirmesini isteyebilmesi için, dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nın 97. maddesine göre, öncelikle kendi edimini ifa etmiş olması gerekir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yüklenicinin bedele, başka bir anlatımla sözleşmede kararlaştırılan arsa payı veya bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve bu doğrultuda çıkartılan Deprem Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahiplerine teslim etmesi gerekir.

3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 26. maddesi hükmünde öngörülen istisnalar dışında kalan ve bu Kanunun kapsamına giren bütün yapılar için, ilgilisine göre belediye ve valiliklerden yapı ruhsatı alınması zorunludur. Ruhsat alınmış yapılarda herhangi bir değişiklik yapılması da kural olarak, yeniden ruhsat alınmasına bağlıdır. İmar Kanunu'nun 32. maddesi gereğince, ruhsata aykırı veya ruhsatsız yapılan bina hakkında ilgili idarece "yapı tatil tutanağı" düzenlenir; ruhsata aykırılık olan yapıda aykırılığın giderilmemiş olması durumunda ise, belediye encümeni veya ilgili idare kurulunca yıkım kararı verilir ve masrafı yapı sahibinden tahsil olunarak belediye ya da ilgili idarece ruhsata aykırı olan kısımlar ya da ruhsatsız yapılan bina yıktırılır. Ayrıca, İmar Kanunu'nun 42. maddesi uygulanarak ilgili idarece ceza yaptırımı uygulanır. İmar Yasası kamu düzenine ilişkin olup, mahkemenin re'sen gözönünde bulundurması gerekir.