muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1922, Karar No: 2015/1245, Tarih: 22.04.2015

Bu bağlamda, davanın açıldığı Urla Asliye Hukuk Mahkemesince verilen karar “işbölümü ve yetkisizliğe” ilişkindir. Nitekim anılan mahkeme hem kısa kararında hem de gerekçeli kararında açıkça işbölümü ve yetkisizlikten bahsederek dava dilekçesinin “yetki ve görev” yönünden reddine karar vermiş ve verilen karar temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Yerel mahkemece kesinleşen bu karar irdelenerek “işbölümü itirazı üzerine verilen gönderme kararı” olarak kabul edilmesi isabetli değildir.

Somut olayda; Urla Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen “yetkisizlik ve görevsizlik kararı” temyiz incelemesinden geçerek 14.09.2010 tarihinde kesinleşmiş; davacı vekili onama kararının kendisine 28.07.2010 tarihinde tebliği üzerine 04.08.2010 tarihinde dosyanın yetkili ve görevli İzmir Ticaret Mahkemelerine gönderilmesini istemiştir. Kesinleşmiş yetkisizlik kararının süresinde yapılan başvuru üzerine gönderildiği mahkemece başka bir nitelemeye tabi tutulması ve açık “yetkisizlik” hükmüne rağmen “gönderme kararı” olarak ele alınıp, işlem yapılması da olanaklı değildir.

Durum bu olunca; kesinleşen “yetkisizlik kararı” üzerine yetkili mahkemeye gönderme başvurusu da 1086 sayılı HUMK’nun 193. maddesinde öngörülen on günlük yasal sürede yapılmış bulunmaktadır.

Yerel Mahkemece; tüm bu olgular gözetilmeden, aksine düşüncelerle kararın kesin nitelikteki gönderme kararı olarak nitelendirilerek on günlük yasal sürede gönderme başvurusunda bulunulmadığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmayıp; direnme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından Urla Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararın gerçekte işbölümüne dayalı gönderme kararı olduğu, yerel mahkemenin bu kararı yetkisizlik ve görevsizlik kararı olarak nitelendirmesinin ve Yargıtayın temyiz incelemesi yapmasının verilen kararın bu niteliğini değiştirmeyeceğini, bu nedenle süresi içerisinde tahrik dilekçesi verilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına ilişkin yerel mahkeme kararının onanması gerektiği yönünde görüş beyan etmiş iseler de, Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş kabul edilmemiştir.

Hal böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da uygun bulunan, Özel Dairenin bozma kararına uyulması gerekirken, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı, BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 22.04.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12086, Karar No: 2014/5257, Tarih: 20.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12086 E.  ,  2014/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/13447

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2008

NUMARASI : 2007/465 (E) ve 2008/285 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; 09.02.2007 tarihinde şikayetçi Naciye, 12.07.2007 tarihinde ise mağdure Ayşe ve şikayetçi Gülsüm'ün farklı mahallelerdeki evlerine gelen ve 13.07.2007 tarihinde benzer bir eylemde bulunduğu iddiasıyla yakalandığında teşhis edilen sanığın, Allah rızası için para istemesi onlardan bozukluk para almasını müteakip, birer bardak su isteyip, içmesinin ardından genelde şikayetçi veya ailesi hakkında bazı kehanetlerde bulunup onları etki alanına çekmesi, oluşturduğu mistik diyalog ortamında, şikayetçilerden pirinç-yazma (tülbent) isteyip okuyup-üfleme, dua etme suretiyle yazma (tülbent) içine konulacak para, değerli eşyayı çoğaltabileceğini söyleyerek onları inandırması, şikayetçi Naciye'den 20 TL ve kolye, mağdure Ayşe'den 100 TL ve yüzük, şikayetçi Gülsüm'den ise miktarı tartışmalı parayı alıp, yazma (tülbent) içine koyup-koydurup düğüm atması-attırması sonrasında şikayetçi Naciye'ye "...7 hane dolanıp geleceğim" diyerek elindeki yazma (tülbent) ile yanından ayrılması, mağdure Ayşe ve şikayetçi Gülsüm'e ise, yazma (tülbent) içine konulan eşyayı hissettirmeden aldıktan sonra "...bunu yatak odasındaki yastığın (veya sedirin) altına koy, ben okudum, ikindi namazından sonra (veya ben gittikten bir süre sonra) açarsın.." diyerek onların yanından ayrılmak suretiyle haksız yarar sağlaması eylemlerinin "dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğunun iddia ve kabul olunması karşısında, eylemlerin temas ettiği, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen "Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 307/4. maddesi uyarınca hükmolunan cezalar yönünden kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/968, Karar No: 2018/410, Tarih: 29.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/968 E.  ,  2018/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanık müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tanık ... ... olay günü saat 01:30'da müştekinin tırından akülerin çalındığını görüp ihbarda bulunduğunun ve kollukça yapılan araştırma ile sanığın saat 02:00'de yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/650, Karar No: 2015/1530, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/650 E.  ,  2015/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/5333, Karar No: 2022/8463, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5333 E.  ,  2022/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kütahya 2. Sulh ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.11.2017 tarih ve 2017/347 esas, 2017/729 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 25.03.2021 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 30.11.2021 tarihli dilekçesi ile kısıtlının ... ... Bakım Merkezinde kalması nedeniyle görevine son verilmesini ve dosyanın ...’a gönderilmesini talep etmiştir.

Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, 03.12.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir karar bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13015, Karar No: 2021/7528, Tarih: 02.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13015 E.  ,  2021/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı, meskun mahal dışı, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama il yolunda seyrederken, önünde sağda duraklamakta olan minibüsü sollamaya çıktığı esnada, aracının sol ön tampon, çamurluk ve ön cam kısımları ile minibüsün arkasından aniden ve kontrolsüzce kaplamaya giren yayaya çarpmasıyla, bir kişinin öldüğü olayda; mahal şartları, aydınlatmamanın bulunmaması, yayanın koyu renkli kıyafetli olması ve geçiş önceliği tanımadan aniden yola girmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında mahkemece beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin kusur durumuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18765, Karar No: 2014/19020, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18765 E.  ,  2014/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafii, yerel mahkeme hükmünü duruşma talepli olarak temyiz etmiş ise de, suçun vasfı ve cezanın miktarına göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 318. maddesi gereğince duruşma isteminin reddi ile yapılan incelemede,

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın, 158. maddenin İkinci fıkrasında yer alan, bu düzenlemeyle failin, kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir. Suçun maddî unsuru, kamu görevlileri yanında hatıra sayıldığının, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere, para veya başkaca menfaat almak, kabul etmektir.

Kamu görevlisi, TCK. md.6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun

resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Kamu görevlisi, TCK. md.6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun

resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı ya da o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı….Başsavcısına,…kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini Kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.)olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Katılan ...'in bir suçtan dolayı Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/1025 soruşturma sayılı dosyasından tutuklandığı, katılanın tutuklanması üzerine sanığın katılan ...’in Balya ilçesi Dereköy'de oturan çocukları katılanlar ... ve Faruk ile irtibata geçtiği, kahvehane işleten sanığın kendisini katılanlara güvenlik görevlisi gibi tanıtarak soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Savcısı ... Ceylan ile babalarını tutuklayan hakimi tanıdığını, Balıkesir'de hakim arkadaşlarının olduğunu, müşteki ...'i tahliye ettirebileceğini, ancak bu iş için hakim ve savcılara para verilmesi gerektiğini söylediği, sanığın, sözlerine inandırıcılık katmak ve güven telkin etmek amacı ile katılanların yanında telefon görüşmesi yaptığı, telefon görüşmesi yaptığı kişilere "Hakim bey, Savcı bey" şeklinde hitaplar kullanarak konuştuğu kişilerin hakim ve savcı olduklarına inandırdığı, ardından sanığın söylediği yalanların daha da inandırıcı olmasını sağlamak amacı ile katılan ...’i alarak Balıkesir Adalet Sarayına götürdüğü, kendisinin hakim ve savcılarla görüşeceğini söyleyerek katılan ...'den zemin katta beklemesini istediği, hakim ve savcılarla görüştüğü izlenimi vermek amacı ile hakim ve savcı odalarının bulunduğu üst kata çıktığı, bir süre sonra da katılan ...’in yanına gelerek hakim ve savcılarla görüştüğünü, hakim ve savcılara verilmek üzere para tedarik edebilirlerse babalarını tahliye ettirebileceğini söyleyerek aldattığı, sonrasında katılanları bir çok kez telefonla arayarak "babanızı kurtaralım, babanız cezaevinde boşu boşuna yatmasın, çabuk olmazsanız vazgeçecekler, bir an önce parayı bulmaya çalışın." diyerek yalanlarını tekrarladığı, hatta bu işlerin telefonda görüşülecek işler olmadığını söyleyip katılanları Gönen ilçesine çağırdığı ve onlarla tahliye konusunu konuştuğu, katılanların sanığın para karşılığı babaları olan katılan ...’i tahliye ettirebileceğine inanmaları ve kanaat getirmelerini üzerine bir çok kez elden vermek ve sanığın Gönen ... Bankası Şubesinde bulunan 604/6699892 numaralı hesabına para havalesi yapmak suretiyle toplamda 30.000 - 35.000 TL civarında ödeme yaptıkları, bu suretle sanığın menfaat temin ettiği olayda; nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16529, Karar No: 2022/12956, Tarih: 26.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16529 E.  ,  2022/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret, eziyet, özel hayatın gizliliğini ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hüküm kurulmasına yer olmadığı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ilk derece mahkemesince beraat kararı verildiği ve katılan vekilinin hükmü istinaf ettiği anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince atılı suç hakkında zamanaşımı süresince mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar ... ve ...'in temyizine yönelik yapılan incelemede;

Yüze karşı hükmolunan hükmü, CMK.nın 296/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süreden sonra 15.10.2018 tarihinde temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin CMK.nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı; katılanlar vekilinin istemine yönelik mahallinde itirazen karar verildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin teşdit uygulanmaması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, katılanlar vekilinin ise daha fazla ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

4-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin daha fazla cezaya hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

5-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin daha fazla cezaya hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

5-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanıklar ... ve kardeşi ..., katılan ... ve ...'yi katılan ...'nın kocasından özür dilemeleri için bağ evine götürdükleri, burada darp edip alıkoyma eylemi gerçekleştirdikten sonra mağdurları cezalandırmak amacıyla dövmeye devam ettikleri olayda, mevcut dövme eyleminin ayrıca kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğundan bahisle atılı suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

6-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ;

Sanıkların mağdura yönelik hürriyetten alıkoyma eylemlerini, katılan ...'nın olay günü sanık ...'ın kızı ve ...'in de eşi olan ...'yı telefonla arayıp rahatsız etmesi ve evli olduğunu söylemesine rağmen HTS kayıtlarına göre aynı gün içinde birden fazla kez arayıp rahatsız etmeye devam etmesinden kaynaklanan hiddetin etkisiyle gerçekleştirdikleri anlaşılmakla haklarında TCK.nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafii, sanıklar ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.