muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3668, Karar No: 2018/7788, Tarih: 10.12.2018

Kararı davacı karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Ancak, davacı karşı davalı kendisine ait TR 2011 11015 Y sayılı ‘ Hareketli Tel Yükleme Direkli Otomatik Kafes Tel Örme Makinesi’ isimli faydalı modelden kaynaklanan haklarına davalı yanca üretilen ürün nedeniyle tecavüz edildiğini öne sürmüştür. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince, davalı ürününün davacıya ait faydalı modelin ana isteminde yer alan açı kolu unsurunu haiz olmadığı bu nedenle davacı faydalı modeline tecavüzün söz konusu olmadığı mütala edilmiştir. Davacı karşı davalı vekili anılan rapora karşı itirazında, davalı yanca üretilen davacı faydalı modeline tecavüz teşkil eder nitelikteki ürünün ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/59 D.İş sayılı dosyasında yapılan delil tespiti neticesinde tespit edildiğini ancak delil tespitinine istinaden tanzim edilen bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, tespit mahallinde 2 adet makine olduğunu, bu makinelerden birinin davacı şirkete ait eski bir makine, diğerinin ise tecavüz teşkil eden ürün olduğunu, bilirkişilerin hataya düşerek kıyaslamayı tecavüz teşkil eden davalı ürünü yerine davacıya ait olan makineye göre yaptığını, kıyaslamanın davalıya ait ürün gözetilerek yapılması gerektiğini ileri sürmüştür. Bu hususta, düzenlenen ek raporda aksine görüş beyan edilmişse de, itirazın az önce açıklanan niteliği bakımından bir inceleme yapılmadığı görülmektedir. Bu itibarla, anılan itiraz incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davada TR 2011 11015 Y sayılı 'Hareketli Tel Yükleme Direkli Otomatik Kafes Tel Örme Makinesi' isimli faydalı modele tecavüzün önlenmesi talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu bakımdan asıl davanın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı karşı davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1003, Karar No: 2022/3418, Tarih: 24.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1003 E.  ,  2022/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve diğerleri haklarında yapılan yargılama sonucunda, sanıkların mağdura yönelik silahla yaralama eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs kapsamında bulunması ihtimaline binaen mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Erzincan Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2020 tarihli ve 2018/184 esas 2020/19 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/01/2021 tarihli ve 2020/659 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 16/01/2018 tarihli ve B.03 1 ATK 425 00 00 00/3420 sayılı raporuna göre sanıkların katılan ...'i vücudunun çeşitli yerlerine levye ile vurarak kafa tasının ve sol elmacık kemiğinin kırılmasına ve beyinde ödeme neden olacak şekilde yaraladıkları, yaralanma sonucu katılan ...'in hayati tehlike geçirdiği, kemik kırığının ağır (6) derecede olduğu anlaşılmakla, gerçekleşen eylemlerde sanıkların suçta kullandıkları saldırı aletlerinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurların vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, olaya tanık olanların beyanları esas alınmak suretiyle, eylemlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1 ve 35/2. maddeleri kapsamında “kasten öldürmeye teşebbüs” suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/01/2022 gün ve 94660652-105-24-6493-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/01/2021 tarihli ve 2020/659 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22001, Karar No: 2015/10642, Tarih: 10.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22001 E.  ,  2015/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2012/164-2014/264

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan F.. K..'nin maliki olduğu 903 ada 118, 29 ada 14 ve 514 ada 27 parsel sayılı taşınmazlardaki daire ve dükkanlar ile ... ilindeki 633 parsel sayılı yazlığı murisin 2007 yılında ölümünden itibaren davalıların bizzat kullanmak ve kiraya vermek suretiyle tasarruf ettiklerini, miras payına karşılık kendisine bir ödeme yapmadıklarını ileri sürerek 10.000,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Zekeriya, davacının taşınmazlardaki payını kim kullanıyorsa ona karşı dava açması gerektiğini, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, murisin vasiyet ettiği taşınmazları kullandığını, dava konusu yerlerden bir geliri olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların muris adına kayıtlı olduğu, davacının kesin mehile rağmen intifadan menin gerçekleştiğine dair dosyaya bir delil sunmadığı gibi çekişmeli yerlerin emsal araştırması yapılması bakımından adreslerini de bildirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının 29.02.2012 tarihli dava dilekçesi ile adreslerini bildirmek suretiyle toplam 13 parça daire, dükkan ve yazlık olmak suretiyle mirasbırakan F.. K..'ye ait taşınmazlar bakımından payına isabet eden ecrimisil talebinde bulunduğu, ardından 05.07.2012 tarihli dilekçesi ile, 903 ada 118, 29 ada 14 ve 514 ada 27 parseller ile ... ilindeki 633 parsel sayılı taşınmaz olarak parsel numaralarını bildirdiği, anılan taşınmazların muris adına kayıtlı olduğu, murisin 17.02.2007 tarihinde ölümü ile davacı, davalılar ve dava dışı mirasçıların kaldığı, çekişmeye konu edilen yerlerin dükkan, mesken ve arsa niteliğinde oldukları anlaşılmaktadır.

./..

./..

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, çekişme konusu edilen taşınmazların parsel numaraları gelen tapu kayıtları ile dosyada mevcut ve dava dilekçesi ile adresleri de bildirilmiş olup, mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonrasında bilirkişilerin isteği üzerine anılan taşınmazların mimari projeleri de (CD) olarak dosyaya gönderilmiştir.

./..

Öyleyse, mahkemece kesin mehilin gereği yerine getirilmediği, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması dosya kapsamına uygun değildir.

Hal böyle olunca; mahallinde uzman bilirkişi heyeti ile birlikte yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki nitelikleri gözetilerek fiili zemindeki durumlarının tespit edilmesi, davalıların hangi taşınmazı ne şekilde tasarruf ettiklerinin saptanması, çekişmeli yerlerde haksız kullanımlarının bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, haksız kullanımın varlığının tespit edilmesi halinde davacı payına isabet eden ecrimisilin yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda saptanması, bilirkişilerden uygulamayı gösterir, denetime elverişli rapor alınması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek dosya kapsamına aykırı kabulle yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29835, Karar No: 2015/29479, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29835 E.  ,  2015/29479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, gece çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı ile gece çalışma ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımından açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29084, Karar No: 2020/18317, Tarih: 11.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/29084 E.  ,  2020/18317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İnceleme konusu Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/245 Esas sayılı dosyasıyla birleşen suça sürüklenen çocuk hakkında yargılamanın yürütüldüğü Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/231 Esas sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuğun yaşı gereğince müdafii ile temsil edildiği,birleştirme kararı verildikten sonra 12.03.2019 tarihli celsede, suça sürüklenen çocuk ...'ın, duruşma günü itibariyle yaşının 18'i geçmiş olduğu gerekçesiyle kendisine müdafii tayin edilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, hakkında birleştirme kararı verildikten sonra müdafii atanmasına yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın ve bozmadan önce kendisi için görevlendirilen müdafiinin temyiz dilekçesi de gönderilerek müdafiinin temyizine muvafakatinin olup olmadığının sorulması, bu eksiklik giderildikten sonra belirtilen hususa dair belgeler ve hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilir ise ayrıca temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.