muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/674, Karar No: 2007/1600, Tarih: 13.02.2007

20. Hukuk Dairesi 2007/674 E., 2007/1600 K.

**20. Hukuk Dairesi 2007/674 E., 2007/1600 K.**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Çekişmeli Düğerek Köyü 232 parsel sayılı 25200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1957 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tarla niteliği ile Vesile ve arkadaşları adlarına tespit görmüş olup, tapuda halen aynı nitelikte Vesile ve arkadaşları adlarına kayıtlıdır. Davacılar, tapu malikinin mirasçıları olup, 232 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu sırasında özel orman olarak sınırlandırıldığı; oysa, Muğla dışında olmaları nedeniyle kullanmamaları sonucunda öncesi tarla olan taşınmaz üzerinde orman bitki örtüsünün oluştuğunu, taşınmazın 3 hektardan az olduğunu, bu nedenle, orman sayılamayacağını, orman sınırlandırmasının iptalini talep etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne ve 232 nolu parsele ilişkin özel orman sınırlandırılmasının iptaline ve tarla cinsi ile orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede 1995 yılında orman kadastrosu yapılmış ve 02.02.1996 tarihinde ilan edilmiş olup, çekişmeli taşınmazın komşu 235 ve 236 nolu parsellerle birlikte PVII. nolu özel orman poligonu içinde özel orman olarak sınırlandırılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava tapuya dayalı olarak 10 yıllık süre içinde açılan orman tahdidine itiraz davası niteliğindedir.

Yörede 1995 yılında orman kadastrosu yapılmış ve 02.02.1996 tarihinde ilan edilmiş olup, çekişmeli taşınmazın komşu 235 ve 236 nolu parsellerle birlikte PVII. nolu özel orman poligonu içinde özel orman olarak sınırlandırılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava tapuya dayalı olarak 10 yıllık süre içinde açılan orman tahdidine itiraz davası niteliğindedir.

Çekişmeli 232 sayılı parsel de içinde olmak üzere 778 ila 789 orman sınır noktalarıyla birbirine bitişik olan 235, 232 ve 224 sayılı parsellerin birlikte Düğerek VII Nolu Özel Ormanı ismiyle sınırlandırıldığı, 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince; "Devlet Ormanlarıyla, özel ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların, ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbitinin orman kadastro komisyonlarınca yapılacağı" 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ve somut olayda uygulanan Orman Kadastrosu ve 2/B Madde Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin, Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar başlıklı 20. maddesi hükmüne göre tapulu arazi üzerinde bulunan, birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük oluşturan, yüzölçümü bir bütün olarak üç hektarı geçen ağaç ve ağaççık topluluklarının bulunduğu yerlerin özel orman sayılacağı, çekişmeli parselle birlikte Düğerek VII nolu Özel Ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazların, sözü edilen yönetmelikte tanımı yapılan birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük oluşturması, bu bütünün yüzölçümünün üç hektardan çok fazla olması ve eylemli olarak 5-30 yaşlarında Kızılçam ağaçlarıyla kapalı bulunması nedeniyle özel orman olarak sınırlandırılması işleminin yönetmeliğe uygun olduğu göz önünde bulundurularak gerçek kişilerin özel orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcını yatırana iadesine 13/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17641, Karar No: 2014/19586, Tarih: 02.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/17641 E.  ,  2014/19586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/356142

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2010/225 (E) ve 2011/254 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık savunmasında, suça konu aracın kendisine ait işyerinde A.. Ç.. tarafından haricen çek karşılığı katılandan satın alındığını beyan ettiği, katılanın da duruşmada alınan beyanında, kendi yaptığı araştırmayla A. Ç. isimli şahsın olduğunu, kişileri dolandırdıktan sonra kaçtığını beyan etmesi karşısında, A.. Ç..'ın tanık olarak beyanı tespit edilmesi ve sanığın A.. Ç..tarafından kullanıldığını iddia ettiği .. numaralı hattın kendisi adına kayıtlı olduğu belirtilerek, suça konu hattı kendisinin çıkartıp çıkartmadığı, kendisi çıkardıysa başkasına verip vermediği, başkasına kullanması için verdiği takdirde bunu ispatlayacak deliller sorularak savunması tespit edildikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanık Ö.. S..'in hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5763, Karar No: 2011/5480, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5763 E.  ,  2011/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, apel sermaye borçlarının şirket hissedarlarından tahsil edilmemesi nedeniyle Yönetim Kurulu Üyeleri ve Denetçiler aleyhine açılan tazminat davasına ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5236, Karar No: 2014/6851, Tarih: 11.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5236 E.  ,  2014/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2012/933-2012/930

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 26/03/2013 tarih, 2013/6266-11435 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Hava Kandemir tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun altı ay dosyada işlem yapılmadığını belirterek zamanaşımı nedeniyle takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, çeklerde zamanaşımı süresinin üç yıla çıkarıldığı ve ayrıca altı aylık süreyi aşan bir işlem olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi altı ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK. nun 6273 sayılı kanunun 8.maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanununda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi altı ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise üç yıldır.

Somut olayda, takibe dayanak çekin keşide tarihi 30/07/2011 olup, 6273 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolduğundan, altı aylık zamanaşımı süresine tabidir.

Altı aylık zamanaşımı yönünden takip dosyasının incelenmesinde;

Alacaklı vekilinin şikayetçi borçlu hakkında 24/04/2012 tarihinde haciz talebinde bulunduktan sonra, UYAP sistemi üzerinden 20/09/2012 tarihinde tüm borçlular yönünden haciz istemini içerir dilekçesini gönderdiği görülmektedir. 20/09/2012 tarihli bu işlem de zamanaşımını kesecek nitelikte olup, borçlunun icra mahkemesine başvuru tarihine kadar da altı aylık zamanaşımının dolmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemenin, takip konusu çekin üç yıllık zamanaşımına tabi olduğu gerekçesi yerinde değil ise de, ayrıca altı aylık süreyi aşan işlem bulunmadığı gerekçesine de yer verildiğinden ve alacaklının şikayetçi borçlu yönünden altı aylık süreyi aşmayacak şekilde zamanaşımını kesecek nitelikte işlemler yaptığı görüldüğünden temyize konu kararın onanması gerekirken, Dairemizce bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 26/03/2013 tarih ve 2013/6266 E.-11435 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7414, Karar No: 2010/5367, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7414 E.  ,  2010/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete bir adet ... yıkama makinesini ve bir adet preshat makinesi satıp teslim ettiğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddia edildiği gibi 23.600 TL’ye makine satın alınmadığını, yapılan şifahi görüşmeler neticesinde 6000 YTL karşılığında davacının müvekkiline ... yıkama makinesi satmayı vaat ettiğini, müvekkilinin 3000 YTL peşin ödemede bulunduğunu, ancak müvekkilinin fabrikasına kurulan makinenin çalışmadığını, durumun davacıya bildirildiğini, davacı tarafın makinenin bir bölümünü alıp götürdüğünü, bunu satınca verilen 3000 YTL’nin iade edileceğini belirttiğini, ancak peşinatın verilmediği gibi makinenin diğer yarısının da götürülmediğini belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, hukuki fiil niteliğinde olan ayıp ihbarının tanıkla ispatlanabileceği kanaati ile taraf tanıkları dinlenmiş, tanık ifadeleri mahallinde yapılan keşif neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporu nazara alınarak savunma üstün tutulmuş ve makinenin ayıplı olduğunun daha teslim esnasında ortaya çıktığı, dolayısıyla geçerli bir teslimden ve alacaktan söz edilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine, davalı tarafın tazminat talebinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya dosyaya fotokopisi sunulan fatura ve eki irsaliyede belirtilen toplam 23.600 TL bedelli bir adet yıkama makinesi ile 7 parçadan oluşan yıkama ve preshat makinesini satıp teslim ettiğini, ancak bedelini alamadığını iddia etmiş, davalı ile davacıdan sadece bir adet yıkama makinesi satın aldığını, 6000 YTL değerindeki bu makinenin bedelinin 3000 YTL’sini peşin ödediğini, ancak makine çalışmadığı için durumu davacıya bildirdiğini, davacının bu yıkama makinesinin yarısını alıp götürdüğünü, götürdüğü bu parçayı başkasına satıp ödediği peşinatı geri vereceğini söylediğini, ancak bunu yapmadığını, bu nedenle davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunmuştur.

Bu durumda davacının davalıya bir adet yıkama makinesi dışında ayrıca 7 parçadan oluşan yıkama ve preshat satıp teslim ettiğinin öncelikle kanıtlanması gerekmektedir. Davacı taraf bu yöndeki iddiasının kanıtı olarak dosyaya fatura ve irsaliye sunmuştur. İrsaliyede teslim alan isim ve imzası bulunmaktadır. Mahkemece irsaliyedeki teslim alan imzasının davalı ya da çalışanına ait olup olmadığı hususunda araştırma ve inceleme yapılarak satılan mal ile ilgili iddia açıklığa kavuşturulmalıdır.

Öte yandan davalı kendisine teslim edildiğini belirttiği ... yıkama makinesinin ayıplı olduğunu davacıya bildirdiğini ve yarısını iade ettiğini savunmuş ise de davacı bu yöndeki savunmayı kabul etmemiştir. Taraflar tacir olduğundan TTK’nun 25/3.maddesinde öngörülen süreler içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Dairemizin istikrarlı uygulamasına göre ayıp ihbarının TTK’nun 20/3.maddesinde hükme bağlanan usullerle yapılması gerekir. Başka bir anlatımla ayıp ihbarının yasada belirtilen sürelerde yapıldığına ilişkin savunma tanıkla kanıtlanamaz.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29795, Karar No: 2015/29439, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29795 E.  ,  2015/29439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.