muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31819, Karar No: 2015/32517, Tarih: 17.11.2015

Keza, dava konusu alacak miktarının veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun (ki bu işçilik alacakların çalışma olgusu, tazminat ve alacaklara esas süre ve ücret yönünden kendini gösterir) tespitini gerektirdiği durumlarda alacak belirsiz ve tartışmalı kabul edilmelidir. Zira alacakların belirlenmesine esas süre ve ücret özü itibari ile tespit içermekte ve başlı başına tespit davasının konusu olup, alacak ve tazminatın belirlenmesinin önemli unsurlarıdır. Alacağın belirlenebilmesi için de süre ve ücretin tam olarak bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması gerekir. Bu unsurlar tartışmalı ise ve davacı tarafından HMK.’un 107. Maddesindeki gerekçede belirtildiği gibi tam ve kesin olarak belirlenemiyor ise alacak belirsizdir ve bu alacak kısmi dava veya belirsiz alacak davasına konu edilebilecektir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir. Yıllık ücretli izin alacağı, izin defterinin; fazla mesai ve tatil çalışmaları kayda dayandığında puantaj (işe devam çizelgeleri) kayıtlarının işveren tarafından sunulması ile belirlenebilecektir. İş Hukukunda maddi hukuk kuralları içinde işverene kayıt tutma yükümlülüğü getirilmiştir. Bu belgelerle ilgili yükümlülükleri yerine getirmeyen işverenin açılacak davada alacağın belirlenebilir olduğu savunması yerinde olmayacaktır. İşçinin alacağının belirlenmesi kayda dayandığında, kayıtlı belgeleri sunmayan veya işçiye vermeyen işveren, belirsiz alacak davası açılmasının sonuçlarına katlanmak zorundadır.

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve .. Karar sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir. Dairemiz kararlılıkla hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu kabul etmektedir. Bu nedenle belirsiz alacak davası veya kısmi dava açıldığında, dava konusu edilen alacak açık ve tam olarak belirli ise davacıya tam eda davası açması, tamamlanabilir hukuki yarar şartını yerine getirmesi için öncelikle süre verilmeli, süre sonunda yerine getirmediği takdirde davanın hukuki yarar şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmelidir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir (HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davacı şirkete ait iş yerinde çalıştığı, işçinin aldığı ücretin miktarında ve hizmet süresinde uyuşmazlık olduğu, davacı işçinin iddiaya göre iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olmayan sebep ile feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi işçilik alacaklarının tahsili için belirsiz alacak davası açtığı anlaşılmıştır.

Tazminat ve alacakların belirlenmesine esas olan ve hesabın unsuru sayılan ücretin belirlenmesi işverenin elindeki bilgi ve belgelere dayanıp, yargılamayı gerektirmektedir. Bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi gerekir.

Kaldı ki Mahkemece dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi gerekirken davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddetmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartının gerçekleşmediğinden söz edilemez. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilebilecekken 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta belirsiz alacak davası olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10842, Karar No: 2012/6910, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/10842 E.  ,  2012/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin sokak üzerine park ettiği motorsikletin sanık tarafından sürükleyerek götürülmesi şeklinde kabul edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesine temas ettiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması ve sanığın adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas ilamının bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinden uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29647, Karar No: 2012/39584, Tarih: 25.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/29647 E.  ,  2012/39584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında verilen temel gün adli para cezasından çevrili 250 TL adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nun 52/4 maddesi uyarınca taksit miktarının 4'ten az olamayacağı gözetilmeden 2 taksit halinde ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "2" ibaresinin "4" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1832, Karar No: 2025/3015, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1832 E.  ,  2025/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/446 E., 2019/154 K.

İlk Derece Mahkemesi kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz edilmekle; Dairemizin 21.02.2022 tarihli ve 2021/9050 E., 2022/1283 K. sayılı ilamıyla kanun yararına bozulmasına karar verilmiş; Dairemizin 21.02.2022 tarihli ve 2021/9050 E., 2022/1283 K. sayılı kararında maddi hata olduğu gerekçesiyle davacı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, maddi hata düzeltim dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 304/1 maddesine göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir."

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır (Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/3473 E., 2021/1915 K. sayılı ilamı).

Davacı vekilinin maddi hata dilekçesi yönünden yapılan incelemede; Mahkeme kararının ileri sürülen sebeplerle yapılan kanun yararına temyiz incelemesinde Dairemizce kanun yararına temyiz isteminin kabulüne karar verildiği, kararda hükmedilen para cezasının hukuki nitelendirilmesinin Anayasa Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/166 E., 2018/8 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi idari para cezası olarak yapılmadığı, olaya uygulanacak yasal düzenlemeler açıklanırken idari para cezası ibaresinin kullanıldığı, maddi hata dilekçesine konu edilen "idari" kelimesinin sehven yazıldığı anlaşılmaktadır.

O halde maddi hatanın düzeltilmesi talebine ilişkin yapılan inceleme sonucunda; Dairemizin yukarıda belirtilen 21.02.2022 tarihli ve 2021/9050 E., 2022/1283 K. sayılı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile bozma ilâmının 6. paragrafının son satırında yer alan ve yine 8. paragrafının 3. satırında yer alan "idari" kelimesinin silinerek maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dairemizin yukarıda belirtilen 21.02.2022 tarihli ve 2021/9050 E., 2022/1283 K. sayılı kararındaki MADDİ HATANIN (yukarıda açıklanan şekilde) DÜZELTİLMESİNE,

Dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20395, Karar No: 2013/13994, Tarih: 09.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20395 E.  ,  2013/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, şirketin idare merkezinin Manavgat'ta olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu olayda, davalının ikametgah adresinin Afyon/Sandıklı olduğu, dava konusu çalışmanında Sandıklı ilçesi sınırları içerisinde yapıldığı gerekçesiyle davada Sandıklı Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davada yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde, İş Mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşmelerin muteber sayılmayacağı düzenlemiştir.

Tüm dosya kapsamı ile dosyada mevcut davalı şirketin merkez adresinin Manavgat olduğuna ilişkin Ticaret Sicil kaydı, davalının cevap dilekçesinde şirketin idare merkezinin Manavgat'ta olduğuna ilişkin beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalı şirketin idare merkezinin Manavgat İlçesi'nde bulunduğu bu sebeple davada Manavgat Mahkemelerinin yetkili olduğu anlaşıldığından mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12014, Karar No: 2018/1832, Tarih: 27.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12014 E.  ,  2018/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

1-Mahkemece davacı lehine 43.530,58 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalışırken 13.12.2010 tarihinde kırılan temizlik aracının tamiri için tel kestiği sırada kestiği çelik telin sağ gözüne saplanması neticesinde %35,2 oranında malul kalacak şekilde iş kazası geçirdiği, mahkemece 01.10.2012 tarihinde bilirkişi heyetinden alınan ilk raporda işçiye %60 işveren %40 kusur verilirken, 15.04.2014 tarihli ek raporda işçiye %70 işverene %30 kusur verildiği, mahkemece işverene %30 oranında kusur veren ek rapora itibarla düzenlenen hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve ... İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden oğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak, iş kazası bildirim tutanağında da işveren şirket tarafından olayın yukarıda belirtilen şekilde temizlik aracının kırık kısmının telle onarılması ensasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında, olayın oluşuna aykırı belirlenen kusur oranlarına itibarla karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş 4857 sayılı Kanunun 77.maddesi kapsamında tarafların iş güvenliği konusunda sorumluluklarının tespiti açısından dosyanın alanında uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine incelettirilerek, tarafların kusur ve sorumluluklarını belirlemek suretiyle, sonuca gidilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verimesi doğru olmamıştır.

2-6100 sayılı HMK'nun "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26.maddesine göre ise Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Bu hukuki düzenleme doğrultusunda 08.04.2011 tarihli dava dilekçesinde 2.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminat istenildiği, hesap raporunun dosya kapsamına girmesinden sonra davacının maddi tazminat istemini ıslah etmediği halde mahkemece maddi tazminat istemi bakımından talep aşılmak suretiyle davacı lehine 43.530,58 TL maddi tazminata karar verilmesi doğru olmayıp, bozma sebebidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve taraf vekillerinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...Ş.'ye iadesine,

27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19016, Karar No: 2015/4886, Tarih: 08.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19016 E.  ,  2015/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2011/121-2014/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket yöneticileri tarafından yatırılan paraların istendiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek faiz verileceği vaadiyle para toplama faaliyetinde bulunulduğunu, müvekkilinden 20.400,00 DM tahsil edildiğini, müvekkili ile davalılar arasındaki işlemin müvekkilinin iradesini sakatlayan hileli bir işlem olması nedeniyle geçersiz olup, davalılarca yürütülen para toplama faaliyetinin de SPK, TTK, Bankalar Kanunu'na aykırı olduğunu, taraflar arasındaki ilişkinin ortaklık ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceğini, ilişkinin hileli bir yatırım sözleşmesi olduğunu, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, davalıların sorumluluğunun tespitine, müvekkili ile davalılar arasında kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.400,00 DM ( 10.430, 35 Euro) karşılığı 22.950,90 TL'nin 17.7.2000 tarihinden itibaren 3095 s. Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının müvekkili şirkete ortak olduğunu ancak, davacıya iddia edildiği şekilde herhangi bir taahhütte bulunulmadığını, davacıya ortak olurken ödediği paranın iadesinin mümkün olmadığını zira, anonim şirketlerde ortakların paylarının alacak davsına konu yapılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacının müvekkili şirkete ortak olduğunu ancak, davacıya iddia edildiği şekilde herhangi bir taahhütte bulunulmadığını, davacıya ortak olurken ödediği paranın iadesinin mümkün olmadığını zira, anonim şirketlerde ortakların paylarının alacak davsına konu yapılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı şirket arasında alacak ilişkisinin bulunduğuna dair somut bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, davacı tarafça davalı şirkete ödünç para verildiğine dair ödeme makbuzunun dahi sunulmadığı, davalı şirketin ticari defterlerinde, davacıdan borç para alındığına veya sermaye taahhüdü olarak tahsilat yapıldığına ilişkin herhangi bir muhasebe kaydının bulunmadığı, davacının cari hesaptan kaynaklanan borç ve alacak ilişkisinin görülmediği, davalı şirketin pay defterinde davacının, davalı şirkette 216 adet hisse senedine sahip olduğunun görüldüğü, sermayenin iadesi yasağı gereği davacının davalı şirkete ödediği sermaye payının iadesini talep edemeyeceği, davalı ... hakkında gerek sermaye piyasası kanununa muhalefet suçundan gerekse de dolandırıcılık ve özel evrakta sahtecilik suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı ,davalı tarafça yüksek oranda kar verileceği ve yatırılan paranın istenildiği an çekilebileceği vaadi ile kendisinden para tahsil edildiğini ancak, bir süre sonra talep edilmesine rağmen toplanan paraların geri verilmediğini iddia etmiş, davalı şirket ise davacı ile aralarında ortaklık ilişkisi kurulduğunu savunmuş, mahkemece ise, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.