muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2849, Karar No: 2019/6999, Tarih: 23.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2849 E.  ,  2019/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen asıl ve birleşen ziynet eşyası alacağı davasında, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada; davalı ile 05/09/2003 tarihinde evlendiklerini, davalı ile aralarında görülen boşanma davasının derdest olduğunu, düğünde takılan paraların kendisine verilmediği gibi, altınların ise davalı tarafından geri verileceği sözü ile düğünden kısa bir süre sonra elinden alındığını, ancak daha sonra iade edilmediğini ileri sürerek; düğünde takılan ziynet eşyalarından 22 ayar her biri 15 gram olan 30 adet bilezik, 6 adet 22 ayar ve her biri 25 gram olan burma bilezik, 114 adet her biri 12 gram olan 18 ayar hediye bilezik, 50 adet tam altın, 20 adet yarım altın, 30 adet çeyrek altının değeri tespit edilerek belirlenecek olan bedelden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 16/01/2017 tarihli dilekçesi ile talebini ıslah ederek 191.805,00 TL ye yükseltmiştir.

Davacı birleşen davada ise; daha önce açılan ve halen derdest olan davada talep edilen takılara ek olarak 50 adet tam altın, 130 adet yarım altın, 320 adet çeyrek altının dava tarihi itibariyle değeri tespit edilerek belirlenecek olan bedelden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 16/01/2017 tarihli dilekçesi ile talebini ıslah ederek 139.620,00 TL ye yükseltmiştir.Davalı asıl ve birleşen davada; mahkemenin yetkisiz olduğunu; davacının düğünde takılan ziynet eşyalarının tamamını bilebilecek durumda olduğunu, açılan davanın HMK'nın 109/1 maddesi uyarınca kısmi dava olduğunu, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre alacak belirli olduğundan kısmi dava açılamayacağını, davacının hukuki yararının bulunmadığını, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini; davanın zamanaşımına uğradığını, asıl davada talep edilmeyen altınların ek dava ile istenemeyeceğini savunarak; asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacıya Isparta ve Antalya'da yapılan her iki düğünde takılan altınların, evliliğin ilk yıllarında geri ödeneceği vaadiyle davalı tarafça alınıp daha sonra iade edilmediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, asıl dava yönünden toplam 143.907,50 TL ziynet alacağının; birleşen dava yönünden ise toplam 78.760,00 TL ziynet alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; düğünde davacıya takılan dava konusu ziynetlerin, evlilik birliğinin devamı sırasında davalı tarafından iade edilme koşuluyla alındığı ve daha sonra iade edilmediği, asıl davanın kısmen kabulüne yönelik kararın usul ve yasaya uygun olduğu, davalının bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine karar vermek gerektiği; ancak asıl davada, dava dilekçesi ile ziynet eşyası bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL nin talep edildiği, ıslah dilekçesiyle talebin 191.805,00 TL ye yükseltildiği, ıslah edilen kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan kabul edilen miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu; birleşen davada, davacının dava dilekçesi ile yalnızca altınların bedeline ilişkin olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğu, altınların çeşidi ve miktarına yönelik istemini sınırlandırdığı, birleşen davadaki taleplerinin ek dava niteliğinde olduğu, asıl davada talep edilmeyen ziynetlerin birleşen dava ile talep edilemeyeceği, birleşen davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin birleşen davaya yönelik kararının kaldırılarak , ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden hüküm tesis edilmiş olup; asıl davanın kısmen kabulüne, 143.907,50 TL ziynet eşyası bedelinin , 10.000,00 TL lik kısmının dava tarihinden, ıslah edilen kısmın ise ıslah tarihi olan 16.01.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline; birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava; ziynet eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.06.2015 gün ve E:2015/22-1052, K: 2015/1612 sayılı kararında vurgulandığı üzere kısmi dava, alacağın yalnızca bir bölümü için açılan dava olarak tanımlanmaktadır. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya " kısmi dava" denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep kısmının bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez.

Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği ; üçüncü fıkrasında ise, dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında, kısmi dava açılmasının, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanunun 109/2. fıkrasının değişiklik yapılmadan önceki halinde ise, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz, hükmü yer almakta iken ; 01/04/2015 tarihinde kabul edilen ve 11/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 4. maddesi gereğince, bu düzenleme yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun " Zaman Bakımından Uygulanma" başlığını taşıyan 448/1. maddesinde yapılan açıklama ve ilkelere uygun olarak; " (1) Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır." hükmünü içermektedir.

Bu madde hükmüne göre, kanunda aksine bir düzenleme getirilmediği takdirde, yeni usul hükümlerinin tamamlanmış usul işlemlerine bir etkisi olmayacak, önceki kanuna göre yapılmış ve tamamlanmış olan işlemler geçerliliğini koruyacaktır. Buna karşın, tamamlanmamış usul işlemleri yeni kanun hükümlerine göre yapılacaktır.

Bu madde hükmüne göre, kanunda aksine bir düzenleme getirilmediği takdirde, yeni usul hükümlerinin tamamlanmış usul işlemlerine bir etkisi olmayacak, önceki kanuna göre yapılmış ve tamamlanmış olan işlemler geçerliliğini koruyacaktır. Buna karşın, tamamlanmamış usul işlemleri yeni kanun hükümlerine göre yapılacaktır.

Somut olayda; davacı, asıl davada, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, düğünde takılan ziynet eşyalarından 22 ayar her biri 15 gram olan 30 adet bilezik, 6 adet 22 ayar ve her biri 25 gram olan burma bilezik, 114 adet her biri 12 gram olan 18 ayar hediye bilezik, 50 adet tam altın, 20 adet yarım altın, 30 adet çeyrek altın bedelinin değeri tespit edilerek şimdilik 10.000,00 TL nin;21/01/2016 tarihli dilekçesi ile de ek dava açarak, bu kez fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50 adet tam altın, 130 adet yarım altın, 320 adet çeyrek altının değeri tespit edilerek belirlenecek olan bedelden şimdilik 1.000,00 TL nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Her ne kadar ilk derece mahkemesince, dava dilekçesinin istem sonucuna yönelik yargılama aşamasında herhangi bir açıklattırma yaptırılmamış olsa da, davacı temyiz dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını sadece rakam yönünden değil, ziynet eşyalarının çeşidi yönünden de saklı tuttuğunu, istinaf mahkemesince yorum ile sadece rakam olarak algılandığını belirtmiştir. Kaldı ki, asıl davanın kısmi dava olarak açıldığı, her iki tarafın da kabulünde olup, bu hususta uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bu durumda; kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için , gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması usulen olanaklıdır. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, hukuki yararının bulunması şartıyla birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür. ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.01.2014 tarih ve 2013/9-2190 E. - 2014/4 K. Sayılı ilamı )

Ancak; yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmamaktadır. Davacı, isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava konusunu değiştirebilirse de yeni dava konusu, önceki dava konusunun yerine geçer ve yine tek bir dava söz konusu olur. Dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. ( HGK'nın 26.09.2011 tarih, 2011/1-364 E. - 2011/453 K. Sayılı ilamı)

Ancak; yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmamaktadır. Davacı, isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava konusunu değiştirebilirse de yeni dava konusu, önceki dava konusunun yerine geçer ve yine tek bir dava söz konusu olur. Dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. ( HGK'nın 26.09.2011 tarih, 2011/1-364 E. - 2011/453 K. Sayılı ilamı)

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; açılan asıl davanın kısmi dava olduğu, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, talep konusunun geri kalan kısmından açıkça feragat edilmediği, kısmi davada saklı tutulan alacak kısmı için usulen ek dava açılabileceği dikkate alınarak, ek dava olarak açılan birleşen dava yönünden, davacının talepleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, işin esasına girilerek inceleme yapılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile birleşen davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2286, Karar No: 2015/2475, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2286 E.  ,  2015/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3823, Karar No: 2011/7468, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3823 E.  ,  2011/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı HAZİNE, Hasançavuş köyü 108 ada 9 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ve özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapusunun iptali ile orman olarak hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı HAZİNE tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1975 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı HAZİNE tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1975 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Yapılan incelemede dava konusu Hasançavuş köyü 108 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1997 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 1936 tarih 28 numaralı vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların miras bırakanı ... adına tespit edildiği, tapu kaydının bulunmadığı, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde (Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü ... toprakta 40, ... toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.) hükmüne göre tespit için ,belgeli veya belgesiz olmak üzere çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıllık malik sıfatı ile zilyetliğin öngörüldüğü, oysa, mahkemece yapılan keşifte uzmanlığına başvurulan zirai bilirkişisinin 5/6/2010 tarihli raporundaki bulgularla benzerlik gösteren,orman bilirkişisinin 06.05.2010 tarihli raporunda, çekişmeli taşınmazın batı bölümünün yer yer küme ve sıra halinde 10-45 yaş arası değişen kayın, gürgen, meşe, ıhlamur cinsi orman ağaçlarıyla kaplı olduğu ve bu bölümün eski tarihli memleket haritasında da yeşil renkli orman alanında gösterilmesi nedeniyle, öncesinin de, fiili durumunun da orman niteliğinde olduğunun anlaşıldığı,ormanlık alanlarda, kazanmayı sağlayıcı yasal ve ekonomik amacına uygun zilyetliğin sözkonusu olamayacağı, bu hali ile taşınmazın bu bölümünün zilyetlik ile kazanmaya elverişli yerlerden olmayıp, özel mülkiyete konu olamayacağı anlaşılmış olup, mahkemece değinilen yönler gözetilerek, davaya konu Hasançavuş köyü 108 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişiler tarafından fiilen eylemli orman olduğu belirtilen ve keşifte uzmanlığına başvurulan kadastro bilirkişisinin 18.06.2009 tarihli krokisinde (a) ile gösterilen 5314,80 m2 yüzölçümündeki bölüm ile ilgili davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı HAZİNE’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 14/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14080, Karar No: 2013/3525, Tarih: 21.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14080 E.  ,  2013/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücret alacağı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf davacının davalı işyerinde personel şefi olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin iş sözleşmesine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Şirketi davacının tüm alacakların almış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Sağlık Bakanlığı ise yüklenici firma olan diğer davalının asıl işveren olduğunu, bu sebeple davalı idarenin herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığını, davalı idare yönünden davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Sağlık Bakanlığı ve davalı ... Temizlik Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davalı işyeri bir kamu kurumudur. Bu sebeple bu işyerinde yapılan çalışmaların kayıt ve belgelere bağlanması zorunludur. Buna göre sadece soyut nitelikteki tanık beyanlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma alacağına hükmolunması doğru bulunmamıştır.

Öncelikle davacının günlük hangi saatler arasında çalıştığı, bu hususta davalı Sağlık Bakanlığı veya davalı ... Temizlik Şirketi tarafından yapılmış bir düzenleme bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa işyeri puantaj kayıtları, günlük çalışma saatlerini gösterir vardiya çizelgeleri, işyerine giriş çıkışa ilişkin kayıt ve belgeler getirtilerek dosya kapsamına alınmalı, alt işveren ilişkisine dayalı olarak yapılan çalışmaların geçtiği işyerinin asıl işvereni kamu idaresi olduğundan, asıl işveren tarafından alt işveren işçilerinin günlük çalışma düzenine yönelik olarak denetim amacıyla yapılan düzenleme var ise bu düzenlemeye ilişkin belgeler getirtilmeli, ayrıca davalı işyerinde gerçekten kayıt ve belgelere dayanmaksızın fazla mesai yapılmış ise talimatın kim tarafından verildiği tespit edilerek bilgisine başvurulmalı, alt işverene yapılan hak ediş ödemelerine dair belgelerde fazla mesai ücreti ödenmesine ilişkin bilgi bulunup bulunmadığı, yapılan ödemenin fazla mesaiyi kapsayıp kapsamadığı tespit edilmeli, özellikle davacı beyanlarındaki yetersizlik de dikkate alınarak tüm deliller yeni bir değerlendirmeye tabi tutularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.