muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26014, Karar No: 2015/23663, Tarih: 30.11.2015

Mahkemece müşterek tanık olarak dinlenen ... alınan beyanında, "Ben Gemlik Ekmek Sanayi isimli işyerinde çalışıyorum. Şoförüm. Davacı ... da aşcıdır. Biz fırın olarak sofra yemek üretimin bazı malzemelerini karşılıyorduk. Bize telefon ediyorlardı, biz götürüyorduk. Hatır için götürüyorduk. Zahmetli olmaya başladı. Proje müdürü İsa Bey vardı. Ben müdür İsa Beye biz her seferinde malzeme getirmekte zorlanıyoruz. Siz malzemeleri alın parasını ödeyelim dedim. Sonra biz haftalık 100,00 TL civarı ne tutuyorsa para ödüyorduk, biz kendilerine ekmek tedariki yapıyorduk. Bu hususta anlaşmamız vardı. Bundan dolayı hatır için malzeme istiyorlardı. En sonunda İsa Bey ile yaptığımız konuşma sonrası onların aldığı bu malzeme paralarını biz ödedik, bu para kadar ekmek teslim etmiş gibi fatura tanzim ettik. Ancak bu paranın karşılığı gelen ekmekleri teslim etmedik, işlerle aşçıbaşı olan Zülgarni Bey ilgilendiği için malzeme paralarını ona teslim ediyorduk, malzemeleri ben aldığımda faturaları teslim ediyordum. Ancak İsa Beyin sözü üzerine malzemeleri kendileri aldığında fatura alıp almadıklarını bilmiyorum. Bize herhangi bir fatura vermediler, biz verdiğimiz malzeme parası kadar eksik ekmek teslim ediyorduk" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dosya kapsamında bulunan idari soruşturma raporunda, tedarikçi firma yetkilileri ile görüşüldüğü ve aşçıbaşına ödedikleri paraları not ettikleri, aşçıbaşı davacıya toplamda 1820,00 TL ödeme yapıldığı, iki proje müdürünün aynı şekilde ifade vermesine karşın, davacının konuşmasında ve davranışlarında tutarsız/agresif olması nedeniyle doğru ifade vermediği, alınan savunmasında, bu parayla projeye temizlik ve sarf malzemesi alındığını beyan ettiği hususlarının yer aldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında yer alan idari soruşturma raporu, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, personel ve verilen yemek sayısı ile fatura sayısının örtüşmemesi ve ekmek tedarikçisinden az ekmek alınmasına rağmen fazla fatura kesilmesinde davacının sorumluluğu bulunduğu, davacının bu tutum ve davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, davalı işyerindeki iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davacının eylemi sonucunda işverenin güvenini yitirdiği, kendisine menfaat sağlamasa dahi güven probleminin doğduğu ve bu sebeple iş ilişkisinin sürdürülmesini davalı işveren yönünden imkansız kıldığı, bu itibarla işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu, haklı fesih olgusunun ise ileride açılabilecek kıdem-ihbar tazminatı davasında değerlendirilebileceği anlaşılmaktadır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 25.20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan tanık gideri 29,00 TL ve dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş masrafı 21,75 TL toplamı 50,75 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6292, Karar No: 2010/7044, Tarih: 08.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/6292 E.  ,  2010/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/275079

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2007

NUMARASI : 2007/688

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17.12.2004 günlü sayacın camının aralık olduğuna dair suç tutanağı ve 25/01/2005 tarihli sayacın kulak mühürleriyle oynanmış, cam kenarı aralık, numaratör ve diske müdahale edilmiş olduğuna dair sayaç muayene raporu kapsamı, sanığın savunmasında burada kiracı olduğunu belirtmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar, ev sahibi, varsa yönetici, muhtar tanık olarak dinlenilip, tanıklardan sanığın eve ne zaman taşındığı ve evi ne zaman boşalttığı sorulup, gerektiğinde sanığa ait su ve telefon abonelikleri de araştırılarak ve kolluk araştırmasına başvurulup bu husus kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte kurulu güç tespit edilip, tüketim föyleri incelendikten ve sayaca yapılan müdahalenin tüketimi düşük göstermeye yönelik olup olmadığı, tüketimin kurulu güçle orantılı bulunup bulunmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38288, Karar No: 2016/19657, Tarih: 26.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/38288 E.  ,  2016/19657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki karara karşı yapılan itirazın da reddine karar verildiği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz davası hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Müşteki sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükmün temyizinde:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10338, Karar No: 2010/14471, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10338 E.  ,  2010/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.02.2010 gün 2010/1 sayılı davanamesi ile ...'nın 01.07.1941 olan ölüm tarihinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece ölüm tarihinin 30.06.1954 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/271-2010/1 sayılı davanamesiyle, Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan davada; Cihanbeyli ilçesi nüfusuna kayıtlı ... ve ...'den olma 09.07.1930 doğumlu ...'nın nüfus kütüğündeki kaydın incelenmesinde; ölüm tarihinin 01.07.1941 evlenme tarihinin ise 04.06.1943 olduğu ve bir kimsenin öldükten sonra evlenmesinin mümkün olmadığı belirtilerek bu yanlışlığın düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; ölüm tarihinin düzeltilmesine ilişkin bu tür davalar, sonuçları itibarıyla miras hukukunu da ilgilendiren davalardandır. Nüfus kayıtlarının incelenmesinde; ölüm tarihinin düzeltilmesine karar verilen ...'nın, ..., ... adında kardeşleriyle eşi ve çocukları bulunmaktadır. Dava sonunda verilecek karar bu kişilerin de hukukunu ilgilendirdiğinden mahkemece bunların da davaya dahil edilebilmesi için davacı tarafa önel verilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilip tüm deliller toplandıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;...'nın 01.07.1941 olan ölüm tarihi 30.06.1954 olarak düzeltilmiş ise de, adı geçen kişinin 05.08.1954 doğumlu Hasan ve 20.06.1955 doğumlu ... adlı çocukları bulunmaktadır. Bir şahsın ölümünden bu kadar süre geçmesinden sonra çocukları olamayacağı aşikardır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, hakim nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki yaratmamak ya da hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır. Mahkemece taraf oluşumu sağlanıp gerekli kanıtların da toplanmasından sonra ve kayıtlarla çelişki oluşturmayacak ve yaşam gerçeklerine ters düşmeyecek şekilde bir karar verilmesi gerekirken yazılı hükmün kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8060, Karar No: 2023/11639, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8060 E.  ,  2023/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1836 Esas, 2023/1181 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2486 Esas, 2023/404 Karar

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, ... Mahallesi, 5822 ada 16 parselde bulunan ve 3 adet bağımsız bölümden oluşan binadaki 1 nolu bağımsız bölüm dükkanın davacılardan ...'un mülkiyetinde olduğunu, diğer davacı ...(...)'un ise taşınmazda kiracı olduğunu, davalı ...'nin ise, aynı binanın (3) nolu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, davacı kiracının "... Balıklar" isimli işletmesinin faaliyet gösterdiği taşınmaza gölgelik yapmak için toplam 3 adet bağımsız bölümden oluşan binanın maliklerinden ikisinin muvafakatının alınarak katlanır tente ve yanlarına yine katlamalı cam giyotin yapılmak suretiyle kullanım alanını 118,19 m² artırdığını, davacının kullanım alanına dahil ettiği bu kısım için, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun (3194 sayılı Kanun) geçici 16 ncı maddesine istinaden yapı kayıt belgesi için müracaatta bulunduğunu, yasal koşulları taşıdığından Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca 01.09.2018 tarihli ve R814F5ZK nolu yapı kayıt belgesi tahsis edildiğini, yapı kayıt belgesinin yapıyı ruhsatlı ve iskanlı bir yapı gibi yasal hale getirdiğini, imar kirliliğine neden olma suçundan ceza verilmesini engellediğini ve yapı kullanma izin belgesi gibi yapının kullanım hakkını verdiğini, 3194 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesindeki özel düzenleme uyarınca verilmiş yapı kayıt belgesinin geçerli olduğunu, özel kanunun/düzenlemenin genel kanunun önünde olduğunu, hukukun genel ilkelerinden biri olduğunu, binanın geri kalan tek bağımsız bölümünün maliki olan davalı ...'nin Antalya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas sayılı dosyası ile projeye aykırı olarak yapıldığını iddia ettiği bu yapıların kaydırılarak eski hale getirilmesini talep ettiğini, ayrıca söz konusu yapıların kaldırılması için Muratpaşa Belediye Başkanlığına da şikayette bulunduğunu bildirdiğini, Mahkemece yapılan yargılamada yapı kayıt belgesi dikkate alınmaksızın ve Muratpaşa Belediye Başkanlığına yapılan müracaatın akıbeti araştırılmaksızın dosyanın karara çıktığını, Antalya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas, 2019/881 Karar sayılı kararı ile sözü edilen imalatlar yönünden müdahalenin men'i ile yapının onaylı mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca 01.09.2018 tarihli ve R814F5ZK nolu yapı kayıt belgesinin tahsis edilmiş olması hususları değerlendirildiğinde, mevcut 3194 sayılı Kanun, Yönetmelik ve Muratpaşa Belediye Meclisi kararları ile Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas, 2019/881 Karar sayılı kararı arasında muaraza oluştuğunu yargılamanın iadesini ve muarazanın giderilmesine kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, ... Mahallesi, 5822 ada 16 parsel, 1. kat 3 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, aynı taşınmazda ikamet ettiğini, aynı binanın 1 nolu bağımsız bölümün malikinin davacılardan ... olduğunu, taşınmazda kiracı olan davacı ...'un "... Balıkevi" isimli işletmeyi işlettiğini, malik ...'un rızası dahilinde ... tarafından apartmana ait ortak alanların 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) ve projeye aykırı olarak kapatıldığını, taşınmazın dış duvarlarıının yıkıldığını, ortak alan zeminlerine seramik döşendiğini ve kendi kullanımlarına özgülendiğini, 1 numaralı bağımsız bölümün dükkan metrekaresinin 70 m² olduğunu, 70 m² dükkanın davacılar tarafından kanununa ve projesine aykırı olarak doğu ve güney cepheden toplam 118 m² genişletildiğini, bu nedenle Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas, 2019/881 Karar sayılı dosyası kapsamında müdahalenin men'i ve yapının eski haline getirilmesi talepli dava açıldığını, yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verildiğini, istinaf ve temyiz incelemesinden geçen kararın 07.12.2021 tarihinde kesinleştiğini, davacılar tarafından kararın icra edilmemiş olması sebebiyle Antalya Genel İcra Müdürlüğü 2021/207561 E.sayılı dosyası kapsamında takip başlatıldığını ve icra emrinin vekillere ve asillere tebliğ edildiğini, davacıların bu süre zarfında sürekli müvekkili ve yakınları ile görüşerek zaman kazanmaya çalıştıklarını, kararın davacılar tarafından ifa edilmeyeceğinin anlaşılması üzerine 19.07.2022 tarihinde İcra Müdürlüğü aracılığı ile taşınmaza gidildiğini ve taraflara 7 gün süre verildiğini, bu süre zarfında davacıların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinde yer alan hiçbir şartı taşımamasına rağmen yargılamanın yenilenmesi talepli iş bu davayı açtıklarını, 17.08

.07.2022 tarihinde İcra Müdürlüğü aracılığı ile taşınmaza gidildiğini ve taraflara 7 gün süre verildiğini, bu süre zarfında davacıların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinde yer alan hiçbir şartı taşımamasına rağmen yargılamanın yenilenmesi talepli iş bu davayı açtıklarını, 17.08.2022 tarihinde kararın icrası için İcra Müdürlüğü ile yeniden taşınmaza gidildiğinde, açılan bu davadan ve tedbir kararından haberdar olduklarını, davacılar tarafından açılan davanın haksız olduğunu ve zaman kazanmayı amaçladıklarını, davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi gereğince iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, davacıların yapı kayıt belgesine dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi ve muarazanın giderilmesi talebinde bulunmasının hukuka aykırı olduğunu, davacılar tarafından alınan yapı kayıt belgesinin kanunun aradığı şartları taşımadığını, yargılamanın yenilenmesi talebine yönelik verilen ihtiyati tedbir durdurma kararının kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin anayasal hakkı olan mülkiyet hakkının açıkça ihlal edildiğini ve müvekkilinin ortak alanlardan faydalanmasının engellendiğini, ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını, icranın devamına karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise teminat miktarının arttırılmasını, davacıların muarazanın giderilmesi ve yargılanmanın yenilenmesi taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; muarazanın giderilmesi ve yargılamanın iadesi talep edilen Mahkeme kararından sonra gerçekleşen değişiklikler ve kararların muarazanın varlığının tartışılmasını zorunlu hale getirdiğini, uyuşmazlığın 634 sayılı Kanun'dan kaynaklanan uyuşmazlık olduğu gerekçesiyle muarazanın varlığından söz edilemeyeceği gibi kararın usul ve kanuna açıkça aykırı olduğunu, bu nedenlerle muarazanın giderilerek Antalya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/443 Esas, 2019/881 Karar sayılı dosyasının yargılamasının iadesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu bildirerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamanın iadesi sebeplerinin 6100 sayılı Kanun'un 375 ve 376 ncı maddelerinde sınırlı olarak sayıldığı, bu maddeler dışına çıkılarak yargılamanın iadesinin talep edilemeyeceği ve davacı tarafça ileri sürülen hususun yargılanmanın iadesini gerektirmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülüp kesinleşen eski hale getirme ve müdahalenin önlenmesi davasına ilişkin yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371, 375, 376 ve 377 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28703, Karar No: 2015/27950, Tarih: 01.07.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/28703 E.  ,  2015/27950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, “sahibinden.com” isimli internet sitesine fotoğraf makinesi satış ilanı vererek, kendisine ulaşan katılandan 250 TL para almasına rağmen, fotoğraf makinesi satışını gerçekleştirmediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, 01/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5896, Karar No: 2017/34, Tarih: 17.01.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5896 E.  ,  2017/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mahkemece verilen 29/12/2014 tarih, 2014/301 esas 2014/414 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde müdafii tarafından 30/12/2014 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 10/08/2016 tarihli cezaevi kanalı ile gönderdiği dilekçesinde, cezasının onanmasını beyan ettiğinden, sanığın 5271 sayılı CMK.nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle, hüküm ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi olmadığı ve aleyhe temyiz bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.