muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6856, Karar No: 2023/11567, Tarih: 21.11.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.10.2021 tarih, 2021/2736 Esas, 2021/2416 Karar kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik en önemli itirazlarının davacıların maddi zararının eksik hesaplanması olduğunu, eksik hesaplamanın müteveffanın hesaplamaya baz alınan ücretinden kaynaklandığını, hükme esas alınan raporda işlemiş dönem hesabında sadece 221 günlük (yaklaşık 7 ay) dönem bakımından davacının ücretinin gerçek ücreti olan 1.200,00 dolar olarak kabul edildiğini, onun dışında kalan işlemiş dönem ve ıskontolu dönemin tamamı bakımından davacının gelirinin asgari ücret olarak kabul edildiğini, davacının yol ve asfalt yapım işlerinde çalışan inşaat işçisi olduğunu, TUİK verileri uyarınca 2014 yılı için nitelik gerektirmeyen yol ve genel olarak inşaat işlerinde çalışanların 2014 Kasım ayı brüt ücreti 1.412,00 TL olarak yer aldığını, aynı dönemde asgari ücret brüt 1.134 TL olduğunu, yani vasıfsız inşaat işçisinin ücretinin dahi TUİK verileri uyarınca asgari ücretin 1,245 katı olarak kabul edildiğini, bu verilerin istinaf aşamasında dosyaya ibraz edildiğini, hesaplamaya esas alınan ücrete yönelik itirazları dikkate alınmadan müteveffanın ücretinin asgari ücret olarak kabul edildiğini ve salt bu hatalı varsayım nedeniyle maddi tazminat hesabında en azından 1,245 kat eksik hesaplama yapıldığını, maddi tazminatın eksik hesaplanması nedeniyle kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı verildiğini, hesaplamadaki diğer bir hatalı hususun davacı eş ...'e ait tazminattan 40.000 dolar karşılığı 69.784,00 TL mahsup edilmesi gerekirken ödenmediği halde 50.000 dolar karşılığı 89.090 TL'nin mahsup edilmesi olduğunu, yargılamanın en başından itibaren davacı ...'e yapılan ödemenin 50.000 dolar karşılığı 89.090 TL değil 40.000 dolar karşılığı 69.784 TL olduğunu beyan ettiklerini, yapılan toplam 50.000 dolarlık ödemenin 10.000 dolarlık kısmının bizzat müteveffanın annesi Halime'ye yapıldığını, bu ödemenin davacı eş ... ile bir ilgisi olmadığını, davacı ...'e 50.000 dolar ödeme yapılığına dair herhangi bir yazılı delil veya kabul olmamasına karşın tazminattan 50.000 dolar karşılığı 89.090 TL'nin mahsup edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, vekalet ücretinin hatalı takdir edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müteveffanın müvekkili şirketin işçisi olmadığını, dava dışı ... Asfalt Company şirketinin işçisi olduğunu, Mahkemede ... Asfalt Company şirketine davanın ihbar edilmesini talep ettiklerini ancak bu talepleri konusunda bir karar verilmediğini, yasal süreci içinde yetki itirazında bulunduklarını, Ankara İş Mahkemelerinin bu davada yetkili olmadığını, müvekkili şirket ile müteveffanın çalışanı olduğu ... Asfalt Company arasında bir alt/üst veren ilişkisi bulunmadığını, tek benzerliğin aynı bölgelerde faaliyet gösteren Türk firmaları olmalarından ibaret olduğunu, 17.11.2016 tarihli celsede Mahkeme huzurunda dinlenen tanık Cihan Tahsin'in ifadesinde Irak ...'de asfalt ve taş kırma işi yapan ... Asfalt firmasının sahibi ve yetkilisi olduğunu müteveffanın kendi çalışanı olduğunu ikrar ettiğini, olayın cereyanını bizzat Mahkemeye aktardığını, olay meydana geldiğinde müteveffanın Iraklı müşteriye ait TIR'ın tekerinin dibinde uyuyor olduğunu ve TIR'ın hareket etmesi sonucu vefat eden ...'nın kendi çalışanı olduğunu olayın cereyanı üzerine birçok Türk firmanın olay yerine yardıma geldiğini 77 İnşaat tarafından bir kişinin de yardım amaçlı gelmiş olabileceğini söylediğini, bu sebeple taraf vasfında müvekkili şirket olduğunu düşünüp yanılmış olabileceklerini dile getirdiğini, aynı zamanda tanık ifadesinin devamında olaya sebebiyet veren TIR şoförünün Irak'ta yargılandığını müteveffanın ailesinin tanığın yanına geldiğini ve aileye o zaman için 50.000 dolar ödeme yapıldığını ve noter huzurunda hiçbir haklarının kalmadığına dair bir ibraname imzaladıklarından bahsettiğini, söz konusu bu ibranamenin müteveffanın ailesinin gerçek işverenle yaptıkları anlaşma olduğunu, ibranamenin müvekkilinin olayla bir ilgisi olmadığını gösterdiğini, 21.12.2016 tarihinde Adana 3. İş Mahkemesinde dinlenen tanık ...'in beyanın da ise kendisinin ... Asfalt Company çalışanı olduğunu, müteveffanın da bu şirkette çalışmakta olduğunu, kazayı görmediğini ancak haber alınca olay yerine gittiğini öğle molasında orada bulunan tırın tekerinin altında yaslanmış uyumuş haldeyken mesai başlayıp kantar açılınca tır şoförünüm tırı hareket ettirdiğini, bunun üzerine müteveffanın ezilerek hayatını kaybettiğini ifade ettiğini, olay sonrasında TIR şoförünün tutuklandığını, ...'nın hak sahiplerinin ...'e gelerek işverenle anlaştığını ve tazminat ödemesi yapıldığını da beyan ettiğini, 13.12.2012 tarihli 37247 sayılı ve 171 kayıt nolu belgeye göre ...(...) '' Trafik kazası olayında 50.000 USD olan hakkımın tamamını almış bulunmaktayım, gelecekte hiçbir şekilde herhangi bir talepte bulunma ya da tazminat talebinde bulunma hakkım yoktur.'' diyerek işvereni ibra ederek tüm haklarından feragat ettiğini, bu beyanlar ve davacıların feragati ile ilgili belgelerin dosya içeriğinde mevcut olduğunu, alınan 50

.12.2012 tarihli 37247 sayılı ve 171 kayıt nolu belgeye göre ...(...) '' Trafik kazası olayında 50.000 USD olan hakkımın tamamını almış bulunmaktayım, gelecekte hiçbir şekilde herhangi bir talepte bulunma ya da tazminat talebinde bulunma hakkım yoktur.'' diyerek işvereni ibra ederek tüm haklarından feragat ettiğini, bu beyanlar ve davacıların feragati ile ilgili belgelerin dosya içeriğinde mevcut olduğunu, alınan 50.000 doların mahsup edilmediğini, taraf teşkili yanlış olmasına karşın müvekkili şirketten çok fahiş miktarda tazminat talebinde bulunulduğunu, müteveffanın müvekkilinin çalışanı olduğu hususunun net delillerle ortaya konulmadığını, müteveffanın SGK kayıtlarının incelendiğini, ... Asfalt çalışanı olduğunun ortaya konulduğunu, bilirkişi raporlarında da kaza anında işverenin ... Asfalt Company olduğunun ortaya konulduğunu, yapılan tespitler neticesinde kaza yerinin de ...'ya ait şantiye olduğunun da görüldüğünü, müvekkili şirketin her çalışanı için İŞKUR nezdinde Yurt Dışı Hizmet Sözleşmesi imzaladığını, ispat hukuku kuralları gereği davada hak ve menfaat elde etmeye çalışan davacı tarafın müteveffanın müvekkili şirket işçisi olduğunu yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini, hukuk düzeninde olmayan bir şeyi ortaya koyamadıkları gerekçesi ile müvekkiline bir yaptırım uygulamanın doğru olmayacağını, şayet çalışan olsaydı müvekkili şirketin tüm belge ve delillerinde bu hususun görülebileceğini, müteveffanın müvekkili şirket ile bağını ispat edebilecek nitelikte diğer işçilerle yaptığı sözleşmelerden hiçbirinin olmadığını, normal hayat akışında tır tekerinin dibinde uyumanın mümkün olmadığını, burada işçinin hayatı ile ilgili ihmalinin mevcut olduğunu, bunun aksi düşünülse bile vefat eden işçinin müvekkili şirket ile arasında bir hizmet sözleşmesi bulunmadığını, taraf sıfatı eksikliğinden davanın reddi gerekirken müvekkili aleyhine karar çıkmasının hukuk düzeninin temel ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, müteveffanın aylık ücretinin belirli olmadığını, buna rağmen hiçbir inceleme yapılmadan ücretin 1.200,00 dolar olarak kabul edilmesinin haksızlık olduğunu, tazminata hiç hükmedilmemesi gerekirken üzerine bir de fahiş bir aylık ücretten tazminata hükmedilmesinin taraflar arasında gözetilmesi gereken eşitlik ilkesine uymadığını, müvekkili şirketin yüzlerce işçisi ile yaptığı iş akitlerini sadece ... için yapmadığını düşünmenin mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281 inci maddesinin birinci fıkrası, 297 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanun'un 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından Kurumun zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle tahkikat yaptığı, bu tahkikat sonucunda başmüfettiş tarafından düzenlenen inceleme raporunda olayın bir iş kazası olarak nitelendirildiği, davacılar murisinin işvereninin ise davalı ... İnşaat şirketi olduğu, işverenden sigortalı işe giriş bildirgesinin istenilmesi, verilmemesi halinde resen düzenlenmesi gerektiğinin tespit edildiği, inceleme raporunda herhangi bir kusur taksimatı yapılmadığı ancak meydana gelen iş kazası ile ilgili olarak herhangi bir tutanak, bilirkişi raporu vs. olmadığından sigortalı, işveren ve üçüncü kişi sorumluluğunun tespit edilemediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8 nci maddesinin birinci fıkrasında iş sözleşmesinin tanımı yapılmıştır. Buna göre, " İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir." Ayrıca aynı Kanun'un 2 nci maddesinin birinci fıkrasında da " Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda Kurum tarafından davalı şirketin işveren olduğu tespitinin yapıldığı anlaşıldığına göre davalı şirkete davacılar murisinin işvereni olmadığının tespiti için Sosyal Güvenlik Kurumuna ve ... sigortalının hak sahiplerine karşı menfi tespit davası açmak üzere kesin süre verilmesi, açılacak dava bekletici mesele yapılarak, usuli kazanılmış haklar da gözetilip çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Davacı yararına 17.100 TL duruşma Avukatlık ücretinin davalıya, davalı yararına 17.100 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1309, Karar No: 2025/2199, Tarih: 26.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1309 E.  ,  2025/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2009/583 E., 2013/1614 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; somut olayda İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi'nin 20.12.2013 tarihli ilamına karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmadığından ilamın 01.04.2014 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın sonrasında arsa payları oranlarındaki hata nedeniyle hükmün gereğinin Tapu Müdürlüğü tarafından yerine getirilemediğini belirterek tavzih isteminde bulunduğu, Tapu Müdürlüğüne bu hususta mahkemece müzekkere yazıldığı, gelen müzekkere cevabında sözkonusu mahkeme dosyalarından aynı sözleşmeden kaynaklanan ve seri olarak aynı şekilde karar bağlanan 9 dava dosyasındaki davacılar için tescil edilecek hisse toplamının 505/1000 olduğu, ancak davaya konu taşınmazda davalı yüklenici ... San. Tic. ve Ltd. Şti.'nin 11/25 (440/1000) payının bulunduğu, 65/1000 payın eksik kalması ve taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulamaması sebebiyle kararların uygulanamadığının belirtildiği, bunun üzerine mahkemece arsa payları oranlarının tespiti bakımından duruşma açılarak taraf beyanlarının ve bilirkişi raporlarının alındığı, ancak aynı bina ile ilgili olarak davalı yüklenici şirketin arsa payının iptali konusunda başkaca kesinleşmiş mahkeme kararlarının da bulunduğu, mahkemenin iş bu kararının kesinleşmesinden sonra, aynı bina ile ilgili olarak taşınmazdaki 15 no.lu bağımsız bölümle ilgili kesinleşen iki ayrı ilam olduğu, bu durumda aynı binaya ilişkin olarak başka mahkemelerin de kesinleşmiş kararlarının bulunması karşısında, mahkemece tavzih yoluyla arsa payı oranlarının yeniden belirlenerek taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulmasının mümkün olmadığı, bu nedenle de mahkemece ek kararla tavzih isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçlar değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2). 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinin 1. fıkrasına göre tavzih, hükmün yeterince açıklık taşımaması, infazında tereddüt doğurması veya bir birine aykırı fıkralar içermesi halinde olanaklıdır. 1. fıkraya göre de, tavzih yoluyla hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların sınırlandırılmasına, genişletilmesine veya değiştirilmesine imkân olmadığı kuralı kabul edilmiştir. Başka bir deyişle, mahkemenin kanun yolu sırasında incelenmesi mümkün olan bir hususu yeniden yargılama yaparak tavzih adı altında düzeltmesi olanaksızdır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş, ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı ve dava dışı arsa sahibinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle İstanbul 4. Tüketici Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan 31.10.2024 tarihli EK KARARININ ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12437, Karar No: 2022/17735, Tarih: 26.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12437 E.  ,  2022/17735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalılar ... Ltd. Şti ve diğerleri aleyhine 08.06.2000 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.09.2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı .... Şti. vekili ile davalı .... Şti. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalı şirketlerin yaklaşık iki yıldır Bala-Ankara Devlet Karayolu üzerinde istiap haddinin üzerinde malzeme taşımak suretiyle karayolunu tahrip ettiklerini, yolun fiziki yapısının bozulduğunu, iki yıllık zarar tutarının imalat maliyeti 73.360 TL ve asfalt tamir masrafı 564.636,00 TL olmak üzere toplam 637.996,00 TL olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL nin 01.07.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; ilk bozmadan sonra 07.03.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 159.499,00 TL ye yükseltmiştir.

Davalı ... Nakliyat şirketi vekili süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuş, davalı ..., Berberoğlu, ... ve diğerleri vekili 02.03.2003 tarihli beyan dilekçesinde, ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def’inde bulunduklarını bildirmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL maddi tazminatın 01.07.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle bilikte davalı ... Limited Şti. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı .... Şti. aleyhine açılan davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalılar ... Ltd. Şti. vekili, davalılar ... Şirketi, ... şirketi, ... şirketi, ... Maden şirketi, ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.06.2006 tarihli ve 2005/7830 esas, 2006/679 karar sayılı ilamı ile tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, öncelikle karayoluna verilen zararın belirlenmesi, bu zarar miktarına davalıların katkısının ise BK’nın 42. maddesi hükmü gözetilerek tespit edilmesi gereğine değinilerek hükmün temyize gelen taraflar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davacı vekili bilirkişi raporları uyarınca talebini 07.03.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle 159.499,00 TL ye artırmış, mahkemece ıslah ile artırılan kısmı da kapsayacak şekilde davanın kabulü ile 159.499,00 TL maddi tazminatın 01.07.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalı ... Şirketi ve Kemal Yıldırım Şirketi dışındaki tüm davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.05.2016 tarihli ve 2015/1071 esas, 2016/6890 tarihli ilamı ile; 04.02.1948 tarihli ve 1944/10-1948/3 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağının kabul edildiği, bozma kararından sonra yapılan ıslah ile artırılan maddi tazminat isteminin kabulünün İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL tazminatın 01.07.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davacının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

a) Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece uyulan Dairemizin 24.05.2016 tarihli ilamından sonra bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle bozma öncesi ilk talebin kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç 7251 sayılı Kanun ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesinin 2. fıkrası gereği doğru olmamıştır.

22.07.2020 tarihinde kabul edilen ve Resmi Gazete’de 28.07.2020 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 18. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere “Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortan kaldırılamaz.” fıkrası eklenmiştir. Bu düzenleme karşısında Yargıtayın bozma kararı veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararı sonrası dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar ıslah yapılabilmesine imkân getirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle; 28.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesinin ikinci fıkrası ile bozma kararından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapılması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabileceğine dair açık düzenleme yapıldığı gözetilerek, Kanun değişikliği uyarınca davacı yanın 07.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

b) Dosya kapsamından; mahkemece verilen davanın kabulü ile 159.499,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair 14.01.2014 tarihli evvelki kararın davalı .... Şti ve davalı ... İşletmesi Ltd. Şti dışındaki tüm davalılar tarafından temyiz edildiği, kararın Dairemizin 24.05.2016 tarihli ve 2015/1071 esas, 201606890 karar sayılı ilamı ile temyize gelen davalılar yararına bozulduğu, kararı temyiz etmeyen davalı .... Şti ve davalı ... İşletmesi Ltd. Şti. yönünden bu kararın kesinleştiği ve davacı yararına usuli kazanılmış hak doğduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozmadan sonra verilen kararda, davalı .... Şti ve davalı ... İşletmesi Ltd. Şti. yönünden evvelki kararın kesinleştiği belirtilmeksizin anılan davalılar yönünden daha düşük miktarda yeniden maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2) Davalı .... Şirketinin temyiz itirazına gelince;

Mahkemece verilen 18.07.2003 tarihli ilk hükümle davalılardan ... Ltd. Şirketi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizin ilk bozma ilamı anılan davalı ile ilgili bir hüküm içermemekte olup, böylelikle mahkemece bu davalı yönünden verilen ret hükmü kesinleşmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararda ise, adı geçen davalı tazminatla yükümlü tutulmuş, kararın anılan davalı tarafından da temyizi üzerine ıslahtan sonra bozma yapılamayacağı gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre de temyize gelen davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkemece ikinci bozmaya uyularak verilen temyize konu kararda da, hükmedilen tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Şu halde, hakkında verilen ilk ret hükmü kesinleşen davalı .... Şirketinin tazminatla yükümlü tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3) Bozma neden ve şekline göre temyize gelen davalı ... Limited Şirketinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.