muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5912, Karar No: 2022/2919, Tarih: 07.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5912 E.  ,  2022/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.11.2019 gün ve 2019/309 - 2019/507 sayılı kararı onayan Daire'nin 12.04.2021 gün ve 2020/3975 - 2021/3580 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalıların murisi olan... arasında ticari ilişki bulunduğunu, mali sıkıntıya düşerek borçlarını ödemekte zorlanan şirket müdürü ...'nın...'den yardım istediğini, tarafların aralarında anlaşarak, 500.000.- TL tutarlı bonoyu takibe koydukları, takip kapsamında şirketin malvarlığı üzerinde 1. sıradan haciz şerhi işlendiğini, böylece şirket mallarının diğer alacaklılar tarafından icra kanalıyla satışının engellendiğini, öte yandan müvekkilinin aralarındaki ticari ilişkiden doğan borcu ödemeye devam ettiğini, ancak bazı ödemelerin aksadığını, vadesinde ödenmeyen kıymetli evrakın icra kanalıyla müvekkilinden tahsil edildiğini, murisin borç ödenmiş olmasına rağmen 60.000.- TL vade farkı faturası keserek müvekkiline gönderdiğini, müvekkilinin faturayı kabul etmemesi üzerine, murisin bu tutarı muvazaalı şekilde başlatılan icra takibinden tahsil etmeye çalıştığını, müvekkilinin tüm çabalarına rağmen karşı tarafla uzlaşamadığını ileri sürerek, Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2008/13954 Esas sayılı dosyasında takibe konulan bono nedeniyle şimdilik 15.500.- TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2049, Karar No: 2020/8394, Tarih: 01.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/2049 E.  ,  2020/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ve birleşen dava davalısı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, asıl dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kaynak ve kapak montajcı olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl iş veren alt iş veren ilişkisinin bulunduğunu, iş sözleşmesini haklı neden olmadan feshedildiğini beyanla, ihbar tazminatı, ücret alacağı,ulusal bayram ve genel tatil alacağı, fazla mesai alacağını, hafta tatili alacağı talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde her üç davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...-... A.Ş.’nin dava konusu alacaklardan sorumlu olabilmesi için öncelikle davalılar arasındaki hukuki ilişkinin nitelendirilmesi gerekir. Davalılar arasındaki sözleşme, konu ile ilgisi nedeniyle asıl işveren-alt işveren ilişkisi ve anahtar teslim inşaat sözleşmesi çerçevesinde değerlendirilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2.maddesinin 6.fıkrasına göre, bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işverene alt işveren denir. Anılan fıkraya göre, alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümü ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. Buna göre, alt işverenin varlığından söz edilebilmesi için kendisi de işçi çalıştıran bir işverenin varlığı şarttır. Alt işverenin iş aldığı ve kendisi de işçi çalıştıran işveren, asıl işveren olarak adlandırılmaktadır. Sözleşme konusu faaliyetlerin tek bir yüklenicinin yönetimi altında gerçekleştirilmesi ve eserin, iş sahibince bir bütün olarak faydalanabileceği hale getirilmesinin taahhüt edildiği sözleşmelere “anahtar teslim inşaat sözleşmesi” denilmektedir. Burada önemli olan, işin baştan sona kadar yüklenici tarafından tamamlanmasıdır. Bu nedenle, malzemenin kim tarafından sağlandığı önem arz etmez. Başka bir anlatımla, malzemenin tamamı iş sahibi tarafından sağlanmış olsa bile sözleşmenin anahtar teslimi niteliği ortadan kalkmaz (BİRBEN, Erhan, “İş Kanunu’nun 2. Maddesindeki Müteselsil Sorumluluk Bakımından Anahtar Teslimi İnşaat Sözleşmesi Kavramı ve Bu İlişkiye Bağlanan Hukuki Sonuçlar”, İş Hukukunda Yeni Yaklaşımlar, s. 7 vd.). Anahtar teslimi inşaat sözleşmelerinde, hak edişlerin düzenlenmesi, kontrol edilmesi, işin seviyesi, malzeme ve işçilik standardının incelenmesi, arsa sahibinin yapacağı bir iştir. Türk Borçlar Kanunu’nun 474 ve 477.maddeleri uyarınca yüklenicinin ayıptan sorumlu olabilemesi için iş sahibinin, teslim aldığı eseri, muayene etmesi ve varsa ayıplarını yükleniciye bildirmesi gerekir. İnşaat işlerinde çok basit imalat hatalarının dahi, zamanında düzeltilmemesi halinde işin sonunda yapıdan beklenen fonksiyonların bir kısmının sağlanmamasına, hatta taşıyıcı sistem imalatındaki hatalar oluştuktan sonra hemen müdahale edilmemesi durumunda yapının hiç kullanılmamasına neden olabilir. Yapım işinin gidişatından iş sahibinin hiçbir şekilde haberdar olmaması, işin yapım aşamasından tümüyle uzak kalması, sözleşme konusu eser tamamlandığında eserden beklenen fonksiyonların tamamen karşılanmamasına yol açabilir. İnşaat sözleşmesine konu işlerin çok detaylı olması nedeniyle, doğrudan iş sahbinin taşınmazı üzerinde yapılan imalattaki bir hatanın üzerine yeni imalatların yapılması ve böylece zincirleme olarak hatalı bir imalat yapılmasına yol açılması ihtimal dahilindedir

. Yapım işinin gidişatından iş sahibinin hiçbir şekilde haberdar olmaması, işin yapım aşamasından tümüyle uzak kalması, sözleşme konusu eser tamamlandığında eserden beklenen fonksiyonların tamamen karşılanmamasına yol açabilir. İnşaat sözleşmesine konu işlerin çok detaylı olması nedeniyle, doğrudan iş sahbinin taşınmazı üzerinde yapılan imalattaki bir hatanın üzerine yeni imalatların yapılması ve böylece zincirleme olarak hatalı bir imalat yapılmasına yol açılması ihtimal dahilindedir. Tüm bu nedenlerle, iş sahibinin yapım işi devam ederken denetim faaliyetlerinde bulunması ve yüklenicinin imalatının hatalı veya sözleşmeye, şartnameye, projeye ve hatta mevzuata aykırı olanlar hakkında müdahalede bulunması, işi durdurması ve iş değişikliği emirleri vermesi inşaat işinin gereğidir (BİRBEN, Adı geçen makale, s. 9 vd.). Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun bir kararında belirttiği gibi, “...Öncelikle belirtilmelidir ki, yapılmış olan eser sözleşmesinde işin kaliteli ve işyeri disiplini amacıyla bir kısım hükümlerin yer alması, inşaat sahipliği dışında asıl işverenlik sıfatını doğuracak, işi alanın bağımsız işveren kimliğini ortadan kaldıracak bir etmen değildir. Borçlar Kanunu’nun 357.maddesi uyarınca, eserin imalinde kullanılacak malzemeyi yüklenici temin edebileceği gibi tarafların kararlaştırmaları üzerine malzeme iş sahibi tarafından da sağlanabilir. Bu durum malzemelerin özenli kullanılması, hesap verme ve artan kısımlarını iade borcu, ihbar yükümlülüğü gibi konularda mükellefiyetler yüklemekte olup taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğine etkisi bulunmamaktadır” (20.12.2006, 2006/21-796-2006/812). Somut olayda, davalı ...-... Anonim Şirketi ile diğer davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti arasında imzalanan 30.03.2011 tarihli Dağdelen Regülatörü ve HES Projesi 2. Kademe İnşaan İşleri Sözleşmesi kapsamında işin “aşama derivasyon seddeleri ve geçici duvarlar, kapama duvarları, regülatör gövdesi,su alma yapısı ve santral binası, dolusavak, regülatör üzeinden ulaşım sağlanabilmesi için dolusavak köprüsü, balık geçidi, mevcut kret ulaşım yolunun su alma yapısına ulaşması için bağlantı yolu inşaatleri” işlerinden oluşmakta olduğu, sözleşmenin birim fiyat sözleşme olduğu, işin başlama tarihinden itibaren 20 ay süreceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Davacı ise bu sözleşme kapsamında diğer davalılarda çalışmıştır. Davalı ...- ... A.Ş ‘nin asıl faaliyet konusunun enerji üretimi olduğu, diğer davalıya yaptırılan inşaat işinin davalının faaliyet konusuna girmediği de anlaşılmaktadır. Bir an için faaliyet konusuna girdiği düşünülse dahi, süreklilik arz etmeyen inşaat işinde kontrol ve denetim amacıyla istihdam edilen personel haricinde davalı ...- ... A.Ş ’nin işçi çalıştırmadığı göz önünde bulundurulduğunda aralarındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olarak değerlendirilmesine imkân bulunmamaktadır. Bu nedenle davalılar arasında anahtar teslim bir inşaat sözleşmesi ilişkisi bulunduğu kabul edilmelidir.Açıklanan nedenlerle, davalı ...-..

. Bir an için faaliyet konusuna girdiği düşünülse dahi, süreklilik arz etmeyen inşaat işinde kontrol ve denetim amacıyla istihdam edilen personel haricinde davalı ...- ... A.Ş ’nin işçi çalıştırmadığı göz önünde bulundurulduğunda aralarındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olarak değerlendirilmesine imkân bulunmamaktadır. Bu nedenle davalılar arasında anahtar teslim bir inşaat sözleşmesi ilişkisi bulunduğu kabul edilmelidir.Açıklanan nedenlerle, davalı ...-... A.Ş. ile diğer davalı arasındaki ilişki anahtar teslim inşaat sözleşmesi niteliğinde olup, işin organizasyonu, yönetimi, personelin işe alınması ve çıkartılması yetkisi tamamen işi üstlenmiş olan yükleniciye aitir. Hal böyle olunca davalı ... -... A.Ş’nin dava konusu tazminat ve alacaklardan sorumlu tutulması hatalıdır.Diğer yandan davalılar ... Makina San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnş. San. ve Tic. A.ş. arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığının kabulü de yerinde değildir.SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 01.07.2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalılar ... Üretim A.Ş. ile ... İnşaat Sanayii ve Ticaret A.Ş. arasında ... Regülatörü ve Hidroelektrik Santrali Projesi 2. Kademe İnşaat işlerinin yapımına dair sözleşme bütün olarak değerlendirildiğinde davalı ... tarafından davalı ... İnşaat A.Ş.'ne, işin organizazsyonunun, yönetiminin, personel alımı ve denetiminin ve işin yürütümünün bir bütün olarak bırakılmadığı, davalı ... tarafından yapılan müdahalenin işin sözleşme kapsamına uygun yapılması denetiminin çok ötesine geçtiği, işin başından sonuna kadar davalı ... tarafından çalışanlar da dahil organize edildiği buna göre taraflar arasında 4857 sayılı Yasanın 2. maddesi kapsamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu dolayısıyla alt işveren olan davalı ... İnşaat Sanayii ve Ticaret A.Ş. yanında çalışan işçilerin açtığı işçilik alacakları davasında davalı ... A.Ş.'ninde asıl işveren olarak sorumlu olması gerektiği düşünceyle, mahkeme kararının ONANMASI, yerine sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne iştirak edememekteyiz.01.07.2020
Yargıtay — Esas No: 2018/2460, Karar No: 2018/9920, Tarih: 04.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2460 E.  ,  2018/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 520,00 TL, adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemi saat 04.00 sıralarında işlediklerini ikrar ettikleri, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin ise yaz saati uygulaması da gözönüne alındığında 05.29 olduğu, bu haliyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırılması, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği halde yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 168. maddesinin, yaş küçüklüğü sebebiyle indirim öngören 31. maddesinden önce uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden; bozma sebebi yapılmamıştır.

../...

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2429, Karar No: 2007/5777, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2429 E.  ,  2007/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca irtifak, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dava konusu parselin 144.89 m2'lik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptaline bu kısmın kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı ve aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtalar okunarak,tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1)2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda dava konusu edilen arsa niteliğindeki 1175 m2 yüzölçümlü taşınmazın 144.89 m2'lik kısmında davacı idare lehine (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna ve irtifaklı alanda ağaç dikilmesi bina vs. ... tesis yapılması yasaklandığına göre bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının irtifakın geçtiği alanın %50'sinden fazla ancak mülkiyet değerini de geçmemesi gerektiği düşünülmeden taşınmazda irtifaklı alanın mülkiyet değerinden daha fazla değer düşüklüğünü içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2)Davada tespit edilecek bedeli karşılığında dava konusu taşınmazın üzerinde kurulmuş bulunan daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek, bina vs. ... tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tescil edilmesi istenilmiş bulunduğuna göre, kamulaştırma yoluyla dava konusu taşınmazda kurulan daimi irtifak hakkının istem gibi davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken irtifakın geçtiği 144,89 m2'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptaline de karar verilmesi,

3)Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8879, Karar No: 2009/17258, Tarih: 29.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8879 E.  ,  2009/17258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yeşilyurt(Malatya) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 124.maddesi uyarınca, “İcra dairesi taşınmazın bulunduğu yerin adetlerine göre en elverişli tarzda artırma şartlarını tesbit eder. Bunları ihtiva eden şartname artırmadan evvel en az on gün müddetle icra dairesinde herkesin görmesi için açık bulundurulur.” Somut olayda icra müdürlüğünce anılan madde hükmüne uygun olarak herhangi bir ihale şartnamesi düzenlenmediği tespit edilmiştir.

Öte yandan İİK. nun 126.maddesi gereğince artırma satıştan en az 1 ay önce ilan edilmelidir. İcra müdürlüğünce satışın icra divanhanesinde, belediyede ve taşınmazın bulunduğu köy muhtarlığında ilanına karar verilmesine rağmen, icra divanhanesinde ve belediyede ilan yapıldığına ilişkin dosyada herhangi bir belgeye rastlanmadığı gibi, köy muhtarlığındaki ilanın 12.10.2008 tarihinde yapıldığı, satışın ise 30.10.2008 tarihinde gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda ilan tarihi ile satış tarihi arasında bir aydan az süre bulunduğundan ilan anılan madde hükmüne aykırı olup bu şekilde yapılan ilanla gerçekleştirilen ihale usulsüzdür.

Yine, İİK. nun 129/2.maddesine göre, artırma bedelinin taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin "1.ihale gününde satış yapılması halinde" en az % 40’ını bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır. Şikayet konusu 2183 parsel sayılı taşınmazın, 2.ihale günü 51.000,00-TL. sına satıldığı, satış bedelinin ise 127.736,00-TL. tahmini değerin % 40’ı olan 51.094,40-TL. sını karşılamadığı anlaşılmaktadır. Yasal bir zorunluluk olan bu husus mahkemece re’sen gözetilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken anılan eksiklikler göz ardı edilerek istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4176, Karar No: 2016/15783, Tarih: 30.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/4176 E.  ,  2016/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 28.07.2007-31.12.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesi sona ermeden 15-20 gün önce davalı ...'nin ihaleyi alamaması sebebiyle ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek iş akdinin sona erdirileceğinin bildirildiğini, ancak tazminatlarının ödenmediğini ve devamsızlık tutanakları tutularak noter aracılığıyla ihtar gönderildiğini, müvekkilinin son net ücretinin 1.100,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Güv. Hizmet. Tic. Ltd. Şti. - . Ltd. Şti. iş ortaklığı vekili özetle; davacının ....Bakanlığı işçisi olduğunu beyanla husumet itirazında bulunmuş, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. Maddesi uyarınca feshedildiğini ve davacının fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili özetle; müvekkilinin asıl işveren olmadığını, sadece ihale makamı konumunda olduğunu, davacının diğer davalının işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, fazla mesai ücreti talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili, davalı iş ortaklığı vekili ve davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı iş ortaklığının ve davacının tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.