muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3053, Karar No: 2023/2051, Tarih: 05.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3053 E.  ,  2023/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme, ruhsatsız silah taşıma ve suç uydurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İskilip Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesi ile ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi birinci fıkrası, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, suç uydurma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 271 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı kanunun 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası , 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 271 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanık hakkında mahkumiyete yeter delilin bulunmadığını, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü belirtilerek temyiz isteminde bulunulmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanık hakkında mahkumiyete yeter delilin bulunmadığını, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü belirtilerek temyiz isteminde bulunulmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Jandarma komutanlığı tarafından tanzim edilen 19.10.2014 tarihli tutanağa göre, 18.10.2014 saat 20.40 sıralarında ... isimli şahsın komutanlığı arayarak İskilip köprüsü yanında ateşli silah ile vurulduğunu beyan etmesi üzerine, ...'ün tedavisinin yapıldığı hastaneye gidildiği, şahıs ile yapılan görüşmede, kendilerine Obruk barajı yanında arkadaşı ... ile birlikte kaçak balık avlanıp avlanmadığını denetim için gezdiklerinde, bir aracın geldiğini gördüklerini, araçtaki şahısların 30-40 metre mesafeden kendilerine ateş ettikleri ve bacağından yaralandığını beyan etmesi üzerine, olay yerinde araştırma yapıldığı ancak herhangi bir emareye rastlanmadığı, şahıstaki yaralanmanın yukarıdan aşağı şekilde meydana geldiği, anlatımlarına göre uzaktan ateş edilmesi halinde böyle bir yaralanmanın olamayacağı değerlendirilerek, tekraren sorulduğunda ...'ın, arkadaşı olan ...'ün düğünde havaya ateş ettiğini, tabancanın tutukluk yapması üzerine bunu gidermeye çalışırken silahın ateş aldığını ve Mustafa'nın kendisini bacağından yaralandığını, düğünde tatsızlık çıkmaması için Mustafa'nın kendisinden barajın yanında yaralandığını söylemesini istediği şeklinde beyanda bulunmuştur. ...'ün evinde ve arabasında usulüne uygun olarak yapılan aramada ateşli bir silah ele geçirilememiştir.

2- Sanık 18.10.2014 ve 09.04.2015 tarihli beyanlarında kendisinin obruk barajı yakınlarında başka şahıslar tarafından yaralandığında ısrar etmiştir.

3- Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan 05.01.2015 kabul tarihli raporda ...'e ait pantolon üzerinde yapılan incelemede yaralanmanın yakın atış sonucu meydana geldiği belirtilmiştir.

4. 18.06.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre, ...'ün sol bacak femur ön yüzde giriş, lateralinde çıkış deliği şeklinde olan yaralanmasının ateşli silah ile meydana getirildiği belirlenmiştir. Sanık hakkında düğün yerinde ateş edip kendisini yaraladıktan sonra gerçek dışı beyanlar da bulunması nedeniyle, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme, ruhsatsız silah taşıma ve suç uydurma suçlarından incelemeye konu bu dava açılmıştır.

5. Sanık mahkemedeki savunmasında, ... ile birlikte düğünden sonra barajda kontrol yaparken ...'ın düğün yerinde ateş edemedim diyerek ateş etmek istediğini, silahın tutukluk yaptığını, ona yardım etmeye çalışırken ateş aldığını ve yaralandığını, ...'ı korumak için o şekilde beyanda bulunduğunu, silahın da ona ait olduğunu belirtmiştir.

5. Sanık mahkemedeki savunmasında, ... ile birlikte düğünden sonra barajda kontrol yaparken ...'ın düğün yerinde ateş edemedim diyerek ateş etmek istediğini, silahın tutukluk yaptığını, ona yardım etmeye çalışırken ateş aldığını ve yaralandığını, ...'ı korumak için o şekilde beyanda bulunduğunu, silahın da ona ait olduğunu belirtmiştir.

6. Mahkemede dinlenen ... ırmağın kenarında dedesine silahı ile havaya ateş ettiğini, silahın tutukluk yaptığını, ...'ün silahı elinden alıp bakmaya çalışırken kendi elinin tetiğe değdiğini, silahın ateş aldığını, ona askere gideceğim beni bu işe karıştırmadediğini, onun da o şekilde beyanda bulunduğunu belirtmiştir.

7. ...'ın mahkemedeki ifadesinde, "sanığın düğünde ateş ettiğini görmediğini, kendi kendisini yaraladığını gördüğü, sonradan Ömer'in yaraladığını duyduğu şeklinde alınmış, çelişkiler giderilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçları bakımından yapılan incelemede;

Suç tarihleri, 7331 sayılı Kanunun 22. maddesi ile değişik CMK 251/11 fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olmakla ;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02/08/2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21/04/2022 gün ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk olması, nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suç uydurma suçu bakımından yapılan incelemede;

Olay ve olgular bölümünde belirtilen tüm deliller ve tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm itirazlarının reddine, ancak adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında hükmedilen 25 günlük hapis cezasının 5237 sayılı Kanunun 50 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ve 1412 sayılı Kanun’un 322 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

1. Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçları bakımından;

Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/164 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararına kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

2. Suç uydurma suçu bakımından;

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/164 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 3 numaralı fıkrasının 4, 5 ve 6 ncı paragraflarının çıkartılarak; 3 üncü bentten sonra gelmek üzere "sanığın 25 gün karşılığı hapis cezasının 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak günlüğü taktiren 20 TL den paraya çevrilerek 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5897, Karar No: 2023/864, Tarih: 22.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5897 E.  ,  2023/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli, 2010/510 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis ceza ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; verilen ceza miktarının yeterli olmadığı, kararın kanun ve hukuka aykırı olduğu ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; verilen ceza miktarının yeterli olmadığı, kararın kanun ve hukuka aykırı olduğu ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve her türlü şüpheden uzak bir delilin bulunmamasına karşın mahkumiyet hükmü kurulmasının yasaya, hukuka, kamu vicdanı ve yararına aykırı olduğu tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu, tanık beyanları, aşamalardaki yazılı ve sözlü savunmalar dikkate alındığında atılı suçun işlenmediğine kanaat getirilmesi gerektiği 14.08.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu rapor içeriği ile katılanın muayene beyanı ve tanıkların sanık ile katılanın olay öncesi ve sonrası görüştüklerine ilişkin beyanlarının dikkate alınmadığı katılanın hamile olduğunun anlaşılmasından sonra şikayetçi olunduğu sanığın suç kastının olmadığı olayın gerçekleştiği mekanın niteliği, konumu, sanık dışında birden fazla çalışanın olması, eylemin gerçekleştiği iddia olunan zaman aralığı dikkate alındığında sanığın katılanı ilaçla uyutup zorla söz konusu eylemi gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, katılanların çelişkili beyanları, tanık beyanları, anılan Adli Tıp Kurumundaki katılanın muayene beyanı nazara alındığında sanık ile katılan arasında uzun süreli bir ilişkinin var olduğu, karşılıklı istek ve ... ile cinsel ilişkide bulunduğunun anlaşıldığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece özetle;

1. Yapılan yargılama neticesinde toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; her iki kulağında da işitme kaybı olduğu doktor raporu ile de sabit olan katılan ...'nin sanığın ... olarak çalıştığı eczaneye giderek ağrı kesici hap almak istediği, sanığın katılana verdiği hapla katılanın kendinden geçmesini sağlayıp eczanenin arka tarafına götürdüğü, burada katılana cinsel saldırıda bulunduğu, olayı kimseye anlatmaması için katılanı tehdit ettiği, katılanın yaşanan ilişki nedeniyle hamile kalması üzerine olayın ortaya çıktığı ve katılanın durumu anlatarak sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 17.09.2010 tarihli raporuna göre; katılan ...'nin karnındaki bebekten alınan sıvı örneği ile sanıktan alınan kan örneği üzerinde yapılan inceleme neticesinde aralarında baba-kız çocuk ilişkisi olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında suçlamayı inkar ettiği, kendisine iftira atıldığını belirtmesine rağmen, mahkeme huzurunda alınan savunmasında katılan ile duygusal ilişkileri olduğunu, birden fazla kez katılanın rızası ve istemesiyle cinsel ilişkilerinin olduğunu beyan ettiği, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında ilaç almak için eczaneye gittiğinde sanığın verdiği ilaçla kendisinden geçmesini sağlayıp zorla cinsel saldırıda bulunduğunu ve kimseye anlatmaması için tehdit ettiğini belirttiği, dinlenen tanıkların olay anı ile ilgili görgüye dayalı bilgilerinin olmadığının anlaşıldığı, katılanın 4,5 aylık hamile olduğu öğrenilince katılanın ailesinin ısrarları üzerine sanığın yaptıklarını anlatması ile olayın ortaya çıktığı, katılan ile sanığın aralarında olaydan öncesine dayalı katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları, katılanın aşamalardaki değişmeyen ve çelişmeyen beyanları, katılanın bebeği ile sanık arasındaki baba-kız ilişkisine ait rapor, dosya kapsamındaki diğer tüm belge ve tutanaklar nazara alındığında, sanık savunmalarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kanaatine varılmış, bu kapsamda sanığın üzerine atılı katılana karşı cinsel saldırı suçunu işlediği hususunda mahkemece tam bir vicdani kanaat hasıl olduğu belirtilmiştir. Adli Tıp Kurumunun 14.08.2014 tarihli raporuna göre katılanın mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve olaya ruhsal yönden mukavemete engel olacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği saptanmadığı, ayrıca ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre ruh sağlığının bozulduğu, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel saldırıya bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu psikiyatrik tablonun mağdurun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu tespit edilmiş, rapor içeriği değerlendirildiğinde her ne kadar ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de bu bozukluğun doğrudan doğruya olaydan kaynaklanıp kaynaklanmadığına yönelik kesin bir tespitin yapılamadığı, dolayısıyla bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılmakla katılanın ruh sağlığının bozulmadığı ve beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olduğu kabul görmüştür

. Yine sanığın olay sırasında katılanın direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde cebir kullandığı iddia edilmiş ise de, olayın uzunca bir zaman sonra ortaya çıktığı, dolayısıyla mağdurda sınırları aşan ölçüde cebir bulgularının varlığının tespitinin fiilen mümkün bulunmadığı gibi bu durumun aksine dosya kapsamında herhangi bir rapor da bulunmadığı anlaşılmakla bu hususu sanık lehine değerlendirmek gerektiği belirtilmiştir.

4. Yargılama sırasında 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinde bir takım değişiklikler yapıldığından değişiklik öncesi ve değişiklik sonrası hükümlerin uygulamasını yapmak zorunluluğu hasıl olmuştur. Bu suretle değişiklik öncesi hükümler uyguladığında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığın alt sınırdan takdir edilmek suretiyle 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, şartları oluşmadığından 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 102 nci maddesinin beşinci fıkrası uygulanmamış, yine sanığın suçtan sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, pişmanlığına ilişkin bir beyan veya eyleminin olmayışı nazara alınarak takdiren 62 nci maddesi uygulanmayarak sonuç olarak 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, 6545 sayılı Kanun ile değişik hükümler uyguladığında 102 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığın alt sınırdan takdir edilmek suretiyle 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, şartları oluşmadığından 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış, yine sanığın suçtan sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, pişmanlığına ilişkin bir beyan veya eyleminin olmayışı nazara alınarak takdiren 62 nci maddesi uygulanmayarak sonuç olarak 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, bu kapsamda değişiklik öncesi aynı Kanun'un 102 nci maddesi hükmünün açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından sanığın değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, iddia olunan eylemin gerçekleştiği yer ve zaman aralığı, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundaki 15.05.2013 tarihli muayene kaydı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın katılanla rızası dışında cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle cinsel ilişkiye girdiğine dair, soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli, 2010/510 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28198, Karar No: 2013/24455, Tarih: 18.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28198 E.  ,  2013/24455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan gümrük idaresi temsilcisinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliği ve suç tarihine göre, sanığa atılı eylemin 15/05/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı kanunun 3.maddesiyle değişik 4733 sayılı kanunun 8/4.maddesinde öngörülen suçu oluşturacağından, doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi temsilcisinin temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ...'nin temyizine gelince;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.000,00 Tl adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 8 numaralı bendinde yer alan "...10 eşit taksit..." ifadesinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.