muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3493, Karar No: 2020/3487, Tarih: 17.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3493 E.  ,  2020/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2018/2712-2019/432

İlk Derece

Mahkemesi : Sakarya 3. İş Mahkemesi

No : 2017/395-2018/157

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Onama Kararları” başlıklı 370. maddesinde; “Temyiz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay'ın, kararı düzelterek onayabileceği ile karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçenin doğru bulunmaması halinde, gerekçenin değiştirilerek ve düzeltilerek onanacağı” belirtilmiştir.

Eldeki dosyada, sigortalının 08.02.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile sürekli iş göremez duruma girmesi nedeni ile 30.06.2016 tarihinde açılan asıl davada geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan Kurum zararının şimdilik 100 TL’sinin tahsilinin istendiği; davalının 19.08.2016 tarihinde süresi içinde zaman aşımı itirazında bulunduğu; birleşen davada aynı iş kazası hasebiyle Kurumca sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerinin şimdilik 1000 TL’sinin istendiği, dava tarihinin ise 21.02.2018 tarihi olduğu; davacı Kurum tarafından 16.03.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarının geçici iş göremezlik yönünden 6.567,384 TL'ye, ilk peşin sermaye değeri yönünden ise 120.982,464 TL'ye arttırıldığı; 27.03.2018 tarihinde de ıslaha karşı zaman aşımı itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır. İşbu dosyada davaya konu edilen ilk peşin sermaye değerinin onay tarihinin 13.04.2016 tarihi olduğu, geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinin ise 26.09.2003 tarihi olduğu görülmektedir. Asıl davada 100,00 TL geçici iş göremezlik ödeneğine karşı ve ıslah ile arttırılan miktar olan toplam 6.567,384 TL iş göremezlik ödemesi yönünden süresi içinde yapılan zaman aşımı itirazının dikkate alınmadan hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: İlk derece mahkeme kararı silinerek yerine;

1-Asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulü ile,

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: İlk derece mahkeme kararı silinerek yerine;

1-Asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulü ile,

1000 TL ilk peşin sermaye ödeneğinin talep gereği dava tarihi olan 21/02/2018 tarihinden itibaren, bakiye 119.982,46 TL miktarın talep gereği ıslah tarihi olan 16/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6.567,38 TL geçici iş göremezlik ödemesi talebinin reddine,

2-Harçlar Kanunu gereğince asıl ve birleşen dava yönünden 65,10 TL başvurma harcı, 8.712,92 TL karar harcı olmak üzere toplam 8.778,02 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 1.233,80 TL yargılama giderinin 1.172,11 TL'sinin kabul red oranına göre davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davalı tarafından yapılan toplam 74 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre 3,7 TL sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 12.954 TL vekalet ücretinin kabul red oranına göre, 12.306,3 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya; 647,7 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,

5-Taraflarca varsa yatırılıp kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

Taraf vekillerinin yüzünde verilen kararın 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 345. maddesi gereğince tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf yolu açık olmak üzere karar verilerek açıkça okunup anlatıldı; ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcını istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29966, Karar No: 2015/11419, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29966 E.  ,  2015/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/579-2014/1356

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3737, Karar No: 2019/8542, Tarih: 11.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3737 E.  ,  2019/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararın (2) nolu bendinde Gazipaşa Bulvarı, Toros Caddesi 63009 sokak,.../Adana adresinde kurulu taşınmazın tesciline ilişkin talebin de harçlandırılmadığından açılmamış sayılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 218.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8320, Karar No: 2015/8609, Tarih: 10.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8320 E.  ,  2015/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/297-2013/319

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakan Alime intikal eden elbirliği halinde malik oldukları üzüm bağı niteliğindeki 457 ada 30 parsel sayılı taşınmazı diğer paydaş davalının tasarruf ettiğini,davalı ve diğer paydaşlar aleyhine açtıkları ortaklığın giderilmesi davasının kabul edildiğini ve taşınmazın ihale ile davalıya satılıp onun adına tescil edildiğini,tespit dosyasında 2008-2012 yılları arasındaki dönem için hesaplanan toplam 39.291,90 TL ecrimisilden paylarına isabet edenin 1.894,00 TL olduğunu ileri sürerek 7.576,00 TL ecrimisile;yargılama sırasında ise ihale tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,çekişmeli taşınmazın 30 yıl önce fiilen taksim edildiğini,davacıların 15-20 yıl kadar önce taşınmazın batı kısmından 3-4 dönüm yer kullandıklarını ve ekonomik olmayınca taşınmazı terk ettiklerini, davacılara ait bölümü civar parsel maliklerinin kullandığını, taşınmaza tarafından bağ dikildiğini, intifadan men şartının gerçekleşmediğini, talebin fahiş olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği, toplanan deliller ve temyiz dilekçesinin ekindeki belgelerden; çekişme konusu üzüm bağı niteliğindeki 9.815 m2 yüzölçümlü 457 ada 30 parsel sayılı taşınmazın Alime mirasçıları adına tapuda elbirliği halinde kayıtlı olduğu,davacılar ve davalının dava dışı kişilerle birlikte Alime'nin miraçsısı oldukları , davacıların 04.12.2009 tarihinde davalı ve diğer paydaşlar aleyhine açtıkları Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/996 Esasına kayıtlı ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya 04.02.2010 tarihinde tebliğ edildiği,taşınmazın ihale ile davalıya satılıp 31.07.2012 tarihinde davalı adına tescil edildiği,davacıların öncelikle Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/148 Değişik İş sayılı dosyasında delil tespiti yaptırdıkları ve tespite ilişkin fenni bilirkişi tarafından düzenlenen krokide yeşil boyalı ve B harfi ile gösterilen 6.000,00 m2 lik bölümü davalının bağ olarak kullandığı,buna karşın kırmızı boyalı ve A harfi ile gösterilen 3.180,00 m2 lik bölümün park, mavi boyalı ve C harfi ile gösterilen 635,90 m2 lik bölümün ise toprak sergi olarak boş olduğu anlaşılmaktadır.

./..

./..

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda ihale tarihine kadar taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Tüm bunların yanında, ecrimisil davalarında davalının uzun süreli kullanımı söz konusu ise, bu kullanıma ses çıkarmayan davacının zımni muvafakatinin var olduğu yönünde “fiili karine” oluşacağı ve bu karinenin aksi davacı tarafından kanıtlanmadıkça, ecrimisil talep edilmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği kabul edilmektedir.

Tüm bunların yanında, ecrimisil davalarında davalının uzun süreli kullanımı söz konusu ise, bu kullanıma ses çıkarmayan davacının zımni muvafakatinin var olduğu yönünde “fiili karine” oluşacağı ve bu karinenin aksi davacı tarafından kanıtlanmadıkça, ecrimisil talep edilmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği kabul edilmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; davacıların muris Alime'den intikal eden taşınmazdan hiç bir şekilde yararlanamadıklarını ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, adı geçen mirasbırakanın 28.03.1927 tarihinde öldüğü, davacıların o tarihten beri mevcut kullanıma karşı çıkmadığı dolayısıyla davalının kullanımına zımnen muvafakat edildiği, ortaklığın giderilmesi davasının açılması ile muvafakatın geri alındığı sonucuna varılmakta olup, bu durumda davacıların açtığı ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihinden önceki kullanımı nedeniyle davalının kötüniyetli olduğunu ve ecrimisille sorumlu tutulabileceğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Öte yandan;davacıların taşınmazda kullandığı bir bölüm yok ise de kullanabileceği bir yer olup olmadığı mahkemece araştırılmış değildir.

../...

Hâl böyle olunca, yerinde keşif yapılarak yukarıdaki ilkeler uyarınca inceleme ve araştırma yapılması, toplanan ve toplanacak delillerin değerlendirilmesi, davacıların taşınmazda kullanabileceği bir bölümün olup olmadığının gerektiğinde taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması, davacıların kullanabileceği bir yer var ise ecrimisil isteğinin reddedilmesi, aksi halde davalının kullandığı alan gözetilerek ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihi olan 04.02.2010 tarihinden ihale tarihine kadar bilirkişi tarafından hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken noksan soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23261, Karar No: 2014/15804, Tarih: 25.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23261 E.  ,  2014/15804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya icelenerek gereği düşünüldü:

Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın Köyleri asfaltlama konusundaki ihalesini alan yüklenici ... A.Ş. de, silindir makinesi operatörü olarak çalışan sanık ...'ün, aşamalardaki beyanlarında, mola esnasında sevk ve idaresinde bulunan iş makinesini park ettiğini ve tuvalet ihtiyacını gidermek üzere yol kenarındaki bir işyerine doğru gittiğini, cebinde bulunan evine ait anahtar ile diğer anahtarlar nedeniyle, iş makinesinin anahtarını yanına aldığı zannıyla hareket ettiğini, iş makinesini kullanması konusunda işçi ...'e herhangi bir söy söylemediğini ifade ettiği, çalışma yapılan sahada ekip başı olarak görevli sanık ...'ın, iş makinesini kullanan ...'in iddiasının aksine, makineyi kullanma konusunda herhangi bir talimat vermediğini, kaza mahalline 50 metre mesafade bulunduğunu ifade ettiği, katılan ...'un ve kaza mahallindeki tanık işçilerin, kaza öncesinde, sürücü ...'e, iş makinesini kullanma konusunda herhangi bir talimat verildiğini duymadıklarını ifade ettikleri nazara alındığında; kaza anında servis aracının çalışmaması sebebiyle, yaklaşık 200-250 metre ilerideki çalışma sahasına yaya olarak yürümek yerine, iş makinesiyle gitmeyi tercih eden, iş makinesi kullanma sertifikası ve sürücü belgesi olmayan sürücü ...'in, işçilerden sorumlu sanık ...'a bilgi vermeden kendi insiyatifiyle hareket ettirdiği iş makinesiyle seyir halindeyken, yolun eğimli olması nedeniyle araç üzerinde hakimiyeti sağlayamaması ve aracı yol şartlarına uygun sevk ve idare bilgisinden yoksun olması şeklindeki kusurlu eylemiyle sebebiyet verdiği kazada, kontak anahtarını iş makinesi üzerinde unutan sanık ...'e, salt bu eylemi nedeniyle kusur izafe edilemeyeceği, işçiler dışında 3. kişilerin girişine ve müdahalesine kapalı, normal şartlar altında her işçinin, iş organizasyonu çerçevesinde kendisine verilen görevi yapmakla yükümlü olduğu çalışma sahasında, iş makinesinin kontak anahtarının üzerinde unutulmasını fırsat bilerek sevk ve idare etmesinin sorumluluğu, sürücünün yaşı, idrak kabiliyeti ve iş deneyimi nazara alındığında, anahtarı makine üzerinde unutan iş makinesi operatörüne yüklenemeyeceği, sanık ...'in eylemi ile kaza arasında doğrudan doğruya bir illiyet bağı kurulamayacağı anlaşıldığından; tebliğnamadeki, bilirkişi raporuyla kusur izafe edilen sanık ...'ün mahkûmiyetine karar verilmesi yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümlerin gerekçesinde, sanıkların kusurlarının bulunmaması nedeniyle beraatlerine karar verildiği belirtilmiş olmasına karşın, hükümde yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “atılı suçun unsurları itibariyle işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nun 223/2-e” ibaresinin çıkarılarak yerine, “sanıkların, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13636, Karar No: 2018/20123, Tarih: 12.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13636 E.  ,  2018/20123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ........ Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 2. ........ Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... ........ Mahkemesi 6.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin ........ Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 13.08.2015 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 29.03.2017 tarihinde başlattığı ........ takibi ile 2016 yılı ........ ayından 2017 yılı ........ ayına kadarki 8 aylık kira alacağı 78.999,15 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 30.03.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu vekili 06.04.2017 tarihli itiraz dilekçesinde, müvekkilinin alacaklı olduğunu iddia eden kişiye hiçbir borcu bulunmadığını bildirerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı ........ Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur.