muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5701, Karar No: 2015/8106, Tarih: 22.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5701 E.  ,  2015/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 71. maddesi nazara alındığında karar tarihi itibariyle 16 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında başka seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekirken gönüllü de olsa kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki "... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık suçundan dolayı tayin edilen kısa süreli hapis cezası yerine çevrilen tedbire uymaması halinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5504, Karar No: 2021/7207, Tarih: 24.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5504 E.  ,  2021/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 03.07.2013 tarihinde karın ve sırt ağrısı şikayeti ile ... Hastanesine müracaat ettiğini, hastanede yapılan tetkikler sonucunda safra kesesinde ve kanalında taş olduğunun tespit edildiğini, davalı Dr. ... tarafından safra kesesinde iltihap bulunması sebebiyle safra kesesinin alınmayacağının, sadece kanaldaki taşın çıkarılacağının, ilaçla ile iltihap kurutulduktan sonra safra kesesinin alınacağının beyan edildiğini, 04.07.2013 tarihinde ameliyat edildiğini, ertesi gün şiddetli karın ağrısı şikayeti olmasına rağmen taburcu edildiğini, evde durumunun kötüleşmesi üzerine Silvan Devlet Hastanesi’ne kaldırıldığını, sonradında ambulansla tekrar ... Hastanesine getirildiğini, burada davalı doktor tarafından tekrar ameliyata alındığını, safra kesesine stent ve kanala tüp yerleştirildiğini, ardından davalı doktorun kendisini Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine gönderdiğini, bu hastaneden kırık beş gün yoğun bakımda kaldığını, iki kez solunum yetmezliği sebebiyle makineye bağlandığını, davalı doktorun mühalaesinden sonra artık tek başına ihtiyaçlarını karşılayamaz hale geldiğini, davalıların eksik ve yanlış tedavisi sonucu malul kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL geçici iş göremezlik tazminatının, 1.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatının ve 120.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalılar lehine 12.510,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa ki, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinde; ''(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." düzenlemesi ile 13. maddesinde “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesi yer almaktadır. Karar tarihinde yürürlükte olab bu düzenlemelere göre maddi tazminat ile birlikte talep edilmesi halinde manevi tazminat açısından ayrı bir kalemde avukatlık ücretine hükmedilmesi ve manevi tazminat talebinin reddi durumunda da tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre ücretin belirlenmesi, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi durumunda ise davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. O halde davası reddedilen davacı aleyhine yukarıda yer verilen hükümler çerçevesinde vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7. maddesi gereğidir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm kısmında yer alan “Davalılar kendini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT'ne göre hesaplanan 12.510,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden, maddi tazminat yönünden; karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 13/1 maddesi uyarınca 1.800 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, manevi tazminat yönünden; karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 10/1 ve 10/4 maddeleri uyarınca 1.800 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine,” ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16685, Karar No: 2019/3266, Tarih: 10.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16685 E.  ,  2019/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.04.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, sağlığa zarar vermesi sebebiyle davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir.

Davalı vekili, baz istasyonunun yönetmeliğe uygun olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece GSM baz istasyonlarından yayılan elektromanyetik dalga gücünün GSM operatörü tarafından yükseltilmesinin mümkün olduğu, ayrıca baz istasyonunun yeterli yükseklikte monte edilmediği, bu haliyle insan sağlığını olumsuz yönde etkilediği davanın kabulüne, baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ..., ..., ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; davacının baz istasyonunun sağlığa zarar verdiği iddiasına ilişkin belirlenen bilirkişiler aracılığı ile yerinde keşif yapılmış ise de, refakate Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler alınmamış, baz istasyonunun davacı taşınmazlarına mesafesi belirlenmemiş, GSM oparetörlerinin yeterli yüksekliğe konumlanmadığına ilişkin sonuca nasıl ulaşıldığı, bu yönleri gösterir bir kroki de düzenlenmeyip keşfi izleme olanağı sağlanmadığından anlaşılamamıştır. Diğer yandan keşifte belirlenen bilirkişiler de yine yukarıda belirtildiği şekilde gerekli ölçümleri yapmamışlardır. Mahkemece bu şekilde eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6218, Karar No: 2019/9932, Tarih: 21.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6218 E.  ,  2019/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7791, Karar No: 2015/1776, Tarih: 03.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7791 E.  ,  2015/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat ve 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsadere

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm ve müsadere kararı, katılan vekili ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, ...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 12.11.1999 gün ve 1123 sayılı kararıyla belirlenen 1. derece doğal sit alanı içinde bulunan ...İli, Merkez İlçesi, ....Beldesi, ....Mevkii, 17 pafta, 8700 parselde mevcut peri bacası içerisinde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... tarafından delik açma makinesi ile havalandırma bacası açıldığının, olay yerinde sanık ...'un da bulunduğunun belirlendiği, sanık ...'un savunmasında, sanık ...'nın suç tarihinden birkaç gün önce kendisinden baca açma makinesini istediğini, olay günü adı geçen sanığı ziyarete gittiğinde makine ile çalıştığını gördüğünü, sanık ...'nın eylemine katılmadığını, suça konu yerin sit alanı olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık ...'nın da aynı doğrultuda anlatımda bulunduğu, tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık ...'un diğer sanığın eylemine katıldığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, suçta kullanılan baca açma makinesi, jeneratör ve aparatlarının sanık ... tarafından sanık ...'un bilgisi ve izni dahilinde suçta kullanıldığı, bu itibarla müsadereye konu eşyaların iyiniyetli 3. kişiye ait olduğunun kabulünün mümkün olmadığı, sonuç olarak mahkemece sanık ...'un beraatine ve Adli Emanette kayıtlı bulunan, suçta kullanılan eşyaların müsaderesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, sanığın suça konu eşyaların kendisine iadesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ve müsadereye ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3190, Karar No: 2015/1904, Tarih: 19.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3190 E.  ,  2015/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin haksız yere işveren tarafından feshedildiğini bu nedenle hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendi isteği ile işi bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 107. maddesinde, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109. maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinde de açılabilirlik şartı, alacağın konusu miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini istiyorsa onu açık şekilde yazar. Kısmi davada, davacının dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir. Belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değil ise mahkeme, talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka talep sonucunun açık olmaması halinde, dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutularak davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.