muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22621, Karar No: 2020/9414, Tarih: 28.09.2020

Davacının dava dilekçesinde ki iddiası, toplanan deliller ve özellikle tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının ... sözleşmesini 04.05.2014 tarihinde kendisinin feshettiği ve feshin herhangi bir haklı nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, davacının ... akdini feshinin haklı nedene dayalı olmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, 135,00 TL asgari geçim indirimi, 55,00 TL yıllık izin ücretinden olmak üzere ret edilen toplam alacak tutarı 190,00 TL olup yargılamada kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı lehine ret edilen kısım yönünden 190,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücreti verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- Hüküm kısmının 2, 4 ve 5. bentlerinde ıslah tarihi 07.03.2016 olmasına rağmen hatalı bir şekilde 07.03.2015 olarak yazılarak bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi de bozma sebebidir.

5- Mahkemece hükmedilen fazla mesai ve ... bayram genel tatil ücret alacaklarının “net” olduğu dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen, hüküm yerinde adı geçen alacakların brüt mü, net mi olduğunun belirtilmemesi infazda tereddüt oluşturacak nitelikte olduğundan bu husus da ayrıca bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14152, Karar No: 2014/4661, Tarih: 13.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14152 E.  ,  2014/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik inceleme bulunmadığına üyeler ... ve ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilirek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının bulunduğu belirtilmektedir.

Dava dosyalarının esas numaraları birbirine yakın rakamları taşıdığı görülmektedir. Suç tarihlerinin de yakın zamanları kapsaması muhtemeldir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyoruz.

KARŞI OY

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2009/12205, Karar No: 2009/13544, Tarih: 21.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12205 E.  ,  2009/13544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 08/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, adına kayıtlı 704 parsel sayılı taşınmazı 4070 Sayılı Yasanın 7.maddesine göre doğrudan satış suretiyle 89.100.-YTL. Bedelle davalı şirkete temlik edildiğini, ancak anılan yasaya göre taşınmazın doğrudan tüzel kişilere satışının yapılmasının mümkün olmadığının anlaşıldığını, tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazı iyiniyetle satın aldığını, balık üretim tesisi kurduğunu, tesislerin taşınmazın değerinden çok fazla olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülmeyerek, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, dava konusu 704 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı iken 4070 Sayılı Yasanın 7.maddesi hükmü gereğince 89.100.-YTL. Bedelle davalı şirkete satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalının 4070 Sayılı Yasada öngörülen koşulları taşımadığını, tüzel kişilere satış yapılmasının mümkün olmadığını yapılan temlikin hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, 4070 Sayılı Yasanın amir hükümlerinde Hazineye ait arazilerin ne şekilde ve kimlere satılabileceği açıkça belirtilmiş olup, 5, 6 ve 7.maddelerinde ise gerçek kişilere yapılacak satışlardaki aranan koşullar açıklanmış, tüzel kişilere Hazine mallarının satışına ilişkin bir düzenleme olmadığı gibi yasanın çıkış gayesinin "topraksız veya yeterli toprağı olmayan kişilerin mülk edinebilmelerine" olanak tanımak  amacına yönelik olduğu açıktır.

Diğer taraftan, tapu sicillerinin tutulması prensiplere bağlı olup, bunlardan biri Türk Medeni Kanununun 1020. Maddesinde öngörülen alenilik, diğerleri de Türk Medeni Kanununun 1021 ve 1022.maddelerinde açıklanan tescilin etkileri ve hukuki sonuçları ve güvenilirliği, 1007 maddesinde açıklanan Hazinenin kusursuz sorumluluk ilkesi sonuncusu ise sicilin geçerli bir hukuki dayanağının bulunması ve illetten mücerret bulunmaması durumudur.

Anılan, ilkeler ve yukarıda açıklanan yasa hükümleri gözetildiğinde, davalı şirket adına oluşan sicilin korunması gerekli yasal bir dayanağının bulunduğu söylenemeyeceğinden sicilin Türk Medeni Kanununun 1025.maddesine göre yolsuz tecsil niteliğinde bulunduğu sabittir.

Anılan, ilkeler ve yukarıda açıklanan yasa hükümleri gözetildiğinde, davalı şirket adına oluşan sicilin korunması gerekli yasal bir dayanağının bulunduğu söylenemeyeceğinden sicilin Türk Medeni Kanununun 1025.maddesine göre yolsuz tecsil niteliğinde bulunduğu sabittir.

Mahkemece, her nekadar Türk Medeni Kanununun 2.maddesi hükmü uyarınca temlikin iyiniyetli olduğundan sözedilerek dava reddedilmişse de, davalının yalnızca objektif iyiniyetli olması yeterli olmayıp, aynı yasanın 3.maddesinde öngörülen subjektif iyiniyetinde varolması gerekeceği kuşkusuzdur. Zira, kanunu bilmemek mazeret sayılmaz hükmü karşısında, Türk Medeni Kanununun 2.maddesinin uygulanmasına da yasal olanak yoktur.

Öte yandan, davalının dava konusu taşınmazın satış bedeli ile üzerine yapılan muhdesattan kaynaklanan varsa sair haklarını da ayrı bir dava konusu edebileceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca;  davalıya yapılan temlikin dayanağını oluşturan 4070 Sayılı Yasanın koşullarının davalı yönünden varolmadığı bu nedenle tescilin hukuki dayanaktan yoksun hale geldiği gözetilerek, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar  verilmiş  olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1713, Karar No: 2017/9450, Tarih: 12.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1713 E.  ,  2017/9450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin aracından 11 adet sucuk çaldığı ve eyleminin teşebbüste kaldığı anlaşılmakla, müştekinin yanında şöför olarak çalışan ve kollukta ifadesi alınan ...’ın beyanlarında aracın kapı ve camlarının kilitli olduğu anlaşılmakla ayrıca 15.04.2015 tarihli tutanakta sürgülü kapı camının zorlanarak açıldığı ifade edilmekle, eylemin 142/2-h maddesi kapsamında kalma ihtimaline binaen müşteki ve ... duruşmada tanık olarak dinlenilerek aracın kapı ve camlarının kilitli olup olmadığı hususu şüpheye yer verilmeyecek şekilde aydınlatılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suç tarihi itibariyle çalınan sucukların piyasa değerinin 65 TL olması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Somut olayda ise; suç tarihi itibariyle çalınan sucukların piyasa değerinin 65 TL olması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre suça süreklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine,açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11229, Karar No: 2018/5647, Tarih: 03.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/11229 E.  ,  2018/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADIYAMAN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Oluşa ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde motosiklet ile seyir halinde iken, devriye görevi yapan ekiplerce, durdurulmak istendiği esnada kaçmaya yeltenen sanığın, yakalanmasının ardından yapılan üst aramasında net 6 gramdan ibaret esrarın ele geçirildiği olayda, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş biçimi, ele geçen madde miktarının sanığın kişisel kullanma sınırları içinde kalması, sanığın uyuşturucu maddeyi başkası için temin ettiğine ve ticaret için bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/706, Karar No: 2008/1358, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/706 E.  ,  2008/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen...Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ....adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 506 ada 79 parsel sayılı taşınmaz 20.04.1994 tarih 5 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.1951 tarih 1951/42-100 Esas ve Karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7510, Karar No: 2021/1558, Tarih: 20.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/7510 E.  ,  2021/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılanın bildirmiş olduğu tanık Ayşe'nin, tehdit sözünü duymadığını belirtmesi, olayın tanık Emine'nin merdiven temizliği yapması sebebiyle taraflar arasında çıkan tartışma sonucu meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.