muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7517, Karar No: 2019/19878, Tarih: 13.11.2019

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde açıkça aylık ücretini 1.125,00 Euro olarak belirttiği halde ücretin talep aşılarak 1.250,00 Euro olarak tesbiti hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12404, Karar No: 2013/24788, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/12404 E.  ,  2013/24788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurların ibadet ettiği esnada yanlarında bulunan iki ayrı kol çantasını çalmaya teşebbüs eden sanığın, suça konu çantaların ayrı ayrı müştekilere ait olduğunu bilmesi gerektiğinden, her bir müştekiye karşı eyleminin ayrı suç olarak kabulü gerekirken zincirleme suç olarak kabulüyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle noksan ceza tayini ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında aynı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5967, Karar No: 2015/5553, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5967 E.  ,  2015/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/3936, Karar No: 2022/9377, Tarih: 16.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3936 E.  ,  2022/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava ve ferileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.11.2022 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 8.400 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak Selvet'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 16.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21442, Karar No: 2018/16338, Tarih: 20.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21442 E.  ,  2018/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 24.01.2002 ile 28.08.2013 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, en son olarak 2.200 TL net maaş aldığını, 28.08.2013 tarihinde haklı nedenlere dayanarak iş akdini feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde haftada 9 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai talebinde bulunmasına rağmen, bilirkişinin davacının haftada 12 saat fazla mesai alacağını hesaplaması ve bu raporun hükme esas alınması, HMK’nin 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

3- Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacı taraf, açılan kısmi dava sonrası, 17/03/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır. Islah dilekçesinin davalıya tebliği üzerine, davalı vekilinin süresinde zamanaşımı def'inde bulunduğu anlaşılmaktadır. Fazla mesai alacağının zamanaşımı def'i gözetilmeden hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5591, Karar No: 2012/39655, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5591 E.  ,  2012/39655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Nakliyat Pet. San Tic Ltd Şti'nin, ... Ayrancı Berendi Köyü'nde çalıştırdığı mermer ocağı faaliyetleri sırasında, mermer ocağına yol açmak amacıyla tarlaları sulamada kullanılan köy tüzel kişiliğine ait kanalın bir kısmını şirkete ait ... makineleri ile yıkarak zarar vermesi nedeniyle, bu ocağın sorumlu mühendisi olan sanığın mahkumiyetine dair kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9305, Karar No: 2016/9129, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9305 E.  ,  2016/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.04.2007 tarih ve 2007/270 E. - 2007/419 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak babası ...'un velayeti altına bırakılmıştır.

Kısıtlı annesi 11.02.2016 tarihli dilekçesi ile mevcut vasinin kısıtlı ile ilgilenmediğini belirterek kendisinin kısıtlıya vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Mahallesi ... Sok. No:71/1 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin karar olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.-
Yargıtay — Esas No: 2018/12580, Karar No: 2019/6959, Tarih: 02.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12580 E.  ,  2019/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “1 yıl 5 ay 15 gün” hapis cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 5 ay 15 gün” olacağı gözetilmeden, sanık için “1 yıl” süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün erteleme nedeniyle denetim süresi belirlenmesine ilişkin fıkrasından ''1 YILLIK'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1 yıl 5 ay 15 gün'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14218, Karar No: 2016/9238, Tarih: 08.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14218 E.  ,  2016/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin canlı balık yetiştiriciliği yaptığını, kesintisiz bir elektrik enerjisine ihtiyaçlarının olduğunu, üretim çiftliğindeki elektrik enerjisinin davalı ... şirketi tarafından temin edildiğini, 2010, 2011, 2012 yıllarında müvekkili şirkete ait tesise enerji veren elektrik hattında yaşan kesintiler sebebiyle jeneratör kullanmak zorunda kaldıklarını, davalı şirket tarafından yapılan kesintilerin toplamı yaklaşık 45 saat, 2011 yılı için yaklaşık 22 saat, 2012 yılı için yaklaşık 35 saat olarak bildirdiğini, ancak fiilen yapılan kesintilerin bildirilen kesintilerden daha fazla olduğunu, yaşanan bu elektrik kesintileri sebebiyle jeneratörlerin yakıt, bakım ve onarımı için bedel ödemek zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL jeneratör bakım, yakıt, onarım ve sair giderlerine ilişkin zarar ile 500 TL... mevzuatı uyarınca ödenmesi gereken tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, mevzuata göre zamanında başvuru yapmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının davasının hesaplanabilir bir zarar olduğunu, davacı tarafından müvekkili şirkete veya...ya jeneratör kullanımına ilişkin herhangi bir proje onay ve kabul işlemleri için bildirimde bulunmadığını, müvekkili şirketin elektrik kesintileri konusunda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca zarara ilişkin herhangi bir belge veya makbuz da sunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre davalı kurumun... mevzuatına aykırı şekilde elektrik kesintilerine sebebiyet verdiği, kesinti süresi içinde davacının jenaratör kullanmak zorunda kaldığı, bu sebeple davalı kurumdan aldığı elektrik bedelinden daha fazla masraflarının oluştuğu, elektrik kesintilerinde haklılık payının olmadığı, bu durum itibariyle

./..

-2-

davacının jenaratör kullanması sebebi ile fazladan yapmış olduğu giderinin davalı kurum tarafından karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 500,00-TL ceza bedeli ve 20.901,48-TL jeneratör bakım ve yakıt giderinin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacı şirkete verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

-2-

davacının jenaratör kullanması sebebi ile fazladan yapmış olduğu giderinin davalı kurum tarafından karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 500,00-TL ceza bedeli ve 20.901,48-TL jeneratör bakım ve yakıt giderinin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacı şirkete verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekili; 27/01/2015 havale tarihli dilekçesiyle; 20.901,48 TL jenaratör bakım, yakıt, onarım ve sair giderlerine ilişkin zararı ile fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 500,00 TL... mevzuat uyarınca ödenmesi gereken tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesine ilişkin davayı ıslah ettiklerini beyan etmiştir. Mahkemece de; ıslah dilekçesiyle talep edilen kısım yönünden de dava tarihinden avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı, taraflar arasında abonelik sözleşmesi bulunduğu ve davacının 27/01/2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan '' davanın kabulü ile 500,00-TL ceza bedeli ve 20.901,48-TL jeneratör bakım ve yakıt giderinin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacı şirkete verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, dava dilekçesiyle talep edilen 500,00 TL ceza bedeli ve 10.000,00 TL jeneratör bakım ve yakıt giderinin dava tarihinden itibaren, bakiye 10.901,48 TL jeneratör bakım ve yakıt giderinin ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ... den alınarak davacı şirkete verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/10072, Karar No: 2018/4113, Tarih: 09.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10072 E.  ,  2018/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağını oluşturan Sarıkamış Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/1128 sayılı soruşturması kapsamında davacının (şüpheli) 13/01/2015 tarihinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan gözaltına alındığı ve aynı gün serbest bırakıldığı, davacı (şüpheli) hakkında soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5271 Sayılı CMK'nın 141/1-e maddesindeki "Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen kişiler maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler" hükmü gereği davacının gözaltında kaldığı süre için hak ve nesafet ilkelerine uygun bir miktarda maddi ve manevi tazminata karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1987, Karar No: 2018/3572, Tarih: 28.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/1987 E.  ,  2018/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 293,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edildikten sonra itiraz üzerine kadastro komisyon kararı ile taşınmazın 1/2 hisseleri oranında davalılar ... ve Mahmut Aliç adlarına tesciline karar verilmiş ve tespit kesinleşmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığı gibi uyması halinde dahi davacı taraf lehine hukuki kıymetini yitirdiği ve davacı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın öncesinde babasına ait iken kendisine intikal ettiği ve 30 yılı aşkın süredir taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek dava açmış, davalı taraf ise taşınmazın kendi zilyetliklerinde bulunduğunu savunmuş, ayrıca 18.6.1974 tarih 39 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Ne var ki; mahkemece sözü edilen tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmediği gibi haritası bulunup bulunmadığı araştırılmamış, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar tapu kaydının üç sınır itibari ile taşınmaza uyduğunu belirttikleri ve tapu kaydında okunan sınırları gösterdikleri halde bu sınırlar fen bilirkişiye kroki üzerinde işaretlettirilerek denetime elverişli rapor alınmamış, komşu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanağı olan belgeler getirtilerek tapu kayıt uygulaması denetlenmemiştir. Diğer taraftan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar, çekişmeli taşınmazın öncesinde davacının babası ...'a ait olduğunu, ot koymak suretiyle kullandığını, daha sonra taşınmazı oğlu davacıya hibe ettiğini, davacınında yaklaşık 30 yıl öncesinde bu yere ev inşa ettiğini, 1998 yılına kadar bu evi kullandığını, bu tarihte tüm köylülerin Iğdır iline göçettiğini ve davacınında bu tarihten sonra yaz aylarında dava konusu evi kullandığını beyan ettikleri halde inşaat bilirkişi raporunda sözü edilen evin 61,00 metrekare alanında tek katlı yığma yapı niteliğinde olup, duvarlarının göçmüş vaziyette bulunduğu ve kullanılır vaziyette olmadığı, ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olmadığı ve taşınmaz üzerinde her hangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığının bildirildiğinin belirtilmesi karşısında beyanlarla anılan raporlar çelişkili olduğu halde bu çelişkiler üzerinde durulmaksızın ve zilyetlikle iktisap koşullarının davacı taraf lehine ne şekilde gerçekleştiği somut olarak ortaya konulmaksızın karar verilmiştir. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, davalı tarafın dayandığı 18.6.1974 tarih 39 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, varsa haritası ve çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanağı olan kayıtlar getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, ziraat ve inşaat mühendisi ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır