muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3154, Karar No: 2024/9329, Tarih: 04.12.2024

3. 17.09.2022 tarihli ön ekspertiz tutanağında; sanıktan daralı 58 gram kahverengi renkli toz madde, daralı 0,9 gram beyaz renkli kristalimsi madde ele geçirildiği, ele geçirilen daralı 58 gram kahverengi renkli toz maddenin eroin, daralı 0,9 gram beyaz renkli kristalimsi maddenin metamfetamin olduğu değerlendirildiği belirtilmiştir.

4. 17.09.2022 tarihli tutanakta; sanığın alınan ifadesinde uyuşturucu maddeyi B.D. isimli şahıstan satın aldığını beyan ettiği, sanığa fotoğraf üzerinden yaptırılan teşhis işleminde B.D. isimli şahsı fotoğraftan teşhis ettiği belirtilmiştir. Sanığın uyuşturucu maddeyi satın aldığı ikameti gösterebileceğini söylemesi üzerine bildirdiği mahalleye sanıkla beraber gidildiği fakat sanığın uyuşturucu maddeyi satın aldığı ikameti hatırlayamadığını beyan etmiştir.

5. Antalya 2.Sulh Ceza Hakimliğinin 17.09.2022 tarih ve 2022/6230 Değişik İş sayılı kararı ile sanığın atmış olduğu daralı 58 gram eroin, daralı 0,9 gram metamfetamin olduğu değerlendirilen maddelere ve bu maddelerin taşınmasında ve paketlenmesinde kullanılan materyallere ayrıca cep telefonuna el koyma işleminin ve sanıktan aldırılan kan ve idrar örneklerinin onaylanmasına karar verilmiştir.

6. Antalya Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin 12.10.2022 tarihli raporunda; sanığa ait olduğu bildirilen kanda uyuşturucu uyarıcı madde aranması ve idrarda uyuşturucu-uyarıcı madde aranmasına ilişkin inceleme sonucunda sanığın kanında uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden amfetamin ve metamfetamin bulunduğunu, sanığın idrarında uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden amfetamin, metamfetamin, morfin ve kodein bulunduğunu bildirilmiştir.

7. Antalya Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Parmak İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin 2022/PİG-002032 uzmanlık numaralı raporunda; 1- 1.0 numaralı 1 adet beyaz renkli poşet parçası ve 2-2.0 numaralı 2 adet şeffaf renkli poşet parçası üzerinde yapılan inceleme sonucunda herhangi bir iz tespit edilemediği bildirilmiştir.

8.Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün ANT-KİM-22-07210 uzmanlık numaralı raporunda; sanık ile ilgili olarak gönderildiği belirtilen ve 1 ile numaralandırılan 0,75 gram ağırlığında beyaz renkli kristalize katı madde parçaları ve 2 ile numaralandırılan 58 gram ağırlığında açık kahve renkli katı madde parçaları üzerinde yapılan inceleme sonucunda 1 ile numaralandırılan maddenin, uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiği ve içerdiği net metamfetamin miktarının % 71 oranında olmak üzere 0,5325 gram olduğu, 2 ile numaralandırılan maddenin uyuşturucu maddelerden eroin ile uyuşturucu maddeler kapsamında değerlendirilmeyen kafein ve parasetamol maddelerini ihtiva ettiği, içerdiği net eroin miktarının % 8 oranında olmak üzere 4,54 gram olduğu bildirilmiştir.

9. Antalya İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01.02.2023 tarihli tutanakta cep telefonu üzerinde yapılan incelemede herhangi bir suç ve suç unsuruna rastlanılmadığı belirtilmiştir.

10. B.D. hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 08.12.2022 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

11. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında özetle; suç konusu uyuşturucu maddeyi ticaret amacıyla olmamak kaydıyla B.D.'den satın aldığını, bu uyuşturucu maddeyi almaya gittiğinde B.D.'nin evinde arkadaşının telefonunun çalındığını, bu nedenle kendi numarasından 112'yi aradığını, araması sebebiyle polislerin geldiğini, telefonunda uyuşturucu madde satıldığına ilişkin kayıtların olduğunu, B.'nin birilerine kendisini gösterdiğini görünce telefonundaki kayıtların alacağını düşündüğünü, bu nedenle kaçtığını, çantayı attığını ancak çantadaki uyuşturucunun kendisine ait olduğunu, bu uyuşturucuların B.D.'den aldığı uyuşturucular olduğunu, B.'nin adresini gösterdiğini, fotoğraftan teşhis ettiğini, uyuşturucu maddeleri ticari maksatla bulundurduğuna yönelik iddiaları reddettiğini savunmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerini görmesi üzerine doğrudan kaçmaya başlayan sanığın yapılan takip üzerine yakalanmış oluşu, bununla birlikte sanığın kaçarken atmış olduğu çantadan içerdiği net miktarı 4,54 gram olan 58 gram ağırlığında eroin ile 0,75 gram metamfetamin maddesinin ele geçmiş olması, sanığın aleni bir ortam olan sokakta, çanta içerisinde, şahsi kullanım sınırlarının üzerinde bulundurduğu suça konu maddelerin ele geçmiş olması bir bütün olarak nazara alındığında; sanığın anılan maddeleri kendi kullanımı için bulundurduğuna yönelik savunmalarına itibar edilmediği, sanığın savunmalarında yer verdiği B.D. ismine yönelik olarak Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.12.2022 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşıldığı, bu itibarla da sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecinin düzeltilen hususlar dışında kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecinin düzeltilen hususlar dışında kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, İlk Derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler ile özellikle; olay tutanağına göre; sanığın kolluk görevlilerini görünce kaçtığı, kaçarken atmış olduğu çantadan içerdiği net miktarı 4,54 gram olan 58 gram ağırlığında eroin ile 0,75 gram metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, ele geçirilen uyuşturucu maddelere el koyma kararının onaylandığı, sanığın uyuşturucu maddeyi satın aldığını beyan ettiği B.D. hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 08.12.2022 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup, sanık savunması, olay tutanağı, uzmanlık raporu, uyuşturucu maddelerin ele geçirilme biçimi ile ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve miktarları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kullanım sınırlarının üzerindeki uyuşturucu maddeleri ticaret amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 30.03.2023 tarihli ve 2023/654 Esas, 2023/723 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15538, Karar No: 2011/1183, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15538 E.  ,  2011/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Mahallesi, ... mevkii, 573 ada 7 parsel sayılı 8381,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı ... adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 Sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006-2007 yıllarında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve Amasya merkez, ... mahallesi, ... mevkii, Cilt:5, Sayfa:478, Cinsi: Hali arazi olan 8381,00 m² yüzölçümündeki davalı ... Belediyesi adına kayıtlı 573 ada 7 parsel sayılı taşınmazın Fen Bilirkişisi ... ’in 16/03/2010 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5674,92 m²’lik kısmının tapusunun iptali ile, orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 04/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 04/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (A) bölümünün orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün

düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2., 3. ve 4. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 Sayılı Yasa ile getirilen 3402 sayılı yasanın 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/02/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4709, Karar No: 2018/1223, Tarih: 15.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/4709 E.  ,  2018/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında;

CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bilirkişi raporunda oluşturulun tabloda, sanık ...'nin, ... nolu ve...adına kayıtlı olan, ancak; sanık ... tarafından kullanılan ... nolu telefonlardan, 04.04.2011 gününü 05.04.2011 gününe bağlayan gece saat: 23.15'de başlayarak saat: 07.55'e kadar 17 görüşme yaptıkları, görüşmelerin saat: 23.15'ten saat: 23.57'ye kadar 5 adet olduğu ve ikisinin mesaj olduğu, görüşmelere ara verip saat: 05.22'den sonra tekrar arayıp sürekli görüşme yapıldığı, ... ve ...'ın bu görüşmeler esnasında Polatlı merkezinde bulunan baz istasyonlarından sinyal aldığı, şahısların saat: 24.00 sıralarında telefonla görüştükten sonra aynı ortamda bulundukları, saat: 05.22'den sonra tekrar ayrılıp telefon görüşmeleri yaptıklarının belirtilmesi karşısında, sanıkların saat: 24.00 ile saat: 05.22'ye kadar bir arada bulundukları sonucuna bilirkişilerin ne suretle ulaştıklarının gerekirse bilirkişiden sorulması, aynı ortamda hangi adreste olduklarının açıklattırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2596, Karar No: 2013/5145, Tarih: 03.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2596 E.  ,  2013/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.02.2008 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali ve eski hale getirilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tüzelkişiliği, köylerine ait tapu kaydı bulunan taşınmazın mera komisyonu tarafından mera kapsamına alındığını, mera olmadığını, taşınmazın mera vasfını taşımadığının tespiti ile tahsis kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanımlamaya göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.

Eldeki davada tahsis iş ve işlemleri 4342 sayılı Mera Kanunu uygulanmak suretiyle yapıldığından öncelikle, Mera Kanunu’nun amacı, arkasından “ tahsis” sözcüğünden neyin anlaşılması gerektiği ve Mera Kanunu’na göre köy veya belediyelere mera tahsisi yapılırken üzerinde durulması gereken kuralların neler olduğu hususları irdelenmelidir.

4342 sayılı Mera Kanununun 1.maddesinde kanunun amacı “… daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri kullanılmakta olan mera, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların tespiti, tahdidi ile köy veya belediye tüzel kişilikleri adına tahsislerinin yapılmasını, belirlenecek kurallara uygun bir şekilde kullandırılmasını, bakım ve ıslahının yapılarak

verimliliklerinin artırılmasını ve sürdürülmesini, kullanımlarının sürekli olarak denetlenmesini, korunmasını ve gerektiğinde kullanım amacının değiştirilmesini sağlamaktır” şeklinde açıklanmıştır. Mera Kanununun 6. maddesine göre mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılır. Uygulamayı yapacak merci ise valilik onayı ile oluşturulacak olan mera komisyonu ve komisyona bağlı olarak çalışan teknik ekiplerdir.

Aynı Kanunun 3. maddesinde yapılan tanımlamalara göre, Tahdit; çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisi olduğuna karar verilen yerlerin sınırlarının usulüne uygun olarak ülke nirengi sistemine dayalı 1/5000 ölçekli haritalar üzerinde belirtilmesini ve bu sınırların arazi üzerinde kalıcı işaretlerle işaretlenmesini, Tespit; bir yerin mera, yaylak ve kışlak arazisi olup olmadığının resmi evrakla ve bilirkişi ifadeleri ile belgelendirilmesini, ifade eder.

Aynı Kanunun 3. maddesinde yapılan tanımlamalara göre, Tahdit; çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisi olduğuna karar verilen yerlerin sınırlarının usulüne uygun olarak ülke nirengi sistemine dayalı 1/5000 ölçekli haritalar üzerinde belirtilmesini ve bu sınırların arazi üzerinde kalıcı işaretlerle işaretlenmesini, Tespit; bir yerin mera, yaylak ve kışlak arazisi olup olmadığının resmi evrakla ve bilirkişi ifadeleri ile belgelendirilmesini, ifade eder.

Tahsis, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde; çayır, mera, yaylak ve kışlakların kullanımlarının verimlilik ve sosyal adalet ilkelerine uygun şekilde düzenlenerek, münferiden ya da müştereken yararlanılmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye bırakılması olarak tarif edilmiştir. Kuşkusuz bir tahsis işleminin yapılabilmesi o konuda yasal düzenleme olmasına bağlıdır. Tarihi sürece bakıldığında, Osmanlı Hukukunda tahsisin kesin nitelikli olan padişah buyruk ve iradesini gösteren belgelerle (fermanlarla) yapıldığı görülmektedir. Cumhuriyet döneminde ise tahsise olanak sağlayan çeşitli kanunlar çıkarılmıştır. Bu husustaki ilk düzenleme 474 sayılı Kanunla yapılmış, kanun kapsamına giren bölgelerde tahsis belgesi vermeye illerde valilik, ilçelerde kaymakamlık yetkili kılınmıştır. 2502 sayılı kanuna göre tahsise mahalli hükümet yetkilidir. 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanununda tahsise yetkili makam toprak tevzi komisyonları olarak kabul edilmiştir. 1757 sayılı kanun, 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu ve 3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki kanunlarda da benzeri hükümler bulunmaktadır. 4342 sayılı Mera Kanunu ise tahsise yetkili merciyi yine bu kanuna göre kurulan ve Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adına yasanın öngördüğü iş ve işlemleri yürüten mera komisyonu olarak benimsemiş bulunmaktadır.

Her ne kadar Mera Kanununun 4/2 maddesindeki “Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur” hükmü karşısında

Mera Komisyonlarının henüz çalışmaya başlamadığı yerlerde kadim yararlanma iddiasının dinlenmesi mümkün ise de komisyonun çalışmalara başladığı alanlarda yasadan kaynaklanan idari bir tasarrufla yapılan tahsise karşı bu tür bir iddiaya dayanılamaz.

Mera Komisyonlarının henüz çalışmaya başlamadığı yerlerde kadim yararlanma iddiasının dinlenmesi mümkün ise de komisyonun çalışmalara başladığı alanlarda yasadan kaynaklanan idari bir tasarrufla yapılan tahsise karşı bu tür bir iddiaya dayanılamaz.

Özetlenerek belirtmek gerekirse; Daha önceleri fermanlarla ya da kanuni düzenlemeye uygun yetkili makamlar tarafından tahsis edilen veya geleneksel olarak mera, yaylak ve kışlak olarak kullanıldığı tespit edilen yerlerin Mera Kanununun getirdiği hükümlere uygun olarak tespiti ile ölçümlemesi yapıldıktan sonra yeniden bir veya birkaç köy ya da belediye tüzel kişiliklerine yararlanmaları amacıyla tahsisine Mera Komisyonları yetkilidir. Çünkü sonraki dönemlerde mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanma iddiaları ancak Mera Kanununun 21/1 maddesi gereği özel sicildeki kayda göre ispatlanabilir. O yüzden hak sahibi olabilmek için öncelikle lehe tahsis kararı bulunmalıdır.

Kuşkusuz, Mera Komisyonları Kanunun 5.maddesine göre mera, yaylak ve kışlak kapsamına alınan bir yerin bir veya birkaç köy ya da belediye tüzel kişiliklerine yararlanmaları amacıyla tahsisini gerçekleştirirken yasanın öngördüğü kıstasları aramak ve tahsisi bu ölçülere uygun yapmak zorundadır. Bu konudaki Mera Kanununun 11. maddesi hükmü “Komisyon; bölgenin ekonomik durumunu, iklim özelliklerini, toprak işleme esaslarını, arazi kullanma şekillerini ve kullanma kabiliyet sınıflarını dikkate alarak mevcut mera, yaylak ve kışlaklar ile bu amaçla kullanılabilecek diğer alanları, sulama ve geçit yerlerini tespit eder ve haritaları üzerinde belirler. Köy veya belediyenin münferiden veya müştereken yararlanacağı mera, yaylak ve kışlak ihtiyacının belirlenmesinde, bu alanların karakter ve otlatma kapasitesi, bitkisel ve hayvansal gelişme ve otlatılacak hayvan miktarı dikkate alınır. Hesaplamada, bir büyükbaş hayvan birimi için verilmesi gerekli olan mera, yaylak ve kışlak alanı üzerinden o yerlerdeki çiftçi ailelerinin otlatma hakkı bulunur” 12. madde hükmü ise; “Komisyon, 11 inci maddeye göre belirlenen ihtiyacı karşılayacak miktarda mera, yaylak ve kışlaklar ile bunlarla ilgili sulama ve geçit yeri olarak tespit edilen alanları halkın ortak olarak yararlanmaları amacıyla, o köy veya belediye tüzel kişiliğine tahsis eder ve tahsis kararı valiliğin onayına sunulur. Bu kararda tahsis edilen yerin niteliği, miktarı, sınırları, hayvan sulama ve geçit yerleri, tahsis amacı, otlatma kapasitesi, aile işletmelerinin büyükbaş hayvan birimi üzerinden otlatma hakkı ve otlatabilecekleri hayvan sayısı da belirtilir…” şeklindedir. Görülüyor ki Mera Kanunu, komisyonca tahsis işlemi gerçekleştirilirken kadim yararlanma biçimini veya mera, yaylak ve kışlakların hangi köy veya belediyenin idari sınırları içinde ise o köy veya belediyeye tahsis edilmesi gerektiğini bir ölçü

olarak kabul etmemiştir. Mera Kanunu’nun tahsis için kabul ettiği kıstas o köy veya belediyenin mera, yaylak ve kışlaklara olan ihtiyacıdır. İhtiyaç unsurunun belirlemesi yapılırken gözetilmesi gereken ölçütlerin neler olduğu de özellikle yasanın 11. maddesinde sıralanmıştır. Öte yandan ihtiyaç tespiti yapılırken Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenen normların dikkate alınması da zorunludur.

Mera Kanununa ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, yörede 4342 Sayılı Mera Kanununa göre kurulan komisyon çalışmaları yapıldığı, çekişme konusu parsellerin mera kaynakları kapsamına alındığı, ancak komisyon tarafından taşınmazların tahdit ve tespitlerinin yapıldığı, tahsis çalışmasının kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bir yerin mera kaynaklarına alınıp alınmayacağı, mera komisyonlarının yetkisi dahilinde olduğundan çalışmalar sonucunun ne olduğu, başka bir anlatımla mera komisyon çalışma sonuçlarının kesinleşip kesinleşmediği önem kazanmaktadır. Bu nedenle mahkemece, komisyon çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği sorulup saptanmalı, istem bunun sonucuna uygun olarak bir hükme bağlanmalıdır. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.