muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/15060, Karar No: 2008/1539, Tarih: 05.02.2008

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3.bendinin silinmesine, yerine, “3- Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, avukat ile temsil edilen ihtiyari dava arkadaşı davacılar... ve ... yararına ayrı ayrı 2.200,00’er YTL ve ... için ayrı ayrı 600,00’er YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davalı yararına reddedilen manevi tazminat miktarları üzerinden 600,00’er YTL avukatlık ücretinin davacılar... ve ... ile ...’ten ayrı ayrı alınarak davalıya verilmesine, maddi tazminatın reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacılar... ve ...’un dava açarken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 550.00-YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 05.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25319, Karar No: 2015/1382, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25319 E.  ,  2015/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3201, Karar No: 2011/5931, Tarih: 26.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3201 E.  ,  2011/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 03/03/2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... İl. Hiz. A.Ş yönünden davanın kabulüne, diğer davalı yönünden feragat nedeniyle reddine dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... İletişim Hiz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacıların, oturdukları binalara komşu taşınmaz üzerine kurulan baz istasyonunun, insan sağlığı yönünden tehdit oluşturması nedeniyle kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem davalılardan ... İletişim Hizmetleri AŞ yönünden kabul edilmiş; diğer davalılar yönünden feragat nedeniyle reddedilmiş; karar, davalılardan ... İletişim Hizmetleri AŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 26/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2013/16228, Karar No: 2014/882, Tarih: 23.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16228 E.  ,  2014/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Gerçeğe aykırı bilirkişilik yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat hükmü kurulması gerekirken, mahkemece yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçesi ile beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/204, Karar No: 2021/3176, Tarih: 26.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/204 E.  ,  2021/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde olayın gerçekleşme şekli ile vasıflandırılmasına dair herhangi bir açıklama içermeyen gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle Anayasanın 141 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15261, Karar No: 2015/13249, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15261 E.  ,  2015/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2012/339-2014/196

Davacı A.. B.. vekili Avukat S.. G.. tarafından, davalı H.. M.. aleyhine 14/09/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya özürlü oğluna evde bakmasından dolayı 2828 sayılı Yasa uyarınca gelir bağlandığını, daha sonra yapılan incelemede kanunda geçen fert başına gelir sınırının ihlal edildiğinin ve aylık bağlanması şartının kaybedildiğinin anlaşıldığını, bu sebeple yersiz ödeme yapıldığını belirtilerek, yersiz ödenen tutarın iadesi talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından, davalının gelir bağlanırken herhangi bir yanıltıcı beyanının olmadığı anlaşılmaktadır. Daha sonra Kurumca yapılan araştırmada, davalıyla birlikte aynı evde yaşayan Ş.. M..vefat etmesi ve Ö.. M.. evlenerek evden ayrılması nedeniyle hanede yaşayan kişi başına düşen gelirin asgari ücretin 2/3'ünü geçtiği belirtilerek, aylık bağlanması şartının kaybedildiği belirtilmiştir.

Davalıya bağlanan gelir sosyal devlet ilkesi gereği bağlanmıştır. Sosyal devlet; ekonomik, sosyal, kültürel bakımdan, vatandaşın insanca yaşayabilmesi için gerekli olan tedbirleri alan, sosyal barış ve sosyal adaleti sağlamak amacıyla sosyal ve ekonomik hayata müdahaleyi gerekli gören devlettir. Sosyal devlet olmanın unsurlarından başlıcası, herkese insana yakışır asgari bir hayat düzeyi sağlamaya yönelik tedbir almadır. Bu kapsamda dar gelirli olan davalıya özürlü olan annesine bakması nedeniyle gelir bağlanmıştır.

Davalının özürlü oğluna bakmaya devam ettiği ortadadır. Davacının değişen durumları kontrol ederek gerekli önlemleri alması gerekir. Mahkemece, yapılan ödemelerin sosyal devlet ilkesi uyarınca yapıldığı, şartların değişmesi nedeniyle kontrolde ihmal gösteren davacının aylıkların iadesini istenmesinin anılan ilkeye aykırı düşeceği gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3474, Karar No: 2014/2025, Tarih: 10.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/3474 E.  ,  2014/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2011/24-2011/505

C.. A.. ile M.. Y.. ve asli müdahil Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.09.2011 gün ve 24/505 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, asli müdahil Hazine vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Köy Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmalarında dava konusu 107 ada parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiğini, ne var ki, bu taşınmaz içerisindeki bir kısım alandan kadim su kaynağı çıktığını, bu sudan köyün arazilerinin sulanmakta olduğunu açıklayarak davalı adına tespit ve tescil edilen taşınmazın bir kısmının iptali ile köy adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava değeri yönünden görevsizlik kararı verilmesini istemiş, ayrıca bu yeri vekil edeninin 1978 yılında başka bir şahıstan satın aldığını, o tarihten beri aralıksız çekişmesiz müvekkilinin zilyetliği altında bulunduğunu izah ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Asli müdahale talebinde bulunan Hazine vekili 23.08.2011 havale tarihli dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 5 - 6 yıl kadar önce davalı kişi tarafından kepçe ile tesfiye edilerek kullanılmaya başlandığını, davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını, köy tüzel kişiliğinin de bu yerde herhangi bir zilyetliğinin olmadığını davacının davasının reddine, bu yerin tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosyada mevcut 30.07.2009 tarihli rapor ve eki kroki dikkate alınarak bu krokide 113/B ile gösterilen 1569,25 m2’lik kısmın Höyük yeri niteliğiyle asli müdahil Hazine adına tapuya tesciline, aynı krokide 113/A ve 113/C ile işaretli 4305,97 m2 ve 1550,40 m2’lik yerlerin davalı S.. oğlu M.. Y.. adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili, asli müdahil vekili ve davalı vekili tarafından dilekçelerinde yazılı nedenlerle ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dosyada mevcut 30.07.2009 tarihli rapor ve eki kroki dikkate alınarak bu krokide 113/B ile gösterilen 1569,25 m2’lik kısmın Höyük yeri niteliğiyle asli müdahil Hazine adına tapuya tesciline, aynı krokide 113/A ve 113/C ile işaretli 4305,97 m2 ve 1550,40 m2’lik yerlerin davalı S.. oğlu M.. Y.. adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili, asli müdahil vekili ve davalı vekili tarafından dilekçelerinde yazılı nedenlerle ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 107 ada 113 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağının onaylı sureti getirilmiştir. Senetsizden, tarla niteliğiyle, 7426 m2 olarak, 16.08.2001 tarihinde, tam mülkiyet üzere, S.. oğlu M.. Y.. adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 08.01.2002 tarihinde kesinleştirilmiştir. Dosyada mevcut çap kaydına göre bu yer hala davalı adına tapuda kayıtlıdır. Komşu parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirilmiştir. Tamamının senetsizden tespit ve tescillerinin yapıldığı anlaşılmıştır. Mahallinde keşif yapılmıştır. Aynı köyden dinlenen davacı tanıkları özetle dava konusu yerin Bir Kül Tepe olduğunu bu yerden mezar dahi çıktığını, define arayanların bu yeri zaman zaman kaçak olarak kazdıklarını buranın kadastrodan önce hiç kullanılmadığını, kadastrodan sonra davalının kepçe ile burayı düzeltip taşlarını temizleyerek birkaç seneden beri yonca, yulaf ekerek kullanmakta olduğunu söylemişlerdir. Davalı tanıkları ise nizalı yerin balık sırtı şeklinde tepe halinde olduğunu, yükselti şeklinde Höyük Tepesi denildiğini, 3-5 sene önce buranın düzeltildiğini açıklamışlardır. Keşif heyetine katılan kadastro teknisyenleri 1/2000 ölçekli kroki ve eki raporu dosyaya sunmuşlardır. Keşifte görevlendirilen ziraatçi bilirkişi dava konusu taşınmazın 113/A ve 113/C ile gösterilen kısımlarının makineli tarıma elverişli ve uzun yıllardan beri işlendiğini, toprak derinliğinin 50-90 cm olduğunu ve taban arazisi niteliğinde bulunduğunu, buna karşılık 113/B ile gösterilen yerin toprak derinliğinin 0-20 cm civarında olup % 50-90 taşlılık bulunduğunu ve tarıma elverişli olmayan arazi niteliğinde olduğu rapor etmiştir. Jeolog bilirkişi ise dosyada mevcut raporunu sunmuştur.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle tespit ve tescil edilen taşınmazın bir kısmının eski mezar kalıntıları bulunan höyük niteliğinde olup olmadığı, bir kısmından da kendiliğinden kaynayarak akan doğal su kaynaklarının bulunup bulunmadığı ve bu nitelikteki yerlerin özel mülkiyete konu olup olmayacağında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere birinci ve ikinci derecedeki arkeolojik sit alanları ve tarihi mezarların bulunduğu yer ve koruma alanlarının zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı ve bu nitelikteki yerler için Hazine'nin her zaman iptal ve tescil davası açabileceği kuşkusuzdur. Bundan ayrı doğal su kaynaklarının dahi özel mülkiyete konu olamayacağı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere birinci ve ikinci derecedeki arkeolojik sit alanları ve tarihi mezarların bulunduğu yer ve koruma alanlarının zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı ve bu nitelikteki yerler için Hazine'nin her zaman iptal ve tescil davası açabileceği kuşkusuzdur. Bundan ayrı doğal su kaynaklarının dahi özel mülkiyete konu olamayacağı tartışmasızdır.

Ne var ki; mahalli Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye taraflar arasındaki uyuşmazlıkları sona erdirmeye elverişli değildir. Şöyle ki, asli müdahil adına iptal ve tesciline karar verilen yerin birinci ve ikinci derecede arkeolojik sit alanında kalıp kalmadığı uzman bilirkişi raporuyla belirlenmemiştir. Ayrıca Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'ndan bu konuda bir görüş alınmamış ve varsa bu yerle ilgili haritası getirtilmemiştir. Ayrıca, davacı köy tüzel kişiliğinin iddiası nedeniyle çekişmeli yerde kendiliğinden çıkan ve umuma ait olan bir su kaynağının bulunup bulunmadığı uzman bilirkişi raporuyla araştırılmamış ve belirlenmemiştir.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'na ait herhangi bir tespit, harita ve kroki ve bununla ilgili bir kararın bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa Koruma Kurulu Kararı ve dayanağı haritanın merciinden getirtilmesi, yoksa işin uzmanı arkeolog bir bilirkişi ile söz konusu taşınmazın içerisindeki höyük ve tarihi mezarlar ile koruma alanlarının saptanması, ayrıca, taşınmazın içerisinden doğal olarak çıkan ve kadimden beri köy halkı tarafından kullanıldığı iddia edilen su kaynağıyla ilgili olarak işin uzmanı bilirkişide refakate alınarak mahallinde keşif yapılması, tarafların varsa tanıklarının keşif mahallinde yöntemine uygun olarak çağrılarak dinlenmesi, ayrıca, Kaymakamlık aracılığıyla komşu köylerden belirlenecek en az üç mahalli bilirkişinin keşif sırasında hazır edilerek bu yerde kadim ve doğal su kaynağının bulunup bulunmadığının ve kullanım biçiminin belirlenmesi, tüm bu bilgi ve belirlemelerin keşfi izlemeye infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz teknik bilirkişiyle düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

Davacı, asli müdahil ve davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15'er TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı, asli müdahil ve davalıya ayrı ayrı iadesine 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.