muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6531, Karar No: 2017/19374, Tarih: 29.11.2017

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra 29.09.2014 tarihli dilekçesi ile ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan ve 08.11.2007-18 Ekim 2012 tarihlerini kapsayan fazla mesai karşılığı ücret alacağı kısmi olarak istenen miktar 8.000,00 TL dışlandığında kalan kısmı ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında zamanaşımına uğramadığı anlaşılmaktadır. Zira ıslah tarihine göre beş yılın dışında kalan 4.984, 17 TL, dava dilekçesi ile istenen 8.000,00 TL içinde kalmaktadır. Mahkemece fazla mesai ücretinin ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hesaplanan tüm fazla mesai alacağından makul indirim yapıldıktan sonra kalan miktar hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27008, Karar No: 2013/23781, Tarih: 22.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/27008 E.  ,  2013/23781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 14. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, iştirak nafakasının miktarı ve kişisel ilişki süresi yönünden; davalı koca tarafından ise, kusur belirlemesi, kadın yararına takdir edilen manevi tazminat ile kendisinin tazminat talepleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.10.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı R.Ş.vekili Av. M. E.ve karşı taraf temyiz eden davacı H.Ş.vekili Av. H. A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşinin babasını yaralayan davacı kadının, kocasına göre daha az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır..

3-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile davalı baba arasında 1-20 Temmuz tarihleri arasında ve Ramazan Bayramlarında kurulacak olan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin, yarı yıl tatilinde kurulacak kişisel ilişkinin ise başlangıç ve bitiş tarihleri ve saatlerinin gösterilmeden, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

3-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile davalı baba arasında 1-20 Temmuz tarihleri arasında ve Ramazan Bayramlarında kurulacak olan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin, yarı yıl tatilinde kurulacak kişisel ilişkinin ise başlangıç ve bitiş tarihleri ve saatlerinin gösterilmeden, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden 990 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya ve 990 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.10.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/4762, Karar No: 2024/9492, Tarih: 18.11.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4762 E.  ,  2024/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular aleyhine yapılan Örnek No:10 icra takibinde, borçlu davacıların takip konusu senedin kambiyo vasfına ve borca itiraz ettiği, ilk derece mahkemesince borca itirazın ve davanın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, davalı alacaklının bu kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinafın kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak aynı gerekçe ile bu kez takibin durdurulmasına karar verildiği, iş bu kararın davalı alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar ilk derece mahkemesince davalı alacaklı ...'in yargılandığı ceza davası dosyasında 05.06.2022 tarihli duruşmadaki savunmasında "...... bey benim sahildeki yerime gelip ortak oldu, bana güvendiği için hem ortağım olduğu için bu senet benim adıma düzenlendi.. ... ...'a para göndermedim, ticaretim olmamıştır.." şeklindeki beyanı mahkeme içi ikrar olarak değerlendirilerek borçludan alacaklı olmadığını kabul ettiği ve davalının alacaklı olmadığı ispat edildiği değerlendirilerek davanın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de aynı gerekçe ile ancak takibin durdurulmasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak takibin durdurulmasına karar verilmişse de; takibe konu senedin incelenmesinde senet keşidecisi ... olup, ... ... avalist durumundadır. Senet lehtarının beyanı ... ...'a ilişkin olup keşideciye ilişkin değildir. Dolayısı ile mahkeme içi ikrar olarak değerlendirilen husus takibe konu senet açısından borcun olmadığına ilişkin ikrar olarak değerlendirilemeyeceğinden itirazın reddine karar verilmesi gerekirken belirtilen şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 21.03.2024 tarih ve 2023/649 E.-2024/750 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18206, Karar No: 2013/6511, Tarih: 26.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18206 E.  ,  2013/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve .... Temizlik Gıda Yemek Üretim Nak. Güv. ve.... ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden .... Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 26.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2188, Karar No: 2014/4610, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2188 E.  ,  2014/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar ... ve ... müdafiin süresinden sonra yaptığı ve duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Oluş ve kabule göre, sanıkların eylemlerini cebir kullanarak işlediklerinin anlaşılmasına ve uygulamanın da TCK.nın 109/2. maddesi ile yapılmasına rağmen temel ceza 1 yıl hapis olarak gösterilmiş ise de, cezanın 109/3b maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında hesaplamanın 2 yıl üzerinden yapıldığı anlaşıldığından, temel cezanın 2 yıl yerine, 1 yıl olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların eylemlerine uyan TCK.nın 102/1-3d-5. maddeleri uyarınca kademeli ceza belirlenmesi gerekirken doğrudan TCK.nın 102/5. maddesi ile uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1441, Karar No: 2015/5597, Tarih: 14.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1441 E.  ,  2015/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/308217

MAHKEMESİ : Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2011/73 (E) ve 2013/425 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla hakkında kamu davası açılan sanığın, suçlamayı kabul etmeyerek faturaların gerçek olduğunu ve ödemelerin çek kullanılarak banka kanalıyla yapıldığını savunması, vergi raporu ve ekindeki belgelere göre, sanığın fatura tutarlarını karşılayacak kadar ödemeyi banka kanalıyla yaptığının tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla yapılan ödemeleri, faturaları düzenleyen şirketler adına tahsil eden kişilerin tespit edilerek dinlenmesi, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen şirketler hakkında kesinleşen ve dosyaya konulan dışında açılmış olan davaların akibeti araştırılarak kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile kesinleşmeyenler yönünden mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi aksi halde dosyaların özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen altı firma ile sanığın şirketine ait ticari defter ve belgeler üzerinde yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, sahte olarak KDV indiriminde kullanıldığı iddia edilen son fatura tarihine göre 21.12.2005 yerine 2005 olarak ve sanığın sahibi olduğu şirketin sıfatının da hatalı şekilde "sanık" şeklinde yazılması,

b- Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2-Kabule göre ise;

a- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, sahte olarak KDV indiriminde kullanıldığı iddia edilen son fatura tarihine göre 21.12.2005 yerine 2005 olarak ve sanığın sahibi olduğu şirketin sıfatının da hatalı şekilde "sanık" şeklinde yazılması,

b- Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/290, Karar No: 2019/38537, Tarih: 09.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/290 E.  ,  2019/38537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince seçenek yaptırım olarak ve yine doğrudan hükmedilen 100 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereği günlüğü 20-TL'den paraya çevrilmesi sırasında 7 ay 15 günlük kısa süreli hapis cezasına ilişkin olarak 4500- TL yerine 3000-TL ve doğrudan hükmedilen 100 gün adli para cezasına ilişkin olarak ise 2000-TL yerine 80-TL yazılması netice ceza belirlenirken doğru miktarın gösterilmesi nedeniyle bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilerek 5607 sayılı Yasaya muhalefetten mahkumiyetine dair hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen (4) numaralı paragrafının hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31216, Karar No: 2021/4869, Tarih: 12.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31216 E.  ,  2021/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020,2020/16,2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10696, Karar No: 2022/4733, Tarih: 31.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10696 E.  ,  2022/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin sokak üzerine kilitlemeden park ettiği motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e bendindeki suçu oluşturduğu halde, sanık hakkında aynı sayılı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7775, Karar No: 2018/2336, Tarih: 27.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7775 E.  ,  2018/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava zilyetlik nedenine dayalı tapusuz taşınmazın tescili istemi hakkında olup, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşulları yönünden hükmün denetlenebilmesi bakımından; dava konusu taşınmazı gösteren dava tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafından üretilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek; memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın, hava fotoğrafında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

2- 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi şartları bakımından hükmün denetlenebilmesi için, çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına konu edilip edilmediği, nazım veya uygulamalı imar planları kapsamında kalıp kalmadığı ve imar uygulamasının kesinleşip kesinleşmediği ilgili belediyeden sorulmalı, imar planı, ada dağıtım cetveli ve haritası getirtilmeli, çekişmeli yer için imar parselleri oluşturulmuş ve tapuya kayıt edilmişse, bu parsellerin tapu kayıtları, ilgili imar planları ve haritalarının bu dosyaya konulması,

3- Taşınmazın bulunduğu yörede yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı ve aplikasyon ve 2/B madde uygulaması haritasının orman işletme şefliğinden istenerek dosya arasına alınması,

4- Dava konusu taşınmaza komşu 547 nolu parsel ile 183 ada 3 ve 8 nolu parsellerin kadastro tutanakları, kadastro tespitine, varsa, dayanak vergi kayıtları ile tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini sıralı gösterir liste halinde yazılmış örnekleri, taşınmazlar davalı iseler dava dosyaları veya kesinleşme şerhli karar örnekleri ile tapu kayıtlarının dosya arasına alınması,

-2- 2016/7775-2018/2336