muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3987, Karar No: 2019/3456, Tarih: 16.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/3987 E.  ,  2019/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Davalı ...’ın yurtdışı adresine yapılan gerekçeli karar tebligatının iade edilmesi üzerine adı geçen davalıya yeniden gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı ...’a gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

III-Davalı ...’ ait mirasçılık belgesi ilgilisinden temin edilip, mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

IV-Dava konusu Manisa İli, Soma İlçesi, 970 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ait güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5591, Karar No: 2013/7683, Tarih: 04.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5591 E.  ,  2013/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl davada tazminat, birleşen davada itirazın iptali davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-birleşen davada davalı vekili Av.... ile davalı-birleşen davada davacı vekili Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki 10.11.1997 tarihli asıl ve 5.10.1999 tarihli inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahiplerine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, 27.000 Amerikan Dolarının davalı yükleniciden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, sözleşme uyarınca arsa sahibine teminat olarak verilen 27.000 ABD doları karşılığı 36.423,00 TL’nin tahsili için girişilen icra takibine davalı arsa sahibinin haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, asıl davada ise arsa sahiplerine teslimi gereken bağımsız bölümlerin zamanında teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, arsa sahibince açılan davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davacı arsa sahibi vekilince temyiz istemi üzerine Yargıtay 15. HD’ce, asıl davada, sözleşmenin 3. maddesinde belirtilen işlemler dikkate alınarak inşaatın teslimi gereken tarihin saptanması, daire satışları bu tarihten önce ise arsa sahibinin davasının şimdiki gibi reddedilmesi, satışlar teslimi gereken tarihten sonra yapılmış ise, geciken süre için daire başına 400,00 dolardan davacı alacağının saptanıp hüküm altına alınması ve yüklenicinin açtığı itirazın iptâli davasında ise, %40 icra inkâr tazminatına hükmolunmuş ise de takibe konulan miktar, arsa sahibine sözleşmenin teminatı olarak verildiği, işin sonunda teminatın yükleniciye iade olunup olunmayacağı yargılamayı gerektirmekte olup, ortada likid bir alacaktan söz edilemeyeceğinden bu istemin reddi yerine tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, bozma uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 3. maddesinde teslim tarihinin inşaat ruhsat tarihinden itibaren 30 ay iş günü olarak belirlenmesi nedeniyle, bu

sürenin iş günü olarak hesaplanması gerektiği, buna göre inşaat ruhsat tarihi olan 22.12.1999 ile 28.12.1999 tarihlerine 30 ay işgünü eklendiğinde teslimin en geç 30.12.2002 tarihinde yapılması gerekirken, teslimin bağlı olduğu iskan izninin bu teslim tarihinden önce 22.10.2002 ve 18.12.2002 tarihlerinde alındığı, bu nedenle bu tarihlerin teslim tarihi olarak kabulü gerektiği ve davacı tarafından dairelerin daha geç teslim edildiği ispatlanamadığından gecikme tazminatına ilişkin davanın reddine, birleşen davada ise, kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılan inşaatın tamamlandığı ve bağımsız bölümlerin teslim edildiği, davacı şirkete inşaat sözleşmesinin başında teminat olarak verdiği 27.000 USD’nin iadesinin gerektiği belirtilerek itirazın iptali ile alacak likit olmadığından % 40 icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı-birleşen davada davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı-birleşen davada davalıdan alınarak davalı-birleşen davada davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16011, Karar No: 2014/11244, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/16011 E.  ,  2014/11244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/160745

MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2005

NUMARASI : 2000/45 (E) ve 2000/62 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

18.07.2005 tarihinde verilen ek kararın kanun yolunu anlatımının yanıltıcı nitelikte olduğu anlaşılmakla, aynı mahkemece verilen 04.05.2012 tarihli temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak, hükümlünün öğrenme tarihi itibari ile süresinde olan temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yağma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-d-h bentlerine aykırı olarak silahla ve birden fazla kişiyle birlikte,konutta ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; aynı yasanın (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlerin özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükümlü hakkında cezadan indirim yapılması,

4- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü U.. Ö..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7962, Karar No: 2014/1619, Tarih: 05.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7962 E.  ,  2014/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2010/516-2012/686

-KARAR-

Gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesini davalı müflis şirket adına tebliğ alan müflis davalı şirket iflas idare memurları T.. D.., C.. T.., B.. G..'in, Bakırköy 1. İcra ve İflas Müdürlüğü'nün 21.09.2010 tarihli yazısında, müştereken yetkili oldukları bildirilmiş olup, kişilerin tebliğ tarihleri ve meşruhatlı yemin davetiyelerinin tebliğ edildiği Aralık 2012 tarihi itibariyle yetkili iflas idare memuru olup olmadıkları hususunda tereddüte düşülmüştür. Mahkemece, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği tarihler ile Aralık 2012 tarihi itibariyle, davalı müflis şirketin iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamı ilgili iflas müdürlüğünden sorularak, adı geçen kişilerin belirtilen dönemlerde iflas idare memurları olduklarının bildirilmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iade edilmesi; başka kişilerin iflas idare memuru olduğunun bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin müflis şirket tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması; münferiden ya da müştereken temsile yetkili memurlardan Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca birine gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz ve temyize cevap süresinin beklenilmesi; kararı münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/572, Karar No: 2014/24898, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/572 E.  ,  2014/24898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/285890

Mahkemesi : Çine Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 26/12/2012

Numarası : 2011/406 - 2012/910

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekilli tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin ve katılan vekilininin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gece saatlerinde, sanığın idaresindeki kamyonet ile Muğla istikametine göre iki çıkış şeridi, Çine istikametine gidişte bir iniş şeridi bulunan, aydınlatması bulunmayan, 10,5 metre genişliğindeki çift yönlü yolda, Çine istikametinden Muğla istikametine seyrederken sollama yasağı bulunan olay mahalline geldiğinde, önünde aynı istikamete seyretmekte olan sürücü T.. Ç.. idaresindeki otomobili ve bunun önündeki sürücü M. D.. idaresindeki kamyonu birlikte sollamaya geçtiğinde, sollamakta olduğu ikinci araç olan kamyonun önüne doğru geçmeye çalıştığı sırada sollamak istediği kamyona sürtme şeklinde çarparak aksi istikamet şeridine tamamen yöneldiğinde, aksi istikametten seyretmekte olan şikayetçi M.. A..'ın idaresindeki otomobil ile çarpıştıkları, direksiyon hakimiyetini kaybeden şikayetçi M.. A..'ın idaresindeki araç ile sol şeride yönelerek aksi yönden gelen ve sollanan ilk araç olan sürücü T.. Ç.. idaresindeki araçla çarpışması sonucu yedi kişinin yaralandığı olayda, sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, sanığa tayin olunan cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11609, Karar No: 2011/2888, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11609 E.  ,  2011/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalı taraf aracının kendisine ait araç arkadan çarparak hasarladığını, kaza tesbit tutanağında kendisini kusurlu gösterildiğini tutanağın gerçeği yansıtmadığını, davalı aracınında arkadan çarpması sonucu aracının hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarptığını belirterek hasar bedeli çekici ücreti tesbit masrafları olmak üzere toplam 8.067 TL.nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... kazanın tesbit tutanağında anlatıldığı şekilde gerçekleştiğini, kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili sigortalının kusuru oranında azami 12.500 TL poliçe limiti ile sorumluluklarının bulunduğunu, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.327,80 TL hasar bedeli ile 236 TL çekici ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde özetle; araç ile en sağ şeritte (E.80 güney yolu 1. şeridi) seyir halindeyken, kavacık kavşağına giderek Kavacık yönüne doğru gitmek üzere sağa sinyal vererek aracını sağa yönlendirdiğini bu sırada emniyet şeridini ihlal eden ve hızlı seyretmesi nedeniyle aracının sağ tarafından yaklaştığını farkedemediğini, davalı aracının kendi aracının arkasından çarpmak suretiyle trafik kazasına sebebiyet verdiğini ileri sürmüştür.

Kaza tesbit tutanağında; davacının aracı ile seyrederken sağda seyreden davalı ... yönetimindeki araçı geçmek isterken direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ ön kısımlarıyla kama başındaki bariyerlere çarparak spin attığı esnada davalı taraf aracının sağ ön kısımlarıyla davacı aracının arka kısımlarına çarptığı ve emniyet şeridinde durduğu, davacı aracının çarpmanın etkisiyle sol yan kısımlarını tekrar bariyere çarparak yola terk vaziyette durduğu davacının aracının hızını, araçların teknik özellikleriyle hava, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiği belirtilmiş olup, duruşmada dinlenen tutanak mümzisi ... kaza tutanağını kazaya karışan her iki sürücüyü de dinlendikten sonra onların beyanlarına göre düzenlendiğini, tutanağın doğru olduğunu bildirmiştir.

Duruşmada dinlenen davacı tanığı ...olay esnasında davacının kullandığı aracın sağ ön koltuğunda oturduğunu havanın yağışlı olduğunu Avrupa Yakasından Anadolu yakasına geçtiklerini kavacık istikametine gittiklerini birden arkalarından çarpma sesi duymasıyla birlikte içinde olduğu aracın tamamen ters istikamete döndüğünü arkalarında bulunan davalı aracının sağ tarafı ile davacıya ait aracın sol arka tarafına çarpmış olduğunu kazadan sonra gördüğünü kazanın kavacık'a sapma noktasında meydana geldiğini, kendilerinin önde davalı aracının arkalarında seyrettiğini, kaza esnasında davalı aracını sollamanın söz konusu olmadığını davacı aracının kazanın etkisiyle sol tarafından bariyerlere çarparak durabildiğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; oluş şekli ve araçların çarpma noktalarına göre davalı ...'in önünde sağa dönmek üzere geçen davacı aracının durumunu dikkate almadan önüne geçiş yapmış aracın tam arka bağaj kapağı kısımlarına çarptığı kavşağa yaklaşırken yavaşlamadığı, önünde seyreden aracı makul mesafeden takip etmediği hemen etkin tedbir almadığı olayda arkadan çarpma kuralını ihlalden %60 oranında davacının aracı ile E.80 otoyolunda Avrupa Yakasından Anadolu yakasına seyri sırasında kavacık yol ayrımına dönüş yapmak istediği sırada sağ tarafında seyreden araçların önüne geçerken dikkatsiz tedbirsiz, kontrolsüz araç kullanması şerit değiştirmeden önce gireceği şeride kontrollü girmemesi trafiği aksatacak veya tehlikeye düşürecek şekilde şerit değiştirmesi nedeniyle %40 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş davalı ... olayın trafik kazası tesbit tutanağında anlatıldığı şekilde meydana geldiğini kusurunun bulunmadığını belirtmiştir.

Bu durumda, kaza tesbit tutanağı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kazanın oluş şekli yorumlanması ve taraflara isnad edilen kusur oranları arasında farklılıklar bulunması nedeniyle bilirkişi raporu tek başına kanaat verici nitelikte değildir.

O halde mahkemece, İTÜ ya da Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek konusunda kusur uzman bilirkişi kurulundan kaza tesbit tutanağı, tutanak mümzisi ve davacı tanığının beyanları, araçların hasarlı kısımları çarpma noktaları bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek tutanak ile rapor arasında meydana gelen çelişkinin giderilmesi yönünde denetime elverişli, gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 31.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3709, Karar No: 2014/5566, Tarih: 15.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3709 E.  ,  2014/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R