muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22211, Karar No: 2014/14463, Tarih: 18.09.2014

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, özellikle ecrimisile konu taşınmaza emsal olabilecek kira sözleşmelerinin taraflardan istenmediği, benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paralarının tespiti yönünde bilirkişilerce resen emsal araştırılması yapılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar şekilde düzenlenmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler uyarınca araştırma ve inceleme yapılması, bu bağlamda taraflara emsal bildirme olanağının tanınması daha sonra mahallinde konusunda uzman bilirkişilerle birlikte yeniden keşif icra edilerek tarafların gösterecekleri emsal taşınmazlar ile bilirkişilerce resen belirlenecek emsallerde incelenmek ve çekişmeye konu yerle karşılaştırılması yapılmak suretiyle işgal tazminatı yönünden denetime açık, gerekçeli ve bilimsel verilere uygun rapor alınması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5398, Karar No: 2016/9529, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5398 E.  ,  2016/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası nedeniyle Yerel Mahkemece verilen hükmün davalılardan ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dairemizin 17.09.2015 gün 2015/7989 Esas 2015/16714 Karar sayılı geri çevirme kararında Ticaret Sicil Müdürlüğü 31.12.2014 tarihli yazı cevabından davalı ...nin 23.01.2014 tarii itibariyle resen silindiği belirtildiğinden işbu davada kendisine karar usulüne uygun olarak tebliği mümkün olmayan davalı ... nin ihyasının sağlanması için davacılar vekiline uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesine rağmen karar gereği yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay kararlarının gereğinin yerine getirilmemesinin dosyanın temyiz incelemesini geciktirdiği gibi ilgililerin sorumluluğuna da yol açacağı açıktır.

Gerçekten yukarıda belirtilen dosyanın mahalline geri çevrilmesine dair karar temyiz incelemesi yapılabilmesi için mutlak surette yerine getirilmesi gereken kararlardandır; davacı vekilinin ver,len süreye rağmen adı geçen şirketle alakalı olarak taraflarınca dava açılmadığını bildirmesi bu gerekliliği ortadan kaldırmaz.

Bu nedenle Ticaret Sicil Müdürlüğü 31.12.2014 tarihli yazı cevabından davalı ... nin 23.01.2014 tarihi itibariyle resen silindiği belirtildiği gözetilerek işbu davada kendisine karar usulüne uygun olarak tebliği mümkün olmayan davalı ...nin ihyasının sağlanması ve tasfiye memuru atanması bu durumun ticaret siciline tescilinin de sağlanması için davacılar vekiline uygun süre verilerek Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere (belirtilen hususlar yerine getirilmediği sürece temyiz incelemesi yapılamayacağından dosyanın yeniden dairemize gönderilmemesi gerekmektedir) dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18434, Karar No: 2016/8612, Tarih: 10.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18434 E.  ,  2016/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine...1. İcra Müdürlüğü' nün 2014/2931 sayılı dosyasından 53.000-TL bedelli bir adet senede dayalı olarak takip başlatıldığını, müvekkilinin davalı tarafa hiçbir şekilde 53.000 TL bedelli senet vermediğini, senet altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin daha önceden davalıya 3.000-TL bedelli bir senet vermiş olduğunu, eğer imza müvekkiline ait çıkar ise o senette tahrifat yoluyla takip konusu senedin oluşturulmuş olabileceğini, senetteki tarihler dışındaki yazıların müvekkiline ait olmadığını belirterek, takip dosyasındaki senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve davalı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş, ancak duruşmadaki beyanında, savcılık soruşturmasında aynı iddialarla ilgili olarak rapor alındığını ve sonucunda da takipsizlik kararı verildiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının imzaya yönelik itirazının gerek savcılık soruşturmasında alınan kriminal raporu ve gerekse ATK raporu ile çürütüldüğü, senedin tarihleri ve imza kısmı dolu olarak davacıdan alındığı ve boş senede 53.000-TL yazarak icraya konulduğunun zaten davalının kabulünde olduğu, boş bir senedin imzalanarak verilmesinin mümkün bulunup, bunun geçersizliğinin ileri sürülemeyeceği, bononun tedavüle konulmadan önce unsurlarının tamamlanmasının yeterli olduğu, senedin anlaşmaya aykırı biçimde doldurulduğunun yazılı bir belgeyle ispatlanmasının gerektiği, davacının borcunun olmadığını resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat edemediği gerekçeleriyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imza inkarına ve senette tahrifat nedeniyle bedelsizlik iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Dava, imza inkarına ve senette tahrifat nedeniyle bedelsizlik iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

İcra Hukuk Mahkemeleri dar yetkili olup, takip hukukundan kaynaklanan davalara bakan mahkemelerdir. İcra Hukuk Mahkemelerinde yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemelerde kesin delil olarak kabul edilemez. Yine, ceza soruşturması sırasında yetersiz mukayese belgeleri üzerinde yapılan incelemeye dayalı olarak düzenlenmiş olan bilirkişi raporu da, soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip bu kararın kesinleşmiş olduğu da dikkate alındığında hükme esas alınamaz. Mahkemece yapılması gereken iş, senetteki imzanın davacıya ait olup olmadığı ve bedelde tahrifat olup olmadığı yönünde usule uygun bilirkişi incelemesi yaptırılıp, imzanın davacıya ait olduğunun ve tahrifat olmadığının anlaşılması halinde bedelsizlik yönünden ispat yükünün davacıda olduğu kabul edilerek, deliller değerlendirilip sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/6389, Karar No: 2015/28117, Tarih: 09.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/6389 E.  ,  2015/28117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/242888

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/327 (E) ve 2013/305 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Katılan vekilin temyizinin sanık R.. T..'a yönelik olduğu belirlenmekle bu sanığa hasren yapılan incelemede;

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 22.12.2012 tarihinde öldüğü gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4305, Karar No: 2012/7793, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4305 E.  ,  2012/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar,davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalının ikametgâhı Kuşadası'nda olduğundan yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde başlatılan takibe haksız itirazın iptalini talep etmiştir. Davalı ise davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasında imzalanan ve Aydın Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılan sözleşmenin feshedildiği ve bu sözleşmeden sonra imzalanan ek sözleşmede ise yetkili mahkemenin kararlaştırılmadığını davalının ikametgâhının da Kuşadası'nda olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 17.05.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme ile Aydın mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili oldukları kararlaştırılmıştır. Yine taraflar arasında imzalanan 04.01.2005 tarihli 01.01.2006 ve 01.01.2007 tarihleri arasında geçerli olacak ek kira sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşme ile yukarıda belirtilen ilk sözleşmeye atıfta bulunularak bu sözleşmenin genel ve özel şartları dahilinde 2006 yılı için kira bedeli belirlenmiştir. Bu durumda ek kira sözleşmesi ile açıkca atıfta bulunulan ilk imzalanan kira sözleşmesinin genel ve özel şartları geçerli olup, tarafları bağlar. Kira sözleşmesinde Aydın mahkeme ve icra dairelerinin yetkili olduklarına dair yetki sözleşmesi geçerli olduğundan işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16157, Karar No: 2015/20683, Tarih: 27.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16157 E.  ,  2015/20683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı Belediyede işçi olarak çalıştığını, emeklilik nedeni ile iş akdinin sona erdiğini beyanla fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, duruşma sırasındaki beyanı ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacak taleplerinin kabulüne, hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkca feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidininde açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarınını tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarının da belirlenmesini talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup, bu nedenle Davacı vekilinin 21/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini arttırması üzerine davalı tarafça 25/11/2014 tarihinde 6100 sayılı HMK'nun 317/2 ve 319. maddeler uyarınca iki haftalık süre içinde süresinde zaman aşımı definde bulunduğu halde bu savunmanın değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı tarafından süresinde ileri sürülen zaman aşımı savunması ile ilgili ek hesap raporu almak ve sonucuna göre alacak talepleri hakkında karar vermek olmalıdır.

3- Ulusal bayram genel tatil alacağının hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ulusal bayram genel tatil günlerinin tamamında çalıştığını beyan etmiş, davalı ise duruşmadaki beyanı ile davanın reddini istemiştir.

Davalı işyeri resmi kurum olup dosyada davacıya ulusal bayram genel tatil ücreti ödenmesi yönünde tahakkuklar bulunduğu anlaşılmakla, kural olarak resmi kurumlarda yapılan çalışmaların ve ödemelerin kayıt altına alınmasının esas olduğu hususu göz önüne alınarak mahkemece gerekirse davalı belediyenin kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkuklarının davacıya ödenip ödenmediği araştırılarak ödeme yapılmış ise tahakkuk bulunan ulusal bayram-genel tatil günlerinin hesaplamada dışlanarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

4-Hüküm altına alınan alacakların net ya da brüt olduğunun karar yerinde gösterilmemesi de hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10228, Karar No: 2012/2792, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10228 E.  ,  2012/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise yazılı biçimde kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalılar asıl işveren Anonim şirket avukatı ve alt işveren limitet şirket ile ...’in ortak avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalı limitet şirketin diğer davalı ... şirketten... elektrik şebekesi yenileme işini ihale ettiği, limitet şirket sigortalısı olan kazalının, üzerinde çalıştığı 10 metrelik elektrik direğindeki cereyanın hatalı kesilmesi ve emniyet kemerinin de henüz tespitlenmemesi nedeniyle elektrik akımına kapılıp düşerek zararlandırıcı sigorta olayına maruz kaldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı limitet şirketin diğer davalı ... şirketten... elektrik şebekesi yenileme işini ihale ettiği, limitet şirket sigortalısı olan kazalının, üzerinde çalıştığı 10 metrelik elektrik direğindeki cereyanın hatalı kesilmesi ve emniyet kemerinin de henüz tespitlenmemesi nedeniyle elektrik akımına kapılıp düşerek zararlandırıcı sigorta olayına maruz kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, temyize konu iş bu ilk rücu davasına ilişkin olarak kusur raporu alınmamış, hak sahipleri tarafından ... dışında diğer davalılara karşı açılan tazminat davasına dayanılmıştır. Söz konusu tazminat davasında alınan 14.11.2005 tarihli kusur raporunda; davalı işveren limitet şirkete %60, davalı ...’e %7,5, davalı ...’ye %7,5, Tedaş’a %5, sigortalıya %20 oranında kusur izafe edilmiştir. Dosya içeriğinden, .... esasında gerçek kişi üç davalı ile dava dışı...hakkında kamu davası açıldığı, ancak mahkemece akıbetinin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hâkimini de bağlayacağı tartışmasızdır. Dava dışı ... ile hak sahipliği dosyasında taraf olmayan ...’in ceza mahkemesince kusurlu bulunup mahkum olması ve maddi olguya ilişkin hükmün kesinleşmesi halinde, adı geçenlerin kusursuzluğundan söz edilemeyeceği gibi münasip oranda bir miktar kusurlu sayılmasında da zorunluluk bulunmaktadır. Hükme dayanak kılınan kusur raporunda; bu yönde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı ve bu nedenle de hükme elverişli bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki, Anayasa Mahkemesi iptal kararı kapsamında, Kurumun rücu hakkının, halefiyet ilkesine dayanmayıp, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, tazminat davasında alınan kusur raporunun iş bu rücu davasında bağlayıcılığından söz edilemez. Mahkemece, ceza davasının sonucunun kesinleşmesi beklenmeli, daha sonra da tazminat davası da dikkate alınarak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir. Diğer taraftan, %50 isteme göre 6013,06 TL ilk peşin değerli gelire ve 1888,02 TL masrafa hükmedilmesi gerekirken, yazılı biçimde %80 kusur karşılığı ilk peşin değerli gelir ve masrafa hükmedilmesi ayrıca isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum avukatı ile davalılar asıl işveren ... şirket avukatı ve alt işveren limitet şirket ile ...’in ortak avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı Kurum avukatı ile davalılar asıl işveren ... şirket avukatı ve alt işveren limitet şirket ile ...’in ortak avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan... iadesine, 21.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi