muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6621, Karar No: 2015/13690, Tarih: 08.04.2015

3-Ayrıca, davalı tarafça temyiz dilekçesine ek olarak sunulan 2007 Aralık ile 2008 Ekim ayları arası döneme ilişkin davacının imzası bulunmayan bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunduğu gürülmüştür. Davalının bu savunması dikkate alınarak ödemeler banka vasıtasıyla yapılıyorsa ilgili bankadan ödeme bilgileri getirtilmeli, bordrolarda yazan miktarların davacıya ödendiğinin tespiti halinde bu aylar dışlanarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır."gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkeme kararında özetle;Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yeni bir bilirkişiden yeniden rapor aldırıldığı ve davacının hesap hareketlerinin bulunduğu iki ayrı bankaya müzekkere yazılarak davacıya banka hesaplarında herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı; yapılmış ise buna ilişkin hesap döküm cetvellerinin gönderilmesi istenildiği,Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; Davacı işçinin davalı işverenlikte tır şoförü olarak çalıştığı, 2006 yılı Nisan ayına kadar haftanın 7 günü sabah 08,00 akşam 19,00 saatleri arasında çalışarak hafta tatili kullanmadığı, fazla mesai ve hafta tatili ücretinin ödenmediği, 2006 yılı nisan ayına kadar ara dinlenme süreleri düşüldükten sonra günlük çalışma saatinin 9,5 saat olduğu, haftalık çalışma süresinin ise 6 gün X 9,5 saat + 2 gün (çalışılan hafta tatili gününde günlük çalışma süresi olarak tespit edilen 9,5 saatlik süreden 7,5 saatlik hafta tatili süresi düşüldüğünde tespit edilen 2 saatlik süre) = 59 saat olarak tespit edildiği, bu süreden haftalık yasal çalışma süresi olan 45 saatin düşülmesi ile bakiye 14 saat fazla mesai süresinin sabit olduğu, 2006 yılı Nisan ayından sonra haftada 6 gün çalışılan dönemler için toplamda 12 saat fazla mesai yaptığı, davacının imzasız maaş bordroları ile banka maaş ödemeleri karşılaştırıldığında 2008 yılı ücret bordroları imzasız olmasına rağmen fazla mesai ücret ödemesinin yapılarak aylık ücretine ilave edildiği ve bu miktarların maaş hesabına yatırıldığı, başka bir deyişle 2008 yılına ait fazla mesai ücretlerinin davacıya ödendiği, 2008 yılı haricindeki çalışması karşılığı ücretlerin ödenmediği fazla mesailere karşılık olarak %30 hakkaniyet indirimi de yapılmak suretiyle almaya hak kazandığı fazla mesai ücret alacağının 5.827,33 TL, hafta tatili ücret alacağının ise aynı şekilde %30 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle 792,44 TL olduğu tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin ilk kararı davalının temyizi üzerine bozulmuş olup, bozulan karardaki miktarlar açısından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Bozulan ilk kararda, hükmedilen hafta tatili ücreti alacağı miktarı 548,63 TL olmasına rağmen bozmadan sonra hükmedilen hafta tatili ücreti alacak miktarının 792,44 TL olduğu görülmüştür.

2-Mahkemenin ilk kararı davalının temyizi üzerine bozulmuş olup, bozulan karardaki miktarlar açısından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Bozulan ilk kararda, hükmedilen hafta tatili ücreti alacağı miktarı 548,63 TL olmasına rağmen bozmadan sonra hükmedilen hafta tatili ücreti alacak miktarının 792,44 TL olduğu görülmüştür.

Mahkemece hafta tatili ücret alacağının davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle 548,63 TL yerine 792,44 TL olarak hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.12.2008 yerine 31.07.2013 olarak yazılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17313, Karar No: 2022/18413, Tarih: 02.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/17313 E.  ,  2022/18413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

...

Sanığın katılana ait 27.10.2011 keşide tarihli 80.000 TL, 21.10.2011 keşide tarihli 75.000 TL, 20.09.2011 keşide tarihli 75.000 TL, 18.08.2011 keşide tarihli 70.000 TL, 16.09.2011 keşide tarihli 97.000 TL, 27.09.2011 keşide tarihli 50.000 TL bedelli çekleri bir şekilde ele geçirdiği ve sahte bir şekilde doldurarak piyasaya sürdüğü iddia olunan somut olayda;

1)Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğundan, suça konu çek asılları duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına geçirilerek, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı yöntemince incelenip tartışılarak, belge asıllarının denetime olanak verecek biçimde dosya içerisinde bulundurulması,

2)Sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek katılanın teyzesinin oğlu olduğunu ve suça konu çekleri katılanın bilgi ve rızası ile kullandığını, zaman zaman çek ihtiyaçları olduğunda birbirlerine hatır çekleri verdiklerini, çekleri bizzat kendisi veya muhasebecisi ... Beyin imzaladığını, bu hususta ... ve ...'un da tanık olarak dinlenilmesini, muhatap bankalardan bu durumun araştırılması yönündeki savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanık tarafından keşideci şirket adına başka çekler keşide edilmiş ve ödenmiş çekler bulunup bulunmadığı ile çalındığı iddia edilen çek defterine ait olup daha öncesinde ödenen çeklerin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması, daha önce katılan tarafından ödenen çekler ve suça konu çeklerdeki imzalar ile ilgili olarak bilirkişi raporu alınması, bu kapsamda ciro ettiği çekler sebebiyle borca ve imzaya itiraz içeren icra takip dosyaları ve hukuk davalarının bulunup bulunmadığı, benzer iddiaları havi ceza davalarının olup olmadığının tespit edilmesi, taraflar arasındaki ticari ilişkiyi bilen tanıkların dinlenmesi, çeklerin ödenmesi için para transferlerinin varlığını belirten banka şubelerinden ilgili hususunun araştırılması, ayrıca her ne kadar iddianamede belirtilmemiş olsa da suça konu çeklerin kimlere karşı kullanılarak haksız menfaat edildiği tespit edildikten sonra ilgili kişiler duruşmaya çağrılarak çekleri ne amaçla kimden aldıklarının sorulmasından sonra, sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediğinin hüküm yerinde tartışılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, tüm deliller toplanmadan eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16208, Karar No: 2023/10994, Tarih: 12.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/16208 E.  ,  2023/10994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2009/523 E., 2015/545 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracı atların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin ve Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1.Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607

sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) kapsamında kalacağı cihetle; suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.Şikayetçi Gümrük İdaresi'nin usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı

anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayıl Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Başkale (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2009/159 Esas, 2015/65 Karar (Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2009/523 Esas, 2015/545 Karar) sayılı kararı ile sanıkların ayrı ayrı kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 51 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü ve birinci fıkraları gereği 1 yıl 1 ... 10 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine, denetim süresine, hak yoksunluklarına, suça konu eşyanın müsaderesine ve nakil vasıtası atların müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebepleri; hapis cezasının ertelenmesine ve re'sen nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebepleri; hapis cezasının ertelenmesine ve re'sen nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

2.Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; hapis cezasının ertelenmesine, vekalet ücretine ve re'sen nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; suça konu akaryakıtı arazide sahipsiz bulup atlara yüklediğine, ticari kastının bulunmadığına, mahkûmiyet hükmünün Kanun'a aykırı olduğundan bozulması istemine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.04.07.2008 tarihinde Sultançayır P. Hd. Tk. Komutanlığı görevlilerince İ.İ.C. ülkesi sınırına 60 metre mesafede devriye görevi sırasında, sınırın karşı tarafına kaçan şahısların araziye terk ettikleri 4 adet at ve bu atlara yüklü vaziyette16 adet bidon içindeki toplam 320 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, sanıklar ... ve ...'ın üç gün sonra karakola gelerek, suça konu akaryakıt ve atları sahiplendikleri anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın aşamalardaki savunmasında suça konu akaryakıtı sınıra yakın bir yerde İran uyruklu şahıslardan evde kullanmak amacıyla aldıklarını, atlardan ikisinin kendisine, diğer ikisinin de sanık ...'a ait olduğunu beyan ederek atılı suçu inkar ettiği belirlenmiştir.

3.Sanık ...'ın aşamalardaki savunmasında ise; sanık ... ile arazide ot biçerken sahipsiz akaryakıtları evinde kullanmak amacıyla atlara yüklediklerini, atlardan ikisinin kendisine diğerinin de sanık ...'a ait olduğu beyan etmiştir.

4.Tutanak tanığı T. G. ile E. Ö. talimat Mahkemesinde tutanak içeriğinin ... olduğunu beyan etmişlerdir.

5.Sanık savunmaları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre dava konusu eşyanın kaçak olduğu anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin ve Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1.Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607

sayılı Kanun kapsamında kalacağı cihetle; suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun hükmü temyize hakkı bulunmadığından,

2.Şikâyetçi Gümrük İdaresi'nin ise usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından,

şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile Gümrük İdaresi vekilinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile Gümrük İdaresi vekilinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması nedeniyle, sanık ...'ın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkrasının son cümlesi kapsamında kalmakla birlikte, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası kapsamında olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca eyleme suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan hükümlerin tatbikinin gerektiği, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, buna göre olağanüstü zamanaşımı süresinin 04.07.2008 olan suç tarihi itibariyle temyiz inceleme tarihine kadar tamamlanmış olduğu belirlenmiştir.

V.KARAR

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin ve Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A-1, 2 numaralı) bentlerinde açıklanan nedenle, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ve Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2009/523 Esas, 2015/545 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşya hakkında 25.09.2008 tarihinde tasfiye kararı verildiğinden tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, tasfiye edilmiş ise bedelinin Hazine adına irad kaydına, davaya konu nakil vasıtası atlardan iki adedinin sanık ...'a İADESİNE

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4729, Karar No: 2010/2824, Tarih: 12.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4729 E.  ,  2010/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve cinsel ilişkide bulunmak suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; kaçırıp alıkoymak suçundan beraetine, reşit olamayan mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunmak suçundan ise mahkümiyetine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.07.2005 gün ve 2004/1278 Esas, 2005/758 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak suçuna 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 11.02.2005 günlü sorgu işlemi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsel ilişkide bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin Anayasa Mahkemesi'nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmesi sonucu aynı Yasanın 104/1. maddesine temas ettiği ve takibinin şikayete bağlı bulunduğu,

5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte suç aleyhe olan bu düzenlemeden önce işlendiğinden, TCK.nun 7/2. maddesi gereğince hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, CMK.nun 253 ve 254. maddelerine uygun biçimde uzlaşma girişiminde bulunulması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına göre eylemini teselsül ettirdiği anlaşılan sanığın cezasının 765 sayılı TCK.nun 80. maddesiyle artırılmaması,

Kabule göre de;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına göre eylemini teselsül ettirdiği anlaşılan sanığın cezasının 765 sayılı TCK.nun 80. maddesiyle artırılmaması,

Hükümden sonra yürürlüğe giren 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21802, Karar No: 2021/7911, Tarih: 22.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21802 E.  ,  2021/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/486, Karar No: 2018/5471, Tarih: 11.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/486 E.  ,  2018/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.05.2013 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketlerine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının davalılardan ... ile komşu olduğunu, ...'ın, diğer davalı şirketlerle yaptığı kira sözleşmesi sonucu, evinin üzerine davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kurulduğunu, baz istasyonlarından yayılan radyasyon nedeniyle insan sağlığının olumsuz etkilenebileceği ve ileride telafisi mümkün olmayacak zararlar meydana gelebileceği kuvvetle muhtemel bulunduğunu ileri sürerek davalı ...'in evinin çatısına kurulmuş davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili, davalı ... İletişim Hizmetleri A.Ş vekili ve davalı ... temyiz etmişlerdir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.