muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/231, Karar No: 2018/2487, Tarih: 29.03.2018

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı kooperatif, dava konusu taşınmazı alabalık çiftliği kurmak amacıyla taşınmazın o tarihteki maliki..... kiralamış olup taşınmaz üzerinde iyiniyetli olarak balık üretim tesisleri inşa ettiklerini ileri sürmüş ise de kiralama işleminin kiracıya şahsi hak sağladığı, kiracılık sıfatı nedeniyle taşınmaz üzerine yapılan tesis nedeniyle iyi niyet iddiasında bulunmanın mümkün olmadığı bu haliyle temliken tescil koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davanın temliken tescil koşulları oluşmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın konusuz kaldığından bahisle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8151, Karar No: 2014/16667, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/8151 E.  ,  2014/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gereçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, icra müdürlüğüne sunduğu 30.01.2012 tarihli mal beyanında takip konusu borcun ne şekilde ödeneceğinin belirtilmemesi nedeniyle, İİK’nun 74. maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte usülüne uygun mal beyanı olarak kabul edilemeyeceği cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5596, Karar No: 2006/5349, Tarih: 27.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5596 E.  ,  2006/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mahk.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı vekilinin temyiz istemi Dairemizin 02.06.2006 gün 2006/3322 Esas 2006/3292 karar sayılı ilamıyla mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddedilmiş ise de davacının 25.07.2006 tarihli dilekçesi üzerine dava dosyasının yapılan incelemesinden davacının 12.08.2004 havale tarihli dilekçesiyle karşılanmasını istediği zararın 4 milyar TL maddi 1.250.000.000 lira manevi olmak üzere toplam 5.250.000.000 lira olduğunu açıklayıp tahsilini istediği, bu durumda tahsili talep edilen miktar 5.250.000.000 TL olduğundan yerel mahkeme kararının kesin olmadığı davacının talebinin sehven 305.000.000 TL olduğu belirtilerek maddi hata sonucu red kararı verildiği anlaşılmakla, Dairemizin temyiz isteminin kesin olması yönünden reddine ilişkin 02.06.2006 gün 2006/3322 Esas 2006/3292 karar sayılı ilamın kaldırılmasına karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17086, Karar No: 2007/1409, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17086 E.  ,  2007/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 104 ada 79 ve 82 parsel sayılı sırasıyla 1134,98 m2 ve 1203,95 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, bahçe kargir iki katlı ev, kargir samanlık ve bahçesi niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 79 nolu parselin tümünün, 82 nolu parselin bilirkişice hazırlanan krokide (A) harfi ile gösterilen (320.62 m2)'lik kısmın orman niteliği ile Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen (883,33 m2)'lik kısmın ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 82 parselin (B) harfli bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazı 82 parselin (B) harfli bölümü yönündendir. Dosya içerisindeki Devrek Sulh Ceza Mahkemesinin 1984/1346 E.-1985/436 K. sayılı dosyasında sanık ...'ın suç tarihinde Babadağı Serisi Devlet Baltalık Ormanı 155 nolu bölümünde Karadikenlik mevkiindeki eski açmasını yeniden sürüp ekmek, samanlık ve araba garajı yapmak suretiyle işgale devam ettiği, sanığın eylemine uyan 6831 Sayılı Orman Yasasının 93/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz edilmeksizin 04.07.1985 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Kesinleşen sulh ceza mahkemesinin dosyasında Orman Bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan krokide dava konusu yer 374 m2 olarak gösterilmiş, kadastro mahkemesince yapılan 11.05.2005 tarihli keşif sonucu dosyaya sunulan 13.05.2005 tarihli teknik bilirkişi rapor ve krokisinde ise, 82 parselin orman olan bölümü 320,62 m2 olarak ölçülmüştür. Kesinleşen sulh ceza mahkemesindeki mahkumiyete konu olan yerin yüzölçümü ile eldeki davada hükme dayanak yapılan raporda ve krokideki yüzölçümü arasında farklılık vardır. Rapor bu haliyle, hükme yeterli değildir.

Kesinleşen sulh ceza mahkemesindeki tecavüz edilen yer orman ve ... bilirkişi raporlarına göre 104 ada 82 parseli içinde kaldığı anlaşılmakla, mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; kesinleşen sulh ceza dosyasındaki rapor ve kroki uygulanarak kapsamı ve yüzölçümü belirlenmeli, yüzölçümünde ve kapsamında farklılık bulunursa nedeni bilirkişilere açıklattırılmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 12.02.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10284, Karar No: 2012/14103, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10284 E.  ,  2012/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki akdin feshi-el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti Belediye'ye ait ... evinin çatısındaki 15 metrekarelik alanın baz istasyonu olarak kullanmak üzere davalıya kiraya verildiğini ancak baz istasyonunun çevre sakinleri ve kalan yaşlıların sağlığını tehdit edici endişelerinin belirmesi üzerine 15.10.2008 tarihli yazı ile kaldırılmasının talep edildiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile tesislerin sökülerek baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, baz istasyonlarının ... Kurumu tarafından onaylanan planlar çerçevesinde kurulduğunu sağlığa zararlı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 26.8.2002 tarihli sözleşme ile davacı belediyeye ait bina çatısındaki 15 metrekarelik alanın radyo baz istasyonu olarak kullanılmak üzere davalıya kiralandığı, anılan yere ait ... Kurumu'nun 6.2.2006 onay tarihli güvenlik sertifikasının mevcut olduğu ve davacı tarafından davalı şirkete baz istasyonunun kaldırılması için 15.10.2008 tarihli yazı gönderildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, mahkemece benimsendiği şekilde uzun sürede çevresine ve barınanlara zarar vereceği gerekçesi ile kira sözleşmesinin feshinin haklı olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dosyaya ibraz edilen 10.3.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda da açıklandığı gibi; baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, ... Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Anılan bilirkişi raporunda, davaya konu baz istasyonuna ilişkin olarak ilgili kanun ve yönetmelikle belirlenen süreçlere göre, ... Kurumu'ndan (eski Telekonimikasyon Kurumu ) güvenlik sertifikası alındığı ve ilgili mevzuat ve Yönetmelik hükümlerine uygun kurulduğu açıklanmıştır.

Sözleşmeden doğan hak ve yükümlülükler ile sözleşmeye ilişkin talep hakları sözleşmenin taraflarına aittir. Sözleşme taraflarından biri yükümlülüklerini yerine getirmediği ya da sözleşmeye aykırı davrandığında diğer tarafın sözleşmeyi fesih hakkı doğar. Somut olaya bakıldığında, davacı ve davalının sözleşme hükümleri ile bağlı olduğu gözetildiğinde, davacı iddiasının sözleşme hükümleri ile bağdaşmadığı dolayısıyla bu nedene dayanarak fesih hakkının bulunmadığının kabulü gerekir. Açıklanan nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince le temyiz olunan kararın davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 31.5.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyorum .
Yargıtay — Esas No: 2013/6186, Karar No: 2014/15216, Tarih: 18.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6186 E.  ,  2014/15216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, icra müdürlüğüne sunduğu 07.10.2011 tarihli mal beyanında takip konusu borcu ne şekilde ödeyeceğini belirtmemesi nedeniyle, İİK’nun 74. maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte usülüne uygun mal beyanı olarak kabul edilemeyeceği cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9768, Karar No: 2014/1622, Tarih: 29.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/9768 E.  ,  2014/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2012

NUMARASI :Esas no: 2011/567 Karar no:2012/1095

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat, yoksulluk nafakasının reddi ve tedbir nafakası yönünden; davalı-karşı davacı koca tarafından ise, kusur belirlemesi, maddi tazminat, tedbir nafakası, iştirak nafakası, mal tasfiye talebinin tefriki, ortak hesap yönünden görevsizlik kararı verilmesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.01.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı T.. Y.. vekili Av. Z... İ.. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı Yonca ...vekili Av. M... F...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kocanın temyiz dilekçesi davacı-karşı davalı kadına 26.02.2013 tarihide tebliğ edilmiş, ancak davacı-karşı davalı kadın yasada öngörülen (HUMK.md.433/2) 10 günlük süre geçtikten sonra 12.03.2013 tarihinde hükmü katılma yoluyla temyiz ettiğinden davacı-karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kocanın temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın sair temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.