muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/981, Karar No: 2015/2258, Tarih: 04.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/981 E.  ,  2015/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde kimliği tespit edilemeyen kişiyle...İlçesinde bulunan firmalarda şikayetçi ... Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon idaresi adına geldiğini söyleyerek sayaç kontrolü yaptığı ve inceleme sonucunda suyun kaçak kullanıldığını ve bunun karşılığında firma başına 48.000 TL ceza gelebileceğini ancak ceza gelmesi halinde kendisiyle irtibata geçilmesi durumunda cezayı 360 TL'ye düşürebileceğini ve abonelik için firma başına 50 TL verilmesi halinde abonelik işlemlerini başlatabileceğini söyleyerek 21 firmadan toplamda 1.050 TL aldığı, bir müddet sonra 11 firmaya şikayetçi tarafından düzenlenmiş gibi sahte 48.765,42 TL kaçak su kullanma cezası bildirimlerini göndermek suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Oluşa, bilirkişi raporuna, tanık beyanlarına, şikayetçi beyanlarına, kısmi ikrar içeren sanığın savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre; Gölbaşı İlçesinde bulunan firmalara şikayetçi ... Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon idaresi tarafından düzenlenmiş gibi sahte olarak oluşturduğu 48.765,42 TL kaçak su kullanma cezası bildirimlerini gönderen sanığın, sabit görülen eylemlerinin sahtecilik suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan inceleme de;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan inceleme de;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın, şikayetçi ... Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon idaresi adına geldiğini söyleyerek sayaç kontrolü yaptığı ve inceleme sonucunda suyun kaçak kullanıldığını ve bunun karşılığında firma başına 48.000 TL ceza gelebileceğini ancak ceza gelmesi halinde kendisiyle irtibata geçilmesi durumunda cezayı 360 TL'ye düşürebileceğini ve abonelik için firma başına 50 TL verilmesi halinde abonelik işlemlerini başlatabileceğini söyleyerek 21 firmadan toplamda 1.050 TL alma şeklindeki eylemlerinin; 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya demek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan, TCK'nın 15 8/1-d maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfında ve değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabül ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın, her bir mağdurdan haksız menfaat temin etmesi karşısında mağdur sayısınca dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, zincirleme şeklinde bir tek dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi,

b- TCK'nın 157/1. maddesi gereğince; hapis cezasının yanında, adli para cezasına da karar vermek gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında yalnızca hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son hükmü uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 04/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14683, Karar No: 2016/19399, Tarih: 27.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/14683 E.  ,  2016/19399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve önelsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı ,fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamına göre, davacının gece vardiyasında 20.00-08.00 saatleri arasında çalışma yapıldığı, bir buçuk saat ara dinlenmesi düşüldüğünde on buçuk saat çalıştığı ve yedi buçuk saati aşan üç saat fazla çalışması olduğu anlaşılmaktadır. Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik 7/2. maddesinde yer alan “çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır.” şeklindeki hüküm nazara alınarak, gece çalışmasından kaynaklı fazla çalışma ücreti alacağı yeniden değerlendirilmelidir. Yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davalılar temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacının, ayın yirmi günü çalışma, takip eden on günü ise dinlenme usulünde çalıştığı dosya içeriğiyle sabittir. Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca, hafta tatili izninin, yedi günlük zaman dilimi içinde kullandırılması gerekli yirmidört saatlik kesintisiz izin olup, toplu olarak kullandırılmasının, kanunen geçerli bir kullandırım sayılamayacağı kabulü isabetli ise de, davacının bahsi geçen çalışma düzeninde yirmi gün çalışmadan sonra yirmibirinci günden itibaren dinlenme süresinin başladığı da nazara alındığında, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek, hafta tatili ücretinin hesaplanması gerekirken, hafta tatili izni kullanmadığının kabulü ile yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan harçın istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6231, Karar No: 2015/924, Tarih: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6231 E.  ,  2015/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi

karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20247, Karar No: 2012/36944, Tarih: 10.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20247 E.  ,  2012/36944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeniyle borçlunun İİK. nun 71 ve 33-a maddeleri uyarınca icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, TTK. nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde zamanaşımının üç yıl olduğu ve bu sürenin dolmadığı belirtilerek istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi 6 ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK. nun 6273 sayılı kanunun 8.maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir. Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07

.6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanununda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.Somut olayda, takibe dayanak çekin keşide tarihi 10.12.2008 olup, ibraz süresi 03.02.2012 tarihinden önce dolduğundan, altı aylık zamanaşımı süresine tabidir.  O halde, mahkemece, yukarıda yapılan açıklama ve ilkeler doğrultusunda altı aylık zamanaşımı süresinin geçip geçmediği belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin üç yıl olduğu gerekçesi ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5311, Karar No: 2018/12438, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5311 E.  ,  2018/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların murisi ... Şubesinden 07/06/2011 tarihli sabit faizli Tüketici Kredisi sözleşmesi ile 10.000,00 TL kredi kullandığını, ... ye 10.500,00 TL teminat ile 27-70 yaş kredili Hayat Sigortası poliçesi düzenlendiğini, muris ...'nin 20/12/2011 tarihinde beyin kanaması nedeni ile yaşamını yitirdiğini, kullandığı kredi nedeni ile davalıya bankaca başvuruda bulunulması üzerine davalının 07/06/2011 tarihli kredi hayat sigorta başvuru formunda murisin hastalığını beyan etmediği gerekçesi ile fesih haklarını kullandığını ileri sürerek herhangi bir tazminat ödemesinde bulunmayacağını bildirdiğini ve murisin bankadan kredi kullanıp Hayat Sigortası poliçesi imzaladığı tarihte herhangi bir hastalığının varlığının bilinmediğini belirterek 10.500,00 TL'lik hayat sigortası tazminatının murisin ölüm tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dosyanın yetkili Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiğini, hayat sigortası poliçesinde lehtarın Akbank T.A.Ş'nin icazeti olmadan herhangi bir davanın ikame edilemeyeceğini ve davacılar murisinin beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, murisin poliçe tanzim tarihinde belirtilen rahatsızlıklarından haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve davalı sigorta şirketinin kendisine yapılan başvuru sonrasında fesih hakkını kullanmasının poliçe genel şartlarına uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1502, Karar No: 2006/7825, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1502 E.  ,  2006/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Kütahya  İş Mahkemesi

Tarih               : 22.12.2005

Davacı  davalılardan işverene ait işyerinde 1.8.1991-28.8.2003 tarihleri arası çalıştığının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davacının  aşağıdaki bendin  kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2- Dava,  davacının 1.8.1991- 1996  tarihleri arasında davalı F. Ç. Ltd. şirketine, 20.10 1996- 30 7.1998 tarihleri arasında S.  Ç. A.Ş.'ne, 1.8.1998-28.8.2003 tarihleri arasında  F. Ç. Ltd. şirketine ait işyerinde geçen davalı kuruma bildirilmeyen  çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  S. Ç. A.Ş'ne  yönelik davanın tefrikine, davalı  F.. Ltd. şirketine 1.8.1991-1996 dönemine yönelik tesbit davasının hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle  reddine, davacının  F..Ltd. şirketinde 1.1.2003- 28.8.2003 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar  verilmiştir.

Davacının 1.8.1991- 1996 tarihleri arasında F. Limited şirketine ait işyerinde çalışıp ayrıldıktan sonra S. Ç. A.Ş.'ne ait işyerinde çalıştığı  ve  F. Ç.  Ltd. şirketi  tarafından bu dönem çalışması  ile ilgili davalı kuruma  bir bildirim  bulunmadığından  davanın açılış  tarihine göre 5 yıllık  hak düşürücü   sürenin  dolduğu anlaşılmakla  mahkemece bu dönem istemin neddine karar verilmiş  olması doğrudur.

Davacının 1.8.1998-28,8.2001 tarihlerine ilişkin  tesbit istemine gelince;

Yapılan incelemede davacının istem döneminde 8.8.1998-31.12.1998,  1.6.2003-30.9. 2003 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğu görülmektedir.  Dinlenen bordro tanıkları davacının 1998-2003 yılları arasında bu işyerinde sürekli çalıştığını beyan ettikleri halde mahkemece kısmi olarak 1.1.2003-28.8.2003 tarihleri arasındaki  çalışmanın tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

Yapılacak iş;  yazılı belgenin  aksinin  eşdeğerde belge ile  kanıtlanamadığı ve yazılı belge karşında  tanık beyanına  itibar edilemeyeceği kuralı  ve   mahkemece verilen 22.12.2005 tarihli kararın davalılarca temyiz edilmediğide gözetilerek  davacının isteğe bağlı  sigortalı olduğu 1.8.1998-31.12.1998 dönemi dışlanarak 1.1.1999-30.9.2003  tarihleri arasında davalı F. Ç. Ltd. şirketine ait işyerinde çalıştığının  tesbitine karar vermektir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.7.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12193, Karar No: 2020/2030, Tarih: 12.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12193 E.  ,  2020/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun geceleyin işlenmesine rağmen sanık hakkında temel cezanın TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında kalan usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.