muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7066, Karar No: 2010/15617, Tarih: 13.12.2010

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (...... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, ... yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan Usta ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından Baltasıgedik'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ..., ... ..., ... ..., ... ... tarlaları ile ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... Köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide, 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ..

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/04/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine

-4-

2010/7066-15617

adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır.

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi % 12'den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı, bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise, mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2025/1610, Karar No: 2025/2114, Tarih: 13.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2025/1610 E.  ,  2025/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/240 E., 2023/264 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, suçu bildirmeme, eziyet etme, hakaret, silahla tehdit, kişi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte bulunduğu,

Sanık ... hakkında hakaret, eziyet etme, silahla tehdit suçlarından verilen hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu,

Sanık ... hakkından kasten öldürmeye teşebbüs ile kişi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık müdafiinin temyiz istemini reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ancak mağdur ...'un 17.04.2023 tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında katılan sıfatının ortadan kalktığı ve hükümleri temyize hak ve yetkisinin ortadan kalktığı anlaşıldığından vekilinin bu suçlar yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği,

Tespit edilmekle,

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/138 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine,

Sanık ... hakkında hakaret, kasten yaralama ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan açılan kamu davasında ceza verilmesine yer olmadığına,

Sanık ... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanunu’nun 109/2, 109/3-a,e, ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarihli ve 2023/240 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ile ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularınun 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarihli ve 2023/240 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ile ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularınun 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi; eziyet etme suçunun oluştuğuna, sanığın kasten öldürmek kastıyla hareket ettğine, suçu bildirmeme, hakaret ile silahla tehdit suçlarından sanığın cezalandırılması gerektiğine ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğuna sanık hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine ve cezanın fazla olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanık ile katılan ...'nin evli oldukları olay günü uyuşturucu madde kullandığı iddia edilen sanığın katılanı darp ettiği ve tehdit ile kolundan tutarak zorla arabaya bindirdiği, ıssız bir yere götürerek orda da tehditlerine devam ettiği sonrasında eve geldikleri, eve geldiklerinde "Sakın seşini çıkartma iki lokma yemek yiyip evden çıkacağız, annemede herşeyi itiraf ettim diye söyleceksin" dediği, korkudan kayınvalidesine "her şeyi itiraf ettim" diye söylediği bunun üzerine kayınvalidesinin evden çıktığı, daha sonra eşinin yine kolundan tutarak zorla arabaya bindirdiği, daha sonra kızı Gülçin'in okulunun önüne gelerek "kızını son kez gör, bundan sonra zaten göremeyeceksin"

dediği, okulun önüne geldikleri katılanın bir anlık boşluktan faydanalarak araçtan indiği bir bakkala doğru kaçtığı ancak sanığın cebirle katılanı oradan alarak tekrar arabaya getirdiği eşinin kendisine "sen beni köye rezil ettin" diyerek elinde bulunan makas ile sol bacağının baldır kısmına batırdığı, kızların okula gittikleri ve sonrasında eve geçtikleri kolluğun eve gelmesi ile olayların sona erdiği sanığın katılanı bu eylemler ile cebir ve tehdit ile yaklaşık 7 saat yanından ayrılmasına izin vermeyerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın savunması, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanı, tanık beyanları, görüntü inceleme tutanağı, adli muayene raporu birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun oluştuğu, araştırılması gereken bir husus olmadığı ve Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirimin uygulanmamasının isabetli olduğu,sanığın katılanın şahsına zarar verdiği ve eylemine kendiliğinden son vermediği anlaşılmakla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Katılan vekilinin suçu bildirmeme, eziyet etme, silahla tehdit, kişi hürriyetinden yoksun kılma, kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden,

Katılan ...'un 17.04.2023 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında şikâyetçi olmadığını belirtmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi uyarınca şikayetten vazgeçme halinde katılmanın hükümsüz kalacağı anlaşıldığından, mağdur adına vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmadığından vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık müdafiinin kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarih ve 2023/240 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6602, Karar No: 2014/5459, Tarih: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6602 E.  ,  2014/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1001, Karar No: 2018/11099, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1001 E.  ,  2018/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.11.2014 gün ve 2014/128 Esas - 2014/473 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 02.10.2017 gün ve 2522-4830 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 310,00.-TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 9.40.-TL karar düzeltme harcının davacıdan alınmasına, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2854, Karar No: 2014/3333, Tarih: 25.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2854 E.  ,  2014/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

NUMARASI : 2007/230-2011/9

M.. A.. ve müşterekleri ile Hazine ve Ortanca Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.01.2011 gün ve 230/9 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar; dava dilekçesinde sınırlarını gösterdikleri 18000 m2'lik alanın murislerinden intikal ettiğini, 40 yılı aşkın süredir taşınmazı malik sıfatı ile zilyetliklerinde bulundurduklarını, ancak kadastro çalışmaları sırasında mera olarak tespit edildiğini açıklayarak dava konusu yerin adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı Hazine vekili;dava konusu yerin zilyetlikle kazanılamayacağını, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Davalı Ortanca Köy Tüzelkişiliği, usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine karşın yargılama oturumlarına katılmamış ve cevap da vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 10.07.2009 tarihli fen bilirkişisinin rapor ve ekli krokisinde (K) harfiyle gösterilen 18.000 m2'lik kısmın ifrazı ile bu kısımda mera kaydının iptali ile 1/3'er hisse ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir. Dava dilekçesinde mevki ve sınırları bildirilen taşınmazın 2007 yılında yapılan kadastro çalışmalarında tespit harici bırakıldığı aynı yıl “mera” vasfı ile sınırlandırıldığı ve nolu mera parselinin 101 ada nolu parsel olarak belirlendiği görülmüştür. Bir yerin, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla tapu siciline tescil edilebilmesi için özel mülkiyete elverişli yerlerden olması gerekir. 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 3/d maddesinde, meralar, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanun'un 4. maddesi, meraların özel mülkiyete geçirilemeyeceğini, amaçları dışında kullanılamayacağını, kazandırıcı zamanaşımının uygulanamayacağını ve sınırlarının daraltılamayacağını düzenlemiştir. Böyle yerlerin mera niteliği kanunlarda belirtilen yetkili organlarca değiştirilmedikçe özel mülkiyete konu olamaz ve tapu siciline tescil edilemez. Dava konusu taşınmazın öncesinin mera niteliğindeki yerlerden olup olmadığı hususunun araştırılması gerekmektedir. Bir yerin öncesinin veya şimdiki durumunun tahsisli veya kadim meralardan olup olmadığı ayrı usul ve şekilde araştırılmaya tabidir. Zira tahsisli ve kadim meraların oluşumu itibariyle farklılıkları vardır. Tahsisli meralar, yetkili merciler tarafından kamunun yararlanmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu halde, kadim meralar, başlangıcı bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar. HGK'nun 30.10.1991 tarih 1991/8-427-544 ve 3.5.1995 tarih ve 1995/17-149-502 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, bir yerin yetkili merci tarafından mera olarak tahsis edilmesi, o yerin mutlak surette mera olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi, zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenmesine de engel değildir. Öncesi mera niteliğinde olmayan yerlerin, yetkili merci tarafından mera olarak tahsisinin yapılmış olması durumunda, mera olarak tahsisin yapıldığı tarihe kadar kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Gerçek kişinin zilyetliğinin, mera tahsisinin yapılmasıyla kesintiye uğradığı kabul edilmelidir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de, kadim mera olduğunun anlaşılması halinde ise, hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Kadim meralardaki zilyetlik süresi neye ulaşılırsa ulaşsın kazanılmazlar

. Gerçek kişinin zilyetliğinin, mera tahsisinin yapılmasıyla kesintiye uğradığı kabul edilmelidir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de, kadim mera olduğunun anlaşılması halinde ise, hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Kadim meralardaki zilyetlik süresi neye ulaşılırsa ulaşsın kazanılmazlar. O halde Mahkemece yapılacak iş: çekişme konusu taşınmazın, tahsisli veya kadim mera olup olmadığının yöntemine uygun olarak araştırılması ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla taşınmazın tahsisli meralardan olup olmadığı hususu araştırılırken, öncelikle bu yerde mera tahsisinin bulunup bulunmadığının Özel İdare Müdürlüğü ile Tarım Müdürlüğü'nden sorulması, varsa mera norm kararı ile tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek mahallinde uygulanıp, nizalı taşınmazın bu belgeler kapsamında kalıp kalmadığı, mera norm kararına göre tahsis edilen meranın menşei norm kararından araştırılarak tahsisin mevcut kadim meradan mı, yoksa Bakanlık emrine geçen yerlerden mi yapıldığı tahkik ve tespit edilmelidir.

Ayrıca; Mahkemece keşif ara kararı usul ve kanuna uygun verilmediği gibi keşifte yerel bilirkişilerin beyanlarının ortak alınması, resen mera tespit bilirkişisi dinlenmesi doğru bulunmamaktadır. Şöyle ki; HMK'nun 25/2. maddesine göre, "Kanunla belirtilen durumlar dışında, hakim, kendiliğinden delil toplayamaz." genel Mahkemelerden olan Asliye Hukuk Mahkemesi'nde mera tespiti sırasında dinlenen bilirkişilerinin taraflarca talep edilmeden ve mahkemenin sıfatı da dikkate alınmadan Mahkemece res’en dinlenilmiş olması doğru olmamıştır. Öte yandan; Mahkemece, keşif sırasında, üç yerel bilirkişinin birlikte dinlenmeleri de usul ve yasaya aykırıdır. Bilindiği üzere tanıklar hakkındaki hükümler aynı zamanda yerel bilirkişiler hakkında da uygulanır. Bu nedenle, HMK'nun 261. maddesi gereğince tanıklar gibi yerel bilirkişilerinde ayrı ayrı huzura alınıp dinlenmeleri gerekmektedir. Ayrıca, davacıların 03.07.2008 tarihli tanık listesinde bildirdikleri tanıkları Vahdettin İlci'nin dinlenmesinden vazgeçtiğine dair beyanı olmadığı halde keşifte veya oturumlarda dinlenmemiştir.