muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7067, Karar No: 2016/19345, Tarih: 14.11.2016

Mevsimlik işte çalışan işçilerin, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 20 nci maddesi uyarınca, çalıştıkları işyerinin bağlı olduğu iş kolunda kurulu işçi sendikasına üye olabilme hakları bulunmaktadır. Bunun yanında, sendika organlarına seçilme hakları da vardır. Mevsimlik işin sona ermesi ve işçinin iş sözleşmesinin askıya alınması, sendika üyeliğini olumsuz yönde etkilemez. Sendikalar Kanununun 24 üncü maddesi uyarınca, sendika üyesi işçinin geçici olarak işsiz kalması, sendika üyeliğini kaldırmaz. Ancak işçinin askı döneminde bir başka işkoluna giren işyerinde çalışmaya başlaması halinde, sendika üyeliği aynı Yasanın 25 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ereceğinden, işçinin ertesi yıl mevsim başında eski işyerinde işbaşı yapması durumunda, yeniden sendikaya üye olması gerekecektir.

Somut olayda, davacı işçi davalı işyerinde fındık yükleme işinde sezonluk olarak çalışmıştır. Hizmet döküm cetveline göre sezonun 9. Ayda başladığı ve 7. Ayda sona erdiği görülmektedir. Davacı tarafından 14.08.2013 tarihli ihtarname ile “ fındık sezonunda on – on beş gün çalışmalara ara verildiğini bu yıl aradan döndükten sonra iş yerine gittiğinde sana iş yok denilerek çalıştırılmadığını “ belirtmiş davalı taraf ise 27.08.2013 tarihli ihtarname ile “ husumetli olduğu işçilerin işten atılması şartı ile işe başlayacağını tanıklar yanında tarafına bildirdiğini buna rağmen işe davet edildiğini yapılan davete rağmen 3 iş günü içerisinde işe başlamadığını bu nedenle tazminat talep etmesinin kabul edilemez olduğunu “ beyan etmiştir. Dosya içerisinde fesih yazısı, işe davet yazısı bulunmamaktadır. İşveren yapılan davete rağmen işçinin askı dönemi sonunda işe başlamadığını savunmuş ise de Eylül ayı başında başlayan yeni sezonda davacının işe davet edildiğine dair veya askı döneminin başladığı tarihte kendisine yeni sezonun hangi tarihte başladığına dair bildirim yapıldığı somut verilerle ortaya konmuş değildir. Mahkemece iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin ispat yükünü üzerinde taşıyan işverenin bu yükümlülüğü yerin getirmemiş olduğu gözetilmeden davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/647, Karar No: 2015/1936, Tarih: 01.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/647 E.  ,  2015/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

1-a-)Mağdur A.. Ç..’ten kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı halde, yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuk ve sanıklar lehine TCK’nun 29. maddesi uygulanarak eksik cezalar tayini,

b-)Sanık A.. Y..'un UYAP portalından alınan adli sicil kaydına göre; Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.02.2008 tarih 356-28 sayılı ilamı ile TCK’nun 149/1-a-c, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca aldığı 2 yıl 6 ay hapis cezasının suç tarihinden önce 18.05.2011 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-)Sanık E.. C..'in adli sicil kaydındaki ilamlar getirtilerek sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Suça sürüklenen çocuk N.. Ç.. hakkında mağdur A.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından, sanık A.. Y.. hakkında mağdur A.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüse ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirmeden, sanık E.. C.. hakkında mağdur A.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ve sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk N.. Ç.. ve müdafiinin eksik soruşturmaya, suç niteliğine, vesaireye yönelen, sanık E.. C.. müdafiinin sübuta ilişen, sanık A.. Y..'un bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25303, Karar No: 2015/1373, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25303 E.  ,  2015/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/17314, Karar No: 2011/17138, Tarih: 05.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/17314 E.  ,  2011/17138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda bulunan fotoğraftan yapı tatil tutanağının düzenlendiği tarihten sonra binanın ikinci katına duvar örüldüğünün anlaşılması karşısında; söz konusu ilave inşaatın iddianamenin düzenlemesinden önce yapılıp yapılmadığının belirlenmesi için tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, uzman bilirkişiye inşaatın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9120, Karar No: 2007/7691, Tarih: 08.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/9120 E.  ,  2007/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2007

Davacı, davalıya ait iş makinesi ile yer altı kabloların verilen zararın giderilemsi istemiyle başlattığı takibe davalının itirazının iptaliyle, takibin devamına  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görev yönünden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı Esnaf Odaları Başkanlığına ait iş makinesi  ile yer altı kablolarına verilen zararın giderilmesi istemiyle başlattığı takibe davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali için  Asliye Hukuk Mahkemesinde davasını açmış ancak tevzi bürosunun hatalı işlemi sonucu dava Diyarbakır İş mahkemesi esasına kaydedilmiştir.

Bu durumda,iş mahkemesinde usulune uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından mahkemece  sadece gönderme kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile görevsizlik  kararı  verilmiş olması  usul yasaya aykırıdır...

O halde  davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA, temyiz harcının  istek halinde davacıya iadesine, 08.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6696, Karar No: 2012/12044, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6696 E.  ,  2012/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çalıştığı kasap ... yerine ait aracı içindeki etlerle birlikte müşteriye et dağıtımı esnasında çalması şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4., 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 16.03.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12070, Karar No: 2024/5694, Tarih: 05.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12070 E.  ,  2024/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/23 E., 2015/188 K.

Kovuşturma aşamasında on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin sanık müdafiinin temyiz isteği ile sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümlesi ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinin yanlış şekilde değerlendirdiğine, sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığına, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mağdurenin şikayetçi olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kovuşturma aşamasında on beş yaşından büyük olan mağdurenin 16.02.2015 tarihli dilekçesi ve 15.04.2015 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hak ve yetkiyi vermeyeceğinden, mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1.5271 sayılı Kanun'un 210/1. maddesinde “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” ve aynı Kanun'un 217/1. maddesinde ise “Hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda maddi hakikatin ortaya çıkarılması için, mağdurenin kovuşturma aşamasında sanığın kolunu okşayıp okşamadığını hatırlamadığına, öncesinde evden kaçması ve ailesi tarafından geri getirilmesinden dolayı ağlaması nedeniyle kendisini teselli etmek için yanında olmuş olabileceğine, kolunu tutup tutmadığından dahi emin olmadığına, o zaman iyi olmadığına, o nedenle bu şekilde beyanda bulunmuş olabileceğine dair beyanları da nazara alınarak mağdurenin kardeşi Rumeysa'nın ayrıntılı beyanı alınıp, şüphede kalan hususlar giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi sonra hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin teyzesinin eşi olan sanığın, mağdurenin kullanımında olan telefonuna tespiti yapılan "yawanyak yanı yazışalım uyut çocukları beni az düşün da ben senin hayat sigortanım balım sana çok lazım olacağım gülümsün", "ya uzak kaldın bari yazışarak idare edek sensizlik beni öldürüyor da" ve "ya ara ara aç bana yaz da çıldırtmada dün dedim yatağa girdin mi aç konuşalım" şeklinde mesajlar gönderdiği ve aynı gün başka bir nedenle evden kaçan mağdureyi annesi ve babası ile birlikte eve getirdikten sonra, mağdure ile yalnızken yanına yaklaşıp, bacaklarını okşayarak “akşam herkesi uyut ve yatağıma gel” demesi üzerine çığlık atan mağdurenin sesine gelen kardeşi tanık Rumeysa nedeniyle eylemini sona erdirdiği anlaşılmakla, her ne kadar tanık duruşmada dinlenmemiş ise de olayın mağdurenin anılan beyanı ve mesaj içerikleri ile yeterince aydınlanmış olduğu, kaldı ki Cumhuriyet savcısı tarafından beyanı alınan tanığın ifadesinin duruşmada okunduğu hususu da birlikte değerlendirildiğinde hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun hükmün bozulması doğrultusundaki görüşlerine iştirak etmemekteyiz.
Yargıtay — Esas No: 2010/6003, Karar No: 2010/11143, Tarih: 19.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6003 E.  ,  2010/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ...,... parsel nolu taşınmazın satış tarihi (06.07.2005) itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedelini gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Emsal alınarak incelenen aynı taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2007 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10284, Karar No: 2022/4299, Tarih: 09.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10284 E.  ,  2022/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; davacıların desteği ile sigortalı araç sürücüsünün içerisinde olduğu tırın şarampole yuvarlanması sonucu meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiği, dosya içerisinde yer alan evraklar arasında iş kazası başvuru formunun bulunduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun ise yasal sürecin devam ettiğine dair bilgi verdiği dosya kapsamından anlaşıldığı; davacıların desteğinin hayatını kaybetmesi nedeni ile dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından davacıların desteğine iş kazası nedeniyle rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazı yazılarak, dava konusu kazada davacıların desteğinin ölümü nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacılara ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11727, Karar No: 2006/18178, Tarih: 21.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11727 E.  ,  2006/18178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşinin ailesiyle görüşmesine engel olan davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2006