muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5175, Karar No: 2021/13111, Tarih: 06.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5175 E.  ,  2021/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : 1)Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2020 tarih ve 2019/190 (E), 2020/138 (K) sayılı kararı; sanık hakkında maktul Mohammad'a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2020 tarih ve 2020/774 (E) ve 2020/1109 (K) sayılı ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2020 tarih ve 2020/774 (E) ve 2020/1109 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçlamaları aşamalarda kabul etmeyen sanığın, maktulü sırf öldürmüş olmak için öldürdüğüne, suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğine dair delil ve iddia bulunmadığı da gözetildiğinde, mahkemenin sanığın eyleminin TCK'nin 81. maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2020 tarih ve 2020/774 (E) ve 2020/1109 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1574, Karar No: 2018/229, Tarih: 25.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1574 E.  ,  2018/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.03.2017 gün ve 2016/4397 Esas, 2017/657 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, davalı arsa sahiplerince işin süresinde ifa edilmediğinden bahisle açılan dava sonucunda feshine karar verildiğini, bu nedenle arsa üzerine yapılan ve %40 seviyesinde olan inşaatın rayiç değerinin müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 80.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla, talebini 923.079,13 TL’ye arttırmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 713.487,63 TL’nin taşınmazdaki hisseleri oranında davalılardan tahsiline dair verilen karar, tarafların temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 01.10.2012 tarih ve 2011/5360 E., 2012/5918 K. sayılı ilamıyla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi halinde imalât bedelinin fesih iradelerinin birleştiği ya da sözleşmenin dava yolu ile feshedilmesi halinde fesih kararının kesinleştiği tarih itibari ile mahalli piyasa rayiçlerine göre istenmesinin mümkün olduğu, bu durumda, konusunda uzman bilirkişi kurulundan, kesinleşen %27 imalât seviyesi ve feshin kesinleştiği 15.06.2007 tarihindeki mahalli piyasa rayiçleri gözönünde tutulmak suretiyle davacı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalât bedelleri, güçlendirme masrafı ve varsa yıpranma payı da düşülerek, önceki raporlar arasındaki çelişkileri de ortadan kaldıracak şekilde rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, taraflar yararına bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, imalat seviyesinin %27 olduğu hususunun kesinleştiği, mevcut imalatın davalı arsa sahiplerinin yararlanabileceği nitelikte olduğu, davacı yüklenicinin yaptığı bu imalatın bedelini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı arsa sahiplerinden talep edebileceği, feshin kesinleştiği 15.06.2007 tarihi itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre yapılan imalatın bedelinin 900.507,76 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 900.507,76 TL’nin hisseleri oranında davalılardan ayrı ayrı

tahsiline dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 2016/4397 esas, 2017/657 karar sayılı ilamında belirtilen “ mahkemece, bilirkişi kurulu aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak, tarafların iddia ve savunmaları ile yapının seviyesi ve bilirkişilerce belirlenen imalat bedeli konusunda açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. “ gerekçesiyle 02.03.2017 tarihinde bozulmuştur.

Taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 09,40'ar TL harç ve takdiren 315,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/615, Karar No: 2014/5387, Tarih: 21.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/615 E.  ,  2014/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/320943

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2010

NUMARASI : 2008/938 (E) ve 2010/1286 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 28.08.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1011, Karar No: 2023/3088, Tarih: 15.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1011 E.  ,  2023/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/898 E., 2021/1254 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin katılan mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarih ve 2020/480 E , 2021/106 K. sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada, eylemin 104 üncü maddesindeki reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu da oluşturmadığı değerlendirilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarih ve2021/898 Esas , 2021/1254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemenin gerekçesinin hatalı olduğuna, mağdurun on beş yaşını tamamladığını ancak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediğine, mahkemenin bu durumu araştırmadığına, sundukları psikologdan alınmış görüşün de dikkate alınmadığına, mağdurun baba sevgisine muhtaç olduğuna, sanığın da bu eksiklikten faydalanarak suç işlediğine, oral seksin cinsel ilişki olarak kabul edilmemesinin hatalı olduğuna, dar yorumlamanın yanlış olduğuna, ayrıca mağdurun rızasının varlığının kabul edilmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabul edilmemesinin ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun değerlendirilmemesinin hatalı olduğuna, mağdurun fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin olup olmadığının araştırılmadığına, eylemin oral yol ile gerçekleştiğinin cinsel ilişki olarak kabul edilmemesinin hatalı olduğuna, cinsel ilişkinin dar olarak yorumlanamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabul edilmemesinin ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun değerlendirilmemesinin hatalı olduğuna, mağdurun fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin olup olmadığının araştırılmadığına, eylemin oral yol ile gerçekleştiğinin cinsel ilişki olarak kabul edilmemesinin hatalı olduğuna, cinsel ilişkinin dar olarak yorumlanamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece ''Her ne kadar sanık hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı suçundan kamu davası açılmış ise de; eylemin oral yoldan organ sokmak suretiyle gerçekleşen bir eylem olduğu sabit olmakla,Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre eylemde, 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesinde düzenlenen ve kanunî tanımında “vücuda organ veya sair cisim sokulması” şeklinde tarif edilen suçun tipiklik unsuru meydana getirilmediğinden anılan Kanunun 103/2. maddesinde yer alan çocuğun vücuduna organ veya sair cisim sokulması şeklindeki çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturmadığı, sanığın, onbeş yaşını tamamlamış olan mağdur ile rızasıyla oral yolla gerçekleştirdiği cinsel istismar eyleminin TCK'nın 103/1-b maddesinde yer alan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu da oluşturmadığı, ayrıca, Yargıtay 14.CD'nin 2014/6744 E. 2017/1914 K sayılı 10.04.2017 tarihli ve 2015/1067 E. 2018/5323 K. Sayılı 20.09.2018 tarihli kararlarında da görüleceği üzere, sanığın, mağdura oral seks yaptırması eyleminin cinsel ilişki niteliği taşımaması nedeniyle olayda TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen Reşit Olmayanla Cinsel İlişki suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir. ''şeklindeki hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının mağdur vekiline e-tebligat ile 20.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği, Uyap ekranından yapılan incelemede mağdur vekilinin temyiz dilekçesinin dosyaya havale tarihinin 05.07.2021 günü, dosyaya kayıt tarihinin ise 06.07.2021 günü olduğu, buna göre mağdur vekilinin temyiz başvurusunun on beş günlük yasal süre içerisinde yapıldığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarih ve 2021/898 Esas , 2021/1254 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11575, Karar No: 2009/15555, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11575 E.  ,  2009/15555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 31.189.93TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.03.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ......geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere temyiz edenin sıfatına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 16.03.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 9 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının bakiye maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davalı tarafça sunulan ibraname içeriğine göre manevi zararın giderildiğinden bahisle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş ve bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının İstanbul 1.İş Mahkemesinin 2003/59E, 2006/671K sayılı dosyasında maddi tazminat istemli olarak kısmi dava açtığı, bu davada da davalı işverenin ibranamenin varlığını ileri sürdüğü ve mahkemece bu savunmaya itibar edilmeyerek taleple bağlı kalınarak 500,00TL maddi tazminata karar verildiği, verilen kararın davalı işverenin temyizi üzerine Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, kısmi davada değerlendirilerek kesinleşen hususların ek davada yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kısmi davanın tamamen kabulü ile bu davanın dayandığı hukuki münasebetin varlığı ve dolayısıyla davalının sorumluluğu kesinleşen hükümle tespit edilmektedir. Dolayısıyla kısmi davanın tespite ilişkin bu bölümü aynı taraflar arasında ve aynı sebebe dayalı olarak görülmekte olan ek davada kesin delil teşkil eder. Kesin delil bulunan konularda ise hakimin bu yönün doğruluğunu tekrar araştırma ve inceleme konusu yapmasına hukuken olanak yoktur.

Kısmi davanın tamamen kabulü ile bu davanın dayandığı hukuki münasebetin varlığı ve dolayısıyla davalının sorumluluğu kesinleşen hükümle tespit edilmektedir. Dolayısıyla kısmi davanın tespite ilişkin bu bölümü aynı taraflar arasında ve aynı sebebe dayalı olarak görülmekte olan ek davada kesin delil teşkil eder. Kesin delil bulunan konularda ise hakimin bu yönün doğruluğunu tekrar araştırma ve inceleme konusu yapmasına hukuken olanak yoktur.

Somut olayda kısmi davada davalının ibranamenin varlığına ilişkin savunmasına itibar edilmeksizin karar verilmiş ve bu yönleri de amaçlayan davalı temyiz itirazları reddolunarak kararın onanması ile Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşmiştir. Hal böyle olunca geçerli bir ibranamenin bulunmadığı, ön mesele olarak kısmi davada değerlendirilerek kesinleştiği göz ardı edilerek, kesinleşen bu durumun HUMK 295.maddesine aykırı olarak ek davada yeniden değerlendirilmesi ve geçerli bir ibranamenin bulunduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş kısmi davada kesinleşin olguların yeniden değerlendirilemeyeceği göz önünde tutularak davacı yararına uygun bir manevi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davacı yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18452, Karar No: 2024/5176, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/18452 E.  ,  2024/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/794 E., 2021/1618 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebebi hükmün bozulması talebinden ibarettir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 12.11.2014 tarihinde kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta Kilis Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada üzerinde Arapça ibareler bulunan 800 adet hazır makarna, 1.628 adet deterjan, 722 adet balık konservesi, 180 adet kahve ile 144 adet tavuk konservesi ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın aşamalarda suça konu gıda malzemelerini tanımadığı Suriyeli şahıslardan satmak amacıyla aldığını beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine ise yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hazinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin ödeme ihtaratı yapılmadığı cihetle; kovuşturma aşamasında yapılan ihtaratta indirim oranının 1/2 olarak belirtilmesi gerekmekte ise de sanığın bu hususta herhangi bir ödeme iradesi göstermediği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı eşya ile birlikte yakalanan sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 nci maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması,

Ancak;

Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 nci maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması,

Dairemizin 27.01.2021 tarihli ve 2018/2140 Esas, 2021/875 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilen mahkemenin 07.04.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca cezada kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının ''hapisten çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının'' belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (4 ve 5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4917, Karar No: 2018/2173, Tarih: 20.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/4917 E.  ,  2018/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücu davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre her iki tarafın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 598,80 TL. kalan harcın davalı-...Ltd.Şti.'den, 497,50 TL harcın davalı-... Temizlik....Ltd.Şti.'den alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.