muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1193, Karar No: 2007/5556, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1193 E.  ,  2007/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin abonesi olduğu işletmeye ait aktif sayacın diskinin takılması nedeniyle davalı kurum elemanlarınca söküldüğünü ve 117.904.190.000 TL' lik revizyon faturasının tahakkuk ettirildiğini, revizyon hesabının hatalı yapıldığını, müvekkili firmadan haksız olarak fazla tahsilat yapıldığını ileri sürmüş ve 80.025.253.000 TL' nin ödeme tarihi olan 29.12.2004' ten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen birbirini teyid eden her iki bilirkişi kurulu raporu nazara alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/508, Karar No: 2011/35606, Tarih: 05.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/508 E.  ,  2011/35606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/121989

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2009

NUMARASI : 2009/71

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü Genelgeleri uyarınca ceza evlerinde televizyon ve su ısıtması ile ilgili kullanılan elektriğin ceza infaz kurumunda kalan tutuklu ve hükümlüler tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığına dair genelgelerin bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve bu konuda genelge yayınlanmış ise, 5237 Sayılı TCK. nun 2. maddesi uyarınca kanunun açıkça suç saymadığı bir eylemin (fiilin) idarenin düzenleyici işlemlerinden olan genelge ile suç olarak düzenlenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Ceza infaz kurumu görevlileri tarafından düzenlenen suç tutanağı niteliğindeki 07.06.2004 tarihli tutanağın aslı ya da onaylanmış sureti getirtilmeden hükme esas alınması suretiyle 5271 sayılı CMK. nun 209. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Gökhan ve sanık Metin müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2610, Karar No: 2012/3782, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2610 E.  ,  2012/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan erik ürününe ait sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve üretim giderlerini gösterir 2007 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

2- Davalı ... vekili olarak mahkeme kararını ve temyiz dilekçesini tebliğ alan Av. ...'nın dosyada vekaletnamesi bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin dosya içerisine konulması, yoksa mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalı ...'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3- Davalılar ... vd. vekili Av. ...'e tebliğe çıkartılan temyiz dilekçesi, vekilin vekalet ilişkisinin sona erdiği gerekçesiyle iade edilmiş, davalılara başkaca da bir tebligat yapılmamıştır. Bu sebeple, davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı asillere tebliğ edilerek cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11331, Karar No: 2018/2667, Tarih: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11331 E.  ,  2018/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilebilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kaza esnasında ve öncesinde alkol almadığına, isnat edilen suçlamayı kabul etmediğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39017, Karar No: 2013/29153, Tarih: 13.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39017 E.  ,  2013/29153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, düğünü olduğu halde işverenin 1 gün izin verdiği, mecburiyetten 2 gün daha izin kullandığından iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemleri reddedilmiş ise de; davacı evlenmek için işverenden izin istediği, işveren tarafından üç gün izin verildiği, davacının ibraz ettiği düğün davetiyesinde nişan ve düğün töreni yapılacağının açıkça belli olduğu, düğünün emniyet birimlerine bildiriminin yapıldığı, işverenin devamsızlık nedeniyle iş akdini feshinin yerinde olmadığı, davacının meşru bir izin sonrası düğün yapmak üzere izne ayrıldığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; davacının çalışma süresine göre ara dinlenmesinin 1 saat olması gerektiği halde bir buçuk saat kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9277, Karar No: 2009/10875, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9277 E.  ,  2009/10875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.05.2006 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanunun 744. maddesi uyarınca mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 744. maddesi uyarınca “Her taşınmaz maliki, uğrayacağı zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmesi olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.”

Mecra irtifakı kurulması istemine ilişkin davalarda, irtifak hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine irtifak hakkı kurulması istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına mecra irtifakı kurulacak taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise, dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

... Apartmanı yönetimi tarafından açılan dava ile; 31801 ada 2 parsel numaralı taşınmazda bulunan binanın yol seviyesi altında kalan iki çalıştırıldığı, bu durumun sağlıklı işlemediği gibi çevre açısından da sorunlar yarattığı belirtilerek mecra hakkı tesisi isteğinde bulunulmuştur.

Türk Medeni Kanununun 744. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve içeriği az yukarıda açıklanan mecra hakkının konusu, altından veya üstünden mecra geçirilecek taşınmazdır.Yasa, su yolu,kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruları, elektrik hat ve kablolarını başkasına ait taşınmazdan geçirmek zorunluluğunda bulunan yani mecra ihtiyacı içinde bulunan taşınmaz malik yada maliklerine, bu davayı açma hakkı tanımıştır. Mecra irtifakı eşyaya bağlı bir irtifak hakkı olup niteliği itibarıyla haktan yararlanacak olanlar bir başka anlatımla davacılar taşınmaz malik yada malikleridir.

Dava ehliyeti, dava şartlarında olup mahkemece resen göz önünde tutulmalıdır.

Eldeki dava, yararına mecra hakkı kurulması istenilen taşınmazda bulunan binanın apartman yönetimi tarafından açılmış olup yönetimin bu davada dava ehliyetinin bulunmadığı gözetilmeksizin işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

Dava ehliyeti, dava şartlarında olup mahkemece resen göz önünde tutulmalıdır.

Eldeki dava, yararına mecra hakkı kurulması istenilen taşınmazda bulunan binanın apartman yönetimi tarafından açılmış olup yönetimin bu davada dava ehliyetinin bulunmadığı gözetilmeksizin işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 13.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15906, Karar No: 2014/1479, Tarih: 30.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15906 E.  ,  2014/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KİMLİK BİLGİLERİNİN DÜZELTİLMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 09.05.2013 gün ve 400-386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1-Dava konusu .... Sokağı, mevkiinde, 1893 ada (eski 1175 ada) 38 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının dayanağını teşkil eden “21/07/1965 tarih, 87 sıra nolu tapu kaydının”

2-Dava konusu ...mevkiinde yer alan 2028 ve 2029 parsellerin geldisi 222 parselin kadastro tespit tutanağının dayanağını teşkil eden Temmuz 1326 tarih, 30 sıra nolu tapu kaydının “

ilgili merciinden temini ile evrakına eklenmesi, istenen hususların tam olarak yerine getirilip-getirilmediğinin denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21268, Karar No: 2013/20429, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21268 E.  ,  2013/20429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele elkoyma kararından sonra davalılar adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 12.08.2012 tarihinden itibaren, faiz uygulanması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin 4. bendindeki (TESPİTİNE) kelimesinden sonra gelmek üzere (acele el koyma kararı ile tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 12.08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/244, Karar No: 2024/4239, Tarih: 23.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/244 E.  ,  2024/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1504 Esas, 2022/1411 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/62 E., 2020/247 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 43 üncü sınıfta "... Yemek" ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, 2019/86738 kod numarasını alan başvurunun YİDK’nın 2019-M-10843 sayılı kararı ile 2012/69538, 2012/69549 numaralı ve "...", "..." ibareli markalara benzer olduğundan bahisle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca nihai olarak reddedildiğini, oysa 19.10.1997 yılında kurulan ve faaliyete geçen müvekkilinin, Bursa’nın ve Türkiye’nin en büyük firmalarından birisi olduğunu, “...” markasını müvekkilinin yarattığını, bu alanda sadece müvekkili tarafından kullanıldığını, karara konu gösterilen ... Alkollü İçkiler A.Ş.’ye ait olan “...” ibareli markaların “şarap” ürünü için kullanıldığını ve müvekkili firma ile bir benzerlik göstermediğini, bir karışıklığa sebebiyet vermediğinin sarih olduğunu, redde gerekçe markaların, müvekkilinin talep ettiği 43 üncü sınıfın “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” emtiasında faaliyetinin bulunmadığını ileri sürerek davalı TÜRKPATENT YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu “... Yemek” ibareli marka tescil başvurusu ile davalı Kurum tarafından dava konusu marka tescil başvurusunun reddine mesnet gösterilen “...” ibareli, dava dışı ... Alkollü İçkiler A.Ş.’ne ait 2012/69538 sayılı “...” ve 2012/69549 sayılı “...” markalarının 43 üncü sınıfta yer alan: “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” bakımından mutlak ret nedeni kapsamında aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı, zira davaya konu marka başvurusunun, redde mesnet gösterilen markaların “...” münhasır ibaresinden farklı olarak, ayırt ediciliği düşük kabul edilse dahi “Yemek” ibaresini içerdiği, nispi ret hallerinden farklı olarak mutlak ret nedenlerinde iltibas ihtimalinin daha dar kapsamda yapılmasının gerektiği, davacı şirketin dosyada mübrez Bursa Sanayi ve Ticaret Odası’ndan alınan yazı uyarınca 19.10.2007 tarihinde faaliyetine başlamış olması, "www.kayrayemek.com" alan adlı internet sitesini 04.06.2008 tarihinde tescil ettirmiş bulunması, "www.webarchive.com" kayıtlarından mezkur internet sitesinde “... Yemek” ibaresinin redde mesnet markalardan daha önceki tarihten bu yana ihtilaf konusu “43 üncü sınıf: Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” üzerinde kullanılmakta olduğunun görülmesi karşısında, işbu dava açısından redde gerekçe gösterilen dava dışı firmaya ait markalar ve dosya kapsamındaki delillerle yapılan inceleme ile sınırlı olmak üzere, davacının anılan hizmetler üzerinde eskiye dayalı kullanımının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, tarafların markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 5inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu ileri sürerek yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru konusu marka ile redde mesnet markalar arasında, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ilk bakışta ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri