muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6964, Karar No: 2019/7595, Tarih: 18.12.2019

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2102 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak Uşak İl Mera Komisyonunca alınan 19/02/2010 tarihli ve 435 sayılı karar ile bu taşınmaza ilişkin mera özel sicil kaydının iptaline, dava konusu taşınmazın "Orman" niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalılara yargılama gideri yükletilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, vekâlet ücretine ilişkin olarak davacı ... Yönetimi ve esasa ilişkin olarak da Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.05.2015 gün ve 2014/10194 E. - 2015/4983 K. sayılı kararıyla “1) Çekişmeli taşınmazın orman olarak tapuya tesciline ilişkin hüküm, davacı ... Yönetimince davacı idare yararına vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması nedeniyle, davalı Hazine tarafından ise esasa ilişkin olarak temyiz edilmiştir. İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın gerekçesine göre, çekişmeli taşınmazın orman olarak tapuya tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi uyarınca, davada kendisini vekille temsil ettiren Orman Yönetimi yararına vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, davacı ... Yönetimi ile davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalı Hazine vekilinin elatmanın önlenmesi davası yönünden verilen karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmaz, 1989 yılında yapılan kadastro sonucu mera vasfıyla özel siciline kaydedildiğine ve bu kayıt iptal edilene kadar davalı tarafın kullanımı mera sicil kaydına dayandığına göre, dava tarihine kadar çekişmeli taşınmaza "haksız" olarak el atıldığından söz edilemez. Bu nedenlerle, mahkemece, Orman Yönetiminin elatmanın önlenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın elatmanın önlenmesi talebi yönünden de kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup, davacı Hazinenin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.” denilerek tapu iptali ve tescile ilişkin hüküm bakımından onanmış, elatmanın önlenmesine ilişkin hüküm bakımından bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacının elatmanın önlenmesine ilişkin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4342 sayılı Kanun uyarınca.... verilen mera tahsis kararına itiraz ile mera sicil kaydının iptali, taşınmazın orman olarak Hazine adına tapuya tescili ve elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1990 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile ....sayılı Kanun uyarınca yapılıp 23.02.2010 - 27.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmeyen mera tahsis çalışması vardır. Yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava, 4342 sayılı Kanun uyarınca.... verilen mera tahsis kararına itiraz ile mera sicil kaydının iptali, taşınmazın orman olarak Hazine adına tapuya tescili ve elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1990 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile ....sayılı Kanun uyarınca yapılıp 23.02.2010 - 27.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmeyen mera tahsis çalışması vardır. Yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Yönetimi 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi, hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “2-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10664, Karar No: 2014/27119, Tarih: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10664 E.  ,  2014/27119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/648

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş koşullarının davalı işveren tarafından şifahi olarak değiştirilmeye çalışıldığını, balık bölümü sorumlusu olarak görevlendirilmek istenildiğini, bu görev değişikliğini kabul etmemesi üzerine davalı tarafından baskı ve yıldırma politikası başlatıldığını, davalı işveren tarafından fesih bildiriminde yer alan fesih gerekçelerinin gerçeğe uygun olmadığını ve fesih gerekçesinde ileri sürülen konuda bir kusurunun bulunmadığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 01/08/2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 01/12/2007 tarihi itibari ile meyve – sebze takım lideri olarak çalışmaya devam ettiğini, 24/08/2012 tarihinde şirket içinde kullanılan evrakta tek taraflı olarak karalama yaptığını, sorumlusu olduğu meyve- sebze bölümünden sıcak şarküteriye gönderilen ürünler ile sistem kayıtlarının farklı olması , ucuz ürün verip işlemleri pahalı ürün üzerinden yaparak envanter üzerinde manüpilasyon yapması sebebi ile uyarı ile cezalandırılmasından sonra 12/12/2012 tarihinde inen ve çıkan fiyat değişiklikleri formlarında yapılan kontrollerde 01/10/2012 ile 07/12/2012 tarihleri arasında yetkisi olmadığı halde Carrefour SA ile fiyatları eşitlenen ürünlerin fiyatlarını süt ve süt ürünleri takım lideri S.. D..' ın kullanım yetkisinde olan MMS sisteminden mal kabul tarafından fiyat değişikliği yapılmış ürünlerin fiyatlarını yakın veya eski fiyatına çektiğini, fiyat değişikliği formu düzenlemeden ürünlerin fiyatlarını kendi insiyatifi doğrultusunda değiştirdiğini , bu durumun market ürün yönetim sistemi ve market güvenlik kamera sistemi ile onaylı fiyat değişiklik kayıtlarından anlaşılması üzerine davacının suçunu ikrar edercesine savunmada bulunduğunu, davacının yapmış olduğu fiyat değişikliği işleminin yetkisi dahilinde kalmadığını, bu nedenle iş aktinin 4857 Sayılı Yasanın 25/ll maddesi gereğince ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının diğer bir işçinin şifresini kullanarak ürün fiyatlarında değişiklik yapması yönünde açık bir yasak ve uyarının bulunmadığı, tanık S.. D.. tarafından da şifresinin kendisine sorularak kullanılabileceğinin beyan edildiği, davacı tarafından yapılan fiyat değişikliğinin ise kazanç ya da terfi yönünden hiç bir şekilde davacı lehine sonuç doğurmadığı, ileri sürülen eylem nedeni ile davacı aleyhine bir durumun da mevcut olmaması nedeni ile davacının davranışının güven temelini çökertecek ağırlıkta işin normal işleyişi ile iş yerindeki uyumu olumsuz olarak etkileyecek düzeyde ve iş ilişkisinin makul ölçüler içinde devamının işverenden beklenemeyecek işveren açısından iş ilişkisini çekilmez hale getirecek boyutta bulunmadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, davacı, fesih bildiriminde yer alan fesih gerekçelerinin gerçeğe uygun olmadığını, fesih gerekçesinde ileri sürülen konuda kusurunun bulunmadığını iddia ederek işe iadesine karar verilmesini istemiş, davalı ise, davacının yetkisi olmadığı halde başka bir takım lideri olan S.. D..'ın kullanım yetkisinde olan MMS sisteminden fiyat değişikliği yapılmış ürünlerin fiyatlarını yakın veya eski fiyatına çekmesi, fiyat düzenleme formu düzenlemeden kendi insiyatifi doğrultusunda ürünlerin fiyatlarını değiştirmesi nedeniyle iş akdinin İş Kanununun 25/II maddesi gereğince ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece her ne kadar davacının eyleminin güven temelini çökertecek ağırlıkta olmadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmişse de davacının savunmasında bölümdeki ürün stok ve satış dengesini korumak ve kalite standartlarının eşit olmadığını düşünerek fiyat değişikliği yaptığını beyan etmesi, davacının bu şekilde bir fiyat değiştirme yetkisinin olmaması birlikte değerlendirildiğinde davacıyla işveren arasında güven ilişkisinin sarsıldığı, işverenin davacıyla çalışma ilişkisini devam ettirmesinin beklenemeyeceği feshin haklı olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.227.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 18.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/479, Karar No: 2015/182, Tarih: 20.04.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/479 E.  ,  2015/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet ( Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

10.12.2005 tarihli olay tutanağı ve bu tutanağı doğrulayan tutanak düzenleyicilerin yeminli anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre; alıcı rolündeki görevlinin uyuşturucu madde almak için sanık Miraç'ın yanına geldiği sırada görevlinin polis olduğunu anlayarak sanığın kaçmaya teşebbüs ettiği, yakalandığında ise üzerinden satışa hazır vaziyette on altı paketçik halinde esrar ele geçirildiği anlaşılması karşısında; Sanığın eyleminin ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26281, Karar No: 2015/359, Tarih: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26281 E.  ,  2015/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun, imzaya itiraz ettiği, mahkemece, itirazın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Yetki itirazı tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK'nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir. Anılan husus kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen gözetilir.

HUMK.nun 193. madde hükmünün kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle kararın itiraz eden vekilince temyiz edilmesi halinde dahi aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1 - 433 sayılı kararında benimsendiği gibi).

Somut olayda, borçlunun yetkiye itirazı üzerine.... İcra hukuk Mahkemesinin 11/08/2010 tarih ve 2010/423 E. – 368 K. sayılı kararı ile yetki itirazını kabul ederek....İcra Dairelerinin yetkili olduğundan bahisle tarafların yokluğunda yetkisizlik kararı verildiği, kararın Yargıtay 12. HD'nin 13.09.2012 tarih ve 2012/8036-26318 sayılı kararı ile onandığı, karar düzeltme talep edilmediği, alacaklının 11.03.2013 tarihinde dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi talebinde bulunduğu görülmektedir.

O halde mahkemece, süresinde takip dosyasının yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi talebinde bulunulup bulunulmadığı ile süresinde böyle bir talep yok ise yetkili ... icra müdürlüğünde takip harcı yatırılarak yeni bir takip yapılıp yapılmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10502, Karar No: 2011/44477, Tarih: 26.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/10502 E.  ,  2011/44477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk tarafından düzenlenen 20.08.2005 tarihli görgü tesbit tutanağı ve buna ekli olay yeri çizelgesine göre sanık tarafından çalınan el arabasının yakınanın etrafı duvarla çevrili bahçesi içerisinden çalındığı ve hırsızlık suçunun bu haliyle konutun eklentisi sayılan yerden işlendiği anlaşılması karşısında sanık hakkında 142/1-b maddesi yerine 141/1. maddesinin uygulanması,

2-Sanığın suça konu el arabasını yakınanın evi önünden aldıktan sonra Turgutreis Mahallesi Devlet Hastahanesi Camisi'nden çaldığı eşyaları taşırken yakalanmasına göre sanığın eylemini tamamladığı gözetilmeden sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-5237 sayılı TCK.nın 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,

5-5237 sayılı TCK.nın 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,

6-Kabül ve uygulamaya göre, sanık savunmanının esas hakkındaki mütalasında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında kısa süreli hapis cezasıyla hükümlendirilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 50.maddesinin uygulanıp, uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12610, Karar No: 2014/9561, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12610 E.  ,  2014/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fikrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13823, Karar No: 2012/23767, Tarih: 14.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/13823 E.  ,  2012/23767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Başka suçtan hükümlü sanık ...'ın .... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu kanalıyla 05.08.2009 tarihli duruşmalara bizzat katılmak isteğini içeren dilekçe göndermesine ve Mahkemece 17.09.2009 tarihli oturumda dilekçe okunup sanığın hazır edilemediği tutanağa geçirildikten sonra, hükmün açıklanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27564, Karar No: 2024/4573, Tarih: 19.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27564 E.  ,  2024/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/226 E., 2015/126 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/226 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve sanığın sorgusu esnasında bildirdiği en son bilinen adresine çıkartılan gerekçeli kararın, sanığın o anda evde bulunmaması nedeniyle aynı konutta yaşayan annesi Yasemin Demirdelen'e usulüne uygun şekilde 24.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, anılan hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.07.2023 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9617, Karar No: 2016/9429, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9617 E.  ,  2016/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.11.2015 tarih ve 2015/1682 E. - 2015/1699 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine eşi ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi ..., 12.11.2016 havale tarihli dilekçesi ile kendisinin ...'da oturması nedeniyle dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 12.11.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine TMK'nın 462/14. maddesi gereğince izin verilmesine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan araştırmaya, çıkartılan nüfus kaydına ve vasinin beyanına göre kısıtlının ikametgahının ... olduğu, kısıtlının ikametgahını değiştirmediği, halen de orada oturmaya devam ettiği, dolayısıyla yetkinin de ... vesayet dairesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin kararı verilmişse de ... ve ... İlçe Emniyet Müdürlüklerince yapılan araştırmaya göre kısıtlının .../... adresinde ikamet etmeye devam ettiği anlaşıldığından vesayet dosyasının takibinin ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.