muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1873, Karar No: 2023/10082, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1873 E.  ,  2023/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/978 E., 2022/1682 K.

SUÇ : Sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alınması taşınması bulundurulması

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın sayı ve nitelik bakımından vahim nitelikli silah bulundurma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayininin gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin, takdiri indirim nedenlerinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaralandığı olayda ele geçirilen bir adet silah, 2 adet kovan, bir adet mermi çekirdeği ve 13 adet fişek nedeniyle, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın hastaneye getirildiği araçta, olay yerinde ve hastanede yapılan incelemelere ilişkin 23.07.2020 tarihli olay yeri inceleme raporu ve ekli kroki, 23.07.2020 tarihli muhafaza altına alma tutanağına göre, sanığın hastanedeki sedyesinden iki adet 7.65 mm çaplı kovan ile olay yeri bina girişinde bir adet deforme mermi çekirdeği elde edildiği, sanığın kendisini yaraladığı silahın, ... tarafından olayın gerçekleştiği binanın bahçe çitlerinin yanına bırakıldığının söylenmesi üzerine, bir adet Uzi (Cesca) marka silah ve 13 adet 7.65 mm çaplı fişeğin muhafaza altına alındığı tespit olunmuştur.

3. 23.07.2020 tarihli olay, araştırma, muhafaza altına alma ve tespit tutanağı ve aynı tarihli doktor raporunda, kendi imkanları ile hastaneye intikal eden sanığın, kasık bölgesinden sağ bacak uyluk kısımlarında birer adet giriş çıkış ve sağ bacak baldır kısmından bir adet giriş olacak şekilde yaralandığı bildirilmiştir.

4. Olaya ilişkin 23.07.2020 tarihli fotoğraflı görüntü izleme tutanağı dosyadadır.

3. 23.07.2020 tarihli olay, araştırma, muhafaza altına alma ve tespit tutanağı ve aynı tarihli doktor raporunda, kendi imkanları ile hastaneye intikal eden sanığın, kasık bölgesinden sağ bacak uyluk kısımlarında birer adet giriş çıkış ve sağ bacak baldır kısmından bir adet giriş olacak şekilde yaralandığı bildirilmiştir.

4. Olaya ilişkin 23.07.2020 tarihli fotoğraflı görüntü izleme tutanağı dosyadadır.

5. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 10.08.2020 tarihli raporunda, sanığa ait silahın 7,65x17 mm çap ve tipinde fişek istimal eden Çekoslavakya yapısı, Ceska marka, Scorpion66 model (SHE) mandal marifeti ile tek tek ve seri olarak atış yapabilen otomatik tabanca olduğu, elde edilen iki adet kovan ve bir adet mermi çekirdeğinin bu silahla aynı çapta olduğu, kovanlardan bir adedi ile bir adet mermi çekirdeğinin bu silahtan atıldıkları, 13 adet fişeğin de 7,65x17 mm çapında olduğu, silah ve fişeklerin, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olup, suça konu silahın, aynı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında vahim nitelikte olduğu bildirilmiştir.

6. Sanık savunmasında, silahın bir arkadaşından kendisine kaldığını beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın suçu sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmuş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması, elde edilen suç eşyaları, kriminal raporlar, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak ve vahim nitelikte silah ve fişekleri bulundurup taşıdığının tespit edilmiş olması, suç eşyalarının niteliğini tespit eden kriminal raporun, ehil bir kurum tarafından tanzim edilmesi, denetime açık ve yeterli olması, verilen cezanın tür ve miktarı gereği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci, 51 nci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddelerinin uygulanmasının yasal olarak imkansız olması, ilk derece mahkemesince sanık hakkında 62 nci maddesinin uygulanmaması ve teşdiden ceza verilmesi sebeplerinin kararında gerekçeleriyle belirtilmiş olması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10616, Karar No: 2013/31024, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/10616 E.  ,  2013/31024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içinde hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü müştekinin sekreter olarak çalıştığı işyerine gelen sanığın müştekiden kahve yapmasını isteyerek başka bir odaya müştekiyi yönlendirerek tek başına kaldığı esnada ofis içerisinde ki laptopu çaldığı, müştekinin fotoğraf teşhisinden sanığı kesin olarak teşhis ettiğini belirttiği, mahkemece yüzleştirme yaptırılmak amacıyla müştekinin duruşmaya davet edilmesine karar verildiği, müştekinin gelmemesi üzerine yalnızca fotoğraf teşhisinden sanığın cezalandırılamayacağına karar verildiği, ancak yerel mahkemece müştekinin gerekirse zorla duruşmaya getirtilerek sanık ile yüzleştirme yaptırılarak atılı suçu sanığın işleyip işlemediğinin müştekinin beyanı doğrultusunda karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yetinilerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1919, Karar No: 2022/16592, Tarih: 29.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/1919 E.  ,  2022/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III. Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen, 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında karar verilen 27.04.2017 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnamye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11676, Karar No: 2019/8579, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11676 E.  ,  2019/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu firmaya ait olup, şoförlüğünü yaptığı tırla İran ülkesinden gelmesi üzerine, aracın yakıtını tamamlayıp bakımını yaptırdıktan sonra çalıştığı firmanın bulunduğu Iğdır’a geldiği, Gebze’den yük almak için tekrar yola çıktığı, Kocaeli ili, Kartepe ilçesine geldiğinde suça konu aracı yol kenarına park edip araçta bulunan mazotu alarak ayrıldığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12242, Karar No: 2014/10142, Tarih: 18.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12242 E.  ,  2014/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, olay tarihinde mağdurenin sanığın işyerine internete girmek için gittiği, diğer müşterilerin ayrılmasından sonra sanığın açık olan iş yeri kapısını kilitleyerek mağdurenin yanına geldiği ve bezle mağdurenin ağzını kapatmaya çalıştığı, aynı anda "sakin ol, sessiz ol" diye bağırdığı, mağdurenin kaçmak istemesi üzerine mağdureye yumruk attığı, dışarıdan sesleri duyan tanıkların sanıktan kapıyı açmasını istedikleri, başlangıçta kapıyı açmayan sanığın bilahare kapıyı açtığı ve mağdurenin buradan kaçtığı olayda, mağdurenin “benim hiçbir yerime dokunmadı, cinsel içerikli bir söz söylemedi” şeklindeki beyanları dikkate alındığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini gerçekleştirmek için yapılan temas dışında cinsel yönden fiziki bir temasın bulunmaması, sanığın üzerine atılı cinsel istismar suçunun icrai hareketlerine başlamamış ve kastını ortaya koyan dış dünyaya yansıyan bir söz de söylememiş olması karşısında, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21513, Karar No: 2015/2063, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21513 E.  ,  2015/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/6367, Karar No: 2016/8412, Tarih: 24.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6367 E.  ,  2016/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 11.12.2006 tarihinde meydana gelen kaza sonucu iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece 5510 sayılı Kanun'un 21/1-3. maddesi uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1)-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26/1-2. maddesidir.

2)-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak

üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

3)-Somut olayda, hükme esas kusur raporunda zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde davalı işverenin % 50, kalfa ...'nın % 10, sigortalının ise % 40 kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca gelirler yönünden; ilk peşin sermaye değerli gelirin % 60 kusur karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı şekilde davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/1-3. maddesi olarak hatalı belirlenerek, üçüncü kişi olan ... yönünden peşin sermaye değerli gelire ilişkin rücu alacağının, yarısının kusur karşılığı olarak hesap edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1551, Karar No: 2014/5142, Tarih: 06.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1551 E.  ,  2014/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulancak Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2009/125-2013/132

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .......Köyü 108 ada 1 parsel sayılı 132721,92 m² yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacılar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve tapu kaydına dayanarak taşınmazın kendilerine ait olduğunu iddia ederek dava açmışlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, dava konusu Giresun İli, .... İlçesi, .... Köyü, Köy İçi Mevkiinde kain 108 ada 1 nolu parsel sayılı 132721,92 m² yüzölçümlü taşınmazdan fen bilirkişisi E..G... 30/09/2013 havale tarihli raporuna ek krokide sarı renkli olarak gösterilen 4834,47 m² yüzölçümlü kısmının iptal ve ifrazı ile, dava konusu 108 ada 1 parsel sayılı fen bilirkişisinin raporunda gösterilen 127887,45 m² yüzölçümlü taşınmazın tutanaktaki niteliği ile beraber orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazdan iptal ve ifraz edilen kısmın yeni bir parsel numarası verilmek ve 4834,47 m² yüzölçümlü olarak fındık bahçesi vasfıyla 28 pay kabul edilerek; 7 payın S.. Ç.., 3 payın M.. Ç.., 3 payın H.. K.., 3 payın T.. Ç.., 3 payın M.. Ç.., 3 payın A.. Ç.., 3 payın L.. Ç.., 3 payın A.. Ç.. adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

Kural olarak; kadastro tesbitine itiraz davaları tesbit malikine karşı açılır. Orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilen taşınmazların mülkiyet hakkı Hazineye, kullanma hakkı Orman Yönetimine aittir. Bu tür davalarda Hazine ve Orman Yönetimi zorunlu dava arkadaşıdırlar. Davalı parsel, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edildiği halde, Hazineye husumet yöneltilmemiştir. Bu nedenle; Hazine davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, ondan sonra davanın esasına girilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekili ve davalı Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16097, Karar No: 2018/417, Tarih: 18.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/16097 E.  ,  2018/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar bir kısım davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil ile paydaşlar arası ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu 29 adet taşınmaz için açmış oldukları ortaklığın giderilmesine ilişkin davada verilen yetki ile bu davayı açtıklarını, ...’e veraseten intikal eden dava konusu taşınmazlardaki 1/4 payın davalı ... adına tescil edildiğini, davalı ...’ın vekalet görevini kötüye kullanarak muvazalı şekilde satış işlemini gerçekleştirdiğini, davalı ...’in de kök mirasbırakandan intikal eden dava konusu taşınmazlarda payına isabet eden kısımdan fazlasını ekip biçtiğini, iki katlı köy evinin davalı ... tarafından kulanıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalı ... adına olan ¼ payının iptali ile anneleri ... adına tesciline, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisilin davalı ...’den tahsiline ve iki katlı köy evinin bir katının boşaltılarak anneleri ...'e tahsis edilmesine karar verilmesini istemişler, davacılardan ... 16.10.2014 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların mirasbırakanları hayattayken böyle bir dava açma hakkının bulunmadığı ve dava konusu taşınmazların 13/40 payının davalı ... adına kayıtlı olduğu gerekçesi ile her iki istem yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 28 adet taşınmazda davacılar ve davalı ...’in paydaş oldukları, 344 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı kişi adına kayıtlı olduğu kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, muvazaalı temlik yaptığı ileri sürülen ...’in halen sağ olduğu gözetilmek suretiyle tapu iptal ve tescil istemi yönünden davanın reddine karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davacıların buna ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Bir kısım davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;