muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9225, Karar No: 2022/1888, Tarih: 10.03.2022

Sanık ... ile maktul arasında, sanığın ... ...ile arkadaşlık yapması konusunda husumet bulunduğu, olay gecesi ......nin evinde maktulün tabanca ile sanık ...’yu sol uyluk bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, tarafların buluşma yerine geldiklerinde sanık ... ile maktulün boğuşmaya başladığı esnada maktulün sanık ...'nun başına tabancanın kabzası ile vurduğu ve bu olay nedeni ile sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık ve tanıkların beyanlarında sabit olduğu üzere maktulün sanık ...'yu darp ettiği esnada tetik düşürdüğü ancak silahın ateş almadığı anlaşılmakla, maktulden sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar ceza öngören TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari hadden makul surette uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafinin kısmen yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/11/2020 tarih ve 2020/2081 (E)- 2020/2198 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/03/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6654, Karar No: 2023/4008, Tarih: 25.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/6654 E.  ,  2023/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idarenin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.04.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalılar vekili Avukat ... gelmiş, davacı idare vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1049 ada 381 (eski 244 parselden ifraz) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, usulüne uygun olarak oluşturulacak bilirkişi heyetinin belirlediği bedeli kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiziyle ödenmesine karar verilmesini ve yargılama giderlerinin davacı idare üzerinde bırakılarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hülmedilmemesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhâl ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için alınan raporlarda taşınmazın değerinin 2.222.875,57 TL ve 833.538,33 TL olarak tespit edildiğini, dosyada yer alan çelişkili raporlardan yüksek olanın hükme esas alındığını, maddi hata yapıldığını, taşınmaz tarım arazisi olduğundan kamulaştırma bedelinin gelir metoduna göre hesaplanmasının doğru bir yöntem olduğunu; ancak net gelir yöntemi hesaplamasında arazinin sulu ya da kuru tarım arazisi olmasının önemli olduğunu, taşınmazın nereden ve nasıl sulandığının tespit edilemediğini, bilirkişi raporunda %5 kapitalizasyon faiz oranı tespitinin hatalı olduğunu, yine taşınmaz için hesaplanan m² birim fiyatı üzerinden %50 objektif değer artışı uygulaması yapılarak dava konusu taşınmazın m² birim fiyatının 127,78 TL/m²ye yükseltilmesinin yanlış olduğunu, bilirkişiler taşınmaz bedelini belirlerken neden %50 oranında objektif değer artışı uyguladıklarını ispatlayamadıklarını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde hurma ağacı olmamasına rağmen hurma ağacı varmış gibi kapama bahçe bedeli belirlenmesinin yanlış olduğunu, hükme esas alınan raporlarda bilirkişilerin maktu bir şekilde aynı kelime ve hatta aynı emsal parselleri kullanmış olmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çünkü her taşınmazın kendine has özelliklere sahip olduğunu, dolayısıyla bu raporlar makine ile çoğaltılmış izlenimi verdiğini, bilirkişi kurulunun herhangi bir değerlendirme yapmadığını, bu tür raporların hükme esas alınamayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu ve değerlendirmenin bu niteliğe göre yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamına alındığını ve bu planın kesinleşmiş olduğunun da değerlendirmede dikkate alınması gerektiğini, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihadının sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faiz oranının en az %4 alınması yönünde olduğu hâlde, bilirkişi kurulunun hükme esas alınan ek raporunda bu oranın %5 olarak hesapladığını, taşınmazın konumu ve özellikleri dikkate alındığında değer artırıcı objektif nedenlere dayalı olarak yapılacak artırımın en az %500 oranında olması gerekirken hükme esas alınan ek raporda çok düşük bir oran belirlendiğini, taşınmazın konumu, kullanım amacı, geometrik şekli ve özellikle kamulaştırma nedeni olan yolun 6,25 metre kot yüksekliğinde yapılacak olması yanında, arta kalan 382 parselin yamuk, 380 parselin üçgen biçimi ile 382 parselin mevcut yola olan cephesini tamamen kaybettiği dikkate alındığında arta kalan kısımlarda değer düşüklüğü olduğunun kabulünün gerektiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu kanaatine varılmakla İlk Derece Mahkemesince taşınmazı arazi vasfında kabul ederek hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesini isabetsiz olduğu, dosya kapsamında İlk Derece Mahkemesince alınan 13.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz arsa vasfında kabul edilerek somut emsal olarak ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1039 ada 154 numaralı parselin alındığı, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın %75'i değerinde olduğu kabul edilerek taşınmazın m² değerinin 306,62 TL/m² olarak belirlenerek taşınmazın kaumulaştırılan zemin bedelinin 2.003,218,98 TL, sol tarafta arta kalan 1.664,67 m² taşınmazın %15 değer kaybı bedelinin 76.553,97 TL, sağ tarafta arta kalan 4.667.10 m² taşınmazın %10 değer kaybı bedelinin 143.102,62 TL olmak üzere toplam 2.222.875,57 TL kamulaştırma bedeli tespit edildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde dava konusu taşınmazın emsalin %67 değerinde olacağı kanaatine varılarak taşınmazın m² değerinin 273 TL/m² kabul edilerek taşınmazın bedelinin 1.783.571,00 TL, arta kalan 1.664,67 m² taşınmazın %15 değer kaybı bedelinin 68.168,23 TL olmak üzere toplam kamulaştırma bedelinin 1.851,739,23 TL tespit edildiği, taşınmazdan arta kalan, bilirkişi raporunda 4.667,10 m² olarak belirtilen kısımda değer kaybı olmadığı kanaatine varıldığı; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olmadığını, kamulaştırmadan arta kalan kısımlarda değer kaybı olmadığını ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda arsa vasfıyla m² değerinin 306,20 TL/m² olarak belirlendiğini, Bölge Adliye Mahkmesinin yeterli bir gerekçe göstermeden m² değerini düşürdüğünü, rapordaki bedelin uygun olduğunu, arta kalan kısımların kamulaştırılan yolla kot farkı da gözetildiğinde arta kalan kısımlarda değer kaybı oranının en az %50 olarak alınması gerektiğini belirterek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca dosya içindeki 22.08.2016 tarihli bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen emsalin raporda belirtilen özellikleri dikkate alınanak emsalin %67'si oranında olduğunun kabulü ile belirlenen metrekare birim fiyatı aynı kamulaştırma kapsamında Dairemiz denetiminden geçen yakın taşınmazlara ilişkin dosyalar da gözetildiğinde uygundur.

3. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 380 parsel numaralı kısmının yüzölçümü, konumu, geometrik şekli ve imar planındaki konumu itibarıyla %15 oranında değer kaybı oranı belirlenmesi, yine kamulaştırmadan arta kalan 382 parsel numaralı diğer kısıma yüzölçümü, konumu, geometrik şekli gözetildiğinde değer kaybı verilmemesi yerindedir.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adîl ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21998, Karar No: 2014/19569, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21998 E.  ,  2014/19569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacının ikametgahının ... olup dava açma tercihini kendi ikametgahı mahkemesinde kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun “Haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı” 16.madde'si hükmü “(1) Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” şeklindedir. Somut olayda, davacının yerleşim yeri adresi dava dilekçesi ve yapılan kolluk araştırma tutanağına göre ...'tır. Yukarıda anılan kanun hükmü ve yapılan açıklamalara göre zarar gören davacının yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Medeni Usul Hukukuna göre bir dava için kesin yetkinin söz konusu olmadığı durumlarda, davacı tarafın seçimlik hakkı söz konusu olup, davasını genel ve özel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Yetkisizlik itirazında bulunan davalının ikametgah adresi ... ise de, davacının seçimlik hakkını kullanarak davayı kendi yerleşim yeri mahkemesinde açtığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın yasal

düzenleme ve açıklamalar ışığı altında davanın ilk açıldığı mahkemede görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3308, Karar No: 2021/10169, Tarih: 14.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/3308 E.  ,  2021/10169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Yasanın 24. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı CMK’nun 251/1. maddesinde hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Yasanın geçici 5/1-d bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Yasanın 31. maddesiyle eklenen Geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, TCK'nun 7. ve CMK’nun 251. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “basit yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Mahkemece TCK’nun 54/3. maddesi uyarınca hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesi ile nakil aracının iadesine karar verilmiş ise de; aracın müsaderesi için 5607 sayılı Yasanın 13. maddesinde belirtilen müsadere şartlarının gerçekleştiği ve 5237 sayılı TCK’nun 54/3. maddesi uyarınca müsaderenin hakkaniyete uygun olduğu gözetilmeden nakil aracının müsaderesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Sanık hakkında doğrudan tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

5-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, yine 01.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, doğrudan verilen ve hapisten çevrilen adli para cezasının infaz usulünün aynı olduğu gözetilmeden ayrı ayrı infazına karar verilmesi ve doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20480, Karar No: 2013/10230, Tarih: 02.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/20480 E.  ,  2013/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi karar sanığın " ... Cumhuriyet Mahallesi çilek Sokak No: 1/3 .../ ... " adresinde tebliğat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ edilmiş olup, dosyada mevcut sanığın eşine 12.01.2009 tarihinde tebliğ edilen duruşma davetiyesinde aynı adreste 1/3.olan kapı numarasının üzeri çizilerek 18 numara yazılı olması karşısında;

Sanığa yapılan duruşma davetiyesi tebliğinin hangi kapı numarasında yapıldığı ve tebligat tarihinde sanığın oturduğu adres araştırılıp denetleme imkan verecek şekilde tespitinden sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.