muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6302, Karar No: 2023/11750, Tarih: 23.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6302 E.  ,  2023/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1874 E., 2022/1714 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/119 E., 2019/201 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının kesildiği tarih itibariyle bağlanması ve borçlu olmadığının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 14.10.2014 tarihinde emekliliğe hak kazandığını, davacının elde ettiği emeklilik hakkının davalı Kurumun 2017/MA/54 sayılı denetmen raporu üzeride, ... ve ... sicil numaralı işyerlerindeki çalışmaların fiili ve gerçek olmadığı görüşü sebebiyle iptal edildiğinin, davacının, dava dışı ... ve ... için 2012, 2013 ve 2014 yıllarında inşaat temizlik işçisi olarak çalıştığını, çalışmasının fiili ve gerçek olduğunu, dava dışı işverenlerden ...'un ... temizlik firmasının 2001 yılından beri, ... 'un İse 2012 yılından beri temizlik sektöründe faaliyet gösterdiğini, bu şirketlerin hala aktif olduğunu, 09.03.2018 tarihinde davalı Kuruma başvuruda bulunduklarını, ancak Kurumun cevabi yazısında, yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunun bildirildiğini beyan ederek, davacının aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, aylığın kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına, yersiz ödeme adı altında tahakkuk ettirilen borç miktarının iptaline ve davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurumun yaptığı işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili, müvekkilin 14.10.2014 tarihinde emekliliğe hak kazandığını, Kurum tarafından çalışmaların fiili olmadığı gerekçesiyle emekliliğinin iptal ediliğini, müvekkilin çalışmalarının gerçek zamanlı çalışma olduğunu ve çalıştığı şirketlerin hala aktif olarak devam ettiğini, Kurumun yaptığı işlemin yanlış ve hatalı olduğu, usul ve yasaya aykırı verilen ret kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili, müvekkilin 14.10.2014 tarihinde emekliliğe hak kazandığını, Kurum tarafından çalışmaların fiili olmadığı gerekçesiyle emekliliğinin iptal ediliğini, müvekkilin çalışmalarının gerçek zamanlı çalışma olduğunu ve çalıştığı şirketlerin hala aktif olarak devam ettiğini, Kurumun yaptığı işlemin yanlış ve hatalı olduğu, usul ve yasaya aykırı verilen ret kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının sigortalılık kaydının sahte olduğu gerekçesiyle davalı Kurum tarafından ihdas edilen Kurum işleminin iptaline ve davacının bu işlemden dolayı davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti, kesilen aylığın yeniden bağlanması ve kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5248, Karar No: 2015/8027, Tarih: 21.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5248 E.  ,  2015/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuk ...'ın, gece saat 02.00 sıralarında, yanında diğer suça sürüklenen çocuk ... olduğu halde, müştekiye ait olan, park halindeki fort transit minibüsün elle ittirildiğinde kolaylıkla açılabilen, müştekinin beyanına göre de kilitsiz ve açık olan camını elleri ile açıp, araç içerisinde bulunan 45 TL bozuk parayı aldıkları, olay esnasında ...'in aracın etrafında beklediğinin ve 12-15 yaş grubundaki ...'un ise aracın içine girip paraları aldığının anlaşılması ve çalınan paranın miktarı dikkate alındığında TCK'nın 145. maddesi gereğince, verilen cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince bozmanın, hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'e sirayetine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6045, Karar No: 2006/6552, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6045 E.  ,  2006/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 230 kg, fasulyenin dekara masrafı 304,80 YTL, mısırın dekar başına verimi 450 kg, masrafı 117,87 YTL olarak bildirildiği halde, sırasıyla 260 kg, 103,00 YTL, 500 kg ve 60,00 YTL alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7839, Karar No: 2009/9990, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7839 E.  ,  2009/9990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-... KTK.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 12.06.1998 günlü dilekçesinde, ... Köyü 1900 m2 yüzölçümlü 1604 sayılı ve 2133 m2 alanlı 1605 sayılı taşınmazları düzenleme şeklinde zilyetlik devir senediyle satın aldığı, 40 yılı aşkın süre aralıksız ve çekişmesiz olarak kullandığı yer olduğu iddiası ile adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 1605 sayılı parselin orman sayılmayan, üzerinde 30 yıllık fındık ağaçları bulunduğu, ... arazisi niteliğinde olduğu gerekçesiyle davacı ... adına tesciline, 1604 sayılı parsel içinde 15-20 yaşlarında meşe ağaçları olan özel mülk edinmeye elverişli olmayan yer olduğu gerekçesiyle davacının talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 1604, davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından da 1605 parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, 1985 yılında kadastro tutanağı düzenlenip 3303 Sayılı Yasa uyarınca ... kapsamında kalması nedeniyle tapulama harici bırakılan taşınmazın T.M.Y.'nın 713. maddesi uyarınca tescili istemine ilişkindir.

1) İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre 1604 parsel sayılı 1900 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, % 35-40 eğimli, içinde 20-25 yaşlı meşe ağaçları olan ve ... arazisi olarak kullanılmayan yer olduğu anlaşılmakla bu parsele yönelik davacı ...'in temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2) Davalı Hazine ve Orman Yönetiminin 1605 sayılı 2133 m2 yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz istemlerine gelince;

Dava edilen 1604 ve 1605 parseller birbirine bitişik olup, taşınmazların Doğu sınırının eğimli şev sahası olduğu, her iki taşınmazın da benzer nitelikte bulunduğu, temyize konu 1604 sayılı parselin de % 35-40 eğimli, içinde meşe cinsi orman ve bodur çalılıklar olan ve ... arazisi olarak kullanılmayan yer olduğu, dosyada bulunan resimlerden de taşınmazın halen ağaçlık niteliğinde göründüğü, ormana bitişik alanda memleket haritası ve ... fotoğraflarında taşınmazın yeşil ve kapalı alanda kaldığı, alınan 18.11.2004 günlü ziraat mühendisi bilirkişi raporunda da her iki parça taşınmazın da ... arazisi olarak kullanılmadığı, gerek bitki örtüsü gerekse ... yapısı bakımından temyize konu 1604 sayılı parselin tamamının orman arazisi olduğunun 30.10.2006 günlü ziraat mühendisi raporunda da belirtildiği anlaşılmakla, bu parsele yönelik davanın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bazma nedenidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle; davacı ...'in temyiz istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2) İkinci bendde açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 16.06.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/53030, Karar No: 2017/5011, Tarih: 20.02.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/53030 E.  ,  2017/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, tartıştığı eşine “... seni işinden ederim, ... sen de zarar görürsün, ... bu şekilde davranmaya devam edersen benim gözüm döner ve kötü şeyler olur” biçimindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, aynı maddenin ilk cümlesi gereğince hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1823, Karar No: 2018/9952, Tarih: 04.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1823 E.  ,  2018/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın evinde bulunan 1 adet cep telefonu kutusu ve 1 adet iptal edilmiş kredi kartını çalan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden, katılanın zararı olmadığı şeklinde hatalı ve eksik gerekçe ile teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilip TCK'nın 35. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 1 adet telefon kutusu ile 1 adet iptal edilmiş kredi kartının çalınmış olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 saylı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/371, Karar No: 2021/1123, Tarih: 30.09.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/371 E.  ,  2021/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Köyceğiz Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Kooperatifinin (Kooeperatif) Çandır Köyündeki işyerinde 25.10.2008 tarihinden 22.03.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı halde 25.10.2008-01.02.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK/Kurum) bildirilmediğini, sigortasız çalıştığı dönemde ücretlerinin davalı Kooperatife balık satmış gibi müstahsil makbuzları ile ödendiğini, Kooperatif yönetimi ile ilgili şikayetler üzerine müvekkilinin Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığına, vergi ve bakanlık müfettişlerine işten çıkartılma korkusuyla baskı altında farklı ifadeler vermek zorunda kaldığını, ayrıca davanın kamu hukukunu ilgilendiren yönü dikkate alındığında bu beyanların bağlayıcı olarak kabulünün mümkün olmadığını, gerçek ve fiili durumun araştırılması gerektiğini ileri sürerek davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen 25.10.2008-01.02.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre içinde açıldığının tespiti hâlinde Yargıtay kararları ile belirlenen yönteme uygun biçimde tüm araştırmaların re’sen yapılması ve davacının dava dilekçesinde belirttiği ifade tutanaklarının dosyaya celbi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı Kooperatif vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kooperatifte 01.02.2010-27.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, sigortasız çalıştırılmasının söz konusu olmadığını, davacının Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/22 Esas sayılı davasının tahkikat aşamasında 07.09.2011 tarihinde bakanlık kontrolörlerine ve 05.11.2012 tarihinde jandarmaya verdiği ifadelerinde sigortasız çalıştırılmadığını beyan ettiğini, müstahsil makbuzları ile ücretinin ödendiğine ilişkin iddianın asılsız olduğunu, Kooperatifte çalışmadığı dönemde Kooperatife balık satışı yapmasının mümkün olduğunu, davacının Kooperatife 2009 yılında birkaç kez balık satışı yaptığını, müstahsil makbuzu ile parasını aldığını, müfettiş ve kontrolör incelemesi sırasında bu konuda usulsüzlük tespit edilmediğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: