muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11164, Karar No: 2023/7662, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/11164 E.  ,  2023/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/527 E., 2023/118 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/117 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.11.2022 tarihli ve 2020/16252 Esas, 2022/11072 Karar sayılı kararı ile;

" 1. İstihbari bilgi üzerine uygulama yapıldığı sırada durdurulan korsan taksinin ön sağ yolcu koltuğunda oturan sanığın bacaklarının arasında bulunan çantada suça konu esrarın ele geçirildiği olayda, sanığın bacaklarını kapatarak çantayı gizlemeye çalışması, çanta içerisinde şifalı ot bulunduğunu beyan etmesi, buna karşılık çantadan yoğun esrar kokusu gelmesi, ele geçen esrarın kişisel kullanım miktarının üzerinde olması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanık hakkında şartları oluşmamasına rağmen 'ikrarı ile suçunu ortaya çıkardığı' gerekçesiyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyete konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçu olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2023 tarihli ve 2022/527 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Mahkûmiyete yeterli, şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına; beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İstihbari bilgi üzerine yapılan çalışmalar sırasında sanığın yolcu olarak bulunduğu korsan taksinin şüphe üzerine durdurulduğu, sanığın bacak arasında bulunan sırt çantasından yoğun koku gelmesi sonucu çanta içerisinde toplam 810 gram esrar olduğunun tespit edildiği olayda;

Sanığın kolluk ikrarı ile tutuklamaya itiraz dilekçesindeki beyanı doğrultusunda sanığın aracılık yaptığı uyuşturucu madde satışı nedeniyle satıcı tarafından ödenmeyen paranın ödenmesinin istenmesi üzerine uyuşturucu maddeyi satıcıya teslim etmek amacıyla geri aldığı, bu suretle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği; Mahkemenin, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2023 tarihli ve 2022/527 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2869, Karar No: 2016/3764, Tarih: 16.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2016/2869 E.  ,  2016/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na aykırı davranmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 2015/75 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/129 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava ile hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle birleştirmeye muvafakat edilip edilmeyeceğinin sorulması üzerine, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından birleştirmeye onay verilmemesine rağmen, Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesi tarafından 10/04/2015 tarihli ve 2015/75 esas, 2015/202 sayılı kararla her iki davanın birleştirilmesine karar verilmesi sebebiyle yapılan itirazın reddine ilişkin Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/05/2015 tarihli ve 2015/531 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06/11/2015 gün ve 72108 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2015 gün ve KYB. 2015-369024 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/07/2007 tarihli ve 2001/10002 esas, 2007/10828 karar, 20/01/2010 tarihli ve 2009/42568 esas, 2010/602 karar sayılı ilamları ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14/02/2008 tarihli ve 2008/1309 esas, 2008/919 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan, "(1) Çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma ayrı yürütülür. (2) Bu hâlde de çocuklar hakkında gerekli tedbirler uygulanmakla beraber, mahkeme lüzum gördüğü takdirde çocuk hakkındaki yargılamayı genel mahkemedeki davanın sonucuna kadar bekletebilir. (3) Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür." hükmü ve Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2015/75 esas sayılı müzekkeresi ile yaptığı dosyaların birleştirilmesine muvafakat verilmesi talebine, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2015 tarihli ve 2015/129 esas sayılı yazısı ile onay verilmemesi karşısında, mahkemelerin uygun bulması şartının gerçekleşmediği olayda birleştirme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, verilen birleştirme kararma karşı yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kahramanmaraş 2. Ceza Mahkemesinin 13/05/2015 gün ve 2005/531 Değişik iş Esas - Karar kararının CMK.nun 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 16.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/440, Karar No: 2015/1467, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/440 E.  ,  2015/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/1862, Karar No: 2012/18117, Tarih: 24.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/1862 E.  ,  2012/18117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kanuna aykırı eğitim kurumu açma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Mahkemenin, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına dair gösterdiği gerekçe yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamenin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanığa yükletilen kanuna aykırı eğitim kurumu açma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8135, Karar No: 2019/3198, Tarih: 19.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8135 E.  ,  2019/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 10.06.2013 tarihinde davacı idaresindeki araç ile davalıların sürücüsü işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, davacının meydana gelen kazada maluliyeti oluşarak yaralandığını ve kaza nedeniyle tedavi, ilaç, yol masrafları yaptığını, kazadan sonra 4 gün iş göremezlik raporu aldığını, maluliyet oranının ... Kurumu vasıtasıyla tespitinin gerektiğini, davacının tır şoförü olduğunu ve aylık 1.800,00 TL maaşı elden aldığını, ücret araştırması yapılmasını talep ettiğini beyanla, 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın ( manevi tazminat sigorta şirketi hariç) davalılardan kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, kusura itiraz ederek hastane masraflarının SGK tarafından karşılandığını, davacının tır şoförü olup olmadığının Şoförler Odası tarafından tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 1.937,98 TL maddi tazminatın davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyize konu davacı lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden verilen karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesine göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Mahkemece davacının elde ettiği gelirin belirlenmesi için yeterli bir araştırma yapılmamıştır.

Somut olayda; davacı vekili davacının tır şoförü olarak çalıştığını aylık 1.800,00 TL geliri olduğunu beyanla işgöremezlik nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece; bu hususta yeterli araştırma yapılmadan asgari ücret üzerinden yapılan tazminat hesabı esas alınarak karar verilmiştir.

Bu nedenle; mahkemece kaza tarihinden geriye doğru maaş bordroları getirtilmeli, SGK'dan davacının geliri ile ilgili resmi belgeler ve meslek odasından emsal ücret araştırması getirtilerek davacının geliri tam ve doğru olarak belirlenmelidir. Bu bilgiler ışığında gelir tespiti yapıldıktan sonra zarar hesaplaması yapılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm verilmesi doğru değildir.

4-Davacı taraf, davacının kazada yüzünde sabit iz kaldığını ve bu izler nedeniyle estetik tedavi gideri yapılması gerektiğini belirterek bu giderlerin de tazmini

isteminde bulunmuştur. Mahkeme tarafından, hükme esas alınan ATK 3. İhtisas Kurulu raporunda, davacının yüz sınırları dahilindeki izin belirli mesafeden bakıldığında dikkat sarf etmeden görülebildiği sabit iz olduğu belirtilmiş; ancak, mahkemece bu izlerin giderilmesi için estetik-cerrahi müdahale ile bu tedavinin masrafları konusunda herhangi bir araştırma yapılmadan karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda mahkemece; davacının ATK raporu ile yüzde sabit iz olarak kabul edilen izlerin cerrahi müdahaleyi de içeren estetik tedavi yoluyla giderilmesinin mümkün olup olmadığı konularında, uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmasından sonra, bu tedavi için gerekli giderin miktarı konusunda da rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

5-Davacı taraf dava dilekçesinde; hükmedilen tazminatlara kaza tarihinden itibaren avans faizi hükmedilmesini talep etmiş; mahkemece faiz hususunda olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

5-Davacı taraf dava dilekçesinde; hükmedilen tazminatlara kaza tarihinden itibaren avans faizi hükmedilmesini talep etmiş; mahkemece faiz hususunda olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin davacı lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin kesinlikten REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3), (4) ve (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.123,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... Şiretine geri verilmesine 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3083, Karar No: 2019/634, Tarih: 21.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3083 E.  ,  2019/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile müvekkili yüklenici arasında düzenlenen 04.01.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkiline isabet eden 1 ve 17 no.lu bağımsız bölümlerin davalılar tarafından 3. kişilere satılarak bedellerinin tahsil edildiğini ancak, müvekkiline ödeme yapılmadığını, bu nedenle faizi ile birlikte toplam 116.699,45 TL tutarındaki alacağın tahsili amacıyla haklarında başlatılan ... takibine karşı, davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptali ile ... inkâr tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dairelerin yüklenicinin gösterdiği kişilere tapuda devredildiğini, bedellerinin yüklenici tarafından tahsil edildiğini savunmuşlar ve davacının kötü niyet tazmina mahkum edilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin kademeli ferağa ilişkin hükümleri uyarınca, davacı yüklenicinin dava konusu 1 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin tapularına hak kazandığı, 17 no.lu dairenin yüklenicinin rızası ile 3. kişiye satışının yapıldığı ve bedelinin tahsil edildiği, 1 no.lu dairenin bedelinin ise davalılar tarafından tahsil edildiği, davalıların aksi yöndeki savunmalarını ispat edemedikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 45.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekili ile ..., ..., ... ve ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

TBK'nın 40/1 maddesinde, yetkili bir temsilci tarafından bir başkası adına ve hesabına yapılan hukuki işlemin sonuçlarının doğrudan doğruya temsil olunanı bağlayacağı hükmü getirilmiştir. Buna göre yetkili temsilci tarafından yapılan hukuki işlemden doğan alacak ve borçlardan, temsil olunan sorumlu olacaktır.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

TBK'nın 40/1 maddesinde, yetkili bir temsilci tarafından bir başkası adına ve hesabına yapılan hukuki işlemin sonuçlarının doğrudan doğruya temsil olunanı bağlayacağı hükmü getirilmiştir. Buna göre yetkili temsilci tarafından yapılan hukuki işlemden doğan alacak ve borçlardan, temsil olunan sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı yüklenici ... ile davalıların da aralarında bulunduğu bir grup arsa sahibi arasında 04.01.2011 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Bu sözleşme uyarınca, inşa edilen dairelerden 1 ve 17 nolu dairelerin davacı yükleniciye isabet ettiği ve yüklenicinin takip tarihi itibariyle bu dairelerin .../...

tapularına hak kazandığı uyuşmazlık dışıdır. Davacı yüklenici, bu dairelerin 3. kişilere satıldığını, daireleri satın alan kişilerin konut kredisi kullandığını ve bu kapsamda kredi tutarlarının ilgili bankalarca kayıt maliki olan arsa sahiplerinin temsilcisi dava dışı ...'ne ödendiğini, bu kişinin söz konusu bedelleri müvekkiline ödemediğini ileri sürmektedir.

Uyuşmazlık, ilgili bankalarca, daireleri satın alan kişilere tahsis edilen ve tapu işlemleri sırasında doğrudan doğruya arsa sahipleri vekilinin hesabına aktarılan konut kredisi tutarlarının, daha sonra davalı arsa sahipleri ya da vekilleri tarafından, davacı yükleniciye ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

HMK'nın 190. maddesinde; ispat yükünün kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu vurgulanmıştır.

Mahkeme gerekçesinde de isabetle belirtildiği üzere, bahsi geçen bedellerin davacı yükleniciye ödendiğinin ispat yükü davalı arsa sahiplerine ait olup, davalılar 1 no.lu daireye ilişkin olarak konut kredisi kapsamında, vekilleri hesabına aktarılan 45.000,00 TL'nin, davacı tarafa ödendiğini ispat edemediklerinden, bu miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmuştur.

17 no.lu daire yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkeme gerekçesinin aksine, dosya kapsamında bu daireye ilişkin konut kredisi bedelinin yükleniciye ödendiğine dair herhangi bir dekont bulunmamaktadır. Bu daireyi satın alan tanık ...'te bankadan çekilen 65.000,00 TL tutarındaki kredinin ... tarafından yükleniciye ödenip ödenmediğini bilmediğini beyan etmiştir.