muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24593, Karar No: 2013/548, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24593 E.  ,  2013/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet dilekçesi kapsamına ve bilirkişi raporu içeriğine göre, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2934, Karar No: 2016/5299, Tarih: 23.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2934 E.  ,  2016/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin, işyerinin önündeki sokağa direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği motosikletinin çalınması biçimindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendisini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderleriyle ilgili bölümdeki "soruşturma aşamasında zorunlu müdafii gideri 160.00 TL, kovuşturma aşamasında zorunlu müdafii gideri 310.00 TL" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle (eleştiri yönünden oyçokluğuyla) karar verildi.

Karşı Görüş:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hırsızlık suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştirisinin isabetli olmadığını düşünüyorum.

Karşı Görüş:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun hırsızlık suçun nitelendirilmesine ilişkin eleştirisinin isabetli olmadığını düşünüyorum.

Ayrıntılarını Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında azınlık görüşü olarak ifade ettiğimiz üzere; motosikletler, motorlu araçlar, iş makineleri, traktörler aynı nitelikte eşya olup, çoğunlukla kapı ve kontak kilit sistemleri olduğundan kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmakta, yine bir anahtar ile çalıştırılmak suretiyle bir yerden başka bir yere taşınmaktadırlar. Bu nedenle direksiyon veya kontak kilit sistemi bulunan motosikletlerin bu kilit sistemiyle kilitlenmek suretiyle, böyle bir kilit sistemi olmayanların ise tekerleğin dönmesini veya direksiyonun çalışmasını engelleyecek bir kilit ile kilitlenmek suretiyle, kolaylıkla taşınmasını engelleyecek şekilde kilitlenerek sokak ve açık alanlara park edilmiş olmaları halinde, bu motosikletlere yönelik hırsızlık eylemlerinin, (TCK.nun 142/2-d madde kapsamındaki eylemler hariç) suç tarihinde yürürlükte olan TCK.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı; hiç bir şekilde kilit sistemi olmayan ve yukarıda izah edildiği gibi veya herhangi bir şekilde kilitlenmeden veya kontak anahtarı üzerinde olduğu halde açık alanda bırakılmış motosikletlere yönelik eylemlerinin ise, TCK.nın 141/1. maddesinde tanımlanan basit hırsızlık suçunu oluşturacağı düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/30205, Karar No: 2018/3468, Tarih: 24.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30205 E.  ,  2018/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Kiralayan ... tarafından kiracı ... aleyhine kira bedelinin ödenmemesi nedeni ile örnek 13 takip başlatıldığı, ... 2.İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2015/721 E. sayılı dosyası ile 24.12.2015 tarihinde borçlunun taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, icra müdürlüğünce tahliye için gidildiğinde taşınmazda bulunan ve taşınmazda 2012 yılından beri kiracı sıfatıyla oturduğunu iddia eden 3. kişinin tahliyenin durdurulması istemi ile mahkemeye şikayet yoluna başvurduğu, mahkemece, İİK'nun 276/2. maddesi değerlendirilerek şikayetin kabulü ile tahliye işlemlerinin durdurulmasına ve taşınmazın davacıya teslimine karar verildiği anlaşılmıştır.

Taşınmazların ilamsız icra yolu ile tahliyesinde, tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka kişi ile karşılaşılması halinde icra memurunun uyması gereken usul, İİK'nun 276. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasına göre tahliyenin infazı sırasında kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika gösteremezse derhal tahliye olunur.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında, üçüncü kişi resmi bir vesika gösterememekle beraber icra müdürlüğüne ibraz olunan mukavele tarihinden önceki bir zamandan beri orayı işgal etmekte olduğunu beyan eder ve bu beyan icra müdürü tarafından mahallinde yapılacak tahkikatla teeyyüt ederse, icra müdürünün tahliyeyi tehir ile üç gün içinde keyfiyeti icra mahkemesine bildireceği öngörülmektedir.

3. fıkrasında ise; "Merci, tarafları dinleyerek icabına göre tahliyeyi emreder veya taraflardan birinin yedi gün içinde mahkemeye müracaat etmesi lüzumuna karar verir..." hükmü yer almaktadır.

Bu durumda icra mahkemesi, İİK'nun 276. maddesinin 3. fıkrasında yazılı usule göre tarafları dinleyip icabına göre ya tahliyeyi emredecek ya da taraflardan birinin yedi gün içinde mahkemeye müracaat etmesine karar verecektir. Bu son halde davanın sonucuna göre hareket edilmesi gerekmektedir.

İcra müdürlüğünce dosya İİK'nun 276/2. maddesi kapsamında icra mahkemesine gönderilmemişse de, 3. kişinin şikayeti ile uyuşmazlık konusu icra mahkemesine gelmiştir. Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler nazara alınarak yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde tahliyenin gereğinin dar yetkili icra mahkemesince değerlendirilemeyeceği kanaatine varılması halinde İİK'nun 276/3. maddesi kapsamında taraflardan birine mahkemeye müracaat etmesi için yedi günlük süre verilmesi gerekirken ihtilafı çözer şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9153, Karar No: 2023/6030, Tarih: 27.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9153 E.  ,  2023/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/715 E., 2016/188 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinn 26.02.2016 tarihli 2015/715 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördündü fıkrası ile birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.10.2020 tarihli ve 2016/116145 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin ödeme imkanı olmadığından kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık sürücü ...'in 23.09.2015 günü, idaresindeki 07 RB 182 plakalı otomobil ile bölünmüş Tekelioğlu Caddesini takiben Akdeniz Kavşağı istikametinden Fener kavşağı istikametine doğru seyir halinde iken saat 15:40 sıralarında geldiği olay yeri 1966 Sokak kavşağında, seyrine göre sağ taraftan yola giren yaya ...'e çarpması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Meydana gelen kazanın; meskun mahalde, bölünmüş Tekelioğlu Caddesinin 1966 Sokak ile kesiştiği kavşakta, yatay işaretleme ile belirlenmiş yaya geçidinin 17 metre kadar ilerisinde sol şeritte meydana geldiği ve yayanın çarpma sonrası 5,30 metre ileriye savrulduğu anlaşılmıştır.

3.Kaza tespit tutanağına göre, sürücü ...'in kusurunun olmadığı; yaya ...'in “ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde ve kavşaklarda, yaklaşan aracın uzaklık ve hızını göz önüne almadan veya göz önüne aldığı halde uygun zamanda geçmemekle” kural ihlali yaptığı kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

3.Kaza tespit tutanağına göre, sürücü ...'in kusurunun olmadığı; yaya ...'in “ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde ve kavşaklarda, yaklaşan aracın uzaklık ve hızını göz önüne almadan veya göz önüne aldığı halde uygun zamanda geçmemekle” kural ihlali yaptığı kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

4. Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre, ölü muayene tutanağı, trafik kazası tespit tutanağı kaza krokisinin irdelenmesi ile, çarpma noktasından 5,30 metre ileriye yayanın çarpmanın şiddetiyle savrulması neticesinde, çarpmanın çok şiddetli olduğu anlaşıldığından sanık sürücü ...’in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “sürücülerin kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltmaları”, aynı maddenin (b) bendi uyarınca “sürücülerin hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak” kuralını ihlal ederek tali kusurlu olduğu, ölen yaya ...’in ise 2918 sayılı Kanun’un yaya kusurlarından araçlara ilk geçiş hakkını vermemek ve 100 metre mesafe içerisinde bulunan yaya geçitlerini kullanmamak kurallarını ihlal ederek asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi 05.02.2016 tarihli rapora göre,

a-Sanık sürücü ...'in, görüşe açık yolda gündüz vaktindeki seyrini, yola gereken dikkatini vermeden ve mahal şartlarına uygun olmayan hızla sürdürmesi sonucu, olay yeri yatay işaretleme ile belirlenmiş yaya geçidinin sonrasında karşıya geçmek için seyrine göre sağ taraftan yola giren yaya ...’e sol şeritte önlemsizce çarptığı olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı bu hareketleriyle tali kusurlu olduğu,

b- Ölen yaya ...'in bölünmüş yolun olay yeri kesiminden karşıya geçişini, yola girdiği noktaya yakın mesafedeki geçiş hakkına sahip olacağı yatay işaretleme ile belirlenmiş yaya geçidinden yapmayıp, can güvenliğini tehlikeye atarak bu yer dışındaki geçiş hakkını kaybedeceği noktadan da gelen araçların hızı ile kendisine olan mesafesini yeterince gözetmeden yola girerek gerçekleştirirken, seyir yoluna girdiği geçiş hakkına sahip sanık sürücü ... idaresindeki otomobil tarafından çarpıldığı olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı bu hareketleriyle asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

6. Yapılan ölü muayene tutanağına göre; kişinin ölümünün trafik kazası ile oluşabilir genel beden künt kafa travmasına bağlı kafa, yüz, etrafı kemik kırıkları ile karakterli beyin zarları kanaması ve beyin doku harabiyeti neticesi meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

6. Yapılan ölü muayene tutanağına göre; kişinin ölümünün trafik kazası ile oluşabilir genel beden künt kafa travmasına bağlı kafa, yüz, etrafı kemik kırıkları ile karakterli beyin zarları kanaması ve beyin doku harabiyeti neticesi meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular kısmında yer verilen kaza tespit tutanağındaki tespitler ile bilirkişi raporu ve adli tıp kurumundan alınan adli rapor doğrultusunda, tali kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiş sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli 2015/715 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10981, Karar No: 2013/17662, Tarih: 09.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/10981 E.  ,  2013/17662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında "teknesiyle birinci derece askeri yasak bölgeye su ürünleri istihsali amacıyla girdiğinden" bahisle 2565 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1.maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5.maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı Kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2.maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin, atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda sanığa atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununun "Askeri Yasak Bölgeler" başlıklı 2. maddesinin (a) bendine göre "Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile askeri yasak bölgeler kurulabilir veya kaldırılabilir. Askeri yasak bölgeler 1 inci ve 2 nci derece askeri yasak bölge olmak üzere ikiye ayrılır" "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4. maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgeleri" başlıklı 10. maddesinde; "Birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri;

a) Birinci derece kara askeri yasak bölgelerinin sahilde bittiği noktadan itibaren deniz yönünde,

b) Denizdeki tesislerin çepeçevre her tarafında, en az yüz metre, en çok bir

deniz mili uzaklıktan geçirilen noktaların birleştirilmesi suretiyle tespit olunur. Bu mesafeler savunma ihtiyacı veya bölgenin özelliklerinin zorunlu kıldığı hallerde Genelkurmay Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla kısaltılabilir veya uzatılabilir." ve anılan Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgelerinde Uygulanacak Esaslar" başlıklı 11 .maddesinin (b) ve (c) bentlerinde;

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terketmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Yasanın 26.maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu Kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21 inci maddeleri ile 11 inci maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir. Sanık hakkında "teknesiyle birinci derece askeri yasak bölgeye su ürünleri istihsali amacıyla girdiğinden" bahisle 2565 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

Anılan Yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre 1.derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir.

5252 sayılı yasanın geçici 1.maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5.maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Mahkumiyet kararı verilen suça konu eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5.maddesinde sözü edilen özel ceza

Mahkumiyet kararı verilen suça konu eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5.maddesinde sözü edilen özel ceza

kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nın 2.maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler TCK.nun 2.maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanunun geçici birinci maddesi ile TCK.nun 2 ve 5.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanunun 21 ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Sanığın temyiz itirazları bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden mahkumiyet hükmünün istem gibi BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nın 7/1.maddesi ve 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca suç oluşturmayan âtılı fiilden sanığın BERAATİNE, 09.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6912, Karar No: 2014/29465, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6912 E.  ,  2014/29465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce, dosyanın, 2009 - 2010 dönemine ait davacı ile alt işverenler arasında yapılan bireysel iş sözleşmelerinin ve işyeri sicil dosyalarının eklenerek Dairemize gönderilmek üzere DOSYANIN GERİ ÇEVRİLMESİNE karar verilmiş, mahkemece davalı bakanlığa tebligat yapılmakla yetinilip istenen belgeler getirilmemiştir.

... Hastanesinde 2009 - 2012 döneminde veri giriş elemanı ihalesi alan ... Müşavirlik Şirketi, Marmara Temizlik Şti. ... İnşaat Şirketlerine ve hastane yönetimine ayrı ayrı müzekkere yazılarak; davacıya ait işyeri personel dosyası ve 2009 - 2012 döneminde düzenlenen bireysel iş sözleşmelerinin getirtildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.