muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5374, Karar No: 2006/9639, Tarih: 23.11.2006

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Anılan Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki beyan edilen vergi beyanları ile bu taşınmazların bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce ... vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın ... vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup ta dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bundan ayrı; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binaya dava tarihinde geçerli olan Yapı Yaklaşık Birim Fiyatları Listesindeki 3/A sınıfı yapılara uygulanan m2 fiyatı esas alınarak ve yıpranma payı düşüldükten sonra değer biçilmesi gerekirken, yapının III. sınıf yapı olduğu belirtildiği halde düşük m2 fiyatına göre hesaplama yapılması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/162, Karar No: 2014/22017, Tarih: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/162 E.  ,  2014/22017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tır ile gündüz vakti, tek yönlü yolda, çekici üzerinde taşıdığı demirlerin, yolun her iki tarafına doğru 160 cm taşacak şekilde yüklenmek suretiyle seyri sırasında, demirlerin yaya kaldırımı kenarında yürümekte olan iki kişiye çarptığı, şikayetçi olan bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; araçtan yola sarkan demirlerin yaralanma ve ölümlere yol açabileceğinin sanık tarafından da öngörülmesi gereken bir husus olduğu, buna rağmen sanığın bu riski göze aldığı anlaşıldığından sanığın neticeyi öngördüğü ama istemediğinin, bu nedenle de olayda bilinçli taksirin koşullarının oluşması sebebiyle sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; yine dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11972, Karar No: 2014/5608, Tarih: 06.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11972 E.  ,  2014/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/70214

Mahkemesi : Tokat 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/12/2012

Numarası : 2011/11 - 2012/829

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın multiple nodüler guatr şikayetiyle Tokat Devlet Hastanesine gittiğinde ameliyat olması gerektiğinden, genel cerrahi uzmanı doktor sanık tarafından katılana guatr ameliyatı yapıldığı, ameliyattan sonra servisteyken yemeye içmeye başladığında, tüm besinlerin boğazına takılan borudan geri çıkması üzerine anormallik olduğunu fark eden doktor sanığın, katılanı üniversite hastanesine sevk ettiği ve üniversite hastanesinde ameliyat esnasında yemek borusu ile soluk borusunun kesilmiş olduğunun anlaşıldığı olayda, sanığın savunmasına göre katılanın mevcut anatomik yapı farklılığından dolayı zor entübe olduğunu üçüncü entübasyonda entübe edilebildiği, özfargus perforasyonu zor entübasyon sebebiyle geliştiğini ve soluk borusu kesisinin ameliyat esnasında ve ameliyat sonrasında olmadığı hatta traker kesiye ilişkin bulguya rastlanmadığını beyan ettiği olayda,

Adli Tıp Kurumunun 16.04.2012 tarihli raporunda; kişinin tıbbi belgelerinden ve ifadelerden zor entübasyon olduğunun anlaşıldığı, zor entübasyon vakalarında özefagial entübasyon ve buna bağlı özefagial perforasyonun görülebileceği, trakeal perforasyonun coid ameliyatına bağlı gelişebileceği, oluşan özefagial ve trakeal perforasyonun bir komplikasyon olarak kabulü gerektiği, ameliyat sonrası birinci günde kişiye oral başlandığında özefagial perforasyondan şüphelenilerek gerekli önlemlerin alındığı ve hastanın bir üst sağlık kurumuna sevkinin yapıldığı, oluşan bu durumun şahsın üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı kişiye konulan tanı, yapılan ameliyat ve oluşan komplikasyon yönteminin tıp kurallarına uygun olduğu belirtilmiş ise de;

Adli Tıp Kurumu raporunun bağlayıcı olmayıp, diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi gereken bir delil değerlendirme aracı olduğu da nazara alınarak, sanığa atfedilecek kusurun tartışmayı gerektirmeyecek şekilde kesin bir biçimde saptanması, sanığın yaptığı ameliyat sırasında hata yapıp yapmadığı ve katılanın ikinci bir ameliyat geçirmesine neden olup olmadığı hususlarında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin olarak önceki raporlarda irdelenerek sanığın taksirli eylemi ile yaralama arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı, katılanın iddiaları, sanık savunması ve tüm tıbbi bilgi ve belgeler de değerlendirilmek suretiyle öncelikle her iki yaralanmanın oluşma nedeninin her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için üniversitenin konusunda uzman hekimlerden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden sanığın olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasının vekalet ücreti ile ilgili kısmında, sanık kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 600,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi yerine müdahilden alınarak sanığa verilmesine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4911, Karar No: 2018/8399, Tarih: 26.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4911 E.  ,  2018/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, taraflar arasında imzalanan 3.7.2014 tarihli sözleşmede nitelikleri belirlenen çamaşır yıkama makinesi imalatı ve montajına ilişkin olup, uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 15. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10968, Karar No: 2009/13469, Tarih: 07.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10968 E.  ,  2009/13469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden eşini terkedip başka bir erkekle yaşayan davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.07.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/9776, Karar No: 2013/14507, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9776 E.  ,  2013/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil ya da kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve 500 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet yokluğundan reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek ve direk dikilmek suretiyle 1985 yılında el atıldığı görülmekte ise de, el atma tarihindeki taşınmazın niteliği tespit edilmeden dava tarihi itibarıyla 2000 m²'sinin 7 yaş zeytin, 4991,27 m²'sinin de 15 yaş ceviz bahçesi olduğunun kabulü ile kapama bahçe değerlendirmesi yapılarak bedel tespit edildiği, el atıldığı tarih itibarıyla sözü edilen ağaçların yaşları dikkate alındığında taşınmazda mevcut olamayacağı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, öncelikle taşınmazın el atıldığı 1985 yılındaki niteliği (idarenin resmi belgeleri, tarafların beyanları, tanık anlatımları vs. tüm delillerle kapama bahçe ya da açık tarım arazisi, kuru veya sulu arazi olup olmadığı) dikkate alınarak Kamulaştırma Yasasının değer tespitine ilişkin hükümlerine göre dava tarihindeki değerinin belirlenmesi gerekirken, dava tarihindeki sulu kapama zeytin ve ceviz bahçesi niteliği esas alınmak suretiyle değerlendirilmesi,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında; kamulaştırma yoluyla daimi irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğünün (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmazın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu gözönünde bulundurulup buna göre değer düşüklüğünün (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmazda irtifak

hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamayacağı kabul edilmektedir.

Bu durumda, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda daimi irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla % 1,35'i geçemeyeceği düşünülmeden % 3,87 oranında hesaplama yapılan rapora itibarla hüküm kurulması,

hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamayacağı kabul edilmektedir.

Bu durumda, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda daimi irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla % 1,35'i geçemeyeceği düşünülmeden % 3,87 oranında hesaplama yapılan rapora itibarla hüküm kurulması,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında getirilen ve bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme harçlarının bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirleneceği hükmü gözetilmeden nisbi harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2156, Karar No: 2015/1996, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2156 E.  ,  2015/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5871, Karar No: 2016/596, Tarih: 01.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5871 E.  ,  2016/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- ... İl Emniyet Müdürlüğü'nün 28.06.2015 tarihli araştırma tutanağı içeriği dikkate alınarak, tutanak ekindeki ...'a ait olduğu belirtilen fotoğraflar, tanıklar ... ve ...'ne gösterilerek, evin penceresinde esrar aldıkları kişinin bu kişi olup olmadığının, aynı fotoğraflar sanığa gösterilerek, evde görüştüğü ... olarak belirttiği kişinin, bu kişi olup olmadığının ve ... ve ... dışındaki tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenerek, tanıklar ... ve ...'nün emniyete götürülmesi sonrasında, sanığın çıktığı evde, sanık dışında başka bir kişinin de görülüp görülmediğinin sorulması,

2- Sanığın mahkemede vermiş olduğu beyanı dikkate alınarak ...'ın tanık olarak dinlenmesi,

Sonucuna göre, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre, hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8746, Karar No: 2016/531, Tarih: 19.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8746 E.  ,  2016/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış ve diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında 27.10.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra denetim süresi içerisinde, 21.01.2010 tarihinde, işlediği iddia olunan hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu verilen 06.04.2010 tarih, 2010/99 Esas, 2010/327 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suça sürüklenen çocuk hakkında bir hukuki sonuç doğurmayacağı ve aleyhine sonuç doğuracak bir işleme dayanak yapılamayacak olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün açıklanması koşulu oluşmadığı gözetilmeden İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dayanılarak incelemeye konu hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun iş yerinden hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdikten sonra kesintisiz takip olmaksızın, müştekilerin kolluğa müracaatları üzerine yapılan araştırma ve eşkal bilgilerinin tespit edilerek alışveriş merkezi içerisindeki bir başka işyerinin önünde yakalanması ve bunun üzerine elindekileri teslim etmesi olayında, eylemlerinin tamamlanmış olduğu gözetilmeden suça kalkışma hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında kazanılmış hakkın gözetilmesine 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11825, Karar No: 2013/15396, Tarih: 10.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11825 E.  ,  2013/15396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, çekişme konusu 375 ada 6 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılması söz konusu edilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Dava, çekişmeli taşınmazın evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Dava ehliyeti davada taraf olma ehliyetidir. 6100 sayılı HMK’nun 50. maddesinde medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanların, davada taraf ehliyetine de sahip olacağı hüküm altına alınmıştır. Yasa hükmünde belirtildiği üzere taraf ehliyeti, medeni hukuktaki hak ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir. Maddede gerçek ve tüzel kişi ayırımı yapılmaksızın, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanların davada taraf ehliyetine de sahip olacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun “Tarafta iradî değişiklik” başlıklı 124. maddesi gereğince; Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına

aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir.

Türk Medeni Kanununun 28. maddesinde ise; gerçek kişinin ölümüyle medeni haklardan yararlanma ehliyeti ve buna bağlı olarak da taraf ehliyetinin sona ereceği belirtilmiştir. Dava tarihinden önce ölüm nedeniyle şahsiyeti son bulan kişi taraf ehliyetini yitireceğinden aleyhine dava açılamaz ise de; yukarıda belirtildiği üzere maddi hatadan dolayı muhatabın yanlış gösterilmesi, davacının tüm özeni göstermesine rağmen dava açacağı kişiyi doğru tespit edememesi, kısa süre önce kendisiyle işlem yapılmış ya da sadece vekiliyle muhatap olunmuş bir işlemden sonra muhatabın ölmesi durumlarında yanlış taraf gösterilmesi dürüstlük kuralına aykırı değilse ortaya çıkan dava ilişkisi sebebiyle daha üstün bir yarar dikkate alınarak yargılamaya gerçek tarafla devam edilmelidir.