muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4324, Karar No: 2014/11548, Tarih: 18.11.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4324 E.  ,  2014/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Görevli memura mukavemet ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ... ve ...’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 258 ve 516/3. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl hapis, 2 yıl hapis ve 141,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2008 tarihli ve 2001/294 esas, 2008/134 sayılı kararı ile ilgili olarak;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2001 tarihli iddianamesi ile sanıkların cezalandırılması istenmiş ve yapılan yargılama sonucu sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiş ise de ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 26/06/2012 tarihinde düzenlenen tutanakta belirtildiği üzere, söz konusu dosya da yapılan yargılamaya ilişkin dava tensip ve sanık ...’ın savunmasının alındığı oturum ile diğer sanığın talimatla alınan savunmasının okunduğu oturumu da kapsar şekilde 16/10/2003 tarihine kadar yapılan oturumlara ilişkin duruşma tutanaklarının dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından mahkemesince 4473 sayılı Yangın, Yer Sarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun’un 38. maddesi uyarınca dosyadaki eksiklik tamamlanmadan sanıklar haklarında mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 19.11.2013 tarih ve 2013/17209/70267 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 tarih ve 2013/367702 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yoluna temyiz incelenmesinden geçmeksizin kesinleşen hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu yasa yolu dar kapsamlıdır ve bu niteliği sebebiyle her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmayıp, usule ilişkin aykırılık halleri hükmün esasına etkili olması halinde ancak kanun yararına bozma konusu yapılabilecektir.

Olağan yasa yolu olan temyiz incelemesinde, duruşma tutanaklarının bir kısmının dosya içinde bulunmaması halinde, hükmün yasaya uygunluğu konusunda bir kuşkuya neden olunmaması ve tutanaklara duyulan güvenin korunması amacıyla bozma konusu yapılmakta ise de; tüm yasal işlemler yerine getirilerek kesinleşmiş olan hükümlerde hükmün kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan bu tür eksikliklerin olağan üstü kanun yolu olan "Kanun yararına bozma" yasa yoluyla denetlenmeyeceği açıktır.

Olağan yasa yolu olan temyiz incelemesinde, duruşma tutanaklarının bir kısmının dosya içinde bulunmaması halinde, hükmün yasaya uygunluğu konusunda bir kuşkuya neden olunmaması ve tutanaklara duyulan güvenin korunması amacıyla bozma konusu yapılmakta ise de; tüm yasal işlemler yerine getirilerek kesinleşmiş olan hükümlerde hükmün kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan bu tür eksikliklerin olağan üstü kanun yolu olan "Kanun yararına bozma" yasa yoluyla denetlenmeyeceği açıktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.06.2009 tarih ve 2009/58-166 sayılı kararı da nazara alındığında kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği yerinde görülmediğinden istemin reddine dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3645, Karar No: 2012/19364, Tarih: 21.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/3645 E.  ,  2012/19364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 11.03.2010 tarih ve 2007/12760 Esas, 2010/4622 Karar sayılı bozma ilamı ile;

Sanığın dava konusu eşyalara ilişkin ibraz ettiği faturalarla ilgili olarak fatura düzenleyici ithalatçı firma yetkililerinin dinlenilmesi ve faturaların defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması ve ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu eşyalar ve tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek ayniyet tespiti yaptırılmasına ve sonucuna göre eşyalar yönüyle bir hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu,

Bozma ilamı üzerine yargılamaya devamla bozma ilamına uyma kararı verilerek, bozma ilamında belirtilen hususların gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2442, Karar No: 2009/1815, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2442 E.  ,  2009/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davacı bankanın ortağı davalının taahhüt ettiği sermaye arttırımı tutarını ödememesi nedeniyle girişilen takibe yönelik itirazın iptali istemini içermesine göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1714, Karar No: 2012/8491, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1714 E.  ,  2012/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2009/290-2010/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların Emin Eralpler Ltd. Şti'deki hisselerinin müvekkillerine devri ve ortaklıkları karşılığında müvekkillerinin 72 adet senet tanzim edip, davalılara verdiklerini, şirket ortaklığının gerçekleşmediğini ve hisse devrininde yapılmadığını, bu nedenle senetlerin karşılıksız kaldığını ileri sürerek 72 adet toplam 117.000,00 TL meblağlı senetlerden dolayı borçlu bulunmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ... dışındaki davalıların olaylarla ilgilerinin bulunmadığını, senetlerin müvekkili ...'ın şirketteki 200 payının ve yine Eralpler Ltd. Şti'deki malların davacılara devri karşılığında düzenlendiğini, ...'ın şirkete ait tesislerin anahtarını davacılara teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacılar ile davalı ... arasında, ...'in şirketteki payının ve şirkete ait işyerinin devri karşılığında davacılar tarafından 72 adet senet tanzim edilerek davalı ...'e verildiği ve Halil İbrahim'in şirketteki payının yasalara uygun bir şekilde devredilmediği hususlarının tartışmasız olduğu, davalı ...'in şirketteki payı dışında şirkete ait işyerinin içinde bulunan mallarla birlikte ve çalışır vaziyette davacılara teslim ettiğini ispat edemediği, böylece davacılar tarafından tanzim edilen senetlerin karşılıksız kaldığı, davalı ... dışındaki diğer davalılarla bir anlaşma yapılmadığı ve senetlerde isimlerinin yer almadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kabulüne davacılar tarafından ... adına tanzim edilen 72 adet toplam 117.000,00 TL meblağlı senetlerden dolayı davacıların davalı ...'e borçlu olmadıklarının tespitine, davalılar Altay ve ... haklarında açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devrine dayalı olarak verilen senetlerden dolayı menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verildiğine göre karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK'nun 413-417'inci maddeleri gereğince yargılama harçlarından davalının sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekirken karar ve ilam harcının öncelikle davacılardan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmişse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.’un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının (Hüküm) bölümünün 1. fıkrasındaki "b-Peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 6.792,00 TL karar ve ilam harcının öncelikle davacılardan alınmasına,", "c-Harçlar toplamı olarak yapılan 6.965,60 TL yargılama giderinin davalı ...'den alınarak, eşit oranda davacılara verilmesine" ibarelerinin hükümden çıkarılarak; yerine "b-Peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 6.792,00 TL karar ve ilam harcının davalı ...'ten tahsiline", "c- Davacılar tarafından yatırılan başvuru harcı ve peşin harç toplamı 173,60 TL'nın davalı ...'ten tahsili ile eşit oranda davacılara verilmesine" ibarelerinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile davacılar yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8206, Karar No: 2013/12309, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/8206 E.  ,  2013/12309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesiyle ... Beldesi 135 ada 1 ve 22 parsel sayılı taşınmazların sahibi olduğunu, yörede 2003 yılında yapılan ve 12/07/2005 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanununa göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışması sırasında, öncesi tamamen tarım alanı olan çekişmeli yerin kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını iddia ederek, işlemin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir.

Mahkemece; keşif bedelinin kesin süre içinde yatırılmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.U.M.K. m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda; keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin, avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi, bunun doğal sonucu olarak; hâkim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (3717 sayılı Kanun, m.2); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Kanunu ile Tebligat Yönetmeliğinin gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.U.M.K. m. 414 ve 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 tarih ve 1972/1-1273 E. 1975/258 K; 18.02.1983 tarih ve 1980/1-1284 E. 1983/141 K: 30.12.1992 tarih ve 1992/16-666 E. 1992/769 K.; 20. H.D. 14.12.1992 tarih ve 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Yukarıda belirtilen genel hükümler, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 29. maddesi aracılığıyla aynı Kanunun 36. maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır. Açıklanan kanun ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin kanunî sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45117, Karar No: 2013/5405, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45117 E.  ,  2013/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı uluslararası TIR şoförüdür. Davacının fazla çalışma alacağı talebi mahkemece dairemizin 2007/22681 esas sayılı kararı emsal gösterilerek “ dosyada fazla mesai yapılması hususunda işveren tarafından verilmiş bir talimatın bulunmaması, davalı tarafın günde sekiz saatten fazla çalışılamayacağını kabul etmesi ve tanıklarında günlük sekiz saat çalışma yapıldığını beyan ettiklerinden seferdeki süre ile sınırlı olmak üzere günlük yarım saat üzerinden” fazla çalışma yaptığı kabul edilmişse de dairemizin yeni uygulamasında bu kabul terkedilmiştir.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre, yurt dışında çalışan şoförlerin günlük araç kullanımları sıkı denetim altındadır. Yurt dışı TIR şoförü olan davacının uluslararası trafik kuralları ve araç sürüşünün kendi insiyatifinde oluşu karşısında fazla çalışma ücreti isteğinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7171, Karar No: 2023/5449, Tarih: 12.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/7171 E.  ,  2023/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/1445 E., 2022/129 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2013 tarihli ve 2013/503 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sanığın, katılanın evinin kapı girişinde asılı vaziyette bırakılan anahtarı alarak ... kapısını açtığı, içerde bulunan bir adet yarım, bir adet de çeyrek altını alarak olay yerinden kaçması ve olay tarihinden 1 ... sonra yine olayın şikayetçisi tarafından Ürkmez Restoran isimli işletme önünde görülmesi ve durumdan jandarmanın haberdar edilmesi üzerine, olay yerine giden jandarmayı görmesi üzerine bulunduğu yerden kaçarak uzaklaştığı, başka bir yerde görülen şüphelinin tüm uyarılarına rağmen durmaması üzerine de, jandarmaca havaya uyarı mahiyetinde 3 el ... edildiği, şüphelinin buna karşın ihtara uymayarak kaçmayı sürdürdüğü, bir süre sonra ise otelin ... kısmında bulunan otla kaplı alanda gizlenmiş vaziyette jandarmaca yakalandığı, bu esnada kendisini yakalayan ... ekibine yumrukla vurmak suretiyle aktif direnme gösterdiği, ayrıca sinkaflı küfürlerle hakarette bulunduğu, olay nedeniyle ... görevlisi mağdurlar ... ... ve ...'nun aldırılan doktor raporu içeriklerine göre "...Basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir..." nitelikte yaralandıkları olayda, sanığın eylemleri nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 116/1, 265/1, 53, 125/1-3.a, 63/1, 54/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli ve 2013/394 Esas, 2014/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 116/1, 265/1, 125/1-3.a, 62. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 5 ay hapis, 5 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her bir suç yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 54. maddesi gereği suçta kullanılan ve 3. kişiye ait olan 17... plakalı aracın müsaderesine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/8189 Esas, 2019/10790 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli ve 2019/1445 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 116/1, 265/1, 125/1-3.a, 62. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 5 ay hapis, 5 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her bir suç yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanın ikametgahına anahtar ile girebilmek için katılanı tanıması gerektiğine, olay yerinde parmak izinin olmadığına ve daha önce sabıkasının olmamasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay günü ... kapı girişinde asılı vaziyette bırakılan giriş kapı anahtarını alarak mağdurun evinin kapısını açarak içeriye girdiği ve içeriden mağdura ait altınları alarak olay yerinden ayrıldığı, olay tarihinden birgün sonra mağdur tarafından şüphelenilen aracın Ürkmez Restaurant isimli işletme önünde görünmesi sonrası ... ekiplerinin olay yerine geldiği, yapılan takip sonucunda sanığın kaçtığı, kovalamaca sonucunda gizlenirken yakalanan sanığın kendisini yakalayan ... görevlisi askerlere yumrukla vurarak ve sinkaflı sözlerle hakeret ederek direnme gösterdiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu tevil yolla inkâr etmiştir. Kolluk görevlilerince düzenlenen 04.06.2013 tarihli Tutanak ve sanığın 21.04.2014 tarihli dilekçesi dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden