muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/840, Karar No: 2018/1742, Tarih: 20.11.2018

İş kazaları ile meslek hastalıkları, malullük yaşlılık ve ölüm sigortalarından gelir ve aylık alanlara ödenmekte olan sosyal yardım zammının 22. maddede belirtilen tarife uyarınca hesaplanacak peşin sermaye değerinin, 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi hükümlerine göre tespit edilecek (ilk) peşin sermaye değerine katılması gerektiği de dikkate alınmalıdır (Ek madde 24/d).

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 12.12.2007 tarihli ve 2007/10-3973 E., 2007/975K.; 16.04.2008 tarihli ve 2008/10-334 E., 2008/327 K.; 07.05.2008 tarihli ve 2008/10-363 E., 2008/366 K.; 28.05.2008 tarihli ve 2008/10-402 E., 2008/411 K.; 21.01.2009 tarihli ve 2009/10-789 E., 2009/11 K. ile 01.07.2009 tarihli ve 2009/10-270 E., 2009/313 K. sayılı kararlarında da yukarıda açıklanan ilke benimsenmiştir.

Diğer taraftan (mülga) 506 sayılı Kanun’un 12. maddesinde iş kazası sonucu sigortalının ölümü hâlinde cenaze masrafı karşılığının Kurum tarafından hak sahiplerine verileceği belirtildiğinden cenaze yardımı da 506 sayılı Kanun’un 26/1. maddesi uyarınca Kurum tarafından hak sahiplerine yapılan bir yardım olarak işverenden talep edilebilecektir.

Somut olayda davalı Yibitaş A.Ş.’de beton pompa operatörü olarak çalışan sigortalı Engin Gediş’in 09.09.2000 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucunda vefat ettiği, sigortalının iş kazası sonucu ölümü üzerine Kurum tarafından sigortalının hak sahibi eşi Sondagül Gadiş’e 28.826.010.698,56 (Eski)TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, 1.876.000,00 (Eski)TL sosyal yardım zammı ödemesi yapıldığı, sigortalının hak sahibi kızı Rümeyse Gadiş’e 10.973.625.871,61 (Eski)TL ilk peşin

sermaye değerli gelir bağlandığı, 1.876.000,00 (Eski)TL sosyal yardım zammı ödemesi yapıldığı, sigortalının hak sahibi kızı Şuhude Gadiş’e 10.214.681.806,54 (Eski)TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, 1.876.000,00 (Eski)TL sosyal yardım zammı ödemesi yapıldığı, cenaze yardımı olarak ise 78.800.000,00 (Eski)TL ödeme yapıldığı görülmektedir.

sermaye değerli gelir bağlandığı, 1.876.000,00 (Eski)TL sosyal yardım zammı ödemesi yapıldığı, sigortalının hak sahibi kızı Şuhude Gadiş’e 10.214.681.806,54 (Eski)TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, 1.876.000,00 (Eski)TL sosyal yardım zammı ödemesi yapıldığı, cenaze yardımı olarak ise 78.800.000,00 (Eski)TL ödeme yapıldığı görülmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Samsun 2. İş Mahkemesinde açılan rücuen tazminat davası ile fazlaya ilişkin dava ve kusur hakkı saklı kalmak kaydıyla Kurum zararının şimdilik %25’ine tekabül eden 13.309.227.181 (Eski)TL’nin gelir bağlama kararının onay tarihi ve sarf ve ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, yapılan yargılama sonucunda Samsun 2. İş Mahkemesinin 28.08.2008 tarihli ve 2005/27 E., 2008/502 K. sayılı kararıyla kazanın meydana gelmesinde davalılar Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş., Orka İnş. Nak. Taah. Tic. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... %50, sigortalı Engin Gadiş %50 kusurlu olduğu kabul edilerek “…davacı tarafın 506 sayılı kanunun 26. maddesi ile talep edebileceği, bağlanan gelir ve sosyal yardım zammı karşılığı olarak [0,50(28.826,01+10.214,68 +10.973,62+ 1.876,00)=] 25.920,15YTL olduğu, cenaze gideri olarak 79,80x050=39,40YTL olmak üzere toplam talep edebileceği giderlerinin (79,80+25.920,15=) 25.959,55YTL olabileceği, ancak davacı taraf iş bu dava ile, kurum zararının fazlaya dair hakkı saklı tutarak 13.309,22YTL'sini talep etmiş olmakla, mahkemece davacı lehine cenaze gideri olarak 39,40YTL ile bağlanan ilk gelirin peşin sermaye değeri olarak, geriye kalan (13.309,22-39,40=) 13.269,82YTL'nin hüküm altına alınması gerektiği…” gerekçesiyle davalılar Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski unvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) ile Orka İnş. Nak. ve Taah. San. Tic Ltd. Şti. aleyhindeki davanın kabulüne karar verilerek 13.309,22TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Verilen karar Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 06.04.2010 tarihli ve 2008/19599 E., 2010/5033 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Samsun 2. İş Mahkemesinin 28.08.2008 tarihli ve 2005/27 E., 2008/502K. sayılı kararında Kurum zararına yönelik olarak yapılan hesaplamada Kurum tarafından yapılan giderlerin Eski Türk Lirasından Yeni Türk Lirasına çevrilirken hataya düşüldüğü, Eski Türk Lirası olarak 1.876.000,00TL olan sosyal yardım zammının 1,88TL olarak Yeni Türk Lirasına çevrilmesi gerekirken 1.876,00TL olarak kabul edildiği, Eski Türk Lirası olarak 78.800.000,00TL olan cenaze yardımının 78,80TL olarak Yeni Türk Lirasına çevrilmesi gerekirken 79,80TL olarak kabul edildiği ve hesaplamanın buna göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece Kurum zararının kusur karşılığının Samsun 2. İş Mahkemesinin 28.08.2008 tarihli ve 2005/27 E., 2008/502 K. sayılı kararında yapılan hatalı hesaplanmaya dayanılarak 25.959,55TL olarak kabul edilerek sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Kurum zararının kusur karşılığı usul ve yasaya uygun olarak hesaplandığında Kurum tarafından talep edilebilecek rücuen tazminat miktarının 25.049,37TL olduğu, Samsun 2. İş Mahkemesince görülen rücuen tazminat davasında 13.309,22TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği dikkate alındığında Kurum tarafından eldeki rücuen tazminat davası ile talep edebilecek bakiye tazminat miktarının 11.740,15TL olduğu açıktır.

Bununla birlikte, Özel Daire bozma kararının 3. bendinin 3. paragrafında “…11.740,15 TL…” yazılması gerekirken maddi hata sonucunda “…11.738,40 TL…” yazıldığı anlaşılmakla, “11.738,40 TL” ibaresinin bozma kararından çıkartılması, “…11.740,15 TL” şeklinde düzeltilmesi gerekmiştir.

Hâl böyle olunca yukarıda açıklanan sebeplerle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: 1-Özel Daire bozma kararının 3. bendinin 3. paragrafında “…11.740,15 TL…” yazılması gerekirken maddi hata sonucunda “…11.738,40 TL…” yazıldığı anlaşılmakla, “11.738,40 TL” ibaresinin bozma kararından çıkartılması, “…11.740,15 TL” şeklinde düzeltilmesine, maddi hatanın bu şekilde giderilmesine,

2-Davalı Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski unvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici

3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8540, Karar No: 2014/10002, Tarih: 25.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8540 E.  ,  2014/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/109-2014/6

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fabrika denetim mercilerinin yönetim kuruluna sunmuş olduğu raporlarda verimsizlikten ve hatalı ürün kabulü ile ilgili gerekçelerle işini gereği gibi yapmadığına yer verildiği firma ile davacı arasında para akışına ilişkin hesap tespiti yapılamadığı, tedarikçi firmadan yapılan alımlarda usulsüzlük yapılıp menfaat temin edildiği iddia edilmiş ise de müfettiş raporunun dosyaya sunulmadığı ispat külfetinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Somut olayda satın alma şefi olarak çalışan davacının dava dışı tedarikçi firma ile yaptığı işlemlerindeki usulsüzlük ve disiplin yönetmeliğine aykırı davranışları sebebi ile iş sözleşmesi tazminatsız ve bildirimsiz feshedilmiştir. 01.02.2013 tarihli yönetim kurul kararında davacının tedarikçi firmanın reddedilen malzemelerini şartlı kabul ettiği, tedarikçi firma ile ortakları aynı firmadan teklif alındığı, stok fazlası aksesuar alınması ve iç çapı dar olan ringin kabulü....vs. gibi uygulamalarının davacının güvenilirliğini tartışmalı hale getirdiği belirtilmiştir. İş sözleşmesinin devamı konusunda davacının fesih sebebi yapılan davranışı kesin şekilde kanıtlanamamış ise de teftiş raporu ile ortaya çıkan olgulardan işverenden iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez derecede şüphe meydana gelmiş olup, işverenin iş ilişkisindeki güveni zedelenmiştir. Bu durumda iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı sabit olmasa da geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Bu sebeple davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 550,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 25.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7834, Karar No: 2018/2190, Tarih: 01.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7834 E.  ,  2018/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, müdafiinin isteği üzerine duruşmalı olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyularak tanık olarak dinlenilen tutanak düzenleyiciler.... ve ....'in sanığın ....'ya uyuşturucu maddeyi verdiğini, ....'nın da sanığa parayı uzattığını gördüklerini beyan etmelerine karşın, 02.03.2015 tarihli olay yakalama ve geçici muhafaza altına alma tutanağında ....’nın parayı sanığa uzattığı belirtilerek sanığın da uyuşturucu maddeyi ....'ya verdiğine dair beyan bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen tutanak düzenleyicilerin yeniden tanık olarak dinlenerek beyanları ile olay tutanağı arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

01.03.2018 günü saat 13.20'de oybirliğiyle verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Osman Kaçar’ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... ./..

müdafii Av. ...'ın yokluğunda usulüne uygun şekilde 01.03.2018 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/991, Karar No: 2018/3571, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/991 E.  ,  2018/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2014 gün ve 2012/179-2014/361 sayılı kararı bozan Daire’nin 26/10/2015 gün ve 2015/3933-2015/11002 sayılı kararı aleyhinde davalı .... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı ... şirketinin yurtiçi taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortaladığı, dava dışı ...'a ait olan jeneratörün müvekkilinde kiralık olarak çalışan araçla taşındığını, anılan jeneratörün davalı ... Jeneratör San. Tic. A.Ş tarafından imal edilip diğer davalı ...Jeneratör Ltd. Şti. tarafından satıldığını, nakliye esnasında anılan jeneratör ile kamyonda taşınan başka bir kısım emtianın yanarak hasar gördüğünü, müvekkilinin dava tarihi itbariyle 98.501,30 TL tutarında emtia sahiplerine ödeme yaptığını, yangının jeneratörün yüklü olduğu kamyonun arka kısmından başladığının tespit edildiğini, inceleme raporu, yangın tutanağı ve tespit dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporunda yangının jeneratörden kaynaklandığının tespit edildiğini, yangın ve hasarda müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek 98.501,30 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin davalı ...Jeneratör Satış ve Serv. Hizm. Ltd. Şti ile yaptığı sözleşmeye istinaden satın aldığı jeneratörün nakliyesi esnasında yandığını, yangının jeneratörden kaynaklanan sebeplere binaen başladığını, aküsü üzerindeyken ve kutup başlarının birbirine sürtmesini engelleyecek tedbirleri almadan yükleme yapan satıcı davalının ağır kusuru bulunduğunu, taşıyıcı davalı ... Petr Ürn. Taş. Dep. Dağ. Ltd. Şti'nin de gerekli kontrolleri yapmadan ve üzerine düşen özeni göstermeden nakliyesinden dolayı sorumlu olduğunu ileri sürerek 22.266,60 TL'nin jeneratör karşılığı ödenen çeklerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26/10/2015 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Davalı .... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, esasen hasarın jeneratördeki kutup başlarının gevşek bırakılmasından kaynaklandığının belirlenmesine göre, davalı .... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı .... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, esasen hasarın jeneratördeki kutup başlarının gevşek bırakılmasından kaynaklandığının belirlenmesine göre, davalı .... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 440. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...Ş'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10106, Karar No: 2015/15049, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10106 E.  ,  2015/15049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, fark ücret alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye ile vasıta bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8203, Karar No: 2013/12307, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/8203 E.  ,  2013/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesiyle ... Beldesi, 138 ada 27 parsel sayılı taşınmazın sahibi olduğunu, yörede 2003 yılında 6831 sayılı Kanununa göre yapılıp 12/07/2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B çalışması sırasında, öncesi tamamen tarım alanı olan çekişmeli yerin, kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını iddia ederek, işlemin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, keşif bedelinin kesin süre içinde yatırılmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.U.M.K. m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda; keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin, avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi, bunun doğal sonucu olarak; hâkim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (3717 sayılı Kanun, m.2); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Kanunu ile Tebligat Yönetmeliğinin gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.U.M.K. m. 414 ve 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 tarih ve 1972/1-1273 E. 1975/258 K; 18.02.1983 tarih ve 1980/1-1284 E. 1983/141 K: 30.12.1992 tarih ve 1992/16-666 E. 1992/769 K.; 20. H.D. 14.12.1992 tarih ve 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Yukarıda belirtilen genel hükümler, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 29. maddesi aracılığıyla aynı Kanunun 36. maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır. Açıklanan kanun ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin kanunî sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1122, Karar No: 2020/381, Tarih: 29.09.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/1122 E.  ,  2020/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 71-519

Sanık ...'ın bilişim sistemine veri yerleştirme suçundan TCK'nın 244/2-3, 43, 62 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.12.2009 tarihli ve 798-1352 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 12.12.2013 tarih ve 31922- 29069 sayı ile;

"5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 100. maddesinde yer alan 'Elektronik ortamda hazırlanacak bilgi ve belgeler adli ve idari makamlar nezdinde resmî belge olarak geçerlidir.' şeklindeki düzenleme karşısında sanığın bir başkasına ait şifreyi kullanarak çalışmayan kişilerin çalışmaya başladıkları yönünde e-bildirge hazırlaması şeklindeki eyleminin resmî evrakta sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince 30.10.2014 tarih ve 71-519 sayı ile; sanığın TCK’nın 204/1, 43/1, 62/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 13.09.2017 tarih ve 13703-5542 sayı ile;

"I-) Sanığın Sosyal Güvenlik Kurumuna e-bildirge ile bilgisayar ortamında sahte işe giriş bildirgesi düzenleyerek iş yerinde çalışmayan kişileri sigortalı olarak gösterdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; e-bildirge, imza ve şifre ile bilgisayar ortamında işe giriş bildirgelerinin verilmesi eyleminde, sahte oluşturulmuş maddi varlığı haiz, somut bir belge olmadığı, eylemin bu hâli ile TCK'nın 244. maddesi 2. fıkrasında yazılı sisteme veri yerleştirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı ile yazılı şekilde resmî belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmuş olması,

II-) Kabule göre de;

1-) Bozma öncesi verilen 09.12.2009 tarihli ilk hükmün katılan vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edildiği ve bozma sonrası sanığın kazanılmış hakkı doğduğu hâlde CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılarak sanık hakkında daha ağır cezaya hükmolunması yasaya aykırı,

2-) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 140-85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.10.2017 tarih ve 14853 sayı ile;