muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/959, Karar No: 2018/4110, Tarih: 10.09.2018

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyiniyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın el değiştirmesinin kıssa sürede olması veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir.Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir. Yaptığı araştırmada tapu kaydının yüklenici adına olduğunu tespit eden birinin -aksi ispat edilmedikçe- iyi niyetli olmadığını söylemek mümkün olmadığı için "tapuya güven ilkesine" istinaden mülkiyet kazanımının korunması TMK nın 1023. maddesi ve hakkaniyet gereğidir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırı olduğu gibi, taşınmaz hukukunun temeli olan "tapuya güven ilkesine" de açıkça aykırıdır.

Somut olayda davacı/arsa sahipleri ile davalı ... arasında 20.10.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, davacıların mirasen kendilerine intikal eden taşınmaz hisselerini sözleşmeden sonra yükleniciye devrettikleri ve yüklenicinin, kat irtifak tapusu oluşturduktan sonra, dava konusu 5 nolu bağımsız bölümün tapusunu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacılara ve kardeşlerine bırakması gerekirken üçüncü kişi ...’ye sattığı sabittir. Davalı ... baştan beri iyiniyetli olduğunu 5 nolu bağımsız bölümü tapuya güvenerek satın aldığını, beyan etmiştir. Davacı taraf, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini tapuya şerh ettirmeden, tapuyu yüklenici

adına devretmiş, yüklenici kat irtifak tapusu tesis ederek 5 nolu bağımsız bölümü ... ye satmıştır. Yukarıda da açıkladığımız gibi, üçüncü kişinin iyi niyeti asıldır. Bir başka değişle davalının TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalının kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalının mülkiyet iktisabının TMK nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkemenin TMK nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan kararı daha önce Dairemizce onanmışsa da, onama kararı kaldırılarak karar düzeltme talebinin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatine vardığımdan, Dairemizin Sayın çoğunluğunun karar düzeltme isteminin reddine dair kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/27620, Karar No: 2016/5706, Tarih: 19.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/27620 E.  ,  2016/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde sanık ...'ın kullandığı Ford Transit minibüste yapılan aramada 25 bidon içerisinde toplam 1350 lt. Market seviyesi geçersiz akaryakıt bulunduğu, sanık ile sanık ...'nin alınan ifadelerinde akaryakıtı traktörlerinde kullanmak için İranlı bir tır şoföründen aldıklarını beyan ettikleri, akaryakıtın miktar itibariyle ticari olması karşısında sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3852, Karar No: 2011/4897, Tarih: 26.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/3852 E.  ,  2011/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçtan doğrudan doğruya zarar gören Maliye Hazinesi olduğu cihetle dava ve duruşmadan haberdar edilmeksizin yargılamaya devamla yokluğunda hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak suç tarihi itibariyle temyiz inceleme tarihinde lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 20.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1285, Karar No: 2011/8717, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1285 E.  ,  2011/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

...nun 14.5.2010 tarihli yazısında Bağ-Kur kaydının olduğu anlaşılmakla Bağ-Kur'dan davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı ve ödeme varsa peşin sermaye değerinin sorularak dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 4.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22648, Karar No: 2012/6671, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22648 E.  ,  2012/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, Uşak 4.İcra Müdürlüğü’nün 2011/1789 esas sayılı icra takip dosyası ile çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun yetkiye itirazı üzerine, Uşak İcra Hukuk Mahkemesi'nin 08.03.2011 tarih ve 2011/125-121 sayılı kararı ile yetki itirazının kabulüne dosyanın yetkili Ankara İcra Müdürlüğü’ne gönderilmesine karar verildiği, alacaklının 18.03.2011 tarihli talebi üzerine de icra takip dosyasının anılan icra müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmıştır. Yetkili Ankara 15.İcra Müdürlüğü’nün 2011/2839 esas sayılı icra takip dosyasından gönderilen örnek 10 numaralı ödeme emrinin, borçluya 08.04.2011 tarihinde tebliği üzerine adı geçenin vekilince 12.04.2011 tarihinde icra mahkemesine verilen dilekçe ile borca itiraz edildiği görülmüştür.

İİK. nun 168/5.maddesinde borca itirazın 5 günlük süre içinde icra mahkemesine yapılması gerektiği hususu düzenlenmiştir.

Öte yandan, yetki itirazının kabulü yetkisiz icra dairesince tebliğ edilen ödeme emrinin iptali sonucunu doğurur ve yetkili icra dairesince borçlu adına çıkarılan ödeme emri yeni bir ödeme emridir. Bu nedenle yetkisiz icra dairesince tebliğ edilen ödeme emrine itiraz edilmemesi, yetkili icra dairesince çıkarılan ödeme emrine yönelik itiraz hakkını ortadan kaldırmaz. Çünkü itiraz hakkı ödeme emri tebliği ile doğar ve yetkili icra dairesince tebliğ edilen ödeme emrine de borçlunun itiraz hakkı tamdır.

Bu durumda, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliğ edildiği 08.04.2011 tarihine göre 12.04.2011 tarihinde icra mahkemesine yaptığı borca itiraz İİK. nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal beş günlük sürede olup, mahkemece itirazın esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10790, Karar No: 2015/10331, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10790 E.  ,  2015/10331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/192-2014/455

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16/07/2014 gün ve 2014/192-2014/455 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, ticaret sicilinden terkin edilen davacı şirketin ihyası istemine ilişkin olup, mahkemece ihyası istenen şirketin tüzel kişiliği olmadığından aktif dava ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili olduğunu söyleyen Av. M.. A.. davacının dava konusu şirketin terkininden dolayı menfaati ihlal olduğundan, davayı kendi adına açtığını belirtmişse de davacı vekili vekaletnamesinin davacı şirket yetkilisi olarak Z. Ç. adına tanzim edildiği görülmüştür. Dairemiz 06.05.2015 tarihli ilamında temyiz talebinde bulunan Z. Ç. vekilinin temyiz eden Z. Ç. adına düzenlenmiş vekaletnamesinin temini istenmiş, mahkemece Z. Ç. adına temyiz eden Av. M.. A..'un vekaletnamesini sunması için muhtıra gönderilmiş ve muhtıraya rağmen vekaletname sunulmayınca dosya dairemize geri gönderilmiştir.

HMK madde 77 uyarınca süresi içerisinde, temyiz eden Z. Ç. adına vekaletname sunulamadığına göre hüküm kendisi adına temyiz edilen davacı asil Z.Ç.'in vekaletnamesiz vekilin yaptığı işlemi kabul ettiğini mahkemeye dilekçe ile bildirmesi gerektiğinden, mahkemece Z. Ç.'e muhtıra gönderilerek verilen kesin süre içerisinde Av. M.. A..'un temyiz dilekçesine icazet verdiğini, kabul ettiğini beyan etmediği takdirde temyizin yapılmamış sayılacağına karar verileceğinin belirtilmesi ve sonuca göre işlem yapılması, temyiz dilekçesine icazet verdiğinde, temyizin incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25432, Karar No: 2024/9710, Tarih: 04.07.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25432 E.  ,  2024/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/295 E., 2016/575 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... müdafileri,

sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/295 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında,

Göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

2. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz sebepleri, sanıkların atılı suçu işlemediğine, cezalandırılmaları için şüpheden uzak somut bir delilin bulunmadığına, savunma ve delillerin yöntemince tartışılıp değerlendirilmediğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, tekneler hakkında müsadere kararı verilmesine, sanık ...'in olay yerinde bulunmadığına, suç yerinin dikkate alınması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alınan istihbari bilgi üzerine sanık ...'in "..." isimli tekne ile göçmenleri sevk ederken yakalandığı, sanık ...'ye ait olan "..." isimli tekne ise sanık ... tarafından içinde göçmenlerin olduğu halde sevk ve idare edilirken ele geçirildiği, bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri, sanıkların savunmaları, tanıklar M.A. ve D.K.'nin beyanları, cevabi yazı içerikleri ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların savunmaları, tanıklar M.A. ve D.K.'nın beyanları, 03.02.2016 tarihli olay tespit tutanağı, 16.06.2016 tarihli bilirkişi raporu, dosyada mevcut cevabi yazı içerikleri ve tüm dosya kapsamıyla, sanıklara atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların savunmaları, tanıklar M.A. ve D.K.'nın beyanları, 03.02.2016 tarihli olay tespit tutanağı, 16.06.2016 tarihli bilirkişi raporu, dosyada mevcut cevabi yazı içerikleri ve tüm dosya kapsamıyla, sanıklara atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi ve tekneyi sanık ...'a balık tutması için verdiğini belirtmesi, göçmenlerin diğer sanıklarla birlikte yakalandığı sırada sanığın olay yerinde bulunmaması, göçmenlerin ve diğer sanıkların anlatımlarında, sanığın göçmen kaçakçılığı eylemlerinde bulunduğuna dair anlatımlarının olmaması karşısında, sanık tarafından atılı suçun işlendiği kanaatine ne şekilde varıldığı delillere dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak yetersiz gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık ... müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin emyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/806, Karar No: 2025/4341, Tarih: 27.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/806 E.  ,  2025/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2202 E., 2023/2422 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/294 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/2202 Esas, 2023/2422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Eylemin tasarlama kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanık ile maktul arasında olayın meydana geldiği arazinin kullanımı hususunda anlaşmazlık bulunduğu, dosya kapsamında mevcut sanığın oğlu...'nin olayın hemen ardından bilgi sahibi sıfatıyla verdiği ifadesinde, maktulün kendisine hakaret ettiğini ve üzerine balta ile yürüdüğünü, akabinde eve giderek babası olan sanığa bu durumu anlattığını ve sonrasında babasının evden çıkarak maktulün olduğu yere doğru gittiğini beyan ettiği anlaşılan olayda; arazinin sahibi tanık ...'ın söz konusu yeri bila bedel, kullanması için sanığa bıraktığını beyan etmesi nedeniyle maktulün arazi üzerinde tasarrufta bulunma yönündeki talebinin haksızlığı ve maktulden, sanığın oğluna yönelen silahlı tehdit ve hakaretten ibaret eylemleri göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, sanık müdafiinin öne temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/2202 Esas, 2023/2422 Karar sayılı kararının haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.