muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5830, Karar No: 2023/6522, Tarih: 07.06.2023

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63 üncü maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup, çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, her ne kadar davacının davalı işyerinde 01.01.2010-07.02.2016 tarihleri arasında kapıcılık yaptığına ilişkin mahkemenin kabulü yerinde ise de, fiilen kapıcılık hizmetlerine hasrettiği süreler, kısmi zamanlı çalışma süresi bakımından hizmet olgusu açıklığa kavuşturulmadan, varsayımsal olarak hesaplanarak hüküm kurulmalı hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, her ne kadar davacının davalı işyerinde 01.01.2010-07.02.2016 tarihleri arasında kapıcılık yaptığına ilişkin mahkemenin kabulü yerinde ise de, fiilen kapıcılık hizmetlerine hasrettiği süreler, kısmi zamanlı çalışma süresi bakımından hizmet olgusu açıklığa kavuşturulmadan, varsayımsal olarak hesaplanarak hüküm kurulmalı hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular ışığında davanın somutlaştırılması yükümlülüğü çerçevesinde mahkemece, davacının tam gün süreyle çalıştığı iddiası karşısında, çalışırken kimden emir ve talimat aldığı, çalışma şeklinin nasıl olduğu, gün içinde hangi işlerle uğraştığı, davacının her gün düzenli şekilde çöp toplama, apartman iç ve dış bölgelerinin temizliğini yapma ve şekli, apartman sakinleri için alışveriş yapma, market ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama, apartmanda temizlik yapma gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği hususlarında beyanı alınarak ve eksik hususlar davacıya açıklattırılarak dava konusu somutlaştırılmalı, davacı ve davalı tarafların gösterdiği tanık beyanları ile yetinilmeyip, apartmanda uzun süre ikamet edenler arasından davacının hizmetlerini bilebilecek durumdaki kat maliki olmayan sakinlerinden de kanaat edinmeye elverişli sayıda tanık dinlenilmeli, keza civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan, mahalle muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, uzun yılları kapsayan bu bilgilerinin doğruluğu konusunda tanıklar özenle dinlenilmeli ve bu yöndeki beyanları buna göre irdelenmeli, gerekirse, bu hususlar dinlenen bu tanıklara ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı, buna göre davacının kısmi zamanlı çalışma durumunun günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi gereğince 7,5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliğine göre eylemli çalışmanın var olup olmadığı, sürekli veya kesintili olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz giderinin istek halinde ilgiliye iadesine,07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/594, Karar No: 2011/7714, Tarih: 06.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/594 E.  ,  2011/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında davaya konu 186 ada 115 parsel sayılı 3993,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın almaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'in davaya konu 186 ada 115 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığı gibi taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının da oluşmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6434, Karar No: 2023/1139, Tarih: 27.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6434 E.  ,  2023/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin konserve, et ve et ürünleri alanında Ortadoğu pazarında faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin en bilinen markasının "Hana Cihicken Luncheon Meat" ("HANA") olduğunu, müvekkilinin HANA ibareli markasının 2014/104063 numarası ile 16.12.2014 tarihinden bu yana Türkiye'de koruma altında olduğunu, HANA markasının TPE nezdinde Arapça dilinde tescilinin ise 2015/69463 numarası ile gerçekleştiğini, davalıya ait 2015/68120 numaralı Sahha HANA Afiyet Olsun ibareli markanın, müvekkiline ait HANA ibareli markanın bire bir taklidi olduğunu, davalının müvekkilinin markasının bilinirliğinden haksız ve kötü niyetli olarak istifade etmeye çalıştığını, davalıya ait "Sahha Hana Afiyet Olsun" markası ile müvekkilinin "Hanna Chicken Luncheon Meat" markası arasında aynılık ve benzerliğin mevcut olduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2015/68120 numaralı "Sahha HANA Afiyet Olsun" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkilinin markasının "Sahha HANA Afiyet Olsun" şeklinde bütün olarak tescil edildiğini, davacının marka işaretleri yönünden benzerlik olmadığının farkında olmasına rağmen markasal korumasını genişletmek amacıyla tanınmış marka olduğunu iddia ettiğini, müvekkilinin dava konusu edilen markayı ticaret hayatında aktif olarak kullanmasına rağmen davacı tarafın markası ya da ürünleri ile iltibas meydana gelmediğini, müvekkilinin haksız avantaj sağlamadığı gibi davacı tarafı herhangi bir şekilde zarara da uğratmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalar arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tüm mal ve hizmetler yönünden karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalar arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tüm mal ve hizmetler yönünden karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilince tescil edilmek istenen tek ibarenin HANA ibaresi olmadığını, markalar karşılaştırılırken SAHHA HANA AFİYET OLSUN+ŞEKİL ibaresinin bütün olarak ele alınması gerektiğini, müvekkiline ait markada yer alan şekil/logo, sözcükler, renkler ve yazım tekniklerinin davacı şirkete ait markalarda yer alan sözcük/logo kombinasyonlarından farklı olması nedeniyle markalar arasında görsel olarak benzerlik bulunmadığını, davacı tarafın SAHHA HANA ibaresinin gerçek hak sahibi olduğu iddialarının ve bilirkişi raporunda davalı müvekkilinin kötü niyetli olduğu şeklindeki tespitin kabul edilemez olduğunu, davacının HANA ibaresi üzerinde gerek tescilsiz marka gerekse ticaret sırasında kullanılan bir başka işaret olarak hak elde edip etmediğinin tespiti gerektiğini, davacı tarafa ait 2015/69463 sayılı markanın 26.05.2016 tarihinde tescil edildiğini, müvekkiline ait 2015/68120 sayılı SAHHA HANA Afiyet Olsun ibareli markanın ise 31.03.2016 tarihinde tescil edilerek koruma altına alındığını, bu nedenle müvekkiline ait markanın davacı tarafa ait marka karşısında öncelik hakkı bulunduğunu, davacı tarafın HANA markasını, müvekkilinin tescilinden önce Türkiye piyasasına soktuğunu gösterir hiçbir delil sunmadığını, ülkesellik ilkesi gereğince markayla ilgili korumanın hangi ülkede talep ediliyorsa korumanın içeriğinin o ülke hukukuna göre belirleneceğini, davacının markasının tanınmış olduğuna dair daha önce verilmiş bir mahkeme kararı sunulmadığını, taraf markaları arasında imaj transferi olmadığı gibi müvekkilinin davacı şirketin markalarından haksız yarar elde etme çabası içerisinde de olmadığını belirterek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince alınan raporda, dava konusu markalar arasında 29.01 et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, 29.02 kuru bakliyat, 29.03 hazır çorbalar, bulyonlar, 29.04 zeytin, zeytin ezmeleri, 29.05 süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), 29.06 yenilebilir bitkisel yağlar, 29.08 kuru yemişler, 29.09 fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, 29.10 yumurtalar, yumurta tozları, 29.11 patates cipsleri yönünden itiraz gerekçesinin marka kapsamındaki mallarla aynı/aynı tür olduğu, diğer mallar yönünden benzerlik olmadığı, taraf marka işaretlerinin genel izlenim yönünden benzer olduğu, taraf markaları arasında birinci maddede sayılan mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma olasılığı bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki risklerin ispat edilemediği, davalının fiili kullanımı dikkate alındığında iyi niyetli olmadığının tespit edildiği, davacının tanınmışlığının ispatlanamadığından sadece bu mallar yönünden hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken tescilli markanın tüm sınıflardaki emtia ve hizmetler açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı adına 2015/68120 sicil numaralı kayıtlı "Sahha Hana Afiyet Olsun" ibareli tescilli markanın 29.01 et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, 29.02 kuru bakliyat, 29.03 hazır çorbalar, bulyonlar, 29.04 zeytin, zeytin ezmeleri, 29.05 süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil), 29.06 yenilebilir bitkisel yağlar, 29.08 kuru yemişler, 29.09 fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, 29.10 yumurtalar, yumurta tozları, 29.11 patates cipsleri yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince davalının kötü niyetinin kabul edilmesine rağmen davalı markasının sicilden kısmen terkinine ilişkin kararın izahının olmadığını, kötü niyetin bölünemez olduğunu; ancak verilen karar ile terkin edilen mal ve sınıflar yönünden davalının kötü niyetli olduğu, terkin edilmeyenler yönünden ise kötü niyetin kabul edilmediği sonucunun çıktığını, kararın çelişkili olduğunu, markaların sınıfları ayrı olsa dahi davalı markasının bütünüyle iltibas yarattığını, davalının markasını müvekkilinin markasının sınıflarını bilerek kötü niyetle tescil ettirdiğini, haksız kazanç sağladığını, 29 ve 30. sınıfların birbiriyle benzer olan emtialardan oluştuğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı adına kayıtlı markanın hükümsüzlüğü koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7364, Karar No: 2019/9378, Tarih: 19.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7364 E.  ,  2019/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın, ikrarı ve dosya içeriğine göre, sübut bulan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2821, Karar No: 2016/5074, Tarih: 01.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2821 E.  ,  2016/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine Sanık ... hakkında düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, yüklenen suçun sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK.nun 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraatleri gerektiği, sanık ...'ın ise UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 24.01.2014 tarihinde vefat ettiği ve kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2906, Karar No: 2018/8255, Tarih: 02.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2906 E.  ,  2018/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 20.12.2017 tarihinde talimatla alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda müdafiinin yüzüne karşı verilen 18.01.2018 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından süresinde temyiz edildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliği gerektiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla; gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği (tebliğ evrakına temyiz süresinin başlangıcı, şekli ve mercine ilişkin ihtar da yazılmak suretiyle) ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9654, Karar No: 2018/4521, Tarih: 16.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9654 E.  ,  2018/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın mağdurun sokak üzerine park ettiği motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12476, Karar No: 2012/12236, Tarih: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12476 E.  ,  2012/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ...arasındaki dava hakkında Konya 1. İş Mahkemesinden verilen 10.05.2012 günlü ve 368/270 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının sigortalı bilgilerinde tescili yapıldıktan sonra 19 kodu ile terkinin verildiği ve daha sonra yeniden tescili yapıldığı anlaşıldığına göre;

- 19 kodunun, sigortalılığın durdurulmasını mı, yoksa sigortalılığın terkini mi, ifade ettiği,

- Durdurma ise, durdurulmayıp da devamı halinde davacının, sigortalılık süresinin hangi tarihler arasında olabileceği,

Kurumdan sorularak gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.