muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2115, Karar No: 2017/6624, Tarih: 12.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/2115 E.  ,  2017/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13080, Karar No: 2015/12220, Tarih: 21.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/13080 E.  ,  2015/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2012/793-2014/398

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .......'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı idare,"...... M... Bey" adına kayıtlı 1517 parsel sayılı taşınmazın 108 m2 lik bölümünü davalının çay ocağı olarak kullanmak suretiyle tecavüzü nedeniyle Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/494 E. sayılı dosyası üzerinden 01.05.2003-30.06.2006 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil karşılığının tahsili istemli dava açtığını, 30.04.2008 tarih 2008/453 K. sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne karar verilip kararın derecattan geçmek suretiyle 28.06.2010 tarihinde kesinleştiğini, ancak davalının tecavüzünü sonlandırmadığını ileri sürerek bu defa 01.08.2007-31.07.2012 tarihleri arasındaki dönem için 23.171,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı,husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın esastan da reddini savunmuştur.

Mahkemece, 01.08.2007-31.07.2012 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanan bilirkişi raporuna atfen 22.629,47 TL nin davalıdan tahsili suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; davalının, ecrimisil davasına konu dönemde de davacının kayden malik olduğu taşınmazı haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın işgal ettiği gözetilerek ecrimisile hükmedilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere,25.5.1938 tarih ve 29/10 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ecrimisil davaları 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Bu beş yıllık süre ise, dava tarihinden itibaren geriye doğru hesap edilmelidir.

Ne var ki; eldeki davanın, 29.08.2012 tarihinde açıldığı halde mahkemece, 29.08.2007 tarihinden geriye doğru ecrimisil bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca,dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık sürenin ve davacının talebinin dikkate alınması suretiyle 29.08.2007-31.07.2012 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile fazla ecrimisile hükmedilmesi isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20224, Karar No: 2015/10388, Tarih: 28.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20224 E.  ,  2015/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi, yaşlılık aylığına hak kazanıldığının ve ödenmeyen aylıkların ödenmesi gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde; davadan feragat eden davacı vekilinin anılan feragat yetkisinin bulunup bulunmadığı da usulünce araştırılıp belirlenerek , yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13844, Karar No: 2022/20879, Tarih: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/13844 E.  ,  2022/20879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasa dışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesinde ise hiç kimsenin, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler ile yabancı uyruklu göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaşmış olması dikkate alındığında, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, dairemizin istikrar kazanan “bir kimsenin uyruğu bulunduğu devlet ülkesine yasa dışı yollarla sokulması” eyleminin göçmen kaçakçılığı suçunu oluşturmayacağı biçimindeki kabulü de dikkate alındığında, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK’nın 325. maddesi uyarınca kararın diğer sanık ...’ye sirayeti hususunun mahkemesince değerlendirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18185, Karar No: 2021/8984, Tarih: 23.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18185 E.  ,  2021/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

1-Dosyanın incelemesinde; davalı rehin alacaklısı ...’in temyiz itirazlarında ... 26. İcra Müdürlüğü’nün 2017/28932 E. sayılı dosyası ile davaya konu borçluya ait aracın alacağa mahsuben alındığı belirtilmiş olduğundan; tasarrufun iptaline konu aracın icra kanalı ile satışının yapılıp yapılmadığının araştırılması, araç satılmış ise hangi icra dosyası üzerinden satılmış ise o dosyanın (taraflardan teyidi sağlanarak) aslının veya eksiksiz onaylı örneklerinin eklenmesi,

2-Davaya dayanak icra dosyalarında borçlu adreslerinde yapılan haciz tutanakları bulunmamakta olup davaya konu icra dosyalarından alınan geçici aciz belgelerinin dosyaya eklenilmesi,

Yukarıda belirtilen eksikliklerin ikinci kez yazışmaya mahal verilmeksizin tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30035, Karar No: 2021/657, Tarih: 26.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30035 E.  ,  2021/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın TCK'nın 158/1-c,52,53maddeleri gereğince mahkumiyet (2 sanık hakkında ayrı ayrı )

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in ,yaşlı olan ve algılaması zayıflayan katılanın yanına giderek kaza yaptığını, Almanya'dan geldiğini, elinde bulunan fotoğraf makinası satmak için fotoğrafçıya girdiğini, ancak çok az bedel verdiklerini ve yine bu sebepten ötürü mağduriyet yaşadığını söylemek suretiyle katılanın ilgisini çektiği ve kendisini bir anlamda acındırdığı, bilahare sanıkların önceden planladıkları senaryo çerçevesinde diğer sanık ...'un sanık ... ve katılanın yanına geldiği ve sanki daha önceden gerçekleşmiş gibi sanık ... ile güya babası arasındaki fotoğraf makinesi alışverişine ilişkin tartışma sebebiyle özür dilediği ve fotoğraf makinesini satın almak istediğini belirttiği , sanık ...'in ise "ben onun parasını almam, başka para olursa satarım" demesi üzerine, sanık ...'un fotoğraf makinesi bedelini sanık ...'e katılanın ödemesini kendisinin de katılana bu bedeli geri vereceğini söylediği, katılanın kendisine yönelik sergilenen senaryoyu algılayamaması sebebiyle 750 TL 'yi sanık ...'e verdiği, sanıkların fotoğraf makinesini ve 750 TL parayı aldıktan sonra katılanın yaşlı olmasından da faydalanarak birden ortadan kayboldukları, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, kamera kaydı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediğine yönelik mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların asgari hadden uzaklaşarak ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13721, Karar No: 2013/5736, Tarih: 16.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13721 E.  ,  2013/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.03.2012 gün ve 512/150 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise bir kısım davalılar vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... vekili Avukat ..., davalılardan ..., ... bizzat ve karşı taraftan davalılardan ... geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... temsilcisi, 111 ada 251 ve 254 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki köye ait çay alım yerinin 50 yıl boyunca köyün zilyetliğinde bulunduğunu, kadastro sırasında bu durum dikkate alınmadan davalılara ait taşınmazlar içinde tesbit gördüğünü açıklayarak söz konusu yerlere ilişkin olan tapu kayıtlarının iptali ile bütün halinde ... adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., sebep açıklamaksızın, davalılar ... ise, çay alım yerinin miras bırakanları tarafından köyün kullanımına bırakıldığını, ancak bunun sadece kullanıma müsaade etme şeklinde gerçekleştiğini, söz konusu binanın üzerinde bulunduğu taşınmazın mülkiyetinin kendilerine ait olduğunu ileri sürerek haksız davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili, dava konusu yerde çay alım yeri olarak müvekkilinin murislerinin ihtiyaç sebebiyle köylünün çaylarını satabilmeleri için izin verdiklerini, bağışlama, satış veya mülkiyet devri olmadığını, aksinin yazılı delille ispatı gerektiğini, çay alım yeri olarak kullanımın yılın toplam 60 günü olduğunu ve kalan zamanda yine müvekkili ve diğer mirasçıların buraya otunu, odununu, kömürünü, inşaat malzemelerini koyup depo olarak istifade ettiklerini, başka çay alım yerlerinin yapılması sebebiyle son durumda köyden

ancak 10 civarı müstahsilin çay alımı için kullanımının kaldığını, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece,davacı temsilcisinin isteminin kabulü ile teknik bilirkişiler ... düzenledikleri krokide 111 ada 251 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan yeşil renkle taralı ve "B" harfi ile gösterilen 246,84 m2 alan ile 111 ada 254 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan kırmızı renkle taralı ve "A" harfi ile gösterilen 212,79 m2 alana ait tapu kayıtlarının iptaline, iptal edilen kısımların bir bütün olarak davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

2005 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 111 ada 251 parsel, 2175,48 m2 miktarında, yığma kargir bina ve bahçesi vasfı ile... ceddinden intikalen 20 yılı aşkın zilyetliğinde iken 1995 yılında ölümü ile eşi ... ve çocukları ...ı bıraktığı, taşınmaz üzerine 1970 yılında ...tarafından yığma bina yaptırıldığı, mirasçılarına ait olduğu, yine parsel üzerine ... tarafından tek katlı betonarme çay alım yeri yaptırıldığı ve o tarihten beri kullanıldığı açıklanarak... kızı ... ile ...evlatları ..., ... ve ... adlarına iştirakli olarak tesbit edilmiş, tutanak 13.10.2005 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.Tutanak ve tapu kaydının beyanlar hanesinde “bu parsel üzerindeki tek katlı çay alım evi ... Köyü Tüzel Kişiliğine aittir” şerhi bulunmaktadır.

111 ada 254 parsel ise 1339,11 m2 miktarında ve bahçe vasfı ile ... ceddinden intikalen ve 20 yılı aşkın zilyetliğinde iken 1983 yılında ölümü ile eşi ve çocuklarına kaldığı, bunlardan eşi ... de 1984 yılında öldüğü açıklanarak verasette iştirakli olarak Fevzi çocukları ..., ... ve ... adlarına tesbit edilmiş, sınırın yanlış tespit edildiği iddiası ile dava açılmış ise de keşif masraflarının yatırılmaması sebebiyle davanın reddine ve tesbit gibi tescile ilişkin 01.11.2007 tarihinde kesinleşen Ardeşen Kadastro Mahkemesi'nin 28.08.2007 tarih ... Esas 2007/97 Karar sayılı ilamı ile tapuya tescil edilmiştir.

Mahkemece, miras bırakan ... tarafından 111 ada 254 ve 251 parsel sayılı taşınmazların teknik bilirkişilerin krokilerinde belirlenen yeşil ve kırmızı renkle taralı olan, A ve B harfleriyle gösterilen kısımların ...'ne çay alım yeri olarak kullanılmak üzere bağışlandığı, söz konusu kısımlar üzerinde çay alım yeri yapıldığı ve uzun süreden beri ... Köyü'nün zilyetliği altında bulunduğu, söz konusu olguların dosya kapsamında yer alan yerel bilirkişilerin ortak ve uyumlu beyanları, tanıklar ... anlatımlarından anlaşıldığı, böylece miras bırakanların vefat ettiği tarihten önce çekişme konusu taşınmazların Köy Tüzel Kişiliği tarafından kullanılmaya başlandığı olguları da dikkate alındığında, yirmi yıldan fazla süreyle Köy Tüzel Kişiliği'nin zilyetliğinde bulunduğu, bağış yoluyla Yeniyol Köyüne devredildiği, davacı lehine iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesi ile kabule karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazların davalıların miras bırakanları ... ait olduğu, ölümleri ile mirasçılarına kaldığı, ... tarafından sağlıklarında, köy halkının ihtiyacı nedeni ile çay alım yeri olarak kullanılmak üzere 111 ada 251 ve 254 parsellerden 100’er m2 olmak üzere 200 m2 yerin çay alım yeri olarak kullanılmak üzere davacı Köy ... Kişiliği'ne verildiği ve o tarihten sonra yılın belirli zamanlarında çay alım yeri olarak bu bölümlerin kullanıldığı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, çay alım yeri olarak kullanılan bu yerlerin davalıların

murisleri tarafından bağışlanıp bağışlanmadığı, mülkiyetinin davacı Köy'e devredilip devredilmediği ve davacı Köy lehine kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda toplanmaktadır.

Mahkemece davalıların murislerinin dava konusu taşınmaz bölümlerini Köy'e bağışladıkları kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak dosya kapsamı ve toplanan delillere göre dava konusu taşınmaz bölümlerinin davacı Köy Tüzel Kişiliği'ne bağışlandığına yönelik bir delil bulunmadığı gibi, taşınmaz maliklerinin rızaları üzerine bu bölümlerin çay alım yeri olarak yılın belirli zamanlarında uzun süredir kullanılmış olması, maliklerin de uzun süreli bu şekildeki kullanıma rıza gösterip izin vermiş olmalarının murislerde bağışlama iradesi ve kastının bulunduğu şeklinde yorumlanamaz. 111 ada 251 parsel üzerindeki tek katlı çay alım evinin davacı Köy Tüzel Kişiliği'ne ait olduğuna ilişkin beyanlar hanesindeki şerh de bu iradenin bağış değil geçici kullanıma yönelik olduğunu göstermektedir. Davalılar veya murislerinin bu bölümlerin mülkiyetini devrettikleri de davacı tarafça toplanan delillerle ispatlanamadığına göre davalı tarafın rızası ile uzun süreli bu kullanımın malik sıfatı ile olduğu da söylenemez. Bu nedenle açılan davadan önce davacı Köy Tüzel Kişiliği'ne noterden çekilen 31.01.2008 tarihli ihtarname ve sonrasında açılan eldeki dava ile murislerin mirasçıları davalılar tarafından çay alım yeri olarak geçici kullanıma ilişkin rızanın geri alındığı anlaşıldığına göre davacı Köy Tüzel Kişiliği lehine kazanma koşullarının oluşmaması sebebiyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde murislerin iradesi bağış şeklinde değerlendirilerek kabule karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, davada vekille temsil edilmediği anlaşılan davacı Köy Tüzel Kişiliği lehine yazılı şekilde vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve ...’ün temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Usul ve Kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 990,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacı Köy Tüzel Kişiliği'nden alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 119,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ile bir kısım davalılar Sultan ve müştereklerine ayrı ayrı iadesine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.