muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/110, Karar No: 2023/151, Tarih: 19.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/110 E.  ,  2023/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 16.03.2011

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davalarından dolayı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ile asıl ve birleşen davada davalılar ..., ..., ..., ..., ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmiş olmasına rağmen, davalı arsa sahibinin müvekkiline düşen dairelerin tapularını devretmediğini, bu nedenle kira kaybı ve diğer munzam zararları oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Bozmadan sonra birleşen Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/292 Esas sayılı davasında davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; davalı arsa sahibinin kötüniyetli olarak sözleşmeye konu taşınmazı, sözleşmenin tarafı olmayan davalı ...’e tapuda devrettiğini, açılan tapu iptal tescil davası sonucunda davalının kötüniyetli olduğunun anlaşıldığı ve tapu iptal ve tescile karar verildiğini, davacının tapu devirlerini sözleşmede kararlaştırılan sürede alamadığı için kira kaybı söz konusu olduğunu belirterek şimdilik 100.000,00 TL kira tazminatının müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalı arsa sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının muaccel hale gelen kira alacağı olmadığını, munzam zararın nasıl oluştuğuna dair dava dilekçesinde açıklama bulunmadığını, sözleşmeye konu taşınmazın bitirilip teslim edilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; arsa sahibi ile yüklenici arasındaki sözleşmenin tarafı olmadığını, sözleşme uyarınca davacı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin kullanılmasını engeller bir durumu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Birleşen davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; arsa sahibi ile yüklenici arasındaki sözleşmenin tarafı olmadığını, sözleşme uyarınca davacı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin kullanılmasını engeller bir durumu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli, 2011/199 Esas, 2015/862 Karar sayılı kararı ile; davacı yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirdiği, sözleşme kapsamında kendisine devri gereken bağımsız bölümler için başka bir mahkemede açtığı tapu iptal ve tescil davasının kabul edildiği ve derecattan geçerek kesinleştiği, davalı arsa sahibinin zamanında tapu devri yükümlülüğünü yerine getirmediğinin sabit olduğu, davacı yüklenicinin, dairelerin kullanılabilir olduğunun tespit edildiği tarihten dava tarihine kadar, en azından kira kaybı kadar zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 59.900,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı arsa sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.(Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/5700 Esas, 2019/4150 Karar ve 10.10.2019 tarihli kararı ile; dava konusu dairelerin zilyetliğinin inşaatı yapan davacı yüklenicinin elinde olup, dairelerin yüklenici tarafından kullanılmasının engellendiği, davalı arsa sahibi tarafından ya da tapu devredilen üçüncü kişi tarafından dairelere müdahale edildiğinin iddia ve ispat olunmadığı, nitekim, delil tespiti ve yargılama sırasında yapılan keşiflerde dairelerin anahtarlarının yüklenicide olduğu anlaşıldığı, davacı yüklenicinin kendi zilyetliğinde bulunan dava konusu taşınmazlar yönünden kira kaybı nedeniyle zarara uğradığı iddiasının yerinde olmadığı, belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İKİNCİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi 2021/331 Esas, 2021/394 Karar ve 08.07.2021 tarihli kararı ile; bozmaya uyularak bozma gerekçesinde belirtilen sebeplerle davalı arsa sahipleri aleyhine açılan asıl ve birleşen davanın reddine, birleşen davada davalı ... aleyhine açılan davanın da pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı yüklenici vekili, mülkiyet davalıda olduğu için su ve elektrik aboneliği yapılamadığını, dairelerin kiraya verilmesi halinde men davası açılacağı için kiraya verilemediğini, tapu iptal tescil davasının sonucunda ne olacağı bilinemediği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı yüklenici vekili, mülkiyet davalıda olduğu için su ve elektrik aboneliği yapılamadığını, dairelerin kiraya verilmesi halinde men davası açılacağı için kiraya verilemediğini, tapu iptal tescil davasının sonucunda ne olacağı bilinemediği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Birleşen dava davalısı ... vekili, mahkemece verilen ek kararın hüküm fıkrasının “2” nolu bendinde adının yazılmasına rağmen asıl davada taraf olmadığından adının çıkartılması gerektiği, birleşen davada davalı arsa sahipleri ile birlikte tek vekalet ücretine hükmedilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı arsa sahipleri vekili, asıl davanın hüküm fıkrasının “2” nolu bendinde murisin mirasçısı ...’nun adının yazılmadığı, birleşen dava davalısı ...’ın asıl davada davalı olmadığı, bu nedenle hüküm fıkrasından adının çıkartılması gerektiği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kira tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 125/I nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; asıl ve birleşen davada davacı yüklenicinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2. Birleşen davada davalı ... ve arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince; ... asıl davada davalı olmamasına rağmen, mahkemece verilen ek kararın hüküm fıkrasının “2” nolu bendinde adının yazılması doğru olmamıştır. Ayrıca birleşen davada, bu davalı bakımından dava, pasif husumet yokluğundan reddedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesine göre; husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmedileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Tarifenin bu hükmü uyarınca davada kendisini vekille temsil ettiren ve hakkındaki dava husumet nedeniyle reddedilen davalı yararına 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, diğer davalılar ile birlikte nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

3....’nun arsa sahibi muris ...’nun mirasçısı olmasına rağmen mahkemece verilen ek kararın hüküm fıkrasının “2” nolu bendinde adının yazılmaması da doğru olmamıştır.

3....’nun arsa sahibi muris ...’nun mirasçısı olmasına rağmen mahkemece verilen ek kararın hüküm fıkrasının “2” nolu bendinde adının yazılmaması da doğru olmamıştır.

4. Kararın 2 ve 3 nolu bentlerde belirtilen nedenlerle bozulması gerekirse de; yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. “Değerlendirme” bölümünün “1” nolu bendi uyarınca asıl ve birleşen dava davacısı yüklenicinin tüm temyiz itirazlarının reddine, “2 ve 3” nolu bentler uyarınca asıl ve birleşen dava davalılarının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 18.10.2021 tarihli ek kararının hüküm kısmının “2” nolu bendinde yer alan “...” kelimelerinin çıkartılmasına, yerine “...” kelimelerinin yazılmasına, yine ek kararın “3” nolu bendinde yer alan “...” kelimelerinin çıkartılmasına, bu cümleye virgülden sonra takip edecek şekilde “davalı ... hakkındaki dava, pasif husumet yokluğundan reddedildiğinden ve davalı kendisini vekille temsi ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT 7/2 uyarınca hesap ve takdir edilen 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’e verilmesine” kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının davalılara iadesine, aşağıda yazılı harcın asıl ve birleşen davada davacı ...'dan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4256, Karar No: 2017/4578, Tarih: 10.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4256 E.  ,  2017/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23113, Karar No: 2015/688, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23113 E.  ,  2015/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... Asliye hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın adi ortaklık sözleşmesinden kaynaklandığı kaynaklandığı ve ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda dosya kapsamın göre, taraflar arasında ... adlı işletmenin kar ortaklığı konusunda adi yazılı sözleşme imzalandığı ve davacının 8100,00 TL sermaye koyarak bu işletmeye %11 kar ortağı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, sözleşmeden caydığını ancak sözleşmede kararlaştırılmış olmasına rağmen sermaye olarak koyduğu 8100,00 TL nin davalı tarafından geri ödemediğini ve aleyhine yaptığı takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmektedir. Bu halde, somut uyuşmazlıkta her iki taraf tacir olmadığı gibi, aralarında imzalanan sözleşme adi yazılı sözleşme niteliğindedir. başka bir deyişle uyuşmazlık adi ortaklığın tasfiyesi istemine ilişkin olduğundan, ticari dava niteliğinde olmayan uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hükümlerine göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3248, Karar No: 2018/11836, Tarih: 06.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3248 E.  ,  2018/11836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazada, bir kişinin ölümü ile birlikte dört kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği, üç yaralının soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığı, yaralanan mağdur ...'in ise soruşturma aşamasında kolluk tarafından yapılan araştırmada, kazadan dolayı yatalak olması, felç geçirip konuşamaması sebebiyle beyanının alınamaması ve eşi ...'in alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi üzerine mağdur ...'in şikayetçi olmadığı kabul edilerek her ne kadar sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereğince taksirle bir kişinin ölümüne sebep olmak suçundan kamu davası açılmış ve yapılan yargılama sonunda da mahkemece sanığın taksirle bir kişinin ölümüne sebep olmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olan şikayet hakkı taksirle yaralama suçunda suçtan doğrudan doğruya zarar gören, yani yaralanan mağdura, mağdurun kendisini savunamayacak derecede malul olması veya yaş küçüklüğü bulunması halinde ise kanuni temsilcisine ait olduğundan, mağdur ...'in yaralanması sebebiyle, vasisi olup olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamayan eşinin şikayet hakkının bulunmadığı anlaşılmakla; ilk olarak mağdur ...'e vasi atanıp atanmadığının araştırılması, vasi atanmamış ise mağdura vasi atanmasının sağlanması ve vasinin şikayet hususunda beyanının alınması, vasinin mağdurun yaralanması sebebiyle şikayetçi olması durumunda tüm tedavi belgeleri dosyaya getirtilerek mağdurun yaralanmasının niteliğine ilişkin adli rapor alınması, vasinin şikayetçi olması durumunda sanığın, 1 kişinin ölümünden ve 1 kişinin yaralanmasından sorumlu tutularak TCK'nın 85/2. maddesinde düzenlenen suçtan cezalandırılması, ayrıca atılı suçun TCK'nın 85/2. maddesi kapsamında kaldığından davaya bakmakla görevli mahkemenin 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesi olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekeceği düşünülmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir yılın 365 gün yerine 360 gün olarak esas alınması sonucu, sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik belirlenmesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir yılın 365 gün yerine 360 gün olarak esas alınması sonucu, sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik belirlenmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

3-Sanık hakkında adli para cezasına hükmolunup taksitlendirilmesi akabinde, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine, infazı kısıtlar şekilde karar verilmesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/143, Karar No: 2019/5022, Tarih: 19.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/143 E.  ,  2019/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

...'i kasten öldürme suçundan; TCK.nin 37, 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 13 yıl 4 ay hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

...'i kasten öldürme suçundan; TCK.nin 37, 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

3-Sanık ... hakkında;

...'i kasten yaralama suçundan; TCK.nin 86/2-, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’u kasten öldürme, sanık ...’in maktul ...’a kasten yaralama suçları ile sanık ...’un maktul ...’a yönelik eyleminin sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’un maktul ...’a yönelik eylemi dışındaki suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Yasin, Yavuz ve Şahin müdafilerinin suç niteliğine, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün ONANMASINA,

B-Sanık ...’in maktul ...’a yönelik kasten yaralama suçu ile sanık ...’un maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

B-Sanık ...’in maktul ...’a yönelik kasten yaralama suçu ile sanık ...’un maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’in eşi, sanık ...’in kızı olan ...'nun maktul ... ile internet ortamında tanıştıktan sonra telefonla görüşüp evinde buluşmak suretiyle arkadaşlık yaptığı, olay günü sanık ... iş yerinde bulunduğu sırada telefon ile arayan bir kişinin eşinin ilişki yaşadığını söylemesi üzerine, bu durumu öğrenerek eve geldiği, bu esnada tanık İsmail’in sanık ...’u arayarak "ağabeyin eve gitti sen de git" diye haber vermesi üzerine sanık ...'un da eve geldiği, sanık ...’ un ağabeyi Yasin'den durumu öğrendikten sonra rahatsız olan annesini götürmek üzere dışarı çıktığında evin önünde kulağında telefon ile evi gözetler vaziyette gördüğü maktulü ağabeyini arayan şahıs olabileceği düşüncesiyle ve yengesi ... ile yüzleştirmek amacıyla eve getirdiği, bu arada eşinin araması üzerine sanık ...'in de sanık ...’in evine gelmesiyle evde sanıklar Yasin, Yavuz, Şahin ve tanıklar Selma ile ...'nun da bulunduğu sırada ...'nun maktulü teşhis etmesi üzerine önce sanık ...'un daha sonra sanık ...'in de maktule bir kaç kez tokatla vurdukları, sanık ...’in benim meselem diyerek diğer sanıkları ittiği ve evde bulunan jop ile maktulün kafasına ve vücudunun bir çok nahiyesine sert şekilde vurarak ağır şekilde yaraladığı, sanıklar Yavuz ve Şahin'in araya girerek sanık ...’i engelledikleri ve maktulü evden çıkarıp sanıklar Yavuz ve Yasin’in hastaneye götürdükleri, maktulün görmüş olduğu tedavi sonrası künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucunda 03/04/2014 tarihinde öldüğü olayda;

- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden, ani gelişen olayda birlikte suç işleme kararı ile eylem üzerinde ortak hakimiyet kurduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı, bir kaç kez tokatla vurmaktan ibaret eyleminin maktülün direncini kıracak mahiyette olmadığı, Yasin'e engel olmak ve maktulü hastaneye götürmek suretiyle öldürme sonucunu doğuracak eyleme destek olmadığını gösterdiğinin anlaşılması karşısında ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve eylemin 5237 sayılı TCK.nin 86/2. maddesi kapsamında takibinin şikayete bağlı olduğu, maktulün şikayetçi olmadan ölmesi ve şikayet hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğu nazara alınarak, şikayet şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının TCK.nin 73. maddesi gereğince şikayet yokluğundan düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,