muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1108, Karar No: 2017/8266, Tarih: 24.10.2017

muhafaza karakteri taşıyan taşınmazların orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği açıklanarak, daha önce yapılan işlemin yasa ve yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle makiye ayırma işleminin iptal edildiği, 5653 sayılı Kanunda ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte maki komisyonlarının kesinleşmiş orman sınırı içinde maki tesbit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasaya aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, H.G.K'nun, Y.K.D' nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında kabul edildiği gibi; orman içinde kalan ya da orman sınırı dışına çıkartılan alanlarda tapu kayıtlarına değer verileceğine ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 45. maddesi Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün 31/13 ve 14/03/1989 gün 35/13 ve 13/06/1989 gün 7/25 sayılı kararları ile iptal edildiğinden, davalı tarafın dayanacağı yasal bir yolun bulunmadığı, tüm açıklanan nedenlerle geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmayan ve makiye ayırma işlemi iptal edilen taşınmazın 1949 yılında yapılan orman sınırları içinde kalmaya devam ettiği gözetilerek 2012 yılında yapılan özel orman kadastrosunun iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı kanunun 17. maddesi ile 3402 Sayılı kanuna eklenen geçici 11. maddesine göre; "bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalı taraf aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 1. bent 5.ve 6. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerine “6099 Sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1198, Karar No: 2025/528, Tarih: 13.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1198 E.  ,  2025/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1434 E., 2023/1516 K.

DAVALILAR : 1- ... 2-...Yapı İnşaat Gayrimenkul Taahhüt

ve Yatırım Sanayi Ticaret A.Ş. vekili Avukat ...

3- ...

vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/290 E., 2020/79 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı 12.02.2025 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ve diğer arsa malikleri ile diğer davalı Yüksekoba İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti., arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici davalı şirket tarafından D Blok 2 no.lu bağımsız bölümün davacıya 180.000,00 TL bedelle haricen satıldığını, davacının bu bedelin tamamını ödediğini, zilyetliğinin davacıya devir edildiğini, ancak tapu devrinin yapılmadığını, dairenin kat irtifakının kurulması sonrası davalılardan ... üzerine tescil edildiğini, daha sonra bu bağımsız bölümün davalı yüklenici Yüksekoba İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından diğer davalı...Yapı İnş. Gayrimenkul Taah. ve Yatırım San. Tic. A Ş.'ye muvazaalı olarak satıldığını belirterek davalılar ... ile...Yapı İnş. Gayrimenkul Taah. ve Yatırım San. Tic. A.Ş., arasında muvazaalı olarak yapılan tapu tescil işleminin iptalini, taşınmazın here türlü takyidattan ari olarak adına tescilini, bu talebin karşılanamaması halinde davacının ödediği 180.000,00 TL’sinin ödendiği tarihlerden itibaren T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli avanslar için öngördüğü avans faizi ile birlikte davalı ... ve Yüksekoba İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve mütelsilen tahsilini, dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı arsa sahibi vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında sözleşme bulunmadığını, harici satış sözleşmesine davalı ...'nın taraf olmadığından husumet itirazında bulunduklarını, yüklenicinin inşaat sözleşmesi uyarınca inşaatı belirtilen sürede tamamlamadığını, sözleşme uyarınca inşaat devam ederken sözleşmeye göre müteahhit uhdesinde kalan bir kısım dairelerin satışı için müteahhide yetki verildiğini ve müteahhitin de daireyi sattığını, davalı ile diğer davalı FYİ yapı şirketi arasında herhangi bir bedel alımı söz konusu olmadığı gibi diğer davalıyı da tanımadığını, eksikliği tespit edilen kısım müheahhit tarafından bitirilmediğinden davalı tarafından kendi imkanları ile tamamlandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı...Yapı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin dava konusu taşınmazı davalı şirkete yapmış olduğu inşaatlardan dolayı meydana gelen alacağına karşılık aldığını, davacı tarafın işlemlerin muvazaalı olduğu iddialarının haksız ve yersiz olduğunu, davacının dava konusu gayrimenkulün zilyetliğinin kendilerine verildiğini ileri sürülmüş ise de bu hususun gerçek olmadığını, bağımsız bölümün müvekkilinin irtibat bürosu olarak kullanıldığını, davalı yüklenici tarafın dava konusu taşınmazın bedeli düşüldükten sonra müvekkiline halen 1.650.000,00 TL borcu bulunduğunu, bu hususta ticari defterlerin incelenebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yüklenici tarafından inşaatın tamamlanmadan yarım bırakıldığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu site inşaatında davalı arsa sahiplerinin inşa işlerinde çalışan taşeron firmalarla işin kalan kısımları için sözleşme imzalandığı, inşaatın A,B,C,D,E,F bloklardaki tamamlanma oranının % 98, sosyal tesisler ve kapıcı dairesinin tamamlanma seviyesinin % 75, havuzun tamamlanma seviyesinin % 50, G Blok Düğün Salonu ve İş merkezindeki tamamlanma seviyesinin % 60, dava konusu inşaatta yüklenici tarafından eksik bırakılan imalatların bedelinin 7.591.331,00 TL olduğu, davalı müteahhidin arsa sahiplerine karşı olan edimlerini yerine getirmediği bu nedenle tapu iptali ve tescil şartlarının oluşmadığı bu nedenle terditli olarak açılan davada tazminat talebinin kabul edilmesinin uygun bulunduğu, davacının ödemeyi davalı müteahhide yaptığı, davalı arsa sahibinin taşınmaz satış sözleşmesine taraf olmadığı ve davacıdan herhangi bir ödeme almadığı bu nedenle taşınmaz bedelinden davalı arsa sahiplerinin sorumlu olmadığı sadece müteahhidin sorumlu olduğu, davalı arsa sahipleri yönünden davacının herhangi bir vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu olmadığı çünkü dava açılmasına davalı yüklenici şirketin sebebiyet verdiği, bu nedenle diğer davalılar lehine verilmesi gereken vekalet ücretinin davalı Yüksekoba İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'den alınması gerektiği belirtilerek tescil talebinin reddi ile davanın 180.000,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı arsa sahibi ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tescil isteminin reddi ile tazminata hükmedilmesi kararının yerinde olduğu ancak davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalı yükleniciden değil, davacıdan alınması gerektiği belirtilmiş, tarafların istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, tapu iptal ve tescil talebinin reddine, 180.000,00 TL’nin davalı yükleniciden tahsiline kesin olarak karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2024 tarihli ek karar ile dava değeri 180.000,00 TL olduğundan temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın değerinin dava değeri olduğunu, yüklenicinin konutların bulunduğu bloklarda %98 oranında inşaatı bitirdiğini, 42 dairenin tesciline hak kazandığını, dairenin satış bedelini ödediklerini, zilyetliğini aldıklarını, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmediğini, arsa sahibi tarafından dairesinin başkasına devredildiğini, arsa sahibinin de sorumluluğu olduğunu, devrin muvazaalı olduğunu, faize itiraz ettiklerini, savunmanın ve delillerin genişletilmesine muvafakat etmediklerini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca temliken tescil, mümkün değilse tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin 300.000,00 TL olduğu, davacının tapu iptal ve tescil talebinin reddedildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı 238.730,00TL olduğu anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2024 tarihli ek kararının kaldırılarak temyiz eden davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.

Davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle arsa sahipleri ifaya zorlanamayacağından tapu iptal ve tescil isteminin reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.02.2024 tarihli ek kararı kaldırılarak, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi 2022/1434 Esas, 2023/1516 Karar, 30.11.2023 tarihli kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9784, Karar No: 2017/1378, Tarih: 08.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9784 E.  ,  2017/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dairemizce verilen 03.02.2013 gün ve 2013/6499 E., 2013/7656 K. sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 08.05.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dairemizin 03.02.2013 tarih ve 2013/6499 esas 2013/7656 karar sayılı bozma kararındaki muhalefet görüşümü aynen muhafaza ederek, kararın onanması görüşündeyim.

Davacı kooperatif, ortağı bulunan davalı hakkında ödenmeyen aidat bedellerinin tahsili için ilamsız icra takibi başlatmış, itirazla takip durmuş, davalı takibe itiraz sonrası noter kanalıyla davacı kooperatife 28.03.2013 tarihinde tebliğ edilen ihbarnamesiyle istifasını bildirmiş, davacı kooperatif istifa kendisine ulaşmasına rağmen itirazın iptali davacı açmış, mahkemece noter kanalıyla kooperatife bildirilen istifanın tek taraflı işlem olduğu, ulaşmakla sonuç doğuracağı kooperatifin kabulüne bağlı olmadığı, davacı kooperatifin istifa sonrasıaçtığı davada hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın temyiz müracaatı üzerine Dairemizce istifanın kooperatife ulaşmasına kadar ki kısımdan davalının sorumlu olacağı, eksik inceleme bulunduğu gerekçesiyle karar oyçokluğu ile bozulmuş, mahkeme mufalefet oyunu da gerekçesine taşıyarak ve gerekçesini genişletmek suretiyle davanın reddine ilişkin kararında direnmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, noter kanalıyla istifasını bildiren ortaktan, istifanın kooperatife ulaştığı 28.03.2013 tarihinden önce doğmuş bulunan aidat aslı ve fer'ilerinden istifa eden ortağın sorumlu olup olmadığı, istifa sonrası bunları talepte davacı kooperatifin hukuki yararı bulunup bulunmadığıdır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesine göre istifasını noter kanalıyla kooperatife bildiren ortağın, bildirim tarihi itibariyle kanun hükmü uyarınca istifası sonucunu doğurmakta, kooperatiften çıkma gerçekleşmiş olmaktadır.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesine göre istifasını noter kanalıyla kooperatife bildiren ortağın, bildirim tarihi itibariyle kanun hükmü uyarınca istifası sonucunu doğurmakta, kooperatiften çıkma gerçekleşmiş olmaktadır.

Kanun uyarınca yenilik doğurucu hak olan istifa ile kooperatiften çıkma gerçekleştiğinden, ilamsız icra takibinde alacaklı olan kooperatif, istifanın kendisine ulaşması ile tasfiye borçlusu haline gelmektedir. Artık istifa eden davalı ortağından alacaklı değil, tasfiye borçlusudur. Tasfiye alacağı ise istifa eden ortak yerine ortak alınmış ise derhal ödenmesi, eğer böyle bir hal yok ise istifa sonrası gerçekleşen ilk mali hesapların görüşüldüğü genel kurul kararından bir ay sonrası için çıkma payı alacağı muaccel hale gelmektedir.

Davacı kooperatif ilamsız icra takibi aşamasında alacaklı iken, istifa kendisine 28.03.2013'de ulaştığından dava tarihi olan 06.05.2013 tarihi itibariyle alacaklı değil, muacceliyet kesbetmese bile itirazın iptali davası sırasında tasfiye borçlusu durumundadır.

Dairemizin çoğunluğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16/son ve 27/son cümlesine dayanarak, istifanın ulaştığı zamana kadarki aidat aslı ve fer'isinden istifa eden ortağın sorumlu olduğundan bahisle kararın bozulması görüşündedirler.

1163 Kooperatifler Kanunu'nun 10 ve 17/son maddesinde açık kapı ilkesi kabul edilmiştir. Açık kapı ilkesi uyarınca şartları uyanların girişine engel olunamadığı gibi çıkışına da engel olunamamaktadır. Ödeme güçlüğüne düşerek istifa eden ortaktan, istifa öncesi doğmuş aidat aslı ve fer'ilerin ödenmesini istemek, açık kapı ilkesinin önünü tıkamak olur.

1163 Kooperatifler Kanunu'nun 10 ve 17/son maddesinde açık kapı ilkesi kabul edilmiştir. Açık kapı ilkesi uyarınca şartları uyanların girişine engel olunamadığı gibi çıkışına da engel olunamamaktadır. Ödeme güçlüğüne düşerek istifa eden ortaktan, istifa öncesi doğmuş aidat aslı ve fer'ilerin ödenmesini istemek, açık kapı ilkesinin önünü tıkamak olur.

Ortaklık bağı bulunduğu dönemde alacaklı olan kooperatif bu bağın kopması sonrası artık alacaklı olmaktan çıkmakta, çıkan ortak yerine ortak alınmışsa derhal, alınmamış ise takip eden genel kurul kararından bir ay sonrası için iade borçlusu halinde gelmektedir. Tasfiye borcu muacceliyet kazanmasa bile iade borçlusu haline gelecek kooperatifin, iadeyle yükümlü olacağı aidat aslının tahsilinde menfaatinin zayıfladığı, tahsildeki kazandırma sebebinin kalmadığı açıktır. Önce öde sonra alırsın demenin hukuki duruma uygun bir açıklaması yoktur.Çoğunluk görüşünün aksine 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16/son ve 27/son cümlesi kooperatif hukukunda geçerli olan açık kapı ilkesini bertaraf eden bir düzenleme değildir. Kanunun 16/son maddesi hakkında ihraç kararı alınan ortakların, hak ve yükümlülüklerinin ihraç kararı kesinleşinceye kadar devam edeceğini öngörmektedir. Anılan madde kanuna 25.10.1988 tarihinde 3476 sayılı kanunla eklenmiştir. Kanunun kabul ediliş sebebi kötü amaçlı ortaklıktan çıkarmaların önüne geçmek, ihraç iptali ile kooperatif ortaklığına dönenlerin hak ve menfaatlerini korumak, ortaya çıkan mağduriyetleri gidermektir. Doktirinde ...ı, bu hükümle çıkarma kararının etkisizleşmesi üzerine ortaklığa dönenlerin mağdur edilmelerinin önlenmek istendiğini belirtmiştir (Bkz. Kooperatifler Kanunu ve Açıklamaları, 2. Baskı İstanbul, s. 87). Ki bu belirleme çok doğrudur. Somut olayımızda ise ihraç kararı değil bir istifa bildirimi bulunmasına, kanunun sadece ihraç iptali ile sınırlı uygulanacak olmasına, istifa bildirimi için uygulama yeri olmamasına rağmen, kanunun kabul ediliş mantığına yorum ilkeleri ile bağdaşmamasına karşın, bozma kararında bu maddeye dayanılmış olması isabetten uzaktır.

1163 sayılı Kooperaifler Kanunu'nun 16/son maddesi gibi sıklıkla karıştırılan ve hatalı uygulamaya sebebiyet verilen aynı Kanun'un 27. maddesine ve son cümlesine de açıklama getirilmesi gerekmektedir. Kanun'un 27. maddesi akçalı ödemelerini yapmayan kanun ve ana sözleşmeye göre istenilmesine rağmen ödemede bulunmayan ortakların ortaklığının kendiliğinden düşeceğini öngörmektedir. Doktrinde Ü. Tekinalp (Kooperatiflerde Ortakların Kişisel Niteliklerinin Önemi, Ortaklık Sıfatının Kazanılması ve Yitirilmesi İstanbul 1972, 160-161) adlı eserinde, ortaklığın düşmesi sonucunu doğuran ödemelerin ortağın ortaklık sıfatından kaynaklanan ödemeler olduğunu, ortaklık sıfatı ve bağı dışındaki ödemelerin düşme sonucunu doğurmayacağını, hatta kredi kooperatiflerinde kredi borcunun ödenmemesinin dahi bu maddeyi uygulama yetkisi vermeyeceğini dile getirmektedir. Özetle yaptırımı ortaklık sıfatının düşmesi sonucunu doğuran ödemeler, ortaklık sıfatı düşmesine rağmen ortaklık sıfatından doğmadığından bundan etkilenmeyip tahsili gereken ödemeler olarak ikiye ayırarak anlayabiliriz. Ortaklığın düşmesi yaptırımına bağlanan ödemeler ortaklık bağı son bulduğu için bunun tahsili değil tasfiyesi düşünülebilir. Ortaklık sıfatı ile ortaklık sıfat ve bağından doğmayan ödemeler 27/son cümle uyarınca bundan etkilenmeyip takip ve tahsil prosedürüne tabidir. Ancak yazarında dile getirdiği üzere kanuni düzenleme yetersiz ifadelerle kanunlaşmıştır. Yine doktrinde ... ''bu cümlede sözü edilen borçlar niteliği gereği ortaklığın devamına bağlı olmayan borçlardır. Mesela, kooperatiften alınan mallar karşılığı olan borçlar, bu cümledendir. Yoksa, bir yapı kooperatifinde ortaklarca ödenmekte olan inşaat bedellerinin ortaklığın sona ermesine rağmen hale ödenmesi gerektiği söylenemez.'' (Age. 126) demektedir ki, önceki alınan görüşle de uyumludur. Anlattıklarımızdan bozma kararının bu maddeye de dayanmayacağı ortaya çıkmaktadır.

Hal böyle olunca, noter kanalıyla gönderilen istifa ile ortaklıktan çıkma kanun hükmü sonucu kendiliğinden gerçekleştiğinden, çıkma bildirimi sonrası kooperatif tasfiye borçlusu haline gelip çıkma payının muacceliyet kazanması sonrası iade borçlusu haline geleceğinden istifa tarihinin ulaştığı tarihe kadar olan aidat borcu ve fer'ilerini talepte hukuki menfaati kalmadığı gibi kazandırma sebebide ortadan kalkmış bulunduğundan, 03.12.2013 tarihli bozma kararındaki üye ... tarafından yazılan muhalefet görüşüne iştirak ettiğimden, mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olup kararın onanması görüşünde olduğumdan, aksi yöndeki Dairemizin çoğunluk görüşüne iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/22820, Karar No: 2014/15434, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22820 E.  ,  2014/15434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gece saatlerinde, bölünmüş yolda sanığın idaresindeki kamyon ile seyri sırasında, ön ilerisinde bulunan ve banket ile kısmen sağ şeritte olacak şekilde sürücü ... tarafından lastiğinin patlaması nedeniyle park edilen traktöre takılı römorkün sol arka kısmından çarpması sonucu, traktörün sağ arka tekerini tamir etmekte olan ...'ın ölümü ve traktörün tamirine yardım etmekte olan ...'ın yaralanması ile neticelenen olay nedeni ile yapılan kovuşturmada; ölenin eşi olan katılan ... ile yaralanan katılan ...'ın aynı vekille temsil edildikleri, kovuşturma sonunda katılan ...'ın olayda eşdeğer oranda kusurlu olduğu belirtilerek ... hakkında suç duyurusunda bulunulmuş ise de, yukarıda anlatılan şekilde gerçekleşen olayda, römorklü traktörü ...'ın kullanmış olması nedeni ile katılan ...'ın sanık olamayacağı, aksinin kabul edilmesi halinde dahi, asgari hadden ceza tayin edilen sanık ...'ın kusurunun ortadan kalkmayacağı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2611, Karar No: 2015/2555, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2611 E.  ,  2015/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/6807, Karar No: 2012/11069, Tarih: 08.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/6807 E.  ,  2012/11069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Görevi ihmal suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suça konu zeytinyağının köye ait lokantada ve Köy Hizmetlerinden gelen elemanların çalışmaları esnasında yapılan yemeklerde kullandığını, birazının da depoda bulunduğunu savunması karşısında, suç tarihinde köye ait restaurantta çalışan personelin tanık sıfatı ile dinlenerek ne kadar yağın restaurantta kullanıldığı sorulup, Köy Hizmetleri görevlilerinin köyde çalışma yapıp yapmadıkları, sanık tarafından yemek bedellerinin karşılanıp karşılanmadığı ilgili kurum ve kişiler nezdinde araştırılıp köy deposunda kalan yağ miktarı da tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.