muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2335, Karar No: 2020/392, Tarih: 11.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2335 E.  ,  2020/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davası hakkında ilk derece mahkemesinden verilen davanın reddine yönelik hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının ... Temizlik İnşaat Limited Şirketi ile ... Yemekçilik Güv. Limited Şirketi’nin ... Katılım Bankası A.Ş. ... Şubesinden kullandıkları kredilerin karşılığı olarak, davalı banka lehine ipotek tesis edilmesine rıza gösterdiğini, kredi sözleşmesi gereğince verilen teminat mektubu, kullanılan kredi ve çek karnelerinin karşılığının ilgili şirketler tarafından tamamen ödenmiş olup, herhangi bir borcunun kalmadığını, bu nedenle ipoteğin davalı banka tarafından kaldırılması gerektiğini, davalı bankanın ipotekleri kaldırmaması üzerine davacı tarafından bankaya ihtarname gönderdiklerini, bankanın ise kredi yükümlülüğünün devam ettiği gerekçesiyle ipoteğin kaldırılamayacağını bildirdiğini, davalı banka tarafından ilk sözleşmeden sonra yeni bazı firmalar ve şahıslara yeni genel kredi sözleşmesi ile kredi verildiğini, imza attığı sözleşmeden kaynaklı bir borç kalmamasına rağmen, davalı banka tarafından sonradan düzenlenen ve imzasının olmadığı yeni bir sözleşmeye istinaden davacının taşınmazları üzerinde bulunan ipoteklerin haksız ve hukuka aykırı şekilde banka tarafından güvence olarak tutulmaya devam edildiğini ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümler üzerinde bulunan ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmazını teminat olarak ipotek verdiğini, borçluların davalı bankaya olan borçlarının devam etmekte olduğunu, bankanın teminat mektuplarından, çek karnelerinden komisyon ve masraflardan mütevellit 130.174,62 TL tutarında alacağının bulunduğunu, işbu alacağın 109.000,00 TL'lik kısmının ... Temizlik Şirketi lehine ... Üniversitesi Rektörlüğü İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığına verilen 30.04.2007 tarihli teminat mektubunun riskinden kaynaklandığını, bakiye alacağın ise, ... Temizlik ve ... Yemekçilik Şirketlerine kullandırılan diğer gayri nakdi kredilerin risklerinden kaynaklanmakta olduğunu, bankanın alacağının devam ettiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... Uysal lehine ipotek verdiği 3.kişilerin borcundan dolayı bankadan ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş ise de borçların ödenmemesi nedeni ile ipoteğin kaldırılması şartlarının dava konusu olayda gerçekleşmemiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... Uysal lehine ipotek verdiği 3.kişilerin borcundan dolayı bankadan ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş ise de borçların ödenmemesi nedeni ile ipoteğin kaldırılması şartlarının dava konusu olayda gerçekleşmemiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı bankanın gerek nakde çevrilmemiş teminat mektubu ve gerekse 19 adet çek yaprağı bedelinden dolayı ödeme riski ile karşı karşıya olduğu, buna ilişkin hesap kat ihtarının ilgililerine bildirilmesine rağmen davacının lehine ipotek verdiği, dava dışı 3.şahısların borcundan dolayı, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporuna göre borçların ödenmemesi nedeniyle, ipoteğin fekkini talep edemeyeceği, buna ilişkin yerel mahkemenin ret kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin HMK' nın 353/1-b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının dava dışı şirketler ile davalı Banka arasında imzalanan ticari nitelikte Genel Kredi Sözleşmesinden doğacak borçların teminatı amacıyla verilen ipoteğin fekki davasıdır. Dava Mersin Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmışsa da dava tarihinde Mersin Asliye Ticaret Mahkemesi bulunmaktadır. Dava tarihi itibariyle bu iki mahkeme arasında görev ilişkisi olduğundan ilk derece mahkemesi tarafından dosyanın Mersin Asliye Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı ile gönderilmesi gerekirken işin esasına girilmesi doğru olmadığı gibi istinaf mahkemesi tarafından da görev hususu resen dikkate alınarak bu yönden gerekli kararın verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2017/636 esas ve 2017/957 karar sayılı ve 23.10.2017 tarihli kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2017/636 esas ve 2017/957 karar sayılı ve 23.10.2017 tarihli kararının temyiz eden davacı vekili yararına BOZULMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23704, Karar No: 2013/22090, Tarih: 11.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23704 E.  ,  2013/22090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıdan iş yoğunluğu nedeni ile birkaç saatliğine labaratuvarda yardımcı olunmasının istendiğini, idrar tahlili yapılacak bir hastaya idrar kabını elinde kan bulanmış bir eldiven ile verdiğini, hastanın bundan şikayetçi olduğunu, çalışılan yerin hastane olması nedeniyle sağlığı tehlikeye düşürecek davranışından dolayı sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki birinci uyuşmazlık, davacının fazla çalışma süre ve ücretinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları nazara alınarak davacının haftanın 5 günü ve günlük 12 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesinin tenkisi ile günlük çalışmasının 11 saat olduğu, bu 5 gün için toplam çalışma süresinin 55 saat olduğu, Cumartesi günü ise 08.00-18.00 saatleri arasında 10 saat çalıştığı, davacının haftalık toplam çalışma süresinin 65 saat ve haftalık fazla çalışma süresinin 20 saat olduğu belirtilmiştir.

Yukarıdaki ilke kararımızda da açıkça belirtildiği üzere, günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesinin en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak mahsubu gerekirken 12 saatlik çalışma için 1 saat ara dinlenmesi mahsubu, Cumartesi 10 saatlik çalışma için ara dinlenmesinin mahsup edilmemesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık yıllık ücretli izin süre ve ücretinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde davacının hizmet süresinin (kıdeminin) 2 yıl 10 gün olduğu ve bu konuda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yine dosyanın incelenmesinde taraflar arasında imzalanan bir toplu iş sözleşmesinin bulunmadığı bu nedenle davacının yıllık ücretli izin süresinin 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda, davacının hizmet süresine göre hak kazandığı yıllık ücretli izin süresi 28 gündür.

Davacı dava dilekçesinde, son yıla ait hak etmiş olduğu 14 günlük yıllık ücretli izin süresinin 9 gününü kullandığını 5 gününü kullanmadığını ve bu 5 günün ücretinin de ödenmediğini ileri sürmüştür. Davacının bu beyanından, hak kazanmış olduğu toplam 28 günlük yıllık ücretli izin süresinden birinci yıla ait 14 günlük kısmının tamamını kullandığı, ikinci yıla ait 14 günlük izin süresinden ise 9 gününü kullandığı açıkça anlaşılmıştır. Geriye kullandırılmayan ve ücreti ödenmeyen 5 günlük izin süresi kalmaktadır ki izin ücreti hesabının bu 5 gün için yapılması gerekmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, izin ücretinin hesabında davacının talebi aşılarak 28 günlük izin ücreti hesabı yapılması hatalıdır. Mahkemece bu hatalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2289, Karar No: 2015/2478, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2289 E.  ,  2015/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/17678, Karar No: 2010/1353, Tarih: 18.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/17678 E.  ,  2010/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/06/2007 günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

22.12.2003 günlü suç tutanağı kapsamı karşısında :tutanaktaki kaçak kullanım şeklinin açıklattırılması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, gerekirse kaçak olarak doğalgaz kullanılıp kulanılmadığının saptanması için , suça konu sayacın bulunduğu yerde tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımında keşif yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,Katılan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9145, Karar No: 2013/26566, Tarih: 22.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9145 E.  ,  2013/26566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 53, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kolluk kuvvetlerinin olay günü saat 00:30'da icra ettikleri devriye görevi sırasında durumundan şüphelendikleri sanık ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...'yu durdurmak istedikleri sırada, elinde poşet bulunan sanık ...'in kaçmaya başladığı, kısa bir süre sonra yakalanması üzerine poşette yapılan aramada toplam 19 adet eserin ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda 16 adet eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında, tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde olduklarının belirlendiği, sanığın savunmasında, dava konusu eserleri 20-25 gün kadar önce köyünde bulunan evine ait ahırdaki kolonları kazarken bulduğunu, İstanbul'a dönerken yanında getirdiğini, tarihi değeri olduklarını tahmin ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5626, Karar No: 2016/1898, Tarih: 17.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5626 E.  ,  2016/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... vekili, ... ve ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtildikten sonra, dava dosyasının,

a) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, her iki köyün orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterildiği müşterek imzalı, krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu çalışmalarının ne zaman yapıldığı ve dava konusu taşınmazın hangi nitelikle tescil harici bırakıldığının sorularak, alıncak cevabî yazının,

3) Dava konusu taşınmazın geniş çevresiyle gösterildiği orijinal kadastro paftasının,

4) Dava konusu taşınmaza komşu olan 1081, 1082, 1083, 1084, 1085 ve 1086 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş iseler tapu kayıtları ve dayanakları birlikte getirtilerek,

3) Dava konusu taşınmazın geniş çevresiyle gösterildiği orijinal kadastro paftasının,

4) Dava konusu taşınmaza komşu olan 1081, 1082, 1083, 1084, 1085 ve 1086 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş iseler tapu kayıtları ve dayanakları birlikte getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16698, Karar No: 2012/976, Tarih: 26.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/16698 E.  ,  2012/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, yaşlılık aylığının geçerliliğini ve aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu olayda; 01.09.1984-31.12.1985 tarihleri arası yurtdışında geçen 392 günlük çalışmasını 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanan davacıya, yurtiçinde geçen 5.786 günlük .....’lı hizmetleriyle birlikte 01.01.2009 tarihinden itibaren .....’dan yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Davacının, 26.01.2009-30.10.2009 tarihleri arası Limited Şirketi ortaklığına dayalı 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığı bulunması üzerine, yaşlılık aylığı 26.01.2009 tarihi itibarıyla kesilerek, 26.01.2009-19.11.2009 arası dönem yönünden yersiz aylık tahakkuku yapılmıştır. Anılan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığa ilişkin prim borcunun, 26.01.2010 tarihinde ödenmesini takiben 01.02.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı yeniden bağlanmıştır.

İş bu dava ile davacı; Kurum işleminin haksızlığından bahisle, yaşlılık aylığının geçerliliğini ve aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasanın 6/B maddesi (19.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5997 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesi) hükmü gözetilerek, davalı Kurum işlemi yerinde bulunmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının, 26.01.2009-30.10.2009 tarihleri arası Limited Şirket ortaklığına dayalı 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığına ilişkin prim borcunu, 26.01.2010 tarihinde ödemiş bulunması; ödenen bu primlerin, ilgili yasal mevzuatınca ödenmesi gereken sosyal güvenlik destek primlerinden fazla olması ve çoğun içinde azın da bulunması ilkesi gereğince, yukarıda bahsedilen döneme ait sosyal güvenlik destek priminin de ödendiğinin kabulü yerinde olacaktır.

Öte yandan, davalı Kurum, yaşlılık aylığı bağladığı davacının, kayda geçmiş 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığına esas çalışmalarını bilmektedir.

Hal böyle olunca, bağlanan yaşlılık aylığını kesen ve ödenen aylıkları borç çıkaran Kurum işlemleri, Medeni Kanunun 2. maddesinde öngörülen iyiniyet ve hakkaniyet kurallarına aykırıdır.

Açıklanan bu maddî ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ile ve yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi, usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12183, Karar No: 2015/3195, Tarih: 17.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/12183 E.  ,  2015/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/65583

MAHKEMESİ : İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

NUMARASI : 2002/274 (E) ve 2009/2266 (K)

SUÇ : Mühür bozma

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 14.04.2012 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.