muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4715, Karar No: 2017/6959, Tarih: 30.03.2017

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 86. maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş Hukuku Mevzuatımızda Basın İş Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda bilirkişi tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen ödemeler, “tazminat” adı altında ödendiğinden dolayı dava konusu alacaklarla ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu alacakların hesaplanmasında dikkate alınmamıştır. Oysa davalı bu ödemeleri toplu iş sözleşmesinde düzenlenen alacaklar ve ilave tediye alacağına karşılık yaptığını iddia etmektedir. Davalı resmi kurum olup, davacı da yapılan bu ödemelerin başka bir alacağa karşılık olarak yapıldığını iddia etmediğine göre, yapılacak iş bu ödemelerin yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde davacının alacağından mahsup etmektir. Nitekim aynı davalıya karşı açılan ve aynı alacakların talep edildiği Dairemizce onanan emsal seri 2015/7912 esas, (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/107 esas, 2014/682 karar) sayılı dosya ve seriye ait diğer dosyalarda davalı tarafından yapılan bu ödemeler alacaktan mahsup edilmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının “ek tazminat” adı altında yapmış olduğu ödemeler dikkate alınmadan hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17774, Karar No: 2015/5098, Tarih: 25.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17774 E.  ,  2015/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından takdiri indirim nedeniyle 1/6 oranında indirim yapılması esnasında, 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilip müteakip uygulamaların da bu miktar üzerinde yapılıp eksik ceza tayini, uygulama hatalarının aleyhe bozma yasağı kapsamında bulunması ve aleyhe yönelen temyiz bulunmaması karşısında bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13154, Karar No: 2013/13357, Tarih: 25.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13154 E.  ,  2013/13357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; maliki olduğu ve ....Sigortaya kaskolu aracının 05/11/2010 tarihinde sol arka kapısındaki bir çizik ve göçük için sigorta şirketinin anlaşmalı olduğu... isimli acente de çalışan davalı ...'a aracını hasar giderilmek üzere teslim ettiğini, 06/11/2010 günü bir telefon geldiğini ve kendisine “motorda bir arıza var, bu aracın motorunu daha önce tamir eden kişinin görmesi gerekiyor” dendiğini, tamircinin radyatör hortumunun patladığından ve motorun hararet yaptığından bahsettiğini, aracın izcar isimli servise çekildiğini, kendisinden 500 TL para alındığını, araç ile davalı ...'un ilgilenmeye başladığını, servis çalışanı ...'in olumsuz tavır sergilediğini, aracını bu servisten alarak dışarıda 2750 TL masraf yaptırarak tamir ettirdiğini, servisin sahibi ... Bey'in söz vermesine rağmen kendisine yardımcı olmadığını bu nedenlerle iş yeri sahibi olarak sorumluluğunu yerine getirmeyen ... Beyden, aracını hasarlı hale getiren ve sonra elinden geleni ardına koyma beni ilgilendirmiyor diyen davalı ...'dan, kendisine telefonla, mesajla ve yüz yüze tehdit eden ...'den toplam 7000 TL maddi ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... vekili dilekçesinde; müvekkillerinden ...nin olayla bir ilgisi olmadığını, davacının aracında meydana gelen hasarda davalıların hiçbir kusuru olmadığını, davacı iddiasının gerçek dışı ve abartılı olduğunu, olaydaki kusurun davacıda olduğunu, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı gösterilen ...'in soy ismi ve adresinin kesin mehile rağmen bildirilmemesi nedeniyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'a yönelik maddi tazminat davasının kabulü ile 3.160 TL nin davalı ...'dan tahsiline, davalı ...'un davacıya yönelik manevi tazminatı gerektiren bir eylemi olmadığından davalı ...'a yönelik manevi tazminat davasının reddine, davalı ...'nin arızalanan araç nedeni ile davacıya hakaret ve tehditte bulunduğu kesinleşen ceza ilamı ile sabit olduğundan davalı ...'ye yönelik manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 1.500 TL tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; yukarıda açıklanan olgular, yaşanan olayın özellikleri, ekonomik göstergeler ile tarafların gelir durumu nazara alındığında takdir edilen tazminat miktarı fazladır. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar uyarınca daha düşük bir miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı, davacı, aracının dava dışı ...isimli servise çekildiği sırada davalı ...'un kendisinden 500 TL para aldığını iddia etmiş, mahkemece, aldırılan bilirkişi raporunda, davacının aracında oluşan hasar miktarı hakkında, davacı aracının yapımı sırasında aldığı teklif bedellerinin 2.669 TL olduğu, davalı ...'a elden verilen 500 TL ile birlikte toplam 3.169 TL miktara ulaşıldığı belirtilmiştir. Davacının davalı ...'a elden verdiğini iddia ettiği bu bedel hakkındaki delilleri sorulup, tartışılmadan hüküm tesis edilmiştir.

Hal böyle iken, davacı tarafından davalı ...'a elden verilen 500 TL hakkında, davacıdan tüm delilleri sorulup, tartışılmadan, salt davacının iddiası doğrultusunda elden verildiği iddia edilen 500 TL'nin de maddi tazminat miktarına eklenilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11538, Karar No: 2008/13914, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11538 E.  ,  2008/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 295 ada 4 parsel sayılı taşınmaz 21.08.1965 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.1952 tarih 1950/178 Esas sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 14.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21735, Karar No: 2014/8302, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21735 E.  ,  2014/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18284, Karar No: 2014/5563, Tarih: 03.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18284 E.  ,  2014/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/330934

MAHKEMESİ : Salihli(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2011/110 (E) ve 2011/200 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın suç tarihinde müştekinin sokakta park halinde ve camı yarı açık olarak bulunan aracının camından elini uzatıp kapıyı açtıktan sonra herhangi bir çaba göstermeden torpido gözünde bıraktığı anahtarı alıp aracı çalıştırıp çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 141/1.maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının hatalı değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde aynı kanunun 142/2. maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9625, Karar No: 2015/8512, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9625 E.  ,  2015/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/856, Karar No: 2020/1351, Tarih: 12.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/856 E.  ,  2020/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vekalet görevinin kötüye kullanılarak yapılan devir sözleşmesinin iptali istemine ilişkin açılan davada, İzmir 1. Asliye Ticaret ile İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılarak yapılan devir sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi davalılar olarak ... Metal San. ve Tic. A.Ş 'de gösterilmek suretiyle özel hukuk tüzel kişilerinin, ortaklık veya üyelik ilişkileri ile sınırlı olmak kaydıyla bir ortağına veya üyesine karşı veya bir ortağın yahut üyenin bu sıfatla diğerlerine karşı açacakları davalar için ilgili tüzel kişinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi ise davalının birden fazla olması halinde ise, dava bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Dava dilekçesinde de belirtildiği üzere her iki davalının ikamet adresleri Urla/İzmir olduğundan genel yetkili mahkeme İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı).

Somut olayda, vekalet görevinin kötüye kullanılarak yapılan devir sözleşmesinin iptali ile devredilen hisselerin müvekkileri adına tescilini istemine ilişkin davasının İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıldığı, davalı gerçek kişilerin yerleşim yerinin ".../ ..." olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, vekalet görevinin kötüye kullanılarak yapılan devir sözleşmesinin iptali ile devredilen hisselerin müvekkileri adına tescilini istemine ilişkin davasının İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıldığı, davalı gerçek kişilerin yerleşim yerinin ".../ ..." olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı gerçek kişilerin yerleşim yeri İzmir olduğundan ve davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11810, Karar No: 2012/31485, Tarih: 25.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11810 E.  ,  2012/31485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afşin 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.2.2012