muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2167, Karar No: 2008/4665, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2167 E.  ,  2008/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.05.2001 ve 02.08.2002 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil veya dairenin rayiç bedelinin tahsili ve tazminat istenmesi üzerine davaların birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; ... .....'in ölmüş olması nedeniyle dava tarihine göre ... ....yönünden bu nedenle isteğin reddine, davacının; dava konusu taşınmazdaki binaların yasal hale gelmesi halinde dava hakkı saklı kalmak üzere isteklerinin reddine dair verilen 20.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa sahipleriyle dava dışı.....Konut Yapı Kooperatifi arasında 16.10.1995 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunduğunu, kendisinin bu sözleşmenin kuruluşu aşamasında arsa hizmeti verdiğini, bunun dışında teknik danışmanlık yapma taahhüdünde bulunduğunu, bunlara karşılık davalıların bir dairenin mülkiyetini aktarmayı taahhüt ettiğini, bağımsız bölüm mülkiyetinin kendisine aktarılmasını, olmadığı takdirde bedeline karşılık fazla haklar saklı tutularak birmilyar liranın, teslimdeki gecikme nedeniylede birmilyar liranın, teknik danışmanlık hizmetlerinden haksız feshedildiğinden birmilyar liranın, Borçlar Kanununun 105.maddesi hükmünce munzam zarar olarak da birmilyar liranın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacı yanla bağlayıcı bir sözleşmeleri olmadığını, mülkiyet aktarımı isteminin biçim koşuluna uymadığından dinlenemeyeceğini, kaldı ki sözleşmeyi fesh ettiklerini, aynı konuda Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen dava bulunduğunu, açılan bu davanın da reddini savunmuştur.

Mahkemece, 16.10.1995 günlü sözleşme konusu yapılar yasal hale geldiğinde davacının dava hakkı saklı kalmak üzere dava reddedilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Davalılar, davacı yanla bağlayıcı bir sözleşmeleri olmadığını, mülkiyet aktarımı isteminin biçim koşuluna uymadığından dinlenemeyeceğini, kaldı ki sözleşmeyi fesh ettiklerini, aynı konuda Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen dava bulunduğunu, açılan bu davanın da reddini savunmuştur.

Mahkemece, 16.10.1995 günlü sözleşme konusu yapılar yasal hale geldiğinde davacının dava hakkı saklı kalmak üzere dava reddedilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Gerçekten, davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici kooperatif arasında düzenlenen 16.10.1995 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 21.maddesi 10.bendinde aynen “mal sahibi, kendi payına düşen 92 bağımsız birimden bir adedini ...’a bedelsiz olarak vermeyi kabul ettiklerinden kat mülkiyetine geçiş sırasında bu hususa göre işlem yapılacaktır” hükmü bulunmaktadır. Bu istemin dayanağını sözleşmenin tarafları “protokol” başlıklı 20.10.1995 günlü belge içeriğinde “...’a daire verilebilmesi için ...’ın inşaatın bünyesine giren bütün blokların noksansız olarak ikmal edilmiş olmasına, çevre ve saha düzenlemelerinin kusursuz ve eksiksiz tamamlanmasına kadar müteahhit firma ile birlikte çalışmış olması şarttır. Aksi halde, ...’a daire verilmesinden söz edilemez” şeklinde açıklamıştır. 14.05.1996 tarihli “ek protokol” ile de davalılar ile dava dışı kooperatifin “… ...’la müteahhit firma ve arsa sahipleri verilecek hizmet konusunda bir mutabakat sağlayamamış olup, defalarca ...’la aralarında tüm hizmetleri kapsayan bir sözleşme yapmak istemelerine rağmen bu konuda çabaları sonuçsuz kalmıştır. Bu sebeple taraflar aralarında anlaşarak ...’a daire verilmesi şartından vazgeçmişlerdir.” denildiği görülmektedir.

Öte yandan, davacı ...’ın Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 1997/940 sayılı dosyasında yüklenici kooperatif aleyhine haksız feshe dayanarak kazanç kaybı, proje bedeli, hizmet ve müşavirlik bedelinden kalan alacak ile arsa hizmet ve teknik müşavirlik ile ilgili tazminat alacaklarını dava ettiği, açılan davanın reddedildiği hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin 01.10.2002 tarih, 1997/940-2002/744 sayılı karar gerekçesinden; davacının arsa bulunmasına aracılık etmesinden kaynaklanan alacaklarının ödendiği, mimarlık hizmetine ilişkin sözleşmeyle yüklenilen edimlerini ise yerine getirmediğinin ve sözleşmenin feshinde yüklenici kooperatifin haklı olduğunun saptandığı anlaşılmaktadır. Kısaca söylemek gerekirse, kesinleşen yargı kararı ile davacının teknik bazı hizmetleri yerine getirmediği ve 15.10.1995 günlü sözleşmenin dava dışı kooperatif tarafından haklı olarak fesh edildiği, kesinleşmiş yargı kararı ile sabittir.

16.10.1995 günlü sözleşmenin 10.maddesindeki borçlandırıcı işlemin nedeni, 20.10.1995 günlü arsa sahipleri ile yüklenici kooperatif arasındaki “protokol” başlıklı sözleşmede; davacının inşaat bünyesine giren bütün blokları noksansız olarak ikmal etmesi, çevre ve saha düzenlemelerinin kusursuz ve eksiksiz tamamlanması koşuluna bağlandığından, davacı ise bu hizmetleri yerine getirmeyerek kooperatifin sözleşmeyi haklı olarak feshine sebebiyet verdiğinden eldeki davanın da dinlenme olanağı yoktur. Davanın, açıklanan bu nedenle reddi gerekirken, bazı koşulların gerçekleşmesine bağlı olarak reddi doğru değil ve hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, dava sonuç olarak reddedildiğinden karar gerekçesinin HUMK.nun 438/son maddesince değiştirilerek düzeltilmesi ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile onanması gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan duruma göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın gerekçesinin HUMK.nun 438/son maddesince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMESİNE ve hükmün gerekçesi düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16114, Karar No: 2006/16481, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16114 E.  ,  2006/16481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlandırmasına itiraz ve şerhin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi ... Köyü Karakuyu mevkiindeki 1961 parsel sayılı taşınmazın kendi adına tapuda kayıtlı olduğunu, yörede yapılan ve 19.08.1996-19.02.1996 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında, öncesi tamamen orman olmayan taşınmazın kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içine alındığını, işlemin iptali ile taşınmazın tamamının orman alanı dışına çıkarılmasını ve tapu kaydında bulunan orman şerhinin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne yapılan tesbitin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve şerhin iptali davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1950 yılında yapılan orman kadastrosu, 1966 yılında yapılan genel arazi kadastrosu, 1982 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ilk tahdidin aplikasyonu, orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması, 1985 yılında 2896 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 1996 yılında 3302 Sayılı Yasaya göre yapılan sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve hükme esas alınan orman bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazın 22.05.1950 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda Çiftliktepe 1.Devlet Ormanı sınırları içine alındığı, taşınmazın memleket haritasında orman olarak göründüğü, 1952 yılında bölgede ... tefrik komisyonunca makiye ayrıldığı, ancak 4753 Sayılı Yasa uyarınca tevzilerinin yapılmadığı, daha sonra 1744 Sayılı Yasanın 2. madde, 2896 ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla da 1510 parselden hükmen ve ifrazen gelen çekişmeli 1961 parselin 2 ve 2/B madde uygulamalarına konu edilmeyerek 1950 yılında yapılan orman tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Yörede 1966 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında; 1510 parsel 80 hektar 8500 m2 yüzölçümü ile 12.10.1950 tarih ve 32 nolu tapu kaydına dayanarak Hazine adına tesbit edilmiş, dava dışı gerçek kişiler tarafından kadastro tesbitine itiraz davası açılması üzerine mahkemece 1970/21-1972/22 sayılı ilam ile davacılara ait tapu kaydının nereyi kapsadığı belirlenememesine rağmen, ortada davacıların tapu kaydı olduğu belirtilerek 1070 m2’lik bölümün Hazine adına, geriye kalan bölümün ise gerçek kişiler adına tapuya tesciline karar verilerek tapu kaydı oluşmuştur. Davada ..., taraf olmadığı için ... aleyhine kesin hüküm bulunduğundan sözedilemez.

... Beldesinde 6 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca 26.06.1995 tarihinde sınırlandırması yapılmamış yerlerde, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapmak üzere işe başlanmış ve işlem sonuçlarının 19.08.1996 tarihinde ilan edilmesi üzerine temyize konu dava, 6 aylık askı süresi içinde açılmış ise de, çekişmeli 1961 parsel sayılı taşınmazın 1950 yılında orman sınırları içine alındığı, 1979 tarihinde 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre görev yapan orman kadastro komisyonu tarafından meşe- bozuk baltalıklarla kaplı devlet ormanı olduklarına dair çalışma tutanağı düzenlendiği ve 1985 yılında 2896 Sayılı Yasaya 1996 yılında 3302 Sayılı Yasaya göre yapılan 2/B madde uygulama çalışmalarına konu edilmeyerek 1950 tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığı bu durumda, davanın 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde düzenlenen 6 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı, aynı maddede 22.05.1987 ... ve 3373 Sayılı Yasa ile tapulu yerler için getirilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin de somut olayda uygulanamayacağı bir yana, bu sürenin dahi çoktan geçtiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, davacının tutunduğu tapu kaydı 22.03.1996 ... 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında belirtilen tevzi tapusu olmadığı gibi, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2000 ... 1999/62-304 sayılı kararının temyiz incelemesi sırasında verilen ve Y.K.D.’nin Ocak 2003 sayısında yayınlanan Dairenin 01.04.2002 ... ve 2002/1940-2932 sayılı kararında açıklandığı gibi “... İlçesinde görev yapan makiye ayırma komisyonunun 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 1/e maddesi uyarınca çıkartılan yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulmadığı için bu ilçede makiye ayırma işlemine de değer verilemeyeceği, bir an için aksi düşünülse bile makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşan tapu kayıtlarından başka tapulara değer verilemeyeceği de (Y.K.D. Ekim 2002 tarihli sayısında yayınlanan H.G.K.’nun 27.02.2002 ... ve 2002/1-19/97 S.Kararı ile kabul edildiğine göre) gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine 28/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9537, Karar No: 2014/1063, Tarih: 23.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9537 E.  ,  2014/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Kanunun 3. maddesi hükmü gereğince.... Köyünde yapılan ve kısmî olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında dava dilekçesine ekli krokide gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığı, oysa bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla Hazineyi hasım göstererek tesbitin ipt....ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 132 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2008/2 E. sayılı dosyasında dava açıldığından tefrik kararı verilerek bu parsele yönelik 15130,89 m2 yüzölçümü ile cinsi ve nevî boş bırakılarak kadastro tesbit tutanağının düzenlendiği belirlenmiş, edinme sebebi sütununda ismi geçen kişiler ile ... davaya dahil edilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu 132 ada 2 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) ile işaretli 3895,65 m²'sinin orman vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (B) ile işaretli 11235,24 m²'sinin tarla vasfı ile davalı ... oğlu .... Kesim (ölü) mirasçıları 84 pay kabul edilerek; 21 payın 21/84 payın Hamdi kızı 1969 doğumlu ... adına, 9 payın 9/84 payın ... kızı 1983 doğumlu Kıymet Kesim adına, 9 payın 9/84 payın ....oğlu 1986 doğumlu ... adına, 9 payın 9/84 payın ....oğlu 1998 doğumlu ... adına, 9 payın 9/84 payın ....kızı 1999 doğumlu ... adına, 9 payın 9/84 payın ....oğlu 2002 doğumlu ... adına, 9 payın 9/84 payın ....kızı 2004 doğumlu ... adına, 9 payın 9/84 payın ....kızı 2005 doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) bölümü orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8786, Karar No: 2020/1821, Tarih: 15.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/8786 E.  ,  2020/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... köyü 120 ada 7 parsel sayılı 16389,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla belgesizden Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve eylemli orman olduğu açıklaması yazılarak, tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı, 16/07/2012 tarihli dilekçesiyle, taşınmaz içinde yaklaşık 1 dönüm kısmı bal üreticiliği yapmak üzere 1995-1996 yıllarında Orman İşletme Müdürlüğünden kiraladığını, o tarihten beri de kira bedeli ödemek suretiyle kullandığını, kullanım kadastrosu sırasında bilirkişilerin kovanlarının orada olduğunu bilmelerine rağmen, bu kısmı kullanılmayan bölge olarak gösterdiklerini belirterek, arı kovanlarını koyduğu bu kısımda zilyet olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmış, 21/09/2012 tarihli tavzih dilekçesiyle, başlangıçta 127 ada 7 sayılı parsel olarak bildirdiği taşınmazı 120 ada 7 sayılı parsel olarak düzeltmiş; Orman Yönetimi, 05/09/2013 tarihinde harçlandırdığı dilekçesiyle, taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili ve tüm şerhlerin silinmesi istemiyle davaya katılmış, mahkemece, davacının kullanımı bulunmadığından davasının reddine; müdahil Orman Yönetiminin, müdahale dilekçesinde 127 ada 7 sayılı parsel yazılı olduğundan ve mahkemede bu parsel ile ilgili bir dava bulunmadığından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Dairenin 02/05/2016 tarihli ve 2015/8514 – 2016/4971 E.-K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, temyize konu, 127 ada 7 sayılı parselin mahkemede davalı olmadığı kabul edilmek suretiyle, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Başlangıçta davacının dava dilekçesinde, 127 ada 7 parsel davalı gösterilerek dava açılmış ise de; davacı 21/09/2012 tarihli tavzih dilekçesi ile taşınmazın 120 ada 7 parsel olduğunu bildirmiş, Orman Yönetimi ise 14/08/2013 havale; 05/09/2013 harçlandırma tarihli dilekçesiyle müdahillik talebinde bulunmuş, ancak davacının başlangıçta yanlışlıkla davalı gösterdiği 127 ada 7 parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir. Davacı, yargılama sırasında taşınmazın ada numarasının dava dilekçesinde yanlış gösterildiğini, amacının 120 ada 7 sayılı parseli dava etmek olduğunu bildirerek tavzih dilekçesi verdiğine göre, davacının gerçek iradesi

ile açıklanan iradesi arasında sadece ada numarası yönünden farklılık bulunduğu anlaşılmaktadır. Değerlendirme yapılırken gerçek iradenin ne yönde olduğu esas alınmalı, hataya dayalı açıklanan iradeye değer verilmemelidir. Parsel numarası ve hasım nazara alındığında davacının gerçek iradesinin 120 ada 7 sayılı parselle ilgili olduğu, müdahale edilen parselin de bu parsel olacağı belirgin olduğuna göre, mahkemece taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili delilleri istenip, gerekli değerlendirmenin buna göre yapılıp sonucuna göre karar verilmesi, dava konusu olmayan, ancak dosyaya getirtilmiş bulunan 127 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı aslı, kadastro mahkemesinin başka bir dosyasında davalı değilse, olağan usûllerle kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne iade edilmesi; davalı ise, ilgili dava dosyasına gönderilmesi gerekirken davacının ve müdahil Orman Yönetiminin gerçek iradesinin aksine yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” denilmektedir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda davacı ...'ın davalı ... Kadastro Müdürlüğü hakkında açtığı davanın husumet nedeniyle reddine, 05.02.2014 tarih 2012/16 Esas 2014/2 Karar sayılı ilamı ile davacı ...'ın davalı ... ve müdahil-davalı ... hakkında açtığı davanın reddine karar verildiği, mahkemenin kararının müdahil-davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edildiği, davacı ... tarafından temyiz edilmediğinden, davacı ... hakkında verilen karar yönünden kesinleştiği görülmekle; davacı ...'ın davalı ... ve müdahil- davalı ... hakkında açtığı dava yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına, asli müdahil Orman Yönetiminin kullanım kadastrosuna itiraz davasının kabulüne, dava konusu olan ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 120 ada 7 parsel nolu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesine, 127 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının olağan yollarla kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 15/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28170, Karar No: 2012/16143, Tarih: 10.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/28170 E.  ,  2012/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Muhafaza etmesi için kendisine bırakılan malların sahibi olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 289. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi hükmünün uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, katılan Gelişim Gıda ve Temizlik Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.