muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3918, Karar No: 2007/5217, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3918 E.  ,  2007/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, su abonesi olan davalı Üniversitenin 22.12.2003 tarihi itibariyle oluşan 3.405.000.000 TL fatura bedeli borcu ile birikmiş 11.876.800.000 TL gecikme cezası toplamı olan 15.281.800.000 TL yi ödemediğini ileri sürerek alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava açılmadan önce fatura bedeli borcun ödendiğini, katma bütçeli kamu kuruluşu oldukları için Maliye Bakanlığından ödenek geldikçe fatura miktarlarının ödendiğini, davacının bu hususu bildiğini, gecikme cezası istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu asıl alacak miktarı dava açıldıktan 1 gün sonra davalı tarafça ödenmiş olduğundan 3.405,00 YTL asıl alacağa dair talebin reddine, 11.876.800.000 TL gecikme cezasının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, fatura bedelini süresinden sonra ödeyen davalı hakkında 6183 sayılı yasada düzenlenen gecikme zammının uygulanarak tahsilini talep etmiş, mahkemece talep doğrultusunda karar verilmiştir. Ticari esaslara göre faaliyet gösteren davacı, davalı ile aralarında yazılı bir sözleşme olduğunu iddia etmiş ise de istenilmesine rağmen sözleşme ibraz edememiştir. O halde davacı, geciken ödemelerle ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının

Tahsili Hakkındaki Kanunun 51. maddesi uyarınca ve bu yasada belirtilen oranlarda gecikme zammı talep edemez ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince davalının fatura bedellerini ödemede temerrüde düştüğünün anlaşılması halinde temerrüt tarihinden itibaren ancak yasal faiz isteyebilir. Mahkemece sözleşme ile kararlaştırıldığı ispatlanamayan gecikme zammı oranlarının uygulanarak belirlenen faiz alacağının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Tahsili Hakkındaki Kanunun 51. maddesi uyarınca ve bu yasada belirtilen oranlarda gecikme zammı talep edemez ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince davalının fatura bedellerini ödemede temerrüde düştüğünün anlaşılması halinde temerrüt tarihinden itibaren ancak yasal faiz isteyebilir. Mahkemece sözleşme ile kararlaştırıldığı ispatlanamayan gecikme zammı oranlarının uygulanarak belirlenen faiz alacağının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Öte yandan, Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, hükmedilen yargılama giderleri içersinde davacının başlangıçta yatırdığı 99,22 YTL peşin harç da bulunmaktadır. Davalı Üniversite, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 56. maddesinin (b) bendi yollaması ile 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde, mahkemece davacının başlangıçta yatırdığı peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken davalıya yüklenilmesi de usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: 1 nolu bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün 2 ve 3 nolu bentler gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 12.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6256, Karar No: 2018/5121, Tarih: 25.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6256 E.  ,  2018/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168. maddesi uyarınca ceza indiriminden sadece iadede bulunan yararlanabileceğinden ve müştekinin 23.09.2014 havale tarihli dilekçesinde şüpheli ...’nun zararı gidermiş olduğunu, 10.11.2014 tarihli duruşmada ise zararının 50-60 milyar olduğu ve şüpheli ...’un avukatı aracılığı ile kendisine 2.000 TL ödediğini beyan ettiği ve bu nedenle şüphelinin kısmi iadede bulunduğunun anlaşılması karşında kısmi iade nedeniyle müştekinin muvafakat ettiği etkin pişmanlık hükümlerinden sanıklar ... ve ...’ın yararlanamayacağı gözetilmeden hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde haklarında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7002, Karar No: 2022/6132, Tarih: 18.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7002 E.  ,  2022/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ...’nın alkollü araç kullanması nedeni ile oluşan trafik kazası sonucunda, patronu olan sanık ...’nin nakliyat şirketine ait Tır'ın hasar görmesi ve maddi zararın ödenmemesi amacıyla atılı suçun işlendiği anlaşılmakla; sanık ... hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin kabul edilmesine karşın, uygulama maddesinin "TCK'nın 109/3-b" yerine "TCK.nın 109/2-b" olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davaranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10931, Karar No: 2012/16581, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10931 E.  ,  2012/16581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 gün ve 2008/407-2010/273 sayılı kararı bozan Daire’nin 05/03/2012 gün ve 2010/12135-2012/3183 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...’ın davalı şirkete sağlık sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 14.07.2006 tarihinde rahatsızlanarak hastaneye yatırıldığını, yaptıkları masrafı davalının teminat kapsamında olmadığını belirterek ödemediğini, yine sigortalının ve eşinin olay nedeniyle üzüntüye kapıldıklarını ileri sürerek, 80.821,60 TL tedavi ve bakım masrafı ile davacı ... ve Kadriye için ayrı ayrı 30.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kalp rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğünü, poliçe genel şartlarına göre anılan rahatsızlığın ilk yıl teminat kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, oksijen yetersizliğine bağlı olarak davacıda oluşan beyin hasarının teminat kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 75.366,60 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 05/03/2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14290, Karar No: 2013/11318, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14290 E.  ,  2013/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2010 gün ve 2009/427 Esas, 2010/40 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, mağdureye yönelik bedensel temas içeren cinsel davranışlarda bulunan sanığın eyleminin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre usulüne teşekkül etmiş bir kuruldan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

CMK.nın 231/6. maddesinde aranan koşullar yönetimine göre irdelenip gerekçelendirilmeden, üniversite öğrencisi olan ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında ''Suçun işleniş şekli ve özelliği, sanığın kişiliği, müsnet suçun kamu güveni ve kamu düzeni üzerindeki etkisi nazara alınarak'' şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230/1-d maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4620, Karar No: 2012/4893, Tarih: 05.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4620 E.  ,  2012/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Tüm sanıklar için beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.05.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6581, Karar No: 2018/8397, Tarih: 05.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6581 E.  ,  2018/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, katılana ait iş yerinden 5,00 TL madeni para ve 1 paket puro çaldığı, katılanın soruşturma aşamasındaki beyanına göre iş yerine ait kapı kilidinin kırılması nedeniyle 75,00 TL zararının olduğunu ve iş yerinden çalınan mallarıyla birlikte toplam zararının 80,00 TL olduğunu belirttiği, kovuşturma aşamasında ise sanık tarafından ödenen 90,00 TL nedeniyle zararının tamamının karşılandığını ifade ettiği, buna göre katılanın iş yerinden çalınan eşyanın toplam değerinin 15,00 TL olması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık tarafından kovuşturma aşamasında, katılanın uğradığı zararlar karşılığında ödenen 90,00 TL'nin, mala zarar verme suçunun işlenmesinden ötürü oluşan 75,00 TL'yi de kapsadığı anlaşılmakla; kovuşturma aşamasında katılanın tüm zararını gideren sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8888, Karar No: 2022/945, Tarih: 08.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8888 E.  ,  2022/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kamu görevlisini yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve yakalanmamak amacıyla kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1) ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2020 tarih ve 2019/580 Esas, 2020/317 Karar sayılı ilamı ile;

a) Sanığın maktul ...'i yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve yakalanmamak amacıyla kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-g-h, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

b) Sanığın katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

c) Sanığın katılan ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

d) Sanığın katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04/03/2021 tarih ve 2021/331 Esas, 2021/541 Karar sayılı kararı ile;

"İstinaf başvurularının esastan reddine dair" kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04/03/2021 tarih ve 2021/331 Esas, 2021/541 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında maktul ...'i yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve yakalanmamak amacıyla kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiğin 04/03/2021 tarih ve 2021/331 Esas, 2021/541 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik soruşturma yapıldığına, maktulün kusurlu olup olmadığı inceleme yaptırılmadığına, sanığın eylemlerinin yanlış hukuki vasıflandırmaya tabi tutulduğuna, cezai ehliyetin olup olmadığının gereği gibi araştırılıp kesin olarak sonuçlandırılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılanlar ..., ...ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 04/03/2021 tarih ve 2021/331 Esas, 2021/541 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bozma nedenleri dışında dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik soruşturma yapıldığına, maktulün kusurlu olup olmadığı inceleme yaptırılmadığına, sanığın eylemlerinin yanlış hukuki

vasıflandırmaya tabi tutulduğuna, cezai ehliyetin olup olmadığının gereği gibi araştırılıp kesin olarak sonuçlandırılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay günü sabah saat 09.00-09.30 sıralarında yönetimindeki aracıyla... ilçesi ... Mahallesi yolu üzerinde seyir halindeyken kendisiyle aynı istikamette yolun sağında yürümekte olan katılan ...'e kasten çarparak onu "femur parçalı kemik kırığı meydana gelecek, yaşamını tehlikeye sokmayacak ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarını 5. (ağır) derecede etkileyecek" nitelikte yaralayarak olay yerinden seyrine devam ettiği, sanığın yine... üzerinde ... istikametine doğru yolun sağından ilerlerken, ters yönde giden kamyoneti geçtikten hemen sonra aracın direksiyonunu kırarak yine kendi şeridi olmamasına ve ters yön olmasına rağmen şerit değiştirerek kendisiyle aynı istikamette yaya olarak yolun solundan yürüyen katılan ...'in üzerine sürerek, katılana hızla çarptıktan sonra tekrar kendi şeridine yönelerek yoluna hiç durmadan devam ettiği, katılan ...'in "C5-6 hassasiyet, sağ omuzda hassasiyet, sağ el üzerinde abrazyon, sağ siasta hassasiyet, sağ femur posteriorda 3x5 cm'lik düzensiz sınırlı kesi meydana gelecek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek" nitelikte yaralandığı, sanığın daha sonra Saracalar Mahallesi Özal Bulvarı üzerinden ... istikametine gitmekte iken 4 şeritli yolda başka bir araç olmamasına ve şerit değiştirmesini gerektirecek herhangi bir sebep bulunmamasına rağmen, Otonomi tarafına doğru karşıya geçmeye çalışan katılan ...'un bulunduğu şeride doğru şeridini değiştirerek en sağ şeritte bulunan ve kaldırıma varmak üzere olan katılan ... Yüksel'e kasten çarparak ve yine hız kesmeden yoluna devam ettiği, katılan ... ...n "ulna ve radius şafta kırık, sağ fibula şafta kırık ve sol ayak bileğinde lateral malleolde kırık oluşacak yaşamını tehlikeye sokmayacak, kemik kırıklarının müştereken 4. (ağır) derecede etkileyecek" nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda;

a) Daha önceden tanımadığı katılanları sebepsiz yere, sırf öldürmüş olmak için öldürmeye teşebbüs eden sanığın, canavarca hisle öldürmeye teşebbüs suçlarından, TCK'nin 82/1-b, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, aynı Kanun'un 81, 35. maddeleri uyarınca hükümler kurulması,

Kabule göre de;