muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14663, Karar No: 2010/4090, Tarih: 12.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14663 E.  ,  2010/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, suça konu işyerinde müdürlük yaptığını, kendisinden önce sayacın takıldığını ve bu işlemlerle işyeri sahibi ... ...’nın oğlu Hilal ...’nın ilgilendiğini, sayaca müdahalede bulunmadığını savunması karşısında; adı geçen ... ... ve Hilal ... dinlenerek, işyeri işletmesinin kime ait olduğu, sanığın ne zamandan beri ve hangi sıfatla bu işyerinde çalıştığı belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-f maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 203/1. maddesindeki mühür bozma suçunu da oluşturduğu, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mühür bozma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, 523/1, 59/2; 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 62/1, 51/1, 53/1; 203/1, 62/1, 51/1, 53/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde uygulanması sonucunda; 765 sayılı TCK. hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,

5- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58/6. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522/1, 523/1, 59/2; 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 62/1, 51/1, 53/1; 203/1, 62/1, 51/1, 53/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde uygulanması sonucunda; 765 sayılı TCK. hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,

5- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58/6. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2525, Karar No: 2006/3844, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2525 E.  ,  2006/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişi k bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe

girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davalı ... İdaresinin değinilen yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde değildir. Yapılan yargılamaya, dosyaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 3.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12992, Karar No: 2015/6025, Tarih: 09.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/12992 E.  ,  2015/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/139620

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/289 (E) ve 2013/829 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 10.02.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10081, Karar No: 2012/18173, Tarih: 11.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10081 E.  ,  2012/18173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamında mevcut tapu kaydı ve sanıklar savunması dikkate alındığında dava konusu taşınmazın sanıklar Mahmut ve ... tarafından LPG dolum istasyonu mevcut olarak satın alındığı, tescilli kültür varlığına zarar veren patlamanın meydana geldiği 30/10/2006 tarihinde sanıkların dava konusu taşınmazın maliki bulundukları ve istasyonun bu sanıklar tarafından işletildiği sübuta ermiş ise de; 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde düzenlenen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının zarara uğramalarına sebebiyet vermek suçunun kasten işlenebileceği, patlamanın sanıklar tarafından kasten icra edildiğine dair savunmalarının aksine delil bulunmaması karşısında;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmasına yeter, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik ve yetersiz incelemeye dayanılarak karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan, Diyarbakır ili Merkez Kaynartepe mahallesi, 58 pafta, 999 ada, 116 parselde kaim bağ evinin bulunduğu parselin maliki olan Tankay İnşaat Turizm Gıda tarım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin yetkili müdürleri Alaaddin ve ... tarafından hazırlanan akaryakıt istasyonu kurulmasına yönelik uygulama projesinin, Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 23/06/2000 tarihli 2422 sayılı kararı ile uygun olduğuna karar verildiği, bu projede LPG ikmal istasyonunun yer almadığı, aynı kurulun 12/06/2003 tarihli 3179 sayılı kararı ile tescilli bağ evi parselinde bulunan LPG otogaz ikmal istasyonunun uygun olmadığına ve kaldırılmasına karar verildiği, dava konusu yere ait tapu kaydından 17/06/2003 tarihinde Tankay İnşaat Turizm Gıda tarım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından Me-bal Malları Otomotiv İnşaat Nakliye Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine satıldığı, Kurulun 12/06/2003 tarihli kararı içeriğinden satış tarihinde dava konusu taşınmaz üzerinde LPG istasyonunun da mevcut bulunduğunun anlaşıldığı, bu itibarla sanıklar Alaadin Tan ve ...'ın LPG istasyonunun kendi mülkiyetleri döneminde yapılmadığına ilişkin savunmalarına itibar edilemeyeceği, adı geçen sanıklar yönünden kültür varlığı olarak tescilli bağ evinin bulunduğu parsel içerisinde kuruldan izin alınmaksızın LPG ikmal istasyonu inşa ettiklerinin sübuta erdiği, suç tarihi olarak Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun, LPG ikmal istasyonunun varlığını ve projeye aykırı olarak yapıldığını tespit eden karar tarihi olan 12/06/2003 tarihi esas alınmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'a isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 12/06/2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE,11/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31873, Karar No: 2012/41606, Tarih: 06.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/31873 E.  ,  2012/41606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Belediyenin temizlik,güvenlik, park bahçe temizliği ve çöp nakli işlerini yapan diğer davalı taşeron şirkette 01/01/2000 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını son olarak diğer davalı şirkette çalışmakta iken 31/12/2004 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma-yıllık izin-hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., ücret alacaklarında zamanaşımı itirazında bulunmuş ve Belediyenin ihale makamı olmakla yüklenici firmanın çalıştırdığı işçilerin işçilik alacaklarından sorumlu olmadığını belirterek davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı Şirketin yapılan tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalı şirkette 01/01/2000 ila 31/12/2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı, davalı şirketçe haksız olarak işten çıkarıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesi ve ıslah dilekçesindeki hafta tatili ücreti ile ilgili açıklama birlikte değerlendirildiğinde, dava dilekçesindeki talebin, 500,00 TL fazla çalışma ücreti ve 250,00 TL hafta tatili ücreti olmasına karşın, Mahkemece “Fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücretinde fazla çalışma ücreti olan 500,00 TL” şeklinde tek kalem altında hüküm kurulmuş olması infazda tereddüt oluşturacak niteliktedir.

3- Genel Tatil ücreti alacağı, Bilirkişi Raporunda 348,58 TL olarak hesaplanmasına karşın 500,00 TL şeklinde davalı aleyhine fazla genel tatil ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9680, Karar No: 2014/15488, Tarih: 18.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9680 E.  ,  2014/15488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/253-2014/55

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar, .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol ve yol boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında H.. Ç.. ve H.. Ç.. çekişmeli taşınmaz bölümünün yol olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün 108 ada 14 sayılı parsele eklenmek suretiyle davacı N.. Ç.. adına, (B) harfi ile gösterilen bölümün 108 ada 15 sayılı parsele eklenmek suretiyle davacı H.. Ç.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahiller H.. Ç.. ve H.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında tescil harici yerler için açılan tescil davalarında, TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişilerine yasal hasım olarak husumetin yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda; dava konusu yerin ... Köyünde bulunması nedeniyle E.. K.. ile birlikte Hazineye de husumet yöneltilmesi gerekmektedir. Hazineye husumet yöneltilmemiş, dolayısıyla davada taraf teşkili sağlanmamıştır. Hazinenin davaya dahil edilmesi suretiyle husumet yaygınlaştırılmalı, dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde Hazineye tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra işin esası hakkında bir karar verilmelidir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahillere iadesine,

18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26449, Karar No: 2016/3985, Tarih: 21.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26449 E.  ,  2016/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan TAPDK'ye gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın TAPDK tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2733, Karar No: 2017/1953, Tarih: 03.07.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2733 E.  ,  2017/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... ve .... Kooperatifi yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile ....Kooperatifi vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, genel kurulda alınan kararlar uyarınca ödeme yapan ortaklara tapu devri yapılacağı yönünde karar alındığını, bu kararın müvekkili gibi şartlı ortakların kazanılmış haklarını ihlâl ettiğinden iptaline karar verildiğini, kat irtifaklarının davalı arsa malikleri adına kurulduğunu ve tapu devrinin yönetimin keyfine bırakıldığını ileri sürerek, ....ada.... parsel de kayıtlı....numaralı bağımsız bölümün davalı arsa malikleri adına olan kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, tapu maliki olmadıklarından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava dışı .... ile 14.07.1994 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, karşı tarafın sözleşmeden doğan haklarını 12.09.2004 tarihinde davalı kooperatife devrettiğini, sözleşmede teslim tarihinin 01.10.1997 olarak kararlaştırıldığını, ek süreler tanınmasına rağmen işin tamamlanamadığını, açılan davalarda tazminat kazandıklarını, sözleşmenin feshine karar verildiğini ve müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.