muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33922, Karar No: 2023/3753, Tarih: 09.05.2023

5. Mahkemece suça konu çek üzerinde yapılan incelemede; 1 Adet Yapı Kredi Bankası Kırklareli Şubesi'nce verilmiş ... Tekstil Giyim San ve Dış .Tic. Ltd. Şti'ye ait olup, 8.800 TL bedelli arkasında Mitaş Et Süt Gıda A.Ş.'nin ve ABC Süt Ürünleri'nin kaşesi bulunan 30.07.2011 keşide tarihli çek aslı olduğu tespit edilmiştir.

6. Mahkemece yapılan yargılamada yüklenen suçların sübut bulduğu kabul edilerek sanık hakkında temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya içerisinde mevcut bulunan sanık savunması, katılanın beyanları, tanık ifadesi, raporlar ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe Bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/28 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20477, Karar No: 2014/18471, Tarih: 25.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20477 E.  ,  2014/18471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 09.04.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrası uğradığı maluliyeti nedeniyle 506 sayılı Yasa uyarınca maluliyet aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının malüllük tespiti ile kendisine 27/10/2007 tarihinden itibaren malüllük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa’nın 56. maddesi uyarınca, “sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve malullük aylığına hak kazanan sigortalının aylığının ödenmesine, kendisinin yazılı isteğinden, malul sayılmasına esas tutulan raporun tarihi yazılı isteğini takibeden takvim ayından sonraki bir tarih ise bu raporun tarihinden sonraki ay başından başlanır.” Somut olayda davacının, malul sayılmasına esas tutulan Adli Tıp Kurumu’nun 21.10.2007 tarihli raporu, 25.12.2007 olan yazılı istek tarihini takibeden takvim ayından önceki bir tarih olduğundan, davacının yazılı istek tarihi olan 25.12.2007 tarihini takip eden ay başı olan 01.01.2008 tarihi itibariyle maluliyet aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.brndinde yer alan “Davacıya malüllük tespiti ile 27/10/2007 Tarihinden itibaren malüllük aylığı bağlanması gerektiğinin Tespitine,” rakam ve sözcükleri silinerek, yerine “Davacının 25.12.2007 tarihini takip eden ay başından itibaren (01.01.2008 tarihinden itibaren) maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tesbitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 25/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11492, Karar No: 2006/2589, Tarih: 07.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11492 E.  ,  2006/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31.5.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 4.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 7.3.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava reddedilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davanın kabulü yerine yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan ndenlerle BOZULMASINA, 450 YTL Yargıtay duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 7.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4938, Karar No: 2019/152, Tarih: 15.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/4938 E.  ,  2019/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Maddi tazminat hesabı yapılırken, bakiye ömrün tespitinde PMF-1931 yaşam tablosu yerine; yerleşik içtihatlara aykırı olacak şekilde TRH-2010 adlı başka bir tablo kullanılması, açık temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre davacı vekili ile dahili davalı Zek-San İnş. Ltd. Şti. vekilinin sair itirazların reddine karar verilmiştir.

Dava, iş kazası maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre 30/11/2006 tarihli olayın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, %34,2 sürekli iş göremezlik oranın tespiti ile Kurum tarafından iş kazası gelirinin bağlandığı; davacı işçinin %30 oranında müterafik kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı Et-Balık Kurumu yönünden, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine; 1.000,00TL maddi ve 25.000,00TL manevi tazminatın, davalılardan ..., ...Panel AŞ ile dahili davalılar ... Ltd. Şti ve ... Müh. Ltd. Şti.den müteselsilen tahsiline; ıslah dilekçesine konu edilen 34.727,06TL maddi tazminatın ise davalı ... ve ... Panel AŞ’den müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı Et-Balık Kurumu yönünden, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine; 1.000,00TL maddi ve 25.000,00TL manevi tazminatın, davalılardan ..., ...Panel AŞ ile dahili davalılar ... Ltd. Şti ve ... Müh. Ltd. Şti.den müteselsilen tahsiline; ıslah dilekçesine konu edilen 34.727,06TL maddi tazminatın ise davalı ... ve ... Panel AŞ’den müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

3-Gerek 818 sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesi, gerekse 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile işçi ve duruma göre işçinin yakınları lehine vereceği tazminat tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu açıklamalar kapsamında davacı için hükmolunan 25.000,00TL manevi tazminatın az olduğu açıktır.

Bu açıklamalar kapsamında davacı için hükmolunan 25.000,00TL manevi tazminatın az olduğu açıktır.

4-Dava açılırken ...-... İnş. Ltd. Şti. ve ... Mühendislik Ltd. Şti. aleyhine husumet yöneltilmediği, bu şirketler aleyhine dahili dava dilekçesi verildiği, Mahkeme tarafından dahili davalılar yönünden hüküm kurulduğu ve vekalet ücretinin değerlendirildiği anlaşılmaktadır.Türk Usul Hukuku Sisteminde, bazı istisnai haller dışında, “dâhili davalı” müessesesi bulunmamaktadır. Mahkemece, ancak davada taraf olan kişiler hakkında karar verilebilir. İhtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu hallerde, bir dava açıldıktan sonra davalı tarafı değiştirmek ya da mevcut davalı taraf yanına bir başka davalı taraf ilave etmek, ıslah suretiyle dahi mümkün değildir. Sorumlu olanlardan biri hakkında dava açıldıktan sonra diğer bir sorumlunun davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması olanağı yoktur.Somut olayda, sorumlu olanlar arasında mecburi dava arkadaşlığı da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, harcı yatırılarak usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmayan dahili davalılar lehine ve aleyhine hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Bu kapsamdaki temyiz itirazı kabul edilmelidir ve karar bozulmalıdır.SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9626, Karar No: 2014/10783, Tarih: 29.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9626 E.  ,  2014/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : E.. M..

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/13-2014/2

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacı tarafın dayandığı tapu kaydının batı sınırı "geren" (gırın) olarak yazılı olduğu, eylemli durumda keşiflerde sığır yolu olarak gösterilen batı sınırın mera olarak sınırlandırıldığı, hal böyle olunca dava konusu taşınmazın tapu kaydının yüzölçümünün fazlası olduğu, kayıt fazlası olan dava konusu taşınmazın batı sınırındaki meradan kazanılmış olma ihtimali bulunduğu halde, mahkemece mera araştırması yapılmadığı belirtilerek; bölgede yapılan 4753 sayılı Kanun'a göre düzenlenen belirtmelik tutanağının getirtilmesi, belirtmelik tutanağında ismi geçen ve sağ olan bilirkişilerin dinlenmesi, belirtmelik tutanağında taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yer olarak gösterilip gösterilmediğine bakılması, öncelikle taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca Hazineye kalan yerlerden olup olmadığının ortaya konulması, taşınmazın kaçak ve yitik kişi yeri olmadığı sonucuna varılması halinde tahsisli mera kaydının bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa tahsisli mera kaydının getirtilerek yerel bilirkişiler ve fen bilirkişi yardımıyla uygulanması, taşınmazın mera tahsis kaydı ve haritası kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, tahsisli mera yoksa komşu köylerden yerel bilirkişi ve tanık dinlenerek taşınmazın kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığının saptanması, teknik bilirkişiye keşfi ve uygulamayı gösterir birleşik harita çizdirilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve .. sayılı parselin Kadastro Komisyon kararı ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 11.028 metrekarelik bölümünün komisyon kararı gibi tesciline, geriye kalan ve .. sayılı parsel olarak 17.322 metrekare olarak gösterilen alanın bilirkişi raporunda belirtildiği gibi yüzölçümü 17.672,58 metrekare olarak düzeltilmesine ve 17.672,58 metrekare olarak davacılar İ.. Ç.., M.. Ç.. mirasçıları ve Y.. Ç.. mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, Mahkemenin 26.12.1986 tarih ve 1972/56 Esas, 1986/102 Karar sayılı ilk kararı ile .. sayılı parselin davaya konu 17322 metrekarelik kısmının 2/8 payının İ.. Ç.., 2/8 payının M.. Ç.., 2/8 payının Y.. Ç.. adına, kalan 2/8 payının da Hazine adına tesciline karar verildiği, kararı davacı tarafın temyiz etmediği, sadece Hazine tarafından temyiz edildiği, Hâzinenin temyizi ile eksik incelemeden bozulduğu anlaşılmaktadır. Davacılar tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle Hazine lehine 2/8 pay kesinleştiği halde son karar ile taşınmazın tamamının davacı taraf adına tesciline karar verilmesi isabetsizdir. Hal böyle olunca; davaya konu edilen ve krokisinde (A) bölümün ifrazından sonra .. parsel olarak ve 17.322 metrekare olarak gösterilen gerçek yüzölçümünün 17.672,58 metrekare olduğu anlaşılan taşınmazın 2/8 payının Hazine, 2/8 payının İ.. Ç.., 2/8 payının M.. Ç.. mirasçıları, 2/8 payının Y.. Ç.. mirasçıları adına tesciline karar verilmesi gerekirken, kesinleşen husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39202, Karar No: 2017/4971, Tarih: 25.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/39202 E.  ,  2017/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine ve yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yanında işçi olarak çalışan dava dışı işçi tarafından işçilik alacaklarının tahsili yönünden açılan dava sonucunda verilen karar dayanak yapılarak kendisi aleyhine icra takibinde bulunduğunu ve takip sonucunda 21.12.2011 tarihinde ödeme yaptığını, dava dışı işçiye ödenen miktardan davalı yüklenicilerin sorumlu olduğunu ileri sürerek 9.975,65 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, rücuen alacak davasında davalılardan ... Temizlik Gıda Turizm San Tic Ltd Şti'nin müflis durumda olması ve dava dilekçesinde müddeabihin davalılardan müştereken ve müteselsilen istenmesi nedeniyle davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu için dosyanın tefrikinin mümkün olmadığı ve iflasın ... 1.İcra Müdürlüğünün 2008/1 sayılı dosyasından verilmesi sebepleriyle İİK’nun 235/1. maddesi kapsamında görevli ve yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesi ile görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmiş ise de; davacı ...'nın aleyhine dava dışı işçi tarafından açılan ... 3. İş Mahkemesinin 2009/493 esas 2011/375 sayılı kararının ... 16. İcra Müdürlüğünün 2011/10320 esas sayılı takibe konulması sonucu ödenen tazminatın rücuen tazmini istemine ilişkindir. Bu davanın açılmasından çok önce davalı şirketlerden ... Temizlik Şirketi'nin çok önce iflas ettiği iddia edilmiş, bu davanın konusunu teşkil eden davacının ödeme yapmasını gerektiren mahkeme ilamı ... İş Mahkemesinde görülüp sonuçlanmış, icra takibi de ... İcra Dairelerinde yapılmıştır. Gerek daha önce yapılan mahkeme safahatları, gerekse mevcut davada da görev ve yetki itirazı da ileri sürülmemiş olduğuna göre, öncelikle savunma hakkının kısıtlanmaması bakımından adı geçen davalı şirkete de davetiye çıkarılması, şirketle ilgili görev itirazı bulunması halinde iflas ettiği şirketle ilgili iflas dosyası getirtilerek iflasın kapanıp kapanmadığı araştırılarak, taraf teşkili yapılmadan belirtilen eksiklikler tamamlanmadan görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.