muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5990, Karar No: 2022/8619, Tarih: 07.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5990 E.  ,  2022/8619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : ... 36. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili, fer’i müdahil Kurum vekili ve katılma yoluyla davalı apartman yönetimi adına ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Temyiz tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Eldeki davada ise, davalı ... yönetimi adına ... tarafından verilen temyize cevap dilekçesi içeriğinde hükmün bozulmasını istediği ancak yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğu anlaşılmış olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3’üncü maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun anılan (434) maddesinde öngörülen prosedür işletildikten ve harçlar tamamlandıktan sonra veya harç tamamlanması için muhtıra çıkartıldıktan sonra harçların ödenmemesi halinde temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse ret kararının ilgili tarafa tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9904, Karar No: 2012/21557, Tarih: 11.10.2012

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a

maddesi uyarınca Beraat

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın adi yazılı sözleşme ile ...... isimli şahıstan Aladağ ilçesi, Uzunkuyu Köyü'nde bulunan tarlayı satın aldığı ve tarlada yürütülecek tarımsal faaliyet konusunda diğer sanık ... ile ortak hareket etmeyi kararlaştırdıkları, bu amaçla sanıkların olay tarihinde... Kiralama A.Ş. adına kayıtlı iş makinesi ile kazı yapmak suretiyle arazi düzleme çalışması gerçekleştirdikleri, soruşturma aşamasında kollukta ifade veren tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in, sanıklar tarafından kazı yapılan mevkiinin ören yeri olarak bilindiğini, bu yerde çeşitli ebatlarda figürlü taşlar ve sütunlar bulunduğunu beyan ettikleri, müze uzmanlarınca olay yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda, paletli iş makinesi kullanılarak kazı yapılan yerde Bizans dönemi kilise binası bulunduğunun, kazı eylemi nedeniyle bu yapının zarar gördüğünün belirtildiği, olay tarihinden sonra Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 27/05/2008 gün ve 3851 sayılı kararı ile de kazı yapılan alanın, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edildiği, sanıkların aşamalarda verdikleri ifadelerde, suça konu yerde kültür varlığı bulmak gibi bir amaçlarının olmadığını, tarımsal faaliyet için arazi düzleştirme çalışması yaptıklarını beyan ettikleri, dosya kapsamında mevcut ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda da, olay yerinin bahçe tesis edilerek tarımsal üretimde bulunmaya elverişli olduğunun belirtildiği, bu bakımdan sanıkların, kültür varlığı elde etmek amacıyla kazı yaptıklarına dair savunmalarının aksine delil mevcut olmadığı, ancak dosyada bulunan olay yerine ait fotoğraflar ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların, kazı faaliyetini icra ettikleri yerin alelade bir tarla olmadığını bilebilecek durumda bulundukları, kazı faaliyeti sırasında kültür varlıkları çıkmasına rağmen iş makinesi ile çalışmaya devam ederek 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli bir taşınmaz kültür varlığına kasten zarar verdikleri, eylemin bu niteliği ile aynı Kanunun 65/a maddesine temas eden suçu oluşturduğu, sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de, iddianamede Bizans döneminden kalma kilisenin taşlarına zarar verildiğinden de söz edilmesi karşısında, sanıklara ek savunma hakkı verilerek anılan Kanunun 65/a maddesine göre mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay — Esas No: 2018/3944, Karar No: 2019/20, Tarih: 18.01.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/3944 E.  ,  2019/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... vd. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında karar düzeltme istemine konu olan ... Köyü çalışma alanında bulunan 209 ada 2 ve 3 parsel sayılı 233,86 ve 4.015,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 2 parsel sayılı taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ... adına, diğer taşınmazlar ise Emin Karagöz mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek murisleri ...'den intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 209 ada 2, 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile bu taşınmazların ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline, çekişmeli 157 ada 55 ve 192 ada 4 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddi ile tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davacı ... vekili, davalılar vekili, davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 13.03.2018 tarih ... Esas, 2018/1731 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 209 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

1- Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 209 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

2- 209 ada 3 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki karar düzeltme istemine gelince; çekişmeli 209 ada 3 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde paftasında (A) ile gösterilen evin davalı Emin oğlu ...'e, (B) ile gösterilen evin davalı Emin oğlu ...'e ait olduğu belirtilmek suretiyle ... 'ün tüm mirasçıları adına yapılmıştır. Taşınmazın aynının (zemininin) kök muris ...'e ait iken 1922 yılında ölümüyle tüm mirasçılarına kaldığı, mirasçıları arasında usulüne uygun bir taksimin bulunmadığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda belirlenmiş olup davalıların bu yöne ilişkin itirazları yerinde değildir. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Ne var ki; Mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan evlerin kök muristen kalıp kalmadığı belirlenmemiş, kalmadığının anlaşılması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine dair hüküm tesis edilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması isabetsiz olup davalılar vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü gerekirken gözden kaçırılmak suretiyle sehven onanmış olduğu anlaşılmakla, karar düzeltme itirazları kabulü ile Dairemizin 13.03.2018 tarih ... Esas, 2018/1731 Karar sayılı onama ilamının 209 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönüyle ortadan kaldırılmasına ve 209 ada 3 parsel hakkındaki hükmün yukarıda belertilen nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12561, Karar No: 2022/7677, Tarih: 24.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12561 E.  ,  2022/7677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

07.03.2015 tarihli tutanaktan anlaşıldığı üzere suça sürüklenen çocuğun yapılan ihbar üzerine suça konu eşyalarla polis ekipleri tarafından hırsızlığı gerçekleştirdiği iş yeri kapısından çıkarken yakalanması karşısında, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı göz ardı edilerek hakkında TCK’nun 35. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26652, Karar No: 2012/8320, Tarih: 03.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/26652 E.  ,  2012/8320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/23328

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2008

NUMARASI : 2008/454 (E) ve 2008/526 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında “sayaca girmeden direkt enerji almak” suretiyle kaçak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın, tutanak tarihinden önce İstanbul'da bulunduğunu, geldiğinde elektriğin kesildiğini farkederek kuruma başvurarak borcunu taksitlendirdiğini, aynı gün elektriği kendisinin bağladığını, ertesi gün gelen görevlilerin bağlantının ters yapıldığını tespit ettiklerini, yanlışlıkla ters bağladığını savunması, keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ayrıntılı bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında; savunma doğrultusunda tutanak düzenleyici tanıklar dinlenerek, keşif sırasında tespit edilen kurulu güç esas alınarak normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, tutanak öncesi tüketim föyleriyle karşılaştırılıp, arasında aşırı bir oransızlık bulunup bulunmadığı ve tutanak tarihinden sonra tüketimde belirgin bir artış olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32165, Karar No: 2011/5143, Tarih: 15.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/32165 E.  ,  2011/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/214617

MAHKEMESİ : Şarkikaraağaç Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2007

NUMARASI : 2007/107

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Temyize gelmeyen mağdur O. A. mahkemedeki beyanında, sanıkların kendisine vurmadıklarını, sanıklardan A.. Ç..'in babası H.. A..'a vurduğunu, diğerlerinin vurmadığını beyan etmesine rağmen Cumhuriyet Savcılığında, 31.10.2006 tarihinde alınan ifadesinde dört kişinin tekme tokat babasına vurduklarını gördüğünü beyan etmesi ve karakolda, 17.08.2006 tarihinde alınan ifadesinde ise; kavga sesi duyması üzerine babasının odasına gittiğinde A.. Ç..'in babasına vurduğunu beyan ettiği, aşamalardaki tüm beyanları arasındaki çelişki giderilmeden mağdurun mahkemedeki beyanlarının hükme esas alınması,

2-Tanık A. E. mahkemedeki beyanında, kavga sesi duyunca O. A. ile birlikte katılanın iş yerine gittiklerini, Z. Ç.dışındaki şahısların Halis ile karşılıklı kavga ettiklerini, M. A. ve Ahmet'in Halis'e vurduklarını, Zafer'in vurmadığını gördüğünü beyan etmesine rağmen, Cumhuriyet Savcılığında, 01.11.2006 tarihinde alınan ifadesinde dört kişinin birden gelerek H.. A..'a vurduklarını beyan etmesi, 17.08.2006 tarihinde karakolda alınan ifadesinde ise sadece A.. Ç..'in vurduğunu gördüğünü bildirmesi ve çelişki üzerine mahkeme tarafından sorulması üzerine poliste verdiği ifadesinin daha doğru olduğunu, unutmuş olabileceğini beyan etmesine rağmen mahkemece tanık ile mağdur O. Ç. beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, mahkemedeki ilk beyanlarının hükme esas alınması,

3-Aynı olaya ilişkin olarak soruşturma aşamasında yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında ayırma kararı verilen sanık S.Ç.hakkındaki soruşturmanın akıbeti sorulup dava açılmışsa getirtilip incelenmesi, kesinleşmemişse her iki dosyanın birleştirilip birlikte değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2009/32165

Karar No : 2011/5143

Tebliğname No : 2 - 2007/214617

Kabule göre de;

I-Sanıklar M.. Ç.. ve A.. Ç.. hakkında verilen hükümler yönünden;

1-Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin yazılmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2-5271 Sayılı CMK'nın 326/2 maddesi gereğince sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklara ayrı ayrı yükletilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2009/32165

Karar No : 2011/5143

Tebliğname No : 2 - 2007/214617

Kabule göre de;

I-Sanıklar M.. Ç.. ve A.. Ç.. hakkında verilen hükümler yönünden;

1-Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin yazılmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2-5271 Sayılı CMK'nın 326/2 maddesi gereğince sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklara ayrı ayrı yükletilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, katılanın zararının olduğuna dair dosyada bir bilgi bulunmadığı gibi katılandan da olay nedeniyle uğradığı zararlarının nelerden ibaret olduğu sorulmadan ve katılanın "teklif edecekleri hiçbir menfaati kabul etmeyeceğine" ilişkin beyanı dikkate alınmayarak, sanıkların CMK'nın 231/6. maddesinde belirtilen şartlara uymayacaklarını, hiçbir edimi yerine getirmeyeceklerini, mağdurun veya kamunun zararını gidermeyeceklerini beyan ettikleri gerekçesiyle, adli sicil kaydı da bulunmayan sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

II-Sanık Z. Ç.hakkında verilen hüküm yönünden;

Beraat kararının dayanağını oluşturan Yasa maddesi yazılmayarak, 5271 Sayılı CMK'nın 230/2, 232/6 ve 223/2-e maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık M.. Ç.. ile A.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 15/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3099, Karar No: 2020/1725, Tarih: 04.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3099 E.  ,  2020/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12524, Karar No: 2015/17818, Tarih: 18.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/12524 E.  ,  2015/17818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile yol ve yemek yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1000,00 TL kıdem tazminatı, 1000,00 TL ihbar tazminatı, 50,00 TL yıllık izin ücreti ve 100,00 TL ulusal bayram genel tatil ücreti, 100,00 TL fazla mesai ücreti ve 500,00 TL ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin dava tefrik edilmiş, diğer alacak kalemleri ile ilgili belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı tarafından süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

./..

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.