muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3945, Karar No: 2024/9922, Tarih: 17.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3945 E.  ,  2024/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/221 Esas, 2024/414 Karar

DAVA TARİHİ : 30.05.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/574 Esas, 2023/148 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Kemalpaşa ilçesi, Ansızca Mahallesi 1068 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın çok değerli bir gayrimenkul olduğunu, arsa vasfında olduğunu, kamulaştırma sonucu kalan kısımda büyük değer düşüklüğü meydana geleceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline ve tespit edilen bedelin davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline ve tespit edilen bedelin davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda %250 oranında objektif değer artışı uygulamasının çok yüksek olduğunu, taşınmaza objektif değer artışı uygulanmaması gerektiğini, taşınmazın net geliri hesaplanırken ürün miktarları ve gelirlerinin fazla, gidelerinin ise düşük alındığını ve bu şekilde arazinin metrekare birim değerinin yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda taşınmaz için %30 değer kaybı oranı uygulandığını, ancak taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği, taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alındığında bu oranın daha düşük alınması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile belirlenen kamulaştırma bedelinin çok az olduğunu, dava konusu taşınmazın çok değerli olup, arsa vasfında olduğunu, kamulaştırma sonrası taşınmazın değerinin tamamen düşeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın kuru kapama zeytin bahçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek, 2019 yılı Kemalpaşa İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin esas alınmasında, taşınmazın tamamının değerinde oluşan değer kaybı oranı esas alınarak irtifak hakkı karşılığının hesaplanmasıda, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında kabul edilerek hesaplama yapılmasında ve davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda %250 oranında objektif değer artışı uygulamasının çok yüksek olduğunu, taşınmaza objektif değer artışı uygulanmaması gerektiğini, taşınmazın net geliri hesaplanırken ürün miktarları ve gelirlerinin fazla, gidelerinin ise düşük alındığını ve bu şekilde arazinin metrekare birim değerinin yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda taşınmaz için %30 değer kaybı oranı uygulandığını, ancak taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği, taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alındığında bu oranın daha düşük alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19421, Karar No: 2014/5278, Tarih: 11.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19421 E.  ,  2014/5278 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/19421

KARAR NO : 2014/5278

MAHKEMESİ : ARAKLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/88-2013/57

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından katılma yoluyla ve davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; tarafların taşınmazlarda el birliği halinde malik oldukları, taksim yapılmadığı, davacılardan Şöhret'in çekişmeli yerleri hiç kullanmadığı, diğer davacıların fındık bahçelerinden fındık topladıkları, ancak 101 ada 141 parsel üzerinde bulunan evi kullanmadıkları, fındık bahçelerinde intifadan mene gerek bulunmadığı, ev yönünden ise davacılar tarafından davalı aleyhine Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinde 2009/209 esas sayılı dosyada ortaklığın giderilmesi davası açıldığından anılan dosyada dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği 9.7.2009 tarihinden itibaren davalının intifadan men edilmiş olduğu, davalının esasa cevap süresinden çok sonra zamanaşımı itirazında bulunduğundan dikkate alınmadığı gerekçesiyle Şöhret yönünden kayıt malikinin ölüm tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için fındık gelirine ve tüm davacılar yönünden ise 09.07.2009 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için kira gelirine hükmedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 101 ada 138 parsel sayılı taşınmazın fındık bahçesi, 101 ada 141 parsel sayılı taşınmazın ise fındık bahçesi ve ahşap ev cinsi ile tarafların miras bırakanı (babaları) adına kayıtlı olduğu, kayıt malikinin 10.06.1996 tarihinde öldüğü, o tarihten bu yana taşınmazları davalıların kullandıkları, davacılardan Şöhret'in çok uzun yıllar önce evlenerek Kıbrıs'a yerleştiği, Elmas'ında yine çok önceleri evlenerek Sürmene'ye yerleştiği, Nokta'nın ise köyde oturduğu, davacılardan Elmas ve Nokta'nın bazı yıllar fındık hasadında çekişmeli taşınmazlardan fındık topladıkları, davacı Şöhret'in ise hiç fındık toplamadığı gibi bu yerde bulunan evi de kullanmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar elbirliği halinde paydaştırlar. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu durumda, tabi gelir getiren fındık bahçelerinde intifadan mene gerek bulunmadığı, ev yönünden ise davacılar tarafından davalı aleyhine Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinde 2009/209 esas sayılı dosyada ortaklığın giderilmesi davası açıldığından anılan dosyada dava dilekçesinin davalılara tebliğ edildiği 9.7.2009 tarihinden itibaren davalıların intifadan men edilmiş olduğu saptanarak, Şöhret yönünden fındık gelirine ve tüm davacılar yönünden ise 09.07.2009 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için kira gelirine hükmedilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ne var ki davalının, esasa cevap süresi geçmesinden sonra ıslah yoluyla zamanaşımı itirazında bulunduğu gözetilerek davacı Şöhret yönünden hesap edilecek fındık geliri konusunda 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süre için hesap edilecek ecrimisille, diğer davacılar yönünden ise ortaklığın giderilmesi davasının dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği 9.7.2009 tarihinden itibaren intifadan men gerçekleşmiş olduğundan, bu tarihten itibaren hesap edilecek ecrimisille sorumlu tutulmaları gerekir.

Hal böyle olunca, davacı Şöhret yönünden usulünce ıslah suretiyle ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınarak, dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süre bakımından, diğer davacılar yönünden ise ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği 9.7.2009 tarihinden itibaren hesap edilecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün (6100 sayılı Kanunun geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14493, Karar No: 2010/735, Tarih: 25.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/14493 E.  ,  2010/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

...........

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine yapılan yardımların, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi gereğince davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemizin bozma ilamında belirtilen ........... Mahkemesi iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgulara ve özellikle davalıların toplam %96 oranındaki kusur ve sorumluluk durumuna göre; iş kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zammı toplamının %80’inin, davacı Kurum tarafından açılan birinci rücu davasında hüküm altına alınıp kararın kesinleştiği ve işbu ikinci davaya ilişkin olarak %16 kusur farkının bulunduğu belirgin olmakla, hak sahiplerine bağlanan gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri, sosyal yardım zamları, gelirden çıkanlar yönünden fiili ödeme tutarları davacı Kurumdan sorulup açıklıkla belirlenerek, bu tutarlara, anılan kusur farkı oranı uygulanmak suretiyle rücu alacağına karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, davanın reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

-2-

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2016/8219, Karar No: 2019/4240, Tarih: 15.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8219 E.  ,  2019/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yüklenici ile düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı yüklenicinin sözleşme gereği üstlendiği edimlerini yerine getirmediğini, taraflar arasındaki ihtilaf nedeniyle güven kaybı oluştuğunu öne sürerek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı arsa sahibinin taşınmazı teslim etmediğini öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, arsa sahibinin inşaatın yapımı için dava konusu taşınmazı yükleniciye teslim etmeyerek temerrüde düştüğü davalı yüklenicinin sözleşmenin feshini gerektirir bir hareketinin olmadığı böylece fesih isteminde haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/502, Karar No: 2015/2165, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/502 E.  ,  2015/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11273, Karar No: 2015/24700, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11273 E.  ,  2015/24700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Besni İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2015/23-2015/29

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlu belediyenin banka hesabına haciz konulduğu, borçlu belediyenin, işlemi şikayet ederek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 6552 sayılı Yasanın 121. maddesine göre gönderilen muhtıraya rağmen belediyenin borca karşılık mal göstermesi gerektiği halde göstermediği, haciz işleminin uygulanmasında bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlu Belediyenin 6552 sayılı Yasanın 121. maddesine göre gönderilen muhtıraya karşı on gün içinde yeterli mal beyan etmemesi, İİK'dan kaynaklanan haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenmesine engel teşkil etmez.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Somut olayda borçlu belediyenin Halk Bankası'nda bulunan hesabına haciz konulduğu, mahkemece işin esasına girilmeden, hesap üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan yazılı gerekçe ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenip yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek, şikayete konu hesap üzerinde Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, haczedilen paraların niteliklerinin belirlenmesi, hesabın havuz hesabı olduğunun saptanması halinde haczedilmezlik şikayetinin reddine, hesaptaki paraların, vergi, resim, harç geliri veya bu hükümde olmaları halinde ise haczedilemeyeceği gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.