muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20302, Karar No: 2014/7646, Tarih: 14.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20302 E.  ,  2014/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/19-2013/158

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu arsa niteliğindeki 60269 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacı, davalı ve dava dışı kişiler paydaş iken, davacının 22.12.2011 tarihinde payını davalıya devrettiği, taraflar arasında Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/2144 E-2012/660 K sayılı dosyası ile görülen dava neticesinde 16.9.2009-13.9.2011 tarihleri arasındaki dönem için davalı aleyhine 1.887,95-TL ecrimisile hükmedildiği ve kararın 25.5.2012 tarihinde kesinleştiği, eldeki dava ile davacının 12.10.2007-16.9.2009 tarihleri ile 13.9.2011-22.12.2011 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil istediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil istenen dönemde dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır.

Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öte yandan, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedel olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek emsal araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya yukarıdaki ilkeler uyarınca bakıldığında, davacının kayden malik olduğu dönemde çekişme konusu 1 parsel sayılı taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği bir yer bulunmadığı, özellikle 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/2144 E sayılı dosyası ile çeşitli tarihlerde yapılan tespitlerde taşınmazın tamamının davalı ve dava dışı kişiler tarafından kullanıldığının belirlendiği, taraflar arasında önceden görülüp neticelenen ecrimisil davasının bulunduğu, bu haliyle taraflar arasında intifadan men olgusunun gerçekleştiği açıktır. Ne varki mahkemece, herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, daha evvel 13.9.2011 tarihinde açılan davada ecrimisile hükmedilmesinin sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece intifadan men koşulunun gerçekleştiği, davacının ecrimisil istemekte haklı olduğu göz önünde bulundurularak, yukarıda değinilen ilke ve olgular uyarınca mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması, somut emsaller incelenerek ecrimisil hesabını içeren bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4734, Karar No: 2019/3222, Tarih: 08.07.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4734 E.  ,  2019/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Otomotiv İnş. Temizlik Yemek Savunma San. Güvenlik Hiz. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 25.05.2016 gün ve 2014/411-2016/249 sayılı hükmü onayan Dairemizin 20.06.2018 gün ve 2018/973-2018/2577 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

... 9. İdare Mahkemesi’nin 2015/2132 Esas sayılı dava dosyasının aşamasının ilgili mahkemesinden sorulup alınacak cevabı yazının Dairemize gönderilmesi hususunda UYAP sistemi üzerinden müzekkere yazılmış olsa da bu tarihe kadar cevabı gelmediğinden dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3171, Karar No: 2016/5414, Tarih: 01.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/3171 E.  ,  2016/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/604, Karar No: 2010/760, Tarih: 01.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2010/604 E.  ,  2010/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, araçların zoralımına, zoralım gerçekleştiğinde teminat akçelerinin iadesine, aksi halde teminat akçelerinin hazineye irat kaydına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Müsaderesine karar verilen 34 ... 97 ve 34 ... 6218 plakalı TIR araçları ile ilgili olarak mal sorumlulularının vekili olduğu halde kararın kendilerine tebliğ edilmesi Tebligat Kanununun 11.maddesi gereğince geçersiz olduğundan, adı geçenlerin vekillerine gerekçeli kararın mahalli mahkemece tebliğ edilmesi ve,

2-Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa Tebligat Kanununun 35.maddesine göre yapılan tebligatın yasal şartlara uygun bulunmadığından mahkemenin 29.12.2006 tarih 2005/407 esas, 2006/433 karar sayılı ilamı ile verilen hükmün kesinleşmediği anlaşılmakla halen cezaevinde hükümlü olan Hatay ili, ... ilçesi, ... köyü nüfusuna kayıtlı, ... oğlu, ...'den olma 04.04.1953 doğumlu ...'ın bu dosya nedeniyle verilen hükümle ilgili olarak infazının durdurulmasına, başka suçtan tutuklu ve hükümlü değilse derhal telle tahliyesi ile dosyadaki eksiklikler tamamlandıktan sonra iade edilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23726, Karar No: 2015/2116, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23726 E.  ,  2015/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/3037, Karar No: 2014/6513, Tarih: 21.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3037 E.  ,  2014/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 288 parsel sayılı 5.222,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, üzerindeki üç adet ahşap binanın ..., ... ve ...'a ait olduğu beyanlar hanesinde şerh verilerek, irsen ve taksimen intikal ile 20 yılı aşkın süredir ...’ın zilyetliğinde bulunduğu, her ne kadar ...'ın murisi...tarafından özel parselasyon yapılarak bir çok şahıslara satılmış ise de; İmar Kanunu'na göre taşınmazın ifraz edilerek satışının mümkün olmadığı belirtilerek davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümünü ...'dan satış senedi ile aldığını ve kullandığı taşınmaz bölümünün adına tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında, ..., ..., ...,... ve ... ve ... ayrı ayrı aynı sebebe dayanarak, Hazine ise, imar kanununa göre özel parselasyon yapılarak taşınmazın davacılara hisseli satışının mümkün olmadığı ve davalı zilyetliğini devrettiğinden ilgisi kalmadığını ileri sürerek taşınmazın Hazine adına tescili gerektiği iddiası ile davaya katılmıştır. Mahkemece  yapılan yargılama sonunda, davacı ile müdahil gerçek kişilerin davasının kabulüne ve uzman fen bilirkişisinin raporuna ekli krokiye göre 7 parsel numarası ile belirtilen 122,98 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ..., 8, 9, 10, 11 ve 12 parsel numaraları ile belirtilen 670,23 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile 2 katlı kargir bina ve arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ..., 13, 14 ve 15 parsel numaraları ile belirtilen 405,39 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile 1 adet tek katlı kargir bina ve arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ..., 18 parsel numarası ile belirtilen 180,88 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile tek katlı kargir bina ve arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ... ve ..., 19 parsel numarası ile belirtilen 123,00 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ..., (A) harfi ile belirtilen 504,81 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile iki katlı kargir bina ve arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ... adına, (B) harfi ile belirtilen 203,02 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile arsa vasfı ile adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle ..., 1, 2, 3, 4, 5, 6, 16, 17, 20, 21, 22, 23 ve 24 parsel numaraları ile gösterilen kısımlar dahilinde yeniden tespit gibi aynı vasıfla ... kızı 1944 doğumlu ... adına tesciline, (C) harfi ile işaret edilen 460,49 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile yol olarak sınırlandırılmasına, (D) harfi ile işaret edilen 394,89 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile yol olarak sınırlandırılmasına, müdahil Hazinenin davasının reddine karar  verilmiş; hüküm, müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir

... kızı 1944 doğumlu ... adına tesciline, (C) harfi ile işaret edilen 460,49 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile yol olarak sınırlandırılmasına, (D) harfi ile işaret edilen 394,89 m2 yüzölçümündeki kısmının davalı parselden ifrazı ile yol olarak sınırlandırılmasına, müdahil Hazinenin davasının reddine karar  verilmiş; hüküm, müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20509, Karar No: 2014/28240, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20509 E.  ,  2014/28240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2014/78-2014/352

Davacılar murisinin iş kazası soncu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenler ile temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlanının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabülune karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 22.04.2013 tarihli ilk hüküm ile davacı eş yararına 200,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk Mustafa yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Aşkın yararına 136,78 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Nihal yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Aslıhan Naciye yararına 1.966,69 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı anne yararına 8.000,00 TL manevi, davacı kardeşler yararına ayrı ayrı 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiği, iş bu kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 05.11.2013 tarih 2013/11661 esas 2013/19727 karar sayılı ilamı ile manevi tazminatın bölünemezliği ilkesi gereğince Bursa 1. İş Mahkemesi'nin 2003/464 esas 2008/337 karar sayılı dosyasında davacı eş ve çocuklar için talep edilen manevi tazminat miktarlarını aşacak şekilde karar verilemeyeceğinden bozulmasına karar verildiği, bozma ilamından sonra mahkmece uyma kararı verilerek asgari ücret artışındaki değişiklikler nedeniyle 02.05.2014 tarihli ek hesap raporunun alındığı, davacılar vekilinin ek hesap raporu doğrultusunda 02.06.2014 havale tarihli ıslah dilekçesini sunduğu, temyize konu kararda maddi tazminat istemleri yönünden bozma ilamından sonra sunulan ıslah dilekçesi esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 22.04.2013 tarihli ilk karara karşı davacıların temyiz talebinde bulunmadıkları ve maddi tazminatın bozma konusu yapılmayarak kesinleştiği anlaşıldığından Mahkemece maddi tazminat istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, 02.05.2014 tarihli ek hesap raporunun hükme esas alınarak ve bozmadan sonra sunulan ıslah dilekçesine itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Somut olayda, 22.04.2013 tarihli ilk karara karşı davacıların temyiz talebinde bulunmadıkları ve maddi tazminatın bozma konusu yapılmayarak kesinleştiği anlaşıldığından Mahkemece maddi tazminat istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, 02.05.2014 tarihli ek hesap raporunun hükme esas alınarak ve bozmadan sonra sunulan ıslah dilekçesine itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, 05.11.2013 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen davacı çocuk N.. K.. için Bursa 1. İş Mahkemesi'nin 2003/464 esas 2008/337 karar sayılı dosyasında talep edilen manevi tazminat miktarının 3.000,00 TL olduğu gözardı edilerek, bozma ilamı kapsamına ve manevi tazminatın bölünemezliği ilkesine aykırı olacak şekilde bu davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminatın takdirine karar verilmesi de hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15992, Karar No: 2018/4732, Tarih: 09.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15992 E.  ,  2018/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası ile reddedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların cinsellikle ilgili sorunlar nedeniyle sık sık kavga ettikleri ayrılıp barıştıkları, barışmaları neticesinde birbirlerinin ayrılık öncesindeki kusurlu davranışlarını affettikleri, sonrasında gerçekleşen olaylara göre tarafların eşit derecede kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; tarafların evli kaldıkları süre ve olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkeğin cinsel şiddet eylemine yönelik olarak davacı-karşı davalı kadının af iradesinin oluşmadığı, yapılan soruşturma ve toplanan deliller uyarınca mahkemece kabul edilen kusurlu davranışların yanında davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına karşı cinsel şiddet de uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmaya sebep olan olaylarda yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere davalı-karşı davacı erkek daha fazla kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, kadının bu isteklerinin hatalı kusur belirlemesi sonucunda reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.