muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2899, Karar No: 2017/4941, Tarih: 02.10.2017

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava, marka ve ticaret unvanına tecavüz nedeniyle sicilden terkin ve maddi manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, davacı şirketin ticari unvanındaki asli unsurun "İtimat" ibaresi, davalı şirketin ticari unvanındaki asli unsurun ise Celal Koçkan ismi dışında "İtimat" ibaresi olduğu, her iki unvanın aynı iştigal mevzunda kullanıldığı, davalı şirketin, davacı şirketten haberdar olması nedeniyle kullandığı ticaret unvanının dürüstlüğe uygun olarak kullanılmadığı ve davalının ticaret unvanına bu kullanımın davacı ticaret unvanına tecavüz oluşturduğu, davalı şirketin ticaret unvanında yer alan "İtimat" kelimesinin silinmesi gerektiği, davalı şirketin ticaret unvanını kullanması davacı bakımından haksız rekabet niteliğinde olsa da bu unvanın ticaret siciline kayıtlı olması nedeniyle bu unvanın ticaret sicilinden silinmesine kadar tazminat yükümlülüğü bulunmadığı, davacının ticaret unvanına tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminin reddi yerinde olmadığı, davacı şirket adına tescilli 121024 no'lu "İTİMAT SUCUKLARI T.M." markası ile davalı şirket adına tescilli 2001 81633 nolu "Celal Koçkan İtimat" markasının da 29'uncu sınıflar yönünden "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" malları yönünden benzer olduğu, davalı şirketin kurucuları olan Ömer Faruk Koçkan ve Ahmet Koçkan'ın tanık anlatımlarından da anlaşıldığı üzere bir müddet davacı şirkette çalıştıkları, babaları olan Celal Koçkan'ın davacı şirketin kurucu ortağı olduğu, davalı şirket kurucuları gerek davacı şirkette çalışmaları, davacı şirket için mesai harcamaları ve gerekse babalarının davacı şirket ortağı olması nedeniyle davacı şirketin ürettiği ve sattığı sucuk ve pastırma gibi et ürünlerinde "İTİMAT SUCUKLARI T.M." markasını kullandığını bildikleri, buna rağmen davacı şirketten ayrılarak davalı şirketi kurduklarında, ürünlerinde kullanacağı markayı babalarının ismi yanında "İtimat" ibaresini de eklemek suretiyle kaydettirmeleri ve fiili kullanımlarında da "İtimat" ibaresini baskın olarak kullanmaları, basiretli bir tacirden beklenilmeyecek bir davranış olduğu, TMK'nin 2

.M." markasını kullandığını bildikleri, buna rağmen davacı şirketten ayrılarak davalı şirketi kurduklarında, ürünlerinde kullanacağı markayı babalarının ismi yanında "İtimat" ibaresini de eklemek suretiyle kaydettirmeleri ve fiili kullanımlarında da "İtimat" ibaresini baskın olarak kullanmaları, basiretli bir tacirden beklenilmeyecek bir davranış olduğu, TMK'nin 2. maddesi gereğince hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu, davalının kötü niyetli olması nedeniyle 2011 81633 sayı ile tescilli "Celal Koçkan İtimat" markasının 29'uncu sınıfdaki tüm mallar yönünden hükümsüz sayılmasının gerektiği, davalı şirketin, davacı şirket markasını kullanmasının hem markaya tecavüz, hem de marka kullanımından kaynaklanan haksız rekabet niteliğinde olduğu, davalının eylemi tek olduğu için davacının iki kez değil tek bir kez zarara uğradığı, bu nedenle sadece markanın haksız kullanımından kaynaklanan tazminata hükmedilmesinin gerektiği, haksız rekabet nedeniyle talep edilen maddi ve manevi tazminat isteminin reddi gerektiği, davacı 556 sayılı KHK'nin 66/2-b maddesi gereğince marka hakkına tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, davalı şirketin 2011 yılı için 12.368,82 TL, 2012 yılı için 158.801,52 TL, 2013 yılı için dava tarihine kadar 46.338,60 TL genel gider hariç faaliyet kârı hesaplandığı, piyasada aynı ve benzer firmaların çok olması gözetilerek marka kullanımının etkisinin % 10 olarak değerlendirmesi suretiyle toplamda 21.750,89 TL tazminat hesaplandığı, davalı şirketin markayı kurulduğu günden itibaren kullandığı, bu markanın sağladığı gelir durumuna göre 3.000,00 TL manevi tazminat takdiri gerektiği, bu kullanımın kötü niyetli olduğu gerekçesiyle marka hakkına tacevüz nedeniyle 21.750,89 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın 18/01/2013 tescil tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı adına kayıtlı 2001 81633 nolu "Celal Koçkan İtimat" markasının hükümsüzlüğüne, davalı ticaret unvanında yer alan ''itimat'' sözcüğünün ticaret unvanından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, marka hakkına ticaret unvanına, tecavüzün tespiti ve haksız rekabetin tespiti ile maddi manevi tazminat ve hükümsüzlük istemine ilişkindir. Yukarıda açıklandığı üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece haksız rekabet ile ticaret unvanına tecavüze ilişkin red edilen maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca mahkemece vekalet ücretine ilişkin hüküm kısmının 10. Bendinde markaya tecavüz sebebiyle red edilen manevi tazminat yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken reddedilen miktar yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemeside doğru görülmemiş, kararın davalı yararına kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7958, Karar No: 2012/6003, Tarih: 14.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/7958 E.  ,  2012/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

2004 sayılı İİK.nun 25/b maddesinde öngörülen yöntem uygulanmadan, doğrudan emniyete yazı yazılarak çocuğun anneye tesliminde sanığın görevinin gereklerine aykırı davranmadığına ilişkin gerekçe ile infaza konu mahkeme kararının ilam olmayıp; ihtiyati tedbir kararı niteliğinde olması ve teslimde 1086 sayılı HUMK.nun 106. maddesi hükümlerine uyulması karşısında, isabetli olduğu anlaşıldığından,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... ve vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5062, Karar No: 2022/6342, Tarih: 29.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5062 E.  ,  2022/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin ... İli Kepez İlçesi ... Mahallesi 8319 ada 10 parsel sayılı taşınmazı 30 yıldır kullandığını ancak kullanım kadastrosu çalışmasında kullanımsız olarak tespit ve tescil edildiğini belirterek, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesine, vekil edeninin kullanımında olduğuna dair şerh konulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İli, Kepez İlçesi ... Mahallesi 8319 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bu parsel kullanımsızdır şerhinin iptali ile bu parsel ... ...'nun 31.12.2011 tarihi öncesinden itibaren kullanımdadır şerhinin konulmasına bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiş; hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 04.10.2018 tarihli ve 2016/237 Esas, 2019/140 Karar sayılı hükmünün kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 5831 sayılı Kanun'la 3402 sayılı Kanun'a eklenen ek 4 maddesine dayalı zilyetlik şerhinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, kullanım kadastrosu sırasında ... İli Kepez İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 8319 ada 10 parsel sayılı 544,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanımsız olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit edildiği, davacının taşınmazın kendi kullanımında olduğu iddiasına dayanarak dava açtığı, Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, mahallinde yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları, dinlenen tanık beyanları, mahalli bilirkişi beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşınmazın kullanıcısı olduğu, hatta taşınmazın bitişiğinde tapulu taşınmazının da bulunduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verildiği, davalı Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi’nce yeniden yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu uyarınca Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar dinlenen tanık, yerel bilirkişi ve tutanak tanıklarının beyanlarından davacının taşınmazda ekonomik amaca uygun fiili kullanımın bulunmadığı, uzun yıllar önce tavuk üretimi yapıldığının ve üzerinde kümes olduğunun beyan edildiği, ancak uydu görüntüleri (2004 yılı, 13.06.2009, 01.09.2011 tarihli ve dahi 20.06.2016 tarihli) ve eylemli durumuna göre yapılan inceleme sonucu düzenlenen teknik bilirkişi raporlarında taşınmazda tarımsal faaliyet yapılmadığı, taş duvar, tel örgü gibi fiili hakimiyeti gösteren fiziki sınırın bulunmadığı, bir kısmında moloz yığıntısının bulunduğunun tespit edilmesi, moloz bırakmanın ne fiili kullanıma ne de fiili hakimiyete delil oluşturacağı, keşifte gözlemlenen taşınmazın ihata sınırı içine alınması işleminin 31.12.2011 tarihinden çok sonraları olduğu ve 3402 sayılı Kanun'un ek 4. maddesi ve 6292 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca 31.12.2011 tarihinden önce dava konusu taşınmaz üzerinde davacının fiili kullanımının veya fiili hakimiyetinin ya da muhdesatının bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, Mahkemece, 14.04.2017 tarihinde yapılan keşifte dinlenen davacı tanıklarından Şaban ..., dava konusu taşınmazı davacının 30 yıldır kullandığını, dava konusu yerin bitişiğinde binasının bulunduğunu, önceden bahse konu yerde tavuk üretimi yapıldığını, üzerinde bulunan ahırın yıkıldığını, bir diğer davacı tanığı ... ..., davacı ile 20 yıldır tanıştığını ve tanıştığı tarihte davacının dava konusu yeri kullandığını, dava konusu yerde önceden gecekondu tarzında bir ev olduğunu, 10 yıl önce yıkıldığını, taşınmazın bitişiğindeki binanın davacıya ait olduğunu beyan etmişler; bir diğer davacı tanığı ... ... de diğer davacı tanıkları ile benzer beyanda bulunmuş; 04.12.2018 tarihli duruşmada dinlenen mahalli bilirkişiler ise davacının evinin bulunduğu yerin batı tarafında bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde büyük bir tavuk kümesinin bulunduğunu, davacının tavuk yetiştirdiğini, yerin çevresinde öncesinde taş duvar olduğunu, yıkılınca davacının tel örgü yaptığını beyan etmiş; diğer bir mahalli bilirkişi ise aynı duruşma oturumunda, davacının dava konusu yeri 30-35 yıldır kullandığını, öncesinde davacının burada 3000-4000 adet tavuk beslediğini ancak şikayetler üzerine kümesi kaldırdığını, sonrasında 15-20 tane tavuk beslediğini, dava konusu yerde önceden bir ev olmadığını beyan etmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesince 27.01

. ... Bölge Adliye Mahkemesince 27.01.2020 tarihinde yapılan keşifte yapılan gözlemde, dava konusu taşınmazın içerisinde bir kısmı tavuk teliyle çevrili taşınmazın diğer bölümlerinden tecrit edilmiş, içinde tavukların olduğu bir alan bulunduğu, tavuk kümesi olarak kullanılan üzeri tahta parçaları ile kapatılmış kayık olduğu, bir kısmında tahta parçalarının yığılı olduğu, bir kısmının zeminin beton olduğu, bu betonun bir kısmının araziyi çeviren telin dışına doğru taştığı, sınırın iki kısmının inşaat telleriyle yapılmış tel çit ve tavukların çıkmaması için alt tarafının tavuk teliyle çevrili olduğu, iki sınırının ise duvar ile çevrildiği, içerisinde bir adet zeytin ağacı ile bir adet pırnal meşesinin olduğu, yabani otların bulunduğu, arsanın tamamen çevrili olarak soyutlandığı belirtilmiştir. Yine keşifte dinlenen mahalli bilirkişi (Mahkemece duruşmada dinlenen), davacının dava konusu taşınmazda zirai faaliyet yapmadığını, 15-20 yıl önce taşınmazı tel ile çevirdiğini, içine malzeme koyarak ve hobi tavukçuluğu yaparak kullandığını beyan etmiş, aynı keşifte dinlenen davacı tanıkları ve tespit bilirkişileri de benzer beyanlarda bulunmuşlardır. Görüldüğü üzere, gerek Yerel Mahkeme, gerekse Bölge Adliye Mahkemesince dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, davacı, dava konusu yeri uzun yıllar kullanmıştır. 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek-4. maddesine göre, davacı açısından fiili kullanım şartları gerçekleşmiştir. Açıklanan nedenlerle, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20923, Karar No: 2015/26701, Tarih: 09.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/20923 E.  ,  2015/26701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki kapıdan satış sözleşmesinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendilerini rehber öğretmen olarak tanıtan bir erkek ve bir bayan pazarlama elamanından 20.04.2012 tarihinde eğitim kitapları ve CD satın aldığını, toplam 2.640,00-TL tutarlı sözleşmeyi imzaladığını, gelen kişilerin okul yönetimince gönderildiklerini belirtmelerine rağmen okul yönetimiyle ilgilerinin bulunmadığının tespit edildiğini, sözleşmenin iptalini istediğini ancak sonuç alamadığını belirterek, davalı şirket ile yapılan 20.04.2012 tarihli sözleşmenin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK’nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkemenin mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20078, Karar No: 2025/5176, Tarih: 29.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/20078 E.  ,  2025/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/157 E., 2015/171 K.

SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sahtecilik suçlarında mağdurun, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olması ve suçun konusunu oluşturan davaya konu "ilgili Makama" başlıklı belgenin bankadan kredi çekilmesi esnasında bankaya sunulması, şikayetçi ...'ya karşı kullanılmaması, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden ise sanığın ... Bankası'ndan bireysel kredi çekmiş olması nedeniyle, sanığa yüklenen özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'nın kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı; usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından, şikâyetçi adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12499, Karar No: 2012/14241, Tarih: 06.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12499 E.  ,  2012/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.07.2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılğın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı... şirketlerine ait baz istasyonlarının kaldırılması ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonlarının sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuş diğer davalı ... savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ...ve.... Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.