muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3373, Karar No: 2017/6490, Tarih: 18.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3373 E.  ,  2017/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davaya konu sitede kat irtifakı oluşturulurken binanın bodrum katında bulunan otopark alanında bağımsız bölümlere eklenti şeklinde otoparklar oluşturulduğunu, oluşturulan otoparkların basit bir kroki çizilerek, her bir otoparka numara verilerek bağımsız bölümlere eklenti mahiyetinde tapuya tescil edildiğini, müvekkiline ait eklenti niteliğindeki otoparkın 16/C3 olarak ekli krokide gösterildiğini ve bu alanın kullanımının müvekkiline tahsis edildiğini belirterek; müvekkiline tahsis edilen bu alan içerisinde ana binanın 2 adet taşıyıcı kolonunun olması nedeniyle bu alan içersinde araç parkının neredeyse imkansız halde olduğunu; yan yana çizilen çizgiler ile sıra halinde oluşturulan otoparklara diğer kat maliklerinin araçlarını park etmeleri ile müvekkiline ait 16/C3 nolu otoparka araç parkı için 3-5 defa manevra yapmak suretiyle gerçekleştirilebildiğini, ancak alan içersinde kalan 2 adet kolon nedeniyle aracın arka kısmının otopark alanı dışında kaldığını dolayısıyla bir arkada kalan otopark bölmesinden çıkan araçlar ile C3 otoparkın sağında ve solunda yer alan otoparklardaki araçların giriş - çıkış esnasında müvekkilinin park yerinde bulunan aracına çarpma tehlikesi olduğunu, nitekim C3 sınır çizgisine monte edilen 2 adet plastik dubanın diğer araçlar tarafından giriş - çıkış esnasında ezildiğini; müvekkiline ait otoparkın kullanılamadığını, 3194 sayılı İmar Kanunu gereği otoparkın en az 20,00 m² olması gerektiğini, binaya eklenti mahiyetinde oluşturulan otopark alanının yönetmeliğe uygun olarak hazırlanmadığını, KMK gereği kat maliklerinin ortak alanlardan eşit olarak faydalanmasının gerektiğini, kapalı otopark içerisinde halen boş yerlerin mevcut olduğunu; bu nedenle eklenti otopark dağılımına ilişkin düzenlemede müvekkiline tahsis edilen C3 nolu eklentinin halen boş olan makul bir eklenti ile değiştirilmesi suretiyle yeni eklentinin müvekkilinin bağımsız bölüm eklentisi olarak tescil edilmesi istenilmiş, mahkemece; davacıya ait bağımsız bölümün tapu sicilinin beyanlar hanesindeki şerhe ve imardan onaylı projesine göre eklentisi olduğu anlaşılan otopark yerinin ortak yerlerden sayılamayacağı, doğrudan doğruya o bağımsız bölüme tahsis edilmiş garaj eklentisi olup o bölümün bütünleyici ve ayrılmaz parçası sayıldığından, ancak bağımsız bölüm ile birlikte hukuki işleme tabi olup, o bölümün dışında bir işleme tâbi olamayacağı, bağımsız bölüm ile birlikte iktisap edileceği veya devredileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının talebi C blok 3 nolu bağımsız bölümün eklentisi olan 16 nolu kapalı otoparkın değiştirilmesi istemi olup, ıslah ile başka bir otoparkın kullanılmasına izin verilmesi istenilmiş,

mahkemece dava konusu edilen otopark yerinin bağımsız bölümün eklentisi olup, ortak yerlerden olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7559, Karar No: 2021/4631, Tarih: 24.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7559 E.  ,  2021/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2017 tarih ve 2017/147-2017/150 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 yollamasıyla 58/6, 63 maddeleri

uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; ByLock iletişim sistemi, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacaktır.

ByLock uygulaması programını indirmek, mesajlaşmak/haberleşmek için yeterli değildir. Öncelikle kayıt esnasında kullanıcının bir kullanıcı adıyla parola

üretmesi, mesajlaşma için ise kayıt olan kullanıcılara sistem tarafından otomatik olarak atanan ve kullanıcıya özel olan ID (kimlik) numarasının bilinmesi ve karşı tarafça onaylanması gerekmektedir. Karşılıklı ekleme olmaksızın iletişime geçilme imkanı bulunmamaktadır.

ByLock iletişim sisteminde bağlantı tarihi, bağlantıyı yapan IP adresi, hangi tarihler arasında kaç kez bağlantı yapıldığı, haberleşmelerin kimlerle gerçekleştirildiği ve içeriğinin ne olduğu tespit edilebilmektedir. Bağlantı tarihinin, bağlantıyı yapan IP adresinin tespit edilmesi ve hangi tarihler arasında kaç kez bağlanıldığının belirlenmesi, kişinin özel bir iletişim sisteminin bir parçası olduğunun tespiti için yeterlidir. Haberleşmelerin kimlerle yapıldığı ve içeriğinin ne olduğunun saptanması ise kişinin örgüt içindeki konumunu tespit etmeye yarayacak bilgilerdir.

ByLock kullanıcı tespitleri ByLock sunucusunda kayıtlı IP adresleri üzerinden tespit edilebilmektedir. ByLock sunucusunda kaydı olan kullanıcıların User-ID (Kullanıcı No) tespiti yapılabilmekte ve mesaj içeriklerinin çözümü gerçekleştirilebilmektedir. Bu nedenle ByLock tespit değerlendirme tutanağında yer alan User-ID (Kullanıcı No), şifre ve gruba kayıtlı kişilerin tespiti bu kişilerin birbirleriyle olan ilişki ve irtibatların ortaya konulması sanığın hukuki durumunun belirlenmesi bakımından önemlidir.

ByLock kullanıcılarının tespitleri açısından operatörler tarafından tutulan CGNAT (HIS) kayıtları bir çeşit üst veridir. CGNAT kayıtları özet veri olması nedeniyle bir iz ve emare niteliğinde olduğundan tek başına kişinin gerçek ByLock kullanıcısı olduğunu göstermez. Kişiler iradeleri dışında ByLock sunucularına yönlendirilmiş olabilirler. Nitekim, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde yürütülen ve BTK tarafından yapılan teknik çalışmalar sonucunda iradeleri dışında ByLock sunucularına yönlendirildikleri saptanan 11.480 kişinin tamamının CGNAT kayıtlarının olduğu ve tespit edilen CGNAT kayıtlarına göre ByLock uygulamasının IP’lerine bağlantıya yönlendirildikleri belirtilmektedir.

Kişinin User-ID ve şifrelerinin belirlenememesi ve fakat CGNAT kayıtlarıyla ByLock sunucusuna bağlantı yaptığının tespit edilmesi halinde, kişinin gerçek ByLock kullanıcısı olduğu ancak henüz User-ID ve şifresinin tespit edilemediği anlaşılabileceği gibi ByLock sunucularına tuzak yöntemlerle (Morbeyin vb.) yönlendirilmiş olabileceği sonucuna da ulaşılabilir.

Bu nedenle ancak operatör kayıtları ve User-ID eşleştirmesi doğru yapılabilen kişilerin gerçek ByLock kullanıcısı olduklarının kabulü gerekeceğinden, kişinin örgütsel gizliliği sağlamak ve haberleşmek amacıyla ByLock sistemine girdiğinin ve bu sistemi kullandığının, User-ID, şifre ve grup elemanlarını içerir ByLock tespit değerlendirme tutanağı ve CGNAT kayıtlarını içeren belgeler ile kesin olarak kanıtlanması zorunludur.

Somut olayda; KOM Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen belgeye ve CGNAT kayıtlarına dayanılarak ByLock kullanıcısı olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilen sanık ...'ın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/21852 sayılı tebliğnamesinde belirtildiği üzere, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2017 tarih ve 2016/180056 soruşturma sayılı yazısı ekindeki Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 26.12.2017 tarihli rapor ve ekindeki listenin kontrolünde, bylock tespit edilen cep telefonu numarasının "mor beyin" listesinde yer aldığının anlaşılması karşısında, bu hususun araştırılarak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

II-) Sanığın ByLock tespit edilen cep telefonu numarası "mor beyin" listesinde bulunmadığı takdirde;

1-Bylock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ilgili birimlerden ayrıntılı Bylock tespit ve değerlendirme raporunun bulunup bulunmadığı araştırılarak getirtilmesi, temin edilememesi halinde HTS ve CGNAT kayıtları üzerinden adli bilişim uzmanlarından uzman bilirkişi raporu aldırılıp CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması ile tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığı araştırılarak, varsa ilgili şahısların sanık hakkındaki beyanlarının aslı veya onaylı suretlerinin getirtilerek CMK 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak ve gerektiğinde ilgili şahısların tanık sıfatıyla dinlenerek diyeceklerinin sorulması,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18176, Karar No: 2007/6433, Tarih: 17.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18176 E.  ,  2007/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ürgüp Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        :23.05.2006
Yargıtay — Esas No: 2006/18068, Karar No: 2010/2747, Tarih: 18.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18068 E.  ,  2010/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1,522(pek hafif) maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,53, 116/1,53, 151/1,53. maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

b- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.03.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10918, Karar No: 2016/1480, Tarih: 10.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10918 E.  ,  2016/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, tadil sözleşmesi ve ek protokol nedeni ile kira bedeli, elden ödenen para ve menfi zararın tahsiline ilişkindir.

Asıl ve birleşen davada davalı, yüklenici vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında düzenleme şeklinde imzalanan 10.09.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 13.02.2012 tarihli tadil sözleşmesi imzalandığı, tadil sözleşmesinde işin teslim tarihinin 01.03.2013 olarak belirlendiği daha sonra, arsa sahiplerinden davacı ... ile davalı yüklenici arasında adi yazılı 10.09.2009 tarihli protokol imzalandığı, arsa sahibi ....'in diğer arsa sahipleri adına vekaleten protokolü imzaladığı, adı geçen protokolün resmi şekilde yapılmaması nedeni ile geçerli olmayıp resmi şekilde yapılan asıl ve tadil sözleşmelerini değiştiremiyeceği, resmi şekilde yapılan sözleşmelerde kira tazminatı ve cezai şart öngörülmediği bu nedenle davacı tarafından kira tazminatı talebinin yerinde olmadığı, düzenleme şeklinde yapım sözleşmelerinin geriye etkili olarak feshi şartların oluştuğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 10.09.2009 ve 13.02.2012 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve tadil sözleşmesinin feshine, davacılar tarafından davalıya ödenen 5.000,00 TL'nin yasal faizi ile iadesine, davacıların kira tazminatına ilişkin taleplerin reddine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı yüklenici vekili ile asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı yüklenici vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kaln diğer temyiz itirazları reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin kira tazminatı talebine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacılar vekili, müvekkillerinin sözleşme konusu arsa üzerinde bulunan evlerinin yeni inşaat yapılması dolayısıyle yıkıldığını ve müvekkillerinin yeni bir ev kiralayarak buraya taşındıklarını ileri sürerek, dava dosyasına kira kontratı sunmuştur.

2-Asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin kira tazminatı talebine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacılar vekili, müvekkillerinin sözleşme konusu arsa üzerinde bulunan evlerinin yeni inşaat yapılması dolayısıyle yıkıldığını ve müvekkillerinin yeni bir ev kiralayarak buraya taşındıklarını ileri sürerek, dava dosyasına kira kontratı sunmuştur.

Davacılar vekilinin bu talebi menfi zarar (olumsuz) niteliğindedir. Bilindiği gibi menfi (olumsuz/zarar); sözleşmenin karşı tarafça yerine getirileceğine olan güvenin boşa çıkması nedeni ile uğranılan eylemli zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Yani sözleşme nedeni ile cepten çıkan ve yasal olarak harcananan paradır. Bu bedel, sözleşmelerde hüküm altına alınmamış olsa bile talep edilebilir. Somut olayda, davacıların sözleşmenin yerine getirilmemiş olmasında kusurları da bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davacılar (birleşen davacılar) vekilinin bu yönü ilişkin talepleri üzerinde durulup, değerlendirilmeden yazılı şekilde, reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm asıl ve birleşen davada davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, asıl ve birleşen davada davacılardan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27324, Karar No: 2012/3254, Tarih: 20.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/27324 E.  ,  2012/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazının İncelenmesinde:

Suçun işlenmesinden dolayı doğrudan zarar görmeyen şikayetçi kurumun katılma isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen 05.10.2006 günlü ara kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Şikayetçi ... vekilinin sanıklar hakkındaki temyizine gelince;

Şikayetçi Yıldız Teknik Üniversitesinin suçun niteliğine göre doğrudan zarar görmesi olasılığına karşı katılma isteğinin kabul edilmesi gerekirken bu isteğinin ilk derece mahkemesince reddedilmiş ise de, temyiz dilekçesinde açıkça belirtilmesi karşısında, 5271 sayılı C.M.K'nun 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan, avukatlar Zeki Terazi, Özcan Ekici'nin de katılan vekilleri olarak kabulüne karar verilerek işin esasına geçildi.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dava açan belgelerde; proje yöneticileri olan öğretim üyesi sanıkların, Başbakanlıktan proje karşılığı üniversite hesabına aktarılan mali kaynağı usul ve yasalara aykırı olarak kendilerine keyfi ve kişisel çıkar sağlayacak şekilde kullandıklarının iddia olunması karşısında eylemlerinin, 765 sayılı TCK'nun 202 ve 5237 sayılı TCK'nun 247.maddesinde öngörülen zimmet suçunu oluşturabileceğinden delilleri takdir ve nitelemenin Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükmolunması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8578, Karar No: 2020/654, Tarih: 22.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2015/8578 E.  ,  2020/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3056, Karar No: 2015/3108, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3056 E.  ,  2015/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi