muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3330, Karar No: 2019/4513, Tarih: 22.10.2019

Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık ... müdafiinin hak ve yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar..., ... haklarında; mağdur ...’e karşı silahla basit yaralama suçundan dolayı kurulan beraat hükümlerinin, taraflar ya da Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığından, hükümler tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun, sanıklar... haklarında; maktule yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ... açısından suç niteliği tayin, sanık ... hakkında haksız tahrik, sanıklar hakkında takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... haklarında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme, sanıklar ..., ... haklarında; mağdur ...’e karşı nitelikli kasten yaralama, sanıklar ... haklarında; mağdurlar ... ve ...’a karşı basit yaralama suçlarından elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; tüm sanıkların iştirak halinde maktulü öldürdüklerine, mağdurlar ... ve ...’i yaraladıklarına, katılanlar vekilinin; haksız tahrikin olmadığına, beraat hükümlerinin hatalı olduğuna, canavarca hisle öldürmenin varlığına, sanıklar... müdafiinin; temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki delillerin hatalı değerlendirildiğine, sübuta, beraat etmeleri gerektiğine, sanık ... müdafiinin; bir nedene dayanmayan ve yerinde görüleyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında; maktul ...’e karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet, sanıklar ... haklarında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme, sanıklar ..., ... haklarında; mağdur ...’e karşı nitelikli kasten yaralama, sanıklar ... haklarında; mağdurlar ... ve ...’a karşı basit yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.600,00.-TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekille temsil ettiren sanıklar ...’a ödenmesine" ibaresinin hüküm fıkrasının ilgili bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında kasten öldürme suçu açısından re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar... haklarında; maktul ...’e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında; mağdur ...’e karşı nitelikli kasten yaralama, sanıklar...... haklarında; mağdur ...’e karşı nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin yapılan incelemesinde;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’ın öldürme eylemi sırasında sanık ...’in yanında bulunarak, sopa ve bu gibi malzemeleri elinde bulundurup kavga içerisinde maktule vurarak maktulün etkinliğini düşürdüğü, sanık ...’ın ise olay günü ... ailesini kendi minibüsü ile ilçeye getirerek, kavga ortamının gerçekleştiği yere aile mensuplarını bıraktığı, olayların cereyanı esnasında da sanık ...’in yanında bulanarak, sopa ve bu gibi malzemeleri elinde bulundurduğu şeklinde, sanık ... ile fiil ve idare birliği içerisinde, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleşen eylemleri dolayısıyla TCK'nin 37/1. maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yardım eden sıfatıyla TCK'nin 39. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Mağdur ...’in aşamalardaki ifadelerinden; kendisine vuran şahıslardan sanık ...’i tanıdığı sabit olduğu anlaşılmakla, mağdur beyanlarının doktor raporu

ile de doğrulanması karşısında, sanık ... hakkında TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-d maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mağdura yönelik yaralama suçundan beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

c) Mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında tüm sanıklar hakkında mağdur ...’e yönelik basit yaralama ve yine mağdur ...’e yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde yaralama suçundan beraatlerine karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

22/10/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ......in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 24/10/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/13780, Karar No: 2013/11850, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13780 E.  ,  2013/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/06/2012 tarih ve 2006/325-2012/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin otobüsünde yolcu iken 04/04/2003 tarihinde araç sürücüsünün tam kusuru ile meydana gelen kazada yaralandığını, kol ve kaburga kemiklerinde kırıklar oluştuğunu, uzun süre iş ve güçten kaldığını, beyin cerrahi servisinde tedavi gördüğünü, manevi olarak da çöküş yaşadığını ileri sürerek 10.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazayı yapan aracın ...'a ait olduğunu, davalı şirketin müvekkiline ait olmadığını, ... Nakliyat AŞ isminde herhangi bir şirket bulunmadığını, müvekkili şirketin "....," olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davanın zamanında açılmadığını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davada yasal hasım olduğu, davacının araçta yolcu olarak bulunup kazada kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.750,00 TL maddi tazminat ile takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.04.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 787,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3963, Karar No: 2022/9388, Tarih: 24.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/3963 E.  ,  2022/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma öncesi gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen ilk mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemenin ardından 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle kararın bozulması üzerine söz konusu ilama uyan mahkemece esasen ceza miktarları itibarıyla sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2813, Karar No: 2016/6796, Tarih: 13.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2813 E.  ,  2016/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ile ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iade istemi ve boşta geçen süreye ait ücretin davalılardan müteselsilen tahsili istemlerine ilişkindir.

... İş Mahkemesince, uyuşmazlıkta ortak yetkili mahkemenin işçinin işini yaptığı yer olan ... Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... İş Mahkemesi tarafından ise davalı ... Müdürlüğünün yerleşim yeri mahkemesinde dava açıldığı ve davada ... İş Mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgâhı mahkemesinde açılır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan davada yetki, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de, hâkim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetksizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin, müvekkilinin iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespiti, işe iadesi ve boşta geçen süreye ait ücretin tahsili istemleri ile, davalılardan TKİ Genel Müdürlüğünün yerleşim yeri adresi olan ... İş Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... İş Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4524, Karar No: 2012/4388, Tarih: 08.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4524 E.  ,  2012/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, .... mevzuatına göre aylık bağlanması gerekirken, yurt dışı hizmetleri de gözetilerek, 506 sayılı Yasaya göre bağlanan aylıkların istirdatını istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, davalı tarafından aylıkların kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali için .... dava açılmış olup, 18.6.2009 tarih ve .... Karar sayılı ilamı ile, "Aylıkları kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, 2829 sayılı Kanunun 8. maddesi'ne göre aylık bağlayacak Kurum belirlenirken, 3201 sayılı Kanun uyarınca .... yapılan borçlanma süresinin de gözetilmesi gerektiği ve davacıya 01.12.1994 tarihi itibariyle kısmi aylık bağlanması ve 01.03.2007 tarihi itibariyle tam aylığa yükseltilmesi gerektiğinin tespitine'' karar verilmiş olup, söz konusu kararın Dairemizin 08.12.2009 tarih ve ....sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki dava ise; 01.12.1994-25.06.2008 tarihleri arasındaki dönemine ait aylıkların istirdatı istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davalıya 29.07.1994 onay tarihli ve 30.05.2003 onay tarihli aylık bağlama kararı ile iki kez aylık bağlanmış olup, her iki aylık da yurda kesin dönüş yapılmaması nedeniyle başlangıç tarihi itibariyle iptal edildikten sonra, Kurumun 21.11.2005 tarihli yazısına göre, davalıya yeniden, 01.12.1994 tarihinden geçerli olmak üzere kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılıyorsa da, buna ilişkin aylık bağlama kararına dosya içinde rastlanamamıştır. Daha sonra, davalının 19.12.2006 tarihinde 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanma yaparak kısmi aylığının tam aylığa yükseltilmesi için talepte bulunduğu, 27.09.2007 onay tarihli karar ile kısmi aylık tam aylığa yükseltildikten sonra, 28.05.2008 tarihinde ''Aylıkların ...mevzuatına göre bağlanması'' gerektiğinden bahisle yeniden iptal edildiği anlaşılmaktadır.

...ayılı Kesinleşmiş kararına göre; davalıya 01.12.1994 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı ve 01.03.2007 tarihinden itibaren tam yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği açıktır. Buna göre; Mahkeme tarafından yapılması gereken iş, aylıkların iptalinden önce en son aylık bağlama kararına göre, 01.12.1994-25.06.2008 tarihleri arasında ödenen aylık miktarları ile kesinleşmiş mahkeme kararına göre ödenmesi gereken miktarlar arasında istirdatı mümkün miktar olup olmadığını tespit edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6235, Karar No: 2015/5558, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6235 E.  ,  2015/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11856, Karar No: 2018/2921, Tarih: 27.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11856 E.  ,  2018/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3897, Karar No: 2011/4666, Tarih: 16.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3897 E.  ,  2011/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolvadin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/29592, Karar No: 2014/28037, Tarih: 24.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/29592 E.  ,  2014/28037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Germencik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/18-2014/42

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11., Avukatlık Kanunu'nun 41. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 73, 81, 82 ve 83. maddeleri gereğince; vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

Somut olayda, takip dosyası içerisinde bulunan Germencik İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20/11/2013 tarih ve 2013/50 E., 2013/92 K. sayılı kararına göre, ihalenin feshini isteyen A.. Ç.. vekili Av. M.. C... Ö...'in, borçlular A.. Ç.. ve L...Ç... vekili sıfatıyla kıymet taktirine itirazda bulunduğu, dolayısıyla adı geçen avukatın ihalenin feshini isteyen borçlu A.. Ç..'nu temsil ettiği ve böylece takibin vekille sürdürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle vekilin ayrıca icra dosyasına vekaletname ibrazına gerek yoktur.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya (borçlu vekiline) tebliğ edilmelidir. Satış ilanı, borçlu L... Ç... vekili sıfatıyla Av. M.. C...Ö...'e tebliğ edilmiş ise de, satış ilanının borçlu A.. Ç.. vekili sıfatıyla adı geçen vekili tebliğ edilmemiş olması başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.