muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23246, Karar No: 2014/32708, Tarih: 05.11.2014

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda; davacıya PTT aracılığıyla bir kısım ücretlerin ödendiği savunulmuş olup Mahkemece bu ödemelerin yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapıldığının tespiti halinde yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacının alacaklarından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11335, Karar No: 2014/10374, Tarih: 07.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11335 E.  ,  2014/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/470-2014/39

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 16.08.2011 tarihinde kredi kullandığını, davalı bankanın kullandırım komisyonu/ kullandırım ekspertiz ücreti/ipotek tesis ücreti adı altında 2.150,00TL haksız ücret tahsil ettiğini ileri sürerek davalının yaptığı haksız kesinti toplamı 2.150,00TL nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu

Hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 42.70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 7.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8467, Karar No: 2007/9244, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8467 E.  ,  2007/9244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 1.3.2007 gün ve 2007/986-2088 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 1.3.2007 tarih ve 2007/986-2088 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7244, Karar No: 2020/6942, Tarih: 09.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/7244 E.  ,  2020/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ... İlçesi,... Mahallesi, ... Sokakta bulunan mezarlık içinde sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın, mezarlığın 8 metreye 5 metre olan ve üzeri branda ile kaplı olan kısmında kazı yaparken görüldükleri, sanıklara belediye ya da mezarlıklar müdürlüğünde görevli olup olmadıklarının sorulduğu, sanıkların görevli olmadıklarını, toprak seviyesinin indirilmesi için kazı yaptıklarını, bu hususta Vakıflar Genel Müdürlüğü ... 1. Bölge Müdürlüğüne başvuruda bulunduklarını ancak henüz kazı için belgelerinin bulunmadığını beyan ettikleri, olay yeri inceleme raporunda, mezarların üstünün branda ile kapatılmış olduğunun, alana girildiğinde 2,26 x 1,60 metre ebatlarında ve 1,95 metre derinliğindeki yerin kazılmış olduğunun, kazı toprağının dışarı çıkarılmadığının, tarihi mezar taşlarının devrilmiş ve zarar görmüş olduklarının tespit edildiği, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın, müdafileri huzurunda alınan benzer mahiyetteki kolluk beyanlarında, sanık ... ile günlük 50 TL yevmiye karşılığında anlaştıklarını, hayır için mezarlığın temizliğini yaptıklarını, define bulma amacıyla kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, sanık ...’in olay günü diğer sanıkları mezarlıkta çalışırken görünce selam verdiğini, kendisini davet etmeleri üzerine yanlarına gittiğini, kazı yapmadığını ifade ettiği, sanık ...’in ise, sanık ...’ı 7-8 aydır tanıdığını, ...’da ikamet eden ve ismini Zekeriya olarak bildiği bir şahsın zaman zaman sanık ...’e para yollayarak mezarlıkta tadilat ve restorasyon yapmasını istediğini, sanık ...’in Vakıflar Bölge Müdürlüğünden çevre düzenlemesi ve mezarlığın etrafına tel örgü çekmek için izin aldığını, bu izin kapsamında sanık ... ile birlikte mezarlığın etrafını tel örgü ile çevirdiklerini, sanık ...’in anılan müdürlüğe bir proje sunduğunu, proje kapsamına dahil olan işler arasında mezarlığın 1,5 metre kadar toprağının alınması işinin de yer aldığını, ilgili müdürlük tarafından kendilerine şifahi olarak, izin çıkmadan dahi restorasyon işlerine başlayabileceklerinin söylendiğini, bunun üzerine adı geçen diğer sanıklarla günlük yevmiye karşılığında anlaştıklarını, kendisinin temin ettiği kazı aletleri ile mezarıkta kazı yapıldığı sırada yakalandıklarını, define bulma amacıyla değil, toprak seviyesini indirmek için mezarlığın kazdığını beyan ettiği, sanık ...’ın da beyanında, yaklaşık 1 sene önce ...’a geldiğinde dava konusu mezarlığı gördüğünü ve o tarihte mezarlığın çöp ve pislik içinde olduğunu, mezarlığı temizleyebileceğine karar verip Vakıflar Bölge Müdürlüğüne müracaat ettiğini, çevre düzenlemesi ve tel örgü çekmek için izin aldığını, daha sonra diğer işler için proje hazırlamaya başladığını, ancak henüz kazı ve tadilat yapmak amacıyla izin alamadığını, çevre düzenlemesi yaparken izinsiz kazı mı yapıyorsunuz diye mahallelinin sorular sorduğunu, diğer sanıkları kazı yapmaları için kendisinin göndermediğini, onlara para vermediğini, sanık ..

...’e mezarlık içindeki çöpleri toplatmak üzere işçi tutması için çeşitli tarihlerde para gönderdiğini, mezarlıkta kot farkı olduğundan kazı yapmak için İslami Eserler Müzesi’nden izin alındıktan sonra bir görevli refakatinde kazı yapılacağı bilgisini aldığını, ancak bu hususu sanık ...’e söylemediğini beyan ettiği, sanıkların duruşmada alınan savunlarında da atılı suçlamayı kabul etmeyerek, alınan izinler çerçevesinde hayır amacıyla mezarlıkta temizlik işi yaptıklarını ifade ettiklerinin anlaşıldığı,

Sanık ... tarafından Vakıflar Genel Müdürlüğü ... 1. Bölge Müdürlüğü’ne sunulan dilekçe ile talep edilen işler listesinde, ada içine atılacak çöplerin engellenmesi için balık ağı tipinde çatı yapımı, anahtarla açılan kapı yapımı, duvar üstüne demir çevre yapımı, kalebodurların temizlenmesi, iç kısmın çiçeklendirilmesi, çöp konteynırı konulması işlerinin yer aldığı, anılan dilekçeye istinaden sanığa hitaben gönderilen 20/02/2013 tarihli yazıda, taleple ilgili olarak hazırlanacak projenin ilgili Koruma Bölge Kurulunca onaylanmasından sonra yapılabileceğinin belirtildiği, bunun üzerine sanığın tekrar dilekçe vererek, raporun hazırlanması sürecinde mezarlığa çöp atılmaması için ağ çekilmesi hususunda izin talep ettiği, Vakıflar Genel Müdürlüğü ... 1. Bölge Müdürlüğü tarafından Hayır Hizmetleri Şube Müdürlüğü’ne gönderilen 25/02/2013 tarihli yazı ile proje onaylanana kadar mezarlık alanına ağ çekilmesinde sakınca bulunmadığının bildirildiği, bu bağlamda sanık ...’a dava konusu mezarlıkta her ne sebeple olursa olsun kazı yapılabilmesi için verilmiş bir iznin bulunmadığı, dosya kapsamında mevcut fotoğraflar incelendiğinde, mezarlıkta 2 metre kazı yapmayı gerektirecek bir kot farkının bulunmadığı gibi sanıkların üzeri branda ile kapatılan yerde böyle bir derinlikte kazı yapmak suretiyle hayır için temizlik yaptıkları yönündeki savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatlerine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 09/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3297, Karar No: 2014/10656, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2010/3297 E.  ,  2014/10656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2008/257794

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2008

NUMARASI : 2008/66 (E) ve 2008/188 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

15.05.2007 tarihinde özet beyanın verilmesinden sonra, henüz serbest dolaşıma ilişkin gümrük giriş beyannamesi düzenlenmeden, gümrük yetkilileri tarafından yapılan aramada, dava konusu özet beyan harici eşyanın tırın içinde gizlenmemiş vaziyette ele geçtiği nazara alınarak, sanıkların eyleminin Gümrük Kanunu'nun 237/3 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4102, Karar No: 2012/20498, Tarih: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4102 E.  ,  2012/20498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte borçlu yetki itirazında bulunmuş yetki itirazının kabulü ile dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesine karar verilmiş olup; borçlu, alacaklı tarafından süresinde yetkili yere gönderilmesi için başvurulmadığından bahisle takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesini talep etmiş mahkemece istemi reddedilmiştir.

HUMK.nun 193.maddesinde; "...görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur....Her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirmesi gerekir. Aksi halde dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan Gölbaşı'nda borçlu hakkında takipte bulunmuş, borçlunun süresi içerisinde yetki itirazı üzerine, Gölbaşı İcra Mahkemesinin 23.03.2011 tarih ve 2011/21 E. - 36 K.sayılı kararı ile Gölbaşı İcra Müdürlüğü'nün yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili Düzce İcra Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve bu karar 05.04.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Alacaklı vekili 31.05.2011 tarihinde (10 günlük yasal süreden sonra) Gölbaşı İcra Müdürlüğü'ne müracaat ederek dosyanın, Düzce İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesini talep etmiştir. Düzce İcra Müdürlüğünce yeniden harç alınmadan, borçluya ödeme emri gönderilmiştir. Borçlu süresi içinde şikayet ve itirazda bulunmuştur. Bu durumda Düzce İcra Mahkemesi'nce, HUMK.nun 193.maddesi re'sen nazara alınarak, 10 günlük yasal süresi içerisinde dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talep edilmediğinden takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.