muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5806, Karar No: 2008/6224, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5806 E.  ,  2008/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici davalıların muris ile akdedilen 09.12.1996 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak tapu iptali ve tescil talebi ile sözleşme dışı ekstra işler bedelinin tahsilini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı arsa sahipleri tarafından açılan karşı davada ise inşaatın gecikmesi nedeniyle şimdilik 100 milyar TL kira tazminatının faizi ile birlikte tahsili talep edilmiş, asıl davada tescil talebinin kabulüne sözleşme dışı işler bedeli ile ilgili talebin reddine karşı davada ise 61.189.898.526 TL kira tazminatının tahsiline dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasındaki 09.12.1996 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ile kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre sözleşmeye konu 10 parsel nolu taşınmaz üzerine yapılacak bina taraflar arasında %50 oranında paylaşılacaktır. Sözleşmenin 4. sayfasındaki düzenlemeye göre müteahhide ait olacak bağımsız bölümlerin tapusu aşamalı olarak yükleniciye verilecek, genel iskanın alınmasından sonra son bağımsız bölüm tapusu devredilecektir. Sözleşmede taşınmaz üzerine 18 adet bağımsız bölümden oluşan inşaat yapılacağı kararlaştırılmış iken, daha sonra tarafların ittifakı ile 48 adet apart yapılması kararlaştırılmış, sözleşmedeki paylaşım oranı aynen muhafaza edilmiştir. Davacı yüklenicinin tapu iptali ve tescil istemi ile ilgili olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi için arsa üzerine yapılan bağımsız bölüm sayısına göre her bir bağımsız bölüme isabet eden arsa paylarının belirlenmesi bağımsız bölüm numaralarını da gösterir liste bilirkişiye tanzim ettirilerek paylaşım oranına göre hangi bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye hangilerinin arsa sahiplerine ait olduğu belirtilmek suretiyle yükleniciye ait bağımsız bölümlere isabet eden arsa paylarının toplamı üzerinden tapunun iptali ile tescile karar verilmelidir. Dava konusu inşaata henüz iskan alınamamış olup davacı yükleniciye ait bir kısım bağımsız bölümler iskan alınana kadar teminat olarak tutulacağından inşaatın değişen niteliğine göre kaç adet bağımsız bölümün teminat olarak tutulması gerektiği takdir ve tayin edilmesi ayrıca belediyeden inşaata ait işlem dosyası da celbedilerek inşaatın yasal olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tüm bu yönler gözetilmeyerek 10 parsel sayılı taşınmazın ½ hissesinin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacı-k.davalı yüklenici tescil talebi ile birlikte sözleşme dışı işler bedeli olarak ayrıca 146.290.000.000 TL’nin tahsilini istemiş, davacının bu talebi reddedilmiştir. Reddedilen kısım üzerinden davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbî vekalet ücreti takdiri yerine makdu vekalet ücretine hükmedilmiş olması da bozma nedenidir.

3-Davacı-k.davalı yüklenici tescil talebi ile birlikte sözleşme dışı işler bedeli olarak ayrıca 146.290.000.000 TL’nin tahsilini istemiş, davacının bu talebi reddedilmiştir. Reddedilen kısım üzerinden davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbî vekalet ücreti takdiri yerine makdu vekalet ücretine hükmedilmiş olması da bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı-k.davalı yüklenicinin tüm, davalı-k.davacı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı-k.davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.345,70 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı’ya geri verilmesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27659, Karar No: 2018/9457, Tarih: 15.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/27659 E.  ,  2018/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ... aşamalarda, sabahın erken saatlerinde dünürü olan katılan ... ve oğulları İzzettin ve ... tarafından kapısının yumruklanarak çalındığı, kendisinin bir süre kapıyı açmadığı, yeğeni olan müşteki ...'un kapıya gelmesi üzerine, elinde av tüfeği ile kapıyı açtığı ve taraflara doğrulttuğu, tarafların hep beraber evin önünde bulunan petrol istasyonunun önüne geldikleri, müşteki ...'un, jandarma ekipleri gelmeden önce tüfeğini evine sakladığı, daha sonra jandarma ekiplerinin olay yerine geldiği, taraflar arasındaki kavgayı ayırmaya çalıştığı, o esnada sanık ... ve kardeşleri olan Mehmet Emin Meyveli ve ...'nin olay yerine geldikleri, sanık ...'nin, kuru sıkı tabanca ile kalabalığa doğru ateş ettiğini belirttiği; 04/02/2009 tarihli olay yeri inceleme tutanağında da müşteki ...'un elinde tüfek olduğuna dair herhangi bir beyanın bulunmadığı, olay yerine sonradan gelen sanık ...'nin ateş ettiğinin belirtildiği, sanık ...'nin ise soruşturmada, olay yerine sonradan geldiğini kalabalığı görünce kuru sıkı tabanca ile ateş ettiğini, olaylar esnasında karşı tarafın elinde silah görmediğini belirtmesi, kovuşturmada ise, müşteki ...'un tüfek doğrulttuğunu görmesi üzerine kuru sıkı tabanca ile ateş ettiğini savunması karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken, müşteki ...'un eline silah alması üzerine haksız tahrik altında işlediğinden söz edilerek sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması,

2-Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda müşteki ...'u mesaj göndererek tehdit etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında verilen tehdit suçundan kurulan hüküm açısından kabule göre ise;

2-Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda müşteki ...'u mesaj göndererek tehdit etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında verilen tehdit suçundan kurulan hüküm açısından kabule göre ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2804, Karar No: 2019/4634, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2804 E.  ,  2019/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken; suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak ve uygulama maddesinin TCK'nun 116/2 maddesi yerine 116/1 maddesi olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden; iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerde TCK'nun 116/2 ve 151/1 maddelerinde seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, daha sonra bu hapis cezalarının TCK'nun 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, Ceza Genel Kurulu'nun 11.02.2014 tarih, 2012/12-1528 Esas ve 2014/62 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere yasaya aykırılık teşkil etmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin,tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6913, Karar No: 2024/10381, Tarih: 23.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6913 E.  ,  2024/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1920 Esas, 2024/369 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2023 Tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/1896 Karar Sayılı Kararı

Kendisine kayyım atanması talep edilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Yeniköy Mahallesi 434. Sokak No:18/3 Menteşe/Muğla olarak kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Muğla 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.02.2024 Tarihli ve 2023/1920 Esas, 2024/369 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım atanması talep edilen küçüğün ve küçüğün babaannesinin beraber kaldıkları ve adreslerinin Ayvalı Mahallesi Sağlıcan Sokak No:9/6 Keçiören/Ankara olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Keçiören/Ankara olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Keçiören/Ankara olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14251, Karar No: 2025/3608, Tarih: 10.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/14251 E.  ,  2025/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/609 E., 2014/316 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN: Gümrük İdaresi

ŞİKÂYETÇİ : Tarım ve Orman Balanlığı

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve etkisinin bulunmadığı cihetle, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Suçtan Zarar Gören Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

1.Suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi davadan haberdar edilmeden yargılamanın sonlandırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2.Her ne kadar Mahkemece sanığın savunmasının aksine ticarî amaçla bandrolsüz içki bulundurduğu konusunda her türlü kuşkudan uzak kesin nitelikte delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de, suça konu kaçak alkollü içkilerin sanığın Radio Bar adlı iş yerinde, tamamının ağzı açık, satışa hazır halde ele geçirilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ele geçen içkilerin iş yerinde bulunduğu gözetilerek, sanığın ticarî amaçla kaçak içki bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına ve oluşa uymayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7276, Karar No: 2014/11325, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7276 E.  ,  2014/11325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/694-2014/198

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerindeki çalışmasının işverenin haksız feshi nedeniyle son bulduğundan bahisle ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisi ile imzalamadığını, taşeron işçisi olduğunu, alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı alt işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası mı kısmi dava mı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarını da belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu kabulü ile ıslah edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu yönü ile hatalıdır.

3-Davacı vekili, ön inceleme duruşmasında sözlü beyanında, davacının çalışma süresini dava dilekçesindeki süreden farklı olarak bildirmiş ve beyanını imzalayarak zapta geçirmiştir. Bu durumda dava dilekçesindeki talebin bir kısmından feragat edilerek talep daraltılması sözkonusudur. Mahkemece, bu konuda beyanın sehven yapıldığını kabulle, dilekçede belirtilen süreye göre yapılan hesaplama esas alınmak suretiyle karar verilmesi isabetsizdir. Yapılacak iş, davacının hizmet süresini duruşmadaki beyanına göre kabul edip buna uygun olarak hesaplama yapan bilirkişi raporunu hükme esas alarak bir karar vermekten ibarettir.

4-Davacı vekili, dava dilekçesinde ücret alacağı talep ederken davalı işverenin ücretini de kısmen ödemediğini bildirip, bu süreler yönünden ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Ancak bilirkişi, dosyaya sunulmuş ödeme belgeleri bulunmadığından bahisle, tüm dönem yönünden ücret alacağı hesabı yapmıştır. Mahkemece, davacının ücret ödemelerine dair banka hesap ekstresi ile, üst işveren tarafından talebi üzerine yapılmış bir ödeme varsa, bu ödemeler tespit edilip bakiye ücret alacağının olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması bozma nedenidir.

5-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.