muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5708, Karar No: 2023/5180, Tarih: 14.09.2023

...'nın bu durumu gördüğü, sanığın mağdurenin ablasına ait evin camlarını kırdığı, mağdurenin alınan doktor raporunda boyunda sağ tarafta parmak izi şeklinde hafif ekimoz ve hafif soyulma izlerinin mevcut olduğu, tanık ...'nın hazırlık aşamasında sıcağı sıcağına alınan ifadesinde mağdurenin ''anne anne'' diye bağırarak dışarı çıktığını, ağlamaktan konuşamadığını, şoka girdiğini, bu sırada sanığın balta ile evin camlarını kırmaya başladığını, komşusu olan şikayetçi ...'i telefonla arayarak mağdurenin ağladığını sanığın da evin camlarını kırdığını söylediğini, sanığın mağdureye saldırma anını görmediğini ifade ettiği, Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nca düzenlenen doktor raporunda mağdurenin hafif derecede zeka geriliğinin bulunduğu, kapasitesindeki geriliğin ifadelerine itibar etmeye engel bir durum teşkil etmediği, görüşmeler sırasında istismarı gerçekleştirdiği iddia edilen kişi hakkında konuşulurken kaygılı göründüğü, anlattığı öykü ile verdiği duygusal tepkinin uygunsuz olduğu, istismarı gerçekleştirdiği iddia edilen kişi ile artık görüşmeme nedeni sorulduğunda mantıklı açıklama yapamaması, görüşme boyunca sergilediği duygulanım annenin çocuğu görüşmelerde kontrol ettiğinin gözlenmesi, görüşmelere istismar eylemi ile suçlanan kişinin abisi (eniştesiyle) gelmesi ve bu nedenle çocuğun kendini baskı altında ve ifadesini değiştirmek zorunda hissetmiş olabileceği dikkate alındığında çocuğun ilk ifadesinin daha güvenilir olduğu, yaşadığı olayı travmatik bir olay olarak algıladığı, olay sonrasında ortaya çıktığı bildirilen ruhsal belirtilerin travma sonrası stres bozukluğu tanı ölçütlerini karşıladığı, maruz kaldığı iddia edilen olaya bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, her ne kadar mağdure ve şikayetçiler hazırlık aşamasındaki beyanlarından dönerek istismar olayının meydana gelmediğini ifade etmişlerse de Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilimdalı Başkanlığı'nca düzenlenen rapor içeriği, sanık ile mağdure ve şikayetçilerin akraba olmaları, sanığın olayın akabinde tutuklanmasından dolayı mağdure ve şikayetçilere baskı yapılma ihtimali, mağdurenin olayın ilk anında alınan ifadesinde istismar olayını ayrıntılı anlatmış olması, mağdurenin ilk beyanını doğrular şekilde boynunda ekimoz olduğunu gösterir doktor raporu birlikte değerlendirildiğinde mağdurenin ilk beyanının doğru olduğu, sanığın mağdurenin bulunduğu eve girerek cinsel istismarda bulunduğu kabul olunmakla, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2013/286 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5012, Karar No: 2019/5270, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5012 E.  ,  2019/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda da ise; 29,90 TL değerinde pantolon çalan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda da ise; 29,90 TL değerinde pantolon çalan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundandan verilen adli para cezası hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen “Kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın şikayetçiye teslim edilmesi ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulu da değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, sanık hakkında “Sanığın adli sicil kaydına hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden CMK'nun 231/8. maddesi uyarınca sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısı'nın kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." düzenlemesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 6.000,00 TL adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24185, Karar No: 2015/22654, Tarih: 17.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24185 E.  ,  2015/22654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı davalı firmada çalışırken işten çıkartıldığını, aylık 800 TL ücret aldığını, son 2 aylık ve 19 günlük ücretinin ödenmediğini belirterek ücret alacağının bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz yürütülerek davalı şirketten alınıp tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir.

Davacı son 2 aylık artı 19 günlük ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını iddia etmiştir.

Mahkemece davacının dava dilekçesinde son iki aylık artı 19 günlük ücretin ödenmediğini iddia ettiği ancak bu ücretin hangi aylara ilişkin ücret olduğu konusunda dava dilekçesinde bir açıklık bulunmadığı, bu konuda davacı vekilinin mahkemeye her hangi bir beyanda bulunmadığı ve davaya konu ödenmeyen ücrete ilişkin çalışma süresi yönünden her hangi bir delil de ibraz edilmediği, davanın ispat edilemediği gerekçesiye reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacının hangi aylara ilişkin ücret alacağının bulunduğunu açıklamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmişse de mahkemece yapılacak iş davacıya verilecek usulüne uygun olarak belirlenen kesin süre içerisinde ücret alacağının hangi aylara ilişkin olduğunun bildirilmesinin istenmesi ve davacı tarafından kesin süre içerisinde alacakların hangi aya ait olduğunun bildirilmesi halinde gerekirse işyeri banka kayıtlarının getirilerek ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması suretiyle davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığının belirlenmesidir. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8613, Karar No: 2014/8789, Tarih: 30.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8613 E.  ,  2014/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki istemli davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14.04.2014 gün ve... Esas, ... Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Muğla İli, Bodrum İlçesi, Akyarlar Köyü 2155 parsel sayılı, zemin+1 kat mesken nitelikli taşınmazın tapu kaydında yer alan 50.000 TL değerindeki ipoteğin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ipoteğe konu 50.000 TL'nin tamamen ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiş, mahkeme kararının onanması üzerine de davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine ve Dairemiz onama ilamı içeriğine göre davacı vekilinin diğer karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-TMK'nın 875. maddesine göre kesin borç (karz) ipoteği, anapara yanında, gecikme faizini ve icra takibi yapılmışsa takip masraflarını da güvence altına alır. Alacaklı, ipoteğin fekki için anaparanın dışında takip masraflarını ve geçen günlerin faizlerini de isteyebileceğinden, ipoteğin kaldırılmasına ancak anaparanın, gecikme faizinin, icra takibi yapılmışsa takip giderlerinin ödenmesi halinde karar verilebilir. Taşınmaz malikinin ödeme iddiası varsa bu iddianın da yazılı delille kanıtlanması zorunludur.

Ancak, borçlu anapara ipotek miktarından bir kısmını ödemiş veya depo etmişse yine de davanın reddi gerekir ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/son maddesi hükmüne göre ipotek bedelinden ödenen bölümün kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir.

Davalı yargılama aşamalarında 6.000 TL ipotek bedelinin davacı tarafından ödendiğini kabul etmektedir. Kısmi ödeme yapıldığına göre davanın reddine karar vermekle beraber, ödenen bölümün kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesine karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar düzeltme talebinin bu nedenle kabulü ile Dairemizin 14.04.2014 tarihli ve ... Esas - ...Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.04.2014 tarihli ... Esas - ... Karar sayılı onama kararı KALDIRILARAK, hüküm sonucunun birinci satırına "açılan davanın reddine" sözcüklerinden sonra gelmek üzere " 6.000 TL ödenen bedelin kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesine" sözcüklerinin eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13917, Karar No: 2024/11005, Tarih: 17.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13917 E.  ,  2024/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/163 E., 2023/230 K.

KATILANLAR : ... ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Bafra Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mesaj tutanakları, tanık anlatımları ve cinsel muayene raporunun mağdurenin beyanlarını teyit ettiğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3224, Karar No: 2024/4367, Tarih: 26.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3224 E.  ,  2024/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/485 E., 2023/575 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2020/252 E., 2022/609 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Uyuşmalık hizmet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, eksik ödemenin tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemlerine ilişkindir.

Davacı; taraflar arasında 14.09.2007 tarihinde Sivas ili El Bilgisayarı Endeksör ile Endeks Okuma Hizmet Alım Sözleşmesi imzaladıklarını, işçilere ödenecek ücretlerin belirlenmesi konusunda tarafların ihtilafa düştüğünü, davalının sözleşmeye aykırı olarak işçi ücretlerinin belirlenmesi yoluna gittiğini, tespit davası açıldığını, yapılan yargılama sonucunda; ''El bilgisayarı ile endeks okuma hizmet alımlarında uygulanacak idari şartnamenin 26.3.1. maddesinde düzenlenen işçilik ücretlerinin işveren payı dahil hesaplanması gerektiğinin tespitine" karar verildiğini, sözleşme ve idari şartnamenin 26.3 ve 26.3.1 maddelerine göre sözleşme süresince brüt işçilik ücretlerinin işveren payının da dahil hesaplanmak suretiyle ödenmesi gerektiği yönündeki yüklenici davacının hukuki görüşünün doğru olduğunun hüküm altına alındığını ve kesinleştiğini, davalı aleyhine ödenmeyen maddi haklarının tahsili için Sivas İcra Dairesinde 2020 /6758 Esas sayılı ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının itiraz ederek ödeme emrini durduğunu belirterek borca yönelik haksız ve yersiz itirazlarının kaldırılması ve takibe konu yapılan miktarın %20' sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.