muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30315, Karar No: 2022/3882, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/30315 E.  ,  2022/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre müsaderesi talep olunan adli emanetin 2013/342 sırasında kayıtlı döner bıçağı hakkında bir karar verilmemiş ise de, her zaman mahkemesi tarafından bu hususta karar verilebileceği kabul edilerek ve sanığın temyiz dilekçesi içeriğinden kendisi hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümleri temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında kasten yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B)Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4918, Karar No: 2022/11593, Tarih: 13.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4918 E.  ,  2022/11593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 116/119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ... ’un sevk ve idaresindeki ... (... plakalı dorse) plaka sayılı tırın durdurulduğu, yapılan aramada toplam 118 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, dosya içerisinde mahkemeden veya Cumhuriyet Savcılığı'ndan alınmış arama kararı bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, eşyanın kaçak olmasının ve sanığın aramaya muvafakat etmesinin durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve bu gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA, 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11059, Karar No: 2012/21347, Tarih: 10.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11059 E.  ,  2012/21347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 11.03.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın ölümü sebebiyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12530, Karar No: 2020/10340, Tarih: 17.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/12530 E.  ,  2020/10340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine, yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Denetim süresi içerisinde kasten işlenerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına neden olan eylemlerin iddianamede TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit ve 125/1 maddesindeki hakaret suçu olarak gösterildiği, soruşturmanın yapıldığı tarihte TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması hakaret suçu yönünden ise uzlaşmaya engel oluşturması nedeniyle uzlaşma yapılamadığı, yargılama sonucunda ise TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit eyleminden hüküm kurulması karşısında TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki basit tehdit ile 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarının CMK’nın 253/3 maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun, 253,ve 254 maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması, ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7808, Karar No: 2017/264, Tarih: 19.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/7808 E.  ,  2017/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. ve 10. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılar ... Belediyesi Başkanlığı ve Bedaş avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, ... isimli şahsa ait proteknik malzeme üretimi yapılan “... Plastik” unvanlı işyerinde meydana gelen patlama neticesinde aralarında davalı mütevefa işveren ...'a işyeri işçilerinden Zübeyir Bal'ın vefatı sonucu oluşan Kurum zararının, davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece; Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/397 esasında açılan kamu davası sonucu beklenilmeksizin alınan kusur raporu doğrultusunda karar verildiği anlaşılmıştır.

Kusur tespiti için, mahkemece aldırılan hükme esas rapora göre de; Müteveffa işveren ... %75, davalı ... Belediyesi %25, davalı ..., davalılar ...,..., ...'ın ve kazalı işçinin kusursuz olduğu belirlenmiştir.

Borçlar Kanununun, Ceza Hukuku ile, Medeni Hukuk arasında münasebet başlıklı 53. maddesine göre, "Hakim, kusur olup olmadığına ... karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamıyla bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararıyla da mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez." Bu hükümden çıkan genel sonuç, hukuk hakiminin genelde ceza mahkemesinden verilen "hükümlülük" kararı ile bağlı olmasıdır. Şüphe yoktur ki, bu kararın "kesin nitelikte" bir karar olması gerekir. Bu durumda, halledilmesi gereken sorun, bağlılığın kapsamının ne olması gerekeceğidir. Başka bir anlatımla, ceza mahkemesinin kesinleşen hükümlülük kararında, öncelikle maddi olguların saptanması, bu olgulara bağlı olarak suç teşkil eden bir fiilin, yada, kusurlu hareketin var olup olmadığı, varsa, kusurun derecesi ve bunun sonucunda doğan zarar miktarının ne olduğu söz konusudur. Saptanacak maddi olgulara göre, ceza mahkemesince kusurun varlığı kabul edildiğinde, "bu kusurun" suç teşkil edip etmeyeceğinin taktirinin, Ceza Hukukunun mesuliyete ilişkin esas ve ilkeleriyle yapılabileceği ortadadır.

Diğer taraftan, saptanacak her kusurlu hareketin hukuki yönden sorumluluk gerektirdiği de söylenemez. Giderek, Ceza Hukuku yönünden suç teşkil etmeyen "kusur" halinin, genel anlamda Medeni Hukuk yönünden sorumluluğu gerektirebileceği de açıktır. Bu nedenle; hukuk hakiminin "...kusur mevcut olup olmadığına ..." karar verebilmesi için ceza hükmü ile bağlı olmayacağı ilkesinin sebebi ortadadır. Bu ilkenin tabii sonucu olarak da, kusur derecesinin takdiri ve bundan doğacak "... zarar miktarının tayini..." hususlarında da hukuk hakiminin ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmayacağı ilkesinin nedeni yasada kabul edildiği şekilde açıktır.

Ne var ki, ceza mahkemesi, kendine has usuli kurallar nedeniyle, hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal, Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralında doğal bir sonucudur. Nitekim, bu husus Yargıtayın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de, kabul edilmiş bulunmaktadır. Şu halde, hukuk hakimi ceza mahkemesince saptanan maddi olaylarla bağlı olup, orada belirlenen kusur oranlarıyla bağlı değildir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; ileride açılabilecek rucü davalarına yönelik sorumluların belirlenerek uyuşmazlığın kesin olarak çözümlenmesine yönelik olarak, mahkumiyet kararı alan kişilere davaya konu iş kazasında bir miktar kusur verilmesi yasal gereği bulunduğundan, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/397 esasında açılan kamu davası sonucu beklenilerek, tazminat dosyalarından alınan kusur raporlarıda gözönüne alınarak, kusur oranının belirlenmesi için iş kazasının meydan geldiği alanda (iş güvenliği) uzman olan bilirkişilerden oluşacak kuruldan alınacak rapor sonrası yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

2-Zararlandırıcı sigorta olayına neden olan 3. şahıslar yönünden; üçüncü kişi ile sigortalı arasında akdi bir ilişki söz konusu olmayıp 506 sayılı Kanununu 26/2 maddesi ile Borçlar Kanununa yollamada bulunulduğundan, Borçlar Kanunun 60. maddesinde öngörülen bir ve on yıllık haksız fiil zamanaşımı süresinin uygulaması gerekir.

Zamanaşımı defi davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.1.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı)

Borcu ortadan kaldırmamakla birlikte, yerine getirmekten kaçınma yetkisi veren zamanaşımı defi, ancak, bunu ileri süren taraf yönünden sonuç doğurmakta, bir başka anlatımla, mahkemece kendiliğinden gözetilemeyen zamanaşımı defi, yasal süresinde ileri sürüldüğü takdirde değerlendirmeye alınabilmektedir.

Zamanaşımı defi davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.1.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı)

Borcu ortadan kaldırmamakla birlikte, yerine getirmekten kaçınma yetkisi veren zamanaşımı defi, ancak, bunu ileri süren taraf yönünden sonuç doğurmakta, bir başka anlatımla, mahkemece kendiliğinden gözetilemeyen zamanaşımı defi, yasal süresinde ileri sürüldüğü takdirde değerlendirmeye alınabilmektedir.

Anlaşılacağı üzere maddedeki zamanaşımı süresi, zararın ve eylemi gerçekleştirenin (failin) öğrenildiği tarihten itibaren işlemeye başlamakta olup, Kurumca zararın öğrenilme tarihinin, giderlerin sarf ve ödeme günü olduğu açıktır. Tazminat yükümlüsünün öğrenilme tarihine ilişkin olarak ise, Kurumun yetkili organının faili öğrendiği tarih esas alınmalıdır. Bu kapsamda; ceza mahkemesince yargılanıp hakkında cezalandırma kararı verilen üçüncü kişi yönünden, Kurumun müdahil olmuş ise ceza kararının kesinleştiği tarihte faili öğrendiği kabul edilmeli, cezalandırma kararının söz konusu olmadığı durumlarda ise yöntemince yapılacak araştırma sonunda tazminat yükümlüsünün kim olduğunun öğrenilme tarihi açıklıkla saptanmalıdır. Önemle belirtilmelidir ki, zamanaşımı süresinin, hem zararın, hem de tazminat yükümlüsünün öğrenildiği tarihten itibaren, bir başka anlatımla, ancak, her iki olgu gerçekleştikten sonra işlemeye başlayacağı dikkate alınmalıdır. Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilince zamanaşımı definde bulunduğu gözetildiğinde, Mahkemece, zamanaşımı defi irdelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Dosyada taraf olan Bedaş yönünden hüküm kurulmaması hatalıdır. Bu bağlamda, kararın infazı kabil bir hüküm içermediği yönü gözetilerek, dosyada taraf olan Bedaş yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilen unsurları içeren, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösterir, infazda tereddüde yol açmayacak bir hüküm oluşturularak karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalılar ... Belediyesi ve Bedaş vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde temyiz eden davalılara iadesine, 19.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8572, Karar No: 2016/6670, Tarih: 28.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8572 E.  ,  2016/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15418, Karar No: 2021/5710, Tarih: 18.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/15418 E.  ,  2021/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ŞANLIURFA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozma ilamına uyulmasına karşın, sadece 4 ve 5 numaralı ara operasyonlara ilişkin ilgili evrakın dosya arasına alındığı, ancak söz konusu evrakın fotokopi oldukları tespit edilmekle:

1-Yargılamaya konu Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/7811 soruşturma ve 2013/295 sayılı iddianamesi ile 3 ve 4 numaralı ara operasyonlarda diğer şüpheliler ile birlikte sanık ...'in ve 5, 6, 7 numaralı operasyonlarda sanıklar ... ve ...'in uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiası yer aldığından;

13/08/2012 tarihli, 3 numaralı ara operasyona ilişkin Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/3883 sayılı soruşturmasına dayalı açılan kamu davası sonucu İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/389 esas ve 2015/349 karar sayılı dosyasında; 16/08/2012 tarihli, 4 numaralı ara operasyona ilişkin Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/4881 sayılı soruşturmasına dayalı açılan kamu davası sonucu Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/360 esas ve 2013/113 karar sayılı dosyasında; 22/08/2012 tarihli, 5 numaralı ara operasyona ilişkin Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/11446 sayılı soruşturmasına dayalı açılan kamu davası sonucu Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/296 esas ve 2014/71 karar sayılı dosyasında; 12/09/2012 tarihli, 6 numaralı ara operasyona ilişkin Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/18664 sayılı soruşturmasına dayalı açılan kamu davası sonucu Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/352 esas ve 2013/243 karar sayılı dosyasında ve 12/10/2012 tarihli, 7 numaralı ara operasyona ilişkin aynı olayın diğer sanığı ...'in kullandığı ... plakalı araçta yapılan aramada ele geçen esrar hakkındaki eyleme ilişkin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/22876 sayılı soruşturmasına dayalı açılan kamu davası sonucu Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/280 esas ve 2013/10 karar sayılı dosyasında yargılama yapıldığı anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen dava dosyalarının bütün halinde aslı ya da onaylı örneklerinin denetime imkan verecek şekilde getirtilip dosya içerisine konulmadan hüküm kurulması,

2-İletişim tespit tutanakları, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2020/1684 sırasında kayıtlı olup, dosya arasına alınmadığı anlaşıldığından, iletişim tespit tutanaklarının asılları veya onaylı örneklerinin denetime olanak sağlayacak biçimde dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kızıltepe Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1305, 2012/1318 ve 2012/1257 değişik iş sayılı kararları ile 2012/1069 değişik iş sayılı kararda atıf yapılan 2012/989, 2012/1003 ve 2012/1012 değişik iş sayılı kararların aslı ya da onaylı örneklerinin denetime imkan verecek şekilde getirtilip dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kızıltepe Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1305, 2012/1318 ve 2012/1257 değişik iş sayılı kararları ile 2012/1069 değişik iş sayılı kararda atıf yapılan 2012/989, 2012/1003 ve 2012/1012 değişik iş sayılı kararların aslı ya da onaylı örneklerinin denetime imkan verecek şekilde getirtilip dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında atılı suçların sabit olduğunun kabul edilmesi halinde TCK'nın 43. maddesinin de uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1901, Karar No: 2017/6178, Tarih: 12.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1901 E.  ,  2017/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/6, 51/1-3.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, meskun mahalde, hız limitinin üstünde seyir eden tır sürücüsü sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda; temel cezanın, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7348, Karar No: 2015/8616, Tarih: 09.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7348 E.  ,  2015/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın çaldığı bilgisayar kasası ile olay yerinden uzaklaştıktan sonra yoldan geçmekte olan tanık tarafından görülmesi üzerine tanığın şüphelenerek polise haber verdiği, sanığın hırsızlık konusu bilgisayar kasasını başka bir sokakta araçların arasına saklayıp geri almak üzere geldiğinde yakalandığının anlaşılması karşısında; kesintisiz takip olmaması nedeniyle suçun tamamlandığı dikkate alınmadan 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.