muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/892, Karar No: 2023/8393, Tarih: 04.10.2023

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki ... ili, Çarşamba ilçesi, ... Mahallesi ... ada 32 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7822, Karar No: 2014/4206, Tarih: 13.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7822 E.  ,  2014/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2490, Karar No: 2015/23949, Tarih: 07.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2490 E.  ,  2015/23949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan....'ın yokluğunda verilen kararın, dosyada bilinen son adresi olan "... mahallesi, ...sokak, No. B.. Merkez..." adresi yerine doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; katılanın bilinen son adresine tebligat çıkarılmadan doğrudan mernis adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın katılana usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, süresi içerisinde hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması halinde suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13988, Karar No: 2011/271, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13988 E.  ,  2011/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... Sağlık Ürünleri Ticaret Ltd.Şti arasında ticari ilişki olduğunu, malların teslim edilmesine rağmen 2007 yılından itibaren fatura bedellerinin bu şirket tarafından ödenmediğini, davalı şirketin 5.1.2009 tarihine kadar ...’in bayisi olduğunu, davalının ...’e olan borcunun müvekkiline temlik edildiğini ve davalının bu borcu müvekkiline ödemeyi kabul ettiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile ... şirketi arasındaki sözleşmeye göre ... mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğunu, ... şirketinin adresinin ..., müvekkilinin ikametgahının ise ... olduğunu, yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu savunarak davanın esas ve yetki yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının ikametgahı ... olduğundan, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya temel alınan icra takip dosyasında davalı-borçlu tarafından hem borca, hem de icra dairesinin yetkisine itiraz edilmiştir. Bu durumda mahkemece İİK.nun 50.maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dava şartlarından olan bu yön üzerinde durulmadan mahkemenin yetkili olup olmadığı incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5967, Karar No: 2013/28, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5967 E.  ,  2013/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yüklenici müvekkili ile arsa sahibi davalı ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, arsa sahibi davalının sözleşmeye konu taşınmazda diğer davalı ... Belediyesi’ne ait hissenin ücretini 2006 yılında yatırmış olmasına rağmen adına tescilinin sağlanmadığını, bu nedenle müvekkilinin kat irtifakı tesis işlemini yapamadığını ve sözleşmedeki haklarını alamadığını ileri sürerek, taşınmazda davalı ... adına olan tapudaki hissenin iptali ile diğer davalı adına tesciline, bu taleplerinin kabul edilmemesi durumunda bu hususta müvekkiline yetki verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; dava devam ederken taşınmazın arsa sahibi adına tescil işleminin gerçekleştiğini belirterek davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazdaki talebe konu kısmın diğer davalı adına tescili için gerekli girişimlerin yapıldığını, dava açıldıktan sonra da diğer davalı adına tescil işleminin gerçekleştiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın açılmasından sonra talebe konu taşınmazdaki hissenin davalı ... adına tapuya tescil edildiği ve davanın açılmasına davalıların sebep olmadığı gerekçesiyle, konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Dava, yüklenici davacı ile arsa sahibi davalı arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil veya bu işlemin yapılabilmesi için yetki verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava açılmasına davalıların sebep olmadığı kabul edilerek, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş, temyiz yoluna ise sadece davalı ... vekilince müracaat edilmiştir. Davalı ... davada vekille temsil edilmiştir. Bu durumda, kararın verildiği tarih itibariyle davada gelinen aşama gözetilerek, kararı temyiz eden davalı ... yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta her hangi bir karar verilmeyerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18363, Karar No: 2020/18247, Tarih: 25.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/18363 E.  ,  2020/18247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuğun, katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, miktar itibariyle kesin nitelikte bulunması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararının ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın temyizinde ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2845, Karar No: 2018/18585, Tarih: 29.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2845 E.  ,  2018/18585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında müşteki ...'i kasten yaralamaya teşebbüs suçu nedeniyle cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yürütülen yargılaması esnasında, soruşturma aşamasında şikayetçi olduğu halde kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak çağrı kağıdı ile çağrılmayarak davadan haberdar edilmeyen ve şikayet ve delilleri sorulmayan müştekinin şikayetini geri aldığını gösterir herhangi bir beyanı bulunmamasına rağmen kovuştuma aşamasında şikayetini geri aldığından bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nin 73/4. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9330, Karar No: 2014/30523, Tarih: 04.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9330 E.  ,  2014/30523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/176193

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/694 (E) ve 2013/135 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, 12.7.2012 günü öğleden sonra bir vakitte müştekinin aynı apartmandan komşusu olan tanık Ç.. T..'un ikametine oturmaya gittiği, aynı gün saat 16.00 sıralarında Ç.. T..'un oğlu olan Eren'in, merdivenden kendi dairelerine çıkmaktayken müştekiye ait daire giriş kapısı önünde bir bayan görerek müştekiye anlattığı, müşteki ile komşusu Ç.. T..'un alt kata indiklerinde merdiven boşluğunda tanımadıkları bir bayan gördükleri, ne aradığını sorduklarında, bayan şahsın kiralık ev baktığını söylediği, devamında tanık Ç.. T..'un, bu bayan şahsı kiralık ev göstermek üzere akrabası olan diğer tanık S.. Y..'ın evine götürdüğü, müştekinin ise Ç.. T..'un bayan şahısla apartmandan ayrılması üzerine bahçeye çalışmaya gittiği ve saat 20.00 sıralarında evine döndüğünde yatak odasındaki dolabın karıştırılarak ziynet eşyaları ile 210 TL parasının çalındığını tespit ettiği, gün içinde apartmanda gördüğü tanımadığı bayandan şüphelendiğini söyleyerek müracaatta bulunduğu, bunun üzerine tanık Ç.. T..'a suçlular albümü gösterildiğinde tanığın, sanık F.. K..'yı kiralık ev bakma bahanesi ile o gün apartmanda gördüğü bayan şahıs olarak fotoğraf üzerinden teşhis ettiği, tanık S.. Y..'ın da, Ç.. T.. tarafından teşhis edilen bayanın suç tarihinde evine bakmaya gelen bayana benzediği yolunda beyanda buldunduğu, müşteki ve tanık E.. T..'un ise fotoğraf üzerinden teşhis yapamadıklarını söyledikleri, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, Ereğli'ye hiç gitmediği yolunda savunmada bulunduklarının anlaşılması karşısında, olayın tek delilinin tanık Ç.. T.. tarafından soruşturma aşamasında sanığı fotoğrafı üzerinden teşhis işlemi olduğu da dikkate alındığında, adli yanılgıya neden olunmaması ve suçu işleyen şahsın sanık olduğunun tam ve kesin olarak tespiti açısından, sanık, müşteki ve tanıkların yöntemine uygun şekilde yüzleştirilmeleri, bunun mümkün olmaması halinde sanığın son tarihli tüm cephelerden çekilmiş, rötuşsuz fotoğraflarının temin edilerek müşteki ve tanıklara gösterilmesi suretiyle elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. K..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2910, Karar No: 2019/5560, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/2910 E.  ,  2019/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Sanık eylemini geceleyin gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında TCK'nun 116/4 maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken ayrıca sanığın eylemini birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirdiği sabit olduğu halde hakkında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nun 53.maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması, mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 40,00 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3515, Karar No: 2018/3829, Tarih: 21.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3515 E.  ,  2018/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8896, Karar No: 2013/10256, Tarih: 28.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8896 E.  ,  2013/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Patnos Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi ve Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik karan verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava velayet altındaki küçüklere vasi tayin edilmesi istemine ilişkindir.

Patnos Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nce, küçükleri velayeti altında bulunduran annenin ikametgah adresinin ... olduğu, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Gaziosmanpaşa Aile Mahkemesi ise, annenin nufus kaydı yerleşim yeri adresinin ... olduğunu belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır. (TMK.m.21)

Somut olayda, dava, velayet altında bulunan küçüklere vasi tayin edilmesi talebine ilişkin olup, vesayet altına alınması istenilen küçüklerin ise, halen annelerinin velayeti altında olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, velayeti kaldırılması istenen anne ...'ın yetki itirazında bulunduğu gibi, dava ve cevap dilekçesi ile 04.05.2012 ve 19.09.2012 tarihli tebligat parçalarından yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 1.Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 1.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.