muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16669, Karar No: 2019/2852, Tarih: 28.03.2019

21.06.2018 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan “Elektromanyetik Alan Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ”in 4 ila 10. maddelerinde; sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, kurs süresi ve zamanı, kursun içeriği, kurs ve sınav ücreti, devam zorunluluğu, sınav ve değerlendirme, elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü, düzenlenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnaî durumlarda, henüz zarar meydana gelmese dahi, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun bahsi geçen Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp, Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece 17.04.2015 tarihinde yapılan keşif üzerine aldırılan 24.12.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ile 15.05.2015 havale tarihli elektrik-elektronik mühendisi bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davaya konu baz istasyonlarının 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda aynı yönetmelik ve tebliğnamede belirlenen ölçüm sertifikası almış ve BTK'da görevli olmayan uzman bilirkişilerden oluşan kuruldan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, elektrik-elektronik mühendisi tek bir bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3847, Karar No: 2011/6034, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/3847 E.  ,  2011/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı ile eksik imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemenin davanın ıslah edilen miktara göre kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bedin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Hükme dayanak bilirkişi raporunda, ortak yerlerdeki eksik imalâtlar ve ayıplı işler tespit edilmiş, mahkemece bu miktara göre karar verilmiştir. Oysa ortak yerlerdeki eksik ve kusurlu işleri davacılar tapudaki arsa payları oranında, kendi bağımsız bölümlerindeki eksik ve kusurlu imalâtı da tümüyle isteyebilir. Öte yandan arsa sahiplerinden ..., 31.10.1997 tarihinde arsa payından 1/16'sını ...'a satarak devretmiş, sonradan kurulan kat irtifakında 6 nolu bağımsız bölüm adı geçen adına tescil edilmiştir. Bu durumda satış tarihine kadar olan dönem için kira kaybının hesaplanması yerine bu husus üzerinde durulmadan hüküm kurulmuş olması da doğru olmamıştır. Yine taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, BK'nın 96. maddesince gecikme tazminatı istendiğinden, BK'nın 101. maddesi uyarınca davacının 30.03.2004 tarihli ihtarnamesinin tebliğ tarihine göre verilen süre de eklenmek suretiyle

davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken kira ilişkisi ve aksine sözleşme varmışçasına dönem sonu itibariyle faiz yürütülmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Karar tüm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2533, Karar No: 2019/4573, Tarih: 09.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2533 E.  ,  2019/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça konu cep telefonunu sanık ...’ten satın alan tanık ...’ün zararının karşılanması amacıyla kovuşturma aşamasında süre verilmesi üzerine, 17.09.2012 tarihli oturumda, tanık ...’ün Ağustos ayı içerisinde zararının giderildiğini ve şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında; zararın kovuşturma aşamasında giderildiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesi uyarınca 1/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından; kabule göre de, sanık ... hakkında, 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, TCK’nin 168.maddesinin aynı Yasanın 31.maddesinden önce uygulanması, sonuç cezaya etkili görülmediğinden; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11774, Karar No: 2012/7221, Tarih: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11774 E.  ,  2012/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin paranın çekildiği 03.12.2002 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla fiilen ziraatla uğraşmadığı halde gerçeğe aykırı Doğrudan Gelir Desteği dosyası düzenleyerek 160 dönüm arazi beyan edip haksız menfaat sağladığının iddia olunması karşısında; suçun sübutu halinde fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/7 (5237 sayılı TCK 158/1-e) madde ve fıkrasındaki kamu kurumu aleyhine "nitelikli dolandırıcılık" suçun oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suçun işlendiği 03.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17051, Karar No: 2023/11347, Tarih: 20.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/17051 E.  ,  2023/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Değişen suç vasfına göre uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2019/122 Esas, 2020/309 Karar sayılı kararı ile sanıklar Armand, Murat ve Timuçin hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 30 yıl hapis ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar Timuçin ve Murat hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/304 Esas, 2021/2844 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.03.2023 tarihli ve 2022/1343 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararı ile;

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.03.2023 tarihli ve 2022/1343 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanıklar Armand, Murat ve Timuçin'in, suça konu uyuşturucu maddelerin yurtdışından Türkiye'ye getirilmesinde diğer sanıklar Sabri, Raim ve Dragan ile birlikte hareket ederek uyuşturucu maddenin ithal edilmesi eylemine katıldıklarına ilişkin, savunmalarının aksine kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı; tırdaki yükün boşaltılması amacıyla belirlenen yere gelen sanıklar Armand, Murat ve Timuçin'in henüz araçlarından inmeden yakalanmaları ve tırdaki uyuşturucunun kolluk görevlilerince önceden boşaltılmış olması hususları nazara alındığında, sanıkların doğrudan doğruya suçun icra hareketlerine başlamaları ancak ellerinde olmayan nedenden dolayı suçun tamamlanamadığı ve “teşebbüs aşamasında” kaldığı anlaşılmakla, sanıkların sabit olan eylemlerinin "uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna teşebbüs" niteliğinde olduğu gözetilmeden, "uyuşturucu madde ithâl etme" suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararı ile sanıklar Murat ve Timuçin hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve beşinci fıkraları, 35 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl hapis ve 69.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ... hakkında ise, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve beşinci fıkraları, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 57.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine 3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 4. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 5. Suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine 3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 4. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 5. Suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın hukuka aykırı olduğuna, 2. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 3. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dairemizin 08.03.2023 tarihli ve 2022/1343 Esas, 2023/1979 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada;

Sanıklar Armand, Murat ve Timuçin'in, suça konu uyuşturucu maddelerin yurtdışından Türkiye'ye getirilmesinde temyiz dışı diğer sanıklar Sabri, Raim ve Dragan ile birlikte hareket ederek uyuşturucu maddenin ithal edilmesi eylemine katıldıklarına ilişkin, savunmalarının aksine kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı; tırdaki yükün boşaltılması amacıyla belirlenen yere gelen sanıklar Armand, Murat ve Timuçin'in henüz araçlarından inmeden yakalanmaları ve tırdaki uyuşturucunun kolluk görevlilerince önceden boşaltılmış olması hususları nazara alındığında, sanıkların doğrudan doğruya suçun icra hareketlerine başlamaları ancak ellerinde olmayan nedenden dolayı suçun tamamlanamadığı ve “teşebbüs aşamasında” kaldığı anlaşılmakla, sanıkların sabit olan eylemlerinin "uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna teşebbüs" niteliğinde olduğu değerlendirilmiş, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına, sanıkların eylemlerini üç kişi birlikte gerçekleştirmeleri sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalarında yarı oranında artırım yapılmasına ve eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalmış olması sebebiyle aynı Kanun'un 35 inci maddesi gereğince cezalarında yarı oranında indirim yapılmak suretiyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir. Tekerrüre esas sabıkları bulunan sanıklar Murat ve Timuçin'in sabıkalı geçmişleri nazara alınarak haklarında 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanıklar Murat ve Timuçin hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanıklar Murat ve Timuçin hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5204, Karar No: 2023/5243, Tarih: 21.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5204 E.  ,  2023/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1188 E., 2021/1747 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.02.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli kararı ile iftira suçundan 5237 sayılı kanunun 267/1, 267/2, 43/2, 269/2, 62 maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 05.11.2021 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan beraatine ve hüküm düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekili sanık ...'ın iftira kastı ile hareket ettiğini, İ.A'nın beyanında bu hususun anlatıldığını, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1- M.B ve M.A.'nın 19.11.2018 tarihinde tespit edilemeyen saatte müşteki M.Ş'nin Kavacık Mahallesinde bulunan bağ evine il dışında bulunduğu bir sırada evinin kapısı kırılarak içeriye girip ,1 adet av tüfeği, 12 adet 2 voltluk akü, 30-40 KG bal, televizyonu aldıkları, daha sonra evi kontrole gelen M.I.'nın durumu görmesi üzerine kolluğa ihbarda bulunup müracaat edildiği, bu olayla ilgili soruşturma yapıldığı sırada sanıkların durumu öğrenmeleri üzerine olayı müşteki ...'ın üzerine yıkmak için Mehmet'in evinin yanındaki depo olarak kullandıkları kapısı kilitli olmayan yere, çaldıkları tüfeği koydukları, yine ...'ın bahçesinde bulunan sulama havuzunun içerisine başka yerden çaldıkları jenaratörü atıp delil oluşturdukları, durumun jandarmaya ihbar edilmesi üzerine suça konu çalınan eşyalara el konulduğu, ...'ın bu durumu bildiği halde onların delil uydurmalarına kasıtlı olarak yardım ettiği belirtilerek, hakkında delillerini uydurarak iftira suçundan incelemeye konu bu dava açılmıştır.

2- Sanık ... savunmasında: "Olay tarihinde M.M.A, M.B ile birlikte İzmir'e gittiklerini, köye dönerken M.B'nin kendisine ait bir malzeme olduğunu, arabayla taşımak istediğini söyleyince yardım etmek için malzemenin bulunduğu yere onu götürdüklerini, oradaki jeneratörü, M.B ile birlikte arabanın arka koltuğuna koyduklarını, daha sonra M.B. ile birlikte jeneratörü araçtan indirdikten sonra onun isteği üzerine havuza koyduklarını, bilerek olaya katılmadığını, iftira kastı ile hareket etmediğini beyan etmiştir.

3- Sanık ...A savunmasında: olay tarihinden bir süre önce ... ve M.B adındaki arkadaşlarını İzmir Merkeze kendilerini götürmesini isteyince İzmir'e geldiklerini, dönüşte M.B kendisine ait bir malzeme olduğunu, onu taşıtmak istediğini söyleyince yardımcı olmak için İ.A'nın arazisinin içerisinde ağaç dibine bırakılmış malzemeyi alıp araca koyduklarını, yol tarifi ile Ö.B'nin arazisinin bulunduğu yere gittiklerini, orada diğerlerinin jeneratörü indirdiklerini, A.Ç.'nın da onunla beraber köye döndüğünü, olaya kasıtlı olarak iştirak etmediğini beyan etmiştir.

4- Sanık İ.A savunmasında: Olay tarihinde dışarıda dolaşırken sanık olarak adı geçen M.B., ... ve M.A'nın yanına geldiklerini, sonra Ali ve M.M.A'nın ayrıldıklarını, M.B ile sohbet ederken bir tane çalıntı jeneratörü M.Y'nin arazisinin bulunduğu yerdeki havuza attığını, av tüfeğini de onun evine sakladığını söylediğini beyan etmiştir.

5- M.B. hiç bir aşamada atılı suçları işlediğini kabul etmemiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi sanık ... hakkında iftira suçunun sübut bulduğunu kabulle mahkumiyet hükmü kurmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"Sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut iddia ve şüphe dışında, mahkumiyetine yeter derecede, açık, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine, hükmünün eklenmesi suretiyle 5271 sayılı kanunun 280/1-a md.si uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerekir.

Davaya konu olayda sanık ...'ın bu kasıt altında M.B.'nin iftira suçunu oluşturan fiiline bilerek ve isteyerek iştirak ettiğine dair şüpheden uzak, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin dosya kapsamına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde, incelenen dava dosyası içeriğine göre bir hukuka aykırılık bulunmadığından katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

.

V. KARAR