muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7171, Karar No: 2023/5449, Tarih: 12.10.2023

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu tevil yolla inkâr etmiştir. Kolluk görevlilerince düzenlenen 04.06.2013 tarihli Tutanak ve sanığın 21.04.2014 tarihli dilekçesi dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini müştekilere karşı zincirleme şekilde gerçekleştirmesi karşısında; cezasından aynı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın tevil yolla ikrârı, katılanın teşhisi ve dosya kapsamına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, sanık hakkında kurulan ilk hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmediği ve bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hakkı olduğundan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Katılan ...'in 18.12.2013 tarihli talimat yoluyla alınan beyanında olayın üzerinde ... zaman geçtiği için sanığın hakaret ... etmediğini hatırlamadığını ifade etmiş olması karşısında; 04.06.2013 tarihli tutanakta imzası bulunan müştekilerin beyanları alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre:

2. 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, sanık hakkında kurulan ilk hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmediği ve bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hakkı olduğundan sanık hakkında tekerrür hükümlerin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2019/1445 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmasına..." ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2019/1445 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11331, Karar No: 2015/23582, Tarih: 14.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11331 E.  ,  2015/23582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Düşürülme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanığın bir müddettir öz kardeşi olan mağdurun evinde misafir olarak kalmakta olduğu, olay günü aralarında tartışma çıktığı, sanığın bu tartışma esnasında mağdura hitaben " sizi, hepinizi öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği ve elindeki kolonyayı döküp çakmağı ateşleyerek kolktukları yaktığı iddia olunan somut olayda;

1- Mala zarar verme sçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay günü sanığın öz kardeşi olan mağdurun evinde müsafir olarak kalmakta iken kasten koltukları yaktığı, tutanak ,savunma ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Olay günü sanığın öz kardeşi olan mağdurun evinde müsafir olarak kalmakta iken kasten koltukları yaktığı, tutanak ,savunma ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın tartışma esnasında mağdura hitaben “sizi öldüreceğim” diyerek ölümle tehdit ettiği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7767, Karar No: 2010/1472, Tarih: 18.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/7767 E.  ,  2010/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : Beraatlerine ilişkin

Sanık ...’ın, 12.08.2008 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetçi-katılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı vekilinin tüm sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik vaki temyiz davasına hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Sanıklara yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi-katılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adına vekilinin, dosya içinden bulunan 14.04.2005 havale tarihli dilekçesinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davaları yönünden katılma istemini içerdiği ve 14.04.2005 günlü oturumda istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmakla, daha sonra hükmün kurulduğu 19.06.2008 günlü oturuma gelerek tüm sanıkların cezalandırılmalarını isteyen adı geçen şikayetçi-katılan idare vekiline, 5271 sayılı CMK.nun 238/2. maddesi gereğince, 07.11.2005 tarih ve 1384/961/70 sayılı iddianame ile sanık ... hakkında açılıp daha sonra birleştirilen açılan kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

2-Duruşma tutanağının devamı niteliğinde bulunan ve hükme esas alınan 25.02.2008 gün ve 2005/26 Esas, 26.02.2008 gün ve 2005/26 Esas, 26.02.2008 gün ve 2005/26 Esas, 27.02.2008 gün ve 2005/26 Esas sayılı 4 adet keşif tutanağının tüm sayfalarının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi-katılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10129, Karar No: 2015/23245, Tarih: 06.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10129 E.  ,  2015/23245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı taraf icra mahkemesine başvurusunda, özetle; takip dosyasında yapılan 28.05.2013 tarihli dosya hesabının borçlu tarafa tebliğ edildiğini, itiraz edilmeyerek borç miktarının kesinleştiğini, ancak icra memurluğu tarafından, itirazın iptaline dair mahkeme kararı ve gecikme tazminatı yok sayılarak, dosyanın infaz edilmiş sayılmasına ve taşınmaz üzerindeki haciz ile dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiğini ileri sürerek, anılan icra müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Takip dosyası incelendiğinde; alacaklı tarafından borçlu ... hakkında işleyecek aylık %10 gecikme faizi ile birlikte aidat alacağına dayalı genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlu tarafın itirazı ve alacaklının itirazın iptaline ilişkin başvurusu üzerine verilen ....2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 21.06.2012 tarih ve 2011/279 Esas, 2012/1152 Karar sayılı kararı ile; "davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, 1375TL asıl alacak üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olduğundan asıl alacak üzerinden davalının %40 icra inkar tazminatı ödenmesine" karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, itirazın iptaline ilişkin ilam bulunduğuna göre, takip dosyasındaki hesaplamanın bu ilama uygun yapılması zorunludur. Yine ilamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar sayılı kararı). İcra müdürü de itirazın iptaline ilişkin ilamın hüküm fıkrası ile bağlı olup, mahkeme kararını yorumlayarak işlem tesis edemez. Aksi durum, ilama aykırılık nedeniyle İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca süresiz şikayete tâbidir.

İtirazın iptali kararında 1375 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiğine göre, bu miktara takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanması gerekir.

O halde mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz hesaplanarak, dosyanın infaz edildiği dosya hesabı tarihi itibariyle İİK'nun 17. maddesine göre bakiye alacak olup olmadığı belirlenip, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, infazı kabil olmayacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz hesaplanarak, dosyanın infaz edildiği dosya hesabı tarihi itibariyle İİK'nun 17. maddesine göre bakiye alacak olup olmadığı belirlenip, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, infazı kabil olmayacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15927, Karar No: 2014/1364, Tarih: 23.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/15927 E.  ,  2014/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/248191

MAHKEMESİ : Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/168 (E) ve 2011/22 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Anayasa’nın 38. maddesine göre "'kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu iktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”5237 sayılı TCK’nun '‘Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Medaş Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği 09.04.2010 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararının gerekçelerine karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi uyarınca çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği"nin 13. maddesinin 4. fıkrasında 13.07.2011 tarihinde yapılan değişiklik ile "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur." hükmü getirilmiştir. Hükümde kaçak elektriği tespit eden kurumun / şirketin enerjiyi keserek mühür altına alacağı belirtilmiştir.

Bu düzenleme kaçak enerji kullanımı halinde yapılacak işlemlere ilişkindir. Herhangi bir ceza hükmü içermemektedir. Konulan mührü kaldıranların nasıl bir ceza ile karşılaşacaklarına ilişkin bir düzenleme değildir. Suç oluşturan bir düzenleme de değildir. Bu idari işleme suç elbisesini giydiren TCK' nın 203. maddesidir. Ceza Kanununun 203. maddesindeki düzenleme ortadan kaldırıldığında yönetmelikteki işlem / hüküm aynen yerinde durmasına rağmen ceza hukuku açısından herhangi bir önem ifade etmeyecektir. Kaldı ki, TCK' nın 203. maddesindeki suçu oluşturan eylem mührün bozulmasıdır. Yönetmelikte ise mührün konuluşu düzenlenmiştir. Suç duyurusu da mühür bozma suçu ile değil kaçak elektrik kullanma suçu ile ilgilidir. Mühür bozma suçunu oluşturan eylem mührün konulması değil kaldırılmasıdır.

Bu düzenlemenin "suçta ve cezada kanunilik" ilkesine aykırı olduğu şeklindeki kabul halinde, örneğin, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve 6831 sayılı Orman Kanunun birçok maddesi uyarınca ceza verilmesi mümkün olmayacaktır. Zira sit alanları, bu alanlarda uygulanacak hükümler, ne tür faaliyetlere izin verileceği, hangilerinin yasak olduğu, orman sınırları gibi hususlar komisyon kararları ile düzenlenmekte ve bu düzenlemelere yönelik cezai hükümler kanun ile getirilmektedir.

2- Mühür Bozma suçu 765 sayılı TCK'nun "Devlet İdaresi Aleyhine İşlenen Cürümler" başlıklı üçüncü Babının "Mühür Fekki ve Hükümletin Muhafazası Altında Bulunan Eşyayı Çalmak" başlıklı onuncu faslındaki 274. maddesinde düzenlenmişken, 5237 sayılı TCK'nun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "Kamu Güvenine Karşı Suçlar" başlıklı dördüncü bölümüne alınmıştır.

Millete ve Devlete Karşı Suçlar ise 5237 sayılı Yasanın dördüncü kısmında, 247 ile 343. maddeleri arasında 8 bölüm halinde düzenlenmiştir. Görüleceği gibi Mühür Bozma suçu Devlet otoritesi değil kamu güvenine karşı işlenmiş suçlardandır. Mevzuat gereği konulan mührün kaldırılmasının da topluma karşı olduğu ve kamu güvenini sarsacağı hususunda da kuşku bulunmamaktadır.

3- TCK'nun 203. maddesindeki "kanun veya yetkili makamların" şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

3- TCK'nun 203. maddesindeki "kanun veya yetkili makamların" şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

4- Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi "Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir" hükmünü getirmiştir. Bu hüküm gereğince çıkarılan "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği"nin 13. maddesi ilk düzenlemede "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" şeklinde iken 13.07.2011 tarihli değişiklik ile "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" şeklinde değiştirilmiştir. Bu yönetmelik kanuna aykırı değildir. Kanunun verdiği yetki ile, uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi amacıyla, kanun koyucunun iradesine uygun şekilde çıkarılmış ve lisans sahibi tüzel kişilere mühürleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak konulan mührün kaldırılması da kamu güvenini zedeleyecek ve TCK'nun 203. maddesindeki suçu oluşturacaktır.

Özelleştirme tarihlerinden itibaren mevzuata mühürleme yetkisinin konulduğu 13.07.2011 tarihine kadar şirketlerin mühürleme yapabileceğine dair hüküm bulunmadığından bozma kararı sonuç itibariyle doğru ise de, bozmanın dayanağı olan gerekçelere yukarıda sayılan nedenlerle katılmıyorum.