muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6704, Karar No: 2024/2165, Tarih: 28.03.2024

3.Sanık ... (1960 doğumlu) hakkında maktul ... ve katılan ...'ya karşı eylemleri yönünden;

Katılan ...'nın beyanlarından sanık ...'in olay günü maktulü markette, tarlada takip ederek gözetlediği, sanık ve suça sürüklenen çocukla birlikte hareket ettiği, maktul ve ailesini motorla takip ettiği, tanık ...'nun ilk beyanında motorda 3 kişinin olduğunu söyleyerek katılan ...'nın beyanlarını desteklediği, sanığın olay yerinde olduğu ve maktul ile katılana sanık ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte ateş ettiği anlaşıldığından, sanık ...'in sanık ... (1999 doğumlu) ve suça sürüklenen çocuk ... (2006 doğumlu) ile birlikte fikir ve irade birliği içerisinde, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleşen eylemleri dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Suça sürüklenen çocuk ... (2006 doğumlu) müdafiinin 26.04.2023 tarihinde kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, suça sürüklenen çocuğun 15.01.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, bu tarihte 18 yaşını doldurmuş olduğu ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... (2006 doğumlu) müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık ... (1963 doğumlu) Hakkında Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme, Sanık ... (1999 doğumlu) Hakkında Maktul ...'e Karşı Kasten Öldürme, Katılan ...'ya Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs, 6136 Sayılı Yasa'ya Muhalefet, Suça Sürüklenen Çocuk ... (2006 doğumlu) Hakkında Maktul ...'e Karşı Kasten Öldürme Suçlardan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2021/1407 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ...(1999 doğumlu) müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... (1999 doğumlu) müdafiinin, tahliye talebinin REDDİNE,

3.Sanık ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme, Katılan ...'ya Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüse Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... (1999 doğumlu) müdafiinin, tahliye talebinin REDDİNE,

3.Sanık ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme, Katılan ...'ya Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüse Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz sebepleri sanık ...'in müşterek fail olarak mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2021/1407 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2614, Karar No: 2025/1242, Tarih: 19.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2614 E.  ,  2025/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1273 E., 2022/2846 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine verilen Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/376 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 31/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/1273 Esas, 2022/2846 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; suça sürüklenen çocuk hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 31/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç kastına, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve ceza ehliyetine ilişkindir.

2.Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, maktulün kendini savunamayacak halde olduğuna, ceza miktarına ve takdiri indirim uygulamaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç kastına, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve ceza ehliyetine ilişkindir.

2.Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, maktulün kendini savunamayacak halde olduğuna, ceza miktarına ve takdiri indirim uygulamaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, otopsi raporuna göre kişinin ölümünün av tüfeği iri saçma tanesi ve/veya saçma taneleri yaralanmasına bağlı, yüz ve kafatası kubbe ile kaide kemik kırıkları ile karakterli beyin doku harabiyeti ve beyin zarları kanaması sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği, yapılan atışın bitişiğe yakın ile toplu giriş mesafesi arasından yapılmış olduğunun belirtildiği, balistik rapor doğrultusunda tetik ağırlığı 5 kg civarı olan tüfeğin tetiğe basınç kuvveti uygulamadan çekme, çekiştirme veya sarsıntı gibi etkenlerle kendiliğinden patlamayacağı nazara alınırsa tetiğin tetik ağırlığının suça sürüklenen çocuk tarafından istemsiz olarak uygulayacağı bir miktarda kuvvet olmadığının anlaşıldığından taksirden söz edilemeyeceği, olayda kullanılan tüfeğin özellikleri ve elverişliliği, atışın maktülün ... bölgesi olan kafasına isabet ettiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun maktüle yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın ve kendini savunamayacak durumdaki kişiyi öldürmenin koşullarının oluşmadığı, uygulanabilecek başka lehe hükmün bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun ceza ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı anlaşıldığından katılanlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/1273 Esas, 2022/2846 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/1273 Esas, 2022/2846 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10086, Karar No: 2014/15982, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10086 E.  ,  2014/15982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/269820

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2009/290 (E) ve 2012/483 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabul ve uygulamaya , bilirkişi raporlarına göre sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 91. maddesinin de tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenlerin sıfatı ve temyizin kapsamına göre; sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinin tatbiki sonucunda 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası tayini sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş bulunmasına göre 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanamayacağının nazara alınmaması,

2) Orman İdaresinin 12/05/2009 tarihli yazısında, suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığının bildirilmesine, kesinleşmiş orman tahdidi olan yerlerde suça konu yerin vasfının tayininde tahdit haritasının uygulanması gerekmesine karşılık orman bilirkişinin eski tarihli memleket haritası ve amenajman haritalarının tatbiki suretiyle rapor tanzim ettiği anlaşılmakla, orman ve arazi kadastrolarının kesinleşme tarihlerinin tespit edilerek suç tarihinden önce ise tahdit haritalarına göre yerin vasfının belirlenmesinden; ayrıca suç tutanağında dava konusu yerin 33 nolu bölmede kaldığının bildirilmesine karşılık bilirkişi tarafından 32 nolu bölme olarak tespit edilmesine göre de bölme numaralarındaki farklılığın da araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Keşfe iştirak eden zabıt mümziine yemininin yaptırılmaması,

4) Zabıt mümziilerinin hazırlık aşamasında alınan ifadelerinde, dava konusu yerin iki ayrı bölüm halinde iki sanık tarafından kullanıldığını tespit ettiklerini beyan etmelerine, sanıklardan İlhami’nin aşamalardaki savunmalarında suça konu yerle ilgisi olmadığını ifade etmesine göre her iki sanığın da keşif aşamasında hazır bulundurulup kullandıkları yerleri göstermeleri, suça konu yerin kimin kullanımında olduğu hususunda köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de dinlenilmesi ile sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,17/.04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38204, Karar No: 2015/25292, Tarih: 15.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38204 E.  ,  2015/25292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı vekili, davacının 12/02/2012 tarihinden beri çalıştığını, davalı ile taşeronlar arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğunun tespit edildiğini, baştan itibaren davalı işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının taşeron şirket elemanı ve temizlik işçisi sıfatıyla davalı ... Üniversitesinde işe başladığı, asıl görevi dışında üniversitenin asıl işlerinden sayılan başka işlerde (hasta bakıcı) çalıştırıldığı, taşeron şirketlerin değişmesine rağmen işe ara vermeksizin uzun yıllar çalışmasını sürdürdüğü tanık beyanı ve dosya kapsamı ile anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı SGK kayıtlarına göre muvazaalı çalışma dönemi sonrasında 08/02/2013 tarihinde işe girmiştir. Davacı hem davalı hem de SGK kayıtlarında hastabakıcı olarak çalıştırılmıştır.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Somut olayda, davacı 08/02/2013 tarihinde işe girmiş olup hastane hizmetlisi görevi dışında başka bir işte çalıştırılmamıştır.

Somut olayda, davacı 08/02/2013 tarihinde işe girmiş olup hastane hizmetlisi görevi dışında başka bir işte çalıştırılmamıştır.

Mahkemece davacının hangi ihaleler kapsamında işe alındığı, muvazaalı çalıştırılıp çalıştırılmadığı konusundaki gerekçesi somut olmadığı gibi, davacının hangi ihalelerle alınıp hangi işlerde çalıştırıldığı konusunda bilirkişi raporunda da yeterli açıklık yoktur. Öncelikle davacının hangi işverenlere bağlı olarak çalıştırıldığı, alt işverenlerin sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için bağımsız organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip bulunup bulunmadığı, işçi temini niteliğinde ihale yapılıp yapılmadığı, aynı işte asıl işveren işçilerininin çalışıp çalışmadığı, Alt İşveren Yönetmeliğine aykırı şekilde ihale verilip verilmediği, davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek, çelişkileri giderecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28693, Karar No: 2016/3563, Tarih: 18.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28693 E.  ,  2016/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hamile olan sanık .....'in rahatsızlanması üzerine gittiği ...... Hastanesi'nde sağlık güvencesi olmaması nedeniyle sanık ....'in yeşil kart sağlık cüzdanını kullanarak hastaneye giriş yaptığı, muayene olmak istediği esnada görevlilerin durumu fark etmeleri üzerine haklarında tutanak tutularak suç duyurusunda bulunulduğu, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanıkların üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle haklarında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1446, Karar No: 2015/7132, Tarih: 18.02.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1446 E.  ,  2015/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/298362

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk H.. U..'un yapılan yargılanması sırasında; Salihli Ağır Ceza Mahkemesiyle Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 05/08/2014 gün ve 2014/1089 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2014 gün ve 2014/1089 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/695, Karar No: 2015/1540, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/695 E.  ,  2015/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi