muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4828, Karar No: 2020/5542, Tarih: 28.09.2020

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 17.04.2018 tarihli Resmî Gazete’de adı ile birlikte bazı maddelerinde değişiklik yapılan “Elektronik Haberleşme Cihazları Güvenlik Sertifikası Yönetmeliği”nin 12. maddesi gereğince, bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği;

21.06.2018 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan “Elektromanyetik Alan Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ”in 4 ila 10. maddelerinde; sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, kurs süresi ve zamanı, kursun içeriği, kurs ve sınav ücreti, devam zorunluluğu, sınav ve değerlendirme, elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü, düzenlenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnaî durumlarda, henüz zarar meydana gelmese dahi, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun bahsi geçen Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp, Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...vekilinin temyiz talebinin kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4697, Karar No: 2016/7779, Tarih: 19.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4697 E.  ,  2016/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 58/6-7, 53/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin balya makinesi almak istediği, bu sebeple balya makinesi sattığı söylenerek verilen telefon numarasını aradığı, sanığın kendisini ... olarak tanıtıp, müştekiye elinde balya makinası olduğunu irtibatı halinde makinayı alabileceğini söylediği ve ...yolu üzerinde bulunan kahvede buluşmak için randevu verdiği, Müşteki ile kardeşi olan tanık...'ın sanık ile buluştukları, sanığın boş bir arazide bulunan saman balyasını göstermesi üzerine 18.000 TL'ye aralarında anlaştıkları, 5.000 TL kapora verip makineyi taşımak için traktör almaya gittikleri, döndüklerinde sanığın yanında bulunan ve kendisini ... olarak tanıtan şahısla makineyi almak üzere yola çıktıkları, ancak açık kimliği tespit edilemeyen ...'ın bir bahane ile kaçtığı ve makinenin de boş araziden alınmış olduğunun iddia edildiği olayda, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4090, Karar No: 2011/16781, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4090 E.  ,  2011/16781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.12.2009 tarih ve 2009/317 - 2009/533 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 14,200 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden kar payı karşılığında para tahsil ettiğini ve parasını geri ödemediğini, müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine Essen-Steele Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan alacak davasının kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan mahkeme tarafından verilen kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkeme ilamının maddi hukukumuzdaki kamu düzenine aykırı olduğunu, Türk mahkemelerinde aynı konudaki davalarda verilen kararlarla çeliştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının Alman mahkemelerinde açtığı davada davalı şirkette ortaklığının bulunduğu kabul edilerek karar verildiği, ancak Türk mahkemelerinde açılan bu tür alacak davalarının davacının şirkete karşı ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, şirket ortağı bulunmadığı gerekçeleri ile TTK'nun 405/2. maddesinde "Pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler, tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur" şeklinde yasal düzenleme karşısında reddedildiği, kararların Yargıtay'ca onaylandığı, yasal düzenleme karşısında yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesi halinde açıkça Türk yasalarına aykırı bir durum oluşacağı, kanun önünde eşitlik ilkesine ve kamu düzenine aykırı olacağı, tenfize konu kararda hisselerin iadesine karar verilmediğinden tenfizin kabulü halinde mükerrer tahsilat yapılabileceği, yabancı mahkeme yargılamasında davalının savunma hakkının kısıtlandığı ve gıyap kararı verilerek davacının iddiaları incelenmeden kabul edildiği, bu durumun da Türk kamu düzenine aykırı olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de, yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8969, Karar No: 2013/13007, Tarih: 30.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/8969 E.  ,  2013/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 7.3.2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İşyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemleri ile ilgili zamanaşımı içinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Sanığın tekerrüre esas hükümlülüklerinin en ağırı olan Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/217-130 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmaması; 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

./..

-2-

1-5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması yerine, iki ayrı mahkeme ilamının belirtilmesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması yerine, iki ayrı mahkeme ilamının belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi ve tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımdan “Erzincan Sulh Ceza Mahkemesinden” ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2014/8185, Karar No: 2014/12330, Tarih: 10.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/8185 E.  ,  2014/12330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 289/1-2. cümle, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hacizli malların sahibi olmayıp mahcuzların ait olduğu ... Ticaret Limited Şirketinin müdürü olduğunun anlaşılması karşısında, hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9769, Karar No: 2021/13536, Tarih: 04.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/9769 E.  ,  2021/13536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, suça sürüklenen çocuklar bakımından üst sınırı üç yılı geçmeyen atılı suçların uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanun'un 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuk ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, başka yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9674, Karar No: 2022/12699, Tarih: 18.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9674 E.  ,  2022/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 21.05.1998-25.02.2015 tarihleri arasında taze gıda departmanında et-balık-tavuk kategori müdürü olarak çalıştığını, feshin ardından ikame edilen işe iade davası ile işe iadesine karar verildiğini, kararın onanarak kesinleştiğini, davalının 11.08.2016 tarihinde banka kanalıyla ödeme yaptığını ancak bu tutarların davacının alacaklarını tam karşılamadığını, müvekkilinin davalı Şirketteki 2013, 2014 ve 2015 yıllarındaki çalışma sürelerine nazaran hak kazandığı ikramiye (bonus) tutarıyla ilgili bir ödeme yapılmadığını ... sürerek ikramiye, işe başlatmama tazminatı farkı, boşta geçen süre ücreti farkı, ihbar tazminatı farkı ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe iade kararı sonrası işe iade talebi ile başvuruda bulunmuşsa da çalıştığı pozisyona uygun boş pozisyonun olmaması nedeniyle başvurusunun kabul edilmeyerek yasal haklarının ödendiğini, davacının herhangi hak ve alacağı bulunmadığını, ayrıca ikramiyeye hak kazanabilmek için bazı şartların gerçekleşmesi gerektiğini, davacının ikramiye planında yer alan koşulları taşımadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Davacı yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur. Dosyadaki kimlik bilgilerinden 07.07.1969 doğumlu olduğu görülen davacı uyuşmazlık döneminde 18 yaşın üzerinde, 50 yaşın altındadır. Tam yıl hizmet süresi itibariyle; 1475 sayılı ... Kanununun yürürlükte kaldığı 10.....2003 tarihine kadar olan 5 tam hizmet yılı için 5 yıl x 12 gün = 60 ... günü, daha sonra yürürlüğe giren 4857 sayılı ... Kanununun 53.maddesi uyarınca 12 yıl x 20 gün = 240 gün olmak üzere toplam 300 ... günü ücretli izne hak kazanmıştır. Yıllık ücretli izin kartı ve izin kayıtlarından hafta ve genel tatiller düşülerek işgünü bazında toplam:275 gün izin kullandığı, 2015/Şubat ayı bordrosunda davacı adına brüt 13.147,10 TL yıllık izin ücreti tahakkuk ettirildiği, hak kazanıp da kullanmadığı izin ücretinden, ödenen tutarın mahsubundan sonra fark izin ücreti alacaklısı olduğu anlaşılmıştır.

... ... Bankası dekontundan davacı vekili hesabına toplam 455.501,86 TL ödeme yapıldığı görülmüş, taraf iddia ve savunmaları ile dosya delillerinden 140.757,58 TL’nin davacının söz konusu alacaklarına ilişkin olarak ödendiği anlaşılmış olup, yapılan hesaplamalardan söz konusu brüt tutarlar mahsup edilerek, davacının işe başlatmama tazminatı, ihbar tazminatı farkı alacaklısı olduğu, boşta geçen süre ücreti ödenmiş olduğundan bakiye boşta geçen süre ücretinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

...Karşıyaka ... Mahkemelerine intikal eden emsal dosyalardan Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.12.2014 tarih 2013/18548 E. 2014/37361 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Karşıyaka 2. ... Mahkemesinin 26.03.2013 tarih ve 2011/169 E. 2013/108 K. Sayılı kararında işçinin ikramiyeye hak kazanmak için işyerinde ikramiye ödenmesini gerektiren dönemin sonuna kadar çalışmasının gerekmediği, işçinin işyerinde çalıştığı süreyle sınırlı olmak üzere ikramiye hakkının mevcut olduğu kabul edilmiştir.

..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tanıklarının müvekkili Şirket aleyhine ikame ettikleri davaları bulunmakta olup davacının iddialarının soyut tanık beyanları dışında ispat edilemediğini, üst düzey yönetici konumundaki davacının prim sisteminin özelliklerini, hak ediş şartlarını bilerek kabul ettiğini ve bu şartların farkında olarak istifa ettiğini, prime hak kazanmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının işe iade kararı sonrası işe iade talebi ile başvuruda bulunmuşsa da çalıştığı pozisyona uygun boş pozisyonun olmaması nedeniyle başvurusunun kabul edilmeyerek yasal haklarının 11.08.2016 tarihinde ödendiğini, yine bakiye yıllık izin ücret alacağı 2015 yılı Şubat ayı ücret bordrosu ile tahakkuk ettirilerek ödenmiş olduğundan davacının herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını, yıllık izin ve ihbar tazminatına işe başlatmama tarihinden itibaren faiz işletilmesinin mümkün olmadığını ve istinaf dilekçesinde belirttiği diğer hususları ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosya kapsamı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 2016/7953 Esas - 2016/13427 Karar sayılı kararı ile kesinleşen, feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ilişkin Karşıyaka 2. ... Mahkemesi'nin 2015/76 Esas-2016/6 Karar sayılı kararı, davacının işe başlatılmadığı hususunda ihtilaf bulunmaması, ödemelerin mahsubu, davacının kabul edilen ücretinin emsallere uygun olması, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2013/18548 Esas-2014/37361 Karar sayılı kararı ile onanan Karşıyaka 2. ... Mahkemesi'nin 2011/169 Esas-2013/108 Karar sayılı kararı ile ikramiye talebinin kabulünde hata bulunmamasına göre davalının diğer istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; hüküm altına alınan ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti yönünden dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmetmek gerekirken, tamamının işe başlatmama tarihi olan 11.08.2016'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile hüküm altına alınması yerinde olmamıştır. Davalı yanın istinaf başvurusu bu nedenle yerindedir.

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.