muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28146, Karar No: 2014/41055, Tarih: 10.12.2014

sırada söz konusu yeşil renkli kartal aracın yoldan ters dönüp yanlarına geldiklerini ve kendilerine 15-20 kişilik bir grubun saldırdıklarını, yine katılan Erhan’ın bu ilk beyanına göre kendilerine elinde ahşap kalas olan birinin vurduğunu, vuran şahsın ise 19-20 yaşlarında, 1.70 boylarında, 80-85 kg ağırlığında, kızıl tenli, kalın kaşlı, saçları kısa ve siyah, balık etli olarak tarif etmesine, olay yerine polis ekiplerinin gelmesi üzerine saldıran grubun olay yerinden kaçtıklarının anlaşılmasına, her iki katılanda tarif edilen ve nitelikli yaraların ağaç kalas ile oluştuğunun anlaşılmasına, polisin olay tutanağına göre ise sanıklar Uğur ve İsmail’in ise grup ile kaçmayıp polis ekibinin yanına gitmeleri üzerine haklarında yakalama işleminin yapıldığının anlaşılmasına ve sanıkların üzerinde ve yakınında suçta kullanıldığı belirtilen tahta kalasın yakalanmamasına göre, öncelikle katılan mağdur Erhan’ın tarif ettiği fiziksel özelliklerin sanıkların fiziksel özelliklerine uyumlu olup olmadığı hususu tespit olunup, olayın aniden başlaması, gelişimi, çok kısa sürede sonlanması ve sona erdikten sonraki sanıkların davranışları değerlendirilerek fiil ve mağdurlar üzerinde hakimiyeti nasıl kurdukları değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12574, Karar No: 2015/5670, Tarih: 21.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12574 E.  ,  2015/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfıyla 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil edildiğini, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine

adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda Aşıkpaşa semti 2 no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13755, Karar No: 2012/1648, Tarih: 20.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13755 E.  ,  2012/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KADIKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, .. parsel sayılı taşınmazının  dava dışı H.. U. tarafından yanıltılarak düşük bedelle satın alındığını, bu durumu fark etmesi üzerine taşınmazın davalıya devredildiğini ileri sürerek, davalı adına oluşan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında yapılan bir işlem olmadığı, davacının hata-hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil davasını kendi akidine karşı açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut belgelerden, mahkeme kararının davacı vekili adına 16.09.2011 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, gösterilen adresteki Av. Z.. K. tebligatı kabul etmediğinden dolayı ''mercine iade'' şeklinde tebligat parçasına şerh düşüldüğü, aynı avukata ikinci kez çıkarılan tebligatın ise 17.10.2011 tarihinde tebliğ edildiği, 01.11.2011 tarihinde de temyiz dilekçesinin verildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde; ''Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır.'' hükmü yer almaktadır.

Yukarıda değinilen düzenleme karşısında, 16.09.2011 tarihli tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun biçimde yapıldığını söyleyebilme olanağı olmadığı gibi, bu tebligatın ilgili avukata yapılıp yapılmadığı da belli değildir. Bu durumda da, sonradan yapılan tebligata göre temyizin süresinde olduğu açıktır.

İşin esasına gelince; dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden, davada gabin hukuksal nedenine dayanıldığı anlaşılmaktadır.

Çekişmeli 1752 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait iken, 28.05.2007  tarihinde 26.000.-TL bedelle H..U.'a satış yoluyla devredildiği, H. U. tarafından da 17.07.2007  tarihinde davalı N.. Ö.'a 27.000.-TL bedelle satıldığı, ancak 17.07.2007  tarihinde davalı N. ile H. arasında haricen düzenlenen belge ile satış bedelinin 120.000.-TL olarak belirtildiği toplanan delillerle sabittir.

Çekişmeli 1752 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait iken, 28.05.2007  tarihinde 26.000.-TL bedelle H..U.'a satış yoluyla devredildiği, H. U. tarafından da 17.07.2007  tarihinde davalı N.. Ö.'a 27.000.-TL bedelle satıldığı, ancak 17.07.2007  tarihinde davalı N. ile H. arasında haricen düzenlenen belge ile satış bedelinin 120.000.-TL olarak belirtildiği toplanan delillerle sabittir.

Bilindiği üzere, sözleşmenin gabin nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki nisbetsizliğin, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek, istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle, sözleme yapmaya mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmış Borçlar Kanunu'nun 21. maddesiyle aynen ''bir akitte ivazlar arasında açık bir nisbetsizlik bulunduğu takdirde eğer gabin mutazarrırın müzayaka halinde bulunmasından veya hiffetinden yahut tecrübesizliğinden istifade suretiyle vukua getirilmiş ise mutazarrır bir sene zarfında akdi feshettiğini beyan ederek verdiği şeyi geri alabilir'' hükmü getirilmiştir.O halde, gabinden söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki  aşırı nisbetsizlik yanında bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik(hafiflik) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçimimde iki subjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene), sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşmeye bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı verir.

Hemen belirtmek gerekir ki gabin davasında öncelikle edimler arasındaki aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur ispatlandığı takdirde mutazarrırın kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü, psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler, yani subjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Somut olayda; yurt dışında yaşayan davacının Türkiye'deki taşınmazların rayiç değerini bilmemesinin olağan karşılanması gerektiği, mahalle muhtarı olan aynı zamanda emlak alım satımı ile ilgilenen muhtar H..'in davacının bu durumundan yararlanarak gerçek değeri 403.000 TL.yi bulan taşınmazı 26.000 TL bedelle edindiği, dolayısıyla ilk el konumundaki H.'e yapılan temlikin gabin nedeniyle geçersiz olduğu sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, N. ile ilk el H.'in aynı mahalleden oldukları, taşınmazın N.'a satışında akitteki bedel  27.000 TL göründüğü halde N.. ile H.. arasında haricen düzenlenen 17.07.2011 tarihli belgeye göre satışın 120.000.-TL'ye yapıldığı dikkate alındığında, H.. ile N.'ın el ve iş birliği içinde bulundukları kabul edilmelidir. Bu durumda davalı N..'ın iyiniyetli olduğunu, bir başka deyişle T.M.K.'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanacağını söyleyebilme imkanı yoktur.

Öte yandan, N. ile ilk el H.'in aynı mahalleden oldukları, taşınmazın N.'a satışında akitteki bedel  27.000 TL göründüğü halde N.. ile H.. arasında haricen düzenlenen 17.07.2011 tarihli belgeye göre satışın 120.000.-TL'ye yapıldığı dikkate alındığında, H.. ile N.'ın el ve iş birliği içinde bulundukları kabul edilmelidir. Bu durumda davalı N..'ın iyiniyetli olduğunu, bir başka deyişle T.M.K.'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanacağını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2410, Karar No: 2012/22046, Tarih: 17.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2410 E.  ,  2012/22046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın olay günü şehirler arası yolcu taşımaya müsait olmayan aracının istiab haddinin çok üzerinde yolcu ve yük alarak hızlıca girdiği virajda aracının dengesinin bozulması sonucu meydana gelen kazada, katılanların kazadan sonra beyanlarının alınmadığı, evrakın Sivrice Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesinden sonra, 15.12.2006 tarihinde yazılan talimat sonrasında katılanların şikayetçi oldukları yönündeki beyanlarının 10.04.2007 tarihinde alındığı , 18.08.2008 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 158/6. maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasına geçildikten sonra suçun şikayete bağlı olduğunun anlaşılması halinde katılanın açıkça şikayetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunacağı düzenlemesi karşısında ve esasen bilinçli taksirle gerçekleşen eylemde, tebliğnamedeki şikayetin 6 aylık süre geçtikten sonra yapıldığından kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği şeklinde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, bilinçli taksir nedeniyle cezanın artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm fıkrasında sanığın sürücü belgesinin geri alınmasında dayanılan kanun maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında 6. maddeye "anlaşıldığından" kelimesinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 17.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.