muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5320, Karar No: 2022/8457, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5320 E.  ,  2022/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kocaeli 1. Sulh Hukuk ve Bahçe Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.06.2015 tarih ve 2014/247 esas, 2015/680 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 09.08.2017 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı, 29.12.2020 tarihli dilekçesiyle kısıtlılığının kaldırılmasını talep etmiştir.

Kocaeli 1. Sulh Huuk Mahkemesince, 13.04.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Bahçe Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından kısıtlının talebi ile ilgili karar vermekte Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10538, Karar No: 2017/13033, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/10538 E.  ,  2017/13033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacı Vekili davalı aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalıya ait işyeri 667 Sayılı KHK. nin 2. maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilen kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgililere iadesine, 12.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12989, Karar No: 2015/9533, Tarih: 16.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12989 E.  ,  2015/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/172-2015/188

Taraflar arasındaki tespit davasında Yatağan Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince (İş Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının davalı şirket emrine çalışan işçi olduğunun tespiti ile kanundan ve işyerinde uygulanmakta olan TİS'den doğan fark ücret ve diğer alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Yatağan Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla), Mahkemesince, davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu ikametgahı mahkemesi olan Milas Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Milas 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince tarafından ise, işin görüldüğü yerin "Yeniköy Termik Santralı Yatağan İşletmesi" olduğu ve seçimlik yetki uyarınca yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle, işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı işyeri Yatağan ilçesinde bulunmaktadır ve davacı taraf seçimlik hakkını işin yapıldığı yer olan Yatağan Mahkemesi olarak kullanmıştır. Dolayısıyla davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Yatağan mahkemesi davaya bakmakla yetkilidir. Yasal düzenlemeler çerçevesinde, uyuşmazlığın Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/19299, Karar No: 2017/15778, Tarih: 12.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19299 E.  ,  2017/15778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24/03/2016 gün ve 2015/24715 Esas - 2016/6173 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Zemini hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1)Dairemize uzun zamandan beri aynı yöreden gelen dosyalardaki ürün verim miktarları ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden gelen verim oranlarının ortalamaları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken buğdayın dekara verimi 300 kg. mercimeğin dekara verimi 145 kg alınması gerekirken, daha az alınmak sureti ile zemine az değer biçilmesi,

2) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kapama fıstıklığın bir dekarından alınabilecek brüt gelirden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında bürüt gelirin 1/3'ü oranından az olmaması gerektiği hususlarının da bozmaya eklenmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 24/03/2016 gün ve 2015/24715 Esas 2016/6173 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, zemini hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fıstığın fiyatı değerlendirme yılı itibariyle hasat dönemindeki ortalama toptan satış fiyatının üzerinde kabul edilmiştir.

Bu durumda; 2014 yılı İlçe Tarım Gıda ve Hayvancılık Müdürlüğünden gelen resmi verilerdeki birim fiyatı (20-24) TL'nin ortalaması esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde fazla bedel tespiti,

2)Dairemize uzun zamandan beri aynı yöreden gelen dosyalardaki ürün verim miktarları ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden gelen verim oranlarının ortalamaları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken buğdayın dekara verimi 300 kg. mercimeğin dekara verimi 145 kg alınması gerekirken, daha az alınmak sureti ile zemine az değer biçilmesi,

2)Dairemize uzun zamandan beri aynı yöreden gelen dosyalardaki ürün verim miktarları ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden gelen verim oranlarının ortalamaları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken buğdayın dekara verimi 300 kg. mercimeğin dekara verimi 145 kg alınması gerekirken, daha az alınmak sureti ile zemine az değer biçilmesi,

3) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kapama fıstıklığın bir dekarından alınabilecek brüt gelirden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında bürüt gelirin 1/3'ü oranından az olmaması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 270,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2239, Karar No: 2014/14440, Tarih: 09.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2239 E.  ,  2014/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/163162

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/651 (E) ve 2013/178 (K)

SUÇ : Mühür bozma

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 02.06.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5843, Karar No: 2020/11329, Tarih: 10.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5843 E.  ,  2020/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm; katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanığa ait ... Uluslararası Nakliye Lojistik isimli şirkette tır şoförü olarak çalışmak için müracaat ettiği, katılandan vize işlemleri için pasaportunun alındığı ancak katılanın işten ayrılmak istediğinde söz konusu pasaportun kendisine iade edilmediği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından mahkemece sanık ile katılan arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olması nedeniye hakkında atılı suç yönünden vermiş olduğu beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2616, Karar No: 2016/6956, Tarih: 03.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2616 E.  ,  2016/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların evli olup, ayrı yaşadıklarını, davalının ... Aile Mahkemesi'nin 2010/394 Esas sayılı dosyası ile açtığı boşanma davasının mahkemenin 2013/258 Karar sayılı kararı ile reddedilip kesinleştiğini, bu karar ile 18.08.2010 ara karar tarihinden itibaren davacı için aylık 350 TL müşterek çocuk için ise aylık 400 TL olmak üzere toplam 750 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, müşterek çocuğun aradan geçen süre de dikkate alındığında masraflarının arttığını, çocuğunun Güzel Sanatlar Lisesi'nde eğitim gördüğünü, ulaşım vb. masrafları olduğunu, davalının ise ... Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nde çalıştığını ve 2010 yılında aylık net 1.370 TL geliri olduğunu, halihazırda ise aylık 3.000 TL'ye yakın geliri olduğunu, davacının çalışmadığını ve geliri olmadığını belirterek, davacı için hükmedilen aylık 400 TL'lik tedbir nafakasının aylık 900 TL'ye, müşterek çocuk için hükmedilen aylık 350 TL'lik tedbir nafakasının aylık 800 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının kanser hastası olup, bu nedenle tedavisinin devam ettiğini, talep edilen nafaka artış miktarlarının fahiş olduğunu, davalının kira, ısınma vb.masrafları olduğunu, hastalığı nedeniyle de yüksek miktarda tedavi masrafları olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı için hükmedilen 350 TL nafakanın tarafların ekonomik ve sosyal durumları nazara alınarak 500 TL'ye yükseltilmesine, küçük Yavuz için hükmedilen iştirak nafakasının da 550 TL'ye yükseltilmesine, bakiye talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (Türk Medeni Kanunu md. 186/son).

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Ayrıca, Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır.

Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder (Türk Medeni Kanunu md.328/1).

Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir (Türk Medeni Kanunu md.329/1).

Somut olayda; tarafların halen evli oldukları, davalının ... Aile Mahkemesi'nin 2010/394 E. 2013/258 K. sayılı dosyası ile açtığı boşanma davasının reddedildiği, davacının açtığı tedbir nafakasına ilişkin ... Aile Mahkemesi'nin 2010/590 E. 2010/605 K. sayılı dava dosyasının ise boşanma dava dosyasında birleştirildiği ve davacı için aylık 350 TL,müşterek çocuk için ise aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedildiği kararın boşanma ve nafaka yönünden 14.07.2014 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 26.01.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar hakkında yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre davacının çalışmadığı, yakınlarına ait evde ikamet ettiği, müşterek çocuğun 16 yaşında olduğu ve Burdur'da okuduğu; davalının ise hastahanede hasta bakıcı olarak çalıştığı, aylık 1.100 TL geliri olduğu, aylık 500 TL kira ödemesi olduğu, üzerine kayıtlı 350 m2'lik bir arsası bulunduğu, kanser hastası olup tedavisinin devam ettiğinin tespit edildiği görülmüştür.

Davalının 2015/06. aya ilişkin maaş bordrosunun incelenmesinde ise, net 1.384,67 TL (döner sermaye katkı payı ile birlikte ) geliri olduğu anlaşılmaktadır.

Yine davalı tarafından dosyaya sunulan kanser tedavisine ilişkin olarak tedavi evrakları ile tedavi masraflarına ilişkin makbuzların incelenmesinde, toplam 22.500 TL civarında tedavi masrafı olduğu anlaşılmaktadır.

Dinlenen davalı tanık beyanları ile de davalının kanser tedavisinin devam ettiği anlaşılmıştır.

Davalının 2015/06. aya ilişkin maaş bordrosunun incelenmesinde ise, net 1.384,67 TL (döner sermaye katkı payı ile birlikte ) geliri olduğu anlaşılmaktadır.

Yine davalı tarafından dosyaya sunulan kanser tedavisine ilişkin olarak tedavi evrakları ile tedavi masraflarına ilişkin makbuzların incelenmesinde, toplam 22.500 TL civarında tedavi masrafı olduğu anlaşılmaktadır.

Dinlenen davalı tanık beyanları ile de davalının kanser tedavisinin devam ettiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, tedbir nafakasının niteliği, takdir edildiği tarih ile eldeki dava tarihi arasında geçen süre dikkate alındığında, davacı ve müşterek çocuğun geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı ve müşterek çocuk lehine daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davalının tespit edilen geliri ve dosya kapsamı ile sabit olan hastalığına ilişkin tedavi masrafları da gözetilmek suretiyle davacı ve müşterek çocuk lehine daha uygun miktarda nafaka artışına hükmedilmesi gerekirken, mütenasip olmayacak şekilde fazla miktarda nafaka artışına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/883, Karar No: 2015/1574, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/883 E.  ,  2015/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi