muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5071, Karar No: 2019/2908, Tarih: 15.04.2019

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 102/4. maddesinde “İdari para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir.” hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunun 86/6. madde hükmüne göre “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca, fiilen yapılan denetimler sonucunda veya işyeri kayıtlarından yapılan tespitlerden ya da kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemeler neticesinde veya kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup, bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde, bu belgeler Kurumca re'sen düzenlenir ve muhteviyatı sigorta primleri Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edilir. İşveren, bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde, ilgili Kurum ünitesine itiraz edebilir. İtiraz, takibi durdurur. İtirazın reddi halinde, işveren kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Yetkili mahkemeye başvurulması, prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz. Mahkemenin Kurum lehine karar vermesi halinde, 88 inci ve 89 uncu maddelerin prim borcuna ilişkin hükümleri uygulanır.”

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Kurum elemanlarınca düzenlenmiş denetim tutanağına göre yapılan işlemlerin iptalinin istenebileceği anlaşılmaktadır. Denetim tutanağı sonrasında düzenlenen idari para cezasının iptali için 5510 sayılı Yasanın 102/4. maddesine göre İdare Mahkemesinde ve yine denetim tutanağı sonrasında düzenlenen prim tahakkuku işlemine karşı da aynı Yasanın 86/6. maddesine göre İş Mahkemesinde dava açılabilir. Bu yasa hükümlerinde belirtilen prosedür uygulandıktan ve tüm yollar tüketildikten sonra kesinleşen borçlar ile ilgili olarak ödeme emri gönderilebilir ve artık ödeme emirlerinde belirtilen borçların esasına ilişkin olarak bir inceleme yapılamaz.

Buna göre; yukarıdaki açıklamalar ışığında dosyadaki müfettiş raporu sonucu prim tahakkuku işlemi için iş mahkemesinde prim tahakkuk işleminin iptali, idare mahkemesinde ise idari para cezasının iptali istenebileceği açıktır.

Buna göre; yukarıdaki açıklamalar ışığında dosyadaki müfettiş raporu sonucu prim tahakkuku işlemi için iş mahkemesinde prim tahakkuk işleminin iptali, idare mahkemesinde ise idari para cezasının iptali istenebileceği açıktır.

Somut olayda ise; davacı vekilinin bozma sonrası beyanından da anlaşılacağı üzere kurum müfettiş raporunun iptali istenmiş olmakla dosya içeriğine göre davacı şirketin kurum denetim raporunda tespit edilen ihale öncesi tarihte ihale konusu işi yaptığı anlaşılmakla kurum denetim raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gözetilmeksizin davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20356, Karar No: 2014/16703, Tarih: 13.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20356 E.  ,  2014/16703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4527, Karar No: 2021/8308, Tarih: 03.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4527 E.  ,  2021/8308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ...4. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.04.2015 tarih ve 2015/56 esas, 2015/99 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 05.08.2020 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 12.10.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 19.10.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...4. Sulh Hukuk Mahkemesince, adres itibarıyla ... Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının mernis adresinin “... .../...” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince talep üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19316, Karar No: 2018/12329, Tarih: 31.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/19316 E.  ,  2018/12329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 01/01/2009-02/10/2013 tarihleri arasında matbaa ustası olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, son ücretinin 2.700,00 TL + asgari geçim indirimi olduğunu, fazla mesai yaptığını, 29 Ekim haricinde diğer resmi bayramlarda çalıştığını, imzalanan ibraname gereği müvekkiline toplam 15.755,99 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemelerin gerçek hakedişler üzerinden yapılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacağı ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının son ücretinin 1.100,00-TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, müvekkili şirkette cumartesi – pazar günleri ve resmi bayramlarda çalışma yapılmadığını, davacıya banka aracılığı ile 16.927,41 TL ödeme yapıldığını, davacının hiç bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada, davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Hüküm altına alınan fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Yargılama aşamasında alınan ek rapor ile ıslaha karşı zamanaşımı değerlendirilmiş ancak mahkemece gerekçesi belirtilmeden kök rapor doğrultusunda bu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirildiği 09/03/2015 tarihli ek rapora göre karar verilmesi gerekirken, kök raporun esas alınması hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25010, Karar No: 2014/11847, Tarih: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25010 E.  ,  2014/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Kabule göre; 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve suça sürüklenen çocuğun kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, ve 145.maddelerine göre belirlenen 6 ay 18 gün hapis cezasının aynı Yasanın 31/2.maddesi uyarınca 1/2 oranında indirilmesi sırasında, hesap hatası sonucu 3 ay 9 gün hapis cezası yerine, 3 ay 14 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve yine aynı Yasanın 62.maddesine göre cezadan 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, 2 ay 22 gün yerine, 2 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesine göre hapis cezasının günlüğü 20 TL.den paraya çevrilirken 1.640 TL yerine 1.720 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suç tarihi itibarıyla 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacak sosyal inceleme raporu alınmayarak veya sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeyerek, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5694, Karar No: 2016/6679, Tarih: 29.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5694 E.  ,  2016/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar için görevlendirilen müdafilere ödenen avukatlık ücretlerinin, suça sürüklenen çocukların yeterli mali olanaklara sahip olmadıklarının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gözetilmeden yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8069, Karar No: 2010/606, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/8069 E.  ,  2010/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 111 ada 143 parsel sayılı 585159,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, toprak tevzi komisyonunca yapılan çalışmalar sırasında mera olarak sınırlandırılan 250 parsel sayılı taşınmazın haritası kapsamında kalıp, halen mera olarak kullanıldığı ve krokisinde gösterilen bazı bölümlerin değişik kişilerce kullanıldığı açıklanarak; 120 ada 4 parsel sayılı 123801.69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz komşu 111 ada 144 ve 145, 120 ada 4 ve 125 ada 35 parsel sayılı taşınmazlarla bir bütün olarak toprak tevzi komisyonununca mera olarak sınırlandırılan 337 parsel sayılı taşınmazın sınırları içinde kaldığı ve krokisinde gösterilen bazı bölümlerin değişik kişilerce kullanıldığı açıklanarak mera olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ... vekili, yasal süresi içinde tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tanafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6602, Karar No: 2025/5108, Tarih: 25.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6602 E.  ,  2025/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/217 E., 2023/351 K.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2020/415 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-b, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'ye yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-h ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'ye yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-h ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Maktul ...'ye yönelik cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) 2019 yılı Aralık ayında işlenenen nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

3. Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'ye yönelik nitelikli öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82/1-b ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'ye yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c-h ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,