muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12554, Karar No: 2013/18598, Tarih: 06.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12554 E.  ,  2013/18598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 21.01.2005’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31544, Karar No: 2015/11898, Tarih: 02.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31544 E.  ,  2015/11898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/10170

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/1078 (E) ve 2012/774 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk O.. K.. hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyizen incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk K.. A.. hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etmekten kurulan mahkumiyet kararının temyizen incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükümler kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk K.. A.. hakkında müşteki H.. C..'ı yaralamaktan ve suça sürüklenen çocuk O.. K.. hakkında mala zarar vermekten kurulan mahkumiyet kararlarının temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/942, Karar No: 2016/7621, Tarih: 16.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/942 E.  ,  2016/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, üyeleri olan davalıya konut kredisi kullandırdıklarını, ödenmeyen kredi taksitlerinin tahsili için başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, kararın kesinleşmesinden sonra başvuru halinde dosyanın görevli ve yetkili Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya kullandırılan kredi taksitlerinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Davacının ...'tan konut kredisi aldığı çekişmesiz olup göreve ilişkin uyuşmazlığın yasal mevzuat kapsamında giderilmesi gerekmektedir. 205 Sayılı ... Kanunu'nun 1.maddesinde: "...na bağlı olmak ve ... mensuplarına bu konuda yazılı sosyal yardımları sağlamak ve merkezi Ankara'da bulunmak üzere (...) teşkil edilmiştir..." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 37.Maddesinde: "Kurumun her çeşit malları ile gelir ve alacakları, Devlet malları hak ve rüçhanlığını haizdir. Bunlara karşı suç işleyenler, Devlet Mallarına suç işleyenler gibi takibata tabi tutulurlar." düzenlemesi mevcuttur. Tüketici Mahkemelerinin görevini tayin eden 6502 Sayılı TKHK'nun 3. maddesinde Satıcı:"Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ya da tüzel kişileri ifade eder." biçiminde tanımlanmıştır. Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ...'ın, 6502 sayılı TKHK kapsamındaki "satıcı" sıfatında bulunmayan özel kanunla kurulmuş, ...na bağlı ve ... mensuplarına bu kanunda yazılı sosyal yardımları sağlamak amacı güden, ticari kazanç maksadı olmayan ve Tüketici Yasası ile 5411 sayılı yasa kapsamında banka veya finans kuruluşu olmayan bir kuruluş olduğu anlaşılmaktadır.

Keza, davacının da; bir ordu mensubu olduğu, bulunduğu mesleki statü gereği anılan özel yasa uyarınca sosyal yardımdan yararlandığı, "tüketici" sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda; taraflar arasındaki çekişmenin 6502 sayılı kanun kapsamına dahil olmadığı, ihtilafın genel hükümler uyarınca genel mahkemelerde çözülmesi gerektiği sonucuna varılarak işin esasına girilip sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7364, Karar No: 2017/16790, Tarih: 30.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/7364 E.  ,  2017/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kiracının kira bedellerini ödemediğini, hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kiralananın bulunduğu ... yetersiz olduğunu, davacının dava hakkı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kiralananın ayıplı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesinde (818 Sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Davacı vekili dava dilekçesinde kira bedellerinin ödenmediğinden bahisle tahliye talep etmiş olduğuna göre mahkemece temerrüt koşulları incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalının ileri sürmediği tespit dosyası nazara alınarak hukuki olmayan gerekçe ile taşınmazın ayıplı olduğundan bahisle karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17439, Karar No: 2014/28707, Tarih: 22.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17439 E.  ,  2014/28707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2013/74-2013/127

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede uzun yıllar işçi olarak çalıştığını, emekli olduğunu, işçilik alacaklarına dair daha önce dava açtıklarını, bu davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını, şimdi fazla kısım için bu davayı açtıklarını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, kısmi davada davacının davasını ıslah etmeyeceğini bildirdiği, bozmadan sonra da ıslahın mümkün olduğu, ilk kararda davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmadığı gerekçesiyle davacın davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davacı tarafından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işçilik alçakları için kısmi dava açıldığı, mahkemece önce husumet yokluğundan davanın reddedildiği, kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından olayda asıl-alt işverenlik ilişkisi olduğu ve davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra mahkemece bozmaya uyulduğu ve davacı tarafından bilirkişi raporlarındaki rakamlara göre davanın ıslahı için süre talep edildiği, mahkemece iki haftalık süre verildiği, davacının ise bozmadan sonra ıslah olmayacağı değerlendirmesi ile davanın ıslah edilmediği ve mahkemece dava edilen tutarın hüküm altına alındığı, fazla ilişkin kısmın saklı tutulduğuna dair bir ifadeye de yer verilmediği, söz konusu kararın da yine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onandığı görülmektedir.

Buradaki ek davanın konusu mahkemece hüküm altına alınmayan diğer kısımdır. Davacının kısmi davada bozmadan sonra ıslah olmayacağı düşüncesiyle davayı ıslah etmeyeceklerini bildirmesi ıslah niteliği veya kalan kısmından feragat özelliği taşımamaktadır. Bu sebeple kısmi davada talep edilmeyen kısmın ek davayla talep edilebilmesi mümkün olup, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12008, Karar No: 2015/16342, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12008 E.  ,  2015/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.08.2014

No : 2014/923-2014/1325

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13139, Karar No: 2014/6531, Tarih: 08.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/13139 E.  ,  2014/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/271961

MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2008

NUMARASI : 2007/340 (E) ve 2008/258 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan M.K.'nın aşamalarda değişmeyen ifadelerinde; oto kiralama işi yapan arkadaşının yanında çalışan sanık İrem Işık’la ve bu sanığın vasıtasıyla aşamalarda ulaşılamayan Ç. Ö. ismini kullanan 21 yaşlarındaki bayanla tanıştığını, 10.04.2007 günü Ç. Ö.nın birlikte vakit geçirmek amacıyla saat 18:00'da evine davet ettiğini, tarif üzerine eve gittiğini, bir süre oturduklarını, yaklaşık 10 dakika sonra Ç. Ö.'nın ikram ettiği içkiyi içerken sanıklar İ.. I.. ve B.. Ö..'in eve geldiklerini, daha önceden tanımadığı sanık B.. Ö..'in "burası benim evim ne arıyorsun" diye sorduktan sonra, sinkaflı sözler ile hakaret ettiği, tabanca çekip tehdit edip, 20.000.-TL tutarında senet imzalattığını, ayrıca boş bir kağıda da "B.. Ö..'e kendi gönlümle 20.000.-TL borcum var” diyerek yazdırıp silah zoru ile imzalattırıp evden kovulduğunu, aynı gün saat 00.40 sıralarında kullandığı cep telefonuna İ.. I.. adına kayıtlı telefondan “oğlunun yanına gittik yarın paramı hazırla yoksa evine gelicez” şeklinde mesaj geldiğini, sanıklardan yurt dışına götürme bahanesi ile para almadığını beyanla şikayetçi olduğu,

Sanıklardan İ.. I.. soruşturma aşamasında, katılan M. K.'yı eski çalıştığı işyerinde patronunun arkadaşı olması nedeni ile 2006 yılı nisan ayından beri tanıdığını, bir iki ay önce yolda tesadüfen karşılaştıklarında iş aradığını söylemesi üzerine, yurt dışında iş bulabileceğini ancak 20.000.-TL masraf gerektirdiğini belirtmesi üzerine, arkadaşı olan sanık B.. Ö..'den 15.000.-TL borç para alıp

üstüne kendi birikimi olan 5.000.-TL'yi de ekleyip katılana verdiğini, ancak bir iki aylık süre içinde yurt dışına çalışmaya gidemediği gibi, katılana da ulaşamadığını, sanık B.. Ö..'in tesadüfen adı geçen katılan ile yolda karşılaştığında işin olmadığını ancak, parayı hemen geri veremeyen katılanın bunun yerine senet verdiğini ifade etmesine karşın 08.07.2008 günlü oturumda katılana verdiğini iddia ettiği para miktarının 10.000.-TL olduğunu ve bunun 6.000.-TLsini diğer sanık B.. Ö..'den aldığını, Ç. Ö. isimli bir arkadaşının olmadığını, söyleyerek ifadeleri arasında çelişki yarattığı,

Sanık Bülent soruşturma aşamasında suçlamayı kabul etmediğini, katılanın diğer sanık İ.. I..'ı yurt dışına götürmek için 20.000.-TL aldığını bunun 15.000.-TLsini kendisinin verdiğini, uzun süre katılandan haber alamadıklarını, tesadüfen yolda gördüğünde konuyu hatırlattığında işinin olmadığını, parayı kullandığını ancak senet verebileceğini söylemesi üzerine katılan M. K.'dan 20.000.-TL bedelli senet ile bu senedi kendi rızası ile verdiğine ilişkin imzalı belgeyi verdiğini ifade etmesine karşın 20.02.2008 günlü oturumda adı geçen katılana yurt dışında kendisini götürüp iş bulması için 15.000.-TL verdiğini söylediği, mahkeme tarafından çelişki sorulduğunda 5.000.-TL'ninde sanık İmren tarafından verildiğini ileri sürdüğü, Ç. Ö. isimli bir kişiyi tanımadığını savunduğu,

Yargılama sırasında Ç. Ö. isimli kişinin bulunamadığı, katılanın Ç. Ö. isimli şahsın kullandığını ifade ettiği 10.04.2007 gecesi saat 00.57 ile 18.18 arası cep telefonundan mesajlaşıp konuştuğu numara olan 0537 4555017 nolu hattın S. Ö. isimli kişi adına kayıtlı olduğunun belirlendiği, adı geçen tanığın böyle bir telefon hattına sahip olmadığını ve Ç. Ö. tanımadığını ifade ettiği,

Sanık B.. Ö.. soruşturmayı yapan karakola 12.04.2007 günü kendiliğinden gelerek suça konu senet ve diğer belgeyi teslim edip, katılan M.K..'nın kendisini ve İ.. I..'ı dolandırdığı iddiası ile dilekçe verdiği;

1950 doğumlu olup suç tarihinde 57 yaşında ve astsubay emeklisi olan yakınanın, aşamalarda değişmeyen anlatımı ve bu anlatımı destekleyen kendi telefonu ile S. Ö. adına alınmış ve Selman tarafından hiçbir zaman kullanılmayan ve başkası tarafından kendisine ait kimlik bilgileri kullanılarak alındığı anlaşılan ..... nolu cep telefonu ile aşamalarda kendisine ulaşılamayan Ç. Ö. ismini kullanan bayan ile olay günü mesajlaşıp konuştuğu, olayın meydana geldiği yerin sonradan sanık B.. Ö..’e ait ev olduğunun anlaşıldığı; kasa tamiri işi yapan sanık Bülent’in aylık bin lira, iş bulması durumunda günlük temizlikçilik yapan sanık İ.. I..’ın, günlük 50 lira kazandığı ve aşamalardaki çelişkili anlatımlarına

göre, yurtdışına götüreceğini vaat eden katılana 20.000 lira borç para verip karşılığında senet aldıklarına ilişkin günlük yaşam tecrübelerine aykırı, gerek aşamalarda kendi içlerinde gerekse birbirleriyle çelişkili savunmalarına üstünlük tanınarak mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan M. K.'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6960, Karar No: 2019/2377, Tarih: 06.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/6960 E.  ,  2019/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Davacı üçüncü kişi vekili,müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini, davanın kabulü ile menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, süresi içinde istihkak iddiasında bulunulmadığını, hacizde borçluya ait evrak bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istihkak iddiasında bulunan şirketin yetkilisi ...’ın borçlu ile birlikte çalıştıklarını ifade ettiği, haciz yapılan yerde borçlu şirkete ait faturalar bulunduğu belirtilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. Öncelikle, davalı alacaklı süresi içinde geçerli istihkak iddiasında bulunulmadığından bahisle itiraz ettiğine göre, dava konusu hacze sonradan katılan ve üçüncü kişi şirket yetkilisi olduğu belirtilen ...’ın üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunmaya yetkili olup olmadığının anlaşılması amacıyla, üçüncü kişi ....i'nin ve hacizde borçlu şirket yetkilisinin bulunduğu belirtildiğinden, borçlu ....nin ilk kuruluşlarından itibaren tüm ortakları ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin dosya arasına alınması; haciz yapılan "....1423 Sokak No:8 Bornova ..." ve ".... 1432 sokak No:16(Hurdacılar Çarşısı- ...)" adreslerinde 30.5.2014 tarihi ve öncesinde kimlerin faaliyet gösterdiğinin kolluk marifetiyle ve yine vergi kayıtları üzerinden araştırılması, bunların yanında davacı vekilinin dava dilekçesinde delil olarak ileri sürdüğü faturaların dip koçanları ile davacı üçüncü kişinin ve borçlunun tutması zorunlu ticari defterlerinin getirtilerek fatura içeriklerinin davaya konu mahcuzlarla ve ticari defterlerindeki (açılış kapanış tasdikleri de göz önünde bulundurularak) kayıtlarla karşılaştırılması, ödemelerin yapılıp yapılmadığının saptanması için uzman bilirkişi raporu düzenlettirilmesi; ayrıca davacı üçüncü kişi vekili verdiği delil listesinde tanık deliline dayandığı, tanık isim ve adreslerini bildirdiğine göre, bildirilen tanıkların 6100 sayılı HMK'nin 234. maddesi ve devamı maddeleri uyarınca dinlenip, bu doğrultuda toplanacak delillerin dava dosyasında bulunan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366. ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.