muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2765, Karar No: 2011/6074, Tarih: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2765 E.  ,  2011/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 gün ve 2007/182-2008/137 sayılı kararı bozan Daire’nin 29.11.2010 gün ve 2009/6145-2010/12151 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alkollü içki üretim ve pazarlaması alanında faaliyet gösterdiğini, davalının “EFE RAKI TÜRK RAKISININ HASI” ibaresini 33/01. sınıfta tescil için başvurduğunu, anılan ibarenin 556 sayılı KHK' nun 7/1-c ve 7/1-f bentleri ile 8. maddesi kapsamında tescilinin mümkün olmadığını, başvurunun müvekkilinin tescilli coğrafi işaretini ihlal ettiğini, TTK'nun 56 ve 57. maddelerine göre haksız rekabet oluşturduğunu, müvekkilince yapılan itirazın TPE YİDK tarafından incelenmeden reddedildiğini, markanın, emtianın, cins, vasıf ve kalitesi ile coğrafi kaynağını belirttiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile marka tescil talebinin reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin tescil talebinde bulunduğu markanın ana unsurunun “EFE RAKI ” ibaresi olduğunu, “TÜRK RAKISININ HASI” ibaresinin emtianın geleneksel yöntemlere sadık kalınarak üretilen gerçek Türk rakısı olduğunu vurgulamak için kullanıldığını, ibarenin emtianın, piyasadaki diğer ürünlerden daha iyi cins ve kalitede olduğunu vurgulamadığını, coğrafi işaretin markada yardımcı unsur olarak kullanılabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından tescili istenen markanın ana unsurunun “EFE RAKI”, yardımcı unsurunun ise “TÜRK RAKISININ HASI” ibaresi olduğu, anılan ibarenin emtianın cinsi, kalitesi ve amacını belirtmediği, emtianın niteliği konusunda yanıltıcı özellik taşımadığı, davacının coğrafi işaretine aykırılık oluşturmadığı, slogan olarak kullanılan ibarenin abartılı ancak hoş görülebilir reklam niteliğinde olduğu, başkasının emtiasını kötülemediği yada kendi emtiasının en iyi olduğunu göstermediği, davacının tescilli

markaları ile ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı, bu nedenle davalı markasının KHK'nin 7/1-b, c, f fıkraları, 8.maddesi ve TTK'nun 56-57. maddelerine aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6528, Karar No: 2012/9380, Tarih: 22.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6528 E.  ,  2012/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :690-258

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26 ve 10. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi iptal kararı resen dikkate alınarak ve asıl işveren sıfatıyla davalı koperatife %75, taşeron sıfatıyla davalı ...'a %25 kusur izafe edilen ve koperatif yöneticileri davalı ... ve ...'ın kusurunun koperatifin kusuru kapsamında değerlendirilmesini öngören ancak oran belirlemeyen bilirkişi raporu hükme dayanak kılınarak, fakat 10. madde koşulları yönünden hiç bir araştırma yapılmaksızın gelir ve masrafın istek gibi davalılardan tahsiline hükmedlmiştir.

Hükmün, davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının, beton kalıbının sökülmesi sırasında kalıp tahtalarından birinin ucunun sigortalının gözüne temas edip 11.11.1999 tarihinde yaralanması biçiminde gerçekleştiği, 30.05.2001 tarihli sigorta müfettişi raporunda; kazanın 11.11.1999 tarihinde meydana geldiğinin, 10.11.1999 tarihinde işe başlayan sigortalının giriş bildirgesinin verilmediğinin, ayrıca koperatife ait gider pusulası koçanından ...'a 21 yevmiye karşılığı 210 TL ödendiğinin ve koperatif tarafından ...'ın taşeron olduğu bildirilmişse de inşaatta işçi olarak çalıştığının belirlendiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde değerlendirildiğinde; aracının, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişi olduğu hususu, 506 sayılı Yasanın 87. maddesinin son fıkrası hükmünde açıkça belirtilmiştir. Bu tanıma göre; asıl işverenin taşeron ile birlikte müştereken sorumlu tutulabilmesi için; taşeronun bir işte veya bir işin bölüm ve eklentilerinde işverenden iş alması ve bu işte kendi adına sigortalı çalıştırması, ayrıca o işte işi ihale eden asıl işverenin de sigortalı çalıştırması gerekir. Buna göre; öncelikle, davalı koperatif ile davalı ... arasında asıl işveren-taşeron ilişkisi bulunup bulunmadığı 87. madde kapsamında yöntemince araştırılıp belirlenmeden ...'ın anılan madde çerçevesinde sorumluluğuna hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Öte yandan, Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hakimini de bağlayacağı tartışmasızdır. Davalı ..., ... ve ...'nın ceza mahkemesince 2/8'er oranında kusurlu bulunup mahkum olması ve 2/8 kusurun da sigortalıya verilip hükmün kesinleşmesi karşısında adı geçenlerin kusursuzluğundan söz edilemeyeceği gibi sigortalı da dahil her birinin münasip oranda bir miktar kusurlu sayılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Hükme dayanak kılınan kusur raporu yetersiz olup mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması, ...'ın taşeronluk sıfatının tespit edilememesi halinde ise, kusur durumunun 506 sayılı yasanın 26/2. maddesi kapsamında irdelenip değerlendirilmesi gerekir.

O halde, davalılardan ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30424, Karar No: 2021/968, Tarih: 09.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30424 E.  ,  2021/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların birlikte müteahhitlik yaptıklarını, şikayet tarihinden yaklaşık 1 yıl önce arkadaşları aracılığı ile sanıklardan ... ile tanıştıklarını, kendilerinin başka bir olaydan dolandırıldıkları için maddi açıdan sıkıntıda bulunduklarını, ...'nin kendisini görevde bulunan Cumhuriyet savcısı olarak tanıttığını, çekmiş oldukları zorluklar nedeniyle kendilerine yardımcı olacağını vadettiğini daha sonra sanık ...'nin katılanları diğer sanık ... ile tanıştırdığını, ...'ın S.S. Ares Yapı Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı olduğu, kendilerine Kuşadası'nda bir kooperatif inşaatını kendilerine vermeyi vadettiğini, bunun karşılığında kooperatif işleri için ...'ın Ankara'da kendi bürolarında 34.000 TL aldığını diğer sanık ...’un da 1.300 TL komisyon aldığı ancak inşaat işinin katılanlara verilmediği bunun üzerine paranın iadesini istediğinde 18.500 TL’yi 3 taksit halinde Vahdettin'e ödendiği kalan bedelin ödenmediği sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Katılanların sanık ...’in inşaat işini kendilerine vermediğini belirtmiş olmasına rağmen sanık ...’in “Vahdettin'den inşaat işinde kullanmak üzere 34 bin TL aldığını, borç olarak alınan paranın 18.500 TL'sini 3 taksit şeklinde Vahdettin beyin avukatı Hasan AKSOY'a verdiklerini, tüm yapmış oldukları işlemler sonucunda ruhsat almaya paralarının yetmediklerini, inşaata başlayamadıklarını, şayet inşaata başlamış olsaydılar bu işi Vahdettin'in yapacağını, inşaat maliyetini de kendisine üyelerden toplayacakları paralar ile ödeyeceklerini, ancak üyelerin para ödememesi nedeniyle inşaat için para yatırmalarını engellediğini, dolayısı ile inşaatın başlayamadığını” savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından, öncelikle arsa kooperatif adına olan Kuşadasındaki arsa ile ilgili inşaat ruhsatı için herhangi bir başvuru yapılıp yapılmadığı hususunun Kuşadası Belediye Başkanlığı'ndan sorulması, daha sonra kooperatif defter ve belgeleri getirtilerek, konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdi ile, sözleşme tarihi itibariyle, sanığın başkanı olduğu kooperatifin, bina yaptırmaya gücünün olup olmadığı, üyelerin aidatları yatırıp yatırmadığı, kooperatifin suç tarihi itibariyle durumu hususunda ayrıntılı rapor aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11815, Karar No: 2019/5300, Tarih: 30.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11815 E.  ,  2019/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... yönetimindeki tırın 16/02/2013 tarihinde yaya...'ya çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, olayda kusurun davalı ...'da olduğunu, davacının ölenin eşi olup eşinin desteğinden yoksun kaldığını belirterek 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 500,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ... Sigorta A.Ş. ve ... Anonim Türk Sigorta A.Ş. aleyhine açılan davaların pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine,

karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/04/2019 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17695, Karar No: 2017/4911, Tarih: 08.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17695 E.  ,  2017/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda bahsi geçen zihinzel engel nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun, TCK'nın 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor ile belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında kısmi iade de bulunmuş olması, kalan kısım yönünden ise kovuşturma aşamasında tazmin iradesi göstermiş olduğunun anlaşılması karşısında öncelikle soruşturma aşamasıda gerçekleşen kısmi iade gözetilerek, mağdurun kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermeyeceği ve mağdurdan kavuşturma aşamasında kalan kısım yönünden iade bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/1-4 ve 168/2. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk .... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son. maddesinin gözetilmesine,08.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12691, Karar No: 2018/11048, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12691 E.  ,  2018/11048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.03.2015 gün ve 2013/544 E-2015/190 K sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1- Davalılardan ...’ya gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de;

Dosyanın tetkikinde; davalı ...’nın adresine daha önce çıkartılan tebligatın “adreste bulunan ...’nun beyanına göre muhatabın adresten ayrıldığı, yeni adresinin bilinmediği..” şerhi verilmek suretiyle iade edildiği ve mernis adresi araştırılmaksızın yeniden Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı görülmektedir. 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerden sonra Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi, tebliğ yapılacak muhatabın mernis adresinin bulunmaması koşuluna bağlanmıştır.

Bu itibarla; davalı ...’ya yapılan tebligat usulsüz olduğundan, davalının mernis adresi araştırıldıktan sonra gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin davalı ...’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere gönderilmesi,

2-Temyiz incelemesine esas olmak üzere, Mahalli İskan Komisyonu’nun 12.08.1992 tarih ve 74 sayılı kararı ile tarımsal iskan edilmek üzere davalıların hak sahibi sayılmalarına karar verildiği,daha sonra yine Mahalli iskan komisyonunun 27.04.2012 tarih ve 2012/303 sayılı kararı ile bu hak sahipliğinin iptaline karar verildiği anlaşılmakla, davalılardan sorularak söz konusu hak sahipliğinin iptaline ilişkin karara karşı idari yargıda iptal davası açılıp açılmadığının tespit edilmesi

Geri çevirme ile istenilen hususların yerine getirilip getirilmediğinin mahkemece hakimince bizzat denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13400, Karar No: 2017/3579, Tarih: 15.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/13400 E.  ,  2017/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.03.2015 gün ve 2012/231 Esas - 2015/132 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 21.06.2016 gün ve 2015/17525 E- 2016/7501 K sayılı kararın düzeltilmesi süresinde taraflarca istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davacı, 1220 ada 7 sayılı parselde davacı adına kayıtlı 10 numaralı bağımsız bölümün 1/54 arsa payının davalıya satış sırasında hatalı olarak bağımsız bölümün tamamına ait 6/54 arsa payının satışa konu edildiğini ileri sürerek, 5/54 payının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın süreden ve esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, hataya düşülmek suretiyle davaya konu bağımsız bölümün tamamının davalıya satıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, “..... Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir.” gerekçesi ile onanmış, davacı ve davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 1220 ada 7 parselde kayıtlı 4. kat 10 nolu meskenin kat irtifakına ayrılan 6/54 arsa payına isabet eden 60/540 hissesi davacı adına kayıtlı iken 25.12.2002 tarihinde satış yolu ile davalı ...’a devredildiği, 10 nolu meskenin tamamının tapu kaydında davalı adına tescilli olduğu, ancak dosyada yer alan bilirkişi raporuna göre de, dava konusu taşınmazın 4.katında bulunan 10 nolu dairenin tek kat üzerinde, 424 m² kullanım alanlı ve 3 cepheli olduğu, söz konusu dairenin daha sonra 310 ve 114 m²'lik iki daireye bölündüğü, fiili kullanımda iki ayrı dairenin bulunduğu, davacının 310 m²'lik olan daireyi, davalının ise 114 m²'lik daireyi kullandığı, bilirkişi raporunun sonuç kısmında, davalının oturduğu 114 m²'lik dairenin ayrı bir bağımsız bölüm olmaması nedeni ile davanın kabulu halinde 6/54 arsa payında kat irtifakının tamamen terkin edilip yeniden tesis edilmeden davacı vekilinin talebi gibi arsa paylarında ayırma (1/54 gibi) yapmak mümkün olmadığından 10 nolu bağımsız bölümün ancak paylı mülkiyet şekline dönüştürülmek suretiyle değişiklik yapmanın mümkün olduğunun, çünkü arsa payının şahsa verilen bir oran değil, her bağımsız bölümün değerine verilen bir oran

olduğunun, dava konusu yerin ayrı bir bağımsız bölüm olmadığından ayrı bir arsa payı almasının mümkün olmadığının, bunun dışında dava konusu kısmın ayrı bir bağımsız bölüm halinde tescili için projenin yenilenmesi, tüm maliklerin muvafakati ve yeni bir kat mülkiyeti kurulması halinde mümkün olabileceğinin, davanın kabulü halinde taşınmazın tamamının 10000 payda üzerinden belirlenerek davalıya ait tapu kaydının iptaliyle 8125/10000 payının davacı adına, geriye kalan 1875/10000 payının ise davalı adına tescil edilmesi gerektiğinin bildiridiği, mahkemece bu raporun esas alınmak sureti ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, kat mülkiyeti bulunan yapıda dava konusu 10 nolu bağımsız bölümün arsa payının 6/54 olduğu, yeni bir kat mülkiyeti oluşturulmadan 10 nolu 6/54 arsa paylı bağımsız bölüm nitelikli taşınmazın tapu kaydının 8125/10000 payının iptali ile davacı ... ... adına tesciline, 1875/10000 payının davalı ... adına devamına şeklinde infazı kabil olmayacak biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca davalının 114 m²'lik alanı kullandığı saptanmış bulunmasına göre bu alanın 10 nolu bağımsız bölümün toplam miktarına oranlanarak 10 nolu bağımsız bölümde paydaş olacak şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Anılan husus, karar düzeltme isteği sırasında yapılan inceleme ile saptandığından, taraf vekillerinin bu yöne ilişkin olarak karar düzeltme isteğinin açıklanan nedenden dolayı (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 440. maddesi uyarınca kabulüne, Dairenin, 21.06.2016 Tarihli 2015/17525 Esas, 2016/7501 Karar sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve Mahkemenin 26.03.2015 tarihli, 2012/231 esas, 2015/132 karar sayılı kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.