muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2332, Karar No: 2019/3730, Tarih: 01.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2332 E.  ,  2019/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “Tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak derecede geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, geçimsizliğin davacının kusurlarından kaynaklandığı, tarafların evlilik birliğini sürdürmelerinin beklenemeyeceği, evliliğin devamında kendileri ve toplum yönünden bir fayda kalmadığı ve tarafların evlilik birliğinin bir daha kurulamayacağı” gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK m. 166/1) ve boşanmanın fer’ilerine karar verilmiş, hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusudur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması mahkemenin kabulünde olduğu üzere tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğinin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/7687, Karar No: 2013/13466, Tarih: 21.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7687 E.  ,  2013/13466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın yoncalık niteliğindeki kısmına yonca geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın yoncalık niteliğindeki kısmına dava tarihi olan 2012 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2011 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2) Acele el koyma dosyasında ve bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi ve adedi farklı alındığından bu husustaki çelişki giderilip İlçe Tarım Müdürlüğünün 2012 değerlendirme yılına ait dekara verim miktarı ile üretim masrafları ve toptan kilogram satış fiyatları esas alınarak taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olan kısmındaki ağaçların net geliri bulunup buna kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle zeminde kapladıkları alanı metrekare birim bedelinin belirlenmesi gerekirken, 2011 yılı itibariyle denetlenmesi mümkün olmayacak şekilde ağaç adedine göre hesaplama yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

3) Taşınmaz baraj gölü alanı olarak kamulaştırıldığından davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

4) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun acele el koyma dosyasındaki raporu düzenleyen bilirkişi kurulunca düzenlenmesi,

3) Taşınmaz baraj gölü alanı olarak kamulaştırıldığından davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

4) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun acele el koyma dosyasındaki raporu düzenleyen bilirkişi kurulunca düzenlenmesi,

5) Dava konusu taşınmazın acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen bedelin, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 14.07.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1968, Karar No: 2010/2119, Tarih: 06.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/1968 E.  ,  2010/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2007/240872

MAHKEMESİ :(ÇORLU) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :14/03/2007 - 68/40

SUÇ :Adam öldürme

A.. A..ile H.. A..'ı aynı sebep ve kasıt altında kasten oğlu D.. S..'ü de öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Ş.. S..'ün yapılan yargılanması sonunda: 1 yıl 6 ay geceli-gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin (ÇORLU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/03/2007 gün ve 68/40 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğundan, 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin yasal olarak uygulanması olanağının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

b) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 30/05/2006 tarihli ve 2006/5-147-149 sayılı kararında açıklandığı üzere; 765 sayılı TCK. döneminde işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK.nun tatbiki durumunda aynı yasanın 58.maddesi uygulanamayacağından, 765 sayılı TCK.nun 81.maddesi kapsamında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 53.maddenin tatbiki sonucunu doğursa bile takdiri indirim nedeniyle aynı yasanın 62.maddesinin sanık lehine olduğu gözetilmeksizin 765 sayılı TCK.nun 59.maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de, bu suç yönünden tekerrür hükmünün uygulanmaması ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin maktul Doğukan'ı öldürme suçu yönünden sübuta, maktule Hülya'yı öldürme suçu yönünden suç vasfına, her iki maktuleye yönelik suçlarda ağır haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; başkasıyla evli sanık ile yaklaşık 11 yıl önce birlikte yaşamaya başlayan ve bu birlikteliklerinden müşterek iki çocukları dünyaya gelen maktule Hülya'nın, eşi ile aralarındaki bir takım sorunlar nedeniyle çocuklarını alarak babasının evine gitmesi üzerine sanığın, zaman zaman çocuklarını görmek maksadıyla maktulenin kaldığı eve gittiği, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre, olay günü yine çocuklarını görmek maksadıyla eşinin yanına giden sanığın, eşinin kendisine, eve bakmadığı, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığı ve babalığa layık olmadığı gibi gerekçelerle serzenişte bulunması üzerine, sanığın, dışarıdaki aracından aldığı ruhsatsız tabancası ile tekrar eve girerek önce maktule Hülya'ya yakın mesafeden sağ kulağının 3 cm.üst tarafından ateş ederek öldürdüğü, bu sırada ağlayan küçük Doğukan'ı kucağına aldığı, ancak bu sırada maktule Hülya'nın annesi Ayşe'nin tekpi göstermesi üzerine kucağındaki Doğukan'ı yatağına doğru fırlatması üzerine sağ temporoparietal bölgesinden darbe alan Doğukan'ın künt kafa travmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu ölmesine neden olduğu, daha sonra peşinden gittiği maktule Ayşe'yi yatak odasının kapısında yakalayarak tabanca ile sağ yanaktan ve sağ avuç içinden isabet alacak şekilde iki el ateş ederek onu da öldürdükten sonra oradan uzaklaştığı olayda;

a-) Sanığın maktuleler Hülya ve Ayşe'ye yönelik her bir eyleminin ayrı ayrı kasten insan öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı kasıt altında birden ziyade kişiyi öldürme suçundan yazılı şekilde karar verilmesi;

b-) Maktuleler Hülya ve Ayşe'den kaynaklanan ve sanık lehine tahrik oluşturacak her hangi bir haksız söz veya davranış bulunmadığı halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle ve sanığın daha az ceza almaya yönelik soyut savunmasına itibarla tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,

c-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, (sanığın maktul Doğukan'a yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,e maddesi kapsamında çocuk olan ve beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan altsoydan birini öldürme suçunu oluşturduğu gözetilerek) cezaların eşit çıkması durumunda hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31 ve 33.maddesine göre lehe olduğu gözetilerek her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68 ila 77.maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

d-) Kabule göre de;

d-) Kabule göre de;

aa-) Sanık hakkında aynı kasıt altında birden ziyade kişiyi öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile maktul Doğakan'ı kasten öldürme suçundan verilen süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 765 sayılı TCK.nun 73/2.maddesi uyarınca toplanması sırasında, sadece süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden hücre süresi belirlenmesi yerine hem müebbet hapis cezası, hem de süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden hücre süresi belirlenerek yazılı şekilde uygulama yapılması;

bb-) 765 sayılı TCK. lehe kabul edilerek uygulama yapıldığı halde, adli emanette kayıtlı suç eşyalarının aynı Yasanın 36.maddesi yerine 5237 sayılı TCK.nun 54/1.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilerek karma uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 06/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4758, Karar No: 2010/1726, Tarih: 22.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4758 E.  ,  2010/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... (kendilerine asaleten ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Giyim Gıda San. Tic. Ltd. Şti ve ... aleyhine 09/07/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Giyim Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı ... ...'ın olay tarihi olan 6/4/1999 tarihinde trafik kazası sonucu yaralandığı % 6,3 oranında malul kaldığı, idrarının sonda ile yapmak zorunda kaldığı, davacı tarafın ilk davasını 25/4/2003 tarihinde açarak çalışma gücü kaybından doğan maddi zarar ile manevi zaranını istediği, bu davanın kısmen kabul ile sonuçlandığı, bu davada davacı tarafın tedavi giderlerini istemediği, ... Devlet Hastanesinin 17/7/2003 tarihli sağlık kurulu raporuna göre idrarın karın duvarına bağlı sonda ile yapılmasının uygun görüldüğü, sonda kullanmanın kaza tarihinden itibaren başladığının davacı tarafça bilinmesine ve bu masrafların yapılmasına rağmen davacı tarafın bu isteklerini 9/7/2007 tarihinde açtığı davada istediği, davalının süresi içinde zamanaşımı def'isinde bulunduğu, hesap bilirkişisinin raporuna göre davacının tedavi ve malzeme ile ilgili taleplerini 17/6/2008 tarihli dilekçe ile ıslah ettiği, yerel mahkemece zamanaşımı taleplerinin reddi ile ıslah edilen miktarda nazara alınarak talebin kabulü yönünden karar verildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Olay tarihinin 6/4/1999 olmasına, davacı tarafın 25/4/2003 tarihli dilekçesi ile ... ...'ın olay nedeni ile belden aşağısının felç olup, çalışma ve beden gücünün tamamını kaybettiği iddiası ile davalarını açmaları, tedavi ve malzeme bedelini isteyebilecek durumda olmalarına rağmen istememiş olmaları, davacıların bu ikinci dava dilekçesinde de kazadan dolayı idrar borusunun kopması nedeniyle idranın karın duvarındaki hidrolik sonda ile yapıldığını söylemeleri karşısında davacı tarafın olay tarihinden bu tarafa yapılan tedaviyi ve gerekli olan malzemeleri bildiği, bu durumun yani tedaviye ilişkin sonda ve sair malzemelerin gerekli olduğunun ... Devlet Hastanesinin 17/7/2003 tarihli 4670 sayılı Sağlık Kurulu raporunda da belirtildiği, geleceğe yönelik sonda ve malzemelerin miktar ve bedellerinin hesabının geç yapılmış ve istenmiş olmasının uzamış ceza zaman aşımını dahada uzatmayacağından BK'nun 60/2, 2918 sayılı Trafik Kanunu'nun 109 ve TCK'nun 102/4 maddeleri gereğince (5) yıllık uzamış ceza zamanaşımı da geçtikten sonra 9/7/2007 tarihinde açılan bu dava ve 17/6/2008 tarihinde yapılan ıslah zamanaşımına uğramış bulunduğundan davalı tarafın süresi içinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'isinin kabulü ile dava ve ıslah ile istenen tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. 22/02/2010

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/13099, Karar No: 2018/5010, Tarih: 18.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13099 E.  ,  2018/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

13.07.2012 tarihli mahkûmiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5484, Karar No: 2014/10703, Tarih: 30.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5484 E.  ,  2014/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/406-2014/10

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.07.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 14.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. İ.. T.. ile karşı taraftan davalı vekilleri Av. S. Ş. ve Av. M.M.Ş. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu..parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşlarının paylarının bir kısmını satış yoluyla davalıya devrettiğini ortaklığın giderilmesi davası ile öğrendiğini, kendisine bildirim yapılmadığını ileri sürerek önalım hakkı nedeniyle davalının payının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, payını devraldığı paydaşlar ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, gerçek bir satış bulunmadığını, taşınmazın ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Dava konusu parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, davacı ve davalı dışında davalının pay edindiği bir kısım paydaşlar ile dava dışı kişilerin taşınmazda paydaş oldukları görülmektedir. Davalı, dava dışı önceki paydaş A.K., G.D. F. U. ve H. H. S.’nün tüm paylarına satış yoluyla malik olmuş; adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediği Hakkı, Dede, Ali Osman, Muammer, Ali, Yusuf, Musa, Mustafa, Neslihan, Veli, Erdoğan ve Ömer’in bir kısım payını satış suretiyle edinmiştir. Dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre taşınmazda davalının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediği paydaşlar dışında da sözleşmeye dahil olmayan başkaca paylı maliklerin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri arsa sahibi veya sahipleri ile yüklenici arasında yapılan ve eser sözleşmelerinin bir türü olan sözleşmelerdendir.