muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/320, Karar No: 2014/118, Tarih: 19.02.2014

1- 10 ncu maddede yazılı ortaklık şartlarını kaybedenler.

2- Parasal yükümlülüklerini otuz gün geciktirmeleri üzerine, yönetim kurulunca noter aracılığı ile yapılacak ihtarı takip eden on gün içinde bu yükümlülüklerini yerine getirmeyenlere yine aynı kurulca ikinci ihtar yapılır. İkinci ihtarı takip eden bir ay içerisinde de yükümlülüklerini yerine getirmeyenler.

3- Kur’a çekimi sonunda kendilerine düşen konutları kabul etmeyenler.

4- Tapuda kendi adlarına tescilinden önce konutlarında yaptıkları tahribat veya tadilatı yazılı ihtara rağmen düzeltmeyenler.

5- Kooperatifin para, mal ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı mahkum olanlar.

Çıkarma kararı gerekçeli olarak yönetim kurulu karar defteri ile ortaklar defterine kaydedilir. Kararın onaylı örneği, çıkarılan ortağı tebliğ edilmek üzere 10 gün içinde notere tevdi edilir. Ortak, çıkarma kararının tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde iptal davası açabilir veya genel kurula itiraz edebilir. Bu itiraz, ilk toplanacak genel kurula sunulmak üzere yönetim kuruluna noter aracılığı ile tebliğ ettirilecek bir yazı ile yapılır, Genel kurula itiraz edildiği takdirde, yönetim kurulunun çıkarma kararı aleyhine iptal davası açılamaz. İtiraz üzerine genel kurulca verilecek karara karşı iptal davası hakkı saklıdır.

Üç aylık süre içinde genel kurula veya mahkemeye başvurmak suretiyle itiraz edilmeyen çıkarma kararları kesinleşir.

Ortaklar, bu maddede gösterilmeyen sebeplerle ortaklıktan çıkarılamazlar.

Haklarındaki çıkarma kararı kesinleşmeyen ortakların yerine yeni ortak alınamaz. Bu kişilerin ortaklık hak ve yükümlülükleri, çıkarma kararı kesinleşinceye kadar devam eder”

Hükmünü içermektedir.

Anılan maddeye göre, ortağın ana sözleşme gereği üyelikten ihracına karar verilebilmesi için kooperatifin para, mal ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı mahkum olması gerekmekte olup, bunun için ihraç tarihinde kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının bulunması gerekmektedir.

Bu kapsamda somut olaya bakıldığında; dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden kooperatif üyesi R.. Ç.. hakında zimmet suçundan açılan kamu davasında, Muğla 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.06.2009 tarih ve 2006/219 E., 2009/51 K. sayılı dosyası ile verilen mahkumiyete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği görülmüştür. Bu durumda üyelikten ihraca ilişkin 23.09.2006 tarihli genel kurul tarihinde R.. Ç.. hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığından verilen ihraç kararı anasözleşmenin 14. maddesinin 5. bendine uygun değildir.

Öte yandan, KK’nun 16. maddesi gereğince çıkarma kararı kesinleşinceye kadar ortağın ortaklık sıfatı devam ettiğinden 01.03.2007 tarihinde R.. Ç..’in kooperatifteki hissesini M.. Ç..'e devir yetkisi bulunmaktadır.

Öte yandan, KK’nun 16. maddesi gereğince çıkarma kararı kesinleşinceye kadar ortağın ortaklık sıfatı devam ettiğinden 01.03.2007 tarihinde R.. Ç..’in kooperatifteki hissesini M.. Ç..'e devir yetkisi bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek R.. Ç..’ten kooperatifteki hissesini devralan M.. Ç..'in Kooperatifler Kanunu'nun 14/2. ve anasözleşmenin 10. maddesinde aranan üyelik şartlarını taşıyıp taşımadığı araştırılarak oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Birleşen dava davacısı M.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/47697, Karar No: 2013/7968, Tarih: 06.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/47697 E.  ,  2013/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde 21.2.2003 - 25.5.2009 tarihleri arasında müşteri hizmetleri sorumlusu olarak çalıştığını, işveren tarafından iş akdinin haksız yere feshedildiğini, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalı işverenden alınarak kendisine verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davacının 3 iş günü işe gelmediğini, 4857 sayılı iş yasasının 25/II-g maddesi gereğince iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak, açılan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Somut olayda; davacı kısmi dava dilekçesinde 3.500,00 TL fazla çalışma ücreti alacak talebinde bulunmuş olup, kısmi davadaki talebe yönelik süresinde zamanaşımı savunmasında bulunulmamıştır.

Bilirkişi tarafından yapılan hesaplama sonucu davacı talebini ıslah etmiştir. Davalı işverence zamanaşımı savunmasında bulunulmuş bunun üzerine, mahkemece re'sen hesaplama yapılmıştır. Ancak ne şekilde hesap yapıldığı denetlenememektedir. Kısmi davada talep edilen 3.500,00 TL nin zamanaşımına uğramadığı açıktır.Islah tarihine gore davacının kısmi davada talep edilen miktar hariç 18/08/2005 tarihinden önceki alacaklar zamanaşımına uğramıştır. Bilirkişiden bu konuda rapor alınarak kısmi davada talep edilen 3.500,00 TL ile 18/08/2005 tarihinden sonra zamanaşımına uğramayan fazla mesai ücret alacakları hesaplattırılıp, hakkaniyet indiriminin bu miktar üzerinden ve hangi oranda yapıldığı da açıkça belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1248, Karar No: 2019/1022, Tarih: 05.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/1248 E.  ,  2019/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2400,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında mala zarar verme, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nun 116/2-4, 119/1-c maddesi uyarınca tayin edilen 2 yıl 12 ay hapis cezasından TCK’nun 31/3 maddesi uyarınca yapılan 1/3 indirim sonucu sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası yerine 1 yıl 12 ay hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar ve sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında; T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine "T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından "İş bu dava için yapılan 10 davetiye gideri 80,00 TL üç talimat gideri 27,00 TL olmak üzere toplam 117,00 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline." cümlesinin çıkarılarak yerine "Sanık ve suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında mala zarar verme, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesi neticesinde;

Sekiz gün sonra ele geçen suça konu sigaralar üzerinde sanığın parmak izinin tespit edilmiş olmasına karşın, dosyada mevcut diğer sanık ve tanık beyanlarında sanığın adının belirtilmemesi, olay yeri görüntülerinde üç kişinin tespit edilmiş olması, çalınan sigaraların bulunduğu yerlere ilişkin sanıkla bir irtibat kurulamaması karşısında, sanığın savunmasında belirtiği ...'ın annesinin söylemesi üzerine sigaraların bulunduğu eve gittiğine ilişkin beyanıyla ilgili;

1- Tanık ...'ın annesinin tanık olarak beyanının alınması,

2-Sanık ...'ın olay tarihi ve yakınları baz istasyonlu GSM görüşmelerinin temini ile diğer sanıklarla olan görüşme trafiği ve olay mahallinde bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi sonucu sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8859, Karar No: 2013/22607, Tarih: 12.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8859 E.  ,  2013/22607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen ........2013 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın sulu ... arazisi olan bölümüne net ürün gelirine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde de yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

...) Taşınmazın tamamının sulu ... arazisi niteliğinde olması nedeniyle taşınmazın arazi olarak değerlendirilen kısmında olduğu gibi kapitalizasyon faizinin % ... oranında alınması gerekirken, kapama meyve bahçesi bakımından bu oranın % ... alınması suretiyle az bedel tespiti,

...) Taşınmazın kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmı üzerinde bulunan tüm ağaçlara, ... ... Mühendisleri Odası ... Şubesinin 07.....2012 tarihli verim listesi esas alınıp yaşlarına göre bir dekardan alınabilecek ortalama verim miktarları tespit edilerek değer biçilmesi gerekirken, yazılı şekilde hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

...) Taşınmaz üzerinde bulunan yapılar için alınan iki rapor arasında yapıların cinsi , yüzölçümleri ,yıpranma ve imalat oranları ve belirlenen bedeller yönünden bariz fark bulunup,bu çelişki giderilmeden ikinci inşaat bilirkişisi raporuna göre karar verilmesi,

...) Kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun .../C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, ... adına tesciline karar verilmesi,

...) Dava tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

Doğru olmadığı gibi,

...) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından 6459 sayılı Yasanın .... maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine eklenen .... fıkra uyarınca, tespit edilen bedele dört aylık sürenin bitimi tarihinden karar tarihine kadar kanuni faiz işletilmesi gerektiğinden,

...) Dava tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

Doğru olmadığı gibi,

...) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından 6459 sayılı Yasanın .... maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine eklenen .... fıkra uyarınca, tespit edilen bedele dört aylık sürenin bitimi tarihinden karar tarihine kadar kanuni faiz işletilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 990,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 990,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5827, Karar No: 2011/2927, Tarih: 12.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5827 E.  ,  2011/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müşterekleri ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 589/237 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, bilahare niza konusu taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 1959 yılında yapılan kadastro çalışmalarında ziraate elverişsiz taşlık arazi niteliği ile tespit dışı bırakılmıştır. Davanın kabulüne ilişkin Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/ 143 Esas ve 365 Karar sayılı hükmü davalı Hazine ve Karaali Belediye Başkanlığı vekillerinin temyizi üzerine Dairenin 26.5.1998 gün ve 848 Esas, 6064 Karar sayılı ilamıyla özet olarak “…….taşlık arazi olarak tespit dışı bırakıldığı saptanan taşınmazın niteliğinin ve kazanma koşullarının tespiti, komşu parsellere ilişkin tutanak ve dayanakların getirtilerek uygulanması ve mera araştırması yapılması….” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Bozma sonrası nizalı taşınmazın hudutları içinde bulunduğu belediyenin tüzelkişiliği kaldırılarak, taşınmazın bulunduğu yerin Gölbaşı Belediyesi hudutlarına alınması üzerine, dava dosyası yetkisizlik kararı ile süresinde Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesine aktarılmış ve Gölbaşı Belediye Başkanlığının davalı sıfatıyla yer alması sağlanmak suretiyle taraf teşkili tamamlanarak anılan mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma tarihindeki niteliğine göre, imar-ihyaya muhtaç bulunan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu nitelikte bir yer ancak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilen koşullar altında para ve emek sarfedilmek suretiyle kültür arazisi haline getirilerek ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren koşullarına uygun şekilde 20 yıldan fazla süre ile zilyetliğin sürdürülmüş olması halinde edinilebilir. Mahkemece, davaya konu taşınmazda imar-ihya çalışmalarının yapılıp yapılmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının denetlenmesi bakımından hava fotoğraflarından yararlanılmış ise de, buna ilişkin inceleme yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz bölümünü kapsayan hava fotoğraflarının getirtilmesi hususunda ara kararları oluşturularak, getirtildiği belirtilen hava fotoğraflarının tevdii suretiyle bilirkişiden dosya üzerinde inceleme ile rapor alınmıştır. Mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait dava tarihinden (3.6.1997) geriye doğru en az 20 yıl ve daha önce (1970-1977 ve ayrıca 1977-1980 yılları arası) 2 ayrı zamanla çekilmiş hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların bulundukları yerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra yerel, teknik, jeodezi ve fotogrametri mühendisleri, fotoğrafçı ve ziraat yüksek mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla dava konusu taşınmaz başında keşif yapılması, memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre bu yerde en erken hangi tarihten itibaren ihya olgusunun tamamlanarak ve zilyetliğe başlanarak tarım arazisi olarak tasarruf edildiğinin belirlenmesi, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden bu hususta gerekçeli ve denetime elverişli nizalı taşınmaz bölümünün hava fotoğrafı üzerindeki konumunu gösterir rapor ve kroki, ziraatçı uzman bilirkişiden gerekçeli, taşınmazın niteliğini belirtir ve komşu taşınmazlarla mukayeseli şekilde ayrıntılı rapor alınması, tescil konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesine esas olmak üzere dava konusu taşınmaz bölümünü ve çevresini içine alan resimlerin HUMK.nun 366.maddesi hükmü uyarınca fotoğrafçı bilirkişi tarafından çekilip usulen onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, taşınmaz belediye sınırları içinde bulunduğuna göre gerektiği takdirde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17/ son maddesi uyarınca imar planına alındığı tarihin ilgili kurumdan sorularak gözönünde tutulması, ondan sonra toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekir. Celbolunan hava fotoğraflarının mahallinde uygulaması yapılmadan, nizalı yerin hava fotoğraflarındaki konumu gösterilmeksizin ve teknik bilirkişinin beyanlarına dayalı, denetime elverişsiz raporuna itibarla hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11902, Karar No: 2017/6265, Tarih: 21.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/11902 E.  ,  2017/6265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesindeki indirim oranının en az 1/4 ve en çok 3/4 olarak belirlendiği ve sanık hakkında bu maddenin uygulanması esnasında 1/2 oranında indirim yapılması mahkemenin takdirine bağlı olduğundan tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/905, Karar No: 2015/1579, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/905 E.  ,  2015/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi