muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12812, Karar No: 2016/7262, Tarih: 05.05.2016

Bina malikinin sorumluluğundan sözedebilmek için; ilk olarak yapılması gereken bina malikinin tespitidir. Somut olayda; ölüme yol açan olayın meydana geldiği taşınmazın tapu kaydının T...adına olduğu anlaşılmış; ancak dayanak kayıtlar getirtilerek sorumlunun tespiti gerekirken bu yönde bir araştırma yapılmamış; eksik incelemeye dayalı hüküm tesis edilmiştir.

2-) Ölümün meydana geldiği taşınmazı kullananın ... olduğu kullanımında olan iş yerinde gerekli bakım ve zararı önleyici önlemleri almayarak zarara neden olduğu dikkate alınarak oluşan sonuçtan sorumlu tutulması gerekirken; ... yönünden açılan davada davanın, gerekçesiz olarak husumet yönünden reddine dair verilen karar isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir .

3-) Somut olayda; ölüme yol açan olayın meydana geldiği taşınmazın tapu kaydının T.. adına olmasına rağmen, mahkemece sözkonusu taşınmaz malikinin ayrı bir tüzel kişiliğe haiz .. olarak kabulüyle; .. taşınmazla somut bir bağı tespit edilmemesine rağmen .. celbolunan tapu kaydı hilafına kayıt maliki sıfatıyla oluşan zararlı sonuçtan sorumlu tutmak isabetsizdir.

1 nolu bent uyarınca dayanak kayıtlar getirtildiğinde;..n taşınmazla somut bir bağının getirtildiğinde varlığının tespiti halinde sorumluluğu yoluna gidilmesi gerekirken ilgi davalı yönünden somut bir bağ tespit edilmemesine rağmen aleyhe hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-) Cenaze ve defin (gömme) giderleri 818 sayılı BK. 45/1 maddesinde şöyle açıklanmış “Bir adam öldüğü takdirde zarar ziyan özellikle defin giderlerini kapsar” denilmiştir. 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu 53(1).maddesinde de aynı düzenlemeye yer verilmiştir.

Cenaze giderleri için mutlaka belge sunulması gerekli değildir. Belge sunulmasa bile, geleneklere ve dinsel kurallara göre yapılan masrafların takdiren hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Herkesçe bilindiği gibi, ölüm nedeniyle yapılan masraflar için alınabilecek belgeler yok denecek kadar azdır. Çoğu ödemeler kayıt dışıdır. Daha çok geleneklere göre yapılan cenaze törenleri ile gömme sırasında ve sonrasında yapılan dinsel ödevlerin belgelenmesi neredeyse olanaksızdır. Bu tür zarar kalemlerinin TBK 50/2(BK. m.42/2) çerçevesinde yargıç tarafından değerlendirilmesi ve uzman bilirkişinin de gelenekleri ve dinsel töreleri dikkate alarak günün koşullarına uygun bir hesap sonucunu ortaya koyması gerekir.

Davacılar, defin giderlerinin ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece, anılan istek kalemleri ile ilgili olarak ispatlanmadığı gerekçesiyle ret kararı verilmiştir. Ölüm halinde zarar ziyan özellikle defin giderlerini de içerir. Bu nedenle (BK. m. 45, ilk cümle) mahkemenin, bu noktaya ilişkin olarak vardığı sonuç yasanın açık hükmüne aykırı olduğu gibi, yaşam deneyi kurallarına da uygun düşmemiştir. Her ne kadar, dosya arasında bulunan Belediye Başkanlığı’nın yazısında, ölenin Belediye tarafından karşılıksız defnedildiği bildirilmiş ise de, bu yön, davacıların ölenin dini, sosyo-ekonomik durumuna uygun olarak ve yerel göreneklere göre giderde bulunmadıkları sonucunu doğurmaz. Mahkemece yapılacak iş, yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacıların defin giderlerinin kapsamını belirlemektir. ilk olarak Müftülüklerden, Mezarlıklar Müdürlüğünden yöre koşullarına ve geleneklere göre cenaze ve defin (gömme) giderlerinin neler olabileceği sorulabilir. Yargıtay kararlarında da açıklandığı üzere, cenaze giderleri konusunda yeterli kanıt ortaya konulamasa bile, mahkemece TBK 50/2 (BK. m.42/2) çerçevesinde zarar ve kapsamı, yörenin koşullarına ve geleneklere göre hüküm altına alınması gerekirken bu yöndeki talebin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-) HUMK'nun 275. ve devamı maddelerinde "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşü alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286. Madde de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikim gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.'nun 283. maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama yada ek rapor isteyebileceği gibi, 284. maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir. Benzer düzenlemeler HMK. 266 ve devamı maddelerinde de benimsenmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu alınarak hüküm kurulmuş ise de; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları arasında çelişki hali mevcuttur.

Yargılama sürecinde alınan; maddi tazminat takdirine ilişkin bilirkişi raporları arasında çelişki bulunup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda asgari ücretin altında bir gelir esas alınarak zarar hesabı yapılmıştır. Mahkemece; davacıların zararının tayin ve tespiti için önceki bilirkişiler dışındaki uzman bilirkişiden mevcut raporlar arasındaki çelişkileri giderecek şekilde taraf ve Yargıtay denetimine elverişli asgari ücret düzeyini esas alan rapor alınıp oluşacak sonuç dairesinde hüküm tesisi gerekirken ölen yönünden asgari ücretin altında bir gelir düzeyini esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporu doğrultusnda hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmişt

6-)Dosya içerisinde bulunan ...nün cevabi yazılarından davacılara desteğinin ölümü nedeniyle maaş bağlandığı anlaşılmaktadır. Davacılara bağlanan aylıkların rücuya tabi olup olmadığı ilgili kurumdan sorulmalı ve rücuya tabi ise rücua tabi olan kısmi belirlenerek hesaplanan maddi tazminattan düşülmelidir. Mahkemece bu yönün gözetilmemiş olması da kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3381, Karar No: 2017/14421, Tarih: 22.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/3381 E.  ,  2017/14421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin mahkemede alınan beyanında aracının kilidini değiştirmesi gerektiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında, mahallinde mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin aracının kapısının kilit yuvasının tornavida ile bozulup kapısı açılarak araç içerisinden hırsızlık yapıldığı, kapı kilidinin anahtarla ya da diğer bir aletle bozulmadan açıldığına dair delil bulunmaması nedeniyle, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde öngörülen "kilit açmak " kavramının kilidi bozarak ya da kırarak açma durumlarını kapsamadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin aynı Yasa'nın 142/2-h maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesinden hüküm kurulması,

2-Başka suçtan Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'nın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı

verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuklar, olay tarihinde mağdurun kilitli olan aracın içerisine bıraktığı ve tutanakta matkabın 100,00 TL değerinde olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar ... ve... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocukların kolluk görevlilerince kovalamaca sonucu yakalandıkları ve matkabı nereden aldıkları sorulduğunda, çaldıkları yeri gösterdiklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında yasal şartları oluşan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suça sürüklenen çocukların her biri yönünden ayrı ayrı olmak üzere toplam 13,50'şer TL yargılama masrafının suça sürüklenen çocuklardan ayrı ayrı alınmasına, karar verilmişse de, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... müdafii ve... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11593, Karar No: 2018/926, Tarih: 14.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11593 E.  ,  2018/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde müvekkilinin ... Sigorta A.Ş. tarafından geniş kapsamlı iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ... 'ın ilgili bulunduğu iş yerinde bulunan gıda emtiası ve çocuk bezi emtiası davalının sorumluluğunu gerektirir şekilde meydana gelen yangın sebebiyle hasara uğradığını, bu zarar nedeniyle 15.528,50 TL sigorta tazminatı ödediğini, fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile 15.528,50 TL hasar bedelinin ödeme tarihi olan 04.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde açılan davayı kabul etmediğini, reddi gerektiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, öncelikle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna dair karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; Mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, talep halinde ve karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29970, Karar No: 2016/2272, Tarih: 28.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29970 E.  ,  2016/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mağdure ...'a yönelik tehdit ve mağdur ...'ye yönelik yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150.maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddenin uygulanmasına ve yargılama giderlerinden olan zorunlu müdafi ücretinin sanığa yüklenmesine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına " cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Mağdur ...'ye yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihi olan 15/05/2011 günü saat 21:30 sıralarında sanık ...'nin anne ve babası olan mağdurların oturduğu evin bahçesine çocuğu ile geldiği, mağdur ...'ye gıyabında, "babamı bitireceğim, ya bana 2,500 TL para verir, yoksa yine geleceğim" diyerek tehdit ettiği, olay yerine gelen etrafta bulunan kişiler tarafından sanığın uzaklaştırdığı, aynı gün bu kez gece saat 02:00 sıralarında balta ile mağdurların evinin önüne geldiği, bağırarak mağdurları uyandırdığı, sanığın, babası mağdur ...'ye hitaben elindeki baltayı göstererek "beni vur yoksa ölümün benim elimden olacak, bana para ver” diyerek tehdit etmesi şeklinde gelişen eylemin bir bütün tek yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu ve bu suçtan da hüküm kurulduğu halde, sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA , 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2720, Karar No: 2017/8174, Tarih: 03.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2720 E.  ,  2017/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av. ...'nin vekaletnamesi dosyada yoktur. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez ve asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın davacı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3319, Karar No: 2015/3606, Tarih: 27.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3319 E.  ,  2015/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/48843, Karar No: 2011/25366, Tarih: 13.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/48843 E.  ,  2011/25366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2008/40607

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2007

NUMARASI : 2007/394

SUÇ : Kasten yaralamak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Yakınan D.Ç. 08.09.2004 tarihli duruşmada “kimseden şikayetçi olmadığını” belirtmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK.’nun 237.maddesi gereğince katılan sıfatını almadığı ve aynı yasanın 260. maddesi gereğince kanun yollarına başvurma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; yakınan D. Ç. temyiz isteğinin CMUK.nun 317. Maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık M.. Ç.. hakkında yakınan Y.Ç.karşı kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar F.. Ç.. ve M.. Ç..’in mağdur L. Ç. karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/904, Karar No: 2012/6513, Tarih: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/904 E.  ,  2012/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile ilk rücuya konu edilen masraflar dışındaki geçici işgöremezlik ödeneği ve tedavi giderinin %100’ünün 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi İptal Kararı resen gözetilerek, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı işveren avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve... sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınmasıgerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, masrafın %100 kusur karşılığının istek gibi tahsiline dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.