muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13289, Karar No: 2011/12573, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13289 E.  ,  2011/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14/04/2011 gün ve 2011/4956 - 4411 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Dosyada mevcut 229 sayfa nolu tahdit tutanağında “Tapunun pafta 1, ada 41 parsel 19. Faik Yayalar ve hissedarları adına kayıtlı olan 11314 m2’lik sahanın orman vasfını kaybetmiş ve meskun saha ile tarla olarak kullanılan ve orman durumuna gelmesi imkansız görülen kısımları hariç olmak üzere diğer ekseri kısımlarının kayın, meşe, kestane karışımı baltalık devlet ormanı mahiyetinde olduğu ve 4785 sayılı Kanunun, neşri tarihinde dahi bu örtünün mevcut olduğu” bildirilmiş olup, taşınmazın 1973 yılında büyük bir kısmının orman vasfında olduğu, kalan kısmının ise öncesinde orman vasfında olduğu halde nitelik yitirdiği ve taşınmazın tapulu olması nedeniyle tahdit dışında bırakıldığı, yani taşınmazın yörede 1973 yılında yapılan orman tahdidi sırasında tamamının orman vasfında olduğunun belirlendiği ve mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda taşınmazın tamamının 1966 tarihli memleket haritasında yeşil orman alanı içinde kaldığı belirlenmiş olduğundan esasa yönelik karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2) Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesinin “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu ve kuruluşları tarafından kayıt lehdarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalılar aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaz” ve yine 6099 sayılı Yasanın 17. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen geçici 11. maddesinin “Bu Kanununun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri içinde uygulanır” hükümleri uyarınca çekişmeli taşınmazın tapu maliki olan davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğinden Dairenin 02.05.2011 gün ve 2011/2007-5363 sayılı düzelterek onama kararının yargılama giderleri ile sınırlı olmak üzere kaldırılarak hükmün harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin “2, 3 ve 4. bentlerinin" tamamen hükümden çıkarılarak bunların yerine “19.01.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasayla 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri uyarınca, davacı Hazine tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına ve Hazine yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlelerinin ve yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince “Kararı temyiz eden davalılardan alınmasına karar verilen 4821,85.- TL onama harcının alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine bu düzeltilmiş şekli ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalıların esasa yönelik karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.'nın 442. maddesi uyarınca takdiren 185.00.- TL. para cezası düzeltme isteyenden alınmasına,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; Dairenin 14.04.2011 gün 2011/4956 - 2011/4411 sayılı onama kararının yargılama giderleri ile sınırlı olmak üzere kaldırılarak hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderleri ve onama harcı yönünden DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 14/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/304, Karar No: 2024/2625, Tarih: 18.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/304 E.  ,  2024/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin, istinaf incelemesi sonucu bozulmasına karar verilerek bozmanın gereği için İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, bu suçlar yönünden temyiz incelemesine konu hüküm bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1376 Esas, 2019/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2019/4211 Esas, 2021/2263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle; sanığın suçu işlediği sabit olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle; sanığın suçu işlediği sabit olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın önceye dayalı tanışıklıklarının olduğu, sanığın, katılan ile duygusal birliktelik yaşamak istediği, katılanın kabul etmemesi nedeniyle olay tarihinden öncede rahatsız ettiği, olay günü katılanın pazar yerine gittiği sırada sanığın arkasından gelerek katılana "Deniz" diye seslendiği ve yanında taşıdığı çakı bıçağı çıkartarak katılanı önce sol yanağından, daha sonra her iki bacağının baldır kısmından bıçaklayarak olay yerinden kaçtığı, katılana pazardaki esnafların müdahale ederek hastaneye kaldırılmasını sağladıkları, katılanın yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.08.2018 ve 06.02.2019 tarihli adli muayene raporları, olay tutanağı, olay yeri basit krokisi, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

15.04.2020 tarihli 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında dikkate alınabileceği yönündeki eleştiri dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın tevilli ikrara yönelen savunması, katılan beyanı ve bu beyanı doğrulayan adli muayene raporlarının içeriğiyle saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2019/4211 Esas, 2021/2263 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11570, Karar No: 2019/2138, Tarih: 26.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11570 E.  ,  2019/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 26.03.2019 gün ve saatte temyiz eden .... Köyü Tüzel Kişiliği vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli parsellere komşu taşınmazlar çayır niteliğiyle kişiler adına tespit edildiği ve kesinleştiği halde dayanakları olan kayıt ve belgelerin getirtilip uygulanmadığı, yine taraflar arasında görülen ve sonuçlandırılan Asliye Hukuk Mahmemesinin 1968/92 Esas sayılı dosyasına ait karar örneği bulunduğu halde dosyası getirtilerek, kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmadığı, mera tahsis kararının olup olmadığı ilgili mercilerden sorulmadığı belirtilerek; söz konusu kayıt ve belgelerin getirtilmesi, tanık ve yerel bilirkişilerin mera ile ilişkisi bulunmayan komşu köy halkından seçilmek suretiyle taşınmazlar başında yapılacak keşifte, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kimler tarafından nasıl zilyet edildiğinin maddi olaylara dayalı olarak sorulup saptanması, kayıt ve belgeler yerinde uygulanarak bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğunun denetlenmesi; anılan dava dosyasının kesinleşmiş olması halinde taraflar arasında kesin hüküm oluşturacağı göz önüne alınarak kararın dayandığı harita ya da kroki uygulanarak kapsamının belirlenmesi ve bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 116 ada 7 ve 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazların mera vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına, taşınmazların aidiyeti hususunda taraflar arasında Asliye Hukuk Mahkemesinin 1968/92-1982/229 Esas ve Karar sayılı ilamı olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... Köyü vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taraflar arasında görülen Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.10.1982 tarihli ilamında taşınmazın mera olduğunun ve tarafların müşterek kullanımında olacağının hüküm altına alındığı, taşınmazın bir kısmının ayrılarak özel mülkiyete konu edilmesi halinde mera bütünlüğünün bozulacağı gerekçesiyle taşınmazın tamamının mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi dosya kapsamına göre bu sonuca nasıl ulaşıldığı da anlaşılamamaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğuna göre, bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Mahkemece; komşu taşınmazların tespitine esas alınan tapu yada vergi kayıtlarının tamamı getirtilmemiş, getirtilen bir kısım kayıtlarda taşınmaz başında uygulanmamış, taraflar arasında görülen, temyiz ve karar düzeltme incelemesi sonucunda kesinleşen Asliye Hukuk Mahmemesinin 26.10.1982 tarih 1968/92-1982/229 Esas ve Karar sayılı ilamı ve bu ilamın dayanağı olan harita keşifte uygulanmamış, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiş, hükme dayanak olarak alınan fen bilirkişi raporda da bu hususa değinilmemiştir. Diğer yandan bozmadan önce yapılan keşif sonucunda fen bilirkişisi Kazim Özcan tarafından düzenlenen raporda (rapor içeriğinden ekinde harita olup olmadığı anlaşılamamaktadır) çekişmeli taşınmazların söz konusu ilamın dayanağı haritanın kapsamı dışında kaldığının belirtilmesine rağmen mahkemece bu çelişki giderilmeksizin hangi nedenle ilamın kapsamında kaldığının kabul edildiği de anlaşılamamaktadır.

O halde; komşu taşınmazların dayanağı tapu ve vergi kayıtları eksiksiz bir şekilde getirtilmeli, tespit tarihinden geriye doğru dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin tüm stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, dosya bu şekilde ikmal edilmelidir. Bundan sonra, 3 kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi ile yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları eşliğinde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetlik bulunup bulunmadığı, varsa kim tarafından, hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, taşınmazın tamamının ya da bir bölümünün kamu malı niteliğinde kadim mera olup olmadığı, otu biçilmek suretiyle çayır niteliğinde kullanıldığı iddia edilen bölmünün öncesinde kadim mera olup olmadığı, evveliyatından itibaren mi çayır olarak kullanıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, Asliye Hukuk Mahmemesinin 26.10.1982 tarih 1968/92-1982/229 Esas ve Karar sayılı ilamı ve bu ilamın dayanağı olan harita uygulanmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik olarak ve temin edilebilecek en eski tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, taşınmazın tamanın ya da bir bölümünün ekonomik amaca uygun olarak çayır niteliğinde ya da mera niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu, kullanıma ara verilip verilmediği hususlarında ve Asliye Hukuk Mahmemesinin 26.10

.10.1982 tarih 1968/92-1982/229 Esas ve Karar sayılı ilamı ve bu ilamın dayanağı olan harita da gösterilen taşınmaz ile eldeki davanın konusunu oluşturan 116 ada 7 ve 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro paftası çakıştırılarak söz konusu ilamın kapsamı içinde kalıp kalmadığı hususlarında rapor düzenlettirilmeli, zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığını, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların toprak yapısı ve niteliği hususunda fark bulunup bulunmadığını irdeleyen, çekişmeli taşınmazın niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen rapor hazırlattırılmalı, taşınmazın dört hududunu gösterir şekilde ve taşınmazın hangi bölümüne ait olduğuna dair gerekli açıklamanın yapıldığı fotoğraflar raporlara eklenmeli, çekişmeli taşınmazların söz konusu ilamın kapsamı dahilinde kalması halinde taraflar arasında kesin hüküm niteliğinde bulunduğuna göre taşınmazların mera olarak sınırlandırılması gerekiği düşünülmeli, ilam kapsamı dışında kalması halinde ise tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1124, Karar No: 2013/5178, Tarih: 08.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1124 E.  ,  2013/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İİK'nun 153. maddesinde; “İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi onbeş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelipte kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamiyle yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir.” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, İcra Müdürlüğü'nden 1961 tarihli ipotek kaydının anılan madde koşullarında fekki istenilmiş, alacaklılara yapılan tebliğ üzerine bir kısım alacaklılar vekili, icra dosyasına süresi içinde makbul bir sebep bildirmeden, İcra Mahkemesi'ne gelerek, ipotek alacak miktarının günün koşullarına uyarlanması, 52.704,00 TL olduğunun tespiti ve bu miktarın dosyaya yatırılması halinde ipoteğin fekkine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, ipotek senedindeki TL'nin talep tarihine kadarki faizi hesap edilerek, depo edilen miktarın bundan çok fazla olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeden anlaşılacağı üzere, kendisine bu madde şartlarında ihbar çıkarılan ipotek alacaklısı, ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması için genel mahkemelerde dava açabilir ve böyle bir dava açtığını belirterek İcra Müdürlüğü'ndeki ipoteğin fekki talebine (makbul bir sebep) itiraz edebilir.

Dar yetkili İcra Mahkemesi'nde ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması talebinde bulunulamaz. Mahkemece istemin bu nedenle reddine karar verilmesi yerine, işin esası incelenerek yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/342, Karar No: 2014/6391, Tarih: 13.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/342 E.  ,  2014/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/380099

MAHKEMESİ : Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/80 (E) ve 2013/132 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafii ve araç maliki vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suça konu silahların taşınmasında kullanılan ve gümrük sahasında bu- lunan aracın müsadere veya sahibine iadesi görülmekte olan davanın sonucuna bağlı bu- lunduğundan ve müsadere TCK.nda güvenlik tedbiri olarak düzenlendiğinden, bu hu- susta karar verme yetkisinin hükmü veren mahkemeye ait olması nedeniyle mal sahibinin davaya katılma isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde red kararı verilmesi,

2- Suçta kullanılan TIR'ın akibeti hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve araç maliki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.