muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35659, Karar No: 2016/19164, Tarih: 03.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35659 E.  ,  2016/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 23/03/2015 tarihinde noter ihtarnamesi ile davacının trafik kazası yaptığı ve bu kazada şirkete ait 3 adet makinenin kullanılmaz halde olduğunun tespit edildiğini, söz konusu hasarın gerekli yükleme ve taşıma kurallarına uymadan, makinenin özenli bir şekilde istiflenmesinden, makinelerde kullanılamaz boyutta hasar oluşacak şekilde özensiz araç kullandığından bahsedildiğini, davalının beyanlarının gerçeklikten uzak ve mesnetsiz olduğunu, yapılan fesih işleminin geçersiz olduğunu, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığını, taşınan yükün istiflenmesi işlemlerinde de müvekkilinin hiçbir kusur ve yükümlülüğü bulunmadığını, kazanın oluşumunda da müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini, davalı şirketin bu yöndeki iddialarını kabul etmediklerini, müvekkilinin şoför olarak çalıştığını, yüklerin istiflenmesi hususunda herhangi bir görev tanımının bulunmadığını, yüklerin elektronik aksamlı makineler olması nedeniyle bu makinelerin yüklenmesi, istiflenmesi, sabitlenmesi ve indirilmesi işlemlerinin tamamının teknik ekip tarafından yapıldığını, kazanın boyutunun çok küçük olduğunu ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, işe iade talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacının 01/08/2014 tarihinden iş sözleşmesinin fesih edildiği 20/03/2015 tarihine kadar lojistik müdürlüğüne bağlı şoför olarak çalıştığını, 14/03/2015 tarihinde kullanmakta olduğu kamyon ile dikkatsiz ve özensiz kullanım neticesinde trafik kazası yaptığını, meydana gelen trafik kazası neticesinde araç içerisinde taşıması yapılan müvekkili şirkete ait 3 adet ... marka makinenin kullanılmaz halde olduğunun tespit edildiğini, olayla ilgili davacının savunmasının alındığını, savunmanın yeterli görülmediğini, meydana gelen hasarın, gerekli yükleme ve taşıma kurallarına uymadığından, makinelerin özenli bir şekilde davacının sorumluluğunda olan kamyona yüklenmemesinden kaynaklandığını, makinelerde kullanılamaz boyutta hasar meydana geldiğini, davacını yazılı savunmasının yeterli görülmediğini ve iş sözleşmesinin 20/03/2015 tarihi itibariyle İş Kanunu’nun 25/II-ı maddesi hükmü uyarınca 20/03/2015 tarihi itibariyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak makineleri araca yükleme görevinin bakım onarım birimine ait olduğu, zira taşınan makinelerin özel ve teknik bilgiyi gerektiren makineler olduğu, davacının daha ciddi belki de bedensel zararlara uğramamak için fren yaptığı ve bunun neticesinde kazanın oluştuğu, istiflemede bir hata varsa bunun tek sorumlusunun davacı olmaması gerektiği, davalı işverenin sadece davacının iş akdini sona erdirerek eşit işlem borcuna aykırı davrandığı, neticede davalı işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle, davacının işe iadesine, 5 aylık brüt işe başlatmama tazminatına ve en çok 4 aya kadar boşta geçen süre ücretine hak kazandığına dair davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ve açıklamalara göre deliller toplanıp meydana gelen zararın miktarı ve davacının varsa olaydaki kusur oranı aralarında hukukçu, trafik ve iş güvenliği konusunda uzman bilirkişilerin de bulunduğu heyetle gerekirse keşif yapılıp tespit edilerek, davacının 30 günlük ücretiyle ödeyemeyeceği bir zarara sebebiyet verip, vermediği araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile feshin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığının kabul edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/485, Karar No: 2007/353, Tarih: 26.02.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/485 E.  ,  2007/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 161 ada 35 parsel sayılı 44532.01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mahkeme ilamı ve krokisi ile tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve men’i müdahale ilamına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kesin süre yönünden reddine, niza konusu 101 ada 35 parsel hakkında ... Kadastro Mahkemesince karar verilip tapu oluşturulduğundan tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava konusu taşınmaz Hazine adına tesbit edilmiş, davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve men’i müdahale ilamına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece 28.10.2004 tarihli celsede davacının yokluğunda “toplam 168.500 TL. keşif giderinin davacı asil tarafça tebliğden en geç 10 gün içerisinde mahkeme veznesine yatırılması için kesin süre verilmesine, kesin sürenin hukuki sonuçlarının anlatılmasına, keşif avansının süresinde yatırılmadığı takdirde mevcut duruma göre karar verileceği hususunun ihtarına” karar verilmiş ve keşfin 6.12.2004 günü yapılacağı belirtilmiştir. Buna ilişkin tebligat ise davacıya 11.3.2005 tarihinde yani keşif günü geçtikten sonra yapılmıştır. Sonraki iki celseye ise davacı gelmemiş belirtilen tebligata istinaden kesin süre yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36. maddesinin uygulanabilmesi için dosya ikmal edildikten sonra tayin edilecek keşif günüyle ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami önem gösterilmeli, bu süre tayin edilirken tebligat tüzüğünün 12. maddesi hükmü göz ardı edilmemelidir. Mahkemece ara kararının gereğini yerine getirmemenin yasal sonuçları duruşmada bulunmayan davacıya posta aracılığı ile tebliğ edilmelidir. Somut olayda mahkeme keşfe ilişkin ara kararını ve kesin süreyi keşif gününden sonra davacıya tebliğ etmiş bu şekilde yukarda belirtilen ilkelere uygun hareket etmemiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36. maddesine göre hüküm kurulabilmesi için kesin süre tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesi hükmünün de nazara alınması ve ilgiliye tanınan sürenin yeterli olması gerekir. Yasaya uygun olmayan ara kararına dayanarak davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına ve mevcut delillere göre davanın reddine karar verilemez. Yeniden yasaya uygun şekilde ara kararı oluşturularak yargılamaya devam edilmelidir. Temyiz itirazlarının bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 26.2

. maddesi hükmünün de nazara alınması ve ilgiliye tanınan sürenin yeterli olması gerekir. Yasaya uygun olmayan ara kararına dayanarak davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına ve mevcut delillere göre davanın reddine karar verilemez. Yeniden yasaya uygun şekilde ara kararı oluşturularak yargılamaya devam edilmelidir. Temyiz itirazlarının bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 26.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1297, Karar No: 2021/6635, Tarih: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1297 E.  ,  2021/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını, yapılan araştırmada borçlunun fiziki engelli olan oğlu diğer davalı ... adına ... plakalı araç olduğunu tesbit ettiklerini, davalı ...'ın bu aracı alabilecek durumu olmadığını satış bedelinin borçlu tarafından karşılandığını belirterek, bu tasarrufun mal kaçırma amacı ile yapıldığından iptalini talep etmiştir.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin ilk kararı, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03.11.2014 tarih 2013/6147 Esas 2014/14975 Karar sayılı ilamı ile tasarrufun iptali davasını elinde geçici veya kesin aciz belgesi bulunan alacaklının açacağı, somut olayda, üzere 04.02.2009 tarihinde 99.997,00 YTL üzerinden başlatılan takip kesinleştiği, borçlunun adresinde yapılan 20.04.2009 tarihli haciz sırasında hacze kabil mal olmadığının belirlendiği, icra dosyasına göre borcu karşılayacak değerde malı olmadığından aciz halinin varlığının kabulü gerektği, öte yandan, açılan davanın inaçlı işlem değil nam-ı müstear hukuki sebebine dayalı olduğu, bu nedenle, dava konusu aracın borçlu tarafından mal kaçırma amacı ile davalı oğlu adına alınıp alınmadığının araştırılması için, öncelikle taşınmazla ilgili tasarrufun iptali dosyasının getirtilerek, davanın kabul edilip edilmediği alacağın bu dava ile karşılanıp karşılanmadığı araştırılıp, dava konusu aracın alımı ile ilgili olarak davalıların iddialarını teyid eden belgelerin bulunup bulunmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece, dava konusu aracın davalı borçlu tarafından diğer davalı olan oğluna alındığına dair dosyada delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 maddesine dayalı olarak açılan nam-ı müsteair niteliğindeki işlemin iptali istemine ilişkindir.

Nam-ı müstear, adını herhangi bir nedenle gizli tutmak isteyen bir kişinin, sözleşmeyi kendi hesabına, başka bir kişiye yaptırmasıdır. Tasarrufun iptali veya BK'nun 19.maddesine göre açılan davalar yönünden ise alacaklıdan mal kaçırmak isteyen borçlunun kendi adını gizli tutarak hukuki işlemi kendi hesabına, başka bir kişiye yaptırmasıdır. Bu tür

işlemlerin İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak iptali istenilerek davacı alacaklının alacağına kavuşması sağlanır. İşlemin nam-ı müstear olarak gerçekleştiğini ispat külfeti davacıya aittir.

işlemlerin İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak iptali istenilerek davacı alacaklının alacağına kavuşması sağlanır. İşlemin nam-ı müstear olarak gerçekleştiğini ispat külfeti davacıya aittir.

Somut olayda, davacı 06.01.2001 tarihinde borçlunun yaptığı haksız eylem nedeni ile felç kaldığını, bu eylem nedeni ile açılan tazminat alacağının tahsili için takip yaptığını, dava konusu aracın 29.03.2011 tarihinde borçlunun parası ile oğlu adına alındığını, davalı ...’ın bu aracı alım gücü olmadığını, borçluya ait... ve...ların satış parası ile borçlu tarafından alındığını iddia etmiştir.

Bu halde, mahkemece aracın alındığı 29.03.2011 tarihi itibari ile davalı ...’ın gelir durumu, aldığı maaş, aracın o tarihteki değeri ve ... ve... borçlu ve kızı adına olan bu araçların hangi tarihte, hangi bedel ile satıldıkları araştırılarak, dava konusu aracın kimin geliri ile alınabileceği tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12602, Karar No: 2024/1664, Tarih: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12602 E.  ,  2024/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3065 E. 2018/1538 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

1. Atılı suçun sübut bulmadığına, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin gözetilmediğine,

2. Gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın Habur sınır kapısından Türkiye'ye 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte ve vahim sayıda silah soktuğu iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

1. Atılı suçun sübut bulmadığına, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin gözetilmediğine,

2. Gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın Habur sınır kapısından Türkiye'ye 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte ve vahim sayıda silah soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. 18.03.2016 tarihli olay yakalama tutanağı ile olay yeri inceleme, teslim ve tesellüm tutanağı ile aynı gün saat 12.00 sıralarında Habur gümrük sahasının Türkiye giriş yönünde gümrük görevlileri tarafından yapılan yaya devriye esnasında, boş tır kontrol ve akaryakıt ölçüm sahasından 11 nolu perona doğru yürümekte olan ve elinde siyah bir poşet bulunan bir şahıstan şüphelenildiği ve dur ihtarı yapıldığı, bu ihtara uymayan şüpheli şahsın elindeki siyah poşeti bıraktığı ve boş tır kontrol ve akaryakıt ölçüm sahasındaki tır yoğunluğunun içerisine kaçmaya başladığı, kovalamaca sırasında şüpheli şahsın üzerindeki siyah renkli hırkayı çıkarttığı ve beyaz renkli atlet ile kaldığının görüldüğü ancak kaçmaya devam ederek gözden kaybolduğu, daha sonra gümrük görevlilerince şüpheli şahsın olay yerinde bıraktığı poşetin kontrol edildiği ve siyah bir poşet içerisinde koli olduğu, kolinin içerisinde ise siyah poşetlere sarılı ve bantlanmış halde 15 adet farklı model ve markalarda tabanca ve 12 adet şarjör olduğunun görülmesi üzerine yapılan araştırmalarda tescil bölümünün önünde işlem yapmak üzere sıra bekleyen araç sürücüleri arasında beyaz atletli olan ve kaçan şahsa fiziki olarak çok benzeyen H.K. isminde bir şahıs hakkında soruşturma işlemlerine başlanıldığı ancak kamera kayıtlarına göre kaçan şahsın gittiği yönün kuzey olması ve iki dakika sonra kamera açısına giren H.K.'nın kuzey yönünden gelmesi nedeniyle şüpheli şahsın bu şahıs olduğu yönünde tereddüt hasıl olduğu belirlenmiştir.

3. Gümrük muhafaza görevlilerince kamera kayıtlarının ayrıntılı şekilde yapılan incelemesinde, şüpheli şahsın sanık olabileceği yönünde şüphe oluştuğu, bunun üzerine kaçan şahsın olay yerinde atarak kaçtığı siyah renkli hırka üzerinde Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce yapılan moleküler genetik inceleme neticesinde düzenlenen 30.05.2016 tarihli raporu ile, sanıktan alınan kan örnekleri ile olay yerinde ele geçirilen siyah renkli kapüşonlu mont üzerinden tespit edilen epitel hücrelerin karşılaştırıldığı, olay yerinden ele geçirilen siyah renkli kapüşonlu mont üzerinde tespit edilen epitel hücrelerin birbiriyle uyumlu olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

4. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 02.06.2016 tarihli raporu ile ele geçen 15 adet tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz oldukları, ancak aynı Kanun'un 12 nci maddesinini dördüncü fıkrası kapsamında belirtilen vahim nitelikte silahlardan olmadıkları belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 02.06.2016 tarihli raporu ile ele geçen 15 adet tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz oldukları, ancak aynı Kanun'un 12 nci maddesinini dördüncü fıkrası kapsamında belirtilen vahim nitelikte silahlardan olmadıkları belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, görüntü kamera kayıtları çözümleme tutanakları, kriminal raporla dikkate alınarak sanığın 15 adet 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz silahları Irak ülkesinden Habur Sınır Kapısı kullanılarak Türkiye'ye sokmak, habur gümrük sahası içinde taşımak ve satmak amacıyla bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği ve ele geçen silahların miktarı da dikkate alınarak sanık hakkında teşdiden ceza tayin edilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay yeri inceleme ve yakalama tutanakları ile kamera kayıtları çözüm tutanağı, kriminal raporlar ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Irak ülkesinden Türkiye'ye Habur sınır kapısından giriş yaparken 15 adet silah soktuğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli kararında sanık müdafince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.