muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3164, Karar No: 2006/4376, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3164 E.  ,  2006/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki vakıf şerhinin terkini davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.11.2005 gün ve 2005/9898-10482 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir, Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.
Yargıtay — Esas No: 2012/3172, Karar No: 2012/8504, Tarih: 29.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3172 E.  ,  2012/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde sözleşmenin feshi, menfi tespit ve istirdaden alacak istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davalı şirketten 17/01/2010 tarihinde dizüstü bilgisayar satın aldığını, arızalanması üzerine 15/10/2010 tarihinde ayıplı ürünü iade talepli olarak teslim ettiğini, 22/03/2010 tarihinde firmanın ürünün bazı parçaları değiştirilerek kendisine teslim edilmek istenildiğini, oysa davacının bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme hakkını kullandığını, avukatlık yapan ve tüm işlerini bilgisayarı kullanan davacıya başka ürün teslim edilmediğini, bilgisayarsız bırakıldığını, taksitlerin tahsilinin sürdüğünü belirterek, aradaki satım sözleşmesinin fesholunduğunun ve davalıya borçlu bulunmadığının tespiti ile dava tarihine dek davalıya ödenen bedellerin faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, davalı şirketin ürünün satıcısı olduğu ve ürünleri tamir yetkisi bulunmadığını, sadece teslim aldığı ürünü servise gönderdiğini, davanın üretici firmaya ihbar olunmasını savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; bilirkişi raporunda davaya konu bilgisayarın çalışır vaziyette olduğunun belirlendiği, yasal dayanağı BK.202 vd. maddeleri olan davaya konu bilgisayarın alım-satım sözleşmesinin ayıptan dolayı feshedilme koşulları bulunmadığı, arızanın servisçe onarılıp çalışır hale getirildiği, bilirkişi raporunda belirtilmekle, feshin ve bedelin indirilmesinin yasal koşulları oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Alıcının tutumu, hakların suistimali teşkil edecek durumlar ayrık olmak üzere, satıcıda ayıpları gidermeyi teklif ederek alıcının seçimlik haklarını kullanmasına engel olamaz. BK.202/2.fıkrası hükmünce; fesih davası hal icaplarına uygun değilse, hakim semerenin tenzili ile iktifa edebilir.Malın alıcı tarafından kullanılabilir bir halde olup olmadığını, fesihin satıcı aleyhindeki sonuçlarının alıcı nezdinde lehine doğurduğu fayda ile kıyaslanamayacak kadar büyük olup olmadığının, alım satımdaki iyiniyet kurallarının incelenmesi ile değerlendirilmelidir. Satım sözleşmesinin feshi için, malda aranılan unsurlarda ayıbı ihtiva etmesi gerekir.Somut olayda; BK.'nun 194-202.maddelerine göre bilgisayarın ayıplı olup olmadığı, ayıbın esaslı bulunup bulunmadığı, ayıbın niteliğine göre misli ile değiştirilmesi gerekip gerekmediği hususları incelenmek yerine, yalnızca bilgisayarın kullanılabilir durumda olduğuna ilişkin belirleme ile hüküm kurulması doğru değildir.O halde, mahkemece yapılacak iş; bilgisayardaki ayıbın esaslı olup olmadığı, giderilecek ayıbın cinsi ve bedelden tenzili gerekip gerekmediği kıymet noksanı yaratıp yaratmadığı, ayıp esaslı değil ise basit bir tamir ile ayıbın giderilip giderilmeyeceği değerlendirilerek oluşan sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7911, Karar No: 2013/10388, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7911 E.  ,  2013/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü

Dava, tapu kayıtlarında  kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 734 ada 8, 9, 14 ve 15 ile 632 ada 5 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş  olduğunu, ancak soyadının Aşlar olmasına rağmen Aslan olarak tapu kaydına yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydının düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından”  kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece  yukarıdaki ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Öte yandan, davaya konu taşınmazların imar uygulaması nedeniyle oluştuğu görülmekle imar uygulaması öncesi kadastral tapu kayıtlarının ve kadastro tutanaklarının dosyaya getirtilmediği gibi tanık da dinlenmediği  görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  24.06.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/442, Karar No: 2019/2799, Tarih: 14.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/442 E.  ,  2019/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suclarından eylemine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 08/03/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak ve müştekinin beyanına göre, suça konu demirlerin etrafı tel örgü ile çevrili halı sahanın bahçesinden çalındığının anlaşılması karşısında ; suça konu yerin, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve atılı suçun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12370, Karar No: 2010/12292, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12370 E.  ,  2010/12292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davacı ... ...’e 20.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı tarafından 05.11.2009 tarihinde verilmiş, ...Kadastro Mahkemesi 30.11.2009 tarihli ek karar ile davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermiş, bu ek karar davacı vekiline 14.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ancak temyiz dilekçesi davacı vekili tarafından H.Y.U.Y.’nın 432/son maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra 29.12.2009 tarihinde verilmiştir. 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13/10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/702, Karar No: 2015/1543, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/702 E.  ,  2015/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/2425, Karar No: 2011/5721, Tarih: 04.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2425 E.  ,  2011/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi birleşen davanın davacısı-asıl davanın davalılarından ... ile asıl davanın davalıları ..., ... ve ... tarafından istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Asıl ve birleşen dava taşınmazlar üzerinde bulunan muhtesatların aidiyetinin tespitine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, görülmekte olan davanın açılmasına esas olan ortaklığın giderilmesi davası sırasında, taşınmazın satış bedelinin taşınmaz paydaşlarına dağıtılmasına esas dağıtım cetvelinin düzenlenebilmesi için taşınmaz ve üzerindeki muhdesatların değerinin tespit edileceği, bu değerlendirmeye göre oranlama yapılıp satış bedelinin hisseler oranında paylaştırılmasına karar verileceğine göre tarafların buna ilişen ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafların oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre birleştirilmiş olsa bile birleşen her dava bağımsızlığını korur. Bu hukuksal olgunun sonucu olarak davaların birleştirilmesi durumunda mahkemece tek bir dava açılmış gibi her iki davadaki istemler birleştirilerek tek bir hüküm verilemez. Davaların her birinin bağımsızlığını koruduğu gözetilerek hüküm yerinde birleşen davalardan her biri hakkında ayrı ayrı olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca davanın birden fazla istek kalemini içermesi durumunda dava dilekçesinde belirtilen her bir istek kalemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm verilmesi zorunlu olduğu gibi, dava dilekçesindeki istemlerin tümünün yerinde görülmesi halinde davanın kabulüne, bir kısmının yerinde görülmesi halinde ise davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, kısmen kabul kararı verilmesi halinde yerinde görülen ve yerinde görülmeyen istek kalemlerinin hüküm yerinde ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mahkemece asıl ve birleşen davalar hakkında tek bir hüküm oluşturulduğu gibi, karar başlığında da asıl ve birleşen davanın tarafları açıkça belirlenmemiştir. Davaların her birinin bağımsızlığını koruduğu gözardı edilerek ve infazda kuşku yaratır şekilde hüküm oluşturulamaz.

Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuki olgular gözönünde tutularak asıl ve birleşen davanın taraflarına karar başlığında doğru şekilde yer verilmeli ve hüküm yerinde de her bir dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmalıdır.

Hal böyle olunca az yukarıda açıklanan hukuki olgular gözönünde tutularak asıl ve birleşen davanın taraflarına karar başlığında doğru şekilde yer verilmeli ve hüküm yerinde de her bir dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece usule aykırı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de muhdesatların taşınmazın zemininden bağımsız mülkiyetinin olamayacağı düşünülmeksizin muhdesatları meydana getirenlerin tespitiyle yetinilmeyip yazılı şekilde mülkiyet tespitine karar verilmesi ve kabulüne karar verilen ağaç niteliğindeki muhdesatların sayısı, cinsi ve yaşı gibi ayırıcı özelliklerine hüküm yerinde yer verilmeksizin bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla yetinilerek infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm oluşturulması dahi isabetsiz, az yukarıda isimleri geçen davacı ve davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 04.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8354, Karar No: 2019/59, Tarih: 08.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8354 E.  ,  2019/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure Tansu'nun duruşmada sanıklardan şikayetçi olarak davaya katılma talebinde bulunduğu ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdure Tansu'nun katılan ve Avukat ...'ın ise katılan mağdure vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kurulan beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 15.10.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.