muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2309, Karar No: 2011/1019, Tarih: 13.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2309 E.  ,  2011/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 02.04.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, ve hüküm HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.04.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 199/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Karar uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11728, Karar No: 2013/19430, Tarih: 28.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11728 E.  ,  2013/19430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacı vekilinin 01.01.2000-31.12.2001 tarihleri arasındaki döneme yönelik talebini geri alması karşısında; geri alınan dönem sonrası 21.05.2002 tarihinde gerçekleşen prim tevkifatını takip eden aybaşı olan 01.06.2002 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “01.01.2002” rakamlarının silinerek, yerine, “01.06.2002” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2555, Karar No: 2015/17306, Tarih: 21.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2555 E.  ,  2015/17306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı banka tarafından 2 adet çeke dayalı olarak icra takibine girişildiğini, icra takibine konu çeklerdeki keşideci imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından keşide edilmiş ve dava konusu çek ile aynı imzayı taşıyan başkaca çeklerin ödendiğini, çeklerin müvekkili bankaya ciro yoluyla geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece,... 2.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/249 Esas sayılı dosyasından alınan... ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, çeklerdeki imzanın davacıya ait olmadığının tespit edilmiş olduğu, usul ekonomisi açısından yeniden rapor alınmasının gerekli görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne icra takibine konu çeklerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çeke dayalı menfi tespit davası olup davacı vekili, dava konusu çekteki keşideci imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece,... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/249 E- 2013/167 K. numaralı dava dosyasından alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa,... 2. İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkilidir ve icra mahkemesince verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Bu mahkemede yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemede kesin delil olarak kabul edilemeyeceğinden, bu bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez. Öte yandan davalı banka vekilince, davacı tarafından vekaletnameyle yetkili kılınan...'in de çek keşide etme yetkisi olduğundan bahisle adı geçen kişi yönünden de imza incelemesi yaptırılması talep edilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece davacı yanın çek üzerindeki imzaya itirazı üzerinde durulup çekteki keşideci imzasıyla ilgili olarak gerek davacı gerekse yetkilendirdiği iddia olunan ve bu konuda dosyaya vekaletname sunulan... bakımından imza incelemesi yaptırılıp bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4691, Karar No: 2016/3174, Tarih: 20.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4691 E.  ,  2016/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme-6136 sayılı Yasaya aykırılık

UYGULAMA :TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1, 63, 52/2 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Katılan vekilinin “6136 sayılı Kanuna Muhalefet” suçundan açılan kamu davasına katılma, kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suçların niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrik indiriminin azlığına, vesaireye, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.

maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan, 5237 sayılı TCK.'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede ise;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, aralarında merada hayvan otlatma meselesinden dolayı husumet bulunan tarafların olay günü yine hayvan otlatma sırasında bu nedenle, maktulün elinde balta, sanığın elinde ise tabanca olduğu halde tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın silahını 4-5 el ateşleyerek maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda, TCK'nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrikte etki-tepki dengesi de nazara alınarak makul bir oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde indirim tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/06/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat .... yokluğunda 23.06.2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/4659, Karar No: 2013/5090, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4659 E.  ,  2013/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...., Köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 6 parsel sayılı 10.923,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kesin süre içerisinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanık, teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için uygun bir sürenin bulunması gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan 14.09.2011 tarihli ara kararı, önceki tarihli keşif ara kararına atıfta bulunulması, araç ücretinin belirlenmemesi, mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarına yapılacak tebligat giderlerinin kalemler halinde gösterilmemesi nedeniyle yasaya uygun bulunmamaktadır. Mahkemece dava dosyası keşfe hazır hale getirilmeden keşif ara kararı kurulması isabetsiz olduğu gibi, yasada öngörülen şekle uygun olmayan ara kararına dayanılarak davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına da karar verilemez. Kaldı ki, keşif ara kararı davacıya 04.10.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, muhatabın geçici olarak araziye gittiğini beyan eden ve tebligatı almaktan imtina eden kişinin kim olduğu anlaşılamayan ve haber verilen komşunun ismi ve imzası bulunmayan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde öngörülen usule uygun olduğundan da sözedilemez. Bu nedenlerle mahkeminin kabulünde bir isabet bulunmamaktadır. Davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5138, Karar No: 2017/10489, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5138 E.  ,  2017/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu yapılan ... ili ... köyünde kain fen bilirkişileri ... ve ... tarafından hazırlanan 19/09/2013 tarihli rapor ve raporun ekinde yer alan kroki eklenerek, ... köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise krokide (D) harfi ile gösterilen 2523,63 m2'lik ve (E) harfi ile gösterilen 8619,12 m2'lik taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin, düzenlenmiş ise bu taşınmazlar hakkındaki kadastro tutanak asıllarının ve yine bu taşınmazlarla birlikte geniş çevrelerini gösterir orijinal kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden sorulup getirtilmesi,

2)Davacı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazların senetsizden mi tespit gördükleri ve toplam yüzölçümlerinin belirlenebilmesi için ... köyünde yer alan ve davacı adına tapuda kayıtlı olan 2, 66, 83, 85, 172, 173, 3, 5, 65, 119, 156, 159, 160, 178, 179, 183, 216, 233, 240, 300, 301, 272, 305, 306, 308, 309, 312, 147 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının ve gittilerinin ilgili tapu müdürlüğünden istenmesi,

3)Dava konusu fen bilirkişi raporunda (D) ve (E) harfi ile gösterilen taşınmazların en eski tarihli hava fotografı ve memleket haritası ile davanın açıldığı 2013 yılından 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 12/12/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/189, Karar No: 2013/22324, Tarih: 19.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/189 E.  ,  2013/22324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 8. fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONAMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/639, Karar No: 2016/1742, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/639 E.  ,  2016/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2014

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının davacı kurumun resmi daire tarifesinden su abonesi olduğunu,davalının tahakkuk ettirilen bedeli ödemediğini, başlatılan icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın görev yönünden usulden reddine; yüksek dereceli İzmir Hukuk Mahkemesi hakiminin hakem sıfatı ile görevli olduğuna karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TTK 16. maddesinde; "Ticaret şirketleri ile,amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar,dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet,İl Özel İdaresi,Belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar " düzenlemesi yeralmaktadır.

Davacı kurum, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanuna tabi bir kuruluş haline getirilmiştir. Diğer anlatım ile 2560 sayılı yasaya tabi olan İZSU nun çalışmalarını özel hukuk kurallarına göre yapması ve TTK 16. maddesi karşısında tacir olduğu tartışmasızdır. Bu durumda, davacı hakkında özel hukuk hükümleri uygulanacağından uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa kapsamında çözümlenmesine olanak yoktur.

Mahkemenin davaya bakmakla görevli olduğu gözetilmeksizin; bakılması gerektiğinden bahisle, yasal olmayan gerekçelerle, hakem sıfatıyla, yazılı şekilde görevsizlik karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2282, Karar No: 2015/2470, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2282 E.  ,  2015/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/22173, Karar No: 2017/7213, Tarih: 07.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22173 E.  ,  2017/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşabilmesi için açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri veya eklentisi olmasının gerekmesi karşısında; incelemeye konu olaydaki işyerinin açık ve faaliyette olduğu saatlerde işyerine girilmesi şeklindeki eylemde, söz konusu suçun oluşmayacağı ancak bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluyla giderilebileceği olanaklı görülmüştür.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az