muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9616, Karar No: 2024/3909, Tarih: 27.05.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olduğuna, katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ve ölen ...'in 28.04.2018 tarihinde resmi nikahla evlendikleri, düğün günü olarak temmuz ayının belirlendiği ancak 2018 yılı Mayıs ayından itibaren sanık ile ölen arasında tartışmalar yaşandığı, ölenin sanıktan boşanmak istediğini bildirdiği, olay günü olan 24.07.2018 tarihinde tarafların anlaşarak boşandıkları, duruşma sonrası beraber yemek yenildiği esnada, sanığı avukat olduğunu beyan eden bir kişinin arayarak ölenin kendisini aldattığını ve buna dair fotoğraflar olduğunu söylediği ve fotoğrafları göstermek üzere çağırdığı, sanığa gittiği ofiste, ölenin yatakta çekilmiş fotoğraflarının gösterildiği, sanığın ofisten ayrılarak eve döndüğü, sanık evde yokken ölenin evde cam kırıklarıyla ve bıçakla bileklerini ve kollarını keserek ve de şırınga ile kollarından kan alarak kendine zarar verdiğini gördüğü, sanığın hastaneye gitme teklifini ölenin reddettiği, bir süre sonra ölenin ilişkisi olduğu anlaşılan tanık ...'in sürekli cep telefonundan öleni araması ve mesaj atması üzerine durumu anlayan sanığın, ...'i arayarak küfür ve hakaret içerikli sözler söylediği, ...'in bunun üzerine polisi arayarak sanığın kendisini tehdit ettiğini ve ölene zarar verebileceği yönünde ihbarda bulunduğu, ihbar üzerine kolluk kuvvetlerinin eve geldiği, ölenin polislere sanıkla herhangi bir problemi olmadığını söylediği hatta ölenle yalnızken de mülakat yapıldığı, polis memurlarının şikayet olmadığına ilişkin tutanak tutarak olay mahallinden ayrıldığı, ölenin babası Musa'nın durumdan haberdar olarak sanığın arayıp ...'in kim olduğunu sorması üzerine ölenin, ... ile aralarındaki ilişkiyi babasının öğrendiğini düşünerek üzüntüden kontrolünü kaybettiği, ağlayarak kendini yerden yere atarak zarar verdiği, bu esnada Cinayet Büro polis memurlarının da sanığı arayıp olay yerine geldikleri, sanık ve ölen ile polis memurlarının görüştüğü, ölenin polislere bir sorun olmadığını söylediği, apartmandaki diğer sakinlerin rahatsız olmaması için sanık ile polis memurlarının bina dışına çıktığı, bu esnada evde yalnız kalan ölenin sanığa ait olup evde bulunan beylik tabancası ile göğsüne tek atışla intihar ettiği, sanığın daire kapısını açıp polis memurlarıyla birlikte içeriye girdiği, ölenin silahla kendisini göğsünden vurmuş vaziyette yerde yattığının görüldüğü anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/366 Esas, 2020/1680 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6338, Karar No: 2021/4212, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/6338 E.  ,  2021/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17238, Karar No: 2007/16854, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17238 E.  ,  2007/16854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kadastro mah. sıfıtıyla)

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 10.10.2001 günlü dava dilekçesi ile ... ilçesi ... Köyü 804 sayılı parselin Hazine adına tapuda kayıtlı olup orman sayılmayan yerlerden olduğu halde, yörede ilk defa yapılarak 27.04.2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda orman sınırları içine alındığını ileri sürerek, Hazine payı yönünden orman kadastro işleminin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.Mahkemece çekişmeli taşınmazın TRT Genel Müdürlüğünce ağaçlandırıldığı,öncesinin orman olmadığı,üzerinde orman bitkisi ile kaplı alanın 3 hektardan ... olduğu ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/G bendi gereğince orman sayılmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne ve 804 sayılı taşınmazı içine alan 81 sayılı Orman Kadastro Komisyonu kararının iptali ile orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir. Dava, ... Köyü 804 sayılı parsel hakkında açılmış, davacı vekilinden açıklama ve tavzih dilekçesi alınmadan mahkemece de araştırma, keşif ve bilirkişi incelemesi ... İLÇESİ, ... MAHALLESİ, 804 parsel sayılı taşınmaz hakkında yapılmıştır.

... İLÇESİ, ... MAHALLESİ, 804 sayılı parsel 62466 m2 yüzölçümü ile Hazine adına tapuda kayıtlı iken, 48071 m2 bölümünün 803 ve 841 sayılı parseller ile birlikte birleştirilip daha sonra ifraz edildiği, 48071 m2 bölümün 16128 ada 13 parsel içinde kaldığı, geri kalan 14011 m2 bölümün ise halen 804 parsel numarası ve tarla niteliği ile Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu ve tapu kaydı üzerinde TRT Genel Müdürlüğü yararına 99 yıllığına intifa hakkının bulunduğu, ... 804 sayılı parsele komşu 841 parsel sayılı 16.011 m2 yüzölçümlü taşınmazın da mahkemenin 2001/793 sayılı dosyasında Hazine tarafından aynı nedenle dava konusu edildiği ve Dairenin 2007/17239 sayısında kayıtlı olan dosyanın aynı gün temyiz incelemesinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın Beşinci Fasılını oluşturan Ağaçlandırma ve İmar İşleri başlıklı birinci bölümünün 57. maddesinde “Orman sahasını artırmak maksadıyla ... Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımından elverişli olan yerlerde; köy tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişiler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlandırma yapılabilir.

6831 Sayılı Yasanın Beşinci Fasılını oluşturan Ağaçlandırma ve İmar İşleri başlıklı birinci bölümünün 57. maddesinde “Orman sahasını artırmak maksadıyla ... Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımından elverişli olan yerlerde; köy tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişiler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlandırma yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapılacak bozuk koru ve bozuk baltalık ormanlarda da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu yasada yer alan hususi ormanlara ait hükümlere göre yürütülür. .... uygulama usul ve esasları ... Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.”

Yasanın 59. maddesinin birinci fıkrasında “57’nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar, ilgili kamu kuruluşuna teslim edilir ve bunlar hakkında bu yasanın hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara ilişkin hükümleri uygulanır.

Kendi arazilerinde ağaçlandırma yapmak isteyen gerçek kişilerle özel hukuk tüzelkişilere, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde; plan ve proje yapımında ve bunların uygulamalarında, orman idaresince teknik yardım yapılabilir, plan ve projeleri Orman Genel Müdürlüğünce tasdik edilmiş sahaların fidan ihtiyaçları parasız karşılanır. Bunlar hakkında hususi ormanlara ilişkin hükümler uygulanır.”

Aynı Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrasında da “...Ağaçlandırma planları ve ağaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman idaresince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur.” hükümleri bulunmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Ağaçlandırma Yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Ağaçlandırma Yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararlarında açıklandığı gibi, Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür.

Somut olayda; davacı Hazine adına tapuda kayıtlı olan ve Orman Genel Müdürlüğünce ağaçlandırılması sonucu fiilen orman haline gelmesi nedeniyle orman kadastro sınırları içine alınan taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılması istenmektedir. Çekişmeli taşınmaz orman kadastro tutanaklarına göre (TRT Devlet Ormanı) ismiyle Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı ve amme müessesesi ormanı olduğu iddiasıyla süresinde açılmış orman kadastrosuna itiraz davası bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın tamamının, emekle yetiştirilmiş 8-10 yaşlarında karaçam, sedir ve yapraklı türlerden oluşan orman ağaçlarıyla kaplı olduğu bildirilmiştir. İşte bu nedenledir ki, aynı yasanın 1/I maddesinde yazılı “Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır” hükmü gereğince, kamu hizmeti kavramı içinde ağaçlandırılan taşınmaz orman sınırı içine alınmıştır. Bu tür yerlerin öncesinin orman olmasına gerek kalmadan orman sayılan yerlerden olarak kabulü gerekir.

O halde; Hazinenin tapulu taşınmazı üzerinde kamu hizmeti amacıyla ağaçlandırılan taşınmazın, orman kadastrosu sırasında Devlet ormanı olarak sınırlandırılmış olması yasaya uygundur. Bu aşamadan sonra ,yani üzerinde emekle orman tesis edilmesinden sonra çekişmeli taşınmaz, Hazinenin özel mülkü olarak kabul edilemez. Ağaçlandırılan biribirine bitişik Hazineye ait arazinin toplam yüzölçümünün üç hektardan büyük olduğu görülmektedir.

Mahkemece, anılan yönler gözetilerek davacı Hazinenin Orman Yönetimi aleyhine açtığı orman kadastrosunun iptaline ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, anılan yönler gözetilerek davacı Hazinenin Orman Yönetimi aleyhine açtığı orman kadastrosunun iptaline ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer taraftan davacı Hazine dava dilekçesinde davaya konu taşınmazın ... İlçesi ... Köyü 804 sayılı parseli dava konusu ettiği halde, mahkemece araştırma,keşif ve bilirkişi incelemesinin ... İLÇESİ, ... MAHALLESİ, 804 parsel sayılı taşınmaz hakkında yapıldığı,bu inceleme ve raporlara karşı, ... Mahallesi 804 sayılı parselin dava konusu olmadığı yolunda tarafların herhangi bir itirazının bulunmadığı, ancak dava konusu yerin hangi parsel olduğu konusunda davacı Hazine vekilinden açıklama ve tavzih dilekçesi alınmadan ve dava konusu parsel kesin olarak saptanmadan, araştırma ve inceleme yapılmayan (... İlçesi ... Köyünde 804 sayılı parsel hakkında 81 sayılı orman kadastro komisyonunun tespitinin iptali ile orman sınırı dışına çıkarılmasına) karar verilmesi dahi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının KABULÜNE, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 25/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10960, Karar No: 2021/6534, Tarih: 05.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10960 E.  ,  2021/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-7, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tırla geceleyin meskun mahal dışındaki otoyolda seyri sırasında aracından sesler gelmesi üzerine aracı emniyet şeridine park ederek çevresini kontrol ettiği ve araç içine geri dödüğü, henüz hareket almadan aynı yönden arkasından seyreden ticari taksinin tırın romörk kısmına çarpması sonucu taksi şoförünün hayatını kaybettiği, gece vakti otoyolda gerekli tedbirleri almadan duraklamakta olan sanığın tali kusurlu olduğu olayda;

TCK'nın 53/6. maddesinde, trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan az ve 3 yıldan fazla olmamak üzere sürücü belgesinin geri alınabileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği de gözetildiğinde tali kusurlu bulunan sanık hakkındaki sürücü belgesinin alt sınırdan 3 ay süreyle geri alınmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tali kusurlu sanığın ehliyetinin geri alınmasının TCK’nın 53/6. maddesine aykırı olduğundan bahisle bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin TCK’nın 62 ve 51. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen, sanık müdafinin ise herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2-TCK'nın 51/3. maddesinde denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olamayacağının hüküm altına alınmasına rağmen sanık hakkındaki denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olarak 1 yıl şeklinde belirlenmesi,

3-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

2-TCK'nın 51/3. maddesinde denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olamayacağının hüküm altına alınmasına rağmen sanık hakkındaki denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olarak 1 yıl şeklinde belirlenmesi,

3-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-c ile gösterilen bölümünün hükümden çıkarılması ve hükmün 1-d ile gösterilen kısmının 2. paragrafındaki “1 yıl” ibaresinin “1 yıl 8 ay” şeklinde değiştirilmesi ile yine aynı paragrafın sonuna “TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16241, Karar No: 2022/3431, Tarih: 24.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16241 E.  ,  2022/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği, CMK'nın 296. maddesi uyarınca hükmün niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Sanığın mağdureleri özel ders verme bahanesiyle okulun çatı katındaki asma kilitli odaya götürerek cinsel istismarda bulunmak suretiyle birkaç saat odada alıkoyduğu,bahse konu eylemi mağdure ... yönünden farklı zamanlarda tekrarladığı anlaşılmakla; sanığın mağdure ...'e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 109/2, 3-f-5, 43/1. mağdure ...'ya yönelik TCK'nın 109/2, 3-f-5 maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2022 gününde, usul yönünden de duruşma açarak karar vermesi gerektiği gerekçesi ile oyçokluğuyla, esas yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Karşı oyun konusu:

CMK.nın 280/1. fıkrası (a) 2. cümlesinin atıf yaptığı CMK. 303/1-a bendi kapsamında verilecek beraat kararlarının kapsamının ne olduğu ve delil tartışmasını gerektiren durumlarda duruşma açılmadan verilip verilemeyeceği hususundadır.

CMK.nın 280. maddesinin "1-2" fıkralarında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme ve kovuşturmanın ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir.

Yine CMK.nın 280/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde de Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden karar verilebilecek hallere yer verilmiştir. CMK.nın 280/1-(g) fıkrasında ise diğer hallerde duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılacak inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280. maddesinde beraat kararı verilmesi gereken halle ilgili bir düzenleme yapılmamış, bu konuda Yargıtay ile ilgili CMK.nın 303. maddesinin 1-(a) bendine atıf yapılmış, 303/1- (a) bendinde de beraat kararı verilebilecek hal düzenlenmiştir.