muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4315, Karar No: 2014/20120, Tarih: 02.12.2014

Sanık Eflatun’un Ankara... ilçesi ..Köyü 'nde hisseli taşınmazlarının bulunduğu, müşteki A. Y..(B..)’ın da müşterek muris nedeni ile hisseli taşınmazlarda hissedar olduğu, sanık Eflatun’un da akrabası olan müşteki Ayten’in bilgisi ve oluru dışında onun adına da 2005 ve 2006 yıllarında doğrudan gelir desteği başvurusu için müşteki Ayten’in adına belge ve beyannameler düzenleyip İlçe Tarım Müdürlüğü’ne her yıl için ayrı ayrı olmak üzere belgeler ibraz ettiği , İlçe Tarım Müdürlüğü’ünce de Bakanlar Kurulunca tespit edilen destek oranları dikkate alınarak müşteki A. Y.. adına 2005 ve 2006 yıllarında toplam 9.237 YTL destek tahakkuk ettirilip Tarım Bakanlığı 'na bildirildiği buradan da hazine vasıtası ile A. Y.. adına bu paranın bankaya yatırıldığı, sanık Eflatun’a 4.3.2005 tarihinde 4.655 YTL , 26.9.2005 tarihinde 1.788 ve 5.1.2006 tarihinde 2.794 YTL olmak üzere toplam 9.237 YTL ödeme yapıldığı, daha sonra müşteki Ayten’in kendi hissesi için 2006 yılında doğrudan gelir desteği için müracaatında kendi adına daha önce başvurunun bulunduğunun tespiti üzerine durumun ortaya çıktığı, böylece sanığın zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, dosyadaki tapu kayıtlarından sanık ile şikayetçinin arsalarda hissedar olduklarının anlaşılması, sanığın sadece 2004 yılında DGD talebinde bulunduğunu beyan etmesine karşın mahkeme tarafından bu konuda bir araştırma yapılmaksızın hangi arsalar için DGD yardımı alındığına dair belgeler getirilmeden mahkemece 2005 ve 2006 yıllarında sanığın şikayetçi adına doğrudan gelir desteği telbinde bulunduğunun kabul edilmesi ile TCK 43. maddenin uygulanması, sahte kimlik ile çekilen paralarda sahte kiimliklerin aldatıcılık kabiliyeti bulunup bulunmadığının tartışılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle TCK 43. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tayini bakımından 2004 -2005 ve 2006 yıllarına ait başvuru evraklarının tamamının Bala İlçe Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip incelenmesi ve sanığın hangi yıl ya da yıllarda şikayetçi adına DGD başvurusunda bulunduğunun tespit edilmesi, mağdur adına onun hissesine düşen bölümlerin sanık tarafından ekilip ekilmediğinin, onun kullanılmasına muvafakatinin olup olmadığının mağdurdan sorulması, tarım arazi ve üretim belgesini düzenleyen muhtarın duruşmada tanık sıfatıyla dinlenmesi, mahallinde keşif yapılarak suç tarihinde bu parsellerde tarımsal faaliyette bulunulup bulunulmadığı ve kim tarafından ekilip kullanıldığının araştırılması ile suça konu belgelerin nitelikleri ve unsurlarının da değerlendirilmesinden sonra sonuçlarına göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

Sanık hakkında "kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık" suçundan kurulan hüküm yönünden, hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. ve TCK'nın 7/2. maddeleri gereğince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6246, Karar No: 2012/991, Tarih: 24.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6246 E.  ,  2012/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü sürücü belgesi bulunmayan sanığın olaydan 1 saat 15 dakika sonra alınan raporunda 85 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde aracı ile Altıntaş istikametinden Kütahya istikametine seyri esnasında almış olduğu alkolün de etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybederek düz yolda yol kenarında bulunan bir eve çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20200, Karar No: 2024/489, Tarih: 16.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20200 E.  ,  2024/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/620 E., 2016/317 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu, tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları, suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı mahkemece Kanun'a aykırı gerekçeyle katılma talebinin kabulüne karar verildiği, bu kararın usûle ve yasaya aykırı olduğu, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddeleri uyarınca, şikâyetçi T.C. ... vekilinin temyiz isteğinin Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17046, Karar No: 2017/9393, Tarih: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17046 E.  ,  2017/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28/09/2015 gün ve 2015/9842Esas - 2015/15285 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca onaylanan 84311/1 nolu parselasyon planı gereği davalı ... 'nun 83,82 m² payın şuyulandırıldığı ... ada ... parselin imar planında ayrıca amacının ''Tır ve Kamyon Garajı olduğu bildirildiğinden;

... ada ... parselin imarda ayrılma amacının kamuya özgülenmiş olup olmadığı ve müştakil yapı yapılmasına izin verilip verilmeyeceği ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulduktan,

2-... ada ... parselde davacı ...'nun payının gösterildiği tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25322, Karar No: 2015/1754, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25322 E.  ,  2015/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1588, Karar No: 2014/5681, Tarih: 02.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1588 E.  ,  2014/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2011/522-2013/496

Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalının darı ekili taşınmazını sularken sulama işini takip etmemesi nedeniyle 601 ada 11 parsel sayılı taşınmazında ekili domates fidanlarının zarar gördüğünü öne sürerek, tazminat istemiyle dava açmıştır.

Davalı, kusurun davacıda olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında davalının kusuru aranmaz, zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunması yeterlidir. Öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın meydana gelmesinde veya artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı Borçlar Kanununun 44. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nın 737. ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalının, uygulama gereği, sulama işi bittikten sonra su dağıtma işini yapan dava dışı S.. G..’ e haber vermesi gerektiği halde haber vermediği, adı geçen görevlinin aracı fonksiyonunu ifa edememesi nedeniyle davacının taşınmazını su bastığı, bu nedenle olayın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, davacının da davaya konu serasının etrafında tedbir amaçlı drenaj kanalı veya tümsek yapmak suretiyle su baskınına karşı tedbir alması gerekirken almadığı, zararın doğmasında kusurunun bulunduğu mahkemece yapılan keşif ve keşif sonrası bilirkişilerce düzenlenen raporlarla belirlenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece, zararın meydana gelmesinde davacının da kusuru olduğundan Borçlar Kanununun 44. maddesi uyarınca zarar miktarından indirim yapılması suretiyle davacı yararına uygun bir tazminata karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 02.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8075, Karar No: 2013/10524, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8075 E.  ,  2013/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın hangi ilçenin sınırlarında olduğunun tapu müdürlüğünden sorulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır (cin) ürünlerine ait kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaza acele el konulmasına dair Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/426 esas sayılı dosyasının bu dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4256, Karar No: 2022/2824, Tarih: 06.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4256 E.  ,  2022/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., dava dilekçesine ekli krokide gösterilen ve dava dilekçesinde hudutlarını belirttiği 14.844,98 metrekare yüzölçümlü yeri 36 senedir imar- ihya ederek kullandığını ve taşınmaz üzerindeki evin kendisine ait olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.03.2018 tarihli ve 2016/75 Esas, 2018/226 Karar sayılı kararıyla; 10/10/2017 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda dava konusu taşınmazın imar ve ihya işleminin 2005 yılı itibariyle başlayıp 2010 yılı itibari ile tamamlanmış olduğunun belirtildiği, 09/12/2016 tarihli yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda her ne kadar dava konusu taşınmazın imar ve ihya işlemlerine 1985 yılı itibari ile başlandığı belirtilmiş olsa da mevcut raporun teknik değerlendirmeden uzak olduğu, ayrıntı içermediği, 06/07/2017 tarihinde yapılan keşfe birisi Harran Üniversitesi Öğretim Üyesi olan Bahçe ve Bağ Bitkileri Uzmanı Prof. Dr. olan 3 Ziraat bilirkişisinin ve Şanlıurfa Kadastro İl Müdürlüğünde kadastro memuru olan Jeodezi ve Fotoğrometri Uzmanı Harita bilirkişi alındığı, heyetin denetime açık, toprak analizinin dahi yapıldığı, imar-ihya işlemlerine başlanılan ve biten tarihlerin açıkça bildirildiği raporlarına, keşif gözlemi doğrultusunda da itibar edildiği, tüm bu açıklanan nedenler ile arada çelişki görülmediğinden giderilmesi yoluna gidilmediği açıklanarak ispat olunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu yeri 30, 36 yıl önce imar-ihya edip taşları ve otları temizleyerek arpa ektiğini ve harman yeri olarak kullandığını, daha sonra dava konusu yere ev yaptığını belirterek, bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli ve denetime uygun bir değerlendirme içermediği, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu, bu nedenlerle Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/213 Esas, 2019/985 Karar sayılı kararıyla; Yapılan istinaf incelemesi sonucunda, tüm dosya kapsamına göre; mera ve ormanla bir ilgisi bulunmayan ve herhangi bir imar planı kapsamında kalmayan dava konusu taşınmaz yönünden imar-ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği, taşınmazı kapsayan 1985 ve 1999 yıllarına ait hava fotoğraflarında tarımsal faaliyetin ve imar-ihyanın olmadığının tespit edildiği, üçlü zirai bilirkişi heyet raporunda da, 2005 yılında imar-ihya çalışmasına başlandığı, 2010 yılında tamamlandığının belirlendiği, mahalli bilirkişi ve tanıkların, bilirkişi raporlarına uygun düşmeyen beyanlarına itibar edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesi tarafından usulüne uygun olarak keşif uygulamasının yapıldığı, alınan rapor ve beyanlar ile imar-ihya ve zilyetlik durumlarının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edildiği, alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, ayrıca; davacı tarafından 15/12/2017 tarihli sayman mutemedi alındısı ile yatırılan 5.952,68.TL harcın da davacıya iadesi gerekirken iadesine karar verilmemesi hatalı ise de, Mahkemece davanın reddi nedeniyle maktu harçtan fazla yatırılan harcın davacıya iadesine hükmedilmiş olması nedeniyle, fazla yatırılan miktar davacı tarafından her zaman talep edilebileceğinden, bu husus eleştirilmekle yetinilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı, iki ayrı keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile 20 yılı aşkın zamandır taşınmazın kullanımında olduğunun doğrulandığını ileri sürerek, kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı, iki ayrı keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile 20 yılı aşkın zamandır taşınmazın kullanımında olduğunun doğrulandığını ileri sürerek, kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Şanlıurfa İli Halfeti İlçesi Sütveren Mahallesi çalışma alanında bulunan taşınmaz bölümünün yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında 766/2 gereğince tescil harici bırakıldığı, kadastro tespitlerinin kesinleşme tarihinin ise 30.08.1975 olduğu anlaşılmıştır.

Dava, TMK.nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

3.2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında “ Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) no.lu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, kararın (IV/3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) no.lu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, kararın (IV/3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6813, Karar No: 2016/5140, Tarih: 22.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6813 E.  ,  2016/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ....vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin borca batık olduğunu ancak iyileştirme projelerinin bulunduğunu, erteleme kararı verilmesi halinde düze çıkacaklarını ileri sürerek iflasın ertelenmesini istemiştir.

Bir kısım müdahiller, davacının iflasını istemişlerdir.

Mahkemece, alınan bilirkişi, kayyım raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketlerin borca batık olduğu ancak iyileştirme projesinin gerçek ve uygulanabilir olduğu gerekçesi ile davacı şirketler hakkında bir yıl süre ile iflasın ertelemesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller ..... vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK'nın m. 179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir (6102 sayılı TTK'nın m. 377, İİK'nın m.179 vd.).

.../...

S.2

İflasın ertelenmesinin amacı, borca batık sermaye şirketinin mali durumunu düzelterek borca batıklıktan kurtulmasının sağlanmasıdır. Borca batıklıktan kurtulma ise tüm borçların ödenmesi anlamına gelmeyip, aktifin pasiften fazla olmasını ifade eder. Gerek borca batıklık ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda özel ve teknik bilgi niteliğinde bulunduğundan ve hakimin bunları genel ve mesleki bilgisiyle çözmesi beklenemeyeceğinden HMK’nın 266. maddesinde gösterildiği şekilde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilmeli ve bu raporun da hukuka uygunluğunun hakim tarafından denetlenmesi gerekir.

Ayrıca, somut verilere dayalı, çelişmeyen öngörüler içeren, özellikle sermaye ve/veya kârlılık artışını netleştiren unsurların varlığının, proje için vazgeçilmez hususlar olduğu gözden kaçırılmamalı; iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun bu yolla tespiti cihetine gidilmelidir.

Mevcut davada, sunulan iyileştirme projesi davacıların borca batıklık mikarı dikkate alındığında davacıları borca batıklıktan kurtarmaya yetecek nitelikte, ciddi ve inandırıcı olmadığı gibi alınan bilirkişi raporu da hem borca batıklığın tespiti konusunda hem de projenin değerlendirilmesi konusunda yüzeysel inceleme ile yetinildiğinden hüküm kurmaya elverişli değildir.