muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/663, Karar No: 2016/2201, Tarih: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/663 E.  ,  2016/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101'inci maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği, Kanunun 88''inci maddesinin 19'uncu fıkrasında Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Bu düzenleme dışında, 5510 sayılı Kanunda mahkemelerin yetkisi ile ilgili özel bir düzenleme bulunmadığı görülmektedir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5'inci maddesinde, İş mahkemelerinde açılacak her davaya açıldığı tarihte dava olunanın, Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmayacağı, aynı Kanunun 15'inci maddesinde de, bu Kanunda açıklık bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanacağı düzenlemesi bulunmaktadır. İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işçinin işinin yapıldığı yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülür (HMK md.6). Bundan ayrı, bazı davalar için davalının ikametgahı mahkemesinin yanında, başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak istisna olarak, bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusudur. Kesin yetki halleri, genel yetkiye istisnadır. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir. Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 19/2'nci maddesihükmünde şöyle denilmiştir: “...Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir” hükmü de göz önünde bulundurulmalıdır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 19/2'nci maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

Tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 5521 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.05.2013 gün 2012/10-1615 E., 2013/777 K.).

Tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 5521 sayılı Kanunun 5'inci maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.05.2013 gün 2012/10-1615 E., 2013/777 K.).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki somut olay değerlendirildiğinde, sigorta başlangıcının tespitine ilişkin olduğundan eldeki davada herhangi bir kesin yetkinin söz konusu olmadığı ve yetki hususunun re'sen ele alınamayacağı gibi, yetkisizliğe ilişkin kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi durumunda yeni bir yetkisizlik kararı da verilemeyecektir. ... İş Mahkemesinde açtığı dava ile davacı sigorta başlangıç tarihinin işe giriş bildirgesine istinaden 10.03.1986 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. ... İş Mahkemesinin 21.11.2013 gün 327/447 sayılı ilamı ile ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ve taraflarca temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir. Süresi içinde dosyanın ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine gönderilmesinin istenmesi üzerine dosya Mahkemeye gönderilmiş olduğundan esasa girilerek yapılacak yargılama sonucunda bir karar verilmesi gerekirken, ... İş Mahkemesi kararının usulsüz olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde yeniden yetkisizlik hükmü tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18831, Karar No: 2025/5077, Tarih: 08.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18831 E.  ,  2025/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/579 E., 2023/244 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 08.03.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, somut ve yeterli delil bulunmadığına, müşteki beyanlarına dayalı karar verildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mağdurun suç tarihinde saat 20.10 sıralarında dışarıya çıktığı ve arkadaşı ... ile buluştukları, beraber dolaştıkları esnada sanıkların ... plaka sayılı araç ile mağdurun yanına geldikleri, sanıkların mağdura "araca bin seninle konuşacaklarımız var" dedikleri, mağdurun araca binmemesi üzerine sanıkların mağdurun kolundan tutarak zorla araca bindirdikleri ve boş bir arsaya götürdükleri, burada sanıkların mağdura soruşturma aşamasında ele geçirilemeyen sert bir cisimle ve elleriyle vurdukları, bu esnada sanıkların mağdurun cebinde bulunan 2.800,00 TL parayı rızası dışında aldıkları olayda sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 nci madde uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,08.05.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3245, Karar No: 2023/3392, Tarih: 23.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3245 E.  ,  2023/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücreti talebi dışında reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/2190 Esas, 2022/2366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, mağdurenin beyanlarının tutarsız olduğuna, dosyada sanığın cezalandırılmasına yeter, somut delil bulunmadığına, sanığın dokunmasının cinsel amaçlı olmadığına, sübut kabul edilse dahi eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığına ve temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

.... Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Dosya kapsamına göre sanığa üst hadden ceza verilmesi ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "...Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 07/06/2022 tarih 2022/1001 sayılı raporu ile sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecinde tanık olarak beyanı alınan mağdurenin ablası olan ... \*\*\*\*\*'nın beyanlarının mağdurenin beyanlarını doğrudan destekler nitelikte olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "...Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 07/06/2022 tarih 2022/1001 sayılı raporu ile sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecinde tanık olarak beyanı alınan mağdurenin ablası olan ... \*\*\*\*\*'nın beyanlarının mağdurenin beyanlarını doğrudan destekler nitelikte olduğu görülmüştür.

Yine sanığın kardeşi ve mağdurenin amcası olan ... \*\*\*\*\*'nın, olaydan sonra sanığa hitaben 'nasıl yaparsın' şeklinde sorması üzerine sanığın da 'oldu bir kere' şeklinde cevap verdiği yönündeki anlatımda bulunduğu ve yine tanık olarak beyanı alınan ...\*\*\*\* ...\*\*\*\* \*\*\*\*\*\*\*\*\*'nın da tanık ... \*\*\*\*\*'nın bu anlatımını doğruladığı görülmüştür.

Mahkememizce kabul edilen olayın oluş şekli;

Yapılan yargılama, toplanan deliller, katılan mağdur ... \*\*\*\*\*'nın aşamalardaki tutarlı ve ısrarlı anlatımları, sanığın savunması, sanığın akıl sağlığının eyrinde olduğuna dair ATK raporu, tanıklar ...\*\*\*\*\* ...\*\*\*\*, ...\*\*\*\* ...\*\*\*\* ve ...\*\*\*\* ...\*\*\*\* ...\*\*\*\*\*\*\*\*\*'nın anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,

Mahkememizce kabul edilen olayın oluş şekli;

Yapılan yargılama, toplanan deliller, katılan mağdur ... \*\*\*\*\*'nın aşamalardaki tutarlı ve ısrarlı anlatımları, sanığın savunması, sanığın akıl sağlığının eyrinde olduğuna dair ATK raporu, tanıklar ...\*\*\*\*\* ...\*\*\*\*, ...\*\*\*\* ...\*\*\*\* ve ...\*\*\*\* ...\*\*\*\* ...\*\*\*\*\*\*\*\*\*'nın anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,

Sanık ... \*\*\*\*\*'nın üzerine atılı bulunan Çocuğun Cinsel İstismarı suçunda mağdur ... \*\*\*\*\*'nın sanığın kardeşinin kızı olduğu olay günü mağdurun sanığa ıslak kekten getirdiği, mağdurenin küçükken sanık olan amcasına yazmış olduğu mektubu sanığın çıkararak okumasını istediği, mağdurun da üzerinde 'canım amcam seni çok seviyorum, bu mektubu gittiğin her yere götür' yazan mektubu okuduğu, sanığın mektubu okuyan mağdura ne düşündüğünü sorduğu, mağdurun da kısmen alaycı şekilde 'ben ne yazmışım böyle' diye cevap verdiği, daha sonra sanık mağdura karşı eylemine devam ederek 'balım çok tatlısın' demeye başladığı, sonrasında pastadan biraz yedikten sonra mağdura 'dudakların çok güzel seni öpebilirmiyim' diye sorduğu, mağdurun hayır diye cevap verdiği, bu sırada mağdur ve sanığın aynı koltukta yan yana oturmakta oldukları, sanığın cinsel arzularını tatmin amacıyla ellerini mağdurun kalçasının üzerinde gezdirdiği, elini beline koyarak dudağından öpmeye çalıştığı, mağdurun yüzünü çevirmesi üzerine dudağından öpemediği ancak mağduru yanağından iki kez öptüğü, sonrasında ayağa kalkarak belinden tuttuğu mağduru açık olan çekyata yatırdığı, sanığın da mağdurun yanına uzandığı, emer şekilde mağdurun boynundan öpmeye başladığı, ardından kulağına 'öpiyim öpiyim' dediği, mağdurun bu durumdan kurtulmak için sanığı itekleyerek kaçmaya çalıştığı, ancak sanığın eylemine devam ederek mağdurun kıyafetlerinin üzerinden göğüslerini iki kez sıkıp 'nerede büyüttün bunları bu kadar' şeklinde sözler sarfettiği, sonrasında eylemin son bulduğu olayda mağdurenin evine gideceği sırada sanığın mağdureye olanları anne ve babasına anlatmaması konusunda telkinde bulunduğu, mağdure evine gittiğinde olayı doğrudan ablasına anlattığı, sanığın katılan mağdur ... \*\*\*\*\*'ya yönelik cinsel istismar suçunu bu şekilde işlediği vicdani sonuç ve kanaatine varılarak sanığın hüküm fıkrasında belirtildiği şekilde cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Teşdit nedeni;

Mağdurenin yaşı itibariyle kişisel gelişim aşamasında olan bir çocuk olması ve bu eylem nedeniyle mağdurenin psikolojisinde ve gelecek yaşamında yaşatacağı olumsuzluk meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı açısından teşdit nedeni sayılmıştır.

Suç vasfı açısından değerlendirme;

Teşdit nedeni;

Mağdurenin yaşı itibariyle kişisel gelişim aşamasında olan bir çocuk olması ve bu eylem nedeniyle mağdurenin psikolojisinde ve gelecek yaşamında yaşatacağı olumsuzluk meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı açısından teşdit nedeni sayılmıştır.

Suç vasfı açısından değerlendirme;

Her ne kadar sanığın eyleminin Sarkıntılık suçunu oluşturabileceği değerlendirilmiş ise de; olay anında sanığın mağdura 'dudakların çok güzel seni öpebilirmiyim' diye sorduğu, mağdurun hayır diye cevap verdiği, bu sırada mağdur ve sanığın aynı koltukta yan yana oturmakta oldukları, sanığın cinsel arzularını tatmin amacıyla ellerini mağdurun kalçasının üzerinde gezdirdiği, elini beline koyarak dudağından öpmeye çalıştığı, mağdurun yüzünü çevirmesi üzerine dudağından öpemediği ancak mağduru yanağından iki kez öptüğü, sonrasında ayağa kalkarak belinden tuttuğu mağduru açık olan çekyata yatırdığı, sanığın da mağdurun yanına uzandığı, emer şekilde mağdurun boynundan öpmeye başladığı, ardından kulağına 'öpiyim öpiyim' dediği, mağdurun bu durumdan kurtulmak için sanığı itekleyerek kaçmaya çalıştığı, ancak sanığın eylemine devam ederek mağdurun kıyafetlerinin üzerinden göğüslerini iki kez sıkıp 'nerede büyüttün bunları bu kadar' şeklinde sözler sarfettiği, bu kapsamda, uzun süre bedensel temasta bulunulduğu, sanığın eyleminin ani ve kesiklik gösteren hareketler olmadığı, devamlılık gösterip sarkıntılık düzeyini aştığı kanaatine varılarak sanığın cinsel istismar suçundan cezalandırılması yoluna gidilmiştir. (Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 02/02/2017 tarih 2016/12533 E. Ve 2017/432 .... Sayılı ilamı, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 19/04/2016 tarih 2016/2499 E. Ve 2016/3942 .... Sayılı ilamı)" şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu görülmüştür.

.... Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücreti İstemine Yönelik

Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

.... Sanık Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Diğer Temyiz Talepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/2190 Esas, 2022/2366 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28538, Karar No: 2013/19590, Tarih: 10.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/28538 E.  ,  2013/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Kısmen kamu davasının düşürülmesi, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Oluş ve dosya kapsamına göre suçun vasfında hataya düşülüp, ayrıca sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 24. maddesindeki uzlaşma prosedürü de işletilmeden, yakınanın şikayetçi olmadığından bahisle uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların hırsızlık suçunu yakınanın minibüsünün sürgülü camını zorlayarak kapısını açmak suretiyle işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

3- Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;