muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6523, Karar No: 2023/2381, Tarih: 04.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6523 E.  ,  2023/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan

itirazın reddi

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 tarihli ve 2021/26382 Soruşturma, 2021/42539 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/6193 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 28.05.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.06.2022 tarihli ve 2022/9974 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/92145 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/92145 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısı'nın 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin, şüphelinin kendisine kilometresi değiştirilmiş araç satarak dolandırdığını belirterek şikâyetçi olması üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca şikayetin araç alım satım sözleşmesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve bu durumda dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, aracın ilk sahibi şüpheli ... ve diğer şüphelinin ifadelerinin alınması, aracın alım satımına ilişkin kayıtlar ve muayenesine ilişkin belgelerin Tüvtürk Genel Müdürlüğünden getirtilerek aracın kilometresinin kimin mülkiyetinde iken ve ne kadar düşürüldüğünün tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itizın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz ..., süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin, sahibinden.com isimli internet sitesinde gördüğü ilan üzerine şüphelilerden ... ile irtibata geçtiği, yapılan yüz yüze görüşme ve şüphelinin araçta herhangi bir hata veya ayıp bulunmadığı, kilometresinin de orjinal olduğunu söylemesi üzerine 167.441 km'de olan aracın, 04.05.2017 tarihinde noter üzerinden satışının gerçekleştiği, daha sonra yapılan araştırmada ise aracın 22.02.2013 tarihinde kazaya karıştığı ve kilometresinin 201.842 olarak göründüğü, Tüvtürk üzerinden alınan araç muayene raporu verilerinde ise aracın 16.06.2015 tarihinde 166.788, 16.06.2017 tarihli muayenede ise 168.245 kilometrede olduğunun belirlendiği, aracın önceki sahibinin de şüpheli ... olduğu, böylece kilometresi düşürülmüş aracın satılarak dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia olunması karşısında; şüphelilerin ifadelerine başvurulması, suça konu aracın geçmişe yönelik tüm tescil ve satış bilgilerinin ilgili Trafik-Tescil Dairesi'nden celp edilmesi, araca ait tramer kayıtlarının varsa önceki servis kayıtlarının ve muayenesine ilişkin belgelerin Tüvtürk Genel Müdürlüğünden getirtilerek aracın kilometresinin düşürülüp düşürülmediğinin, düşürülmüş ise kimin mülkiyetindeyken düşürüldüğünün tespit edilmesi, araçtaki kilometre düşürülmesinin ne şekilde ve nasıl gerçekleştiğinin, basit bir kontrol ile anlaşılıp anlaşılmayacağının belirlenmesine yönelik teknik bilirkişiden rapor alınmasından sonra somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının takdir ve tayini gerekirken; "... müştekinin şikayetine konu eylemin temelde taraflar arasındaki ilişkinin alım satım akdinden kaynaklanan hukuki temelli bir ilişki olduğu ve sözleşmeye aykırılık, edimini ifa etmeme gibi iddiaların sözleşmenin haklı feshi ve aynı zamanda çeşitli alacak ve tazminat istemleri doğurabileceği, ancak bu iddiaların çözüm yerinin hukuk mahkemeleri olduğu, kesinleşen alacakların icra marifetiyle tahsil edilebileceği, şu haliyle anlatıma göre dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/6193 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/6193 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5617, Karar No: 2010/9883, Tarih: 28.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5617 E.  ,  2010/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :21.10.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan Korgun Belediye Başk.adına Belediye Başkanı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2656- 4539- 4543- 5277 ve 5310 parsel No’lu taşınmazların paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile aynen bölünmeleri mümkün olmayan taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden Korgun Belediye Başkanlığı’nın 2656- 4539 ve 4543 parsel No’lu taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... Belediye Başkanlığı’nın 5277 ve 5310 No’lu parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı, dava dilekçesinde, dava konusu edilen taşınmazlara tarafların birlikte malik olduklarını, hissedarları ile anlaşamadığını belirterek, taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesini talep etmiştir. Davalılar ..., ... ve ... ..., davayı kabul ettiklerini, kendilerinin de taşınmazların satılarak paydaşlığın giderilmesini istediklerini belirtmişlerdir. Diğer davalılar duruşmalara gelmemiş ve bir savunmada bulunmamışlardır.

Dava konusu edilen ve satışına karar verilen 5277 ve 5310 parsel No’lu taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine 7.3.1974 tarihi itibariyle belediye lehine 2972 Sayılı Kanun’un 7. maddesine göre kamulaştırma şerhi düşülmüştür. Bu şerhte 5277 No’lu parselin tamamının kamulaştırıldığı belirtildiği gibi yerinde yapılan keşif sonrasında fen ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlarda da 5277 No’lu parsel üzerindeki ahşap evin yıkılmış olup bu parselin Korgun Belediyesi tarafından 14-15 yıldır yol olarak kullanıldığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak, kesinleştiğinin saptanması durumunda kamulaştırılan kısmın ifraz edilerek kalan kısmın paydaşlığının giderilmesine ve 5277 No’lu parselin tamamının kamulaştırıldığının tespit edilmesi halinde ise hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle 2656- 4539 ve 4543 parsel No’lu taşınmazlara ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle 5277 ve 5310 No’lu parsellere ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına 28.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1405, Karar No: 2020/4122, Tarih: 17.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1405 E.  ,  2020/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

HÜKÜM : Beraat, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı vaki itirazın Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 gün ve 2015/142 D. iş sayılı kararı ile kesin olarak reddedildiği ve bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmadığı belirlenip, müşteki ... vekilinin, sanıklar hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dava dosyasında; duruşmaya gelmeyen ve hakkında çıkartılan zorla getirme kararlarının sonuçsuz kaldığı müşteki ...’in özel vekili Av. ..., hazır bulunduğu 04.06.2014 günlü ilk oturumda; “Aleyhe hususları kabul etmiyoruz. Müvekkilime telefon vasıtasıyla ulaşamıyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu; yargılamanın hiçbir aşamasında, yakınanın kamu davasına katılan sıfatını kazanması amacıyla usulüne uygun herhangi bir talepte de bulunulmadığının anlaşılması karşısında; müştekinin davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hakkının varlığından sözedilemeyeceğinden, müşteki ... vekilinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4693, Karar No: 2019/16402, Tarih: 19.12.2019

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2019/4693 E.  ,  2019/16402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın öncelikle savunmada bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre çıkarılacak tebligatın iade edilmesi halinde, MERNİS adresine çıkarılacak tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan sanığın savunmasında bildirdiği adrese MERNİS adresi olduğu da belirtilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın tüm aşamalarda ısrarlı bir şekilde suçlamayı kabul etmeyerek, hayatında Sivas'a hiç gitmediğini, hırsızlık suçundan yakalanmadığını, hazırlıktaki savunmanın kendisine ait olmadığını imzaların kendisi tarafından atılmadığını savunduğu, ceza yargılamasının temel amacı gerçeğin ortaya çıkarılması olduğu, sanığın hazırlıkta attığı imzaların eli ürünü olup olmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın, TCDD yollarına ait demir yollarının kenarlarına atılan hurda, selet, cebre ve ufak demir malzemelerini çalmaları şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 141/1 maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Yasa'nın 142/1-a gereği cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145.

maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın TCDD yollarına ait demir yollarının kenarlarına atılan hurda, selet, cebre ve ufak demir malzemelerini çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile bu malzemelerin değeri tespit edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21119, Karar No: 2014/30298, Tarih: 15.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21119 E.  ,  2014/30298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/317-2014/408

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlular aleyhine bir adet bonoya dayalı olarak Kayseri 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/5486 Esas sayılı takip dosyasında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlular tarafından yasal sürede icra mahkemesine yapılan başvuruda icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz edildiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip tarihi olan 21.04.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK'nun 17. maddesi uyarınca, tarafların yetkili mahkemeyi belirlemesi mümkün olup, yetki sözleşmesinin geçerli olabilmesi için, tarafların tacir ya da kamu tüzel kişisi olması gerekir. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, sözleşme ile yetkili kılınan yer münhasır yetkilidir.

Tacirin gerçek ya da tüzel kişi olması mümkün olup, Türk Ticaret Kanunu’nun 12. maddesinde gerçek kişi tacirin, aynı Kanun’un 16.maddesinde ise tüzel kişi tacirin tanımı yapılmıştır.

Somut olayda, lehtarın şirket olduğu, takibe konu bonoda İstanbul İcra Daireleri'nin yetkisinin kabul edildiği, tarafların kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili icra dairelerinin de yetkisini devam ettirmek istedikleri yönünde bir ibarenin bonoda yer almadığı görülmektedir.

Takip dayanağı bononun lehtarı olan alacaklı sermaye şirketi olduğuna göre, TTK. nun 16.maddesi kapsamında tacir olduğunun kabulü gerekir. Öte yandan borçluların bir kısmı sermaye şirketi olmakla TTK. nun 16.maddesi kapsamında tacir olup, gerçek kişi borçluların ise bonodaki yetki sözleşmesini kabul etmiş olması ve tacir olmadıkları yönünde bir iddia ve delil de ileri sürülmemesi karşısında yetki sözleşmesinin geçerli olduğu sonucuna varılmalıdır.

O halde mahkemece, borçluların yetkiye itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5771, Karar No: 2010/5479, Tarih: 24.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5771 E.  ,  2010/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26.05.2006 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında ''harici hat çekildiği'' şeklinde maddi bir bulgudan söz edilmesi, tutanak düzenleyici tanığın keşifteki anlatımında evdeki elektrikli şofbenin kullandığı enerjinin sayaçtan geçmediğini belirtmesi ve sanığın kovuşturma evresinde, '' suça konu sayacın bulunduğu evde 5-6 yıldan beri oturduğunu, şofben hattının evi satın aldığında var olduğunu ve kendi şofbenini takarak kullandığını'' savunması karşısında; önceki ev sahibi ile şofbeni taktırdığı kişilerin tespiti ve dinlenilmelerinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.