muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3016, Karar No: 2016/3124, Tarih: 14.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3016 E.  ,  2016/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, kendisinin de ortağı olduğu şirketin davalı ...'ın haksız eylemleri sonucu zarara uğradığını, bu zararın tazmini için tazminat davası açtıklarını, ancak davalı ...'in alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazları diğer davalılara sattığını öne sürerek BK.nın 18. maddesi uyarınca yapılan tasarrufların iptalini talep ederek ... Asliye Ticaret Mahkemesinde açtığı davada mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın taşınmazların bulunduğu ... Asliye Mahkemesine gönderilmesine verilmiş, bu mahkeme tarafından da dava dosyasının görevsizlik kararı ile ... ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiş olup, bu mahkeme tarafından da davanın ticari nitelikte olmaması nedeniyle görevsizlik kararı ile dava dosyasının ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 14/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25914, Karar No: 2015/1922, Tarih: 10.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25914 E.  ,  2015/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hizmet tespiti istemli davada, Mahkemece; işin görüldüğü işyeri adresinin .... olduğu ve dava konusu işlemin .... Sosyal Güvenlik Merkezi işleminden kaynaklandığı gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 134. maddesi hükmü gereği davanın görülmesinde iş mahkemeleri görevli kılınmış olup, maddede yetki yönünden açık bir hüküm bulunmamasından ötürü, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi gereğince, davaya, dava olunanların ikametgahı mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, 15. maddesinde ise, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, ayrıca 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Genel Yetkili Mahkeme” başlığını taşıyan 6. maddesi ile “Şubeler ve Tüzel Kişilerle İlgili Davalarda Yetki” başlıklı 14. maddesinde de aynı yetki hükümlerine yer verilmiştir.

Tüm davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, 1086 ve 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Başka bir anlatımla, her dava, Kanunda aksine hüküm öngörülmediği takdirde, açıldığı tarih itibarıyla davalının yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Anılan genel yetki kuralının yanında, bazı davalar için başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmış olup, istisna niteliğindeki bu düzenlemelere özel yetki kuralları denilmektedir. Özel yetki kurallarının kamu düzenine ilişkin olmadığı, özel yetkinin genel yetkiyi kaldırmayıp her iki kuralın beraber uygulandığı, davacının her iki yetki düzenlemesi arasında seçim hakkı bulunup davasını, öngörülen iki mahkemeden birinde açabileceği temel ilke olmakla birlikte, bazı davaların mutlak surette belli bir yer mahkemesinde açılması benimsenmiştir ki, bu durumda kesin yetki söz konusudur. Diğer taraftan, tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yeri sayılan merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir.

Somut olaya gelince, davalılardan.....nin ticari merkezinin “... Mah. ... Sok. .... İşhanı No:... ...../İstanbul” olması karşısında, anılan davalının ticari merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin iş bu davaya bakmada yetkili olduğu ve davacıların da seçimlik haklarını kullanarak davalılardan ......nin ticari merkezi olan İş Mahkemesinde davayı açtıkları belirgindir. Davacıların çalışmalarının geçtiği yerin .... Adliyesi yargı çevresi içinde bulunmasının, davalılardan .... . Nin ticari merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkisini ortadan kaldırmayacağı gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yapılacak araştırma sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1070, Karar No: 2011/7504, Tarih: 14.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/1070 E.  ,  2011/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

K A R A R -

Dava; tapu iptâli ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosya kapsamına bakıldığında; dava dışı arsa sahipleri ..., ..., ... ve ... ile dava dışı ...İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. arasında düzenleme biçiminde 23.12.1993, 05.03.1997 ve 08.12.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri imzalandığı; yüklenici şirketin sözleşmelerden kaynaklanan haklarını 26.05.1995 tarihli protokol ile davacı kooperatife devrettiği ve yine yüklenici şirket ile kooperatif arasında 24.02.2003 ve 07.04.2003 tarihli ek protokollerin imzalandığı anlaşılmaktadır. Davaya konu olan 10 parseldeki C blok, 3. kat, 6 nolu bağımsız bölümün kat karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca dava dışı yüklenici şirkete ait olduğu konusunda bir çekişme yoktur. Dava konusu 6 nolu bağımsız bölümün 240/4800 payı arsa sahibi ..., 240/4800 payı da arsa sahibi ... adlarına kayıtlı iken, ... adına kayıtlı pay kooperatif üyesi ...'e devredilmiştir. Diğer arsa sahibi ... adına kayıtlı 240/4800 pay ise, yüklenici şirket ortağı ... tarafından arsa sahibinden alınan vekâletnameye istinaden oğlu davalı ...'e devredilmiştir. Dava, yalnızca son malik aleyhine açılmış olup, adı geçen cevabından davacı kooperatifin protokol ve ek protokollerden kaynaklanan yükümlülüklerini dava dışı ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ne karşı yerine getirmediğini; dolayısıyla dava konusu bağımsız bölüm payına hak kazanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Gerçekten de, davacı kooperatifin, dava konusu bağımsız bölüme hak kazanabilmesi için dava dışı ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ne karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmiş olması gerekir. Dava dışı ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. davada taraf olmadığından bu yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediği ...İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin savunması alınmak ve delilleri değerlendirmek sureti ile incelenip araştırılmamıştır. Davanın sonuçlandırılabilmesi için ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin davada taraf olarak yer alması zorunludur.Mahkemece yapılacak işlem, dava dışı yüklenici ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin davaya dahil edilmesini sağlamak, cevap verir ve delil bildirir ise, inceleyip değerlendirmek; yine bilirkişilerden alınacak ek rapor ile, davacı kooperatifin protokollerden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğini ve dava konusu bağımsız bölüme hak kazanıp kazanmadığını belirlemek, sonucuna göre hükme varmaktan ibarettir.Taraf teşkili sağlanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7962, Karar No: 2015/1432, Tarih: 20.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7962 E.  ,  2015/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, yol-yemek ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş aktinin davalıca haksız feshedildiğini ileri sürerek ücret, fazla mesai ücreti, telefon gideri, yol ve yemek sosyal yardımı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, kendi isteği ile işten ayrılan davacının iddia ve taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile ücret, fazla mesai ücreti ve yemek sosyal yardımı taleplerinin kabulüne, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, 2008 yılı Eylül ayı bordrosundaki 510,38 TL. tahakkuk miktarı ücret alacağından mahsup edilmiş ise de, bu miktarın içinde aynı bordroda yer alan 23,33 TL fazla mesai ücreti tahakkuku da yer almaktadır. Dolayısı ile, ücret alacağından 2008 yılı Eylül ayı bordrosundaki miktarın mahsubu esnasında 23,33 TL. fazla mesai ücretinin dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Fazla mesai ücretine ilişkin olarak, davacı vekili 846 TL. fazla mesai ücretinin ödendiğini belirterek bakiye fazla mesai ücretini talep etmiştir.

Dosyada mevcut hesap pusulalarından imzalı olan Ağustos ve Eylül ayları fazla mesai ücreti hesaplamasında zaten dışlanmış olup, davacı vekilinin dava dilekçesinde bu aylar için belirttiği toplam miktar 846 TL.’dır. O halde, hesaplamada Ağustos ve Eylül ayları dışlandıktan sonra hesap pusulasında imza olmayan aylar için yapılan hesaplamadan, davacı vekilinin beyanına dayanılarak tekrar 846 TL. düşülmesi hatalıdır. Nitekim, davacı vekilince ödendiği belirtilen 846 TL.’nın hesap pusulasında imza bulunmayan aylar için yapıldığını davalı ispatlayamamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai ücretinin hesaplanmasında, hesap pusulası imzalı olup, imzada irade fesadı davacı tarafından ispatlanamayan Ağustos ve Eylül aylarını dışlamaktır. Ancak, hesap pusulası imzasız aylar için yapılan hesaplamadan tekrar 846 TL. mahsup edilmemeli, böylelikle mükerrer mahsup yoluna gidilmemelidir.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai ücretinin hesaplanmasında, hesap pusulası imzalı olup, imzada irade fesadı davacı tarafından ispatlanamayan Ağustos ve Eylül aylarını dışlamaktır. Ancak, hesap pusulası imzasız aylar için yapılan hesaplamadan tekrar 846 TL. mahsup edilmemeli, böylelikle mükerrer mahsup yoluna gidilmemelidir.

4-Yol sosyal yardımı açısından ise gerek davalı vekilinin tevilli beyanları, gerek davacı şahidinin beyanlarından, davacıya yol sosyal yardımı ödenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Yargılama esnasında verilen davacı vekilinin beyan dilekçesinde yol sosyal yardımı olarak belirtilen 32,50 TL.’nın davacı lehine hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4804, Karar No: 2022/5674, Tarih: 09.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4804 E.  ,  2022/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde temizlik işlerinde çöp kamyonu şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, davalı ile dava dışı hizmet alım yapılan firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu; bu nedenle davalı işçisi sayılarak alacaklarının buna göre belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminat ile eğitim, yemek, çocuk yardımı, bayram harçlığı, ilave tediye, sendikal ikramiye, giysi, aile yardımı, yakacak ücreti, yol yardımı, bilet, ek gıda, direksiyon primi, gece çalışma ücreti, vergi indirimi alacağı, hafta tatili, ücret, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'ini öne sürmüş ve davacının kendi işçileri olmadığı gerekçesiyle husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, davalı ile dava dışı işverenler arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olmadığı, davalının asıl işveren olarak davacının alacaklarından sorumlu olduğu; davacının bir kısım kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ikramiye, yakacak yardımı, bayram harçlığı, genel tatil ücreti ve çocuk yardımı alacağının bulunduğu; ancak diğer istemlerin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davalı ile dava dışı işverenler arasındaki asıl - alt işveren ilişkisinin muvazalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davalı ile dava dışı işverenler arasındaki asıl - alt işveren ilişkisinin muvazalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının değişen alt işverenlerin işçisi olarak hizmet alım ihaleleri kapsamında kamyon şoförü olarak davalı ... nezdinde çalıştığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67 nci maddesi (5393 sayılı Kanun) ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin altıncı fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, asıl iş mahiyetindeki çevre temizlik işinin alt işverenler eliyle gördürülmesinin mümkün olduğu, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı, asıl - alt işveren ilişkisi kabulünün yerinde olduğu, vekâlet ücretine yönelik hükmün de doğru olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davalı ile dava dışı işverenler arasındaki asıl - alt işveren ilişkisinin muvazalı olduğunu, bir kısım emsal davalarda da muvazaa olgusunun kabul edildiğini, hükümde vekâlet ücretinin de hatalı belirlendiğini iddia ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davalı ... ile dava dışı işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "D. Sözleşmelerin yorumu, muvazaalı işlemler" kenar başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır."

2. 4857 sayılı Kanun'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. ...

2. 4857 sayılı Kanun'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. ...

Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez.

..."

3. 5393 sayılı Kanun'un 67 nci maddesine göre temizlik işleri ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir.

3. Değerlendirme

Bir üst başlıkta yapılan açıklamalar ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının davalı ... asıl işverenliğinde alt işveren işçi olarak temizlik işinde çalıştığı, davalının yaptığı hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğuna yönelik dosyada somut delillerin bulunmadığı, davacı tarafça emsal olarak gösterilen davalardaki delil durumunun farklı olduğu, bir kısım davalarda ise yapılan işin farklı olup davacıya emsal teşkil etmeyeceği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince hükmedilen vekâlet ücretinin de karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine uygun olduğu ve bu konuda Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçenin yerinde olduğu görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6470, Karar No: 2006/13572, Tarih: 10.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6470 E.  ,  2006/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden davacının davalı ile birlikte yaşamaktan kaçındığı ve davalıyı istemediğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Davalıdan kaynaklanan ve boşanmayı gerektirir bir olayın varlığı kanıtlanmış değildir.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.10.2006