muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4111, Karar No: 2024/4307, Tarih: 25.11.2024

1- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı arsa sahibi vekilinin tüm, asıl davada davalı-birleşen davada davacı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin edimlerini yerine getirebilmesi için arsa üzerinde bulunan binanın yıkılmasının zorunluluk arz ettiği, yıkılan binanın enkazının işe yaramadığı ve yıkımın arsa sahibinin yararına olduğu, sözleşmede bu yapının yıkımı nedeniyle eski yapının kullanılamamasından ötürü kira bedeli ödeneceğinin kararlaştırılmadığı hususları gözetilerek, asıl davada eski yapı nedeniyle kira bedeline ve yıkılan binanın değerine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, birleşen davaya konu davacı yüklenicinin davalı arsa sahibi yararına yaptığı imalatın bedeli, TBK’nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca sözleşmenin taraf iradelerinin geriye etkili fesih yönünde birleştiği 19/2/2021 (birleşen davanın açıldığı) tarihte sözleşmenin geriye etkili feshedilmiş sayılacağından bu tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçleri üzerinden belirlenmesi gerekirken, dava tarihindeki yapı yaklaşık birim fiyatları baz alınarak belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nun 373/1. maddesi gereğince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/752 E., 2022/55 K. sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12534, Karar No: 2019/15979, Tarih: 05.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/12534 E.  ,  2019/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; borçlunun yetki itirazında bulunduğunu ve borçlu tarafından 43.200 TL’nin ihtirazi kayıtla yatırıldığını, dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderildiğini ve yetkili icra dairesince yeniden borçluya ödeme emri tebliğ edildiğini, borçlunun borca itirazı üzerine takibin durduğunu, yetkisiz icra dairesine yatırılan 43.200 TL’nin kendisine ödenmesini icra müdürlüğünden talep ettiğini, icra müdürlüğünce süresinde borca itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğinden bahisle talebin reddine karar verildiğini belirterek, talebin reddine ilişkin 14/08/2017 tarihli icra müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep ettiği, ilk derece mahkemesince, şikayetin reddedildiği, istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi..... Hukuk Dairesinin 09.05.2018 tarih ve 2018/1029 E.- 1096 K. sayılı kararı ile istinaf istemi kabul edilerek, ilk derece mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, alacaklının şikayetinin kabulü ile icra müdürlüğü işleminin iptaline, 43.200 TL paranın reddiyatının yapılarak alacaklıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda alacaklı tarafından ... 16. İcra Müdürlüğü'nün 2017/12468 Esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte, borçlunun yetkiye itirazı ile birlikte ihtirazi kayıtla 43.200 TL ödemede bulunduğu ve ihtirazi kayıtla yatırılan miktar dışında dosyanın kalan tüm borcuna itiraz ettiği, alacaklının talebiyle dosyanın ... İcra Müdürlüğü'ne gönderildiği, yetkili ... 14. İcra Müdürlüğü’nün 2017/8216 Esas sayılı dosyasından çıkarılan örnek 7 ödeme emrinin 14.08.2017 günü tebliğ edildiği, borçlunun süresinde bu kez tüm borca itiraz ettiği, icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklı vekilinin 08.08.2017 tarihinde yetkisiz icra müdürlüğüne yatırılan 43.200 TL’nin ödenmesini talep ettiği, icra müdürlüğünün talebi reddettiği görülmektedir.

Bu durumda; alacaklı tarafça başlatılan ilamsız takipte borçlu yetki itirazında bulunmuş olup dosya yetkili icra dairesine gönderilmiş olmakla, yetkili icra dairesinden borçluya gönderilen ödeme emri borçluya yeniden itiraz hakkı verir. Borçlunun yetkisiz icra dairesinde yaptığı borca kısmi itiraz yetkili icra dairesinde başlatılan takip yönünden hiçbir hukuki sonuç doğurmayıp yetkili icra müdürlüğünce süresinde yapılan itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğinden bir başka deyişle takip kesinleşmediğinden yetkisiz icra müdürlüğüne ödenen meblağın alacaklıya ödenmesi mümkün değildir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca şikayetçi alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemes...... Hukuk Dairesinin 09.05.2018 tarihli, 2018/1029 E.- 1096 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28778, Karar No: 2015/35412, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28778 E.  ,  2015/35412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedilmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı şirket çalışanı olmadığını, dava dış... çalışanı olduğunu, davalı şirketin işveren vekili konumunda olduğunu ve davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacıya ibraname karşılığı hak ettiği alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yurt dışında çalıştığı yabancı tüzel kişilerle davalı şirket arasında organik bağ bulunduğu, davacıların taleplerinden davalı şirketin sorumlu olduğu, davacı işçinin iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından işverene verilen istifa dilekçesi ile sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait Katar işyerinde 27.03.2008-19.05.2010 tarihleri arasında çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece, davacının istifa dilekçesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiği gerekçesi ile ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından elle yazılıp işverene verilen 01.05.2010 tarihli dilekçede aynen “Şantiyenizde 26.03.2008 tarihinden itibaren kalıpçı ustası olarak çalışmaktayım. Ailesel problemim nedeniyle Türkiye'ye dönmek zorundayım. 20.05.2010 tarihinde işi bitimi sözleşme bitimi olarak, Türkiye'ye dönebilmem için gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim" yazmaktadır. Söz konusu dilekçenin istifa olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Zira, Dairemizce incelenen çok sayıda emsal dosyada da işçi tarafından verilmiş olan dilekçelerin çoğunun istifa amaçlı olmayıp, yurda dönüş için verildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki davacıya imzalı ibraname ile kıdem tazminatı ödenmiş olup, istifa eden işçiye kıdem tazminatı ödenmesi mümkün olmadığından iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği açıktır. İş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiği anlaşılmakla davacının ihbar tazminatı talebinin de kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7256, Karar No: 2020/7273, Tarih: 16.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7256 E.  ,  2020/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; 2272 ada, 17 parsel sayılı 279 m2 sahalı, arsa vasıflı taşınmazın 1/4 hisse malikleri ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in taşınmazdaki hisselerine mal memuru ... Defterdarının Kayyım olarak tayin edildiğini, anılan taşınmaz ile ilgili olarak müvekkil idarece mahallinde 16/05/2014 tarihinde yapılan tahkikatta, taşınmazın davalı ... tarafından konut+bahçe+ müştemilat olarak işgal edildiğinin tespit edildiğini belirterek haksız işgal nedeniyle 01/01/2007-31/12/2011 tarihine kadar toplam 11.881,00 TL alacağın dönem sonlarından itibaren işleyecek kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taşınmazın 1/4 hissesinin kayyımın koruması altında olduğunu, bunun takriben 80 m2 ettiğini, kendisinin ev ve bahçe olarak kullandığı alanın ise 70-80 m2 civarında olduğunu, geriye kalan 200 m2'sinin kullanılmadığını, kullanılmasının da mümkün olmadığını, taşınmazın bulunduğu satıhın heyelan bölgesinde olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (iş yeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı) 25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Açıklanan ilke ışığında dosya kapsamı incelendiğinde; çekişme konusu 279 m2 sahalı, arsa vasıflı 2272 ada, 17 parsel sayılı taşınmazın 3/4 hissesinin davalı ..., 1/4 hissesinin malikleri ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına kayıtlı olduğu, 1/4 hisse malikleri ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in taşınmazdaki hisseleri yönünden hak ve menfaatlerini korumak ve temsil etmek üzere Fatih 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.05.2010 tarihli ve 2008/1095 Esas, 2010/541 sayılı kararı ile mahallin en büyük mal memuru ... Defterdarının Kayyım olarak tayin edildiği, 279,00 m2 alanlı taşınmazın davacının hissesine isabet eden payının 69,75 m2, davalının hissesine isabet eden payın ise 209,25 m2 olduğu, dava konusu taşınmazın 60,00 m2 büyüklüğünde zemin+1.kat şeklinde konut ve 74 m2'lik kısmının etrafının çit ve duvarla çevrili avlu şeklinde olmak üzere toplam 134,00 m2'lik alanın davalı ... tarafından kullanıldığı, kullanım dışındaki çeşitli ağaçlar bulunan alanın, eğimli olması nedeni ile giriş-çıkış imkanının kısıtlı olduğu ve yolunun bulunmadığı, komşu parsel duvarı ile davalı kullanımındaki bölgenin alt tarafında yapılan mevcut duvar arasında atıl bir alan olduğunun tespit edildiği, kayyımla temsil olunan pay maliklerinin çekişme konusu 17 parselde kullandıkları ve kullanabilecekleri yerin bulunmadığı, taşınmazın tapu kaydındaki hakim cinsin kargir ev olduğu anlaşılmaktadır.

Paydaşlar, kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Ancak, bu kural o yeri kullanabilecek paydaşlar arasında geçerlidir. Kimliği tespit edilemeyen kişinin, o yeri kullanması olanağının bulunmadığı açıktır. Öte yandan kimliği tespit edilemeyen kişinin haklarını korumakla yükümlü olan kayyımın, bedelsiz olarak taşınmazın kullanılmasına izin verme olanağı bulunmadığından kayyımla idare edilen yerler için intifadan men şartı aranmayacaktır. Yargıtayın ve Dairemizin yerleşmiş uygulamaları bu yöndedir.

Mahkemece, kayyımla temsil olunan pay maliklerinin çekişme konusu 17 parselde kullandıkları ve kullanabilecekleri yerin bulunmadığı dikkate alınarak davacının ecrimisil isteğinin kabulüne karar vermek gerekir iken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13226, Karar No: 2011/14587, Tarih: 27.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13226 E.  ,  2011/14587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/07/2009 tarih ve 2007/601-2009/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı ... Oyak Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.10.2011 gününde davacı davalı ... Oyak Sigorta A.Ş. avukatı .... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı ve diğer davalı ... gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'in müvekkili şirket nezdinde Sağlık Sigortası Poliçesi ile sigortalı olduğunu, 28.07.2007 tarihinde sürücüsü bulunduğu 06 TS 103 plakalı araç ile seyir halinde iken bu araca, davalı ...'nun maliki ve işleteni, davalı ...'in ise sürücüsü olduğu ve diğer davalı ... Oyak Sigorta A.Ş.'ne ZMMS poliçesi ile sigortalı olan aracın çarpması sonucu maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini, kaza sonucu ...'in yaralandığını ve tedavisinin Mesa Hastanesinde yapıldığını, mezkur olay nedeniyle tedavi giderleri olarak müvekkili şirket tarafından 30.11.2007 tarihinde 35.224.48 TL'nin ödendiğini, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek 35.224.28 TL tedavi giderinin 30.11.20047 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Oyak vekili, davalılardan ...’ya ait aracın müvekkili şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, davacının talep edebileceği meblağın, yapılan tedavi giderlerinin Sağlık Bakanlığı tarifesine göre ve davalı araç işleteninin kusuru oranındaki miktarla sınırlı olacağını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı ... hakkındaki dava davacı vekili tarafından 16.10.2008 tarihli celsede atiye terk edilmiştir.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ... Oyak vekili, davalılardan ...’ya ait aracın müvekkili şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, davacının talep edebileceği meblağın, yapılan tedavi giderlerinin Sağlık Bakanlığı tarifesine göre ve davalı araç işleteninin kusuru oranındaki miktarla sınırlı olacağını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı ... hakkındaki dava davacı vekili tarafından 16.10.2008 tarihli celsede atiye terk edilmiştir.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen trafik kazasında, davalı ... Oyak Sigortaya trafik sigortalı aracın sürücüsünün 8/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu davalı hakkında hüküm tesisine yer olmadığına, davalılar ... ve Axa Oyak Sigorta AŞ hakkındaki davanın kısmen kabulü ile toplam 35.155.66 TL'nin davalı ... Sigortadan dava tarihi olan 25.12.2007 tarihinden itibaren, aynı miktar alacağın diğer davalı ...'dan 31.936.85 TL'si için ödeme tarihi olan 03.12.2007 tarihinden, bakiye kalan 3.299.21 TL'si için taleple bağlı kalınarak 30.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sorumlu tutulmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. .

Kararı, davalı ... Oyak A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59.maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98.maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda, sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Bunlardan ayrı devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların korunmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2.maddesi hükmünde yer alan Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir ilkesinin sonucudur.

Tüm bu açıklamalar ışığında 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1.maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının değerlendirilmesi için mahkemece verilen kararın davalı ...Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı ...Ş.'nin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle Axa Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Oyak A.Ş.'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.