muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11288, Karar No: 2013/15003, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11288 E.  ,  2013/15003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı kurumun 27.05.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır.

Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin,

2-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 28.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytin ürününün 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın üzerinde yer alan ağaçların yaş ve cinsine göre 2012 yılı rayiç değerlerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren tüm tedavülleriyle birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7363, Karar No: 2013/12018, Tarih: 15.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7363 E.  ,  2013/12018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, tatil günleri çalışma ücreti ile askerlik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde halkla ilişkiler müdürlüğünde çalışmakta iken iş sözleşmesinin askerlik nedeniyle feshedildiğini, bir miktar ödeme yapıldığını ancak ödemenin eksik olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, yılılk ücretli izin, ikramiye ve askerlik yardımı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin askerlik nedeniyle feshedildiğini ve davacının tüm haklarının ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya yapılan ödemeler gözönüne alınarak davacının kıdem ve izin ücret alacağı farkının bulunduğu, diğer alacaklarının ise dava açıldıktan sonra ödendiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentllerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı olağan dışı hafta tatili ve fazla çalışma iddasını ispatla yükümlü olup davalı iş yeri Belediyedir. 2004-2005 yıllarında fazla çalışma yapılıp kayıtlara geçirildiği ve tahakkuk bedellerinin davacıya ödendiği anlaşılmaktadır. Takip eden yıllarda davacının işinin değişmediği gerekçesi ile aynı sürelerle fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır.

Mahkemece fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları hakkında somut delillerle kanıtlanan dönemler hariç diğer olağan dışı çalışma alacaklarının reddi gerektiği düşünülmeksizin hesaplamaya elverişli olmayan soyut anlatımlarla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Mahkemece fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları hakkında somut delillerle kanıtlanan dönemler hariç diğer olağan dışı çalışma alacaklarının reddi gerektiği düşünülmeksizin hesaplamaya elverişli olmayan soyut anlatımlarla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84–86 maddeleridir. Borçlar Kanununun 84 üncü maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85 inci maddesinde “birden fazla borçları bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş, 86 ncı maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme

Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde somut delillerle kanıtlanan davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri düşüldükten sonra işverence yapılan ödemelerin yukarıdaki esaslar doğrultusunda diğer alacaklardan mahsubu için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5308, Karar No: 2012/7746, Tarih: 28.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5308 E.  ,  2012/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali, davacı adına kayıt ve tesciline bu mümkün olmazsa tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar Vekilleri Av ... ve Av... ile asil ... ve davacı Vek. Av ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile arsa sahibi davalılar arasında ... Belediyesince imar uygulamasına tabi tutulduğu için imar şuyuulandırılması sonucunu bekleyen ... köyü 237 ada 9 parsel sayılı arsa üzerinde toplam 7 adet villa yapılması konusunda 21.09.2005 tarih ve 49580 yevmiye sayılı gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiğini, sözleşmenin hukuki şartnamesinin 1. maddesi gereğince davalıların arsanın 4/7 payını müvekkili şirkete satmayı taahhüt ettiğini, sözleşmenin imzalanmasından sonra belediyenin şuyuulandırma işlemlerinin 2007 yılı sonunda tamamlanarak kesinleştiğini ve şuyuulandırma sonucunda davalılara ait taşınmazın 1474 ada 1 parsel olarak adlarına tescil edildiğini, arsa sahipleri tarafından müvekkiline imar şuyuulandırmasından söz edilerek arsanın yeri ve tapu kaydının değiştiği, fiili imkansızlık nedeniyle sözleşmenin geçersiz hale geldiğinin bildirildiği, müvekkili tarafından gönderilen cevabi ihtarnamede bu durumun fiili imkansızlık yaratmadığının, sözleşmenin geçersiz hale gelmediğinin ve sözleşmeyi ifa etmeye hazır olduklarının belirtildiği, ancak arsa sahiplerinin bu duruma yanaşmadığını ileri sürerek taraflar arasındaki gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin aynen ifasına, sözleşmeye konu 1474 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 4/7 payının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, mümkün görülmediği takdirde 837.940 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, işbölümü itirazında bulunmuş, davanın .... Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise sözleşmeden sonra imar uygulaması nedeniyle müvekkillerinin sahibi olduğu arsanın değiştirilerek yeni yüzölçümlü daha farklı konumda daha değerli bir arsanın verilmesi sebebiyle davacı tarafa sözleşmenin uygulanmasının fiilen imkansız hale geldiği hatırlatılarak yeni arsa için sözleşme yapmak istiyorlarsa bildirmelerinin ihtar edilmesine rağmen davacı tarafın arsanın değerinin artmış olduğunu kabul etmekle beraber eski sözleşme ile aynı şartlarda sözleşme yapılmasını istediğini, sözleşmenin haksız olarak müvekkillerince feshedildiğinin kabulü halinde dahi müteahhidin o güne kadar yapmış olduğu masrafların beş katının talep edilebileceğini ancak müteahhidin yapmış olduğu bir masrafın olmadığını da savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının aynen ifa talebinin kabul edilmesi halinde hakkaniyete aykırı bir durum ortaya çıkacağı bu nedenle 21.09.2005 tarihli, 49580 yevmiye sayılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin feshine karar verilip davacı şirketin sözleşme ifa edilecek olsa idi elde edeceği kazançtan mahrum olması nedeniyle uğrayacağı zararın tazminine karar verilmesi gerektiği, sözleşmenin ifası halinde davacının 677.010 TL kâr elde edecek olduğu gözetilerek bu miktar yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı tarafın aynen ifa talebinin kabul edilmemesi aktin feshi sonucunu doğurduğundan bu durumda ayrıca tapu iptali ve tescil hakkında karar verilmesine de gerek olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 677.010 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, tazminata hükmedildiğinden tapu iptali ve tescil konusunda ayrıca karar verilmesine gerek olmadığına, fazlaya ilişkin istem yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hakimin reddi talebinin reddine yönelik davalılar vekilinin temyiz isteminin, HUMK'nun 35. ve HMK'nun 41. maddelerindeki şartlar oluşmadığından reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 21.09.2005 günlü sözleşme ile arsa sahiplerine ait ... İlçesi, ... Köyünde kain, eski 237 ada 9 parsel numaralı taşınmaz üzerine, arsa payı karşılığı inşaat yapılmak üzere anlaşmaya varılmış ise de, sözleşme tarihinden sonra ... Belediyesince resen yapılan İmar Kanununun 18. maddesine uygun uygulama sonucu, 237 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1477 ada 31 parsel haline dönüştüğü, davalı arsa sahiplerine ise bu parsele bir miktar uzaklıkta bulunan yeni 1474 ada 1 parsel sayılı taşınmazın verildiği dosyadaki belgelerle sabittir.

Görüleceği üzere, sözleşme konusu parselin bulunduğu bölgede davalı arsa sahiplerinin hiçbir dahli olmadan, belediyesince yapılan imar uygulaması sonucu, sözleşme konusu taşınmaz tümüyle arsa sahiplerinin elinden çıkmış, böylece sözleşme konusu iş sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle imkansız hale gelmiştir (Borçlar Kanunu'nun 117. maddesi ve Türk Borçlar Kanunu'nun 136. maddesi). İmkansızlığın oluşumunda arsa sahiplerine atfı kabil herhangi bir kusurun söz konusu olmadığı açıktır. Nitekim, arsa sahiplerine uygulama yapılan bölgede bir başka yerden, vasıfları farklı bir başka taşınmaz verilmiştir. Bu hale göre, davanın sonradan oluşan imkansızlık sebebiyle reddi yerine, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde, tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olmuş bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının kabulü ile bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar lehine takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine peşin harcın istek halinde taraflara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25503, Karar No: 2016/2089, Tarih: 24.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25503 E.  ,  2016/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre,sanık adına özürlü raporunun kim tarafından kuruma gönderildiğinin belli olmadığı, sanığın sahte sağlık kurulu raporuyla 2022 sayılı yasa kapsamında maaş almak amacıyla herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, raporun tek başına ve doğrudan S.. B..na gönderildiği, bu şekilde maaş başvuru talebi ile diğer belgeler eklenmeden, mal müdürlüğü yerine doğrudan kuruma gönderilen rapora istinaden maaş bağlanamayacağının ilgili mevzuat ve kurumun yazısı ile sabit olduğu, ayrıca kurumun herhangi bir zararının da bulunmadığı,nitelikli dolandırıcılık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve sanığın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.