muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27923, Karar No: 2015/9062, Tarih: 07.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27923 E.  ,  2015/9062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı,  ... sigortasına giriş tarihinden itibaren 3201 sayılı Kanunun 5. Maddesine istinaden borçlanılan süre kadar geriye gidilmek suretiyle   Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak belirlenmesi gerektiğinin ve tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına yasal faizi ile  hak kazandığının   tespiti ile aksine Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davacı vekili davadan feragat ettiğini açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4976, Karar No: 2015/16994, Tarih: 16.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4976 E.  ,  2015/16994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında Genel Kredi Sözleşmesi ve tüm borçların güvencesini oluşturmak üzere iki adet Taşıt Rehni Sözleşmesi akdedildiğini, banka alacağının ödenmemesi üzerine başlatılan rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalının yapılan takibe... İcra Dairesi’nin yetkili olduğundan bahisle yetki ve rehin sözleşmesinde yer alan imza yönünden itiraz ettiği, benimsenen bilirkişi raporuna göre iki adet taşıt rehni sözleşmesindeki imzaların şirket yetkililerine ait olmadığının belirlendiği, bu durumda yanlar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, bu nedenle takibin davalının yerleşim yeri olan...’de yapılması gerekirken, ...’da yapıldığı, yetkili icra dairesinde yapılan bir icra takibinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bankanın icra takibine dayanak yaptığı ve sunduğu genel kredi sözleşmesi 24.06.2008 tarihlidir. Bu sözleşmede yetkili mahkeme olarak.... Mahkemelerinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Yanlar arasındaki uyuşmazlık sözleşmeden kaynaklanıp, yetkili mahkeme... olarak bildirildiğinden, davacı bankanın....İcra Müdürlüğü’nde icra takibinde bulunması yasaya uygundur. Mahkemece icra müdürlüğüne yapılan yetki itirazının reddine karar verilerek, işin esası hakkında inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18812, Karar No: 2015/1153, Tarih: 29.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18812 E.  ,  2015/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/342-2013/343

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Spor Genel Müdürlüğü, B.. B.. yönünden husumetten reddine, Ç.. B.. yönünden ise görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili ile davalılardan Ç.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Spor Genel Müdürlüğü, B.. B.. yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı Ç.. B.. yönünden dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında olimpiyat parkı olarak ayrıldığı 08.09.2012 tarihli ve 28409 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 2012/3573 onaylı Bakanlar Kurulu kararı ile İstanbul'da bulunan ve karar eki kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanın, olası afet riskini bertaraf etmek üzere yeni yerleşim alanı olarak kullanılması amacıyla, 644 sayılı Ç.. B.. Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 2. maddesinin 1. fıkrasının a bendi kapsamında Ç.. B..'nın yetkilendirildiği taşınmaza idarece fiilen el atılmadığı bu hususu taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizlik kararı yasa değişikliği nedeniyle verildiğinden taraflara vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalılardan Ç.. B.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5726, Karar No: 2014/8251, Tarih: 18.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5726 E.  ,  2014/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.01.2014 gün ve 2013/5451 Esas, 2014/179 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici firma ile davalı arsa sahibi ... arasında 09.05.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme uyarınca beş dairenin müvekkiline, bir dairenin de arsa sahibi ...'a isabet ettiğini, ancak diğer davalıların davalı ... aleyhine tapu iptali tescil davası açtıklarını ve davanın sonunda arsanın 4/6 hissesinin davalı ...'a, 1/6'şar hissenin ise diğer davalılar adına tesciline karar verildiğini, müvekkilinin iyiniyetli olarak inşaatı tamamladığını, ancak müvekkiline ait olan beş dairenin tapusunun verilmediğini ileri sürerek, beş dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini, bu talebin kabul edilmemesi halinde iyiniyetli yapı sahibinin bedeli karşılığı olarak tapu kaydının iptalini veya iyiniyetli yapı maliki olarak yapı bedelinin arsa bedelinden fazla olması nedeni ile arsa sahiplerine ödenecek bedel karşılığı taşınmazın tamamının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Halil ve ... vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının taşınmazın durumunu baştan itibaren bildiği, iyiniyetli sayılamayacağı ve tescil dışında bedele yönelik bir talebi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı ve davalılar Halil ve ... vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 16.01.2014 gün ve 2013/5451 E., 2014/179 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı davacı şirket yararına bozulmuş, temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu kez, davalılar ... ve ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 52,40 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/216, Karar No: 2024/3915, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/216 E.  ,  2024/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3285 E., 2021/3362 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2021 tarihli ve 2020/134 Esas, 2021/425 Karar sayılı kararı ile Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/3285 Esas, 2021/3362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suçun vasfına ve haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine ve kamera kayıtlarına göre; olay günü GOP Üniversitesi Hastanesi Kardiyoloji bölümü servisi koridorunda asansör önünde müşteki ile karşılaşan sanığın bir anda cebinden çıkartmış olduğu bıçak ile müştekinin vücudunun değişik bölgelerine 19 bıçak darbesi vurduğu, akabinde müştekinin olayın şokuyla darbelere karşı kendisini korumaya çalıştığı, olay yerinde bulunan şahıslar araya girmek isteseler de, sanığın bıçakla bu şahısları korkuttuğundan olayı aralayamadıkları ve sanığın yerdeki kan nedeniyle kayıp düşmesi sonucu sanığa müdahale edilerek sanığın öldürme eylemini gerçekleştirmesine engel olunduğu anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan kaynaklanan haksız bir hareketin bulunmaması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın öldürmeye elverişli bıçakla mağdurun hayati bölgelerini hedef almak suretiyle bir çok defa darbe vurduğu, orada bulunanların araya girmesiyle şahsın eylemini tamamlayamaması ve olayın hastanede olması sebebiyle hemen müdahale edilerek mağdurun tedavi edilmesi sebebiyle ölüm sonucunun meydana gelmediği dikkate alındığında ortaya çıkan kastın yaralama niteliğinde olmadığı olayda suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/3285 Esas, 2021/3362 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6326, Karar No: 2010/13153, Tarih: 27.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6326 E.  ,  2010/13153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2008/692-2008/705 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle “Yimpaş Holding A.Ş. Yimpaş Holding A.Ş. Yimpaş Verwaltungs GMBH Ortaklık Sözleşmesi” ibareli belge ile müvekkilinden para aldıklarını, istenmesine rağmen paranın ödenmediğini, davalıların eşlemlerinin hukuki dayanağını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK mevzuatını ihlal ettiklerini, durumun soruşturmalarla sabit olduğunu, davalı şirketle ortaklık ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 6.500,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olmadığını, diğer müvekkillerine de husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirkete ortak olmadığı, esasen TTK’nun 405/2 nci maddesi uyarınca ortakların şirkete sermaye olarak verdiklerini gere isteyemeyeceği, davalı yöneticilerin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun bulunmadığı, sözleşme kurulurken bu davalıların davacı iradesini fesada uğratan eylemlerinden söz edilmediği gerekçesiyle davanın pasif husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de, davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürmemiş, tersine, davalı şirket ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de, davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürmemiş, tersine, davalı şirket ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat

hükümlerine aykırı ve kötüniyetli vaad ve garantilerle davacı ve davacı gibi yurtdışında yaşayan pek çok kişiyi dini duygularını sömürerek, yine davalı ... bünyesinde bulunan yabancı uyruklu bir şirketi aracı olarak kullanmak suretiyle topladıkları paraları iade etmeyip davalı ... ve bünyesindeki diğer grup şirketlerine aktardıkları iddia olunarak verilen paranın istirdadını istemiştir. Dava, iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşü nazara alındığında, davalıların iddia olunan organize ve haksız fiillerinden kaynaklanan bir alacak (istirdat) davası niteliğinde olmakla, mahkemece HUMK’nun 74 ve 75. maddelerine aykırı düşecek şekilde, davanın yanlış nitelenmesine dayalı olarak, davacının bildirmiş olduğu delillerin hiçbiri toplanmaksızın, paranın alınmasına ilişkin belgenin dahi ibrazının sağlanmaksızın, re’sen yapılan yetersiz araştırma ve soruşturma sonucunda davacının davalı şirket ortağı olmadığı, ortak olsa bile TTK’nun 405. maddesi uyarınca sermaye olarak verdiği paranın istirdadını talep edemeyeceği, gerçek kişi davalılar hakkında da şirket yöneticileri olmanın dışında bir sorumluluk nedenine dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın husumet cihetinden reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu halde, mahkemece, davanın yukarda belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenmesi, yabancı dilde yazılmış ise tercümesinin yaptırılması, gerekirse dava dışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için davacıya önel verilerek bu davanın sonucuna göre tahsil edilen bu para nedeniyle davacının yabancı uyruklu şirkete ortaklığının gerçekleşip gerçekleşmediği, söz konusu ortaklığın gerçek hak sahipliği doğuran niteliği bulunup bulunmadığı değerlendirilip öncelikle davacı ile dava dışı yabancı şirket arasındaki hukuki ilişkinin netlikle belirlenmesi, bu yolda açılacak davanın davacının yabancı şirkete ortak olmadığı gibi bir sonuca ulaşması halinde, davacının parasının yabancı şirkete verilmesi olgusunda davalı şirket ve yöneticilerinin ne gibi bir rolü bulunduğunun, ileri sürülen kanıtlar çerçevesinde ve gerektiği takdirde davalı şirket ve grup şirketlerinin kayıtları üzerinde aralarında şirketler hukuku ve sermaye piyasası konusunda uzmanların bulunduğu bilirkişi heyeti marifetiyle yaptırılacak kapsamlı bir inceleme suretiyle ele alınıp varsa sorumluluklarının saptanması, bu suretle davacının, iradesinin ileri sürüldüğü gibi davalılarca fesada uğratılmak suretiyle haksız bir fiile maruz bırakılarak parasının alındığı ve iade edilmediği yolundaki iddiasının tatminkar bir biçimde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.