muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11449, Karar No: 2019/17340, Tarih: 03.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11449 E.  ,  2019/17340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı Bakanlığın Antalya İl Müdürlüğü’ne bağlı ... Hanım Çocuk Sitesi Müdürlüğü’nün temizlik işlerini alan davalı taşeron şirkette temizlik elemanı olarak 01.03.2011 – 31.05.2013 tarihleri arasında, 1.094,42-TL ücretle çalıştığını, 31.05.2013 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davalıların asıl – alt işveren sıfatına haiz olmaları nedeniyle davada taraf gösterildiklerini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili özetle, husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ayrıca Mahkemece karardaki harca ilişkin kısım " tavzih kararı " adı altında düzeltilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece karardaki harca ilişkin kısmın " tavzih kararı " adı altında düzeltilmesi HMK. nın 305/2. maddesine aykırı ise de " tavzih kararı " temyiz edilmediğinden " tavzih kararı " temyizen incelenememiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta, karardaki harca ilişkin hatalı " tavzih kararı " adı altında düzelten Mahkemece davalı Bakanlığın 492 Sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davacının yatırdığı harçlardan davalı Bakanlığın da sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, harçlara ilişkin 5 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“5-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, Davacının yatırdığı 25,20 TL başvurma harcı, 42,70 TL peşin harç ve 56,00 TL ıslah harcının toplamı olan 123,90 TL nin davalı ....’den alınarak davacıya verilmesine ” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13692, Karar No: 2022/7193, Tarih: 25.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13692 E.  ,  2022/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, olay esnasında müştekilerin birlikte olduğu eve gelip müştekilere büyü olduğunu söyleyerek bu büyüyü bozabilmek için ziynet eşyalarını bir mendilin içinde kendisine getirmelerini istediği olayda; sanığın her iki müştekiye yönelik hile içeren eylemi tek bir fiille gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği nitelikli dolandırıcılık suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK' nin 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, her bir müştekiye yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı ceza verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20591, Karar No: 2021/18903, Tarih: 30.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20591 E.  ,  2021/18903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği (... şirketi ile şikayetçinin yetkilisi olduğu yayınevi arasında suça konu esere ilişkin yetki belgesi düzenlendiği anlaşılmış ise de, suça konu esere ait mali hakların ... şirketine devredildiğine ilişkin belgelerin ibraz edilmediği) anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6191, Karar No: 2018/7242, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6191 E.  ,  2018/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6945, Karar No: 2015/4934, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6945 E.  ,  2015/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayeti kendisine bırakılan annenin vefat etmesi nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçük kısıtlı adayının, ... ilinde ... 11. sınıfta öğrenim gördüğü, ayrıca ağabeyi ...'nin ... ilinde üniversite öğrencisi olması nedeni ile onunla birlikte "... ..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve kısıtlı adayının mernis adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." Aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca da; "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz."

Kısıtlı adayının lise öğrenimine devam etmesi amacıyla ...'ta bulunması, bu yerde sürekli kalma niyetinin bulunduğu anlamına gelmeyeceğinden ve MERNİS adresinin “....” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11761, Karar No: 2011/40082, Tarih: 26.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/11761 E.  ,  2011/40082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın, geceleyin bıçak göstererek yakınanın çantasını zorla çekip aldığının anlaşılması karşısında; yağma eyleminin hem silahla hem de geceleyin işlendiği halde, TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (h) bendiyle de hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, temel cezanın aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

./..

-2-

Ancak;

1- 5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

2-5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, suç tarihine göre aynı Yasanın 58.maddesinin 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

./..

-2-

Ancak;

1- 5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

2-5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, suç tarihine göre aynı Yasanın 58.maddesinin 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine” cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2020/20724, Karar No: 2021/5281, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20724 E.  ,  2021/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP sisteminden elde edilen nüfus kayıt bilgilerine göre 31/08/1996 tarihinde doğan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12- 15 yaş aralığında olduğu tespit edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/12/2013 tarihi ile yeniden suç işlediği tarih olan 28/07/2014 tarihi arasındaki durma süresi eklendiğinde dahi, suç tarihi olan 28/06/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5952, Karar No: 2015/19937, Tarih: 27.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5952 E.  ,  2015/19937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (...) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davacı-davalı (...)'ten 451.72 TL. nispi harcın alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/16619, Karar No: 2014/560, Tarih: 14.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16619 E.  ,  2014/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/43213

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2008

NUMARASI : 2004/275 (E) ve 2008/163 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Belli bir olay ile ilgili suç işlediği izlenimini veren ve hakkında herhangi bir araştırma yapılan kişi, şüpheli statüsüne girer. Şüpheli muhakeme hak ve yetkilerine sahiptir.

Yargılanacak her uyuşmazlıkta; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Yani sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) meselesi maddi mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak, yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra, olaya uygulanacak hukuki norm ve bunun olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır. Maddi durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir.

Hakim bu güne dayanarak dünü öğrenir. Dün hakkındaki şüphesini deliller sayesinde yener. Şüphenin yenilmesi yerine belirliliğe terk eder.

Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal) dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta aranan belirlilik ortaya çıkar. Her olayda lehe ve aleyhe deliller vardır.

Kanaati meydana getiren delillerin tek tek değerlendirilişi kadar hep birlikte değerlendirilmesi de mümkündür. Deliller bütünlük teşkil ediyorsa, bir bütünün birbiri ile uyuşan ve birbirini tamamlayan parçaları ise, bu hakiki delildir. İspat konusu, gerçeğin bir parçası olan olay hakkında hüküm vermektir.

Gerçekten Hakim geçmişte ne olduğunu ve nasıl olduğunu bilmeye mecburdur. elindeki imkan, bu gündür.

Bu günden maksat da, varlığını duygularımızla öğrendiğimiz şeylerdir. İşte “delil” budur.

Delillerin bu günün akılcı anlayışına göre, Hakimin kanaati, ispat edilmesi istenen olayların tahlil ve tetkiki ile lehe ve aleyhe bütün şartları tenkit ve değerlendirmesinin mahsulü olacaktır. İspat edilmesi gereken şüpheli olandır. Delillerden biri de tanıktır. Tanık taraflardan olmayan, fakat olay hakkında görgü ve bilgisi olmuş bir kişinin, o olay hakkında beş duyusu ile edindiği sübut konusunda karar verecek mahkeme ve/veya Hakim huzurundaki sözlü beyanıdır. Sanık dışında herkesin bu konumda ele alınabileceği dikkate alınarak, değerlendirme yapılacağı muhakkaktır. Bu genel ilkeler ışığında;

Somut olaya gelince;

Somut olaya gelince;

Yakınan M.. P..'ın 27.03.2004 günü saat 05:20'deki anlatımında; aynı gün saat 01:30 sıralarında M.. K.. P.. Mahallesi, Beyoğlu Caddesinde bulunan bir içkili lokantadan çıkarak, iş yerine gitmek için aynı mahalle M.. Caddesinde yürüdüğü sırada polis merkezinde adlarını T.. A.. ve A..Ç.. olarak öğrendiği kişilerin durdurduğunu, sanık T..'ın “ Bu saatte kirli elbiselerle nereye gidiyorsun” dediğini, kendisinin iş giysileri olduğunu belirtmesi üzerine, bu saatte insanın ne işi olur ki diye bağırmaya başladıklarını, bağrışmanın bir süre devam ettiğini, sanık Tufan'ın ensesinden tuttuğunu, diğerinin de omuzundan tutarak yere yatırdığını, yerde bir süre aralarında boğuşma geçtiğini, bu iki kişinin yanından koşarak ayrıldıklarını, önce cebindeki cep telefonunun olmadığını fark edince cep telefonum çalındı polis diye bağırdığını, yanına gelen tanık M.. C..'ın kaçan sanıkların peşinden koştuğunu ancak yakalayamadığını, kendisinin çorabının içindeki 1.100.000.000 lirayı ( 1.100 lira ) kontrol etmesiyle bu paranında yerinde olmadığını anladığını, polisin aramasıyla cep telefonununun çuvalının içinde bulunduğunu, kendisinin polis aracına binerek ararken ara sokakta sanıkları gördüklerini beyan ettiği;

27.03.2004 tarihinde düzenlenen “yakalama, zapt etme ve üst arama” tutanağına göre, saat 01:50 sıralarında M.. Caddesi üzerinde alkollü bir kişinin cep telefonu ve paramı çaldılar diye bağırması üzerine yanına gidildiğini, yakınan M.. P..'ın araca alınarak şahısların arandığını O.. Caddesinde bulunan ekmek fırınının önüde elinde sopa olan tanık M.. C..'ın görüldüğünün ve eşgale uyan iki kişinin fırının arkasına kaçtığını söylemesi üzerine, yakınanın cep telefonunun arandığı ve çaldığının duyulduğu, sese gidildiğinde çuvalların arasında telefonun bulunduğu, fırının yan sokağında görülen ve yakınan ile tanığın onlar olduğunu söylemesi üzerine sanıkların yakalandıkları;

Sanık H.. Ç..'in kollukta önce adının A.. Ç.. olduğunu söylediği ancak daha sonra adının H.. Ç.. olduğunu açıkladığı;

Tanık .. C..'ın ise kollukta yakınan ile sanıkları tartışırken gördüğünü, pastaneye girip alış veriş yaptıktan sonra çıktığında yakınanın cep telefonunun çalındığını söylediğini, koşan iki kişiyi görüp izlediğini ancak kaybettiğini, kendisini korumak için fırının önünden sopa alıp, yakınanın yanına döndüğünü polisin geldiğini, kaçış yönlerini araştırıp bulamadıklarını polisin telefonu aramasıyla un çuvalının içinden gelen sesi duyup, telefonun bulunduğunu kendisinin adresini vererek ayrıldığını daha sonra kolluğun evine geldiğini ifade vermeye gittiğini anlatması ve iddianame içeriğinde de “aralarında münakaşa ve kavga meydana geldiğini, kavga sırasında yakınana hissettirmeden cep telefonu ile parasını çaldıkları, sanıklar olay yerinden uzaklaştıktan sonra yakınanın, alınanların yokluğunu fark ettiğinin ” ;

Sanıkların ise tüm aşamalarda yakınanı yerde yatarken gördüklerini yardımcı olmaya çalışınca bağırdığını parasını veya cep telefonunu almadıklarını suçsuz olduklarını savunmaları;

Mahkemece olayın tek tanığı M.. C..'ın adresinin kolluk aracılığı ile araştırıldığı, yakınanın ise dinlenmesinden vazgeçildiği ve ayrıntılı bilgilerine başvurulamadığının anlaşılması karşısında;

Tanık ve yakınanın adres kayıt sistemindeki adresleri de dahil olmak üzere tüm adresleri araştırılıp, olayla iligili bilgilerine başvurulması ve beyanlar ile tutanak arasındaki çelişkilerde giderilip, sanıkların haksız fiil teşkil eden eylemlerinin hukuki vasıflandırılması da yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, ayrıca mevcut iddia ve savunmaya göre birini diğerinden üstün kılan nedenler de denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan eksik soruşturma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1064, Karar No: 2015/1625, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1064 E.  ,  2015/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi