muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14856, Karar No: 2019/29987, Tarih: 10.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14856 E.  ,  2019/29987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında HAGB

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde sadece sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla bu sanık yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ... İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ...'nin temyizine göre yapılan incelemede;

Müsaderesi talep edilen ... plakalı araçla ilgili mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu. nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1-Sanık ... ile ilgili hükmün 2. paragrafına "günlüğü 20,00 TL'den’’ ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nun 52/2" ibaresinin eklenmesi,

2-Hükmün müsadereye ilişkin bendinden ‘’TCK.nun 54/1” ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4" ibaresinin eklenmesine,

3-Hükümden ... İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen bendin çıkartılmasına ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5162, Karar No: 2009/6851, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5162 E.  ,  2009/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava tapu iptâli ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat istemleri ile açılmış, mahkemece tapu iptâli tescil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların miras bırakanları ... ve ... ile ... arasında imzalanan 17.05.1996 tarihli Düzenleme Şeklinde Daire ve Dükkan karşılığında inşaat sözleşmesinde, arsa sahiplerine 6 daire ve 1 dükkan verilmesi kararlaştırılmıştır. Sözleşme eki krokiden zemin katta yapılacak altı adet dükkanın eşit büyüklükte olacağı ve bir tanesinin arsa sahiplerine verilmesinin kabul edildiği sonucuna varılmaktadır.

Taşınmazın tapu kaydında 31.03.2000 tarihinde kat irtifakı kurulmuş, bunun sonucunda 16 adet daire ve 2 dükkan olmak üzere toplam 18 adet bağımsız bölüm oluşmuştur. Dosyada bulunan bağımsız bölümlere ilişkin tapu kayıtlarının incelenmesinden, davacılar adına tesciline karar verilen dava konusu 17 nolu bağımsız bölümün 10/240 arsa paylı olarak davalı kooperatif adına, 18 nolu bağımsız bölümün ise 70/240 arsa paylı olarak davalı ... adına kayıtlı olduğu belirlenmiştir. davacılar vekili kendilerine ait dükkanın tapu kaydındaki arsa payına dahi uygun olmadığını, küçük olarak yapıldığını iddia etmişlerdir.

Dosya içerisine getirtilen 04.03.2005 tarihli tadilat projesinden, davacılara ait dükkanın yüzölçümünün tapudaki arsa payına uygun olmayacak şekilde küçültüldüğü, bu dükkanın bir kısmının davalı ...’a ait 18 nolu dükkana dahil edildiği görülmüştür. Mahkemenin bu durumu dikkate alarak inşaat ruhsatında zemin kattaki dükkanların m2’si olarak gösterilen miktarın 1/6’sının davacılara ait dükkan olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. HUMK’nın 388 ve 389. maddeleri uyarınca mahkemelerce verilen kararların tereddüte yer bırakmayacak şekilde infazlarının mümkün olması zorunludur. Mahkemece gerekli araştırma yapılmadan, tadilât ruhsatı yapılmasını sağlamadan yazılı şekilde tapuda infazı mümkün olmayacak nitelikte karar verilmesi, davacıların haklarına kavuşmalarını temin edemeyeceğinden, doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, dosyadaki proje, tadilat projesi, kat irtifakına ilişkin tapu kayıtları değerlendirilerek ilgili belediyeden görüş sorulmak ve uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, mümkün olduğu takdirde davacılar adına tesciline karar verilen dükkanın tadilat projesi yaptırılmak suretiyle tesciline karar verilen paya uygun durumunun belirlenmesinden, buna göre arsa paylarının yeniden hesaplattırılmasından, bunun sonucuna göre infazı kabil bir karar verilmesinden, belediyeden alınacak cevap ve yapılacak inceleme ve alınacak bilirkişi raporu sonucunda, yukarıda belirtilen işlemlerin yapılmasının mümkün olmadığının, davacılara ait dükkanın olması gereken duruma getirilmesi imkânının olmadığının anlaşılması halinde davacıların tazminat istemleri de dikkate alınarak karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece gerekli araştırma ve işlemler yapılmadan infazı kabul olmayacak nitelikte bir karar oluşturulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarının bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2184, Karar No: 2020/2382, Tarih: 19.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2184 E.  ,  2020/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin Sanık ... hakkında; TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına,

S.S.Çocuk ... hakkında; TCK'nin 81/1, 31/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince esastan reddi,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen esastan ret kararının, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

1-) Suça sürüklenen çocuk ...’ın maktul ...’i kasten öldürme suçundan mahkumiyetine yönelik yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.04.2019 gün ve 2018/3064 E. – 2019/1044 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suçun sübutuna ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-) Sanık ...’ın maktul ...’i kasten öldürme suçundan mahkumiyetine yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktul ...’in olay öncesinde Kızılcahamam Belediyesine ait iş makinasının maktulün ikametinin önünde çalışma yapmaması nedeniyle tartıştıkları, tartışma sonrasında maktul ile sanığın barıştığı, aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmadığının anlaşıldığı, olay öncesinde öğle saatlerinde birlikte iskambil oynadıkları, kasten öldürme olayı gerçekleştikten sonra suça konu tüfeğin sanığın ikametinin arka tarafında gömülü vaziyette bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişen ve atfı cürüm niteliğindeki ifadeleri dışında bir delil bulunmadığı, kararda anılan nedenlerin sanığın maktulün öldürülmesi olayına iştirak ettiğine dair kesin kanaate varmaya yeterli olmadığı, bu nedenle sanığın atılı suçtan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi gözetilerek sanık ...’ın bu suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/10/2020 gününde suça sürüklenen çocuk yönünden oy birliğiyle, sanık ... yönünden Üye Hakimler ... ve ...’in sanık hakkında kurulan hükmün esastan reddine yönünde karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY;

Temyiz mahkemesi sözlülük, yüzyüzelik ve doğrudan doğruyalık ilkelerini uygulayarak geçmişte olan bir olayın nasıl meydana geldiğini ortaya koyan olay hakiminin tespitleriyle bağlı olup, sadece olaya hukuk normunun doğru uygulanıp uygulanmadığını denetlemek durumundadır. Yargıtay 3. derece yargılama makamı olarak yapacağı incelemede, yerel mahkeme ve istinaf mahkemelerinin vicdani kanaatlerine göre vardıkları olay belirlenmesine dokunmamalıdır. Bu nedenle, delillerin mahkeme tarafından yanlış değerlendirildiği ve sonuç olarak olayın oluş biçiminin yanlış tespit edildiği gibi hususları temyiz mahkemesi denetlemesi dışındadır. Bu kuralın istisnası, olay mahkemesinin tespitlerinin belirsiz, eksik, çelişkili, mantık ve deneyim kurallarıyla çatışma halidir.

Sayın çoğunluk, sanık ...'ın beraatine hükmederken olay mahkemesinin kabul ettiği olayın belirsiz, eksik, çelişkili olduğu veya mantık ve deneyim kurallarıyla çatıştığına yönelik bir düşünce ve anlatıma dayanmamıştır. Taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek husumet olmaması, suça sürüklenen çocuğun çelişkili ve atf-ı cürüm niteliğindeki beyanı dışında başka delil bulunmadığı nedenine dayanılmıştır.

Öncelikle suça sürüklenen çocuk, henüz hiçbir tesir altına girmeden, cezaevine girerken jandarma görevlilerine, sanık ...'ın suça iştirak ettiğini söylemiş ve buna ilişkin tutanak tutulmuştur. Bundan sonra tüm aşamalarda suça sürüklenen çocuk özü itibariyle, sanık ...'ın suça iştirak ettiğine dair beyanında ısrar etmiştir.

Taraflar arasında husumet olup olmadığı, çoğu zaman öldürme suçlarının belirlenmesinde en zayıf neden olarak karşımıza çıkmaktadır. Kaldı ki suça iştirak edenlerden her biri için yine çoğu zaman şerikin, maktulle husumeti bulunmamaktadır.

Taraflar arasında husumet olup olmadığı, çoğu zaman öldürme suçlarının belirlenmesinde en zayıf neden olarak karşımıza çıkmaktadır. Kaldı ki suça iştirak edenlerden her biri için yine çoğu zaman şerikin, maktulle husumeti bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluğunsuça sürüklenen çocuğun, sanık ... hakkındaki beyanlarını suç atma olarak değerlendirilmesine katılmakta mümkün değildir. Suç atma "ben yapmadım, o yaptı." şeklinde ortaya çıkmaktadır. Halbuki olayımızda suça sürüklenen çocuk ilk baştan itibaren tüm ifadelerinde olayı sanık ...'la birlikte yaptıklarını söyleyerek suçu üstlenmektedir. Aslında sanık ...'ı olayın dışında tutarak maddi olarak onun desteğini istemek suça sürüklenen çocuğun da yararınadır. Bununla birlikte aşağıda belirtileceği üzere suça sürüklenen çocuğun eylemi sanık Orhanla birlikte işlediğine dair beyanı maddi delillerle ile de desteklenerek tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... arasında hiçbir husumet bulunmadığı, olay günü ve öncesinde kavga veya tartışma olmadığı, ona suç atması için neden bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun sanık ...'ın yanında 500-600 aylıkla çalıştığı ve onunla aynı evde kaldıkları anlaşılmaktadır.

Olaydan hemen sonra, geceleyin sanık ...'ın evinin hemen yanına çukur açılarak iki tüfeğin gömüldüğü, tüfeklerden birinin sanık ...'a ait olduğu sabit olduğu halde, sanık ...'ın bunu kabul etmediği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın duruşmadaki anlatımına göre, çukur açılıp tüfeklerin gömüldüğü yerin sanık ...'ın olay günü gecesi yattığı yatak odasına 2 metre mesafede bulunduğu, evin çevresinin boş ve vaktin gece olduğu gözetildiğinde, sanık ...'ın çukur açılırken ses duymaması mümkün değildir.

Gömülen tüfeklerden birinin sanık ...'a ait olduğu gözetildiğinde, onun istek ve rızası dışında bu tüfeğin suça sürüklenen çocuk tarafından kendiliğinden gömülmesi hayatın olağan akışına uygun görülmemektedir.

Sanık ...'ın uzaktan akrabası ve yakın komşusu olan tanık ... beyanında; olay günü sabah saat 5'te uyanıp pencereden baktığında, hemen evlerinin yakınındaki sanık ...'ın evinin yanında, yeni eşilmiş yerin üzerinde suça sürüklenen çocuğun ateş yakarken, sanık ...'ın onun yanında dikilmekte olduğunu söylemiştir. Tarafsız tanığın bu beyanı da sanık ... tarafından kabul edilmemiştir.

Bu itibarla; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda, aralarında önceye dayalı kavga ve husumet bulunmayan sanık ...'ın suça katıldığına dair özü değişmeyen ısrarlı beyanları, olayda kullanılan tüfek ile sanık ...'ın tüfeğinin olay gecesi sanık ...'ın yattığı odanın hemen 2 metre mesafesindeki yere çukur kazılarak gömülmek suretiyle saklanması, ilk derece mahkemesiyle istinaf mahkemesinin, sözlülük, yüzyüzelik ve doğrudan doğruyalık ilkelerini uygulayarak kabul ettiği olay eksik, çelişkili, mantık ve deneyim kurallarına aykırı belirlendiğine dair herhangi bir tespit bulunmaması karşısında sanık ...'ın beraati yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2020/6656, Karar No: 2022/814, Tarih: 07.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6656 E.  ,  2022/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.05.2019 tarih ve 2018/465 E- 2019/323 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.06.2020 tarih ve 2019/1567 E- 2020/600 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 01.01.2017-31.12.2017 dönemi için süt alım sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 3. maddesinde, sözleşme süresi sona ermeden 15 gün önce noter kanalı ile taraflardan biri tarafından sözleşme feshedilmediği takdirde, sözleşmenin bitim tarihi beklenmeksizin süresiz uzayacağının kararlaştırıldığını, 18.12.2017 tarihli ihtarname ile davalının sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, ancak feshin süresinde olmadığını, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği belirlenen sürede bildirim yapılmadığından sözleşme süresinin uzadığı kanaati ile aracı firmalarla yeni sözleşmeler imzalandığını, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 8. maddesinde, sözleşmeye aykırılık halinde satıcının alıcıya teslim ettiği bir aylık süt miktarı esas alınarak cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, cezai şart alacağı için düzenlenen fatura bedelinin ödenmemesi üzerine davalı hakkında başlatılan takibe, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali, takibin devamı ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket tarafından cezai şart adı altında tek taraflı kesilen faturanın davalının defterinde kayıtlı olmadığını, davacı şirketin cezai şart uygulaması için ortada ne bir neden ne de somut bir zararın bulunmadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirket tarafından cezai şart adı altında tek taraflı kesilen faturanın davalının defterinde kayıtlı olmadığını, davacı şirketin cezai şart uygulaması için ortada ne bir neden ne de somut bir zararın bulunmadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davanın, taraflar arasında akdedilen süt alım sözleşmesinin erken feshedildiği iddiası ile cezai şart alacağının tahsili talebi ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, sözleşmenin bitim tarihinin 31.12.2017 olarak belirlendiği, eğer taraflardan biri sözleşmeyi bitiminden 15 gün önce noter kanalı ile feshetmezse sözleşmenin devam edeceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmenin bitiminden önceki on beşinci günün cumartesi gününe denk geldiği, sözleşmede feshin noter ihtarı ile yapılacağı kararlaştırılmakla, bir şekil ve geçerlilik şartı getirildiği, cumartesi günü noterlerin kapalı olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 93. maddesi gereğince tatili takip eden ilk iş günü olan pazartesi günü davalı tarafça noter kanalı ile ihtarname gönderildiğinden, davacının cezai şart talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçeli kararın davalı vekiline 21.05.2019 tarihinde tebliğ edildiği, karara karşı davalı vekilinin 06.06.2019 günü uyaptan e-imzalı olarak istinaf kanun yoluna başvurduğu, 6100 sayılı HMK'nın 345. maddesinde öngörülen yasal iki haftalık süre 05.06.2019 tarihinde sona erdiğinden davalı vekilinin süresinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine, taraflar arasındaki sözleşmenin 01.01.2017-31.12.2017 dönemi için düzenlendiği, sözleşmenin 3. maddesinde, bu süre sona ermeden 15 gün önce taraflardan biri noter aracılığı ile sözleşmeyi feshetmediği takdirde, sözleşmenin, bitim tarihi aranmaksızın süresiz uzamış sayılacağının kararlaştırıldığı, davalı tarafından sözleşmede belirtilen 15 günlük süre geçtikten sonra 18.12.2017 tarihli ihtarname gönderilmekle davalının sözleşmeye aykırı davrandığı, sözleşmenin 8. maddesine göre sözleşmeye aykırılık halinde "bir aylık süt miktarı" esas alınarak bu miktar kadar cezai şart uygulanacağının kararlaştırıldığı, bilirkişi raporu ile Aralık ayında teslim edilen süte ilişkin faturalar toplamının 511.501,24 TL olduğu, davacı vekili tarafından davalının cari hesaptan kaynaklanan 89.392,43 TL alacağı düşüldükten sonra kalan tutar olan 422.108,81 TL için takip başlatıldığı tespit edildiğinden bu miktar için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine aykırı şekilde ve sözleşmenin 15 günlük sürede feshedilmediğinin davalının da kabulünde olmasına rağmen, feshin süresinde olduğu, cezai şart koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince davacı talebi ile ilgili yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalının Burdur İcra Müdürlüğü’nün 2018/1199 Esas sayılı dosyasına konu asıl alacağın 422.108,81 TL’lık kısmına yönelik itirazın iptali ile bu miktar asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi (taleple bağlı kalınarak yıllık % 9,75 oranı aşılmamak kaydıyla) işletilmek suretiyle takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmenin haksız feshi iddiasına dayalı cezai şart istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 01.01.2017-31.12.2017 dönemi için düzenlendiği, sözleşmenin 3. maddesinde de, taraflardan birinin, sözleşmeyi, sona ermeden 15 gün önce noter kanalıyla feshedebileceği, bu sürede feshetmez ise sözleşmenin süresiz uzayacağı kararlaştırılmıştır. Ayrıca davalı tarafından 15 günün ilk gününün pazar gününe denk geldiği ve bu nedenle pazartesi günü fesih uyarısının gönderildiği belirtilmiştir. Bu durum karşısında tatilin sona ermesinden sonraki ilk iş günü uyarının gönderilmesi karşısında sözleşmedeki koşulun yerine getirildiği ve artık sözleşmenin süresiz uzatıldığından söz edilemeyeceğinin kabulü gerekir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29729, Karar No: 2016/8309, Tarih: 14.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/29729 E.  ,  2016/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... adına hükmü temyiz eden Av. ...'ın dosyaya sunduğu vekaletnamenin..... İhrakiye Temizlik Gıda Madencilik Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketini temsilen şirket müdürü olarak Av. ...'ın vekil tayin edilmesine ilişkin olduğu, sanık adına vekaletnamesi, yetki belgesi veya Baro tarafından görevlendirme yazısı bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün temyiz tarihi olan 14.06.2013 tarihi ve öncesinde sanık tarafından verilmiş vekaletname veya yetki belgesi ya da Baro tarafından görevlendirme yazısı varsa dosyaya eklenmesi, eğer yoksa mevcut duruma göre incelenmek üzere iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.