muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1193, Karar No: 2011/8653, Tarih: 29.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/1193 E.  ,  2011/8653 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/198543

MAHKEMESİ :BATMAN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :15.04.2008 - 231/88

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

Z.. Ç..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar B.. Ç.., E.. Ç.., Y.. Ç.. ile B.. Ç..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BATMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.04.2008 gün ve 231/88 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/06/2011 gün ve 2011/1-44 Esas ve 2011/122 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçtan yargılanan ve birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar Bedrettin, Ebedin, Yaşar ve Bahattin arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;

Usule aykırı olup,bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden,diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4596, Karar No: 2017/7573, Tarih: 27.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/4596 E.  ,  2017/7573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/07/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının dahili davalılar ... ve ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının dahili davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten öldürmeye teşebbüs eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı ...’ın öldürme kastıyla silahlı saldırısı sonucu ağır yaralanan ...’in belden aşağısının felç olduğunu belirterek, maluliyet zararı ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ...’ın yargılama sırasında 03/04/2015 tarihinde vefat ettiği, geriye ..., ... ve ...’ın mirasçı olarak kaldığı, usulüne uygun olarak davaya dahil edildikleri anlaşılmıştır.

Dahili davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın ödemeden acz içinde öldüğünü, müvekkilleri yönünden mirasın reddedilmiş sayılarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Dahili davalı ..., dahili dava dilekçesine karşı bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, mirasbırakan ...’ın ödemeden aczinin açıkça belli olduğu, dahili davalıların mirası hükmen reddetmiş sayılmaları gerektiği, haksız eylem faili de olmadıklarından doğrudan doğruya bu eylemden sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 605/2. maddesinde mirasın hükmen reddi düzenlenmiş ve ölümü tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, mirasın reddedilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Mirasın hükmen reddi davası, alacaklılara karşı herhangi bir süreye bağlı olmaksızın, miras paylaşılıncaya kadar her zaman açılabileceği gibi, mirasçılar aleyhine alacaklılar tarafından açılmış davada da, her aşamada terekenin borca batık olduğu savunması ileri sürülebilir. Türk Medeni Kanunu’nun 605/2. maddesinde düzenleme altına alınan hükmi ret (terekenin borca batık olduğu def’i), sadece ileri süren mirasçılar yönünden gözetilebilir.

Somut olayda, yargılama sırasında terekenin borca batık olduğunu tespit eden bilirkişi raporunun dahili davalı ...’a tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı, terekenin borca batık olduğu yönünde def’i ileri süren diğer dahili davalılar ... ve ... gibi def’i ileri sürmeyen dahili davalı ... hakkında da davanın reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek; dahili davalı ...’ın savunma hakkının ihlal edilmesi ve terekenin borca batık olduğu def’ini ileri sürmeyen anılan mirasçıyı da kapsayacak şekilde ...’ın tüm mirasçıları yönünden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle dahili davalı ... yönünden BOZULMASINA, davacının dahili davalılar ... ve ...’a yönelik temyiz itirazlarının ise ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12533, Karar No: 2020/17094, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/12533 E.  ,  2020/17094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 226/1. maddesinde müstehcenlik eylemleri sırasıyla “bir çocuğa müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünleri veren ya da bunların içeriğini gösteren, okuyan, okutan veya dinleten” “bunların içeriklerini çocukların girebileceği veya görebileceği yerlerde ya da alenen gösteren, görülebilecek şekilde sergileyen, okuyan, okutan, söyleyen, söyleten” “bu ürünleri, içeriğine vakıf olunabilecek şekilde satışa veya kiraya arz eden” “bu ürünleri, bunların satışına mahsus alışveriş yerleri dışında, satışa arz eden, satan veya kiraya veren” “bu ürünleri, sair mal veya hizmet satışları yanında veya dolayısıyla bedelsiz olarak veren veya dağıtan” “bu ürünlerin reklamını yapan” şeklinde tanımlanmıştır.

TCK’nın “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinin 3. fıkrasında; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz” hükmü getirilmiştir. Maddenin gerekçesinde; “Böylece ceza kanunlarının bireye güvence sağlama işlevinin bir gereği daha yerine getirilmiş olmaktadır. Yeni tarihli ceza kanunlarında da kıyas yasağına ilişkin olarak açık hükümlere yer verilmektedir. Örneğin yeni Fransız Ceza Kanunu'nda bu husus ‘ceza kanunları dar yorumlanır’ biçiminde ifade edilmiştir. Kıyas yasağıyla getirilen güvencenin tam anlamıyla uygulanabilmesini mümkün kılmak amacıyla, kıyasa yol açacak şekilde yapılacak geniş yoruma da başvurulamayacağı açıkça ifade edilmiştir. Ancak bu hükümle ceza hukukunda genişletici yorum tümüyle yasaklanmamakta, sadece bu yorum biçiminin kıyasa yol açacak şekilde uygulanmasının önüne geçilmek istenmektedir” denilmiştir.

Yapılan açıklamalar ışığında; inceleme konusu olayda sanığın işletmekte olduğu internet kafede yapılan denetim sırasında, müstehcen içerikli sitelere ulaşımın engellenmesini sağlayan filtre programı bulunmadığının tespit edildiği, sanığın 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun ve ilgili yönetmeliklerinde düzenlenen hükümlere aykırı olarak konusu suç oluşturan içeriklere erişimi önleyici tedbirleri almadığı ve TİB tarafından onaylanan içerik filtreleme yazılımı kullanmadığı sabit ise de, sanığın yukarıda açıklanan müstehcenlik suçu bakımından tanımlanan eylemleri gerçekleştirdiğine dair bir bulgu elde edilememesi karşısında, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1589, Karar No: 2020/2651, Tarih: 07.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1589 E.  ,  2020/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bilgisayar Ve Danış. Tic. Ltd. Şti.vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminata ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, ... Ltd. Şti. vekili, Müflis ... Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin işçilik alacaklarından hiçbir sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalılar ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalılar bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluğunu belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili, davalı ... Ltd. Şti. vekili, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Kararın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 13. HD tarafından 2.092.30 TL’nin ... Ltd. Şti.’den rücu

edilmesi, faizin ödeme değil temerrüt tarihinden başlatılması gereğine dayanılarak hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme neticesinde davanın kabulüne, davanın davalılara ihbar olunmuş olması gerekçesiyle faizin ödeme tarihinden itibaren işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bilgisayar Ve Danış. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11538, Karar No: 2013/15400, Tarih: 25.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11538 E.  ,  2013/15400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası.

1- Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda

anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında, özelleştirme uygulamaları neticesi elektrik dağıtım ve satışının katılan Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.ne hangi tarihte devredildiği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suçun yasal unsurlarının tespiti amacıyla iddianamede belirtilen 02.03.2006 tarih ve 57926 seri numaralı sayaç mühürleme tutanağının aslı ya da onaylı örneği dosyaya getirtilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanığın mühür bozma suçundan Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/799 esas sayılı dosyasında da yargılandığı ve 05.06.2008 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği, suç tarihinin 26.07.2006 olduğu ve verilen kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi mükerrer yargılamanın önüne geçilmesi açısından; söz konusu dava dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, suç tarihleri de nazara alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

c) İki sınır arasında ceza tayini, hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinin içerisinde ise de, bu yetkinin kullanılmasında, adalet ve hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun özellikleri, zarar ve tehlikenin ağırlığı, kastın veya taksirin yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri, failin amacı, fiilden sonraki durumu gibi unsurlar göz önünde bulundurularak, cezanın adil ölçüler içinde ve dosya içeriğine uygun şekilde tayini gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere hapis cezasının makul olmayacak şekilde en üst hadden belirlenmesinin dosya içeriğine uygun ve adil olmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayini suretiyle TCK'nun 3/1. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesininin ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/701, Karar No: 2025/5180, Tarih: 26.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/701 E.  ,  2025/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/42 E., 2024/395 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye yardım etme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2014/169 Esas, 2015/59 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık ... müdafii

tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2017/2126 Esas, 2019/1539 Karar sayılı ilâmı ile sanık ...'ın katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca ve sanık ...'ın maktule yönelik 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/228 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 07.06.2023 tarihli ve 2023/1-13 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararı ile Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/228 Karar sayılı direnme kararının sanık ... hakkında maktule yönelik eylemi nedeniyle kurulan direnme kararına konu beraat hükmünün, sanığın eyleminin sanık ...'ın maktule yönelik gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna yardım oluşturması nedeniyle TCK'nın 39/2-a-b maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi; sanık ...'in, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün ise, sanığın katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerekirken suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılması isabetsizliklerinden bozulmasına ve dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilâmı üzerine Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/42 Esas, 2024/395 Karar sayılı kararı ile;

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilâmı üzerine Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/42 Esas, 2024/395 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza verilmesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, vesaire,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire,

3. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE