muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16488, Karar No: 2023/3511, Tarih: 25.05.2023

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık ile suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık ile suça sürüklenen çocuğun eylemleri gerçekleştirdikleri esnada mağdure üzerinde koruma ve gözetim yükümlülükleri bulunduğu yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, haklarında lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesindeki 5237 sayılı Kanun uyarıca hükümler kurulduğunun anlaşılması karşısında, temel cezalar üzerinden belirlenen artırım maddesinin 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası olarak belirlenmesinde de hukuka aykırılık bulunmadığından, Tebliğnamadeki bu yönde düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesi Yönünden

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesi Yönünden

Gerekçenin (B-1) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/81 Esas, 2014/382 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/47509, Karar No: 2013/8220, Tarih: 07.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/47509 E.  ,  2013/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik İlaç Hizm. Ltd. Şti. ve ... Pa. Tem. Hiz. Tur. Tic. Ltd. Şti. Ortaklığı'na yükletilmesine, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13549, Karar No: 2014/11501, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13549 E.  ,  2014/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi temsilcisinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi temsilcisinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sonuç olarak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresinin herhangi yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine ve denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 7.bendine "Sanığın kişiliği ve sosyal durumu da nazara alınarak denetim süresi içinde herhangi bir yükümlülük altına alınmasına ve kendisine rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilmesine takdiren yer olmadığına" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nun 51/6.maddesi gereğince" ibaresinin ve hükmün 8.bendinin başına “TCK'nun 51/7.maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8191, Karar No: 2018/4786, Tarih: 26.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8191 E.  ,  2018/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın hazırlık aşamasında, sanığın elini cebine atarak 2 adet cep telefonunu ve parasını çıkardığını, daha sonra 2 adet cep telefonunu geri vererek 200 TL'sini aldığını, mahkeme aşamasında ise sanığın elini cebine soktuğunu, kendisinin direndiğini ve Ufuk ne yapıyorsun dediğini, sanığında elini diğer cebine sokarak 200 TL parasını aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurun aşamalardaki beyanları arasındaki açık aykırılık giderilip, sanık tarafından cep telefonlarının alınıp alınmadığı, alındıktan sonra iade edilip edilmediği hususu duraksamasız olarak saptandıktan sonra cep telefonlarının alınıp iade edilmesi durumunda katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın 13/01/2015 tarihli oturumda zararı gidermeye hazır olduğunu bildirdiği, 19/01/2015 tarihli oturumda ise parayı pazartesi günü ayarlayabileceğini, aslında parayı ayarladığını ancak babasının hastalığı nedeniyle harcamak zorunda kaldığını bu nedenle zararı henüz gidermediğini belirttiği halde, sanığa makul bir süre verilip, 5237 sayılı 168. maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif “veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması,

4-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

4-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7216, Karar No: 2010/2213, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7216 E.  ,  2010/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... Yapı San. Madencilik ve Tic.Ltd.Şti. Ile davalı-k.davacı ..., Birleşen 2007/544 E. sayılı davada davacı ... Yapı San. Madencilik ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.05.2008 gün ve 2006/387-2008/301 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.10.2009 gün ve 2008/6616-2009/4975 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tapu iptâli-tescil, cezai şart ve fazla imalât bedelinin tahsili, birleşen dava, cezai şart alacağının arsa sahibi tarafından açılan karşı dava ise, gecikme tazminatı, eksik işler bedeli site giderleri ile ödenen vergilerin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine, Dairemizden verilen 01.10.2009 gün, 2008/6616 E-2009/4975 K. sayılı düzeltilerek onama ilâmına karşı, yine taraf vekillerince yasal süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı-k.davalı yüklenici vekilinin tüm, davalı-k.davacı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-k.davacı 07.09.2006 tarihinde açtığı karşı davasında talep ettiği alacakları için reeskont faizi uygulanmasını istemiş olup, karşı davada kısmen kabul edilen alacak miktarı yönünden karşı dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, faizin ve cinsinin hüküm fıkrasında yazılmamış olması doğru görülmemiştir. Arsa sahibinin karar düzeltme isteminin bu sebeple kabul edilip, hükmün bozulması gerekmekte ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 01.10.2009 gün, 2008/6616 E.-2009/4975 K. sayılı düzeltilerek onama ilâmına ilave olarak yerel mahkeme kararının hüküm fıkrası B-a bendi 2. satırına bedelinin kelimesinden sonra gelmek üzere “07.09.2006” tarihinin ve itibaren kelimesinden sonra gelmek üzere “değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte” kelimelerinin ilave edilmesine ve itibaren kelimesinden sonra gelen “davalı-k.davacıdan” kelimelerinin karardan çıkartılarak yerine, “davacı-k.davalıdan” kelimelerinin yazılmasına ve kararın önceki düzeltilerek onama ilâmına ilave edilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-k.davalıya yükletilmesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-k.davacıya geri verilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2486, Karar No: 2012/4461, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2486 E.  ,  2012/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arsa sahibi ... arasında 01.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme gereğince edimlerini yerine getirdiklerini ve bağımsız bölümleri teslim ettiklerini, buna rağmen davalıların davacıya ait bağımsız bölümlerin satış yetkisini vermediğini ileri sürerek paylarına düşen bağımsız bölümlerin 3. kişiler adına tapuya tescilini ve davalıların bağımsız bölümlere verdiği zararların tespit edilerek, davalılardan tahsilini ve müdahalenin men'ini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı yüklenicinin sözleşmedeki edimlerini yerine getirerek bağımsız bölümleri teslim etmediğini, binaya yaptıkları kaçak katın belediyece yıkılmasına karar verildiğini, dükkanların asma katlarıyla bağlantıları sağlanmayarak akde muhalefet edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 01.07.2007 tarihli adi şekilde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı arsa sahibi ...' a ait 13374 ve 13375 no'lu parsellere inşaat yapıldığı ve tüm bağımsız bölümlerin arsa sahibi üzerinde kayıtlı olduğu belirtilmiş, davalıların 20 no'lu dükkana verdikleri 1.987,15 TL'lik zararın davalılardan tahsiline, inşaat henüz tamamlanmadığından müdahalenin men'ine, üçüncü kişiler adına tapu iptali ve tescil istenemeyeceğinden bu talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava dilekçesinde dava dışı üçüncü kişiler adına tescil isteğinde bulunmuş olmakla ve temyiz edenin sıfatına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15474, Karar No: 2011/1247, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15474 E.  ,  2011/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... mevkii 552 parsel sayılı 13.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1952 tarih 190 sıra nolu 4753 Sayılı Yasa uyarınca oluşan tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiş, imar uygulaması üzerine 2460 ila 4281 parsellere ifraz edilmiştir. 4271 parsel sayılı 351,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satış yoluyla davalılardan ...’e, 4272 parsel sayılı 376,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...’ye geçmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 4271 ve 4272 parsel sayılı taşınmazların kesinleşen tahdit içinde kaldığından tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilleri ve davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesi istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirildikten sonra ... ve ...; 24.07.2006 havale tarihli dilekçe ile; çekişmeli taşınmazları tapu kaydında hiçbir şerh olmaksızın satın aldıkları, devletin tapu sicilinin tutulmasında objektif sorumluluğunun bulunduğu, Orman Yönetimi tarafından açılan dava ile kamulaştırmasız elatmanın söz konusu olduğu, bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesi aksi durumda yani taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve orman niteliği ile tapuya tescili karşılığında davalı taşınmazların dava tarihinde saptanacak gerçek değerinin kamu alacaklarına uygulanan faiziyle birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 7.000.-YTL tazminatın orman yönetiminden alınarak taraflarına verilmesi istemiyle karşı dava açmışlardır. Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 23.12.2008 gün 2006/207-2008/498 sayılı ilam ile, Orman Yönetiminin çekişmeli taşınmazlara el atmasının bulunmadığı, karşı davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile karşı davanın reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda 4271 parselin (C) ile işaretlenen 224,96 m2, 4272 parselin (A) ile işaretlenen 182,35 m2 yüzölçümlü bölümlerinin tapu kayıtlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hükmün davalı kişiler tarafından temyizi üzerine Dairece onanarak 28.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı bakanlıklar vekili, Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2008 gün 2006/207-2008/498 sayılı dosyasında çekişmeli 4271 parselin (D) ile işaretlenen 126,24 m2 yüzölçümlü kesiminin ve 4272 parsel sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen 194,25 m2 yüzölçümlü kesiminin 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldıkları belirlendiğinden tapu kayıtlarının iptal edilerek Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle temyize konu davayı açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2008 gün 2006/207-2008/498 sayılı dosyasında ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen 31.05.2008 havale tarihli krokili raporda 4271 parselin (D) ile işaretlenen 126,24 m2 , 4272 parselin (B) ile işaretlenen 194,25 m2

yüzölçümlü bölümlerinin tapu kayıtlarının iptal edilerek 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen 2/B madde alanında kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1957 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 23.08.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2008 gün 2006/207-2008/498 sayılı dosyasında raporları hükme dayanak yapılan uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların tamamının 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritasında ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldığı, toprak tevzi komisyonunca 8 tevzi numarası ile ... adına dağıtım ve tescilinin yapıldığı, taşınmazların tamamının tevzi haritasının kapsamında kaldığı, ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda 4271 parselin (D), 4272 parselin (B) ile işaretlenen kesimlerinin Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldıkları, temyize konu yerlerin eğim ölçere göre % 20 - 25 eğimli olduğu, üzerlerinin bozuk baltalık orman örtüsü ile kaplı bulunduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdıkları anlaşıldığına, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği Y.İ.B.B.K.nın 22.03.1996 gün 1993/5-1 sayılı ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararı ile kabul edildiğine, ve her ne kadar taşınmaz makiye ayırmadan sonra 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca tevzi edilmiş ise de, 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığına, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağına, bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza(koruma) makisi yani orman sayılması gerektiğine, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağına, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağına, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının ve H.G.K.nun Y.K.Dnin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararının uygulama yerinin bulunmadığına, halen eylemli orman olan taşınmazların özel mülkiyet olacak şekilde sicile kayıt edilmesinin yasal dayanağının bulunmadığına , bu nitelikteki taşınmazların her nasılsa özel mülkiyet niteliği ile sicile geçirilerek, hakkında kayıt oluşturmasının yolsuz tescil (E.M.Y. md. 933 Yeni T.M.Y. md. 1025) olduğuna , karşı davacıların taşınmazların eylemli durumunu bilmemelerinin mümkün olamayacağından T.M.Y.'nın (931) 1023. maddesinde ..