muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19497, Karar No: 2020/18291, Tarih: 25.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/19497 E.  ,  2020/18291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14153, Karar No: 2023/695, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14153 E.  ,  2023/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2017/340 Esas, 2018/375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2017/340 Esas, 2018/375 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2019/3378 Esas, 2021/8176 Karar sayılı kararı ile özetle, "kasten öldürme suçu yerine nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması, sanığın gerekçe kısmında canavarca hisle hareket edilerek kasten öldürme eyleminin gerçekleştiğinin belirtilmesine karşın, hüküm kısmında ayrıca eziyet çektirerek öldürdüğünün belirtilmesi suretiyle hüküm ve gerekçede çelişki meydana getirilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin, temyiz istemleri;

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Takdirî indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Vesaireye

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde maktulün caminin giriş kısmına bastonunu bırakarak girdiği, sanığın maktule ait bastonu alarak maktulün arkasından camiye girdiği ve besmele çekerek maktulün kafasına defalarca vurarak öldürdüğü belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin, temyiz istemleri;

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Takdirî indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Vesaireye

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde maktulün caminin giriş kısmına bastonunu bırakarak girdiği, sanığın maktule ait bastonu alarak maktulün arkasından camiye girdiği ve besmele çekerek maktulün kafasına defalarca vurarak öldürdüğü belirlenmiştir.

2. 05.03.2014 tarihli otopsi raporuna göre, maktulün kafatası frontatemporopariyatel bölgede 16x12 cm'lik çökme kırığı, dura laserasyonu, yaygın kafa içi kanama, beyin parankim hasarı, kafa kaide kırığı ve kontüzyon sebepleriyle öldüğü tespit edilmiştir.

3. Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, 20.03.2014 tarihli raporunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkralarından istifade edemeyeceği, cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiştir.

4. Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin, 21.02.2018, Adlî Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinin, 06.08.2018 karar tarihli raporlarında, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğu tespit edilmiştir.

5. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği beyanları dosya bulunmaktadır.

6. Kollukça düzenlenen olay tutanağı dosyada mevcuttur.

7. Tanık beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi, Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas ve Dördüncü İhtisas Dairelerinin sanığın ceza sorumluluğuna dair tespitlerinin aynı yönde olduğu ve çelişki bulunmadığı, Olay ve Olgular başlığı altında sayılan deliller ve bozma ilamı karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, "sanığın 11.10.2018 tarihli 12. celse sırasında, mikrofonu eğip bükmeye başladıktan sonra, heyete sinkaflı küfürler edip, kürsüye tekme vurduğu, ardından kendisini zaptetmeye çalışan jandarma personeline tekme vurup, kafa attığının tutanağa bağlanması" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebinin uygulanmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re’sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1804, Karar No: 2020/1050, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1804 E.  ,  2020/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 74 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşmesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki otobüsle gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü sokakta seyri sırasında şerit ihlali yaparak, yoldan geçişi engellediği esnada aracının sol ön kısmına karşıdan kendi şeridinde seyretmekte olan katılan ...'ın idaresindeki motosikletin çarpması sonucu, sanığın asli kusuruyla katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, katılanın şikayetten vazgeçmesi sebebiyle mahkemece sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11082, Karar No: 2008/13855, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11082 E.  ,  2008/13855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 124 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16119, Karar No: 2014/21791, Tarih: 01.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16119 E.  ,  2014/21791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem ...’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren ...’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan ...ile tanındığını, bu nedenle geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin ...’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine ve emsal bir yargı kararına göre seri davada davacı vekiline dilekçe yazım ücretine karar verilmiştir.

Taraflar arasında ilave tediyeye uygulanacak faiz oranı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ilave tediye alacağının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının talep ettiği ilave tediye alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, bu faiz oranı işçi ücret alacakları yönünden 4857 sayılı İş Yasası tarafından getirilen bir faiz cinsidir ve sadece bu yasadan doğan ücret alacaklarına uygulanabilir.

İlave tediye alacağı ise 6772 ... Tediye Yapılması Ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2. maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup uygulanacak faiz oranı yasal faizdir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine;

Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine;

“c) Davacının ilave tediye farkı alacağına ilişkin talebinin kabulüyle, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 1.120,18 TL ilave tediye farkı alacağının davacının davalı kuruma müracaat tarihi olan 30.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19274, Karar No: 2017/15777, Tarih: 12.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19274 E.  ,  2017/15777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24/03/2016 gün ve 2015/24716 Esas - 2016/6172 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Zemini hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1)Dairemize uzun zamandan beri aynı yöreden gelen dosyalardaki ürün verim miktarları ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden gelen verim oranlarının ortalamaları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken buğdayın dekara verimi 300 kg. mercimeğin dekara verimi 145 kg alınması gerekirken, daha az alınmak sureti ile zemine az değer biçilmesi,

2) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kapama fıstıklığın bir dekarından alınabilecek brüt gelirden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında bürüt gelirin 1/3'ü oranından az olmaması gerektiğinin düşünülmediği bu kez yapılan inceleme anlaşılmıştır.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 24/03/2016 gün ve 2015/24716 Esas - 2016/6172 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, zemini hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fıstığın fiyatı değerlendirme yılı itibariyle hasat dönemindeki ortalama toptan satış fiyatının üzerinde kabul edilmiştir.

Bu durumda; 2014 yılı İlçe Tarım Gıda ve Hayvancılık Müdürlüğünden gelen resmi verilerdeki birim fiyatı (20-24) TL'nin ortalaması esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde fazla bedel tespiti,

2)Dairemize uzun zamandan beri aynı yöreden gelen dosyalardaki ürün verim miktarları ile Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden gelen verim oranlarının ortalamaları gözetildiğinde dava konusu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken buğdayın dekara verimi 300 kg. mercimeğin dekara verimi 145 kg alınması gerekirken, daha az alınmak sureti ile zemine az değer biçilmesi,