muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9184, Karar No: 2014/14779, Tarih: 16.06.2014

1479 sayılı Kanunun 56. maddede ise, malûllük halinin tespitinde, Sağlık Bakanlığı, Sosyal Sigortalar Kurumu, Üniversiteler ve Kamu İktisadi Teşebbüslerine ait hastanelerin sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas alınacağı, anılan raporların Kurumca oluşturulacak sağlık kurulunda değerlendirileceği, raporlar üzerinde Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edildiği takdirde itirazın Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı açıklanmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece, sigortalının tedavisine ilişkin belgeler tüm içerikleriyle getirtilip, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki bulunması nedeni ile Adli Tıp Genel Kurulundan davacının sigortalılığın başladığı tarihte malûl sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunup bulunmadığı, yukarıda zikredilen 1479 sayılı Kanunun 29. Maddesi kapsamında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği ve yitirmiş ise başlangıç tarihi, ayrıca yukarıda zikredilen 5510 sayılı Kanunun 25. Maddesi kapsamında meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını kaybedip etmediği ve kayıp mevcut ise başlangıç tarihi belirlenecek şekilde rapor alınarak, sigortalının maluliyetinin varlığı ve başlangıcı tereddüde yer kalmayacak şekilde tespit edilmeli, anılan yasal düzenlemelerde öngörülen sair tahsis şartlarının varlığı da araştırılarak, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1467, Karar No: 2020/714, Tarih: 18.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/1467 E.  ,  2020/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit

HÜKÜM : Hükmün açıklanması, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, olayın hemen ardından yakalanması üzerine kollukta ve Sulh ceza hakimliğinde alınan ifadesinde, girdiği evi ve evdeki şahısları tanımadığını belirttiği, mağdur ...'ın kollukta alınan beyanında ise, sanığın eve girdiğinde eşini sorduğu ve eşinden alacağı olduğunu beyan ettiği yönünde bir anlatımda bulunmaması karşısında; mahkemede mağdur ve tanık anlatımlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, mağdurun 05.05.2012 tarihli doktor raporunda olay tarihinde 33 haftalık gebe olduğu da göz önünde bulundurularak suç tarihinde beden veya ruh bakımından kendisini savunabilip savunamayacağı hususunda rapor aldırıldıktan sonra, sanık hakkında silahla, konutta ve beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın mağdur ...'tan yağmaladığı mallar ile evden ayrıldığı sırada aynı mekanda, ardışık zaman dilimi içerisinde, arkasından gelen mağdur ... ile tanık ...'a hitaben 'Uzak durun sizi vururum' diyerek silahla tehdit ettikten sonra kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın silahlı tehdit eyleminin, mağdur ...'ye yönelik yağma eyleminin devamı niteliğinde olduğu ve bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden silahla tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2326, Karar No: 2012/6215, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2326 E.  ,  2012/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2011 gün ve 2008/35 Esas, 2011/62 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 30.08.2004'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7852, Karar No: 2007/9397, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7852 E.  ,  2007/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği dü:

\_K A R A R \_

Bir önceki geri çevirme kararı uyarınca işaret edilen eksiklikler temin edilerek gönderilmiş ise de kayıtların dayanağını teşkil ettiği anlaşılan Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydının eski yazı ile yazılı olmasından ötürü mütercim bulunmaması nedeniyle çıkarılamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece uygun bilirkişinin tespitinden sonra elamanın bulunduğu yerde nazara alınarak gerektiğinde yolluk ücretide hesap edilmek suretiyle bilirkişi ücreti belirlenerek davacı Hazineden alındıktan sonra Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydı ve ilk tesis tarihine kadar bunun geldileri Türkçe'ye çevriltirilerek alınacak bilirkişi raporunun evraka eklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 13.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6914, Karar No: 2017/3110, Tarih: 03.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/6914 E.  ,  2017/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14691, Karar No: 2014/16602, Tarih: 09.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14691 E.  ,  2014/16602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2014

NUMARASI : 2014/86-2014/137

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Borçlu R.. Ç..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu R.. Ç..'in temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlu E.. Ç..’in temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı vekili tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlular vekili, takibin işlemsiz bırakılması nedeniyle zamanaşımının oluştuğunu belirterek icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı belge kambiyo senedi niteliğinde çek olduğundan davaya konu olayda TTK'nun 726 ve 730.maddeleri göndermesi ile aynı Kanunun 662 ve 663. maddelerinin uygulanması gerekir. Borçlar Kanunu'nun 133.maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve TTK'nun 730/18. maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken TTK'nun 662. maddesinde "müruruzaman; dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi sebepleriyle kesilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, örnek 10 ödeme emrinin borçlu E.. Ç..’e tebliğ edildiği ve takibin kesinleştiği, takibin kesinleşmesinden sonra alacaklı vekilinin şikayetçi borçlu E.. Ç.. hakkında, 11.11.2005 – 09.06.2006, 14.12.2007 – 04.07.2008, 08.11.2010 – 18.06.2011, 12.08.2011 – 15.09.2012, 15.09.2012 – 20.11.2013 tarihleri arasında zamanaşımını kesen bir takip işlemi bulunmadığından takip dayanağı çeke ilişkin 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, borçlu E.. Ç.. hakkında, İİK.nun 71/son maddesi göndermesiyle uygulanması gereken aynı Kanun'un 33/a maddesi gereğince icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu E.. Ç..'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5102, Karar No: 2010/6098, Tarih: 14.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/5102 E.  ,  2010/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Adana 4.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.2010 gün ve 115/449 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.12.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, tapulamanın 226 sayılı parselinin tespitinin 15.11.1973 tarihinde yapıldığına, Hazinenin itirazı üzerine Karaisalı Tapulama Komisyonunun tapulama tutanağı içinde bulunan 26.02.1976 tarih bila sayılı kararı ile 226 sayılı parselin krokisinde A ile işaretlenen 54.000 m2’lik yerin son parsel numarasıyla Hazine adına tespitine karar verildiğine, anılan komisyon kararının taraflara tebliğiyle 26.02.1980 tarihinde kesinleştiğine (kesinleşme tarihi 26.02.1980 olup, tescil tarihi olarak tapuya yazılması gerekirken bunun yerine yanılgı sonucu 23.10.1980 yazılmıştır) bu tarihten eldeki davanın açıldığı 15.02.2010 tarihine kadar 766 sayılı Tapulama Kanununun 31/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.fıkrasında açıklanan on yıllık hak düşürücü süre çoktan geçmiş bulunduğuna, krokide A harfiyle işaretlenen yerin 689 parsel ile Hazine adına tapuya bağlandığına, ... tarafından Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesinde 689 sayılı parselle ilgili olarak açtığı 1996/51 Esas, 1996/728 Karar sayılı dosyaya konu tapu iptali ve tescil davasının 02.10.1989 tarihinde açıldığına ve Tapulama Komisyonu Kararının kesinleştiği 26.02.1980 tarihine göre az yukarıda belirtilen kanun maddelerinde açıklanan on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı saptandığına, bu nedenle İsmail tarafından açılan ve 25.09.2008 tarihinde kesinleşen hükmün eldeki dava açısından on yıllık hak düşürücü sürenin başlangıç tarihi olarak göz önünde tutulmasının mümkün bulunmadığına, böylece yerel mahkemece verilen hükmün usul ve kanuna uygun bulunduğu anlaşıldığına göre davacılar ... ve müşterekleri vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 825,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7338, Karar No: 2018/4940, Tarih: 10.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7338 E.  ,  2018/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında tayin edilen hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 10.08.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam değeri 50,00 TL olan suç konu eşyaları olay tarihinde sanığın çalması şeklindeki eyleminde; sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-"Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihlerine kadar süreceği, altsoyları dışındakiler yönünden ise yoksunluklarının hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “Altsoy ayrımı yapılmaksızın” karar verilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, hükümden sonra 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15235, Karar No: 2023/6891, Tarih: 09.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15235 E.  ,  2023/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2953 E., 2022/2817 K

SUÇ : Üstsoy'dan akrabayı kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/317 Esas, 2022/293 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/2953 Esas, 2022/2817 Karar Sayılı Kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme olduğuna, vekalet ücretine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; haksız tahrike ve takdiri indirime ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü