muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12089, Karar No: 2022/7691, Tarih: 24.05.2022

Ancak;

1136 sayılı Kanun’un 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyetine karar verilen sanık aleyhine ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafileri, katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.600 TL vekalet ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsili ile kendisini vekil ile temsil ettiren katılana verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 165/1, 31/3 maddesinde tanımlanan suç, aynı yasanın 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımına bağlı olup, karar tarihi olan 24/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19467, Karar No: 2018/8365, Tarih: 02.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19467 E.  ,  2018/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve kadın yararına hükmolunan manevi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2018 günü temyiz eden davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1630.00 TL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ...'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1172, Karar No: 2018/11533, Tarih: 27.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1172 E.  ,  2018/11533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.09.2014 gün ve 2012/136 Esas - 2014/239 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 14.11.2017 gün ve 1716-6400 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 310,00.-TL para cezasının davalıdan alınmasına, tashihi karar harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3468, Karar No: 2015/19914, Tarih: 24.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3468 E.  ,  2015/19914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Köye ait yaylaya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen ...nin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

TCK.nun 51. maddesi uyarınca adli para cezalarının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmasına rağmen TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2- Köylünün ortak kullanımında bulunan yaylaya tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 06.01.2012 olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün ve hazine lehine vekalet ücreti hükmedilmesine yönelik bölümün çıkarılması ile suç tarihinin 06.01.2012 olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7292, Karar No: 2024/8410, Tarih: 11.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7292 E.  ,  2024/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2806 E., 2024/469 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/604 E., 2023/150 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işverene ait ... ve ... plaka sayılı araçlarında 03.03.2012-07.05.2012 tarihlerinde kesintisiz tır şoförü olarak aylık net 2.250,00 TL ücret ile çalıştığını, ancak çalışmasının Kuruma eksik bildirildiğini belirterek, Kuruma bildirilmeyen sürelerde hizmet akdiyle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Davacı vekili 15.02.2022 tarihli celsede; davacının davalı işverene ait ... ve ... plaka sayılı araçlarında 07.03.2012-07.05.2012 tarihlerinde kesintisiz tır şoförü olarak aylık net 2.250,00 TL ücret ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yanında herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, bu nedenle Kuruma herhangi bir bildirimin yapılmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yanında herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, bu nedenle Kuruma herhangi bir bildirimin yapılmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı içerisindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporu ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; istinaf kararı ve sonrasında Kurumdan gelen kayıt ve belgeler ile davacı vekilinin 15.02.2022 tarihli celsedeki istinaf kararında araştırılması istenilen ilgili döneme yönelik tespit taleplerinden vazgeçtiği yönündeki beyanı dikkate alınarak tespiti talep edilen tarih aralığındaki fiili çalışma olgusunun tanık beyanları, trafik ceza tutanakları ve motometer kayıtları ile somut ve net bir şekilde açıklığa kavuşturulduğuna kanaat getirildiğinden, hizmet tespiti yönünden 07.03.2012-30.04.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitine; prime esas kazanca yönelik talep yönünden ise dosyada yazılı delil ve yazılı delil başlangıcı olmadığından prime esasa kazanç yönünden reddine karar vermek gerektiğinden bahisle; açılan davanın kısmen kabulüne, davacının 07.03.2012-30.04.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde dönemin prime esas taban ücreti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iş akdinin sona erdiği tarihe göre hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde davanın açıldığından hak düşürücü sürenin geçmediği, talep edilen dönemde iş yerinin faal ve kapsamda olduğu, tanık beyanlarına göre davacının Mahkemece kabul edilen dönemlerdeki fiili çalışmasının ispatlandığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 07.03.2012-07.05.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait ... ve ... plaka sayılı araçlarında tır şoförü olarak çalıştığını aylık net ücretinin 2.250,00 TL üzerinden olduğunu belirterek, bu dönemdeki hizmetlerinin belirttiği ücret üzerinden tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288 inci maddesi, 289 uncu maddesi, 292 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200 ve 202 nci maddeleri

2-5510 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 80 inci maddesinin birinci fıkrası, 506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 77 nci maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7194, Karar No: 2022/8297, Tarih: 27.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/7194 E.  ,  2022/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.07.2021 tarih ve 2019/22802 soruşturma, 2021/13658 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Denizli 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/5640 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müştekinin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında özetle, şüphelinin sahibi olduğu işyerinde çalıştığını, 19.07.2019 tarihinde şüphelinin koridorda kendisini kucakladığını, belinden sarıldığını, sonra iş yeri mutfağına geçtiğini, buraya da gelerek kendisini sıkıştırarak sarıldığını, kurtulmaya çalıştığında tekrar sarılıp sıkıştırdığını, omuzundan öptüğünü, iş arkadaşlarını anlattığını ve sonra işten ayrıldığını ifade etmesi üzerine yapılan soruşturma neticesinde, kamu davası açmaya her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; müştekinin olay oluşuna ilişkin detaylı anlatımının bulunması, iş yeri çalışanları olan ... ve ... isimli şahısların müştekinin rahatsız olduğunu söyleyerek işten ayrıldığı şeklindeki beyanları, dosya arasında olan ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bahsedilen " ...: ben şeyden mutfaktaki olan olaydan rahatsız olduğum için çantamı aldım çıktım..., ...: Ablam seni çok sevdiğim için sevdiğim için hareketlerin hoşuma gittiği içinsen kızlara da sarılıyorum..., ...: ... bey o sarılmak o sarılmak değil..., ...: Çok özür dilerim gerçekten...., ...: Çok rahatsızlık verici,...," telefon konuşma ses kayıt içeriği karşısında, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte olduğu ve şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.03.2022 gün ve 94660652-105-20-23780-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla, dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.07.2021 gün ve 2019/22802 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Denizli 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/5640 Değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2932, Karar No: 2011/3367, Tarih: 25.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2932 E.  ,  2011/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/133629

MAHKEMESİ : (MİDYAT) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29/07/2010 gün ve 92/105

SUÇ :Kasten öldürme

H. E. kasten öldürmekten sanık F.. Ç..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar S.. Ç.., Ş.. Ç.., F.. Ç.., N.. Ç.. ve H.. Ç..'in üzerlerine atılı adam öldürme suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine ilişkin (MİDYAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/07/2010 gün ve 92/105 sayılı hüküm sanık Fethullah yönünden re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık Fethullah müdafii ve müdahiller vekili taraflarından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

21.07.1993 günü yanında oğlu ve kızkardeşi olduğu halde tarladan dönmekte olan maktul Hüseyin’in, “seni komutan çağırıyor” diyerek beraberinde götüren kişi veya kişilerce öldürüldüğü, yapılan yargılama sonucunda sanık Fethullah’ın Kasten İnsan Öldürme suçundan cezalandırılmasına, diğer sanıklar Fevzi, Naif, Sadık, Şevki ve Halil’in ise Taammüden ve Kangütme Saikiyle Öldürme Suçuna iştirakten beraatlerine karar verildiği olayda;

Karakol Komutanı J.Astsb.Üçvş. N.A., Uz.J.Çvş. K.T. ve J.Er'i M. S. tarafından imzalanan 07.09.1993 tarihli tutanak içeriğinden; sanık Fethullah’ın 21.07.1993 günü karakolda sabah yapılan içtimada hazır olduğu, beratine karar verilen sanık Naif’in ise 20.07.1993 günü saat 07.30’dan 21.07.1993 günü saat 12.00’ye kadar süren Altınoluk Köyündeki operasyonda hazır bulunduğu ve adı geçen sanıkların öldürme olayıyla ilişkilerinin olmadığının tespit edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla,

a-) Sanık Naif’in olay günü ve saatinde hangi bölgede ve ne amaçla operasyona katıldığının ilgili birimden sorularak buna ilişkin vukuat raporunun onaylı örneğinin istenmesi,

b-) Sanık Fethullah’ın, olay günü sabah içtimasında karakolda bulunduğuna ilişkin düzenlenmiş çizelge bulunup bulunmadığı ve içtimanın mutad uygulama

olup olmadığının ilgili birimden sorularak, içtimada hazır bulunanlara ilişkin düzenlenmiş çizelge var ise onaylı örneğinin temini,

c-)Yukarıda sözü edilen tutanakta imzası bulunan ve sanıkların suçla ilgilerinin bulunmadığı yönünde kanaat açıklayan J.Astsb.Üçvş. N.A. Uz.J.Çvş. K. T. ve J.Eri M. S.’ın tanık olarak anlatımlarının tespiti,

Ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Fethullah müdafiinin, katılanlar Adnan ve Seyfettin ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanıklar Fethullah ve Naif hakkındaki kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin bu nedenlerle, sanıklar Fevzi, Sadık, Şevki ve Halil’in beraatlerine ilişkin hükümlerin ise irtibat nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 25/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8090, Karar No: 2012/12072, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8090 E.  ,  2012/12072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.02.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok

sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.