muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4225, Karar No: 2024/1398, Tarih: 05.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4225 E.  ,  2024/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro tespite itiraz

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Kars ili Sarıkamış ilçesi Çolaklı Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 1 parsel ... 1.749.850,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mera olarak sınırlandırılmıştır.

Davacılar ... ve ... dava dilekçelerinde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmaz içerisinde kendilerine ait çayır olduğu iddiasıyla, bu bölümün adlarına tescilini talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, " dava konusu 104 ada 1 parsel ... taşınmazın kadastro çalışmasında senetsizden mera vasfıyla tespit gördüğü, mahallindeki keşifte yapılan harici gözlem, fen bilirkişisi raporu ve tanık sıfatıyla dinlenen tespit bilirkişi ve komşu köyde ikamet eden mahalli bilirkişi beyanlarıyla da sabit olduğu şekilde dava konusu yapılan yerin mera olarak tespit gören orta malının içinde kaldığı, talep edilen yer ile mera arasında doğal yada yapay nitelikte ayırıcı sınırın bulunmadığı, dosyada davalı tarafın mülkiyetini ispatlayacak herhangi bir belge bulunmadığı, kadastro tespitinde mülkiyeti ispatlayacak bir kayıt ve belgeye dayanılmadığı, davacı tarafın sunduğu arazi kayıt örneğinin taşınmaza uymadığı, uymuş olsa bile bu belgenin yalnızca zilyetliğin ispatı vasıtası olduğu, ziraat bilirkişisi raporunda taşınmazın niteliği ve özellikleri itibariyle mera vasfında olduğunun belirtildiği, bu veriler ışığında çekişmeli taşınmazın mera olduğu ancak meraların zilyetlikle mülkiyetinin kazanılamayacağı " gerekçesiyle verilen, davanın reddine ve 104 ada 1 parsel ... taşınmazın tespit gibi sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına ilişkin önceki karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2014/17551 esas ve 2014/11645 karar ... ilamıyla; " tek ziraat bilirkişisinden alınan rapora istinaden ve hava fotoğraflarından yararlanılmadan yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın karar için yeterli bulunmadığı " gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; " dava konusu yerlerin köy orta malı olarak sınırlandırılan ve mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıklarca ifade edildiği üzere kadimden beri Köy orta malı mera olarak tasarrufa konu edilen dava konusu taşınmaz içerisinde kaldığı, dolayısıyla dört yönden mera özelliği gösteren orta malı parseli ile çevrili olduğu hususunun uyuşmazlık konusu olmadığı, dava konusu edilen yerleri çevreleyen dava konusu 104 ada 1 parsel ... taşınmaz Kazıkkaya Köyü 102 ada 1 parsel ... mera vasıflı taşınmaz, Armutlu Köyü 130 ada 300 parsel ... mera vasıflı taşınmaz, Armutlu Köyü 131 ada 63 parsel ... mera vasıflı taşınmaz, Armutlu Köyü 130 ada 228 parsel ve 131 ada 62 parsel ... ham toprak ve taşlık vasıflı taşınmazlar ile komşu olduğu, keşifler sonrasında düzenlenen harita mühendisi bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazda davacıların hak iddia ettiği yerlerde faaliyet yürütülmediğinin, dava edilen yerlerin kullanılan alanlardan olmadıklarının ve hava fotoğraflarında görüldüğünün belirtildiği, ziraat mühendisleri bilirkişi kurulunun 10.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda ifade edildiği gibi dava konusu taşınmazda davacıların dava ettiği yerlerin üzerinde mera bitkilerine yer yer rastlandığı, içerisinde bulunduğu dava konusu 104 ada 1 parsel ... taşınmazla toprak tekstürü, toprak yapısı, eğimi ve bitki örtüsü bakımından benzerlik gösterdiği,bütünlük sağladığı, içinde bulundukları bu parselle aralarında herhangi bir ayırıcı, belirleyici sınır, kot farkı bulunmadığı, taşınmazın yağışın fazla olduğu yıllarda sınırları korunarak bitki örtüsünün sık ve yüksek boylu olduğu, düz ve taşsız kısımların biçildiği, elverişli kısımlarının otlarının biçilmesi sebebiyle çayır vasfı kazandırılmaya çalışıldığı belirtilerek dava edilen bu kısımların da evveliyatının mera vasfında olduğunun belirtildiği, dava konusu edilen yerlerin çayır niteliğinde olduğuna ilişkin soyut nitelikteki mahalli bilirkişi beyanlarına nazaran mahkeme gözlemi ile de uyuşan bilimsel verilere dayanan ziraat bilirkişi raporuna itibar edildiği, dayanak vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazda davacıların dava ettikleri yerlere hem sınırlar hem de miktar yönünden, biri itibariyle de bunlara ilaveten nitelik olarak uymadığı, dava konusu edilen yerlerin ziraat mühendisleri bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere tarım arazisi ve çayır niteliği taşımadığı, hava fotoğraflarında da bu durumun açıkça görüldüğü, beyanlarla da sabit olduğu üzere davacıların dava ettiği kısımların dışında kalan kısımların kadimden beri köylünün yararlanmasına matuf orta malı - mera olarak kullanıldığı, münhasıran kimsenin zilyetliğinde olmadığı, dava konusu edilen kısımların kadimden beri orta malı mera niteliğinde olan dava konusu 104 ada 1 parsel ... taşınmazdan açma yapılmak suretiyle kullanıldığı kanaatine varıldığı, mera, orta malı niteliğindeki taşınmazların da zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığı, bu haliyle 3402 ..

... taşınmazdan açma yapılmak suretiyle kullanıldığı kanaatine varıldığı, mera, orta malı niteliğindeki taşınmazların da zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığı, bu haliyle 3402 ... Kanun' un 14 üncü maddesindeki zilyetlikle edinme koşullarını gerçekleştirmediğinin anlaşıldığı " gerekçesiyle, dava konusu 104 ada 1 parsel ... taşınmaz yönünden davacıların subut bulmayan davasının reddine, dava konusu 104 ada 1 parsel ... taşınmazın mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7762, Karar No: 2014/9966, Tarih: 28.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7762 E.  ,  2014/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2014/16-2014/116

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında akalın ve yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava dışı İ. Ç.'ın sözleşmenin 61. sayfasında müşteri olarak imzasının yer aldığı, bu nedenle kefalet sayfasındaki imzasının dikkate alınamayacağı ve kefil olarak kabul edilemeyeceği, dava konusu kredi sözleşmesinde davacı dahil 5 kefil bulunduğu gerekçesiyle asıl alacağa yönelik itirazın iptali isteminin kabulüne, işlemiş faize yönelik itirazın iptali isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı kefillerin davacının kefil sıfatıyla ödediği kredi borcu nedeniyle bankanın halefi olarak kabul edilip davalılara rücunun mümkün olduğunun kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, dava konusu icra takip dayanağı 01.11.2005 tarihli Genel Kredi Sözleşmesinin 1. maddesinde sözleşmenin dava dışı T. Vakıflar Bankası T.A.O Erzincan Şubesi ile müşteri Ç. Atılım Metal San. Tic. İnş. Taah. Paz. Ltd. Şti. arasında akdedildiği hükme bağlanmıştır. Anılan sözleşmenin 61. sayfasında müşteri kısmında dava dışı İ. Ç. isim ve adresi bulunmakta ise de bu ismin hemen altında Ç. Atılım Metal San. Tic. İnş. Taah. Paz. Ltd. Şirketi'nin kaşe ve imzası bulunmaktadır. Dosya kapsamından da davacının ödemesine konu kredinin Ç. Atılım Metal San. Tic. İnş. Taah. Paz. Ltd. Şti.'ne kullandırılan kredi olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece sözleşmede kefil sıfatıyla imzası bulunanların davalılar, davacı, dava dışı İ. Ç. ve Ak-Gül Akaryakıt şirketi olmak üzere kefil sayısının 6 olduğu, limit artırım sayfasında da dava dışı kefil İ. Ç.'ın imzasının bulunduğu gözetilmek suretiyle davalıların hisselerine isabet eden borç miktarı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile kefil sayısının 5 olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gibi, davanın işlemiş faiz yönünden reddedilmesine rağmen yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine. (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/400, Karar No: 2013/5339, Tarih: 05.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/400 E.  ,  2013/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle birlikte davalı vekilinin temyiz isteminde bulunduktan sonra 12/06/2009 havale tarihli dilekçe ile temyizinden vazgeçtiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyizine hasren dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı firmanın sahibi bulunduğu çekici tır ve dorsesine 25.10.2004 – 24.05.2005 tarihleri arasında haksız el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince 5271 sayılı Kanun’un 141. maddesinin 01.06.2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı, bu tarihten önce yapılan işlemlere ilişkin tazminat davalarının genel hükümlere göre görülmesi gerektiği gözetilerek maddi tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6982, Karar No: 2018/61, Tarih: 15.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6982 E.  ,  2018/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü, daha önce temyiz edilmeden kesinleştiğinden, bozma sonrası tehdit suçundan tekrar kurulan hüküm yok hükmünde kabul edildiğinden inceleme dışı bırakılarak, eşi kasten basit yaralama suçundan yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Akıl hastası olduğu kabul edilen sanığın, müdafii huzuruyla savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında doğrudan 5271 sayılı CMK'nin 223/3.a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3.a maddeleri uyarınca ceza tayin edildikten sonra yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 15/01/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4136, Karar No: 2011/9102, Tarih: 20.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4136 E.  ,  2011/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin tüm, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille meskun mahalde, çift yönlü yolda sollama yasağı olan kavşak alanında önünde seyreden aracı sollamaya çıkarak seyrine göre sağdan sola doğru karşıya geçmekte olan yayaya sol şeritte ve sol kenara yakın yerde çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğu, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23720, Karar No: 2015/2110, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23720 E.  ,  2015/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4883, Karar No: 2012/9948, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4883 E.  ,  2012/9948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.04.2010-19.07.2011 gününde verilen dilekçeler ile muarazanın men-i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleşen davaların kanıtlanamadığından reddine dair verilen 22.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verilerek dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir. Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda

tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun, 16.05.2009 tarihli Yönetmelik hükümleri uyarınca limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ancak karardan önce, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece, 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinden, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.