muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5988, Karar No: 2013/5370, Tarih: 19.03.2013

Öncelikle, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 83. maddesi bir eserin ad ve alametleri ile çoğaltılmış nüshaların şekillerinin iltibas oluşturulacak şekilde kullanımının haksız rekabet oluşturduğuna ilişkindir. Somut uyuşmazlıkta ise, dava konusu iç mimari projesinin ad ve alametlerinin ya da çoğaltılmış nüshaları şekillerinin kullanılması dava konusu olmayıp, bizatihi dava konusu projenin izinsiz uygulanması söz konusu olduğuna göre, iş bu davada 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 83. maddesinin ve bu maddenin atıf yaptığı ...'da düzenlenen haksız rekabet hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

Ayrıca, davacı şirket, tüzel kişilik olup, tüzel kişilerin yaratıcı faaliyetinden söz edilemeyeceğinden, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 1/B-(b) bendi uyarınca eser sahibi olmayan davacı şirketin aynı Kanun'un 14 ve devamı maddelerindeki manevi hak sahipliği de söz konusu değildir. Davacı şirket, ancak eser üzerindeki mali hakların sahibi olabilecekken, manevi tazminat takdiri mümkün olmamasına rağmen, 5846 sayılı ... 16. maddesi uyarınca manevi hakkının ihlal edildiğinden bahisle de manevi tazminat isteminin kısmen kabulü doğru olmamış, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yerinde görülerek, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarınını reddine, (...) numarılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 198,45 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14728, Karar No: 2015/14128, Tarih: 12.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/14728 E.  ,  2015/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1704 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dava konusu ... Köyü 1764 parsel sayılı taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2010 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususun yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2432, Karar No: 2016/7391, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2432 E.  ,  2016/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, ... Asliye Hukuk ve İzmir 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ödenmeyen faturalar nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı Kanun uyarınca tüketici işleminden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 1. Tüketici Mahkemesi ise, taraflardan birinin tüketici olmadığı, tarafların her ikisinin tacir olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuş, uyuşmazlığın çözümünde ... Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)nin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla), ''HSYK'nın 26.03.2014 tarihli ve 141 sayılı kararının asliye ticaret mahkemelerine ilişkin kısmında "...İzmir Ticaret Mahkemesinin ... ilçesindeki görev alanına giren iş ve davalara bakmasına devam etmesine." genelgesini yayımlamıştır. 06.12.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6360 sayılı Kanun Hükmünde Kararname gereğince ... ilçesi, Büyükşehir belediyesi sınırları içerisine alındığından, 23/07/2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 10/07/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve anılan kurul kararları uyarınca davanın açılış tarihi itibariyle Mahkemelerinin Ticaret Mahkemesi sıfatının kalmadığı'' gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarındaki ihtilafın ... kat kalöriferi kazan sisteminden kaynakladığı, davalının sistemin arızalı olmasından dolayı bakiye borcunu ödemek istemediği, bu nedenle davacı tarafından başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK hükümleri gereğince, ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemeleri arasında görev ilişkisi bulunmaktadır. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her safhasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi mahkemece re'sen (kendiliğinden) de gözönüne alınmalıdır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK hükümleri gereğince, ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemeleri arasında görev ilişkisi bulunmaktadır. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her safhasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi mahkemece re'sen (kendiliğinden) de gözönüne alınmalıdır.

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun, 24/03/2005 tarih 188 sayılı kararının II-Müstakil ticaret mahkemesi kurulmamış olan yerlerde başlıklı maddesinde "Müstakil ticaret mahkemesi kurulmamış olan il merkezleri ile ağır ceza mahkemesi bulunan ve bulunmayan (büyük şehir belediye sınırları dışında kalan mülhakatlar da dahil olmak üzere) diğer ilçelerde, ticaret mahkemelerinin görev alanına giren iş ve davalara; o yer asliye hukuk mahkemelerinin eşit olarak bakmalarına" karar verildiği, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun bu karara ek olarak aldığı, 26/03/2014 tarih ve 141 sayılı kararı ile "Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun, 24/03/2005 tarih, 188 sayılı kararının 11, 12 ve 14. maddelerinde yer alan ilke kararlarına ek olarak," asliye ticaret mahkemelerine ilişkin olarak; 6360 sayılı Kanun'un 1'inci maddesinin ikinci fıkrasında adı geçen büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülkî sınırları olarak genişletilmiş ise de, mevcut düzenleme nedeniyle müstakil ticaret mahkemesi bulunan (Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Eskişehir, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Samsun) büyükşehir belediyeleri sınırına yeni giren ilçeler dâhil edilmeksizin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24/03/2005 tarih, 188 sayılı kararının 11/I-B-a maddesinin uygulanmasına devam edilmesine, (Bu kapsamda 6360 sayılı Kanun öncesi durum korunarak; Adana Ticaret Mahkemesinin Adana Merkez ve Karaisalı, Ankara Ticaret Mahkemesinin Ankara Merkez, Akyurt, Bala, Çubuk, Elmadağ, Gölbaşı ve Kalecik, Sincan Ticaret Mahkemesinin Sincan Merkez ve Kazan, Antalya Ticaret Mahkemesinin Antalya Merkez, Bursa Ticaret Mahkemesinin Bursa Merkez, Gemlik ve Mudanya, Eskişehir Ticaret Mahkemesinin Eskişehir Merkez, Gaziantep Ticaret Mahkemesinin Gaziantep Merkez, İzmir Ticaret Mahkemesinin İzmir Merkez, Kemalpaşa, Menderes, Seferihisar, Selçuk, Torbalı ve ..., Karşıyaka Ticaret Mahkemesinin Karşıyaka Merkez, Aliağa, Foça ve Menemen, Kayseri Ticaret Mahkemesinin Kayseri Merkez, Konya Ticaret Mahkemesinin Konya Merkez, Mersin Ticaret Mahkemesinin Mersin Merkez ve Samsun Ticaret Mahkemesinin Samsun Merkez ilçelerindeki görev alanına giren iş ve davalara bakmasına devam etmesine, sayılan yerlere bağlı diğer ilçeler yönünden ise ticaret mahkemelerinin görev alanına giren iş ve davalara, o yer asliye hukuk mahkemelerince eşit olarak bakılmasına devam edilmesine)

6360 sayılı Kanunla yeni kurulan ve müstakil ticaret mahkemeleri bulunan (Denizli, Trabzon) büyükşehir belediyeleri yönünden Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24/03/2005 tarih, 188 sayılı kararının 11/I-B-a maddesi uygulanmaksızın 11/I-B-b bendinin uygulanmasına devam edilmesine,

6360 sayılı Kanunla yeni kurulan ve müstakil ticaret mahkemeleri bulunan (Denizli, Trabzon) büyükşehir belediyeleri yönünden Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24/03/2005 tarih, 188 sayılı kararının 11/I-B-a maddesi uygulanmaksızın 11/I-B-b bendinin uygulanmasına devam edilmesine,

(Bu kapsamda 6360 sayılı Kanun öncesi durum konurarak; Denizli Ticaret Mahkemesinin Denizli merkez, Trabzon Ticaret Mahkemesinin Trabzon merkez ilçelerindeki görev alanına giren iş ve davalara bakmasına devam etmesine,

Sayılan yerlere bağlı diğer ilçeler ile müstakil ticaret mahkemesi bulunmayan büyükşehirler (Aydın, Balıkesir, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Şanlıurfa, Tekirdağ, Van) ve ilçeleri yönünden ise ticaret mahkemelerinin görev alanına giren iş ve davalara, o yer asliye hukuk mahkemelerince eşit olarak bakılmasına devam edilmesine)" karar verilmiştir.

Yukarı da belirtildiği üzere Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu 26.03.2014 tarihli ve 141 sayılı kararının asliye ticaret mahkemelerine ilişkin kısmında "...İzmir Ticaret Mahkemesinin ... ilçesindeki görev alanına giren iş ve davalara bakmasına devam etmesine." genelgesini yayımlanmıştır. Somut olayda, her iki tarafın da tacir olduğu ve davalı "Tüketici" sıfatına haiz olmadığı için 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5509, Karar No: 2009/6716, Tarih: 20.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5509 E.  ,  2009/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... Mevkii 137 ada 50 parsel sayılı 7733,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine Vekili dava dilekçesiyle; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin krokide (B) ile işaretli 1727,74 m²’lik kısmının parselden ifrazı ile 137 adaya ait en son parsel numarası ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline, krokide (A) ile işaretli 6006,25 m²’lik kısmın ise tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. Maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece her nekadar taşınmazın krokide (A) ile gösterilen kısmının toprağının ... toprağı niteliğinde bulunduğu, tahdit sınırları dışında ve memleket haritası ve ... fotoğraflarına göre açık alanda görüldüğü, davalı açısından 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. madde koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de; mahkemenin bu kabulü dosya içerisindeki delillere uygun düşmemektedir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın eğiminin % 20- 35 olduğu,2-3 yıldır tarımsal faaliyet yapılmadığı, üzerinin meşe, pırnal, karaçalı, ..., dikensi bitkiler ve yabani otlarla kaplı olduğu anlaşılmaktadır.15.02.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/j maddesi gereğince bu tür yerler orman olarak sınırlandırılacağından 26/II. fıkrası gereğince bu tür yerlerin orman kadastrosu sınırları dışında bulunması orman olma niteliğini değiştirmez.

Diğer taraftan, çekişmeli taşınmazın kadastro paftası ve memleket haritasındaki konumuna göre 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman

Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek Hazinenin davasının taşınmazın tamamına yönelik kabulü gerekirken, dava konusu taşınmazın (A) bölümünün özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17335, Karar No: 2014/23506, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17335 E.  ,  2014/23506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/655-2014/343

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 26.11.2008-04.10.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, en son net ücretinin 1.250,00 TL olduğunu, fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesailerinin ödenmediğini, ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumuna asgari ücret olarak bildirildiğini,maaşlarının onbeş gün geç yatırıldığını,bu durumların işverene bildirildiğinde davacının iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 16.11.2008 tarihinde tır şoförü olarak müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, 04.10.2010 tarihinde işe gelmesine rağmen dokuz işçi ile birlikte ücretlerinin az olduğu ve ücretlerinin artırılması gerektiğini talep ederek topluca işbaşı yapmadığını, takip eden günlerde işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının aylık brüt ücretinin 838,10 TL olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 04.09.2012 tarih 2010/791 esas, 2012/387 karar sayılı ilam ile şahit beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının iş sözleşmesi kendisinin feshettiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı, bilirkişi raporunda hesap edilen ücret alacağına hak kazandığı, ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 01.07.2013 tarihli 2012/25645 esas 2013/15942 karar sayılı ilamı ile davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinden kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği ve tanık beyanları ve emsal ücret araştırması hep birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin net 1.250,00 TL olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında, davacı davasını ıslah etmiş ve mahkeme de bu ıslahı dikkate alarak hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde belirtildiği üzere, ıslah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Mahkemece, tahkikat aşamasının tamamlanmasının ve karar verilmesinin ardından verilen bozma kararından sonraki yargılama aşamasında ıslah yapılması mümkün değildir. Yargıtay İçtihatlarının Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 tarihli ve 10/3 sayılı kararında da ifade edildiği üzere, Yargıtay bozma kararından sonra ıslah yapılamaz. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek bozmadan sonraki yargılama aşamasında yapılan ıslah dikkate alınarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3425, Karar No: 2016/8555, Tarih: 10.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3425 E.  ,  2016/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, imar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : 1)İmar kirliliğine neden olma suçundan;beraat

2)Nitelikli dolandırıcılık suçundan; beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21/06/2005 yerine 2002 yılı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1-Sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen katılan ... vekili ile nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen katılan ... vekilinin verilen beraat hükümlerini temyize hakları bulunmadığından vaki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükümlere yönelik belediye vekilinin nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Davaya konu yerin projeye uygun olarak 2002 yılında tamamlandığı, suç tarihi itibarıyla imar kirliliğine neden olma eyleminin suç olarak düzenlenmediği gerekçesine dayanan kabulü ile sanıkların tapu idaresini aracı kılmak suretiyle taşınmazı katılana hile ile sattıklarına dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden sanıklar hakkında gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, belediye vekilinin ve katılan vekilinin beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 10.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.