muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12, Karar No: 2020/2244, Tarih: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/12 E.  ,  2020/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK‘nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...’nın ...’ın çalıştığı ...Yapı San. Tic. Ltd. Şti’nin sahibi olduğu, sanık ...’nun ise ... İnşaat Müh. Mad. Tur. San. Tic. AŞ.’de inşaat mühendisi ve şantiye şefi olduğu, ... isimli konutların inşası nedeniyle her iki şirket arasında yapılan taşeron sözleşmesi ile inşaatın tüm kalıp, prekast ve beton işçiliğinin ...Yapı San. Tic. Ltd. Şti’ne bırakıldığı, olay tarihinde ...’ın inşaatın 11. ve 12. katın hizasında kurulu bulunan ahşap kalıp sisteminin ve beton kalıpların sökülmesi esnasında demir ve kalaslar üzerinde bulunan ahşap kalıp iskelesinin yerinden çıkması sonucu iskele ile birlikte 36 metreden yere düşerek öldüğü olayda; kusur durumlarına göre sanıkların cezalandırılmalarına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusura, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin ise sanıkların tamamen kusurlu olduklarına ve sanıklara üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında belirlenen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayıları gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Sanıklar hakkında belirlenen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayıları gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının paraya çevirmeye ilişkin Sanık ... hakkındaki A bendinin “dördüncü” paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "TCK'nın 50/4. maddesi nazara alınarak sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının; sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca ve TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 18.200.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle ve sanık ... hakkındaki B bendinin “dördüncü” paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "TCK 50/4. maddesi nazara alınarak sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının; sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca ve TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 12.100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12450, Karar No: 2017/1090, Tarih: 08.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12450 E.  ,  2017/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalarda tutarlı bir şekilde üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, suça konu kartı müştekinin rızası ve talimatı doğrultusunda şoförlüğünü yaptığı TIR ile seyahat esnasında kendi ihtiyaçlarını gidermek amacıyla kullandığını savunup, sadece yoldaki ihtiyaçları için kuyumcudan çekilen 450 TL'lik harcamayı gerçekleştir- diğini bunu da önceden de bu şekilde müştekinin bilgisi dahilinde başkalarının yakıt giderlerini karttan ödeyip onlardan nakit almak suretiyle harcamalarda bulunduğunu belirtmesi karşısında kartın kullanımı konusunda rızasının olup olmadığının açıklığa kavuşmadığı gözetildiğinde sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, tam ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Mağdurun kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kulla- nıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nun 245/1 madde ve fıkrası gereği tayin olunan cezadan TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 08.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/14511, Karar No: 2018/9653, Tarih: 21.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14511 E.  ,  2018/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda temyiz aşamasında davadan feragat edildiği (davalı Kuruma verilen feragat dilekçesi ile) açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17234, Karar No: 2012/16416, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17234 E.  ,  2012/16416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de temyize cevap dilekçesiyle duruşma talep etmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 08.10.2007-20.02.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde davacının davalı işyerine 20.02.2008 tarihinde girişi 30.04.2009 tarihinde çıkışının göründüğü, dava konusu edilen dönemde başka yerde çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır.

Dinlenen bordrolu tanıkların beyanları davacının çalıştığını ileri sürdüğü döneme yönelik olarak birbirini doğrular mahiyette ve açıklıkta değildir. Dosya kapmasına göre davacının İddia edilen dönemde çalışmasına ilişkin tanık beyanları dışında bir delil de mevcut değildir. Mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın varlığının ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ... Kurumundan celp edilmiş olan bordrolarda aynı işyerinde kayden çalışması görünen önceki tanıklar dışındaki kişiler arasından belirlenen kişiler tanık olarak dinlenip çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanları alınarak gerçek çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/37792, Karar No: 2012/8755, Tarih: 05.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/37792 E.  ,  2012/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/94391

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008

NUMARASI : 2008/360 (E) ve 2008/776 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

19.12.2007 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ile tutanak düzenleyicisi tanıkların anlatımına göre, tespit tarihinde apartmanın elektriğinin sayaçtan kesildiği, evin karşısındaki karebuatta eve giren kablolardan birinde faz tespit edildiği, evde kimsenin bulunmaması nedeniyle evin içinde tespit yapılamadığı ancak, içeriden çamaşır makinesi sesinin geldiği, hattı kestiklerinde çamaşır makinesi sesinin kesildiğini, bu nedenle hattın sanığın evine gittiğine karar verdiklerini belirtmeleri, sanığın ise bayram arifesi olması nedeniyle eşi ve çocuklarını köye gönderdiğini, kendisinde işte olduğunu, evinde çamaşır makinesinin çalışmadığını, 2001 yılından beri evde oturduğunu ve atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında, tespit tarihinden sonraki bir yıllık dönemi kapsayan enerji tüketim föyü de katılan kurumdan getirtilerek, sanığın evinde bulunan elektrikli aletlere göre, tutanak tarihinden önceki mevcut kurulu güç belirlenip, ihtilaflı dönemdeki tüketimin kurulu güce göre normal olup olmadığı ve suç tarihinden önceki ihtilaflı dönemdeki tüketim ile suç tarihinden sonraki ihtilafsız dönemdeki tüketim miktarları karşılaştırılarak, suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı tespit edilip, bariz bir artma var ise, bunun nedeni sanığa açıklattırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, tespit tarihinden önceki on aylık dönemi kapsayan faturaları inceleyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10246, Karar No: 2012/21409, Tarih: 18.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10246 E.  ,  2012/21409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

26/03/2007 tarihli Çankaya Belediyesi İmar Müdürlüğüne ait zabıtname başlıklı tutanak içeriğinin araştırılması, tutanakta gösterilen fiziki değişikliğin bina ruhsatına aykırılık teşkil edip etmediği, fiziki değişikliğin yapım tarihinin 12/10/2004'ten sonrası olup olmadığı, mahallinde konusunda uzman bilirkişilerle keşip yapıp ilgili belgeler incelendikten sonra imar kirliliğine neden olup olmadığının, ayrıca imar kirliliği suçunun oluşması halinde hangi sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1525, Karar No: 2021/8420, Tarih: 14.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1525 E.  ,  2021/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7506, Karar No: 2009/8714, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7506 E.  ,  2009/8714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.11.2008 gün ve 2008/10960 - 13653 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine'nin yayla iddiasıyla açmış bulunduğu tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizin 13.11.2008 gün 2008/10960 - 13653 Esas ve Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmaza revizyon gören tapu kaydı tescil davası sonucu tesis edilmiş olup, bu tescil davasında Hazine taraf olmadığından yargılama sırasında değişen 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince araştırma yapılması yönünden bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kere yapılan incelemede;

Dava konusu taşınmaza revizyon gören tapu kaydının tescil davası sonucu tesis edilmiş olduğu ve tescil davasında Hazine'nin taraf olmadığı ve Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından yargılama sırasında değişen 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince araştırma yapılması yönünden hükmün bozulması doğrudur. Ancak, dava konusu taşınmaz Akça Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İledinli Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı

«Tekir Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın Tekir Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen Şıhlı Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim Akça (eski adı Şıhlı) Köyü sınırı içersinde kaldığını, Şıhlı Köyünün

kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Şıhlı Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Şıhlı Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı Şıhlı olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle Şıhlı Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, Şıhlı Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın Şıhlı Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim Şıhlı Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim Şıhlı Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa Şıhlı Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten Şıhlı Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru değildir. Yani, kadim Şıhlı Köyü sınırları veya köy yerleşkesi içinde olup olmadığının araştırılması yanında önceki bozmamızda da belirttiğimiz üzere ayrıca, yargılama sırasında değişen 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.