muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2688, Karar No: 2015/5432, Tarih: 11.11.2015

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, sanıklar Mine, Murat, Çağatay, Kemal ve Muharrem yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar İlyas, Mine, Murat ve Çağatay hakkında yağmaya teşebbüs suçundan elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Murat müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, sanık Mine müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, 34 BJK 64 plakalı aracın müsadere edilmemesi gerektiğine, sanık sanık Kemal müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık İlyas ve müdafiinin eksik incelemeye, usule, sübuta, sanık Muharrem müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık Çağatay müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, sübuta, suç niteliğine, Cumhuriyet Savcısının sanıklar İlyas, Çağatay ve Murat yönünden yağmaya teşebbüs suçunda sübuta, sanık Mine yönünden TCK'nun 220/1-3-4-5. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine, yağmaya teşebbüs suçunda sübuta yönelen, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar İlyas, Çağatay ve Muharrem hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma", sanıklar Mine ve Kemal hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma", sanık Murat hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a- Sanıkların, eylem ve irade birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde

müşterek hakimiyet kurarak maktul Abdurrahman'a yönelik eylemlerini gerçekleştirdikleri anlaşılmasına rağmen, TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eden vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması olduğu, somut olayda ise sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nun 82/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

c- Sanık Murat hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde; TCK'nun 220/4 maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

c- Sanık Murat hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde; TCK'nun 220/4 maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

d- Sanıkların belli haklardan yoksun bırakılmalarına dair uygulama yapılırken TCK'nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1- Sanık İlyas hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik nitelikli öldürme suçundan kurulan hükmün ilgili bölümünde yer alan "220/4-5 maddesi delaletiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a-b-h" ibaresinin "37/1. maddesi delaletiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK.'nun 82/1-a-h" olarak, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarından kurulan hükümlerin ilgili bölümünde yer alan "220/4-5 maddesi delaletiyle" ibarelerinin "37/1. maddesi delaletiyle" olarak değiştirilmesine;

2- Sanıklar Murat, Çağatay ve Muharrem hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme" suçundan kurulan hükümlerin ilgili bölümlerinde yer alan "220/4 ve 38. maddesi delaletiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a-b-h" ibarelerinin "37/1. maddesi delaletiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-a-h" olarak, sanıklar Murat, Çağatay Muharrem, Mine ve Kemal hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarından kurulan hükümlerin ilgili bölümünde yer alan "220/4 ve 38. maddesi delaletiyle eylemine uyan" ibarelerinin "37/1. maddesi delaletiyle" olarak değiştirilmesine;

3- Sanık Murat hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün ilgili bölümünden "5237 sayılı TCK'nun 220/4 maddeleri delaletiyle eylemine uyan" ibaresinin çıkartılmasına,

4- TCK'nun 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin, "Sanığın, TCK'nun 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan TCK'nun 53/2 madde fıkrası gereğince hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nun 53/3 madde fıkrası gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE,

4- TCK'nun 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin, "Sanığın, TCK'nun 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan TCK'nun 53/2 madde fıkrası gereğince hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nun 53/3 madde fıkrası gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE,

Sanık İlyas hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgütü yönetme, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve yağmaya teşebbüs, sanık Mine hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve yağmaya teşebbüs, sanık Murat hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve yağmaya teşebbüs, sanık Çağatay hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ve yağmaya teşebbüs, sanık Muharrem hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma", sanık Kemal hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık İlyas hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Mine hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme", sanık Kemal hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme ve nitelikli mala zarar verme", sanıklar Murat, Çağatay ve Muharrem hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli mala zarar verme" suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a- Sanık İlyas hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde TCK'nun 220/5. maddesinin uygulanamayacağı halde, sanığın müsned suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanıklar İlyas, Kemal, Murat, Çağatay ve Muharrem hakkında maktul .../...

Abdurrahman'a yönelik "nitelikli mala zarar verme" suçlarından kurulan hükümlerde;

aa- Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 65. maddesi uyarınca, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

bb- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkların, eylem ve irade birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde müşterek hakimiyet tesis ederek maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli mala zarar verme" suçlarını işlediklerinin anlaşılmasına rağmen, TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

aa- Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 65. maddesi uyarınca, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

bb- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkların, eylem ve irade birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde müşterek hakimiyet tesis ederek maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli mala zarar verme" suçlarını işlediklerinin anlaşılmasına rağmen, TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanıklar Mine ve Kemal hakkında maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme" suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların, eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme" suçuna müşterek fail olarak katıldıklarının anlaşılmasına rağmen, TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde TCK'nun 39. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

c- Sanıkların belli haklardan yoksun bırakılmalarına dair uygulama yapılırken TCK'nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi,

d- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar Çağatay ve Muharrem için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklar Çağatay ve Muharrem'den tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık İlyas ve müdafiinin, sanık Mine müdafiinin, sanık Murat müdafiinin, sanık Çağatay müdafiinin, sanık Kemal müdafiinin, sanık Muharrem müdafiinin, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin

CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanıklar İlyas, Mine, Murat, Kemal ve Muharrem'e verilen ceza miktarları ile tutuklu kaldıkları süreler dikkate alınarak, sanık İlyas'ın, sanık Mine ve müdafiinin, sanık Murat ve müdafiinin, sanıklar Kemal ve Muharrem'in tahliye istemlerinin reddine, 11/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/11/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. G.. müdafii Avukat yokluğunda 19/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/6126, Karar No: 2013/9078, Tarih: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6126 E.  ,  2013/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasında Manisa 3.İş Mahkemesi ve Turgutlu Asliye Hukuk(İş Mahkemesi S.) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı tarafından uygulanan idari para cezası ve prim tahakkukuna ilişkin işlemlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi S.9, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 6. maddesi uyarınca davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, SGK nın başkent ve taşra teşkilatı olarak il müdürlükleri şeklinde örgütlendiği, şube niteliğindeki teşkilatın il müdürlüğü olduğu, sosyal güvenlik merkezlerinini müdürlükten ayrı şube niteliğinini olmadığı, olsaydı SGK başkanlığına bağlı olacağı, davada idari merkezin ya da manisa il müdürlüğünün bulunduğu yerin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Manisa 3. İş Mahkemesi ise; idari para cezası işleminin Turgutlu Sosyal Güvenlik Merkezince yapıldığı, buranın da SGK'nın şubesi olduğundan bahisle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 s. İş Mahkemeleri Kanununun 5.maddesinde; "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı

sözleşme muteber sayılmaz." hükmü getirilmiştir. Yine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 15. Maddesinde " Bu Kanunda sarahat bulunmıyan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemesi uyarınca yetki konusunun 6100 sayılı Kanunun 6 ve 14. (1086 sayılı Kanun 9 ve 17.) maddeleri uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir. Bu durumda yetkili mahkeme, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı' nın bulunduğu Ankara İş Mahkemeleri veya işlemleri yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemeleridir.

Somut olayda uyuşmazlık; Manisa SGK İL Müdürlüğü Turgutlu Sosyal Güvenlik Merkezince davacı aleyhine uygulanan idari para cezasına itiraz istemine ilişkindir. ... ve taşra teşkilatı olarak il müdürlükleri şeklinde örgütlenmekte olup buna göre davada Manisa İl Müdürlüğünün bulunduğu yer yetkili olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Manisa 3. İş Mahkemesince çözümlenmesi gerekmketedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nun 21., 22. ve 23 . maddeleri gereğince Manisa 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/538, Karar No: 2018/8880, Tarih: 04.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/538 E.  ,  2018/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

30145 mük.sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 20.07.2017 tarih 7035 sayılı kanunun 21. madde ile CMK 291. maddenin birinci fıkrasında yer alan "yedi gün" ibaresinin "onbeş gün" olarak değiştirilmesi ve 7035 sayılı geçici 1. maddesi ile temyiz süresine ilişkin yapılan bu değişikliğin bu kanunun yürürlüğe girdiği 05.08.2017 ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanacağına dair düzenleme karşısında, 29.09.2017 tarihli .... 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararında anılan yasal düzenlemelere uygun olarak temyiz süresinin 15 gün olarak belirlendiği, neticede temyizin süresinde olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığın kendisini Dalgıç Nakliyat yetkilisi Metin olarak tanıtıp yük taşıtmak isteğini söyleyip .... Nakliyat tır şoförü olan katılan ile iletişime geçip .... Serbest Bölge'de buluştuğu, sanığın yük taşıtılacak kişinin aracısı olduğunu, katılandan komisyon olarak 200 TL para alması gerektiğini söylediği, buna inanan katılanın 200 TL'yi sanığa verdiği, sanığın katılana götüreceği yükün Huzurkent'te olduğunu ve orada olan bir araçtan da komisyon almayı unuttuğunu, bu aracın komisyon bedeli olan 110 TL'yi de kendisine vermesini, malın başında bekleyen Sinan bey'den bu 110 TL'yi kendisinin almasını söylediği, katılanın buna da inanıp 110 TL parayı sanığa verdiği, katılanın malları yüklemek için söylenen adrese gittiğinde ise kimsenin olmadığını farkettiği, sanığın bu şekilde katılanı dolandırdığı, .... Cumhuriyet Başsavcılığı 2017/925 sayılı 11.05.2017 tarihli uzlaştırma raporuna göre taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12984, Karar No: 2012/16416, Tarih: 28.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12984 E.  ,  2012/16416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 7.500,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu olan 10 nolu parselde kayıtlı 4 katlı binanın 1/3 hisse maliki olduğunu ve davalının bu güne kadar kendisine her ne ad altında olursa olsun bir ödeme yapmadan mecuru kullanmakta olup dolayısı ile fuzuli şagil durumunda olduğunu belirterek 5 yıl için toplam 25.100.-TL ecrimisil alacağından 7.500.-TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; bu yeri (davacının boşandığı eşi) ... 'den 1979 yılından beri kiraladığını, kira bedelini son 3 seneye kadar ona ödediğini, son 3 senedir diğer hissedarların kira tespit davası açtıklarından avukatına verdiğini ve avukatın ödediğini, karşılığında makbuz verdiğini bildirmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Ecrimisil, kötüniyetli işgalcinin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde; taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parasının emsaller de değerlendirilerek saptanması, sonraki dönemler için ise bulunan bu miktara ÜFE artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir.Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile, parsel değerinin %5’i baz alınmak suretiyle fahiş ecrimisil hesaplaması yapılmıştır. Bu hesap tarzı yerleşik Yargıtay ilkelerine aykırı olup hüküm kurmaya elverişli değildir.Kaldı ki, diğer hissedarların açtığı kesinleşen 2005/1223 sayılı kira tespit davası kararı bu dava için somut emsal olup, davalı delilleri arasında gösterilen bu davadaki bilirkişi raporu nazara alınmadan soyut belirleme ile sonuca gidilmesi de doğru görülmemiştir.Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılıp benzer nitelikteki yerlerin işgal dönemindeki kira paraları araştırılarak ve kira sözleşmeleri getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle incelettirilmeli, dava konusu taşınmazın büyüklüğü, işgal alanı, kullanım durumu gibi hususlar ve yukarıda sözü edilen somut emsal de dikkate alınarak işgal tarihindeki kira parası (ilk dönem ecrimisil miktarı) belirlenmeli, sonraki yıllar için ise ÜFE artış oranı tam olarak uygulanmak suretiyle ecrimisil miktarı hesap edilmelidir.Yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5174, Karar No: 2007/2254, Tarih: 19.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5174 E.  ,  2007/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Eskişehir  İş Mahkemesi

Tarih                : 02.03.2006

Davacı,   davalı işveren nezdinde 25.08.2003-05.02.2005 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 25.08.2003-05.02.2005 tarihleri arasında çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının belirli zamanlarda işyerine gelip temizlik işlerini yaptığı, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet değil istisna aktine dayandığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 2. maddesi hükmüne göre bir hizmet aktine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılırlar. Hizmet aktinin unsurları hizmetin belirli veya belirli olmayan bir zaman içinde görülmesi, hizmet aktinin konusu olan edimin işverene ait işyerinde yerine getirilmesi, edimin ifasında işverenin denetim ve gözetimi altında bulunulması, edimin ücret karşılığında yapılması ve ücretin zaman esası üzerinden saptanmasıdır. İstisna aktinde ise bir eserin ücret karşılığında yaratılması sözkonusudur. İstisna aktinde ücretin tesbitinde eser gözönünde tutulur. İş sahibinin talimat verme yetkisi ise elde edilecek sonuç içindir. Halbuki hizmet aktinde emir ve talimat yetkisi işçinin çalışma yerinin, işe başlayıp ve sona eriş saatinin işverence tesbiti biçimindedir. Giderek istisna aktinde işin işyerinde görülmesi zorunlu değildir.

Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre "zaman" ve "bağımlılık" unsurları hizmet akdinin ayırıcı ve belirleyici özellikleridir.Zaman unsuru çalışanın iş gücünü belirli yada belirli olmayan bir süre içinde işverenin buyruğunda bulundurmasını, bağımlılık unsuru ise çalışanın bu süre içinde işveren veya vekilinin buyruğu ve denetimi altında edinimini yerine getirmesidir.

Davalıya ait halı, mobilya gibi dayanıklı tüketim mallarının satıldığı işyerinde temizlik ve getir-götür işlerinde çalışan bir kişinin hizmetini işverenin buyruğu altında yaptığı açıktır. Bu durumda aradaki ilişkinin hizmet akdine dayandığı ve davacının sigortalılık niteliği kazandığı açıktır. Şirket temsilcisinin son oturumda "sıkışık olduğumuz dönemlerde davacıya müşterilere fatura kestirdiğimiz oldu" şeklindeki açıklaması karşısında da işverenin davacının sigortalılık niteliğini kazandığını da dolaylı olarak kabul ettiğini göstermektedir.

Dosyadaki deliller, tanık ifadelerine, irsaliye belgelerine, işyerinde çekilmiş resimlere göre mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  temyiz edene iadesine, 19.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.