muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1789, Karar No: 2007/3532, Tarih: 20.03.2007

bulunduğu halde, gerek 6831 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı, konularında hiçbir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

9) 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D.nin Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün 2004/4196-4556 ve 17. Hukuk Dairesinin 24.01.2005 gün 2004/13872-165 ve 25.01.2005 gün 2004/13823-163 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerle 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınıları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca

döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında sözü edilen yönetmelik hükümlerine göre yapılan bu tür işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kaldıkları, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrıldıkları, yasaya aykırı olarak makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı, ayrıca çekişmeli parsellerin % 20- eğimli, üzerlerinin maki elemanları ile kaplı olduğundan, orman ve ... muhafaza karakteri taşımaları nedeniyle, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramındaki “funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı” bilimsel ve teknik olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza (koruma) makisi, yani orman sayılması gerektiği, bu nitelikteki taşınmazlar ister kesinleşen orman sınırı içinde, isterse dışında olsun hiçbir zaman 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı, hukuken orman niteliğindeki muhafaza (koruma) makiliği alanlarında sürdürülen zilyetliğin Orman Ceza Hukukunda suç oluşturması nedeniyle zilyedi yararına hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı, Y.K.D.’nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan H.G.K.’nun 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında açıklandığı gibi, kesinleşen orman sınırları içinde kalan eski tapu kayıtları yasal değerini yitireceğinden, böyle bir yer makiye ayrılmış olsa bile o yere ait eski tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği fiilen orman yada muhafaza makiliği olan ormanların makiye ayrılmasının yasal dayanağı bulunmadığı, Kaldı ki; yörede görev yapan maki tefrik komisyonu, Başkan ... ile üye ...'ın katılımı ile oluşturulmuş, yönetmelikte öngörülen diğer üyeler komisyonda yer almamıştır. Bu nedenle, komisyon 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapmamıştır. Her ne kadar davacının dayandığı tapu kaydı 2510 Sayılı Yasa gereğince Romanya göçmenlerine tevzi edilerek oluşmuşsa da 4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı bu nedenle 1994 yılında 2B madde uygulamasına konu edilerek tapu kaydına bu yönde şerh konulan taşınmaz hakkında şerhin silinmesi istemli davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3372, Karar No: 2018/6483, Tarih: 26.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3372 E.  ,  2018/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteği dosya içeriğine göre, uygun görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ...'nin kollukta müdafii eşliğinde alınan beyanında ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan etmesi ve tutanak düzenleyici tanık Sefa Söğüt'ün tutanak içeriğini doğrulaması dikkate alınarak mahkemenin sübuta ilişkin gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1467, Karar No: 2023/2497, Tarih: 11.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1467 E.  ,  2023/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılıktan çıkarma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince taraf sıfatı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma talebi davanın niteliği gereği reddedilerek; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; annesi ...'ın 06/03/2018 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak müvekkili ve davalıların kaldığını, davalıların muris ...'a ve babalarına özellikle babaları ....ın geçirdiği rahatsızlık sonrası kabullenilemeyecek tavır ve davranışlar sergilediklerini, bu durumun yargılama sırasında gerek tanık beyanları, gerekse murise ait ses kayıtlarıyla ve dava dosyaları ile açıkça ortaya çıkacağını, davalıların murisleri ...'a karşı aile yükümlülüklerine uygun davranmadıklarını, murise eziyete varan tavır ve davranışlar sergilediklerini, bu nedenlerle davalıların muris ...'ın mirasçılığından çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkillerinin mirastan ıskatını talep ettiğini, ancak mirastan ıskat başlıklı TMK'nın 510 uncu maddesinde "Aşağıdaki durumlarda mirasbırakan, ölüme bağlı bir tasarrufla saklı paylı mirasçısını mirasçılıktan çıkarabilir..." şeklinde düzenleme yapıldığını ve hükümden anlaşıldığı üzere mirastan çıkarma tasarrufunda ancak mirasbırakanın bulunabileceğini, bu hükümden referansla haksız ve usule aykırı açılan bu davanın taraf sıfatı yokluğu sebebiyle reddedilmesi gerektiğini, mirastan ıskat veya mirastan yoksunluk bakımından şartların oluşmadığını, müteveffanın ölümüyle ilgili savcılık nezdinde düzenlenmiş soruşturma veyahut suç duyurusu bulunmadığını, davacının savcılığa bulunduğu suç duyurusu hakkında adli tıp raporunda müteveffa ...'ın ölüm nedeni normal ölüm (beyin kanamasına bağlı olarak) şeklinde belirttiğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, müvekkillerinin aile yükümlülüklerini yerine getirdiklerini hem de annelerine destek olduklarını, davacının iddiaları ile de sarsıldıklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın TMK'nın 510 uncu maddesi uyarınca, tarafların miras bırakanı ...'ın mirasçılığından çıkarılması talebine ilişkin olduğu, TMK'nın 510 uncu maddesine göre mirasçılıktan çıkarma işleminin mirasbırakan tarafından ve bir ölüme bağlı tasarrufla yapılacağının düzenlendiği, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, müvekkilin annesi olan müteveffa ...'ın, uzun süren ağır bir hastalık döneminin sonrasında meydana gelen birtakım şüpheli olaylar sonucu vefat ettiğini, ağır bir kemoterapi tedavisi sonrasında davalıların yanında iken nasıl olmuş ise sokakta düştüğünü ve başını çarptığını, yanında birden fazla kişi var iken yaşlı ve ağır kanser hastası bir kadının nasıl ve ne sebeple düştüğü halen aydınlatılmadığını, müteveffanın ölümü aydınlatılamamış olup bu konudaki araştırmalarının devam ettiğini, ...'ın düşme sonrası eve getirildiğini, eve getirildiğinde kafasında şişlik fark edildiğini, bu sebeple de Bahçelievler Özel .... Hastanesi'ne götürüldüğünü, hastanede çok kısa bir süre kaldığını, yine davalılar tarafından eve getirildiğini, bu bakımdan da aydınlanmamış hususlar olduğunu, zira ...'ın kimin isteği veya onayıyla hastaneden çıkarıldığının taraflarınca bilinmediğini, öte yandan ... eve geldikten çok kısa bir süre sonra beyin kanaması geçirerek vefat ettiğini, ...'ın hastaneden çıkarılmasının sebebi taraflarınca soruşturulmaya başlandığını, 10/01/2020 tarihinde hastaneye yazılı müracaatta bulunulduğunu, başvurularından bu yana 3 hafta geçmesine rağmen halen hastaneden yazılı veya sözlü bir cevap verilmediğini, ...'ın ölümünde aydınlatılmamış birçok noktanın mevcut olduğunu, ölümündeki kasti veya ihmali hareketler tespit edilmemiş iken davalarının reddine karar verilmesinin öncelikle vicdana, sonra hukuk kurallarına ters düştüğünü, hayatta olsa idi böyle bir dava açma ihtimali olan bir kişi sırf vefat ettiği için hak kaybına ve haksızlığa uğradığını bildirerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TMK'nın 510 uncu maddesindeki açık düzenleme karşısında, davacı mirasçının davalıların mirasçılıktan çıkarılmalarını talep hakkı, başka bir söyleyişle taraf sıfatı (aktif husumeti) bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 510 uncu maddesinde; "Aşağıdaki durumlarda mirasbırakan, ölüme bağlı bir tasarrufla saklı paylı mirasçısını mirasçılıktan çıkarabilir:

1. Mirasçı, mirasbırakana veya mirasbırakanın yakınlarından birine karşı ağır bir suç işlemişse,

2. Mirasçı, mirasbırakana veya mirasbırakanın ailesi üyelerine karşı aile hukukundan doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmemişse." düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usûl ve kanuna uygun olup; mirasçılıktan çıkarma işleminin yalnızca ölüme bağlı tasarrufla yapılabileceği ve dava yoluyla yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3029, Karar No: 2011/8569, Tarih: 28.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3029 E.  ,  2011/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/37672

Eşi ...'u öldürmekten oğlu ...'u da öldürmeye teşebbüsten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Ondördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/06/2010 gün ve 272/137 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında eşi maktule ...'yi öldürme ve oğlu mağdur ...'ü öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten eşini öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında eşi maktule ...'yi öldürme suçundan kurulan ve re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında oğlu mağdur ...'ü öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Maktule ... ile sanığın evli olup aynı evde birlikte yaşadıkları ancak aralarında aile içi problemler nedeniyle anlaşmazlık olduğu, olay tarihinde sabah namazına kalkan eşi Nuriye'ye, sanığın, kendisine ait otomatik av tüfeği ile ateş ettiği, aynı evde yaşayan mağdur ...'ün silah sesi üzerine odasından çıkarak müdahalede bulunmak istediği ancak sanığın av tüfeği ile mağdurun bacaklarına doğru bir el ateş ettiği, mağdurun sağ ön diz kısımdaki saçma girişlerine bağlı olarak yaralanıp yere düştüğü, sanığın tekrar Nuriye'ye yönelip av tüfeği ile ateş ederek evden ayrıldığı olayda;

Mağdurdaki yaralanmanın niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, sanığın engel bir durum olmamasına ve av tüfeğinde fişek bulunmasına rağmen kendiliğinden mağdura yönelik eylemine son vermesi dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, tedaviyi yapan hekim tarafından düzenlenen raporda saçma tanelerinin kemiğe nafiz olabileceği değerlendirildiğinden mağdur ... hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafilerin, Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırıldıktan sonra, TCK.nun 61. maddesi de dikkate alınmak suretiyle, yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

b) Kabule göre de;

Mağdur ...'ün 20.06.1991 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine de girer nitelikte olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d-e, 35, 62. maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10820, Karar No: 2011/5812, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10820 E.  ,  2011/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 9.6.2009 tarihli fatura ile (1) adet araba yıkama makinesi satın alıp makinenin müvekkiline teslim edildiğini, aracın çalıştırılması için gelen yetkili bayi elemanının aracın arızalı olduğunu tespit etmesi üzerine durumu derhal davalıya bildirip makinenin de 24.6.2009 tarihinde iade edildiğini, davalının önce eski aracı tamir edip müvekkiline gönderdiğini bunun kabul edilmemesi üzerine 1.7.2009 tarihinde yeni bir makinanın teslim edildiğini ancak bu aracında arızalı çıkması üzerine müvekkilinin 9.7.2009 tarihli noter ihtarı ile sözleşmeden vazgeçtiklerini ve bedel olarak verilen çekin davalıdan geri istendiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin, mal bedeli olarak verdiği çek nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine ayıplı malın iadesi hususunda tevdii mahalli tayin edilmesine müvekkilinin uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekil davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında araba yıkama makinesi alım-satımı hususunda anlaşma yapıldığı, ancak satım konusu makinenin mevcut hali ile kullanımının mümkün olmadığı, bilirkişi raporu ile tespit edildiği, satıcı konumundaki davalı şirketin üzerine düşen edimini yerine getirmediği, araçtaki hasarı gidermeyip makineyi yenisi ile de değiştirmediği, bu nedenle davacının satım sözleşmesinden dönme hakkı olduğu ve mal bedeli olarak verilen çekin bedelsiz kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacının, dava konusu çek nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, davacının ayıpla mal nedeni ile uğradığı zarardan dolayı 304.00 TL ‘nin faizi ile davalıdan tahsiline kara verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.