muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11654, Karar No: 2025/4635, Tarih: 17.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11654 E.  ,  2025/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/710 E., 2021/847 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

I. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2019/710 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii olarak duruşmalara katılan Av. ... tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin dosya arasında vekaletnamesine ve yetki belgesine rastlanmadığı, Dairemizin 19.02.2024 tarihli noksan ikmaline dair kararı uyarınca mahallince suça sürüklenen çocuk müdafiine yapılan tebligata rağmen dosyaya vekaletname veya yetki belgesi de sunulmadığının anlaşılması karşısında, anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminim reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiii tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümlerin yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuk lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuk müdafiii tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümlerin yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren suça sürüklenen çocuk lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi olanaklı bulunduğundan; “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 4.080 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak suça sürüklenen çocuğa ödenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9120, Karar No: 2022/2091, Tarih: 10.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9120 E.  ,  2022/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; davacı ile sigortalı araç sürücüsünün birlikte çalıştıkları iş yerine ait araçla havaalanına gitmek için yola çıktıkları esnada meydana gelen trafik kazasında yaralandığının dosya kapsamından anlaşıldığı; davacının yaralanması nedeniyle dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya iş kazası nedeniyle rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılmadığı görülmüştür.

Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; SGK'ya yazı yazılarak, dava konusu kazada (19/01/2016 tarihli) davacının yaralanması nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20535, Karar No: 2014/4382, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20535 E.  ,  2014/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.09.2013

No : 2009/971-2013/749

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı SGK vekili ve davalı C.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.

Davacı, murisi Rahmi Türkeri' nin davalı işverenler yanında mobilya ustası olarak Ekim 1988- Aralık 1999 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz şekilde çalıştığınının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı Ş.. Ç.. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davalı C.. Ç.. ve S.. B.. aleyhine açılan dava hakkında; davanın kısmen kabulü ile davacının miras bırakanı R. T.'nin davalı işyerinde sigorta kapsamına girecek şekilde 1997/3 döneminde 30 gün, 1.231.371,00 TL prime esas kazançla çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davacının Kuruma bildirilen çalışmaları dışında kalan 01.12.1988-01.08.1997 ve 01.02.1998-30.12.1999 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak çalışma talebinin 5 yıllık hak düşürücü sürenin 31.12.2004 tarihinde dolduğu ve dava tarihinin de 04.11.2009 olması karşısında hak düşürücü süre nedeniyle talebin reddi yerinde ise de davacının davalı işveren Ç. Ç.' ın işyerinden 1997/3. döneminde 120 gün Kuruma bildirilen çalışmasının olduğu gözetilerek hatalı bilirkişi raporuna itibar edilmeden tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve mükerrer tespite yol açacak şekilde davacının 1997/3. döneminde 30 gün davalı Ç. Ç. işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK vekili ve davalı C.. Ç.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı C.. Ç..'a iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13033, Karar No: 2006/15896, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13033 E.  ,  2006/15896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 12. Sulh Hukuk ile Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ın Dr. ... Cad. Ada Apt. A Blok 1/1 ... adresinde oturduğu, Trabzon Asliye Hukuk Mahkemesinde boşanma davası açtığı ve bu mahkemece vasi tayini konusunda ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Trabzon Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9343, Karar No: 2019/9360, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9343 E.  ,  2019/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde ağır vasıta şoförü olarak çalıştığı, fazla mesai, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği, iş akdinin haksız feshedildiği iddiası ile fazla mesai, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; davacı gündüz vardiyasında 07.30-18.30 saatleri arasında 11 saat, gece vardiyasında ise 18.30-07.30 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davacı tanıkları gündüz 07.30-18.30 arası gece 20.30-06.30 arası çalıştıklarını, davalı tanığı ise gündüz 07.30-18.30 arası, gece 18.30-05.30 arası çalıştıklarını beyan etmişler, karar dayanak alınan raporda gündüz vardiyasında davacının 07.30-18.30 arası 1 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 10 saatlik çalışma yaptığı kabul edilmiştir.Davacının gündüz vardiyasında 07.30-18.30 arası 1 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 10 saatlik çalışma yaptığının kabul edilmesi isabetli ise de, günlük 10 saatlik çalışmada haftalık çalışma süresi 60 saat olup 45 saati aşan haftalık 15 saatlik fazla mesai süresi karşılığı hesaplama yapılması gerektiği halde, davacının gündüz çalışmasında günlük 3 saatten haftalık 18 saat fazla mesai yaptığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27986, Karar No: 2013/24707, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27986 E.  ,  2013/24707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, tır şoförü olarak çalışırken ... sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının işçilik alacaklarından davalı tarafından yapılan ödemenin mahsup edilmesi gerekip gerekmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda şehirler arası tır şoförü olarak çalışan davacı evini satarak 40.000,00 TL parasını şirkete verdiğini, ... sözleşmesinin haksız feshi sırasında 06.01.2011 tarihinde elden 26.520,00 TL ve aynı gün banka aracılığı ile 17.500,00 TL ödeme yapılmak sureti ile kendisine olan borcun ödendiğini ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı ise bankaya verdiği talimat uyarınca 17.500,00 TL ödemenin davacıya kıdem tazminatı ihbar tazminatı yılılk izin fazla çalışma genel tatil alacaklarına karşılık olarak ödendiğini savunmuştur Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafından banka aracılığı ile ödenen 17.500,00 TL mahsup edilerek hesaplanan davacı alacakları mahkemece kabul edilmiştir. Dosyada mübrez şirket kaşesi bulunan cari hesapçıktısı davalı işverene gösterilerek beyanları değerlendirilmeli, mali müşavir bilirkişi aracılığı ile şirket kayıtları üzerinde araştırma yapılarak 40.000,00 TL'nin şirket kayıtlarına girişinin olup olmadığı ayrıca 26.520,00 TL davacıya elden ödeme yapılıp yapılmadığı; yapılmış ise muhasebe ve defter kayıtlarına işlenip işlenmediği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10621, Karar No: 2006/2334, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10621 E.  ,  2006/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... geldi. Davacı ve diğer davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yapılmış olup bilirkişi kurullarınca taşınmazların tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğrudur.

Ancak;

Kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazi niteliğindeki taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin münavebeye alınacak ürünlerin Tarım Müdürlüğünün bildireceği dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatının esas alınması suretiyle tespiti gerekir. Ancak Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında şeker pancarının özelliği dikkate alınarak sağlıklı bir sonuca varılabilmesi açısından salt satış fiyatının Şeker Fabrikasından da sorulup bununda hesaplamada gözönünde tutulması gerektiği ilkesi benimsenmiştir.

Buna göre münavebeye alınan şeker pancarı ürününün değerlendirme yılı itibariyle İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmiş olan veri cetvelindeki dekar başına ortalama verimi ve üretim giderinin esas alınması ve hesaplamanın buna göre yapılması gerekirken Şeker Fabrikasının bildirdiği verilere göre hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki hususlar gözönünde tutularak bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2054, Karar No: 2018/3687, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2054 E.  ,  2018/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.