muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12435, Karar No: 2010/12276, Tarih: 09.12.2010

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 20.10.1983 tarihli giriş bildirgesine göre, vergi kaydına dayalı olarak 20.10.1983 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, 04.01.1984 tarihinde verdiği terk dilekçesi ile 02.01.1984 tarihinde vergi kaydı sona erdiğinden terkin edildiği, 4.10.1990 tarihinde yapılan işlem ile 1.11.1989 tarihinde sigortalılığının yeniden başlatıldığı, davalı Kurumca 4.10.1990 tarihli yazı ile bu terk işlemlerinin davacıya bildirildiği, 1998 yılında yapılan işlemle bu tarihin 2.1.1990 tarihine çekildiği, davalı Kurumca 20.10.1983-.2.1.984 ve 2.1.1990 ve devamı şeklinde sigortalı sayıldığı, davacının terk işlemlerinin 08.10.1990

Tarihinde bilgisayara işlendiği, 1992 affından yararlandığı, 1990/10, 11,12, 1991/ 1,2,3,4,6, 1992/4,5,6,7,8,9,10,1995/10,11,1996/6,1998/7,8,9,10,11,12,1999/1,5,6,8,,9,11,12,2001/8,9,10,11,12,2008/6,8,9,10. aylarda prim ödemelerinin olduğu,1.752.00 TL prim borcu bulunduğu, davacının 20.10.1983-02.11.1984 ve 01.11.1989-31.03.1995 tarihleri arasına yönelik prim borçlarının 1995-1996 yıllarında icra takibi yapılarak tahsil edildiği, Kurumda bulunan icra dosyasının imha edildiğinin bildirildiği, Kulu İcra Müdürlüğünce takip dosyasının gönderildiği,takip dosyasına göre; davalı Kurumca, davacının 20.10.1983-30.09.1994 tarihleri arasındaki 13.890.702.00 TL prim borcunun tahsili için Kulu İcra Müdürlüğünün 1994/1201 takip sayılı dosyası ile 15.Aralık 1994 tarihinde icra takibi yapıldığı, borç en son 27.06.1996 tarihinde tahsil edilerek dosyanın infazen kapandığı, 20.10.1983-02.01.1984 tarihleri arasında balık satıcılığından, 02.01.1990-06.04.1994 ve 14.08.1998-30.09.1998 tarihleri arasında su tesisatçılığından vergi kaydının,Kulu Esnaf ve Sanatkarlar Odasına 17.08.1998 ve devamı şeklinde, Konya Esnaf ve Sicil Memurluğuna 21.08.1998 ve devamı şeklinde sicil kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Davacının 1992 affından yararlanarak bu döneme ilişkin prim borçlarını ödemiş olması, davalı Kurumca ödenen primlerin uzun süreli kullanılması, davacıyı kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca sigortalı sayan Kurumun davacıya sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesinin iyiniyetten uzak olması karşısında Sosyal Güvenlik Hukuku İlkeleri ve M.K.'nun 2.maddesi de dikkate alındığında Mahkemece davacının l.ll.l989- 2.l.l990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı sayılması doğrudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1.10.1997 gün 1997/10-578 E. ve 1997/758 K. sayılı kararı, Ancak, davacının 2.1.1984- 2.11.1984 tarihleri arasına yönelik tespit talebi yönünden, 2.1.1984 tarihinde yapılan terk işleminin, davacının 4.1.1984 tarihinde verdiği terk dilekçesi ile vergi kaydının 2.1.1984 tarihinde sona erdiği tesbit edilerek 12.1.1984 tarihinde davalı Kurumca yapıldığı ve terk işleminin 8.10.1990 tarihinde bilgisayar kaydına işlendiği ortadadır. Hal böyle olunca, davacının 2.1.1984- 1.11.1989 tarihleri arasındaki primlerinin 1996 yılında yapılan icra takibi sonucu icraen ödemesi mümkün değildir. Nitekim davalı Kurum tarafından mahkemeye yazılan 7.4.2009, 23.6.2009 tarihli yazılar ile davacıdan icra takibi ile 2.1.1984- 1.11.1989 tarihleri arasındaki döneme ilişkin primlerin icra yolu ile tahsil edilmediğinin bildirildiği, ne varki Kulu İcra Müdürlüğünün 1994/1201 sayılı takip dosyasındaki takip talebinde 20.10.1983- 30.9.1994 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prim borcu olan 13.890,702,00 TL için takip yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda icra yolu ile takibe geçilen 13.890,702,00 TL prim ve gecikme zammı borcu içinde 2.1.1984- 1.11.1989 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prim borçlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir.

Yapılacak iş, davacının 1.11.1989- 2.1.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğunu kabul etmek, 20.10.1983- 2.1.1984 ve 2.1.1990- 31.12.1995 tarihleri arasında davalı Kurumca sigortalı olarak kabul edildiğinden bu dönemlere yönelik talebi hukuki yarar yokluğundan reddetmek, 2.1.1984- 1.11.1989 tarihleri arasındaki döneme yönelik ilişkin istem yönünden ise prim hesabı konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak icra yolu ile tahsil edilen 13.890,702,00 TL prim ve gecikme zammı alacağının içinde 2.1.1984- 1.11.1989 tarihleri arasındaki dönemin prim ve gecikme zammının bulunup bulunmadığını açıklığa kavuşturarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.12.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5012, Karar No: 2018/3662, Tarih: 21.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5012 E.  ,  2018/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; beraat

2-Özel belgede sahtecilik suçundan; TCK'nın 207/1, 53, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanla birlikte "... Kırtasiye ve Kopyalama Merkezi adi ortaklığı" adı altında faaliyet gösteren işyerine 1/2 oranında hissedar olduğu, sanığın bu işyerinin kapatıldığı yönünde katılan adına sahte olarak imzalanmış İş Bırakma Bildirim Formunu düzenleterek, kendisinin de imzaladığı, bu şekilde ... Vergi Dairesi’nde ortaklık mükellefiyetini kapattıktan sonra, aynı iş yeri adresinde vergi dairesi memurlarına iş bırakma yoklaması yaptırdığı, ortaklığa ait demirbaş fotokopi makinesi ,bilgisayar, plan kopya makinesi, foljet 2000 katlama makinesi ve yazıcıyı kendi adına kurduğu firmaya devretmek suretiyle, mal edinerek özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, soruşturma aşamasında alınan iş bırakma bildirim formunun arka sayfasındaki katılan adına atılmış imzanın katılana ait olmadığı görüş ve kanaatinin bildirildiği bilirkişi raporu, yoklama fişleri ve dosya kapsamına göre, sanığın eylemlerinin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya

kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığı, katılan vekilinin sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu ve erteleme hükümlerinin haksız olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20713, Karar No: 2015/5822, Tarih: 20.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20713 E.  ,  2015/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/401-2014/445

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, fındık bahçesi niteliğinde olan 162 ada 11 parsel sayılı taşınmazı ile paydaşı olduğu 162 ada 1 parsel sayılı taşınmazı, on beş yıldır davalıların tasarruf edip fındık mahsulünü topladıklarını ileri sürerek, son beş yıl için şimdilik toplam 26.000.-TL ecrimisilin dönemsel yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istekli eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, paydaş oldukları başka taşınmazları da davacının tasarruf ettiğini, davacının kullandığı yerler ile kendi kullandıkları yerlerin karşılaştırılması halinde davacının kullandığı yerin daha fazla olacağının anlaşılacağını, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazları davalıların kullandıkları, parsellerin fındık bahçesi niteliğinde olması sebebi ile paydaşlar arasında intifadan mene gerek bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, ecrimisile konu tarla vasıflı 162 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 162 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2/3 payının davacıya, 162 ada 1 nolu parselin 1/3 payının ise davalı Hulusi'ye ait olduğu, davacı ile davalı Hulusi'nin kardeş, diğer davalılarında Hulusi'nin çocukları oldukları, mahallinde yapılan uygulama neticesinde, taşınmazların fındık bahçesi vasfında olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davalı taraf, çekişme konusu taşınmazları tasarruf ettiklerini, karşılığında davacının da paydaş oldukları dava dışı taşınmazların semeresini aldığını savundukları, 28.05.2014 tarihinde yapılan keşifte beyanı alınan tanık A... K...'ın da; '' 2004 yılında muhtar azası olduğunu, davacı ile davalı kardeşi Hulusi'nin babalarından kalan yerleri paylaşma konusunda anlaşamadıklarını, ihtiyar heyetinin araya girdiğini, davaya konu parselleri davalıların, parsel numarasını bilmediği bir yerinde fındığını davacının toplayacağının kararlaştırıldığını, 2004 yılından 2010 yılına kadar herkesin kendi yerini kullandığını, daha sonra ne olduysa yine anlaşmazlık çıktığını '' beyan ederek davalıların savunmalarını doğruladığı halde, mahkemece davalıların bu savunması üzerinde durularak, taraflar arasında belirtildiği şekilde bir kullanım biçiminin oluşup oluşmadığı belirlenmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Hâl böyle olunca; öncelikle dava konusu taşınmazlara karşılık davacının kullandığı ileri sürülen ve davalı tarafça ada ve parsel numaraları bildirilen dava dışı taşınmazların tedavüllü tapu kayıtlarının evrak arasına alınması, ondan sonra dava konusu taşınmazlar ile davacının kullandığı iddia edilen taşınmazlar başında konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak, taraflar arasında tüm paydaşları kapsar biçimde fiili kullanma biçimi veya harici taksim olgusu bulunup-bulunmadığı, özellikle davalı tarafça ileri sürüldüğü gibi parsel bazında paylaşımın mevcut olup olmadığı hususlarında mahalli bilirkişiler ile tarafların gösterdikleri tanıkların etraflıca beyanlarının alınması, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmuş ise kimin hangi yeri ne şekilde kullandığının, fiili kullanma biçimi bozulmuş ise hangi tarihte bozulduğu şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanarak yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda bilirkişilerden rapor alınması, toplanacak deliller toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30053, Karar No: 2010/34236, Tarih: 21.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/30053 E.  ,  2010/34236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/248534

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2007

NUMARASI : 2007/646

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum görevlileri tarafından bakım için 04.05.2006 tarihinde sökülen sayaç üzerinde yapılan inceleme sonucunda 28.07.2006 tarihli liste halinde düzenlenen sayaçlar muayene raporunun 69.sırasındaki suça konu sayaçta silikon kesilip, film sokulmuş olduğunun belirlenmesi karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte kurulu güç tespit edilip, tüketim föyleri incelendikten ve suç tarihi öncesi ve sonrasına ait bir yıllık tüketim miktarlarının kurulu güce uygun olup olmadığı, sayaç değiştirildikten sonraki bir yıllık dönem içinde tüketimde belirgin yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2899, Karar No: 2017/5896, Tarih: 28.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2899 E.  ,  2017/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : I- Sanıklar ... ve ... hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2-1. cümle, 7/2-2. cümle, TCK’nın 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

II- Sanık ... hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2-1. cümle, 7/2-2. cümle, TCK’nın 43, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

III- Sanık ... hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2-1. cümle, 7/2-2. cümle, TCK’nın 43, 53, 58/6, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde 1 yıl 15 ay hapis cezasında TCK’nın 43/1-2 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 1 yıl 21 ay 22 gün olarak hesaplanması gereken hapis cezasının 1 yıl 18 ay 22 gün olarak belirlenmiş olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Denetim süresi içinde yeniden suç işlediği kabul edilmiş olan sanık hakkında CMK’nın 231/11 maddesi gereğince Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 27.11.2014 tarih ve 2014/289 Esas, 2014/763 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olarak ihbarda bulunulmamış olması, mahallinde her zaman gereği yapılabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın sosyal medya hesabında paylaştığı görüntülerin içerik itibariyle terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit yöntemlerini övücü, teşvik edici ve yücelten nitelikte bulunup bulunmadığı araştırılıp değerlendirilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3902, Karar No: 2011/5736, Tarih: 23.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3902 E.  ,  2011/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 03/09/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Hiz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine

dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.