muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28561, Karar No: 2013/19565, Tarih: 11.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28561 E.  ,  2013/19565 K.**

* HIRSIZLIK

* MALVARLIĞINA KARŞI İŞLENEN SUÇLAR

* TEKERRÜR

* ETKİN PİŞMANLIK

* DENETİMLİ SERBESTLİK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 116

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 119

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık İ.. Ç..hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun 168/1. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2’den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık G.. Ç..'ın konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık İ.. Ç.. ve Sanık G.. Ç.. müdafii'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9568, Karar No: 2010/15546, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9568 E.  ,  2010/15546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin giderilmesi istenerek 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11064, Karar No: 2016/3660, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11064 E.  ,  2016/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : a-TCK'nın TCK 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince 16 kez ayrı ayrı mahkumiyet

b-TCK'nın 157/1,43/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince 4 kez ayrı ayrı mahkumiyet

c-TCK'nın 158/1-b, 43/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine yönelik hükümler, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın emekli olana kadar ... İl Müdürlüğünde çalıştığı, çalıştığı zamanlarda eşi olan Nazire adına ... Merkez ile ... iline bağlı ... ve ... ilçeleri ile ... ve ... Danışmanlık Şirketi isimli ofisler açtığı, emekli olduktan sonra bizzat ofislerdeki işlerle ilgilendiği, açmış olduğu bu danışmanlık şirketlerinde dosyası avukat olduğu için Cumhuriyet Başsavcılığınca tefrik edilen ... Barosu'na kayıtlı Av. ... ile birlikte iş birliği içine girdiği, bu kapsamda dosya mağdurlarından çeşitli hukuki veya idari sıkıntılarına bağlı iş ve işlemlerini halletme vaadiyle paralar aldığı, mağdurların pek çoğuna kendisini avukat olarak tanıtıp noterden kendisini de avukat gösterir vekaletnamede kendi adı ve Av. ...'nın adı bulunan vekaletnameler aldığı, mağdurlardan aldığı paralara rağmen mağdurların iş ve işlemlerini yerine getirmediği veya eksik yerine getirdiği iddia olunan olayda;

1- Sanığın kendisi ile iştirak halinde aynı suçları işlediği iddiasıyla hakkında dava açılan Av. ... arasında hukuksal çıkar çatışması olduğu gözetilmeden, sanığın Av. ... tarafından savunulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152/1. maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın eyleme iştirak ettiği iddia edilen sanık ... hakkında yürütülen ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/16 esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek sonuçlanmış ise dosyanın onaylı suretinin getirtilerek incelenmesi, sonuçlanmamış ise her iki dosyanın birleştirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık müdafinin temyiz dilekçesine eklemiş olduğu ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 27/02/2015 tarihli rapor örneğinden (sanığın bir başka suç nedeniyle) şizofreni tanısı ile TCK 32/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağının belirtildiği, yine aynı hastanenin 07/01/2015 tarihli raporundan sanığın (başka bir suçtan) 1990 yılından beri takipli olan şizofreni nedeniyle ceza ehliyetinin olmadığı bildirildiğine göre sanığın akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığının Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak rapor ile tespit edilip sanığın ceza ehliyeti belirlenmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/8083, Karar No: 2005/5682, Tarih: 31.05.2005

11. Hukuk Dairesi 2004/8083 E., 2005/5682 K.

**11. Hukuk Dairesi 2004/8083 E., 2005/5682 K.**

**- MARKA TESCİLİNDE RED İÇİN MUTLAK NEDENLER**- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.03.2004 tarih ve 2002/739-2004/135 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkili şirketin temsilcisi Tuncay tarafından daha önce hazırlıklarına başlanarak Temmuz 1998 ayından itibaren "K…

… P…

…" ve "P…

…" isimli dergilerin yayın hayatına sokulduğunu, öncesinde bu çalışmaları öğrenen davalın ise 19.03.1998 tarihinde "K…

… P…

…", ve daha sonra da "P…

…" ismini kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, anılan marka tescillerinin hükümsüzlüğüne ve iptaline, terkinine ve mümkünse kendi adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı adına tescilli markanın 556 s. KHK 7/c maddesi kapsamı gereğince marka olarak tescili mümkün olmadığı gerekçesiyle, markanın hükümsüzlüğüne ve ancak davacı adına tescili isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/c bendine dayalı, markanın, hükümsüzlüğün tespiti, iptali ve terkini istemine ilişkindir.

Davada, "P…

…" ve "K…

… P…

…" markalarının, davalı adına 09 ve 16 sayılı emtia sınıfı için tescilli olduğu ve davacıya ait bu hususta bir tescilin olmadığında bir uyuşmazlık yoktur. Mahkeme kararında, davalının markasının anılan kararnamenin 7/c bendine göre cins isim niteliğinde olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuş olup, davacının öncelik ve tanınmışlık iddiaları bakımından, lehine hüküm kurulmamış olması, davacı tarafından temyiz edilmemiş olduğundan, bu hususta da uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davaya konu markaların, anılan kararnamenin 7/c bendine göre cins isim sayılıp sayılamayacağı ve buna göre marka olarak tescilinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Markaların Korunması Hakkında KHK.nin 7/c maddesinde "ticaret alanında cins, çeşit, kalite, miktar, amaç, değer coğrafi kaynak veya malların veya hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markaların marka olarak tescil edilemeyeceği öngörülmüş ise de, "P…

…" ve "K…

… P…

Markaların Korunması Hakkında KHK.nin 7/c maddesinde "ticaret alanında cins, çeşit, kalite, miktar, amaç, değer coğrafi kaynak veya malların veya hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markaların marka olarak tescil edilemeyeceği öngörülmüş ise de, "P…

…" ve "K…

… P…

…" sözcükleri, bu hüküm anlamında bir dergi, broşür, disket gibi bir basılı eser cinsi değildir. Bu nedenle, anıldığı şekilde marka olarak tescil edilmesi, 556 sayılı KHK nin 7/c bendi kapsamında cins isim sayılamaz. Bu durumda da marka olarak tesciline de bir engel yoktur.

O halde, mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar vermek doğru olmamış ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13583, Karar No: 2015/14095, Tarih: 07.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13583 E.  ,  2015/14095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6381, Karar No: 2018/6964, Tarih: 22.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6381 E.  ,  2018/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17304, Karar No: 2017/1480, Tarih: 09.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17304 E.  ,  2017/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararının, “Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler” kısmında, bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işlerden geri gelenlere ilgili dairenin bakacağı öngörülmüş olup, suça sürüklenen çocuğa atılı hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin daha önce Yargıtay 13.Ceza Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılarak 25/03/2015 tarihli karar ile hükmün bozulmasına karar verildiği belirlenmekle, temyiz incelemesi Yüksek 13.Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11802, Karar No: 2013/2425, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11802 E.  ,  2013/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2011 gün ve 2009/115 Esas, 2011/2 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunun 765 sayılı TCK.nın 436/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 08.10.2003'ten itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20001, Karar No: 2013/28482, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/20001 E.  ,  2013/28482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5842, Karar No: 2020/4283, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5842 E.  ,  2020/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmümlerini temyiz etmediği, temyiz isteminin yalnızca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını kapsadığı belirlenerek yapılan incelemede;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin TCK'nın 116/2 yerine TCK'nın 116/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13621, Karar No: 2016/4954, Tarih: 30.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13621 E.  ,  2016/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre, ihbar üzerine olay yerine giden polisler tarafından sanıkların yakalanması nedeniyle rızaen teslim veya iadeden bahsedilemeyeceği anlaşılmakla tebliğnamenin bu yöndeki bozma isteyen düşüncesine katılınmamış,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-15/09/2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına ve dosya içeriğine göre; sanıkların Türk Telekomünikasyon A.Ş.'ye ait olup faal olarak kullanılmayan ve tadilat nedeniyle çevresi tahta bariyerler ile çevrili binanın tahta bariyerlerinden birini sökerek içeride bulunan dört adet alüminyum pencere çerçevesini el arabasına yükleyip götürdükleri sırada ihbar üzerine polis tarafından yakalandıkları olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2-15/09/2012 tarihli olay yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre; ihbar üzerine Fevzipaşa Bulvarı'nda bulunan Türk Telekomünikasyon A.Ş.'ye ait binadan hırsızlık yapıldığının ihbar edilmesi üzerine Fevzipaşa Bulvarı ile 913. sokağın kesiştiği yerde sanıkların yakalandığının anlaşılması karşısında, sanıkların suça konu eşyaları hakimiyet alanlarına geçirip geçirmedikleri değerlendirilip sonucuna göre eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı karar yerinde tartışılmadan, yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanuna özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı

varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Kanunun 145. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereği ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38371, Karar No: 2017/9193, Tarih: 19.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38371 E.  ,  2017/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğenin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu;

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3.a maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, önce 125/1. madde uyarınca belirlenip sonra artırım yapılmış ise de sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,

Ancak;

1)Sanığın, katılana yönelik aynı zaman dilimi içinde sayılan birden çok kez gerçekleştirdiği, hakaret eyleminde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanunun 43/1. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

2)Sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkartılıp sanığın sonuç olarak 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılması biçiminde, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,19.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.