muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5174, Karar No: 2024/66, Tarih: 09.01.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, mağdur ve katılanlara yönelik silahla tehditte bulunmak suretiyle zincirleme şekilde atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.11.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26961, Karar No: 2020/14518, Tarih: 07.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/26961 E.  ,  2020/14518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki ...’un hazırlık aşamasında alınan beyanında sanığın inşaat alanında kabloları kesmeye çalışırken inşaat bekçisi ve personeller tarafından yakalandığını, bu esnada sanığın bekçiye bıçak çekerek kendisine yaklaştırmadığını belirtmiş olduğu dikkate alındığında, suç niteliğinin tespitine yönelik olarak bekçinin mahkemeye celbi ile eylemin ne şekilde gerçekleştiğinin detaylı olarak aydınlatılması ve sanığın eyleminin; mahkemenin görev hususu da göz önünde bulundurulmak suretiyle bir bütün olarak değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeptden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13862, Karar No: 2014/6223, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13862 E.  ,  2014/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13444, Karar No: 2015/2597, Tarih: 23.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/13444 E.  ,  2015/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... ve şikayetçi ... 'nin sokakta kilitli olarak park edilen araçların kapılarını zorlamak suretiyle açıp oto teybi çalan, çalmaya kalkışan sanığın eyleminin, TCK’nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, lehe yasa karşılaştırmasında aynı yasanın 142/2-d maddesinin esas alınması, 765 sayılı yasa ile yapılan uygulama sanık lehine olup sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2458, Karar No: 2014/18889, Tarih: 12.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2458 E.  ,  2014/18889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/428-2013/303

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar murisleri U. A. 28.7.2011 tarihli trafik kazasında vefat ettiğini,aracın takla atmış olmasına ve pert olmasına rağmen aracın hava yastıklarının açılmayarak murislerinin beyin kanaması sonucu ölümüne sebep olduğunu,davalının ayıplı araç sattığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalıdan satın aldıkları araçla trafik kazası yaparak vefat ettiğini, kazada hava yastıklarının açılmadığından ayıplı araç satılması nedeniyle tazminat talebi ile eldeki davayı açmışlardır.Mahkemece,Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden alınan 9.5.2013 günlü bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir. Anılan rapordan, rapora iştirak eden bilirkişilerin uzmanlık alanları anlaşılamadığı gibi,aracın ayıplı üretilip üretilmediği, hava yastıklarının açılmama sebebi,hangi durumlarda açılabileceği ile ilgili teknik açıklama bulunmamaktadır. Ayrıca Adli Tıp raporu,davacıların yaptırdığı tesbitte alınan bilirkişi raporu ile farklı kanaatleri taşımaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, üniversitelerin otomotiv kürsülerinden seçilecek bilirkişi heyetinden taraf ve yargı denetimine elverişli yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2371, Karar No: 2013/18265, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2371 E.  ,  2013/18265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava, Sermaye Piyası Kanunu'ndan kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7983, Karar No: 2016/4492, Tarih: 16.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7983 E.  ,  2016/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ....Köyü 1092 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin (f) bendi uyarınca, arazilerin kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değeri belirlenir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilerek ilk ve ikinci yıl çilek, üçüncü yıl buğday ve yer fıstığı münavebeye alınmak suretiyle dava konusu taşınmazın değeri belirlenmiştir.

Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre, iklim şartları dikkate alındığında dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede üç yılda dört ürün münavebeye alınmak suretiyle değerlendirme yapılması yerinde ise de; yörede ekimi mutad başkaca ürünler de bulunduğundan, dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesinde sulama ve tarım şekline uygun değişik ürünler münavebeye alınması ve münavebeye alınan ürünlerin dava tarihi itibariyle .... müdürlüğü verilerin gözetilmesi gerekirken, mahkemece çileğin iki kez değerlendirilmesi ve çilek için 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait ortalama verimlerin esas alınarak bedel tespiti yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilçe müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15750, Karar No: 2017/2985, Tarih: 23.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15750 E.  ,  2017/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 18/03/2015 tarih ve 2014/421-2015/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete genel kredi sözleşmesi kapsamında kredi kullandırdığını, ... ve ...'ın bu kredi sözleşmesinin müşterek borçlusu ve müteselsil kefili olduklarını, borcun ödenmemesi nedeni ile hesabın kat edildiğini, 92.918,00 TL alacaklı olunan kredinin %58 temerrüt faizi ile tahsilini, 30.416,00 USD alacaklı olunan kredinin %28 temerrüt faizi ile fiili ödeme günündeki karşılığı üzerinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava açıldıktan sonra davalı ...'ın vefat ettiği,.. terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verildiğinden bu yönde dava konusu kalmadığından ... mirasçıları yönünden karar verilmesine yer olmadığına; davacı tarafından asıl borçlu şirkete 1.000.000,00 USD kredi kullandırıldığı, bu kredinin ödenmeyen anapara borcunun 30.416,79 USD olduğu, davacının da sadece anaparaya ilişkin talebinin bulunduğu, bu kredi için alınan ipoteğin sigortası için davacı tarafından 11.409,57TL ödeme yapıldığı, cari hesap şeklinde işleyen TL cinsi krediden kaynaklanan 81.508,43 TL alacağının bulunduğu, hesaplarının kat edildiği, her kredi türüne göre talep edilen faizin akdi temerrüt faizi olduğu, TTK'nin 8. maddesi uyarınca ticari işlerde tarafların faiz oranını serbestçe belirleyecekleri gerekçesiyle diğer davalılara yönelik davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

1- Dava, kredi alacağının tahsiline ilişkindir. Davalı ...'a dava dilekçesinin tebliği için davacı tarafından bildirilen adrese çıkartılan tebligat bila tebliğ iade olmuş, tebliğ memurunca belirlenen adrese çıkartılan tebligat da iade edilmiştir. Bu kez, mahkemece tebliğ memuru tarafından belirlenen adrese 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ yapılmıştır. Mahkemece, dava dilekçesi ve duruşma gününün davalı ...'ın Mernis adresine usulüne uygun şekilde tebliği ile taraf teşkili sağlanıp, buna göre yargılamaya devam olunması gerekirken, yapılan usulsüz tebliğler ile davalının yokluğunda savunma hakkını kısıtlayacak şekilde yargılama yapılarak karar verilmesi doğru görülmediğinden, davalı ...'ın temyiz itirazının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11883, Karar No: 2013/14838, Tarih: 29.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11883 E.  ,  2013/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.02.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Telekominikasyon A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4' ü olarak kabul edilmiştir.

Adli yargıda görülmesi gereken bu davaların kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece davaya konu baz istasyonunun 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olduğu uzman bilirkişi tarafından yapılan ölçüm sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile belirlenmiş olduğundan davanın reddine karar vermek gerekirken kararın gerekçesinde soyut değerlendirmeler yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2572, Karar No: 2014/4070, Tarih: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2572 E.  ,  2014/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (KADIKÖY 2.A.H.M.)

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2010/471-2012/321

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan C.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin bir arkadaşı vasıtası ile tanıştığı davalılar ile yurtdışından birlikte balık ithali yapmaları konusunda anlaştığını, bu nedenle müvekkilinin Gine'den yapılacak ithalat işinde kullanılmak üzere 5.000 Euro, Pakistan'dan yapılacak ithalat için 5.000 USD, gümrük masrafları için 6.500 TL ve ayrıca 1.700 TL'yi davalılara verdiğini, ancak gümrükten çekilen malları teslim alan davalıların müvekkiline sadece 9.000 TL ödemede bulunduklarını, geriye kalan 16.100 TL'yi istemesine karşın davalıların ödeme yapmaya yanaşmadıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 16.100 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesinde; davacı ile kâra ve zarara eşit oranda ortak olduklarını, taraflarınca gerçekleştirilen iki ayrı balık ithali işinden zarar edildiğini, ayrıca satış yapılan bir firmadan olan alacağın ise davacı tarafından tahsil edilemediğini, bu nedenlerle davacıya toplam 10.000 TL ödeme yaptıklarını, ancak davacının dolandırıldığını ileri sürerek kendilerini adli makamlara şikayet ettiğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, hukukçu bilirkişiden aldırılan rapor içeriğinden; taraflar arasında deniz ürünleri ithalatı amacı ile adi ortaklık kurulduğu, buna göre ortaklığa davacının 25.734,10. TL, davalıların ise 6.650 TL sermaye koyduğu, davacının koyduğu sermayenin 10.218 TL'sini geri aldığı, şirketin zarar etmesi sebebi ile de zarar payı 3.722,90 TL olan davacının kalan sermaye payının 11.793,20 TL olduğu, BK. nun 538. maddesi uyarınca sermaye payının tasfiye payı içerisinde kabul edilmemesi nedeniyle davalıların davacının kalan sermaye payını ödemesi gerektiği, adi ortaklığın 3. kişilerden olan alacaklarının ise davalılarca tahsili imkanının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11.793,20 TL nin karar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılardan C.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi; bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (HUMK.nun madde 76, HMK madde 33).