muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22579, Karar No: 2014/239, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/22579 E.  ,  2014/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığa yüklenen “defter ve belge ibraz etmemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 16.01.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4443, Karar No: 2006/5003, Tarih: 06.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4443 E.  ,  2006/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşini sadakatsizlikle suçlayan davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2006/4443-5003

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14651, Karar No: 2014/2963, Tarih: 19.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14651 E.  ,  2014/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2013 tarih ve 2011/164-2013/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2007/57218 sayılı "şekil" ibaresinin 30. sınıfta yer emtialar bakımından tescili için davalı ...’ne başvurduğunu, çikolata bar ürün şekilinden ibaret başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a-c-f madde ve bentleri uyarınca marka olarak tescil edilemeyecek işaretlerden olduğu gerekçesi ile ilana itiraz ettiklerini ancak ... ...'nın nihai olarak itirazlarını reddettiğini, oysa, çikolata üzerindeki çizgilerin "şekle" ayırt edicilik katmadığını, tekrar aynı şekli yapmak isteyen üreticinin de aynı şekli veremeyeceğini, ayrıca işaretin bir kısım emtia yönünden yanıltıcı olduğunu iddia ederek ... ...’nın 2011-M-2356 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, üründe özgün bir ambalaj kompozisyonu kullanıldığını, söz konusu ürün "şekli"nin 30. sınıf ürünler için herkes tarafından kullanılan ya da kullanılması gereken bir şekil olmadığını, bir çikolata ürünü için teknik anlamda işlevsel şekil veya karakteristik özellikleri gösteren şekil vb hususlardan söz edilemeyeceğini, işaretin yoğun kullanımı sebebiyle ayırt edicilik kazandığını ve KHK'nın 7/son bendi gereğince dahi başvurunun reddedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunmalar ve dosya kapsamına göre,davacının "şekil" den ibaret marka başvurusunun sektörde yaygın olarak kullanımı olan bir çikolata görünümü olmadığı, ürünün kaynağını ve üreticisini işaret etme işlevini yerine getirebilecek bir ayırt ediciliğinin bulunduğu, ürünün davacı tarafından 1990'dan itibaren tescile konu bu şekli ile piyasaya sunulduğu ve yoğun kullanım sonucu davacı markası olarak işletmesel köken bildiren bir işaret algısının tüketicide yerleştiği ürünün üç boyutlu görünümü olmakla birlikte ürünün özgün doğal yapısından kaynaklanan veya teknik bir sonucu elde etmek için zorunlu

olan yahut ürüne asli değerini veren bir şekil olmadığı; gerek çikolata ve çikolatalı ürünler, gerekse tescil kapsamındaki diğer ürünler için yanıltıcı bir görsel olmadığı, ürünün niteliği, cinsi, türü, kaynağı bakımından kaçınılmaz bir yanıltıcılık içermediği, 556 sayılı KHK'nin 7/1-a-c-d-f ve e bentlerinde yer alan bir tescil engeli olmadığı, kötü niyetli bir başvuru ve tescil niteliğini de taşımadığı, iptali istenen ... kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15041, Karar No: 2021/10151, Tarih: 16.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15041 E.  ,  2021/10151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 7258 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçtan zarar gören kurum hakkında herhangi bir katılma kararı veya vekalet ücretine hükmedilmemesi karşısında; kuruma vekalet ücretinin hükmedilmesinin bozma nedeni yapılmasına dair istemdeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işyerinde geçici olarak bulunması, işyeri sahibi ... olay anında işyerine gelerek ele geçen suç eşyalarının kendisine ait olduğunu ve çocuğun bunlarla bir ilgisi olmadığını beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun işyerindeki bilgisayar masasında oturması dışında, yasa dışı bahis oynanmasına imkan sağladığına dair dosyada aleyhine başkaca bir delil bulunmaması ve işyerinin sahibi hakkında açılan kamu davasında adı geçen kişinin mahkumiyetine karar verilmesi karşısında;

Mahkemece uça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair veya işyerini işlettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başkaca delil bulunmadığından CMK'nun 223/2-e gereği beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17959, Karar No: 2017/6958, Tarih: 17.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17959 E.  ,  2017/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

./..

Bu itibarla, somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4401, Karar No: 2024/2457, Tarih: 25.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4401 E.  ,  2024/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1421 E., 2023/676 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Arpaçay Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/1238 E., 2019/118 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uzun yıllardır ekin ekmek suretiyle tarla olarak ve zaman zaman nadasa bırakarak otundan faydalanmak suretiyle kullandığı Kars ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2010 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında bilirkişi ve muhtarın taraflı beyanı neticesinde köy orta malı, mera olarak tescil edildiğini, müvekkilinin bu durumu demir yolu çalışması sebebiyle zeminde yapılan kazı çalışmaları sonucunda çalışma sahasından çıkan hafriyatın dava konusu taşınmaz üzerine dökülmesi sonucu öğrendiğini, müvekkilinin dava konusu taşınmazı 35-40 yıldır kullandığını ve evveliyatında taşınmazı devraldığı kişiye ait 1936 yılı tahrir kayıtları da dikkate alındığında dava konusu edilen taşınmazın evveliyatının mera parseli veya köy orta malı olmadığını, kadim mera vasfı taşımadığını ileri sürerek müvekkiline önceki malikten satın alma suretiyle intikal eden ve müvekkilinin uzun süreden beri zilyet ve tasarrufunda bulunan taşınmazın mera olarak oluşturulan kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalılar Maliye Hazinesi ve Taşlıağıl Köyü Tüzel Kişiliğine tebliğ edilmiş, davalılar cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalılar Maliye Hazinesi ve Taşlıağıl Köyü Tüzel Kişiliğine tebliğ edilmiş, davalılar cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı, dava konusu taşınmazı uzun yıllardan beri zilyetliğinde bulundurduğunu ancak kadastro tespiti sırasında davalı adına mera olarak kaydedildiğini iddia etmiş olup keşif mahallinde dinlenen bir kısım bilirkişiler davacının iddialarını doğrular biçimde taşınmazı uzun yıllardır davacının kullandığını beyan etse de bir kısım bilirkişilerin de dava konusu alanın mera olduğunu beyan ettikleri, zirai bilirkişiler raporlarında taşınmazın hafriyatla kaplı olması nedeniyle toprak işlemenin olup olmadığının tespit edilemediğini ancak davacının kullandığını iddia ettiği hafriyatla kaplı olmayan kısımda herhangi bir toprak işlemenin, tarımsal faaliyet yapıldığına dair bir emarenin olmadığını, taşınmazın hali hazırda tarımsal faaliyet için uygun olmadığını bildirdiği, fen bilirkişisinin de hava fotoğraflarını değerlendirmesinde 1989 ve 1965 yıllarına ait hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazların komşu parsellerle belirgin ve sabit sınırlarının olmadığını beyan ettiği, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 2010 yılında yapıldığı, kadastro tespitinden yaklaşık 20 yıl önceyi gösteren 1989 yılı hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın sabit sınırlarının olmadığı yani toprak işlemenin olmadığının anlaşıldığı, ziraat bilirkişilerin de taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığına dair herhangi bir emarenin olmadığı, meraya has toprak yapısına sahip olduğu şeklindeki beyanlarının esas alındığı, taşınmazı uzun yıllardan beri davacının kullandığına dair mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın esas itibariyle zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil davası gibi gözükse de dava ve talebin esasının müvekkilinin mirasbırakanına ait olan ve müvekkile kadar intikal eden bir kısım taşınmazlara ait özel idare kaydına dayandığını, özel idare kayıtlarının zemine uygulanmasında yasal zorunluluk bulunmaktayken bilirkişi heyetinin eksik araştırma ve inceleme ile rapor tanziminin Yerel Mahkeme kararına dayanak kabul edilerek davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, keşifte dinlenen tanık beyanlarına bakıldığı zaman görüleceği üzere, dava konusu taşınmazı müvekkili ve mirasbırakanın nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla başlangıcı belli olmayan uzun süreden beridir kullandıklarını, mülkiyet hakkının hiçbir geçerli sebebe dayanmayan tespit tutanağıyla bertaraf edilemeyeceğini, Yerel Mahkemece keşif sırasında gözlemlendiği üzere, dava konusu taşınmazın tamamının hafriyat altında kaldığını ve üzerinin moloz taş ve çakıllı kum ile kaplı olduğunu, zeminde tespit imkansızlığı söz konusu iken zeminde mera bitki örtüsünün varlığının hangi kritere göre belirlendiğini, bu yönde somut şüpheye sebep olan raporun kabulünün hükme esas alınmasının olanağı bulunmadığını, yörede evveliyatında çalışma yapmış tecrübeli ve davanın niteliği itibariyle uzman teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılması taleplerine rağmen eksik inceleme ile hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin hiç bir mera tahsis kararının bulunmadığını, tutanak mümzilerin keşif sırasındaki beyanlarına itibar edilmediğini, davacı tanıklarınca da dava konusu taşınmazın kadimden beridir müvekkil ve babası tarafından kullanıldığı ve söz konusu alanın mera olmadığı açıkça ortaya konulmuş iken bu beyanlara itibar edilmeden, mera tahsis kararı bulunmadığı gözetilmeden aleyhe hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyaya sunmuş oldukları tahrir kayıtlarının zemine uygulanmadığını, bu yönde araştırma yapılmadığını ileri sürerek hükmün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1364, Karar No: 2011/3668, Tarih: 24.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/1364 E.  ,  2011/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/89989

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2008

NUMARASI : 2008/486

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 08.01.2004 tarihli kaçak elektrik kullanma tesbit tutanağında “sanığın merdiven otomatağinin giriş çıkışını ters bağlayarak kaçak elektrik kullanıldığı”nın belirtilmesi, sanığın suç tarihinde belirtilen yerde oturmadığını savunması, suç tutanağı ekinde bulunan ve K.S.. tarafından düzenlenen kaçak kullanımı tesbit edilen yerin krokisi ve şeklini gösterir belgede, sayacın binada ortak kullanımı yanında ayrıca binanın altında bulunan ve Abdi isimli kişi tarafından işletildiği belirtilen bakkal dükkanınında da kullanıldığının anlaşılması karşısında, kaçak kullanım şekline ilişkin tutanak düzenleyici K.S.. dinlenerek, Abdi isimli kişinin açık kimliği saptanıp bu şahıs hakkında soruşturma yapılıp yapılmadığı araştırılarak dava açılmış ise her iki dava dosyasının olanaklı ise birleştirilip, sanığın da tutanak tarihinde belirtilen yerde oturup oturmadığı muhtarlık kayıtları, telefon, su faturalarından araştırılarak tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.