muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2701, Karar No: 2018/6968, Tarih: 29.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2701 E.  ,  2018/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... İnşaat Temizlik Turizm Ve Tic.A.Ş.'ye yükletilmesine, 29/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4372, Karar No: 2022/5628, Tarih: 05.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4372 E.  ,  2022/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın olay öncesinde kızını rahatsız etmesi sebebiyle sanığı şikayet etmesi üzerine, olay günü sanığın katılanın ikametine silahla ateş edip telefonla katılanı arayarak '' herkes haddini bilecek'' şeklinde tehdit içeren sözler sarf ettiği, olay sonrasında sanıktan alınan el swaplarında atış artıklarının tespit edilmesi ve HTS kayıtlarından olay esnasında katılanı aradığının belirlenmesi karşısında; sanığın eyleminin bir bütün olarak TCK.nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden fiil vasıf yönünden ayrılarak yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21763, Karar No: 2014/17957, Tarih: 03.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21763 E.  ,  2014/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2860, Karar No: 2018/12036, Tarih: 08.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2860 E.  ,  2018/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 31/2. maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddesinde öngörülen 6 yıl kesintili zamanaşımının, suç tarihi olan 08.09.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, suç tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 28.11.2013 tarihine kadar geçen sürede dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle hükmün açıklandığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 28.11.2013 ile ikinci suçun işlendiği 30.12.2013 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürükelen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürükelen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 10,00 TL değerindeki kabloyu çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12479, Karar No: 2014/14154, Tarih: 21.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12479 E.  ,  2014/14154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK.nun 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasında, aynı Kanunun 143. maddesine göre 1/6 oranında artırım yapılması sonucu 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 4 ay, bu cezanın da 145. madde uyarınca ½ oranında indirilmesi suretiyle 7 ay yerine 8 ay, devamla 168. maddeye göre 2/3 oranında indirim yapılması sonucu 2 ay 10 gün yerine 2 ay 20 gün, 31/3. madde uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle 1 ay 16 gün yerine 1 ay 23 gün, 62. maddeye göre de 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 ay 8 gün yerine 1 ay 14 gün hapis cezasına, bu cezanın da 50. madde uyarınca günlüğü 20 TL'den 760 TL yerine 880 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “Suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 141/1,145,168/1,31/3 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 ay 14 gün hapis cezasının, 50. madde uyarınca günlüğü 20 TL'den 880 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK'nın 141/1,145,168/1,31/3 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 ay 8 gün hapis cezasının, 50. madde uyarınca günlüğü 20 TL'den 760 TL adli para cezasına çevrilmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12976, Karar No: 2009/12301, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12976 E.  ,  2009/12301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;Tapu maliki ...’in 5.4.1995 tarihinde vefat ettiği ve mirasçı olarak ..., ..., ... ve ...’i bıraktığı dosyaya sunulan mirasçılık belgesinden anlaşıldığı ve tüm mirasçılar yargılamada vekille temsil edildikleri halde karar başlığında ...'in davalı olarak gösterilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın başlığında “DAVALI: ...” ten sonra gelmek üzere “MİRASÇILARI:1- ...

2- ...

3- ...

4- ...” yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14431, Karar No: 2012/16876, Tarih: 14.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14431 E.  ,  2012/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gazetecilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. aleyhine 27/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Gazetecilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... Gazetecilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davaya konu edilen Yeni Şafak Gazetesinin 10/4/2009 tarihli sayısında “Egenekon' un ... Müfettişi” ana başlığı altında ve “Göreve Döndü Servise Başladı” alt başlığı ile aynı gazetenin 11/4/2009 tarihli sayısında “... Müfettişi Baron Kurtardı” başlığı altında yapılan haberlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ayrı ayrı ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, haberin kaynağının kamuoyunda Ergenekon İddianamesi olarak bilinen davanın İddianame ve ekindeki mektup içeriklerinin aynen yayınlanmasından ibaret olduğunu belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden; uzun yıllar mülkiye müfettişi ve başmüfettişi olarak görev yapan ve önemli soruşturmalarda görev alan davacının adının, Ergenekon soruşturmasının şüphelisi ... ...'ın yine aynı soruşturmada şüpheli olan dönemin Jandarma Genel Komutanı M. ...'a yazdığı ve anılan iddianamenin olaylar bölümünde yer alan 20/7/2004 tarihli mektupta; “...... E. bir Türk çocuğudur. Günümüz İstanbul Valisi ve Devletimin en tepesindeki diğer bir çok zevat gibi Süryani değildir. Bunun için de korunmasını, kollanmasını beklemenin hakkımız olduğunu bilmenizi isteriz...”, 17/8/2004 tarihli mektupta; “Paşam, emirleriniz üzerine komutanlığınız yetkililerinden (...) komutan sayın ... E. ile irtibata geçmiştir. Söz konusu mahkemelerin davaları bir an önce sonlandırmalarında komutanlığınız adli müşavirlerinin mahkeme başkanları ile sayın ... E.'nin bakanlıktaki görevine devamının sağlanması şeklinde yapacakları görüşmelerin zaten haklı olduğu dava kararlarının hızlandırılması bakımından olumlu sonuç alınmasında etkili olacağını düşünmektedir. Sayın ... E.'in komutanlık yetkililerinizin de dinledikleri üzere inanılmaz ölçüde bilgilere sahip olduğu düşünülürse.. Konuyu yüksek makamlarınıza

-/-

-2-

2011/14431-2012/16876

-/-

-2-

2011/14431-2012/16876

iletmenin gereğine inanmaktayım. Sayın ...'in Ankara'da bulunması asıl devletimizin menfaatleri için önemlidir,vazgeçilmezdir...”, 6/9/2004 ve 18/1/2005 tarihli mektupta; “...müfettiş olması nedeniyle inanılmaz bilgi ve belgelerin sahibi sayın ... E. beyin bildiklerinin...bir gün gereğini yapmak için kayda alınmasının...Ankara İdare Mahkemesindeki iki davanın da lehine sonuçlandığı ve İçişleri Başkanlığındaki başmüfettişlik görevine başladığını ...iletmek üzere... ”, ... ...'ın J.Kd. ... Y' ye yazdığı 18/8/2004 tarihli mektupta da; “... sizleri aciliyetinden ve ehemmiyetinden haberdar ettiğim sayın ... E. beyin ....idare mahkemesinde açılmış bulunan disiplin cezası ile ilgili dava ... E. lehine sonuçlanmıştır. ...Zonguldak Vali Yardımcılığına tayin konulu ikinci davanın da sayın ... E. lehine sonuçlanmasına bu davanın dayanak ve örnek teşkil edeceği hususunu bilgilerinize arz eder ... E.'in görevinde kalması için ikinci davada yardımlarınızı beklediğimi...” şeklinde yer aldığı anlaşılmaktadır.

Basının görevi okuyucuyu bilgilendirmek olup bu görevini yaparken okuyucunun ilgisini çekecek dikkat çekici başlık kullanabilir. Öte yandan basının, maddi gerçekliği araştırma yükümlülüğü de bulunmadığından yayının yapıldığı andaki beliriş biçimine göre haber yapması “haber verme hakkı ve özgürlüğü” içerisinde değerlendirilmelidir. Davaya konu yayınların Ergenekon iddianamesinin düzenlenmesinden kısa bir süre sonra Ergenekon iddianamesinde yer alan ve Ergenekon şüphelileri arasında geçen mektup içeriklerindeki bilgilere göre yapıldığı dolayısıyla görünür gerçeğe uygun olduğu hususları gözetildiğinde davacının kişilik haklarının zedelendiğinden söz edilemez.

Şu halde manevi tazminat koşulları oluşmadığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yazıya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 10/04/2009 tarihli yayında kullanılan ifadelerin davacının kişilik haklarına açıkça saldırı niteliğinde bulunmasına göre bu yayın yönünden dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum.14/11/2012
Yargıtay — Esas No: 2008/3406, Karar No: 2008/4577, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3406 E.  ,  2008/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen Pozantı ilçesi .... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 275 ada 43 parsel sayılı taşınmaz 09.09.1988 tarih 6 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.06.1953 tarih 1950/175 Esas 1953/117 Karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.