muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1299, Karar No: 2023/1194, Tarih: 22.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı taraf temyiz dilekçesinde; taraflar arasındaki daire satış vaadi sözleşmesi uyarınca teslim tarihinin 20.09.2020 olmasına karşın dairenin teslim edilmediği, davalı şirkete 101.000.00-TL ödeme yapıldığı ve kalan 169.000,00-TL'nin mahkeme veznesine depo edildiği, üzerine düşen tüm borçları yerine getirmiş olmasına karşın davalı şirketin borcunu yerine getirmemiş olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararında davalı şirketin, taşınmazı teslim etmemesini gerekçe gösterdiğini, davalı şirketin, arsa sahiplerine dahi taşınmazı teslim etmediğini, gelinen aşama itibariyle çok zaman geçmiş olması da göz önüne alındığından yeni bir bilirkişi raporu alınarak davaya konu taşınmazın, inşaat seviyesinin yeniden belirlenmesi, yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediğinin saptanmasının gerektiği, ancak, istinaf mahkemesinin, yerel mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporuyla yetindiği, eksik inceleme ve soruşturma neticesinde hüküm kurduğu, ilk derece mahkemesince davalı satıcının sözleşmenin geçersiz olduğuna yönelik savunmalarına tibar edilemeyeceği ve ayrıca sözleşmeyi yapan ... ... ...'nun 10/01/2018 tarih 224 numaralı vekaletname ile davalı şirket adına konut satış vaadi sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu anlaşılmış" olduğu kanaatine varıldığı, ayrıca istinaf mahkemesi tarafından arsa sahipleri ve yüklenici arasında imzalanan taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerindeki yükleniciye ait borçların yerine getirilip getirilmediğinin incelenmesi gerektiği, zira, söz konusu sözleşmede açıkça ruhsat alındıktan sonra sözleşmede belirlenen hususlar çerçevesinde kat irtifakı kurulacağı ve herkesin tapularının kendi üzerine çıkarılacağı şeklinde hüküm yer aldığı, kat irtifakı 17.07.2018 tarihinde kurulmuş olmasına karşın dairenin kat irtifakı tapusunun kendilerine verilmediği Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Dava, yüklenicinin temliki işleminden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Dava, yüklenicinin temliki işleminden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyor ki, alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması mümkündür.Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanununun 364 maddesi uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını, inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akiddir. Borçlar Kanununun 163 maddesi hükmüne göre temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir. Ne var ki alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir. Nitekim uygulamada yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilerin temlik sözleşmesini adi yazılı satış sözleşmesi veya noterde düzenleme şekilde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olarak yaptıkları görülmektedir;

Yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik işlemi, akdi (rızai ) temlik işlemidir. Çünkü burada, alacaklı (yüklenici)ile üçüncü kişi arasında serbest iradeleri ile yapılan temlik sözleşmesi vardır. Genellikle de bu tür temlik sözleşmeleriyle yüklenici şahsi hakkının bir kısmını,örneğin bir veya birkaç bağımsız bölüm mülkiyetinin naklini taahhüd eder. Açıklanan özelliği itibarıyla da yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temlik işlemi genelde ivazlıdır.

Rızai temlik sözleşme ile kurulduğundan temlik sözleşmesinin geçerliği için kuşkusuz bütün sözleşmelerin kurulmasında aranan genel geçerlilik şartlarının varlığı gerekir.

Rızai temlik sözleşme ile kurulduğundan temlik sözleşmesinin geçerliği için kuşkusuz bütün sözleşmelerin kurulmasında aranan genel geçerlilik şartlarının varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 162/I ‘deki “Kanun veya akit ile veya işin mahiyeti icabı olarak men edilmiş olmadıkça borçlunun rızası aranmaksızın alacaklı alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir” hükmünden anlaşılacağı üzere her alacağın temliki mümkün olmayabilir. Başka bir anlatımla kanun, akid veya işin niteliği icabı temlik olanaksızsa o alacak temlik edilemez. Bütün bu açıklamalardan görüleceği üzere, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu (B.K.m.364) yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162.maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası da gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (B.K.m.163) devir ve temlik edebilir. Görülüyor ki Borçlar Kanununun 162 ve 163. maddeleri gereğince yüklenicinin yaptığı temlik işlemi ile birlikte temlike konu bağımsız bölümün ayrıca teslimi gerekmez. Çünkü, temlik işlemi; inşaatın başında yapılabileceği gibi inşaat tamamlanmış iken dahi yapılabilir.

Bunun yanında, arsa sahibi ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmesinde ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesine göre “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir. Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı devri karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi BK’nın 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz. Alacağın temliki işleminde, temlik yoluyla alacağa hak kazanıldığının arsa sahibine temlik işleminin varlığının ispatı ise yükleniciye karşı olmalıdır. Denilebilir ki, bu tür temlik işlemlerine dayalı arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan davalarda arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin arsa sahiplerine yöneltilmeden görülüp sonuçlandırma olanağı yoktur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince, 30.09.1988 tarih ve 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca teslim olgusunun gerçekleşmemesi nedeni ile davacının tapu iptal ve tescil davasının koşulları oluşmadığı belirtilerek, mahkeme kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verildiği, ancak davanın sadece yüklenici şirkete karşı açılmış olduğu, arsa sahiplerinin davada yer almadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince, arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan öncelikle taraf teşkilindeki eksiklik tamamlanmalı, çekişme arsa sahipleri de taraf olduktan sonra onun da huzuru ile görülüp sonuçlandırılmalıdır. Eksik taraf teşkili ile istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16889, Karar No: 2010/12874, Tarih: 30.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/16889 E.  ,  2010/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması 18.01.2006 tarihli yapı durdurma tutanağı ile "imar affı olan tek katlı yapı üzerine kaçak olarak bitmiş birinci kat ile ikinci katın kaba inşaatını ve üçüncü katın kolanlarını yapmış" olduğunun belirlenmesi, sanığın, yapıyı 2002 yılında tamamladığını savunması, belediye tarafından çekilen hava fotoğraflarından binanın sonradan yapılmış olduğunun görülmesi nedeniyle, sanığın savunmasının doğruyu yansıtmaması karşısında; suç tarihinin belirlenmesi açısından, komşu binalarda oturan kamu tanıkları ve tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, bilirkişi raporunda inşaatın yapım tarihinin tespitinde hangi teknik verilere dayanıldığının açıklatılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması.

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5327, Karar No: 2022/9356, Tarih: 22.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5327 E.  ,  2022/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26.02.2019 tarih ve 2018/157 E. - 2019/58 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2019/1175 E. - 2021/379 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "boyteks" asıl unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “BAYTEKS+şekil” ibaresini 35, 40. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, 2016/94181 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edildiğini ve başvuru kapsamından bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, başvurunun tümden reddi istemiyle bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, başvuru kapsamında kalan hizmetler ile müvekkili markalarının kapsamlarında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olduklarını ve bu nedenle de başvurunun tescilinin mümkün bulunmadığını, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının somut olayda gerçekleştiğini, yine 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 8/5 maddeleri gereğince de başvurunun reddinin gerektiğini, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-1432 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusunun kapsamında kalan hizmetlerin, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerden farklı olduklarını, davacı markasının tanınmış marka niteliği taşımadığını, 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesine dayalı iddiaların yerinde olmadığını, ticaret unvanına dayalı davacı iddiasının da haksız olduğunu, kötü niyet iddiasının da ispat edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusunun kapsamında kalan hizmetlerin, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerden farklı olduklarını, davacı markasının tanınmış marka niteliği taşımadığını, 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesine dayalı iddiaların yerinde olmadığını, ticaret unvanına dayalı davacı iddiasının da haksız olduğunu, kötü niyet iddiasının da ispat edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 8/5 maddeleri anlamında da davacının bir hakkının olmadığı, başvuru tarihi itibariyle sunulan delillerin davacı markalarının tanınmışlığını ispata yeterli bulunmadığı, kötüniyet iddiasının ispat edilemediği, dava konusu YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "BOYTEKS" ve "BAYTEKS" ibarelerinin arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, mal ve hizmetlerin karşılaştırılmasına gelince dava konusu başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Danteller ve nakışlar (aplikeler), güpürler, fistolar, dar dokumalar, şeritler ve kurdeleler, ekstraforlar, fitiller, giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar" mallarının satışına özgü perakendecilik hizmetleri ve 40. sınıfta yer alan "nakış işleme hizmetleri" ile davacının 2015/38128 sayılı markasının kapsamında yer alan 24. sınıftaki "Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular." malları ve 2015/50589 sayılı markasının kapsamında yer alan "Kumaş işleme hizmetleri" arasında, başvuru kapsamında yer alan 40. sınıftaki "Adi metallerin işleme hizmetleri." ile davacının itirazına mesnet 2015/50589 sayılı markanın kapsamında yer alan 6. sınıftaki "Değerli olmayan maden cevherleri. Adi metaller ile bunların alaşımları ve yarı mamulleri." malları arasında ve son olarak başvuru kapsamında yer alan "Deri ve kürk işleme hizmetleri." ile davacının itirazına mesnet 2015/50589 sayılı markanın kapsamında yer alan 18. sınıftaki "İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler." malları arasında benzerlik bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali dahil iltibas tehlikesinin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 26/02/2019 gün ve 2018/157 E. - 2019/58 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile YİDK'in 01.03.2018 tarih, 2018-M-1432 sayılı kararının, 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Danteller ve nakışlar (aplikeler), güpürler, fistolar, dar dokumalar, şeritler ve kurdeleler, ekstraforlar, fitiller, giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) ile 40. sınıftaki "Adi metallerin işleme hizmetleri. Deri ve kürk işleme hizmetleri. Nakış işleme hizmetleri." yönünden kısmen iptaline, belirtilen mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava marka başvurusuna itirazın nisbi nedenle reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, istinaf mahkemesi tarafından bu karar kaldırılarak davanın benzer mal ve hizmetler yönünden kabulüne karar verilmiştir. Davacının itiraza gerekçe markası “boyteks” ibaresinden, davalının marka başvurusu ise “bayteks + özgün şekil” ibaresinden oluşmaktadır. Her iki markanın son eki olarak “teks” ibaresinin kullanıldığı, bu ibarenin tekstil kelimesinin kısaltması olduğu, tekstil sektöründe ilişkili hizmetlerde yaygın kullanımın bulunduğu anlaşılmaktadır. Buna göre her iki markanın ön eki olan “boy-bay” ibarelerinde nisbi sescil benzerlik olsa da, ibareler arasında bulunan anlamsal farklılık nedeniyle davalı marka başvurusunun tekstil sektöründeki mal ve hizmetler yönünden ayırt edicilik taşıdığı kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekirken istinaf mahkemesince hatalı değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2003, Karar No: 2025/1457, Tarih: 04.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2003 E.  ,  2025/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/6 Esas, 2024/107 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/483 E., 2020/430 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkilinin kuruluşu, yapılanması, faaliyet konuları ve hizmetlerinin yürütülmesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesine ve posta sektörünün düzenlenmesine ilişkin 6475 Posta Hizmetleri Kanunu'nun (6475 sayılı Kanun) 28655 sayılı resmi gazetede 23.05.2013 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girdiğini, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu ile müvekkili şirket arasında 23.07.2013 tarihinde Posta Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Görev Sözleşmesi akdedildiğini ve müvekkili şirketin Evrensel Posta Hizmetleri Yükümlüsü olarak belirlendiğini, 6475 sayılı Kanun'un Posta Tekeli başlıklı 6. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre Bakanlar Kurulu tarafından yurt içi ve yurt dışı haberleşme gönderileri ile ilgili ağırlık ve ücret belirleninceye kadar bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuatın ilgili hükümlerinin uygulanmasına devam olunur denilmek suretiyle yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar bu hükümlerin yürürlükte olacağının düzenlendiğini, 5584 sayılı Posta Kanunu'nun 2. maddesinde açık ve kapalı mektuplar ile üzerinde haberleşme mahiyetinde yazı bulunan kartların posta tekeli kapsamına alındığını, bu sebeple kapalı bir mektup zarfının içinde fotokopi belge, mektup, gizli evrak veya bir fotoğrafın bulunması kapsamı itibari ile bu gönderilerin mektup niteliğini bozmayacağını ve yukarıda belirtilen yazılı kaynaklara göre böyle bir gönderinin mektup olduğunu, taraflarınca söz konusu ihlalin Başmüdürlükleri 150. Yıl Anadolu Yakası Posta İşletme Merkez Müdürlüğünde yapılan kayıtsız posta ayrım ve sevk işlemleri esnasında gönderiler arasında göndericisi davalı ... İletişim Turizm ve Taşıma Hizm Ltd. Şti, taşıyıcısının ise diğer davalı ... Kargo Yurt İçi Yurt Dışı Taşımacılık A.Ş. olduğu anlaşılan dava dışı ... Sigorta A.Ş. Logolu, posta tekeline aykırı 1 adet gönderinin tespiti ile anlaşıldığını, gönderi aslının müvekkili idarede olup bir örneğinin sunulduğunu, söz konusu ihlal nedeniyle ... Kargo A.Ş. yetkilileri hakkında İstanbul Anadolu C