muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18637, Karar No: 2018/27791, Tarih: 19.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18637 E.  ,  2018/27791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdine emeklilik sebebi ile son verdiğini beyan ederek kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı şirketler ile müvekkili arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunmadığını, ihale edilen işin anahtar teslimi olduğunu, talep edilen alacaklardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında, sadece Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül dönemi için fazla çalışma yapıldığının kabulü yerinde ise de, kabul edilen haftalık fazla mesai saati hatalı olmuştur. Şöyle ki, hesaplama haftanın 3 günü 08:00-19:00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile 10,5 saat, haftanın 2 günü 08:00-17:00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile 7,5 saat, Cumartesi günü de 08:00-16:00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile günde 6,5 saat çalışarak toplamda 53 saat mesai yaptığı, buna göre davacının haftalık 8 saat fazla mesai yaptığı kabulüne göre yapılmıştır. Ancak hesaplamanın haftanın 3 günü 08:00-19:00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile 9,5 saat, haftanın 2 günü 08:00-17:00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile 7,5 saat, Cumartesi günü de 08:00-16:00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile günde 6,5 saat çalışarak toplamda 50 saat mesai yaptığı ve haftalık fazla mesai saatinin 5 saat olduğu dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/710, Karar No: 2014/1518, Tarih: 13.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/710 E.  ,  2014/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/146-2013/719

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve sözleşmenin iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta göz önünde tutulmalıdır. Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Olayımıza gelince; uyuşmazlık Türk Borçlar Kanunu'nun kiracının temerrüdünü düzenleyen 315. maddesinden kaynaklanmaktadır. Kiralayanın kiracıya göndereceği temerrüt ihtarnamesinde talep edilen kira parasının otuz gün içinde ödenmesinin yazılması, bu süre içinde ödenmediği takdirde akdin feshiyle tahliye davası açılacağı hususunun ihtar edilmesi zorunludur. Davalıya gönderilen 16.01.2013 keşide, 23.01.2013 tebliğ tarihli ihtarnamede yasada öngörülen en az otuz günlük ödeme süresi verilmediğinden bu ihtarname hukuki sonuç doğurmaz. Bu durumda temerrüt nedeniyle tahliye davasının koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22960, Karar No: 2024/2284, Tarih: 04.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22960 E.  ,  2024/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/358 E., 2020/217 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ve hatalı yargılama sonucu mahkûmiyetine karar verildiği gerekçesiyle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2015 tarihli ve 2015/1681 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca 65 MY 913 plaka sayılı yolcu otobüsünün bagaj kısmında yapılan aramada, otobüste yolcu olarak seyahat eden suça sürüklenen çocuğa ait olduğu anlaşılan toplam 50

karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 31/3. ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında ele geçirilen sigaraları satmak amacıyla satın aldığını beyan ederek atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 3.375,32 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu olayda ele geçen 50 karton gümrük kaçağı sigaranın Daire uygulamalarımıza göre ticari miktarda olması, suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında suça konu sigaraları satmak için satın aldığını beyan ederek atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılmış olması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübuta erdiği gözetilerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16626, Karar No: 2016/1618, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16626 E.  ,  2016/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen alacak davasında ... 1. Tüketici Mahkemesi ve ... ... 2. Tüketici Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine ... 1. Tüketici Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine dair 17. Hukuk Dairesince verilen 20.11.2014 tarihli 2014/16136 - 16565 sayılı karar sayılı ilâmında maddi hata bulunduğunun belirtilerek maddi hatanın düzeltilmesi mahkeme hâkimi tarafından istenilmiş olmakla söz konusu karar ve dosya incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

17. Hukuk Dairesinin 20.11.2014 tarihli 2014/16136 E. - 16565 K. sayılı mercii tayini belirlenmesine ilişkin kararında;

"Dava, davalı şirketten adi yazılı taşınmaz satım sözleşmesi ile daire satın alan davacının inşaata başlanmadığı iddiasıyla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

... 1. Tüketici Mahkemesince; davanın, dava konusu satıma konu taşınmazın ... ili, ... ilçesinde yapılacak olması nedeniyle ... ... Tüketici Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 2. Tüketici Mahkemesi ise; davalı yetki itirazında bulunmadığından davanın açıldığı ... 1. Tüketici Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır.

4077 sayılı Kanunun 23/3. madde ve fıkrasına göre de, tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği belirtilmiştir.

4077 sayılı Kanunun 23. maddesindeki düzenleme, özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralı, 4077 sayılı Kanunun 23. maddesindeki özel yetkili mahkemenin yetkisini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede ya da yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan mahkemede açılabilir. Davacı, yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı Kanunun 23/3. maddesi gereğince kendi ikametgahı mahkemesi yönünde kullanmıştır. O halde davanın açıldığı ... 1. Tüketici Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE” şeklinde karar verildiği mahkemece 07.04.2015 tarihli duruşmada gayrimenkulun ...'da bulunduğu, davacının talebinin davalının başka projelerden bitmiş dairelerden birinin öncelikle tescilini talep etmesi nedeni ile HMK'nın 12. maddesine göre mahkemece kamu düzenine aykırı olarak tescil kararı verilemeyeceğinden bir hata olması ihtimaline binaen merci tayini kararları bağlayıcı olmakla beraber maddi hatanın düzeltilmesi için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 23/2. maddesinde “Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.” hükmü getirilmiştir.

Her ne kadar mahkemece yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararda maddi hata olduğu iddiasıyla dosya Dairemize gönderilmişse de, yukarıda belirtilen madde hükmü uyarınca verilen karar kesin hükmündedir. Bu nedenle yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 15.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28142, Karar No: 2013/14237, Tarih: 09.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28142 E.  ,  2013/14237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.03.2007 gün ve 2006/231 esas, 2007/235 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 22.02.2012 tarih ve 2009/29369 esas, 2012/3542 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CYY.nın 232/6, 1412 sayılı CYY.nın 310.maddeleri gereğince, mahkemece verilen mahkumiyet kararının hüküm fıkrasında yasa yolu başvurusunun şekli açık olarak tereddüte yol açmayacak biçimde gösterilmediğinden, Sanık ...'ın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Son oturumda hazır bulunan sanık müdafiine iddia makamının mütalaasının ardından söz hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,

2-25.07.2006 tarihli tensibin 3 numaralı ara kararında dinlenilmesine karar verilen soruşturma evresindeki anlatımlarından olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanık Halis İrkli dinlenilmeden yada dinlenilmesinden vazgeçildiğine dair bir karar verilmeden soruşturma evresinde verdiği ifadeleri de oturumda okunmayarak, CYY'nın 211-1/e maddesine uyulmaması,

3-Hakaret suçundan takdiri indirim nedenleri uygulanarak belirlenen sonuç cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 1 yıl 17 gün olarak belirlenmek suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

4-Görevliye direnme suçunda, eylemin silahla işlenmesi nedeniyle cezadan yarı oranda artırım yapılırken cezanın 9 ay yerine 12 ay hapis cezası olarak belirlenerek sonuç olarak sanığa fazla ceza tayini, yasaya aykırı,

5-Sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkasının niteliğine göre Çek Yasasında değişiklikler öngören 6273 sayılı yasa hükümleri de gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin î .fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, '' karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2012 gün ve 2007/281715 sayılı yazısı ile;

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2012 gün ve 2007/281715 sayılı yazısı ile;

"Çözümlenmesi gereken sorun, yerel mahkeme hükmünün yasa yolu bildiriminde eksiklik olup olmadığı ve buna bağlı olarak temyiz isteminin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 gün ve 401-39 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında vurgulandığı üzere;

İncelenen dosya içeriğine göre;

22.03.2007 tarihli oturumda sanığın yokluğunda verilen kararın yasa yolu bildiriminin; "...müştekiler ve sanığın yokluğunda, C. Savcısı Elif Bal /l04831) 'nin katılımı ile mütalaaya uygun, tebliğ tarihinden itibaren Yargıtay da temyizi kabil ..." şeklinde olduğu,

22.03.2007 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın sanık tarafından, 07.05.2007 tarihinde temyiz edildiği,

Anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CYUY'nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 310. maddesinde, yüze karşı verilen kararlarda temyiz isteminin hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

5271 sayılı CYY'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde ise, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı merci, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır. Bu bildirimlerdeki temel amaç suj elerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması, bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir.

Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

5271 sayılı CYY'nın 264. maddesinde ise kabul edilebilir bir yasa yolu başvurusunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

5271 sayılı CYY'nın 264. maddesinde ise kabul edilebilir bir yasa yolu başvurusunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak temyiz istemi süresinde verilen dilekçe veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde olması koşuluyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı halinde C. Savcılığına ya da bir başka merciye istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilebilecek, dilekçenin verildiği veya istemin yapıldığı mercii tarafından istem veya dilekçe mahkemesine gönderilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş olması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacak, sürenin bildirilmemesi veya yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili taraf açısından bir yanılgı oluşturarak bir hakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacak, böylece olası hak kayıpları önlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen ve yasa yolu bildiriminde başvuru şekline ilişkin bir açıklama bulunmayan hükmün 07.05.2007 günü sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CYUY'nın, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 310. maddesi uyarınca, yüze karşı verilen kararlarda temyiz isteminin hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği belirtilmiş olup, sanık 22.03.2007 günü yüze karşı verilen karara yönelik bir haftalık süreden sonra 07.05.2007 günü temyiz başvurusunda bulunmuştur. Her ne kadar kararda, başvuru şeklinin belirtilmemiş olması nedeniyle yasa yolu bildiriminin eksik olduğu, bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde, yapıldığı ileri sürülebilir ise de, sadece başvuru şeklinin gösterilmemiş olması "yasa yolu süresinin" işlemeye başlamasını engellemeyecek, bu durumda, başvuru şekli gösterilmemiş veya yanlış gösterilmiş olsa dahi temyiz süreleri işleyecek ve süreden sonra yapılan temyiz başvurusu kabul edilmeyecektir.

Zira, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılma, 5271 sayılı CYY'nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceğinden başvuranın hakları ortadan kalkmayacaktır.

Zira, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılma, 5271 sayılı CYY'nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceğinden başvuranın hakları ortadan kalkmayacaktır.

Tüm bu açıklamalar ışığında, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin bozma kararının kaldırılmasına ve sanığın yasal süreden sonra yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY'nın, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle itirazın kabulü ile,

1-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin, 22.02.2012 tarih ve 2009/29369 esas, 2012/3542 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

2- Doğubeyazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesince 22.03.2007 gün ve 2006/231 -2007/235 esas karar sayılı hükmüne yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY'nm, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur.'' isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. Fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 22.02.2012 tarih ve 2009/29369 esas, 2012/3542 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 22.03.2007 tarihinde tefhim edilen kararı, kendisine müdafi atandığından haberdar olan sanığın, yasal 7 günlük süreden sonra 07.05.2007 tarihinde temyiz ettiği, böylece Ceza Genel Kurulunun 08.05.2012 tarih ve 2012/2-129 esas, 2012/182 sayılı kararı da gözetilerek, temyiz süresinin geçmesi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.