muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15663, Karar No: 2014/7831, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15663 E.  ,  2014/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın tavuk çiftliğini sanığa bakıp gözetmesi için bıraktığı, market satın alıp işletmesi nedeniyle uzun süre tavuk çiftliğini kontrole gidemediği, bu süre içerisinde sanığın tavuk çiftliğinde bulunan jenaratör, kaynak makinesi, radyanlar, asma yemlik ve suluk ekipmanları, sobalar, buzdolabı, çamaşır makinesi, televizyon, elektrik tesisatı ve alüminyum çatı saçlarını sökerek sattığı somut olayda, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “10 gün” ve “200 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34671, Karar No: 2014/23334, Tarih: 03.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34671 E.  ,  2014/23334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2012

NUMARASI : 2010/658-2012/427

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazmiantı, aile ve çocuk yardımı alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin 26/03/2008 tarihinden 20/03/2010 tarihine kadar davalı işyerinde ağır metal sanayi işçisi olarak çalıştığını, davalı işverenin Haziran 2010 tarihinde ekonomik kriz bahanesiyle işten çıkarılan işçilerin yerine yenisinin alınmadığını ve eski işçilerin iş yükünün artırıldığını, maaşların indirildiğini, müvekkilinin bunu kabul etmemesi üzerine iş akdinin feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ödenmeden bir takım belgelerin imzalatılmak istendiğini, işe girişte de boş belgeler imzalatıldığını, haftada 6 gün, 08:00-18:30 saatleri arası çalışma yapıldığını, izin kullanmadığını ve izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve aile ve çocuk yardımının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 23,24,25/03/2010 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak mesaiye gelmediğini, akabinde davacıya Gaziantep 9. Noterliğinin 26/03/2010 tarih ve 7230 sayılı ihtarname gönderildiğini, işe gelmeme mazeretinin bildirilmesinin istendiğini, bildirilmediği takdirde iş akdinin feshedileceğinin ihtar edildiğini, davacının bu ihtarnameye herhangi bir cevap vermeyerek işyerine de gelmediğini, bunun üzerine iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-g bendi gereğince bildirimsiz ve teminatsız olarak feshedildiğini, iş akdinin feshinin de Gaziantep 9. Noterliğinin 02/04/2010 tarih ve 7898 yevmiye nolu ihtarname ile davacıya bildirildiğini, davacının da fazla mesaisinin bulunmadığını, işyerinde sabah 08:30’dan akşam 17:30’a kadar çalışma yapıldığını, cumartesi günü ise 08:30’dan akşam 13:30’a kadar çalışma yapıldığını, Pazar günleri çalışma yapılmadığını, günde 1,5 saat yemek ve ihtiyaç molası verildiğini, giriş ve çıkışların imza föyü ile kayıt altına alındığını, aile ve çocuk yardımının davacıya ödendiğini, davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarında da bu durumun sabit olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde aile ve çocuk yardımı talep etmesine ve bu alacak kaleminin davalı tarafından ödendiğinin saptanmasına rağmen, mahkemece aile ve çocuk yardımı talebi hakkında karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinde talep edilemeyen asgari geçim indirimine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/815, Karar No: 2017/7784, Tarih: 20.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/815 E.  ,  2017/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana kendisini .... Sağlık Ocağında Uzman doktor olarak tanıtarak, Ankara Jandarma Personel Daire Başkanlığında üst düzey tanıdığı olduğunu, kendisine....Jandarma merkez Komutanlığı Ağır Bakım bölümünde sivil tır şoförü olarak işe girmesine yardımcı olabileceğini söyleyerek katılandan para aldığı ve bu şekilde haksız menfaat temin ettiği iddia olunan olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14499, Karar No: 2013/17504, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14499 E.  ,  2013/17504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/6729, Karar No: 2012/14826, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6729 E.  ,  2012/14826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ... San. Tic. A.Ş. arasında yapılan kredi sözleşmesini diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi alacağının tahsili için yapılan icra takibinin davalıların kısmi itirazları üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... San. A.Ş. vekili, davacı ile icra takibine olan itirazdan vazgeçtiklerini, bu nedenle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... San. Tic. A.Ş. vekilinin duruşma sırasında itirazlarından vazgeçtiklerini beyan ettiği, davalıların itirazlarının kısmi olduğunun da dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıların icra takip dosyasında 176.414,28 TL'ye itirazlarının iptaline, bu miktar üzerinden takibin devamına, % 40 icara inkar tazminatının davalı taraftan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekili tarafından icra takip dosyasına 16.08.2005 tarihinde yapılan beyanla kısmi borca itirazdan vazgeçildiği belirtilmiş olup itirazdan vazgeçilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20774, Karar No: 2023/2091, Tarih: 28.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20774 E.  ,  2023/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/51 E., 2015/75 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,

b. Bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.11.2019 tarihli ve 2015/366911 sayılı, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün onanması, bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçu yönünden eylemin 5237 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı gerekçesiyle hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkındaki hapis cezalarının temyiz incelemesine gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkındaki hapis cezalarının temyiz incelemesine gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. UYAP üzerinden yapılan kontrolde benzer eylemleri nedeniyle hakkında bir çok soruşturma, kovuşturma ve kesinleşmiş mahkûmiyet hükümlerinin bulunduğu anlaşılan sanığın, mağdur ...'a ait Facebook hesabının şifresini ele geçirip bu hesaba izinsiz girerek mağdurun arkadaşı olan katılan ... ile mağdur gibi mesajlaştığı, paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek 0543 ... .. .. numaralı hatta para göndermesini istediği, mağdurun da mobil bankacılık aracılığıyla sanığın belirttiği telefon hattına 900,00 TL gönderdiği, havale edilen tutarın aynı gün sanık tarafından Akbank Kumluca Şubesindeki ATM'den çekildiği, bu suretle sanığın mağdura yönelik bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçunu, katılana yönelik ise, bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda özetle, 0543 ... .. .. numaralı hattın kendisine ait olduğunu, poker çipi ve bal satışı işlemlerini İnternet üstünden gerçekleştirdiğini, müşterilerinin başkalarını kandırarak kendisine ait hesap numarasına para gönderilmesini sağladıklarını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdur ..., katılan ...'in arkadaşı olduğunu, Çiğdem'in kendisini arayarak "benden para isteyen sen değil miydin" dediğini, kendisinin de şaşırıp "öyle bir şey olsa telefonla irtibat kurardık" dediğini, Facebook hesabının nasıl ele geçirildiğini bilemediğini, olaydan sonra Facebook hesabına giremediğini beyan etmiştir.

4. Katılan ..., olay günü Facebook hesabına arkadaşı Özlem'den mesaj geldiğini, mobil bankacılık kanalı ile 0543 ... .. .. telefona onun adına 900,00 TL gönderdiğini, daha sonra Özlem'in hesabının ele geçirildiğini öğrendiğini, zararının giderilmediğini ifade etmiştir.

5. Akbank T.A.Ş'nin cevabi yazıları, sanığın adli sicil kaydı, benzer dosyalara ait bir kısım soruşturma evrakı dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında 24.12.2012 - 01.01.2012 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin 10.12.2012 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.