muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1506, Karar No: 2013/1348, Tarih: 22.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/1506 E.  ,  2013/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından mal rejiminin tasfiyesi talebi ile kocanın reddedilen davasıyla ilgili vekalet ücreti verilmemesi yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise tamamına şamil olmak üzere temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.01.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı Ö.Ö.A.vekili Av. G.B. geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı V.A.ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (koca)'nın boşanma davası reddedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı-karşı davalı kadın yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-karşı davacı (koca) manevi tazminat isteğini 16.06.2011 tarihli oturumda atiye bıraktığını belirttiği halde kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davalı-davacı Ö. vekili duruşmaya geldiğinden duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin V. alınıp Ö.verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5526, Karar No: 2014/20577, Tarih: 01.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5526 E.  ,  2014/20577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/400844

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/373 (E) ve 2013/497 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazısından, suça konu 21.03.2013 tarihli mühürleme tutanağını düzenleyen Trakya Elektrik Dağıtım A.Ş'nin 30.12.2011 tarihinde özelleştirildiği anlaşıldığından, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararına karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi uyarınca çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" nin 13. maddesinin 4. fıkrasında 13.07.2011 tarihinde yapılan değişiklik ile " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " hükmü getirilmiştir. Hükümde kaçak elektriği tespit eden kurumun / şirketin enerjiyi keserek mühür altına alacağı belirtilmiştir.

Bu düzenleme kaçak enerji kullanımı halinde yapılacak işlemlere ilişkindir. Herhangi bir ceza hükmü içermemektedir. Konulan mührü kaldıranların nasıl bir ceza ile karşılaşacaklarına ilişkin bir düzenleme değildir. Suç oluşturan bir düzenleme de değildir. Bu idari işleme suç elbisesini giydiren TCK' nın 203. maddesidir. Ceza Kanununun 203. maddesindeki düzenleme ortadan kaldırıldığında yönetmelikteki işlem/ hüküm aynen yerinde durmasına rağmen ceza hukuku açısından herhangi bir önem ifade etmeyecektir. Kaldı ki, TCK' nın 203. maddesindeki suçu oluşturan eylem mührün bozulmasıdır. Yönetmelikte ise mührün konuluşu düzenlenmiştir. Suç duyurusu da mühür bozma suçu ile değil kaçak elektrik kullanma suçu ile ilgilidir. Mühür bozma suçunu oluşturan eylem mührün konulması değil kaldırılmasıdır.

Bu düzenlemenin " suçta ve cezada kanunilik " ilkesine aykırı olduğu şeklindeki kabul halinde, örneğin, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve 6831 Sayılı Orman Kanunun birçok maddesi uyarınca ceza verilmesi mümkün olmayacaktır. Zira sit alanları, bu alanlarda uygulanacak hükümler, ne tür faaliyetlere izin verileceği, hangilerinin yasak olduğu, orman sınırları gibi hususlar komisyon kararları ile düzenlenmekte ve bu düzenlemelere yönelik cezai hükümler kanun ile getirilmektedir.

2- Mühür Bozma suçu 765 Sayılı TCK' nın " Devlet İdaresi Aleyhine İşlenen Cürümler " başlıklı üçüncü Babının " Mühür Fekki ve Hükümletin Muhafazası Altında Bulunan Eşyayı Çalmak " başlıklı onuncu faslındaki 274. maddesinde düzenlenmişken, 5237 Sayılı TCK' nın " Topluma Karşı Suçlar " başlıklı üçüncü kısmının " Kamu Güvenine Karşı Suçlar " başlıklı dördüncü bölümüne alınmıştır.

Millete ve Devlete Karşı Suçlar ise 5237 Sayılı Yasanın dördüncü kısmında, 247 ile 343. maddeleri arasında 8 bölüm halinde düzenlenmiştir. Görüleceği gibi Mühür Bozma suçu Devlet otoritesi değil kamu güvenine karşı işlenmiş suçlardandır. Mevzuat gereği konulan mührün kaldırılmasının da topluma karşı olduğu ve kamu güvenini sarsacağı hususunda da kuşku bulunmamaktadır.

3- TCK'nın 203. maddesindeki " kanun veya yetkili makamların " şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

Anayasa Mahkemesi, TCK' nun 203. maddesinde yazılı bulunan " yetkili makamların " ibaresinin Anayasa' nın 38. maddesine aykırı olduğu, zira yasada hangi yetkili makamın, hangi şartlarda, nerelerde, nasıl, hangi amaçla mühürleme yapabileceğinin belirtilmesi gerekirken, bu hususlar belirtilmeksizin salt yetkili makamın emri şeklindeki düzenlemenin " kanunilik ilkesine " aykırı olduğu şeklindeki başvuruyu, " mühür, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulmaktadır. Mühürleme, kanun ya da yetkili makamların emri uyarınca yapılmaktadır. Kanunlarda, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmesi durumunda, kanunun emriyle konulan mühür söz konusu olmaktadır. Bunun yanında idari organlar kanunlarla, bir iş veya işlemin yerine getirilmesi konusunda yetkili kılınabilirler. Kanunla verilen bu yetkiyi kullanan organlar, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması emrini verebilirler. Burada mühürleme emrini verme yetkisi dayanağını yine kanundan almaktadır. " gerekçesiyle reddetmiştir.

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı anlaşılmaktadır.

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı anlaşılmaktadır.

4- Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi " Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir " hükmünü getirmiştir. Bu hüküm gereğince çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" nin 13. maddesi ilk düzenlemede " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " şeklinde iken 13.07.2011 tarihli değişiklik ile " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " şeklinde değiştirilmiştir. Bu yönetmelik kanuna aykırı değildir. Kanunun verdiği yetki ile, uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi amacıyla, kanun koyucunun iradesine uygun şekilde çıkarılmış ve lisans sahibi tüzel kişilere mühürleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak konulan mührün kaldırılması da kamu güvenini zedeleyecek ve TCK'nın 203. maddesindeki suçu oluşturacaktır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle mahkemenin kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13079, Karar No: 2015/14036, Tarih: 30.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13079 E.  ,  2015/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocuk Mallarının Korunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Davalının temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebi, açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığından kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK md. 336/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

İş, "Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükmünün Uygulanmasına İlişkin Tüzük" hükümlerine göre nüfus memurunun bildirimiyle Aile Mahkemesinin önüne gelmiş olup, babanın ölümü ile velayeti kendisine kalan sağ eşe çoçukların malvarlığıyla ilgili mahkemeye bildirimde bulunması gerekliliğine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, küçük 23.09.2003 doğumlu ...'ın velayetinin ... 3. Aile Mahkemesinin 2009/67 esas, 2009/754 karar sayılı ilamıyla annesi ... 'e verildiği, küçük ...'nun ise ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/440 esas, 2008/205 karar sayılı ilamıyla ... ve ... tarafından evlat edinildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece küçüklerin yasal temsilcisi davaya dahil edilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 30.06.2015(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Hükmü temyiz eden ... ile eski eşi ... 3. Aile Mahkemesinin 2009/67-754 sayılı, 28.12.2009 tarihinde kesinleşen kararıyla boşanmışlar ve tarafların müşterek çocuğu 23.09.2003 doğumlu ...'ın velayeti annesi ... 'e verilmiştir. Küçük çocuğun babası ...'ın 18.12.2014 tarihinde vefat etmesi üzerine Nüfus Müdürlüğü tarafından Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükmünün Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi gereğince çocuk mallarının korunması için ihbarda bulunulmuştur.

Hükmü temyiz eden ... ile eski eşi ... 3. Aile Mahkemesinin 2009/67-754 sayılı, 28.12.2009 tarihinde kesinleşen kararıyla boşanmışlar ve tarafların müşterek çocuğu 23.09.2003 doğumlu ...'ın velayeti annesi ... 'e verilmiştir. Küçük çocuğun babası ...'ın 18.12.2014 tarihinde vefat etmesi üzerine Nüfus Müdürlüğü tarafından Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükmünün Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi gereğince çocuk mallarının korunması için ihbarda bulunulmuştur.

Mahkemece, küçük çocuk ...'ın velayetinin boşanma kararıyla birlikte velayetinin vefat eden babasına verildiği ve küçüğün yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle çocuğa vasi tayin edilmesi için görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Boşanma kararıyla birlikte küçük çocuk ...'ın velayetinin annesi ...'i verildiği dolayısı ile çocuğun halen annesinin velayeti altında bulunduğu ve annesinin yerleşim yerinin ... ilçesi olduğu gözetilerek Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükmünün Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Hükmün bu gerekçeyle bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8465, Karar No: 2013/11493, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8465 E.  ,  2013/11493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın terkini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin 2012 yılına ait dekar başına ortalama veriminin, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca 2011 yılı verilerinin esas alınması ve hesaplanan m² değerinin dava tarihine endekslenmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca Pozantı ilçe ortalamasından yüksek olan köylerdeki verim ortalamasının alınması suretiyle yüksek bedel belirlenmesi,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir.Dava dilekçesinde davacı idarenin terkin talebi bulunduğu gözetilmeksizin kamulaştırılan taşınmazın terkini yerine idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2233, Karar No: 2010/4494, Tarih: 11.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/2233 E.  ,  2010/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.5.2010 Salı günü davacı ... vekili Avukat ... ve davalı ... Sigorta AŞ vekili Avukat ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın sürücü metin ... idaresinde bulunduğu sırada meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü araç bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 30.000,00 TL.sı tazminatın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında araç sürücüsünün metin ... olmadığını, aracın alkollü sürücü idaresinde iken kaza yaptığını alkolsüz olan metin ...’ın sürücü olarak gösterildiğini, kasko sigortası genel şartlarının A.5.5.maddesi gereğince zararın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında bulunmadığını,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre araç sürücüsünün ... olmadığının ispat edildiğini, TTK.1292/3. maddesi gereğince ispat yükünün yer değiştirdiği,davacının rizikonun teminat içinde kaldığını ispat edemediği,sürücünün davacının olması halinde kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği, hasarın teminat kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir TTK.nun 1282 nci maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281 nci maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. Ancak sigortalı Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan rizikonun teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

Dava konusu kazadan sonra düzenlenen kaza yeri terk bildirim tutanağında davacıya ait araç sürücüsünün ... olduğu belirtilmiş, davalı ... sürücünün ... olmadığını, davacının sürücü olduğunu ve alkollü olması nedeniyle sürücü değişikliği yapılmaya çalışıldığını savunmuştur. Kazadan sonra saat 23.50 de düzenlenen tutanakta plakası tespit edilemeyen tırın da kazaya karıştığı ve olay yerinden ayrıldığı belirtilmiştir. Kazaya karışan, diğer araç sürücülerinin olaydan sonra hazırlık soruşturmasında ifadeleri alınmış, ... plakalı araç sürücüsü ... davacıya ait aracın önce ...plakalı araca çarptığını , o aracında kendi aracına çarptığını ve araçların yanından bir tırın süratle geçtiğini araçta bulunan sürücünün hastaneye kaldırıldığını belirtmiş, ... plakalı araç sürücüsü ... ise davacı aracının aracına çarptığını, araç sürücüsünün yaralandığını ve hastaneye kaldırdıklarını belirtmiş, araçta başka şahısların bulunduğuna ilişkin beyanda bulunmamışlardır. ... ifadesinde, idaresinde bulunan davacıya ait araca bir Tırın sol tarafından çarptığını ve direksiyon hakimiyetini kaybederek park halinde bulunan araçlara çarptığını belirtmiş, adli raporda ...’ın alkolsüz olduğu tespit edilmiştir. Kocaeli C. Başsavcılığının 2006/14314 sayılı dosyası ile...hakkında taksirle yaralama suçundan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.Davalı ... kaza sırasında sürücü değişikliği yapıldığını,sürücünün alkollü olduğunu ve kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğini ispat etmesi gerekir. Dosya içeriğine göre sürücünün ... olmadığı somut delillerle ispat olunmadığı gibi, mahkemece sürücü davacı olarak kabul edilmiş ise de sürücünün davacı olduğuna dair tanıklarında açık beyanı olmadığı , alkollü olduğuna dair rapor veya herhangi bir delil bulunmadığı ve kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiği de somut delillerle ispat edilmiş değildir.Mahkemece davalı tanığı olarak kazada zarar gören ve davacı ile aralarında menfaat çatışması bulunan ...’nın beyanına itibar edilmiş ise de olaydan sonra hazırlık soruşturması sırasında sıcağı sıcağına verilen ifade ile sonradan alınan beyanı çelişkili olup, ilk ifadesinde sürücünün hastaneye gönderildiğini söylediği halde, sonraki beyanında sağ tarafta oturan şahsın hastaneye gönderildiğini, sürücü değişikliğini ifade sırasında bilmediğini belirtmekte ise de tanık ... beyanında davacının yanında bulunan şahsın ...’ya sürücü değişikliği yapıp zararı karşılayacakları şeklinde beyanda bulunduğunu belirtmiş olması da dikkate alındığında bu tanığın ifadesinin hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Ayrıca davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır Açıklanan nedenle davalı ..

... beyanında davacının yanında bulunan şahsın ...’ya sürücü değişikliği yapıp zararı karşılayacakları şeklinde beyanda bulunduğunu belirtmiş olması da dikkate alındığında bu tanığın ifadesinin hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Ayrıca davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır Açıklanan nedenle davalı ... tarafından sürücünün davacı olduğu alkollü olduğunu ve kazaya salt alkolün neden olduğu ve soyut değil somut delillerle kanıtlanmadığı halde davalının kasko sigorta poliçesi, kapsamında tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.