muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21298, Karar No: 2014/18691, Tarih: 11.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21298 E.  ,  2014/18691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ... adına hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... 4733 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

...-Kolluk tarafından düzenlenen, sanığında imzasının bulunduğu 13.12.2011 tarihli tutanakta "sanığın tezgah üzerinde satışa hazır durumda kaçak sigara satışı yaptığının" belirtilmesi karşısında, tutanak düzenleyicilerin tanık olarak beyanları alınmaksızın, sanığın sigaraları içmek için aldığı yönündeki savunmasına itibar edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

B-Fotokopi ve onaysız olan olay tutanağına göre hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9349, Karar No: 2009/12638, Tarih: 29.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/9349 E.  ,  2009/12638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 25.02.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/15160, Karar No: 2015/990, Tarih: 26.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15160 E.  ,  2015/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin çocuğu olan ...'ın yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu belirterek ıslahla birlikte davacı anne ... için 7.499,75 TL, davacı baba ... için 8.672,32 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı anne ... için 7.499,75 TL, davacı baba ... için 8.672,32 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacıların herbiri için 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu evladın ölümü nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.853,16 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 26/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9335, Karar No: 2023/3259, Tarih: 01.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9335 E.  ,  2023/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/342 E., 2016/478 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2013 tarihli ve 2013/1690 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, şikâyetçiye ait motosikleti, park halinde bıraktığı sokaktan çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Batman 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2013/342 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 143, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, zararı gidermek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığın, gece vakti, şikâyetçiye ait motosikleti, bıraktığı sokaktan çaldığı ve zararı karşılamadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Olay yeri tutanağı, sanığın suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği savunması, görüntü CD ve bilirkişi raporu dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2013/342 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6612, Karar No: 2019/3116, Tarih: 06.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6612 E.  ,  2019/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ....... vekili ve ... vekili ile davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde;.....parsel sayılı taşınmaz üzerinde kat irtifakı tesis edilip A blok ve B blok olarak gözüken yapılardan aslında üzerinde yapı olmayan, arsa vasfında olan B bloktaki kat irtifakının çözülmesi ve B bloğun tekrar arsa vasfına dönüştürülmesi için A ve B blokların bulunduğu yerin ifrazen taksimi ile ayrı ayrı parsel numaraları almaları ve aynen taksimine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davalılardan ...'ın yargılama aşamasında taşınmazı sattığı anlaşıldığından bu davalı hakkında açılan davanın ve tapu kaydında baştan beri malik olmayan davalılar..... ile dahili davalılar mirasçıları ..., ..., ..., Fatma Yıldırım, ... hakkında yine davalılar ..., ...,..... oğlu ..., .....oğlu ... hakkında açılan davaların HMK'nın 114/1-d, 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, davanın kısmen kabul kısmen reddine, davaya konu ....., 3118 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan b bloktaki taşınmaz üzerinde kurulu olan kat irtifakının sona erdirilmesi ile B bloktaki kat irtifakı kaydının tapu kütüğünden silinerek, arsa paylarının müşterek mülkiyet payına dönüştürülmesine, davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan A ve B bloklarının bulunduğu yerin ifrazen taksimi ile ayrı ayrı parsel numaraları almaları ve aynen taksime karar verilmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar........ vekili ve ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerindeki kat irtifakının kaldırılarak, taşınmazın arsa vasfına dönüştürülmesi ve aynen taksim istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

1- Mahkemece kat irtifakı sona erdilerek müşterek mülkiyet paylarına dönüştürülmüş ise de hüküm kısmında hisseli payların ayrı ayrı belirtilmediği anlaşılmıştır. Öncelikle dosya içerisindeki teknik bilirkişinin sunduğu rapordaki arsa paylarının uygun olup olmadığı denetlenerek hüküm fıkrasında infazda tereddüte yol açmayacak şekilde tek tek yazılarak paylı mülkiyet hisselerinin açıklığa kavuşturulmamış olması,

2- Arsa bir bütün olup kat irtifakının terkinine karar verildiği takdirde A ve B bloktaki tüm kat irtifakının terkini ile arsa payları oranında paylı mülkiyete karar verilmesi gerekeceği dikkate alınmadan ve buna göre inceleme yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

......

2- Arsa bir bütün olup kat irtifakının terkinine karar verildiği takdirde A ve B bloktaki tüm kat irtifakının terkini ile arsa payları oranında paylı mülkiyete karar verilmesi gerekeceği dikkate alınmadan ve buna göre inceleme yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

......

3- Mahkemece anataşınmaza ait mimari proje getirtilerek yerinde uygulanmak suretiyle A ve B blokların yapımı karşılaştırılarak mimari projeye göre yapıların tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmamış ise hangi kısımlarının hangi şekilde tamamlanmadığı incelenerek karar verilmesi gerekirken mimari projenin dikkate alınmamış olması,

4- Kat irtifakının terkini, aynen taksim davasında yargılama sonucu verilecek karar anataşınmazdaki tüm kat maliklerinin hukukunu yakından ilgilendirmektedir. Dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesi sonucu kat maliki olan...... yargılama sırasında bağımsız bölümlerini dava dışı 3. kişilere devrettiği ancak bu kişilerin davaya dahil olmadıkları ve davalı ...’un da beyan dilekçesinde bağımsız bölümünü devrettiği iddiası karşısında mahkemece anataşınmaza ait son tapu kaydı getirtilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında hüküm verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11101, Karar No: 2013/6979, Tarih: 08.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/11101 E.  ,  2013/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 5434 sayılı Kanun kapsamında T.C. Emekli Sandığı iştirakçisi iken vefat eden eşi üzerinden dul aylığı alan davalının murisi annesinin, 27.06.2005 tarihinde ölümünden sonra aylıkların davalı tarafından çekildiği iddiasıyla 01.07.2005-30.11.2005 tarihleri arası yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemiştir.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir.

Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde de dava açılamaz.

Dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11936, Karar No: 2020/10071, Tarih: 06.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11936 E.  ,  2020/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Ankara 1. Çocuk Mahkemesi’nin 2012/140-2013/39 karar sayılı dosyasına ilişkin soruşturma aşaması da olmak üzere tüm evrakların dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, anılan dosyanın tümünün aslının veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk için atanan zorunlu müdafii Av. ..., yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmiş ise de; 16/10/2015 tarihinde alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk, müdafii istemediğini beyan ettiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı anlaşıldığından, 11.02. 2016 tarihli gerekçeli kararın cezaevi idaresince suça sürüklenen çocuğa tebliğine dair 15.02.2016 tarihli tebligat belgesinin “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması sebebiyle, tebliğ işleminin CMK'nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı için geçersiz olduğundan, 11.02.2016 tarihli kararın suça sürüklenen çocuğun bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde usulüne uygun olarak bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/519, Karar No: 2016/5256, Tarih: 30.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/519 E.  ,  2016/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Müze Müdürlüğü'ne yapılan Üçtepeler mevkiinde bulunan lahitlere kasıtlı olarak zarar verildiğine dair ihbar üzerine, Müze Müdürlüğü görevlilerince, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 22.11.2010 tarih ve 4547 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan, ... ili, ... ilçesi, Doyran mahallesi, Üçtepeler mevkiinde bulunan ve 24.02.2015 tarihinde hayatını kaybetmesi nedeni ile hakkında görülen davanın düşmesine karar verilen ...'ın kullanımında olan 2B statüsündeki Hazine arazisinde, iş makinesi marifetiyle zemin düzleştirilmesi yapılabilmek için 1 adet sağlam lahit mezarın kırılıp parçalara ayrıldığının, önceden kırılmış olan 4 adet lahit parçalarının ise kırılarak küçük parçalara ayrıldığının ve toprak altına gömüldüklerinin tespit edildiği, olay hakkında başlatılan soruşturma sonunda, araziyi kullanan ve iş makinesi ile zemin düzleştirmesini yaptıran kişi olduğu tespit edilen Hakkı Karadağ ile iş makinesi operatörü olan sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık ... verdiği ifadelerinde, bir suç kastının olmadığını ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de; bölgenin sit alanı ilan edildiği tarihin 22.11.2010 olduğu ve bu kararın mahallinde mutat vasıtalarla ilanının yapıldığı, ayrıca davaya konu lahitlerden bir tanesi olan sağlam lahite ait olay öncesi fotoğrafının incelenmesinden, lahitin kültür varlığı olduğunun kolaylıkla anlaşılabilecek bir görüntüsünün olduğu kanaatine varılabildiği, böylece sanığın verdiği ifadelerin, ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı, Müze Müdürlüğü raporu ve 26.04.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere, korunması gerekli kültür varlıkları olan lahitlerin telafisi mümkün olmayacak şekilde zarar gördükleri ve sanıkların eylemlerinin sabit olduğu, tüm bu nedenlerle sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının yanında belirlenen 5 birim gün karşılığı adli para cezasının, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olan miktarının tayin edilmesi ve sonuç adli para cezası miktarının belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, TCK'nın 52/1. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendinin 2. parağrafından sonra gelmek üzere, “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.