muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3755, Karar No: 2025/1877, Tarih: 17.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3755 E.  ,  2025/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1269 Esas, 2024/827 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/54 E., 2022/116 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA VE KARŞI DAVAYA CEVAP

1. Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin uzun yıllardan bu yana "..." markası ile hidrolik kaya kırıcıları ve ataçmanları imalatı yaptığını, ürünlerin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 2012/03989 ve 2019/06859 sayı ile tescilli tasarımlar olduğunu, müvekkili şirketin tescilli tasarımına konu ürünlerin davalı şirket tarafından taklidinin imal edildiğini ve müvekkili şirketin müşterilerine satıldığını, davalının söz konusu fiillerinin müvekkilinin tasarımdan doğan haklarına tecavüz teşkil ettiğini ve ciddi zararlara uğrattığını ileri sürerek müvekkilinin tescilli tasarıma yönelik tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men'ine, ürünlere el konulmasına karar verilmesini talep etmiş, karşı davaya cevabında müvekkilinin tasarımlarının yeni olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP VE KARŞI DAVA

Davalı vekili davaya cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkili şirketin herhangi bir imalatının olmadığını, davacı/karşı davalı adına tescilli 2004/00202, 2012/03989 ve 2019/06859 sayı ile tescilli tasarımların yenilik unsuru taşımadıklarını, ürünün teknik fonksiyonunun zorunlu kıldığı görünüm özelliklerine sahip olduğunu, 2019/06859-2 numaralı tasarımın ise görünmeyen parça olması sebebiyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 56 ve 58/4. maddelerine aykırı tescil edildiklerini ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2004/00202, 2012/03989 ve 2019/06859 numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tasarımın hükümsüzlüğü talepli karşı dava bakımından; 2019/06849 numaralı "KAYA KIRICI İÇİ" konulu endüstriyel tasarım tescil belgesiyle korunan tasarımın yalnızca (2) numaralı tescilinin "tescil için aranan görünür olma koşulunu yerine getirmeme" nedeniyle tescil edilebilir nitelikte olmadığı, bunun dışındaki 2019/06849 (1), 2004/00202 (1), (2) ve (3), 2012/03989 (1),(2),(3),(4) ve (5) numaralı endüstriyel tasarımların tescil için aranan yenilik ve ayırt edicilik koşullarını taşıdıkları; davalı/karşı davacının "KIRICI" ürününün, niteliğine göre tasarımcılara çok dar bir özgürlük alanı tanıması dikkate alındığında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattıkları genel izlenimde belirgin farklılıklar taşıdığı, davacının TÜRKPATENT nezdinde korunan ve tescil için aranan koşulları haiz 2019/06849 (1), 2004/00202 (1),(2),(3) ve 2012/03989 (1),(2),(3),)4) ve (5) numaralı tasarım tescillerinden doğan haklarına tecavüze sebebiyet vermediği gibi haksız rekabet de oluşturmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine karşı davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2019/06849 sayılı çoklu endüstriyel tasarımın (2) numaralı tescili yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı /karşı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşı davaya konu tasarımların kaya kırıcı olup, bilirkişi raporlarında belirtildiği şekilde, teknik işlevlerini yerine getirebilmeleri için bir kısım zorunlu unsurların ürün üzerinde bulunması gerektiği, bu nedenle tasarımcının seçenek özgürlüğünün oldukça sınırlı olduğu, bu gibi ürünlerdeki küçük tasarım farklılıklarına dahi değer verilmesi gerektiği, daha önceki bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için İlk Derece Mahkemesince alınan 29.03.2022 tarihli raporda, yenilik kırıcı olarak gösterilen tasarımlar ile davacı-karşı davalı adına tescilli tasarımların görsellerine de yer verilerek tasarımların farklı olduğuna dair görüş bildirildiği, 20.04.2021 tarihli rapor ile aynı heyet tarafından hazırlanan 28.10.2021 tarihli ek raporda farklı görüş bildirilmişse de bu raporlardaki ürün görselleri incelendiğinde dahi, davaya konu tasarımlar ile yenilik kırıcı olarak incelenen tasarımlar arasında farklılıkların olduğunun görüldüğü, bilirkişi heyetinin de farklılıklardan söz ettiği, ancak tasarımcının seçenek özgürlüğünün kapsamının oldukça dar olduğu hususu dikkate alınmadan bu farklılıkların tasarımlar için ayırt edicilik sağlamadığına dair görüş bildirildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle raporlar arasında esasa ilişkin bir çelişkinin de olmadığı, Mahkemece karşı davanın kısmen reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı/karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı /karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, karşı dava tasarım hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı/karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10333, Karar No: 2025/2254, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10333 E.  ,  2025/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1220 Esas, 2024/1268 Karar

Kira ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin açılan davada İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesince, dava, taşınmaz kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkin olup genel yetki kuralları gereğince davalının yerleşim yeri adresinde açılması gerektiği, davacı tarafça mahkemede dava açıldığı, davalı tarafça 13.04.2021 tarihinde süresinde verilen cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulduğu, davalı tarafın ikamet adresinin .../Ankara olduğu, kesin yetki kuralının bulunmadığı ve yetki itirazının süresinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesince, davalının yerleşim yeri adresinin ....../Ankara olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemesi bulunmasına rağmen dosyanın sehven mahkemeye gönderildiği gerekçesiyle dosyanın yetkili .../Ankara Sulh Hukuk Mahkemesine tevzi edilmek üzere ... Hukuk Mahkemeleri Tevzi Bürosuna gönderilmesine karar verildiği, ... (Ankara) Sulh Hukuk Mahkemesince, davalının yerleşim yerinin .../Ankara olduğu, davalı tarafça yetki itirazında ise Ankara Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olarak gösterildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk Mahkemesince mahkemeler arasında olumsuz yetki uyuşmazlığının oluştuğunu ve mahkemece dosyanın Yargıtay ilgili Dairesine gönderilmesi gerekirken mahkemeye gönderildiği gerekçesiyle dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, ... (Ankara) Sulh Hukuk Mahkemesince ise İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesince mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin kararının mevcut olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, İstanbul Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesince, Mahkemenin 2022/660 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararı ile Ankara Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesine tevzi edildiği, Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/1047 Esas, 2023/904 Karar sayılı dosyasında davalının yerleşim yerinin ... olmasından bahisle dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderildiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesince 2023/859 Esas, 2024/82 Karar sayılı dosyasında Mahkemenin yetkili olduğundan bahisle karşı yetkisizlik kararı verildiği bu haliyle ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve Mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunduğu gerekçesiyle olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın ilgili Yargıtay dairesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için mahkemeler arasında karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi zorunludur. Somut olayda, mahkemelerce verilmiş karşı yetkisizlik kararı bulunmamaktır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5756, Karar No: 2013/8514, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5756 E.  ,  2013/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1. maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl hapis cezasının anılan Yasanın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair.

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 19.05.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 15.06.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2015/21820, Karar No: 2018/2582, Tarih: 26.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/21820 E.  ,  2018/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik İnş. Nak. İnsan Kaynakları Danışmanlık Gıda ve Konfeksiyon San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasında görülen dava hakkında ... . İş Mahkemesinden verilen 02.07.2015 günlü 2014/345 E. - 2015/1150 K. sayılı hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından karar temyiz edilmiş olmakla birlikte gerekçeli kararın tebliğine ilişkin dosyada belge bulunmadığından, temyiz isteminin süresinde yapılıp yapılmadığının denetimini teminen gerekçeli kararın tebliğine ilişkin belgenin dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12529, Karar No: 2015/5662, Tarih: 21.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12529 E.  ,  2015/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili ve davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ... dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ... bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ... açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ... ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ...

adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.