muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20815, Karar No: 2008/1713, Tarih: 18.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/20815 E.  ,  2008/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bodrum 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı , müşterek konutu terkederek birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/19056, Karar No: 2014/2508, Tarih: 18.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19056 E.  ,  2014/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2008/383-2013/399

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine, hak sahibine Kurumca yapılan ödemenin rücu edilebilir bölümü ile işveren ödemesi dikkate alındığında da davacı İ.A. maddi zararının karşılandığının belli bulunmasına göre, davalı ile davacı çocukların tüm, davacı eş Ş.. A..’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 29.03.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş Ş.. A.. bakımından maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, sigorta tahsisleri ve işveren ödemesi ile karşılandığından davacı İ. A. maddi tazminat isteminin reddine, davacıların manevi zararlarına karşılık işverenden ödeme kabul ederek ibraname düzenlediklerinden bahisle manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının hesaplanan gerçek maddi zararından davanın niteliği gereği Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin düşülerek karşılanmayan maddi zararın belirleneceği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık indirime gerekli ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesine ilişkindir. Mahkemece ilk peşin sermaye değerinin tamamının indirilmesi yoluyla hak sahibinin karşılanmayan zararı belirlenmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davacının hesaplanan gerçek maddi zararından davanın niteliği gereği Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin düşülerek karşılanmayan maddi zararın belirleneceği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık indirime gerekli ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesine ilişkindir. Mahkemece ilk peşin sermaye değerinin tamamının indirilmesi yoluyla hak sahibinin karşılanmayan zararı belirlenmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davaya konu iş kazası 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce meydana geldiğinden, Kurumca rücu edilebilen peşin değer 506 sayılı Kanunun 26. maddesine göre belirlenmelidir. Anayasa Mahkemesinin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E: 2003/10, K: 2006/106 sayılı Kararı ile 26. maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir. 26. maddedeki anılan cümlenin iptali ile Kurumun rücu hakkının yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, rücu davasında, ilk peşin değerli gelirin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı sorumlu olacakları açıktır. Hal böyle olunca da kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden bölümü olan % 75 i yerine tamamının indirilmesinin hatalı olduğu ortadadır.

Öte yandan hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda hak sahiplerinin pasif devre zararının hesabında hata yapıldığı görülmektedir. Hak sahiplerinin pasif devre zararının oluştuğunun kabulü ile bu dönem içinde destek kaybının hesaplanması yerindedir. Ancak pasif devre zararı hesaplanırken, hesap tarihindeki asgari ücretin bakiye ömrüne kadar her yıl için %10 artırılıp %10 ıskonto uygulanmak suretiyle bulunacak ücretlerin pasif devre zararının belirlenmesinde esas alınması gerekirken, 2012-2017 dönemindeki brüt ücretlere 2023-2028 dönemine karşılık gelen ıskonto katsayıları uygulanmak suretiyle, sonucu itibarıyla pasif devre zararının noksan hesaplanması hatalı olmuştur. Pasif dönemde herhangi bir işte çalışılmasa bile, salt yaşamsal faaliyetlerinin sürdürülmesinin de ekonomik bir değer taşıdığı dikkate alındığında, sigortalının ölümü ile bundan yoksun kalan hak sahipleri bakımından asgari ücret düzeyinde bir zarar oluşacağı açıktır. Bu nedenlerle pasif devre zararının da asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücretin, bir çalışmanın karşılığı değil ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığı olmasına, ücretle ve fiili bir çalışma karşılığı bulunmamasına göre, ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, pasif devre zararının hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açık ve seçiktir.

Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücretin, bir çalışmanın karşılığı değil ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığı olmasına, ücretle ve fiili bir çalışma karşılığı bulunmamasına göre, ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, pasif devre zararının hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açık ve seçiktir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, davacının maddi tazminatı hesaplanırken pasif devre zararının asgari geçim indirimi uygulanmadan ve asgari ücretle hesaplanması ve Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı eş Ş. A., bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1653, Karar No: 2019/9181, Tarih: 17.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1653 E.  ,  2019/9181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2017 gün ve 2013/441 Esas, 2017/65 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlarla ilgili beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekili, sanık ... müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13041, Karar No: 2012/13083, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13041 E.  ,  2012/13083 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2010 gün ve 2009/751 Esas, 2010/763 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarının 765 sayılı TCK.nın 188/1 ve 193/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 06.10.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/8706, Karar No: 2012/25768, Tarih: 19.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/8706 E.  ,  2012/25768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi olmayan mücavir alanda veya köy ve mezralarda, anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması ve Korkuteli Belediye Başkanlığının 21.11.2008 tarihli yazısında ve bilirkişi raporunda, Korkuteli ilçesi Kargalık köyü Çaybaşı Mevkiinde bulunan yapının belediye mücavir alanında ve imar uygulama planı içerisinde kaldığının belirtilmesi karşısında, söz konusu inşaatın özel imar rejimine tabi yerler içinde kalıp kalmadığı da saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

CMK'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın kendisine ait taşınmaza ruhsatsız olarak bina yaptığının saptanması ve bu nedenle yargılamaya konu olayda sanık tarafından kişilere veya kamuya ödenmesi gereken somut, maddi bir zarar bulunmaması karşısında; TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "suçtan önceki hale getirmediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10601, Karar No: 2010/5176, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10601 E.  ,  2010/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan,

1-) ... Asliye 6.Ticaret Mahkemesinin 2008/542 Esas sayılı olup, davalı (borçlu) Gipa Gıda İnş.Paz.San.ve Tic.A.Ş. hakkındaki iflas dava dosyasının aslının veya okunaklı ve onaylı suretinin tüm belgeleri ile birlikte bulunduğu yerden getirtilip evraka eklenmesi,

2-)Davalı (borçlu) Gipa Gıda İnş.Paz.San.ve Tic.A.Ş. ile davalı (3.kişi) Macit Temizlik Gıda Ür. Teks. Day. Tük. Mal. Zücc. Kırt. San. Tic. ...nin ilk kuruluşlarından günümüze kadar, kurucularını, tüm ortaklarını, yetkililerini, merkez ve şube adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin ilgili yerden getirtilip eklenmesinden sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15668, Karar No: 2023/7727, Tarih: 27.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15668 E.  ,  2023/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/416 E., 2021/274 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ... ...

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37646 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 31/10/2019 tarihli ve 2019/9073 esas, 2019/15761 karar sayılı ilamında yer ... "...Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait aracı camını kırarak çalması biçimindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan eşya ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın ... olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların müşteki ... ... ...'e ait iş yerinin korkuluklarının kırılarak çalındığı olayda; Mahkemesince hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakta ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocukların şikâyetçiye ait iş yerinin merdiven korkuluklarını kırdıktan sonra çaldığı olayda, suça sürüklenen çocukların korkuluklara bu şekilde zarar da verdiğinden bahisle, haklarında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan korkuluk ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukukî yararın ... olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/416 Esas, 2021/274 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocukların unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan BERAATLERİNE, tayin olunan cezaların çektirilmemesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3904, Karar No: 2014/5887, Tarih: 04.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3904 E.  ,  2014/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3e, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası,

2- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 50, 52, 54, 63 maddeleri gereğince 6.000+500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’ın mağdur...’e yönelik eylemi ile 6136 Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-)6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Mağdur...’e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık...’ın mağdur...’in kızı ... ile gayri resmi birliktelik yaşadığı, olaydan bir süre önce ...’nın sanıktan ayrılarak annesi mağdurun evinde kalmaya başladığı, olay günü ise sanık ile mağdurun tanık Hasan’ın işyerinde karşılaştıkları, sanığın mağdura hitaben “sen benim eşimi ne diye vermiyorsun” diyerek tabancasını çıkarıp mağdura ateş etmeye başladığı, mağdurun işyerinden çıkıp, kaçması üzerine peşinden giderek ateş etmeye devam ettiği ve mağduru sağ ve sol bacak ile lomber bölgesinden vurarak, yaşamsal tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, mağdurun yere düşmesi üzerine sonucu aldığına inandıktan sonra eylemine son vererek kaçtığı olayda,

a-) Suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yara yerleri dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-) Mağdurdan kaynaklanan sanık lehine tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

c-) 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen haklardan kendi alt soyu olmayan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, şartla salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

d-) Kabule göre de; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezası, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun dikkate alındığı belirtilerek adli para cezasına çevrildiği halde, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

d-) Kabule göre de; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezası, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun dikkate alındığı belirtilerek adli para cezasına çevrildiği halde, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK.nun 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle CMUK.nun 326/son maddesi saklı kalmak kaydıyla tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1587, Karar No: 2019/6097, Tarih: 10.12.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1587 E.  ,  2019/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların soruşturma aşamasında yağmaladıkları çantayı attıkları yeri göstererek kısmi iadeyi sağladıkları, katılanın 27/10/2015 tarihindeki celsede, 20 TL parası, sim kartı ve hafıza kartı iade edilmediğinden kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına muvafakat göstermediğini beyan ettiği, ancak bu tarihten sonra sanık ... tarafından PTT yoluyla katılana 500 TL para gönderildiğinin anlaşılması karşısında, katılan tekrar dinlenilerek kısmi iadeye muvafakatı sorulduktan sonra TCK'nin 168/3. madde 1. cümlesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiği düşünülmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde TCK'nin 168/3. maddesinin 2. cümlesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.