muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3704, Karar No: 2014/5565, Tarih: 15.05.2014

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... İlçesi, ... Köyü arazisinin 7000 dekarlık kısmının Haziran 1951 tarih ve Cilt 92, Sayfa: 45, No: 1 de tapuda kayıtlı ... Çiftliğini kapsadığını, dava konusu 220 özel parsel numaralı taşınmazın da bu çiftliğin sınırları içinde yer aldığını, ... Çiftliği sınırlarının Doğusu: Eski otobüs yolu, Güneyi: ...- ... yolu, Batısı: ... yolu, Kuzeyi: Eski ... yolu şeklinde olduğunu, sınırları oluşturan bu yolların halen zeminde mevcut ve işler durumda bulunduğunu, sınırların değişmeye elverişli olmadığını, ... Köyü halkının 1928 yılında Balkan ülkelerinden gelerek çiftliğe yerleştikleri ve sonraki yıllarda çiftliği tapudan devren satın aldıklarını, davalı ... ve arkadaşlarının da satın alan kişilerden olduğunu, 07/06/1951 tarih ve Cilt: 92, Sayfa: 46, Sıra:1’de kayıtlı 4/ 160 payın davalıların murisi ... adına olduğunu, köylülerin satın aldıkları paylar oranında arazinin tamamını 1946 yılında taksim ettiklerini, tarlaların o tarihten bu yana taksime uygun şekilde kullanıldığını, 13/05/1987 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları sırasında da evvelce yapılan bu taksime aynen uyulduğunu, dava konusu tarlanın bu taksim sonucunda ...’ye isabet ettiğini, ...’nin taşınmazı 1986 yılında haricen davacı ...’ya satıp devrettiğini, nitekim davalı ... ve arkadaşlarının ... 1. Noterliğinin 19/06/2006 tarih, 09018 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi ve temliknamesini yaparak durumu teyit ettiklerini, ... Çiftliğinin yukarıda yazılı sınırları içinde kısmen tarım arazileri, kısmen de baltalık cinsinden meşe ormanlarının bulunduğunu, 1942- 1943 yıllarında ... Köyünde 3116 sayılı Kanuna göre orman kadastrosunun yapılarak kesinleştiğini, böylece köyde bulunan ormanların kadastral olarak belirlendiğini, orman kadastrosu yapılırken tapu kayıtları ile irtibat kurulmadığından tamamının Devlet Ormanı olarak tahdit gördüğünü, bu nedenle köyde özel orman bulunmadığını, bu nedenle, 4785 sayılı Kanuna göre devletleştirilen orman da olmadığını, 1996 yılında ise 3302 sayılı Kanun gereğince orman sınırlarının aplikasyonu yapılarak 1/5000 ölçekli haritalara aktarılıp orman sınırlarının güncellendiğini, dava konusu taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanılan ve ormanla ilgisi bulunmayan bir yer olduğunu, buna rağmen taşınmazın bulunduğu bölgede orman alanlarının da bulunması nedeniyle Orman Yönetiminin kanunî hasım olarak davalı gösterildiğini, ... Köyünde 766 sayılı Kanuna göre tapulama çalışmasının 13/05/1987 tarihinde kesinleştiğini, ... Çiftliğine ait 1951 tarih, Cilt: 92, Sayfa: 45, Sıra No: 1’de bulunan tapunun kapsadığı alanların bir kısmında tapulama çalışması yapılarak ..

... Köyünde 766 sayılı Kanuna göre tapulama çalışmasının 13/05/1987 tarihinde kesinleştiğini, ... Çiftliğine ait 1951 tarih, Cilt: 92, Sayfa: 45, Sıra No: 1’de bulunan tapunun kapsadığı alanların bir kısmında tapulama çalışması yapılarak ... Köyü 1461 ilâ 1530 numaralı parsellerin bu tapudan revizyon gördüğünü, tapulama ekibinin kök tapunun kapsamında kalan arazinin bir kısmını çalışma alanına dahil etmediğini, bu sebeple tapu kapsamındaki tarım arazilerinin bir bölümünün tapulaması yapılmadan çalışmanın tatil edildiğini, bu nedenle çekişmeli yerin tapulama dışı kaldığını, söz konusu yerin 766 sayılı Kanunun 2. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumî 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medenî Kanunun 713. maddesinde düzenlenen 20 yıllık süreyi çok aştığının, 20 yıllık bu sürenin tapulama çalışmalarının kesinleştiği 13/05/1987 tarihten bu yana da dolmuş

olduğunu iddia ederek, ... adına olan tapunun iptali ile taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Kanuna göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/8 - 15/7 ve 12/05/2004 tarih, 2004/8 - 242/292 ve yine 12/03/2008 tarih, 2008/20-214/ 241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece re'sen bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyizi üzerine, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/11/2012 tarih ve 2011/11164 - 2012/12700 sayılı kararı ile davacının temyiz itirazlarının reddine, Orman Yönetiminin ise temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra Hazine yönünden ise “ Hazine yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup harçtan muaftır. Kurum isteminin Medenî Kanunun 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir. “hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece, bozma ilâmına uyulmuş; bilirkişi krokisinde 1 ilâ 13 noktaları arasında kalan toplam 10673.62 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Kanuna göre 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra ..., ... ve ... Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve ... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14/04/1987 - 13/05/1987 tarihlerinde ilân edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23703, Karar No: 2015/29857, Tarih: 20.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23703 E.  ,  2015/29857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/121408

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/413 (E) ve 2012/101 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma

bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Kabule görede: 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denildiğinden, aynı kişiye karşı aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, ’özel belgede sahtecilik' suçu yönünden; suça konu 4 adet GSM hattının aynı mağdur adına 21.03.2009 tarihinde düzenlenmesi nedeniyle, olayda 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, bu madde hükmünün tatbiki ile cezada artırıma gidilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4922, Karar No: 2019/2918, Tarih: 11.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4922 E.  ,  2019/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :... TEMİZLİK GIDA ELEKTRONİK MAKİNE TEKNİK SERVİS HİZ. SAN. TİC. LTD. ŞTİ.

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafından yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3089, Karar No: 2020/1236, Tarih: 11.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3089 E.  ,  2020/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26/10/2016 tarih ve 2015/677 E- 2016/744 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 02/05/2019 tarih ve 2018/423 E- 2019/625 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yönetim kurulu üyesi davacının davalı şirkette %10'dan fazla pay sahibi olduğunu, 31.03.2015 tarihli olağan genel kurul toplantısında, gündemin 2-3-4-5-6 ve 9 nolu kararlara muhalefet edilerek tutanağa yazıldığını, şirketin borçlandırılması ile ilgili önceki tarihli genel kurul kararı hakkında açılan davanın derdest olduğunu, o dava sonuçlanmadan sermaye artışı kararı verilerek, batıl kararlarının meşrulaştırılmayacağını, şirkete gider olarak yazılan iki adet faturaya ait detayların müvekkiline verilmediğini, şirkete verilmeyen hizmetin faturasının şirkete gider kaydının mümkün olmadığını ve bu döneme ait bilançoların gerçeği yansıtmadığını, kararların TTK. m.445'de yazılı dürüstlük kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle genel kurulda alınan 2-3-4-5-6 ve 9.nolu kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sermaye artırımını onayladığını, avukatlar tarafından düzenlenen serbest meslek makbuzlarının, davacı tarafından açılan davaları da kapsayan ve şirkete sunulmuş hukuki danışmanlık hizmetini de içerdiğini, bilanço ve kâr/zarar hesabına ilişkin tüm belgelerin, genel kurul öncesinde elektronik ortamda sunulduğunu, 2-3-4-5 ve 6 sayılı kararların iptal gerekçesi olarak sadece 2 adet fatura gösterildiğini, şirket hesaplarının tümünün bağımsız denetime tabi tutulduğunu, davacının dayanak işlemlere ayrıntısı ile de vakıf olduğunu, davacının 01.07.2011 tarihli sermaye artırımı sonrasında ortak olduğunu, dört yıllık sulh ve ibra süresinin salt kuruluş aşamasında uygulanabileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 31.03.2015 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan gündemin 2-3-4-5-6 ve 9. maddelerinde yazılı kararların, yasaya, anasözleşmeye ve dürüstlük kurallarına aykırı bulunmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 31.03.2015 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan gündemin 2-3-4-5-6 ve 9. maddelerinde yazılı kararların, yasaya, anasözleşmeye ve dürüstlük kurallarına aykırı bulunmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, alınan 2 numaralı kararın bağımsız denetçi raporuna göre doğrulanan finansal tabloları esas alması nedeniyle hukuka uygun olduğu, ibra kararının alınmasında pay sahibi tüzel kişinin oy yasağı bulunmadığı, nisabın yeterli olduğu, sermaye artırımının TTK’nın 459 maddesine ve esas sözleşmesine aykırılık içermediği, davacının kişisel sorumluluğu gerektirecek bir durumu ispatlar delil sunulmadığı, iptali istenilen 3,5,6,9 nolu kararların alınmasında davacının red oyu kullanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereği kaldırılmasına, davalı şirketin 31/03/2015 tarihli genel kurulda alınan 2 ve 4 nolu kararların iptal sebepleri yerinde görülmediğinden reddine, 3,5,6,9 nolu kararların dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve dava konusu edilen genel kurul toplantısının 4 numaralı kararına ilişkin de dava şartı niteliğindeki muhalefet şerhi bulunmadığı gözetilerek, usulden reddi gerekmekte ise de bu hususun sonuca etkisi olmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6453, Karar No: 2014/521, Tarih: 29.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6453 E.  ,  2014/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/326-2013/413

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ile davalı yükleniciler arasında 18.07.2008 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaatın 30 ay içerisinde bitirilerek teslim edileceği kararlaştırıldığı halde, davalıların belirlenen sürede teslimi gerçekleştirmediğini, bu nedenle müvekkilinin 15 aylık kira bedeli alacağı oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 20.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 87.937,50 TL'ye arttırmıştır.

Davalılar vekili, arsanın davacı dışında bir başka hissedarı daha bulunduğu ve bu hususun öncelikli olarak gözönünde bulundurulması gerektiğini, sözleşmeye göre dükkanın yarısının müvekkillerine ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bodrum, zemin ve 5 kat olarak inşaa edilmiş olan binanın, inşaat ve iskân ruhsatının bulunmadığı, sözleşmeye göre inşaatın 30 ay içerisinde bitirilerek bu süre zarfında dairelerin teslim edileceği belirlenmiş ise de binanın hangi tarihte tamamlandığının anlaşılamadığı, davacının, davalıların eksik iş bıraktığı yönündeki iddiasını ispatlayamadığı, sözleşmede feshin ihbara bağlı bulunduğu, ancak fesih konusunda yapılmış bir ihbar bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 18.01.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaatın sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde iskân ruhsatı alınarak bitirileceğinin kararlaştırıldığı, yüklenicinin bu tarihten önce inşaatı terk ettiği, arsa sahipleri ile yükleniciden daire alan kişilerin bir araya gelerek yapmış oldukları tarihsiz protokolde, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 18.01.2011 tarihinde feshedildiği belirtilerek, bina için yapılacak masrafların bölüşülmesinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan "Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri" bedel olarak taşınmaz mal mülkiyetinin geçirimi borcunu içerdiğinden, TMK'nın 706, Borçlar Kanunu'nun 213, Noterlik Kanunu'nun 60 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri uyarınca resmi şekle bağlı tutulmuştur. Başka bir anlatımla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçerliliği, bu sözleşmelerin noterde "düzenleme" şeklinde yapılmasına bağlıdır. Dolayısıyla bu sözleşmelerden dönmek isteyen tarafın, eğer karşı taraf dönmeyi kabul etmiyor ve karşı çıkıyorsa, hakimin kararına ihtiyacı vardır, yani mahkemede açacağı "sözleşmenin feshi" davası sonunda feshi (dönme) kararı ile sözleşmeden dönebilir. Mahkeme, önce fesih isteyenin haklı olup olmadığını tartışır; haklı ise feshe karar verir, aksi halde davayı reddederek sözleşmeyi yürürlükte tutar. Bir başka anlatımla, arsa payı devri karşılığı inşaat

sözleşmelerinin feshi, taraf iradeleri fesihte birleşmediği sürece ancak mahkeme kararı ile mümkün olmaktadır. Fesih, sözleşme ilişkisini sona erdirmeye yönelik, bozucu yenilik doğuran bir haktır. Feshin geriye etkili olması durumda, sözleşme hiç yapılmamış (yok) farzedilerek hüküm doğurur.

Davalı yükleniciler inşaat terk etmekle fesih iradesini açıkladıklarına, davacı ve dava dışı arsa sahipleri de tarihsiz protokolde 18.01.2011 tarihinde sözleşmeyi feshettiklerini belirtmiş olduklarına göre, 18.01.2011 tarihinde tarafların fesih iradelerinin birleştiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, tarafların sözleşmenin feshi konusunda iradelerinin birleştiği gözetilerek, davacının müspet zarar niteliğinde olan gecikme tazminatını istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçeyle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince, gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8876, Karar No: 2023/5684, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8876 E.  ,  2023/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/978 E., 2022/1190 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/266 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/978 Esas, 2022/1190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ile maktul arasında sözlü tartışmanın olduğu, tartışma esnasında sanığın hakaret ve tehdit ettiği, aynı zamanda hakaret içerikli mesajlar attığı, bunun üzerine maktulün tekrar aparta geldiği, tehdit ve hakaretlerine devam etmesi üzerine tanıkların olay yerinden maktulü uzaklaştırdığı, ancak sanığın; "Seni öldürürüm, kafana sıkarım!" şeklinde tehditlerde bulunarak tabancayı maktulün kafasına doğrulttuğu, bu esnada maktulün sanığın elinden silahını aldığı ve havaya ateş ettiği, ancak sanığın üzerinde bulunan ikinci silah ile maktule ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.