muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6180, Karar No: 2025/3579, Tarih: 21.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6180 E.  ,  2025/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/938 Esas, 2024/906 Karar

KARAR :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatı ile)

SAYISI :2016/300 E., 2022/831 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, tasarımı ve üretimi uzun yıllardır pek çok firma tarafından kullanılan 7 adet şekerleme ambalaj tasarımını (2013/07752-1,2,3,4,5,6 ve 2014/03143-8) kendi adına tescil ettirdiğini, dava konusu ambalaj desenlerinin, geçmişten bu yana birçok firma tarafından üretildiğini, kullanıldığını ve satışa sunulduğunu, müvekkilinin 2014/03143-8 sayılı endüstriyel tasarıma benzer bir ambalajı "..." adlı şekerlemesinde kullandığını, ambalajı bastırma ve kullanma tarihinin, davalı şirketin tescil tarihinden önce olduğunu, davacının yaklaşık 2 yıl önce Asalet ... 680 mm şekerlemeleri üretmeye başladığını, bu çerçevede dava konusu ambalajın üretimi için dava dışı ... Ambalaj San. ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaştığını, buna ilişkin olarak da 15.04.2014 ve 19.04.2014 tarihlerinde fatura kesildiğini, davalı şirketin tasarım tescil tarihinin 06.06.2014 olduğunu, ayrıca dava konusu ambalajın, bu tescil tarihinden çok önce Balin firması tarafından kullanıldığını, ilgili ambalaj kutusunun Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/518 E. sayılı dosyasına sunulduğunu, davalı şirket adına kayıtlı 2013/07752-1,2,3,4,5 ve 6 sayılı tasarımların ... Gıda tarafından ... isimli şekerleme ambalajında davalının tescil tarihinden önce kullanıldığını ileri sürerek 2013/07752-1,2,3,4,5,6 ve 2014/03143-8 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait tasarımlar ile davacının emsal gösterdiği tasarımların birbirlerinden farklı olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2013/07752-1,2,3,4,5,6 ve 2014/03143-8 sayılı tasarımların, davacı tarafından sunulmuş olan delillerde yer alan görseller karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, dolayısıyla tasarımın hükümsüzlüğü koşulunun oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2013/07752-1,2,3,4,5,6 ve 2014/03143-8 sayılı tasarımların, davacı tarafından sunulmuş olan delillerde yer alan görseller karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, dolayısıyla tasarımın hükümsüzlüğü koşulunun oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2193, Karar No: 2012/9008, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2193 E.  ,  2012/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2010 tarih ve 2009/170-2010/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline can sağlığı sigorta poliçesiyle sigortalı kişilerin, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortalısı olduğu araçların sebep oldukları kaza sonucu yaralandıklarını, tedavi masraflarının davacı tarafından karşılandığını, davalı ... şirketininde bu tedavi masraflarını kendilerine eksik olarak ödediğini 42.308,02 TL tedavi giderinin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yapmış olduğu tedavi masraflarının tamamının ödenmesi gerektiği, tedavi masraflarına ilişkin olarak Sağlık Bakanlığı Tarifesinin uygulanacağına dair kanunda ve poliçe genel şartlarında hüküm bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 41.199,34 TL'nın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, sağlık sigorta poliçesine dayalı olarak, davacının sigortalısına ödediği tedavi giderinin rücuen tahsili istemine ilişkin olup, karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59 ncu maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 nci maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Bunlardan ayrı devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların korunmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesi hükmünde yer alan Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir ilkesinin sonucudur.

Tüm bu açıklamalar ışığında, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1 nci maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi gerekmekte olup, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3602, Karar No: 2014/7789, Tarih: 16.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3602 E.  ,  2014/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk Mahkemesi ve...1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının kendi beyanına ve yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin ...Mahallesi ... Sokak No:... olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.05.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7535, Karar No: 2015/8560, Tarih: 29.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7535 E.  ,  2015/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici kooperatif vekili, taraflar arasında düzenlenen 02.04.1998 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahiplerine 5 villa verilmesi gerektiğini, çekilen kura sonucu davalıya 454 ada 1 parsel no 8/1, 8/2 ve 13/2 no'lu villanın 1/2'si olmak üzere 2,5 taşınmazın düştüğünü, yine 27.12.2002 tarihli düzenleme şeklinde ek sözleşme ile de bir ay içinde arsa sahiplerince belirlenecek iki adet villanın anahtar teslimi oturulacak hale getirileceği, diğer üç villanın ise 2003 yılı temmuz ayı sonunda tamamlanarak teslim edileceği, aksi halde her villa için aylık 150 Euro tazminat ve kira bedelinin arsa sahiplerine ödeneceğinin kararlaştırıldığını, arsa sahiplerine ait villaların iki tanesinin 27.01.2003 tarihinde, kalan üç tanesinin de 2003 temmuz ayında teslim edildiğini, buna rağmen davalının ek sözleşmedeki cezai şarta dayanarak ... İcra Müdürlüğünün 2005/2475 Esas sayılı dosyasında 5.250 Euro karşılığı 8.505,00 TL, 2005/2476 esas sayılı dosyasında 6.525 Euro karşılığı 10.571,00 TL olmak üzere toplam 11.775 Euro karşılığı 17.096,00 TL'lik icra takibi başlattığını, ödeme emrine itiraz edilemediğinden takibin kesinleştiğini, davalıya borcu bulunmadığını ileri sürerek, her iki icra dosyası nedeniyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine, yargılama sırasında ödeme yapılması halinde geri alma davası olarak devamına, ödenen miktarların yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi vekili, ek sözleşme gereği teslimi gereken villaların iddia edilen tarihlerde teslim edilmediğini, dairelerde eksikler olduğundan yükleniciye ihtar çektiklerini ve 29.01.2006 tarihli tutanak tutulduğunu, eksiklerin tespiti için Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/22 D.İş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırıldığını, el yazısı tutanakların ciddiye alınamayacağını, kiracılık ilişkileri olmadığını savunarak, davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 18.12.2009 tarih ve 2006/338 Esas, 2009/348 Karar sayılı karar ile; davanın kabulü ile, ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/2475 Esas sayılı dosya ile bu dosya üzerinden birleştirilen 2005/2476 Esas sayılı takip dosyaları gereğince davacının borçlu olmadığının tespitine ve icra takiplerinin iptaline karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 30.11.2011 tarih ve 2010/4205 Esas, 2011/7038 Karar sayılı ilamı ile; 27.12.2002 tarihli ek sözleşmenin 8. maddesinin gecikme tazminatına ilişkin olduğu kabul edilerek, bilirkişilerden ek rapor alınıp teslimde gecikilen süre belirlenip, davalı arsa sahibinin istemekte haklı olduğu gecikme tazminatının hesaplattırılması ve sonucuna göre değerlendirme yapılıp hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle kararın davalı arsa sahibi yararına bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş; Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 14.01.2013 gün ve 2012/1956 esas, 2013/60 karar sayılı ilamı ile reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 03.06.2014 tarih ve 2013/53 esas, 2014/237 karar sayılı karar ile, tanık beyanları gereğince konutlarda 2003 ve 2004 yıllarında oturulmaya başladığı, 10.11.2008 tarihli keşifte konutların içinde eşya bulunduğu, konutların fiilen teslim alındığı ve kullanıldığı, ancak Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/22 Değişik İş sayılı dosyasında 28.08.2006 tarihinde keşif icra edilerek eksik işlere ilişkin 16.09.2006 tarihli bilirkişi raporunun alındığı, 29.01.2006 tarihli tutanakta da bir kısım eksikliklerin tutanağa bağlandığı, bir dairenin teslim tarihi 27.01.2003 olduğu, diğer 1 tam ve 1/2 paylı dairenin ise 2003 yılı temmuz ayı olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık olmadığı, ek sözleşmenin 7. maddesi ve esas sözleşme ile bu hususunun belirlendiği, arsa sahibinin teslim sırasında ihtirazi kayıt ileri sürmemiş olmasının gecikme tazminatı talep edilmesine engel olmayacağı, bu hali ile tazminatın başlangıcının bir daire için 27.01.2003, diğer 1 tam ve 1/2 paylı daire için 2003 yılı temmuz ayı olacağı, 10.11.2008 tarihli keşif sonrası dosyaya ibraz edilen 21.01.2009 tarihli bilirkişi raporunda 12.000,00 TL miktarlı ayrıca ve açıkça gösterilen eksik ve ayıplı işlerin bulunduğu, bu durumda tazminatın eksik ve ayıpsız yani gecikmeli olarak teslim edildiği tarihe kadar davalının tazminat talep edebileceği, taşınmazların eksiksiz ve ayıpsız olarak teslim edildiğinin ispatının davacı üzerinde olduğu, 08.07.2008 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınmadan önce eksiksiz ve ayıpsız teslimin gerçekleştiğinin davacı yanca kanıtlanamadığı, 1 tam daire yönünden 5 yıl 5 ay 11 gün gecikme, 1 tam, 1/2 paylı daire için 5 yıl gecikmenin söz konusu olduğu, 1 tam daire için 9.000 Euro, diğer 1 tam ve 1/2 paylı daire için 9.805 Euro 'nun davalı yanca talep edilebileceği, bu hali ile davacının davalıya borçlu olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı yüklenici ...Yapı Kooperatifi vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatı yönünden borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici kooperatif ile davalı ve dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen Dikili Noterliği'nin 02.04.1998 tarih ve 1946 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile, yapılacak inşaattan 5 villanın arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmış, bilahare aynı noterlikçe aynı taraflar arasında düzenlenen 27.12.2002 tarih ve 6575 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde ek sözleşme ile de, iskan ruhsatının yüklenici tarafından alınması, bir ay içerisinde iki villanın anahtar teslimi oturulur hale getirilmesi, geri kalan üç villanın ise 2003 yılı temmuz ayı sonunda tamamlanarak teslim edilmesi, aksi takdirde her bir villa için aylık 150 Euro kira tazminatı ödenmesi kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici kooperatif, davalıya düşen 2,5 adet villanın belirlenen süreler içinde teslim edildiğini belirterek, arsa sahibince gecikme tazminatının tahsili için ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/2475 ve 2005/2476 Esaslar üzerinden yapılan icra takipleri nedeniyle arsa sahibine borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece bozma ilamı sonrasında villaların 08.07.2008 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınmadan önce eksiksiz ve ayıpsız teslimin gerçekleştiğinin davacı yanca kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece iskan ruhsatının alındığı tarih, teslim tarihi olarak kabul edilmiş ve buna göre hesaplama yapılmış ise de, 20.09.2007 tarihli oturumda beyanları alınan davalı tanıkları .. , .. , .. ,'in davalının son 2-3 yıldır evinde oturduğuna ilişkin beyanları üzerinde durularak, davalının ve kiracısının villalarda hangi tarihlerden itibaren oturmaya başladıklarının net olarak belirlenip, varsa kira sözleşmesi, su, elektrik, doğalgaz abonelikleri ile ilgili belgeler de taraflardan sorulup getirtilerek, teslim tarihleri net olarak belirlenip, gerekirse bilirkişiden davacının gecikme tazminatı nedeniyle borçlu olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak, davacı yüklenicinin gecikme tazminatı borcu var ise borcun miktarı da belirlendikten sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde yeterince durulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11850, Karar No: 2017/3191, Tarih: 11.05.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/11850 E.  ,  2017/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanığın uyuşturucu/uyarıcı madde kullandığı ya da kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkin olarak sanıktan elde edilen madde ya da kullanımına ilişkin analiz raporu, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar ve diğer soruşturma evrakı ile 2011/70-359 E.-K. sayılı dosyanın duruşma tutanaklarının aslı ya da denetime imkan verecek şekilde onaylı fotokopilerinin dosyada bulunmaması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7012, Karar No: 2013/9406, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/7012 E.  ,  2013/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma, yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : .Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin yakınan ... İmre’ye yönelik yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağmaya kalkışma ve mağdur ... ’a yönelik yağma suçundan; sanıklar ... ve ...’ın mağdur ... ...'a yönelik yağmaya suçundan ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, kalkışma aşamasında kalan yağma eyleminde koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanıklar hakkında cezadan indirim yapılması,

2-06.11.2003 tarih ve 2003/20063 hazırlık sayılı iddianame ile, sanıkların evine dönmekte olan mağdur ... ...’ın yanına gelerek, bize sigara alacaksın dedikleri mağdur almayınca kafasına bira şişesi fırlatarak mağdurun cebinden 230 TL'yi zorla aldıklarından bahisle dava açıldığı, sanıkların bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacı ile mağduru silahla çehrede sabit ... bırakacak şekilde yaralama suçundan dolayı bir davanın bulunmadığı, mahkemece buna rağmen iddianamenin dışına çıkılarak kasten yaralamadan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

3-Sanık ...’ın aşamalardaki tüm anlatımlarında; mağdura vurmadığını söylemesi ve mağdurun da olayın hemen akabinde söylemiş olduğu beyanında bira şişesini kendisine doğru sanıkların bulunduğu taraftan atıldığını ifade etmesi ve sanık ...'ın mahkemedeki beyanında kavga sırasında mağdurun yüzüne bira şişesiyle vurduğunu söylemesi dikkate alındığında ve olay sırasında mağdurun yüzünde bir tek yaralanmanın oluştuğu bunun da sanık ...'ın eylemi sonucunda gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bu suçtan beraati yerine eksik, yetersiz ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.