muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1176, Karar No: 2019/97, Tarih: 12.02.2019

Ulusal Yargı Ağı Bilişim sistemi (Uyap) üzerinden sanık ...’ın hükümlülük bilgilerinin incelenmesinde, sanığın 22.02.2016-21.09.2016 tarihleri arasında başka bir suçtan dolayı yargı çevresi dışında bulunan Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu,

Sanığın bozma sonrası hiçbir oturuma katılmadığı ve 24.03.2016 tarihli son oturumda sanık hazır olmadığı hâlde hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 326. maddesinde;

“Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm gereğince, bozma kararı sanık lehine olsa dahi bozmadan sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece sanık, katılan ve varsa müdafii ve vekillerine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ olunmalı, duruşma gününden haberdar edilmelidirler. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, tebligat yapılamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen sanığın duruşmaya gelmemesi halinde, verilecek cezanın bozmaya konu olan cezadan daha ağır olmaması halinde yargılamaya devam olunarak bir karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Bozmadan sonra yapılan yargılamada, Yerel Mahkemece sanık ... müdafine bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması için duruşma günü davetiyesinin tebliğe çıkarıldığı, sanık ... hakkında ise tensip zaptı ile doğrudan zorla getirme kararı verildiği, sanığa bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması için duruşma gününü bildirir davetiye çıkarılmadığı, ilk oturumdan sonra da sanık cezaevine girdiğinden dolayı kendiliğinden duruşmaya katılma imkânının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... duruşmadan haberdar edilmeden ve bozmaya karşı diyeceklerini bildirme olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması savunma hakkının sınırlandırılması niteliğindedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 3-79 sayılı direnme hükmünün, bozma sonrası sanık ...’ın usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmeden ve bozmaya karşı diyeceklerini bildirme olanağı sağlanmadan yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması isabetsizliğinden her iki sanık yönünden de diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6248, Karar No: 2012/7559, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6248 E.  ,  2012/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ... ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve .... diğer atılı suçlardan kurulan hükümlerin açıklamasının geri bırakılmasına dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2011 gün ve 2010/142 Esas, 2011/273 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında müstehcenlik ve sağlık için tehlikeli madde temini suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneği bulunmadığından, katılan ... vekilinin bu kararlara yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gereğinin mahallinde yerine getirilmesi mümkün görülmekle, incelemenin sanık ... ve Tekin hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar Tolga ve Tekin hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5204, Karar No: 2007/6635, Tarih: 26.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5204 E.  ,  2007/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 18.06.1997 tarihli inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacılar arsa sahipleri davalı ise yüklenicidir. Davada arsa sahibi olan davacılar inşaatın projesine uygun hale getirilmesini, gecikmeden doğan zararın tazminini talep ve dava etmişler mahkemece gecikmeden doğan kira alacağının tahsiline, diğer istemlerin ise reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu inşaatın projesine uygun yapılmadığı ve bu yüzden ilgili belediyece 21.12.2000 tarihinin de yapı tatil tutanağı düzenlenip, 19.04.2001’de de inşaatın projeye aykırı ve kaçak kısımlarının yıkılmasına karar verilmiştir. Her iki tarihten önce davacı arsa sahiplerince imzalanan ve imzası inkâr olunmayan 05.03.1999 tarihli sözleşmede inşaatın projesine aykırı yapılmasına muvafakat verilmiş ve bu durumun kendi lehlerinde olduğu da kabul edilmiştir. Yine 09.01.2002 tarihli taahhütnamede arsa sahipleri inşaatın bu şekilde yapılması nedeniyle yükleniciden bir hak talep etmeyeceklerini açıklamışlardır. Bu belgeler karşısında her iki tarafın da inşaatın kaçak yapılmasına göz yumduğu ve bu yüzden doğacak zararları kabullendikleri sonucuna varılmaktadır. Esasen Belediyenin kaçak kısımların yıkılmasına ilişkin kararının idari mercilerce resen infazı gerekeceğinden mahkemece yerinde olmayan tüm dava reddedilmek üzere kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6252, Karar No: 2015/5562, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6252 E.  ,  2015/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5120, Karar No: 2014/6643, Tarih: 21.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5120 E.  ,  2014/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2006

NUMARASI : 2006/254-2006/2639

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması yukarıdaki Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen yasal düzenleme ve gerekçeler uyarınca taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

1086 sayılı HUMK'nın 238/2. (6100 sayılı HMK'nın 187/2) maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış, “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8198, Karar No: 2012/13686, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8198 E.  ,  2012/13686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan 19.08.2009 tarihli sözleşme hükmü gereği en geç 30.08.2010 tarihine kadar 650.000 adet camsil valfini teslim etme yükümlülüğünün bulunduğu halde 3. kişiye olan borcu nedeniyle davalı şirketin menkul mallarının haczedilmesi nedeniyle belirlenen tarihte söz konusu malı teslim etmediğini, bunun üzerine müvekkili şirket tarafından sözleşmenin feshedildiği ve davalıya ödenen kaparo bedeli, müvekkilinin yaptığı masraflar ve sözleşmenin 7. ve 8. maddelerinde öngörülen cezai şartın ödenmesi için ihtarname keşide edildiği halde bu borcun ödenmediğini, müvekkilinin alacağını tahsil etmek için yaptığı ilamsız icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin yürürlüğe girmediğini, zira, sözleşmeye tarihin ve davacı şirket kaşesinin sonradan eklendiğini ve bu eklemenin paraf edilmediğini, asıl sözleşme geçerli olmadığından fer'i nitelikteki cezai şartın da geçersiz olduğunu, sözleşmedeki teslim tarihinde malın teslimi için davacı şirketin deposuna gidildiğini ancak davacı firma tarafından taşınmazın 2 ay önce boşaltıldığının öğrenildiğini ve bu durumun Gaziantep 9. Noterliği'nin 18360 nolu düzenleme şeklinde tespit tutanağı ile tespit edildiğini, sözleşme davacı tarafça tek taraflı olarak feshedildiğinden cezai şartın da sona erdiğini, dolayısıyla cezai şart talebinde bulunulamayacağını ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatı verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre cezai şartın ve %40 tazminatın koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının icra takip dosyasına yaptığı itirazın 2.800 Amerikan Doları + 300,00 TL. nakliye bedeli olmak üzere (doların dava tarihindeki TL cinsi 1,52 TL. olmakla) 4.256,00 TL +300,00 TL. Toplam 4.556,00 TL. üzerinden takibin devamına, fazla istemin reddine, %40 tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf, davalıyla imzalanan satış sözleşmesi hükümleri uyarınca satıma konu malların teslim edilmediğini belirterek sözleşmenin feshedildiğini, sözleşme hükümleri uyarınca davalıya ödenen kaparo bedeli, cezai şart ve uğranılan zararın tazminini istemiştir. Davalı ise sözleşmenin davacının eylemi sonucu ifa edilemediğini belirtmiştir. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin ifa edilmemesindeki kusurun taraflardan hangisine ait olduğu davacının sözleşmeyi feshetmesinde haklı olup olmadığı hususları değerlendirilmediği gibi davacı tarafından ödendiği ileri sürülen kaparo bedeline yönelik de herhangi bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19816, Karar No: 2016/1597, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19816 E.  ,  2016/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/316-2014/118

DAVACI : U.. B.. Vek.Av.Müşerref Tekin

DAVALI : C.. T.. Vek.Av.Suat Sert

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 16.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.Suat Sert ile davacı vekili Av. Hatice Sarılkan geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun bildirilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvelinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandırdığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında ve ayrıca istenen bağ (yaş üzüm) verileri de gönderilmediği için geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin ve yaş üzümün 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2016/13875, Karar No: 2018/4268, Tarih: 11.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13875 E.  ,  2018/4268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/640, Karar No: 2020/3247, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/640 E.  ,  2020/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “2 yıl 1 ay” hapis cezasının denetim süresinin en az “2 yıl 1 ay” olacağı gözetilmeden, denetim süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan “1 yıl” ibaresi çıkartılarak yerine “2 yıl 1 ay” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.