muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8668, Karar No: 2023/1326, Tarih: 16.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8668 E.  ,  2023/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2016 tarihli ve 2016/1150 Esas sayılı iddianamesiyle, gündüz vakti şikâyetçinin müdürlüğünü yaptığı marketten ürün çaldığı ve kaçmak üzereyken yakalandığı iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2h, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Denizli Çocuk Mahkemesinin, 28/06/2016 tarihli ve 2016/120 Esas, 2016/598 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun olay günü,... isimli marketten muhtelif gıda maddesi çaldıktan sonra marketten çıkmak üzereyken iş yeri çalışanları tarafından yakalandığı belirlenmiştir. Zararı karşılamayan çocuk, atılı suçlamayı ikrar etmiştir

2. Şikayetçi ve tanık beyanı, suça sürüklenen çocuk savunması dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Denizli Çocuk Mahkemesinin, 28/06/2016 tarihli ve 2016/120 Esas 2016/598 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12923, Karar No: 2018/20338, Tarih: 27.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12923 E.  ,  2018/20338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı firmanın .... Gazetesi binasına ait temizlik işlerinde 01.01.2008 tarihinden 31.03.2014 tarihine kadar çalıştığını, dava dışı şirket ile arasındaki iş ilişkisi sona ... yani ihaleyi tekrar alamayan davalı şirketin ilişiği keseceği tarihten 1-2 gün önce müvekkili ve diğer tüm çalışanlara ihaleyi alamadıklarını, tüm çalışanların bundan böyle ... il ve ilçe sınırları içerisindeki askerlik şubelerinde çalışacaklarını yazılı olarak bildirmek istediğini, fakat çalışanların bu bildirimi imzalamadığını, muhtemelen davalı şirket tarafından imzadan imtinaya ilişkin tutanak tutulduğunu, çalışanların önemli kısmına .... gibi gidiş geliş masraflarının çok daha fazla olacağı ve gidiş gelişin çok daha fazla zaman alacağı ilçelerdeki askerlik şubelerinin işyeri olarak gösterildiğini, ne var ki ücretlere bu ek maliyetin yansıtılmadığını, kaldi ki işçilerin bu ilçe askerlik şubelerine de telefon ettiklerini ve bu askerlik şubelerinde de.... Askerlik Şubesi'nin verdiği yanıt gibi ''kendilerine sadece bir kişilik temizlik kadrosu olduğunun, bunun ikiye çıkması için amirlerinin talepte bulunduklarını, ama bu taleplerinin kabul edilmediği'' şeklinde yanıt verildiğini, diğer tüm çalışanlar için olduğu gibi müvekkili açısından da durumun bu şekilde gerçekleştiğini, çaresiz kalan müvekkili ve diğer çalışanların büyük çoğunluğunun ihaleyi alan yeni firmanın iş teklifini kabul ederek bu şirket nezdinde çalışmaya başladıklarını, bu nedenle müvekkili davacının işçilik alacaklarının tahsili için ... 21.İcra Müdürlüğü'nün 2014/5010 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, ancak davalı işverenin yasal süresi içinde itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini öne sürerek davalının ... 21. İcra Dairesinin 2014/5010 esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, kıdem tazminatının iş akdinin feshedildiği tarihten itibaren en yüksek banka mevduat faizi üzerinden tahsiline, ihbar tazminatı alacağının icra takibinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, yıllık izin ücret alacağının icra takibinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, kötüniyetli olarak yapılan takibin durmasına sebebiyet veren davalı şirketin %20’den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında icra takip tarihine kadar olan faiz talebinden feragat edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/4567, Karar No: 2015/4579, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4567 E.  ,  2015/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/14209, Karar No: 2022/4851, Tarih: 22.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/14209 E.  ,  2022/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılana işyerini kiraladığı, suç tarihinde kiracı katılanın kullanım hakkının devam etmesine rağmen herhangi bir mahkeme kararı bulunmaksızın iş makinesi getirip iş yerinin duvarını yıktırarak katılanın işyerini kullanmasına engel olduğu anlaşılmakla; TCK.nın 154/1. maddesi kapsamındaki suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5116, Karar No: 2020/979, Tarih: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/5116 E.  ,  2020/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16/04/2015

Suç : Kasten Yaralama, Taksirle Yaralama

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK’nın 86/2, 29, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; müşteki ...’e yönelik eyleminden dolayı TCK’nın 89/1, 62, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; müşteki ...’a yönelik eyleminedn dolayı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve kasten yaralama suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

A) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 16/04/2015 tarihinde verilen 500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

B) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre; sanıklar ile müştekiler arasında yol verme sebebiyle tartışma çıktığı, tartışma esnasında müşteki ...’un sanık ...’in idaresindeki aracın kaputuna çıkarak cama vurmaya ve müşteki ...’in de aracın lastiklerini kesmeye başladığı esnada, sanık ...’in olay yerinden uzaklaşmak için geri manevra yapması üzerine müşteki ...’un aracın üzerinden düşerek ikinci dereceden kemik kırığı olacak şekilde, müşteki ...’in de sağ ayağında hassasiyet olacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın kendisine yönelik gerçekleşmekte olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defettiği ve bu haliyle eyleminin TCK’nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık hakkında CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2439, Karar No: 2018/1952, Tarih: 24.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2439 E.  ,  2018/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme, kasten yaralama ve bu suça azmettirme, silahla tehdit, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : A- Sanık ... (1985 doğumlu) hakkında;

1- Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

2- Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

3- Katılanlar ... ve ...'a karşı zincirleme hakaret suçundan; CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

4- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000.TL ve 500.TL adli para cezası.

B- Sanık ... (1937 doğumlu) hakkında;

1- Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme, katılan ...'a karşı kasten yaralama suçuna azmettirme ve katılanlara karşı zincirleme silahla tehdit suçlarından; CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000.TL ve 500.TL adli para cezası.

C- Sanık ... hakkında;

Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme ve katılan ...'a karşı kasten yaralama suçuna azmettirme suçlarından; CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

D- Sanık ... hakkında;

6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nun 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000.TL ve 400.TL adli para cezası.

E- Sanık ... hakkında;

Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/2, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... (1937 doğumlu) hakkında; katılan ...'a karşı silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

Katılan ...'ın, sanıklar ... (1985 doğumlu), ... (1937 doğumlu) ve ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davaya katılmaya ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suça yönelik temyiz talebinin CMK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra, sanık ...'in (1985 doğumlu) cezaevinden gönderdiği 04.12.2015 tarihli dilekçeyle dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, inceleme sanıklar ..., ..., ... (1937 doğumlu) müdafileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

A) Sanık ... (1985 doğumlu) hakkında; mağdurlar ... ve Vedat'a karşı zincirleme hakaret, sanık ... (1937 doğumlu) hakkında; mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme, mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçuna azmettirme ve mağdurlara karşı zincirleme silahla tehdit, sanık ... hakkında; mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme ve mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçuna azmettirme suçları ile ilgili beraat hükümlerine yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin; sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar Şerafettin (1937 doğumlu) ve Onur hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları ile ilgili kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Şerafettin (1937 doğumlu) ve Onur'un, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

18/06/2014 tarih, 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesine göre, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğinin göz önüne alınmaması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

C) Sanık ... (1985 doğumlu) hakkında; mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... (1985 doğumlu)'in, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ı kasten yaralama ve sanık ...'ın, mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları .../...

inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta yönelen, katılanlar vekillerinin; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta yönelen, katılanlar vekillerinin; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... (1985 doğumlu)'in, mağdur ...'a karşı silahla ateş ederek, göğüs bölgesinde iki ayrı noktadan, sol el içi, sol uyluk kemiği ve sağ baldır üzerinden üç ayrı noktadan yaraladığı, bu şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda; mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek durumlarda uygulama olanağı bulan en alt sınırdan 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

2- Mağdur ... hakkında düzenlenen 22/09/2014 tarihli raporda; mevcut yaralanmasının duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda karar verilmek üzere, kişinin tedavilerinin bitiminde, tüm tıbbi belgeleri ile birlikte tekrar gönderilmesinin istenmesine karşın, bu lüzum yerine getirilip, yeniden rapor alınmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... (1985 doğumlu) hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

4- Sanık ... hakkında; hükümden sonra 02/12/2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince "uzlaştırma" hükümlerinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28075, Karar No: 2013/33846, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/28075 E.  ,  2013/33846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan takipte, borçlunun, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek talep halinde dosyanın yetkili Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK.nun 20.maddesi gereğince, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise, bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Dosya kendisine gönderilen mahkeme, kendiliğinden taraflara davetiye gönderir. Aynı kural, takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, borçlunun, ihalenin feshi istemi ile Ankara İcra Mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 21.05.2013 tarih ve 2013/433 E.-418 K. sayılı kararı ile mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde, dosyanın yetkili ve görevli Kuşadası İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, yokluğunda verilen iş bu kararın borçlu vekiline 07.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu vekilinin 05.06.2013 tarihinde dosyanın yetkili icra mahkemesine gönderilmesi istediği, mahkemece dosyanın gönderilmesine ilişkin müzekkerenin aynı gün yazıldığı görülmektedir.

İİK.nun 134/4.maddesi gereğince, ihalenin feshi davalarında verilen görevsizlik ve yetkisizlik kararları kesindir. HMK.nun 20.maddesine göre, verildiği anda kesin olan görevsizlik veya yetkisizlik kararlarında, bu kararın verildiği tarihten itibaren iki hafta içinde dosyanın görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesinin istenmesi zorunludur. Ancak, verildiği anda kesin olan görevsizlik ve yetkisizlik kararları tarafın yokluğunda verilmiş ise, hak kaybına sebebiyet verilmemesi bakımından, iki haftalık sürenin, tarafa tebliği tarihinden itibaren işlemeye başlayacağının kabulü gerekir.

Bu açıklamalar ışığında olaya bakıldığında, borçlu vekili yetkisizlik kararının kendisine tebliği tarihinden itibaren HMK.nun 20.maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre henüz başlamamış olduğu halde dosyanın yetkili icra mahkemesine gönderilmesi isteminde bulunduğundan, davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir. Kaldı ki, borçlu vekilinin yetkisizlik kararının kendisine tebliğ edildiği tarihe göre süresinde olan gönderme talebi üzerine mahkemece Kuşadası Nöbetçi İcra Mahkemesi'ne dosya gönderme müzekkeresi yazılmış olup, gönderme masrafının da karşılandığı, bu hali ile de dosyada yetkisizlik kararı veren mahkemenin tasarrufunun kalmadığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 21.05.2013 tarihli ek kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.