muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3633, Karar No: 2019/8383, Tarih: 17.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/3633 E.  ,  2019/8383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacılardan ...’in 07.02.2012 tarihinde yaptırmış olduğu ultrason neticesinde rahminde myom olduğunun tespit edildiğini, davalı doktorlar ... ve ... tarafından diğer davalı ... kuruluşunda gerçekleştirilen muayenesi neticesinde ameliyat olması gerektiği teşhisine ulaşılarak 07.03.2012 tarihinde bu iki davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ameliyat sonrası dinmeyen büyük acılar çekmesi sonucu başvurduğu davalı hastanede ameliyat sırasında vücudunun içinde gazlı bez unutulduğunun farkedildiğini ve diğer davalı doktor ...’ın da katılımı ile gerçekleşen ve davalı üç doktorun birlikte icra ettiği ikinci bir ameliyat geçirmek zorunda kaldığını, ikinci ameliyattan sonra da karın ağrısı şikayetinin sürdüğünü, yoğun bakıma alınmak zorunda kaldığını, üçüncü bir ameliyat daha geçirdiğini, taraflar arasındaki vekalet ilişkisi gereği davalıların bu yaşanılanlardan sorumlu olduğunu ileri sürerek; toplamda 490.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ilk derece yargılama makamına sunmuş oldukları yanıt dilekçeleri ile davalı ... kuruluşunun "Vakıf Yüksek Öğretim Kurumları ile Özel Hastanelerin İşbirliğine ilişkin Usul ve Esaslar" çerçevesinde 17/10/2011 tarihinde ... Üniversitesi ile afiliyasyon protokolü imzalayarak ... Üniversitesinin Uygulama ve Araştırma Merkezi (Üniversite Hastanesi) haline geldiğini, diğer davalılar ... ve ...'ın hali hazırda, ...'ün ise davacı ...'in tedavisi sırasında ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığını, bu duruma göre dava ... Üniversitesine karşı idari yargıda açılması gerekirken müvekkil şirkete yöneltilmesinin doğru olmadığını, müvekkili şirket yönünden husumet ve görev itirazında bulunduklarını, davacı ...'in anne-baba ve kardeşlerinin manevi tazminat talep hakkı ve davayı takip yetkilerinin bulunmadığını, husumet eksikliği nedeniyle bu kişiler yönünden davanın usulden reddi gerektiğini, davada zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacı hastaya gerekli özen ve dikkatin gösterildiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... ...A.Ş. aleyhine açılan davada; "yargı yolunun caiz olması" dava şartı yokluğundan HMK 114/1- b, 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davada; "pasif dava ehliyeti" dava şartı yokluğundan HMK 114/d, 115/2. maddeleri gereğince davanın usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ... ...A.Ş. aleyhine açılan davada; "yargı yolunun caiz olması" dava şartı yokluğundan HMK 114/1- b, 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davada; "pasif dava ehliyeti" dava şartı yokluğundan HMK 114/d, 115/2. maddeleri gereğince davanın usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, “Davalı ...Ş'nin "Yeni Girne Bulvarı 1825 Sok. No: 12 Karşıyaka/..." adresinde Özel ... Park ... Hastanesi olarak faaliyet gösterirken, 07/04/2011 tarih 27898 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin "Vakıf Üniversiteleri ile Özel Hastane işbirliği" başlıklı ek.8 maddesi ve Yüksek Öğretim Kurumu Başkanlığı’nın 19/04/2012 tarih 2012.8.481 sayılı Genel Kurul Kararında ilan edilen "Vakıf Yüksek Öğretim Kurumları ile Özel Hastanelerin İşbirliğine ilişkin Usul ve Esaslar" çerçevesinde 17/10/2011 tarihinde ... Üniversitesi ile afiliasyon protokolü imzalayarak ... Üniversitesinin Uygulama ve Araştırma Merkezi (Üniversite Hastanesi) haline geldiğinin anlaşılmakta..” olduğu.

“... Üniversitesi Hastanesinin kişilere verdiği zararın tazmini istemi ile açılan davada, kamu hizmetinin yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediği, hizmet kusuru veya başka nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının saptanması gerektiği. Bu hususların saptanması idare hukuk ilkelerine göre yapılabileceğinden tam yargı davasının çözümünde idare yargı yerlerinin görevli olduğu.”

“Yine, diğer davalılar ... ve ...'ın hali hazırda, ...'ün ise davacı ...'in tedavisi sırasında ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığı, kamu görevlisi sıfatını taşıdıklarının anlaşıldığı Davalı doktorların özen borcuna aykırı davranışları, tıbbi hataları nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davalarının kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabileceğine ilişkin yasal düzenleme uyarınca bu davalılar yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar vermek gerektiği.” gerekçesiyle yukarıda yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa; gerekçede yer verilen 07/04/2011 tarih 27898 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair Yönetmeliğin "Vakıf Üniversiteleri ile Özel Hastane işbirliği" başlıklı ek.8 maddesi ve Yüksek Öğretim Kurumu Başkanlığının 19/04/2012 tarih 2012.8.481 sayılı Genel Kurul Kararında ilan edilen "Vakıf Yüksek Öğretim Kurumları ile Özel Hastanelerin İşbirliğine ilişkin Usul ve Esaslar" çerçevesinde ... Üniversitesi ile 17/10/2011 tarihinde imza edilen ptorokol, YÖK tarafından 25.09.2014 tarihinde uygun bulunmuş ise de, bu kararın YÖK Genel Kurulu tarafından 28.05.2015 tarihinde iptal edilmiş olduğu ve söz konusu protokolün IX. numaralı yürülük maddesi gereğince protokolün ancak Yükseköğretim Kurulu tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe gireceğinin düzenlendiği, o halde, söz konusu protokolün YÖK tarafından onaylanmadığından yürürlüğe de girmediği anlaşılmıştır.

Bunun yanında; Diğer davalı doktorlar ... ve ...’un; SGK kayıtlarına göre ameliyat tarihi itibariyle Özel ... Park ... hastanesi çalışanı oldukları, davalı Dr. ...’ün ise ameliyat tarihi itibariyle SGK kayıtlarına göre çalışmıyor olması bilgisi karşısında; bu davalılar hakkında gerekçede gösterildiği üzere davacı ...'in tedavisi sırasında ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığı ve kamu görevlisi sıfatını taşıdıkları da doğru değildir.

Bu bilgiler doğrultusunda gerek YÖK ve gerekse SGK kayıtlarını da nazara almak suretiyle davanın esasına girilerek dosya kapsamında ileri sürülen deliller ışığında davacının iddialarının doğruluğunu, gerekirse, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı eğitmenlerin bulunduğu bir üniversiteden temin edilecek, konularında uzmanların bulunduğu, akademik kariyere sahip 3 kişilik yeni bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı değerlendirilmek suretiyle, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli nitelikte rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/3893, Karar No: 2009/11093, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3893 E.  ,  2009/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı şirketlerin bağımsız bölümlerden tahliyesi ve projeye aykırı tadilatların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Petrol ve Petrol Ürünleri Otomotiv İnş. Ltd. Şti, Nor İnş. San. ve Tic.LTd.Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davada kat irtifaklı anataşınmazın tapuda mesken olarak gösterilen 14 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanıldığı ileri sürülerek bu bağımsız bölümlerden davalı şirketlerin tahliyesi ve projeye aykırılıkların projeye uygun eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu edilen mesken nitelikli 14 nolu bağımsız bölümün maliki davalı ... tarafından diğer davalı ... Petrol ve Petrol Ürünleri Otomotiv İnş.Ltd.Şti.’ne, diğer 3 nolu bağımsız bölümün maliki ... tarafından yine diğer davalı ... İnş. San. ve Tic.Ltd.Şti.’ne kiraya verildiği adı geçen şirketlerin de bu bağımsız bölümleri işyeri olarak kullandığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında mahkemece dava kabul edildiğine göre dava konusu bağımsız bölümlerin tapudaki niteliğine uygun olarak meskene dönüştürülmesine, davalı tarafça kendilerine verilecek olan süre içinde meskene dönüştürülmemesi durumunda kiracı davalı şirketlerin bu bağımsız bölümlerden tahliyesine hükmedilmesi gerekirken, Yargıtay uygulamalarına da aykırı biçimde doğrudan davalı şirketlerin tahliyesi yolunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1596, Karar No: 2019/13004, Tarih: 04.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1596 E.  ,  2019/13004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan ile vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16322, Karar No: 2023/24086, Tarih: 14.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16322 E.  ,  2023/24086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/318 E., 2016/8 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Tebliğnamede sanık hakkında kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık dosyasına sunmuş olduğu dilekçe ile temyiz hakkını kullanmak istediğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde iş yerinde meydana gelen kavga nedeniyle olay yerine şikâyetçi polis memurlarının intikal ettikleri, şikâyetçilerin işlemler için sanığı ekip otosuna bindirip Devlet Hastanesine götürdükleri, alkol metre üfletilmek istendiği esnada sanığın üflemediği, kan alma birimine götürülmek istendiği esnada şikâyetçilere direndiği, sanığa kademeli olarak zor kullanıldığı, tedavi işlemleri sonunda araca binmemek için şikâyetçilere zor kullandığı ve görevlerini yapmalarına engel olmak amacıyla direndiği, ifade tutanakları, olaya ilişkin tutanaklar ve tüm dosya kapsamıyla sabit görülerek Yerel Mahkemece sanık hakkında mahûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçimlik hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın alkolmetreye üflememesi, kan vermemesi ve ekip aracına binmek istememesi eylemlerinde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9072, Karar No: 2012/2119, Tarih: 15.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/9072 E.  ,  2012/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1-4, 119/1-c maddesinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçu yanında, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp,konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a- TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı,“değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

c- Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

c- Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,15/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9262, Karar No: 2019/8876, Tarih: 25.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/9262 E.  ,  2019/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, iftira, hakaret

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın 21.02.2012 tarihli celsede sadece sanık ...'ndan şikayetçi olduğunu ve sanık ... yönünden davaya katılma talebinin bulunduğunu beyan ettiği, mahkemece de katılanın sadece ... yönünden katılma talebinin kabulüne karar verildiği, Cumhuriyet Savcısının ise sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Katılanın sanık ... hakkında "kasten yaralama, hakaret ve iftira" suçlarından kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle kasten yaralama ve iftira suçlarından verilen beraat kararı, hakaret suçundan ise ceza vermekten vazgeçilmesine kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında ''kasten yaralama'' suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz incelemesinde;

Avukat olan katılanın hukuki yardımda bulunmak amacıyla Polis Merkez Amirliği'ne gittiği, Polis Merkez Amirliği'nde bulunan kardeşinin ellerinin arkadan kelepçeli olduğunu görmesi üzerine bu duruma tepki gösterdiği, tepkisi üzerine görevli polis memurlarınca bina dışına çıkartıldığı, dışarıda telefonla görüştüğü sırada sanık ...'in katılanın üzerine doğru yürüdüğü, onu itekleyerek geriye doğru ittirdiğinin mahkemece izlenen cd görüntülerinden anlaşılması ve İskenderun Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen 16.07.2009 tarihli rapor ile katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10014, Karar No: 2014/16467, Tarih: 05.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10014 E.  ,  2014/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/111914

MAHKEMESİ : Uşak 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/12 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık İ.. G..'in hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka kaydı bulunmasına karşın "daha önceden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş bulunması nedeniyle" şeklinde yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık İ. G.'in önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Sanıkların suça konu motosikleti park edildiği sokaktan direksiyon kilidini kırarak aldıklarının anlaşılması karşısında eylemlerine uyan TCK'nun 142/1-b maddesi yerine 141/1 maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Müşteki Erhan'ın 03/05/2011 günlü oturumda olay gecesi motosikletinin evinin önündeki sokaktan çalındığını ifade ettiği, sanık Devran'ın ise 27/09/2011 tarihli oturumda olayı tarif ederken "...o gece..." tabirini kullandığı görülmekteyse de eylemin TCK'nun 6/1-e maddesinde tarif edilen zaman diliminde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin taraflardan ayrıntılı şekilde sorularak belirlenip eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu karar yerinde denetime imkan verecek biçimde gösterilip tartışılmadan, kurulan hükümde TCK'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,

3-5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesinde müştekini karşılanması gereken bir zararının bulunup bulunmadığı hususu ile sanık D.. E..'in kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilerek sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaatin karar gerekçesinde tartışılarak hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda karar verilmesi yerine "daha önceden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş bulunması" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık D.. E.. hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık İ.. G.. ve sanık D.. E.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnamaye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.