muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3151, Karar No: 2020/2847, Tarih: 22.10.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3151 E.  ,  2020/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, tapu iptâli ve tescil, menfi tespit ve alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tapu iptâl ve tescil talebi yönünden davanın kabulüne, menfi tespit talebi yönünden geri alınması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmenin konusu olan ve inşaat yapılan taşınmazda kat irtifakı tesis edilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz ve Yargıtay uygulamalarında arsa payı karşılığı inşaat yapılan taşınmazlarda kat irtifakı tesis edilmemiş olan hallerde ve yüklenici, arsa sahibi ya da temlik nedeniyle 3. kişi tarafından açılan tapu iptâli ve tescili davalarında dava edilen bağımsız bölümlerin kat irtifakına esas arsa payları tespit edilip, bağımsız bölüm numarasıyla irtibatlandırılarak arsa payı ya da toplamları üzerinden tapu iptâli ve tescile karar verilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Öte yandan 10.12.2014 dava tarihinden sonra davacı yüklenici 28.07.2016 tarihli alacağın temliki sözleşmesi ile kendisine isabet eden 2. normal kat çatı arası piyesli daireyi asli müdahele talebinde bulunan Ahmet Gödek’e, 10.01.2017 tarihli alacağın temliki sözleşmesi ile 2. bodrum kat iş yerini de asli müdahele talebinde bulunan ...’a temlik etmiştir. Davacının gerek ... gerekse ...’a davadan sonra yaptığı temlik işlemleri HMK’nın 125/2 maddesi hükmünce davanın açılmasından sonra dava konusunun davacı tarafından devri olup devralan kişinin görülmekte olan davada davacı yerine geçip davanın kaldığı yerden itibaren devam etmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece HMK’nın 125/2 maddesi gereğince davadan sonra dava konusu bağımsız bölümlerden bir kısmını devralan ... ve ...’ın aldıkları bağımsız bölümlerle ilgili davacı yerine geçip davada yer almaları zorunlu olduğundan tefrik edilen asli müdahale talepleri ile ilgili dava dosyalarının eldeki dava ile birleştirilmeleri ve bu şekilde devralanların davaya katılmaları sağlanıp taraf teşkili tamamlandıktan sonra tapu işlemleri ve kat irtifakı konusunda uzman teknik bilirkişiden sözleşme ve projesine göre inşaatın yapıldığı taşınmazdaki her bir bağımsız bölümün kat irtifakına esas arsa payları konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, davacı ile bir kısım bağımsız bölümleri temlik alanların edimlerini yerine getirerek temliken tescile hak kazanıp kazanmadıkları araştırılıp değerlendirilmek suretiyle kat irtifakına esas arsa payı, birden fazla olması halinde arsa payları toplamı üzerinden ve bağımsız bölümlerle irtibatlandırılmak suretiyle tapu kaydının iptâl ve tesciline karar verilmesi gerekirken, re’sen dikkate alınması gereken dava konusunun bir kısmının devri nedeniyle taraf teşkilinin tamamlanması gerektiği gözden kaçırılarak ve tarafların sözleşme ve eklerine göre bağımsız bölümlerin arsa payları hesaplattırılmadan, paylaşım hissesi oranında tapu iptâli ve tescile karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararınca BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8186, Karar No: 2009/10395, Tarih: 01.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/8186 E.  ,  2009/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yeşilhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :20.02.2008
Yargıtay — Esas No: 2019/4478, Karar No: 2019/14536, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4478 E.  ,  2019/14536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

2-Müştekinin ve soruşturma aşamasında bilgisi alınan, müştekinin komşuları Fatma Kandemir ile Ümmügülsüm Koçak’ın beyanlarına göre; Fatma Kandemir’in, sanığı, müştekiye ait sandalyelerle birlikte apartmandan çıkarken görmesi üzerine müşteki ...’e telefon ile haber verdiği ve bunun üzerine müşteki ... ve bilgisi alınan komşular Fatma Kandemir, Ümmügülsüm Koçak’ın arabaya binerek sanığı bulmak için gezerken Sütçüler Camisinin önünde gördüğü, müştekinin bağırması üzerine civardaki erkek bir şahsın sanığı yakalandığının anlaşılması karşısında; suçun işlendiği andan itibaren kesintisiz bir takip söz konusu olmadığı gibi sanığın eylemi tamamladıktan sonra yakalanmış olması dikkate alındığında; sanık hakkında uygulama koşulları oluşmadığı halde, TCK’nun 35. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait 60,00 TL değerindeki 6 adet plastik sandalyenin çalınması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6114, Karar No: 2015/12805, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6114 E.  ,  2015/12805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ(KAPATILAN) 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/305-2014/103

Taraflar arasında görülen davada Denizli(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10/04/2014 gün ve 2013/305 - 2014/103 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/12/2014 gün ve 2014/12307 - 2014/18645 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil ...... vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66. ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, .... davada fer'i müdahil olarak yer almakta olup, davalı banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil .... vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi, hükmedilen tutarda karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil .... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/292, Karar No: 2021/654, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/292 E.  ,  2021/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında müştekinin sözlü tartışma esnasında elini duvara vurduğunu kırığın bu aşamada oluşmuş olabileceğini belirtmesi, olayda müştekinin sağ el 4. parmak kırığının meydana gelmesi göz önünde bulundurularak, katılana ait tedavi evrakları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilmesi suretiyle müştekinin elindeki kırığın boksör kırığı tabir edilen kırıklardan olup olmadığı konusunda rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2076, Karar No: 2010/6133, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2076 E.  ,  2010/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın pert olması nedeniyle 14.750 TL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu ve ehliyetsiz olduğunu belirterek 7.400 TL sovtaj bedelinin tenzili ile bakiye 7.350 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar oturumlara katılmadıkları gibi davaya yazılı olarakta cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7.350 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 419,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17969, Karar No: 2015/2886, Tarih: 26.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/17969 E.  ,  2015/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2012/124-2014/257

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, arsa vasıflı 1244 ada 45 parsel sayılı taşınmazda davalı ve dava dışı kişiler ile birlikte paylı mülkiyet üzere hissedar olduklarını, noterde düzenlenen paylaşım projesine göre kullanımlardında olan 7 nolu dairenin %10 payının davalıya, davalının kullanımında olan 5 nolu dairenin ise %45 payının kendilerine ait olduğunu, bu durumda davalının ikamet ettiği 5 nolu dairenin aylık rayiç ecrimisil bedelinin %45'nin davalı tarafından kendilerine ödemesi gerektiğini, kullanımlarındaki 7 nolu dairenin %10 ecrimisil bedelinin ise davalıya vermelerinin gerektiğini, ancak davalının ödemeye yanaşmadığını bu sebeple davalıya 08.04.2011 tarihinde noterden ihtarname keşide etmeleri sonucunda davalının 2011 Haziran ayından itibaren her ay 200-TL'yi İşbankası hesaplarına yatırdığını, oysa paylarına karşılık davalının yaptığını bu ödemenin az olduğunu ileri sürerek, 7 ve 5 nolu dairelerin getireceği kira bedellerinin taşınmazlardaki pay durumu dikkate alınarak birbirlerinden alacakları miktar mahsup edilerek, davalının kullanımında olan 5 nolu daire için Ağustos 2007 tarihinden dava tarihine kadar paylarına karşılık gelen fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00-TL ecrimisilin temerrrüt tarihinden itibaren faizyile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, intifadan men edilmediğini, davacılar tarafından ihtarname keşide edildikten sonra davacıların hesaplarına 2011 Mayıs ayından itibaren aylık 200-TL ödemeye başladığını, davacılara yaptığı ödemenin yeterli olup rayiçlere uygun olduğunu belirtip davanın reddini savundu.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiye davanın kabulüne karar verilmişitr.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasında noterde düzenlenen 18.03.2008 tarihli, 15009 yev. nolu "liste" başlıklı belge nazara alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 809.33.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.02.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

-KARŞI OY-

Davacılar, Çakmak Apartmanının 7 nolu dairesinde oturduklarını, 5 nolu dairede ise davalının oturduğunu, davalı kullanımında olan dairenin % 45 payının kendilerine, kullandıkları 7 nolu dairenin % 10 payının davalıya ait olduğunu, bu oranlar gözetilerek davalının ecrimisil ödemesi gerektiğini, 4.5.2012 günlü dilekçede de davalının payından fazla yer kullandığını ileri sürüp, Ağustos 2007 tarihinden itibaren ecrimisil istemişlerdir.

Davalı tüm paydaşlar arasında yapılan fiili paylaşıma göre davacılar ve dava dışı Ziya ile 2-5-7-8 nolu dairelerde paylı malik olduklarını, intifadan men koşulunun oluşmadığını, kaldı ki, Mayıs 2011 tarihinden itibaren davacıların hesabına aylık 200 lira yatırdığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu dairelerin yer aldığı 1244 ada 45 sayılı parselin arsa niteliği ile davanın tarafları ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, üzerinde bodrum + zemin + 4 normal kat + çatı arası katlı bir binanın bulunduğu sabittir

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir tür tazminat olup, en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda taraflar paydaş olup tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşmadığı açıktır. Şöyle ki, taraflar ile dava dışı paydaşlar ....... .ile .......... noterde düzenledikleri belge ile tüm daireleri kendi aralarında bölüşmüşler, dava dışı diğer paydaşların kullanabilecekleri bir bölüm kalmamıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın paylı mülkiyet hükümleri gözetilerek çözülmesi gerektiği ve davacılar 7 nolu daireyi çekişmesiz olarak kullandıklarından, payından fazla yer kullandığı iddiası ile diğer paydaştan ecrimisil isteyemeyecekleri kuşkusuzdur. Kaldı ki, davalı 5 nolu daireyi davacılarla yapılan anlaşma uyarınca kullandığına göre kötüniyetli olduğundan dolayısı ile ecrimisil koşullarının oluştuğundan da sözedilemez.

Hâl böyle olunca, davanın reddedilmesi için kararın bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılamıyorum.