muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8643, Karar No: 2007/9250, Tarih: 12.07.2007

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kumlu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.2.2007 tarih ve 2007/930-1656 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4229, Karar No: 2012/6183, Tarih: 02.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/4229 E.  ,  2012/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.01.2011 gününde verilen dilekçe ile muarazanın giderilmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar vermesi sebebiyle davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı şirket temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları genel olarak, alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sitemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri, alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) cihazlardan oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için gerekli olan baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunması gereklidir. Baz istasyonları belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim

merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir. Baz istasyonlarının şehirlerin dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı bozulacağından sinyallerin abonelerin cep telefonuna ulaşabilmesi için gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmesi gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcıların da cep telefonlarından baz istasyonuna sinyal ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanmak zorunda kalacaklarından daha fazla insanın daha yoğun elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun ve kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının Sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun ve kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının Sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır. İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Davanın kabul edilebilmesi için öncelikle davacının baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığına zarar verdiğine ilişkin iddialarını kanıtlaması gerekir. Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, yakın mesafedeki baz istasyonlarından psikolojik olarak etkileneceği vs. şeklindeki

kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Mahkemece, tarafların göstermiş oldukları deliller değerlendirilerek Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5171, Karar No: 2008/9029, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5171 E.  ,  2008/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tahsisin iptaline ilişkin yönetim kurulu kararının iptali ile çekişmenin giderilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve müdahil vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.07.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı idare vekili Av.... ve müdahil vekili Av.... ile karşı taraf davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 126 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 4562 sayılı Yasa uyarınca 20.10.2006 tarihinde kendilerine tahsis edildiği halde, 12.01.2007 tarihinde Yasaya aykırı olarak iptal edildiğini ileri sürerek, tahsisin iptaline ilişkin kararın kaldırılmasını ve çekişmenin giderilmesini istemiştir.

Davalı, tahsis kararından sonra OSB uygulama yönetmeliğinin 95 maddesi uyarınca “ arsa tahsis sözleşmesi “ imzalanması gerektiğini, davacının davalı idareye müracaat etmediğini , bu nedenle davalı ile sözleşme yapılarak arsa katılım payına ilişkin taksitlendirme yapılamadığını ve aynı yönetmeliğin 99. maddesinde belirtilen sürelerde yapı ruhsatı alarak inşaata başlamadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Yargılamalar sırasında ... İplik Sanayi Ticaret A.Ş. , dava konusu taşınmazın 14.03.2007 tarihinde kendilerine tahsis edildiğini , taşınmazda fabrika inşaatına başladıklarını ileri sürerek davanın reddi istemiyle davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın OSB yer alan parsellerin gerçek veya tüzel kişilere bedelsiz tahsisine ilişkin yönetmelik uyarınca davacıya bedelsiz olarak tahsis edildiği, bedelsiz tahsis yapılmadığı kabul edilse bile OSB uygulama yönetmeliğinin 94 maddesi uyarınca tahsis şartları ve ödemesi gereken bedelin bildirilmediği gerekçesi ile davanın kabulü ile tahsisin iptaline ilişkin kararın kaldırılmak suretiyle çekişmenin giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve müdahil temyiz etmişlerdir.

Davacı, tekstil imalatı yapmak amacıyla 19.10.2006 tarihinde davalı ... Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanlığına başvurmuş , 20.10.2006 tarihli davalı idare yönetim kurulu kararı ile talebi kabul edilmiştir.

Davalı idare ,davacıdan 38.697.29 Y.T.L “ alt yapı yatırım payı “ peşinatını yatırmasını talep etmiş , bu bedelin yatırılmaması üzerine 12.01.2007 tarihli yönetim kurulu kararı ile tahsisi iptal edilerek , dava konusu taşınmazı 14.03. 2007 tarihinde müdahil şirkete tahsis edilmiştir.

Davalı idare ,davacıdan 38.697.29 Y.T.L “ alt yapı yatırım payı “ peşinatını yatırmasını talep etmiş , bu bedelin yatırılmaması üzerine 12.01.2007 tarihli yönetim kurulu kararı ile tahsisi iptal edilerek , dava konusu taşınmazı 14.03. 2007 tarihinde müdahil şirkete tahsis edilmiştir.

OSB uygulama yönetmeliğinin Sözleşme düzenleme başlıklı 95. maddesinin a) bendi, Arsa tahsislerinde Bakanlık tarafından hazırlanan tip “ arsa tahsis sözleşmesi”nde belirtilen esaslar uygulanır. b) bendi, Arsa tahsis sözleşmesinin bir nüshası ilgili banka şubesine, bir nüshası Bakanlığa intikal ettirilir ve peşinat bankaya yatırılması ile geçerlilik kazanır. ç) bendinde ise, tahsis edilen arsanın geçici bedelinin tespitinde kamulaştırma bedelleri, alt yapı, elektrik şebekesi, sosyal tesisler, arıtma tesisi ve benzeri diğer ortak tesis inşaatları gibi bütün yatırım bedelleri, kredi faizi, komisyon ve gider vergileri ile tüm masraflar tahmini olarak hesaplandığından, ileride OSB kuruluşu tamamlandığında katılımcının hissesine düşen oranda hesap edilecek miktar satış bedeline ilave edilir. hükmü bulunmaktadır.

Anılan maddenin ( a ) bendi uyarınca “ arsa tahsis sözleşmesi “ imzalanması ve ( ç ) bendinde yazılı bedellerin ödenmesi zorunludur. Peşinatın yatırılması ile de arsa tahsis sözleşmesi geçerlilik kazanır. Görüldüğü üzere, arsa 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun ve OSB yer alan parsellerin gerçek veya tüzel kişilere bedelsiz tahsisine ilişkin yönetmelik uyarınca bedelsiz olarak tahsis edilse dahi ( ç ) bendinde yazılı satış bedeli dışındaki diğer bedellerin ödenmesi zorunludur.

Başka bir anlatımla, tahsis sözleşmesinin geçerlilik kazanması için, arsanın tahsis edilmesinden sonra taraflar arasında “ arsa tahsis sözleşmesi “ yapılması , ( ç ) bendinde yazılı alt yapı v.b. yatırımların tahmini olarak yapılan hesaplamalarına göre taksitlendirme yapılması ve ilk peşinatın bankaya yatırılması zorunludur.

Somut olayda, davacı şirket basiretli bir tacir gibi davranarak tahsisten sonra davalı idareye müracaat ederek “ arsa tahsis sözleşmesi “ imzalamamış ve kendisinden talep edilen 38.679.29 YTL “ alt yapı katılım “ peşinatını da ödememiştir. Türk Medeni Kanunun 2. maddesi uyarınca, Herkes , haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Az yukarıda açıklandığı gibi davacı şirket yükümlülüklerini yerine getirmediğinden “ dürüst davranma “ kuralına uygun hareket ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazın müdahil şirkete tahsisinden sonra davalı idare ile müdahil şirket arsa tahsis sözleşmesi yapmış ve müdahil şirket alt yapı katılım payı ilk taksidi 41.521.00 YTL peşinatı 02.02.2007 tarihinde ilgili banka şubesine yatırarak fabrika inşaatına başlamıştır. Dosyaya ibraz edilen resimlerden de fabrika inşaatın büyük ölçüde tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, dava konusu taşınmazın müdahil şirkete tahsisinden sonra davalı idare ile müdahil şirket arsa tahsis sözleşmesi yapmış ve müdahil şirket alt yapı katılım payı ilk taksidi 41.521.00 YTL peşinatı 02.02.2007 tarihinde ilgili banka şubesine yatırarak fabrika inşaatına başlamıştır. Dosyaya ibraz edilen resimlerden de fabrika inşaatın büyük ölçüde tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalardan da anlaşıldığı üzere, davacı şirket 4562 sayılı OSB Kanunu ve OSB uygulama yönetmeliği uyarınca yükümlülüklerini yerine getirmediğinden davalı idarece tahsisin iptalinde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 550.00 YTL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idare ve müdahil şirkete verilmesine, 08.07.2008 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4569, Karar No: 2019/8324, Tarih: 19.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4569 E.  ,  2019/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/05/2017 tarih ve 2014/1048-2017/373 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı Kombassan Holding A.Ş. vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 09/04/2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı şirketler vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 16.605 EURO verdiğini, davalıların aynı yöntemle binlerce gurbetçiden nakit para topladıklarını, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, hisse senetlerinin izinsiz olarak halka arz edildiğini, Kombassan Grubu tarafından yapılan usulsüzlüklerin SPK ve diğer resmi kurum raporlarında açıklandığını, davalılar hakkında çeşitli suçlardan suç duyurusu yapıldığını, müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, kanuna uygun bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını ve davalı ...’ın yönetim kurulu başkanı olarak diğer davalılarla birlikte zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 35.966,80 TL’nin faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan şirketler vekili, zamanaşımı def'i ile birlikte davacının Kombassan İnşaat Tarım ve San. A.Ş.’nin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan şirketler vekili, zamanaşımı def'i ile birlikte davacının Kombassan İnşaat Tarım ve San. A.Ş.’nin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıda aldatma kasdıyla davalıların haksız fiilde bulundukları, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı, zamanaşımı def'inin ileri sürülmesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacağı, davacının davalıya, SPK'na sunulan CD’de belirtilen miktardaki parayı ödediğinin kabulü gerekeceği, gerek MK'nın 50. , gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca davalı yöneticinin de sorumluluğunun bulunduğu, davadan önce davalı temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı Kombassan Holding A.Ş.'nin ortağı olmadığının tespitine, 34.392,99 TL'nin 21/01/2009 dava tarihinden değişen oranlarda avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş, davacı vekili 11.09.2017 tarihli dilekçesi ile tashih, davalı şirket vekili 19.06.2017 tarihli dilekçe ile tavzih isteminde bulunmuş, mahkemece 18.07.2019 tarihli kararla davacı vekilinin talebinin reddine ve ayrıca karar başlığındaki, davalılar Kombassan Holding A.Ş. ile Kombassan İnşaat Tarım ve San. İşletmeleri Tic. A.Ş.'nin şirket birleşmesi ve unvan değişikliği sonucu unvanlarının Bera Holding A.Ş. olduğunun ve tek bir şirket olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 18.07.2019 tarihli karar davacı vekili, esas hakkındaki karar ise, davalı Kombassan Holding A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 18.07.2019 tarihli karar davacı vekili, esas hakkındaki karar ise, davalı Kombassan Holding A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekili ile davalı Kombassan Holding A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.