muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16355, Karar No: 2023/22420, Tarih: 11.10.2023

Sanığın, İstanbul 28. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/324 esas sayılı dosyasının olay tarihli duruşmasında savunma yaptığı esnada katılana yönelik "İspiyonculuğu meslek edinmiştir." şeklinde sözler söyleyerek hakarette bulunduğu iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olay kapsamında, sanığın diğer dosyadaki savunması esnasında katılana yönelik söylediği kabul edilen "İspiyonculuğu meslek edinmiştir." şeklindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı davranış ve kaba hitap tarzı niteliğinde sözler olduğu ve hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22351, Karar No: 2020/16219, Tarih: 23.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22351 E.  ,  2020/16219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1. ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümleri neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepden dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 23/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17151, Karar No: 2014/24508, Tarih: 20.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17151 E.  ,  2014/24508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 3. İş Mahkemesi

Tarihi :19.06.2014

No :2014/6-2014/203

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamında sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle

reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13542, Karar No: 2011/3471, Tarih: 22.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13542 E.  ,  2011/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 13.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istemli icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 21.250 TL asıl alacak ve 1.344.45 TL işlemiş faizi üzerinden kaldırılmasına, % 40 icra inkar tazminatının davalı borçludan tahsiline, tahliye istemi yönünden davanın otuz günlük ödeme süresi dolmadan açılması nedeniyle tahliye talebinin reddine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 1.1.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede restoran olarak kullanılması için davalı borçluya kiralanan taşınmazın aylık kira parası KDV ve stopaj dahil 1.250 TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel şartlar bölümü 1. maddesinde kira bedelinin kiralanan yere belediyeden alkol ruhsatı alındıktan dört ay sonra 3.000 TL + KDV olacağı, belediyeden işletme ruhsatı alındıktan sonra kiracının bir ay içinde alkol ruhsatı almak için başvuru yapmak ve alkol ruhsatı almak zorunda olduğu, kiracının alkol ruhsatını alamaması halinde kira bedelinin tesislere ruhsat alınmasından sonra bu maddeye göre artırılacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 4. maddesinde de kiralanan iş yerinin herhangi bir sebeple kapatılması durumunda kiralayanın kira bedeli talep edemeyeceği düzenlenmiştir. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davacı alacaklı tarafından ... İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 9721 sayılı dosyası ile Ocak 2008-Mayıs 2009 arası aylar kirasının tahsili için yapılan icra takibine yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu, kiralayanın aynı zamanda kiralananın da içinde bulunduğu iş merkezinin yapılaşmasını eser bağıtına dayalı olarak gerçekleştiren yüklenici konumunda olup iş merkezine oturum ruhsatı alamadığından kendisinin de iş yeri ruhsatı alamadığını, bu nedenle iş yerinin zabıta tarafından mühürlendiğini, sürekli kapalı kaldığını, bu durumda davacı alacaklının sözleşmenin 4. maddesine göre kira parası talep edemeyeceğini bildirmiştir. Davalı borçlunun, kiralayanın kusurundan kaynaklanan ve sözleşme gereği edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle kira borcu olmadığına ilişkin itirazının dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün olmayıp uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6276, Karar No: 2009/6360, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6276 E.  ,  2009/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın iş makinesi yedek parça satımı ile araç tamir ve servis işini konu ... ... sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17896, Karar No: 2018/2537, Tarih: 08.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17896 E.  ,  2018/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıdan olan alacaklarına ilişkin olarak icra takibine girişildiğini, davalının yetkiye ve borca itiraz ettiğini, para borcu olduğu için alacaklının ikametgahı mahkemelerinin yetkili olduğunu, davalının açılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin ikametgahının .... olduğunu, yetkili icra dairesi ve mahkemenin ..... İcra Dairesi ve Mahkemesi olduğunu, davacı ile aralarında akdi ilişki bulunmadığını, davacının tek taraflı fatura ve sevk irsaliyesi düzenlediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, HMK'nın 6.maddesi uyarınca genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalı şirketin...... kayıtlı bulunduğu ve ticari adresinin mahkemenin yargı çevresi dışında olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali talebine ilişkindir. Davalı takip borçlusu tarafından mahkemenin yetkisine itirazda bulunulduğu gibi, süresi içinde icra dosyasına sunulan itiraz dilekçesinde de icra dairesinin yetkisine itiraz edilmiştir. Yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasında dava şartlarından biridir. Hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz edildiği durumlarda mahkemece İİK.nun 50.maddesi gözetilerek öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkemenin kendi yetkisi yönünden hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8515, Karar No: 2018/1845, Tarih: 08.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8515 E.  ,  2018/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.11.2015 tarih ve 2014/548-2015/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09, 16, 35, 41. sınıflarda "... " ibaresinin marka olarak tescili için ...’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun "... " ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 41.sınıf kapsamında yer alan hizmetler yönünden reddedildiğini, itirazlarının ... kararı ile kabul edilmediğini, oysa kompozisyon biçimleri, yazı karakterleri, renkleri ve ilk bakışta bıraktıkları izlenim itibariyle başvuru konusu marka ile redde gerekçe gösterilen markaların ayniyet ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerlik içermediğini, KHK 7/1-b hükmü koşullarının gerçekleşmediğini bu nedenle bu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, ... kararının iptaline ve başvurularının çıkartılan tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, "... " sözcüğünün ayırt ediciliği olmadığından başvuruyu farklılaştırmadığını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun redde dayanak marka ile ortak unsuru olan "..." ibaresinin dahi farklı ve kendine özgü bir yazım karakterine sahip olduğu, 41. sınıfta yer alan başvuru kapsamındaki çekişmeli hizmetlerin ortalama tüketicileri tarafından okunuş, yazılış, anlam ve genel izlenim itibariyle hemen hemen aynı gibi algılanmasına olanak bulunmadığı, KHK'nin 8/1-b bendi anlamında benzerlik tartışması gerektiren bir benzerliğin ise dar yorumlanması gereken KHK 7/1-b hükmü anlamında mutlak ret sebebi kapsamında kabul edilemeyeceği, hizmetler yönünden gerçekleşen aynı veya aynı tür olma halinin işaretler aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığından sonuca etkisinin bulunmadığı; somut olayda KHK'nin 7/1-b hükmü koşulları gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... kararının iptaline, davacının vakitsiz tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19997, Karar No: 2010/19324, Tarih: 03.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/19997 E.  ,  2010/19324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yüklenen 765 sayılı TCY.nın 492/2 maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 20.07..2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6399, Karar No: 2023/12995, Tarih: 20.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6399 E.  ,  2023/12995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2941 Esas, 2023/452 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/498 Esas, 2022/326 Karar

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 ... Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Akhisar ilçesi, ... Mahallesi 47 parsel ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek bedeli teklif edilmediğinden uzlaşma sağlanamadığını, taşınmazın bir kısmında 20 yaş üzerinde trilye cinsi zeytin ağaçları bulunmakta olup kapama zeytin bahçesi niteliğinde olduğunu, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının bakımlı olup Akhisar ilçe ortalamasının çok üzerinde zeytin verimi elde edilmekte olduğunu, taşınmazın bir kısmının 100 yaşında kızıl çam ağaçları ile kaplı olduğunu, taşınmaz üzerindeki bu çam ağaçlarının kamulaştırma bedelinin hesaplanarak ayrıca kamulaştırma bedeline eklenmesini talep ettiğini, kamulaştırılan taşınmazın sulu tarım yapılan bir arazi olduğunu, yerleşim yerlerine çok yakın olduğunu, dava konusu taşınmaza minimum % 40 objektif değer artışı uygulanması gerektiğini ileri sürerek kamulaştırma bedeli hesaplanırken bu hususların dikkate alınmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bedelin davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bedelin davalılara derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masrafının brüt gelirin 1/3'ü olarak hesaplandığından m² birim değerinin yüksek bulunduğunu, dava konusu taşınmazın sulu arazi vasfında olmadığını, resmî veriler dikkate alınarak değerinin yeniden hesaplanması gerektiğini, objektif değer artış oranı uygulanmasının yerinde olmadığını, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; verim miktarları ve objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini, münavebe deseninin uygun olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; verim miktarları ve objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini, münavebe deseninin uygun olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın 1.620,00 m²sinin kapama zeytin ve 2.000,00 m²sinin sulu arazi niteliğinde olduğu kabul edilerek, 2021 yılı Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü sulu şartlarda yetiştirilen buğday, salçalık biber ve dane mısır münavebesi uygulanıp 2021 yılı Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetveli kullanılarak net gelir hesabı üzerinden bedel tespiti yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi doğru olup dava konusu taşınmazın bilirkişi raporlarına yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu arazi olarak değerlendirmesi, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması ve dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre maliyet cetveline göre bulunan üretim giderinin brüt gelirin %50'sine yakın olması, bu hali ile ekonomik tarım yapılabilmesi için Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetilerek değerlendirme yapılması ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden, Yargıtay denetiminden geçen dosyalarda objektif değer artışının %40 olarak uygulandığının dikkate alınması ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 ... Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru olduğundan istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.