muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6063, Karar No: 2006/8402, Tarih: 15.06.2006

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyleki;Hükme esas alınan orman bilirkişi kurul raporunda; 1603 parsel sayılı taşınmazın B ve C ile işaretlenen bölümlerinin sekonder (koruma) ... elemanları ile kaplı olup ... görünümünde, % 12'den fazla eğimli olduğu, 1952 yılında çekilen ... fotoğraflarından elde edilen 1958 yılında bütünlemesi, 1964 ve 1978 yıllarında basımı yapılan memleket haritasında yeşil renkli alanda, amenajman planında bozuk baltalık alan olarak gözüktükleri, bu parselin devamında da sekonder ... elemanlarının bulunduğu, 1604 parselin (B) bölümünün üzerinde ... parçaları ve küme şeklinde ... formasyonu ve deliceler bulunduğu, etrafındaki sekonder makinin devamı olduğu, orman sayılan yerlerden oldukları, çekişmeli taşınmazın (A) ile işaretlenen bölümlerinin eğiminin % 1 - 3 olduğu, ... arazisi niteliğinde orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklamış olmakla birlikte ziraat mühendisi ... tarafından düzenlenen 26.01.2004 tarihli raporda çekişmeli taşınmazların üzerinde ziraai faaliyet bulunmadığı, ... yapılamayacak şekilde taşlı oldukları, 1603 parselin içinde kümeler halinde makiler ve delicelerin bulunduğu, taşınmazların tarıma elverişli olmadıkları açıklanmıştır. 19.10.2005 tarihli keşifte dinlenen tanık ... ..., 1604 parsel sayılı taşınmazın İmamoğlu ... tarafından çok önceleri kullanıldığını duyduğunu, ancak bu yere ulaşılmasının çok zor olduğunu bu sebeple, 1981 yılına kadar işlenmediğini ,boşluk halde durduğunu, ancak üzerindeki ... ağaçlarının meyvalarının toplandığını, 1981 yılından sonra (kadastro tespitinden sonra) ... ... tarafından kullanılmaya başlandığını ifade etmesine karşılık dosya kapsamından ve bilirkişi rapor içeriklerinden 1604 parsel üzerinde 7 tane ... ağacı bulunduğu, kapama zeytinlik niteliğinde olmadığının bildirildiği görülmüştür. Tanık anlatımı ve çekişmeli taşınmazların halihazır durumları ve konumları ziraat mühendisinin raporunu doğrulayıp desteklemektedir. Dolayısıyla çekişmeli taşınmaz üzerinde gerçek kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesinde düzenlenen kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları da gerçekleşmemiştir. Bir an için gerçek kişilerin zilyet oldukları düşünülse dahi , 6831 sayılı yasanın 1/j maddesinin karşıt kavramından sekonder (koruma) makilikler orman sayılmaktadır. Ormanlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi nereye kadar ulaşırsa ulaşsın hukukça değer taşımaz. Tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş , diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamaz

. Tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş , diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamaz. Diğer taraftan kabule göre de bozma öncesinde 1603 parselin yukarıdan aşağıya doğru doğu ve batı bölümünde yer alan (B) ve (C) ile işaretlenen kesimlerinin tarıma elverişsiz arazi olması sebebiyle kadastro dışı bırakılmasına karar verildiği ve bu karar tespit maliki tarafından temyiz edilmediği böylelikle Hazine yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu halde mahkemece orman bilirkişi kurul raporuna itibar edilerek usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek hüküm kurulmuştur. Hal böyle iken tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hükme dayanak yapılan ... bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda 1604 parsel sayılı taşınmazın tamamına yakını, 1603 parselinde (B) ve (C) ile işaretlenen kesimlerinin ve bu yerlerin çevresinin sekonder (koruma) makiliği oldukları hususu orman bilirkişi kurulu raporu ve ziraat bilirkişi raporlarıyla sabittir .Ziraat mühendisi raporu ve orman kurul raporu çekişmeli taşınmazların (A) ile işaretlenen bölümlerinin nitelikleri konusunda birbiriyle çelişik ise de taşınmazların (A) bölümlerinin üç tarafı da sekonder (koruma) makilik başka deyişle orman ile çevrili olup halihazır konumları itibariyle orman bütünlüğünü bozucu niteliktedir ve koruma makiliğin yani ormanın devamı görünümündedirler. Zaman içinde orman örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman olmadığı anlamına gelmez. Hal böyle iken açıklanan nedenlerle çekişmeli taşınmazların tamamının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescile karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle katılan davacı ...’in temyiz itirazlarının reddine, davacı Hazine ve katılan davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 15.06.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28401, Karar No: 2018/373, Tarih: 11.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28401 E.  ,  2018/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında tanzim edilen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165. maddesinin uygulanması istenmediği, gerekçeli kararda sanık ...’ın TCK'nın madde 165’ten ek savunması alındığı yazılmış olmasına rağmen, yapılan incelemede sanığın bu maddeden ek savunması alınması için yazılan talimat cevaplarında bu talimat yerine getirilmeden sanığın savunması alınarak talimatların iade edilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanık ...’ın istikrarlı beyanlarında ve temyiz dilekçesinde suça konu aracın hırsızlık malı olduğunu bilmediğini ve bu aracı arkadaşı...aracılığı ile Gaziantep’te Yetkin Şekerci işhanında sigortacılık yapmakta olan... isimli kişiden aldığını söylemesi karşısında bu kişilerin beyanlarının alınmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3701, Karar No: 2024/3396, Tarih: 14.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3701 E.  ,  2024/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/494 E., 2024/580 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/313 E., 2021/890 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı erkek adına temyiz eden vekilin özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı asıla tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6211, Karar No: 2014/8167, Tarih: 16.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6211 E.  ,  2014/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/243-2012/253

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.02.2014 gün ve 2013/9270 Esas, 2014/960 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkilinin edimini ifa etmesine rağmen, ferağı verilmesi gereken 10 ve 17 no'lu bağımsız bölümlerin devrinin yapılmadığını, aksine bu bağımsız bölümleri bilgi ve talimatı dışında davalı arsa sahibi ve vekili H.. E..’in birlikte hareket ederek davalı L.. S..’a sattıklarını ve tapuda devrettiklerini ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydının iptali ile müvekkili adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalılar H.. Ö.. ve H.. E.. vekili, 10 ve 17 no'lu bağımsız bölümlerin yüklenicinin sözlü talimatları doğrultusunda satıldığını ve satış bedeli olan 145.000,00 TL’den 45.000,00 TL'sinin yüklenicinin arsa payı inşaat sözleşmesi gereğince ödemesi gereken borcuna mahsuben H.. E..’e, bakiye 100.000,00 TL’nin ise yükleniciye ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Lütfi Sav vekili ise, müvekkilinin bağımsız bölümleri yükleniciden 145.000,00 TL bedelle satın aldığını, tapuda devrin arsa sahibi vekili davalı H.. E.. tarafından yapıldığını, müvekkilinin satış parasından 45.000,00 TL’sini yüklenicinin borcu nedeniyle H.. E..’e ödediğini, bakiye 100.000,00 TL’yi davacı yükleniciye ödediğini ve iyiniyetli 3. kişi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı H.. E.. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın esastan reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.02.2014 tarih ve 2013/9270 E., 2014/960 K. sayılı ilamıyla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ayakta olduğu, davalı L.. S..'ın, dava konusu bağımsız bölümleri yükleniciden satın aldığını, tapuda devrin ise arsa sahibinin vekili tarafından yapıldığını ve satış parasının ödendiğini savunduğu, davacı yüklenicinin ise bunu inkâr ettiği, davalı L.. S..'ın diğer davalı H.. E..’in bacanağının kardeşi olduğu, bu durumda üçüncü şahıs konumunda olan L.. S..'ın 10 ve 17 no’lu bağımsız bölümleri yükleniciye ait olması nedeniyle yükleniciden satın aldığını, davalı arsa sahibinin de bu bağımsız bölümleri yüklenicinin talimatı ile sattığını ve satış parasının ödendiğini ispat etmek durumunda oldukları, bağımsız bölümlerin yüklenicinin talimatı ile satıldığı ve satış parasının yükleniciye ödendiğinin ispat edilemediği, bu durumda uyuşmazlığın sözleşmedeki edimlerin birlikte ifa kuralına göre çözümlenmesi gerekeceğinden taraflar arasında imzalanan

arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirip getirmediği, dava konusu bağımsız bölümleri hakedip etmediği hususları üzerinde durularak, gerektiğinde keşif yapılarak, konusunda uzman bilirkişi heyetinden açık, denetime elverişli rapor alınıp, oluşacak uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ve eksik inceleme ile hüküm verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalılar vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, davalı L.. S..'dan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 52,40 TL harcın davalı H.. Ö.. ve H.. E..'ten, takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15030, Karar No: 2014/4536, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15030 E.  ,  2014/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada erilen 27/03/2012 tarih ve 2011/92-2012/83 sayılı kararın celenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "baresinin marka olarak tescili için e başvuruda bulunduğunu, davalının, başvuruyu 2004/14375 kod numaralı markaya benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca 07/01, 02, 05. sınıf ve alt gruba dahil emtialar yönünden reddettiğini, itirazlarının da nın 2011-M-684 sayılı kararı ile kabul edilmediğini, oysa başvuru ile redde dayanak markanın KHK'nın 7/1-b hükmü anlamında benzer olmadığı gibi, redde dayanak markanın hükümsüzlüğü istemiyle açılan davanın kısmen 07/02. sınıf yönünden kabul edildiğini, kaldı ki müvekkilinin 2000/986 sayılı " ibareli tanınmış markası nedeniyle öncelik haklarının bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini, 2000/986 sayılı " ibareli markanın tanınmışlığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl unsurları " ibaresi olan davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nın 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı başvurusundaki " ilavesinin, redde dayanak markada ise "" eklerinin markaları ayrıştırdıkları, markaların kapsamında yer alan mallar açısından tamamen profesyonel ve endüstriyel ara malları satın alacak üst düzeyde özenli, fiyat/kalite/maliyet analizi yaparak karar veren kişilerden oluşan müşteri kitlesi nezdinde okunuş (telaffuz), işitsel, görsel ve semantik (anlam) olarak işaretlerin aynı imiş gibi algılanmalarına imkan bulunmadığı, çoğu zaman markaları aynı anda görme imkanını bulamayacak olan ortalama tüketicinin aklında kalacak olan genel izlenimde, taraf markalarında yer alan ve " sözcükleri dışında kalan ilave unsurların da etkili olduğu, bu itibarla davacıya ait başvurunun redde mesnet marka ile aynı olmadığı gibi ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten de söz edilemeyeceği, hükümden düşmüş bulunan davacıya ait sayılı markanın tanınmışlığının tespiti konusunda diğer istemlerden bağımsız olarak bir karar verilmesi için gerekli yasal koşulların mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2011-M-684 sayılı kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir,

./..

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir,

./..

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26014, Karar No: 2014/21406, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26014 E.  ,  2014/21406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/267241

Mahkemesi : Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 21/02/2012

Numarası : 2011/91 - 2012/113

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/02/1994 tarih ve 1735 sayılı kararı ile sınırları belirlenen Sokullu Külliyesi koruma alanı içerisindeki anıt eser olarak tescilli S.. Külliyesi Arastası'nda mevcut iş yerinde izin almaksızın cephe doğramasını alüminyum, yer döşemesini seramik malzeme ile degiştirmek, klima takmak, içte yarım lambiri yapmak ve saçakları onarmak suretiyle atılı suçu işlediklerinin iddia olunduğu, sanık F.. Y..'ın aşamalarda verdiği benzer ifadelerinde; dava konusu yeri 2008 yılında diğer sanıklardan satın aldığını, satın aldığı tarihte klimanın takılı, cephe doğramasının alüminyum malzeme olduğunu, kendisinin iş yerinin içine yarım lambiri yaptığını, saçakları onardığını ve zemini seramik malzeme ile değiştirdiğini, taşınmazın koruma kapsamında olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık Anşa Pehliva'nın aşamalardaki benzer ifadelerinde; dava konusu taşınmazı, sanık N.. H.. ile ortak olarak 1998-1999 yılları arasında satın aldıklarını, birlikte cephe doğramasını paslanmış olmasından dolayı, alüminyum malzeme ile değiştirdiklerini, klima taktırdıklarını, taşınmazın koruma kapsamında olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık N.. H..'nin aşamalardaki benzer ifadelerinde; dava konusu taşınmazı, sanık A.. P.. ile hisseli olarak 1998-1999 yılları arasında satın aldıklarını, birlikte cephe doğramasını değiştirdiklerini ve klima taktırdıklarını, değişiklikleri yaparken taşınmazın koruma kapsamında olduğunu bilmediğini beyan ettiği, suça konu taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde, “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır” şerhleri mevcut olup, şerhlerin, taşınmazın sanıklar tarafından edinme tarihlerinden önce, 08/01/1991 ve 25/02/1992 tarihinde konulduğu, bilirkişi raporunda, suça konu fiillerin “basit tamir ve tadil” niteliği taşıdığı belirtildiği halde, yapılış zamanlarına yönelik bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla ;

İzinsiz müdahalede bulunulduğu iddia olunan taşınmaz üzerinde, sanat tarihi alanında uzman bilirkişi refakate alınmak suretiyle yeniden keşif yapılıp, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu gibi teknik özellikler değerlendirilmek suretiyle iddianamede açıklanan eylemlerin yapılış zamanlarının her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenmesi, suça konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarar görüp görmediği, özgün yapısını kaybedip kaybetmediği, zarar tespiti halinde “kültür varlığına kasten zarar verme”, zarar mevcut olmadığının belirlenmesi halinde, inşaat bilirkişisi raporundaki “basit tamir ve tadil” tanımlaması da dikkate alınarak, “izinsiz tadilat ve tamirat yapma” suçundan sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak ve yapılan müdahalelerin basit nitelikte olduğu gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6364, Karar No: 2010/13162, Tarih: 27.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6364 E.  ,  2010/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2008/701 - 2008/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.09.2000 tarihinde davalılara "taahhütname" yazılı bir belge karşılığında 30.000 DM yatırdığını, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 6.500 YTL'nın davalılardan tahsilini, müvekkilinin davalı şirketlerle kurulmuş geçerli ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirketlerin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulu'nun kaydında bulunan bir Anonim Şirket olduğu, davacının davalı şirketlerde hissesinin bulunmadığı, davanın niteliği itibariyle TTK hükümleri çerçevesinde bir sarmaye şirketi olan A.Ş. yönetim kurulu başkan ve üyelerinin şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun mevcut olmadığı, ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalıların sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan herhangi bir eylemden de sözedilmediği gerekçesiyle, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece, dava, davacının davalı şirkete sermaye olarak verdiği paranın tahsili talebi olarak değerlendirilmiş ise de, davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse de replik beyanında davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürmemiş, tersine, davalı şirket ve yöneticilerinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine aykırı ve kötüniyetli vaad ve garantilerle davacı ve davacı gibi yurt dışında yaşayan pek çok kişiyi dini duygularını sömürerek, yine davalı ... bünyesinde bulunan yabancı uyruklu bir şirketi aracı olarak kullanmak suretiyle topladıkları paraları iade etmeyip davalı ... ve bünyesindeki diğer grup şirketlerine aktardıkları iddia olunarak verilen paranın istirdadını istemiştir. Dava, iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşü nazara alındığında, davalıların iddia olunan organize ve haksız fiillerinden kaynaklanan bir alacak (istirdat) davası niteliğinde olmakla, mahkemece HUMK’nun 74 ve 75. maddelerine aykırı düşecek şekilde, davanın yanlış nitelenmesine dayalı olarak, davacının bildirmiş olduğu delillerin hiçbiri toplanmaksızın, sunulan belgenin dahi tercümesi yaptırılmaksızın, re’sen yapılan yetersiz araştırma ve soruşturma sonucunda davacının davalı şirketin ortağı olmadığı, ortak olsa bile TTK’nun 405. maddesi uyarınca sermaye olarak verdiği paranın istirdadını talep edemeyeceği, gerçek kişi davalılar hakkında da şirket yöneticileri olmanın dışında bir sorumluluk nedenine dayanılmadığı gerekçesiyle, davanın husumet cihetinden reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.