muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18957, Karar No: 2015/2533, Tarih: 19.02.2015

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, özellikle, evrak arasına alınan Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.11.2009 tarih ve 2007/67 Esas, 2009/391 Karar sayılı dosyasından yapılan keşif neticesinde fen bilirkişisi K. A.. tarafından düzenlenen 26.06.2006 tarihli raporda; çekişmeye konu taşınmaz üzerindeki A ile gösterilen 2 katlı ev ile B-C-D ve E harfi ile gösterilen seraları davalının kullandığını, diğer muhdesatları ise diğer mirasçıların kullandığı bildirildiği halde, taşınmazda davacıların kullandıkları veya çekişmesiz olarak kullanabilecekleri bir yerin bulunup bulunmadığı hususunda mahkemece bir irdeleme ve değerlendirme yapılmış değildir.

Hâl böyle olunca; mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, yukarıdaki belirtilen ilkeler doğrultusunda tüm paydaşları kapsar biçimde fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının veya harici taksim yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmuş ise kime nerenin kullanımının bırakıldığının açıklığa kavuşturulması, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmadı ise davacıların taşınmazda kullandıkları veya kullanabilecekleri bir yer olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16381, Karar No: 2014/3731, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16381 E.  ,  2014/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/04/2013

Numarası : 2011/855-2013/180

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak Adana-Irak arasında taşıma işinde çalıştığını, uzun yol şoförlüğü yaptığı için günlerce eve gelemeyip, 1,5-2 ayda bir ancak evine gelebildiğini, günlük fiili çalışmalarının 15-16 saatten fazla olduğunu, ileri sürerek, diğer işçilik alacakları ile birlikte fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, yurt dışı taşıma işi ile görevli olan davacının mesai süresini kendi belirleyecek şekilde çalıştığı savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Taraflar arasında davacının hafta tatili ve fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanamadığı, ödeme belgelerinin değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, mahkemece her ne kadar fazla çalışma ücreti isteğinin reddine karar verilmiş ise de, alınan bilirkişi raporunda Irak'a yük taşıyan tır şoförü davacının, fazla mesai ücreti tanık anlatımlarına göre ortalama günlük 3 saat olarak belirlenmiştir. Belirlenen fazla mesai saatleri dosya kapsamına uygun ise de bu sürenin sadece yurt dışında geçen sürelerle ilgili sınırlı olarak kabul edilmesi dosya içeriğine uygundur. Mahkemece davacının yurt dışında bulunduğu süreler araştırılarak günlük 3 saat fazla mesai ücreti hesaplanıp belirlenen miktarın yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda kabulü yerine isteğin tümden reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10338, Karar No: 2011/12670, Tarih: 29.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10338 E.  ,  2011/12670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (... Sitesi adına) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğerleri aleyhine 04/09/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kaldırılması talebinden ibaret olup, davanın kabulüne dair verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası iyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE), ... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak

işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve iletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak

işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve iletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere; verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıt1anamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir iken davanın kabulü ile baz istasyonlarının kaldırılmasına karar verilmesi doğru bulunmamış, açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun olmayan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle reddedilmek üzere BOZULMASINA ve temyiz eden ...'ndan gayri davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.29/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2015/932, Karar No: 2015/1591, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/932 E.  ,  2015/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/14518, Karar No: 2022/786, Tarih: 19.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14518 E.  ,  2022/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilince talep edilmiş davalı ... vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11/01/2022 Çarşamba günü davalı ... vekili Av. ... geldi, davacı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalıların haksız ve hukuka aykırı eylemi nedeniyle davacı ...'ın beyin kanaması geçirdiğini, davalıların ceza yargılaması neticesinde cezalandırılmalarına karar verildiği, davacının bu haksız eylem nedeniyle acı ve ızdırap duyduğundan dolayı 200.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilerek 117.045,01 TL alacağın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek 34.400,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalılar ... ve davalı ... vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf talepleri esastan red edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararı dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalılar ... ve davalı ... vekillerinin yerinde

olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 5.173,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8049, Karar No: 2013/12608, Tarih: 10.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8049 E.  ,  2013/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 51, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kira kontratı bittiği için haciz yapılan adresten taşınmak zorunda kaldığını beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; eşinin borcundan dolayı müşterek konutlarında uygulanan haciz işlemi sonunda haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen buzdolabı, bulaşık makinesi, çamaşır makinesi ve televizyondan ibaret eşyaların müşterek konutta kullanılan eşyalardan olması nedeniyle sanığın mahcuz malların ortak maliki olduğunun kabulü ile hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan verilen cezada TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15801, Karar No: 2014/1033, Tarih: 28.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15801 E.  ,  2014/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2013/358-2013/15

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vek.Av.S.. Y.. geldi. Davacı ve vekili gelmedi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı (alacaklı) tarafından dava dışı (borçlu) A.. Yapı Market San. Ltd. Şti. aleyhine Bursa 8.İcra Müdürlüğünde başlatılan icra takibi sonucunda borçlunun Ümraniye adresindeki işyerine Kadıköy 6.İcra Müdürlüğünün 2012/273 talimat dosyası ile ihtiyati hacze gidildiğinde, isim benzerliği nedeniyle davacı şirketin işyerine ihtiyati haciz kararının uygulandığını, dava dışı borçlu şirket ile hiç bir bağları olmamasına rağmen işlerinin aksamaması için ihtirazi kayıt ile haciz tehdidi altında ödeme yapıldığını belirterek, ödenen 21.219 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsilini ve ticari itibarının zedelenmesi nedeniyle 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, mahkemenin yetkili olmadığını, davalının ikametgah adresinin Küçükçekmece'de bulunması nedeniyle Küçükçekmece Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek süresinde yetkisizlik ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece; HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili Bakırköy Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine süresinde başvuru halinde gönderilmesine karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı alacaklı şirketin dava dışı borçlu A.. Yapı Market San.Ltd.Şti aleyhine başlattığı icra takibi sonucu alınan ihtiyati haciz kararının borçlunun Ümraniye'deki adresinde değil, borçlu ile bir ilgisi olmayan davacı A.. Makina Tesisat İnş. Boru Ekleme Parçaları Ltd.Şti'ne ait Ümraniye'deki işyerinde uygulandığı, davacının işlerinin aksamaması için borçlu olmadığı parayı icra dosyasına ödediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Davada, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Davada, haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Dava, hukuki nitelik olarak haksız hacizden ve dolayısı ile haksız fiilden kaynaklanmaktadır.

Haksız fiile ilişkin davalarda, davacı genel hükümlere göre HMK'nun 6.maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinde dava açabileceği gibi, HMK'nun 16.maddesine göre haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de (yetkili olduğu için) dava açabilir.

Bu konuda davacının seçimlik hakkı olup, davanın haksız eylemin (haksız haczin) gerçekleştiği yer mahkemesinde başka bir deyişle yetkili mahkemede açılması nedeniyle, mahkemece; davalının yetki itirazı reddedilerek işin esası hakkında inceleme yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.