muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15657, Karar No: 2023/22586, Tarih: 16.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15657 E.  ,  2023/22586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/379 E., 2015/816 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2- Tebliğname'de, kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; suçu işlemediğine, ortamın aleni olmadığına, tanıkların olayı doğrulamadığına, kast unsurunun gerçekleşmediğine, beraat etmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında 51 inci maddenin uygulanıp uygulanmaması yönünde kararda herhangi bir değerlendirme yapılmamasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde 1926 ... Belediye Spor ile ...spor takımları arasında oynanan Bal ligi karşılaşmasında sanığın seyirci olduğu, şikayetçinin ise görevli polis memuru olduğu, şikâyetçinin tribünde taşkınlık çıkaranları kamera ile kaydetmeye başladığı, bu esnada sanığın sahaya doğru "A.. koyduğumun oğlu." diyerek bağırdığı, kendisinin kayda alındığını anlayınca şikâyetçiye hitaben "Ne çekiyorsun lan." dediği, daha sonra şikâyetçinin sanığın yanına giderek tepkisinin nedenini sorduğunda da sanığın bu kez "A.. ağızlı, g.." dediği, böylece üzerine atılı suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

IV. GEREKÇE

Sanığın, hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi ve adli sicil kaydındaki ilamların erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10170, Karar No: 2018/1062, Tarih: 23.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10170 E.  ,  2018/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. O halde, hiç kimse sırf kendi kusurundan yararlanarak boşanma hükmü elde edemez. Öte yandan, Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Ancak az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Bu halde boşanmaya karar verebilmek için ise az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı ve ayrıca evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Somut olayda, davacı erkeğin tespit edilen kusurları karşısında az kusurlu kadının boşanmaya itirazı hakkın kötüye kullanımı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple davanın reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2018(Salı)

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/8362, Karar No: 2017/8149, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8362 E.  ,  2017/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12/04/2017 gün ve 2015/14555 E. - 2017/3164 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli tescile konu taşınmazın bulunduğu ... ili, ... ilçesi, ... (köyü) mahallesi, ... mevkiine ilişkin dava tarihi olan 2014 yılından geriye doğru 20 yıl öncesine ait 1990-1995 yıllarına ilişkin hava fotoğrafı ve memleket haritasının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin bulunduğu yerlerden getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra;

3) Dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen, orman ve ziraat bilirkişilerine birlikte verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1963 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları ile dosyaya getirtilecek 1990 - 1995'li yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve dayanak hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların (A) ve (B) harfli bölümlerine ilişkin ayrı ayrı üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanılan yerlerden olup olmadığı ile kullanım şeklinin, taşınmazların eğim durumu ve haritaların düzenleniş tarihindeki eylemli durumlarını da belirtir şekilde detaylı olarak incelendiği açıklamalı krokili ek rapor alınması,

2) 6360 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına gerekçeli kararın ve onama kararının tebliğ edilerek tebligat parçalarının dosyaya konulması ve temyiz süresinin beklenmesi;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2007/2601, Karar No: 2011/7424, Tarih: 30.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/2601 E.  ,  2011/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak ve kamu malına zarar vermek suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Kamu kurumunun hizmetinde kullanılan ve Göksu Sağlık Ocağı'nın içinde bulunan suça konu telsiz telefonun çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. madde ve fıkrasının (a) bendine uyduğu gözetilmeden anılan madde ve fıkranın (b) bendi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi ile cezada 1/8 oranında arttırma yapılırken hükmedilen hapis cezasının “2 yıl 3 ay” yerine “2 yıl ^ ay” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edildiğinden; 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu 1 gün fazla hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sonuçta hükmedilen 11 ay 8 gün hapis cezasının 11 ay 7 güne indirilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11901, Karar No: 2018/5029, Tarih: 09.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11901 E.  ,  2018/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşturduğu, bunun da aynı maddeye göre idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5226 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesi gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8441, Karar No: 2012/1749, Tarih: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/8441 E.  ,  2012/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nin, aynı Kanun'un 26/1, 765 Türk Ceza Kanunu'nun 59/2, 81/1-3, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında 4. maddeleri uyarınca 1.366,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarihli ve 2011/83-112 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29/07/2011 gün ve 40670 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 22/08/2011 gün ve KYB. 2011/263174 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18/04/2011 tarihli ve 2009/5425 esas, 2011/4501 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanık hakkında balık avlarken Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.derece deniz askerî yasak bölgesi olarak kurulan sahaya girdiğinden bahisle 2565 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açıldığı, aynı Kanun'un 2, 10, 26. maddelerine göre 1.derece deniz askerî yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlendiği, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 1 inci maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır." hükmünün mevcut olduğu, anılan kanun hükümlerinde 5237 sayılı Kanun'un genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından aynı Kanun'un 5. maddesinin 2565 sayılı Kanun yönünden 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerektiği, sanığa atılı eylem ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunduğu, aynı Kanun'un 2. maddesine göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." hükmünün yer aldığı, 2565 sayılı Kanun hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair düzenlemeler bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanun'un geçici birinci maddesi ile Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanun'un 21 ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımnî olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 gün ve 2011/83-112 e.k sayılı kararının CMK nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına 09/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6635, Karar No: 2015/941, Tarih: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6635 E.  ,  2015/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat kararları usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9624, Karar No: 2019/1343, Tarih: 05.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9624 E.  ,  2019/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, incelenen olay yeri Cdsine göre olay günü sanığın tur şirketinde şöför olarak çalıştığı müştekinin de tur rehberi olarak görev aldığı otobüste, müştekinin turistleri otobüsten indirmek için sanık ile beraber dışarı çıktıkları, sonrasında sanığın hemen otobüse gelerek hareket halinde değil iken, otobüse biner binmez güneşin gelmesini engellemek amacıyla kullanılan perdenin indirilerek otobüste bulunan kameranın görüş açısının kapatıldığı, bir süre beklendikten sonra harekete geçileceği esnada perdenin tekrar açıldığı, yolculuk bittikten tur rehberi otobüsten tamamen ayrıldıktan sonra sanık tarafından tekrar perdenin indirildiği ancak görüş açısında sanığın belden alt kısmının kaldığı ve sanığın savunmasının aksine dolarları çıkartıp saydığı görülmekle, otobüste sanık ve müştekiden başka kimse de olmadığı dikkate alınarak sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde belirtilen suçu oluşturacağı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında;TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8190, Karar No: 2007/13923, Tarih: 18.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8190 E.  ,  2007/13923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Burdur 1. Asliye Hukuk ( İş)  Mahkemesi

Tarih                : 06.03. 2007

Davacı,  01.07.1998 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.07.1998-01.07.2006  tarihleri arasında , 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.06.2003-01.07.2006  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.