muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2636, Karar No: 2018/1303, Tarih: 04.07.2018

" (1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez."

Hükmünü içermektedir.

Yeri gelmişken kısmi dava hakkında bilgi verilmesinde fayda bulunmaktadır.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir (Yargıtay HGK 02.04.2003 gün ve 2003/4-260 Esas 271 K.sayılı ilamı;Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğinin Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin kesin hüküm ve kesin delil niteliğindeki kararı ile sabit hâle geldiğini, işe iade kararına rağmen işe başlatılması için davacının davalı işverene başvuruda bulunmadığını, bu nedenle taleplerinin haksız fesih tarihi itibari ile olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile sendikal tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş iken, davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamaya itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş; Özel Dairece karar, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, dava konusu edilen alacakların belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davası açılamayacağından davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş ise de, davacı vekili 28.01.2015 tarihli olup aynı tarihte UYAP'a kaydedilen dilekçesinde "Mahkemenizde açılmış olan davada dava konusu başlığında dava kısmi dava olarak nitelenmiş, ancak talep sonucunda belirsiz alacak ifadesi yer almıştır. Davanın hukuki vasfının tayini sayın Mahkemeye aittir. Ancak biz bu çelişik durumu davamızın kısmi dava olduğu yönüyle değerlendiriyoruz. Sunulan nedenle davamızın kısmi dava hükümlerine göre karara bağlanmasını saygılarımla arz ve talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

O hâlde davacı vekilinin bu talebi değerlendirilmeden Özel Dairece davanın belirsiz alacak davası olduğundan bahisle verilen bozma kararı yerinde değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile direnme kararı onanmalıdır.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davalı vekilinin miktara ve sair yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile uygun bulunduğundan davalı vekilinin miktara ve sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.07.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15089, Karar No: 2010/11564, Tarih: 08.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15089 E.  ,  2010/11564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/08/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne ilişkin 26/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dosya içeriğinden, ... Üniversitesi ... Araştırma Hastaneleri Başhekimliği tarafından verilen raporda, davacının % 30 oranda fonksiyon kaybı bulunduğunun belirtildiği; bu rapora davacının itirazı üzerine alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı raporda davacının meslekte kazanma gücü oranındaki azalma oranının % 72,1 olduğu belirtildiği; bu rapora da davalının 21.05.2009 günlü dilekçe ile itiraz ettiği halde yerel mahkemece son alınan ve davacının % 72,1 oranda sürekli ... göremezliği bulunduğuna ilişkin rapor doğrultusunda hazırlanan hesap bilirkişisi raporuna göre karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacının sürekli ... göremezlik oranına ilişkin olarak alınan iki rapor arasında çelişki bulunduğuna göre, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası’nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli olan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’ndan, SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü’ne uygun biçimde ve raporlar arasındaki çelişki de giderilecek şekilde alınacak bir rapor ile davacının ... göremezlik oranı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre zarar kapsamının belirlenmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Motosiklet sürücüsü olan davacının koruyucu başlık (kask) takmadan araç kullandığı, dava konusu olay nedeniyle kafasından yaralanan davacının, kafa travması, beyin ödemi ve çene kemiğinde kırıklar oluşacak biçimde yaralandığı ve dişlerinin bir kısmının da döküldüğü anlaşıldığına göre, davacının koruyucu başlık takmadan motosiklet kullanması, zararın artmasında etkili olan bölüşük kusur niteliğindedir.

2009/15089-2010/11564

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılmamış olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

2009/15089-2010/11564

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılmamış olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5893, Karar No: 2012/7090, Tarih: 03.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5893 E.  ,  2012/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 87 nci maddesinin 2 nci fıkrasında, “Genel kurul toplantıları bakanlık temsilcisinin huzuru ile açılır ve devam ....” aynı maddenin; son fıkrasında ise “Ancak usulüne uygun müracaat yapıldığı halde, temsilci toplantıya gelmez ise toplantı icrasını temin etmek üzere, mahalli idare amirine durum bildirilir. Temsilci yine gelmez ise bir saat sonunda toplantıya başlanır” hükmüne yer verilmiştir. Ayrıca “Sermaye Şirketlerinin Genel Kurul Toplantıları ve Komiserleri Hakkında Yönetmelik” hükümleri kooperatifler hakkında da uygulanmakta olup, “Komiser Bulundurma Zorunluluğu” başlıklı 8 nci maddesinde, genel kurul toplantılarında komiser bulundurulmasının zorunlu olduğu, komiserin yokluğunda yapılan toplantılarda alınan kararların muteber olmadığı ve 16 ncı maddesinde de genel kurul toplantılarında Bakanlık Komiserinin bulundurulması için; toplantının yer, gün ve saati bildirilmek suretiyle toplantı tarihinden en az 10 gün önceden şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerce imzalanmış bir dilekçe ile müracaat edilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, genel kurul toplantılarında bakanlık temsilcisinin hazır bulunması zorunlu ise de, gerekli başvurunun yapılmasına rağmen hükümet komiserinin toplantıya gelmemesi ve bundan sonra durumun mülki amire bildirilmesine rağmen yine gelmemesine göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu hususlara ilişkin bilgi ve belgeler dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Dairemizin 24.10.2011 tarihli geri çevirme kararı ile istenmesine rağmen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 87 nci ve Sermaye Şirketlerinin Genel Kurul Toplantıları ve Komiserleri Hakkında Yönetmelik hükümlerinin gereğinin yerine getirilip getirilmediğine dair belgelerin temini için davalı Birliğe yazılan müzekkerenin cevabı gelmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır. İlk geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmesi sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine ikinci defa geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine ikinci defa GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15358, Karar No: 2015/21313, Tarih: 19.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15358 E.  ,  2015/21313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/60556

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/379 (E) ve 2012/1275 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların müştekiye ait tırın yakıt deposunun kapağını kırmak suretiyle suça konu mazotu çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlı suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7628, Karar No: 2014/4897, Tarih: 20.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7628 E.  ,  2014/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, kaldı ki CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/5089, Karar No: 2019/9743, Tarih: 14.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5089 E.  ,  2019/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan ... sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra ... sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2019 tarihinde üyeler ... ile ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Nüfus kaydına göre 21.06.1997 doğum tarihli olup suç tarihinde 14 yaş 9 ay 19 günlük olan mağdure ile sanığın anlaşarak birlikte kaçtıkları ve cinsel ilişkiye girdikleri ve daha sonra resmi olarak evlendikleri, Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarih, 2012/241-2013/108 sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı ve hürriyeti tahdit suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

... sayılı TCK'nın "Hata" başlıklı 30. maddesinde;

"Fiilin icrası sırasında suçun kanunî tanımındaki maddî unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz. Bu hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâli saklıdır.

Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, "cezalandırılmaz" biçiminde düzenleme yer almaktadır.

Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, "cezalandırılmaz" biçiminde düzenleme yer almaktadır.

Maddede çeşitli hata halleri düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında suçun maddi unsurlarında hataya ilişkin hükme yer verilmiş, ikinci fıkra ile kişinin, suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleştiği hususundaki hatasından yararlanması öngörülmüş, üçüncü fıkrada, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait şartların gerçekleştiği konusunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişinin, bu hatasından yararlanacağı hüküm altına alınmış olup, fıkrada hem hukuka uygunluk sebebinin maddi şartlarında hata, hem de kusurluluğu etkileyen hata halleri düzenlenmiştir. Failin bu fıkra hükmünden yararlanabilmesi için, bulunduğu durum itibariyle hatasının kaçınılmaz olması şartı aranmıştır. Dördüncü fıkrada ise, kişinin işlediği fiilden dolayı kusurlu ve sorumlu tutulabilmesi için, bu fiilin bir haksızlık oluşturduğunu bilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Buna göre fail, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düşmüşse, diğer bir ifadeyle, eyleminin hukuka aykırı olmadığı, haksızlık oluşturmadığı, meşru olduğu düşüncesiyle hareket etmişse ve bu yanılgısı içinde bulunduğu şartlar bakımından kaçınılmaz nitelikte ise artık cezalandırılmayacaktır. Hatanın kaçınılmaz olduğunun belirlenmesinde, kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre şartları göz önünde bulundurulacaktır.

Maddenin birinci fıkrasının gerekçesinde; kast, suçun kanuni tanımındaki maddî unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir. Bu unsurlara ilişkin bilgisizlik, eksik veya yanlış bilgi sahibi olunması durumu ise, maddî unsurlarda hata olarak adlandırılır. Böyle bir hata kastın varlığına engel olur, açıklamalarına yer verilmiştir.

Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olup, bu unsurlara ilişkin bilgisizlik, eksik ya da hatalı bilgi, maddi unsurlara ilişkin bir hatadır. Bu hatanın kastın varlığına engel olacak düzeyde bulunması halinde sanığa ceza verilmeyecektir. Suçun maddi unsurlarına ilişkin hata, eylemin suç teşkil etmesi için bulunması zorunlu hususlara ilişkin bir yanılmadır. Maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde, hata dolayısıyla taksirli sorumluluk halinin saklı olduğu belirtildiğinden, taksirle de işlenebilen bir suçun maddi unsurlarında tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu hataya düşülmesi kusurluluğu ortadan kaldırmayacaktır.

Fail, cinsel ilişkide bulunduğu mağdurenin 15 yaşını doldurmadığı halde, 15 yaşını doldurduğu düşüncesiyle mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunur ve şikayetçi olmayan mağdurenin yaşı konusundaki hatası esaslı, diğer bir ifadeyle kabul edilebilir bir hata olursa, bu takdirde fail ... sayılı TCK'nun 30. maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun maddi unsurlarından olan mağdurun yaşına ilişkin bu hatasından yaralanacak, bunun sonucu olarak yüklenen suç açısından kasten hareket etmiş sayılmayacağından ve bu suçun taksirle işlenmesi hali kanunda cezalandırılmadığından ... sayılı CMK'nun 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatına karar verilmesi gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelindiğinde;

Mağdurenin beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları ve dava dosyasına göre; mağdurenin suç tarihinde 14 yıl 9 ay 19 gün yaşında olduğu suç tarihinde kaçmaya karar verdikleri ve rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri, ailenin şikayetçi olduğunu öğrenmeleri üzerine kendiliğinden gelerek teslim oldukları, sanık ... ile mağdurenin 07.07.2015 günü resmen evlendikleri, bu evlilikten 08.08.2014 ve 08.05.2018 tarihli iki çocuklarının olduğu olayda;

Sanık ...'ın davanın aşamalarında mağdurenin gerçek yaşını 15 ten büyük olduğunu savunduğu, her ne kadar Mahkeme gerekçesinde sanığın Sulh Ceza Mahkemesi sorgusunda mağdurenin yaşını 15 olduğunu belirttiği ve bu nedenle 15 ten küçük olduğunu bildiği ileri sürülmüş ise de, halk arasında tamamlanan yaşın esas alındığının olgu olduğu, sanık tüm aşamalarda mağdurenin yaşını 15 ten büyük olduğunu savunduğu, mağdurun on beş yaşından küçük olduğunun sanık tarafından bilindiğine dair savunmanın aksine hiç bir delil olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın mağdurenin gerçek yaşı hususunda kaçınılmaz hataya düştüğü ve hakkında TCK'nın 30. maddesinin uygulanması ve hükümlerin bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.