muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7925, Karar No: 2024/3835, Tarih: 23.05.2024

a. Katılanı duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezasından (1) kat artırım uygulanırken, hükümde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/1-a maddesi olarak ve artırım oranının (1) kat olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/996 Esas, 2023/1050 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4064, Karar No: 2015/4555, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4064 E.  ,  2015/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/7222, Karar No: 2014/14152, Tarih: 07.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7222 E.  ,  2014/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/226504

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 5.Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 18/02/2009

NUMARASI : 2007/507 (E) ve 2009/103 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iftira

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık H.. Ç..’in, gerekçeli kararın tebliğ edildiği 16.03.2009 tarihinde cezaevinde bulunduğu bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve temyiz isteminin süresi içerisinde yapıldığı kabul edilerek; ayrıca eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisinin, temyiz incelemesini yapan özel Daireye ait olduğunun anlaşılması karşısında; İstanbul 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2009 günlü eski hale getirme ile temyiz isteminin kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak ve;

Sanığın temyiz isteminin, hırsızlık suçundan aldığı mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kolluk tarafından yakalandığında kardeşi olan E.. Ç..'in kimlik bilgilerini kullandığı, bu nedenle E.. Ç.. hakkında kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; duruşmaya geldiğinde gerçek kimliğini söyleyen sanık hakkında, hırsızlık suçuyla ilgili olarak açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde, iddianame ile dava açtırılmadan diğer sanık hakkında açılan iddianamenin tavzihi ile yetinilip anılan suçtan sanığın hükümlülüğüne karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nın 170 ve 225. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık H.. Ç..'in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14815, Karar No: 2025/2332, Tarih: 18.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14815 E.  ,  2025/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1402 Esas, 2024/1870 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 57. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2022/489 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı ... Yatırım ve İşletme A.Ş. vekili ve davalı ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmek ve de davalı ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 18.02.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... İnşaat Tic. ve San. A.Ş. adına Av. ... ile davacı adına Av. ....ve davalı .... Yatırım ve İşl. A.Ş. adına Av. .... geldiler. Davalı İflas Nedeniyle Tasfiye Halinde ... Grup İnşaat A.Ş. adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; aşamalarda asıl dava dosyasının davalısı ... Şirketinin birçok kez iflasına karar verilmiş olup, istinaf incelemeleri sonucunda bu iflas kararlarının sonrasında kaldırıldığı, ancak Dairemizin bozma kararından sonra adı geçen şirket hakkında verilen iflas kararının Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 03.10.2024 tarihli kararı ile onandığı ve sonuç olarak davalı ... Şirketinin iflasının 07.07.2023 günü saat 10.13 itibari ile açılmasına dair verilen kararın kesinleşmiş olduğu, kararın, temyiz harçlarının eksik yatırılmış olması nedeniyle çıkarılan muhtıradan sonra harçların yatırılmamış olması nedeniyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar, davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin iflas nedeniyle vekalet ilişkisi son bulan ... Şirketi vekili Av. ...’e tebliğ edildiği belirlenmiştir.

Yapılacak iş iflas tasfiyesinin yapılmakta olduğu İcra/İflas Müdürlüğüne müzekkere yazılarak tasfiye usulünü, adi tasfiye söz konusu ise alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığını, iflas idare memurlarının seçilip seçilmediğini sormak, adi tasfiye söz konusu olup da iflas idare memurları seçilmiş ise Bölge Adliye Mahkemesi kararı, temyiz harçlarının eksik yatırılmış olması nedeniyle çıkarılan muhtıradan sonra harçların yatırılmamış olması nedeniyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar, davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin iflas idare memurlarından birine, basit tasfiye söz konusu ise anılan üç hususun elektronik tebligat yoluyla iflas tasfiyesi işlemlerini yürüten İcra/İflas Müdürlüğüne tebliğ edilmesi, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesindeki düzenleme gereği, uygulanma imkanı bulunan 346. maddesindeki prosedür işletildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14500, Karar No: 2013/17516, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14500 E.  ,  2013/17516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2006/11083, Karar No: 2006/16009, Tarih: 06.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11083 E.  ,  2006/16009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalılara ait pazarlama firmasının satış elemanlarınca kapıdan satış yoluyla 1 adet halı yıkama makinesı,1 adet Sony marka kamera ve 1adet tost makinası satın aldığını ,satış anında sözleşmenin ve cayma belgesinin verilmemesi nedeni ile cayma hakkını kullandığını davalı şirkete bildirdiğini ,davalının aleyhine sözleşmeye dayalı olarak icra takipleri başlattığını ,takibe dayanak yapılan sözleşmenin ve alım sırasında hile ile imzalattırılan bononun da usulsüz olduğunu ileri sürerek ,sözleşmeden ve imzaladığı bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir

Davalı davaya cevap vermediği gibi, duruşmaya katlmamıştar.

Mahkemece,davalı şirketin taraflar arasında imzalanan sözleşmeye dayalı takip yaptığı ,davacının itiraz ederek takibi durdurduğunu ,davalının bu kez başka icra takip dosyası ile bonoya dayalı takip yaptığını sözleşmeden bahsetmediğini ,borçlar kanunu kapsamında kalan uyuşmazlığa dava değerine göre Sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalı şirketten ,şirket elemanlarından kapıdan satış suretiyle satın aldığı halı yıkama ,sony kamera ,tost makinesı nedeniyle aralarında sözleşme düzenlendiğini ve satış bedeline karşılık senet düzenlendiğini, ancak kapıdan satış olmasına rağmen kendisine sözleşme verilmediği gibi cayma belgesinin de verilmediğini, bu yüzden satıştan 6 ... sonra 26.7.2004 tarihli iadeli taahütlü mektupla satıştan döndüğünü bildirdiğini, ancak davalının hakkında icra takibi yaptığını iddia ederek borçlu olmadığının tespitini 2006/11083-16009

istemiştir.Davacının iddiasına göre taraflar arasındaki ilişki 4077 sayılı kanunun 1,3 ve 8.maddelerinin kapsamında kalmakta olup, aynı yasanın 23.maddesine hükmü gereği miktara bakılmaksızın bu tür davalara bakmak Tüketici Mahkemesinin görevi kapsamındadır.Öyle olunca mahkeme tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri değerlendirerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6849, Karar No: 2019/15439, Tarih: 28.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6849 E.  ,  2019/15439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı suça sürüklenen çocuklar hakkında 1.320 TL olan adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün olmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle cezasından artırım yapılırken 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosyada yer alan 27.02.2015 tarihli CD çözüm tutanağı içeriğine göre, şüpheli üç şahıstan birinin kolluk tarafından bilinen şahıslardan olması sebebiyle suça sürüklenen çocuk ... olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında güvenlik kamerası kayıtlarında görünen kişinin kendisi olmadığını söylediği, bunun üzerine bilirkişiden 24.06.2015 tarihli rapor alındığı, anılan raporda tespit edilen görüntülerde yer alan şüphelilerin iş bu davada yargılanan suça sürüklenen çocuklar olup olmadığını teşhis edecek yüzlerini net şekilde gösterir görüntü olmadığının belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun CD inceleme tutanağında yer alan ve kendisine gösterilen fotoğraflardaki kişinin de kendisi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; güvenlik kamerası kayıtlarının suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu ya da Polis Kriminal Labaratuvarına gönderilerek, görüntü iyileştirme teknikleri kullanılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulması gerekirken, eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.