muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2834, Karar No: 2014/5551, Tarih: 07.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2834 E.  ,  2014/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9.SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/145-2011/422

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin . Cad. .. Sok. No 7/40 Kat 17 .. adresindeki bağımsız bölümün su ihtiyacını karşılamak amacıyla davalı kurum ile 09.04.2009 tarihinde abonelik sözleşmesi yapıldığını, sözleşme ile kanal katılım ve şebeke bedeli olarak toplam 7.116,00 TL talep edildiğini, bu bedelin ödendiğini, istenen bedelin yerinde olmadığını belirterek ödemesi gerekli miktarın bilirkişi marifeti ile tesbiti ile fazla tahsil edilen meblağın müvekkiline iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 3.410,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Yasada açıklandığı üzere Tüketici bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişidir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Yasada açıklandığı üzere Tüketici bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı tarafından, su akışının sağlanması amacı ile (abonelik tesisi için) ferdi su abonesi olmak için talep edilen bedelden sorumlu olmadığının tespiti talep edilmekte olup, bu durumda taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Somut olaya 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, 4077 sayılı Kanunun 23.maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6095, Karar No: 2020/1604, Tarih: 23.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/6095 E.  ,  2020/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen, katılanlar ... ve ...'ya yönelik yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit ve katılan ...'ya yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuğun, yanında kimliği tam olarak tespit edilemeyen bir çok kişi ile birlikte Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile ilgili adliye bahçesinde katılanların üzerine yürüyüp "siz öldünüz, oğlunuzu öldüreceğiz" şeklinde sözler söylemek sureti ile katılanları birden fazla kişi ile birlikte tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, kimliği belirsiz kişilerin kim olduklarının tespiti yapılmadan, iştirak iradelerinin olup olmadığı, ani gelişen tartışma ortamında suça sürüklenen çocuğun ve diğer sanıkların ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdikleri yöntemince tartışılmadan yetersiz gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında da birden fazla kişiyle birlikte tehdit eyleminden mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'ya karşı yaralama suçu yönünden, suça sürüklenen çocuğun soruşturma ve kovuşturma evresinde kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama suçunu kabul etmediği, olay yerini gösterir kamera kaydının olmadığının tespit edildiği, katılanın, üzerine içlerinde suça sürüklenen çocuğun da olduğu on kişilik bir gurubun kemerlerle saldırdığı şeklinde anlatımları karşısında, suça sürüklenen çocuk, katılanlar ve tanık anlatımlarının yöntemince irdelenmesi ve hangi anlatımlara hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16714, Karar No: 2022/16, Tarih: 17.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16714 E.  ,  2022/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Esastan red

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Sanık müdafinin 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde öngörülen onbeş günlük süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin atfı cürüm dışında delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığın eylemi işlediğine yönelik müşteki ve tanık beyanında ibare bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşamadığına ve cezada alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir durum bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların müştekinin kullandıklarını bildikleri ve reçete ile temin edilebilen “xanax” isimli ilacı vermesini istedikleri ve müştekinin kabul etmemesi üzerine silahla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların müştekiye yönelik eylemleri hakkında TCK’nın 149/1-a, c, h, 62/1. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, sanıklar tarafından müştekiye ait 18 TL değerindeki xanax isimli ilacın müştekiyi yaşamı tehlikeye sokmayacak ve fakat basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralamak suretiyle alınmış olsa bile, suç tarihi olan 06.09.2014 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesiyle sanıklara verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

2)Karar duruşmasında sanık ...'a son söz hakkı verildikten sonra sanıklar müdafiilerine söz hakkı verilerek, 5271 sayılı CMK’nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 306. maddesi uyarınca hükmün temyiz isteminde bulunmayan sanık ...’e sirayetine, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 5. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2682, Karar No: 2018/4606, Tarih: 30.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2682 E.  ,  2018/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; Gündoğdu Mahallesi İstiklal Caddesi Kocaçeşme Sokak No:124 .../... adresindeki iş yerinin, Gündoğdu Köyü Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneğine yardım amacıyla 1993 yılında çay ocağı olarak işletilmek üzere davalı belediye tarafından işyeri açma ruhsatı verildiğini, bu işyerinin adı geçen dernek tarafından kendi üyelerinden olan davacıya kiraya verildiğini, davacının bu alana et, mangal ve canlı balık tesisi kurduğunu, davalı tarafından sonradan yapılan imar değişikliği ile davacı tarafından yapılan tesislerin imar yolundan kaldığından bahisle muhdesatın bedeli ödenmeksizin yıkıldığını, davacının zararının tespiti amacı ile delil tespiti talep ettiğini ve bu dosyada belirlenen zararın tazmini için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı, davacı tarafından yapılan tesislerin imar uygulaması sonrasında ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığını ve yıkımın 775 sayılı Gecekondu Yasası'nın 18. maddesi uyarınca gerçekleştirildiğini savunmuştur. Davalının bu beyanı nazara alındığında, idari bir kuruluş olan belediyenin yasaların kendisine yüklediği görevi hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Ancak 25/08/2017 tarih ve 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 42. maddesine eklenen fıkrada; “İdari yargının görev alanına giren konularda ilamsız takip yoluna başvurulamaz” şeklinde; yine aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 9. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na eklenen geçici 13. maddede; “İdari yargının görev alanına giren konularda, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılmış ilamsız icra takipleri

hakkında, talep üzerine icra müdürünce 42’nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca dosya üzerinden düşme kararı verilir ve karar alacaklıya resen tebliğ edilir. Alacaklı, düşme kararının tebliğinden itibaren yedi gün içinde şikayet yoluna başvurabilir. Düşme kararının kesinleşmesinden itibaren otuz gün içinde idari yargı merciinde dava açılabilir. Düşme talebinin reddine veya düşme kararı hakkındaki şikayetin kabulüne ilişkin karar kesinleşmeden takibe devam edilemez. Birinci fıkra kapsamındaki ilamsız icra takipleri hakkında açılmış itirazın iptali veya itirazın kaldırılması davalarında talep üzerine, karar verilmesine yer olmadığına karar verilir. Tarafların yaptığı takip ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti üzerlerinde bırakılır. Bu kararın kesinleşmesi üzerine takip dosyası icra müdürlüğüne iade edilir ve takip hakkında birinci fıkra uyarınca işlem yapılır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dava dosyası 694 sayılı KHK’nın 8 ve 9. maddeleri kapsamında değerlendirildiğinde; eldeki uyuşmazlıkla ilgili olarak 694 sayılı KHK’nın yukarıdaki maddeleri kapsamında işlem yapılarak karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1137, Karar No: 2016/2430, Tarih: 27.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1137 E.  ,  2016/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Hukuk Mahkemesi'nin 06.08.2014 tarih ve 2014/299 E.-2014/245 K. sayılı ilamın taraflara tebliği ile yasal temyiz süresi beklendikten sonra, temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesinden döndükten sonra, temyiz edilmemesi halinde tebligat evrakları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3205, Karar No: 2015/4510, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3205 E.  ,  2015/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/35555, Karar No: 2014/23042, Tarih: 01.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35555 E.  ,  2014/23042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/216059

MAHKEMESİ : Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2011/1535 (E) ve 2012/278 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Atılı suçu kabul etmeyen sanık Ü.. Ö.. hakkında; diğer sanık Ç.. B..'nin atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında, cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gibi şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi de gözetilmek suretiyle beraatine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosya içeriğine göre; müştekinin saat 06.30'da fark ettiğini belirttiği hırsızlık eylemine konu telefonun aynı gün saat 11.50'den itibaren sanık Ç.. B..'ye ait hat ile kullanılmaya başlanıldığının sabit oluşu, sanığın telefonun diğer sanık Ü.. Ö.. tarafından tamir ettikten sonra kullanması için kendisine bırakıldığına dair beyanının ise doğrulanamamış olması karşısında; sanık Ç.. B..'nin eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık Ç.. B.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ü.. Ö.. ve Ç.. B..'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayıyı yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık Ç.. B.. hakkında kazanılmış hakkın gözetilmesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.