muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/580, Karar No: 2007/582, Tarih: 18.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-580 E.  ,  2007/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince “davanın reddine” dair verilen 14.06.2006 gün ve 2006/18 E.,2006/592 K. sayılı kararın incelenmesi davacı idare temsilcisi tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/11885-15235 sayılı ilamı ile ;(..Kadastro sırasında .... Köyü  103 ada 9 parsel sayılı 716,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla  niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar  A.K. ve S. K.  adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece  davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adlarına  tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davacı Orman Yönetimi  tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın,  çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yer yer mezarların bulunduğu, davalı  parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği, çevresindeki tarım alanları ile bütünlük içinde olduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında yeşile boyalı alan içinde gözükmekle birlikte, eğiminin düşük oluşu, üzerinde orman ağaçlarını temsil eden işaretlerin bulunmadığı, hava fotoğrafları ve amenajman planında ziraat arazisi olarak gözüktüğü,  bu sebeplerle orman sayılmayan  yerlerden olduğu belirtilmiştir. Diğer taraftan  dosya arasında yer alan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın  devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, üzerinde çok sayıda meşe, dişbudak ve dardağan  ağaçları bulunduğu, orman arazisi niteliğinde bulunduğu   ifade edilmiştir. Hal böyle iken, orman bilirkişi raporu kendi içinde ve ziraat bilirkişi raporu ile  çelişik olup, mahkemece değinilen çelişkiler üzerinde durulup yöntemince giderilmemiş, böylelikle çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman orman  bilirkişi   tarafından düzenlenen rapor  çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir   fen   elemanı   aracılığıyla   yeniden   yapılacak  inceleme  ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005  gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece ilkin direnme kararı verilip, ardından önceki karardan farklı olarak davanın kabulüne denilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalılardan  A. K.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiş; bu karar davacı idare temsilcisinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık kısmında açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

TEMYİZ EDEN:  Davalılardan  A. K.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiş; bu karar davacı idare temsilcisinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık kısmında açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sırasında 12.4.2007 tarihli celsede tarafların beyanları alındıktan sonra “Mahkememizin 14.06.2006 tarih 2006/18-592 sayılı hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla DİRENİLMESİNE” denmiş ise de 2.madde olarak “Davacının davasının kabulüne “ şeklinde hüküm kurulmuştur.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun; tarafların beyanları alındıktan ve  mahkemece “direnilmesine” dendikten sonra, aynı hükümde ilk karardan dönülerek  açıklanan bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtelim ki, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun  429/2 maddesinde bozma sonrası mahkemece yapılacak işlemler açıklanmıştır. Buna göre mahkeme, temyiz edenden 434 madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip, dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verecektir.

Mahkemece direnme kararı verilmekle bir taraf yararına usuli kazanılmış hak doğacağından ilk kararın aksine bir karar vermek usuli kazanılmış hakkın ihlali anlamına gelir.

Somut olayda mahkemece yapılacak iş; ilk karar red yönünde olduğundan ve direnme kararı verildiğinden, direnme kararına uygun red kararı vermektir.

Açıklanan nedenlerle , Mahkemece  direnme kararı vermekle gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak red kararı verilmesi gerekirken , direnme hükmüne rağmen  ilk karardan dönülüp “kabul” kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

S O N U Ç   : Davalılardan A. K.'nın temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz  itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 18.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30069, Karar No: 2015/1791, Tarih: 21.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/30069 E.  ,  2015/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/161861

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2011/284 (E) ve 2013/88 (K)

SUÇLAR : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, yasak silah taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık A.. Ç..'a yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin, Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık A.. Ç.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık A.. Ç.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

Müşteki İ.. E.. ile temyiz incelemesine konu olmayan diğer sanık M.. Ç..'ın, İdris'e ait evin önünde tartışırlarken, eve 7-8 metre uzaklıkta bulunan Murat'ın arkadaşı olan sanık A.. Ç..'ın tabanca ile havaya altı el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1037, Karar No: 2019/15092, Tarih: 04.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1037 E.  ,  2019/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 3224 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Açılan kamu davasının niteliğine göre; davaya katılma hak ve yetkileri Kanunda açıkça yazılı olmayan ve suçtan doğrudan zarar görmeyen İl ve İlçe Sağlık Müdürlüğü veya Diş Tabipleri Odası gibi tüzel kişi kurumların davaya katılma ve hükmü temyize yetkileri bulunmadığı, Ankara Diş Hekimleri Odası’nın mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi kazandırmayacağından, şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 04/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/318, Karar No: 2018/7794, Tarih: 17.12.2018

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2016/318 E.  ,  2018/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Küçükçamurlu Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 12 ve 14 parsel sayılı 1.310.18 ve 3.173.70 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ... tapu kaydına dayanarak, tapu kayıtlarının iptali ve payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemce usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 121 ada 12 ve 14 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve 1/12 payın davacı ..., 1/12 payın ... adına tesciline 10/12 payın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi davacılar adına tescile karar verilen paylara yöneliktir. Mahkemece dava konusu taşınmazların davacıların dayandığı paylı tapu kapsamında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki dayanılan tapu kaydı "çardak dağının eteği, kayranlı gediği, kale gediği, alıç ve darı deresi" sınırlarını ihtiva etmekte olup bu sınırların zeminde birleştirilmek sureti ile geometrik bir alan oluşturması mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kapsamında kaldığından söz edilemeyeceğine göre uyuşmazlığın zilyetlik hükümleri göz önüne alınarak çözülmesi gerekir. Ne var ki davacılardan ... dava konusu taşınmazın (1980 yılında vefat eden) ...'dan kaldığını ileri sürerek taşınmazların adına tescil isteminde bulunmuş olduğu, ...'nın davacı dışında başka mirasçısı bulunduğu halde davacıya babasından kendisine ne şekilde intikal ettiği hususu sorulup saptanmamış; başka bir ifade ile taşınmazın adına tescilini talep edebilmesi için aktif dava ehliyeti olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca davacı ...'ya taşınmazların babasından kendisine hangi yolla intikal ettiği hususunda diyecekleri sorulup saptanmalı murisin sağlığında bağış, (satış) ya da mirasçılar arasında pay devri gibi hukuki yollarla taşınmazın temyize konu payının adı geçen davacıya geçmiş olduğunun kanıtlanması halinde davacının ve ayrıca diğer davacı ...'nin dava konusu taşınmazda çekişmeli paylarda hangi tarihten beri ne sıfatla ve ne şekilde zilyet oldukları sorulup saptanmalı bundan sonra toplanan tüm deliller ile birlikte değerlendirilmeli ve davacılar tarafından önceki hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle davalı lehine oluşan kazanılmış hak göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9039, Karar No: 2012/18135, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9039 E.  ,  2012/18135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.02.2011 tarih ve 2008/416-2011/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, davacının davalı şirketin %22,5 oranında hissedarı ve aynı zamanda yetkili iki müdüründen biri olduğunu, 04.09.2007 tarihinde ortaklarla yapılan toplantıda bu yönde bir açıklama yapılmadığı ve karar alınmadığı halde diğer yetkili müdür tarafından 17.09.2007 tarihinde genel kurul toplantısı yapılacağının toplantı gündemi eklenmiş mektupla kendisine bildirildiğini, alınan kararların yoklukla malul olduğunu, şirket merkezinden ayrı bir yerde toplantı yapılmasının da kanun ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, alınan kararların davacıyı devre dışı bırakma amacını güttüğünü, ana sözleşmenin 10. maddesinde yer alan şirket ortaklarının tamamının rızası olmadan ortaklarca gerçek ve tüzel kişilere hisse devredilemeyeceği hükmünün usulsüz biçimde ve Türk Ticaret Kanunu hükümlerinin uygulanacağı doğrultusunda değiştirildiğini ancak bu kararın alınabilmesi için oybirliğinin şart olduğunu ve bu kuralın ihlal edildiğini ayrıca 30.04.2007 tarihli ortaklar kurulunda, davalı şirketin sermaye artırımı halinde davacıya bedelsiz hisse verileceğini taahhüt etmiş olmasına rağmen bu taahhüdün yerine getirmediğini, davacının da karara muhalefet şerhi koyduğunu, bu durumun davacı hissesinin eritilmesine yönelik kötü niyetle yapılan sermaye artırımı olup yasa ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, söz konusu ortaklar kurulu kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 17.09.2007 tarihli ortaklar kurulunda ana sözleşmenin 10. maddesinde yapılan değişiklikle ilgili davanın TTK 381. maddesindeki üç aylık hak düşümü süresi geçirildikten Sonra açıldığı, usulsüz çağrı iddialarının, iptal prosedürü içinde ve süresinde açılmış bir davada tartışılabileceğinden bu yöne ilişen davacı iddialarının değerlendirilemeyeceği, ana sözleşme değişikliği koşullarının şirket ana sözleşmesi 15. maddesinde düzenlendiği ve TTK 513. maddesine atıf yapıldığı, bu hükme göre karar nisabının, şirket sermayesinin 2/3'üne Sahip ortaklarca oluşturulabileceğinden ve 17.09.2007 tarihli ana sözleşme tadil kararı Sermayenin % 77,5 çoğunlukla alınmış bir karar olup, yokluk yaptırımına tabi bulunmadığı, Sözleşmesel müktesep hak ihlali iddiasının da iptal prosedürü içinde ve yasal hak düşümü süresi içinde açılmış bir davada değerlendirilebileceği, birleşen davada 30.04.2008 tarihli sermaye artışı kararının, sermayenin % 70'ine sahip ve 2/3 oranının üzerindeki oylarla alındığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21573, Karar No: 2015/2078, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21573 E.  ,  2015/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/3067, Karar No: 2017/11309, Tarih: 09.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/3067 E.  ,  2017/11309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın vasisi ...'in 03/06/2014 tarihli temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ... Devlet Hastanesi'nin 23.02.2009 gün ve 405 sayılı Özürlü Sağlık Kurulu raporunda, sanık hakkında "hafif zeka geriliği" teşhisi konulduğunun belirtildiği, Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 28.12.2010 tarih, 2010/1381 Esas ve 2010/1464 Karar sayılı kararında da ...Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 09/12/2010 gün 19056 sayılı raporu ile "hafif derecede mental reterdasyon davranım bozukluğu rahatsızlığının saptandığının" belirtildiği, 13.09.2011 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık raporunda" mental reterdasyon tanısı nedeniyle askerliğe elverişle olmadığının" belirtilmesine rağmen bozma sonrası mahkemece alınan ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 29.03.2016 tarihli raporunda "suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinden istifade edemeyeceğinin" belirtilmesi nedeniyle raporlar arasında bulunan çelişkinin giderilmesi için, Adli Tıp Üst Kurulu'ndan muayene yapıldıktan sonra ''sanığın suç tarihinde işlediği eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15418, Karar No: 2021/1092, Tarih: 14.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15418 E.  ,  2021/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın nevi ve miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesine göre sanık müdafiinin mürafaa talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında, ..., ... ve ...’na karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/13-12 sayılı Kararı ile aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizlerinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen hükümlerin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında, ... ve ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Tarafların, olayın başlangıç ve gelişimine yönelik farklı beyanlarda bulundukları, taraflar arasında karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen ve her iki tarafın da yaralandığı olayda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğine göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı

ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine değerlendirilmesiyle, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (¼) uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında, ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “düşme” kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;