muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2512, Karar No: 2024/6544, Tarih: 18.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2512 E.  ,  2024/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/9 E., 2020/22 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı bir kısım davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 15.09.2008 tarihli dilekçesinde; 5304 Sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 Sayılı Kanun) ile Değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, Duraklı köyünde 101 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp, kısmi ilana çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik olan taşınmazlar, orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek, bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Davaya konu olan yerler hakkında 107 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel numaraları ile düzenlenen kadastro tesbit tutanakları, Kadastro Mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olmaları gerekçesi ile malik haneleri boş bırakılmak suretiyle Kadastro Mahkemesine gönderilmiş, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; sübut bulmayan davanın reddine, dava konusu Mardin ili Mazıdağı ilçesi Bahçecik köyü 107 ada 1, 2, 3 ve 4 sayılı parsellerin tespit gibi davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2017 tarihli ve 2015/12379 Esas, 2017/1636 Karar sayılı kararıyla; "Mahkemece yapılan keşifte dinlenen bilirkişi, memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları belirlenmiştir. Bu nedenle taşınmazların orman sayılan yerlerden olduklarına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir, ne varki dava, Orman Yönetimince yörede yapılan 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun kapsamında yapılan kadastronun kısmi ilanında açılmış bulunmasına ve çekişmeli taşınmazın malik hanesi ve cinsi boş bırakılarak düzenlendiğine ve somut olayda 3402 sayılı Kanun'un 30/2 maddesi koşulları bulunduğuna göre, kadastro hakiminin bu tür davalarda gerçek hak sahibini resen araştırıp bulması ve doğru sicil oluşturma görevi bulunduğu halde çekişmeli taşınmazlar 107 ada 1, 2, 3 ve 4 sayılı parsellerin malik haneleri boş bulunduğu dikkate alınmadan davalılar adına tespit gibi tesciline şeklinde infazda tereddüt uyandıracak şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir. Bu nedenle taşınmazların cinslerinin belirlenip hüküm altına alınması ve hangi parselin hangi davalı adına tespit ve tesciline karar verildiğinin açık şekilde gösterilmesi zorunludur." gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; "dosya arasında mevcut 15.12.2019 tarihli Bilirkişi Kurulunun krokili raporuna göre dava konusu taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin en eski tarihli hava fotoğrafları, bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve amenajman planında nitelendiriliş biçimi, 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumları, zilyetlikle ormandan toprak kazanılamayacağına dair Anayasa Mahkemesi kararı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş dahi olsa salt orman toprağının orman sayılan yerlerden olduğu düşünülerek, taşınmazların toprak yapıları, bitki örtüsü ve çevreleri incelenmiş, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından celp edilen belgeler yerine uygulanmış, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterilmiş ve düzenlenen rapora göre dava konusu taşınmazların 1962 tarihli Diyarbakır-M44-C3 memleket haritasında ve 1958 tarihli hava fotoğrafında orman bitki örtüsü taşıyan alanda belirlendiği, taşınmazların eski tarihli memleket haritasında ve hava fotoğrafında orman bitki örtüsü ile kaplı yeşil alanda tespit edilmiş olmaları karşısında taşınmazların orman bitki örtüsü taşıdığı ve 3116 sayılı Kanuna göre orman sayılan yerlerden oldukları, eski tarihli memleket haritasında orman bitki örtüsü taşıyan alanda tespit edilen taşınmaz alanların eylemli hali itibariyle kapalılık arz eden orman bitki örtüsü taşımayan alanda yer aldıkları, bu durumda taşınmazlar üzerinde var olan orman bitki örtüsünün zaman içerisinde sahadan kaldırıldığı ve taşınmazların tarım veya hali arazi alanına dönüştürüldüğü anlaşıldığından, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsünün kaldırılmış olması toprağın orman olan niteliğini değiştiremeyeceğinden ve Mazıdağı Orman İşletme Şefliğinin 2015-2034 uygulama yıllarını havi Orman Amenajman Planı Meşçere Haritasında söz konusu taşınmazların OT rumuzu ile gösterilen Ağaçsız Orman Toprağı alanında gösterildikleri de gözetildiğinde; dava konusu Mardin ili Mazıdağı ilçesi Bahçecik Mahallesi Şevla Cade mevkiinde kain 107 Ada 1-2-3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların 6831 sayılı Kanuna göre orman sayılan yerlerden oldukları anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, asli müdahiller tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, her ne kadar önceki bozma ilamında İlk Derece Mahkemesince yapılan keşifte dinlenen bilirkişi, memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları belirtilmiş ise de bu hususun maddi hatadan kaynaklandığı ve 15.12.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunda taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmasına göre, asli müdahillerin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden asli müdahil ...'ten alınmasına,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına,

427,60 TL onama harcının temyiz eden asli müdahil ...'ten alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4019, Karar No: 2014/6742, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4019 E.  ,  2014/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2010/226-2013/264

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2013 tarih ve 2010/226-2013/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın davalı tarafından nakliyesi sırasında çalındığını, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 27.925,50 TL'nin 16.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, kusursuzluğunu ispatlayamayan davalı taşıyıcının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosya kapsamında bulunan kararın davalıya tebliğine dair tebligat evrakı incelendiğinde, tebliğin 01.07.2013 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapıldığı, ancak davalının adreste bulunmama sebebinin araştırılmaması, buna ilişkin beyanların tebliğ tutağına yazılıp imzalatılmaması, adreste bulunmama nedeniyle tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirilmemesi karşısında kararın usulünce tebliğ edilmediği, bu nedenle davalı vekilinin 01.08.2013 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece taşıma ve sigorta konularında uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek kusursuzluğunu ispatlayamayan davalının zarardan sorumlu olduğu kabul edilmiş, yine aynı bilirkişi tarafından yapılan zarar hesabına göre davacının talep edebileceği tazminat tutarı 27.925,50 TL olarak belirlenmiştir. Ancak, çalınan araçtaki emtia gıda maddesi olup, görüşüne başvurulan bilirkişinin hangi sebeple bu konuda uzman olduğu anlaşılamamıştır.

Ayrıca, aynı bilirkişi raporunda poliçeye ekli bulunan, emtia cinsi ve araç bilgilerini kapsayan listelerin dosyaya sunulması, listeler ile ekspertiz raporundaki bilgilerin örtüşmesi halinde davalının sorumlu tutulabileceği belirtilmiş ve mahkemece 14.03.2013 tarihli celsede bu listelerin celbine karar verilmiş ise de, davacı sigorta şirketi tarafından gönderilen müzekkerede söz konusu ekli listenin bulunmadığı belirtilmiştir. Bu itibarla, mahkemece, konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan rapor aldırılması ve eksiklikler giderilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6264, Karar No: 2024/5961, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6264 E.  ,  2024/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/677 E., 2024/788 K.

KARAR : Süreden ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Keşan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/917 E., 2023/734 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; anlaşmalı boşanma protokolü uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, protokolde kabul etmedikleri yönler bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadına İlk Derece Mahkemesinin kararının usulüne uygun olarak 13.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf süresinin 27.02.2024 tarihinde gün bitiminde sona erdiği, davalı kadın vekili Av. ...'in uyap sisteminden gönderdiği 07.03.2024 havale tarihli dilekçesi ile istinaf kanun yoluna başvurduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının süresinde istinaf edilmediği gerekçesi ile istinaf talebinin süre yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, 27.02.2024 tarihinde istinaf dilekçesini UYAP sistemine cevap dilekçesi adı ile yüklediğini, önemli olanın dilekçe içeriği olduğunu, süresinde istinaf talebinde bulunduklarını, istinaf incelemesi yapılması gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, 27.02.2024 tarihinde istinaf dilekçesini UYAP sistemine cevap dilekçesi adı ile yüklediğini, önemli olanın dilekçe içeriği olduğunu, süresinde istinaf talebinde bulunduklarını, istinaf incelemesi yapılması gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık UYAP sistemine 27.02.2024 tarihinde cevap dilekçesi olarak yüklenen davalı kadın vekilinin istinaf dilekçesinin süresinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk

Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci, 352 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kadına usulüne uygun olarak 13.02.2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadın vekilinin istinaf süresinin bitiminden sonra istinaf başvuru dilekçesi verdiğinden istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmişse de; dosyanın incelenmesinde istinaf süresinin son günü olan 27.02.2024 tarihinde saat 21:27'de davalı kadın vekili tarafından Uyap ortamına cevap dilekçesi olarak yüklenen dilekçe içeriğinin istinaf dilekçesi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı kadın vekilinin süresinde istinaf talebi olduğu gözetilerek istinaf itirazlarının incelenmesi gerekmekte olup, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11171, Karar No: 2017/5403, Tarih: 07.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11171 E.  ,  2017/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, nitelikli dolandırıcılık (sanık ...); nitelikli dolandırıcılık (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12725, Karar No: 2014/17945, Tarih: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12725 E.  ,  2014/17945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/110778

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2012

NUMARASI : 2010/38 (E) ve 2012/55 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

24.12.2009 tarihli tutanak içeriği, sanık savunmaları, mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerinin hırsızlık ihbarını alıp olay yerine gittikleri sırada olay yerine yakın yerde 31 Z 0499 plakalı gri renkli Hyundai marka aracın süratli bir şekilde yanlarından geçtiğini görüp olay yerindeki kişilerin hırsızlığı yapmaya çalışan şahısların bahse konu araç ile kaçtıklarını belirtmeleri üzerine aracın gidiş istikametinde yaptıkları takip sonucu bahse konu aracın yanında sanıkları gördükleri, sanık H.. B.. dışındaki sanıkların kaçtıkları, sanıkların kolluk görevlilerini görünce aracın 5-6 metre ötesine içi mazot kokan boş bidon ve mazot kokan 6 metrelik plastik hortumu attıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların mağdura ait tırın mazot depo kapağının kilidini kırarak mazot çaldıkları, bu itibarla yüklenen suçlardan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16282, Karar No: 2014/12205, Tarih: 03.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/16282 E.  ,  2014/12205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2009/471-2013/403

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraf vekilleri ile Fer'i Müdahil vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Ö.. Ö.. ile davalı şirket vek. Av. A.. F.. K.. ve davalı asil A.. K.. ile fer'i müdahil vek. Av. H.. Ö..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf ve taraf avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, bankadan temlik alınan Genel Kredi Sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla asıl borçlu ve kefiller hakkında başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin bir kısım ortakları ile alacaklı görünen G.. Motorlu Araçlar Şti.'nin fiili ve gayri resmi ortaklık içinde bulunduklarını, M. S.. Ç..'nun 01.05.2007 tarihinde davalı A.. K..'nın A..'de sahibi olduğu %40 hisseyi devraldığını, hisse devir bedeli olarak öngörülen 10.000,000 Euro'nun A.. adına kredi kullanılarak kredi borcunun M. S.. Ç.., B.. B.. ve Ö.. Ç. tarafından geri ödenmek üzere temini konusunda anlaşmaya varıldığını, M.S.. Ç..'nun da bu krediye kefil olduğunu, ancak müvekkili şirketten M. S.. Ç..'nun hesabına para aktarıldığını, A..'nin zarara uğratıldığını, M.S.. Ç..'nun halen şirket ortağı olduğunu, kredi borcunun müvekkili şirketin kaynaklarından ödendiğini, davacı şirketin ortakları ve banka ile muvazaalı işlem yaptığını, nitekim bankanın 28.01.2009 tarihinde hesabı kat etmesine rağmen, temlik sözleşmesinin 27.01.2009'da yapıldığını, bu durumun temlikin gerçek olmadığını gösterdiğini muvazaalı işlemlerde bulunan davacı ve ortakları arasındaki perdenin kaldırılması gerektiğini, kanuna karşı yapılan hileye hukuk düzeninin izin veremeyeceğini, müvekkili A.. şirketinin dolandırıldığının savcılık aşamasında alınan bilirkişi raporuyla da sabit olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.