muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6364, Karar No: 2010/13162, Tarih: 27.12.2010

Şu halde, mahkemece, davanın yukarı da belirtilen şekilde nitelendirilerek, tarafların bu yolda gösterdikleri delillerin tümüyle toplanması, bu meyanda davada delil olarak dayanılan yabancı dildeki tahsil belgesinin aslının veya onaylı örneğinin davacıdan istenerek tercüme ettirilmesi, gerekirse davadışı yabancı uyruklu şirket hakkında da dava açması için davacıya önel verilerek bu davanın sonucuna göre tahsil edilen bu para nedeniyle davacının yabancı uyruklu şirkete ortaklığının gerçekleşip gerçekleşmediği, söz konusu ortaklığın gerçek hak sahipliği doğuran niteliği bulunup bulunmadığı değerlendirilip öncelikle davacı ile dava dışı yabancı şirket arasındaki hukuki ilişkinin netlikle belirlenmesi, bu yolda açılacak davanın davacının yabancı şirkete ortak olmadığı gibi bir sonuca ulaşması halinde, davacının parasının yabancı şirkete verilmesi olgusunda davalı şirket ve yöneticilerinin ne gibi bir rolü bulunduğunun, ileri sürülen kanıtlar çerçevesinde ve gerektiği takdirde davalı şirket ve grup şirketlerinin kayıtları üzerinde aralarında şirketler hukuku ve sermaye piyasası konusunda uzmanların bulunduğu bilirkişi heyeti marifetiyle yaptırılacak kapsamlı bir inceleme suretiyle ele alınıp varsa sorumluluklarının saptanması, bu suretle davacının, iradesinin ileri sürüldüğü gibi davalılarca fesada uğratılmak suretiyle haksız bir fiile maruz bırakılarak parasının alındığı ve iade edilmediği yolundaki iddiasının tatminkar bir biçimde araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12601, Karar No: 2015/25752, Tarih: 15.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/12601 E.  ,  2015/25752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, sefer prim alacaklarının, davalı-karşı davacı ise sefer prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-karşı davalı isteminin özeti:

Davacı-karşı davalı işçi vekili, uluslararası tır şoförü olan davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve sefer primi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı-karşı davacı işveren cevabının özeti:

Davalı-karşı davacı işveren vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu, ayrıca davacıya verilip de davacının iade etmediği sefer harcırahları bulunduğunu savunarak davanın reddini, karşı dava olarak ise 4120,55 Amerikan Doları sefer harcırahının davacı-karşı davalı işçiden tahsilini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş aktinin davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde haksız olarak fesih edildiği kanaatine varıldığı, davacı işçi vekili her ne kadar asgari ücret ve sefer primi alacaklarından kesinti yapıldığını iddia etmiş isede bunların hangi dönemlere hangi sefere ve ne tutarda olduğunu açıklamadığı, tır şoförlerinin çalışma saatlerini kendilerinin ayarladığı, genel tatil çalışmasının tanıkla ispatının mümkün olmadığı, bu nedenle genel tatil ücreti talebinin reddinin gerektiği, davalı karşı davacı işverenin davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davacı -karşı davalı işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti haricindeki taleplerinin reddine ve davalı karşı davacı işverenin davaının reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı-karşı davalı işçi vekili ve davalı-karşı davacı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, ... 'nden gelen yurda giriş çıkış kayıtlarında fesihten önceki son 1 yıl içinde davacının 9 kere Yurt dışına çıktığı ve 9 kere giriş yaptığı görülmektedir. Buna göre davacı son 1 yıl içinde 9 sefer yapmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücret meblağının ayda ortalama 1,5 sefer yaptığı kabulü ile hesaplanması hatalıdır. Ücret meblağı davacının son 1 yıl içinde 9 sefer yaptığı göz önüne alınarak tespit edilmeli ve bu durumdan etkilenen alacak kalemleri buna göre yeniden hesaplanmalıdır.

3-Davacı lehine Yurt'a giriş çıkış kayıtları gözetilerek genel tatil ücreti alacağının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır. Genel tatil ücretinin hesaplanmasında, asgari ücrete yukarda açıklanan şekilde tespit edilecek sefer priminin eklenmesi sonucunda bulunacak ücretin göz önüne alınması gerektiği dikkate alınmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9476, Karar No: 2016/461, Tarih: 18.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9476 E.  ,  2016/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/378155

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2011/303 (E) ve 2011/766 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık M.. Ö.. hakkında verilen kararın temyiz incelenmesinde;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. Ö..'in, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk H.. Ç.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyizinde;

Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın miktarına göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk H.. Ç..'ın temyiz isteğinin REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk H.. Ç.. hakkında hırsızlık suçundan verilen kararların temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk H.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11036, Karar No: 2013/11237, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11036 E.  ,  2013/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirascılık Belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk ile İstanbul 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirascılık belgesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın murise ait veraset belgesinin verilmesi için açtığı mirasçılık belgesi davası olduğu, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından çekişmesiz yargı işlerinde talepte bulunan kişi veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, davacının yerleşim yerinin Bayrampaşa/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, İstanbul 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada kesin yetki kuralı olmadığı ve yetki itirazı da bulunmadığı gerekçesiyle davanın açıldığı ilk mahkemenin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin dava 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 382. maddesinde çekşmesiz yargı işlerinden sayılmış, 384.maddesinde ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu HMK.nun 11/3. maddesinde ise (3) Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesi de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp tarafların yetki itirazı da olmadığına göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2901, Karar No: 2010/7220, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2901 E.  ,  2010/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 130 ada 1 parsel sayılı 11693,10 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Bölgede 08.10.1977 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir, şöyle ki; davacı Hazine tarla niteliği ile davalı adına tespit edilen taşınmaza yönelik olarak Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla kadastro tespitine itiraz davası açmıştır. Ancak, çekişmeli taşınmazın orman niteliğindeki taşınmaza hudut olduğu saptanmasına rağmen orman niteliğinde olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmamış, uzman ziraat bilirkişinin çekişmeli taşınmaz üzerindeki ... otlarının hayvan yemi olarak kullanıldığına ilişkin açıklamasının taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun bir zilyetlik bulunup bulunmadığı hususunda bir değerlendirme yapılmamış, çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanak suretleri ile varsa dayanak kayıtları getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri araştırılmamıştır.

Ayrıca; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosunun 1976 yılında herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan Yayla serisi Devlet Ormanlarının ... Köyü sınırı içinde devam eden bölümleri yönünden seri bazında yapıldığı ve köyün tamamını kapsamadığı anlaşılmaktadır. Orman kadastrosunun ilanının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değiştirilen 12/3 maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl oldukta hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır. Bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda; yörede seri usulde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanlarının orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılamadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikte taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukuki durumlarının eski tarihli memleket haritası,... fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, ... yapısı, eğimi ve çevresinin incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmaz ile komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri, kesinleşen orman kadastrosuna ait tüm tutanaklar ve haritası ile eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ve ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (...) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmelidir.

Yukarıda açıklanan araştırma sonucu taşınmazın seri bazında yapılan ve kesinleşen Devlet Ormanlarının dışında kaldığının saptanması halinde bu kez eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planı ile varsa topografya haritaları ile 1985-1990’lı yıllardan sonraki aktüel durumunu gösteren memleket haritası ve ... fotoğrafları bulundukları yerden getirtilerek birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında orman içi açıklığı niteliğinde bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Orman araştırması sonucunda daya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu saptandığı takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Öncelikle, 1985-1990’lı yıllardan sonraki aktüel durumunu gösteren memleket haritası ve ... fotoğraflarında çekişmeli yerlerin henüz hiç işlenmemiş durumda olduğu saptandığı takdirde, henüz zilyetlik olgusunun başlamadığı, dolayısıyla zilyetlikle kazanma süresinin dolmadığı düşünülerek, yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli;

varsa zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp;ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olup olmadığı araştırılmalı, gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, ... ve susuz olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4459, Karar No: 2025/1931, Tarih: 10.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/4459 E.  ,  2025/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/161 E., 2024/113 K.

SUÇ : 1219 sayılı Tabâbet ve Şu'abatı San'atlarının Tarz-ı İcrâsına

Dâir Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî düzeltilerek onama

Şikâyetçi İl Sağlık Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği yönünden; suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Sağlık Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi İl Sağlık Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Açılan kamu davasının niteliğine göre; 1219 sayılı Tabâbet ve Şu'abatı San'atlarının Tarz-ı İcrâsına Dâir Kanun'un 41. maddesinde öngörülen suçla korunan hukuki yararın kamu sağlığı, suçun mağdurunun ise toplumu oluşturan bütün bireyler olduğu, davaya katılma hak ve yetkileri Kanunda açıkça yazılı olmayan ve suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Sağlık Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkileri bulunmadığı, Mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına kabulünün, şikâyetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi kazandırmayacağından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden;

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ve dosyadaki diğer delillere göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken hükmün gerekçe kısmında alt sınırdan uzaklaşıldığının belirtilmiş olmasına karşın, kısa kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine göre alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmiş olmasına rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl hapis ve 10.000 gün adlî para cezasına hükmolunarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Ancak;

1. Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken hükmün gerekçe kısmında alt sınırdan uzaklaşıldığının belirtilmiş olmasına karşın, kısa kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine göre alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmiş olmasına rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl hapis ve 10.000 gün adlî para cezasına hükmolunarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

2. Sanık hakkında neticeten hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis ve 208.320,00 TL adlî para cezasından, öncelikle zincirleme suç hükümleri kapsamında olan ve kesinleşen Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/643 Esas, 2020/250 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 10 ay hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL adlî para cezası ile doğrudan hükmolunan 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi, sonrasında ise 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanığın cezada kazanılmış hakkı korunarak bozma öncesinde hükmolunan hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek uygulama sırasının karıştırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4873, Karar No: 2019/2912, Tarih: 11.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4873 E.  ,  2019/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Temizlik Hizm. Taah. Tic. Ltd. Şti vekili ile ... tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığından, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Tem. Hizm. Taah. Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 11/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.