muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25641, Karar No: 2016/1171, Tarih: 19.01.2016

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 22.06.2012 tarihinde harç yatırarak davasını belirsiz alacak davası olarak açtığı ve dava tarihinin harcın yatırıldığı 22.06.2012 olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davacının alacaklarına harcın yatırıldığı 22.06.2012 tarihinden faiz işletilmesi gerekirken daha sonraki tarihten faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının bendin, (1), (2) ve (3) paragraflarındaki " 04/07/2012 " tarihlerinin çıkarılarak yerine “22.06.2012” tarihlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350.00 TL duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3289, Karar No: 2019/3500, Tarih: 01.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3289 E.  ,  2019/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...

DAVALILAR : ... Ve Arkadaşları

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalılarla müştereken malik olunan dava konusu 41 parça taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını belirterek 2004-2009 yılları için 10.000 TL ecrimisil talebinde bulunmuş, 03/03/2015 tarihli dilekçe ile talebini toplam 33.536 TL ye artırmıştır.

Davalılara usulüne uygun tebligata rağmen süresinde cevap dilekçesi sunmamış,davalılardan ... hariç diğer davalılar vekili 09/03/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ıslahla artırılan kısım zamanaşımına uğradığından davanın kısmen kabulüne, davacı ... Ötürk (KIR) için hesaplanan 2004 yılı için 100 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2004 tarihinden itibaren, 2005 yılı için 300 TL erimisil bedelinin 01/09/2005 tarihinden, 2006 yılı için 300 TL crimisil bedelinin 01/09/2006 tarihinden, 2007 yılı için 300 TL crimisil bedelinin 01/09/2007 tarihinden, 2008 yılı için 500 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2008 tarihinden, 2009 yılı için 500 TL Ecrimisil bedelinin 01/09/2009 tarihinden,davacı ... için hesaplanan 2004 yılı için 400 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2004 tarihinden itibaren, 2005 yılı için 1200 TL erimisil bedelinin 01/09/2005 tarihinden, 2006 yılı için 1200 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2006 tarihinden, 2007 yılı için 1200 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2007 tarihinden, 2008 yılı için 2000 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2008 tarihinden, 2009 yılı için 2000 TL ecrimisil bedelinin 01/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminattır. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E., 2002/114 K. sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E., 2002/114 K. sayılı kararı).

Somut olayda, davacıların da paydaş olduğu dava konusu 41 parça taşınmazdan, 1046 ada 36, 44 ve 61 numaralı parsellerde davalıların paydaş olmadığı, diğer parsellerin her birinde farklı davalının paydaş olduğu, her bir davalının hangi parselin ne kadarını kullandığı, davacıların kullanmasına müsait yerin olup olmadığı, yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığı tartışılmamıştır.

Mahkemece, davalıların sahip olduğu taşınmazlara göre davalar tefrik edilerek, dava konusu taşınmazlar başında ayrı ayrı keşif yapılmadan, taraf tanıkları dinlenerek davalıların kullanım durumu, miktarı, davacıların kullandığı yer olup olmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden eksik araştırmayla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5289, Karar No: 2021/11950, Tarih: 08.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5289 E.  ,  2021/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

MAĞDURLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : 1) İlk derece mahkemesi yönünden;

a) Sanık hakkında “nitelikli kasten öldürme” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyete dair; İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20/12/2019 gün ve 2019/403 Esas, 2019/605 Karar sayılı kararı,

b) Sanık hakkında “6136 sayılı Kanun'a muhalefet” suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi ve 5237 sayılı TCK’nin 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyete dair; İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20/12/2019 gün ve 2019/403 Esas, 2019/605 Karar sayılı kararı, 2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/10/2020 gün ve 2020/758 Esas, 2020/1060 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Kurum vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, 16/06/2019 tarihinde işlediği anlaşılan “6136 sayılı Kanun'a muhalefet” suçu sebebiyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 16/08/2019 tarihli, 2019/101253 Soruşturma, 2019/35857 Esas ve 2019/7268 İddianame numaralı iddianame ile İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde 2019/403 Esas sayılı kamu davasının açıldığı; yine aynı tarihli eylem için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 17/11/2020 tarihli, 2020/29782 Soruşturma, 2020/36979 Esas ve 2020/625 Talepname numaralı talepname ile İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesi nezdinde 2020/309 Esas sayılı kamu davasının açıldığı, her iki mahkemece aynı eyleme ilişkin kovuşturma yürütüldüğü;

Sanık hakkında yapılan yargılamalar neticesinde İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 20/12/2019 tarihinde, İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ise 17/11/2020 tarihinde ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu, her iki ilamın da ayrı ayrı kesinleştiği ve sanığın adli sicil kaydına işlendiği anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesinde yer verilen “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereği İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, aynı sanık hakkında, aynı fiil nedeniyle daha önceden açılmış bir dava bulunduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca “davanın reddine” karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulmuş ise de bu hususta olağanüstü kanun yoluna başvurularak bahse konu hukuka aykırılığın giderilmesi mümkün görülmüştür.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/10/2020 gün ve 2020/758 Esas, 2020/1060 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii ve katılan Kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında “6136 sayılı Kanun'a muhalefet” suçu yönünden ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen karara karşı katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yargılama konusu “6136 sayılı Kanun'a muhalefet” suçu yönünden katılan Kurumun doğrudan suçtan zarar görmesinin mümkün olmadığı, bu itibarla da açılmış davaya katılma hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, katılan Kurum vekilinin bahse konu suç yönünden temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında “6136 sayılı Kanun'a muhalefet” suçu yönünden ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen karara karşı sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık hakkında “nitelikli kasten öldürme” suçu yönünden ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen karara karşı sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/10/2020 gün ve 2020/758 Esas, 2020/1060 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan Kurum vekilinin, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereği takdiri indirim sebebi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/10/2020 gün ve 2020/758 Esas, 2020/1060 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan Kurum vekilinin, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereği takdiri indirim sebebi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

a) Sanığın her aşamada “psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu ve bu hususta tedavi gördüğünü” beyan etmesi, maktul ile sanığın müşterek çocukları olan mağdur ...’in, kovuşturma aşamasında 21/11/2019 tarihli celsede “babamın psikolojik rahatsızlığı nedeniyle annemi öldürdüğünü düşünüyorum” şeklindeki beyanı ile sanık ... müdafii tarafından bu hususun araştırılmasının talep edilmesi karşısında sanığın, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarına sevki ile suç tarihi itibariyle yargılama konusu suç yönünden 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında bulunup bulunmadığı hususunda sağlık kurulu raporu temin edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile “Sanık müdafi aşamalarda müvekkilinin psikolojik problemler yaşadığını belirtmek suretiyle müvekkilinin cezai ehliyetinin olmadığına vurgu yapmışsa da; bizzat sanığın bu yönde bir söyleminin olmadığı, yine sanık müdafinin müvekkilinin ismini tespit edemediği bir psikolog tarafından tedavi edildiğini belirttiği görülmüşse de, psikolojik tedavi görülmüş olmasının kişinin cezai ehliyetini doğrudan etkileyen bir durum yaratmadığı, kaldı ki sanığın iddia edildiği gibi tedavi gördüğüne veya akıl hastası olduğuna dair dosya kapsamına yansıyan tıbbi bir evrak da olmadığı, yine sanık ... maktulün oğullarına huzurda bu husus sorulduğunda babalarının ruhsal bir rahatsızlığının bulunmadığını ifade ettikleri, huzurda dinlenen sanığın cezai ehliyetine yönelik heyette herhangi bir tereddüt oluşmadığı hususları birlikte değerlendirilerek sanık müdafinin ilgili talepleri reddedilmiştir.” şeklindeki yerinde olmayan ve dosya kapsamına aykırı gerekçe yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/(1) maddesinde; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/(1) maddesinde; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibareleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02/10/2020 gün ve 2020/758 Esas, 2020/1060 Kararının bu nedenlerle, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereği isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince “İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.