muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/976, Karar No: 2024/4823, Tarih: 29.04.2024

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. So... olayda, davacının alacağının tahsili için... İcra Müdürlüğünde takip başlatıldığı, davalının sadece borca itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de yerleşim yeri Merkez/Osmaniye olan davacının davayı... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4923, Karar No: 2013/8734, Tarih: 10.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4923 E.  ,  2013/8734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İİK'nun 153. maddesinde; “İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi onbeş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelipte kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamiyle yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir.” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda; icra müdürlüğünden 1971 tarihli ipotek kaydının anılan madde koşullarında fekki istenilmiş, alacaklıya yapılan tebliğ üzerine alacaklı vekili, icra dosyasına süresi içinde makul bir sebep bildirmeden; icra mahkemesine gelerek, ipotek alacak miktarının günün koşullarına uyarlanması ile tespiti ve bu miktarın dosyaya yatırılması halinde ipoteğin fekkine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece icra müdürlüğünün yaptığı depo etme vs işlemlerin iptaline, bilirkişice ipotek alacağının günün koşullarına uyarlanarak bulunan 157.812,32 TL bedelinin depo edilmesi halinde, diğer işlemlerin yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeden anlaşılacağı üzere, kendisine bu madde şartlarında ihbar çıkarılan ipotek alacaklısı, ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması için genel mahkemelerde dava açabilir ve böyle bir dava açtığını belirterek; icra müdürlüğündeki ipoteğin fekki talebine (makul bir sebep) itiraz edebilir. Maddede; icra müdürlüğünün ve icra mahkemesinin yetkileri sınırlandırılmış olup, dar yetkili; icra mahkemesinde ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması talebinde bulunulamaz.

Mahkemece istemin bu nedenle reddine karar verilmesi yerine, işin esası incelenerek yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece istemin bu nedenle reddine karar verilmesi yerine, işin esası incelenerek yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. ve İİK'nun 366. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3636, Karar No: 2019/9757, Tarih: 27.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/3636 E.  ,  2019/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Davanın reddi, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;

Mağdur ...’ün, 01/11/2013 tarihli celsede sanık ...’ten şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında; mağdur vekilinin sanık ... hakkında, yaralama suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Anlaşıldığından, mağdur ... vekilinin ... sayılı Kanun'un 8/1 ve ... sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, talebi yerinde görülmeyerek, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan davaların reddi hükümlerinin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık hakkında mükerrer dava nedeniyle davaların reddine yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8547, Karar No: 2023/866, Tarih: 15.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8547 E.  ,  2023/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, hayvancılık ile uğraşmaları nedeniyle köy merasından faydalandıklarını, meraların tahsis amacının değiştirilerek yerleşim yeri yapıldığını, kadim mera ve harman yerlerinin tahsis amacının usulsüz olarak değiştirildiğini ileri sürerek, taşınmazların fiili olarak mera ve harman yeri niteliğinin devam edip etmediğinin; taşınmazların mera ve harman yeri niteliğinin korunmasının köy halkı için önem taşıyıp taşımadığının; köyün yerleşim yerine ihtiyacı bulunup bulunmadığının; köy yerleşim yeri olarak başka seçeneklerin bulunup bulunmadığının; tahsis amacına aykırı olarak zirai amaçlı kullanıp kullanılmadığının; dere yatağı olması nedeniyle yerleşim yeri olarak tahsis edilmesi halinde sel felaketine maruz kalma ve benzeri sakıncalarının olup olmadığının tespitini istemişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, ...İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Yasa öncesinde köy yerleşim yerinin değiştirildiğini, idari görüş alınarak hak sahipleri adına taşınmazların tescilinin sağlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili, tarafına husumet yöneltilemeyeceğini, tüm iş ve işlemlerin yasaya uygun yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

3. Davalı Hazine vekili, mera ve harman yeri niteliğindeki taşınmazların 4342 sayılı Yasa'nın 14/d maddesi uyarınca tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilinin yapıldığını, bu taşınmazların tevhit ve ifrazıyla oluşan 78 adet taşınmazın 75 adedinin dağıtımının yapıldığını, taşınmazların hak sahiplerine mülkiyetinin nakli için tapu kayıtlarının belediyeye devrinin yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar hayvancılıkla uğraştığını, otlatmak için meraya ihtiyaçlarının olduğunu, mera kaynaklarının vasfının değiştirilmesinin uygun olmadığını, köy yerleşim alanına ihtiyaç olmadığını, nitekim dağıtılan arazilerin dağıtım amacına uygun olarak kullanılmadığını belirterek meraya ihtiyacın olup olmadığının tespitinin gerektiğini bu nedenle hükmün kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Kadınhanı Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2018 tarih ve 2017/254 Esas, 2018/268 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,

2. HMK’nın 353 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendinin 2 nci maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde;

1. Dava konusu taşınmazın ...Köyü sınırları içerisinde yer aldığını,

2. Anılan köyün tüzel kişiliği 6360 sayılı Yasa uyarınca sona erdiğinden dava açma hakkı davalı belediyeye ait olup davacıların dava açma yetkileri bulunmadığını,

3. Bu nedenle ilk derece mahkemesince, davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi yerine esastan incelenerek sonuçlandırılması doğru görülmediğinden kararın kaldırılarak değişik gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, bilirkişi kurulu raporunun karar vermeye yeterli olmadığını, mera vasfını değiştirilmesi amacına uygun kullanılmadığını, köyün yerleşim alanına değil meraya ihtiyacı olduğunu, istinaf dilekçesinde belirttiği nedenlerle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerin de dava açma hakları vardır. Ancak, somut olayda olduğu gibi köy muhtarının veya belediyenin dava açmaması ya da menfaati bulunması halinde köy halkından bir ya da birkaç kişinin dava açma hakkı olup olmadığı sorunu karşımıza çıkmaktadır.

2. Meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler mera olarak sınırlandırılma, yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise mera olarak sınırlandırılmasını, haksız elatmanın giderilmesini ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4/4 üncü maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; dava, ... Köyü halkından olan gerçek kişiler tarafından açılmıştır. ...Köyü, 6360 sayılı Kanun uyarınca tüzel kişiliği kaldırılarak Kadınhanı ilçesinin mahallesi olmuştur. Bu durumda köy adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi Kadınhanı Belediyesine veya Hazineye aittir.

2. Bu açıklamalardan sonra kısaca belirtmek gerekirse, o köyden bazı kişilerin köyün menfaatini ileri sürerek şartlar oluşmadan köy adına veya köyü temsilen dava açma yetkileri bulunmamaktadır.

3. Bölge Adliye Mahkemesince, davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar vermesi doğru görülmüş ve hükmün onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36203, Karar No: 2017/945, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/36203 E.  ,  2017/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, resmi ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş aktinin davalı tarafından feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, resmi tatil ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kendisinin iş aktini haksız feshettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulü yönünde verilen kararın Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 12/01/2016 gün, 2014/27146 Esas ve 2016/377 karar sayılı bozma ilamı ile ''.....3-Taraflar arasında, yıllık izin alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar. Zamanaşamı Borçlar Kanunu'nun 126. maddesi uyarınca fesihten itibaren 5 yıldır.

01.06.2012 tarihinden sonra yürürlüğe giren 6098 Sayılı TBK.'un 147. Maddesi ise ücret gibi dönemsel nitelikte ödenen alacakların beş yıllık zamanaşımına tabi olacağını belirtmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesinin 28.09.2008 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında yıllık izin alacağı fesihten 5 yıl sonra 28.09.2013 gününden sonra zamanaşamına uğrayacaktır. Davacı davasını 08.04.2014 tarihinde ıslah ettiğine ve davalınının da süresinde ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunduğuna göre sadece dava dilekçesi ile istenen yıllık izin alacağının kabulü, kalan kısım ise zamanaşımına uğradığından reddi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesinin 28.09.2008 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında yıllık izin alacağı fesihten 5 yıl sonra 28.09.2013 gününden sonra zamanaşamına uğrayacaktır. Davacı davasını 08.04.2014 tarihinde ıslah ettiğine ve davalınının da süresinde ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunduğuna göre sadece dava dilekçesi ile istenen yıllık izin alacağının kabulü, kalan kısım ise zamanaşımına uğradığından reddi gerekir.

854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda İş Kanunu’ndaki gibi açıkça kıdem tazminatı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı öngörülmediğinden, kıdem tazminatı ve ücret alacakları için yasal faiz yürütülecektir. Mahkemece davacı gemi adamının kıdem tazminatına ve genel tatil alacaklarına en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına karar verilmesi hatalıdır. Ayrıca kıdem tazminatı faizinin fesihten başlatılacağı hakkında da bir hüküm olmadığından kıdem tazminatının faizide dava ve ıslah ayrımı yapılarak yürütülmelidir. '' yönündeki gerekçe ile bozulduğu, Mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edildiği, bozma ilamı doğrultusunda iş sözleşmesinin 28.09.2008 tarihinde feshedildiği, yıllık izin alacağı fesihten 5 yıl sonra 28.09.2013 gününde sonra zamanaşamına uğrayacağı, davacı davasını 08.04.2014 tarihinde ıslah ettiği ve davalınının da süresinde ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunduğu, sadece dava dilekçesi ile istenen yıllık izin alacağının kabul edilmesi gerektiği, kalan kısım ise zamanaşımına uğradığının tespit edildiği, ayrıca 854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda İş Kanunu gereğince kıdem tazminatı ve ücret alacakları için yasal faiz yürütülmesi gerektiği ve kıdem tazminatı faizinin fesihten başlatılacağı hakkında da bir hüküm olmadığından kıdem tazminatının faizide dava ve ıslah ayrımı yapılarak yürütülmesi gerektiği, bu hususlar göz önünde bulundurularak yeniden hüküm kurulduğu, başkaca hususların bozma konusu yapılmadığı anlaşılmış olmakla davanın kısmen kabulü yönünde karar vermek gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Mahkemece hükmün nasıl oluşturulacağı ve nasıl tefhim edileceği 6100 sayılı HMK. nun 297 ve 321. maddelerinde açıklanmıştır.

Hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Mahkemece, 28/06/2016 tarihli oturumda taraf vekillerinin yüzlerine karşı tefhim edilen hüküm özetinde aynen

" GD: Ayrıntısı gerekçeli kararda açıklanacağı üzere;

1-Davanın KISMEN KABULÜ ile,

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Mahkemece, 28/06/2016 tarihli oturumda taraf vekillerinin yüzlerine karşı tefhim edilen hüküm özetinde aynen

" GD: Ayrıntısı gerekçeli kararda açıklanacağı üzere;

1-Davanın KISMEN KABULÜ ile,

A)9.949,84TL net kıdem tazminatının 500,00TL'sinin dava tarihinden kalan kısmını ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b)150,00TL net yıllık izin ücretinin dava tarihinden itibaren işleyeceyek yasal faizi ile birlikte davalından alınarak davacıya verilmesine,

c)150,00TL net UBGT 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

D)Fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,"

denilerek karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm kısmında aynen;

“HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davanın kısmen kabulü ile;

a) 9.949,84 TL net kıdem tazminatının sözleşmenin fesih tarihi olan 28/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b) 6.261,47 TL net yıllık izin ücretinin 150 TL sinin dava tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

c) 150,00 TL net ulusal bayram ve genel tatil ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

d) Fazlaya ilişkin taleplerin reddine,”

şeklinde hüküm kurulmuştur.

Gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile kısa karar arasında, kıdem tazminatına yürütülecek faiz cinsi ve başlangıç tarihi, hükmolunan yıllık izin ücreti miktarı, ulusal bayram ve genel tatil ücretine yürütülecek faiz cinsi bakımından çelişkiler mevcuttur.

Bu nedenlerle hem HMK. nun 297. maddesindeki unsurları içermeyen tefhim ve hem de 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına, 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine aykırı şekilde hüküm özeti / hüküm socunu çelişkisi taşıyan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA , bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 26/01/2017 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9466, Karar No: 2006/9714, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/9466 E.  ,  2006/9714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere,temyizin kapsamına ve nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının maddi tazminat talebi maddi zararın SSK'ca bağlanan aylığın peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddedildiği halde, dava açılmasına sebebiyet verdiği nedeniyle davalı aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesi HUMK 417.maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının avukatlık ücretine ilişkin 5.bendinin silinerek, yerine, “5-Maddi tazminat talebinin reddi, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklandığından ve davacının dava açarken bu hususu bilebilmesi mümkün bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına,hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre,hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 600,00-YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.