muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/1035, Karar No: 2006/3271, Tarih: 28.03.2006

Davalı vekili, davacı marka tescil başvurularının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-b, g ve h bentleri uyarınca reddedildiğini, davanın sonucunun T.C.Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün haklarını doğrudan etkileyeceğinden husumetin anılan Bakanlığa da yöneltilmesinin gerektiğini, tarihi ve kültürel değere haiz oldukları için ortak mirasa dahil olan işaretlerin yetkili makamlardan izin almadan marka olarak kullanılamayacağı, hiç kimsenin inhisarına verilemeyeceği, Maliye bakanlığı ile davacı şirket arasında imzalanan sözleşme gereğince 49 yıllık bir irtifak hakkı tesis edilmiş olup, "Ç…

… Sarayı" ibaresinin marka olarak tescili konusunda verilmiş herhangi bir iznin mevcut olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara nazaran, davanın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun kararının iptali istemine ilişkin olup, davanın kabul edilmesi halinde, tescili istenen ibarelerin aynen tescil edilmeyeceği, davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı tarafından ilan edilip, ilgili kişi ve kurumlara Kanun Hükmünde Kararname'nin 8. maddesi gereğince itiraz imkanı verileceği, bu nedenle T.C.Maliye Bakanlığı ile Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün davaya dahil edilmelerine gerek olmadığı, somut uyuşmazlıkta dava dışı Ş…

… A.Ş.ne ait olup da, Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-b maddesi gereğince tescil engeli olarak görülen, 42. sınıf için tescil edilmiş "Ç…

…" markasının iptal edildiği ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-b maddesi anlamında bir tescil engelinin bulunmadı, "Ç…

… Sarayı" veya "Ç…

… Palace" ifadelerinin Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-g maddesi kapsamında olmadığı, Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/1-h maddesindeki arma, amblem veya nişanların ise hükümsüzlük emaresi taşımakla beraber tarihi ve kültürel değerler bakımından halka mal olmuş ibareler olduğu, bu anlamda tarihi ve kültürel mekanlarında bu madde kapsamında kaldığının kabulünün gerekeceği, kural olarak izin alınmaksızın "Ç…

… Sarayı" veya "Ç…

… Palace" ibarelerinin marka olarak tescilinin mümkün olmadığı, eldeki davada Koruma Marka Belgelerini 2001 yılında elde eden Devletin, bu tarihten çok önce 1986 yılında davacı şirkete bu izni verdiğinin Kültür ve Turizm Bakanlığı ile yapılan protokol, Turizm İşletme Belgesi, taşınmazların 49 yıllığına bizzat Koruma Marka Belgeleri'ni alan Hazine'nin tahsis kararı, İstanbul Defterdarlığı'nın resmi taahhüdü ile anlaşıldığı, 1986 yılında verilen bir izin varken aradan 15 yıl geçtikten sonra 2001 yılındaki Koruma Marka Belgeleri'nin gerekçe yapılarak tescil isteminin reddinin doğru olmadığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 08.02.2002 tarih ve 256-257 sayılı kararlarının iptallerine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), takdir edilen 450.00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.00 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17414, Karar No: 2010/9091, Tarih: 09.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17414 E.  ,  2010/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 781/1075 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen cezasının 10.12.2004 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık ve iki arkadaşının, yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanıklı kapısını sert bir cisimle zarar vererek açtıktan sonra hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu yanında aynı yasanın 151/1 maddesindeki mala zarar verme ve 116/2-4,119/1-c maddesindeki birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve adı geçen yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, koşulları bulunmadığı halde yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Ancak;

5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4095, Karar No: 2010/4617, Tarih: 16.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4095 E.  ,  2010/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın pamuk çepeli temizleme makinesi, motor redüktörü, fon ve motor şasesi yapımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23407, Karar No: 2015/1223, Tarih: 26.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23407 E.  ,  2015/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 14.06.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasında yakınları vefat eden davacıların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı eş için 10.000,00TL, çocuklar için ayrı ayrı 7.500,00'erTL maddi tazminatın kaza tarihinden yasal faiziyle, davacı eş için 93.681,63TL, çocuklardan ... için 1.496,75TL, Yasin için ise 8.951,76TL olarak kalan maddi tazminatların ise faizsiz (davalılar ...ve ...'in davacılar ... ve ... hükmedilen maddi tazminatların 5.000,00'erTL'lik kısmının faizinden sorumlu olarak), eş ve çocuklar için 20.000,00'er TL, anne için 10.000,00TL, kardeşler için 5.000,00'erTL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faiziyle davalı ... ... dışındaki davalılardan tahsiline, taleple bağlı kalınarak davalılar ...ve...in manevi tazminat davalarındaki sorumluluklarının davacı eş ve çocuklar için 10.000,00'erTL, anne için 5.000,00TL, kardeşler için ise 3.000,00'erTL sorumlu olduğunun gözetilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacılar vekilinin, davalısı yalnızca ...olan asıl davada talep ettiği maddi ve manevi tazminatlar için dava tarihinden faiz istendiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı H.M.K.'nın 26.maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan daha fazlasına karar veremezler..

Bu açıklamadan olarak somut olayda, davacıların davalı ... Ltd.Şti'den talep ettiği tazminatlar için dava tarihinden faiz istemesine rağmen davacı eş için 10.000,00TL, çocuklar için ayrı ayrı 7.500,00'erTL miktarlı olarak kararlaştırılan maddi tazminat kısmı için bu davalıdan kaza tarihinden yasal faizle tahsile karar verilmesi talebin aşılması olup usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklama gereğince; 02.10.2014 tarihli kararın davacılar lehine manevi tazminatların kararlaştırıldığı 2.maddesinde geçen “...kaza tarihinden” ifadesinin hükümden silinerek yerlerine “...davalı ... Ltd.Şti'den dava tarihinden diğer davalılardan ise kaza tarihinden ” ifadesinin yazılmasına. Hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

26.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/16116, Karar No: 2011/4491, Tarih: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16116 E.  ,  2011/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.12.2007 gün ve 2001/1323 - 2007/793 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.07.2010 gün ve 2008/13146 - 2010/8325 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Üçüncü şahsın iki taraftan birine katılmak üzere davaya müdahalesi, yani fer'i müdahale HUMK'nun 53. vd maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Yasa'nın 57. maddesinin birinci cümlesi uyarınca fer'i müdahil lehine müdahale ettiği tarafla birlikte hareket edebilir. Bu cümleden olarak, fer'i müdahil ancak lehine katıldığı tarafın karar düzeltme talep etmesi halinde bu hakkı kazanacağından, fer'i müdahilin yalnız başına karar düzeltme isteme yetkisi bulunmamaktadır.

Somut dava bakımından davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmaksızın tek başına fer'i müdahil tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğundan, fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme istemli dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme istemli dDilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4805, Karar No: 2018/5583, Tarih: 01.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/4805 E.  ,  2018/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, ... çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12199, Karar No: 2008/2674, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12199 E.  ,  2008/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenilmiş, davalı vekilinin duruşma istemi pul yokluğundan dolayı reddedilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 41998 ada 7 parsel ile somut emsal alınan 6128 ada 9 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulunduğu cadde veya sokak için belediyelerce ... vergisine esas olmak üzere belirlenen 2006 yılı asgari m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5303, Karar No: 2024/11482, Tarih: 25.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/5303 E.  ,  2024/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/528 E., 2024/495 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.06.2024 tarihli Tebliğname’nin görüş kısmında temyiz talebi bulunmayan katılan vekiline yer verildiği anlaşılmakla bu husustaki çelişkinin giderilmesi amacıyla ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14933, Karar No: 2019/11891, Tarih: 03.07.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14933 E.  ,  2019/11891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından Sayıştay kararına dayalı olarak borçlular aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde, borçluların icra mahkemesine başvurusunda, sair şikâyetlerinin yanında takibe dayanak Sayıştay ilamının takip talebine eklenmediğini ve aynı ilama dayanılarak birden fazla takip yapıldığını ileri sürerek icra emrinin ve takibin iptalinin talep ettikleri, mahkemece, ilamın takip talebine eklenmediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 21. Hukuk Dairesinin 13.06.2018 tarihli ve 2018/618 E. - 2018/1505 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak aynı ilama dayalı olarak borçlular hakkında birden fazla takip başlatılması gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Şikâyete konu icra takip dosyasının incelenmesinde; alacaklı tarafından takip dayanağı Sayıştay kararının takip talebine eklenmediği, ancak bahsi geçen kararın temyizine ilişkin Sayıştay Temyiz Kurulunun 15.09.2015 tarihli ve 40757 sayılı kararının eklendiği anlaşılmaktadır. Aynı ilama dayalı olarak başlatılan icra takibi ile ilgili Dairemizin 2018/14194 E. sayılı dosyasında bulunan takip dayanağı 08.02.2011 tarihli ve 1466 sayılı Sayıştay ilamı incelendiğinde, her bir kamu zararı için belirlenen sorumluluk miktarının ve borçluların farklı olduğu, diğer bir deyişle ilamda borçlular arasında ihtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu, borçlular hakkında hükmedilen farklı sorumluluk miktarları açısından ayrı ayrı takip yapılmasını engelleyen herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı anlaşıldığından takibin bu gerekçe ile iptal edilmesi isabetsizdir.

Ancak, İİK'nın 32. maddesi aynen; “Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24. maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir...” hükmünü içermektedir.

Ancak, İİK'nın 32. maddesi aynen; “Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24. maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir...” hükmünü içermektedir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 21. Hukuk Dairesinin 13.06.2018 tarih ve 2018/618 E. - 2018/1505 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “2” nolu bendinde yer alan “yapılan takibin iptaline” sözcüğünün karar metninden çıkarılmasına, yerine “şikayetçi borçlular yönünden icra emirlerinin iptaline” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 03/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13651, Karar No: 2011/8556, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/13651 E.  ,  2011/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

Mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarının incelenmesinde, suça konu yerde hem orman, hemde arazi kadastro çalışmalarının yapılmış olduğu ve suça konu 117 m2 yerin kesinleşen orman kadastro ve 2/B çalışmaları sırasında orman dışına çıkarıldığı halde arazi kadastro çalışmalarında maliye adına orman vasfı ile kaydı yapılan 129 ada 785 parselde kaldığının anlaşılması karşısında, öncelikle her iki kadastro çalışmalarının hangi tarihlerde yapılıp ilan edilerek kesinleştiklerinin araştırılması, 129 ada 785 parsel sayılı yer ile ilgili tapu kaydının getirtilip incelenerek sonucuna göre birlikte yapılan orman kadastro ve tespit çalışmaları sırasında orman sınırları dışında bırakılan bir yerin zamanla yeniden orman niteliğini kazanması mümkün olup daha sonra geçen arazi kadstro çalışmalarında da bu nedenle veya mahkeme hükmü ile orman olarak değerlendirilip tapuya orman vasfı ile işlenerek orman olduğu aleni hale getirilmekle orman olarak kabulü gerekmekle, sanığın hukuki durumunun suç kastı da gözönüne alınarak yeniden tayin ve takdiri gerekirken bu yönlender eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 16.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

tır
Yargıtay — Esas No: 2013/13874, Karar No: 2014/1008, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13874 E.  ,  2014/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DERELİ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2012/81-2013/78

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, taşınmazın ortak kök muris Hüseyin tarafından davacının murisi Hicabi'ye satılıp satılmadığı, satışın olmadığının belirlenmesi durumunda ise ortak muris Hüseyin'in ölümünden sonra terekesinin taksim edilip edilmediği, taksim edilmiş ise bu yerin davalı tarafa isabet edip etmediği konusunda olduğu açıklanarak, mahkemece, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile yeniden keşif icra edilerek, taşınmazın kök muris Hüseyin tarafından 20.5.1967 tarihli senet ile davacının murisi Hicabi'ye satılıp satılmadığı, satılmış ise zilyetliğinin Hicabi'ye devredilip devredilmediği, senet tarihinden sonra taşınmazın kimin tarafından kullanıldığı, kök muris Hüseyin tarafından 20.5.1967 tarihli senet ile davacının murisi Hicabi'ye satılmadıysa ortak muris Hüseyin'in terekesinin taksim edilip edilmediği, senet tarihi olan 1967 yılından önce ve sonra zilyetliğin kim tarafından ne kadar süre ile sürdürüldüğü, taksime tabi tutulmuş ise davalı tarafa isabet edip etmediği, diğer mirasçılara ne verildiği, taşınmaz verilmiş ise nereden verildiği ve diğer mirasçılara verilen taşınmazların akibetlerinin ne olduğu hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, muristen intikal eden tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri getirtilip tutanak içerikleriyle beyanlar denetlenmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 223 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle H.. Y..'ın mirasçılık belgesindeki mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar S.. A.. ve müşterekleri ile davalı E.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.