muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6930, Karar No: 2020/6899, Tarih: 09.11.2020

O halde, mahkemece yapılacak iş, yerinde yeniden keşif yapılarak taraf tanıklarının HMK'nin 259 ve 290/2. maddeleri gereğince keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması, az yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen ilkeler ışığında, dava konusu taşınmazın kim ve/veya kimler tarafından, tamamının mı yoksa bir bölümünün mü, ne miktarda ve hangi amaçla kullandığı, niza konusu kavak ağaçlarının kim veya kimler tarafından dikildiği, taşınmaz üzerinde davacının kullandığı ya da kullanabileceği bir yer olup olmadığı, var ise bu kısmın kullanımına davalı tarafından engel olunup olunulmadığı hususlarının taraf tanıklarından ayrıntılı olarak sorulması, bu şekli ile davalının kullanım durumunun (ecrimisil talep edilen dönem itibariyle) tereddüte mahal bırakılmayacak biçimde tespit edilmesi, taraf tanıklarının beyanları arasında çelişki bulunduğunda 6100 sayılı HMK'nin 261/1 maddesi uyarınca çelişkinin yüzleştirmek suretiyle giderilmeye çalışılması, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilememesi durumunda hangi taraf tanığının beyanının üstün tutulduğunun karar gerekçesinde gösterilmesi, bundan sonra tüm taraf tanık beyanlarının birlikte tartışılıp değerlendirilmesi, (şartların varlığı halinde) davacının talepleri de dikkate alınarak taşınmazın kullanım durumuna göre intifadan men şartının aranması gerektiği de gözetildikten sonra, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanmış ve/veya toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu husular düşünülmeden eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1150, Karar No: 2016/3199, Tarih: 31.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1150 E.  ,  2016/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3084, Karar No: 2019/6326, Tarih: 27.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3084 E.  ,  2019/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında; TCK’nın 157/1, 62, 52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, şikâyetçiyi arayarak yükleme işiyle uğraştıklarını söylemeleri ve olumlu yanıt almaları üzerine ilk malları alarak ilgili yere götürmek suretiyle güven teklin ettikten sonra, 18.06.2007 tarihinde aynı sahte plakalı TIR ve sahte sürücü belgesi ile motorlu araç trafik belgesini kullanarak araçlarına yüklenen 27.150 kg kütük demiri belirtilen adrese ulaştırmayarak sattıklarının anlaşıldığı olayda; asılları ele geçirilemezse de, sanıkların trafik ve tescil müdürlüğünün maddi varlıklarından olan sürücü belgesi, sahte plaka ve motorlu araç belgesini kullandıklarının sabit olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2859, Karar No: 2025/273, Tarih: 13.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2859 E.  ,  2025/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2787 E., 2024/259 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2020 tarihli ve 2018/71 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 27/2, 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/160 Esas, 2021/1773 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2022/10802 Esas, 2023/6594 Karar sayılı kararı ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesi ve haksız tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması gerekmesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/2787 Esas, 2024/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/2787 Esas, 2024/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın indirim uygulanmaksızın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin meşru savunma sınırları içinde kaldığına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın suçta kullandığı av tüfeğinin 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi gereği müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanığın av tüfeği ile ateş etmesi neticesinde katılanın isabet aldığı kafa bölgesindeki yaralanmanın adlî muayene raporuna göre organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olması, sanığın, hedef aldığı vücut

bölgesi itibarıyla öldürmeye elverişli olan av tüfeği ile eylemini gerçekleştirmesi, av tüfeği ile başından yaralanan katılanın yere düşmesi üzerine onu olay yerinde bırakıp kaçması, taraflar arasında hayvanların sulanması meselesinden bir süredir devam eden husumetin varlığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ile katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği karşısında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandaki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanığın önce suçun oğlu tarafından işlendiğine yönelik savunmasının ardından geliştirdiği savunması, olay yeri inceleme raporu ile katılanın tabancayı kullanmadığının sabit olması, kafasına balta ile vurulduğunu savunan sanığın adlî muayene raporundaki sıyrık tarzındaki yaralanma bulgusuna göre olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız davranışın ulaştığı boyut nazara alındığında sanık lehine makul oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2023/2787 Esas, 2024/259 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8101, Karar No: 2014/763, Tarih: 05.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8101 E.  ,  2014/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/170-2013/242

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı şirket vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Vek. Av. C.. D.. ile davacılar Vek. Av. G.. C..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın 30.12.2009 tarihinde iskanı alınmış şekilde tesliminin kararlaştırıldığını ancak davalı yüklenicinin iskan iznini almadığını ileri sürerek, sözleşmenin 6/2. maddesinde öngörülen 100.000 USD cezai şart karşılığında ıslah yapılarak toplam 155.400.00 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.12.2009 tarihinden itibariyle işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin inşaatı süresinden önce tamamlayıp tam ve eksiksiz olarak teslim ettiğini, iskan izninin gecikmesinin müvekkilinden kaynaklanmadığını, Ataşehir Belediyesinden kaynaklandığını, ayrıca davacıların teslim sırasında cezai şart haklarını mahfuz tutmaksızın ihtirazı kayıt beyan etmeden inşaatı teslim almaları sebebiyle ifaya ekli cezai şartın istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma . bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacılara ait bağımsız bölümlerin sözleşmede belirlenen teslim tarihi olan 30.12.2009 tarihinden önce davacılara fiilen teslim edildiği ancak sözleşmenin (6.1) maddesi uyarınca teslim olgusunun iskan ruhsatı alınma koşuluna bağlı tutulduğundan ve delil sözleşmesi niteliğindeki bu hüküm gereğince de teslimin başka bir delille kanıtlanması mümkün olmadığından, davacıların sözleşmenin (6.2) maddesinde öngörülen ifaya ekli cezai şarta hak kazandıkları, sözleşmenin (6.3) maddesindeki (işin gecikmeli olarak teslimi halinde cezai şart talebi için ayrıca ihtirazi kayda gerek bulunmadığı) şeklindeki düzenleme nedeniyle teslim sırasında davacıların ihtirazi kayıt ileri sürmeleri zorunluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar ile dava dışı arsa malikleri ve davalı yüklenici arasında düzenlenen 22.06.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde tüm arsa sahipleri lehine cezai şart kararlaştırılmış olduğundan, talep edilen ifaya ekli cezai şart alacağının sözleşmeyi imzalayan davacı arsa maliklerinin hisseleri oranında hüküm altına alınması gerekirken bu yön gözetilmeden tümünün dava açan arsa maliklerine verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13305, Karar No: 2016/10479, Tarih: 11.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/13305 E.  ,  2016/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararda ve iddianamede 07.09.2010 olarak yazılan suç tarihinin, 30.08.2010 olarak yerinde düzeltilmesi mümkündür.

Müştekinin park halindeki tırının mazot deposundan mazot çalınması biçimindeki olayda, eylemin adet ve tahsis gereği açıkta bulunan eşyaya karşı işlendiği ve eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29478, Karar No: 2013/17991, Tarih: 02.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29478 E.  ,  2013/17991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan ..., katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin, sanık müdafinin ve katılan ...'nın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1- Kovuşturma sırasında 05/07/2010 tarihinde yapılan keşifde bilirkişi ...'ye yemin ihtarı yapıldığı halde, yemininin yaptırılmaması suretiyle CMK'nın 54, 62 ve 64/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Sanığın saat 20:30 sıralarında kullandığı halk otobüsü ile Turan Güneş Caddesi üzerinden otogar istikametine seyir halindeyken seyrine göre yolun sağ tarafında bulunan Karaağaç sokaktan gelip cadde üzerinde karşıya geçmek isteyen ve 10.72 metre genişliğindeki yolun 7,60 metrelik kısmını geçmiş bulunan ölen ... ile ...'ya aracının sol alt köşesi ve ön tampon sol alt köşeleri ile çarpması sonucu bir kişinin ölümüne bir kişininde niteliksiz yaralanmasına neden olduğu olay nedeni ile 10.04.2010 tarihinde tutulan karayolları kaza tespit tutanağında olay yerinde hiç fren izine rastlanmadığı rapor edilmiş ve aracının hızını trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamaktan sanık tam ve asli kusurlu bulunmuş ise de; kovuşturma aşamasında yapılan 05.07.2010 tarihli keşifde dinlenilen tanıklar ...,.....'nin, ölen ile mağdurun yolun büyük kısmını geçip yolun kenarında park eden araçların oraya geldikleri esnada sanığın kullandığı otobüs ile süratli bir şekilde gelip fren yapmaksızın çarptığını beyan etmeleri, keşif sonrasında düzenlenen raporda “mahalde 30 m aralıklı iki adet aydınlatma lambasının olduğu ve kaza mahallini yeterince aydınlattığı, mahalde otobüs veya minibüs durağı olmadığı, otobüs ve dolmuşların rastgele durup yolcu alıp indirdiği, sanığın savunmasının aksine yayaların duran aracın önünden değil arkasından geçiş yaptıkları belirtilerek

sanığa tam kusur izafe edilmesi, bu rapora itiraz neticesinde alınan 07.10.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nce düzenlenen raporda ise ölene ve mağdura seyir halindeki araçların hız ve uzaklığını kontrol etmeden kaplamaya giriş yapmaları ve gerekli korunma tedbirine başvurmamaları nedeniyle kusur izafe edilerek olayın oluşunda sanık, ölen ve mağdur'un 8/4 kusurlu bulunmalari karşısında, raporlar arasında kusur yönünden oluşan çelişkinin giderilmesi için, öncelikle keşif esnasında çekildiği bildirilen fotoğraflar ile dinlenilen tanıkların ifadeleri de eklenmek suretiyle , bir kez de teknik üniversitelerin konu ile ilgili bölümleri öğretim üyelerinden ya da Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanlarından seçilecek bilirkişi heyetinden rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan ... ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23689, Karar No: 2015/2099, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23689 E.  ,  2015/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/16191, Karar No: 2012/2126, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16191 E.  ,  2012/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 2.75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33706, Karar No: 2014/23192, Tarih: 02.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33706 E.  ,  2014/23192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/13997

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

NUMARASI : 2009/181 (E) ve 2009/1018 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık S.. Y..'in diğer sanık M.. Ç..'ın arkadaşına havale geleceğini belirtip kullanmadığı banka kartı olup olmadığını sorması üzerine uzun zamandır kullanmadığı banka kartını aynı yerde çalışmasından dolayı kendisine duyduğu güvenle vermesi neticesinde sanığın banka kartı kullanılmak suretiyle müştekinin hesabından havale edilen paranın çekildiği olayda,sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi sabıkasız olması, sosyal durumu ve diğer sanık M.. Ç..'ında sanığın olaydan haberdar olmadığına dair beyanı da dikkate alındığında sanığın müsnet suçu işlediğine dair somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi de dikkate alınmaksızın beraati yerine mahkümiyet kararı verilmesi,

2-Sanık M.. Ç..'ın suç tarihinde internet bankacığını kullanmak suretiyle müştekinin hesabına girerek arkadaşının hesabına para aktarması şeklindeki suçun TCK'nun 142/2-e maddesine uygun olduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Y.. ve M.. Ç..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.