muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13773, Karar No: 2018/8110, Tarih: 02.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13773 E.  ,  2018/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan ... ye ait tedavi belgeleri dosyaya getirtilerek, olay nedeniyle katılan ... 'de oluşan yaralanmanın düşme sonucunda oluşup oluşmayacağı, düşme sonucunda mı yoksa vurma sonucunda mı oluştuğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan rapor alınmasından sonra, yine katılana ait Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 10/10/2014 tarihli raporda katılanın duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi hususunda karar verilmek üzere kişinin tüm tedavilerinin bitiminde beyin cerrahisi son durum muayene notlarıyla birlikte tekrar muayeneye gönderilmesinin bildirildiği anlaşılmakla, katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-d maddeleri uyarınca tayin edilen 2 yıl hapis cezasının 3 yıldan az olması nedeniyle TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, katılandan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp asgari oranda indirim yapılması yerine (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları

saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 02/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16626, Karar No: 2014/16065, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16626 E.  ,  2014/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/385-2014/411

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 18.02.2014 tarih, 2013/220 Esas - 2014/20 Karar sayılı ilamı ile 10.000,00 TL alacağın 29.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı İNG Bank'tan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/355, Karar No: 2017/1639, Tarih: 10.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/355 E.  ,  2017/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- ...'a karşı eyleminden, TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası,

b- ...'a karşı eyleminden, TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında;

CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

CMK.nun 223/2-b maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Müşteki ... vekilinin yüzüne karşı 03.06.2014 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik 1 haftalık yasal süreden sonra 07.07.2014 günü gerçekleşen temyiz talebi ile,

2-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...hakkında maktul ...’ı kasten öldürme, katılan ...’ı nitelikli kasten yaralama suçlarından açılan kamu davaları yönünden, katılan sıfatı bulunmayan ...’ın temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

3- Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...’ın cezaevinden gönderdiği 23.08.2016, 27.09.2016, 17.10.2016 ve 10.11.2016 tarihli dilekçeleriyle dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, inceleme o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın katılan ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama suçlarından elde edilen delilllerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise maktul ...'ı kasten öldürme suçunu işlemediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin sair temyiz itirazları ile o yer Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuklar ..., ....ve.... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, suça sürüklenen çocuk Halil İbrahim Bal hakkında ise maktul ...'ı kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında katılan ...’ı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, suça sürüklenen çocuk Halil İbrahim Bal hakkında ise maktul ...'ı kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında katılan ...’ı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

a-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü maktul ... ile kızı olan katılan ...’ın ikamet ettikleri evin önünde bulundukları sırada sanığın etkili mesafeden av tüfeği ile ateş ederek maktulü öldürdüğü, yanında bulunan katılanı ise hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek derecede kemik kırığına yol açacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

Kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile hedefin mutlaklığı ve kastın bölünmesini gerektiren neden bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılana yönelik eylemiyle ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nun 82/1-e, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24336, Karar No: 2014/28936, Tarih: 15.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/24336 E.  ,  2014/28936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/14958

MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2012/369 (E) ve 2012/739 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A.. M.. isimli şahıs hakkında tutulan ve incelemedeki dava dosyasına konu olan 03.04.2009 tarihli yapı tatil zaptında belirtilen binanın adresi bilgileri ile Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/83 esas sayılı dava dosyasına konu olup, sanık hakkında tutulan 02.12.2009 tarihli yapı tatil tutanağında belirtilen binanın adres bilgilerinin farklı, taşınmazın ada ve parsel numaralarının ise aynı olduğu, O.. B..'nın 05.06.2012 tarihli yazısında ise, 03.04.2009 tarihli tutanağa konu olan binanın, suç duyurusu yazısı ve tutanakta yazılanın aksine 7350 ada 1 parselde bulunduğunun belirtilmesi karşısında, tutanak düzenleyicilerin, suça konu binanın adres bilgilerini yanlış yazmış olmaları ihtimali göz önünde bulundurularak, söz konusu tutanak düzenleyicilerin ve A.. M..isimli şahsın ifadelerine başvurulup, gerekirse suça konu yerde keşif de yapılması suretiyle, her iki yapı tatil tutanağının aynı binaya ilişkin olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, aynı binaya ilişkin olması halinde, her iki tutanak tarihi arasında inşai faaliyetin devam edip etmediğinin tespiti, farklı binaya ilişkin olmaları halinde ise, tutanakta adı geçen Arif Meltem isimli şahıs hakkında kamu davası açılmasının temininden sonra, her iki davanın birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan O.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12062, Karar No: 2021/9069, Tarih: 06.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12062 E.  ,  2021/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliklerinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği PRS ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 06.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22583, Karar No: 2014/22191, Tarih: 27.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22583 E.  ,  2014/22191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/1271-2012/319

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ile nöbet alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde laborant olarak çalıştığını, kat temizlik görevlisi olarak görevlendirildiğini, bunu kabul etmeyince iş aktinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının laboratuarın bulunduğu katta temizlik görevlisi olduğunu, sonra 1. katta görevlendirildiğini, bunun üzerine işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ücret alacağı olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, iş müfettişi tarafından davalı işyerinde yapılan incelemede fazla çalışma ödemesi yapılması gerektiğinin tespiti üzerine davacıya fazla çalışma ücreti ödendiğini ileri sürülmüştür. Bunu kanıtlamak için de bankadan alınan ödemeye ilişkin bir belge sunulmuştur. Keza hükmedilen son ücretinin ödendiğine dair banka dekontu da ibraz edilmiştir. Bu nedenle mahkemece anılan taleplere ilişkin ödemelerin yapılıp yapılmadığının tespiti açısından banka hesap dökümü getirtilmeden karar verilmesi isabetsizdir.

3. Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından hazırlanan raporun tüm ekleri ile birlikte getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi de doğru değildir.

4. Davacının tanık sıfatı ile Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin 2010/1263 E sayılı dosyasında verdiği ifadede Pazar günlerinin tatil olduğunu, ancak zaman zaman çalışıldığını belirtmesi karşısında davacının hafta tatillerinde çalıştığı somut olarak kanıtlanamadığından hafta tatili ücreti alacağının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10019, Karar No: 2008/871, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10019 E.  ,  2008/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 52 ada 141 parsel ile emsal alınan 8001 ada 4 parsel numaralı, taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için (2006) yılı itibariyle) belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili ... Başkanlıklarından sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2507, Karar No: 2018/6206, Tarih: 02.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/2507 E.  ,  2018/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ...’ın, müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ...’ın, müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki ifadesinde, ... Mağazasındaki eylemi gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında; sanık ...’nın bu suçu işlediği sanığın ikrarıyla mı yoksa kollukça yapılan bir araştırma sonucu mu ortaya çıktığının tespitine ilişkin dosyada delilin bulunmadığı anlaşılmakla; tutanaktaki bu eksiklik giderilerek, TCK'nın 168/1. ve 62/1. maddelerinin uygulanıp uygulanmama koşullarının karar yerinde tartışılması gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında

belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın, olay tarihinde, mağdur ...’ın sorumlu müdür olarak çalıştığı ... Mağazasına müşteri olarak girip 3,00 TL değerinde ... marka ıslak mendil, 1 adet 10,00 TL değerinde ... marka göz kalemini hırsızladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.