muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20327, Karar No: 2011/20385, Tarih: 12.12.2011

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; müvekillerinin hissedarı olduğu ... ilçesi ... Köyünde 1377 ada, 2 parselde kayıtlı taşınmazındaki davacıların hisselerinin Adana 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.05.2010 tarih ve 2009/543 E-2010/337 K. sayılı ilamı ile kamulaştırılarak davalı belediyece kamulaştırma bedelinin 12.05.2010 tarihinde davacılara ödendiğini ancak, çok uzun zamandan beri dava konusu yerin davalı ... tarafından çöp dökülmek suretiyle işgal edildiği ileri sürülerek kamulaştırma bedelinin yatırıldığı 12.05.2010 ile geriye dönük 5 yıllık süre olan 12.05.2005 tarihleri arasındaki ecrimisil bedeli olan dava dilekçesinde 75.000 TL, ıslah dilekçesinde 46.420 TL, toplam 121.420 TL ecrimisilin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edelmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam kâr mahrumiyetidir.Kira esasına göre ecrimisil belirlenmesinde dava konusu taşınmazın niteliğine uygun (somut olayda arsa) emsal kira sözleşmelerinin ibrazı için taraflara süre verilmeli ve emsal sözleşmeler dosyaya celbedilmeli, keşif esnasında bilirkişilerce re'sen emsal araştırması yapılıp, rayiç belirlenmeli ve somut veriler toplanmalı bu dahi mümkün olmadığı taktirde haksız fiillerde olduğu gibi BK.nun 42/2. maddesi gereğince, hakim ecrimisil bedelini piyasa koşullarına göre takdir etmeli, davalı taşınmazı bizzat kullanmasının objektif değerini ödemeyi mahkum etmelidir. Takdir hakkını kullanırken son alınan bilirkişi raporunu da gözetmelidir.Somut olayda dava konusu yer arsa olup bu arsa ile ilgili varsa emsal kira sözleşmelerinin ibrazı için taraflara süre verilmemiş emsaller celbedilmemiş re'sen emsal araştırması yapılmamış, hükme esas alınan bilirkişi raporu da soyut ve genel ifadeli olup hüküm kurmaya elverişli değildir.Yine bilirkişi raporunda toplam 5 yıllık ecrimisil bedeli 104.271 TL olarak hesaplanmış, davacıların hisselerine düşen ecrimisil miktarı toplam 121.420 TL olarak hesap edilmiş olup, bu haliyle de rapor çelişkilidir. Mahkemece yukarıda bahsedildiği şekilde somut deliller toplanıp, gerekirse yeniden keşif yapılıp bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26855, Karar No: 2013/7731, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26855 E.  ,  2013/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/220787

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2008

NUMARASI : 2007/190 (E) ve 2008/241 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bursa 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.02.2002 tarihli, 2000/1054 esas ve 2002/162 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık Özcan hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Hakaret suçunda özel haksız tahrik hükmü olan 5237 Sayılı TCK’nın 129.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun genel haksız tahrik indirimini düzenleyen 29.maddesinin uygulanması,

2-)5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan hapis cezasının infazının tamamlandığı tarihe kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23082, Karar No: 2015/17972, Tarih: 05.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/23082 E.  ,  2015/17972 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalıdan ihale alan taşeron şirketlerin bağımsız organizasyona sahip olmadıkları, benzer dosyalarda muvazaa kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Somut olayda; davacı 2012 yılından itibaren muvazaalı çalıştığını iddia etmiştir. Davacı muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girmiştir. Davalı kayıtlarında davacının temizlik işçisi olarak çalıştırıldığı belirtilmiştir. Davacı tanığı ise süt ürünleri bölümünde çalıştırıldığını belirtmiştir. Dosya arasında davacının çalıştığını iddia ettiği tüm dönem ihale evrakları da bulunmamaktadır. Davacı tanığının beyanları ile davacının işe girmeden önceki tarihteki emsal kararlar davacının alındığı işte de muvazaalı ilişki bulunduğunu kabule yeterli değildir. Davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3413, Karar No: 2017/4808, Tarih: 20.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/3413 E.  ,  2017/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Kadastro sırasında dava konusu 434 ada ... parsel sayılı 215.776,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kayıtlarına dayanılarak davalı ... Genel Müdürlüğü adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve ..., tapu kaydına ve satın almaya dayanarak kendi adlarına tespit ve tescil edilen dava dışı 373 ada ... parsel sayılı taşınmazın yözölçümünün eksik yazıldığını öne sürerek dava konusu 434 ada ... parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne yönelik dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; davacı ... ve ... tarafından temyiz edilen hüküm .... Hukuk Dairesi'nin 08.....2012 tarih, 2012/6599 Esas, 2012/6823 Karar sayılı ilamı ile; “434 ada ... parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 30.07.2008 günlü haritada (E) harfi ile gösterilen 177.60 metrekare yüzölçümündeki bölümün davalı ... Genel Müdürlüğü'nün tutunduğu kamulaştırma haritasının kapsamı içinde kaldığının mahkemece yapılan keşif uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiği, bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacılar ... ve ...'nın sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ne var ki; Kadastro Hakiminin infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorunda olduğu, dava ve temyize konu 434 ada ... parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 30.07.2008 günlü haritada (E) harfi ile gösterilen 177.60 metrekare yüzölçümündeki bölümü üzerinde bulunan muhdesatların kime ait olduğunun hüküm yerinde gösterilmediği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .../.... maddesi hükmü gereğince malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği, bu olgular gözetildiğinde dava ve temyiz konusu taşınmaz bölümü üzerindeki muhtesatlar ile ilgili olumlu olumsuz bir hüküm kurulmamasının isabetsiz olduğu”, gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece dava dosyası yeniden esasa kaydedildikten sonra yapılan yargılama neticesinde, yargılamayı yapan mahkemenin Kadastro değil Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu ve taleple bağlılık kuralının geçerli bulunduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararının davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Hukuk Genel Kurulunca; 02.....2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin .... fıkrası ve aynı Yasa'nın Geçici .... maddesinin ikinci fıkrası gereğince, yerel mahkemece verilen direnme kararına yönelik olarak yeniden öncelikle inceleme yapılması için dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan direnme hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2680, Karar No: 2021/5718, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2680 E.  ,  2021/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Eskişehir 3. Sulh Hukuk ve Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.03.2008 tarih ve 2008/179 Esas, 2008/394 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...’ın velayeti altına bırakılmıştır.

Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, 03.07.2020 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14711, Karar No: 2024/2288, Tarih: 02.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14711 E.  ,  2024/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2020/971 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/2572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gerekçeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, ceza miktarına ve şüpheden yararlandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü mağdur ...'ın arkadaşını ziyarete gittiği, bir ara telefonla konuşmak için dışarıya çıktığı, telefonla konuşurken bir araca yaslandığı, sanığın mağdurun yanına gelerek arabadan çekilmesini istediği, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, sanığın "burada bekle lan diyerek" mağdurun yanından ayrıldığı, elinde balta ile gelerek kafasına vurduğu mağduru yaraladığının kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 27.11.2020 tarihli; "yumuşak doku travmasına neden olan yaralanmasının; şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu" ve 22.11.2021 tarihli; "yüz sınırları içinde bulunan bağ dokusunun; yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" görüşlerini içeren adli raporlar dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 27.11.2020 tarihli; "yumuşak doku travmasına neden olan yaralanmasının; şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu" ve 22.11.2021 tarihli; "yüz sınırları içinde bulunan bağ dokusunun; yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" görüşlerini içeren adli raporlar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının ve buna bağlı olarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/2572 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11908, Karar No: 2013/6561, Tarih: 13.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11908 E.  ,  2013/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık ...’nın akrabası olan ...'nın evinin önüne giderek taşkınlık yaptığı sırada olay yerine çağrılan Gölcük Emniyet Müdürlüğünde görevli müşteki polis memurlarının kendisini ekip otosuna bindirmeye çalıştıkları, araca binmek istemeyen sanığın müşteki polis memurlarını dosya içerisinde bulunan doktor raporlarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu esnada müştekilere hitaben "şerefsizler, beni bu araca bindiremezsiniz" şeklinde hakaret içeren sözler sarf ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği, olay tutanağı, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.