muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1810, Karar No: 2024/4967, Tarih: 17.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1810 E.  ,  2024/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 19.09.2023 tarihli ve 2021/16148 Esas, 2023/4448 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı mirasçılarından ... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına,

562,65 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 328,85 TL'nin karar düzeltme isteyen davacı ...'ten alınmasına,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2866, Karar No: 2013/7115, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2866 E.  ,  2013/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3451, Karar No: 2008/7538, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3451 E.  ,  2008/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ...ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Köyü 101 ada 25, 14, 20 ve 17 parsel sayılı sırasıyla 1432.90 m2, 1781.65 m2, 3634.45 m2 ve 21.172,09 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davacı ... Yönetimi ise, çekişmeli 17 parselin ve yargılama sonunda müdahale ettiği, 14 parselin yörede yapılarak kesinleşen orman kadastro çalışmasında orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ve dava konusu 101 ada 20 ve 25 parsellerin tamamı ile 17 parselin (B) harfli 15.326,04 m2'lik bölümünün davalı adına, 101 ada 14 parselin tamamı ile 17 parselin (A) harfli 5846.05 m2'lik bölümünün ise orman niteliği ile ...adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ...ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu ile fenni bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazların tamamının yörede 3116 Sayılı Yasa gereğince yapılarak kesinleşen orman ve aplikasyon sınırları dışında kaldıkları, 1959 tarihli memleket haritasında ise tamamının yeşil renkli çalılık alanda kaldıkları, 1997 tarihli memleket haritasında ise 20 ve 25 parsellerin tamamının beyaz renkli açık alanda, 14 parselin tamamının yeşil renkli orman alanında, 17 parselin ise kısmen açık kısmen de yeşil renkli alanda kaldığını, çekişmeli 14 parselin tamamı ile 17 parselin (A) harfli bölümüm üzerinde yoğun meşe ağaçlarının bulunduğu, hiç ekilmedikleri açıklanarak taşınmazların orman tahdit haritasında ve resmi belgelerdeki konumunu göstermişlerdir.

1- Davacı Hazinenin çekişmeli 101 ada 14 parselin tamamı ve 17 parselin (A) harfli bölümüne ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yönünden:

1- Davacı Hazinenin çekişmeli 101 ada 14 parselin tamamı ve 17 parselin (A) harfli bölümüne ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yönünden:

Davacı ...bu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile, Orman Yönetimi ise 17 parselin ve yargılama sırasında müdahale ettiği, 14 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece, eylemli durumda orman niteliğini taşıdıkları saptanan bu taşınmazlara yönelik olarak Hazinenin açtığı davanın reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve bu taşınmazların orman olarak ...adına tesciline karar verilmiş, yargılama giderleri yönünden ise davacı ... Yönetiminin yaptığı masrafların ...ile davalı gerçek kişiden alınmasına, yönetim lehine takdir edilen vekalet ücretinin ise yine ...ile davalı gerçek kişiden alınmasına, Hazinenin bu taşınmazlara ilişkin açtığı davada ise yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. Ancak, Hazinenin çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası taşınmazların orman niteliğinde olduğu iddiasını da kapsamaktadır. Mahkemece, eylemli durumda orman oldukları saptanan çekişmeli 14 parselin tamamı ve 17 parselin (A) harfli bölümlerin orman olarak tapuya tescili yolunda kurulan hüküm doğru ise de, mahkemece bu taşınmazlara yönelik olarak Hazinenin ve Orman Yönetiminin açtıkları davaların kabulü yolunda hüküm kurulması ve H.Y.U.Y'nın 413 ve devamı maddeleri gereğince yargılama giderleri ve takdir edilen vekalet ücretinin davada haksız çıkan taraf olan davalı gerçek kişiden tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacı Hazinenin Orman Yönetiminin yapmış olduğu yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değildir.

2- Çekişmeli 101 ada 20,25 parseller ile 17 parselin (B) harfli bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

2- Çekişmeli 101 ada 20,25 parseller ile 17 parselin (B) harfli bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazların birbirlerine komşu oldukları, her ne kadar uzman bilirkişilerce yörede yapılarak kesinleşen orman kadastro çalışmalarında kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı yolundaki uygulama yetersiz ise de 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının belirlendiği, bu yasaya göre 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu oluşup kesinleşen tahdit haritalarının, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kaldığı, bu şekildeki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği hususu gözönüne alındığında bu taşınmazların kuzeyden güneye doğru orman sınırları içindeki ormanlık alan ile diğer yönlerden ise ham ... olarak ...adına tesbit edilerek kesinleşen parseller ile şahıslar adına belgesizden tesbit edilerek davalı oldukları anlaşılan taşınmazlara hudut oldukları, üzerlerinde kendiliğinden doğal olarak yetişen meşe ve kuşburnu ağaçlarının bulunduğu, bir bütün halinde bakıldığında yüksek eğimli yerler oldukları, büyük bir alan içinde kalan ... yüzölçümlü yerlerin eğimlerinin düşük olmasının sonucu değiştirmeyeceği, 1959 tarihli memleket haritasında işaretlendikleri yerde ormanı simgeleyen ibreli ve yapraklı ağaç rumuzu ile çalılık rumuzunun birbirine girmiş olarak gözüktüğü, amenajman planında ise kısmen bozuk meşe baltalığı

alanında gözüktüğü anlaşılmakla bu taşınmazların orman sayılan yerlerden oldukları saptanmış olup, kaldı ki aslında bu taşınmazların paftadaki konumlarına göre 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi gereğince orman içi açıklık oldukları da anlaşıldığından mahkemece bu taşınmazlara yönelik olarak ...ve Orman Yönetiminin davalarının kabulü ile bu taşınmazların orman niteliği ile ...adına tapuya tescillerine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle; ...ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 15/05/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1639, Karar No: 2018/4103, Tarih: 30.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1639 E.  ,  2018/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.10.2015 gün ve 2014/908-2015/627 sayılı hükmü onayan Dairemizin 10.04.2017 gün ve 2016/5711-2017/1616 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece davanın davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine, davalı ... İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden itirazın iptâline dair verilen hükmün davacı ve davalı şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalı şirket yönünden noksan harcın tamamlanmadığından bahisle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ve davacı yönünden kararın onanmasına dair verilen karara karşı, davalı şirket vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Her ne kadar Dairemizin 10.04.2017 tarihli 2016/5711 Esas ve 2017/1616 Karar sayılı ilamında davalı yüklenici şirket vekili mahkemece çıkartılan 05.02.2016 tarihli muhtıra uyarınca PTT kanalıyla bakiye temyiz harcını yatırmış ise de; mahkemece verilen 7 günlük kesin süre içerisinde harcı mahkeme veznesine yatırmadığından, mahkeme veznesine yapılan ödemenin saymanlığa ödeme niteliğinde sayılamayacağı, bu suretle kesin süre içerisinde noksan harç tamamlanmadığından davalı şirketin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmakta olup, davalı vekili 7 günlük kesin süre içerisinde PTT kanalıyla harcı yatırdığından sehven Dairemizce temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş olduğundan, davalı vekilinin bu yöne ilişkin maddi hata niteliğindeki karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 1 nolu kararının kaldırılmasına karar verilerek mahkeme kararının temyizen incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin maddi hataya ilişkin isteminin kabulü ile Dairemizin 10/04/2017 gün 2016/5711 Esas 2017/1616 Karar sayılı ilamında 1 nolu bendin kaldırılarak,

mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye geri verilmesine, davalı şirket yönünden karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9825, Karar No: 2011/6985, Tarih: 05.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/9825 E.  ,  2011/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/158799

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

NUMARASI : 2007/552

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Atılı suçu kabul etmeyen sanığa ait işyerindeki sayacın S ve T bobinlerinin temas etmediğine dair suç tutanağı düzenlenmesi, soruşturma aşamasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında; tutanakla tespit edilen kurulu gücün normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, tutanak öncesi ve sonrası tüketim föyleriyle karşılaştırılarak, arasında aşırı bir oransızlık bulunup bulunmadığı, tutanaktan sonra tüketimde bariz bir artış olup olmadığı konularında uzman bilirkişiden görüş alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu araştırmalar yapılmadan; eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı kanunun 9.maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nu ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonuca göre lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan, soyut olarak 5237 sayılı TCK’ nın lehe olduğu gerekçesiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a-5237 Sayılı TCK.nun 145. maddesinin "malın değerinin azlığı" kavramının 765 Sayılı TCK.nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 Sayılı Kanuna özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği, oysa sanığa atılı suça ilişkin TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

b-Katılan kurumun 22.03.2006 tarihli yazısında kaçak kullanım bedelinin icra yoluyla tahsil edildiğinin bildirilmesine rağmen, 05.04.2007 tarihli yazıda ise kaçak kullanım bedelinin kamu davası açılmadan önce 21.03.2005 tarihinde ödendiğinin bildirilmesi karşısında; ödeme konusunda oluşan tereddüt giderilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 05/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25994, Karar No: 2021/24231, Tarih: 12.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/25994 E.  ,  2021/24231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 4 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 79/1. maddesi uyarınca, hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12672, Karar No: 2010/1711, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12672 E.  ,  2010/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek ona göre değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamış mücerret bilirkişilerin beyanına itibar edilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmamış olması,

2-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan ikinci bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdıkları parseller, şehrin ticaret bölgesinde yer alan dükkanlar olup dava konusu taşınmaz ise konut bölgesindedir. Somut emsallerin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmelere yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmazların üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür emsallerin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple ikinci bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Bu durum karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.