muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14689, Karar No: 2014/1816, Tarih: 05.02.2014

3- TCK'nun 203. maddesindeki "kanun veya yetkili makamların" şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

4- Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi "Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir" hükmünü getirmiştir. Bu hüküm gereğince çıkarılan "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği"nin 13. maddesi ilk düzenlemede "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" şeklinde iken 13.07.2011 tarihli değişiklik ile "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" şeklinde değiştirilmiştir. Bu yönetmelik kanuna aykırı değildir. Kanunun verdiği yetki ile, uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi amacıyla, kanun koyucunun iradesine uygun şekilde çıkarılmış ve lisans sahibi tüzel kişilere mühürleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak konulan mührün kaldırılması da kamu güvenini zedeleyecek ve TCK'nun 203. maddesindeki suçu oluşturacaktır.

Özelleştirme tarihlerinden itibaren mevzuata mühürleme yetkisinin konulduğu 13.07.2011 tarihine kadar şirketlerin mühürleme yapabileceğine dair hüküm bulunmadığından bozma kararı sonuç itibariyle doğru ise de, bozmanın dayanağı olan gerekçelere yukarıda sayılan nedenlerle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/19333, Karar No: 2012/11349, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19333 E.  ,  2012/11349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Otopsi ve ölü muayenesi sırasında dinlenilen ve kayınvalidesi olan ölenin karşıdan karşıya geçerken rahatsızlanarak hareket halindeki tırın arka tekerinin altında kalmış olduğunu duyduğunu beyan eden kimlik tanığı ...’un kovuşturma aşamasında hiç dinlenilmediği, dosya içinde mevcut keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporu arasında da kusur yönünden çelişki bulunduğu anlaşılmakla tanığın dinlenmesine müteakip teknik üniversitelerin konu ile ilgili bölümleri öğretim üyelerinden ya da Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanlarından seçilecek bilirkişi heyetinden kusur durumuna ilişkin rapor aldırılması sonrası sanığın hukukî durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10006, Karar No: 2007/11512, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10006 E.  ,  2007/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.04.2003 gün 2003/2275-3112 sayılı bozma kararında özetle. "Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir 1/5000 ölçekli münhanileri içeren fotogonometri yöntemle hazırlanan orjinal kadastro paftası getirtilmesi, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılğı ile yeniden yapılacak keşifte en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları getirtilip çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi, kadastro paftası ve memleket haritası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli taşınmaz ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumunun saptanması, taşınmazın kamulaştırma plan ve haritalarında yapraklı orman ağaçlarının sıkça bulunduğu eğimi yüksek ... olarak nitelendirildiği, bu eylemli durumun ormanı ifade ettiği, eylemli olgunun varlığı halinde belgelerde aksine görünüm olsa dahi değer taşımayacağı gözetilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 101 ada 14 parselin davacı mirasçıları adlarına tapuya tesciline, taşınmaz üzerinde de yer alan toplam 16 adet binanın... Genel Müdürlüğünün hükmü şahsiyeti kalmadığından Hazineye ait olduğunun beyanlar hanesine şerh olunmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Gerek... tarafından düzenlenen kamulaştırma haritasında, gerekse fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bir ... görünümünde olduğu ve üzerinde sık halde geniş yapraklı ağaç rumuzları bulunduğu, civar ormanların meşe baltalığı olarak işletildiğinin raporlarda açıklandığı, keza bilirkişilerce uygulandığı bildirilen 1959 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın ... tarafının kısmen yeşil alan olarak gösterildiği, taşınmazın 23.10.1986 tarihli kamulaştırma planı ve kıymet takdir komisyon raporunda, cinsi meşelik ve ... olarak yazıldığı görülmektedir. Bu somut olgular karşısında, davacının taşınmaz üzerindeki sürdürdüğü bildirilen zilyetliğin biçiminin ne şekilde olduğu açıkça belirlenmediği gibi, var olduğu bildirilen zilyetliğin soyut anlatım çerçevesinde kaldığı, anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, Erzincan j44-d.12.a.4.c numaralı paftanın fotokopi ozalit örneği ile komşu parsellerle ilgili kadastro mahkemesinin 1995/5 yine asliye hukuk mahkemesinin 1972/174 sayılı dava dosyaları ve 1970'li yıllara ait memleket haritası ve ... fotoğraflarının getirtilerek ... ve uzman bilirkişiler kurulu ile yeniden yapılacak keşifte, bozma kararından önceki keşiflerde uygulandığı bildirilen 1959 tarihli memleket haritası

yanında, özellikle 1970 li yıllara ait ... fotoğrafları ve memleket haritası usulünce uygulanarak çekişmeli taşınmazın o yıllarda ziraat arazisi olarak kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi gerekir. Ayrıca; komşu köyden seçilecek yerel bilirkişiler ile tüm tespit tutanak bilirkişileri ve kıymet takdir komisyonlarındaki bilirkişiler ve tanıklar yeniden çağrılıp dinlenerek, bu yerin öncesinin ne olduğu, ne olarak kullanıldığı, zilyetliğin süresi ve sürdürülüş biçimi ve zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığının ayrıntılı biçimde olaylara dayalı olarak sorulmalı, zilyetlikle kazanılacak yada devletin hüküm tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olup olmadığının ziraat uzmanı bilirkişice araştırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık olduğunda giderilmeli; ayrıca Yedinci Hukuk Dairesinin bozma kararında da açıklandığı gibi, taşınmaza güneyde komşu 15 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının çekişmeli taşınmaz yönünü mera okuduğu dikkate alınarak taşınmazın öncesinin kadim ve geleneksel biçimde kullanılan mera olup olmadığının komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişilerden ve tespit tutanak bilirkişilerinden ayrıntılı bir şekilde sorulup saptanmalı, taşınmaz 1959 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alan sınırları içinde görülmesine rağmen, 1970 yılından sonra oluşan kamulaştırma plan ve evrakında ve fotokometri yöntemiyle düzenlenen paftada gözüken meşe ağaçlarının ne şekilde oluştuğu, yaşları araştırılmalı, meşe ağaçlı bir yerde davacının zilyetliğini ne şekilde sürdürdüğü ayrıntılı biçimde sorulup belirlenmeli, meşe ağaçları ile kaplı yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu düşünülmeli, tüm ... parsellere ilişkin revizyon gören tapu ya da vergi kayıtları ile dava dosyaları getirtilip uygulanmak suretiyle çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak sınır gösterdiği saptanmalı ve taşınmazda meydana gelen değişim nedenleri üzerinde durulmalı, keşfi izlemeye olanak verecek biçimde ... ve harita mühendisine birleşik kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller ve fiili olgular birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01/10/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20284, Karar No: 2011/612, Tarih: 15.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20284 E.  ,  2011/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2) İİK'nun 68/1. maddesi gereğince alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri makbuz veya belgeye dayalı ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK. nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. (İİK. nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Yasanın 37. maddesi gibi.)

Somut olayda alacaklının Üsküdar 4. Aile Mahkemesi’nin 05.12.2001 tarih ve 2001/1310-1103 sayılı ilamına ve tarihsiz adi şekilde düzenlenmiş protokole dayalı olarak nafaka alacağının tahsili için genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yaptığı anlaşılmıştır. İcra takibinin dayanağı olan Üsküdar 4. Aile Mahkemesi’nin 05.12.2001 tarih ve 2001/1310-1103 sayılı ilamının hüküm bölümünde herhangi bir nafaka hükmü bulunmadığı gibi, takipte dayanılan protokolün onaylanmasına ilişkin bir kararın da bulunmadığı görülmüştür.

İlamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili İcra Mahkemesi Hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (HGK. 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. 1997/776 K.) Bu nedenle anılan ilama dayalı olarak itirazın kaldırılması istenemez.

Öte yandan, alacaklının takibine dayanak yaptığı tarihsiz adi şekilde düzenlenmiş protokol ise karşılıklı edimleri içermekte olup, İİK. nun 68/1.maddesinde sayılan belge vasfında olmadığından, alacaklının anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

Takibe itiraz edilmesi nedeni ile alacaklı genel mahkemeye başvurarak itirazın iptali yolunu seçmelidir.

O halde mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5626, Karar No: 2021/1917, Tarih: 18.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/5626 E.  ,  2021/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 29/12/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/09/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmesi üzerine mahkemece temyiz isteminin süreden reddine dair verilen 06/07/2017 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 923 ada 15, 645 ada 1, 645 ada 7 , 645 ada 8 , 645 ada 9 , 644 ada 8 , 541 ada 13 , 750 ada 20 , 923 ada 14 ve 732 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Karar tarafların temyiz etmemesi üzerine 23.11.2015 tarihinde kesinleştirilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 06/07/2017 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve HMK’nın “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Somut olayda;

1- Fiziki dosyanın kaybolmuş olması nedeniyle UYAP sisteminden yazdırılarak oluşturulan dosya içerisinde tebligat tutanaklarının bulunmadığı, UYAP sisteminde de taralı olmadığı, PTT Sorgusunda ise davalıya bir defa dava dilekçesinin, bir defa da gerekçeli kararın tebliğe çıktığı 21. maddeye göre muhtara teslim şeklinde yazılı olduğu, mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda tebligatın 21/2 ye göre yapılarak kararın kesinleştirildiği belirtildiğinden, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan TK'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebligatı usulsüz olup temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 06/07/2017 tarihli ek karar kaldırılarak temyiz incelenmesine geçilmiştir.

2-Davalıya yargılama aşamasında yapılan tüm tebligatlar yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

HMK’nın 27. maddesine göre davanın taraflarının hukuki dinlenme hakkı bulunmaktadır. Bu hak ile davanın taraflarına, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkı tanınmıştır. Davalının hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek biçimde taraf teşkili sağlanmaksızın davanın esastan karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

HMK’nın 27. maddesine göre davanın taraflarının hukuki dinlenme hakkı bulunmaktadır. Bu hak ile davanın taraflarına, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkı tanınmıştır. Davalının hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek biçimde taraf teşkili sağlanmaksızın davanın esastan karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) Numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili tarafından mahkemenin 06/07/2017 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın KALDIRILMASINA; (2) Numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekili tarafından mahkemenin asıl kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile 23.11.2015 tarihli kesinleşme şerhinin KALDIRILARAK hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 18.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12104, Karar No: 2011/11228, Tarih: 27.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12104 E.  ,  2011/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/01/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... İletişim Hiz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalı ... İletişim Hizmetleri AŞ. tarafından temyiz olunmuştur.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km/lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE), ... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.