muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1674, Karar No: 2023/4987, Tarih: 12.07.2023

C. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz Sebepleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararları verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, en üst sınırdan haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ... ve oğlu suça sürüklenen çocuk ...'ın, daha önceki olaylar nedeniyle husumetli oldukları maktul ...'in yanına pompalı tüfeklerle geldikleri ve maktul ...'i olay yerinde görür görmez her ikisi birlikte hareket etmek suretiyle ateş ettikleri, ilk ateş sonrası yaralanan maktul ...'in kaçmak için çabalasa da uzağa gidemediği, sanık ve suça sürüklenen çocuğun silahlarla maktulün kaçtığı yöne doğru giderek maktulün başına tarlada hiçbir şekilde tereddüt etmeksizin pompalı tüfeklerle ateş etmek suretiyle öldürdükleri, maktul ...'in vücut dokularının yakın çevreye tamamen dağıldığı, maktul ...'i öldürdükten sonra sanık ...'un, maktullerle birlikte çalışan ve daha önceki olaylarda maktullere destek olduğunu düşündüğü katılan ...'e elindeki silahın dipçiği ile 6-7 defa vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, yine sanık ...'un elindeki silah ile katılanlar ..., ... ve ...'i silahla tehdit ettiği, bu sırada, maktul ...'in öldürüldüğünü fark eden babası maktul ...'in kaçmak için pikabına bindiğini görünce sanık ve suça sürüklenen çocuğun ellerindeki tüfeklerle maktul ...'in peşine düştükleri, pikapla ... hareket edince sanık ve oğlunun da olay yerine geldikleri araç ile maktulü takip etmeye başladıkları, bu sırada maktul ... tarafından diğer oğlu olan maktul ...'in aranarak olanların haber verildiği, maktul ...'in de bunun üzerine olay yerine doğru aracı ile hareket ettiği, maktul ... ve oğlu maktul ...'in kullandığı araçların yolda karşılaşmaları üzerine her ikisinin de araçlarından indikleri, bu sırada ...'i takip etmekte olan sanık ve suça sürüklenen çocuğun aracının ...'in aracına arkadan çarptığı, araçtan silahları ile birlikte inen sanık ve oğlunun önce maktul ...'e birlikte ateş ettikleri, ilk ateş sonrası ...'in olay yerinde öldüğü, ...'e yönelik eylemleri gören maktul ...'in olay yerinden tarlaya doğru yaya olarak kaçmaya çalıştığı, bunu gören sanık ve oğlunun ...'e de birlikte ateş ettikleri, maktul ...'in de ilk ateş sonrasında vurularak tarlaya düştüğü, sanık ve oğlunun ellerindeki silahlarla maktul ...'in yanına giderek yine her ikisi birlikte maktulün başına da ayrıca ateş ettikleri ve her üç maktulü de öldürdükten sonra olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılanların ve tanıkların anlatımları, teşhis tutanakları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, uzmanlık raporları, keşif ve bilirkişi raporları, olay ve yakalama tutanakları, adlî muayene raporları, HTS kayıtları, önceki husumete ilişkin getirtilen belgeler, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar, yazı cevapları ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Maktul ...'in kesin ölüm sebebine ilişkin olarak 20.08.2017 tarihli ölü muayene ve otopsi raporuna göre;

"Kişinin vücudunda 4 el atışla husulü mümkün, 3 adedi av tüfeği saçma tanesi, diğeri av tüfeği tek kurşun yaralanması mevcut olup, 3 yaranın müstakilen öldürücü olduğu, 1 atışın 3 metrelik mesafe dahilinden, 1 atışın da 5-6 metrelik mesafeden yapıldığı, diğer 2 atışın mesafesinin belirlenemediği, kişinin iç organ harabiyeti, beyin doku hasarı, büyük damar kopması ve iç kanama sonucunda öldüğü, cesetten çok sayıda 4 numara saçma tanesi elde edildiğinin" tespit edildiği görülmüştür.

4. Maktul ...'in kesin ölüm sebebine ilişkin olarak 20.08.2017 tarihli ölü muayene ve otopsi raporuna göre;

"Kişinin vücudunda 2 el atışla husulü mümkün av tüfeği saçma taneleri yaralanması mevcut olduğu, her ikisinin de öldürücü olduğu, yaralardan birinin 1-1,5 metrelik, diğerinin 1,5-2 metrelik mesafelerden yapıldığı, kişinin ölümünün beyin doku hasarı, büyük damar kopması ve dış kanama neticesinde meydana geldiği, cesetten 10 adet 4 numara saçma tanesi ve 2 adet plastik tapa elde edildiğinin" tespit edildiği görülmüştür.

5. Maktul ...'in kesin ölüm sebebine ilişkin olarak 19.08.2017 tarihli ölü muayene ve otopsi raporuna göre;

"Kişinin vücudunda 2 el atışla husulü mümkün, biri av tüfeği saçma tanesi, diğeri av tüfeği şevrotin tanesi yaralanması mevcut olup, ikisinin de müstakilen öldürücü olduğu, av tüfeği saçma tanesi yaralanmasının 3-4 metrelik, av tüfeği şevrotin yaralanmasının 4-5 metrelik mesafeden yapıldığı, ölümün iç organ harabiyeti, büyük damar kopması ve iç kanama neticesinde meydana geldiği, cesetten 11 adet 4 numara saçma tanesi, 1 adet plastik tapa ile 2 adet şevrotin elde edildiğinin" tespit edildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında maktuller ..., ... ve ...'i kasten öldürme; katılanlar ..., ... ve ...'e karşı silahla tehdit; katılan ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında maktuller ..., ... ve ...'i kasten öldürme; katılanlar ..., ... ve ...'e karşı silahla tehdit; katılan ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktuller ... ve ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden ise Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı inceleme yapılmasına karar verilerek; 5237 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun yaşı ile orantılı şekilde cezalar tayin edilmemesi nedeniyle hükümlerin kaldırılması suretiyle yeniden hüküm kurularak cezaların azaltıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden;

Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e karşı silahla tehdit suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Maktuller ..., ... ve ...'i Kasten Öldürme Suçları Yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçu yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmünün 18 yıl hapis cezası olduğu halde müebbet hapis cezası olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Maktuller ..., ... ve ...'i Kasten Öldürme Suçları Yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçu yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmünün 18 yıl hapis cezası olduğu halde müebbet hapis cezası olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Katılanlar vekilinin; kasten öldürme suçlarının tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiklerine, haksız tahrik ve diğer indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik cezalar tayin edildiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, en üst sınırdan haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafilerinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararları verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, en üst sınırdan haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Olay ve Olgular kısmında yer verilen delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, katılanların ve tanıkların anlatımları ile uyumlu olay yeri bulguları ve uzmanlık raporları karşısında eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ve suça sürüklen çocuğun çelişkili savunmalarının diğer deliller ile desteklenmemesi nedeniyle maktullerden kaynaklanan bir saldırının bulunmadığı anlaşıldığından meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, maktul ... ile suça sürüklenen çocuk arasında bir gün önce yaşanan kavga nedeniyle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında maktul ...'e karşı eylem yönünden asgari tahrik indirimi isabetli olup diğer maktuller yönünden haksız bir eylemin bulunmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun öldürme kararını ne zaman aldıkları ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdikleri kesin olarak saptanamadığından tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, yine sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürmenin söz konusu olmaması nedeniyle suçun canavarca hisle işlendiğinin kabul edilemeyeceği, suç vasıflarının doğru şekilde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olup yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2023 tarihli ve 2021/340 Esas, 2021/806 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Maktuller ..., ... ve ...'i Kasten Öldürme Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/340 Esas, 2021/806 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile

sanık müdafileri ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11070, Karar No: 2006/14457, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11070 E.  ,  2006/14457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 06.10.2005 ... ve 2005/6352-11731 sayılı bozma kararında özetle: “Çekişmeli parselin dört yönden sınırlaması itirazsız kesinleşen 101 ada 49 parsel sayılı devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olduğu, özel mülkiyete konu edilemeyeceği, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Şerifli Köyü 101 ada 13 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 09/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1323, Karar No: 2019/101, Tarih: 29.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/1323 E.  ,  2019/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Evlenmek için kendisine eş arayan katılanın, arkadaşları aracılığı ile sanık ... ve halası olduğunu söyleyen temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ... ile tanıştığı ve sanık ... ile evlenmeye karar verdikleri, bunun üzerine katılanın sanığa 10.300 TL değerinde altın takı aldığı, imam nikahı kıymak için beraber hamama gittiklerinde, katılanın namaza gitmesinden sonra sanığın altınları da beraberine alarak kaçtığı, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içerir savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20 TL'den hesaplanırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 52/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi yerine aynı Kanun'un 51/1-a maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi yerine aynı Kanun'un 51/1-a maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu aykırılıkların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''500 gün'', “416 gün” ve ''8.320 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', “4 gün” ve ''80 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi, yine hükmün 3. fıkrasındaki "TCK 52/1" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK 52/2" ibaresi yazılmak suretiyle, hükmün 5. fıkrasındaki "TCK'nın 51/1-a” ibaresi çıkartılarak yerine “TCK'nın 50/1-a” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2821, Karar No: 2018/8425, Tarih: 04.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2821 E.  ,  2018/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesi esnasında, yaptırım süresinin kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, “en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme” seçenek yaptırımına çevrilmesi suretiyle infazda terüddüte yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “en az” ibaresinin hüküm fıkralarından çıkartılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9981, Karar No: 2016/3552, Tarih: 11.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9981 E.  ,  2016/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, olay tarihinde on yaşındaki mağdureyi bisiklete bindirerek gezdirdiği esnada ona kadın hastalıkları ile ilgili bölümde okuduğunu belirterek, kızların ergenlik çağına girdiğinde vücutlarında meydana gelen değişikliklerden bahsedip mağdureyi kontrol etme bahanesiyle elini kilotunun içerisine sokarak cinsel organını, sırtını ve kalçasını okşadığı eyleminden dolayı, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.03.2012 tarihli raporuna göre mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun anlaşılması karşısında, temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesinde belirtildiği gibi suçtan doğan zararın ağırlığı da göz önünde bulundurulup, hakkaniyet ve orantılılık koşuluda nazara alınarak alt sınırdan makul bir şekilde uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6334, Karar No: 2008/3213, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6334 E.  ,  2008/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı-k.davalı: ... San.Tic.Ltd.Şti. Vek.Av....

Davalı-k.davacı: ... Genel Mak.Teks.San.Tic.Ltd.Şti. Vek.Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş, davalı-k.davacı ... Genel Mak.Teks.San.Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan takibe itirazın iptâli, birleşen dava ise ayıplı imalât nedeniyle ödenen iş bedelinin istirdatı için yapılan takibe itirazın iptâli ve takibin devamı istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle malların tesliminden itibaren makul sürede ayıbın yükleniciye ihbar edilmemiş bulunmasına, alacağın varlığı ve miktarının yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuyla saptanmış bulunmasına göre davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin tüm, davacı-birleşen dosya davalısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davanın dayanağı olan Bağcılar 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/9244 Esas sayılı icra dosyasındaki takip talebinde takip tarihinden itibaren cinsi belirtilmeksizin %48 oranında faiz talep edilmiştir. 14.09.2004 takip tarihine göre talep edilen oran merkez Bankasınca yayınlanan avans faiz oranına tekabül etmektedir. Davacının yasal faiz oranından fazla oranda faiz istemesi nedeniyle talebinin yasal faiz olmadığı anlaşılmaktadır. Taraflar tacir ve

./..

s.2

15.H.D.

2007/6334

2008/3213

işin ticari işletmeleri ile ilgili ticari iş olması sebebiyle 3095 sayılı Yasa’nın 2/II maddesi uyarınca davacı takip konusu alacak için avans faizi isteyebilirse de açıklamalarında reeskont faizi uygulanmasını talep ettiğinden istekle bağlı kalınarak kabul edilen alacağa takip tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanması gerekirken yasal faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmekte ise de düşülen hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.