muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13290, Karar No: 2014/8558, Tarih: 26.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13290 E.  ,  2014/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/921-2013/216

Davacı G.. Ç.. vd vekili tarafından, davalı R.. A.. aleyhine 10/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı B.. Ç..'ın tüm, davacı G.. Ç..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı G.. Ç..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, dolandırıcılık suçundan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların murisinin pirim borçlarını ödeyerek emekliliğini temin edeceğini vaat ederek davacılardan G.. Ç..'tan bir miktar para aldığını ancak pirim borcunun yatırılmadığını, davacıların şikayet ile davalı hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası sonucunda davalının mahkum olduğunu belirterek manevi tazminata, olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacılardan B.. Ç.. yönünden davanın reddine; davacı G.. Ç.. yönünden ise 1.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınması karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde açıkça olay tarihinden itibaren faizi talep edilmesine rağmen, mahkemece bu talep konusunda karar verilmemesi doğru değilse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 1. maddesindeki “...tazminatın ” kelimesinden sonra gelmek üzere “olay tarihi olan nisan 2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle” söz dizisinin yazılmasına; davacı B.. Ç..'ın tüm, Gökhan Çakmak'ın öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacı B.. Ç..'a yükletilmesine 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8013, Karar No: 2022/3505, Tarih: 15.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8013 E.  ,  2022/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve sanığın itiraz isteminin itiraz mercii olan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 gün 2016/437 Değişik iş sayılı kararı ile incelendiğinin anlaşılması karşısında; mahalline gönderilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Müştekinin 04.02.2016 tarihli duruşmada; "....suça sürüklenen çocuk ...'in zararımı gidermesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanması hususunda rızam vardır,..." açıkça rızasını dile getirmiş olması karşısında tebliğnamenin bu konudaki eleştirisine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 22/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk suçlamayı kabul etmediği gibi yüklenen suçları işlediğine ilişkin, diğer suça sürüklenen çocuk ... ve yaşı nedeniyle davası ayrı yürütülmüş olan sanık ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8446, Karar No: 2021/202, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8446 E.  ,  2021/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8968, Karar No: 2013/15586, Tarih: 01.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8968 E.  ,  2013/15586 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nun "Davaya Vekalette Özel Yetki Verilmesini Gerektiren Haller" başlıklı 74. maddesi aynen açıkça yetki verilmemiş ise vekil; sulh olamaz, hakimi reddedemez, davanın tamamını ıslah edemez, yemin teklif edemez, yemini kabul iade veya reddedemez, başkasını tevkil edemez, haczi kaldıramaz, müvekkilinin iflasını isteyemez, tahkim ve hakem sözleşmesi yapamaz, konkordato veya sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılması teklifinde bulunamaz ve bunlara muvafakat veremez, alternatif uyuşmazlık çözüm yollarına başvuramaz, davadan veya kanun yollarından feragat edemez, karşı tarafı ibra ve davasını kabul edemez, yargılamanın iadesi yoluna gidemez, hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamaz, hangileri hakkında yetki verildiği açıklanmadıkça kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez." hükmünü taşımaktadır.

Bakanlar Kurulu tarafından ...... Başkanlığı'na sunulan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Tasarısı'nda, 1086 sayılı HMUK'nun 63. maddesindeki düzenleme korunarak "vekilin hükmolunan şeyi teslim alması" da, yukarıda belirtilen madde kapsamında özel yetki gerektiren haller arasında sayılmış iken, Yasa tasarısını görüşen ......... Adalet Komisyonu bu yetkiye madde metninden çıkartmış ve bu hususu raporda "...Tasarının 79'uncu maddesinde yer alan "hükmolunan şeyi teslim alamaz" ibaresi avukatların, hükmün icrası esnasında karşılaştığı problemler de dikkate alınarak madde metninden çıkartılmış(tır)..." şeklinde ifade etmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, alacaklı vekilinin dosyaya yatırılan paranın kendisine ödenmesini istediği 02.01.2013 tarihinde 6100 sayılı HMK yürürlüktedir. Davaya vekalette özel yetki verilmesini gerektiren hallerin HMK'nun 74. maddesinde sınırlı olarak sayıldığı, HUMK'nun 63. maddesinde yer alan "ahzu kabz" özel

.......

yetkisine bu maddede yer verilmediği, dolayısıyla "ahzu kabzın" (hükmolunan şeyi teslim almanın) özel yetki gerektirmediği gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

.......

yetkisine bu maddede yer verilmediği, dolayısıyla "ahzu kabzın" (hükmolunan şeyi teslim almanın) özel yetki gerektirmediği gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AG.
Yargıtay — Esas No: 2008/7012, Karar No: 2008/9245, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7012 E.  ,  2008/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ...'in açık adresinin belli olmadığı, ancak dört aydan beri ...-... Köyünde bulunan işyerinde çalışmakta iken vefat ettiği anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25322, Karar No: 2019/21462, Tarih: 25.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25322 E.  ,  2019/21462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: MENFİ TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 08.04.2013 tarihinde tır ile yaptığı kazadan sonra işverence kendisine zorla boş bir senet imzalatıldığını ve bu senedin doldurularak kötüniyetle icra takibine koyulduğunu ileri sürerek, icra takibine konu bono sebebiyle borçlu olmadığının tespiti ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacı iddiasının dayanılan delillere göre ispatı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi 08.04.2013 tarihinde tır ile yaptığı kazadan sonra işverence kendisine zorla boş bir senet imzalatıldığını ve bu senedin doldurularak kötüniyetle icra takibine koyulduğunu ileri sürerek, söz konusu senet sebebiyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Ticari Defterlerin İbrazı ve Delil Olması" başlıklı 222. Maddesinin 5. fıkrası, "Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır." şeklindedir.Mahkemece dayanılan deliller kapsamında; davalı tarafa şirketlerine ait 2014 yılı ticari defterlerin incelenmek üzere sunulması için iki haftalık kesin süre verilmiş olup belirtilen sürede istenen ticari defterlerin sunulmaması halinde delil bildirme hakkından vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını şerhini içerir tebligatın Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince usulünce tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6100 sayılı Kanunun 222. maddesinin 5. fıkrasındaki ibareleri içermeyen bu tebligatın, ilgili şerhte belirtilen ihtar sonucunu doğurması mümkün bulunmamaktadır. Anılan madde hükmünde, istenen ticari defterin sunulmaması halinde, ibrazı talep eden tarafın iddiasını ispat etmiş sayılacağı öngörülmüş olduğundan, davalı tarafa 6100 sayılı Kanunun 222. maddesinin 5. fıkrasına uygun ihtarı içerir tebligat çıkartılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsizdir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2063, Karar No: 2018/3691, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2063 E.  ,  2018/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

2- Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15339, Karar No: 2012/12189, Tarih: 07.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/15339 E.  ,  2012/12189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.05.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, maddi tazminatın miktarı, yoksulluk nafakası ile manevi tazminatın reddi; davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden, mahkemece davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmeme şeklindeki kusurlu davranışı gerekçe gösterilerek boşanmaya ve davacı kadın yararına maddi tazminata karar verilmişse de; davacı kadın tarafından sunulan ve davalı koca tarafından varlığı kabul edilen fotoğraflarla davacı kocanın güven sarsıcı davranış içine girdiği de sabit olmuştur. Bu fotoğrafların eski ve davacı kadın tarafından bilinip kocanın bu davranışının affedildiği veya en azından hoşgörüyle karşılandığı davalı koca tarafından kanıtlanamamıştır. Bu nedenlerle, mahkemece davalı kocanın gerçekleşen kusurunun sadece "birlik görevlerini ihmal etme" olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; açıklanan davalı kocanın "güven sarsıcı davranış içine girme" şeklindeki kusurlu davranışının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu ve davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki manevi tazminat koşulları gerçekleştiği halde; yetersiz kusur belirlemesine bağlı olarak davacının manevi tazminat isteminin reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden davacı kadın; yukarıda 3. bente gösterilen sebeple de maddi tazminat miktarı yönünden davalı koca yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.05.2012 (Salı.)