muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9364, Karar No: 2022/8581, Tarih: 03.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/9364 E.  ,  2022/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM :1)Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarih ve 2014/323 Esas - 2016/55 Karar sayılı;

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası mahkumiyetine dair,

2)Kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/10/2020 tarih ve 2020/984 Esas - 2020/2452 Karar sayılı kararı ile bozularak Ünye Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine,

3)Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2021 tarih ve 2020/298 Esas - 2021/32 Karar sayılı;

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası mahkumiyetine dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafiileri, katılan vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan

...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiilerinin suç vasfına, meşru müdafaanın varlığına, haksız tahrikin derecesine, katılan vekilinin suç niteliğine, canavarca hisle öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine;

Ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Fatsa Devlet Hastanesi'nin 17/01/2014 tarih ve 23285362 sayılı kati raporunda katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevini sürekli zayıflattığının belirtildiği, ... Kemal Üniversitesi Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 30/12/2015 tarih ve 923071 sayılı raporunda ise katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevini sürekli zayıflatmadığının belirtildiği, bu haliyle katılana ait raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla; katılanın tedavi evrakları ile birlikte sevkinin sağlanarak yaralanmasının iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa ve duyu/organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda ilgili Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi uyarınca bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19324, Karar No: 2014/18547, Tarih: 10.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19324 E.  ,  2014/18547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4384, Karar No: 2018/17050, Tarih: 26.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4384 E.  ,  2018/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...’nun aşamalardaki ifadelerinde, suçun işlendiği evin eski evi olduğunu, suç tarihinde söz konusu evi depo olarak kullandığını belirtmesi karşısında; salt eşya muhafazası için kullanılan, suç tarihinde faal olarak kullanılmayan, müştekinin eski evi niteliğindeki ikamete girilmesinin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı bu nedenle sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Somut olayda ise;

Sanık ve arkadaşlarının, olay tarihinde mağdurun eski evine girerek eski ve kullanılmayan nitelikte eşyalarını hırsızladıklarının anlaşılması karşısında, suça konu eşyaların değer tespitinin yapıldığı ve toplam 20-30 TL değerinde olduklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mağdurun, hırsızlık suçu nedeniyle henüz müracaatı bulunmadan, güvenlik güçleri tarafından şüphe üzerine yakalanan sanık ve arkadaşlarının ellerinde bulunan suça konu eşyaları çaldıkları yeri söylemek suretiyle mağdura iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasan'ın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması ile cezanın 2 yıl 12 ay yerine, 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

5-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26518, Karar No: 2015/1200, Tarih: 20.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26518 E.  ,  2015/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından..... İcra Müdürlüğü’nde bonoya dayalı olarak hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda,... İcra Dairesinin yetkili olduğunu ileri sürerek, yetkiye itiraz ettiği, mahkemece; yetki itirazının kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 50. maddesine göre; para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur.” 6100 Sayılı HMK'nun 19/3. maddesi gereğince; “Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.”

O halde; mahkemece, borçlunun yetki itirazı kabul edildiğine göre, yetki itirazının kabulü ile....İcra Dairelerinin yetkili olduğuna, karar kesinleştiğinde ve talep halinde icra dosyasının yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/492, Karar No: 2022/610, Tarih: 08.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/492 E.  ,  2022/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı yüklenici, edimlerini yerine getirdiğini, iskân izni aldığını, sözleşme dışı fazladan imalat yaptığını ve sözleşme gereğince yoğunluk artışı nedeniyle yapılan masrafların yarısından ve davalıya isabet eden bağımsız bölümler için doğan KDV'den davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, son kalan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tescilini, fazladan yapılan imalat, KDV alacağı ve yoğunluk artışı nedeniyle yapılan masraflardan davalıya düşen miktarın tahsilini, birleşen davada ise fazla imalat bedelinin talep edilmeyen kısmının tahsilini istemiştir. Mahkemece bozma ve karar düzeltme ilamlarına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, tapu iptal tescil talebi yönünden verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, dairemizin 21.10.2021 tarih ve 1070 E., 1035 K. sayılı ilamıyla, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 6100 sayılı HMK’nın 281/3. maddesi hükmünce gerçeğin ortaya çıkması için konusunda uzman teknik bilirkişi kurulu oluşturularak dosyadaki tüm raporlar arasındaki çelişkiler ve taraf itirazları giderilecek şekilde davacı tarafın ileri sürdüğü fazladan imalatların ortak alanlara mı, bağımsız bölümlere mi ilişkin olduğunun Yargıtay denetimine elverişli şekilde tespit ettirilerek ortak alanlara ve yüklenicinin kendi bağımsız bölümlerine yaptığı fazla imalatlar için talebi reddetmek sadece arsa sahibinin bağımsız bölümlerine yaptığı fazladan imalat var ise, bu imalatların ve yine örnek dairelerde teşhir edilen ankastre beyaz eşyaların bedelinin satın alan 3. kişilerce ödendiği takdirde montajının yapıldığı tespit edildiğinde ve bu imalatlar arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde yapılmışsa, davacının ankastre ürünlerle ilgili faturadaki talep ettiği bedeller de taleple bağlılık ilkesi gereği dikkate alınarak bunların yapıldığı yıl serbest piyasa fiyatlarına göre belirlenecek bedelinin hüküm altına alınmasından ve belirlenen bedelin avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek taraflar yararına bozulmuş, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekilinin, KDV alacağı hakkında verilen hükme ilişkin karar düzeltme itirazları değerlendirildiğinde;

Davacı vekilinin, KDV alacağı hakkında verilen hükme ilişkin karar düzeltme itirazları değerlendirildiğinde;

Dairemizin 18.03.2016 tarihli ve 2015/1947 esas, 2016/1711 karar sayılı kabul ilaveli bozma ilamıyla; “3065 sayılı Kanun'un 8/1-a maddesince de, katma değer vergisinin mükellefinin ''mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde bu işleri yapanlar'' olduğu, yani yüklenicinin KDV mükellefi bulunduğu belirtildiği ve taraflar arasındaki sözleşmede bu borcun arsa sahibine ait olduğu kararlaştırıldığı, bu verginin sorumlusu olan yüklenicinin iç ilişkide arsa sahibine aynen yansıtabileceğinin kabulü gerekeceği, nitekim yüklenicinin de bu konuda sözleşmenin 7.1. maddesine dayalı olarak düzenlediği faturalarda, arsa sahibi yönünden ödenmesi gereken KDV tutarlarını göstermiş olduğu, KDV'den arsa sahibinin sorumlu tutulmasında yasaya aykırı bir husus bulunmadığı, bu nedenle davalı arsa sahiplerine düşen dairelerin teslimine ilişkin KDV tahakkuk ve ödeme belgeleri ilgili vergi dairesinden getirtilerek, bu istem yönünden konusunda uzman mali müşavir bilirkişiden rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, KDV alacağına ilişkin mali müşavir bilirkişiden rapor alınmış, mali müşavir bilirkişinin hazırladığı raporda 30 sıra nolu KDV Genel Tebliği Hükümleri, Danıştay 9. Ve 13. Dairesinin kararları ve yine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurul kararlarına dayanarak arsa sahibine düşecek daireler bakımından KDV alacağı doğmayacağı belirtilmiş, mahkemece de bilirkişi raporu esas alınarak davacının KDV alacağına yönelik istemleri reddedilmiştir.

1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu dönemde çıkarılan 09.05.1960 tarih, 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda; Yargıtay bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına usulî kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için de zorunluluk doğacağı, usulî kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş bulunması bakımından usulî kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK'da da usulî kazanılmış hakka ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakta ise de, bu ilkenin uygulanma gerekliliği HMK hükümleri karşısında da varlığını sürdürmektedir. Yargıtayın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur.

Yargısal ve bilimsel içtihatlarda “usulî kazanılmış hak” ya da “usulî müktesep hak” olarak adlandırılan bu ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1998 tarih, 1987/2-520 Esas, 1988/89 Karar sayılı ilamında “Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince işlem yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisinin lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli kazanılmış hak denilmektedir...” şeklinde tanımlanmaktadır.

Bu anlatımlar ışığında somut olay incelendiğinde; mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, bozma gereklerinin yerine getirildiğinden söz edilemez. Dairemizin hükmüne uyulan bozma ilamında, taraflar arasındaki sözleşmede bu borcun arsa sahibine ait olduğu kararlaştırıldığı, bu verginin sorumlusu olan yüklenicinin iç ilişkide arsa sahibine aynen yansıtabileceğinin kabulü gerekeceği, nitekim yüklenicinin de, bu konuda sözleşmenin 7.1. maddesine dayalı olarak düzenlediği faturalarda, arsa sahibi yönünden ödenmesi gereken KDV tutarlarını göstermiş olduğu, KDV'den arsa sahibinin sorumlu tutulmasında yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerektiği belirtilmesine rağmen, mahkemece usuli kazanılmış hak ilkesini bertaraf edecek şekilde 30 sıra nolu KDV Genel Tebliği Hükümleri, Danıştay 9. Ve 13. Dairesinin kararları ve yine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararına atıf yapılarak hazırlanan bilirkişi raporunun esas alınarak davacının KDV alacağının reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Bozma ilâmına uyulmakla ilâm gereği yerine getirilmelidir. Alınan rapor bozmaya uygun inceleme içermediğinden hükme dayanak alınamaz.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1998 tarih, 1987/2-520 Esas, 1988/89 Karar sayılı ilamında ifadesini bulan usuli kazanılmış hak ilkesi gereği değerlendirme yapılarak, hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği üzere; KDV'den arsa sahibinin sorumlu tutulmasında yasaya aykırı bir husus bulunmadığı bu nedenle davalı arsa sahiplerine düşen dairelerin teslimine ilişkin KDV tahakkuk ve ödeme belgeleri ilgili vergi dairesinden getirtilerek, bu istem yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak hükme varılması gerekir. Bu nedenlerle eksik inceleme ve bilirkişi görüşü ile bağlı kalınarak verilen karar yanlış olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

Dairemizce, mahkeme kararının, davacı yararına açıklanan bu ilave gerekçelerle de bozulması gerekirken, bu yöndeki temyiz itirazlarının reddi isabetsiz olmuştur. Bu itibarla, davacı vekilinin diğer karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 21.10.2021 tarih ve 1070 E., 1035 K. sayılı ilamının 2 no'lu bendine, davalı yararına olmak üzere yukarıdaki bozma gerekçesinin de eklenmesine karar vermek gerekmiştir.

Dairemizce, mahkeme kararının, davacı yararına açıklanan bu ilave gerekçelerle de bozulması gerekirken, bu yöndeki temyiz itirazlarının reddi isabetsiz olmuştur. Bu itibarla, davacı vekilinin diğer karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 21.10.2021 tarih ve 1070 E., 1035 K. sayılı ilamının 2 no'lu bendine, davalı yararına olmak üzere yukarıdaki bozma gerekçesinin de eklenmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 21.10.2021 tarih ve 1070 E., 1035 K. sayılı bozma ilamına, davacı yararına olmak üzere belirtilen bozma gerekçesinin ilave edilmesi suretiyle mahkeme ilamının BOZULMASINA, karar düzeltme harcının davacıya iadesine 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/663, Karar No: 2008/1305, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/663 E.  ,  2008/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu kaydının iptali ile ... olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.06.2007 gün ve 2007/3943-7736 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının ... olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi ile Dairemizin 19.06.2007 tarih 2007/3943-7736 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ....Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile ... kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “... Yaylası’dır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup, davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün

değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. ... olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim ... olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu ... olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.