muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5404, Karar No: 2019/8331, Tarih: 19.12.2019

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak

Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/06/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/01/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanunu’na eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti

ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/13289, Karar No: 2019/18376, Tarih: 21.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13289 E.  ,  2019/18376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 12 Temmuz 2007 tarihinde ofis temizlik elemanı olarak işe başladığını, müvekkilinin ücretinin eksik ödendiğini, Mayıs 2010 tarihinden ekim 2012 (dahil) tarihine kadar asgari ücretin çok altında 400,00 TL. maaş aldığını, Kasım 2012 tarihinde maaşının 700,00 TL.ye çıkartıldığını, 2013 yılı Mayıs maaşına kadar bu maaşı almaya devam ettiğini, 2013 yılı Mayıs ayında davalı kurumun temizlik işlerini ihale ile taşeron firma olan Bicaoplast adlı firmaya verdiğini ve müvekkilini de ilk kez buradan sigortalı göstererek kurumda çalıştırmaya devam ettiğini, taşeron firmanın sözlemesinin feshedildiğini, müvekkilinin de sözleşmesi feshedilmiş gibi görünse de davacının davalı kurumda 31 Mart 2015 tarihine kadar çalıştırıldığını, bu tarihte sebepsiz ve tek taraflı olarak iş akdinin feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, ücret farkı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, bu davada adli yargının görevli olmadığını, idari yargı mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının ... Ticaret Odasında iddia ettiği gibi bir çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının Türkiye Odalar, Borsalar ve Birlik Personel Yönetmeliği hükümlerine tabi olduğu ve İş Kanunu kapsamı dışında kaldığı, 01/06/2004 tarihinde Resmi Gazetede yayınlarak yürürlüğe giren 5174 sayılı Kanunun geçici 12. maddesinde "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Oda, Borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunur" hükmünün bulunduğu, bu düzenleme karşısında davacının işçi olarak çalıştığının kabulü mümkün olmadığından uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK.nın 114/b ve 115. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Ticaret ve Sanayi Odasında çalışan davacının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup-olmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Ticaret ve Sanayi Odasında çalışan davacının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup-olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu 18.05.2004 tarihinde kabul edilerek 01.06.2004 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

5174 sayılı Kanunun "Oda, Borsa ve Birlik Personeli” başlıklı 73. maddesi; “Oda, Borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenler bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tâbidir.” şeklindedir.

Mahkemece, 5174 sayılı Kanunun geçici 12. maddesindeki "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Oda, Borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunur." hükmüne dayanarak idari yargının görevli olduğu sonucuna ulaşılmışsa da, davacı, davalı işyerinde 12 Temmuz 2007 tarihinde ofis temizlik elemanı olarak işe başladığını iddia ederek işçilik tazminat ve alacaklarını talep ettiğinden, davacıya bu hükmün uygulanması söz konusu değildir.

Davacının 5174 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra işe başladığı, 5174 sayılı Kanun'un 73. maddesi uyarınca 4857 sayılı Kanuna tabi olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı olduğu gözetilmeksizin idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11105, Karar No: 2013/16626, Tarih: 18.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11105 E.  ,  2013/16626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davanın REDDİ

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde; ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 06.09.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 11.03.2011 tarihinde açıldığı, kesinleşmiş beraat hükmünün CMK'nın 142/1. maddesinde öngörüldüğü şekilde ilgilisi durumunda bulunan davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığının ve ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında tazminat davası açma hakkının hatırlatılmamasının anlaşılması karşısında davanın kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açıldığı da gözetilerek yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince,isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3223, Karar No: 2024/4366, Tarih: 26.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3223 E.  ,  2024/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/638 E., 2023/687 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/906 E., 2022/931 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1- İlk derece mahkemesince, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında yapılan yargılama sonucunda; lisanslı üreticilerin, hesaplanan programdan saptıkları zaman oluşan dengesizlik maliyetlerini cezai şart bedelleri adı altında ödemek zorunda olduğu, lisanssız üreticilerin ise söz konusu dengesizlik maliyetini ödemedikleri, bu zarara lisanssız üreticinin değil, dağıtım şirketinin katlanmak zorunda kaldığı, bu durumda kâr elde etme amacı ile kurulan dağıtım şirketlerinin kendilerinden kaynaklanmayan, lisanssız elektrik üreticisinden kaynaklanan sorun nedeni ile zarar etmesi riskinin doğduğu ve elektrik üretim şirketinin lisanslı olmamasının sisteme risk yükü getirdiği, söz konusu riskin hesaplanmasının dahi ayrı bir maliyet (ek yük) kalemini oluşturduğu, EPDK’nın, 01.01.2017 tarihinde getirmiş olduğu düzenleyici işlem ile lisanslı elektrik üreticileri ile lisanssız elektrik üreticileri arasında farklı tarife uygulanması yoluna gidilip tarifenin yayınlandığı, lisanssız elektrik üreticisinin, elektrik üretmeye karar vermeden önce bu tarifeyi EPDK’nın internet sitesinde yapacağı basit bir araştırma ile bulabileceği bu nedenle bu hususun imzalanan bir sözleşme kapsamında genel işlem şartlarına aykırılık olarak değerlendirilemeyeceği, davacının EPDK’nın düzenleyici işlemine karşı iptal davası açmadığı, dava konusu iddialar ile aynı hususların Danıştay nezdinde EPDK’ya karşı ileri sürüldüğü, Danıştay 13. Daire Başkanlığı’nın 2019/1883 Esas, 2021/951 Karar sayılı kararında “lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin üretim tesislerinin sistem üzerinde oluşturdukları ek maliyetler dikkate alınarak farklılaştırılmasına yönelik 6808 ve 6838 sayılı Kurul kararları ile davacı şirketin lisanssız güneş enerjisi tesislerinde ürettiği elektrik enerjisi için Mart 2019 dönemine ait dağıtım bedelinin hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı” tespiti ile davanın reddine karar verildiği, davalının EPDK’nın kararlarını, düzenleyici işlemlerini uygulayıp uygulamama konusunda takdir yetkisine sahip olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde duruşmalı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde duruşmalı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle; davacıdan tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedelinin dayanağı olan dava dışı idare kararı ile belirlenen tarifenin düzenleyici idari işlem niteliğinde olduğu ve idari yargıda açılan tüm iptal davalarının reddine karar verildiği, davacıdan dava dışı idare kararı ile belirlenen tarife dışında fazladan bir tahsilatın yapılmadığı, dava konusu sözleşmenin düzenleyici işlem tarihi olan 01.01.2017 tarihinden sonra 17.05.2018 tarihinde imzalandığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı harcın temyiz eden ilgiliden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6785, Karar No: 2012/8503, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6785 E.  ,  2012/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... TC numaralı), ..., ..., ..., ..., ..., ... (...) Köy Muhtarlığı, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a mahkemenin gerekçeli kararı ile davacının temyiz dilekçesinin ''aynı konutta ve sürekli birlikte oturan yeğeni ..., ..., ... imzasına ve yine davalılardan ..., ... ve ...'a'' davacının temyiz dilekçesinin tebliğinin de ''aynı konutta ve sürekli birlikte oturan yeğeni ..., ... imzasına'' denilerek yapıldığı anlaşılmıştır. Bu kişilerin tamamının aynı adreste birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Adı geçenlerin aynı çatı altında oturup oturmadıklarını, oturmuyorlarsa tebliğe elverişli adreslerinin araştırılıp belirlenip, yukarıda adı geçen davalılara gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğinin sağlanmasından ve tebligatların yöntemince yapıldığının mahkeme hakimince denetlenip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalılardan ..., ... ve ...'a mahkemenin gerekçeli kararının tebliği 7201 sayılı Tebligat Yasasının 21.maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de, adreste bulunmama nedeni belirlenmemiş, beyanda bulunan kişi ve haber verilen komşunun imzası alınmamış olması nedeniyle Yasanın 21. ve Tüzüğün 28.maddelerine uygun değildir. Bu nedenle adı geçen davalılara mahkeme kararının yöntemince tebliğ edilip temyiz sürelerinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, fasulye ve kavunun 2011 yılına ait olmak üzere sulu arazide dekar başına elde edilecek ortalama verim, kg başına ortalama toptan satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı (dekar başına ortalama) üretim giderleri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,

4-Dava konusu taşınmazların son durumunu gösterir tapu kaydı ile kadastro tutanaklarının ilgili tapu müdürlüğünden temin edilip dosyaya konulmasından,

5-Mülkiyet ihtilafına ilişkin ... Kadastro Mahkemesi'nin 1987/315 Esas sayılı dava dosyasının, mümkün olmadığında kesinleşme şerhli karar örneğinin, kesinleşmemişse dosyanın onaylı örneğinin mahkemesinden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.