muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3566, Karar No: 2023/1831, Tarih: 25.05.2023

B. Katılan ... Bakanlığı ve Sanık Müdafinin Temyiz İstekleri Açısından 1.. Su Ürünleri Tic. San. A.Ş adına düzenlenen 23.08.2011 tarihli 17 sahife nolu yapı tatil zaptı ile kıyıda 1 adet demir sac kaplı iskele, 2 adet demir iskelet üzeri ahşap kaplı iskele yapıldığının, aynı tarihli 18 sahife nolu yapı tatil zaptı ile de 30-31 parsellerde 4 adet sac kaplı konteynır, tek katlı üstü sac kapalı jeneratör binası, soğuk hava deposu amaçlı tır dorsesi, 2 adet bekçi kulübesi bulunduğunun tespit edildiği, sanık hakkında asıl ve birleşen dosya iddianamesi ile imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, mahkemece dava konusu alanın I. derece doğal sit alanı içerisinde kalması nedeniyle sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hüküm kurulduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında, bahse konu şirkette 2010 yılında göreve başladığını, 2014 yılında da şirket tarafından yetkilerinin azledildiğini, dava konusu yapıların şirkette göreve başladığı tarihte de mevcut olduğunu, şirket yetkilisi olduğu süre içerisinde herhangi bir yapı yaptırmadığını beyan ettiği, adı geçen şirket tarafından gönderilen yazıda 13.11.2010 tarihinde sanık ...'ın, şirketin İnceburun şubesinde tesis yöneticisi olarak göreve başladığı, 05.01.2011 tarihli şirket yönetim kurulu kararı ile müdür olarak atandığının belirtildiği, dosya kapsamına sunulan 07.11.2014 tarihli noterde düzenlenen azilname ile de sanığın şirket tarafından yetkilerinden azledildiğinin anlaşıldığı, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan mimar bilirkişi raporu ile, dava konusu edilen yapılardan yalnızca iki adet iskelenin yapılış tarihine dair incelemede bulunulduğu, bilirkişi raporunda 1 nolu iskelenin 2006 yılından önce, 2 nolu iskelenin 2006 yılından sonra yapıldığının belirlendiği, ancak üçüncü iskele ile, sac kaplı konteynır, tek katlı üstü sac kapalı jeneratör binası, soğuk hava deposu amaçlı tır dorsesi ve 2 adet bekçi kulübesinin ne zaman inşa edildiğine ya da hazır olarak getirilip konulan yapı var ise hangi tarihte sit alanına konulduğuna dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla, mahallinde inşaat bilirkişisi refakatinde yeniden keşif icrası ile, dava konusu tüm yapıların, yapıda kullanılan malzemelerin eskiliği, renkteki solmalar ve yıpranma durumu da dikkate alınarak, eski tarihli hava fotoğrafları ve uydu fotoğraflarından da faydalanmak suretiyle yapım tarihlerinin (suç tarihi) tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, sanığın şirketi temsile yetkili olduğu tarihler de göz önüne alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de, mahkemece sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden ... Belediye Başkanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... Bakanlığı Vekili ile Sanık Müdafinin Temyiz İstekleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B-1-2) bendinde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2014/60 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... Bakanlığı vekili ile sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7951, Karar No: 2014/14027, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7951 E.  ,  2014/14027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2005/28-2013/477

Dairemizin 2013/14768E ve 2014/850K sayılı ilamı ile davalılar G. İnş San Tic AŞ ile Ç. İnş San Tic AŞ adına düzenlenmiş vekâletnameye dosya içerisinde rastlanılmadığından temyiz eden davalılar vekili adına G. İnş San Tic AŞ ile Ç. İnş San Tic AŞ tarafından düzenlenmiş vekâletnamenin eklendikten sonra gönderilmesi için dosya mahalline geri çevrilmiş ve davalı G. İnş San Tic AŞ tarafından temyiz eden davalı vekili Av. A.. D.. adına düzenlenmiş vekaletname sunulmuştur.

Adi ortaklığın ortaklarından Ç. İnş San Tic AŞ bakımından ise Av.H. Ö. adına vekaletname sunulduğu görülmektedir. Hal böyle olunca ve Ç.İnş San Tic AŞ ardına gerekçeli karar tebliğ edilen Av.A. D.’ın anılan şirket adına hareket etmesine olanak sağlayacak vekaletname ya da yetki belgesi bulunmadığından bu şirkete yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiğinden söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca geri çevirme kararının gereğinin yerine getirildiğinden söz etmek mümkün değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yokluğunda verilen kararın davalılardan Ç. İnş San Tic AŞ vekili Av. H. Ö.a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek, üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/291, Karar No: 2016/3148, Tarih: 24.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/291 E.  ,  2016/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçes...Mahallesi 295 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 13.05.2015 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmazın dava (değerlendirme) tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından ve istenilen hususun yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10377, Karar No: 2007/11064, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10377 E.  ,  2007/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının su ve atık su abonesi olup,muhtelif aboneliklere ait su bedellerini ödemediği veya geç ödemesine rağmen gecikme zammı ödemediğini, 20.6.2003 tarihine kadar ödenmeyen ve geç ödenen su bedelleri sebebiyle asıl alacak, gecikme cezası ve KDV olmak üzere toplam 396.526.526.994 Tl.nın 20.6.2003 tarihinden itibaren gecikme zammı ve KDV si ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, 76.205,40 YTL fatura bedeli ile toplam 318.767,02 YTL nin dava tarihinden asıl alacağa gecikme faizi uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki yazılı abonelik sözleşmelerinin incelenmesinde, 708624 nolu abonelikte; faturaların süresinde ödenmemesi halinde son ödeme tarihini takip eden ilk ... içinde ödenmesi halinde %10 müteakip aylar için %5 gecikme cezası alınacağı öngörülmüş, olup bu abonelikle ilgili olarak bu kararlaştırmaya bağlı kalınarak ve davacı talebi de aşılmamak kaydı ile hesaplama yapılması gerekir. 323667 nolu abonelikte ise 6183 sayılı kanun hükümlerine göre gecikme cezası alınacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi,davacı kurum tarafından çıkarılan tarifeler yönetmeliğine de atıf yapılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, davacı ödemelerde gecikme olması halinde, fatura bedeline 6183 sayılı yasada belirlenen gecikme zammı uygulanacağına dair bir kararlaştırma bulunduğunu veya uzun süredir devam eden böyle bir uygulamanın olduğunu da ispat edememiştir. Davacı ..., ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulmuş bir kurumdur. Davacının talep ettiği alacak, davalı kurumun su ve atık su tüketim bedelinden kaynaklanmaktadır.Su ve atık su tüketim bedeli olarak tahakkuk ettirdiği alacak, amme alacağı sayılmadığı gibi, geç ödenmesi halinde 6183 sayılı yasada yer ... gecikme zammının uygulanacağına dair, yasalarda da bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak davacının çoğun içinde azıda vardır kuralı gereği yasal faiz talep edebileceği nazara alınarak, yasal faize hükmedilmesi gerekir. Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen hususlar göz önüne alınarak bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde gecikme cezasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. nolu bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 25.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14681, Karar No: 2014/10602, Tarih: 26.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/14681 E.  ,  2014/10602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/6-2013/583

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, İstanbul 14.İcra Müdürlüğü'nün 2012/27992 sayılı takip dosyasında yapılan 17.12.2012 tarihinde haczedilen mahcuzlarla ilgili davalı 3. kişi I. A. M. ve Dış Tic. A.Ş'nin istihkak iddiasında bulunduğunu mahcuzların davalı borçluya ait olduğunu, haciz esnasında borçluya ait pek çok evrak bulunduğunu, borçlu ve 3. kişi şirketlerin faaliyet alanlarının ve çalışanlarının aynı olduğunu, aralarında organik bağ bulunup mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler yapıldığını belirterek davalı 3. kişi şirketin istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, ihtiyati haciz kararına yapılan itiraz neticesinde ihtiyati haciz kararının kaldırıldığını davanın konusuz kaldığını belirterek karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 3. kişinin ihtiyati haczin kaldırılması için açtığı talep sonucu ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verildiği, hükümsüz kalan ihtiyati hacze dayanılarak açılan istihkak davasının dinlenmesine imkan olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK'nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

Mahkemece, 3. kişinin ihtiyati haczin kaldırılması için açtığı talep sonucu ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verildiği, hükümsüz kalan ihtiyati hacze dayanılarak açılan istihkak davasının dinlenmesine imkan olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK'nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15.01.2013 tarihli 2012/605 Esas 2012/603 Karar sayılı kararı ile muteriz 3. şahıs şirketle sınırlı olmak üzere ihtiyati haczin kaldırılması kararı verilmiş olup, karar Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 14.05.2013 tarih 2013/3200-8710 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Her ne kadar ihtiyati haciz kararının kaldırılması davası sırasında istihkak iddiası yönünden değerlendirme yapılmış ise de anılan iddialar usulüne uygun olarak açılan istihkak davasında değerlendirme konusu yapılabilir. İcra Mahkemesi'nce önüne gelen istihkak davasının yargılaması esnasında tarafların tüm delilleri toplanılarak bunların değerlendirilmesi sonucunda, mahcuzların 3. şahıs I. A. M. ve Dış Tic. A.Ş'ye ait olduğu kanaatine varılması halinde ihtiyati haczin kaldırılması kararı istihkak davasının açılmasından sonra verilmiş olduğundan davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına kararı, mahcuzların borçluya ait olduğu kanaatine varılması halinde ise 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken işin esası incelenmeksizin ihtiyati haczin kaldırıldığından bahisle eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3660, Karar No: 2020/4760, Tarih: 09.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3660 E.  ,  2020/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2675, Karar No: 2019/6330, Tarih: 27.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/2675 E.  ,  2019/6330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : 1-Dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-d-son, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dolandırıcılık yapmaya karar veren sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek aralarında yaptıkları iş bölümü gereğince, temin ettikleri sahte plaka, sürücü belgesi ile taşıma ve ruhsat belgelerini kullanarak şikayetçi şirketten nakliye amacıyla aldıkları bir TIR dolusu kumaşı teslimat yerine ulaştırmamaları şeklindeki eylemlerinin, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Kazanılmış hakkın yalnızca sonuç ceza miktarı yönünden söz konusu olacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında bozma ilamı öncesinde sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunmasına ve yeni hükümdeki cezanın da aynı olmasına rağmen, önceki hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle sanıkların cezalarının 2 yıla düşürülmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9044, Karar No: 2015/4153, Tarih: 02.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9044 E.  ,  2015/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı arsa sahipleri ile davadışı yükleniciler ...ve ... arasında 01.03.2000 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, daha sonra bu sözleşmenin adı geçen taraflarca 09.08.2004 tarihli "Düzenleme şeklinde ek sözleşme" başlığı altında müvekkiline devredildiğini, bu sözleşme ile 01.03.2000 tarihli sözleşmede bazı değişiklikler yapıldığını, inşaatın %60'nın müvekkiline %40'nın ise davalı arsa sahiplerine ait olacağının kararlaştırıldığını, inşaat ruhsatının 26.04.2005 tarihinde alındığını, bu süreye 40 aylık inşaat süresinin eklenmesi sonucu teslim tarihinin 26.08.2008 olduğunu, müvekkilinin inşaata başlayıp ilk iki blok 48 dairenin betonarmesini tamamladığını, diğer 2 blokunda 2006 yılı Aralık ayında çatıların kapatılıp tesisat, sıva işlerini yapmaya başladığını, arsa sahiplerinin inşaata birer kat ilave edilmediği için sorun çıkarıp mimarın dava dışı ...'i 12.10.2006 tarihli ihtarla vekaletten azlettiklerini ve 8 dairenin fazladan kendilerine verilmesini aksi halde sözleşmeyi fesh edeceklerini bildirdiklerini, müvekkilinin bunun için proje tadilatına gerek olduğunu bunun belediyeden onaylanması gerektiğini davalılara bildirdiğini, davalıların anlaşmaya yanaşmamaları üzerine müvekkilinin onaylı projeye bağlı kalarak 5. blokunda çatısını kapattığını, inşaatın %93 oranında tamamlandığını, davalıların kat irtifakı kurulması için zorunlu olan vekaletnameyi vermediklerini ileri sürerek, sözleşme uyarınca müvekkiline isabet eden %60 arsa payına hak kazandığı, %20 payın şimdilik %12'sine karşılık gelen bölümünün tapu iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davacının bu davada sıfatı bulunmadığını ayrıca davacının iddiaların tümüyle asılsız olduğunu, davacının kat mülkiyeti kurmayıp kat irtifakı kurmaya çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili davacının bu davada sıfatı bulunmadığını ayrıca davacının iddiaların tümüyle asılsız olduğunu, davacının kat mülkiyeti kurmayıp kat irtifakı kurmaya çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 21.03.2012 gün ve 2011/3474 E., 2012/1781 K. sayılı bozma ilamına uyularak, bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış, yapılan yargılama sonucunda kat irtifakının davalı arsa sahiplerinin kusuru ile kurulamadığı sözleşme gereğince dava tarihi itibari ile davacı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin %20'sinin davacıya devrinin gerektiği, buna denk düşen arsa payının 226/1890 olduğu gerekçesiyle, davanın bu oran üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1326, Karar No: 2013/14550, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1326 E.  ,  2013/14550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar,kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup;bu suçta,kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu,seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla,cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil,görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir,kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı,kasten yaralama suçunun temel şekli

veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle,kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse,fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.