muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2106, Karar No: 2017/527, Tarih: 18.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2106 E.  ,  2017/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

25.04.2015 tarihli olay yakalama tutanağı ve tutanağı doğrulayan tutanak düzenleyicilerin beyanları karşısında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 192/3. maddesi uygulanarak cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5040, Karar No: 2018/534, Tarih: 16.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5040 E.  ,  2018/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14585, Karar No: 2009/17047, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14585 E.  ,  2009/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 895 hektar 4614.27 m2 yüzölçümü ile orman niteliğinde Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içinde kalan taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğunu ve tapu kaydının bulunduğunu ileri sürerek tesbitin iptali ile adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece 101 ada 1 parsel içinde yer alan ve fenni bilirkişi raporunda gösterilen 27.542.89 m2 taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz davası niteliğindedir.

Yörede daha önce orman kadastro çalışması yapılmamıştır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından davacının talep ettiği taşınmazın 101ada 1 nolu orman parseli içinde yer aldığı, 1958 tarihli memleket haritası ile 1950 tarihli hava fotoğrafında çalılık rumuzlu alanda, amenajman planında ise bozuk baltalık ve ormanlık alanda kaldığı, eğiminin değişiklik göstermekle birlikte % 20-25 olduğu, üzerinde dağınık halde meşe ağaçlarının bulunduğu ve tüm yönlerden 101 ada 1 nolu orman parselinin itiraz edilmeyerek kesinleşen bölümleri ile çevrili olduğu, orman sayılan yerlerden olduğu saptanarak mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkemece sadece davalı olan 101 ada 1 parsel içindeki 27.542.89 m2 bölümle ilgili olarak tescil yolunda hüküm kurulmuş ise de, eldeki dava kadastro tespitine itiraz davası niteliğinde olup 101 ada 1 parselin kadastro tespit tutanağında davalı olarak dosyaya gönderilmiştir ve dava konusu 27.542.89 m2 de dahil olmak üzere 101 ada 1 parsel ile ilgili olarak sicil oluşturulması gerekmektedir. Bunun yerine getirilmemiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. Fıkrasının kaldırılması ile bunun yerine "dava konusu olan 101 ada 1 nolu taşınmazın 895 hektar 4614.27 m2 yüzölçümü ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescil edilmesine" cümlesinin hükme eklenerek düzeltilmesine, hükmün HUMY'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2286, Karar No: 2022/10365, Tarih: 22.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2286 E.  ,  2022/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile suça sürüklenen çocuk hakkında diğer atılı suç ve sanık hakkında müsnet suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise atılı suçlardan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 15.07.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2022, Karar No: 2015/6316, Tarih: 08.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2022 E.  ,  2015/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2014/18-2014/51

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2014 gününde verilen dilekçe ile miras ortaklığına temsilci atanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan T.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, miras ortaklığına temsilci atanması isteğine ilişkindir.

Hükmü, davalılardan T.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre muris M.. Ç.. terekesine temsilci olarak davacı M.. Ç..'ın atanmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan T.. Ç.. vekilinin tereke temsilcisinin şahsına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Miras ortaklığı temsilcisi (TMK m. 640) özel kayyım niteliğindedir. TMK'nın 431. maddesi uyarınca vasi tayinindeki usul kayyım (mümessil) için de uygulanır. TMK'nın 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini inceleme görevi ile ilgili yasal hükümlerin mümessile yapılan itirazın ya da kaçınma sebeplerinin incelenmesinde de gözetilmesi zorunludur. Vesayet makamının itirazı reddetmesi halinde itirazı denetim makamının incelemesi gerekir. TMK'nın 397. maddesinde belirtilen denetim görevi asliye hukuk mahkemesine aittir. (5133 s. K. m. 2-3, TMK m. 397/2) Öyle ise miras ortaklığı temsilcisinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan T.. Ç.. vekilinin tereke temsilcisi atanmasına dair temyiz itirazları yönünden hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan tereke temsilcisinin şahsına dair temyiz itirazlarınan reddiyle gereği yapılmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.06.2015 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3544, Karar No: 2023/4060, Tarih: 04.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3544 E.  ,  2023/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/47 E., 2021/441 K.

DAVA TARİHİ : 30.05.2013

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve Birl. Davaların Kısmen Kabulüne

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararına karşı davacı vekili ve davalı ... Tic. Ltd. Şti. Vekili temyiz etmiş, Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesince karar bozulmuş, ilk derece mahkemesince bozma kararına uyularak asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

ASIL ve BİRLEŞEN DAVALARDA:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin/işçilerinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalının/davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

ASIL VE BİRLEŞEN DAVALARDA:

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davalarda davalı ...-Tem Temizlik Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davacı idare arasındaki sözleşmede işçi alacakları ile ilgili bir hüküm bulunmadığını, işçi alacaklarından sorumluluğun davacıda olduğunu, müvekkilinin ancak işçilerin kendisinde çalıştığı süre ile sorumlu olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı Yakoza Temizlik Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunmuş ve dava konusu edilen işçilik alacaklarından sorumluluğun asıl işveren davacıda olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03/03/2016 tarihli ve 2013/586 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararıyla; ödenen miktarın yarısının asıl işveren sıfatı ile davacının uhdesinde kalması gerektiğine yönelik bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın dikkate alınması neticesinde asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ...vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ...vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 23. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2016/7394 Esas, 2019/4949 Karar sayılı ve 27/11/2019 tarihli kararı ile mahkemece, tacir olan her iki yanın ticari işletmeleriyle ilgili hususlarda doğan hukuk davalarının 6102 Sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca ticari dava sayılacağı ve davaya Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği, Ticaret Mahkemesi bulunmayan yerlerde Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği dikkate alınmaksızın Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmış olmasının usul ve yasaya aykırı bulunması neticesinde ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ödenen miktarın yarısının asıl işveren sıfatı ile davacının uhdesinde kalması gerektiğine yönelik bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın dikkate alınması neticesinde asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne, asıl davada davalı ...Şti'den 8.157,27 TL, davalı Yakoza Temizlik Ltd.Şti'den 5.145,60 TL, 2013/587 esas sayılı dosyasında, davalı ...Şti'den 2.761,00 TL, davalı Yakoza Temizlik Ltd.Şti'den taleple bağlı kalınarak 5.411,16 TL, 2013/588 esas sayılı dosyasında, davalı ...Şti'den 8.062,29 TL, davalı Yakoza Temizlik Ltd.Şti'den taleple bağlı kalınarak 5.093,38 TL, alacağın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Asıl ve birleşen davalarda dava konusu edilen miktar dikkate alındığında davalılar lehine hükmedilen 5.100,00 TL vekalet ücretinin haksız olduğunu, ödenen tazminat tutarlarından %50 ‘si oranında davalıların sorumlu olacağına ilişkin tespitin hukuka aykırı olduğunu, sorumluluğun davalılarda olduğunu, raporun hukuka aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436 ve 437 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436 ve 437 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Hizmet alım sözleşmeleri; ihale şartları ile belirlenen işin sözleşmede kararlaştırılan bedel ile yapılmasının üstlenildiği sözleşmelerdir. Bu sözleşme türünde yüklenicinin edimi, hizmetin kendi işçisi ile yerine getirilmesi, işverenin edimi ise sözleşme bedelinin ödenmesidir. Sözleşme kapsamında yapılması gereken iş yüklenici işçisi tarafından yerine getirilecektir. İş aktinin yüklenici ile işçi arasında yapıldığı hususu ihtilaflı değildir. SGK kayıtları da bu hususu doğrulamaktadır. Hizmet alımı tip sözleşmelerinde işverenin, yüklenici tarafından çalıştırılan işçinin ücretinin ödenmesi, sosyal haklarının takibi gibi denetim dışında işçiye karşı bir sorumluluğu yoktur. İşveren ile yüklenicinin İş Kanunu’na göre işçiye karşı müteselsilen sorumlu olmasına rağmen rücu ilişkisinde taraflar arasında imzalanan sözleşmenin uygulanması sözleşme hukukunun en temel ilkelerindendir.

İşçilik alacakları işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması hususları nazara alındığında davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir.

Hizmet alım ihaleleri aynı yüklenici tarafından alındığı gibi, değişik yükleniciler tarafından da alınabilmektedir. Bu halde işyeri devri suretiyle işçiler yeni yükleniciye devredildiği için hizmet akitleri kesintiye uğramadan devam etmekte ve işçilik alacakları da bu doğrultuda hesaplanmaktadır.

İşçiye ödenen kıdem tazminatı iş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmakta olup bu kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak yükleniciler işverene karşı sorumludurlar.

Yıllık izinler kullanılmadığı taktirde iş sözleşmesinin feshi ile ücrete dönüşmektedir. Sözleşmeyi feshedenin son yüklenici olduğu ve yıllık izinlerinde bu fesih ile ücrete dönüştüğü gözönüne alındığında yıllık izin ücretinden son yüklenici sorumlu olacaktır.

İhbar tazminatından son işveren sorumludur. Bunların dışında hafta tatil ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti gibi işçiye ödenen tazminatlardan yükleniciler işverene karşı işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak sorumlu olacaklardır.

İşveren tarafından bu ödemelerin feri mahiyetinde yapılan ödemeler de ayrı esasla yüklenicilerden tahsil edilebilecektir.

İhbar tazminatından son işveren sorumludur. Bunların dışında hafta tatil ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti gibi işçiye ödenen tazminatlardan yükleniciler işverene karşı işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak sorumlu olacaklardır.

İşveren tarafından bu ödemelerin feri mahiyetinde yapılan ödemeler de ayrı esasla yüklenicilerden tahsil edilebilecektir.

Yükleniciler aleyhine açılan rücu davalarında ayrı sözleşmelerle hizmet ifa eden yükleniciler mecburi dava arkadaşı olmadığı gibi borçtan müteselsilen sorumlu olacaklarına ilişkin kanun hükmü veya sözleşme bulunmamaktadır. Bu nedenle alacak davalarında her davalı aleyhine ayrı tahsil hükmü kurulmalıdır. Davanın itirazın iptali şeklinde açılmış olması durumunda ise takibin hangi davalı açısından hangi miktarla devam edeceği ayrı ayrı belirlenmelidir.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davalıların ödenen bedelin yarısından sorumlu tutulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın asıl ve birleşen davalarda davacı yararına BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere

04/12/2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15245, Karar No: 2023/3536, Tarih: 13.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15245 E.  ,  2023/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR SAYISI : 2021/536 E., 2022/186 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gelibolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.07.2014 tarihli ve 2014/563 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın polis aracına bindirildiği esnada dışarı çıkmak için içeriden aracın arka kapısına tekme attığı ve polis aracının sol bagaj alt kısmının iki parmak kadar dışarı doğru kasıldığı, kapının kapanma özelliğini yitirdiğinden bahisle, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/625 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 152/1-a, 168/1, 62. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/625 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararının sanık, o yer ve üst Cumhuriyet savcısı, katılan vekilinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/10006 Esas, 2021/1993 Karar sayılı kararı ile; '' Şikâyetçi kurumun kamu malına zarar verme suçu yönünden, duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,