muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1164, Karar No: 2008/1872, Tarih: 29.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1164 E.  ,  2008/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satılan mal bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vaki itiraz üzerine açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili cevabında, davalının ikamet adresinin bulunduğu Çanakkale icra dairelerinin ve mahkemelerinin yetkili olduğunu, takibe konu borcun çek verilmek suretiyle ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece her dava ve icra takibi HUMK.nun 9. ve İİK.nun 50.maddesine göre kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır, davalı konutu Çanakkale’dedir, öte yandan BK.nun 73/1, HUMK.nun 10 ve İİK.nun 50.maddelerine göre sözleşmeden kaynaklanan alacak davası ve icra takibi alacaklının bulunduğu yer mahkeme ve icra dairelerinde de yapılabilir.Davacı konutu ... olmayıp,Menderes’tir, davacı yetkili olmayan ... icra dairesinde takip yapmakla, yetkili icra dairesini belirleme yetkisi davalıya geçmiştir. Davalı yetkili icra dairesini doğru olarak göstermiştir, gerekçesiyle davacının itirazın iptali davasının icra dairesinin yetkisizliği nedeniyle reddine, koşulları oluşmadığından tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.02 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11405, Karar No: 2013/10818, Tarih: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11405 E.  ,  2013/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

27.06.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 10.04.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında mühür bozmak suçundan açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2485, Karar No: 2025/1032, Tarih: 18.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2485 E.  ,  2025/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/282 Esas, 2024/530 Karar

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/73 E., 2022/622 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ürünlerini “...” ve “...” markaları ile satışa sunduğunu, Türkiye’de ve yurtdışında ... ibaresini içeren birçok tescilli markasının bulunduğunu, marka üzerinde öncelik ve üstün hak sahibi olduğunu, davalı tarafın, müvekkilinin adına uzun yıllardan beri tescilli, nizasız fasılasız surette kullanılmakla ayırt edici nitelik kazandırdığı markalarının aynısı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzeri olan 2019/67259 sayılı "... Mİ ..." ibaresini tamamen kötüniyetli ve müvekkilinin sektörde edindiği bilinirlikten haksız bir şekilde yararlanmak amacıyla tescil ettirdiğini ileri sürerek "... Mİ ..." ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve marka sicilinden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin marka başvurusundan 29. sınıfta yer alan “et, balık, kümes ve av hayvanları etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri, yumurtalar ve yumurta tozları” mallarının çıkarıldığını ve kalan mallar için tescil işlemlerine devam edildiğini ve markanın tescil edildiğini, müvekkilinin markasında yer alan tavuk logosunun markaları benzerlikten uzaklaştırdığını, müvekkili adına tescil edilen markanın gerek yazılış, logo, görsel farklılıkları ve gerekse markanın içerdiği mal ve hizmetlerin farklı sektörlerle ilgili olması karşısında iltibasın mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2019/67259 sayılı başvuru kapsamında yer alan 29. sınıf malların tamamının ve 35. sınıfta yer alan hizmetlerin davacı yanın önceki tarihli markaları kapsamında aynı sınıfta yer alan mallar ve hizmetler ile aynı, aynı tür ya da benzer olduğu, taraf markalarını oluşturan esas unsurların bütünsel algıları itibariyle, ilgili tüketiciler nezdinde ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimaline yol açacak düzeyde bir benzerlik taşıdıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2019/67259 sayılı ''... Mİ ...'' ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tescil kapsamı aynı veya ilişkilendirilebilecek mal ve hizmetler yönünden dava konusu davalı markasının davacı markası ile karıştırılma tehlikesine yol açacak derecede benzer olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ve markanın sicilden terkini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,18.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/388, Karar No: 2007/388, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-388 E., 2007/388 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-388 E., 2007/388 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.06.2006 gün ve 2005/76 E- 2006/563 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12164-14911 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında G…

…….. Köyü 112 ada 31 parsel sayılı 2.096,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Ali K…

…. ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bür bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2442, Karar No: 2015/2512, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2442 E.  ,  2015/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/12355, Karar No: 2012/21767, Tarih: 13.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/12355 E.  ,  2012/21767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine , ancak:

5237 sayılı TCK'nun 61. madesi uyarınca suça uygulanacak cezanın belirlenmesinde tahdidi olarak sayılmış kriterler getirilmiş, her somut olayda ilgili suç tanımında belirlenen cezanın alt ve üst sınırı arasında ceza tayin edilirken, cezanın belirlenmesine ve bireyselleştirmesine ilişkin maddesinin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle takdir hakkı kullanılacaktır. Ayrıca bu temel ceza belirlenirken aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesi de gözetilmek zorundadır. Mahkemece, 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde yazılı kriterler dikkate alınarak cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmış ise de, buradaki kriterlerin yukarıda anılan orantılılık ilkesine aykırı davranılarak yazılı şekilde alt sınırdan fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Ceza belirlenirken önce, işlenen fiilin haksızlık içeriği; bilahare, gerçekleştirilen haksızlık dolayısıyla kişinin kusuru, kusurluluk durumu göz önünde bulundurulur. Cezanın belirlenmesi sürecinde kişinin kusurunun göz önünde bulundurulması, aynı zamanda cezanın bireyselleştirilmesi enstrümanlarından birini oluşturmaktadır. İşlenen suçun ifade ettiği haksızlık içeriği bakımından cezanın belirlenmesi sürecinde, önce temel ceza belirlenmektedir. Kanuni tarifinde hapis cezasının alt ve üst sınırı belirlenen suçlarda, temel ceza bu iki sınır arasında tayin edilecektir. Temel cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulacak ölçütler, TCK’nın 61. maddenin birinci fıkrasında gösterilmiştir. (Özgenç, İzzet. Türk Ceza Hukuku, Genel Hükümler, 7. Baskı, s.767)

Bu ölçütler;

a - Suçun işleniş biçimi,

b - Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar,

c - Suçun işlendiği zaman ve yer,

d - Suç konusunun önem ve değeri,

e - Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı,

f - Failin kast ve taksire dayanan kusurunun ağırlığı,

g - Failin güttüğü amaç ve saik,

olmak üzere sınırlı olarak sayılmıştır.

Hakim, alt ve üst sınırlar arasında temel cezayı, bu ölçütleri esas alıp somut olaya göre bireyselleştirerek belirleyecektir.

Bu ölçütler;

a - Suçun işleniş biçimi,

b - Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar,

c - Suçun işlendiği zaman ve yer,

d - Suç konusunun önem ve değeri,

e - Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı,

f - Failin kast ve taksire dayanan kusurunun ağırlığı,

g - Failin güttüğü amaç ve saik,

olmak üzere sınırlı olarak sayılmıştır.

Hakim, alt ve üst sınırlar arasında temel cezayı, bu ölçütleri esas alıp somut olaya göre bireyselleştirerek belirleyecektir.

Somut olayımıza gelince; sanık ...’ın bir süre arkadaşlık yaptıktan sonra ayrıldığı katılan ... ....’tan kısa süreliğine doğum gününü öğrenmek amacıyla aldığı nüfus cüzdanının fotokopisi ile katılan adına kayıtlı olan cep telefon hattını iptal ettirerek, özel belge niteliğindeki “devir formu”nu katılan yerine imzalamak suretiyle söz konusu hattı aynı numara ile kendi adına alması nedeniyle hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan kamu davası açıldığı, sanığın aşamalarda suçunu samimi olarak ikrar ettiği ancak katılanın rızası ile bu belgeyi imzaladığını savunduğu, katılanın ise aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığa suça konu belgeyi imzalaması yönünde bir rızası olmadığını, aksine sanığın, kendi numarası olarak bilinen bu numarayı halen kullanmaya devam ettiğini, kendini tanıyan kişiler tarafından kendi numarası olarak bilinmesi nedeniyle arandığında karşılarına sanığın çıkarak kim olduklarını sorup öğrendikten sonra, kendisini kötülemek suretiyle arayanlara hakaretler yağdırmak suretiyle kendini arayanları öğrenmek, özellikle özel hayatını tespit etmek amacıyla bu sahteciliği yaptığını, hakkında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesi üzerine mahkemece suçun sabit olduğunun kabulü ile sanık hakkında temel hapis cezası; “…suçun işleniş şekli, sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri, sanığın suç işleme kastının yoğunluğu, sanığın sahte belge düzenleyerek müştekiye ait telefon hattını kendi üzerine geçirerek müştekinin telefon görüşmelerini takibe aldığı, arayan numaraları ve arayan şahısları tespit etme amacında olduğu, kastının yoğunluğu ve kişinin özel hayatını bu şekilde öğrenme gayesi ile suçu işlediği de dikkate alınarak…” gerekçeleriyle alt sınırdan ayrılarak temel cezanın “takdiren ve teşdiden 2 yıl 6 ay” hapis olarak belirlendiği görülmektedir.

Mahkemece, birlikte olduğu kız arkadaşının özel hayatını öğrenmek kastı içerisinde telefon görüşmelerini takibe almak, arayan numara ve kişileri tespit etmek amaç ve saiki ile özel belge niteliğindeki devir formuna katılan yerine imza atmak suretiyle onun adına kayıtlı telefon numarasını kendi adına çevirtip bu numarayı kullanmak suretiyle sahtecilik suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK.nun 61. maddenin 1. fıkrasındaki yasal tabirleri tekrarlamak suretiyle değil, somut olaya uygun olacak şekilde; (f) bendindeki; “failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı” ve (g) bendindeki; “failin güttüğü amaç ve saik” ölçütleri ile işlenen fiilin haksızlık içeriği, bilahare, gerçekleştirilen haksızlık dolayısıyla sanığın kusurluluk durumu gözönünde bulundurularak; “sanığın sahte belge düzenleyerek müştekiye ait telefon hattını kendi üzerine geçirerek müştekinin telefon görüşmelerini takibe aldığı, arayan numaraları ve arayan şahısları tespit etme amacında olduğu,” ve “kişinin özel hayatını bu şekilde öğrenme gayesi” gerekçeleri ile suretiyle aynı Yasanın 3. maddenin 1. fıkrası hükmü de gözetilerek oluşa uygun yasal ve yeterli gerekçelerle temel cezanın alt sınırın üzerinde takdir ve tayin olunmasında bir orantısızlık bulunmamaktadır.

Çünkü sanık, katılan ile arkadaşlığı sona erdikten sonra da sahtecilik suretiyle ele geçirdiği telefon hattını kullanmak suretiyle katılan hakkında elde ettiği özel bilgilere dayanarak hakaret ve kötülemelerine devam etmiş olması nedeniyle işlediği sahtecilik fiilindeki kusurluluk ve kastının yoğunluğu sıradan bir özel belgede sahtecilik suçuna göre daha yoğun ve daha ağırdır. Bu durumu tespit ile değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenlerledir ki; TCK.nun 61/1. maddesindeki ölçütleri somut olaya uygun olarak bireyselleştirdikten sonra aynı Yasanın 3/1. maddesine uygun bir şekilde fiilin ağırlığı ile orantılı olarak hükmolunan temel hapis cezasını alt sınırdan ayrılarak belirleyen mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmemekteyiz.
Yargıtay — Esas No: 2014/11564, Karar No: 2016/9216, Tarih: 24.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11564 E.  ,  2016/9216 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu yolcu otobüsünün, ışık ihlali yaparak davacı aracına çarpmasıyla oluşan kazada, davacının ağır şekilde yaralanıp komaya girdiğini, birçok tedavi gördüğünü ve beyin ameliyatı geçirdiğini, davacıda konuşma bozukluğu oluştuğunu, davalının davacının uğradığı manevi zarardan sorumlu olduğunu belirterek 30.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı sürücüsüne kaza tespit tutanağı ile atfedilen kusuru kabul etmediklerini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, tazminatın sürücülerinin ekonomik durumu gözetilerek belirlenmesi gerektiğini, ödeme durumunda rücu edecekleri sürücü ..., işvereni ..... ve aracın sigortacı olan ...davanın ihbarı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 767,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...