muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3784, Karar No: 2023/8669, Tarih: 10.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3784 E.  ,  2023/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2933 Esas, 2023/421 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/376 Esas, 2021/446 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 312 parsel sayılı taşınmazın 3.510,12 m²lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin düşük olduğunu savunarak, taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle bankaya depo edilen fark bedele 07.07.2019 tarihinden karar tarihi olan 15.10.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; net gelir metoduna göre hesaplama yapılırken ilgili ürünün son 5 yıla ilişkin verim ortalamasının alınması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim masraflarının neler olduğunun kalem kalem açıklanması gerekirken açıklanmadığını, bilirkişi raporunda davaya konu arazinin niteliği sulu olarak kabul edilip damalama yöntemiyle sulandığı belirtildiği hâlde, sulama maliyetinin üretim giderlerine eklenmediğini, objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun denetime açık olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir hesaplanarak resmi verilere göre değer biçilmesinde, dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına % 50 oranında objektif değer artışı uygulanmasında, taşınmaza sulama niteliğini vermeyen kuyuya ve sondaj deposuna 2019 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapının sınıfına uygun birim fiyatları esas alınıp, yaşı belirlenerek buna göre yıpranma payı düşülüp değerlendirme yapılmış olmasında, tespit edilen toplam kamulaştırma bedelinden, taşınmaz üzerindeki geçit hakkı nedeniyle % 30 oranında değer azalışı uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; aynı zamanda geçit hakkı için belirlenen değer azalışı oranının çok düşük olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; aynı zamanda geçit hakkı için belirlenen değer azalışı oranının çok düşük olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak, üzerindeki yapılara ise aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, objektif değer artış oranı ve taşınmaz üzerindeki geçit hakkı nedeniyle taşınmazda meydana getireceği değer azalışı oranı uygun görülmüştür.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2385, Karar No: 2011/1475, Tarih: 14.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2385 E.  ,  2011/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/42109

...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SİNCAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/11/2008 gün ve 365/230 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü komşu olup arsa meselesi yüzünden aralarında anlaşmazlık bulunan mağdurun ailesi ile sanığın ailesi arasında çıkan kavgada, hakkındaki karar temyiz edilmeyen sanık ...’in, mağdurun annesi olan ....’yı bıçakla kolundan yaralaması üzerine sanığın; annesinin yanına gelip onu yerden kaldırmaya çalışan mağdurun kafasına 1,5 metre uzunluğundaki sopa ile vurarak kafada frontoparietalde uzuv zaafı niteliğinde 10 cm uzunluğunda 1 cm genişliğinde kemik defektine, sol oksitoparietalde kırık ve beyin kontüzyonuna, epidural ve subdural kanamaya neden olacak, 45 gün mutad iştigaline engel olacak ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

a-) Mağdurdan kaynaklanan, sanık veya yakınlarına yönelen haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve eylem bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık müdafiinin talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

b-) Teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK’nun 35.maddesi uygulamasında mağdurdaki yaraların niteliği ve meydana gelen zararın ağırlığına göre üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin varlığına, teşebbüs nedeniyle üst sınırdan ceza tayin edilmesinin yersiz olduğuna, karara esas alınan tanık beyanlarının taraflı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...in yokluğunda 24/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/215, Karar No: 2013/3658, Tarih: 05.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/215 E.  ,  2013/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Kanal 1 ...ve ...(....) arasındaki davadan dolayı ... 46.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.04.2010 gün ve 2008/457-2010/157 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.10.2012 gün ve 2012/5929-6007 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 219,00 TL para cezası ile bakiye 6,55 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5996, Karar No: 2019/7794, Tarih: 09.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/5996 E.  ,  2019/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın suça konu uyuşturucu madde ile yakalanmasından sonra, uyuşturucu maddelerin ... tarafından gönderildiğini söylemesi üzerine yapılan soruşturmada ... isimli şahıs hakkında yetkisizlik kararı verildiği, ... hakkında yapılan soruşturmanın sonucunun bilinmediği aşamada mahkemece sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulandığı, temyize gelen bu davada hüküm verildikten sonra dosya içerisine Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gönderilen bilgi ve belgelere göre ... hakkında Malatya ilinde iletişimin dinlenmesi ile yürütülen soruşturma sırasında edinilen bilgilerin Ankara Narkotik Suçlarla Şube Müdürlüğüne iletilmesi sonucu sanık ...'in yakalandığı, sonradan gelen bu bilgilerin sanık ...'in temyize gelen bu davadaki beyanlarını doğruladığı, ... hakkındaki soruşturma ve dava açıldıysa kovuşturma sonucunun beklenmeden sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kısa kararda sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilirken gerekçeli kararda TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması suretiyle kararda karışıklığa sebebiyet verilmesi,

2- Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığında bulunan suça konu hint kenevirinden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- Hükmün sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan cezalandırılmasına dair 2 numaralı bendinin 5. fıkrasından sonra gelmek üzere “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafına “...uyuşturucuların” ibaresinden sonra gelmek üzere “...ve Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığınca alınan tanık numunenin...” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/394, Karar No: 2013/1565, Tarih: 13.11.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/10-394 E.  ,  2013/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

Taraflar arasındaki “kurum işleminin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 3. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.05.2011 gün ve 2010/429 E., 2011/235 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 02.07.2012 gün, 2011/9254 E.,2012/12940 sayılı ilamı ile;

(...Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79. maddesinin 12 ve 13. fıkralarıdır. Anılan maddenin 13. fıkrasında “sigorta müfettişi tarafından, Kuruma bildirilmediği tespit edilen asgari işçilik tutarı üzerinden Kurumca re'sen tahakkuk ettirilen sigorta primleri bu Kanunun 80 inci maddesi de nazara alınarak işverene tebliğ olunur. İşveren, tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Kuruma itiraz edebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazın reddi halinde, işveren, kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir.” hükmü mevcuttur.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, Mahkemece, Kurumca eksik işçilik tespiti nedeniyle hesaplanan prim borcu ve gecikme zammının ödenmesine yönelik bildirimin, davacıya 30.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davacının, Kurumun itiraz komisyonuna bir aylık süre içerisinde itirazda bulunduğu, itirazın reddine dair komisyon kararının davacıya 16.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ret kararına karşı idare mahkemesinde 14.07.2010 tarihinde dava açıldığı bu haliyle bir aylık hak düşürücü süre içinde dava açılmadığı gerekçesi ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekilinin Kurum komisyon kararının tebliğinden itibaren süresi içinde Kayseri 1. İdare   mahkemesinin   2010/313 Esasına  kaydedilen davayı açtığını, anılan davada verilen dilekçenin reddi kararından sonra süresinde 14.07.2010 tarihli iptal davasını açtığını ileri sürmesi karşısında, anılan dava dosyasının celp edilerek, yukarıda zikredilen bir aylık hak düşürücü süre içinde davanın açılıp açılmadığı irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir…)

gerekçesiyle hükmün bozulmasına, karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

gerekçesiyle hükmün bozulmasına, karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 26/08/2009 tarihinde P. ilçesinde bulunan pazar yerinde, Ç. Z., M. B.ve C. Ç.nin balık satar iken jandarma tarafından yakalandıklarını, hırsızlık suçundan yargılanmamak için kendilerini, müvekkil firmanın işçisi olarak tanıttıklarını,  ancak bunların hiçbir şekilde müvekkil işverenle bir bağlantılarının olmamasına rağmen davalı kurum tarafından sigortasız işçi çalıştırılmasından dolayı müvekkili işverene idari para cezası kesildiğini ayrıca prim indiriminin iptal edildiğini,  Kurum işlemlerinin  iptali için Kayseri 1. İdare Mahkemesine dava açtıklarını ancak davanın görevsizlik nedeniyle reddedildiğini, bu nedenle 16.04.2010 tarih ve 6125776 sayılı prim belgelerine ve 21/04/2010 tarih ve 6379623 sayılı pirim indiriminin iptaline ilişkin, işlemlerin iptali ile Ç.Z.M. B.ve C. Ç.'nin müvekkili şirketin çalışanları olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı  SGK vekili, Ç.Z. M.B.ve C.Ç.'nin jandarmaya vermiş oldukları ifadelerinde davacı şirketin iş yerinde çalıştıklarını beyan etmeleri üzerine, davacıdan çalışanların belgelerinin istendiği, 5510 Sayılı Kanunun 59 maddesi uyarınca çalışanların kuruma bildirilmesinin zorunlu olduğunu, davacı iş verenin müvekkil kuruma bildirilmeyen çalışanlar ile ilgili Kurum işleminin yasal olduğunu belirterek, davanın reddine  karar  verilmesi savunmuştur.

Mahkemece; 506 sayılı Yasanın 86/7 maddesindeki bir aylık sürenin, hak düşürücü süre niteliğinde olduğunu, davalı kurumun, itirazının reddine ilişkin kararın tebliğinden itibaren bir aylık süre içinde dava açılmaması nedeniyle, Kurum işlemi kesinleştiğinden, bu işleme karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce, yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Mahkemece; 506 sayılı Yasanın 86/7 maddesindeki bir aylık sürenin, hak düşürücü süre niteliğinde olduğunu, davalı kurumun, itirazının reddine ilişkin kararın tebliğinden itibaren bir aylık süre içinde dava açılmaması nedeniyle, Kurum işlemi kesinleştiğinden, bu işleme karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce, yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel mahkemece; “Bozma ilamında her ne kadar Kayseri 1. İdare Mahkemesinin dosyasının celbedilerek süresi içerisinde dava açılıp açılmadığının irdelenmesi belirtilmiş ise de adı geçen dava dosyası mahkememizin 07/10/2010 tarihli müzekkeresi ile getirtilip 16/12/2010 tarihli celse de de incelenerek dosya arasına alındığı, mahkemenin kararını bu dosyanın incelenmesiyle verdiği, 506 Sayılı Yasanın 79/12-13 ve 80. maddesi gereğince, işverene tebliğ edilen borcuna karşılık kuruma bir ay içinde itiraz edebileceği, itirazın takibi durduracağı, kurumca itirazın reddi halinde işverenin kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde yetkili iş mahkemesine başvurabileceğinin düzenlendiğini. dava konusu olayda kurumca yapılan bildirim davacıya 30/03/2010 tarihinde tebliğ edildiği, yasal bir aylık süre içerisinde davacı tarafından kuruma itiraz edildiği, itiraz komisyonu tarafından reddedilen itiraza ilişkin karar davacıya 16/04/2010 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının yasal bir aylık süre içerisinde İş Mahkemesinde dava açması gerekirken, yasal süresi içerisinde ne İş Mahkemesine ne de yanılgı sonucuda olsa başka bir yargı merciine dava açılmadığı, yasal süre geçtikten sonra Kayseri 1. İdare Mahkemesinde 14/07/2010 tarihinde dava açtığının anlaşıldığını, bu itibarla yasal süresi içerisinde dava açmayan davacının, hak düşürücü süre geçtikten sonra açtığı davasının  ve bozma ilamının yerinde görülmediği” gerekçeleriyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmü davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık; davanın süresinde açıldığının tespiti için Kayseri  1. İdare Mahkemesi’nin 2010/313 esas sayılı dava dosyasının celp edilmesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır

I-İşin esasına geçilmeden önce  davacı işyeri hakkında üç işçinin çalışmalarının bildirilmediği gerekçesiyle Kurum tarafından re'sen yapılan prim ve gecikme cezası tahakkuk işleminin iptali istemine ilişkin davada sigortalıların davaya dahil edilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak tartışılmıştır.