muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5159, Karar No: 2024/11422, Tarih: 20.11.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf dilekçeleri ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Eylül 2005-15.04.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2-Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 inci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

3-Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İnceleme konusu eldeki davada, davacının Eylül 2005-15.04.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde net 4.000,00 TL maaş ile çalıştığı iddiası hakkında Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda Bodrum ... Başkanlığı tarafından sunulan 18.07.2012 ve 30.07.2013 tarihli mürettebat listeleri gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

2. İnceleme konusu eldeki davada, davacının Eylül 2005-15.04.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde net 4.000,00 TL maaş ile çalıştığı iddiası hakkında Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda Bodrum ... Başkanlığı tarafından sunulan 18.07.2012 ve 30.07.2013 tarihli mürettebat listeleri gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

3. Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işveren nezdinde giriş çıkış yapmak suretiyle bir kısım hizmetlerinin Kuruma bildirildiği, dava konusu dönem içerisinde 28.03.2012-31.07.2012, 23.05.2013-31.07.2013 ve 16.04.2015-16.08.2014 tarihleri arasında ise bildirim olmadığı, dinlenilen tanık beyanlarına göre davacının av yasakları dönemlerinde çalışmadığı hususları anlaşılmış olup, Mahkemece ... Başkanlığı tarafından sunulan belgelere göre davacının 18.07.2012-31.07.2012 tarihleri arasında 14 gün, 30.07.2013-31.07.2013 tarihleri arasında ise 2 gün olmak üzere toplam 16 gün daha sigortalı çalışmasının bulunduğu tespit edilmiş ise de; söz konusu ... Başkanlığı kayıtları incelendiğinde 14.07.2013 ve 14.07.2014 tarihli mürettebat listelerinde de davacının adının yer alması karşısında bu iki liste de dikkate alınmak suretiyle davacının eksik bildirilen prim günlerinin tespit edilmesi gerekirken, sadece 18.07.2012 ve 30.07.2013 tarihli mürettebat listeleri gözetilmek suretiyle hatalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9332, Karar No: 2015/4855, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9332 E.  ,  2015/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 247 ada 4 parsel sayılı 199,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz, dubleks ev ve tarla niteliğiyle öncesinde dava dışı 247 ada 1, 3, 4 ve 5 sayılı parsellerle bir bütün olarak ...’ın ceddinden geldiği, 1993 yılında ...’na, 1996 yılında ...’e satıldığı, halen onun zilyetliğinde olduğu, ancak; .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/267 Esasında dava konusu edildiğinden sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/267 Esasına kayıtlı dosyada, davacı ... tarafından davalı , ... ... ve ... aleyhine açılan tescil davası, 3402 sayılı Kanunun 27. maddesi gereğince kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece, diğer davaların reddiyle, 247 ada 4 sayılı parselin orman niteliğiyle adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve davalı tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.11.2013 gün ve 2013/4420-9870 sayılı bozma kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "Mahkemece toplanan deliller, özellikle keşif ve bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin orman içi açıklığı olduğu, eğimi %12’den fazla makilik niteliğindeki taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceği, davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve orman niteliğiyle adına tesciline karar verilmişse de;

Kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritası ile 1959 yılında düzenlenen memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları ile 1996 yılında düzenlenen memleket haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında; çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, uygulanan eski tarihli harita ve fotoğraflarda orman olarak nitelendirilmediği, bir bütün olarak tarım alanı niteliğiyle kullanıldığı bildirilmiştir.

Keşif ve bilirkişi raporları ile belirlenen toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi özellikle komşu parsellerin bir kısmının kesinleşen hukukî durumlarına göre, çekişmeli parselin öncesi ya da eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu söylenemeyeceği gibi, komşularından dava dışı 247 ada 3 sayılı parselin tarla niteliğiyle Ali Bal, 247 ada 1 sayılı parselin de kargir ev ve tarla niteliğiyle ... adına tesbitleri kesinleşerek tapuya kaydedildiği gözetildiğinde orman ile çevrili orman içi açıklığı olduğu söylenemez. Dava dışı 247 ada 5 sayılı parselin orman niteliğiyle adına tesciline ilişkin karar, taraf olmayan ...'i bağlamayacağı için, 5 sayılı parselin orman niteliğiyle adına tesciliyle, çekişmeli parsel orman içi açıklığına dönüşmez.

Diğer taraftan, çekişmeli parselin yeni tarihli hava fotoğrafları ve uydu fotoğraflarında ne şekilde görüldüğü, imar ve ihyanın ne zaman tamamlandığı, kaç yıldır ne şekilde zilyet edildiği yönündeki araştırma da yetersizdir.

Gerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, gerekse, bu kanun yerine yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda, keşif ve bilirkişi delili, takdiri delil olarak düzenlenmiştir. Hâkim genel hukuk bilgisi ile çözemeyeceği, teknik konularda bilirkişiye başvurabilecektir. Hâkim, sunulan bilirkişi raporları ile bağlı olmayıp, bu raporları iddia ve savunma doğrultusunda serbestçe takdir ederek karar verecektir. Hâkim tarafından keşif ve bilirkişi raporlarının yeterli olmadığı belirlendiği taktirde yapılacak iş, tarafların istemi halinde bilirkişilerden ek raporlar almak ya da yeniden keşif yaparak bilirkişi raporu almaktır. Hâkim yeterli olmadığını düşünerek keşif ve bilirkişi deliline başvurduğu konularda, bu delilleri yok sayarak, aynı konularda kendi değerlendirmelerine dayalı olarak hüküm veremez.

O halde; mahkemece en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tesbit tutanaklarının düzenlendiği tarihten 15-20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, dava konusu parsel ile çevresine uygulanıp taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, parselin eski ve yeni niteliği konusunda jeoloji mühendisinden de rapor alınmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması davacı ve davalı gerçek kişiler ile ortak murisler yönünden de yapılmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir." şeklindedir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, taşınmazın ev ve bahçe niteliğiyle davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...ne yükletilmesine, ... harç alınmasına yer olmadığına 28/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/142, Karar No: 2010/11916, Tarih: 22.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/142 E.  ,  2010/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-a)Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, davalı sürücü ...'ün kusuru ile meydana gelen trafik kazasında desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın olay gününden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemişler, 31.07.2009 günlü dilekçe ile de davacılardan ... yönünden maddi tazminat istemlerini 14.547,59 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Yerel mahkemece, davacılardan ... yararına kabul edilen 14.547,59 TL maddi tazminatın 2.000,00 TL'lik bölümüne dava gününden itibaren, kalan bölümüne de ıslah gününden itibaren; kabul edilen manevi tazminat miktarlarına ise olay gününden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Dava haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılardan ... yönünden kabul edilen 2.000,00 TL maddi tazminata da olay gününden itibaren faiz yürütülmemiş olması;

b)Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesine göre yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece, davacılardan ... yönünden ıslah yolu ile artırılan maddi tazminata faiz yürütülmesi istenilmediği gözetilmeyerek, ıslah edilen maddi tazminat tutarına ıslah gününden itibaren yasal faiz yürütülmüş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Yerel mahkemece, davacılardan ... yönünden ıslah yolu ile artırılan maddi tazminata faiz yürütülmesi istenilmediği gözetilmeyerek, ıslah edilen maddi tazminat tutarına ıslah gününden itibaren yasal faiz yürütülmüş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...dava tarihinden... " biçimindeki sözcük dizisi silinerek yerine "...olay gününden itibaren yasal faizi ile birlikte alınmasına... " sözcük dizisinin yazılmasına, aynı bentte yer alan "...itibaren bakiye kalan kısmın ıslah tarihi olan 31.07.2009 tarihi itibari ile yasal faiz işletilmesine..." biçimindeki sözcük dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.22/11/2010
Yargıtay — Esas No: 2010/223, Karar No: 2011/8041, Tarih: 19.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/223 E.  ,  2011/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/286461

MAHKEMESİ : BİNGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 17/09/2009- 91/155

SUÇ :Ölümüne sebebiyet vermek

Kastın aşılması suretiyle Kemal 'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık Ş.. G..'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BİNGÖL) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/09/2009 gün ve 91/155 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Sanık Şenol müdafiinin yasal süredeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 09.02.2011 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 5.2.2008 gün ve 2008/1/9/15 sayılı kararı uyarınca cezanın onaylanması isteği temyiz başvurusundan feragat niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK 317 madde uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenin sıfatı ve temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, katılan Aysel vekilinin temyizi üzerine, sanık Şenol'un, maktul Kemal'e karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, maktulden kaçan sanığın yerden aldığı adli emanette kayıtlı 1160 gram ağırlığında ve 12x10cm. ebadındaki taşı peşinden gelmekte olan maktule yaklaşık 10-12 metre mesafeden fırlattığı, maktulün başına aldığı isabet sonucu sağ temporal bölgede 7x10 cm ebadında çökme kırığı ile birlikte gelişen beyin kanamasından öldüğü olayda;

Sanığın fiilini TCK.nun 6/1-(f)-4 maddesi kapsamında "silah" olarak kabul edilen taşla işlediği anlaşılmakla; TCK.nun 87/4-son cümle yerine, taşın silah sayılamayacağı gerekçesi gösterilerek, aynı Kanunun 87/4-1 cümle uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 19/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32011, Karar No: 2016/16890, Tarih: 31.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32011 E.  ,  2016/16890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleştikten sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suş işlenmesi ve bu suçtan dolayı mahkumiyet alınıp kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için yeterli olup, ikinci suçtan verilen cezanın kesin bir ceza olup olmadığının bir önemi olmadığından; tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

A- Sanık hakkında kasten yaralama suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilmez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 (geçici 2.) ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili görülmediği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 31/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9465, Karar No: 2010/16457, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9465 E.  ,  2010/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.