muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8090, Karar No: 2013/10521, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8090 E.  ,  2013/10521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın hangi ilçenin sınırlarında olduğunun tapu müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır (cin) ürünlerine ait kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden ayrı ayrı getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaza acele el konulmasına dair Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/456 esas sayılı dosyasının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13223, Karar No: 2018/13846, Tarih: 06.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13223 E.  ,  2018/13846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın başka bir olay nedeniyle yakalandıktan sonra bu eylemleri de itiraf ederek henüz müracaatı olmayan mağdura radyo çaları iade ettiği ancak çalınan parayı iade etmediği, iadenin kısmi iade olduğu ve sanık hakkında ceza indirimi yapılabilmesi için mağdurun kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, somut olayda ise mağdurun kısmi iadeye rızası olup olmadığı tespit edilmeden TCK’nın 168/1 maddesinin uygulandığı anlaşılmış ancak bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5096, Karar No: 2010/6229, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5096 E.  ,  2010/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Olayda davacı tarafından kati aciz vesikası ibraz edilmediği gibi İİK.nun 105. maddesi uyarınca kati aciz belgesi yerine geçecek haciz tutanağının da dosyaya sunulmadığından dava şartının gerçekleşmediği düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkin olup bu tür davaları elinde kat'i (İİK.nun 143.md) yada geçici (İİK.nun 105.md) aciz belgesi bulunan alacaklılar açabilir. Bu husus davanın görülebilme koşulu olup mahkemece kendiliğinden göz önüne alınması gerekir. Aciz belgesinin dava açılmadan dava açıldıktan sonra veya temyiz aşamasından ve hatta hükmün Yargıtay'ca onanmasından veya bozulmasından sonra bile sunulma olanağı vardır. Somut olayda davacı tarafından mahkeme kararından sonra İİK.nun 105. maddesinde yazılı koşullar uyarınca kati aciz belgesi yerine geçecek 14.04.2010 tarihli haciz tutanağı dosyaya sunulmuş bulunmaktadır. Bu durumda dava şartının gerçekleştiği düşünülerek davanın esasına girilerek taraf delillerinin toplanması ondan sonra

hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16971, Karar No: 2015/11486, Tarih: 08.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16971 E.  ,  2015/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 2008 yılı 12. ayında davalı taşeron şirkete bağlı olarak Kastamonu Huzurevi Müdürlüğü lokantasında işe başladığını, 31.05.2012 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve dini bayram ücreti talep etmiştir.

Davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ., davaya cevap vermemiştir.

Davacı işçiye fazla çalışma ücreti ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63'ncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, dosyaya ibraz edilen imzalı bordrolara göre davacıya 2010 ve 2011 yılında bazı aylar fazla mesai ödemesi yapıldığı görülmüş olup fazla çalışma ücret hesabında ödeme yapılan ayların hükme esas alınan ek raporda dışlanmaması ve mahkemece hatalı bu rapora dayanılarak hüküm kurulması bozma nedenidir.

3-Davacı vekili, ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmamıştır. Mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediği halde ıslah edilen kısımlar yönünden faize hükmedilmesi 1086 sayılı HUMK’nun 74. (6100 sayılı HMK’nun 26.) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı ve hatalı olup bozma nedenidir.

4-Karar başlığında davalı olarak “Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı” yerine, tüzel kişiliği olmayan “Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu”nun davalı olarak gösterilmiş olması da doğru olmamıştır.

5-Somut davada, iki davalı olduğu halde hükümde sadece “davalıdan” denilmek suretiyle infazda tereddüte yol açılması da hatalıdır.

6-Davalı Bakanlık 392 sayılı Harçlar Kanununun 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davacının yatırdığı ıslah ve peşin harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilerek davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalının temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7793, Karar No: 2013/17912, Tarih: 23.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/7793 E.  ,  2013/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık (değişen suç vasfına göre başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, olay tarihinde emekli maaşını çekmek isteyen katılana yanaşıp “Para çekme tuşuna basayım mı?” diye sorduktan sonra katılanın onay vermesi üzerine bankamatik cihazı önüne geldiği, para gelmeyince vazgeçen katılanın iptal tuşuna basıp diğer cihaza geçtiği, bu esnada ilk cihazdan gelen katılana ait 590 TL parayı sanığın aldığının anlaşılması karşısında; sanığın katılana karşı eyleminin açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde banka kartının kötüye kullanılması suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28411, Karar No: 2014/24981, Tarih: 10.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/28411 E.  ,  2014/24981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın imar kirliliği suçunu işlediği tarihin 12 Ekim 2004’ten öncesi olduğunun bir yargılama ve araştırma sonucu tespit edilmesi karşısında, CMK’nın 223/9. maddesinde öngörülen derhal “beraat kararı” verilecek hal olarak nitelenebilecek bir eylemin söz konusu olmadığı ve Mahkemece tespit edilen suç tarihinden beraat kararı verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresini kesen bir durumun bulunmadığı gözetilerek, 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca öncelikle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararının onanması niteliğindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/4946, Karar No: 2008/7178, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4946 E.  ,  2008/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 385 ada 107 parsel ile bilirkişi raporunda emsal alınan 24 parsel numaralı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için (2006 yılı itibariyle) belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

2-Dava konusu 107 ve 106 parsel sayılı taşınmazlara ait kıymet takdir komisyonu raporlarının davacı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/961, Karar No: 2012/1272, Tarih: 02.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/961 E.  ,  2012/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşıma sözleşmesinden doğmayıp, davacı murisin Irak'da tırıyla Amerikan ordusu konvoyunun refakatinde taşıma yapmakta iken, terörist saldırısı sonucu mayın patlamasıyla ölmesi neticesinde maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, ABD ordusunun davacının yeterli güvenliğini sağlamadığı iddiasıyla davalıdan tazminat istemiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14.maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyanın temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak 04.02.2010 tarih ve 3 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu kararı gereği dairelerce görevsizlik kararı verildiğinde, ikinci dairece başka bir daireye gönderme kararı verilmeden, dosyanın doğrudan Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu’na gönderilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta da Yargıtay 4. Hukuk Dairesince görevsizlik kararı verildiğinden dosyanın Başkanlar Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin görevsizliğine, dosyanın Başkanlar Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE,.02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/338, Karar No: 2017/5671, Tarih: 10.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/338 E.  ,  2017/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hakaret, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.160,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... (Sivri) müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

“Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma” suçunun oluşabilmesi için, failin işlemiş olduğu bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla hareket etmesi gerektiği, somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun yakalandığında Burcu Bayram olarak kendini tanıtması ve daha sonra gerçek kimliğini bildirmesi üzerine gerçek kimliğinin anlaşılması üzerine tutanak düzenlenmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, kimliği kullanılan kişi hakkında bir soruşturma ve kovuşturma yapılmamış olması hususları gözönüne alındığında, iftiranın özel bir şekli olan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşmaması nedeniyle tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 40-50 TL değerinde cep telefonu çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğunun gözetilmemesi,

3-Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 01.03.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... (Sivri) müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20216, Karar No: 2010/17838, Tarih: 27.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/20216 E.  ,  2010/17838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinin belirlenmesi açısından, komşu binalarda oturan kamu tanıkları ve tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, bilirkişi raporunda inşaatın yapım tarihinin tespitinde hangi teknik verilere dayanıldığının açıklatılması, varsa birinci kata ilişkin elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi tarihte tesis edildiğinin araştırılması, binaya ilişkin numarataj belgesi ile ... vergisi kayıtlarının getirtilip dosya içerisine konulması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.