muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14474, Karar No: 2016/6504, Tarih: 02.05.2016

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'in işyerinden 8,00-10,00 TL bozuk para çaldığı, daha sonra müşteki ...'ın işyerinden ise 20,00-30,00 TL bozuk para ile küçük saplı tornavida çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/774 Esas ve 2012/376 Karar sayılı 01.06.2012 kesinleşme tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuğun, doğum tarihinin 06.09.1996 iken, 06.09.1993 olarak değiştirildiği anlaşıldığından mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmak suretiyle TCK'nın 31/3 maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakların korunmasına, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22815, Karar No: 2021/4548, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22815 E.  ,  2021/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/763, Karar No: 2014/10679, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/763 E.  ,  2014/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre; çocukların kavga etmelerinden dolayı gerçekleşen tartışma esnasında sanığın mağdurenin beline tekme atmak suretiyle yaralama eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4298, Karar No: 2011/7920, Tarih: 12.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4298 E.  ,  2011/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın ... kızı...'ten olma 1966 doğumlu ... olduğu anlaşılmakla şikayetten vazgeçen ...'nin soyadının ... olarak yazılması daktilo hatası kabul edilmiş olup, katılanın, 14.06.2007 tarihli celsede şikayetten vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, CMK'nın 243. maddesine göre katılma kararı hükümsüz kaldığı bu nedenle de hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli kararda Cumhuriyet savcısının mütelasına yer verilmemiş ise de, kısa kararda mütelanın bulunması ve gerekçeli kararın mütelaya uygun verildiğinin belirtilmesi ile kararda sanığın savunmasına ve Adli Tıp Raporuna itibar edildiğinin belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın eksik inceleme ile raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6698, Karar No: 2023/3489, Tarih: 06.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6698 E.  ,  2023/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca 2020 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında, 109 ada 18 parsel sayılı 3.010,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı Kanun ile 5602, 509 ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro/tapulama çalışmaları sırasında kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan yer olduğu belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 109 ada 18 parsel sayılı taşınmazın, Hazine'ye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı açısından oluşmadığını, yapılan çalışmaların yasa ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tutanağının iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, duruşmadaki beyanında; taşınmazın atalarından kendisine intikal ettiğini, 75 yaşında olduğunu, 10 yaşından beri taşınmazın ekilip biçildiğini ve nadas haricinde hiçbir zaman boş kalmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı, duruşmadaki beyanında; taşınmazın atalarından kendisine intikal ettiğini, 75 yaşında olduğunu, 10 yaşından beri taşınmazın ekilip biçildiğini ve nadas haricinde hiçbir zaman boş kalmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, keşifte dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişileri ile davalı tanığının, dava konusu taşınmazın en az 40 - 50 yıldan bu yana davalı ... ve babası ... tarafından tarımsal faaliyet yapılarak kullanıldığını beyan ettikleri, bilirkişilerin heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, dava konusu taşınmazın 1960 tarihli hava fotoğraflarında tarımsal faaliyet yapılmayan, çevre arazilerle benzer yapıda yabani otlarla kaplı iken 1963 hava fotoğrafında taşınmazın sınırlarının belirginleştiği, çevre arazilerden farklılaştığı, tarımsal faaliyet yapılarak kullanıldığı ve imar ihyasının bu yıl itibariyle tamamlanarak tarım toprağı vasfının oluştuğu, 1980 ve 1992 tarihli hava ve 2010, 2016, 2021 tarihli uydu fotoğraflarında tarımsal kullanımın devam ettiğinin tespit edildiği, taşınmazın toprak yapısının süngerimsi yapıda olduğu, pulluk tabanının oluştuğu, taşınmazın imar ihyasının dava tarihine göre 57 yıl önce tamamlandığı ve keşif tarihine kadar tarımsal üretimin devam ettiği yönünde görüş belirtildiği, bu nedenle davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine, 109 ada 18 parsel sayılı taşınmaz hakkında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmasındaki gibi işlem yapılarak ... adına kadastro tutanağındaki yüzölçüm ve niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, 109 ada 18 parsel sayılı taşınmazın eğiminin % 3 - 4 olduğunun, dava konusu taşınmaz üzeride 1960 yılı hava fotoğrafında tarımsal kullanım olmadığının, 1963 yılı hava fotoğrafında ise çalılardan temizlendiğinin ve tarım yapıldığının, 1980 ve 1992 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde yine tarımsal faaliyet yapıldığının, son 57 yıllık süreçte tarım toprağı vasfının oluştuğunun, 2008 yılı sonrası uydu görüntülerinin de aynı hususu doğruladığının belirtildiği, tanık ve bilirkişi beyanlarının da raporlarla uyumlu olduğu, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik süresinin dolduğu ve davalı adına diğer zilyetlik şartlarının da oluştuğu (senetsiz araştırması, 40 - 100 dönüm), bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8147, Karar No: 2007/9996, Tarih: 31.12.2007

1. Ceza Dairesi 2007/8147 E., 2007/9996 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/8147 E., 2007/9996 K.**

**- ADAM ÖLDÜRME

- OLASI KAST**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

N.....'ı kasten öldürmekten sanık A......'nın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (Kocaeli İkinci Ağır Ceza Mahkemesİ)'nden verilen 03.03.2006 gün ve 438/87 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahiller vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık vekilinin suç vasfına, cezanın teşdiden tayinine, takdiri indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriği ile; olay yerinin bölünmüş ve 3 şeritli asfalt yol olduğu, olay yerinde ışık kontrollü kavşak sistemi ve kavşak içinde yaya geçidi çizgilerinin bulunduğu; alkollü olan ve aracı ile İzmit yönünden Sakarya yönüne gitmekte olan sanığın, olay yeri olan D-100 Köseköy Işıklı Kavşağına geldiğinde, yayalara yeşil ışık, araçlara kırmızı ışık yandığı, diğer araçların durarak beklediği, yayaların yaya geçidinden geçtiği sırada, yaya geçidinden geçmekte olan yayalara çarpacağını, bu çarpmanın yaralanmayla ya da ölümle sonuçlanabileceğini öngörmesine karşın, aracının hızını kesmeden, duran araçların sağından geçerek kavşağa girdiği, yaya geçidinden, sanığın gidiş yönüne göre yolun solundan yolun sağına geçmekte olan maktule N.....'a kaldırıma 3.50 metre kala çarptığı ve yaklaşık 20 metre sürüklediği, olay yerinden kaçtığı; maktülenin, kafatası travması zemininde gelişen beyin kanaması ve genel vücut travması zemininde gelişen etraf kemiği kırıkları ile müterafîk iç ve dış kanamanın müşterek sonucu olarak öldüğü; eylemin olası kasıtla insan öldürme suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 81, 21/2 ve 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık vekili İle katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak (BOZULMASINA), verilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık vekilinin tahliye isteminin reddine 31.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15390, Karar No: 2017/10280, Tarih: 06.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/15390 E.  ,  2017/10280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresindeki aracın dorse kısmında 4130 karton sigara ele geçirildiği, sanığın hazırlık aşamasında kendisini sigaraların sahibi Murat müstear isimli ... ile ... isimli tır şoförünün buluşturduğunu beyan ettiği ve dairemizce aynı gün incelenen 2017/11591 E sayılı (Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/406 E.) dosyasında ise iletişimin tespiti neticesinde dosyamız kapsamındaki suça iştirak ettikleri iddiasıyla sanıklar ... ve ... hakkında dava açıldığı anlaşılmıştır.

Aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunan, dava dosyalarının 5271 sayılı CMK.nun 8-11. maddeleri gereğince birleştirilerek görülmesinin gerekmesi, bozmayı gerektirmiş, mahal Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürülükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 06.12.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5760, Karar No: 2019/7852, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5760 E.  ,  2019/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık (Değişen suç vasfı sebebiyle kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Müştekinin 01.04.2014 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında, 21.11.2013 günü çarşıdan ikametine geldiğini, Şahin Pen isimli iş yerinin çalışanlarının beyanında evine pencere taktığını, ustalara yardımcı olduğunu, onların yanında durduğunu, ustalar işini bitirip ayrıldıklarında telefonunun olmadığını fark ettiğini kendi telefonunu aradığını, cevap veren olmadığını daha sonra ustalardan birinin telefonunu aradığını, telefonunu görüp görmediklerini sorduğunu "Bizde telefon falan yok bilmiyoruz" dediklerini, telefonunu düşürmesinin söz konusu olmadığını, evine geldiğinde telefonunun kendisinde olduğunu, ustalar evden ayrıldıktan sonra telefonunun kaybolduğunu beyan ettiği, kovuşturma aşamasında da bu yönde beyanda bulunduğu ve hırsızlığı suça sürüklenen çocuğun yaptığını düşündüğünü ifade ettiği, ancak 22.11.2013 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında, 21.11.2013 tarihinde çarşıdan eve geldiğinde cep telefonunun cebinde olmadığını farkettiğini, telefonunun çalındığını düşündüğünü beyan ettiği, ifadelerinde, çelişkili durum söz konusu olduğundan telefonu kaybetmiş olabileceği ve suça sürüklenen çocuğun savunmalarında da suça konu cep telefonunu inşaatta bulduğunu söylemesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nun 160. madde kapsamında düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve 5271 sayılı CMK'nun 254. maddesi gereğince aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk tarafından her ne kadar suça konu telefonun iadesi ile müştekiye teslimi sağlanmışsa da, teslim tutanağına göre, müştekinin SİM kartının iadesinin gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle müştekinin rızasının olup olmadığının tespiti bakımından beyanının alınması gerektiği gözetilmeden 5237 Sayılı TCK’nun 168/1-4 maddesi uygulanmak suretiyle sonuç ceza tayin edilmesi,

3-Belirlenen adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtar edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.