muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6964, Karar No: 2024/10892, Tarih: 31.12.2024

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edene 15.07.2024 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 07.09.2024 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, İİK'nin 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının, İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 31.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21687, Karar No: 2014/13733, Tarih: 08.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21687 E.  ,  2014/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/315933

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2010

NUMARASI : 2007/288 (E) ve 2010/225 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

1-Nakliyesi mağdur şirket tarafından üstlenilen kurşunsuz benzin yükünü, yurt dışına götürmek üzere araca yükleyen temyiz dışı sanık Ali'nin, kendi sevk ve idaresinde Silopi'ye kadar geldiği, burada aracı sanık Mehmet'e teslim ettiği, sanık Mehmet'in araç ile Habur Gümrük sahasına geldiği, görevliler tarafından yapılan ölçüm ve tartımlar neticesinde aracın yükünde 640 kg'nın eksik olduğunun tespit edildiği, sanığın eksik çılan benzin yükünü kendi yararına sarf etmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinde araç sahibi olan İ. Ç.'nin kendisini arayarak kamyonunun Silopi tır pakında yüklü halde bulunduğunu, aracı yüklü halde Irak'a götürüp götürmeyeceğini sorduğunu, kendisinin de bu teklifi kabul ederek Silopi'ye gittiğini ve diğer sanık A.. A..'ın tır parkına bıraktığı aracı alıp Habur Gümrüğüne götürdüğünü, araçta eksik çıkan akaryakıt ile ilgisinin olmadığını beyan etmesi, dosyada bulunan evraklar ve beyanlar kapsamından da bahse konu kamyonu yükleme yerinden diğer sanık A.. A..'ın alarak Silopi'ye kadar getirdiğinin anlaşılması karşısında, eksik akaryakıtın; kamyon, sanık M.. B..'un uhdesinde iken sarf edildiğine dair sanığın savunmasının aksine, müsnet suçtan mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19779, Karar No: 2014/17384, Tarih: 29.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/19779 E.  ,  2014/17384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/391-2014/417

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/335 esas 2014/69 karar sayılı ilamı ile 5.602,00 TL asıl alacağın 26.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları aynen alınarak yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6085, Karar No: 2019/4240, Tarih: 13.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6085 E.  ,  2019/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı icra yoluyla takipte, borçlunun; sair şikayetleri yanında, takip dayanağının ... 3. Aile Mahkemesinin 2015/273 Esas sayılı dosyasından 17.12.2015 tarihli ara kararı olduğu, ancak anılan kararın ilamlı icra takibine konu edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; şikayetin reddine hükmolunduğu görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/1. Maddesinde; “...Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür...” hükmüne, 301/2. maddesinde de; “Taraflardan her birine verilen hüküm nüshası ilamdır.” hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 38. maddesinde ise, ilam mahiyetini haiz belgeler “Mahkeme huzurunda yapılan sulhler, kabuller ve para borç ikrarına havi resen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler” olarak sayılmış olup bu hükümde mahkeme ara kararlarının ilam niteliğinde olduğu belirtilmemiştir.

Buna göre; tedbir nafakasına ilişkin ara karar ilam olmadığı gibi, ilam mahiyetini haiz belgelerden de değildir. Dolayısıyla ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olmadığından ilamlı takip konusu yapılamaz. Ancak ara kararlar, İİK'nun 68. maddesindeki belgelerden olduğundan ve kararın bütününü ihtiva ettiğinden genel haciz yolu ile takibe konulması mümkündür.

Somut olayda, takip dayanağı olarak; ... 3. Aile Mahkemesinin 2015/273 Esas sayılı dosyasında görülen boşanma davasının, müşterek çocuk ... için hükmolunan 2000,00 TL tedbir nafakası konulu ara kararının gösterildiği, işbu hükmün alacaklı tarafından ilamlı takibe konu edildiği ve icra müdürlüğünce de ilamlı takiplere dair örnek 4-5 icra emrinin borçluya tebliğe gönderildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, takip tarihindeki durum ve dayanak belge nazara alınarak, ara karara dayalı olarak ilamların icrası yolu ile takip başlatılmayacağı ve icra emri gönderilemeyeceği yönündeki borçlu şikayetinin kabulü ile, icra emrinin iptaline karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4144, Karar No: 2006/6089, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4144 E.  ,  2006/6089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada Ankara 1. Aile ile ... Asliye (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Yasasının 352. ve devamı maddelerine dayalı çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, malların korunması istenen çocuğun babası ... olduğundan velayeti kullanan annenin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, sağ eş ...’ın ve çocukların açık adreslerinin belli olmadığı, Çankırı- ... İlçesi ... Köyü nüfusuna kayıtlı oldukları anlaşılmakla, yerleşim yerinin belli olmaması halinde karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yeri sayılacağı göz önünde bulundurularak davanın ... Asliye (Aile) Mahkemesinde görüşülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Asliye (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/05/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20239, Karar No: 2015/36916, Tarih: 03.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/20239 E.  ,  2015/36916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/245066

MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2010/55 (E) ve 2013/62 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık Z.. E.. hakkında katılan K.. Ç..'ya ve sanık M.. E.. hakkında katılan H.. Ç..'ya yönelik yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar K.. Ç.. ve H.. Ç.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık Zeki Erten hakkında yaralama ve sanık M.. E.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılanlar K.. Ç.. ve H.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24, Karar No: 2019/10530, Tarih: 18.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/24 E.  ,  2019/10530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesi;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesi;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun yanında yaşı nedeniyle dosyası ayrılan ... ve ... isimli şahıslarla birlikte araç ile müştekinin ikametine gelerek kaymakamlıktan geldiklerini yardım dağıttıklarını araçta oturan şahsın kaymakam olduğunu beyan ederek, bu şekilde hırsızlık suçunu işlerken kendilerini resmi görevli olarak tanıttıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 18/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2711, Karar No: 2015/11114, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2711 E.  ,  2015/11114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Yargıtayca incelenmesine gerek görülen Mart 1957 tarih ve 38 sıra sayılı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileriyle birlikte tapu müdürlüğünden getirtilmesi; yine, bu tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği sorularak, revizyon gördüğü parseller var ise, bunlara ilişkin tutanak örnekleri ile davalı olanlara ait dava dosyaları asıllarının, kesinleşenlere ait tapu kayıt örneklerinin; revizyon görmemiş ise nedeninin sorularak alınacak cevabî yazının,

2- Çekişmeli taşınmazın doğusunda bulunan yoldan sonra taşınmaza komşu bulunan ve tuatanaklardan parsel numarası anlaşılamayan parsel yada parsellerin kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşenlere ait kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin getirtilerek,

3- Dosyanın keşfe götürülen orman bilirkişilerine tevddi ile; bilirkişilerce uygulandığı iddia edilen 1944 tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar davalı parsel ile komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, 1944 tarihli hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü vc kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek,

4- Yine, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/11/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22263, Karar No: 2015/687, Tarih: 20.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22263 E.  ,  2015/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 20/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Medeni usul hukukunda dava açılmasının sonuçlarından biri de 818 sayılı BK m. 133/2’de ki (TBK m. 154/2), “Alacaklı dava açmak veya def’i ileri sürmek amacıyla mahkeme veya hakeme müracaat etmiş veya icrai takibata girişmiş yahut iflas masasına müracaat ederek hakkını talep etmişse, zamanaşımı kesilir” hükmü gereğince zamanaşımının kesilmesidir.

Kısmi dava, asıl davadan ayrılabilen bağımsız bir taleptir. Bu nedenle, kısmi dava açılması durumunda zamanaşımı sadece dava konusu edilmiş talep bakımından kesilir. Davacı bakiye hakkında açıkça feragat etmiş olmadıkça geri kalan kısmı dava etme hakkını yitirmemekle birlikte talep edilmeyen kısım bakımından zamanaşımı işlemeye devam eder. Davacının davasını fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açmış olması dahi bu sonucu değiştirmez. Kısmi dava, ek davadan bağımsız bir dava olduğundan zamanaşımı sadece dava konusu edilen kısımla sınırlı olarak kesilecektir. Davacı alacağını, önce 10 TL lik kısmi, daha sonra 33.318,18 TL lik ek dava açarak talep etmiştir. Her talebin ayrı bir davaya konu edilmesi nedeniyle, davalı tarafın her davaya karşı birbirinden bağımsız savunmada bulunma külfeti bulunmaktadır. Dolayısıyla, daha önce açılan kısmi davada yaptığı zamanaşımı savunması sonradan açılan ya da açılma ihtimali bulunan ek davalar içinde yapılmış sayılmaz.

Somut olayda ek dava bakımından herhangi bir zamanaşımı savunması yapılmadığına göre, sayın çoğunluğun asıl ve ek davadaki tazminat taleplerinin tek bir tazminat talebi olması nedeniyle yapılan zamanaşımı savunmasının taleplerin tamamını kapsadığı yönündeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/5860, Karar No: 2014/8751, Tarih: 25.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5860 E.  ,  2014/8751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/542-2013/336

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında 2.800,00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden Dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c 2 bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.