muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10465, Karar No: 2014/2406, Tarih: 19.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10465 E.  ,  2014/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip hazine vekili lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan Hazine vekili için 175,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak Hazine vekilini verilmesi," ilişkin bölümün çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarda bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği ret ve tenkitli düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/11185, Karar No: 2015/14189, Tarih: 22.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11185 E.  ,  2015/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 25.015,19- TL maddi tazminatın 25.04.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının meslek hastalığı sonucu %21 oranındaki sürekli iş göremezliğinin bulunduğu, davalının %73,02 oranında kusurlu olduğu ve %26,98 oranında da kaçınılmazlığın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin tetkikinde;...1. İş Mahkemesinin 2005/665 esas 2006/108 karar sayılı ve 08.03.2006 tarihli kararı ile..Güvenlik Kurumu'nun davacı ... için yaptığı ödemeler bakımından rücu edilebilir miktarın 28.883,29- TL olarak belirlendiği, Kurumun mahkeme hükmü doğrultusunda bu miktardan fazlasını rücu edemeyeceği; Mahkemece, maddi zararın belirlenmesi sırasında bilirkişi tarafından hesaplanan zarar tutarından Kurum tarafından bildirilen bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının düşülerek sonuca varılan hesap bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu görülmektedir....1. İş Mahkemesinin 2005/665 esas 2006/108 karar sayılı ve 08.03.2006 tarihli kararı karşısında Kurum'un rücu edeceği miktar belli iken bu miktar dikkate alınmadan bildirilen ilk peşin sermaye değeri dikkate alınarak varılan bu sonuç yerinde değildir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öteyandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda,...1. İş Mahkemesinin 2005/665 esas 2006/108 karar sayılı ve 08.03.2006 tarihli kararında belirlenen ve kesinleşen Kurum'un rücu edebileceği miktarın esas alınarak bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi ile çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Kurum'un bildirdiği bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının indilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davalıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3555, Karar No: 2012/7182, Tarih: 06.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3555 E.  ,  2012/7182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil, tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... ... vekilince duruşmalı davalılardan ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekillerince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekilleri Av. ..., Av. ... ile davalı ... vekili Av...., davalı ... vekili Av. ..., davalı ... İnş. Nak. Otom. Turzm. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ... ve davalı ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile bu davanın açılmasına muvafakat vermeyen davalı ...’ın arsa sahibi olduklarını, davalılardan ... ile 18.04.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve fazladan imal edilecek bağımsız bölümlerin paylaşımına dair 31.08.2006 tarihli ek sözleşmenin yapıldığını, inşaatın ruhsatın alınmasından itibaren 20 ay içerisinde anahtar teslimi imal edilmesinin kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin süresinde imal ederek teslim koşulunu yerine getirmediğini, yine sözleşme gereğince zamanında teslim yapılmaması halinde kira tazminatının kararlaştırıldığını, inşaatın bitirilmemiş olmasına rağmen davalı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin diğer davalılara satıldığını ileri sürerek, anılan sözleşmelerin geriye etkili olarak feshine, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar ve davalılardan ... adına tesciline, şimdilik 1.000,00 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini istemiş, bir kısmı ise davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, inşaatın gerçekleşme seviyesinin % 78,05 olduğu, sözleşme ile ruhsatın hangi zaman dilimi içerisinde alınacağının kararlaştırılmadığı, bu nedenle de yüklenicinin makul sürede inşaat ruhsatı alması gerektiği, makul süresinin ise 3 ay olduğu, davalının 23 aylık zaman dilimi içerisinde inşaatı bitiremeyerek temerrüde düştüğü, sözleşmenin geriye etkili olarak feshi gerektiği, sözleşme nedeniyle oluşan tapu kayıtlarının sebepsiz kaldığı, bu nedenle de diğer davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali gerektiği, olumlu zarar kapsamında olan kira tazminatı isteminin sözleşmenin geriye etkili feshi nedeniyle verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sözleşme ve ek sözleşmenin geriye etkili olarak feshine, tapu kayıtlarının iptali ile arsa sahibi olan davacılar ve davalı ...’ın hisseleri oranında tesciline, tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ..., ... ve... İnşaat Ltd. Şti vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ..., ... ve... İnşaat Ltd. Şti vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ve davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen tescil kararı infaz edilebilir nitelikte değildir. Şöyle ki, davaya konu edilen taşınmaz üzerinde kat irtifakı tesis edilerek davalılardan yüklenici adına isabet edecek bağımsız bölümler, arsa sahibi olan davalı ... dışındaki diğer davalılara satılarak adlarına tescil edilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davaya konu edilen bağımsız bölümlerden hangilerinin tapu kayıtlarının iptal edilerek, hangi oranda davacı arsa sahipleri ile davalılardan arsa sahibi ... adına tescil edildiği yönünde açık, anlaşılır ve infaz edilebilir bir hüküm kurulması gerekirken, tapu kayıtlarının iptali ile arsa sahibi olan davacılar ve davalılardan ... adına tapuya tesciline şeklinde infazı kabil olmayacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ..., ... ve.... Şti vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6518, Karar No: 2020/11280, Tarih: 10.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6518 E.  ,  2020/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, bozmadan önce suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8109, Karar No: 2019/1703, Tarih: 12.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/8109 E.  ,  2019/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 27/05/2013 tarihli dava dilekçesi ile ... ili, ... ilçesi, ... mevkii 112 ada 26,66, 40,7,12,13,14 parsel sayılı taşınmazların, 3302 2/B sahası ve orman vasfı ile Hazine adına yapılan tespite süresi içinde itiraz ettiklerini, söz konusu taşınmazlarda müvekkil adına kayıtlı tapu senedi bulunduğunu, tarla vasfındaki taşınmazlar olduğunu, taşınmazlara ait taup senedi bulunduğundan ve belirtilen yerlerin 2/B ve orman vasfındaki yerlerden olmayıp, tespitin yanlışlığından dolayı tespite itiraz ettiklerini ve müvekkil adına tescilin devamı için bu davayı açmak zaruretinin hasıl olduğunu, bu nedenlerle dava konusu taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına yapılan tespite yapmış oldukları itirazların kabulü ile davacı müvekkil adına tescilin devamına, yargılama harç ve masraflarının, karşı vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacının davalı Hazine aleyhine açtığı orman kadastrosu tespitine itiraz davasının husumet nedeni ile reddine,

2-Davacının davalılar Orman Genel Müdürlüğü ile Orman Su İşleri Bakanlığı aleyhine açtığı orman kadastrosu tespitine itiraz davasının esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, bir aylık süre içinde açılan aplikasyon, 6831 sayılı Kanununun 2/B madde uygulamasına ve orman kadastro çalışmasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1956 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 31/04/2013 tarihinde ilan edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların kesinleşen 3116 tahdidi sırasında Kurttepe Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, 31/04/2013 tarihinde ilan edilen çalışmada Kurttepe Ormanı içinde kalan biır kısım yerlerin Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, bu çalışma ile Kurtepe Devlet Ormanının ikiye ayrıldığı, taşınmazların 2013 yılında yapılan çalışma ile değil 3116 tahdidi sırasında orman içerisinde kaldığı, davacının 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman tahdidine itiraz etmesi için hak düşürücü süreyi çoktan geçirdiği, 2013 yılında

yapılan çalışmanın davacıya yeni bir dava hakkı vermeyeceği anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5240, Karar No: 2014/7770, Tarih: 18.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5240 E.  ,  2014/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/8-2013/9

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Bağcılı Köyü 219 ada 11 parsel sayılı 4053,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve incirlik niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazda davalının zilyetliği bulunmadığı gibi, imar ve ihya da edilmediği, doğal toprak yapısının çalılık ve meşelik olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30/ 09/ 2010 tarih ve 2010/ 8041- 1509 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle “Dosya içinde bulunan Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/279 E. - 975/402 K. sayılı dosyası ile davacı Orman Yönetimince davalılara karşı orman tahdidine itiraz davası açıldığı, yargılama sonucunda Doğu, Batı ve Kuzeyi Bağcıllar Köyüne ait araziler, Güneyi Devlet meşe ormanı ile çevrili 24 hektar yüzölçümündeki yerin 22 hektarlık kısmının orman sınırları içine alınmasına, geri kalan 2 hektarlık yerin davalı gerçek kişiler adına iç parsel olarak tespitine karar verildiği, ilâmın taraflara tebliğ edilerek, kesinleşmiş olduğu; yapılan keşif sırasında harita mühendisi bilirkişi eliyle kesinleşen mahkeme kararındaki 24 hektarlık alanın yerine uygulattırılarak çekişmeli taşınmaz ile komşu parsellerin konumunu orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte harita üzerinde gösterir müşterek imzalı rapor alınmadığı, bu nedenle yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığı" hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, çekişmeli parsele ait tespit tutanağının iptaline orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1967 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış; sonuçları 09/06/1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1967 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış; sonuçları 09/06/1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli yerin kesinleşmiş orman sınırları dışında kaldığı, Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada orman sınırları içerisine alınan alan ile ilgisinin bulunmadığı anlaşılmış ise de, % 40 - 100 arasında değişen yamaç meyili ve hafif bünyeli toprak yapısıyla erozyon duyarlılığı içinde olduğu, toprak muhafaza karakteri taşıdığı, devamlı bitki örtüsü altında tutulması gereken alanlardan olduğu, incir bahçesi olarak tarımsal kullanım altında tutulan alanda tarımsal kullanıma son verilmesi halinde bir kaç yıl içinde doğal bitki örtüsüne kavuşacağı, toprağı koruyucu erozyonu önleyici herhangi bir çalışmanın yapılmamış olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; dosya arasında bulunan tutanaklardan yörede ilk orman kadastrosunun 1967 yılında herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan seri bazında yapıldığı ve köyün tamamını kapsamadığı görülmektedir. 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değiştirilen 12/3. maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrası

gereğince çekişmeli yerin hukuki durumunun tespitinde kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının yanında yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile bu belgelerin dava tarihinden 20 yıl öncesine ait olanlarının da nazara alınması; ilk orman kadastrosu sırasında orman kadastro komisyonunca yapılan çalışmalarda esas alınan memleket haritası ile hava fotoğraflarının; üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin de incelenmesi zorunludur. Dairenin iade kararı üzerine düzenlenen ek raporda taşınmazın 1972 tarihli hava fotoğrafı ile buna dayanılarak oluşturulan memleket haritasında bozuk baltalık orman olarak göründüğünden söz edilmektedir. Çekişmeli yer üzerinde seyrek şekilde meşe sürgünleri ile incir ağaçlarının varlığı dosya kapsamından anlaşılıyor ise de bu ağaçların yaşları, adedi ve yoğunluğu açıklanmamış; 1972 tarihli belgede görülen ağaçların bu ağaçlar mı, yoksa orman ağacı mı olduğu açıklığa kavuşturulmamıştır.