muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13738, Karar No: 2010/5524, Tarih: 17.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13738 E.  ,  2010/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2008/79-2008/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, şirketin 21.11.2005 tarihinde tasfiyeye girdiğini, tasfiye memuru olarak ...’in atandığını, şirket merkezinin bulunduğu yerde yasa gereği Türkiye Ticaret Sicil gazetesinde 3 kez ilan yapıldığını ileri sürerek, 3. davetten sonra bir yıl geçmeden pay sahiplerine şirketin kalan mevcudunun dağıtılması için bilirkişi incelemesi yapılarak tasfiyenin hukuken sona erdirilip Ticaret sicilden terkininin teminen erken dağıtıma izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı şirketin borçlu ve alacaklılarının 11.05.2006 tarihinde yapılan 3. ilandan sonra 1 yıl içerisinde tasfiye memurluğuna müracaatlarının istendiği, davanın açılış tarihinin işbu ilan süresinden sonraya (dava tarihi 10/08/2007) isabet ettiği, tasfiye memurunun duruşmadaki beyanından ticaret sicil memurluğundan karar getirilmesi istendiği için bu davanın açıldığı bildirilmekle, erken dağıtıma izin verilebilmesi için TTK 447. maddesi uyarınca alacakların 3. davetten itibaren 1 yıl geçmedikçe şirketin borçları ödendikten sonra kalan mevcudunun esas mukavelede aksine hüküm yoksa pay sahipleri arasında ödedikleri sermayeler ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları oranında dağıtılacağı bu tasfiye işlemleri bittikten sonra şirketin herhangi bir borç ve alacak hakkı kalmadığı takdirde mevcudun dağıtılabilmesi için beklemeye gerek kalmadan mahkemeden izin istenmesinin mümkün olabileceği, somut olayda 3. ilan tarihinden itibaren 1 yıl geçmekle erken tasfiyenin konusunun kalmadığı normal tasfiyenin yapılıp kapatılması için davaya ihtiyaç olmadığı tasfiye memurunun bunu resen yapacağı gerekçesiyle koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22302, Karar No: 2013/2096, Tarih: 11.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22302 E.  ,  2013/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkumiyetine ilişkin İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.03.2008 tarih ve 2007/235 esas, 2008/87 karar sayılı hükmün Dairemizin 14.05.2012 gün ve 2009/468 esas, 2012/8490 karar sayılı düzeltilerek onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yaptığı itiraz üzerine 05.07.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.07.2012 gün sayılı yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle gereği görüşüldü:

Sanık ...'ın, olay günü işlediği iddia edilen, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve zorla senet imzalatmak suçlarından hakkında yürütülen soruşturma esnasında, görevli polis memurlarına isminin ... olduğunu beyan ettiği ve soruşturma sırasında sahte evrak tanzimine sebebiyet verdiği anlaşılmakla; sanığın kimlik bilgilerini verdiği ...'un gerçekte var olan bir şahıs olması durumunda, sanığa atılı eylemin 'iftira', gerçekte var olmayan bir şahıs olduğunun tespiti durumunda ise 'resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan' suçunu oluşturacağı cihetle, itirazın kabulüyle, Dairemizin 14.05.2012 gün ve 2009/468 esas, 2012/8490 karar sayılı ilamının, sanık ... yönünden kaldırılarak yapılan incelemede;

Mükerrir olan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, olay günü işlediği iddia edilen, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve zorla senet imzalatmak suçlarından hakkında yürütülen soruşturma esnasında, görevli polis memurlarına isminin ... olduğunu beyan ettiği ve soruşturma sırasında sahte evrak tanzimine sebebiyet verdiği anlaşılmakla; sanığın kimlik bilgilerini verdiği ...'un gerçekte var olan bir şahıs olması durumunda, sanığa atılı eylemin 'iftira', gerçekte var olmayan bir şahıs olduğunun tespiti durumunda ise 'resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan' suçunu oluşturacağı cihetle, ...'un gerçekte var olan bir şahıs olup olmadığı araştırılarak, gerçekte var olan bir şahıs olduğunun tespiti halinde, duruşma gününün usulen tebliğ edilip şikayet ve delilleri ile davaya katılmak isteyip istemediği de sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında kurulan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10777, Karar No: 2022/14096, Tarih: 14.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10777 E.  ,  2022/14096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacıların murisi ...’ın 16/04/2017 tarihinde kalp krizi geçirmesi sonucu vefatına ilişkin olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı .... Tic. A.Ş. vekili, müteveffanın geçirdiği kalp krizinin iş kazası olarak nitelendirilemeyeceğini, 10/04/2017 - 17/04/2017 tarihleri arasında kendisine yıllık izin verildiğini, kalp krizinin iş yerinde gerçekleşmediğini ve yapılan iş ile ilgisi olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurumun yaptığı işlemin yerinde olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacılar murisinin izin nedeniyle iş yeri dışında bulunduğu sırada olayın gerçekleştiği, iş kazası koşullarının bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “ murisin 10/04/2017-17/04/2017 tarihlerinde izin kullanımına ilişkin belge olduğu görülmekle ,dinlenen tanık beyanlarından ve özellikle davacı tanığı beyanıyla da murisin izinde olduğunun doğrulanmış olması ve kazanın geçtiği yerin otel odası olup, işle ilgili herhangi bir bağlantı kurulamaması sonucu mahkemece davanın reddine dair kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı” gerekçesi ile istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili,işverenin sunduğu yıllık izin belgesindeki imzanın davacıların murisine ait olmadığının bilirkişi incelemesi ile tespit edildiğini,bu dönemde işverence primlerinin yatırılmaya devam edilmesinin çalışmaya devam ettiğini gösterdiğini,eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,
Yargıtay — Esas No: 2019/8988, Karar No: 2020/129, Tarih: 13.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2019/8988 E.  ,  2020/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde 15.11.1999 yılından itibaren kapıcı olarak çalıştığını, hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile eksik ücret alacağı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davacının hiçbir zaman kapıcı olarak çalışmadığını, kiracı ... 'ın eşi olduğunu, davacının eşi ile 2000 yılında kira sözleşmesi yapıldığını, davacının eşinin bahçe temizliği ve temizlik işi yaptığını, davacının yaptığı iş varsa da eşe yardım niteliğinde olduğunu, davacının eşine yaptığı iş karşılığı apartman kapıcı kabul etmemesine karşın ticari olarak ödeme yaptıklarını, ödeme belgelerini çoğu zaman davacının aldığını, davacının eşi olan ... 'ın belediyede çalıştığını, dava konusu alacak taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, davanın reddine dair karar Dairemiz bozma ilamı ile taraflar arasındaki ilişkinin kapıcılık hizmetlerine dair iş sözleşmesine dayandığı kabul edilerek davacının alacaklarına yönelik taleplerinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz:Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe: Somut olayda, Dairemiz bozma ilamına uyma kararı veren mahkemece davacı tarafa bina yetkilisi olarak imzası bulunan belgeleri sunması için bir haftalık süre verildiği hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda asansör bakım makbuzundaki 12.02.2013 tarihi esas alınarak 14.02.2014 tarihine kadar çalıştığının kabulü ile kısmi ve tam süreli, asgari ücret üzerinden ve 250,00 TL mahsubu ile seçenekli hesaplamalar yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının 12.02.2013- 14.02.2014 tarihleri arası kısmi süreli çalıştığı ve her ay asgari ücretten ödendiği kabul edilen 250 TL mahsup edilerek tespit edilen ücret üzerinden yapılan hesaplama ile hüküm altına alınmıştır. Dosya içeriğinde mübrez telefon abonman sözleşmesi, asansör bakım makbuzları, beyaz eşya servis fişi, tanık beyanları, davacı iddiası ve davalı savunması hep birlikte değerlendirildiğinde davacının 15.11.1999 tarihinden itibaren davalı apartmanda kısmi süreli olarak günde 3 saat ve aylık 250,00 TL ücret üzerinden çalıştığının kabulü ve talep edilen alacakların zamanaşımı def'i dikkate alınarak bu kabul doğrultusunda hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir.Belirtilen sebepten ötürü kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6875, Karar No: 2014/15097, Tarih: 02.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6875 E.  ,  2014/15097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/03/2014

Numarası : 2013/138-2014/73

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; davacının 19.12.2006 tarihinde asıl işveren Ç.. Ç..M.. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde alt işveren M.. Ö..'in işçisi olarak işe başladığını, 4.11.2008 tarihinde işverence hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldığını, 7-8 ay sonra tekrar işe alınarak bu kez 7.9.2012 tarihinde herhangi bir haklı sebebe dayanmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Ç..Ç..M.. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; davacının davalı şirket işçisi olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı M.. Ö.. vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmeleri ile fasılalı olarak çalıştığını, işyerinden istifa ederek ayrıldığına dair istifa dilkeçeleri mevcut olduğunu, davacının davalı işverenden talep edebileceği herhangi bir alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının 19/12/2006 - 4.11.2008 ve 3.6.2009 - 09/09/2012 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığı ve iş akdinin her iki seferde de davalı işveren tarafından haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı davalı işyerinde 19.12.2006 tarihinde asıl işveren Ç.. Ç.. M.. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde alt işveren M..Ö..'in işçisi olarak işe başladığını, 4.11.2008 tarihinde işverence hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldığını, 7-8 ay sonra tekrar işe alınarak bu kez 7.9.2012 tarihinde işten çıkartıldığını ileri sürmüş iken mahekmece talebin aşılması suretiyle ikinci dönem çalışması bakımından fesih tarihinin 9.9.2012 tarihi olarak kabul edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8640, Karar No: 2015/8390, Tarih: 23.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8640 E.  ,  2015/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici ...arasında ...parsel,...parsel sayılı taşınmazlara ilişkin arsa payı karşılığı inşaat szleşmesi yapıldığını, 11 parselde yapılacak yapıların arsa sahiplerine, 10 parselde yapılacak yapıların ise yükleniciye verileceğini, yüklenicinin 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 daireyi ...'ya ve ...'a sattığını, daha sonra inşaat seviyesinin %42 olduğu dönemde mahkeme kararı ile sözleşmenin geriye etkili biçimde feshedildiğini, dava dışı ... ve ...'un davalı şirketten alacaklarını kendisine temlik ettiklerini, arsa sahiplerinin bu davalar sonucu parselde yapılan imalatlara bedel ödemeden sahip olduklarını, yüklencinin arsa sahibinin arsasına yaptığı imalatların karşılığı olan alacağına karşılık yüklenicinin halefi olarak bu alacakta hakkı olan temlik verenlerin yerine işbu davayı açtığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava ve talepleri saklı olmak üzere davalılarca hiçbir bedel ödemeden sahip olunan...parsele yapılan imalatların karşılığı olarak şimdilik 1.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı, görev ve kesin hüküm itirazında bulunmuş, ayrıca davacının dava açma sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının alacaklarını temlik aldığı ... ve ... ile davalılar arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığı, yüklenici ile aralarında olan uyuşmazlık nedeniyle davalıların sorumlu tutulamayacağı, ayrıca yüklenici aleyhine açılan davanın halen derdest olduğu, ... ve ... lehine kesinleşmiş bir alacak bulunmadığı, dolayısıyla yükleniciye halef olarak işbu davayı açamayacakları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1963, Karar No: 2012/2871, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1963 E.  ,  2012/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (3 kez) mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2006/93 Esas, 2006/213 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Ağustos 2003'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1436, Karar No: 2018/10762, Tarih: 24.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1436 E.  ,  2018/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6343 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Malkara Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11/12/2012 tarihli yoklama fişinde; sanığa ait iş yerinin olmadığı, talep halinde her yerde hizmet verdiğinin beyan ve tespit edildiğinin belirtilmesi, Trakya Bölge Veteriner Odası Başkanlığı'nın 12/06/2013 tarihli yazısında; ...'nın Malkara İlçesi'nde veterinerlik yaptığının belirtilmesi hususları karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Trakya Bölge Veteriner Hekimler Odası'nın davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.