muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6124, Karar No: 2010/12755, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6124 E.  ,  2010/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2008 tarih ve 2007/177-2008/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ve davalı ...'ın diğer davalının %50'şer hisseli ortakları olduğunu, şirketin kuruluşundan bu yana müvekkiline davalı şirket yöneticisi tarafından bilgi ve belge verilmediğini, 2005 yılı karının ödenmediğini, şirketin kar edip etmediğinin bildirilmediğini, olağan genel kurullarının yapılamadığını, davalı şirket müdürünün müşterileri aynı işi yapan babasına ait şirkete yönlendirdiğini, ortaklar arasında güven ortamının tamiri imkansız şekilde bozulduğunu, ortaklığın devamının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesini, tasfiye memuru atanmasını, tasfiye payının ödenmesini ve şirkete tedbiren kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı taraf iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı şirkete diğer davalı ile birlikte % 50 ortak olduğu, davacının feshini istediği şirkete sermaye koyma edimini yerine getirmediği, davalı şirketin feshini gerektiren hukuki bir neden olmadığı, sermaye edimini yerine getirmeyen ortağın şirketin feshini talep etme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, iki ortaklı olduğu anlaşılan davalı şirketin davada taraf olması karşısında davalı ortağın davada taraf olarak gösterilmesine gerek bulunmamasına nazaran davacı vekilinin davalılardan ...'e ilişen temyiz itirazlarının reddiyle bu davalı hakkında verilen hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, TTK.nun 549/4. maddesi uyarınca, davalı limited şirketin haklı nedenle feshi istemine ilişkin olup, dava sebebinin dayandığı anılan yasa maddesinde haklı sebep kavramı tanımlanmamıştır. Öyleyse her davada, hukuki ve maddi olayların özelliği dikkate alınarak haklı sebep teşkil edip etmeyeceklerinin irdelenmesi gerekir. Şirketin devamlı olarak zarar etmesi, kuruluş ve gayesinin gerçekleşmesine imkan kalmaması, ortağın bakiye sermaye borcunu ödemekte temerrüdü gibi sebepler TTK.nun 549/4. maddesinde yer alan haklı sebeplere örnek olarak sayılabilir.

Somut olayda, davacı vekili tarafından,şirketin kuruluşundan bu yana müvekkiline bilgi ve belge verilmediği, 2005 yılı karının ödenmediği, şirketin kar edip etmediğinin bildirilmediği, olağan genel kurullarının yapılamadığı, şirket müdürü tarafından müşterilerin aynı işi yapan babasına ait şirkete yönlendirildiği, ortaklar arasında güven ortamının tamiri imkansız şekilde bozulduğu, ortaklığın devamının mümkün olmadığı iddia edilmiş, davalı vekili ise, iddiların doğru olmadığını savunmuştur. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, tarafların iddia ve savunmaları bakımından karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Zira davacı vekilinin iddialarının davalı şirketin feshine ilişkin haklı nedenler olup olmadığı ve ortaklar arasındaki uyuşmazlığa kimin neden olduğu araştırılıp hiç bir şekilde değerlendirilmemiştir. Ayrıca, hükme esas alınan bilirikişi raporu uyuşmazlığı aydınlatmaya yeterli olmayıp, bilirkişinin şirketler hukuku alanında uzman olup olmadığı da anlaşılamamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece tarafların iddia ve savunmaları üzerinde yeterince durularak, bu konuların kanıtlanması amacıyla gösterilecek deliller ve varsa delil olarak sunulan belgelerin ibrazı ile içinde şirketler hukukunda uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınarak ve uyuşmazlık konusu olan hususlar tek tek değerlendirilerek, uyuşmazlığa kimin neden olduğunun belirlenmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Kabul şekline göre de, davacının davalı şirkete sermeye koyma borcunu yerine getirmediği davalı tarafça açıkça savunulmadığı gibi sermaye edimini yerine getirmeyen ortağın şirketin feshini talep hakkının bulunmadığına ilişkin gerekçenin yasal dayanağının mahkemece, denetime elverişli bir şekilde karar yerinde gösterilmemesi de keza doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ...'a ilişen temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı hakkındaki hükmün ONANMASINA, (2) nolu ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35130, Karar No: 2020/18064, Tarih: 10.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/35130 E.  ,  2020/18064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 17/01/2005-19/11/2007 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, aylık asgari ücret tutarında sabit ücret ile ilave olarak sefer başına 600 USD ücret aldığını, ücret alacaklarının ödenmemesine dayalı olarak iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar vekili, yetki itirazında bulunmuş, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, İş Mahkemeleri'nde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş Mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasa'nın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir (Yargıtay 9. H.D. 23.06.2008 gün ve 2008/17468 Esas, 2008/17262 Karar sayılı ilamı).

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya Toplu İş Sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 6. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş Mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir

Somut uyuşmazlıkta; davalı taraf 04.09.2015 tarihli cevap dilekçesinde davaya karşı yetki itirazında bulunarak yetkili mahkemelerin Kocaeli İş Mahkemeleri değil, İstanbul Anadolu İş Mahkemeleri olduğunu ileri sürmüş, 28.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ve 30.05.2016 tarihli ıslaha karşı beyan dilekçesinde de bu itirazını yinelemiş ise de Mahkemece yetki itirazı hususunda herhangi bir açıklama yapılmaksızın dosya karara bağlanmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.

Dosya içeriğine göre; davacıya ait 21.09.2005 tarihli işe giriş bildirgesinde davalı şirketin adresinin ‘Hamidiye Mah. Bahçesaray Koop. A Blok No:1 Gündoğdu RİZE’ olarak belirtilmiş olduğu, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünce gönderilen işyeri sicil bilgilerinde ise davalı şirketin ve diğer davalı şahıs firmasının adreslerinin ‘Osmangazi Mah. Polat Cad. No:84 Sancaktepe -İSTANBUL’ olarak kayıtlı göründüğü anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre; davacıya ait 21.09.2005 tarihli işe giriş bildirgesinde davalı şirketin adresinin ‘Hamidiye Mah. Bahçesaray Koop. A Blok No:1 Gündoğdu RİZE’ olarak belirtilmiş olduğu, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünce gönderilen işyeri sicil bilgilerinde ise davalı şirketin ve diğer davalı şahıs firmasının adreslerinin ‘Osmangazi Mah. Polat Cad. No:84 Sancaktepe -İSTANBUL’ olarak kayıtlı göründüğü anlaşılmıştır.

Davacı, davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışmıştır. Tırlara nerede yükleme yapıldığı, aracı nerede teslim alıp, nerede bıraktığı gibi çalışma biçimine ilişkin hususlar davacı tarafından açıklanmamış, tanıklarca da bu yönde bir beyanda bulunulmamıştır. Davacının Kocaeli’de ikamet ettiği anlaşılmaktaysa da, işin yapıldığı yerin Kocaeli olduğuna dair dosyada delil mevcut değildir. Buna göre davalıların ve yapılan işin Kocaeli ile olan bağlantısının mevcut dosya durumuna göre belirleme imkanı bulunmamaktadır.

İş Yargılamasında yetki hususu kamu düzenine ilişkin olup, davalılarca ileri sürülmemiş olsa dahi mahkemece resen incelenmesi gerektiğinden, Mahkemece 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre değerlendirme yapılarak, gerek davalıların ikametgahı, gerekse işçinin işini yaptığı işyerinin davanın açıldığı mahkemenin yetki alanı içerisinde yer alıp almadığı hususu etraflıca araştırılarak, neticesine göre yetki itirazı hususunda bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, eksik incelemeye dayalı karar hatalı bulunup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın sair nedenler şimdilik incelenmeksizin yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8008, Karar No: 2011/11863, Tarih: 31.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8008 E.  ,  2011/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, kiracı tarafından açılan kiracılığın tesbiti ve muarazanın giderilmesine ilişkin olup, karar Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6826, Karar No: 2019/4232, Tarih: 28.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/6826 E.  ,  2019/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 31.1.2015 tarihinde haricen imzalanan sözleşme ile ... 2. El oto galeriden kendisine ait aracın 8.000 takas bedeli karşılığında vererek 24.000,00 TL bedelle araç satın aldığını, daha sonra ... 3. Noterliği’nin 3.2.2015 tarihli satış sözleşmesi ile dava dışı ... tarafından aracın mülkiyetinin devredildiğini, 21.8.2015 tarihinde yapılan muayene esnasında aracın kilometresinin düşürüldüğünün tespit edildiğini ileri sürerek 24.000,00 TL’nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, komşu işyeri sahibi olan ve kendisi ile aynı işi yapan ...’in satış esnasında orada bulunmaması nedeniyle ve bu kişinin ricası ile aracın tanıtımının yapıldığını, satış sözleşmesinin davacı ile ... arasında gerçekleştiğinden tarafına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, noter satış sözleşmesinde satıcının ... olması nedeniyle davacının bu kişiye dava karşı açabileceği gerekçesiyle pasif husumet yokluğundan davanın usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder. 6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı, davalıdan satın aldığı aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek ödediği satış bedelinin tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Dosya içinde yer alan taraf beyanlarına göre davalının araç alım satımını mesleki amaçla yapan galerici sıfatını taşıdığı, davacının ise tüketici sıfatına haiz olduğu anlaşılmakta olup davaya davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, ayrı bir Tüketici Mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi yok ise ara kararıyla davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, işin esasına girilerek genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3795, Karar No: 2014/3305, Tarih: 03.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3795 E.  ,  2014/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na Aykırılık

HÜKÜM : Beraat,Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'mn 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hapis cezası ertelenen sanığın 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilirken uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün ertelemeye ilişkin denetim süresinin belirlenmesine dair fıkrasındaki "takdiren" kelimesinden önce gelmek üzere "TCK'nın 51/3. maddesi gereğince" ibaresi eklenmesi, hükmün gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkrasının çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14553, Karar No: 2012/17816, Tarih: 26.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14553 E.  ,  2012/17816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... İletişim Hizmetleri A.Ş. vdl. aleyhine 13/05/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmasız olarak incelenmesi davalılar ... İletişim Hizmetleri A.Ş. ve duruşmalı olarak incelenmesi de davalı ...Ş. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve masraf yatırılmadığından davalı ...Ş.'nin duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kaldırılması talebine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, davalı ...Ş.'ye yönelik istemin reddine, davalılar ... İletişim Hizmetleri A.Ş. ve ... Telekomünikasyon A.Ş.'ye yönelik istemin kabulüne karar verilmiş, karar, davalılardan ... İletişim Hizmetleri A.Ş. ve ... Telekomünikasyon A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)…vb. bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

-/-

-2-

2011/14553-2012/17816