muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9979, Karar No: 2009/14119, Tarih: 15.12.2009

Davalılardan ..., tapuya güvenerek taşınmaz satın aldığını, iyiniyetli olduğunu, açılan davanın reddini savunmuş, davalı yüklenici ise savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine, davacı ... tarafından açılan davadaki ikinci kademedeki istek olan davanın kabulü ile 10.000 TL.nin davalılardan yüklenici ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen davanın davacıları ... ile ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile inşaatın getirildiği fiziki seviyeye nazaran mülkiyet aktarımı isteminin ancak birlikte ifa kuralı uyarınca mümkün bulunmasına, ne var ki davacılardan ... vekili ile asilin 26.03.2009 günlü oturumda eksikliklere karşılık arsa sahiplerine ödeme yapmayacaklarını belirttiklerine göre davacılardan ...’in bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Gerçekten mahkemece doğru olarak saptandığı üzere yüklenicinin temlik işleminin sonuç doğurması için arsa sahiplerine karşı olan tüm edimlerini yerine getirmesi gerekir. Ancak, 25.01.1984 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesinde vurgulandığı üzere olayın niteliği ve özelliği haklı göstermekte ise Türk Medeni Kanununun 2. maddesi dikkate alınarak birlikte ifa kuralı gereğince tescile karar verilebilir.

Somut olayda yaptırılan tespit sonucu alınan 07.05.2004 tarihli bilirkişi raporundan inşaatın getirildiği fiziki seviye %45 olarak saptanmış iken bu seviye 23.07.2004 tarihli raporda %59, 27.04.2007 tarihli rapoRda ise %94.5 olarak belirlenmiştir. İnşaatın getirildiği bu fiziki oran davanın reddini gerektirecek bir seviye değildir. Kısaca, fiziki seviyesi bu orana ulaşmış bir inşaatla ilgili açılan bir davada kalan kısmının bedelinin ödenmesi koşulu ile arsa sahipleri tescile zorlanabilir.

Ne var ki, bu durumda dahi olayda 9 numaralı bağımsız bölüme tapuyla malik olan davalı ...’in durumunun Türk Medeni Kanununun 1023. ve 1024. maddeleri çerçevesinde tartışılması gerekir.

Tüm bu açıklamalara göre mahkemece yapılması gereken iş; yerinde keşif yapılarak inşaatın durumunu saptamak, kalan eksik ve ayıplı işler varsa parasal değerini bilirkişilere hesaplatmak, bunların bedelini davacılardan ...’a depo ettirmek, tapuda malik olan ...’in durumu hakkında taraf delillerini toplamak ve hukuki durumunu Türk Medeni Kanununun 1023 ve 1024. maddeleri çerçevesinde değerlendirmek, böylelikle oluşacak sonuca uygun bir karar vermek olmalıdır.

Davacı ...’a yöneltilen davanın eksik inceleme ve araştırmayla reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılardan ...’in bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2). bent uyarınca davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 15.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/110, Karar No: 2015/1433, Tarih: 02.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/110 E.  ,  2015/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/418620

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/746 (E) ve 2013/928 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır” hükmü uyarınca yokluğunda verilen kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin 04.12.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuğun velisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.'nın 262. maddesi uyarınca temyiz tarihi itibariyle on sekiz yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun velisinin (babasının), kanuni temsilci sıfatını kaybetmesi nedeniyle hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-09.06.2006 tarihli yakalama tutanağına göre, bohçaya sarılı birşeyler taşındığı yönündeki ihbar üzerine devriye gezen polis ekibi tarafından, olay yerinden farkli bir sokakta yakalanan suça sürüklenen çocuğun baraberinde ele geçen şuça konu aşyaları çaldığı yeri göstermek suretiyle iadesini sağlaması karşısında hakkında, hırsızlık suçu yönünden kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. meddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğu atılı mala zarar verme suçu suç taraihi itibariyle uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaşma teklifinde bulunulması amacıyla müştekinin adresi belirlenmeye çalışılmış ise de, adresinin belirlenememesi üzerine 5271 sayılı CMK'nın 253/6. maddesine göre uzlaşma teklifini içerir ihtaratlı davetiye müştekinin soruşturma aşamasında bildirdiği adrese usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4885, Karar No: 2008/4572, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4885 E.  ,  2008/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak eyleminden borçlu ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, borçlunun borcunu itfa ettiği anlaşıldığından 2004 sayılı İİK’nun 354.maddesi gereğince davanın tüm neticeleriyle düşürülmesine dair, Aşkale İcra Mahkemesinin 28.12.2007 tarihli ve 2007/111-95 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2008 tarihli ve 2008/81 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; Yargıtay 16.Hukuk Dairesin 21.03.2007 tarihli ve 2007/949-830 sayılı kararında da belirtildiği üzere;

2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353.maddesindeki” İcra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan ağır ceza mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı” hükmünden de anlaşılacağı üzere, icra mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra mahkemenin kararının düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği(CMK 268/2),

İcra ve İflas Kanunundaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, ağır ceza mahkemesine yapılacağı,bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolunun, bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin sulh ceza, asliye ceza, ağır ceza mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi olarak belirlendiği, CMK’nun 268/3 buna karşılık İcra İflas Kanunu’nda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu,Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 14.04.2008 gün ve 21693 sayılı Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 2.5.2008 gün ve K.Y.B.2008/95322 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe

.../.

SH:2

2008/4885-4572

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe

.../.

SH:2

2008/4885-4572

giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde müeyyideler öngörülmüştür. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistem Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, nitekim 5271 sayılı CMK.nun “itiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca, icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan ağır ceza mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında ağır ceza mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2008 gün ve 2008/81 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9385, Karar No: 2018/405, Tarih: 18.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9385 E.  ,  2018/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Mayıs 2007 tarihinde davalı bankada gişe asistanı olarak işe başladığını, pazarlama yetkilisi olarak çalışmakta iken 19/01/2013 tarihinde yapmış olduğu fazla mesai alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini sonlandırdığını, müvekkilinin işyerine sabah 08.30‘da gelip akşamları 21.00-22.00’a kadar çalıştığını, bankadan en erken ayrıldığı saatin nadiren 19.30 olduğunu, işyerinde çoğu zaman öğlenleri de çalışmasını sürdürdüğünü, ayrıca hafta sonları da gelip çalıştığını belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 17/05/2007 tarihli hizmet sözleşmesi ile müvekkil bankada çalışmaya başladığını, pazarlama yetkilisi ünvanı ile çalışırken 02/01/2013 tarihinde istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, davacının fazla mesai yaptığı iddialarının dayanağı bulunmadığını, davacıya ait maaş bordrolarından da anlaşılacağı üzere, fazla mesaiye ilişkin tüm ücretler ve resmi tatil, bayram tatili ücretlerinin davacıya maaşıyla beraber hizmet sözleşmesinin 10. maddesi gereğince maaşının içinde olmak üzere ödendiğini, davacının ancak yasal fazla çalışma süresi olan 270 saati aşan çalışması için talepte bulunabileceğini, böyle bir çalışmasının da olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının haftanın beş günü 08.30-20.30 saatleri arasında yılda onbeş defada haftanın yedi günü 09.30-17.00 saatleri arasında çalıştığı,ücrete dahil olan yıllık 270 saat fazla mesai süresinin düşümü ile yıllık 300 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları hafta içi çalışması dışında ayrıca yılda onbeş defa cumartesi ya da pazar günleri çalışma olduğunu belirtmişlerdir. Bu beyanlara göre davacının yılda onbeş defa haftanın altı günü çalıştığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının yılda onbeş defa haftanın altı günü çalıştığı kabul edilerek fazla mesai süresinin tespit edilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcınn istek halinde ilgiliye iadesine, 18/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29016, Karar No: 2015/3882, Tarih: 24.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29016 E.  ,  2015/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haczi yolu ile yapılan takipte, borçlu taraf icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emrinin tebliği üzerine borca kısmi itirazda bulunduğunu ancak kendisine gönderilen borç muhtırasında, itiraz edilen kısım üzerinden hesaplama yapıldığını belirterek muhtıranın iptalini istemiş mahkemece istemin kabulüne karar vermiş, hükmü alacaklı vekili temyiz etmiştir.

İcra takip dosyasının incelenmesinde, borçlu tarafın yasal süresi içerisinde yaptığı itirazında takibe konu borcun 138.422,06 TL.'sinin kabul edildiği ve arta kalan kısmına itiraz ettiği ve icra müdürlüğü tarafından kısmi itirazın kabulüne karar verildiği, ancak şikayete konu borç muhtırasının takip talepnamesinde istenen miktar üzerinden ve borçlu tarafından yapılan kısmi itirazın da dikkate alınmadan hesap edildiği anlaşılmıştır.

Borç muhtırasının hesap edilmesinde, takipte borçlu hakkında devam edilen miktar yönünden hesabın yapılması gerekmekte olup, itiraz edilen kısmın, itirazın hükümden düşürülmediği müddetçe borç miktarının hesabına katılmaması gerekmektedir.

O halde mahkemece, borçlu tarafın itirazının kısmi itiraz mahiyetinde olduğundan ve borcun kabul edilen 138.422,06 TL ve fer'ileri ile birlikte hesap edilerek oluşacak miktar üzerinden muhtıra çıkartılması bu nedenle de mahkemece muhtıranın kısmen iptal edilmesi gerekir iken borçlu tarafından borcun kabul edilen miktarı gözönüne alınmadan muhtıranın tümüyle iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32125, Karar No: 2014/1590, Tarih: 06.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/32125 E.  ,  2014/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/268-2013/244

Hüküm süresi içinde davalı O..O..Vezne İşletim Sistemleri Hizmet Turizm Taşıma Temizlik Araştırma Reklam Pazarlama Müşavirlik Tarım Mümessillik İnşaat San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi. . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17239, Karar No: 2007/16855, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17239 E.  ,  2007/16855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kadastro)

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 10.10.2001 günlü dava dilekçesi ile Hazine adına tapuda kayıtlı olan ... İlçesi ... Mahallesi 841 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu halde, yörede ilk defa yapılarak 27.04.2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda orman sınırları içine alındığını ileri sürerek, orman kadastro işleminin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın TRT Genel Müdürlüğünce ağaçlandırıldığı, öncesinin orman olmadığı ve orman bitkisi ile kaplı alanın 3 hektardan ... olması nedeniyle Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/G maddesi gereğince orman sayılmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 841 sayılı parseli orman sınırı içine alan 81 sayılı orman kadastro komisyonu tespitinin iptali ile orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde kadastro mahkemesinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Orman sınırı içine alınan ... MAHALLESİ, 841 parsel sayılı 16011 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla niteliği ile Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu ve TRT Genel Müdürlüğü yararına 99 yıllığına intifa hakkının bulunduğu anlaşılmaktadır.

6831 Sayılı Yasanın Beşinci Fasılını oluşturan Ağaçlandırma ve İmar İşleri başlıklı birinci bölümde 57. maddesinde “Orman sahasını artırmak maksadıyla ... Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımından elverişli olan yerlerde; Köy Tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişiler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlandırma yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapılacak bozuk koru ve bozuk baltalık ormanlarda da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu yasada yer alan hususi ormanlara ait hükümlere göre yürütülür. .... uygulama usul ve esasları ... Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.”