muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15684, Karar No: 2013/2106, Tarih: 29.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15684 E.  ,  2013/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ... temyiz dilekçesinde davadan feragat ettiğini bildirmiş, ancak 24.04.2012 tarihli bu dilekçede kimlik ve imzanın davacıya aidiyetine ilişkin bir tespit yer almamıştır. Davadan feragate dair 24.04.2012 tarihli temyiz dilekçesinin davacıya ait olup olmadığı kimliği tespit edildikten ve bu husus hakim tarafından dilekçe altına şerh verildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın kimlik tespiti tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere yerel mahkemesine İADESİNE, oyçokluğuyla karar verildi. 29.01.2013 (Salı)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davacı temyiz dilekçesiyle "davadan feragat" ettiğini bildirdiğine ve dosya sırf bu sebeple Yargıtay’a gönderildiğine göre, kimlik tespiti yapıldıktan sonra yerel mahkemenin dosyayı ele alıp, feragat konusunda karar verilmesi imkan dahilindedir (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği md.57). Bu konuda yerel mahkemece karar verilmesi mümkün olduğuna göre, dosyanın kimlik tespitinden sonra Yargıtay’a tekrar gönderilmesine lüzum yoktur. Bu sebeple sayın çoğunluk görüşen katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/14927, Karar No: 2014/5184, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14927 E.  ,  2014/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatine, sanık ...'in hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara atılı eylemin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1716, Karar No: 2022/8399, Tarih: 01.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1716 E.  ,  2022/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında karşılıklı görülen tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm; davacı/karşı davalı tarafından duruşmasız, davalı/karşı davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 01/11/2022 tarihinde davalı/karşı davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elma bahçesi niteliğinde olan taşınmazı 11/09/2009 başlangıç tarihli ve 30 yıl süreli sözleşme ile kiraladığını, davalının 28/11/2012 tarihinde kira sözleşmesine konu ağaçları haberi olmadan kestiğini, bu nedenle elde edeceği gelirden mahrum kalmasına sebep olduğunu, Eğirdir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/14 D.İş sayılı dosyasında zararının tespit edildiğini ileri sürerek; 82.798 TL tazminatın 28/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiş; açtığı karşı davada; davacının, 2010 yılında bahçedeki ağaçların yarısını kestiğini, 2010 yılında kesilen ağaçlar nedeniyle gelir kaybına uğradığını, ayrıca 2012 yılı hasılatından payına düşen kısmı ödemediğini ileri sürerek, ıslah ile 70.820 TL'nin karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiş; açtığı karşı davada; davacının, 2010 yılında bahçedeki ağaçların yarısını kestiğini, 2010 yılında kesilen ağaçlar nedeniyle gelir kaybına uğradığını, ayrıca 2012 yılı hasılatından payına düşen kısmı ödemediğini ileri sürerek, ıslah ile 70.820 TL'nin karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; asıl ve karşı davanın reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesince verilen 18/10/2016 tarihli ve 2016/3681 Esas, 2016/5992 Karar sayılı ilamla; tespit sonucunda alınan bilirkişi raporunda, dava konusu edilen taşınmazda 4 yaşlarında olduğu tahmin edilen 110 adet elma fidanlarının toprak seviyesinden kesici bir aletle kesilmiş oIduğu, yaklaşık 20 kadar fidanın tahminen traktör ile üzerinden geçilmesi nedeniyle kırılmış ve kabuklarının soyulmuş olduğu, 30 adet elma fidanının toprak yüzeyindeki kuruyan otların yakılması suretiyle zarar gördükleri, toplamda 160 adet çöğür anaçlı elma fidanının hayatiyetlerini kaybetmiş oldukları tespit edildiği halde, mahkemece elma fidanları ile ilgili bir değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle davacı kiracının ekonomik ömrünü dolduran ağaçlar dışında kalan elma fidanları yönünden uğradığı gelir kaybının belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi; karşı dava yönünden ise, karşı kiraya verenin 2012 yılı hasılatından elde edilen gelirden payına düşen kısmın tahsilini talep ettiği, kira alacağı talebi hakkında yeterli bir araştırma ve değerlendirme yapılmadığı, bu konuda taraf delilleri değerlendirilerek davalı-karşı davacının 2012 yılı hasılat kira alacağı olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; alınan bilirkişi raporu ile hayatiyetini kaybeden fidanlar nedeniyle uğranılan zararın 14.560 TL olarak belirlendiği, sözleşmeye göre davacı kiracının bu kaybın %60'ını talep edebileceği, karşı dava yönünden ise 2012 yılı gelirinin zararı karşılanmadığı, bu nedenle anılan yıla ilişkin olarak karşı davacıya ödenmesi gereken bir bedel bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, 8.736 TL tazminatın dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin istem ile karşı davanın reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; "... (3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." düzenlemesi yer almaktadır.

2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; "... (3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." düzenlemesi yer almaktadır.

Hal böyle olunca, maddi tazminat istemli davanın kısmen reddine karar verilmiş olması nedeniyle davacı lehine hükmedilen 1.740 TL vekalet ücretini geçecek şekilde davalı lehine 10.428,06 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

3) Kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan incelemede;

Harç kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece gözetilmesi gerektiği gibi temyiz nedeni olarak ileri sürülmese dahi Yargıtay tarafından da re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

Yargılama harçları ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan, diğer bir değişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK 326. mad.) Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de karar ve ilam harcı ve devlet hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi, devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir.

Somut olayda; dava, niteliği itibariyle harca tabi olduğu halde, mahkemece harcın hüküm altına alınmaması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden düzeltilerek onanması HMUK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan "6-Asıl davanın kısmen reddi nedeni ile ...Ü.T. Göre hesaplanan 10.428,06-TL nispi vekalet ücretinin davacı/karşı davalıdan alınarak davalı/karşı davacıya verilmesine," ifadesinin çıkartılarak yerine "6-Asıl davanın kısmen reddi nedeni ile AAÜT'nin 13/3 maddesine göre 1.740 TL vekalet ücretinin davacı/karşı davalıdan alınarak davalı/karşı davacıya verilmesine," bendinin yazılmasına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle ayrı bir bent olarak "10-Asıl dava yönünden alınması gereken 596,76 TL harcın peşin alınan 1.414 TL harçtan mahsubu ile kalan 817,24 TL'nin talep halinde davacı-karşı davalıya iadesine, karşı dava yönünden alınması gereken 59,30 TL harcın peşin alınan 1.209 TL harçtan mahsubu ile kalan 1.149,70 TL'nin talep halinde davalı-karşı davacıya iadesine," bendinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, 596,75 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4162, Karar No: 2017/9732, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4162 E.  ,  2017/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 12/04/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile ... ili,...ilçesi, ...köyü 1006 parsel sayılı taşınmazın orman ile ilgisi olmadığı halde, 2013 yılında 40 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 22/03/2013 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1955 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu ve aplikasyon çalışmasında da durumun değişmediği, taşınmaz ile ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine" sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/11/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34127, Karar No: 2015/8809, Tarih: 10.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34127 E.  ,  2015/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/115756

MAHKEMESİ : Tavşanlı(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

(Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 01/03/2013

NUMARASI : 2012/9 (E) ve 2013/292 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiin temyiz talebinin, sanık hakkında katılanlar A.. İ.. ve A.. Y..'a yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle kurulan hükümlere yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 17. maddesinin 3. fıkrası gereğince, "Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür." düzenlemesi karşısında, suça sürüklenen çocuk Ayhan hakkında açılan davanın, yaşı büyük sanık M... A... hakkında açılan kamu davası ile birleştirilmesi üzerinde yargılamaya genel mahkemede devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, kararın verildiği son duruşma zaptına ve gerekçeli karar başlığına "Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla" yargılama yapıldığının yazılması,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12941, Karar No: 2024/1875, Tarih: 08.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12941 E.  ,  2024/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/240 E., 2022/737 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar karar suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı karar verilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun müdafi istemediğine yönelik bir beyanının olmadığı ve kararın müdafii tarafından temyiz edilebileceği konusunda yanılgıya düşebileceği hususu gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamenin ret düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun iş yerinin depo kısmında bulunan şikâyetçilerin cüzdanlarından paralarını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun çaldıkları paraların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmasına rağmen, doğal olarak tek olmayan fiillerinin zaman-mekân birliği gözetilerek hukuken tek bir fiil olarak kabul edilmesi ve bu fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması gerekirken, şikâyetçi sayısınca üç farklı hırsızlık suçundan cezaya hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Şikâyetçilerin aşamalardaki beyanlarından suça sürüklenen çocuk tarafından çalınan paraların toplamının yaklaşık 93,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6190, Karar No: 2006/10169, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6190 E.  ,  2006/10169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 123 ada 142 parsel sayılı 8.622,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek ... bilirkişi raporunda (A) ile işaretlenen bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B) ile işaretlenen kesiminin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın ... bilirkişi raporunda (B) ile işaretlenen bölümüne yönelik olup mahkemece bu yer hakkında yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi kurul raporunda; çekişmeli taşınmazın (A) ile işaretlenen bölümünün 1965 baskı tarihli memleket haritasında ve 1960 çekim tarihli ... fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda, 1986 tarihli amenajman planında normal meşe baltalığı içinde gözüktüğü, orman sayılan yerlerden olduğu, (B) bölümünün ise 1964 baskı tarihli memleket haritasında ve 1960 çekim tarihli ... fotoğraflarında etrafı siyah noktalarla çevrili meyva bahçesi olarak gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Ancak davalı yerin (A) ve (B) bölümü memleket haritasında rumuzları anlaşılmayan yeşil renkli alanda ve aynı konumda işaretlenmiştir. Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi kurul raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Hakimin bilirkişi raporlarını denetleme yükümlülüğü vardır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.