muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9304, Karar No: 2024/6579, Tarih: 30.09.2024

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının boşanma dışındaki diğer taleplerini kabul etmediklerini, tarafların 10 yıldır fiilen ayrı olduklarını, evliliğin resmiyette de sonlandırılması gerektiğini, evlilik süresince kadının, erkeğe yönelik müessir fiili eylemleri olduğunu ancak kadının ceza almaması için erkeğin şikayetçi olmadığını, kadının taşınmaz yönünden ek talebinin iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında olduğunu, bu konuda muvafakatlerinin olmadığı, bu talebin reddini talep ettiklerini, Mahkeme aksi kanatte ise bu talebin ayrı bir dosyaya tefrikinin gerektiği ve talep miktarının harçlandırılmasında zorunluluk bulunduğunu, taşınmazın 1999 yılında alındığını, davacının katkı payı ya da katılma alacağı talebinin kanuni dayanağının bulunmadığını, tarafların boşanmalarına, taşınmaz yönünden talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili ıslah dilekçesine cevap dilekçesinde özetle; ıslahla davacının iddia ve savunmalarını genişletmesine muvafakat göstermediklerini, tarafların fiili ayrılığının 2010 yılındaki ceza yargılamasından çok önce olduğunu, daha sonra dönem dönem bir araya geldiklerini, ancak daha sonra birlikteliği sürdüremediklerini, kadının erkeğe fiziksel ve psikolojik şiddetinin bulunduğunu, kadının iddia ettiğinin aksine erkeğe ekonomik katkısının olmadığını, kadının ekonomik geliri olması nedeniyle nafaka talebinin kabul edilmeyeceğini, kadının tam kusurlu olması nedeniyle maddî ve manevî tazminat talep etme hakkının bulunmadığını, aldatma konusundaki kadının iddialarının da asılsız olduğunu, kadının hamileyken bebeğini kaybetmesine ilişkin olarak kadının özen göstermeyerek günlük iki paket sigara içtiğini, çocuk sahibi olmak için yapılan denemelerde kadının maddî, manevî özveride bulunmadığını, kadının tek başına çalıştığı iddialarına ilişkin de erkeğin yıllar içinde onlarca kişi istihdam ettiğini, kadının savurgan olması nedeniyle birikim yapamadığını, erkek beyin kanaması geçirdiğinde de kadının maddî ve manevî katkıda bulunmadığını, kadının erkeğe hakaret ettiğini belirterek usule aykırı ıslah dilekçesinin reddini, tarafların boşanmasına karar verilmesini, kadının diğer taleplerinin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların 2010 yılında yaşanan ceza mahkemesine konu olaydan sonra ayrı yaşamaya başladıkları, evlilik birliği içerisinde de davalının, davacıya şiddet uyguladığı, oturdukları evi davacıdan habersiz satışa çıkarttığı, davacının bu durumu emlakçının aramasıyla öğrendiği, üzüntüden düşük yaptığı davalının kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek kadının kusurlu bir davranışı bulunmadığı ve kadın lehine boşanmanın fer'îlerine hükmedilebilmesinin yasal koşullarının bulunduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, her iki tarafın emekli olduğu, davacının düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunduğu anlaşıldığından davacının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, 50.000,00 TL maddî, 45.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarıyla tarafların fiilen uzun yıllardır ayrı yaşadıklarının ve kadının eylemleri nedeniyle evlilik birliğinin erkek için çekilmez hal aldığını, kadının alkole düşkünlüğünün ve savurgan harcamaları olduğunun tanık beyanlarıyla ortaya konduğunu, kadının kusurlu olduğunu, tarafların fiili ayrılığınını 2010 yılındaki ceza yargılamasından sonra olduğu kabul edilmiş ise de; fiili ayrılığın çok öncesinden başladığı, 2010 yılı sonrasında da dönem dönem bir araya gelerek belli bir süre birlikte yaşadıklarını ancak belli bir süre sonra ayrıldıklarını, kadının erkeğe yönelik fiziksel ve psikolojik şiddette bulunduğunu, kadının erkeğin kendisini aldattığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kadının tüp bebek tedavisinde maddî ve manevî katkı sunmadığını, kadının erkeğe hakaretlerde bulunduğunu, kadının hamileyken bebeğini kaybetmesine ilişkin olarak kadının özen göstermeyerek günlük iki paket sigara içtiğini, erkek beyin kanaması geçirdiğinde de kadının maddi ve manevi katkıda bulunmadığını, kadın lehine hükmedilen tazminatların hukuka aykırı olduğunu, hükmedilen tazminatların miktarlarının fahiş olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kusur tespiti ve tazminatlar yönlerinden kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma yönünden itirazları olmayıp hükmün kesinleşmesini talep ettiklerini, kusur tespitine ilişkin itirazları olmadığını, kadının yıllardır sözlü ve fiziksel şiddetin mağduru olduğunu, tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmemesinin usule ve hukuka aykırı olduğunu, manevî tazminatın miktarının az olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının reddedilen nafaka talepleri ile ve manevî tazminat miktarı yönlerinden kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar etmekle birlikte, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hatalı değerlendirme ve eksik inceleme yapıldığını, 2010 yılındaki ceza yargılamasına konu olaydan sonra tarafların 2012 yılına kadar dönem dönem bir araya geldiğini, bu olaydan dolayı barıştıklarını, kadının kusurlu olduğu gözetilerek kadın lehine hükmedilen tazminatların hakkaniyete aykırı olduğunu, hükmedilen tazminatların miktarlarının fahiş olduğunu belirterek kararın kusur tespiti ve tazminatlar yönlerinden bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar etmekle birlikte reddedilen nafaka talepleri ile ve manevî tazminat miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğe yüklenen kusurlu davranışın gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına kusur olarak yüklenebilecek bir vakıa olup olmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, boşanmakla kadının yoksulluğa düşüp düşmeyeceği, kadın lehine fer'îlere hükmedilebilmesi koşulları varsa hükmedilen miktarlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3846, Karar No: 2018/8294, Tarih: 17.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3846 E.  ,  2018/8294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 03/05/2017 gün ve 2015/15932 E. - 2017/3932 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyünde bulunan 634 parsel sayılı taşınmaz 37.200 m² yüzölçümüyle ve ... lehine özel ceviz ormanı statüsünde olduğu şerhi ile 635 parsel sayılı taşınmaz 85,050 m² yüzölçümüyle ... lehine özel ceviz ormanı statüsünde olduğu şerhi ile tarla vasfıyla ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı vekili 17/12/2012 havale tarihli dava dilekçesi ile ... köyü 634 ve 635 parsel sayılı taşınmazların da içerisinde bulunduğu 39 adet taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/434 Esas sayılı kararıyla Hazine adına olan tapularının iptali ile ... Belediyesi Başkanlığı adına tapuya tescillerine karar verildiği, ancak 634 ve 635 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Orman ve Su İşleri Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı)'ndan onaylı ağaçlandırma projesi yapılarak uygulanmasına karar verildiğini, Ağaçlandırma Yönetmeliğinin 9. maddesine göre 3. kişilere özel ağaçlandırma izni verildiğini ve projesine uygun olarak ve prosedür gereği kiraya verilerek 1997 yılından itibaren de ağaçlandırma çalışmalarına başlandığını belirterek ağaçlandırılarak orman statüsü kazanan taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiş, çekişmeli taşınmazlarda lehine özel orman şerhi bulunan asli müdahiller taşınmazların tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep ederek davaya müdahil olmuş, mahkemece davanın kabulü ile ..., ... köyü, 634 ve 635 parsel sayılı davalı adına kayıtlı taşınmazların tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle Dairenin 03/05/2017 gün ve 2015/15932 E. - 2017/3932 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... bu kez daire kararının düzeltilmesini istemiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1942 yılında ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre 30/05/1977 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır. Daha sonra 2896 sayılı Kanuna göre 31.07.1984 tarihinde 3302 sayılı Kanuna göre 17.07.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen 2/B uygulaması vardır.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1942 yılında ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre 30/05/1977 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır. Daha sonra 2896 sayılı Kanuna göre 31.07.1984 tarihinde 3302 sayılı Kanuna göre 17.07.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamının incelenmesinden; dava konusu taşınmazların tarla vasfı ile hazine adına tapuda kayıtlı iken 635 parsele ilişkin olarak ... ile Maliye Bakanlığı arasında 24.12.1997 başlangıç tarihli ve on yıl süreli, 634 sayılı parsele ilişkin olarak ... ve Maliye Bakanlığı arasında 13.02.1998 başlangıç tarihli ve on yıl süreli özel ağaçlandırma yapılmak amacıyla kira sözleşmesi imzalandığı, kira sözleşmelerinin imzalanması

tarihi sonrasında ... tarafından 06.06.2003 tarihinde dava konusu 634 ve 635 sayılı parsellerinde içinde bulunduğu 39 adet taşınmazın mülkiyetinin 775 sayılı Gecekondu Kanunun 3/1. maddesi gereğince bedelsiz olarak belediye mülkiyetine geçtiği ileri sürülerek Hazineye karşı açılan dava sonunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince Hazine adına olan tapuların iptal edilerek belediye adına tesciline karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 04.12.2006 tarihli kararı ile dava konusu 242 ve 262 sayılı parsellere ilişkin olarak hükmün bozulduğu diğer taşınmazların ise 775 sayılı Gecekondu Kanunun 3/1. maddesi gereğince belediyeye geçen yerlerden olduğunun kabul edildiğinin hükümde belirtildiği, davalı Hazine vekilinin kararın düzeltilmesi talebinin aynı dairece 22.03.2007 tarihinde reddedildi, bu hali ile dava konusu taşınmazlara ilişkin hükmün karar düzeltme talebine ilişkin ret kararı ile kesinleştiği ve taşınmazların 2008 yılında davalı ... adına tescillerinin yapıldığı, davacı Orman Yönetimi tarafından taşınmazların ağaçlandırılarak orman statüsü kazandığı iddiasıyla tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili talepli olan eldeki davanın ise 17/12/2012 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, taşınmazların tahsis amacına uygun olarak ceviz+sedir+fıstıkçamı türleriyle başarılı bir şekilde ağaçlandırılmasının yapıldığı, tahsis edilen parsellerin amacı dışında kullanılmadığı, bu davada yürürlükteki yasa hükmüne uygun olarak Milli Emlak Genel Müdürlüğünce orman yetiştirmek üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edildiği ve ağaçlandırma işinin tamamlandığı, böylece taşınmazların kamu malı niteliği kazandığı, 6831 sayılı Kanunun 1/1. maddesi hükmü uyarınca toprağı ile birlikte orman olduğu ve taşınmazların orman niteliği kazandığı gerekçesiyle davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; mahkemece yapılan keşif sonrasında ziraat ve orman bilirkişiler tarafından ortak olarak düzenlenen 08.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu 634 parsel üzerinde 372 adet sağlıklı ve 4-6 metre boylarında ceviz fidanları olduğu, sınırlarında da 580 adet sedir ve fıstıkçamı bulunduğu, dava konusu 635 parsel üzerinde ise 850 adet sağlıklı ve 4-6 metre boylarında ceviz fidanları olduğu, sınırlarında da yine 6 metre boyunda 1330 adet sedir ve fıstıkçamı bulunduğu ve taşınmazların orman toprağına sahip olduğu bildirilmiş, rapor ekine ise taşınmazlara ilişkin fotoğraflar eklenmemiştir.

Davalı yanca rapora karşı yapılan itirazlar, dosyaya delil olarak sunulan Orman Endüstri Mühendisi ..., Ziraat Mühendisi... ile Peyzaj Mimarı Burcu Besler'den oluşan heyetçe sunulan arazi inceleme raporu ve İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Öğretim Üyelerinden Prof. Dr. ... ile Prof. Dr. ...'den oluşan heyetten alınan 05.06.2013 tarihli inceleme ve değerlendirme raporunun içeriğinin incelenmesinde ise taşınmazlar üzerinde hükme esas raporda belirtilen sayı ve nitelikte ağaç yer almadığı, ağaçların taşınmazların çok küçük bir kısmını kapsadığı, ceviz fidanlarının % 75 oranında yok olduğu, geri kalan fidanların da belli aralıklarla ve tamamen bakımsız olduğu, bunlarında gelişiminin çok yavaş veya bakımsızlıktan duracak olduğunun bildirildiği, delil olarak sunulan ve dava konusu taşınmazlara ait olduğu ileri sürülen fotoğrafların incelenmesinde ise taşınmazların otlarla kaplı, bakımsız durumda olduğu hükme esas bilirkişi raporunda taşınmazlarda yer aldığı bildirilen ağaçlar ise fotoğraflarda gözlemlenememiştir. Bu hali ile hükme esas bilirkişi raporu ile davalı yanca delil olarak dayanılan arazi inceleme ve değerlendirme raporları arasında taşınmazların eylemli durumu ve niteliği hususunda çelişkiler bulunmaktadır. Mahkemece çelişkilerin giderilmesine çalışılmamış, bu hali ile dosya kapsamında yapılan inceleme ve araştırma taşınmazların niteliği ve usule uygun şekilde ağaçlandırıldığı hususunda tereddüde neden olmuştur. Eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle, mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazların ağaçlandırma işlemine esas tüm bilgi ve belgeler ile taşınmazların kira süresi boyunca ağaçlandırma işlemlerine ilişkin olarak yönetmelik gereği altı aylık dönemler için düzenlenmesi gereken raporların tamamı

Bu nedenlerle, mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazların ağaçlandırma işlemine esas tüm bilgi ve belgeler ile taşınmazların kira süresi boyunca ağaçlandırma işlemlerine ilişkin olarak yönetmelik gereği altı aylık dönemler için düzenlenmesi gereken raporların tamamı

eksiksiz olarak ilgili kurumlardan temin edilmeli, sonrasında önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar incelettirilip taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, dosya kapsamında yer alan çelişkiyi giderici, taşınmazların usûlüne uygun ağaçlandırılıp ağaçlandırılmadığı hususlarını açıklar şekilde bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan rapor alınmalı, keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazların fiilî durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla, yukarıda açıklandığı gibi mahkemece dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen karar usul ve kanuna aykırı olup, kararın yukarıda belirtilen nedenler ile bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 03/05/2017 gün ve 2015/15932 E. - 2017/3932 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA ve yerel mahkemenin 14/05/2015 gün ve 2012/802 E. - 2015/188 K. sayılı kararının BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana iadesine 17/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2782, Karar No: 2015/3070, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2782 E.  ,  2015/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/10035, Karar No: 2017/4714, Tarih: 13.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/10035 E.  ,  2017/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.