muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14711, Karar No: 2021/12425, Tarih: 13.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14711 E.  ,  2021/12425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığı'na vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığı'na verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin ... Ltd. Şti. ile "üyelik ve temsil" sözleşmesi imzaladığı ancak suça konu eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını adı geçen şirkete devrettiğine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9876, Karar No: 2014/13756, Tarih: 02.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9876 E.  ,  2014/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/282-2014/236

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili Av. M.. Ö.. ve davalı R..Ç..mirasçısı Ş.. G.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazda paydaş olan R.. Ç..in ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile hak ve hisselerini müvekkillerine bıraktığını belirterek dokuz adet taşınmazın ortaklığının giderilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesi gerektiğini ve .. ada.., .. ada..ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazlardaki muhdesatların M.. S.. mirasçılarına ait olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili Av. M.. Ö.. ve davalı R..Ç.. mirasçısı Ş.. G.. temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların tapu kaydı incelendiğinde halen Ahmet kızı R.. Ç..veya R.. Ç..in murisi A.. S..'in malik olduğu ve davacıların dayandığı ölünceye kadar bakım sözleşmesi gereğince davacılar adına tapuya tescil edilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı Ş.. Ç.. paydaş R.. Ç..'in mirasçısı sıfatıyla bu davayı açmakta aktif dava ehliyetine sahip ise de muris R.. Ç..'in diğer mirasçıları olan A..Ç.. ve Ş.. G..'ün davaya katılımı sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar vermek gerekirken, bu husus gözardı edilerek taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle R.. Ç.. mirasçısı Ş.. G..'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekili Av...'in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/6478, Karar No: 2014/7814, Tarih: 08.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/6478 E.  ,  2014/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruma ihtiyacı olan çocuk ...'ın hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir talebine ilişkin olarak ... 4. Çocuk Mahkemesiyle,...2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve ... 4. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2013 gün ve 2013/1 Tedbir İş. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13434, Karar No: 2014/1721, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13434 E.  ,  2014/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/223475

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

NUMARASI : 2011/7 (E) ve 2011/143 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Sanığın, aynı apartmanda oturan katılana hitaben henüz boşanmış olan kızını kastederek ''herkesin ....bir, kızın niye ayrıldı, başka erkeğe de gitse aynı '' şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu ve bina giriş kapasını balta ile vurmak suretiyle kırarak mala zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

CMK'nun 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 32.maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığına düçar olup olmadığı hususunda tam teşekküllü Devlet Hastanesinden heyet raporu ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan mütalaa alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine tek kişilik doktor raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5244, Karar No: 2015/5015, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5244 E.  ,  2015/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/2200, Karar No: 2020/3380, Tarih: 07.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2200 E.  ,  2020/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında, katılanlar ..., ... ve ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, katılan sayısınca oluştuğu düşünülmeden, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi ile uygulama yapılmak sureti ile eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında, katılan ...’e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ...’in olay günü saat 16.00 sıralarında, katılan ...’ten önce bıçak zoru ile cüzdanını aldıkları, ancak içinde değerli bir şey bulunmayan cüzdanın hemen rızaen iade edildiği, devamla sanıkların katılandan içerisinde 2 adet bilekliği aldıkları, ancak bilekliklerin sanık ...’in yakalanması ile üst araması sonucu ele geçirildiği olayda; cüzdan yönünden kısmî iadenin oluştuğu, katılana kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmediğinin sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değer azlığı"nın 5237 sayılı Yasa’ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yanlızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıklar ...’in, katılan ...’ten önce bıçak zoru ile cüzdanını aldıkları, ancak içinde değerli bir şey bulamayınca 2 adet bilekliği yağmaladıkları olayda, sanıkların kastlarını özgüledikleri esas şeyin 2 adet bileklik olmadığının anlaşılması karşısında; TCK'nin 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 149. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki suçu oluşturduğu ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla bendin ihlâl edilmesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracıığıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12125, Karar No: 2015/17917, Tarih: 27.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/12125 E.  ,  2015/17917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 07.07.2009 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olan davanın yasal dayanağının, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu olup, anılan Kanunun işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 21/1’inci maddesinde, sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceğinin öngörülmesi karşısında, bir gerçek zarar hesabını gerektirdiği açık ise de; ilgili tazminat dosyasında alınan hesap raporu ile, gerçek zararın ilk peşin sermaye değerli gelirin üzerinde olduğunun anlaşılmasına;

2-Davalı "....." 'nin unvanının gerekçeli karar başlığında "... " olarak yanlış yazılmış olması isabetsiz ise de, anılan yanlışlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesi uyarınca mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına

göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8442, Karar No: 2019/18799, Tarih: 23.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/8442 E.  ,  2019/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’nün davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak 01.06.1993-08.12.2007 tarihleri arasında çalıştığını, takriben yılda 24 sefer yapıp asgari ücret ve her yurt dışı seferine karşılık 410 Euro ücret aldığını, bayram-genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve iş sözleşmesinin 08.12.2007 tarihinde vefatı üzerine sona erdiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücretli izin ve ulusal bayram-genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatı dışındaki taleplerinin 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğundan zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacıların murisinin işyerinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, sefere gönderilmek üzere telefonla arandığında kendisine ulaşılamadığını, adresine gönderilen işe davet bildiriminin “ vefat etmiştir ” şerhi ile iade olunması üzerine ailesi ile irtibat kurulduğunda vefat ettiğinin öğrenildiğini, davacının 01.06.1993-08.12.2007 tarihleri arasında müvekkili şirket nezdinde sürekli bir çalışması olmayıp, çalışma süresinin SGK kayıtlarında görülenlerden ibaret olduğunu ve davacının işyerindeki çalışmaları fasılalarla gerçekleşmiş olup, davacıların murislerinin kendi iradesi ile işi bıraktığını, davacıların murisinin müvekkili şirkete ait tır ile yurt dışında trafik kazasına sebebiyet vererek can ve mal kaybına neden olduğundan interpol aracılığı ile aranacağı ve tutuklanacağı korkusu ile iş bıraktığını ve bu kaza nedeniyle şirketi büyük zarara uğrattığı gibi, Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanarak mahkum olduğunu, müvekkili şirkete verdiği zararın tazmini için müracaatta bulunulmamış ise de, fahiş ve mesnetsiz talepler karşısında davacıların murisinin sebebiyet verdiği trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın takas ve mahsubunu talep etmek zorunluluğu doğduğunu, davacıya hak ettiği tüm ücretlerinin bordrolarla tahakkuk ettirilip ödendiğini, sefer başına 410 Euro aldığı ve yılda 24 sefer yaptığı iddialarının gerçek dışı olup, seferlerde ödenen yolluğun sefer yapılabilmesi için gerekli otoyol ücreti, harç, konaklama, otopark ve araca ait yakıt giderleri karşılığı olduğundan sefer primi olarak nitelendirilemeyeceğini ve bu nedenle ihbar-kıdem tazminatı hesabına esas ücretin tespitinde nazara alınamayacağını savunarak, davanın zaman aşımı ve esas yönünden reddine karar verilmesini, davacıların bir alacağının doğması halinde sebebiyet verdiği trafik kazası nedeniyle müvekkili şirketin uğradığı 80.000,00 TL. maddi zararın takas-mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 2008/284 Esas 2012/39 Karar sayılı ilamı ile kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ve bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kısmen kabulüne, takas mahsup def'inin yerinde olmadığına karar verilmiştir. Davalı vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce; "Somut olayda, davacının birden fazla talebi olduğu halde hüküm “1- Davacının davalı aleyhine açmış olduğu kıdem tazminat alacağı, ücretli izin alacağı ve bayram-genel tatil ücret alacağı ile ilgili davasının 20.11.2011 tarihli bilirkişi raporundaki hesap miktarı baz alınarak ve ıslah dileçesindeki taleplerle bağlı kalınarak kabulüne, bayram genel tatil ücret alacağından %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına

2-Davalının takas-mahsup talebinin yerinde olmadığından reddine” şeklinde açıklanmıştır.

2-Davalının takas-mahsup talebinin yerinde olmadığından reddine” şeklinde açıklanmıştır.

Bu şekilde kurulan ve açıklanan hükümde taraflara yüklenen hak ve borçların açık ve şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirtilmediği ortadadır.

Açıklanan hüküm sonucunda davacının hangi taleplerinin reddedildiği, yargılama giderlerinin (masraf ve vekalet ücretleri) ne şekilde hüküm altına alındığı, kanun yoluna başvurma süresinin ne kadar olduğu Yasanın emredici hükmüne rağmen açıkça belirtilmemiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada açıklanan hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun da aynı olduğu söylenemez.

Bu nedenlerle 6100 sayılı yasanın 297, 298/2 ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurların hiç birisini taşımadığı anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.” şeklinde karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, 2012/604 Esas ve 2012/1068 Karar sayılı kararı ile, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve bayram-genel tatil alacaklarının hangi miktarlar için kabul edildiği, hangi alacağa ne miktar ve hangi tarihten itibaren faiz işletileceği kararın tefhim edildiği duruşmada ve gerekçeli kararda birbiriyle uyumlu şekilde açıklanmıştır. Söz konusu kararın da davalı vekilince temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2013/5043 Esas ve 2013/9956 sayılı ilamı ile, "Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının tanık beyanları ve yurda giriş çıkış kayıtlarına göre 13/04/1998-08/12/2007 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de, emeklilik sonrası SGK.ya bildirilen kayıtlı çalışması olmayan davacının hizmet süresinin tespitinde daha ziyade yurda giriş çıkış kayıtları dikkate alınmıştır. Ancak yurda giriş çıkış kayıtlarının tetkikinde davacının kabul edilen hizmet dönemi içinde olmak üzere Nortans isimli şirket adına yurda giriş çıkış yaptığı görülmektedir. Davacı vekili bu şirket ile davalı şirket arasında organik bağ olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddianın gerçekliği üzerinde durulmadan, gerekli araştırma yapılmadan bu şirket nezdinde geçen çalışma da davalı nezdinde geçmiş gibi kabul edilmiştir. Gerekli araştırma yapılmadan yazılı şekilde hizmet süresinin kabulü hatalıdır. Bu yönde gerekli araştırma yapılmalı, ticaret sicil kayıtları getirtilmeli toplanan deliller dosya içindeki diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek hizmet süresi belirlenip sonuca varılmalıdır.

3-Davalı vekili davacıların murisinin kullandığı tırla Macaristan'da neden olduğu kaza nedeni ile çekici ve dorsede meydana gelen zararın (pert nedeni ile) hüküm altına alınacak alacaklardan mahsubunu talep ederek takas definde bulunmuş ve birtakım fatura ve sair belge sunmuştur. Ayrıca ceza dosyası içindeki evrakın getirtilmesini istemiş, Volvo'dan fiyatın, trafik müdürlüğünden aracın trafik kaydının silinip silinmediğinin sorulmasını talep etmiş ancak mahkemece davalı vekilinin bu talebi karşılanmamıştır.