muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15315, Karar No: 2014/18555, Tarih: 24.09.2014

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklara atılı eylemin 2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunu oluşturmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 139/7. maddesinde belirtilen suçlar arasında, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçu bulunmamasına rağmen, Çifteler Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/154 sayılı kararı ile gizli soruşturmacı atanmış olduğu görülmekle birlikte, gizli soruşturmacı olarak atanan görevliler tarafından dosya kapsamı itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 139/1 ve ilgili yönetmeliğin 27. maddesinde belirtilen “örgüte sızma, gözetleme, izleme, örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunma ve bu suçlarla ilgili delil, iz, eser ve emareleri toplama” anlamına gelecek herhangi bir eylem de bulunulmadığı, bu görevlilerin sadece satışa arz edilen kültür varlıklarının alımı hususunda sanıklarla irtibat sağladıkları, yaptıkları işin niteliği dikkate alındığında, gizli soruşturmacı olarak atanmalarının, kendilerine 5271 sayılı CMK'nın 139/1 maddesi anlamında gizli soruşturmacı statüsü kazandırmayacağı, bu kapsamda görevliler tarafından elde edilen raporların, delil olarak hükme esas alınabileceği; kaldı ki, Çifteler İlçe Jandarma Komutanlığı görevlileri tarafından düzenlenen 25/10/2009 tarihli olay tespit tutanağı ile hakkında tayin edilen ceza ertelenen D.. Ç..'nun soruşturma safhasında Çifteler Cumhuriyet Başsavcılığı'nda verdiği 26/10/2009 tarihli ifadesi dikkate alındığında, sanıklardan M.. Ö..'ın, D.. Ç.. ve M. Ç. bulunan kültür varlıklarını satmak amacıyla olay öncesinde sanık S.. İ.. ile birlikte .. mahallesinde bulunan D. Ç. evinin yakınındaki eski eve gidip, bu eserleri gördükleri, bu tarihten sonra sanık M.. Ö..'ın kendisinde ve sanık D.. Ç.. ile M. Ç. bulunan eserlerin satışı için müşteri aradığı, suç tarihinde ise sanık S.. İ..'in sanık M.. Ö..'ın yönlendirmesi ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen H.. K.. ile birlikte .. ilçesi, .. köyündeki buluşma noktasında, 229 adet objeyi kolluk görevlilerine göstererek satışa arz ettiği, aynı gün sanık M. Ç. 3 adet kap ile 1 adet aslan heykelini kolluk görevlilerine gösterip, satışa arz ettiği olayda; sanıklar M.. Ö.., S.. İ.. ve M. Ç. hakkındaki hükümler temyize gelmeyen D.. Ç.. ve H.. K.. ile birlikte, bildirimi yapılmamış kültür varlıklarını satışa arz ederek, üzerlerine atılı suçu işlediklerinin tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olduğu, bu sebeple atılı suçtan mahkumiyetleri yerine, delilerin takdirinde yanılgıya düşülerek, beraatlerine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/901, Karar No: 2021/8779, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/901 E.  ,  2021/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17132, Karar No: 2010/17888, Tarih: 29.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/17132 E.  ,  2010/17888 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, eksik ödenen yaşlılık aylığından kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle yaşlılık aylığının, önceki yılın.......... nedeniyle yeterli düzeye ulaşmadığı; yaşlılık aylığından yararlanan sigortalılar ile memur emeklileri arasında oluşan farkın giderilmesi gereğinden hareketle, konuya ilişkin yasa ve diğer düzenleyici kuralların değişimi ve farklı uygulanması talebini içeren davada; Kurumun şube işlemlerinden kaynaklanan bir uyuşmazlığın bulunmadığı gerekçesiyle,......yetkili olduğuna ilişkin mahkeme yaklaşımında usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/25563, Karar No: 2016/5531, Tarih: 22.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25563 E.  ,  2016/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Katılanın da sanığa hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 129/3. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ,

2- Doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5192, Karar No: 2023/740, Tarih: 09.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/5192 E.  ,  2023/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği yönünden; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin yokluğunda verilen ve 03.06.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 16.06.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteği hakkında; ...'ın ölümü nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ölenin babası ... hakkında katılma kararı verildiği, ancak ölenin annesi ... ve kardeşi ... hakkında katılma kararı verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz haklarının bulunduğu kabul edilerek, vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan ... ve ...'ın 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmalarına, vekilinin de katılanlar vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteği yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2016 tarih ve 2015/1 soruşturma no 2016/24374 esas nolu iddianamesi ile ... Mah. Küçüksu Cd. ... No:64 Ümraniye adresindeki AVM ve ofis inşaatının ... Yapı ve Tic. A.Ş tarafından asıl işveren sıfatıyla yapıldığı, Yöntem İnş. Enerji Taah. San ve Tic. Ltd. Şirketinin bu yerin kaba inşaatını alt işveren sıfatıyla yaptığı, ...'ın Yöntem İnş. Enerji San ve Tic. Ltd. Şirketinde demirci olarak çalıştığı, sanıklardan ...'ın asıl işveren olan ... Yapı ve Tic. A.Ş'de proje müdürü olarak çalıştığı, ...'nin aynı şirkette şantiye şefi olarak çalıştığı, ...'nin alt işveren olan Yöntem İnş. Enerji Taah. San ve Tic.Ltd. Şirketinde proje müdürü olarak çalıştığı, ...'nin aynı şirkette şantiye müdürü olarak çalıştığı, maktulün 22/12/2014 günü saat 15:00 sıralarında çalıştığı işyerinde A-1 Blokta bulunan 2.kat asansör zemin boşluğundan zemine düşürek yaralandığı, tedavi için kaldırıldığı Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 31/12/2014 tarihinde saat 11:30'da öldüğü, olayla ilgili ... Anadolu C. Başsavcılığınca yaptırılan 14/12/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, olayda sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin asli kusurlu olduklarının, olayda başkaca kusurlu bulunmadığının ölen kazalı işçi ...'ın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, bu şekilde sanıkların tedbirsizlik ve dikkatsizleri sonucunda gerekli önlemleri almayarak ...'ın taksirle ölümüne sebep olduklarından bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85/1, 53/ son maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı, olayla ilgili sanık ... ve diğer bir kısım şüpheliler hakkında ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2016 tarih ve 2015/1 sayılı soruşturma evrakı üzerinden şüphelilerin 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre olayda kusurlu olmamaları sebebiyle suçun yasal unsurları gerçekleşmediğinden Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair karar verildiği, haklarında kamu davası açılan şüpheliler ile ilgili yargılamanın ... Anadolu 23.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/315 esas sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü, söz konusu Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair karara şikayetçiler vekili tarafından şüpheli ...'a yönelik olarak itiraz edildiği, ... Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.08.2016 tarih ve 2016/3391 değişik ... sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2016 tarih ve 2015/1 soruşturma sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair kararının kaldırılmasına karar verildiği, bu sebeple ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2016 tarih ve 2016/124656 soruşturma no 2016/35108 esas nolu iddianamesi ile sanık ... hakkında 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre olayda kusurlu olmadığının belirtilmesine rağmen, ilgili Sulh Ceza Hakimliğinin kararı sebebiyle tedbirsizlik ve dikkatsizleri sonucunda gerekli önlemleri almayarak ...'ın taksirle ölümüne sebep olduğu iddiası ile taksirle ölüme sebep olma suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, ..

... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2016 tarih ve 2016/124656 soruşturma no 2016/35108 esas nolu iddianamesi ile sanık ... hakkında 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre olayda kusurlu olmadığının belirtilmesine rağmen, ilgili Sulh Ceza Hakimliğinin kararı sebebiyle tedbirsizlik ve dikkatsizleri sonucunda gerekli önlemleri almayarak ...'ın taksirle ölümüne sebep olduğu iddiası ile taksirle ölüme sebep olma suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, ... Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/449 esas sayılı dosyasında, 2016/315 esas sayılı dosya ile birleştirme kararı verilerek her iki dosyanın birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. ... Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarih 2016/315 esas 2017/491 karar sayılı kararı ile;

a)Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 51 inci maddenin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 2 yıl 1 ay süre ile denetim serbestlik hükümlerinin uygulanmasına,

b)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 51 inci maddenin birinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay süre ile denetim serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş olup, bu kararlara karşı sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulundukları anlaşılmıştır.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 09.05.2018 tarih ve 2017/4561 E. 2018/1469 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesinin sanıklar hakkında vermiş olduğu mahkûmiyet kararlarına yönelik yapılan istinaf başvurularının değerlendirilmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ilk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile meydana gelen olayda kusurları bulunmadığı anlaşılan sanıklar ..., ... ve ...'nin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi gereğince beraatlerine, İlk derece mahkemesinin sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 50 nci madde, 52 nci maddenin dördüncü fıkrası gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den olmak üzere neticeten 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 50 nci madde, 52 nci maddenin dördüncü fıkrası gereğince hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının günlüğü 40,00 TL'den olmak üzere neticeten 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.09.2021 tarihli ve 2018/68474 sayılı, "Ret- Temyiz Talebinin Esastan Reddi" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği;

1. ... ve ... hakkında istinaf yasa yoluna başvurulmadığına, iki sanık yönünden kararın kesinleştiğine,

2.... güvenliği uzmanı sanık ...'ın eksiklikleri gidermekle yükümlü olduğuna, birinci derece kusurlu olduğuna, kararın hatalı olduğuna,

3.Bölge Adliye Mahkemesinde alınan raporun yasal dayanaktan yoksun ve hatalı olduğuna,

4.Sanıklar ... ve ...'nin de kusurlu olduğuna, sanık ...'ın mahkûmiyet kararının kesinleştiğine, sanıkların kusurlu olduklarından istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiğine,

5.İstinaf Mahkemesi kararının sanıklar aleyhine bozulması talebine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3.Bölge Adliye Mahkemesinde alınan raporun yasal dayanaktan yoksun ve hatalı olduğuna,

4.Sanıklar ... ve ...'nin de kusurlu olduğuna, sanık ...'ın mahkûmiyet kararının kesinleştiğine, sanıkların kusurlu olduklarından istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiğine,

5.İstinaf Mahkemesi kararının sanıklar aleyhine bozulması talebine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarih 2016/315 esas 2017/491 sayılı kararı ile;

"...Olay tarihinde ... Mah. Küçüksu Cd. ... No:64 Ümraniye adresindeki AVM ve ofis inşaatının ... Yapı ve Tic. A.Ş tarafından asıl işveren sıfatıyla yapıldığı, Yöntem İnş. Enerji Taah. San ve Tic. Ltd. Şirketinin bu yerin kaba inşaatını alt işveren sıfatıyla yaptığı, maktul ...'ın Yöntem İnş. Enerji San ve Tic. Ltd. Şirketinde demirci olarak çalıştığı, sanıklardan ...'ın asıl işveren olan ... Yapı ve Tic. A.Ş'de proje müdürü olarak sanıklardan ...'nin aynı şirkette şantiye şefi olarak çalıştığı, sanıklardan ...'nin alt işveren olan Yöntem İnş. Enerji Taah. San ve Tic.Ltd. Şirketinde proje müdürü olarak çalıştığı, sanıklardan ...'nin aynı şirkette şantiye müdürü olarak çalıştığı, maktulün çalıştığı işyerinde A-1 Blokta bulunan 2.kat asansör zemin boşluğundan zemine düşürek yaralandığı, maktulün tedavi için kaldırıldığı Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 31/12/2014 tarihinde öldüğü, maktulün otopsi raporuna göre "genel beden travmasına bağlı kafatası ve pelvis kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu" öldüğünün belirtildiği, bilirkişi heyeti raporuna göre Sanık ... Sineklinin ve sanık ... Demircinin olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, Sanık ..., Sanık ... ve Sanık ... Aydının olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun bildirildiği..." gerekçeleri ile sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 51 inci maddenin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 2 yıl 1 ay süre ile denetim serbestlik hükümlerinin uygulanmasına, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 51 inci maddenin birinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay süre ile denetim serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş olup, bu kararlara karşı sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulundukları anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 23.01.2015 tarihli otopsi raporunda, 22.12.2014 tarihinde yüksekten düşme sonucu kaldırıldığı hastanede 01.01.2015 tarihinde öldüğü bildirilen Atalay ve Naciye oğlu 12.11.1992 doğumlu ...'ın ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası ve pelvik kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu bildirilmiştir.

3. Soruşturma aşamasında alınan 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda; asıl işveren ... Yapı ve Tic. A.Ş. proje müdürü asli kusurlu, asıl işveren ... Yapı ve Tic. A.Ş. şantiye şefi ...'nin asli kusurlu, alt işveren Yöntem İnş. Enerji Taah. San Tic. Şti. Proje müdürü ...'nin asli kusurlu, alt işveren Yöntem İnş. Enerji Taah. San. Tic. Şti. şantiye şefi Sabri Aybars'ın asli kusurlu, müteveffa kazalı işçi ...'ın tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4. Yargılama aşamasında alınan 06.02.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunda; sanık ...'nin olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, sanık ...'nin olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, sanık ...'nin olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunu, sanık ...'ın olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu, sanık ...'ın olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunu bildirmiştir.

5. 23.12.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda müteveffanın düştüğü yerin otopark zemini olduğu, söz konusu alanda yeterli aydınlatma bulunmadığı hususlarına yer verildiği görülmüştür. ... Yapı ve Tic. A.Ş. ile Yöntem İnş. Enerji Taah. San ve Tic. Ltd. Şirketi arasında 08.01.2014 tarihinde imzalanan betonarme (kaba) inşaat sözleşmesi, betonarme (kaba) inşaat teknik şartnamesi hükümleri incelenmiştir. Ayrıca, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, ölene ait ... raporları, özlük dosyası, ... güvenliği eğitimi katılım tutanakları, risk analiz raporları ve diğer tutanakların dava dosyasında olduğu tespit edilmiştir.

6.Sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin üzerlerine atılı suçlamaları inkâr etmiş olduğu, sanık ...'ın ise savunması alınmadan hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olduğu belirlenmiştir.

7.Olayın tanıkları A.O., F.B., T.I., S.G., B.K.'nın anlatımları dava dosyasında mevcuttur.

8. Ölenin babası ...'ın her aşamada sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve Mahkemece 06.11.2016 tarihli duruşmada hakkında katılma kararı verildiği ancak müştekiler Naciye ve ... hakkında katılma kararı verilmediği tespit edilmiştir.

9. Sanıklara ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü