muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13041, Karar No: 2012/14602, Tarih: 20.12.2012

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin ... Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak yönetmeliğin 12. maddesi gereğince belirlenecek, ölçüm sertifikası almış uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapmak gerekir iken BTK'da çalışan bilişim uzmanı bilirkişilerin katılımıyla yapılan keşif sonucu hazırlanan rapora dayanarak davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu nedenle mahkemece yukarıda sözü edilen Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak yönetmeliğin 12. maddesi gereğince belirlenecek, ölçüm sertifikası almış ve BTK'da çalışmayan uzman bilirkişiler marifetiyle

yeniden keşif yapılarak baz istasyonunun ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususlarında bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21495, Karar No: 2013/10787, Tarih: 22.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21495 E.  ,  2013/10787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, suça konu dükkanın duvarına klima ve tabela monte ederek tarihi yapıya zarar verdiği iddiasıyla dava açıldığı, keşifte ise Fuat Paşa Caddesinde yer alan sıralı dükkanların üzerinde sonradan ilave edilmiş ve sokak boyunca devam eden basit bir saçak bulunduğunun belirlendiği, iddianame anlatımı nazara alındığında söz konusu uygulamanın davaya konu edilmediği, belirtilen eylem ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu kabul edilmiş olup, bilirkişi raporu ile suça konu dükkanın duvarına monte edilmiş bir tabela bulunmadığının tespiti karşısında, tebliğnamede sanığa ait iş yerinin üst kısmında bulunan saçak ve ön duvara monte edilen tabelanın 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi kapsamında bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığının 09.04.1977 tarih ve 9776 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen, İstanbul IV Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.07.1995 tarih ve 6848 sayılı kararı belirlenen kentsel ve tarihi sit alanı içerisinde bulunan suça konu dükkanın duvarına güneşlik, klima ve tabela monte edilerek tarihi yapıya zarar verildiğine ilişkin olarak anılan Kurul görevlileri tarafından yapılan tespit üzerine sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, mahkemece icra edilen keşfe katılan mimar bilirkişi raporu ile suça konu dükkanın da bulunduğu Fuat Paşa Caddesinde yer alan sıralı dükkanların üzerinde sonradan ilave edilmiş ve sokak boyunca devam eden basit bir saçak bulunduğu, dükkanın ön cephesinin sağ duvarı üst kısmında bir klimanın dış ünitesinin mevcut olduğu, dükkan içerisinde klima görülmediğinden belirtilen dış ünitenin 32 parsel sayılı dükkana ait olduğu, kepenk toplama kutusunun ön yüzü ve alüminyum doğramanın orta kayıtının yazı yazılarak tabela şeklinde kullanıldığı, ilave bir tabela ile güneşlik bulunmadığı, dükkanların üst kısımlarında ve tüm sıralı dükkanlarda bulunan ilave sürekli saçağın güneşlik olarak yapılmadığı, yağıştan korunmak için yapılmış olabileceği, sonuç olarak suça konu dükkanın ön cephesinde klima, tabela ve güneşlik bulunmadığından tarihi yapıda bir zararın oluşmadığı hususlarının belirlendiği, bu itibarla üzerine atılı suçu işlemediği sabit olan sanık hakkında mahkemece beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6749, Karar No: 2024/1787, Tarih: 05.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6749 E.  ,  2024/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/231 Esas, 2021/254 Karar

ASIL DAVADA DAVACI-

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI : Demirci Makina Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

ASIL DAVADA DAVALI-

BİRLEŞEN DAVADA DAVACI : ... vekili Avukat ...

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/48 E.

DAVA TARİHİ : 18.12.2013 (Asıl dava), 18.02.2014 (Birleşen dava)

HÜKÜM : Asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Asıl davada davalı vekili

Taraflar arasındaki asıl dava faydalı modele tecavüzün tespiti, men’i, maddi ve manevi tazminat, birleşen dava faydalı modelin hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davada yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Asıl davada davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-birleşen davada davalı vekili dava dilekçesinde, asıl davada, müvekkilinin ‘Otomatik Altıgen Tel Örme Makinesi’ ve ‘Hareketli Tel Yükleme Direkli Otomatik Kafes Tel Örme Makinesi’ isimli faydalı modellerin sahibi olduğunu, müvekkili şirketin eski bir çalışanı olan davalının zikredilen faydalı modelleri birebir kopyalayarak ürettiği makineleri satışa sunmak suretiyle müvekkilinin faydalı model tescilinden doğan haklarına tecavüz ettiğini ileri sürerek, tecavüzün tespitini, önlenmesini ve menini, davalı tarafından üretilen ve tecavüz teşkil eden 2 adet makineye ve zikredilen makinelerin üretiminde kullanılan vasıtalara bulundukları yerde el konulmasını ve saklanmalarını, 10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep etmiş, 09.06.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 111.534,20 TL'ye çıkarmış, birleşen davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı-birleşen davada davacı vekili cevap dilekçesinde; asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davalı şirkete ait faydalı modellerin yenilik vasfını haiz olmadığını, davalının faydalı model tesciline konu ürünleri tescil başvurusundan evvel kamuya açıkladığını, zikredilen ürünlerin fuarlarda ve davalıya ait internet sitesinde sergilendiğini ileri sürerek, davalıya ait "Otomatik Altıgen Tel Örme Makinesi" ve "Hareketli Tel Yükleme Direkli Otomatik Kafes Tel Örme Makinesi" isimli faydalı modellerin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TR 2011 11015 Y sayılı faydalı modelin 1 nolu ana isteminde yer alan tüm unsurları içeren, bir tel örme makinesi olduğu, davacı-karşı davalı tarafından Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/59 D.İş sayılı dosya ile tespiti yapılan makinenin TR 2011 11015 Y sayılı faydalı model belgesinin koruma kapsamında olduğu, davacının 2013 yılında dava konusu TR 2011 11015 Y nolu faydalı Modele ait 2.323.629,07 TL tutarındaki satışlarından elde etmiş olduğu ortalama kârı; bu satış bedelinin %48 olan 1.115.341,95 TL olduğu, davalının faydalı modele tecavüzünün davacının yoksun kaldığı kazacına etkisinin %10 olacağı, tarafların ekonomik durumları, ihlâl olunan hakkın mahiyeti, ihlalin etkileri, ihlalin ulaştığı kitle, fiilin ve kusurun ağırlığı, paranın satın alma gücü, davalının elde etmesi mümkün görülen menfaat, ibraz olunan belgeler ve eylemin gerçekleştirilme biçimi karşısında manevî tazminat miktarının 10.000,00 TL olarak taktir edildiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davacı adına tescilli 2011/11015 Y sayılı faydalı modelden doğan haklarına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasına ve önlenmesine, tecavüz ile ortaya çıkan hukuka aykırılığın sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, taklit edilerek ve birebir kopyalanarak üretilen makinalara ve üretimde kullanılan vasıtalara el konulmasına ve imhasına, 111.534,20 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine, birleşen karşı dava kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 06.07.2023 tarihli ve 2021/6308 E., 2023/4227 K. sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun olan kararın onamasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 06.07.2023 tarihli ve 2021/6308 E., 2023/4227 K. sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun olan kararın onamasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Asıl davada davalı vekili; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü, bilirkişi incelemesine konu makinenin müvekkiline ait olmadığı gibi müvekkil tarafından üretildiği veya satıldığına ilişkin bir delilin bulunmadığını, bu hususun davacı tarafından ispat da edilemediğini, faydalı modelden kaynaklanan haklara tecavüzün değerlendirildiği bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin ve hukuka aykırı raporun benimsenerek hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, maddi tazminat hesabının yanlış olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, tazminatın fahiş olduğunu, zaman aşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, kanunlarda yer almayan hukuki müeyyidelere hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürere; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava faydalı modele tecavüzün tespiti, men’i, maddi ve manevi tazminat, birleşen dava faydalı modelin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (551 sayılı KHK) 136 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Asıl davada davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8033, Karar No: 2014/2302, Tarih: 26.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8033 E.  ,  2014/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/336-2013/221

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında imzalanan 09.03.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, teslim süresi inşaat ruhsatından itibaren 18 ay olarak kararlaştırıldığı halde, davalının sözleşme tarihinden bugüne kadar hiç bir iş yapmadığını, inşaatın süresinde bitirilmesi imkânının kalmadığını ileri sürerek, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sözleşmede kararlaştırılan sürenin ruhsatın alınması ile başlayacağını, hali hazırda inşaat ruhsatı alınmamış olduğundan sürenin başlamasının söz konusu olmadığını, inşaat ruhsatı alınması için belediye nezdindeki işlemlerin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile sözleşmenin feshine dair verilen ilk karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 18.10.2010 taih ve 2009/4431 E., 2010/5393 K. sayılı ilamıyla, fesih talebinin değerlendirilmesi sırasında arsa üzerinde bulunan eski binanın davacı arsa sahiplerince tahliyesi, yıkımın kimin tarafından yapıldığı, bu durumun inşaat süresine etkisi, imar durumunda değişiklik olup olmadığı, sözleşme konusu inşaat yapımının imara göre mümkün olup olmadığı, davalıya verilen vekaletnameden azil işleminin olup olmadığı hususları araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı arsa sahiplerinin sözleşmeden hemen sonra 09.03.2006 tarihinde davalı yükleniciye, taşınmaz üzerinde tüm işlemleri yapma yetkisini içeren bir vekaletname verdikleri, ancak yüklenicinin hiç bir iş yapmaması üzerine 12.12.2008 tarihinde söz konusu vekaletten azlettikleri, yıkım işini davacının yaptığı, gerek arsa üzerinde bulunan taşınmazın tahliye tarihi, gerekse yıkım süresinin inşaat süresine bir etkisinin bulunmadığı, inşaat ruhsatı alınması için gerekli makul sürenin 6 ay olduğu, bu durumda teslimin en geç 09.03.2008 tarihinde gerçekleşmiş olması gerektiği, oysaki davalı yüklenicinin 06.02.2008 tarihinde inşaat ruhsatı başvurusunda bulunduğu, projenin onaylanması, ruhsat alınması ve inşaatın tamamlanmasının kalan 33 günlük sürede mümkün görülmediği, davalıya ifraz, tevhid, tefrik ve parselasyon yetkileri verilmesine rağmen tevhid şartını yerine getirmediği, bu nedenle projesinin onaylanmadığı ve inşaat izni verilmediği, imar durumunda bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Gerekçeli karar başlığında, 03.10.2007 olan dava tarihinin 26.03.2012 olarak yazılmış olması HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, mahkamece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6177, Karar No: 2019/11988, Tarih: 26.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6177 E.  ,  2019/11988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde Bitlis İli Damızlık Manda Yetiştiricileri Birliği başkanı olan sanığın, 29/12/2011 tarihi ve öncesinde koruma ve gözetimi ile yükümlü olduğu damızlık hayvan yetiştiriciliği birliği hesabına büyükbaş hayvan sahiplerine ödenmek üzere yatırılan 868.000 TL parayı birliği diğer temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu üyelerinden Veysi Demir'e ait açığa atılan imza üzerindeki belgenin üzerini sonradan doldurmak ve ...'e ait imzayı ise sahte olarak atmak suretiyle oluşturduğu talep yazısına istinaden bankadan çekerek kendi şahsi hesabına aktarma biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; Sanığın yönetim kurulu başkanı olduğu damızlık hayvan yetiştiriciliği birliklerinin konusu itibarıyla suç tarihi öncesinde 10/03/2001 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu, suç tarihinde ise 13/06/2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu hükümlerine tabi olduğu, damızlık hayvan yetiştiriciliği birlikleri hayvansal ürün üretmek amacıyla kurulmadıklarından bu birlikler hakkında 06/07/2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu hükümlerinin, bu kanunun kapsamı da dikkate alındığında, uygulanmasına imkan bulunmadığı, öte yandan 17/02/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6589 sayılı Kanunun 6. maddesi değiştirilmeden önce ise söz konusu damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin statüsünün 5996 sayılı Kanunun 10/6. maddesine göre organizasyon şeklinde tanımlandığı, ancak söz konusu Kanunun 10/6. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 20/03/2013 tarihli, 2012/76 Esas ve 2013/44 sayılı Kararında belirtilen ''... bu birliklerin kuruluşu, sona ermesi, temsili, yönetimi, fiil ehliyetini nasıl kullanacağı, tüzel kişiliğinin bulunup bulunmayacağı, haklara ve borçlara ehil olup olmayacağı konularında kanunla temel kurallar belirlenmeden bu hususların düzenlenmesi maddenin (15) numaralı fıkrasında yürütmenin düzenleyici işlemine bırakılması, anılan hususlarda kanun koyucunun yasal düzenleme yapmayıp bu hususların düzenlenmesini yürütmenin düzenleyici işlemine bırakması yasama yetkisinin devri sonucunu doğurduğu gibi yasal çerçevesi çizilmemiş alanda idareye her an değiştirilebilir nitelikte hukuksal tasarruflarda bulunma yetkisinin verilmiş olmasının hukuki belirlilik ilkesini de zedelemesi, hukukumuzda kendine özgü amaçları gerçekleştirmek için kanunla kurulan ve nitelikleri özel kanunlarında gösterilen “birlik” isimli yapılar bulunmakta ise de bu yapılarla ilgili genel bir yasal düzenleme bulunmadığından, kurala konu birliklerin hukuki statülerine ilişkin temel hususların belirli olduğunu söylemeye olanak bulunmadığı..

...'' şeklindeki gerekçelerle iptaline karar verildiği ve bu kararın 07/11/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında da 5996 sayılı Kanunda 17/02/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ancak 07/11/2014 tarihinden itibaren geçerli olan 6589 sayılı Kanunla değişiklik yapılarak damızlık hayvan yetiştiriciliği birliklerinin yapısının yeniden düzenlendiği ve bu Kanun ile damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin yönetim kurulu üyelerinin birliğin paraları üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılacaklarına dair hükmün 6589 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 5996 sayılı Kanuna 10/E fıkrası olarak eklendiği, suç tarihinin de bu tarihlerden önce olması karşısında, damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin tabi olduğu 08/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Islah Amaçlı Hayvan Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 71. maddesinde ''Birlik ve Merkez Birliği hakkında, Kanun ve bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde ve vergi mevzuatı açısından 24/04/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu uygulanır'' şeklinde bir düzenleme bulunsa da 5237 sayılı TCK'nın 2/2. maddesi hükmü de nazara alındığında suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereği idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamayacağından sanığın kamu görevlisi gibi cezalandırılmasının mümkün bulunmadığı, bu nedenle suç tarihi itibarıyla nitelikli zimmet suçunun oluşmadığının kabulü gerektiği, ancak damızlık hayvan yetiştiriciliği birliğinin mallarını idare etme yetkisinin gereği olarak tevdi edilen Bitlis İli Damızlık Manda Yetiştiricileri Birliğine ait parayı zilyetliğin devri amacı dışında kendisinin yararına olarak tasarrufta bulunmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,