muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6067, Karar No: 2014/16938, Tarih: 11.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6067 E.  ,  2014/16938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tam aylığa bağlanması için 900 gün üzerinden 760 gün borçlanmanın kabulüne, borçlanma bedelinin ödendiğinde 4/a sitatüsünde kısmı aylığın tam aylığa çevrileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ölüm aylığına hak kazanmak için 760 gün borçlanma yapmasının yeterli olduğu ve ödeme halinde kısmi aylığın 4/1-(a) bendi kapsamında tam ölüm aylığına dönüştürülmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının müteveffa eşi ... oğlu 10.03.1943 ... doğumlu ... 'ın ...'daki çalışmalarından 760 günlük kısmını borçlanabileceği, bu süreyi borçlanması halinde borçlanılan miktarı ödediği tarihi takip eden ay başından itibaren kısmi ölüm aylığının tam aylığa çevrilebileceğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Mahkeme hükmünde nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece karar tarihinden sonrasına yönelik olarak "... bu süreyi borçlanması halinde borçlanılan miktarı ödediği tarihi takip eden ay başından itibaren kısmi ölüm aylığının tam aylığa çevrilebileceğinin tespitine..." biçiminde şartlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "... bu süreyi borçlanması halinde borçlanılan miktarı ödediği tarihi takip eden ay başından itibaren

kısmi ölüm aylığının tam aylığa çevrilebileceğinin tespitine..." rakam ve sözcüklerinin silinerek hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 11/09/2014 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10069, Karar No: 2019/3522, Tarih: 30.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10069 E.  ,  2019/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan annesi ...’in ... parsel sayılı taşınmazı davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın hastalığı nedeniyle fiil ehliyetini haiz olmadığını, ayrıca mirasbırakanın kızı davalı ... ile davalı ...’in birlikte yaşadığını, mirasbırakanın taşınmazı ...'in menfaatine diğer davalı ...’e devrettiğini, temlikin muvazaalı ve yolsuz olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., sigorta acentesi açmak için taşınmaz teminat göstermesi gerektiğini, ...’in de dava konusu taşınmazı satacağını duyduğunu, ... ile 32.000 TL’ye anlaştıklarının ve devrin yapıldığını, ...’in evini yapana kadar 3-4 sene oğlu davacının taşınmazda kalmasını rica ettiğini ve kendisinin de kabul ettiğini, ...’in temlik tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunu, davalı ... ile birlikte yaşamadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., tapu maliki olmadığını, mirasbırakan annesinin beyin tümörü rahatsızlığından sonra onu yanına aldığını ve bakımı ile ilgilendiğini, davacının annesi ile ilgilenmediğini, tedavi ve bakım masrafları nedeniyle çok borçlanıldığını, kredi çekmek zorunda kaldıklarını, annesinin taşınmazı satılığa çıkardığını ancak köyden alıcı çıkmadığını, daha sonra davalı ...'in taşınmazı aldığını, ... ile birlikte yaşamadıklarını, işlemlere müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20.TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2621, Karar No: 2013/6451, Tarih: 23.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2621 E.  ,  2013/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen sözleşmenin iptali, alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....01.2013 gün ve 2012/5815 Esas, 2013/180 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ....04.2001 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı dışında sözleşmeye konu arsanın ondört hissedarı daha olduğunu, sözleşme kapsamında davalıya bir dairenin tahsis edildiğini, buna rağmen davalı tarafça diğer paydaşların da muvafakatlarını almak suretiyle arsanın halen müvekkiline devredilmediğini ileri sürerek, sözleşmenin iptali ile feshine, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde sözleşmenin yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmesine rağmen, davacının kendi edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden kooperatife vekaletname verdiğini, sözleşmeye göre 180 m² 'lik arsa için 120 m²'lik dairenin verileceğinin kararlaştırıldığını, ayrıca sözleşmeden arta kalan müvekkile ait ... m²'lik arsaya ilaveten 140 m²'lik arsa bedeli ....000,00 TL'nin müvekkili tarafından kooperatife nakit olarak ödendiğini, buna rağmen 120 ve 100 m²'lik dairelerin müvekkil adına tescil edilmediğini ileri sürerek, fazlaya dair hakkı saklı kalmak kaydıyla ....000,00 TL'nin davalı kooperatiften tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı kooperatif vekili, davacının diğer arsa maliklerinin rızasını alarak, arsayı kooperatife devretmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine, birleşen davanın reddine dair verilen karar asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz istemi üzerine Dairemizin ....01.2013 tarih ve 2012/5815-2013/180 E-K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 50,45 TL harç ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/438, Karar No: 2016/4546, Tarih: 12.07.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/438 E.  ,  2016/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

1-Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.07.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19902, Karar No: 2014/2000, Tarih: 17.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19902 E.  ,  2014/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek maddi tazminat olarak 4.330,00 TL., ile 5.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 2.580,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 183,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 17.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17787, Karar No: 2014/16976, Tarih: 22.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/17787 E.  ,  2014/16976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesi ile; davacıların murisi Muhammed'in 05/03/2006 tarihinde sanayi sitesindeki elektrik trafosuna girdiğini, akıma kapılıp vefat ettiğini, trafo binasının kapısını kilitli bulundurmayan davalının sorumlu olduğunu, murisin annesi ve kardeşleri olan davacıların maddi ve manevi zarara uğradıklarını, fazlaya ilişkin hakların saklı olduğunu belirterek, anne için 10.000.00.- TL,kardeşler için 5.000.00'er TL manevi tazminatın, anne için 18.000.00.- TL, kardeşler için 2.000.00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 5.000.00.- TL defin, dini ve yöresel tören giderinin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen KABULÜ İLE;

Davacı ... için 2.072,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 05/03/2006 tarihinden itibaren işleyecçek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

Davacı ... , ..., ..., ..., .... ve .... açısından istenen, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin talebin reddine,

Takdiren 2.250,00 TL defin ve taziye giderleri tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

Olayın meydana gelişini davalı kurumun kusur durumu, davacıların maruz kaldıkları elem ve üzüntüleri tarafların sosyo ekonomik durumu göz önünde alınarak davacı anne ... için 1.000,00 TL, davacı kardeşler ...., ..., ..., ..., .... ve .... için ayrı ayrı 500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05/03/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.... B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Tehlike esasına dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." Belirtilen yasal düzenleme gereğince davalıların zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının ve binanın yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlı sonuçlarından sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın, olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur. Bu sorumluluk türü tehlike sorumluluğu olarak da isimlendirilmekte olup, sorumluluk türlerinin en ağırını oluşturur. Burada tehlikeli nesne veya işletme ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15)

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden elektrik trafosunun bir kapısının kilitli olmadığı, bir kapısının kilitli olduğu, kilitli olmayan kapının önünde 50 cm uzunluğunda kalın zincirin bulunduğu,trafonun giriş kapısı ve ön duvarlarında "ölüm tehlikesi, girilmez, girmek yasak ve tehlikelidir" gibi ibarelerin bulunmadığı, asma kilit bulunmadığı, iç kısımda yüksek gerilim hatlarının bulunduğu yerin önünde baş kısmı giriş kapısı yönünde sırt üstü yatar durumda Muhammed'in bulunduğu, bölümün demir pencere ile çevrili olduğu, kilit ve muhafazanın bulunmadığı, pencerelerin açık olduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında; ODTÜ Elektrik Elektronik Mühendisliği Bölümünde görevli ve Prof.Dr akademik ünvanlı Bilirkişi tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 24/05/2013 tarihli Bilirkişi Raporu ile, çocuğun ıstaka ile ayırıcıyı açmak için uğraşırken elektrik akımına kapıldığı, izolasyon halısının rulo haline getirildiği, dışarı götürülmeye çalışıldığı, uyarı levhasının bulunmadığı, davalının 1/8 oranında kusurlu olduğu, çocuğun dolayısı ile ailesinin 7/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, raporda trafo binasının açık olan kapısı hakkında davalının sorumluluğuna ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Anılan raporda çocuğun trafo binasına bazı eşyaları almak için girdiği düşüncesine dayanıldığı, bilimsellikten uzaklaşıldığı, tarafların olay nedeniyle sorumluluğunun yasal hükümler çerçevesinde tartışılmadığı için bilirkişi raporu dava konusu olay içeriğine uygun bulunmamıştır.

Mahkemece; davalı açısından yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin, davacılar açısından ise vefat eden Muhammed'in olaydaki bölüşük kusuruna ilişkin değerlendirmeler içeren, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan bilirkişi raporu alınarak varılacak sonuca göre, hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz rapor doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazları bu aşamada değerlendirilmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13606, Karar No: 2015/35585, Tarih: 14.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13606 E.  ,  2015/35585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/322978

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2011/525 (E) ve 2012/1220 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık müdafiinin müvekkili hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile diğer sanıklar hakkında verilen beraat kararlarını temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık Ç.. K.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve sanıklar hakkında katılan Ç.. K..'ya karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık Ç.. K.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildiği, itiraza tabi bu kararlara karşı yapılan itirazın Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/12/2012 tarih ve 2012/500 D. İş sayılı red kararı ile kesinleştiği anlaşılmakla, sanık Ç.. K.. müdafiinin bu husustaki temyiz taleplerinin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık M.. B.. hakkında katılan Ç.. K..'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur Ç.. K..'nın 17/06/2012 tarihli celsede sanık M.. B.. hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, katılan Ç.. K.. vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanıklar T.. U.., G.. B.., H.. B.., M.. B.. ve E.. K.. hakkında katılan Ç.. K..'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın aşamalardaki sanıkların kendisine tekme ve yumruklarla vurduklarına ilişkin beyanı ile bu beyanı doğrulayan doktor raporundaki yaralanma bulguları ve tüm dosya içeriği gözetilmeden, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35020, Karar No: 2015/36272, Tarih: 22.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/35020 E.  ,  2015/36272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, hiçbir haklı sebep olmaksızın iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek ve fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 10 TL kıdem tazminatı, 10 TL ihbar tazminatı, 10 TL ulusal bayram genel tatil ücreti, 10 TL fazla çalışma ücreti ve 10 TL hafta tatili ücreti işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil çalışması olması durumunda bordrolara yansıtılarak ödeme yapıldığını, davacının ihtirazi kayıtsız ödemeleri kabul ettiğini ve taleplerin haklılığı kabul edilse bile alacakların zaman aşımına uğradığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "somut olayda dava dilekçesi içeriği incelendiğinde çalışma süresi ve maaş miktarı davacı tarafça bilinmekte ve açıkça belli olup, bilinen çalışma süreleri ve dava dilekçesinde açık ve net bir şekilde belirtilen ücret seviyesi üzerinden, talep edilen işçilik alacaklarının ne şekilde hesaplanacağı gerek 1475 sayılı yasada, gerekse 4857 sayılı yasanın ilgili maddelerinde açık bir şekilde belirtilmiş olup, davacı yanca hesaplanmasının mümkün olduğu; bu haliyle, dava konusu işçilik alacaklarının her biri belirsiz alacak olmadığı halde belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar olmadığından, ( Aynı mahiyette, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/16891 Esas 2014/27748 Karar ve Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/24299 Esas 2014/12617 Karar sayılı ilamları) açılan davanın dava şartı yokluğu sebebi ile usulden reddine" karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 107. maddesinde belirsiz alacak ve tespit davası başlığı altında yeni bir dava türüne yer verilmiştir.

Maddeye göre;

(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.