muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8227, Karar No: 2022/3065, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8227 E.  ,  2022/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 13/04/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek belirsiz alacak olarak 5.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 69.674,30 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kısmen kabulü ile 55.739,44 TL'nin 07/02/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına davalı vekilince itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince itirazların reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sürekli işgücü kaybı tazminatının belirlenmesinde, davacının son gelir durumu ile birlikte muhtemel yaşam süresinin ve bu sürenin ne kadarında aktif çalışma hayatının devam edeceği, ne kadarında pasif dönemde bulunacağının tespiti önem arzetmektedir. Çalışma hayatının, aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa kalan sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu; sürekli işgücü kaybı nedeniyle tazminatın hesabında, pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Özel yasaları gereği çalışma süreleri ayrık olarak düzenlenenler dışında kalan kişiler yönünden, aktif- pasif devre ayrımı anılan şekilde yapılmakla birlikte; asker, polis gibi özel yasaları ile çalışma süreleri farklı belirlenen kişiler için sürelerin bu yasalardaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerekmektedir.

Özel yasaları gereği çalışma süreleri ayrık olarak düzenlenenler dışında kalan kişiler yönünden, aktif- pasif devre ayrımı anılan şekilde yapılmakla birlikte; asker, polis gibi özel yasaları ile çalışma süreleri farklı belirlenen kişiler için sürelerin bu yasalardaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda; davacı, polis memuru olup, kazadaki yaralanması sonucu işgücü kaybına uğramıştır. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan aktüer raporunda, davacının 60 yaşına kadar çalışacağı ve aktif devresinin devam edeceği; 60 yaşı ile muhtemel bakiye ömür süresi sonu arasındaki dönem için de pasif devrede olacağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere, kendi özel yasaları gereği daha erken emekli olma (aktif devresi sona erme) imkanı bulunan meslek gruplarından birinde yer alan davacı için, herhangi bir araştırma yapılmadan, 60 yaş sonunun aktif devre sonu olarak kabulü mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle; polis memuru olan ve 60 yaşından önce emekli olma ihtimali bulunan davacının çalıştığı kuruma ve SGK Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne yazı yazılarak, davacının yaşı ile mesleki kıdemine göre muhtemel emeklilik yaşının kaç olduğunun sorulması; yazı cevabının gelmesinden sonra, bildirilen muhtemel emeklilik yaşı da dikkate alınarak, bildirilen yaşa kadar aktif devre ve bu yaş ile muhtemel ömür sonu arası süre için AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden pasif devre hesabının yapılması için ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı için, hakem heyetince benimsenerek karara esas alınan aktüer bilirkişi raporunda, geçici iş göremezlik zararı, polis memuru olan davacının almış olduğu maaşı üzerinden hesaplanmıştır. Davacı devlet memuru olup çalışamadığı dönemde maaşını almaya devam ettiğinden geçici iş göremezlik tazminatının maaşı üzerinden hesap edilen bilirkişi raporunun karara esas alınması hatalı olmuştur. Davacı yönünden geçici iş göremezlik zararı, maaşını almış ise çalışamadığı dönemde eğer alıyorsa fazla çalışma ücreti, ikramiye gibi yan ödemelerden ibaret olduğu göz önüne alınmalıdır. Davacının çalışamamaktan dolayı ikramiye, fazla çalışma ücreti gibi yan ödemeleri alamamasından kaynaklanan zararı olmuş ise çalıştığı kurumdan bu hususlar sorularak, bunun geçici iş göremezlik zararı olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20857, Karar No: 2011/29932, Tarih: 21.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/20857 E.  ,  2011/29932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09.05.2011 tarih, 2010/27982 Esas, 2011/8761 Karar sayılı daire i1amının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Ayni haklar bir kimseye bir mal üzerinde doğrudan doğruya hakimiyet sağlayan haklardır. Herkese karşı ileri sürülebilir.İntifa hakkı da ayni haklardandır.Ancak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 795.'nci maddesinde" İntifa hakkı, taşınırlarda zilyetliğin devri, alacaklarda alacağın devri, taşınmazlarda tapu kütüğüne tescil ile kurulur"amir hükmünü içermektedir. Ödemiş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2070 takip sayılı dosyasında takibe konulan Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.3.2010 tarihli 2009/147 Es. ve 2010/81 Karar sayılı i1amının konusu imar planına aykırı olarak çekilen ve yasal dayanağı bulunmayan Enerji Nakil Hattının kaldırılmasına yöneliktir. Davacı kurum adına bu hatla ilgili tapuda şerh bulunmadığı için taşınmaz üzerinde ayni bir hakkı  yoktur. Meni müdahale kararı taşınmazın aynına ilişkin olmadığından infazı için kesinleşmesine gerek yoktur. Mahkemece, şikayetin açıklanan nedenlerle reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru değildir. Dairemizce mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onanması doğru olmadığından alacaklı-davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı-davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.05.2011 tarih ve 2010/27982 Esas, 2011/8761 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Alacaklı-davalı idare vekilinin temyiz itirazlarnın kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle iiK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca  (BOZULMASINA), 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1100, Karar No: 2005/1327, Tarih: 26.04.2005

7. Hukuk Dairesi 2005/1100 E., 2005/1327 K.

**7. Hukuk Dairesi 2005/1100 E., 2005/1327 K.**

**- DAVA DİLEKÇESİNİN UNSURLARI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 179 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 41 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi Kadastro Müdürlüğünü temsilen hazine vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 181 ada 57 parsel sayılı taşınmaz, tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davacı Servet adına 24.10.2001 gününde tesbit edilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun konuyu düzenleyen kurallarının ışığı altında somut olaya bakıldığında; Taşınmazın 30 günlük askı İlanı 9.7.2003-7.8.2003 günleri arasında yapılmıştır. Dava, Kadastro Mahkemesine 8.8.2003 gününde açılmıştır. Hal böyle olunca, davanın 30 günlük askı ilan süresinin dolumundan sonra açıldığı, tesbitin kesinleştiği, açılan davanın kesinleşen kadastroya karşı açılmış dava niteliğinde olduğu bu nitelikteki davaların Kadastro Mahkemesinde görülmesinin olanaksız Genel Mahkeme görülmesinin zorunlu olduğu, görev konusunun kamu düzenine İlişkin olması nedeniyle istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetileceği kuşkusuzdur.

Nevarki, dava dilekçesinin ne biçimde düzenleneceği usulün 179. maddesi hükmünde duraksamasız açıklanmıştır. 8.8.2003 günlü dilekçe yöntemine uygun şekilde düzenlenmemiştir, öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre kadastro davaları lehine tesbit veya kadastro komisyonunca tescile karar verilen gerçek yada tüzel kişiler arasında görülür. Daha açık bir anlatımla kadastro davaları hakları çatışanlar arasında görülür. Bu olgular karşısında dava dilekçesinde davacının hasım göstermesi zorunludur. Dilekçede hasım gösterilmemiştir. Az yukarıda vurgulandığı üzere taşınmaz davacı adına tesbit edilmiştir. Kural olarak, ıslah yoluyla da hasım değiştirilmesi olanaksızdır. Gerçekten duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere ve dosya içeriğine göre yargılama sırasında Kadastro Müdürlüğüne dava dilekçesinin tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Dilekçe içeriği ile az yukarıda saptanan maddi ve hukuki olgular dikkate alındığında, davacının İsteği 181 ada 57 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın tesbit tutanağında cinsinin "ahır" olarak belirtildiğini, ev ve tarla olarak türünün değiştirilmesini istediği açıktır. Hal böyle olunca, davacının verdiği dilekçenin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41. maddesi hükmünde tanımlamasını bulan vasıf değişikliğine yönelik olduğu, Kadastro Müdürlüğünce resen düzeltileceği tartışmasızdır. Kuşkusuz, 3402 sayılı Kadastro Kanunun 41. maddesinde Kadastro Müdürlüğünce gerekli düzeltmelerin resen yapılacağı, yapılan düzeltmelerin taşınmaz malikleri ve diğer hak sahiplerine tebliğ edileceği, tebliğ tarihinden itibaren 30 günlük süre içerisinde düzeltmenin kaldırılması yolunda Sulh Mahkemesinde dava açılmadığı takdirde yapılan düzeltmenin kesinleşeceği duraksamasız açıklanmıştır.

O halde davacının istemini içeren dilekçenin, yanlış merciye verilen dilekçe olarak nitelenmesi zorunludur. Gerçekten bu olgu dava ekonomisine de uygundur.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak tutanak ve eki belgelerin Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 26.4.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4076, Karar No: 2006/10217, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4076 E.  ,  2006/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait taşınmazını (2) yıl süre ile kiraladığını ancak kış aylarında binanın çatısının akmaya başladığını ve duvar ve tavanın hasar gördüğünü binanın tamiri için davalıya çekilen ihtardan sonuç alınamaması üzerine tüm tamir islerinin müvekkili tarafından yerine getirilip yapılan masrafın Mahkeme kanalı ile tesbit edildiğini bedelin tahsili için çekilen ihtara rağmen davalının ödeme yapmadığını bu nedenle girişilen takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin çatı onarımı için 1.500.000.000.TL. masraf yaptığını, davacının yaptığını öne sürdüğü masrafların gerçekdışı olduğunu bu nedenle takibe itiraz ettiklerini öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı şirket tarafından davacının kira sözleşmesini haksız olarak fesh etmesi nedeni ile kiralananın boş kaldığı süreden dolayı oluşan zararın tahsili için girişilen takibe davacı şirketin itirazının iptali için aynı mahkemede açılan davanın bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının davalıya ait taşınmazı kiraladığı, (BK-249). maddesi uyarınca kiralayanın taşınmazı ayıpsız ve kiralama amacına uygun olarak kiracıya teslim etmek ve kira süresi boyunca bu halde tutmak zorunda olduğu, davacı tarafından mahkeme kanalı ile yaptırılan tesbitte binanın çatısının aktığı ve tamirinin zorunlu olduğunun anlaşıldığı, davalının çekilen ihtara rağmen tamir yoluna gitmediği, Davacının (BK-251). maddesi uyarınca çatıyı tamir ettirdiği, bu bedeli davalıdan isteyebileceği, davacının ihtarname ile verdiği süreye rağmen davalının binadaki ayıbı gidermediği bu nedenle davacının da haklı sebebe dayalı olarak akti fesh ettiği davalının, Birleştirilen dava ile istediği kira bedelinin fesih tarihinden sonraki aylara ilişkin olduğu gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne Birleştirilmesine karar verilen, davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı (Birleştirilmesine karar verilen davanın davacısı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8329, Karar No: 2008/13666, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8329 E.  ,  2008/13666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 147 ada 6 parsel sayılı 5859.09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 12.03.1944 tarih 557, 558, 559 ve 560 nolu tapu kayıtları ile davalı adına tesbit edilmiş, zerindeki evle ilgili olarak ..., ... ... ve ...'a ait olduğu hususunda şerh verilmiştir Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla daca açmıştırd. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece kurulan hüküm doğru değildir. Şöyle ki, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 50-60 olduğu, üzerinde tohumlama ile gelen ... dişbudak, ..., gürgen ağaçlarının bulunduğu, 1960 tarihli memleket haritası ile 1955 tarihli ... fotoğrafında açık alanda, 1984 tarihli amenajman planında ise çok bozuk karışık baltalık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanarak çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumu işaretlenmiştir. Ancak, uzman fenni bilirkişi de çekişmeli taşınmazın 1960 tarihli memleket haritasındaki konumunu göstermiş olup (kısmen yeşil alanda gösterilmiştir) uzman orman bilirkişileri ile fenni bilirkişinin uyguladıkları memleket haritaları birbirinden farklıdır.Ayrıca çekişmeli taşınmaz üzerindeki evle ile ilgili olarak dava dışı gerçek kişiler lehine şerh verilmiş olduğundan mahkemece bu kişilerin de davaya dahil edilerek taraf teşkilinin tamamlanması gerektiği düşünülmemesi ve bu taşınmaza revizyon gören tapu kayıtlarının tevzi tapusu olmaları nedeni ile dayanağı olan tevzi krokileri getirtilerek mahallinde yerel bilirkişi ve tanıklar ile uygulanmamıştır.

Mahkemece, öncelikle kadastro tesbit tutanağında lehine şerh verilen kişilerin davada taraf olarak yer almaları sağlanmalı, çekişmeli taşınmaza revizyon gören tapu kayıtlarının dayanakları olan krokiler ilgili yerlerden getirtilmeli,daha sonra ise eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, revizyon tapu kayıtları yerel bilirkişiler ve tanıklar marifeti ile mahalline uygulanmalı, dayanağı olan kroki varsa fenni bilirkişiye uygulatılarak buna ilişkin rapor ve kroki düzenlettirilmeli, 3402 Sayılı Yasanın 20/B ve C maddeleri gereğince tapu kayıtlarının miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmeli, miktar fazlasının huduttaki ormanlık alandan açıldığının kabul edilmesi gerektiği göz önüne alınmalı, aynı tapu kayıtları içinde revizyon gören 147 ada 18 ve 19 parsellerin davalı oldukları anlaşıldığından derdest halde iseler bu dosyalar ile birleştirilmesi gerektiği düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir

. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenler ile davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11294, Karar No: 2016/13223, Tarih: 14.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11294 E.  ,  2016/13223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.06.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait Galanima isimli 08.00-24.00 saatleri arasında açık olan içkili et ve balık lokantasında 16.07.2003 tarihinden 02.05.2011 tarihinde işine son verilene kadar çalıştığını, haftanın 7 günü 10.00-24.00 saatleri arasında çalışmakta olup temizlik işleri dahil edildiğinde 01.00-01.30'a kadar çalışmasının devam ettiğini, tüm genel tatillerde çalıştığını ve hiç yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 3.kişi nezdinde çalışacağını beyan ederek iş aktini sonlandırdığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, çalışma saatlerine ilişkin iddiasının ise gerçek dışı olduğunu, genel tatillerde vardiyalı çalışıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 16.07.2003-02.05.2011 tarihleri arasında aylık brüt 1100,00 TL ücretle çalıştığı, iş sözleşmesini eylemli olarak fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve ağır çalışma koşulları nedeni ile haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, haftalık 39 saat fazla mesai yaptığı, yıllık izinlerini kullandığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 18.11.2014 tarih ve 2014/16430 Esas sayılı ilamı ile özetle, ıslaha karşı beyanda bulunmak için talep ettiği sürenin verilmemesi ve hükümden önce son diyeceklerinin sorulmaması nedeni ile hak arama özgürlüğünün kısıtlandığı gerekçesi ile esasa dair temyiz itirazları incelenmeden bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma öncesi toplanan delillere göre yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiş; davalının temyizi üzerine, Dairemizin 30.06.2015 tarih ve 2015/20958 Esas sayılı ilamı ile, esasa dair temyiz itirazları incelenmeden savunma hakkının ihlali ile davalıdan son diyecekleri sorulmadan karar verilmesi nedeni ile ikinci kez bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, davalıdan son diyeceklerini sormuş ve bozmalar öncesi topladığı delillere göre davanın yeniden kısmen kabulüne karar vermiştir.