muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1164, Karar No: 2023/7736, Tarih: 27.12.2023

Somut olayda, davacıların dava açılmadan önce davalı yer sağlayıcıya, Ankara 57. Noterliğinin 28.04.2010 tarih 16143 ve Ankara 36. Noterliğinin 20.05.2010 tarih, 5739 yevmiye nolu ihtarnamelerinin ulaştığı, içeriğin kaldırılmaması üzerine yetkili sulh ceza mahkemesine başvurularak kaldırılmasının temin edildiği sabittir. Bu durumda mahkemece, davacılar tarafından gönderilen ihtarın usule aykırı olduğu gerekçesiyle sorumluluk doğurmayacağı yorumu doğru değildir.

Mahkemece, davacının tazminat ve diğer talepleri yönünden, haksız rekabet niteliğinde olan ve davalıya ulaşan ihtarnamelerde belirtilen dava konusu ifadelerin, ihtarnamelerde verilen sürelerin hitamı ile yayımdan kaldırıldığı tarih arasında yayımda kalma süresi de nazara alınarak bir değerlendirme yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi yerinde olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile diğer davalılar açısından Mahkemenin 26.12.2013 tarih ve 2010/266 E., 2013/353 K. sayılı ilamıyla verilen hükmün kesinleştiği, bu nedenle sadece davalı ... yönünden bozma ilamında belirtilen bozma sebebiyle sınırlı olmak üzere yargılama yapıldığı, manevi tazminat miktarı belirlenirken davacıların dava açılmadan önce davalı yer sağlayıcıya gönderdiği ihtarnamelerin tebliğ tarihleri ile içeriklerin yayında kaldığı sürelerin ve tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı ...'ın davacılara yönelik dava konusu eylemlerinin hukuka aykırılığının tespiti ile her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 09.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine, haksız rekabet ve haksız saldırılarının men'i, ... saldırıların önlenmesi, yayının durdurulması, siteye erişimin engellenmesi taleplerinin konusuz kalması sebebiyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, hükmün ilanı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline gönderilen ihtarnamenin usule aykırı olduğunu, zira hem içerik sağlayıcıya hem de müvekkiline aynı ihtarnamelerin gönderildiğini, bu durumda da içerik kaldırma gibi bir yükümlülüğü kanundaki usule riayet edilmediği için başlamadığını, müvekkilin içerik sağlayıcı değil yer sağlayıcı olduğunu, içerik sağlayıcı ve yer sağlayıcı kavramlarının Kanunda farklı olarak tanımlandığını, müvekkilinin sadece hosting yani web sitesini yayınlayabilme imkanı sunan ve hiçbir şekilde haber sitesinin yönetiminden haberdar olmayan durumundaki bir yer sağlayıcı olduğunu, hukuki uyuşmazlıkta sorumluluk içerik sağlayıcıya aitken yer sağlayıcı konumundaki müvekkilinin sorumlu tutulmasının hukuka uygun olmadığını, müvekkilinin hizmet verdiği herhangi bir siteden içerik kaldırılma, cevap hakkı yayınlanması gibi hususlarda bir tasarrufa sahip olmadığını, hukuka aykırı içeriği araştırmakla yükümlü olmadığını, haberi yayından kaldırma imkanı bulunmayıp sadece bütün siteyi kapatma imkanı olduğunu, davacı tarafın suç duyurusunun da takipsizlikle sonuçlandığını belirterek kararın bzoulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalıların “www.aktifkulis.com.tr” adlı internet sitesinde, davacı şirketler aleyhine yayımlanan ifadelerin, hukuka aykırılığının tespiti, haksız rekabet ve haksız saldırıların men'i, siteye erişimin engellenmesi, manevi tazminat ve hükmün ilanı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55 ve devamı maddeleri,

2.5651 sayılı Kanun'un 5 nci maddesi.

3.6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 58 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17460, Karar No: 2014/12423, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17460 E.  ,  2014/12423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/183379

Mahkemesi : İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26/04/2012

Numarası : 2010/551 - 2012/661

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık N.. S..'un sünger üretim işi yaptığı, işyerinin zemin ve üzerinde iki kat bulunan bir bina olduğu, olayda önce işyerinin en üst katına çıkacak şekilde bina dışından seyyar asansör montajı işini kendi adına çalışan ölen R.. G..'ye verdiği, işin basit bir iş olup tarafların işin yapımı için 30 TL'ye anlaştıkları, ölenin asansörü monte etmek için binanın üst katına çıkıp kaynak makinesi ile çalışmaya başladığı sırada kıvılcımların aşağıya düşmesi sonucu aşağıda bulunan süngerlerin ateş alması nedeniyle çıkan yangının yanıcı maddelerin çokluğu nedeniyle üst katlara yayıldığı, binada bulunanların kaçmak suretiyle kurtulmalarına, ölenin ise en üst katta kaynak yaparken öncelikle binadan ayrılmasına rağmen kaynak makinesi ve çalışma aletlerini kurtarmaya çalıştığı, nitekim kaynak makinesini 3. kattan alıp merdiven boşluğuna bırakıp uyarılara rağmen tekrar vinç tertibatının bulunduğu kısma gittiği ve burada öldüğü tüm dosya kapsamı, tanık anlatımları ile anlaşılmış olup; ölenin olay yerinden ayrılmak imkanı varken ayrılmayarak ölüm olayında tamamen kusurlu olduğu ve yangın olayı ile ölüm arasındaki illiyetin bu şekilde kesildiği ve sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15392, Karar No: 2015/11245, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15392 E.  ,  2015/11245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2010/454-2014/363

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2014 tarih ve 2010/454-2014/363 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. C.. K.. ile davalı vekili Av. O.. Ş.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Y.Bank A.Ş. Ç, Şubesi müşterilerinden Ç, Ş,'in hesabından talimatı olmaksızın 3. şahıslara ödeme yapıldığı iddiası ile Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/210 esas sayılı dosyasında açtığı davada verilen kabul kararına istinadan faizi ile birlikte 61.190,20 TL ödendiğini, yine aynı şubenin müşterisi olan Ç, Ş.'in babası N.. Ş.. tarafından 26.000,00 TL'lik mevduatın 10.000,00 TL'lik kısmı ödenerek bakiye 16.000,00 TL'nin ödenmediği iddiasıyla Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açtığı davada verilen karara istinaden faizi ile birlikte 38.798,00 TL ödendiğini, Banka Denetim Daire Başkanlığı'nın yaptığı denetleme sonucunda Ç. Ş.'in O. hesabından talimatı olmaksızın ödenen 10.000,00 TL'nin Ç.'ın babası N.. Ş..'in hesabına ödendiği, bu kişinin de bu parayı başka bir bankaya aktardığının anlaşıldığını, Ç. Ş.'e faizi ile ödenen 61.190,20 TL'nin sebepsiz zenginleşen davalı N.. Ş..'den tahsili gerektiğini ileri sürerek, 61.190,20 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/210 esas sayılı dosyasında verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, kesin hüküm bulunduğunu, dava konusu paranın müvekkiline ödendiği ya da hesabına aktarıldığının davacı tarafça kanıtlanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının külli halefi Y.Bank A.Ş'de 21/12/1999 tarihinde dava dışı Ç. Ş.'in 10.000,00 TL, davalı N.. Ş..'in 26.000,00 TL'sinin bulunduğu, her iki şahsın açtığı davalar sonucu aldığı paraların kendilerine ait paralar olduğunun Yargıtay denetiminden geçen mahkeme kararları ile sabit olduğu, davalıya kendi parasını tahsili dışında sebepsiz zenginleşmesini gerektirecek ödeme yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, davacı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4220, Karar No: 2012/8843, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4220 E.  ,  2012/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalıştığı iş ve işyeri itibariyle itibari hizmet süresinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile bu sürelerin sigortalılık süresine eklenmesine, 3600 gün şartının emeklilik esnasında nazara alınarak primlerin emeklilikte maaşına yansıtılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve bozmaya uygun bulunmasına göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı çalıştığı iş ve işyeri itibariyle itibari hizmet süresinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile bu sürelerin sigortalılık süresine eklenmesine, 3600 gün şartının emeklilik esnasında nazara alınarak, primlerin emeklilikte maaşına yansıtılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak istemin kısmen kabulüyle; davacının davalı işyerinde toplam 4574 gün çalışmasının olup yararlanması gereken itibari hizmet gün sayısının 1144 gün olduğunun ve emeklilik işlemlerinin davalı Kurumca değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine, gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda dava dilekçesinde, davacının itibari hizmet süresinden yararlanma isteminin yasal ve doğal sonucuna ilişkin konulara yer verilmiş olmasının davanın kısmen kabulünü gerektirmediği ve doğacak prim farkının davacı yararına hüküm altına alınması konusunda da bir istem bulunmadığı halde, davanın kısmen kabulüyle, yargılama gideri ve vekalet ücretinden davacının da sorumluluğunu gerektirir şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, kararın gerekçe kısmındaki açıklamadan maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulüne;

Davacının davalı işyerinde 16.11.1992-31.07.2005 tarihleri arasında 4574 gün çalıştığı, yararlanması gereken itibari hizmet süresinin 1144 gün (3 yıl 2 ay 4 gün) olduğunun tespitine,

2-Davacının emeklilik işlemlerinin davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğinin tespitine,

3-Gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulüne;

Davacının davalı işyerinde 16.11.1992-31.07.2005 tarihleri arasında 4574 gün çalıştığı, yararlanması gereken itibari hizmet süresinin 1144 gün (3 yıl 2 ay 4 gün) olduğunun tespitine,

2-Davacının emeklilik işlemlerinin davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğinin tespitine,

3-Gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine,

4-Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'ne göre 1.200,00 TL. avukatlık ücretinin davalı Kurum ve işveren şirketten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 543,24 TL yargılama giderinin davalı Kurum ve işveren şirketten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacı tarafından peşin yatırılan 28,40 TL harcın davalı işveren şirketten alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın mahsubu ile bakiye 5,30 TL harcın davalı işveren şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8426, Karar No: 2014/12746, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/8426 E.  ,  2014/12746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/384093

Mahkemesi : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 30/10/2013

Numarası : 2013/5 - 2013/539

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen T. T.'ün irinli menenjit (ileri düzeyde beyin zarı iltihabı) hastalığı nedeni ile rahatsızlanarak ailesi tarafından önce sağlık ocağına götürüldüğü, rahatsızlığının geçmemesi üzerine aynı gün ailesi tarafından göz ve baş ağrısı şikayeti ile 23:00 sıralarında Konya Numune Hastanesine getirildiği, acil nöbetci doktoru olan sanığın faranjit teşhisi ile ilaç yazarak hastayı ve ailesini gönderdiği, evine giden T. T.'ün sabah 05:00 sıralarında ailesi tarafından yatağında ölü olarak bulunduğu, 26-29 Mayıs 2009 tarihli Yüksek Sağlık Şurası kararında sanık doktorun, hastayı gerektiği gibi değerlendiremediği, yönlendiremediği ve yeterli tedavinin düzenlenmesini sağlamadığı, bu nedenlerle kusurlu olduğu, ancak hastada hızlı gelişen ağır menenjit tablosu nedeniyle uygun tedavi düzenlense bile ölümle sonuçlanabileceğinin belirtildiği ve bu rapora dayanılarak mahkemece sanığın beraatine karar verildiği, Dairemizin 03.10.2012 tarihli bozma kararında, hükme esas alınan Yüksek Sağlık Şurası raporunda, sanığın kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen hastaya hangi tedavi yöntemlerini uygulaması gerektiğinin belirtilmemiş olması nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulduğu, mahkemece bozma kararına uyularak bu sefer de Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'ndan rapor alındığı, alınan 17.04.2013 tarihli raporda, sanık doktor tarafından hastada bulunan muayene bulgularının doğru değerlendirilememesi, infeksiyon hastalıkları konsültasyonu istememesi, hastayı müşahade altına alıp takip etmemesi ve laboratuar tetkiklerinin yaptırılmaması nedenleriyle sanığın kusurlu olduğunun belirtildiği, ancak gerek 26-29 Mayıs 2009 tarihli Yüksek Sağlık Şurası kararında, gerekse 17.04.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporunda hastada bulunan ileri derece ve hızlı gelişen ağır menenjit tablosu nedeniyle, hasta servise yatırılarak gerekli tetkik ve tedavisinin yapılması durumunda dahi yaşatılabileceğinin kesin olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının kesin bir şekilde kurulamadığı, bu nedenle sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı, ancak bahsedilen raporlar ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine düşen görevleri yerine getirmediği ve eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki görevi ihmal suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2522, Karar No: 2020/10970, Tarih: 08.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2522 E.  ,  2020/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi itibariyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...'ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-c maddesi kapsamındaki tehdit suçu için TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının suç gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan HÜKÜMLERİN açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının DÜŞMESİNE, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9789, Karar No: 2010/19326, Tarih: 03.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/9789 E.  ,  2010/19326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraatine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa yüklenen 765 sayılı TCY.nın 492/2 maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 14.06.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29387, Karar No: 2012/12644, Tarih: 17.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29387 E.  ,  2012/12644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kural olarak ve usulüne uygun biçimde gerçekleşen ihaleden sonra icra takibinin iptal edilmesi, icranın geri bırakılması veya alacaklının takip dosyasından feragat etmesi halinde dahi bu hususlar ihalenin feshi nedeni yapılamaz. İİK.nun 134.maddesinde ihalenin feshi nedenleri teker teker belirtilerek gösterilmemiştir. Sadece "ihalenin BK.nun 226.maddesinde yazılı", "satış ilanı tebliğ edilmemiş olması", "satılan malın esaslı niteliklerindeki hata" ve "ihaledeki fesat" nedenleriyle ihalenin bozulabileceğine değinilmiştir.

İhalenin bozulma nedenleri gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamasında;

1-İhaleye fesat karıştırılmış olması

2-Artırmaya hazırlık aşamasındaki hatalı işlemler

3-İhalenin yapılması sırasındaki hatalı işlemler

4-Alıcının taşınmazın önemli nitelikleri hakkında hataya düşürülmüş olması şeklinde

sıralanmıştır.

Somut olayda 22.11.2010 tarihinde gerçekleştirilen ihaleden sonra Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/1308 – 2011/708 sayılı 23.06.2011 tarihli kararı ile zamanaşımı nedeni ile icranın geri bırakılmasına karar verildiği görülmektedir. Bu olgu yukarıda yazılı fesih nedenleri arasında bulunmamaktadır. Nitekim somut olayda gözlendiği gibi; devletin cebri icra gücü vasıtasıyla, devlet güvencesinde yapılan ihalede mahcuzu satın alan üçüncü kişinin, takibin iptali, icranın geri bırakılması veya ihaleden sonra borcun ödenmesi nedeniyle doğrudan hiçbir ilişkisi olamaz. Bu nedenle mahkemece, borçlunun ihaleden sonra ve ihalenin feshine ilişkin bu dava açıldıktan sonra Konya 1. İcra Mahkemesince icranın geri bırakılmasına karar verildiğinden bahisle ihaleyi feshetmesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle borçlunun 29.11.2010 tarihli ihalenin feshi talepli şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü ihalenin feshi  nedenleri incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.