muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7487, Karar No: 2011/9281, Tarih: 20.09.2011

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler göz önüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 20/09/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/10178, Karar No: 2012/443, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10178 E.  ,  2012/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 17.12.2008 tarihli 5.600.00 TL'lik çeke dayalı olarak yapılan ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı borçlu vekili takibe konu çekteki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek imza itirazında bulunmuştur.

Davacı vekili, çekteki imzanın davalı şirket tarafından vekil tayin edilen ...'e ait olduğunu ileri sürerek 11.9.2008 tarihli vekaletnameyi ibraz etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirketin çift imza ile temsil edildiği, ...'e verilen 11.9.2008 tarihli vekaletnamenin ... tarafından tek başına düzenlendiği, ...'ın tek başına davalı şirketi temsile yetkisi olmadığından itirazın iptali davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12450, Karar No: 2018/10493, Tarih: 12.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/12450 E.  ,  2018/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Denizcilik Taşımacılık San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... ... 19. İş Mahkemesi'nden verilen 14/01/2016 günlü ve 2014/495 E. -2016/11 K. sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı şirketin Ticaret Sicil Memurluğu'ndan kayıtlarının celbi ile gelen kayıtlar doğrultusunda adı geçen davalı şirkete belirtilen mevzuat hükümleri çerçevesinde gerekçeli karar usulünce tebliğ edilmeli, şirket tasfiye halinde ise gerekçeli kararın yetkili tasfiye memurlarına tebliği, şirket kaydının karar tarihinden sonra terkin edildiğinin anlaşılması halinde, ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, iş dosyanın bila ikmal iadesi temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, davalı şirket kaydının karar tarihinden önce terkin edildiğinin anlaşılması halinde ise, dosyanın bila ikmal iadesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8240, Karar No: 2015/25431, Tarih: 07.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8240 E.  ,  2015/25431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/102683

MAHKEMESİ : Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/185 (E) ve 2013/230 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve hakaret

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık H.. Ç.. hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, sanık G.. Ç.. hakkında ise kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanıklar müdafiinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanıklar müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde, takdir ve ifasının,

2- Sanık H.. Ç.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararının bulunmaması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık S.. Y.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik şikayetçi H.. Ç.. vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayetçi H.. Ç.. vekilinin 02.10.2013 tarihli duruşmada katılma talebinde bulunduğu ancak, mahkemesince bu konuda karar verilmediği gözetilerek CMK.nun 237/2. madde ve fıkrası gereğince şikayetçi H.. Ç..'in katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

4- Sanık V.. D.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan G.. Ç.. vekilinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “yardımcı hizmetler sınıfında çalıştırılması” ibaresi çıkarılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırılması” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7116, Karar No: 2013/21807, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7116 E.  ,  2013/21807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2012 tarih ve 2007/136-2012/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1996 yılından bu yana Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde araştırmacı mühendis olarak görev yaptığını, yetiştirme (agronomi) bölümü bünyesinde proje lideri ve yardımcı araştırmacı olarak çalışmakta olduğunu, bu araştırma enstütüsünde projelerin hazırlandığını, bir kişinin yöneticiliğinde bölümdeki çalışanların projeyi yürütüp sonuçlandırdığını, projelerin sonuçlarının yayınlandığını, ayrıca projelerden elde edilen verilere dayanarak bilimsel yayınların yapıldığını ancak bu durumda projede emeği olan herkesin isminin yazılması gerektiğini; davalı ... 'ın, bölümde hiç çalışmadığı halde, yürütülen çalışmaları yurt dışında kendi adına yayınladığını, diğer davalı ...'nın da ortak ürün olan bu çalışmaları, kendi ismi ile yayınladığı ve doçentlik başvurusunda kendi eseri olarak sunduğunu; davalı ...'ın projelerde hiç bir şekilde katkısının olmadığını; buna rağmen projede yer alan davalı ... tarafından adının makalelere ilave edildiğini; davalılar tarafından yayınlanan üç makale ve yayında projelerde emeği geçen tüm görevlilerin isminin yer alması gerektiğini, intihal ve haksız yazarlık nedeni ile müvekkilinin zarara uğradığını, söz konusu projeleri yayınlama ve doçentlik başvurusunda kullanma imkanının da kalmadığını, ileri sürerek dava konusu çalışmaların kimlere ait olduğunun tespitine, davalılarca yapılan yayınlardan ...'ın isminin çıkarılmasına; çalışmaların davacı ... ve diğer emeği geçenlerce yeniden yayınlanabileceğine, davalılarca yapılan yayının iptaline, intihal ve haksız yazarlık nedeniyle uğranılan mağduriyeti gidermek için 10.000 TL tazminatın yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş,

Davalı ..., 1979 yılından bu yana Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde araştırmacı yüksek mühendis olarak görev yaptığını, dava konusu (1). projenin teklifini 1999 yılında kendisinin verdiğini; kabul edilen projeye liderliğinde 2000 yılında başlandığını ve 2003 yılında tamamlandığını, davacı ...'un projenin başlangıç ve inceleme aşamasında olmadığını, projenin bitim safhasında (2002) bölüme geldiğini, bu sebeple projede hiçbir katkısı bulunmadığını, Enstitü dergisinde yayınlanan proje sonuç raporunda davacının isminin yer almasının, projeye katkısı olduğu anlamına gelmediğini, bu yöndeki yayında, bölümde olan herkesin (katkısı olsun olmasın) isminin yayınlandığını, dava konusu makalenin araştırma sonuçlarının bilimsel değerlendirilmesi ve yorumlanmasına dayalı şahsına ait bir çalışma olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., 1991 yılından bu yana Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde araştırmacı yüksek mühendis olarak görev yaptığını, davacının iyi niyetli olmadığını ve dava açmakta hukuki menfaati olmadığını, dava konusu ilk projeye dayalı makalenin fikri alt yapısı; analizi, İngilizce yazımı, yorumlanması ve düzeltilmesine katkıda bulunduğunu bu nedenle de adına yer verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar ... ve ... adını taşıyan "Ecological production of dryland vetch by mechanical cotrol", Agronomy for sustaniable development (Agronomie) 26 (2006), p.29-34, şeklinde yayınlanan makalenin dayanağı oluşturan (1). projenin "Tarm Beyazı-98 ve Munzur -98 Macar Fiği ile Tüylü Fiğ Çeşitlerinin Tohumluk Üretiminde, Değişik Ekim Sıklıklarının ve Bazı Kültürel Tedbirlerin Yabancı Ot Kotrolünde Etkinliğinin Araştırılması". (TAGEM/IY/01/04/006) projesi olduğu; davacı ...'un Ekim 2002'de Yetiştirme Tekniği (Argonomi) Bölümüne geçmesinden dolayı yürütücü teknik eleman olarak projeye dahil edildiği; 2002 ve 2003 ara raporları ile 2004 sonuç raporunda adına yer veirldiği; 2000 yılında başlamış olan projenin teklif ve yürütülmesinde, sonuçlandırılmasında, proje lideri olarak davalı ...'nın görev aldığında kuşku bulunmadığı; 1 nolu proje sonuç raporu proje kapsamında elde edilen teknik sonuçların (verilerin) bir dökümündan ibaret olmadığı; FSEK m. 2 anlamında "bilimsel eser" niteliğinde bulunduğu, FSEK m. 11 uyarınca davacının eser sahipleri arasında yer alması ve lehinde eser sahipliği karinesinin bulunduğu, diğer taraftan FSEK 18/II. hükmü uyarınca eser niteliğindeki 2004-Aralık tarihli sonuç raporunun üzerindeki mali hakların sahibi kanun gereği Enstitü ve bağlı bulunduğu Bakanlık olduğu, bu nedenle davacının mali haklarının ihlali iddiasıyla maddi tazminat isteyemeyeceği; bununla birlikte manevi hakların eser sahipleri davacı ve 2004-Aralık tarihli (1). proje sonuç raporunda adı geçen diğer araştırmacılara ait olduğu, ihlale konu makalenin proje sonuç raporunun kısaltılmış farklı olarak path analizi ilave edilmiş İngilizce bir özetinden ibaret olduğu; makalenin son sayfasındaki "TBMAE Argonomi Bölümü Şefi Dr. Kader Meyveci ve onun kıdemli ve genç çalışma arkadaşlarına bu metine bilimsel katkılarından dolayı teşekkür ederiz" ibaresinin önceki araştırmaya bir gönderme niteliğinde dahi olmadığı, oysa bilimsel eserlere yapılan alıntılarda FSEK 35/son uyarınca yararlanılan kaynağın adı, eser sahiplerinin adı ve alıntı yapılan bölümlerin açık ve net olması gerektiği; bu durumun davacının Aralık-2004 tarihli eser niteliğindeki sonuç raporu üzerindeki adın belirtilmesi (FSEK m. 15) ve eserin bütünlüğünün korunması (FSEK m. 16) eserin kamuya arz şeklini tayin (FSEK m.14) hakkının ihlali niteliğinde olduğu gibi; eserden eser sahibinin adına yer verilmeden iktibas sınırlarını aşar şekilde yararlanma ve FSEK m. 35 hükmüne aykırılık teşkil ettiği, iktibas kurallarına uymak ve atıf yapmak koşuluyla sadece davacı değil herkesin proje sonuç raporundan yararlanıp bir makale hazırlayıp yayınlayabileceği; dava konusu 2 ve 3 nolu yayınlarda ise hak ihlali bulunmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalılar tarafından 1. yayının (makalenin) iktibas kurallarına uyulmaksızın maksadın haklı göstereceği miktar aşılmak suretiyle ve davacı adına yer verilmeden oluşturulduğunun tespitine, 2

. 35 hükmüne aykırılık teşkil ettiği, iktibas kurallarına uymak ve atıf yapmak koşuluyla sadece davacı değil herkesin proje sonuç raporundan yararlanıp bir makale hazırlayıp yayınlayabileceği; dava konusu 2 ve 3 nolu yayınlarda ise hak ihlali bulunmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalılar tarafından 1. yayının (makalenin) iktibas kurallarına uyulmaksızın maksadın haklı göstereceği miktar aşılmak suretiyle ve davacı adına yer verilmeden oluşturulduğunun tespitine, 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılarda müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin ve davalı ...'ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin ve davalı ...'ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,00 TL temyiz başvuru harcı ile 136,60 TL temyiz ilam harcının davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 17,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4889, Karar No: 2016/5138, Tarih: 25.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4889 E.  ,  2016/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik (sanık ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ... ile ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM :Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraati ile müstehcenlik suçundan mahkûmiyetine; sanıklar... ile ...'nün atılı suçlardan mahkumiyetleri ile sanıklar ... ile ...'ın müsnet suçlardan beraatlerine; suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'un atılı suçtan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Mahkemece yapılan yargılama sırasında kayden 07.09.1999 doğumlu olup suç tarihi dönemde onbeş yaşını tamamlamayan mağdure ...'in mağduru bulunduğu olayların adli makamlara intikal etmesinin ardından Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı yurtta kalmaya başlaması nedeniyle 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca bakanlığın kanunen davaya katılma hakkı bulunduğu halde gerekçeli kararın müşteki sıfatıyla bakanlık il müdürlüğüne tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 11.03.2016 günlü, 2016/77457 sayılı tebliğnamede sanıklar ...ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, öncelikle gerekçeli kararın Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenerek gönderilmesi ve şayet hükümler müşteki il müdürlüğü tarafından da temyiz edildiği takdirde bu temyizle ilgili ve 11.03.2016 günlü tebliğnamede haklarında görüş bildirilmeyen sanıklar...ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25356, Karar No: 2013/2878, Tarih: 20.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/25356 E.  ,  2013/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (kapatılan Beyoğlu 6.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'nin 13.07.1999 günü kollukta verdiği beyanda, şahsın, omuzunda bulunan çantayı almaya çalıştığı esnada çantayı vermek istememesi üzerine kendisini itelemek suretiyle yere düşürerek çantasını alıp kaçtığını beyan ettiğinin anlışılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21608, Karar No: 2015/2090, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21608 E.  ,  2015/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi