muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7065, Karar No: 2010/10152, Tarih: 21.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7065 E.  ,  2010/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/08/2005 tarih ve 1995/331 E. 1995/574 sayılı kararında, hükme karşı başvurulacak kanun yoluna ait sürenin başlangıcı ve şekli açıkça belirtilmediğinden, hükümlünün, 08/06/2006 günlü temyiz dilekçesinin süresinde ve bu karardan sonra yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, sonraki Yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesinin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümlünün eylemlerine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1; 116/2-4, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun göz önüne alınması gerekliliği,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4- 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

4- 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinin gözetilmesine, 21/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/744, Karar No: 2015/1838, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/744 E.  ,  2015/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6373, Karar No: 2012/14816, Tarih: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6373 E.  ,  2012/14816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 345/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın, 5271 sayılı CMK. nun 147/1. maddesi gereğince yasal hakları hatırlatılmadan sorguya çekilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179 ve TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığı saptanması gerektiği cihetle, öncelik borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, şikayet tarihi itibariyle icra takip dosyası borcu dahil edilmeden ve ödenmiş sermaye ve duran varlıkların nerede olduğunu belirlemeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

3- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçu, icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği; sanık hakkında aynı mahkemenin 2009/287 ve 2009/288 esas sayılı dosyaları ile açılmış davalar bulunduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmaya neden olunmaması açısından mümkünse her iki dava dosyasının birleştirilmesi, değilse anılan dosyadaki belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması ve içeriğinin duruşma tutanağına yansıtılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4735, Karar No: 2013/6618, Tarih: 30.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4735 E.  ,  2013/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....03.2013 gün ve 2012/6711 Esas, 2013/2009 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile davacı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalıya teslim edilen bağımsız bölümler için kesilen faturadaki KDV'den, sözleşmenin .... maddesine göre davalı arsa sahibinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu konuda yaptığı ... takibine vaki itirazın iptalini, takibin devamını ve ... inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arsa payı karşılığı bağımsız bölüm inşasının KDV gerektiren bir işlem olmadığını, sözleşme bedeli arsa payı şeklinde götürü olarak ödendiğinden ayrıca KDV istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz istemi üzerine Dairemizin ....03.2013 tarih ve 2012/6711 Esas 2013/2009 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24342, Karar No: 2014/19811, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24342 E.  ,  2014/19811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... 10. Sulh Hukuk ve ... 13. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamayan kişinin gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, TMK'nın 32/1 ve 33/2. maddesinde koşullar gerçekleştiğinde mahkemenin gaiplik kararı verebileceğinin hükme bağlandığı, ancak açıkça Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunun belirtilmediği, Sulh Hukuk Mahkemesinin dar yetkili mahkeme olup ancak yasaların kendisini görevlendirdiği dava ve işlere bakabileceği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Mahkemesi ise, 6100 sayılı HMK'nın 382/II-a-4. maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinden olan gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın anılan kanunun 383. maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Kanunda çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/I maddesine göre; "Çekişmesiz yargı, hukukun, mahkemelerce aşağıdaki üç ölçütten birine veya birkaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanmasıdır..." hükmü ile "ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan haller, ilgililerin ileri sürebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı haller ve hakimin re’sen harekete geçtiği haller..." olmak üzere bu üç ölçütle çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenerek mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir. Yani, 382. maddede sayılmamakla beraber çekişmesiz yargının ölçütlerinden birini veya birkaçını taşıyan bir iş de çekişmesiz yargı işi olarak değerlendirilmelidir.

Gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkin davada, davacı taraf 4721 sayılı TMK'nın 32. maddesi gereğince hakları bu ölüme bağlı olanlardır. Bu kişilerin başvurusu üzerine söz konusu maddede belirtilen haller nedeni ile gaipliğe karar verilmesi talep edilmekte olup bu tür davalarda davacılar ile her hangi bir kişi ya da kurum arasında bir uyuşmazlık olmaması nedeni ile hasım yer almamaktadır.

Bu değerlendirmelere göre, 6100 sayılı HMK'nın 382/II-a-4. maddesinde gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın çekişmesiz yargıya ilişkin olduğu düzenlenmiş aynı Kanun’un 383. maddesinde de çekişmesiz yargıda aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirlenmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Bu değerlendirmelere göre, 6100 sayılı HMK'nın 382/II-a-4. maddesinde gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın çekişmesiz yargıya ilişkin olduğu düzenlenmiş aynı Kanun’un 383. maddesinde de çekişmesiz yargıda aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirlenmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24423, Karar No: 2013/5408, Tarih: 20.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/24423 E.  ,  2013/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, davaya bakma görevinin 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununa göre Çocuk Mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İzmir Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarihli ve 2011/376 esas, 2012/700 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği İzmir 3. Çocuk Mahkemesince verilen 08/05/2012 tarihli ve 2012/373 esas, 2012/353 sayılı karar üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği İZMİR 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, 07/08/2012 tarihli ve 2012/738 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11/10/2012 gün ve 2012/15821/57931 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2012 gün ve KYB/2012/270388 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 13/11/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 3/1. maddesinde "Bu Kanunun uygulanmasında; a) Çocuk: Daha erken yaşta ergin olsa bile, onsekiz yaşını doldurmamış kişiyi;" ve aynı Kanun'un 26/1. maddesindeki "Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar," şeklindeki düzenlemeler ile Mardin ili Dargeçit ilçesi Altıyol köyü 69. cilt 9. hane no nüfusuna kayıtlı Abdulmecit ve Keser oğlu ...'nun kayden 01/01/1992 doğumlu olması, nüfusa 19/12/1995 tarihinde tescil edilmesi, İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre raporun alındığı 15/07/2011 tarihindeki yaşının 17 olduğunun belirtilmesi ve dolayısıyla suç tarihi olan 05/06/2011 tarihinde 18 yaşından küçük bulunması karşısında, İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile İzmir 5 Ağır Ceza Mahkemesinin 07.08.2012 gün ve 2012/738 sayılı değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6821, Karar No: 2020/14377, Tarih: 24.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/6821 E.  ,  2020/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 07/04/2016 tarihli ve 2013/6802 Esas, 2016/3590 sayılı Tevdi Kararı ile suç tarihinde 904. sokak No:68 ...adresinde faaliyet gösteren Yayla Kafe’ye ilişkin bilirkişi raporunun, düzenleyenler tarafından tamamı imzalı aslı ya da onaylı suretinin dosya arasına getirtilmesi istenmiş ve evrakın adli emanet, kolluk ve bilirkişilerde bulunmadığı mahkemece tespit edilmiş ise de; sanık ... hakkında bahse konu iş yeriyle ilgili imar kirliliğine neden olma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise istenilen evrakın bu dosya içerisinde bulunma ihtimalinin bulunduğu dikkate alınarak, belirtilen araştırmanın yapılıp söz konusu evrakın dosya arasına alınmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6467, Karar No: 2018/416, Tarih: 18.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6467 E.  ,  2018/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 103 ada 58, 108 ada 20, 111 ada 1, 112 ada 3, 116 ada 4 ve 115 ada 72 parsel sayılı taşınmazların davalılarla ortak mirasbırakanı olan ...'dan miras yolu ile intikal ettiğini, taşınmazları davalıların kullandığını ve elde edilen fındık gelirinden kendisine pay verilmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazlar ve taşınmazlar üzerindeki muhtesatlara davalılar tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.000 TL ecrimisil bedelinin işlemiş yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu taşınmazların davalı ... tarafından kullanıldığını, diğer davalılar yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, taşınmazlar üzerindeki iki ve üç katlı binaların davalıların mirasbırakanı... tarafından yaptırıldığını, fındık ağaçlarının da ... tarafından dikildiğini, davacıdan taşınmazlardaki payını temlik etmesinin istenildiğini ancak çok yüksek bir bedel talep ettiğini, davacının taşınmazlardan yararlanma talebinde de bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, fındık ağaçlarını davalıların mirasbırakanı... ile tarafların ortak mirasbırakanı ...'ın birlikte diktikleri, fındıkların bakımı ve hasatı ile...'ın ilgilendiği, davacının fındıkları toplama yönünde herhangi bir talebinin olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazların tarafların kök mirasbırakanı olan ...’dan intikalen geldiği, davacının 360/5760 oranında pay sahibi olduğu kayden sabittir.

Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Bilindiği üzere 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.), Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir

kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nın 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nın müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Öte yandan; kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut mirasbırakan tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; paydaşlar arasında fiili kullanım biçiminin oluşup oluşmadığı ya da davacının kullanabileceği bir bölüm olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazlar bakımından tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının yukarıdaki ilkeler uygulanmak sureti ile yerinde yeniden keşif yapılarak tespit edilmesi, davacının kullanabileceği bölüm olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, fındığın kendiliğinden gelir getirdiği, dolayısıyla intifadan men koşulunun aranmayacağı gözetilerek hem el atmanın önlenmesi hem de ecrisimisil istemleri yönünden varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.