muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2321, Karar No: 2018/53, Tarih: 16.01.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2321 E.  ,  2018/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya konsinye olarak gönderdiği sebze ve meyvelerin satışı sonrası elde edilen bedelin ödenmediğini bu ticari ilişkinden kaynaklanan ve ödenmeyen alacağın tahsili için giriştiği takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini takibin durduğunu ileri sürerek, 190.035,15 TL'lik kısma yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gönderdiği malların davacı adına 3. kişilere satılarak, komisyon ve satış masrafları kesildikten sonra kalan satış bedelinin davacıya gönderildiğini, davalı şirket muhasebesinde çalışan ... isimli kişinin davacı ile birlikte hareket ederek gerçeğe aykırı faturalar tanzim ettiklerini, davalının davacıya borçlu olmadığını savunarak davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya gönderdiği malın cinsi ve miktarı ile davacıya yapılan ödeme tutarında bir uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın satış faturaları ile müstahsil faturalarından kaynaklandığı, satış faturaları ile müstahsil faturaları arasında 169.462,07 TL fark olduğunun belirlendiği, davalının sattığı ürünlerin satış bedelini müstahsil faturalarında aleyhine olacak şekilde daha yüksek bedelden satılmış gibi göstermesinin hayatın olağan akışına ve ticari teamüllere uygun olmadığı, ancak davalı tarafça düzenlenen iade faturasında komisyon bedelinin düşülmediğinden davalının 16.058,86 TL borçlu bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle bu miktar üzerinden takibin devamına ve alacak likit olduğundan %40 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ticari ilişkiden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında alım ve satıma konu malların miktarı konusunda uyuşmazlı yoktur. Uyuşmazlık malların birim fiyatından kaynaklanmaktadır. Davalının düzenlediği müstahsil faturaları davacıdan satın alınan malların fiyatları açıkça yazılı olup bu husus davalı aleyhine delil teşkil eder. Davalı bu malların daha ucuza satıldığı iddiasını davacıya karşı ileri süremez. Bu nedenle mahkemece müstahsil faturalarındaki birim fiyatları gözönüne alınarak karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halin davacıya iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 16/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/582, Karar No: 2014/5028, Tarih: 25.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/582 E.  ,  2014/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

CMK’nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, suça sürüklenen çocuğun 26.07.2012 tarihli eski hale getirme ve yeniden temyiz hakkı verilmesi istemi üzerine, yerel mahkemenin 30/07/2012 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin istemi üzerine baro tarafından atanıp kararı temyiz etmeyen müdafii Av. ...'den suça sürüklenen çocuğun haberinin olduğu yönünde dosyada herhangi bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.3.2008 gün ve 2008/9-7 Esas 2008/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği durumlarda müdafiine yapılan tefhim veya tebliğ, kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağından, kararın kesinleşmediği ve suça sürüklenen çocuk yönünden yasa yolu süresinin de öğrenme tarihinde başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

A- Suça sürüklenen çocuğun, konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlemiş olduğu halde, hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

B- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımı düzenleyen TCK’nın 50/1-f maddesinde gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun gönüllü olarak çalışmayı kabul edip etmediği sorulmadan ve infazı kısıtlar şekilde çalışma iş kolu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,yeniden hüküm kurulurken 2-a nolu bozma nedeni bakımından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29458, Karar No: 2019/9620, Tarih: 25.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/29458 E.  ,  2019/9620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz sebeplerine göre davalıların temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Tarım İnşaat Temizlik Gıda Yemekçilik İlaçlama Yönlendirme Spor taşımacılık Tic. San. Ltd. Şti'ye yükletilmesine 25.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1716, Karar No: 2013/2888, Tarih: 25.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1716 E.  ,  2013/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacı ... ile davalı ...’in 15.10.2009 tarihinde verilen kararla boşandıklarını ve davalı lehine aylık 250 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini; ancak boşanma tarihinden sonra müvekkilinin mali durumunun kötüleştiğini, diğer taraftan davalının ise düzenli bir işe girerek çalışmaya başladığını ileri sürerek; davalı lehine hüküm altına alınmış olan yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının, boşanmadan sonra asgari ücret ile çalışmaya başladığı, ancak yoksulluk durumunu ortadan kaldırmayan bu çalışma ve karşılığında elde edilen ücretin nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınması gerektiği gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’ nun 297 nci maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddenin 2 nci fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” ifadesi yer almaktadır.

Açıklanan bu hüküm, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği olduğu gibi, “Kamu düzeni” amacı ile yürürlüğe konulmuş bulunduğundan, emredici hükümlerdendir. Diğer taraftan, bu hükümle getirilen anılan biçim koşulları hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamak amacını taşımaktadır. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğmasına ve hükmün hedefine ulaşmasını engeller.

Somut olayda; boşanma ilamı ile davalı lehine hüküm altına alınmış olan aylık 250 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiş, mahkemece; “çoğun içinde az da vardır” ilkesi uyarınca “… hükmolunan aylık 250 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde aylık 150 TL indirilmesine ve belirlenen miktarda yoksulluk nafakasının davacıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir. Buna göre mahkemece, aylık 250 TL olan yoksulluk nafakasının indirilmiş olduğu miktar açıkça belirlenmeyerek, infaz sırasında tereddütü gerektirecek bir durum yaratılmıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7945, Karar No: 2012/6343, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7945 E.  ,  2012/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam 53.408,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre aynı dava konusuna ilişkin derdest dava bulunduğu gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı vekili müvekkilinin eşinin desteğinden mahrum kaldığını ileri sürmüş, mahkemece bu konuda derdest dava bulunduğunu kabul ederek hüküm kurmuştur. Dosya kapsamında yer alan Konya 3 Asliye Hukuk Mahkemesi 2008/508 Esas sayılı dosyada, davacı kısmi dava açarak 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir. Bu dava konusu ise önceki davada bilirkişi raporu ile hesaplanan ve talep edilmeyen kısma ilişkindir. HUMK'nun 187-194. maddeleri uyarınca, bir davanın derdestlik ilk itirazı üzerine açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için önceki davanın

taraflarının, dava konusunun ve dava sebebinin aynı olması gerekir. Taraflar arasındaki ilk davada kısmi dava ile fazlaya ilişkin hak saklı tutularak istekte bulunulmuştur. İlk dava kısmi, ikinci dava ek dava niteliğinde olup iki davanın da aynı olduğundan sözedilemez. Bu durum karşısında mahkemece kısmi dava sonucu beklenerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2560, Karar No: 2017/4776, Tarih: 27.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2560 E.  ,  2017/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2015 tarih ve 2014/1204-2015/496 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin Hongkong ve Shanghai'da teslim edilmek üzere iki farklı müşterisine fındık ve fındık unu satışı yaptığını, taşıma işi için davalı ile anlaştığını, ancak söz konusu malların yüklenmesi esnasında davalının gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucu hatalı yükleme yapılarak Hongkong'a teslimi gereken malların Shanghai'ya, Shanghai'ya teslim edilmesi gereken malların ise Hongkong'a teslim edildiğini, müvekkilinin davalının sözleşme ile yükümlendiği edimlerini gereği gibi ifa etmemesi sebebi ile maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 30.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın 02/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; konteynır taşımasının söz konusu olduğunu ve konteyner içine konulan malların sayımı, tartımı, istifi ve sabitleme işlemlerinin taşıyanın yükümlülüğünde olmadığını, müvekkilinin sadece kendisine kapalı ve mühürlü halde teslim edilen konteynerleri taşımakla yükümlü olduğunu ve konteynerlerin içindeki yükün ne olduğu bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; konteynır taşımasının söz konusu olduğunu ve konteyner içine konulan malların sayımı, tartımı, istifi ve sabitleme işlemlerinin taşıyanın yükümlülüğünde olmadığını, müvekkilinin sadece kendisine kapalı ve mühürlü halde teslim edilen konteynerleri taşımakla yükümlü olduğunu ve konteynerlerin içindeki yükün ne olduğu bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yurtdışına ihracatını yaptığı 2 ayrı mal ve 2 ayrı müşteriye ait yükün taşınması için davalı ile anlaşma yaptığı, her iki konşimento arasında varış yeri alıcısı ve malın cinsi konusunda farklılık olduğu, ancak malların miktarı, konteyner taşıması, taşımada kullanılan gemi, güzergah gönderenin aynı olduğu, beyanname ve fatura içerikleri ile konşimentodaki kayıtların birbiri ile uyumlu olduğu ayrıca konşimentoların ilgili konteynerlere ilişkin olarak doğru şekilde düzenlendiği sevk evrakı ve konşimentolar birbiri ile uyumlu olduğu halde konteyner içindeki yüklerin yanlış yüklendiği, konteyner tipleri ve işaretleri bakımından taşıyanın konteynerleri karıştırmadığı, doğru konteynerler doğru adreslere ulaşmasına rağmen içerikleri nedeniyle zararın oluştuğu, her iki konteynere ilişkin konşimentolarda "yükleten yükler sayar istifler ve mühürler" kaydının yer aldığı, taşıyanın konteynerleri kiralamış olmasının tek başına konteyner içeriğinin de taşıyan tarafından doldurulduğu şeklinde yorumlanamayacağı, taraflar arasındaki yazışmalarda atıfta bulunulan ve ticari teamüllere uygun yorumlandığında konteyner içeriğinin yükleten tarafından doldurulmasını gerektiren FCL/FCL kaydının da konteyner içine yapılan istiflemenin yükleten tarafından yapıldığına karine oluşturduğu, bu karinenin aksinin davacı tarafından ispatlanamadığı, iki ayrı satışa konu malların yanlış yerlere teslim edilmesinin konteynerlere yanlış yüklemeden kaynaklandığı bu nedenle davacının maruz kaldığı zarardan davalı taşıyanın sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23556, Karar No: 2016/2667, Tarih: 22.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23556 E.  ,  2016/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu Edirne Şube Müdürlüğünden alınan doktor raporunda, işlediği iddia edilen hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmesine karşın, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca alınan sosyal inceleme raporunda,''... üzerine atılı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin az gelişmiş olduğu...'' nun belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) TCK'nın 142/2-b maddesindeki düzenlemenin, elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceriyle çalınmasını öngördüğü, somut olayda mağdura ait iş yerine giren suça sürüklenen çocuğun alışveriş yapma bahanesiyle para alıp verme sırasında suça konu paraları aldığının ve eylemin bina dahilinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7806, Karar No: 2011/11807, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7806 E.  ,  2011/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kadastro sırasında orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilen ... köyü 106 ada 141 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan yaklaşık 5 dönüm miktarındaki bölümün davacı ...’ın zilyetliğinde olduğu iddiasıyla kadastro tesbitinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine fen ve orman bilirkişinin rapor ve krokisinde 3045,00 m2 olarak gösterilen bölümün ... adına tesciline, parselden geriye kalan bölünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesine göre 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmaz 1989 yılında yapılan kadastro sırasında 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre orman niteliğiyle tesbit edilmiş, 21/09/1989 tarihinde askı ilanı yapılarak itirazsız kesinleşmiştir. Daha sonra 6831 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 19/02/2009 tarihinde ilan edilmiş, çekişmeli taşınamaz orman sınırları içerisinde gösterilmiştir.

6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesinde "orman kadastro komisyonlarınca sınırlama ve 2. maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı ".... hak sahibi gerçek ve tüzel kişilerin altı aylık askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde itiraz edebileceklerinin" belirtildiği, yasa metninde geçen "hak sahibi" yada "sahiplik" kavramından ne anlaşılması gerektiği, orman kadastrosunun yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/j ve 24. maddesinde açıklandığı, herhangi bir belgeye dayanmayan ya da orman kadastro tutanağının düzenlendiği tarihe kadar 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı koşulları taşımayan davacı zilyetliğinin korunmaya değer, yasada ve yönetmelikte öngörülen "hak sahibi" olma ve dolayısıyla davacı kişiye orman kadastrosuna itiraz davası açma konusunda aktif davacı olma sıfatı vermeyeceği açıktır.

Çekişmeli taşınamaz 1989 yılında yapılan kadastro sırasında orman niteliğiyle tesbit edilip kesinleştiğine ve 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü süreninde çoktan geçmiş olmasına göre orman niteliği kesinleşen taşınmaz üzerindeki davacının haksız zilyetliği davacıya hak sahibi yapmayacağından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de; orman kadastrosuna itiraz davasında çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali niteliğinde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Kabule göre de; orman kadastrosuna itiraz davasında çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali niteliğinde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 19/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.