muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7131, Karar No: 2019/687, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7131 E.  ,  2019/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Olay tarihinde katılanın....Turizm isimli iş yerinde hırsızlık olayının meydana geldiği, iş yerini gösteren kamera görüntüleri kollukça izlenerek düzenlenen tutanaklarda, eylemi sanığın gerçekleştirdiğinin tespit edildiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında suçlamaları ve kamera kaydı görüntülerini kabul etmemesi karşısında; sanığın fotoğrafları çektirilerek kamera görüntülerinde ki kişi olup olmadığının tespiti açısından bilirkişi raporları alınmadan ve 22.09.2013 tarihli, araştırma, CD izleme ve fotoğraf teşhis tutanağını düzenleyen kolluk güçleri mahkeme tarafından usulüne uygun yeminli olarak dinlenilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. ..

145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanık, olay tarihinde katılanınTurizm isimli iş yerine girerek içeriden 79,00 TL kadar parayı çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7543, Karar No: 2008/11922, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7543 E.  ,  2008/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi ... Mahallesi 455 ada 12 parsel sayılı 1115 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bağ niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 14, 16 ve 18. maddeleri gereğince özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu, yayla ve orman inteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmış, Orman Yönetimi, davaya müdahil olarak katılmıştır. Mahkemece, Hazinenin davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli ... Beldesi ... Mahallesi 455 ada 12 sayılı parselin (B) harfli 205 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (A) harfli 910 m2'lik bölümünün ise davalı mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1951 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1996 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazın (A) harfli 910 m2'lik bölümünün kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfli 205 m2'lik bölümünün ise orman sınırları dışında kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanarak taşınmazın tahdit hattına göre konumunu göstermişlerdir. Mahkemece (A) harfli bölümün orman niteliği ile hazine adına tesciline, (B) harfli bölümün ise orman olmadığı ve özel mülkiyete konu olacak yerlerden olduğu kabul edilerek davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmiştir.

1) Müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden :

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın kısmen kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı saptanarak (A) harfli bölümün orman niteliği ile hazine adına tapuya tescili yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2) Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kalan (A) harfli bölümü ile ilgili olarak orman niteliği ile hazine adına tapuya tescili yolunda kurulan hüküm doğru ise de (B) harfli kesinleşen orman sınırları dışında kalan bölüm ile ilgili olarak kurulan hüküm doğru görülmemiştir. Şöyle ki; Hazine bu davayı çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 14,16 ve 18 maddeleri gereğince özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu iddiası ile açmıştır.uzman bilirkişilerce yapılan uygulama sonucunda (B) harfli bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğu saptanmıştır. Ancak bu taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu hususunun mahkemece kabul edilmesi doğru değildir. Zira Yargıtay H.G.K. nun 31.01.2002 tarih 2000/8-1836-13 sayılı ilamında belirtildiği gibi çekişmeli taşınmazın bulunduğu (... Beldesi ... Mahallesi) mevkii herkesce bilinen maruf ve meşhur ‘...yaylası’dır, eski tarihli memleket haritasında dahi ‘... Yaylası' olarak harita üzerinde yazılı olup, bu taşınmazın bulunduğu yerde yaygın yapılaşma ve yerleşme olgusundan, halkın serinlemek için yaz aylarında kullandığından, ancak kullanım şekli ile genel tanımı yapılan yayla tipine uymadığından söz edilerek bu yerin yayla olmadığı ileri sürülmekte ve mahkemece de bu husus kabul edilmekte ise de, öncesi yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında kullanılarak yazlık evler yapmak sureti ile yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet vermeleri taşınmaz ile etrafının öncesinin kadim yayla olduğu gerçeğini ortadan kaldırmayacaktır. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılama haline getirilen ve ... nazaran daha serin olduğu için halk arasında da yayla olarak anılmaktadır şeklindeki düşünceler ile çekişmeli taşınmazın özel mülkiyete konu hale getirilmesi doğru değildir.bu hususlar göz önüne alındığında yerel bilirkişiler ,tanık beyanları ve teknik bilirkişi raporlarına değer verilerek çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümünün davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki aynı yerlerde bir çok gerçek kişi tarafından hazineye yönelik olarak asliye hukuk mahkemesinde açılan tapu iptali tescil davalarında mahkemelerin çekişmeli taşınmazların yayla niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın reddi yolunda kurduğu hükümler temyizen incelenerek kesinleşmiştir. (... Beldesi ... Mahallesi 432 ada 43 parsele ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.11.2001 tarih 2001/223-338 sayılı ilamı Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.12.2002 tarih 2002/8549-9069 ilamı ile onanır, ... Mahallesi 393 ada 49 parsele ilişkin aynı Mahkemenin 13.06.2000 tarih 1999/74-174 sayılı ilamı Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 23.11.2000 tarih 2000/7892-8919 sayılı ilamı ile, yine ... mahallesi 397 ada 11 parsele ilişkin aynı Mahkemenin 29.05.2001 tarih 2001/19-130 sayılı ilamı Yargıtay 8.Hukuk Mahkemesinin 01.11.2001 tarih 2001/7826 - 7802 sayılı ilamı ile onanmıştır

.11.2001 tarih 2001/223-338 sayılı ilamı Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.12.2002 tarih 2002/8549-9069 ilamı ile onanır, ... Mahallesi 393 ada 49 parsele ilişkin aynı Mahkemenin 13.06.2000 tarih 1999/74-174 sayılı ilamı Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 23.11.2000 tarih 2000/7892-8919 sayılı ilamı ile, yine ... mahallesi 397 ada 11 parsele ilişkin aynı Mahkemenin 29.05.2001 tarih 2001/19-130 sayılı ilamı Yargıtay 8.Hukuk Mahkemesinin 01.11.2001 tarih 2001/7826 - 7802 sayılı ilamı ile onanmıştır.) Ayrıca gerçek kişiler ile Orman Yönetimi ve Hazine arasındaki kadastro tespitine itiraz davalarının sonucunda ... Kadastro Mahkemesince çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kalan bölümleri de yayla niteliğinde kabul edilerek hüküm kurulmuş ve bu kararlar dairemizce onanmıştır.( ... mahallesi 509 ada 17 parsele ilişkin dairemizin 2007/267E sayılı, aynı Mahalle 484 ada 7 parsele ilişkin dairemizin 2007/292 E sayılı, ... Mahallesi 299 ada 45 ve 275 ada 42 parsellere ilişkin Dairemizin 2006/10985 E ve 2007/1265 E sayılı, ... Mahallesi 163 ada 3 parsele ilişkin Dairemizin 2006/271 E sayılı ilamında olduğu gibi.)

Yukarıda açıklanan nedenler ile mahkemece çekişmeli taşınmazın (B) harfli orman sınırları dışında kalan bölümünün 3402 Sayılı Yasanın 16/B maddesi gereğince kamu malı niteliğinde yayla olduğu, bu nitelikteki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı ve zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilerek bu bölümün yayla olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmesine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: 1)Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile çekişmeli taşınmazın (A) harfli bölümüne yönelik olarak hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine,

2) 2.bentte açıklanan nedenler ile davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümüne yönelik olarak hükmün BOZULMASINA 25/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4953, Karar No: 2024/2293, Tarih: 26.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4953 E.  ,  2024/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1532 E., 2022/56 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/662 E., 2021/637 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı arsa sahipleri ile yine dava dışı yüklenici ... Turizm Eğitim ve Yatırım Tic. San.Ltd Şti. arasında 20.03.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, daha sonra müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan hak ve alacaklarla birlikte taşınmazı arsa sahiplerinden devralarak sözleşmenin tarafı haline geldiğini, Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/362 E., 2012/446 K. sayılı ilamı ile kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, yüklenici ... Turizm Eğitim ve Yatırım Tic. San.Ltd Şti.’ye avans niteliğinde verilen ve davalıya satılan ... ada ... parsel ... numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazı ile müvekkilinin dava konusu taşınmazı yüklenici ... Turizm Ltd. Şti.’den devir almadığını, yüklenicinin tapuyu başka bir şahsa, o şahıs da başka bir şahsa devrettiğini, üst üste yapılan devirler sonrası müvekkilinin satın aldığını ve iyi niyetli olduğundan usulden ve esastan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın bulunduğu yapı için davacı ile dava dışı yüklenici arasında yapılan sözleşmenin Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/362 E., 2012/446 K. sayılı ilamı ile geçmişe etkili bir biçimde feshine karar verildiği ve ilgili kararın 30.11.2012 tarihinde kesinleştiği, dava dışı yükleniciye verilen dava konusu bağımsız bölümün geçmişe dönük feshine karar verilen sözleşme gereği avans niteliğinde verildiği, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan 3. kişilerin bağımsız bölümlerin mülkiyetini iktisap edebilmeleri için yüklenicinin arsa sahiplerine karşı yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmesi ve inşaatı sözleşme koşullarına uygun olarak bitirip teslim etmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; tapuya güven ilkesi gereğince müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu , arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tapu siciline şerh edilmediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı arsa maliki ile dava dışı yüklenici ... Ltd. Şti arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmiş olmasına rağmen fesihten sonrada davacı arsa maliki tarafından yükleniciye bağımsız bölüm devrinin yapıldığını, aralarındaki ilişkinin feshe rağmen devam ettiğine ilişkin herhangi bir iddiada bulunulmadığı, arsa sahiplerinin sözleşmenin geriye etkili şekilde feshi halinde yükleniciye avans olarak verilen ve 3. kişilere devrettiği arsa paylarının iadesini isteyebileceği, yükleniciden temlik alan 3. kişilerin iyi niyet iddialarının dinlenemeyeceği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Daha önce Dairemizce denetimden geçmiş benzer nitelikteki dosyalarda, Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/362 E., 2012/446 K. sayılı ilamıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilmesine rağmen dava dışı yüklenicinin inşaatın yapımına devam ettiği, fesihten sonra da arsa maliki davacı tarafından dava dışı yükleniciye bağımsız bölüm devrinin yapıldığı, feshin muvazaalı olduğu iddia edilmiştir.

Bu durumda, anılan iddialar araştırılarak davacı arsa maliki ile dava dışı yüklenici arasında kesinleşen fesih kararına rağmen sözleşme ilişkisinin ve işin yapımının fiilen devam edip etmediği,inşaatın dava dışı yüklenici ... Ltd.Şti. tarafından tamamlanıp tamamlanmadığı hususları incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcın istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; taraflarca getirilme ilkesine tabi bir davadır. Uyuşmazlığın da tarafların getirdiği vakıalara (iddia ve savunma sebeplerine) göre incelenmesi, tarafların getirdiği delillerin de bu kapsamda değerlendirilmesi gereklidir. Başka dosyada ileri sürülen ancak bu dosyada ileri sürülmeyen vakıaların ve başka dosyada bildirilip bu dosyada bildirilmeyen delillerin mahkemece bu dosyada incelenip değerlendirilmesi usulen mümkün değildir.

Diğer yandan iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağı başladıktan sonra yeni vakıalara ve delillere dayanılamayacağı gibi delillerin de belli süreler içinde gösterilmesi gerekir. İstinaf veya temyiz aşamasında da yeni vakıalara ve delillere dayanılamaz.

Temyizen incelenen karar, belirtilen bu hususlara, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir.

Belirttiğim nedenlerle temyiz itirazları reddedilerek hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/5877, Karar No: 2010/12697, Tarih: 05.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/5877 E.  ,  2010/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirme sırasında cezadan indirim yapılması,

2- Kayden 30.06.1986 doğumlu olup suçun işlendiği 31.10.2003 tarihinde 15 yaşını tamamlamış 18 yaşını bitirmemiş olan sanık hakkında, lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirme sırasında, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi ile cezada yarı oranında indirim yapılması gerekirken, 2/3 oranında indirim yapılması,

3- 765 sayılı TCK hükümleri sanık lehine kabul edilip uygulama yapıldığı halde, hükmedilen cezanın 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı olarak 5237 sayılı TCK’nın 51.maddesi ile ertelenmesine hükmedilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

4- Yakınana ait otonun kilitli olan kapısının sağlam ve dayanıklı olduğuna ve kilidine anahtar uydurulduğuna ilişkin kanıt bulunmadığı ve bu nedenle sanığın eylemine uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK’nın 491/2, 61, 522/1 (pek hafif), 55/3, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4/2 ve 6.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/2, 31/3, 62/1, 50 ve 51.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ile ertelemenin hukuki sonuçları bakımından,anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

5- Sanığa hükmedilen hapis cezasının önce adli para cezasına çevrilip sonra ertelenmesi gerekirken, önce ertelenip sonra paraya çevrilmesi,

Kabule göre de;

5- Sanığa hükmedilen hapis cezasının önce adli para cezasına çevrilip sonra ertelenmesi gerekirken, önce ertelenip sonra paraya çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.