muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1493, Karar No: 2009/4412, Tarih: 18.06.2009

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, sigortalı aracın, davalıların kontrolü altında iken ve kaybolan kontak anahtarı ile çalındığına dair kesin kanıt olmaması ve sigorta poliçesinde de aracın kaybolan ya da çalınan anahtarı ile çalınmasının teminat altına alınmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesine göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de,tüm dosya kapsamından davacı şirkete kasko sigortalı ....plakalı aracın, kontak anahtarı ile birlikte davalıların maliki ve işleteni olduğu otoparka bırakılmış olduğu ve araç burada bulunduğu sırada bilahare aracı almaya gelen ....’ya aracının kontak anahtarının bırakıldığı yerde olmayıp kaybolduğu/çalınmış olduğunun bildirilmesi üzerine,...’nın evinden alıp getirdiği yedek anahtar ile aracı otoparktan çıkarttıktan sonra otopark dışında park ettiği yerden çalınmış olduğu anlaşılmaktadır. 20.06.2007 tarihli oturumda dinlenen davalı tanıkları ... ve ... beyanlarında, davalı ...’ın “arabanıza yeni kilit yaptıralım, o şekilde buradan götürün…” ve “bu şekilde arabanı götürme” şeklinde uyarıda bulunduğunu belirtmişlerdir. Bu uyarıya rağmen araç evden getirilen yedek anahtar ile otoparktan çıkartılarak götürülmüş ve davalıların hakimiyet alanından çıkartılmıştır. Bu durumda, davalıların kendilerine teslim edilen aracı muhafaza etme ve geri istendiği takdirde aynen iade etme yükümlülüklerinin bulunduğundan söz edilemez. O halde, davalıların hakimiyet alanından çıkartılarak ve yapılan uyarıya rağmen alınıp götürülen aracın dışarıda park halinde iken çalınmasında davalıların sorumluluğunun aracın kontak sisteminin değiştirilmesi bedeli olan miktarla sınırlı olup, bu hususta bilirkişiden ek rapor alınarak, belirlenecek miktar ve davacı talebi yönünden “çoğun içerisinde az da vardır” ilkesi gereğince, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11727, Karar No: 2011/21133, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11727 E.  ,  2011/21133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı arsa sahibi ...'ın,yüklenici ... ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalı arsa sahibine kalan yeri arsa sahibinden 4.12.2009 tarihli sözleşme ile satın aldığını,tapuyu da aldığını ancak taşınmazın ayıplı imal edilmesi nedeniyle oturulamayacak halde olduğunu,her yerini rutubet ve nem kapladığını,döşemelerin altından su çıktığını,dairenin yalıtımının olmadığını,bu daireyi konut kredisi ile aldığını bildirerek,kredi veren banka,yüklenici ve satıcı arsa sahibine karşı açtığı davasında,kredi sözleşmesinin iptalini,yaptığı ödemelerinin tahsilini,fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 1.000,00 TL zararı ile 1.000,00 TL kira tazminatı alacağının faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir

Mahkemece davalı banka hakkındaki davanın tefrik edilip ayrı esasa kaydedilmesine karar verilmiş,eldeki dava yönünden davacının davalı yüklenici ile akti ilişkisinin bulunmaması ve satıcı arsa sahibinin de ticari amaçlı olarak para kazanmak üzere satan bu işi meslek edinen kişi olmaması nedeniyle tüketici mahkemesinin görevli olmadığı,genel mahkemelerin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan 2011/11727-21133

Yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.Yine üçüncü maddenin (ı) bendinde, İmalatçı-Üretici: Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere tüketiciye sunulmuş olan mal veya hizmetleri ya da bu mal veya hizmetlerin hammaddelerini yahut ara mallarını üretenler ile mal üzerine kendi ayırt edici işaretini, ticari markasını veya unvanını koyarak satışa sunanlar olarak tanımlanmıştır.

4077 sayılı kanunun 06/03/2003 - 4822 S.K./4. md. İle değişik 4.maddesi hükmüne göre ayıplı mal tarifi ve sorumluluk;”Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda ya da reklam ve ilanlarında yer alan veya satıcı tarafından bildirilen veya standardında veya teknik düzenlemesinde tespit edilen nitelik veya niteliği etkileyen niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mallar, ayıplı mal olarak kabul edilir.Tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketici bu seçimlik haklarından biri ile birlikte ayıplı malın neden olduğu ölüm ve/veya yaralanmaya yol açan ve/veya kullanımdaki diğer mallarda zarara neden olan hallerde imalatçı-üreticiden tazminat isteme hakkına da sahiptir.”şeklinde düzenlenmiştir.Bu ayıplı maldan sorumluluğa ilişkin olarak ise 4077 sayılı kanunun 4.maddesinin 3.bendine göre(Değişik fıkra: 21/02/2007-5582 S.K./22.mad) İmalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente, ithalatçı ve 10 uncu maddenin beşinci fıkrasına veya 10/B maddesinin dokuzuncu fıkrasına göre kredi veren, ayıplı maldan ve tüketicinin bu maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumlu olacakları belirtilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Her ne kadar davalı arsa sahibi yasadaki satıcı tanımına girmemekte ise de Somut uyuşmazlıkta,davacı arsa sahibinden satın aldığı konutun ayıplı imal edilmesi nedeniyle 4077 sayılı kanunun 4.maddesi hükmüne göre davalı yükleniciden de talepte bulunmuştur. Davacı arsa sahibinden satın aldığı konutun ayıplı imal edilmesinden dolayı seçimlik haklarını kullandığı davada arsa sahibi yanında davalı yükleniciyi de davalı gösterdiğinden davanın 4077 sayılı kanuna dayanarak açılması nedeniyle tüketici mahkemeleri görevlidir.

2011/11727-21133

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2530, Karar No: 2021/7376, Tarih: 03.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2530 E.  ,  2021/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5873, Karar No: 2023/1279, Tarih: 23.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/5873 E.  ,  2023/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten öldürme suçu bakımından istinaf başvurularının esastan reddi kararı, sanık ... hakkında kasten yaralama suçu bakımından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı, suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten yaralama suçu bakımından düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddineı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/400 Esas, 2021/230 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

D. Suça sürüklenen çocuklar Kadir ve ... hakkında kasten öldürmeden ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezasına karar verilmiştir.

E. Suça sürüklenen çocuklar Kadir ve ... hakkında katılan ...'i kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi, 29 uncu maddesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/3039 Esas, 2021/2567 Karar sayılı kararı ile;

E. Suça sürüklenen çocuklar Kadir ve ... hakkında katılan ...'i kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi, 29 uncu maddesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/3039 Esas, 2021/2567 Karar sayılı kararı ile;

A. Kasten öldürme suçu bakımından sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten yaralamadan verilen hükümler bakımından suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.05.2022 tarihinde tanzim olunan ve kasten öldürme suçu bakımından onama, kasten yaralama suçu bakımından temyiz istemlerinin reddine görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ......, ve ....., vekilinin temyiz sebepleri

1. Sanık ...'ın cezalandırılması gerektiğine,

2. .....,canavarca hisle işlendiğinden bahisle vasfa,

3. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

Sanığın eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

C. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri

Suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

D. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri

1. Suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

2. Meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Haksız tahrikden üst hadden indirim uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

D. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri

1. Suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirmediğini ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek sübuta,

2. Meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Haksız tahrikden üst hadden indirim uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün katılan ... ile motosikletle giderken sanık ...'nin kullandığı sanık ... ve suça sürüklenen çocukların içinde bulunduğu araca çarptıktan sonra kaçmaya çalıştığı, sanık ...'nin motosikleti takip ettiği ve tarafların araçlarını durduktan sonra çıkan tartışmada sanık ...'ın hiçbir müdahalesi bulunmadığı, sanık ... ile suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içerisinde maktulü bıçak, tekme ve yumruklarla vurarak kasten öldürdüklerinin kabulü ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Katılan ... anlatımları, tanık beyanları, güvenlik kamera kaydı dökümleri, ekspertiz raporları, olay yeri inceleme tutanakları ve ilgili tutunaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 20.12.2017 tarihli otopsi raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sübut yönünden

Her ne kadar sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmiş iseler de olay ve olgular kısmında belirtilen delillere göre; sanık ... ile suça sürüklenen çocukların eylemlerinin sübuta erdiğinin, sanık ...'ın ise eylemlere katılmadığına ilişkin mahkumiyete yeter delil bulunmadığının kabulü ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyet hükmü, sanık ... hakkında beraat hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, aykırı eylemin kanıtlanması yönünden yasal ve yeterli gerekçe gösterildiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru müdafaa yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin meşru savunmaya yönelen temyiz sebepleri yönünden öncelikle, 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer verilen meşru savunma müessesesinin sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir.

2. Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında;

“Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez.”

Şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir.

2. Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında;

“Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez.”

Şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir.

3. Bahse konu hüküm gereği meşru savunma kurumunun uygulanabilirliği için saldırının, korunmaya değer nitelikteki herhangi bir hakka yönelmiş olması yeterlidir.

4. Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldın ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldırının yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunan buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir.

5. Bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; meşru savunma koşullarının mevcut olmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrik yönünden

Olayın gelişimi, tarafların anlatımları dikkate alındığında sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu ve derecesinin doğru belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Takdiri indirim hükümleri yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi değerlendirilirken yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Suç vasfı yönünden

Sanık ... ve suça sürüklenen çocukların sırf öldürmek için öldürme ya da zevk için öldürme dürtüsüyle hareket ettiğine dair dava dosyasına yansıyan herhangi bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece eylemin 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrasının kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Suça sürüklenen çocuk ...'ın eyleminin nitelendirilmesi yönünden