muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5203, Karar No: 2020/6000, Tarih: 08.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5203 E.  ,  2020/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 9220 ada 5 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olduğunu, müvekkilinin taşınmazdaki hissesinin 70/100, davalının hissesinin ise 30/100 olduğunu, tarafların ... 2. Aile Mahkemesinin 2007/29 E., 2009/444 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, davalının boşanmadan sonrada dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan 18 numaralı dairede oturmaya devam ettiğini öne sürerek (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile) Ağustos 2009-Mart 2013 tarihleri arasına ilişkin olmak üzere toplam 20.600 TL ecrimisilin haksız işgal tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 21.02.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 24.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen ve hesaplanan ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, boşanma ilamının kesinleştiği tarihten sonrası için hesaplama yapılmasının gerektiğini açıklayarak davanını reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, boşanma davasının kesinleşme tarihinden sonra davalının, payından fazla kullanımda fuzuli şagil olduğu gerekçesi ile hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kabulü ile 20.600,00 TL ecrimisilin dönem sonu faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu 9220 ada 5 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile tapuya kayıtlı olduğu, 32/700 payının 04.11.2004 tarihinde davacı, 10/700 payı ise 02.03.2005 tarihinde davalı adına ipka nedeni ile tescil edidiği, bilirkişi raporuna göre üzerinde 8 katlı ruhsatsız bina olduğu, taraflar arasında dava konusu olan bölümün ise 18 numaralı daire olduğu, tüm bunlardan ayrı olarak öncesinde evli olan tarafları ... 2. Aile Mahkemesinin 2007/29 E., 2009/444 K. sayılı ilamı ile boşandıkları, anılan kararın 24.01.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Ecrimisil hesabı ise uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir. Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda mevcut hesaplama yönteminin Daire uygulamasına aykırı düştüğü anlaşılmaktadır. Raporda, emsal araştırmasının yöntemince yapılmadığı, aylık kira bedeli tespitinde taşınmazın arsa ve mesken olarak ayrı ayrı değerlendirmeye tabi tutulup, (tarafların kabulünde olan pay oranlarının da hatalı şekilde değerlendirilerek) iki değerin ortalamasının alındığı, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediği görülmektedir.

O halde, Mahkemece, davalı vekilinin boşanma davasının kesinleştiği tarihten sonraki döneme ilişkin ecrimisil hesabı yapılması talebini içerir dilekçeleri nazara alınmak sureti ile haksız işgalcinin taşınmazı kullanmasından dolayı taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgal tazminatı olan ecrimisilin hesabı için, Daire uygulamalarına uygun şekilde emsallere göre araştırma yapılıp, boşanma ilamının kesinleştiği tarih başlangıç tarihi olarak baz alınmak suretiyle hesaplama yaptırılarak ilk dönem için miktarın belirlenmesi, sonraki dönemler için ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle miktarın belirlenmesi, sonucunda talep miktarı ve kazanılmış müktesep haklar gözetilerek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken bu hususları içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı tarafça dava dilekçesinde Ağustos 2009-Mart 2013 tarihleri arasına ilişkin olmak üzere toplam 20.600 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, 21.02.2015 tarihli dilekçe ile talebini 24.000 TL olarak ıslah edildiği, Mahkemece boşanma ilamının kesinleştiği tarih ile dava tarihindeki dönem için (24.01.2011-17.04.2013) ecrimisil talep edilebileceği kabul edilmesine rağmen, davanın kabulü ile 20.600 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, talep edilen dönemler ve ıslah ile arttırılan miktar nazara alınmaksızın, davanın kısmen kabul-kısmen reddi yerine tamamının kabulüne karar verilmiş olması, yine davalıdan tahsiline karar verilen faizin türünün kararda gösterilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12107, Karar No: 2011/13819, Tarih: 20.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12107 E.  ,  2011/13819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri tarafından, davalılar ... Telekominikasyon A.Ş ve diğerleri aleyhine 11/04/2008 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 25/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/12/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraf davacılardan ... vekili Avukat ... geldiler, diğer davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan davalı ... ile ... Telekominikasyon A.Ş'nin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- İlam, temyiz eden davalı ...'ya 26.04.2011 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 12.05.2011 gününde verilmiştir. HUMK'nun 432/1. maddesi uyarınca temyiz süresi onbeş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde onbeş günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı ...'nın temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2- Davalı ...'ın temyizine gelince; dava, davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kural olarak davanın açıldığı günde taraf gösterilenler arasında yargılama yapılır. Özel kanunlardan kaynaklanan istisnaları bulunmakla birlikte genel kural: açılmış bulunan dava sırasında taraf değiştirilemez, genişletilemez ve ıslah yoluyla dahi düzeltilmesi mümkün değildir.

Davacılar tarafından harcı yatırılarak açılmış bulunan dava, davalı ... Telekominikasyon A.Ş ve ...'ya yöneltilmiştir. Davacılar, davalı ... Telekominikasyon A.Ş'nin cevap dilekçesinden sonra baz istasyonunun kurulum sözleşmesinin ... ile birlikte ... tarafından yapıldığı gerekçesi ile harçsız dilekçeleri ile ...'ı davaya dahil ederek dava dilekçesini tebliğ ettirmekle husumeti yaygınlaştırmışlardır. Şu durumda, hakkında davanın kabulüne karar verilen ...'ın davada taraf sıfatı bulunmadığından hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın onun yönünden de kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı ... Telekominikasyon AŞ nin temyiz itirazlarına gelince; Baz istasyonları temelolarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 kmllik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km'lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası iyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (lEEE), ... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve iletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; ingiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik'teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye'de geçerli olacak sınır değerleri; ingiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki Iimit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK'ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) "uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor, .. vs gibi" nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun ölçüm sonuçlarının limit değerlerin altında olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacıların sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun ölçüm sonuçlarının limit değerlerin altında olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacıların sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle ... yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... Telekominikasyon A.Ş yararına BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ...'nın temyiz dilekçesinin reddine ve temyiz eden davalılardan ... ve ... telekominikasyon A.Ş yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma Avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri çevrilmesine 20/12/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazıları, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre bozma ilamının 3 nolu bendine katılmıyorum.20/12/2011
Yargıtay — Esas No: 2010/5458, Karar No: 2011/40753, Tarih: 07.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/5458 E.  ,  2011/40753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/5890

MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

NUMARASI : 2007/768

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluklarının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 11.05.2006 tarihli iki ayrı tutanak ile binadaki iki sayacın gerilim kancaları düşürülerek kaçak elektrik kullanıldığının belirlenmesi karşısında, tespit tarihinden önceki ve sonraki birer yıllık tüketim ekstreleri şikayetçi kurumdan getirtilip, uzman bilirkişi marifetiyle yapılacak keşif ile kurulu güç belirlenerek, tüketim ekstrelerine yansıyan tüketimin, kurulu güce göre normal olup olmadığı, tutanak tarihinden sonra tüketimde artış olup olmadığı hususlarında bilirkişiden rapor alınıp, kullanılan elektriğin, tespit anında sayaçlardan geçip geçmediği hakkında tutanak düzenleyici tanıklar da dinlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Kaçak kullanım bedelinin ödenip ödenmediği ve ödeme zamanı katılan kurumdan sorulup, sonucuna göre TCK.'nın 168.maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14273, Karar No: 2011/19421, Tarih: 01.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14273 E.  ,  2011/19421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.520.00 TL, birleşen davada 480.00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ve birleşen davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesinden ... köyü, ... TOKİ Konutları 11 BB nolu taşınmazı 2007 yılı Ekim ayında anahtar teslimi yapılacak şekilde satın aldığını, müvekkilinin tüm taksitleri ödeyip en son 2007 Nisan ayında kalan bedelinin tamamını kredi kullanarak davalıya peşin ödediğini, davalının 30/10/2007 tarihinde teslim etmesi gereken konutu 12 ay sonra teslim ettiğini, davalının konut sahipleri ile uzlaşıp encümen kararı ile bir kısım konut sahiplerine geç teslimden doğan 1.250,00 TL kira kaybını ödediğini, müvekkilinin konutu geç teslim almasından dolayı toplam 2.520,00 TL kira kaybı bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı tarafça fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutulduğundan bilirkişi raporunda bildirilen bakiye 480,00 TL için 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/330 esas 352 karar sayılı dosyasında ek dava açılmış bu dosya asıl dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Davalı vekili; görev ve zaman aşımı usulü itirazlarında bulunarak müvekkilinin yükümlülüklerinin büyük bir bölümünü yerine getirdiğini davacının tapusunu aldığını geç tesliminin inşaatı yapan firmanın konutları geç teslim etmesinden kaynaklandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı delil olarak tapu kaydı, teslim tutanağı, davalının kredi kullanımına ilişkin duyuru yazısı ve bir başka hak sahibi ile uzlaşmaya dair Belediye encümen üyeleri tarafından imzalanmış uzlaşma tutanağını sunmuştur.Dosya içeriğinde ve sunulan belgelerin hiç birinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı gibi, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararı ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir karar sunulmamıştır.O nedenle sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlileri konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeniyle davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.