muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16415, Karar No: 2013/19945, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/16415 E.  ,  2013/19945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri Tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacı vekilinin 01.01.2002-31.12.2004 tarihleri arasındaki döneme yönelik talebini geri alması karşısında; geri alınan dönem sonrası Mart 2005 tarihinde gerçekleşen prim tevkifatını takip eden aybaşı olan 01.04.2005 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafındaki “01.01.2005” rakamlarının silinerek yerine “01/04/2005” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3105, Karar No: 2020/13807, Tarih: 30.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3105 E.  ,  2020/13807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocukların temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/729, Karar No: 2015/1551, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/729 E.  ,  2015/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/15555, Karar No: 2007/17832, Tarih: 16.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/15555 E.  ,  2007/17832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

Davacı, murisinin iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 65.000.00  liranın maddi ve manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davcılar ile davalılardan Z.G. ve M.G. vekillerince duruşmalı olarak  istenilmesi  üzerine,  dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.10.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar  adına  Avukat O.Ç.  davalılardan Z.G. ve M.G. vek.Av. N.S., C. İnş.Tic.A.Ş.  adına Av. B.C. geldiler. Diğer davalılar ile ihbar edilenler adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davacılar ile temyiz eden davalılar Z.G. ve M.G.’un aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava nitelikçe 21.01.2002 günü trafik iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı ve olay günü işverence kömür yüklemek için T. linyit işletmesine gönderildiği, kömür sırasına girdikten sonra yükleme sırasının bir kaç gün sonra gelmesi, bekleme şartların araç içinde geceleme, gündüzleri de kahve de oturma şeklinde olması ve işyerlerinin ve ikametlerinin Ankara’da olup gidip gelmenin Ankara’dan kömür yüklemeye gelen ve yükledikleri kömürleri götüren kamyonlarla sağlanmasının mümkün bulunması nedeniyle  kendi aracını bırakıp işverenin bilgisi ve oluru ile Ankara’ya  dönerken dönüş için bindiği aynı ocaktan yüklediği kömürü Ankara’ya götürmekte olan ve davalı Satılmış Narşarp idaresindeki 62 AC 400 plakalı kamyonun Tavşanlı çıkışında, kontrolsüz ve hatalı bir şekildi dönüş yapan, davalı M.G. idaresindeki 43 HC 357 plakalı kamyona çapması ile meydana gelen trafik iş kazası sonucu öldüğü dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Hükme dayanak alınan 11.12.2006 günlü bilirkişi raporunda; olayda davalı Satılmış Narşarp’ın %62,50 ve davalı M.G.’un %37,50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Hükme dayanak alınan 11.12.2006 günlü bilirkişi raporunda; olayda davalı Satılmış Narşarp’ın %62,50 ve davalı M.G.’un %37,50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle, işverenin dönüş için uygun araç ve koşulları oluşturmadığı da dikkate alınarak, işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler (asgari ücretteki artışlar veya toplu iş sözleşmesinin getirdiği olanaklar) göz önünde tutularak yeniden hesap raporu almak, bu şekilde hak sahiplerinin zararı belirlendikten sonra, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı ile hak sahiplerinin gelirlerindeki artışları saptamak suretiyle tazminattan indirilmek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, işverenin dönüş için uygun araç ve koşulları oluşturmadığı göz ardı edilerek kusuru kazaya karışan 3.kişiler arasında bölüştüren, inandırıcı güç ve nitelikte olmayan, 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı  Birleştirme Kararı'nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, davacı eş yararına 15.000,00YTL ve çocuklardan her biri yararına 10.000,00’ar YTL olarak hükmedilen manevi tazminat  miktarınında  az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemenin, belirtilen maddi ve hukuksal olgular dikkate almadan hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemenin, belirtilen maddi ve hukuksal olgular dikkate almadan hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabul ve uygulamaya göre de; sağ kalan eşin hesap tarihindeki yaşı, çocuk sayısı, içerisinde bulunduğu Sosyal durum itibariyle evlenme şansını belirlemek gerekirken olay tarihindeki yaşının dikkate alınması isabetsiz olduğu gibi, davacı çocukların maddi tazminat taleplerinin reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacıların dava açılırken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı çocukların maddi tazminat taleplerinin reddi nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalı olmuştur.

O halde, davacılar ile temyiz eden davalılar Z.G. ve M.G.’un bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davacı ile davalılardan Z.G. ve M.G. yararına  takdir edilen 500.00 YTL  duruşma avukatlık parasının  karşılıklı olarak birbirlerine  yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2671, Karar No: 2022/4273, Tarih: 26.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2671 E.  ,  2022/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ARDAHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki  tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın usulden reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar ... ve ... dava dilekçesinde; Ardahan ili, Merkez Alagöz köyünde bulunan, ada parsel numarasını bildirmedikleri ve değerlerini 1000.00 TL olarak gösterdikleri taşınmazların murisleri...oğlu..... Bey’e ait olduğunu, taşınmazların 1936 yılında istimlak edildiğini ve taşınmaz sahiplerinin aynı yıl Manisa’ya mecburi nakle tabii tutulduğunu, ... oğlu ... Bey’in istimlak kararının iptali için dava açtığını ve davanın murislerinin lehine sonuçlandığını belirterek, taşınmazların payları oranında davacılar adına tescilini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili duruşmadaki beyanları ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.  İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2019 tarihli ve 2017/471 Esas – 2019/ 66 Karar sayılı kararıyla; davanın tespit davası olmayıp, eda davası niteliğinde olduğu, davacı tarafça kadastro tutanaklarının iptali ile davacılar adına tescil talep edildiği, dava konusu taşınmazların ada parsel numaralarının bildirilmeyip tüm köyün kadastro tutanaklarına itiraz edildiği, ancak davalı olarak sadece Maliye Hazinesinin gösterildiği, davacılara verilen kesin süreye rağmen dava dilekçesinde açıkça belirtilmeyen dava konusu taşınmazların ada ve parsel numaraları bildirilmediği gibi ayrıca köydeki taşınmazların tapu maliklerinin de davaya dahil edilmediği, bu durum karşısında taraf teşkili sağlanmaksızın tapu iptali ve tescil kararı verilemeyeceği gerekçeleri ile davacıların davasının usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar  vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde; davacıların dava konusu taşınmazların güncel ada ve parsel numaralarını bilmelerine imkan olmadığını, Mahkemeden, Alagöz köyünün malik ve adreslerini gösterir ada ve parsel numaralarını içerir tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenmesini talep ettiklerini, Mahkemece taleplerinin değerlendirilmediğini, taşınmazların davacıların murislerine ait olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde; davacıların dava konusu taşınmazların güncel ada ve parsel numaralarını bilmelerine imkan olmadığını, Mahkemeden, Alagöz köyünün malik ve adreslerini gösterir ada ve parsel numaralarını içerir tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenmesini talep ettiklerini, Mahkemece taleplerinin değerlendirilmediğini, taşınmazların davacıların murislerine ait olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 16.12.2021 tarihli 2019/915 Esas, 2021/2541 Karar sayılı kararıyla; dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesine göre, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun ...nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların murislerine ait olduğunu, taşınmazların istimlak edildiğini, ancak daha sonra Mahkeme kararı ile bu işlemin iptaline karar verildiğini, bir kısım yer ile ilgili olarak istimlak bedeli ödendiğini, dava konusu alanın istimlak bedeli ödenmeyen tüm köy alanını kapsayan 19446 dekarlık alan olduğunu, zorunlu göçe tabii tutulmaları sebebi ile taşınmazların güncel ada ve parsel numaralarını bilme imkanlarının bulunmadığını, Tapu Sicil Müdürlüğünden köyün tamamını oluşturan maliklerin ada, parsel ve adreslerini gösterir taşınmaz kayıtlarının istenmesi halinde taraf teşkilinin sağlanacağını belirttiklerini, bu nedenle verilen usulden ret kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. ...nın 114/1-d fıkrası “Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları; kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması.” hususunu dava şartı olarak düzenlemiştir.

3.2.2. ...nın 115. /1.) “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.

2.) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmünü içerir.

3.3. Değerlendirme

2.) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmünü içerir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle davacı ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle usule ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 26/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16499, Karar No: 2012/8843, Tarih: 27.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/16499 E.  ,  2012/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, müşteri gibi davranıp yakınanın kullandığı ticari taksi ile bir müddet gittikten sonra yakınandan 100 dolar istediği,vermeyince sanığın, yakınanı sol kolundan yaraladığı, yakınanın parayı sanığa vermemesine karşın; sanığın ayrıca 35-40 TL tutarındaki taksi ücretini de ödemediğinin anlaşılması karşısında,yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,”değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.