muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22750, Karar No: 2014/19180, Tarih: 25.11.2014

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, ... idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Nakil aracının iadesine yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Sanığın kolluktaki savunmasında suçta kullanılan nakil aracını ...'te ikamet eden arkadaşından bir günlüğüne kiraladığını ifade etmesi, tescil maliki şirket yetkilisi ....'in nakil aracını .....car isimli oto kiralama şirketine kiraladığını beyan edip kira sözleşmesi fotokopisini sunması ve kira sözleşmesinde aracın kiralandığı kişinin ... isimli kişi olduğunun anlaşılması karşısında, aracın mülkiyetinin kime ait olduğunun ve araç sahibinin iyi niyetli olup olmadığının belirlenmesi bakımından, sanıktan aracı hangi arkadaşından aldığının açıklattırılması, sözleşmede kiracı olarak gözüken... isimli kişinin duruşmaya çağırılıp beyanlarının alınması, aracın ..... istikametinden ... istikametine giderken yakalanması, suç tarihi ile araç kira sözleşmesi tarihinin de aynı tarih olduğu ve sözleşmenin ....'da düzenlendiği de dikkate alınarak, .....oto kiralama şirketinin ticari defterleri, muhasebe kayıtları ve varsa kira sözleşmesinin aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek incelenmesi ile yetkililerin etraflıca dinlenmesi, yine nakil aracının kayıt maliki gözüken şirket tarafından tarafından suç tarihi itibari ile aracın adı geçen kiralama şirketine kiraya verilip verilmediği hususu da aynı yöntemle araştırılarak, bu hususlar tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra nakil aracı hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2474, Karar No: 2012/4136, Tarih: 12.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2474 E.  ,  2012/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılarla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapan üçüncü kişi ... Oto Tekstil Gıda Temizlik Maddeleri Dayanıklı Tük Malları ve Halıcılık San.ve Tic. Ltd Şti'nin sözleşme gereğince davalılardan hakettiği alacağından 100.000,00 TL’sini temlik aldığını, davalılarla temlik eden arasındaki alacak davasına müdahil olarak katılma istemlerinin o davaya bakan mahkemece reddedildiğini ileri sürerek, temlik edilen miktarın şimdilik 20.000,00 TL’sı kısmının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilleri ile davacı arasında hukuki ilişki bulunmadığını, temlik edilen alacağın BK.’nun 162. maddesi uyarınca temliki mümkün olmayan alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalılarla temlik eden arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlık nedeniyle temlik edenin arsa sahibi davalılar aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/272 Esas sayılı dosyasında dava açtığı, temlik eden yüklenicinin anılan davada elde edeceği miktarın 100.000,00 TL'lik kısmını davacıya temlik ettiği, miktarı belirli veya belirlenebilir olmak koşulu ile ileride doğacak alacağın temlikinin mümkün olduğu, ancak temlik edenin açtığı davanın derdest olduğu ve davanın temlik eden lehine sonuçlanıp sonuçlanmayacağının, lehine sonuçlanır ise miktarının bu dava tarihi itibariyle bilinmeyeceği, her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmesi gerektiği, dava tarihi itibariyle davacının, davalılardan talep edilebilir nitelikte herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı yükleniciden temlik alınan 100.000,00 TL’nin davalı arsa sahiplerinden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir. Şöyle ki, davacı ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen 06.08.2010 tarihli “Temliknamenin” 1. maddesinde, yüklenicinin ... 1. Noterliğinden düzenlenen 21.06.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için davalı arsa malikleri aleyhine açtığı davada kazanılacak tazminatın 100.000,00 TL’sinin davacıya temlik edildiği belirtildikten sonra, 2. maddede yüklenicinin, davalı arsa malikleri aleyhine açtığı davanın sonuçlanmaması halinde 30.11.2010 tarihinde temlik edenin, temlik alana 65.000,00 TL’sini nakden ve defaten

ödeyeceği, bu nedenle temlik edenin, temlik alana 06.08.2010 tarihli 65.000,00 TL değerinde bono düzenlenerek verdiği, 3. maddede, davanın 30.11.2010 tarihinde sonuçlanmaması halinde temlik alana 2. maddede kararlaştırılan miktarın her halükarda ödeneceği, 4. maddede ise, 2. ve 3. maddeler uyarınca temlik edene ödeme yapılması halinde “Temlikname’nin” feshedilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Temlik edenin, davalı arsa malikleri aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/272 Esas sayılı dava dosyasıyla açtığı tazminat davasının 29.11.2011 tarihinde karara bağlandığı dosyadaki karar suretinden anlaşılmaktadır. Bu durumda, eldeki davanın açıldığı tarihte “Temlikname’nin” 2. ve 3. maddelerinde belirlenen tarih geçtiğinden 4. maddede belirlenen infisahi şart gerçekleşmiş olup “Temlikname” hükümsüz kalmıştır. Sözleşme gereğince, alacak ancak temlik eden yükleniciden istenebilir. Mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile reddi gerekirken,aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de,sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13013, Karar No: 2018/3352, Tarih: 15.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13013 E.  ,  2018/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosya içerisinde bulunan davalı erkek vekili Av. ...’e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak vc açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı erkek vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davalı erkeğe tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesi gerekmiştir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli "Yargı Harçları" başlıklı (1) sayılı tarifede, 04.06.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 06.06.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davalı erkekten boşanma davasına yönelik temyiz itirazı bakımından alınması gerekli maktu temyiz karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz eden davalı erkekten tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8051, Karar No: 2024/1319, Tarih: 29.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/8051 E.  ,  2024/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; dava konusu taşınmazın Adana ili Yumurtalık ilçesi Kaldırım Mahallesi sınırlarında bulunduğunu, Ceyhan nehir yatağının terk ettiği yer olduğunu, tahminen 40-45 dönüm civarında olduğunu, dava konusu taşınmazın kuzeyinde 1017 parsel, güneyinde tescil dışı arazi ve sonrasında nehir, doğusunda Kadriye Dündar tarlası ve batısı ... Kıpçak tarlası bulunduğunu, taşınmazın yerinin 1956-1957 yıllarında Ceyhan nehir yatağının değişmesi nedeniyle ortaya çıkan nehir terki olduğunu ve nehrin bir daha eski yatağına dönmediğini, bundan sonra da dönmesinin mümkün olmadığını, Ceyhan nehri üzerine 1982 yılıyla birlikte başlayan Aslantaş, Menzelet, Sır ve Berke gibi birçok baraj inşa edildiğini ve su tutulduğunu, nehrin yatak değiştirme ihtimalinin tamamen ortadan kalktığını, davacının 1970'li yılların başından itibaren böğürtlen, ılgın, kamış gibi yabani otları temizlemek için büyük paralar ve emek sarf ederek dava konusu taşınmazı imar ihya edip ekilebilir tarla haline getirdiğini, davacının yaklaşık 45 yıldan bu yana dava konusu taşınmazı fiilen kesintisiz bir şekilde kullandığını, davaya konu edilen taşınmazda ayçiçeği, karpuz, pamuk, buğday, yer fıstığı, susam gibi her çeşit ürün ziraati yapıldığını, bölgenin orman kadastrosunun yapıldığını ve taşınmazın orman sahası dışında kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sınırları tarif edilen ve bilirkişilerce keşif sonucu tespit edilecek olan taşınmazın ayrı bir parsel numarası ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, taşınmaz ile ilgili olarak orman arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda tam ve doğru bir şekilde detaylı olarak orman araştırması yapılarak, taşnmazın meyil durumu da dikkate alınarak toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı hususunda tahkikat yapılması gerektiğini, mera niteliğinde ve belediye hudutları kapsamında kaldığı anlaşılan taşınmaz için zilyetlikle taşınmaz edinimi mümkün olmadığından reddi gerektiğini, davacı tarafından bu hususta yoğun bir emek ve masraf yapıldığının görülmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, taşınmaz ile ilgili olarak orman arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda tam ve doğru bir şekilde detaylı olarak orman araştırması yapılarak, taşnmazın meyil durumu da dikkate alınarak toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı hususunda tahkikat yapılması gerektiğini, mera niteliğinde ve belediye hudutları kapsamında kaldığı anlaşılan taşınmaz için zilyetlikle taşınmaz edinimi mümkün olmadığından reddi gerektiğini, davacı tarafından bu hususta yoğun bir emek ve masraf yapıldığının görülmediğini, davaya konu taşınmazın kumluk niteliğinde olup olmadığı hususu ile kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı hususunun detaylı bir şekilde incelenerek bu nitelikleri gösteren taşınmazların zaman aşımı, imar-ihya ya da zilyetlikle kazanılamayacağı ve özel mülk konusu olmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacının davaya konu yeri imar ve ihya ederek 20 yılı aşkın süredir kesintisiz ve davasız olarak işleyerek zilyetliğinde bulundurduğu yönündeki iddiasının mahalli bilirkişiler ile davacı tanıklarının keşifte verdikleri beyanlar ve bilirkişi roparları ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Adana ili Yumurtalık ilçesi Kaldırım Mahallesinde kain kadastro teknisyeni Feyzi Artar ve harita ve kadastro mühendisi ... Başer tarafından 23.03.2016 havale, 11.03.2016 düzenleme tarihli fen bilirkişi raporunda b2 rumuzu ile isimlendirilen 30.033,18 m² taşınmazın tarla vasfı ile davacı ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, davacı lehine Türk Medeni Kanunu'nun 713 ve 3402 ... Kadastro Kanunu (3402 ... Kanun) 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik ve imar-ihya koşullarının gerçekleştiği, Ceyhan Nehri'nin 430 m kadar güneye kayması sonucu davacının zilyetlik ettiği 30.033,17 m² yüz ölçümlü taşınmazın kuru nehir yatağı vasfını kazandığı, 1980 ve daha sonrası yapılan barajlar neticesi yatak değiştirme ve ... sorununun ortadan kalktığı, davacının yaklaşık 30-40 yıl önce taşınmazı imar ve ihya ederek o günden beri tarım amaçlı olarak kullanıp ekonomik amaca uygun şekilde gelir elde ettiği, önceleri fıstık, pamuk, buğday ve mısır gibi tarım ürünleri ekmekteyken son yıllarda tamamen fenni esaslara dayalı şekilde mandalina ağaçları dikerek meyve bahçesi haline getirdiği, halen de kullanımının devam ettiği, taşınmazın imar planları dışında yer aldığı, herhangi bir kamu hizmetine tahsisli olmadığı, davacı ve murisleri adına başkaca senetsizden tescil edilen taşınmaz bulunmadığı, kesinleşen orman sınırları dışında yer aldığı, davanın niteliğine göre Adana Büyükşehir Belediyesi yasal hasım konumunda olduğundan dahili dava yoluyla taraf teşkilinin sağlanmasının usul ve yasaya, özellikle usul ekonomisi ilkesine uygun olduğu, dava konusu taşınmazın Yumurtalık Belediyesi sınırları içinde yer aldığı, bölgedeki orman kadastro çalışmalarının 2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 20 yıllık zilyetlik süresinin bu tarihten itibaren başlaması gerektiğine ilişkin istinaf sebebinin de yerinde olmadığı, bu itirazın yargısal uygulamada kabul görmediği, dava konusu taşınmazın orman arazisi ile hiçbir ilgisinin bulunmadığı, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecinin yansıtan tutanaklar, kararın dayandığı deliller ile kanuni sebepler ve gerekçe içeriğine göre, davanın esası ile ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalıların istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11162, Karar No: 2012/11963, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11162 E.  ,  2012/11963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan 21/10/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle, tayin olunan 19/04/2011 günü için yapılan tebligatlar üzerine, duruşmalı temyiz eden davacı vekili ...geldi. Karşı taraftan davalı Hazine vekili avukat ..., davalı ... Yönetimi vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... İlçesi, ... Köyü arazisinin 7000 dekarlık kısmının Haziran 1951 tarih ve Cilt 92, Sayfa: 45, No: 1 de tapuda kayıtlı ... Çiftliğini kapsadığını, dava konusu 166 özel parsel numaralı taşınmazın da bu çiftliğin sınırları içinde yer aldığını, ... Çiftliği sınırlarının doğusu eski otobüs yolu, güneyi ...- ... yolu, batısı Kömürcü yolu, kuzeyi eski İstanbul yolu şeklinde olduğunu, sınırları oluşturan bu yolların halen zeminde mevcut ve işler durumda bulunduğunu, sınırların değişmeye elverişli olmadığını, ... Köyü halkının 1928 yılında balkan ülkelerinden gelerek çiftliğe yerleştikleri ve sonraki yıllarda çiftliği tapudan devren satın aldıklarını, davalı ...’ın da satın alan kişilerden olduğunu, 07/06/1951 tarih ve Cilt: 92, Sayfa: 46, Sıra:1’de kayıtlı 1/60 payın bu kişi adına olduğunu, köylülerin satın aldıkları paylar oranında arazinin tamamını 1946 yılında taksim ettiklerini, tarlaların o tarihten bu yana taksime uygun şekilde kullanıldığını, 13/05/1987 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları sırasında da evvelce yapılan bu taksime aynen uyulduğunu, dava konusu tarlanın bu taksim sonucunda ...’a isabet ettiğini, ...’ın taşınmazı 1986 yılında haricen davacı ...’ya satıp devrettiğini, nitekim ... 1. Noterliğinin 01/06/2006 tarih, 09018 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi ve temliknamesini yaparak durumu teyit ettiklerini, ... Çiftliğinin yukarıda yazılı sınırları içinde kısmen tarım arazileri, kısmen de baltalık cinsinden meşe ormanlarının bulunduğunu, 1942 - 1943 yıllarında ... Köyünde, 3116 sayılı Yasaya göre orman kadastrosunun yapılarak kesinleştiğini, böylece köyde bulunan ormanların kadastral olarak belirlendiğini, orman kadastrosu yapılırken tapu kayıtları ile irtibat kurulmadığından tamamının devlet ormanı olarak tahdit gördüğünü, bu nedenle köyde özel orman bulunmadığını, bu nedenle 4785 sayılı Yasaya göre devletleştirilen orman da olmadığını, 1996 yılında ise 3302 sayılı Yasa gereğince orman sınırlarının aplikasyonu yapılarak 1/5000 ölçekli haritalara aktarılıp orman sınırlarının güncellendiğini, dava konusu taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanılan ve ormanla ilgisi bulunmayan bir yer olduğunu, buna rağmen taşınmazın bulunduğu bölgede orman alanlarının da bulunması nedeniyle Orman Yönetiminin yasal hasım olarak davalı gösterildiğini, ... Köyünde 766 sayılı Yasaya göre tapulama çalışmasının 13/05/1987 tarihinde kesinleştiğini, ... Çiftliğine ait 1951 tarih, Cilt: 92, Sayfa: 45, Sıra No: 1’de bulunan tapunun kapsadığı alanların bir kısmında tapulama çalışması yapılarak

... Köyü 1461 ilâ 1530 numaralı parsellerin bu tapudan revizyon gördüğünü, tapulama ekibinin kök tapunun kapsamında kalan arazinin bir kısmını çalışma alanına dahil etmediğini, bu sebeple tapu kapsamındaki tarım arazilerinin bir bölümünün tapulaması yapılmadan çalışmanın tatil edildiğini, bu nedenle çekişmeli yerin tapulama dışı kaldığını, söz konusu yerin 766 sayılı Yasanın 2. maddesinde belirtilen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmadığını, taşınmazın Rumî 1296 tarihinden beri tapulu şahıs mülkü olduğunu, o tarihten beri de tarım arazisi olarak kullanıldığını, ilk malikten müvekkiline kadar gelen eklemeli zilyetliğin Medeni Yasanın 713. maddesinde düzenlenen 20 yıllık süreyi çok aştığının, 20 yıllık bu sürenin tapulama çalışmalarının kesinleştiği 13/05/1987 tarihten bu yana da dolmuş olduğunu belirterek, davalı ... adına olan tapunun iptali ile taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.