muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2721, Karar No: 2014/7614, Tarih: 27.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2721 E.  ,  2014/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/524-2013/650

Taraflar arasındaki asıl tapu iptali ve tescil, birleşen alacak ve satışa izin davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davalar hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı kooperatif vekili, dahili davalı yüklenici S.. O..'un müvekkili kooperatiften aldığı kredileri ödememesi nedeniyle, S.. O.. hakkında çok sayıda takip başlatıldığını, icra takiplerinde borçlunun borca yeter malı olmadığının anlaşılması üzerine İİK'nın 94. maddesine istinaden yetki belgesi alındığını ileri sürerek, borçlu yüklenici ile arsa sahibi davalılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, borçluya verilmesi kararlaştırılan 1, 3 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin yüklenici S.. O.. adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dahili davalı S.. O.. vekili, davacı kooperatife borçlu olduğunu, sözleşme konusu inşaatın iskân ruhsatının alınmadığını, binada birtakım eksikliklerin bulunduğunu beyan etmiştir.

Asıl davada davalı arsa sahipleri vekili, binanın iskân ruhsatının alınmaması ve ince işlerinin bitirilmemesi sebebiyle, yüklenicinin sözleşmeye göre 1, 3 ve 10 numaralı bağımsız bölümleri talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2009/294 E. sayılı davada davacı arsa sahipleri vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici S.. O.. arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, müvekkillerine düşen bağımsız bölümler ve ortak alanlarda eksiklikler bulunduğunu, iskân ruhsatının alınmadığını ileri sürerek, 7.499,00 TL gecikme tazminatı ile sözleşmeye göre davalı Süleyman'a verileceği kararlaştırılan 1, 3 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin, iskân ruhsatının alınabilmesi ve tazminatları için satış yetkisi verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile gecikme tazminatı istemini 15.200,00 TL’ye arttırmıştır.

Birleşen 2010/538 E. sayılı davada davacı arsa sahipleri vekili ise, 14.375,00 TL kira tazminatının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalarda davalı S.. O.. vekili, davaların reddini istemiştir.

Birleşen 2010/538 E. sayılı davada davacı arsa sahipleri vekili ise, 14.375,00 TL kira tazminatının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalarda davalı S.. O.. vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen 2009/294 E. sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2010/538 E. sayılı davanın kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmış, asıl davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine, Dairemizin 03.10.2013 tarih, 3735 E, 6022 K sayılı ilamıyla, diğer karar düzeltme itirazlarının reddiyle, birleşen 2009/294 E. sayılı davada, mahkemece, ortak alanlardaki ve arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işler ile iskân masraflarının davalı yükleniciye ait 1 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin satışından elde edilecek para ile karşılanmasına karar verildiği, birleşen bu dava ile ilgili hükmün taraf vekillerine tebliğ edilerek temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu durumda, eksik ve ayıpların giderilmesi ile inşaat iskân alınmaya hazır hale geleceğinden, yüklenicinin edimini yerine getirmiş olacağının kabulü gerektiği, her ne kadar, mahkemece, arsa sahipleri tarafından açılan anılan birleşen davanın tefriki ile sonuçlanması beklendikten sonra, asıl dava yönünden hüküm kurulması gerekmekte ise de, hükmün Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığı tarihte, arsa sahiplerinin açtığı birleşen davalar temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, tefrik kararı verilmemesinin asıl davada verilen hükmün sonucuna bu aşamada bir etkisi kalmadığı, 3 numaralı bağımsız bölüm yönünden asıl davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek asıl davada davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davada 3 numaralı bağımsız bölüm için açılan davanın kabulü ile davacıya cebri icra yolu ile satış yetkisi verilmesine ve 10 no'lu bağımsız bölümler ile ilgili talebin reddine, birleşen davalar ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, asıl davada taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl davada davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Asıl davada dava tarihi itibariyle ortak alanlarda ve arsa sahiplerine düşen bölümlerde eksik ve ayıplı işler olması nedeniyle arsa sahiplerinin 3 nolu bağımsız bölümün tapusunu yükleniciye devretmemekte haklı oldukları anlaşıldığından, mahkemece, asıl davada davalı arsa sahiplerinin, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken, davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Asıl davada dava tarihi itibariyle ortak alanlarda ve arsa sahiplerine düşen bölümlerde eksik ve ayıplı işler olması nedeniyle arsa sahiplerinin 3 nolu bağımsız bölümün tapusunu yükleniciye devretmemekte haklı oldukları anlaşıldığından, mahkemece, asıl davada davalı arsa sahiplerinin, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken, davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3) HMK'nın 26. maddesi, "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." hükmünü içermektedir.

Somut olayda asıl davada davacı vekilince, İİK'nın 94. maddesi uyarınca alınan yetki gereğince tapu iptali ve tescil istenmiştir. Buna göre mahkemece, 3 nolu bağımsız bölümün yüklenici S.. O.. adına tesciline karar verilmesi gerekirken, taşınmazın icra dosyalarındaki alacak ve fer'ileri ile sınırlı olmak üzere cebri icra yoluyla satış yetkisi verilmesi, talepten başka bir şeye karar verilmesi olup, anılan hükme aykırı olduğundan, doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re'sen BOZULMASINA, asıl davada davalılardan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, asıl davada davacıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20437, Karar No: 2015/1310, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20437 E.  ,  2015/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/11284, Karar No: 2007/10936, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11284 E.  ,  2007/10936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22.2.2007 gün ve 2007/952-1677 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.2.2007 tarih ve 2007/952-1677 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18487, Karar No: 2007/13460, Tarih: 08.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18487 E.  ,  2007/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mardin A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.7.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

M Ale evli olanın F değil, Z olduğu, Z'nin M A'le evlenirken kız kardeşi F'nin nüfus kaydını kullandığı, K K'la evli olanın da, Z değil F olduğu ileri sürülerek; M A'le F'nin evliliklerinin iptali, bu kişi ile Z'nin birlikteliğinden doğan (nüfusta F'den doğmuş gibi görünen) çocuklar M, İ, M ve H'nın anne adlarının Z olarak düzeltilmesi, K K'la F'nin birlikteliğinden doğan (nüfusta Z'den doğmuş gibi görünen) çocuklar G, D, M, M ve D'ın anne isimlerinin de F olarak düzeltilmesi istenmiştir.

Nüfusta anneleri F görünen çoçuklar (M, M, İ ve H) ile anneleri Z görünen çocuklar (G, D, M, M ve Dın) menfaatleri çatışma halindedir. Bu iki grup çocuğun aynı işte aynı kayyım tarafından temsili çocukların çatışan menfaatlerine aykırıdır. İki grup çocuğun ayrı kayyımlar tarafından temsili gerekirken, bu yön gözetilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1621, Karar No: 2014/5419, Tarih: 08.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1621 E.  ,  2014/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/203-2013/559

-KARAR-

1- Gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, müflis davalı şirket iflas idaresi adına tebliğ edildiği Av. A.. E..'in dosyada vekaletnamesine rastlanılmamıştır.

Adi tasfiyede İİK'nın 226-229. madde hükümleri uyarınca iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına; şayet İİK'nın 218. madde hükmü uyarınca basit tasfiye usulü benimsenmiş ise, bu yetki İflas Müdürlüğüne (Dairesine) aittir.

Mahkemece, Ankara İflas(21. İcra ) Dairesi'ne müzekkere yazılarak ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı, şayet yapılmış ve İİK'nın 223. maddesi uyarınca iflas idare memurları seçilmiş ve adi tasfiyeye geçilmiş ise, iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları sorularak, iflas idare memurlarının münferiden temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde aralarından biri tarafından, münferiden temsile yetkili bulunmadıklarının bildirilmesi halinde ise tamamı tarafından,basit tasfiye usulü benimsenmişse iflas müdürlüğü tarafından, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği Av. A..B.. E.. verilmiş vekaletname var ise dosyaya sunulmasının sağlanması, vekaletnamenin sunulması mümkün olmaz ise gerekçeli kararın, temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının basit tasfiyeye geçilmiş ise iflas müdürlüğüne, adi tasfiyeye geçilmiş ve şayet oluşmuş ise iflas idaresine tebliğe çıkarılması, basit tasfiye usulünün benimsenmiş olması halinde ilgili iflas müdürlüğüne, adi tasfiyenin benimsenmiş olması halinde ise, iflas idaresini münferiden ya da müştereken temsile yetkili olanlardan Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca birine bu kararların usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; kararı basit tasfiye halinde ilgili iflas müdürlüğünün, adi tasfiye halinde ise iflas idaresini münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

2- Müflis şirketin iflasına ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı karar örneğinin ilgili mahkemeden celbi ile dosyaya eklenmesi,

İçin mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4442, Karar No: 2006/4872, Tarih: 05.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4442 E.  ,  2006/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Çeşme S.H.
Yargıtay — Esas No: 2012/9954, Karar No: 2014/15100, Tarih: 08.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9954 E.  ,  2014/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 1.İŞ)

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/719-2012/26

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84–86 maddeleridir. Borçlar Kanununun 84 üncü maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85 inci maddesinde “birden fazla borcu bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş, 86 ncı maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güne mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme