muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5250, Karar No: 2015/12813, Tarih: 26.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5250 E.  ,  2015/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/361-2013/419

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere B. için 40.000 TL B. için 8.000 TL, H. için 1.000 TL A. B.için 1.000 TL maddi tazminatın yine Birsen için 100.000 TL, B., H., A. B. için 50.000'şer TL manevi tazminatın davalılar H.M. ve A.'den müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı H.. Ç.. vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı A.. E..; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminata ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile B.. E.. için 5.000,00 TL, B. E.için 2.500,00 TL, A.. E.. için 2.500,00 TL ve H.. E.. için 2.500,00 TL olmak üzere 12.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar A.. E.. ve H.. Ç..'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı H.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı H.. Ç.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 640,37 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı H.. Ç..'dan alınmasına 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8846, Karar No: 2013/12479, Tarih: 17.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8846 E.  ,  2013/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2009 tarih ve 2009/820-2009/820 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz eden borçlular vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden borçlular vekili, alacağın yaklaşık olarak ispat edildiği gerekçe gösterilerek verilen ihtiyati haciz kararının yerinde olmadığını, dosya üzerindeki bilirkişi incelemesi tamamlanmadan alacak iddiasının ispatlandığının kabul edilmesi ve buna bağlı olarak ihtiyati haciz kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca borçluların mal kaçırmasının söz konusu olmadığı gibi bu hususta somut deliller de bulunmadığından ihtiyati haciz kararı verilebilmesinin koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, ileri sürülen itirazların yersiz olduğunu savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, ihtiyati haciz kararına itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, itiraz eden borçlular vekili temyiz etmiştir.

1- Alacaklı ... ... Bankası T.A.O tarafından açılan alacak davasında ihtiyati haciz kararının kaldırılması borçlu davalılar vekilince talep edilmiş olup, bu istemin duruşma ara kararı ile reddine karar verilmiş, ancak ayrı bir gerekçeli karar yazılmamıştır.

6100 Sayılı HMK’nun 391/3 maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir. Bundan başka, ihtiyati tedbir kararının HMK’nun 391/2 maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. Temyiz edilen kısa karar, bu hususları kapsamadığından,

temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, ihtiyati haciz talebinin reddine dair karar verilmesi üzerine, HMK.'nun 391/2 maddesine uygun olarak, gerekçeli karar yazılmamış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, ihtiyati hacze itiraz eden (davalılar) vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, ihtiyati haciz talebinin reddine dair karar verilmesi üzerine, HMK.'nun 391/2 maddesine uygun olarak, gerekçeli karar yazılmamış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, ihtiyati hacze itiraz eden (davalılar) vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihtiyati hacze itiraz eden (davalılar) vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Bir dava içerisinde ihtiyati tedbir ve/veya ihtiyati haciz talebinde bulunulması veyahut yine bir dava içinde ve bu yolda verilmiş ihtiyati tedbir ve/veya ihtiyati haciz kararlarına itiraz edilmesi halinde, bu gibi istemlerin reddine dair kararlar “ara kararı” niteliğinde olup bu nitelikteki ara kararlarının eğer infazı söz konusu değilse gerekçeli karar formatında yazılmasına gerek yoktur. HMK’nın 391/2. maddesi ihtiyati tedbir talebinin kabulü haline, bir diğer söyleyişle infazı gereken ihtiyati tedbir kararlarına ilişkin olup ancak bu nitelikteki kararlarda bulunması zorunlu unsurlara işaret eden bir yasa maddesi niteliğindedir. Bu nedenle, ihtiyati haciz kararına itiraz üzerine verilen istemin reddine ilişkin ara kararları bakımından da söz konusu yasa hükmünün geçerli olduğu kabul edilemeyeceği gibi bu gibi kararlar usule veya esasa ilişkin nihai karar mahiyetinde bulunmadıklarından HMK’nın 294 ve 297. maddesindeki “hüküm” niteliğindeki kararlarda yer alması gereken unsurların bu nevi ara kararlarında da bulunması gerektiğinden söz edilemez.. Keza, HMK’nın Uygulama Yönetmeliği’nde de, bu nitelikteki kararlar bakımından, Daire çoğunluğunun aradığı nitelikte bir format öngörülmemiştir. İİK’nın konuyla ilgili 265. maddesinde de bu yolda bir zorlayıcı hüküm bulunmamaktadır.

Elbette ki, Anayasa’nın 141/3. maddesi uyarınca mahkemelerin verdiği her türlü kararın ve bu arada somut olayımızda olduğu gibi ihtiyati hacze itirazın reddine ilişkin ara kararlarının da gerekçe taşıması gerekir. Yargıtay’ın müstakilen temyiz yolu açık bulunan ara kararı niteliğindeki bu gibi kararlar üzerindeki temyiz incelemesinin de söz konusu ara kararında da yer alması gereken işbu “gerekçe” üzerinden gerçekleştirilmesi gerekli ve yeterlidir. Öte yandan, somut dava bakımından, temyize konu edilen söz konusu ara kararı taraf vekillerinin yüzüne karşı tefhim ve tevdi edilmiş bulunmakla, Tebligat Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca tebliğ işleminin de gerçekleştirilmiş olduğu ortadadır.

Tüm bu yasal, gerektirici ve mantiki nedenler karşısında, Dairemiz çoğunluğunun temyize konu kararın gerekçeli karar formatında yazılması gerektiği yolundaki bozma gerekçesine katılmayı olanaklı görmüyorum. Ancak, mahkemece verilen ihtiyati haciz kararına itirazın reddine dair ara kararının Anayasa’nın 141. maddesine uygun bir gerekçe taşımadığı, mahkemece itirazın reddine yönelik olarak gösterilen gerekçenin yasanın aradığı anlamda yeterli, doyurucu ve geçerli bir gerekçe olarak kabulünün mümkün olmadığı kanısında olduğumdan, istemin reddine dair kararın bu nedenle bozulması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/19664, Karar No: 2015/11001, Tarih: 17.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19664 E.  ,  2015/11001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Hastanesinde 08.07.2009 tarihinde, katılanın, beyin cerrahı olan doktor sanık ... tarafından bel ve bacak ağrıları sebebiyle ameliyat edildiği, katılan vekili, 07.06.2010 tarihli dilekçesiyle, yapılan ameliyatın hatalı olması sebebiyle müvekkilinin % 64 oranında malul kaldığını ve bu nedenle ameliyatı yapan sanık doktor ile sorumluluğu tespit edilecek diğer hastane personelinden şikayetçi olduklarını iddia etmiş, bu iddia üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı; iddia olunan eylemin takibi şikayete bağlı taksirle yaralama suçu kapsamında bulunduğu ve 6 aylık yasal şikayet süresinin dolmasından sonra şikayetçi olunduğu gerekçesiyle 23.06.2010 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, verilen bu karara yapılan itiraz üzerine inceleme merci olan ... Ağır Ceza Mahkemesi 2010/1196 D.iş sayılı ve de 26.08.2010 tarihli kararı ile iddia olunan eylemlerin bilinçli taksirle işlenme ihtimaline binaen 5237 Sayılı Yasanın 89/5. maddesi gereğince itirazın kabulüne karar verilmesi üzerine incelemeye konu dava açılmış ise de,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bilinçli taksirle işlenmediği anlaşılan sanıklara atılı taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, şikayet süresinin de TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca 6 ay olduğu, 08.07.2009 tarihinde yapılan ameliyat nedeniyle, katılan vekili, katılanın % 64 oranında özürlü kaldığı iddiasıyla, 07.06.2010 tarihli dilekçeyle şikayette bulunmuş ise de, dosya içerisinde mevcut, katılana ait, ....Hatanesi'nin 03.11.2009 tarihli özürlü sağlık kurulu raporu doğrultusunda, öğrenme tarihinin 03.11.2009 tarihi olduğunun kabulü karşısında da, yasal 6 aylık süre geçtikten sonra tespit edildiği anlaşıldığından, yasal süresinde yapılmayan şikayet nedeni ile, davanın, TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1792, Karar No: 2010/5072, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1792 E.  ,  2010/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Mahallesi 630 ada 59 parsel sayılı 23821,46 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmazın Hazineye ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahale etmiştir. Mahkemece, Hazine ve Orman Yönetiminin davasının reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasanın 4.maddesi ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. Maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, taşınmaza komşu 630 ada 60-61 ve 62 sayılı parsellerin hali arazi niteliği ile tespit görüp kesinleştiği, doğu yönünde bulunan taşınmazların ise orman parseli olarak tespit edildiği, hükme esas alınan 17.06.2009 tarihli bilirkişi raporuna ekli memleket haritasında (A) ve (B) kısımlarının bitişikteki hali arazi olarak tespit gören parsellerle aynı görünümde olduğu, keza memleket haritasında da bitişikteki orman parseli ile aynı konumda olduğu, amenejman planında bozuk baltalık olarak belirlendiği, eylemli durumu ve konumuna göre taşınmazın bitişikteki hali arazi ve orman parselinden ayırtedici bir unsur görülmediği, bitişikteki orman parseli ile aynı özellikte ve devamı niteliğinde olduğu, bu özellikleriyle zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gözönünde bulundurularak Hazine ve Orman Yönetiminin davasının bu bölümler yönünden (... ve orman bilirkişi rapor ve krokilerinde (A) ve (B) işaretli bölümler) kabulü gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 14/04/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/661, Karar No: 2021/1613, Tarih: 25.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/661 E.  ,  2021/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 13/11/2008 gününde verilen dilekçe ile işyeri sigorta sözleşmesi nedeniyle rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Mahkemenin gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 13/11/2008 tarihi olarak yazılması gerekirken, 02/03/2018 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Davacı vekili, müvekkil şirkete işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan mobilya mağazasında bulunan eşyaların dahili su hasarı nedeni ile zarar gördüğünü, zararın işyerinin üst katında bulunan Öğretmenevine ait lokalde açık bırakılan sudan kaynaklandığını, İlçe Özel İdaresinin Öğretmenevinin maliki (BK 58), diğer davalının ise lokali işleten olduğunu (BK 41), malikin kusursuz sorumluluk ilkesi, diğerinin de haksız fiil sorumluluğu kapsamında sorumlu olduğunu belirterek oluşan zarar için müvekkili tarafından sigortalıya 02/01/2008 tarihinde ödenen 6.675,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın husumetten reddi gerektiğini, mülkiyetlerinde olan öğretmenevinin Milli Eğitim Müdürlüğüne kiralandığını, ayrıca dava tam yargı davası olmakla görev yönünden de reddi gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., sözkonusu yerin bayanlar tuvaleti olup kiralamış oldukları lokalin dışında kaldığını ve anahtarının Öğretmenevi Müdürlüğünde olduğunu, kira sözleşmesi haricinde kullanıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın, davalı ... yönünden husumet yokluğu sebebiyle, davalı ... yönünden ise davalının haksız fiil sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta sözleşmesi nedeniyle rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, davalı ... yönünden husumet yokluğu sebebiyle, davalı ... yönünden ise davalının haksız fiil sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta sözleşmesi nedeniyle rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden; mahkemenin 2008/426-2011/207 karar sayılı davanın, davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... yönünden reddine dair ilk kararının, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2012/11774 - 2013/11868 sayılı ilamıyla; "...davalılardan İl Özel İdaresine ait yerin lokal olarak işletilmek üzere diğer davalıya kiraya verilmiş olması nedeniyle 1959 tarihli İBK'nın somut uyuşmazlıkta uygulama yerinin mevcut olmamasına göre davacı ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle,... öncelikle aralarında inşaat mühendisi bir bilirkişinin bulunduğu bilirkişi kurulundan hasarın nedeni hususunda rapor alınmak, zararının kusur sorumlusu olan kiracı davalı ...'ın mı, yoksa BK'nun 58'nci maddesi uyarınca objektif özen sorumlusu olan diğer davalının sorumlu olduğu bir nedenden mi ileri geldiğini tesbit etmek ve buna nazaran davacının tazminat talebini karara bağlamaktır. Anılan hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile ve davalı ... İdarenin kusur sorumlusu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmeyerek kararın davacı ve davalı yararına bozulmasına..." karar verilmiş, Mahkemenin 2014/372-2014/556 sayılı ikinci kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş, hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine bu defa da Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2015/17731- 2017/5800 sayılı ilamıyla; "...davaya bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu" gerekçesiyle kararın bozulduğu, bozma kararı üzerine Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/209 esas, 2017/265 karar sayılı ilamıyla Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanında olduğundan davanın usulden reddine karar verildiği ve iş bu dosyadaki esası alarak yargılamaya devam edildiği, her iki davalı yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı ve dosyanın anlatılan bütün bu gelişimi yönünden; davalı ... açısından davanın kabulü üzerine hükmü inceleyen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce sair temyiz itirazlarının reddiyle zarar kapsamı belirlenmek üzere araştırmaya yönelik olarak bozma kararı verildiği, mahkemenin ikinci kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen kararın sadece davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği ve bu defa da Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nce kararın görev yönünden bozulduğu, davacının verilen bu karara karşı temyiz itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, davalı ... İdaresi açısından verilen husumetten ret kararının bu davalı açısından kesinleştiği, mahkemece verilen son kararla bozma kararlarına uygun olarak davanın, davalı ... yönünden husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verildiği, davalı ... yönünden ise davalının haksız fiil sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedildiği anlaşılmıştır.

11. Hukuk Dairesi'nin araştırmaya dair yaptığı ilk bozma sonrası aralarında inşaat mühendisinin de bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinden alınan 06/06/2014 tarihli bilirkişi raporuyla;"... davaya konu zararın davalı ...'in lokal olarak kiraladığı kattaki su musluğunun açık bırakılmasından kaynaklandığı..." yönünde görüş belirtildiği mahkemece davanın bu davalı yönünden kabulüne dair verilen kararın ise 17. Hukuk

11. Hukuk Dairesi'nin araştırmaya dair yaptığı ilk bozma sonrası aralarında inşaat mühendisinin de bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinden alınan 06/06/2014 tarihli bilirkişi raporuyla;"... davaya konu zararın davalı ...'in lokal olarak kiraladığı kattaki su musluğunun açık bırakılmasından kaynaklandığı..." yönünde görüş belirtildiği mahkemece davanın bu davalı yönünden kabulüne dair verilen kararın ise 17. Hukuk

Dairesince esası incelenmeksizin görev yönünden bozulduğu, bozma kararı sonrasında inşaat mühendisi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 27/08/2018 tarihli bilirkişi raporuyla; "... davalı ...'in bağımsız bölüm kat irtifakı kurulan ve ayrılamaz bir mülkiyet olan ilçe tapu müdürlüğünde bulunan kat mülkiyeti listesine ve mimari projesine göre tek bir tapu senedi ile tapu sicil kaydı olan taşınmazı kiraladığı dosyaya sunulan kira sözleşmesinde ise ayrı bir minha şerhi düşülmeden taşınmazın kullanım hakkını, bakım ve temizliğinin sözleşmeye tabi olarak yükümlülükleri de kabul ederek imza altına aldığı, mimari kat mülkiyeti projesinden alınmış kat planında ise erkek ve bayan wc alanlarının yan yana bulunduğunun gözlemlendiği, davalının sözleşmeye tabi sorumluluğunu tam yerine getirmediği, ilçe itfaiye ekibi, bilirkişi tespit keşiflerinde ve ekspertiz raporunda hesaplandığı üzere 02/01/2008 tarihi itibariyle belirlenen 6.678 TL zararın kendisi tarafından da uygun görüldüğü..." yönünde görüş bildirildiği ancak mahkemece verilen son kararla bozma öncesi alınan 06/06/2014 tarihli bilirkişi raporu ve bozma sonrası alınan 27/08/2018 tarihli bilirkişi raporuna aykırı olarak değerlendirmeler yapılarak; "... zararın öğretmenevinin birinci katında bulunan bayanlar tuvaletinden akan su nedeniyle oluştuğu, aynı katta davalı ...'in işlettiği lokalinde bulunduğu, bayanlar tuvaletinin Öğretmenevinin işletiminde olduğu, mimari proje incelendiğinde aynı katta idare binası, kütüphane, yemekhane, mescit ve lokalin bulunduğu, bu kattaki yerlerden yararlanan herkesin tuvaletleri kullanabileceği, lokali belli bir süreyle 11/09/2007 tarihli sözleşme çerçevesinde işleten davalı ...' in sözleşmede tuvaletlerin temizliğinden sorumlu olduğuna yönelik herhangi bir madde bulunmadığı, davalının müşterilerinin erkek olması ve söz konusu tuvaleti daha temiz kullanmaları için insiyatif alarak erkekler tuvaletini temizlediği, bu temizliği yapması nedeniyle bayanlar tuvaletinin temizliğinden sorumlu olmasını gerektirecek hukuki bir zorunluluk olmadığı bu nedenle davalının haksız fiil sorumluluğunun bulunmadığı" gerekçeleriyle davalı ... açısından davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan, aralarında inşaat mühendisinin de bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinden alınan 06/06/2014 tarihli bilirkişi raporu ve 27/08/2018 tarihli bilirkişi raporları denetime ve hüküm kurmaya elverişli olup, davaya konu zararın davalı ...'in lokal olarak kiraladığı kattaki su musluğunun açık bırakılmasından kaynaklandığı yönünde görüş bildirldiği anlaşılmakla, davalı ...'in işlettiği lokalin zararın doğmasına neden olan katta bulunduğu, davalının sadece erkek wc.'sinin temizliğinin yapıldığına dair savunması dosya kapsamına uygun olmayıp bilirkişi raporlarıyla hesaplanan zarar kapsamından sorumlu olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya geri verilmesine 25/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.