muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/298, Karar No: 2015/6224, Tarih: 23.06.2015

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurul raporunda; çekişmeli taşınmazın % 20 ilâ 30 arasında değişken bir topografik yapıya sahip olduğu, alan üzerinde doğal olarak yetişmiş 40-50 yaşlarında baltalık meşe ve yaban armudu bulunduğu, 5-6 yıldır kendi haline terk edildiği, 1958 ve 1985 yılları memleket haritalarında yapraklı ağaç ve çalılık rumuzlu ormanlık alanda, 1951 yılı hava fotoğrafında ise genç yapraklı orman ağaçlarının gözüktüğü, etrafının Devlet ...ı ile çevrili olduğu, orman bütünlüğü içinde bulunduğu, orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Çekişmeli taşınmazın batısı, kuzeyi ve güneyi Devlet ...ı ile çevrili olup, doğusunda bulunan taşınmazda hükmen orman olmuştur. Bu durumda; çekişmeli taşınmaz orman bütünlüğü içinde yeraldığı gibi eski tarihli resmi belgelerde de orman olarak gözükmektedir. Davalıların tutundukları Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydı kadastro çalışmaları sırasında dava dışı 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olup çekişmeli taşınmaz dayanak tapu kaydının miktar fazlası olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden davalılar adlarına tespit edilmiştir. Mahkemece; çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı ancak Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının miktarı ile revizyon gördüğü 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazların ... Yönetimi tarafından açılan davalar üzerine orman niteliği ile adına tescil edildikleri, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştikleri, davalıların dayandıkları Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının karşısında hukukî değerini yitirmediği, çekişmeli taşınmazın dayanak tapunun miktarı ile geçerli kapsamı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de tapu kaydı uygulaması yetersiz olduğu gibi biran için tapu kaydının çekişmeli yeri kapsadığı düşünülse dahi 4785 sayılı Kanun karşısında tapu hukukî değer taşımaz. 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Diğer taraftan, tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup bu yollarla ormandan yer kazanılamaz. Kaldı ki, orman bütünlüğü içinde bulunan taşınmazların 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan ... Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet ...ı olarak sınırlandırılmaları öngörülmüştür.

Bu durumda; mahkemece ... Yönetimi tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile çekişmeli taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yönünde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17886, Karar No: 2024/492, Tarih: 05.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17886 E.  ,  2024/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

.

Taraflar arasındaki 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca davalı adına yapılan, kadastro tespitinin iptali ile dava konusu taşınmazların Hazine adına orman vasfı ile tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.3402 ... Kanun'un Geçici 8 inci maddesi uyarınca dava konusu köyde yapılan çalışmalar sonucu 157 ada 13 parsel ... taşınmaz tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, davalının kullanımında bulunduğu beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Yörede 1994 yılında kesinleşen orman kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu kısım tümüyle orman sınırları içerisinde bırakılmış yapılan bu tahdide karşı süresi içinde dava açılmaması nedeniyle tahdit kesinleşmiştir.

2.Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili İznik ilçesi Boyalıca Mahallesinde 3402 ... Kanun'un Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 157 ada 13 parsel ... taşınmazın yörede 1994 yılında yapılan orman kadastrosu çalışmaları sonucu orman sınırları içerisinde bırakılmasına rağmen tarla vasfıyla Hazine adına tespitinin yapıldığını, davalı adına da kullanıcı şerhi verildiğini beyanla kesinleşmiş tahdit içinde kalan dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline ve orman vasfıyla Hazine adına tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bursa Kadastro Mahkemesi 19.01.2020 tarihli ve 2019/15 Esas, 2021/1 Karar ... kararında; "alınan bilirkişi raporunda taşınmazın A ile gösterilen kısmının 1994 yılından beri kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, ilk kadastro çalışmasında ormanlık sayılan çalılık olarak tespit edildiği, orman mevzuatı açışından şahıslar adına tespit yapılabilecek yerlerden olmadığı mütalaa ederek orman niteliği ile Hazine adına tescili gerekir görüşünün bildirildiği, tarım bilirkişinin 13 parselin krokide A ile gösterilen kısmının üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı, uzun zamandır işlenmediği, yabani ot ve böğürtlen bitkisi ile kaplı olduğunu, diğer kısımların 30-35 yaşlarında düzenli bakımları yapılan zeytin ağaçları ile kaplı olduğunu bildirdiği, bilirkişi kurulunun taşınmaza ilişkin uyguladıkları aşamalı hava fotoğrafları, memleket haritası, orman amenajman planı, orman kadastrosu haritaları bilirkişi kurulunu doğrular nitelikte olup, taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırlarında kaldığı, zilyetliğe uygun olmadığı, mevcut niteliğinin de çalılık halinde bulunduğu" gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli Bursa ili, İznik ilçesi, Boyalıca Mahallesi, 157 ada 13 parsel ... taşınmazın tutanağının iptaline, fen bilirkişisi Mehmet Tepe'nin 30/11/2020 tarihli raporunda A ile gösterilen 994,65m2'lik kısmın ayrılarak, yeni bir parsel numarası verilerek ve orman niteliği ile Hazine adına tespit ve tesciline, kalan alanın fen bilirkişisi raporunda belirlenen kalan alan ölçüsü ve diğer kayıtları ile birlikte tespit ve tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur

B.İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kadastro Müdürlüğünce Orman Bölge Müdürlüğüne yazı yazıldığını, Orman İşletme Müdürlüğü Kadastro ve Mülkiyet Şefliğinin yazısında çalışmalarda görevlendirilecek personele ilişkin görevlendirme yapıldığı, yazı ekinde Kadastro Müdürlüğünce herhangi bilgi ve belge gönderilmediğinin anlaşıldığını, yapılan incelemede Orman Kadastro Komisyonları marifetiyle kesinleştirilen orman sınırlarına ait bilgi, belge, zabıt ve haritaların gönderilmediği, çalışmaların kapsamında yer alan taşınmazların orman sınırları ile ilgili olmadığı değerlendirilerek sınırlandırma ve tespitlerin yapıldığını, müvekkili kurumca davacı İdareye yazılan yazılara cevap verilmeyerek davaya sebebiyet verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/501 Esas, 2021/1446 Karar ... kararında; dava konusu taşınmazın (A) bölümünün kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığı belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi gerekirken, idari işlem yoluyla oluşan kadastro tutanağının iptaline karar verilmesinin ve Hazinenin harçtan muaf olduğunun gözetilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.2 nci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda sözü edilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, taşınmazın orman vasfında olmadığı ve böylece İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve Kanuna aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kanun'un Geçici 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3402 ... Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1181, Karar No: 2018/26329, Tarih: 05.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1181 E.  ,  2018/26329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik ve İlaçlama Hiz. Org. Tur. İnş. Bil. ve Dan. Tic. Ltd. Şti. 'ye yükletilmesine, 05/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3724, Karar No: 2018/5877, Tarih: 01.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/3724 E.  ,  2018/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :(...)FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... (...) . Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.09.2015 tarih ve 2013/137-2015/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin ek karar davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.07.1965 tarihinde kurulan eğe, törpü, testere üretiminde önde gelen firmalardan olduğunu, "şekil + ... (Türk Malı)" markasının 6 ve 8. sınıflarda ... nezdinde tescilli olduğunu, davalının müvekkilinin markasını taklit etmek suretiyle ...'de üretimi yapılan düşük kaliteli ürünleri ithal ettiğini, 26.11.2013 tarihli antrepo beyannamesi muhteviyatı olarak 520 kap ... Cumhuriyeti’nden gelen testere ağzı cinsi eşyanın fiziki muayenesinde paketlerin üzerinde "..." markası ve "... SANAYİ A.Ş. Made in ..." ibarelerinin yer aldığının görüldüğünü, davalının bu ürünleri müvekkili şirketin ürettiği izlenimi vermek suretiyle müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, ürünlerin imhasını, şimdilik 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat tutarını 23.861,86 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ele geçirilen ürünlerin taklit olduğu, bu eylemin davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, davacının maddi zararının 23.861,86 TL olduğu, ayrıca davacı şirketin ticari itibarının zedelendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.000,00 TL manevi tazminat ve 23.861,86 TL maddi tazminatın 02.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiş; temyiz süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle mahkemece temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararı davalı temyiz etmiştir.

1- Mahkemece, gerekçeli karar davalının askerlik görevini yaptığı birliğe tebliğ edilmişse de, davalının tebliğ tarihinde terhis edilmiş olduğu, karar tebliğinin bu şekilde usulsüz olduğu anlaşılmakta olup, davalının tebligata muttali olduğunu bildirdiği 08.04.2016 tarihi esas alındığında davalının asıl kararı temyizi süresindedir. Yerel mahkemenin asıl kararın süresinden sonra temyiz edildiğine ilişkin 29.04.2016 gün, 2013/137 Esas ve 2015/122 Karar sayılı, ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile ek kararın bozulmasına ve ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle yerel mahkemece verilen 29.04.2016 gün 2013/137 Esas-2015/122 Karar sayılı ek kararın BOZULMASINA ve ortadan kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.332,73 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5514, Karar No: 2008/2970, Tarih: 06.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5514 E.  ,  2008/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16520, Karar No: 2013/29420, Tarih: 12.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16520 E.  ,  2013/29420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocukları 2000 doğumlu H. G.. ile 2005 doğumlu M. S..'in velayet hakkının davacı anneye verildiği, küçüklerin duruşmada beyanının alınmadığı ve velayet düzenlemesi hususunda uzman incelemesi yaptırılmadığı anlaşılmaktadır.

Kuşkusuz velayetin düzenlenmesinde çocukların üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce gelir. Çocuklardan H. G..2000 doğumlu olduğuna göre idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmenin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk tarafından çocuğun idrak çağında olduğu kabul edilen çocuklara adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Mahkemece bu çocuğa görüşü ifade etmesi olanağı tanınmamıştır. Öte yandan 2005 doğumlu Mustafa yönünden de uzman raporu alınmamıştır. Öyleyse, mahkemece yapılacak iş; çocukların olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayetleri ile ilgili tercihlerinin sorulması veya bu hususta uzman veya uzmanlardan rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocukların üstün yararının velayetlerinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve düzenleme yapılırken kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi de gözetilerek hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2007/11760, Karar No: 2011/35487, Tarih: 18.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/11760 E.  ,  2011/35487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 495/1, 59, 31, 33. maddeleri ile uygulama yapıldığında 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sonuçta sanık lehine olduğunun anlaşıldığı ve bu nedenle belirtilen hususların karar yerinde değerlendirilmemesinin sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif " veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,