muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2691, Karar No: 2023/2804, Tarih: 08.05.2023

4. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/91 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesi birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın ölümüne ilişkin duruşma açılarak gerekli inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra sanığın öldüğünün kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması ve Şebinkarahisar Adli Emanetinin 2020/142 sırasına kayıtlı 1 adet baltanın suçta kullanılmadığı anlaşıldığından sahiplerine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle hükmün bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanığın ölümü konusunda gerekli araştırma yapılmadan dosya üzerinden karar verilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması, müsadereye ilişkin hükmün hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 10.10.2022 tarihli ve 2022/2903 Esas, 2022/7750 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.07.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilerek ilk derece Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece bozma ilamı sonrası duruşma açılıp, katılan tarafın haberdar edilip, gerektiğinde nüfus müdürlüğüne müzekkere yazılarak mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanması gerekirken, Yargıtay bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde duruşma açılmaksızın tensiple karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

Maktulün sanığa baltayı vurmak suretiyle yaralanmasına sebebiyet verdiği Şebinkarahisar Adli Emanetinin 2020/142 sırasına kayıtlı 1 adet baltanın müsaderesine karar verilmiş ise de müsaderenin bir güvenlik tedbiri olması sebebiyle, bir eşyanın müsadere edilebilmesi için kasıtlı bir suçun işlenmesi veya suçta kullanılması zorunlu olmakla birlikte iddianame ile müsaderesinin de istenmesi gerektiği, maktul hakkında sanığa yönelik balta ile yaralamak suçundan açılmış bir kamu davasının bulunmadığı, sanığın da olay da baltayı kullanmadığı anlaşıldığından Şebinkarahisar Adli Emanetinin 2020/142 sırasında kayıtlı bir adet baltanın ölenin mirasçılarına iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin eksik incelemeye ve müsadereye yönelen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/91 Esas 2022/74 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4030, Karar No: 2010/6972, Tarih: 20.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/4030 E.  ,  2010/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 10.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, dava konusu taşınmazda, satın alma ve imar uygulaması neticesinde hisse sahibi olduğunu, taşınmazın davalıya tahsisi edildiğini , davalının bu yeri 2005 yılına kadar kullanmadığı, 2005 yılından sonra ise arsayı kullanamayacağı yönünde karar alınarak bu durumun davacıya tebliğ edildiğini, ancak buna rağmen taşınmaz üzerindeki müdahalesini sürdürdüğünü beyan ederek, tapu kaydı üzerine konulan tahsis şerhinin kaldırılmasına ve şimdilik 10.000 TL. ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, dava konusu olayın niteliği itibariyle idari yargının görevli olduğunu, davacının, taşınmazı davalıya tahsis edildiğini bildiği halde satın aldığı için kötü niyetli olduğunu beyan etmiştir.

Dosyada mevcut bilirkişi raporunun incelenmesinden, davacının hissesinin 667 metrekareye tekabül ettiği, bu alana 6 metrekareden 22 adet dükkanın sığabileceği, bu dükkanların 2005 yılından dava tarihine kadar getirebileceği ecrimisil tutarının 124.436 TL. olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, bilirkişi raporu aynen kabul edilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olu,p en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde öncelikle ecrimisil istenen ilk dönem için kira geliri üzerinden ecrimisil tutarı belirlenip, belirlenen bu miktara Toptan Eşya Fiyat Endeksinin tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere hesaplanan alacağın hüküm altına alınması gerekir

Somut olayda, davalı idare taşınmaz üzerinde kamulaştırma yapmadığı gibi, davacının taşınmazını kullanmasına da engel olmuştur. Bu nedenle davacı taraf, taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkını kazandığı tarihten itibaren ecrimisil talep etme hakkına sahip olacaktır.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ecrimisil hesabında hata yapılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerinde 21 adet dükkanın bulunduğu varsayılarak ecrimisil hesaplanmıştır.

Öyle ise mahkemece , bu işlerden anlayan uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak ve dava konusu taşınmazın boş arsa olarak bulunduğu gözetilerek, emsal taşınmazların ne şekilde kullanıldıkları ve ne kadar kira geliri getirdikleri de dikkate alınarak yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Öyle ise mahkemece , bu işlerden anlayan uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak ve dava konusu taşınmazın boş arsa olarak bulunduğu gözetilerek, emsal taşınmazların ne şekilde kullanıldıkları ve ne kadar kira geliri getirdikleri de dikkate alınarak yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28143, Karar No: 2019/112, Tarih: 07.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28143 E.  ,  2019/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 16.03.2011-14.09.2012 tarihleri arasında montaj ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe giriş tarihinin 16.04.2011 olduğunu, tüm ücretlerinin ödendiğini, iş akdinin 15.09.2012 tarihinde ve devamında işe gelmemesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, fazla çalışmanın olmadığını ancak istisnaen fazla çalışma yapıldığında ücretinin ibraname ile ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, T.C. Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, işveren tarafından davacıya ait imzasız ücret bordrolarının dosyaya sunulduğu ve bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuku olduğu, yine işverenin sunduğu maaş ödemelerine ilişkin bir kısım banka dekontlarında davacıya asgari geçim indirimi dahil bordrolarda yazılı net tutarın ödendiği anlaşılmaktadır.

Banka kayıtlarının tamamı dosyaya sunulmamış ve mahkemece de istenmemiştir. Bu nedenle mahkemenin asgari geçim indirimi alacağının ödenmediği yönündeki kabulü tamamen varsayıma dayalıdır.

Bu nedenle, mahkemece davacının tüm çalışma dönemine ilişkin banka kayıtları getirtilerek, asgari geçim indirimi ödemelerinin yapılıp yapılmadığı kontrol edildikten sonra talebin değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 07/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8171, Karar No: 2019/19094, Tarih: 24.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8171 E.  ,  2019/19094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde gündüz vakti sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte mağdura ait 1 adet kaynak makinesi, 1 adet matkap, 30 kg deterjan ve 50 metre kadar kabloyu çaldıkları, olaydan 3 gün sonra yakalandıklarında olayı ikrar ederek çaldıkları malzemeleri temyiz dışı sanık ...’ın evinin kömürlüğüne koyduklarını söyleyerek kaynak makinesi ile matkabın teslimini sağladıkları, kovuşturma aşamasında da mağdurun kalan zararını giderdikleri, mağdurun 21.05.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında; kısmi iade nedeniyle sanıkların cezalarında indirim yapılmasını kabul ettiğini belirtmesi karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesi yerine yazılı şekilde TCK’nın 168/2.maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’a sirayetine, 24/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8568, Karar No: 2021/2275, Tarih: 22.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/8568 E.  ,  2021/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında şantaj ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurenin annesi olan müşteki...’nün, aşamalarda verdiği ifadelerinde sanığın kendisini arayarak para istediğini beyan etmesi karşısında, müştekinin olay tarihinde kullandığı telefon numarası tespit edilip, sanık tarafından aranıp aranmadığı araştırıldıktan sonra şantaj suçu yönünden hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurenin aşamalarda olay tarihinde kendisi ile kardeşine ait telefonların sanık tarafından yağmalandığını belirtmesi nedeniyle mağdure ile kardeşine ait cep telefonlarının IMEI numaralarının belirlenmesinin ardından çalındığı iddia edilen telefonların suç tarihinden sonra kullanılıp kullanılmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki tutarsız beyanları, sanık ile mağdureye ait görüntü kayıtlarına göre cinsel ilişkinin rızayla gerçekleştiğini belirten 28.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2526, Karar No: 2012/3050, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2526 E.  ,  2012/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ve suçu bildirmeme suçundan sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan sanık ...'in mahkûmiyetine, diğer sanığın atılı suçtan beraatine dair Kütahya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2007 gün ve 2007/102 Esas, 2007/168 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdur ve annesi müştekinin 27.06.2007 tarihli duruşmada sanık ...'ten şikâyetçi olmamaları ve sadece sanık ... yönünden şikâyetinin ve katılma talebinin bulunması nedeniyle, mahkemece de sadece sanık ... hakkındaki kamu davasına katılmalarına karar verildiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2178, Karar No: 2018/6979, Tarih: 15.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2178 E.  ,  2018/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin suç tarihinde alkollü olmasından ötürü, hırsızlık suçunun nasıl işlendiğine ilişkin bir bilgisinin olmadığı, sanığın 05.05.2009 tarihli celsede alınan savunmasında, kardeşiyle birlikte olay günü alkollü olan müştekiyi evine götürdüklerini, alkollü olmasından ötürü müştekiye kızıp telefonu aldığını ve 25,00 TL karşılığında sattığını belirttiği olayda; sanığın tekrar dinlenilerek, telefonu nereden ve nasıl çaldığının şüpheye mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek, telefonu müştekinin üzerinden alması durumda eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen suça; müştekinin üstü dışında, fakat bina veya eklentileri içinden çaldığının tespit edilmesi durumunda ise aynı Kanun'un 142. maddesinin mülga 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen suça vücut vereceği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve suçun hatalı olarak nitelendirilmesi,

2-Müştekinin kendisine ait olan cep telefonun kaybolması sebebiyle Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ettiği, ilgili GSM operatöründen gelen yazıda suça konu telefonun olaydan bir gün sonra sanık ... tarafından kullanıldığı, telefonu en son kullanan kişinin ise ... olduğunun belirtildiği, bunun üzerine ...'ün 18/02/2009 tarihinde alınan ifadesinde telefonu .... isimli iş yerinden 35,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği ve telefonu kendi rızasıyla Cumhuriyet Başsavcılığı'na vererek müştekiye teslimini sağladığı olayda, sanık her ne kadar 05.05.2009 tarihli celsede telefonun müştekiye iadesini sağladığını ve telefonu sattığı kişi olan ....'un zararını giderdiğini belirtse de, ....'un aynı celsede alınan ifadesinde, zararının sanık tarafından karşılandığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı, ayrıca söz konusu telefonun sanık tarafından değil, ilgili GSM operatöründen gelen iletişim kayıtları üzerine telefonun en son kullanıcısı olduğu belirlenen ...'e ulaşılarak, ...'ten teslim alındığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; dosya arasında bulunan 17.01.2009 tarihli ''....'' seri ve sıra numaralı faturaya göre suça konu telefonun 57,00 TL olması karşısında, sanık hakkında her ne kadar ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK’nın 145. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Bozmadan önceki 8,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle ve ayrıca 16/01/2014 tarihli hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.