muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4044, Karar No: 2019/165, Tarih: 09.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/4044 E.  ,  2019/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

08/01/2010 tarihli tutanak içeriği, sanığın suç konusu esrarı hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen ... ile birlikte Iğdır’dan aldıklarını, otobüs ile Kars’a dönerken ...’in polislerce yakalanması üzerine tren raylarının içine attığını, daha sonra da suç konusu esrardan kullanmak için alacak olan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen ...ile beraber attığı yerden alıp tekrar sakladıklarına yönelik soruşturma aşamasındaki beyanları, ...’ın savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup, aleyhinde delil bulunmadığı aşamada beyanlarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu da dikkate alınarak, TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle TCK’nın 188/3. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eylemin niteliği yanlış değerlendirilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/ son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13815, Karar No: 2020/3040, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13815 E.  ,  2020/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Suça sürüklenen çocuğun, CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 134/1, 31/3, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli, 2017/119-2017/638 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, yüklenen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle CMK’nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümün, suça sürüklenen çocuğun CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair hüküm ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 24.06.2019 tarihli, 2019/2966-2019/2717 sayılı ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümün, beraat hükmü ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin karar, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın, 2013 yılında facebook adlı sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanışıp, arkadaş olduğu mağdur ... tarafından kendisine gönderilen ve mağdurun yalnızca bel hizasına kadar görüntülenmiş olup, üzerinde sütyen bulunan fiziksel mahremiyetine ilişkin özel fotoğraflarını, 13.11.2014 tarihinde, whatsapp adlı uygulama üzerinden, sınıf arkadaşı olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk Kayra’ya göndererek, 5237 sayılı TCK’nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Özel hayatın gizliliği hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı olan haklardan olması nedeniyle şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin, kayden 10.06.1999 doğumlu olup, suç tarihi ve ilk derece mahkemesi tarafından duruşmada beyanının alındığı 25.05.2015 tarihi itibariyle 15 yaşından büyük, medeni hakları kullanmaya ehil ve özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiği iddia olunan katılan mağdur ...’ya ait olması karşısında, katılan mağdur ...’nın annesi olan şikayetçi ...’ın soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçtan dolayı doğrudan zarar görmediği ve katılan mağdur ...’ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10975, Karar No: 2007/566, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10975 E.  ,  2007/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak

değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday ve saman ürünlerinin İlçe Tarım Müdürlüğü verileri esas alınarak değerlendirme yapılması gerekirken, İl Tarım Müdürlüğü verilerine göre değerlendirme yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece kuru tarım arazilerinde buğday ve samanın İlçe Tarım Müdürlüğünün değerlendirme tarihi olan 2001 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin dosyaya getirtilip bilirkişi kurulundan yukarıdaki bozma gereğince ek rapor alınıp, raporun bozma gereğine uygunluğu denetlenerek ve kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3716, Karar No: 2017/7244, Tarih: 03.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3716 E.  ,  2017/7244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı 19/09/2005 tarihiyle aylık bağlanan 11/04/2011 tarihleri arasındaki dönem için toplam aylık ücretlerinin en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, 10/09/2005 tarihi ile 11/04/2011 tarihleri arasında hak ettiği yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın hükümde yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 14/08/1974 doğumlu olduğu, Maliye Bakanlığı Gelir İdare Başkanlığınca düzenlenmiş 18/08/2005 tarihli yazıda davacının çalışma gücünün %40 ını kaybettiği, 24/02/2005 den itibaren 3. derece engel indiriminden yararlanması gerektiğinin bildirildiği, davacının 31/05/2005 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurumca sigorta başlangıç tarihinin 01/06/1993 olduğu ve 15 yıllık hizmet süresini doldurmadığı gerekçesiyle tahsis talebinin reddedildiği, davacının 01/06/1993-24/10/2005 tarihleri arasında 3930 prim ödeme gün sayısının bulunduğu, ... 14. İş Mahkemesi'nin 2007/706 E.-2010/827 K. Sayılı dosyası ile davacının davalılar ...- ...'e ait işyerinde 10/09/1989 tarihinde bir gün süreyle hizmet aktiyle çalıştığının tespitine karar verildiği, kararın 21/05/2012 tarihinde onanarak kesinleştiği, davacıya 07/03/2011 tarihli tahsis talebi ile 01/04/2011 tarihinden itibaren % 40 engel oranı üzerinden 4880 prim ödeme gün sayısı ile 506 sayılı Yasanın Geçici 87/B maddesi gereğince aylık bağlandığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun'un 60/C-a maddesinde "Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce bu Kanunun 53 üncü maddesine göre malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya arızası bulunan ve bu nedenle malullük aylığından yararlanamayan sigortalılar, yaşları ne olursa olsun en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar”şeklinde düzenleme mevcuttur.

506 sayılı Kanun'un 60/C-a maddesinde "Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce bu Kanunun 53 üncü maddesine göre malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya arızası bulunan ve bu nedenle malullük aylığından yararlanamayan sigortalılar, yaşları ne olursa olsun en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar”şeklinde düzenleme mevcuttur.

506 sayılı Kanun'un 60/C-b maddesinde " Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onsekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, III. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4400 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar. "

506 sayılı Kanun'un Geçici 87/-b maddesi 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 60 ıncı maddesinin (C) bendinin (b) alt bendinde yapılan değişikliğin uygulanmasında; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte; 9 yıldan fazla 12 yıldan az sigortalılık süresi bulunup III. derece sakatlığı olanlar 16 yıl sigortalılık süresi ve 3760 gün Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 60. maddesinin H bendi uyarınca yaşlılık aylığından yaralanmak için sigortalının işten ayrılması ve yazılı istekte bulunmasının şart koşulmuştur.

Somut olayda, ... 14. İş Mahkemesi'nin 2007/706 E.-2010/827 K. Sayılı dosyası ile davacının davalılar ...-...'e ait işyerinde 10/09/1989 tarihinde bir gün süreyle hizmet aktiyle çalıştığının tespitine karar verilmiş olup 14/08/1974 doğum tarihli davacının sigortalılık başlangıç tarihi 14/08/1992 tarihidir. 31/05/2005 tahsis talep tarihi itibariyle davacının 12 yıl 9 ay 7 gün sigortalılık süresi bulunmakta olup , yukarıda anlatılan yasal düzenlemelere göre yaşlılık aylığına hak kazanamamaktadır. Bu tarihten sonra 07/03/2011 tarihinde yaşlılık aylığı talep etmiş olup davalı Kurumca davacıya 01/04/2011 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Mahkemece yeni bir tahsis talebi bulunmamasına rağmen davacının 31/05/2005 tarihli tahsis talebine istinaden işten ayrılma tarihini takip olan aybaşı olan 01/10/2010 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna itibar ederek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10062, Karar No: 2014/8073, Tarih: 25.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10062 E.  ,  2014/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/30805

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/569 (E) ve 2012/1002 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 21.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21531, Karar No: 2023/9667, Tarih: 02.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21531 E.  ,  2023/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/77 E., 2020/471 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/471 Karar sayılı kararının, şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75 inci maddesindeki "71 ve 72 nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeye göre, şikâyetçi vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanunî şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28620, Karar No: 2020/12680, Tarih: 20.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/28620 E.  ,  2020/12680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... ... Belediye İnş. Temizlik Ltd.Şti personeli olarak diğer davalı ... bünyesinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davalı ... ... Belediye İnş. Temizlik Ltd.Şti'nin ... Belediyesi tarafından Türk Ticaret Kanunu hükümleri çerçevesinde kurulmuş bir belediye şirketi olduğunu, işin tüm sevk ve idaresinin ... tarafından yürütüldüğünü, davalıların talep edilen alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu beyan ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının hiçbir zaman ... Belediye Başkanlığında çalışmadığını, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı şirket vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının istifaya zorlanması gibi bir durumun söz konusu olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davacının brüt 5.468,20 TL ücret alacağının davalılardan tahsiline dair hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan 07/03/2016 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacıya son iki yılda yapılması gereken toplam ödeme tutarı hesap edilmek ve davacının banka hesap hareketleri incelenmek suretiyle davacının bakiye 5.468,20 TL ücret alacağı bulunduğu sonucuna varılmıştır. Ancak davalı ... ... Belediye İnş. Temizlik Ltd.Şti şirketi vekili 29/03/2016 tarihli dilekçe ekinde muavin defteri kayıtları ile maaş ödeme dekontları sunarak davacının ödenmeyen ücret alacağı olmadığını savunmuştur. Bu kayıtların bir kısmı ödeme belgesi niteliğinde olup, Mahkemece ödeme belgeleri ile ilgili olumlu veya olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır. Ayrıca, davacının özlük dosyasında bazı aylara ilişkin ücretlerinin annesinin hesabına aktarılmasını talep ettiğine ilişkin dilekçe örnekleri bulunmakta olup, üçüncü şahısların banka hesabına yapılan ödemeler bulunduğu da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece her iki yönden gerekli araştırma ve inceleme yapılmalı, davalı tarafça sunulan tüm ödeme belgeleri ile davacının özlük dosyası içindeki talep dilekçeleri titizlikle incelenerek, davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık davacının ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasındadır.

Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, hükme esas alınan rapor denetime elverişli değildir. Bilirkişi raporunun ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ilgili bölümünde “tanık ..., 16.03.2012-18.07.2013 tarih aralığına ilişkin bilgi sahibidir. Milli bayramlarda çalıştıklarını belan etmiştir. Tanık ...’ın mahkememizde benzer davası olduğundan diğer delillerle örtüştüğü oranda beyanına itibar edilmiştir” denildikten sonra her yıl için 5,5 gün üzerinden ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanmıştır. Davacının hangi ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, hangilerinde çalışmadığı hususu rapordan denetlenememektedir. Denetlenemeyen rapora göre hüküm kurulması hatalıdır.

Diğer taraftan dosyada gün olarak tutulan puantaj kayıtları mevcut olup, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ispatında bu kayıtlara neden itibar edilmediğinin açıklanmaması da bir başka hatalı yöndür.

Diğer taraftan dosyada gün olarak tutulan puantaj kayıtları mevcut olup, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ispatında bu kayıtlara neden itibar edilmediğinin açıklanmaması da bir başka hatalı yöndür.

Açıklanan yönler dikkate alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.