muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16759, Karar No: 2012/28899, Tarih: 18.12.2012

Davacı su abonesi olabilmek için 4572 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini,mekanik sayaç yerine kartlı sayaç takıldığını belirterek ödediği bedelin haksız olduğunu belirterek ödediği bedelin iadesi ve kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılmasına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.Hukukçu Selda Akgül tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının abone olduğu binanın iskan tarihinin daha önce olduğu gerekçesiyle kanal katılım ve şebeke bedeli istenemeyeceği belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davacının, davalı kuruma ödediği 4572,00 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Oysa aynı yerle ilgili olarak Dairemizin 2012/ 21964 esas sayılı dosyasında hukukçu bilirkişi Serpil Ejder tarafından davacının 1.873,57 TL ödemesi gerektiği belirlenmiştir. O halde mahkemece bilirkişi raporları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı, davacının ödemesi gereken miktarın tespiti hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davacı,28.01.2010 tarihinde meskenine su abonesi olduğunu, mekanik sayaç yerine zorunlu olarak kartlı sayaç taktırıldığını belirterek kartlı sayaç yerine mekanik sayaç taktırılmasına karar verilmesini istemiştir. ASKİ Tarifeler 2012/16759-28899

2-Davacı,28.01.2010 tarihinde meskenine su abonesi olduğunu, mekanik sayaç yerine zorunlu olarak kartlı sayaç taktırıldığını belirterek kartlı sayaç yerine mekanik sayaç taktırılmasına karar verilmesini istemiştir. ASKİ Tarifeler 2012/16759-28899

Yönetmeliği'nin 12.maddesinde yeni abonelikler için mekanik veya kartlı sayaç kullanımı hususunda idareye taktir hakkı tanınmış ise de, idarenin bu taktir hakkı kullanırken objektif iyiniyet kurallarına uygun davranması zorunludur. Elektrik, doğalgaz, su termal enerji, gibi mal ve hizmetlerin kullanım bedellerini belirlemeye yönelik ölçülmesinde gelişen teknolojinin kullanılması ve adaptasyonun gerekeceği hususunda duraksama olmamalıdır. Dairemizin emsal kararlarında da vurgulandığı üzere; davalı idarenin tüketicileri böyle bir zorunluluğu tâbi kılmasında maddi ve yasal bir dayanağın bulunmadığı, esasen kartlı sayaç zorunluluğunun, kaçak kullanıma ilişkin usulsüzlükleri önlemeye yönelik olduğu, ancak bu değişikliğin tatbikatta usulsüz kullanımı önlemeye yeterli olmadığı gibi bunun tüketici açısından yeni bir külfet durumuna geldiği, değişikliğin beklenen faydayı sağlayamayacağı kanaatine varılmıştır. Kaldı ki, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 5/3. maddesinde: “Aksine bir teamül, ticarî örf veya âdet yoksa, satıcı bir mal veya hizmetin satışını o mal veya hizmetin kendisi tarafından belirlenen miktar, sayı veya ebat gibi koşullara ya da başka bir mal veya hizmetin satın alınmasına bağlı kılamaz.Diğer mal satışı ve hizmet sağlama sözleşmelerinde de bu hüküm uygulanır.” Düzenlemesi getirilmiştir. Davalı idarenin kartlı sayacı zorunlu tutması, 4077 sayılı Yasanın anılan ve emredici nitelikte bulunan bu hükmüne de açıkça aykırılık teşkil etmektedir.Bu sebeplerle, giderleri davacı tarafından karşılanmak koşuluyla, mekanik sayaç veya kartlı sayaç seçimi hususunun davacının muhtariyetinde bulunduğundan kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılmasına karar verilmesi gerekirken buna ilişkin talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına,ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1984, Karar No: 2014/10125, Tarih: 08.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1984 E.  ,  2014/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Acıpayam Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2010/515-2013/481

Davacı, murisinin iş kazasından doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı M.. A..'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden eşi nedeniyle, kısmi davada maddi tazminatın kesinleştiğinden bahisle ek dava ile bakiye maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısmi davada belirlenen gerçek zarardan Kurumca bağlanan gelirlerin Ocak 2014 ödeme dönemine kadar geçerli peşin değeri düşülerek, maddi zararının sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından bahisle maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece maddi tazminata hükmedilirken, Dairemizin önceki uygulamaları doğrultusunda sigorta tahsisleri tüm peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle istemin kısmen reddine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.”hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.”hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”.Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır. Hal böyle olunca da 01.07.2012 tarihinden sonra yargılaması süren tüm davalarda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, inceleme ve araştırma yapılması, ancak kesinleşen olguların ve usuli kazanılmış hakların göz önünde tutulması gerekir. Somut olayda kısmi davada kesinleşen hesap raporundaki maddi zarar turarından Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri düşülerek ek davadaki maddi tazminat isteminin belirlenmesi gerekirken, Ocak 2014 ödeme dönemine kadar geçerli tüm peşin sermaye değeri düşürülerek maddi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,

O halde davacının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine,

08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16900, Karar No: 2008/779, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16900 E.  ,  2008/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.05.2007 gün ve 2007/5384 - 5866 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi ile Dairemizin 18.05.2007 tarih 2007/5384-5866 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında .... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “... Yaylası’dır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup, davalı

taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...’ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava konusu 267 ada 51 parsel sayılı taşınmaz 16.08.1955 tarih 8 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1953/131-20 sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazine’nin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Ancak; Dairemizin onama kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak

sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre, olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.05.2007 tarih ve 2007/5384-5866 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4859, Karar No: 2024/2170, Tarih: 04.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/4859 E.  ,  2024/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/183 E., 2023/39 K.

HÜKÜM/KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının en son net 1.800 TL ücret ile davalıya ait gazetede sayfa sekreteri olarak Pursaklar matbaasında çalıştığını , fazla mesai adı altında ayda 150,00 TL yol parası, 230 TL yemek tichket ve 199,99 TL AGİ ödendiğini, 03.03.1999' dan 30.04.2017'ye kadar çalıştığını, 01.01.2008'den itibaren ücretin bir kısmının bankaya yatırıldığını kalanın ise yazı işleri müdürü ... tarafından yine bankaya ödendiğini, elden yapılan ödemelerin bu şekilde gerçekleştiğini, davacı hesabına yatan paranın tamamının davacının kalan ücreti olmadığını bir kısmının da diğer çalışan ...'ya ait olduğunu...'un yatırdığı parayı çeken davacının Rasim in payını verip kalanı kendisinin aldığını , bu şekilde her ikisinin de bakiye ücret alacaklarının ödendiğini, bu ödemelerin SSK primlerine dahil edilmediğini, Ocak 2011 e kadar bu uygulamanın sürdüğünü, bu tarihten sonra gerçek ücretlerin kayıtlara yansıtıldığını belirterek 01.01.2008-01.01.2011 döneminde net prime esas kazancın 1.100 TL olduğunun tespiti eksiklerin buna göre tamamlattırılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde bahsi geçen...'un yazı işleri müdür olmadığını, sayfa sekreteri olarak çalıştığını, Rasim'in ise halen çalışmaya devam eden reklam bölümünde görevli birisi olduğunu, SGK'nın ihbar olunan değil taraf olarak davada yer alması gerektiğini, hak düşürücü sürenin dolduğunu, iddia edilen ücretin senetle ispat sınırları üzerinde ise belge ile ispatlanması gerektiğini, bunun aksine tanık dinlenmesine muvafakatları olmadığını, imzalı ücret bordroları bulunduğunu emsal kararlara göre davanın reddi gerektiğini alınan ücretlerin net olarak yansıtıldığını...'un yaptığı havalelerin de işveren ya da ücretler ile ilgisi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili; yetki, süre, zaman aşımı itirazında bulunmuş davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekili; yetki, süre, zaman aşımı itirazında bulunmuş davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.12.2019 tarihli ve 2017/190 Esas, 2019/381 Karar sayılı kararıyla; davacının davasının kabulü ile davacının 01.01.2008-01.01.2011 döneminde davalı iş yerinde geçen çalışmaları bakımından prime esas kazancının net 1.100 TL olduğunun tespitine, eksiklerin tamamlanması ile ilgili talep idari işlem niteliğinde olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2020/439 Esas, 2021/1598 Karar sayılı kararıyla; davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire bozma ilamında; eldeki davada; mahkemece davacının davalı işyerinde çalışmadığı hatta dava dışı bir işyerinde çalıştığı dönemi de kapsar biçimde hüküm kurulduğu gibi, davacının imzalı bordrolarına karşın, her ay düzenli olmayan ve bir çoğu davacı adına da yatırılmayan, kime ve hangi sebeple yatırıldığı da irdelenmeyen bir takım banka ödemeleri esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup, bu kayıtlar esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesi kararı ile 01.01.2008-31.01.2008 dönemi talepten vazgeçildiğinden bozma ilamındaki bu dönem bildirimi yapan star matbaacılık aş ye husumet yöneltilmesi davaya katılımının sağlanması ile ilgili bozma gerekçesinin uygulanmasına artık olanak bulunmamaktadır, bu itibarla davacının talebi feragat sebebiyle reddedilmiştir. Bozma kararındaki diğer gerekçe ise kalan dönem için mahkememizce varılan sonucun dayanağı olan ve hükme de esas alınan banka ödemelerinin her ay düzenli olmadığı, bir çoğunun davacı adına yatırılmadığı, kime ve hangi sebeple yatırıldığı irdelenmemiş bir takım banka ödemelerinin esas alınarak hüküm kurulmasına ilişkindir. Mahkememiz bozma ilamının bu kısmına katılmamaktadır. Ekstreler incelendiğinde alınan bilirkişi raporunda da gösterildiği gibi ... tarafından dava konusu dönem açısından bakıldığında 03.01.2008 den başlayarak 7.ay dahil her ay düzenli 650 TL ödemenin bulunduğu 9.ayda 614 ve 620 TL olmak üzere iki ödemenin olduğu 11.ayda 410, 12.ayda 650, 12.ayda tekraren 640, 2009 yılı ocak ayında 180, şubat ayında 650, mart ayında 344 ve 180 + 180 olmak üzere 704 TL, 4,5,6,7.aylarda 650 şer TL, 10.ayda 830 TL, 2010 yılı Ocak ayında 180, Şubat ayında 440 TL, Nisan ayında 350 TL Temmuz ayında 350 TL, 9.ayda 350 TL, 10.ayda 445 TL, Kasım ayında 190 TL, Aralık ayında 95 TL nin ödendiği bu ödemelerin yapıldığı gün yada takip eden günde ise davacı hesabından ... adına ocak 2008' de 200, sonraki aylarda 300 er TL, Eylül 2008' de 566 TL, Aralıkta 590 TL ödemenin gözüktüğü, Ocak 2009' da davacı hesabında Rasim' in yol parası olarak 90 TL nin yatırıldığı, Şubat 2009' da davacının açıklamalı 300 TL (10 TL si kesilerek) gönderildiği, nisan 2009 da 300 TL maaş farkı yatırıldığı, 528 TL nin davacı tarafça havale edildiği, yine mayıs, ekim aylarında da 300 er TL nin maaş farkı olarak Rasim e havale edildiği yine ocak 2010 da ... 90 TL yol parası havalesinin gözüktüğü sabittir. Bazı aylarda ödeme yok ise de takip eden aylarda ... tarafından çift ödeme yapıldığı böylece davacı hesabına düzenli ve miktarları da çoğu zaman aynı tutarda bedellerin ödendiği, davacının da bu miktar içerisinden yine düzenli olarak ... ya genel olarak aynı rakamları havale ettiği bazı rakam farklılıklarının yıl sonu yada yıl ortasında maaş değişikliğinden kaynaklanmış olduğu, bazı ödemelerin maaş farkı bazı ödemelerin yol parası açıklaması ile yatırıldığı ortadadır. Yıllar içerisinde maaş değişkenlikleri sebebiyle yada 1 ay gününde ödenmeyen aylığın sonradan ödenmesi sebepli gecikmelerin düzen bozucu nitelikte ödemeler olduğu söylenemez. Yine ... tarafından yatırılan bazı ödemelerde maaş havalesi olduğu açıklamasının da bulunduğu ortadadır. Adı geçenlerden ... mahkememizde dinlenmiştir. Bu kişi aynı zamanda bordro tanığıdır, beyanında, davalıya ait star gazetesinde 2017 ye kadar çalıştığını, Ankara ile ilgili haberlerin tamamından sorumlu olduğunu, Ankara' da hiyerarşik yapıda 2