muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29613, Karar No: 2015/29512, Tarih: 22.10.2015

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8761, Karar No: 2022/4213, Tarih: 31.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8761 E.  ,  2022/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/11/2020 tarihli ve 2020/9032 soruşturma, 2020/9623 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, kararın kesin mahiyette olması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin mercii Manisa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/1040 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli 2019/44 esas sayılı suç duyurusu üzerine şüpheliler haklarında soruşturma izni verilmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; soruşturma sırasında, Manisa Büyükşehir Belediyesi görevlileri olan şüpheliler haklarında, Manisa Valiliği’nin 15/09/2020 tarihli ve 27 sayılı kararı ile 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerin Yargılaması Hakkındaki Kanunun 6. maddesi uyarınca soruşturma izni verilmemesine karar verildiği, söz konusu kararın müşteki sıfatı bulunan müteveffa Müştak Uğurhan’ın anne ve babası olan İbrahim Uğurhan ve Safiye Uğurhan veya müteveffanın eşi Edibe Uğurhan’a tebliğ edilmediği, anılan soruşturma izni verilmemesine dair kararın tebliğ edilerek sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 13.07.2021 gün ve 94660652-105-45-11087-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2021 gün ve 2021/94923 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

26.04.2018 tarihinde, sanık Nilay Erginer idaresindeki araç ile seyir halinde iken, orta refüj üzerinde ot temizliği yapan Manisa Büyükşehir Belediyesi Kent Estetiği Daire Başkanlığında çalışan üç işçiye çarparak ölümüne neden olduğu, sanık hakkındaki dosyanın yargılamasının yapıldığı Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ara karar ile Manisa Büyükşehir Belediyesi Kent Estetiği Daire Başkanlığı Park ve Bahçe Şube Müdürlüğü çalışanları şüpheliler ... ve ... haklarında suç duyurusunda bulunulduğu, 4483 sayılı yasa kapsamında kamu görevlisi olan ... ve ... hakkında, Cumhuriyet Savcılığınca Manisa Valiliği İl İdare Kurulu Müdürlüğünden “görevi kötüye kullanma suçundan” soruşturma izni istenildiği; Manisa Valiliği’nin 15/09/2020 tarihli ve 27 sayılı kararı ile 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerin Yargılaması Hakkındaki Kanun'un 6. maddesi uyarınca “görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma izni verilmemesine” karar verildiği, bu karara itiraz edilmeyerek kesinleştiği gerekçesi ile Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca 23/11/2020 tarih, 2020/9032 soruşturma, 2020/9623 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı, ölen Müştak Uğurhan’ın mirasçıları Edibe Uğurhan, İbrahim Uğurhan ve Safiye Uğurhan vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Manisa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/1040 değişik iş sayılı kararı ile “ kararın kesin mahiyette olması sebebiyle” karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla;

Ölen Müştak Uğurhan’ın mirasçıları Edibe Uğurhan, İbrahim Uğurhan ve Safiye Uğurhan vekili Av. Mustafa Yılmaz'ın Cumhuriyet Başsavcılığımıza hitaben verdiği dilekçesinde, her ne kadar şüpheliler ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan soruşturma izni istenmiş ise de, şüphelilere isnat edilen suçun TCK 85/2. maddesinde düzenlenen taksirle ölüme neden olma suçuna temas ettiği, soruşturma sürecinde gerek Manisa Valiliği İl İdare Kurulunda gerekse de Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen süreçte taraflara herhangi bir tebligatın ulaşmadığı ve bilgi verilmediği için, Manisa Valiliği İl İdare Kurul Müdürlüğü'nce verilen soruşturma izni verilmemesine dair kararın taraflara tebliğ edilmemiş olması nedeniyle bu kararın kesinleşmesinin usule uygun olarak gerçekleşmediği belirtilerek, Manisa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/1040 değişik iş sayılı kararının Kanun Yararına Bozulması talebinde bulunulduğu;

4483 sayılı Kanunun 9. maddesine göre “.. yetkili merci, soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine ilişkin kararın Cumhuriyet başsavcılığına, hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisine ve varsa şikayetçiye bildirir...” hükmü gereği, kararın taraflara bildirildiğine dair belgeye dosya ve Uyap üzerinde rastlanılmadığı, bu nedenle soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararın kesinleşmediği anlaşıldığından; soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararın müştekilere tebliğ edilmesi sağlanarak kesinleştirilmesi gerektiğinden; söz konusu kararın müşteki sıfatı bulunan müteveffa Müştak Uğurhan’ın anne ve babası olan İbrahim Uğurhan ve Safiye Uğurhan veya müteveffanın eşi Edibe Uğurhan’a tebliğ edilmediği, anılan soruşturma izni verilmemesine dair kararın tebliğ edilerek sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Manisa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/1040 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10528, Karar No: 2013/15136, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10528 E.  ,  2013/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörüldüğünden bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında pompajla sulama söz konusu olduğunda (münavebeye ve değerlendirmeye alınan ürünlerle ilgili) bu sulamanın gerektirdiği masrafların ilgili gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim giderlerine eklenmesi ve bunun net gelirden düşülmesi gerekirken, bilirkişi kurulu raporunda ve keşifte dava konusu taşınmazın pompajla sulandığı belirlendiğine göre sulama masraflarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim masraflarına eklenmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun karara esas alınması,

2-İrtifak hakkı tesisi amacıyla yapılan kamulaştırmalarda bedel tespiti, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesisinden sonraki değerleri arasındaki farktan ibaret olduğundan taşınmazın niteliğine göre tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin son fıkrası uyarınca, irtifak tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer kaybının oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak tesisi nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer kaybının oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji

nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durumun söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini geçmemesi gerektiği kabul edilmektedir.

nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durumun söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini geçmemesi gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın irtifak hakkı tesis edilmek suretiyle el atılan bölümü ve niteliği dikkate alındığında, uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde, irtifak değer kaybı oranının en fazla dava konusu taşınmaz yönünden %2.81 olması gerekirken, bu oranı %3 olarak kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8666, Karar No: 2019/7290, Tarih: 26.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8666 E.  ,  2019/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Madende bekçilik yapan sanığın olay günü ocakta bulunan kavatör, sondaj makinesi, jenaratör, hava kompresörü, dinamo, motorları, kömür bandı, mazot tank tabancası ve sayacı, akü şarj makinesi, iki takım çantası, 50 kg lik seyyar kantar, hidrafor, İveco kamyon arka çekici diferansiyeli, yıkama yağlama aracı takılı 1 adet kaynak makinesi gibi eşyaları yanında getirdiği araca yükleyerek alıp götürdüğü, bu suretle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, mağdur ve tanık beyanları, tutanaklar ile dosya kapsamından sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7074, Karar No: 2015/1317, Tarih: 03.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7074 E.  ,  2015/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi.

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve tapu kaydındaki şerhin terki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacılar vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 30.04.2009 günlü düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, taşınmazda inşaat yapılmasının bitişik 18 parsel malikleri ile sözleşme yapılması koşuluna bağlandığını, ancak anılan parselin bir kısım maliklerinin davacı arsa sahiplerine keşide ettiği 02.05.2012 günlü ihtarla , yüklenici ile sözleşme yapılmayacağının belirtildiğini ileri sürerek, ıslah talebi ile sözleşmenin feshi ile sözleşme şerhinin tapu kayıtlarından terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca 18 ve 19 numaralı parsellerde tefrik yapılarak kiracıların tahliyesi ve izaley-i şuyu davasının sonuçlanmasından sonra en geç 6 ay içinde yapı ruhsatı alınarak inşaata başlanacağını, izale-i şuyu davasının sonucunun beklenmeden sözleşmenin tek yanlı feshedilemeyeceğini, sözleşmenin ifasının imkansız hale gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sözleşme sonrası, sözleşmede bahsedilen 18 parseldeki ortaklığın giderilmesi için arsa sahiplerince yükleniciye verilen vekalete istinaden açılan izale-i şuyu davasının işlemsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği, anılan parselde pay sahibi olan ...mirasçılarının yüklenici ile sözleşme yapmayacaklarına ilişkin davacılara ihtarname keşide ettiklerinden taliki şartın gerçekleşmeyeceğinin anlaşıldığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 30.04.2009 günlü ve 10678 yevmiye no'lu sözleşmenin feshi ile tapudan terkinine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 30.04.2009 günlü 19 parsel sayılı taşınmaza ilişkin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, sözleşme konusu 19 parsel ile davacıların da paydaş olduğu 18 parsel sayılı taşınmazın tevhit edilerek inşaat yapılacağı; işin süresinin de tevhit tarihinden itibaren ruhsat alma süresi de dahil olmak üzere 36 ay olacağı kararlaştırılmıştır. Tevhit hususunda ise, sözleşmenin C maddesinde, 18 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşlarının sözleşme yapmaya yanaşmaması halinde yükleniciye ortaklığın giderilmesi davası açma yükümlülüğü getirilmiş, anılan yükümlülüğün yerine getirilmesi için arsa sahiplerince vekaletname verileceği kararlaştırılmıştır.

Gerçekten de bu hüküm uyarınca, davacılar tarafından ...Noterliği'nin 19.04.2004 tarih ve 10680 yevmiye nolu işlemi ile dava dışı şirket temsilcisi ...'a vekaletname verilmiş olup, adı geçen de .... Noterliği'nde düzenlenen 19.06.2009 tarihli vekaletname ile Avukat ...n giderilmesi davası için vekaletname vermiş ve 10.08.2009 tarihinde tevhidi öngörülen 18 parsel sayılı taşınmaz için Avukat... tarafından ortaklığın giderilmesi davası açıldığı görülmüştür. Her ne kadar, 18 parsel sayılı taşınmazın diğer malikleri, davacı arsa sahiplerine keşide ettikleri 02.05.2012 tarihli ihtarla, 18 parsel yönünden davacı arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen sözleşmeye muvafakat etmediklerini bildirmişseler de, anılan tarihte derdest olan bir ortaklığın giderilmesi davasının bulunması karşısında, yapılan ihtarın esas itibariyle hukuki bir değer taşımadığı açıktır. Hal böyle iken, davacılar tarafından keşide edilen 26.07.2012 tarihli ihtarla, sözleşme uyarınca yüklenici şirket ile temsilcisi ... ve ortaklığın giderilmesi davasını takip eden Avukat... vekillik görevinden azledilmiş, vekalet görevinin sona ermesi nedeniyle ortaklığın giderilmesi davası takipsiz bırakılmış ve süresi sonunda da açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Az yukarıda izah edilen sözleşme hükmü uyarınca, sözleşmenin yürürlük kazanması için beklenen geciktirici şart bu suretle bizzat arsa sahipleri tarafından engellenmiş olup, davalı yükleniciye atfedilebilecek herhangi bir kusur somut olayda bulunmadığından dönme ( geriye etkili fesih ) ve tapudaki sözleşme şerhinin terkine ilişkin talebin mevcut aşama itibariyle reddi gerekirken somut uyuşmazlıkta yeri olmayan, usul ve yasaya açıkça aykırı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesien, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23505, Karar No: 2013/22202, Tarih: 12.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23505 E.  ,  2013/22202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının görevini yerine getirirken banka zararına sebebiyet verecek kusur ve ağır ihmali bulunduğundan insan kaynakları yönetmeliği dikkate alınarak iş akdinin haklı feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 26. maddesinde öngörülen 6 günlük hak düşürücü sürede feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

Haklı fesih nedeninin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez (Yargıtay 9.HD. 15.2.2010 gün, 2008/16869 E, 2010/3345 K). Örneğin, ücreti ödenmeyen işçi ödeme yapılmadığı sürece her zaman haklı nedenle iş sözleşmesini feshedebilir. Bu örnekte işçi açısından haklı fesih nedeni her an devam etmektedir. Ancak işçinin daimî olarak

bir başka göreve atanması veya iş şartlarının esaslı şekilde ağırlaştırılması halinde, bu değişikliğin sonuçları sürekli gibi görünse de işlem anlıktır. Buna göre sözleşmesini feshetmeyi düşünen işçinin bunu altı işgünü içinde işverene bildirmesi gerekir. Yine işyerinde işi yavaşlatma ve üretimi düşürme eyleminin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.