muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4725, Karar No: 2009/6177, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4725 E.  ,  2009/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.10.2008 gün ve 2008/6319-13706 sayılı bozma kararında özetle (çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin %12 den fazla taşlık, ... ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve ... ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, çevresi orman olarak sınırlandırılması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı olan, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi ve 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi ) gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli ... köyü 238 ada 41 sayılı parselin bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8891, Karar No: 2017/16347, Tarih: 20.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/8891 E.  ,  2017/16347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 25.04.2016 tarih, 2016/186 Esas ve 2016/226 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun

hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait kahvehaneden yaklaşık 30,00 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16346, Karar No: 2016/2910, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16346 E.  ,  2016/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada .... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayinine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ......" olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin "..../..." olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, vesayet altına alınması istenilen ...'ın MERNİS kayıt sisteminden alınan adres bilgisi ve nüfus kayıt örneğinden, yerleşim yeri adresinin ".... ..../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın ... ve .... maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7978, Karar No: 2014/26158, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7978 E.  ,  2014/26158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/370560

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/07/2013

Numarası : 2011/17-2013/507

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Erdal ile katılan Dilek’in evli oldukları ve aralarında görülen boşanma davası bulunduğu, boşanma sürecinde katılanın, diğer sanık Ömer ile de bir süre duygusal arkadaşlık yaptığı, sanık Ömer'in katılan ile birlikte olduğu sırada, katılanın rızasıyla çekilen çıplak görüntülerini içeren bir kısım fotoğrafları CD ortamına aktarıp, kargoyla sanık Erdal'a gönderdiği, sanık Erdal'ın da bu fotoğrafları boşanma davasında delil olarak mahkemeye sunduğu, ayrıca bu resimleri akrabalarına, kendisinin ve şikayetçinin sosyal çevresinde bulunan bazı kişilere gösterdiği, bu şekilde sanıkların, katılanın sanık Ömer ile birlikte çekilen görüntüleri, 3.kişilerle paylaşmak suretiyle, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanık Erdal’ın bahse konu görüntülerin diğer sanık Ömer tarafından gönderildiğine yönelik beyanı, sanık Erdal’ın annesi tanık Şükrüye’nin, “Temmuz 2010 tarihinde evimize kargo ile paket geldiğinde içinde cd olduğunu gördük, o sırada evde ben ve oğlum Erdal vardı. CD'yi bilgisayara koyup baktığımızda gelinim ile daha sonradan isminin Ömer isimli kişinin uygunsuz görüntülerini gördük.”şeklindeki beyanı, sanık Ömer tarafından sanık Erdal’a gönderilen kargoya ait irsaliyeli fatura belgesi dikkate alındığında, sanık Ömer’in katılanla birlikte çektirdiği çıplak fotoğrafları diğer sanığa gönderen sanığın ifşa eyleminin sübut bulduğu; tanıklar Hatice, Ercan, Özlem, Nurcan’ın beyanlarında, sanık Erdal’ın, kendilerine katılan ile diğer sanık arasındaki uygunsuz görüntüleri gösterdiğine yönelik beyanları dikkate alındığında, sanık Erdal’ın katılan ile diğer sanık arasındaki görüntüleri yakın çevresine göstermek suretiyle sanık Erdal’ın ifşa eyleminin de sübut bulduğu anlaşıldığından; sanıkların eylemlerine uyan TCK’nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15111, Karar No: 2013/4687, Tarih: 27.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15111 E.  ,  2013/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan netice cezanın 12 ay hapis cezası olması ve TCK'nın 49/2. maddesi kapsamında kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza niteliğinde olması nedeniyle eylem bilinçli taksirle işlenmiş olsa da hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesine engel teşkil etmediğinden tebliğnamede bu husustaki eleştiriye iştirak edilmemiş ancak TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen cezanın seçimlik olması ve hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal olanak bulunmadığı halde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma konusu yapılmamış, gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak; katılma talebinde bulunmasına karşın katılma kararı verilmeyen mağdurun isminin gerekçeli karar balığında ''Katılan'' şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Olay günü gündüz saat 06:20 sularında idaresindeki otomobille 111 promil alkollü bir şekilde açık havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 6 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama yolda seyir halinde bulunan sanığın, 3 tekerlekli bisikletiyle şehir merkezine giden mağdura arkadan çarpması şeklinde gelişen ve mağdurun nitelikli şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda sanığın kusurlu olduğu anlaşılmakla tebliğnamede, sanığın kusur durumu ile ilgili olarak yeniden rapor aldırılması gerektiği yönünde bozma öneren (1) no.lu görüşe; cezanın ertelenmesi konusundaki gerekçe yerinde değil ise de, netice cezanın adli para cezası olması nedeniyle ertelemeye yasal olanak bulunmaması karşısında tebliğnamede bu hususta bozma öneren (3) no.lu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın ertelenmesine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken taksit aralığının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı TCK' nın 52/4. maddesine ve CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken taksit aralığının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı TCK' nın 52/4. maddesine ve CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. paragrafının başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafta yer alan “20 eşit” ibaresinden önce gelmek üzere “Aylık” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1370, Karar No: 2014/14563, Tarih: 10.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1370 E.  ,  2014/14563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/274480

MAHKEMESİ : Karataş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2012/132 (E) ve 2013/158 (K)

SUÇ : Mühür bozma

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 22.08.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5628, Karar No: 2016/521, Tarih: 15.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5628 E.  ,  2016/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/03/2015, 2015/16 (E) ve 2015/97 (K)

SUÇ : Yaşı küçük kızkardeşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 1 haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk. kızkardeşi maktul . nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğüne ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun gerçek yaşının 15'ten küçük olduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına, eksik incelemeye yönelen temyiz itirazının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4142, Karar No: 2009/7376, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4142 E.  ,  2009/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.02.2004 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin kısmen kabulüne dair verilen 17.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı, dahili davalı ve davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.06.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... ve davalı arsa malikleri vekili Av.... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 3184 ada 5 parsel numaralı taşınmazda, dükkan vasfındaki zemin-asma kat, 3 numaralı bağımsız bölümün temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılama sonucunda tapuda dahili davalı ... ... adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının 1/2 hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı, dahili davalı ... ile davalı yüklenici ... ve davalı arsa malikleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalılar ...ile ... ve davalı arsa maliklerinin tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, "...arsa sahibi olan davalılar M.... ve arkadaşları ile yükleniciler ... ve A.... ... arasındaki tarihsiz Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi başlıklı sözleşmeye göre, yüklenicilere düşen dava konusu dükkanda, yüklenicilerin her birinin temlikinin kendi payı yönünden geçerli olacağı ve yüklenici ...’nun hissesini davalı ...’a ve bu kişinin de davacıya temlikinin kabulü ile satım bedelinden kalan 38.000 doların 1/2’sinin depo ettirilerek, taşınmazın yarı payı yönünden davanın kabulüne" karar verilmiş ise de; davacının akidi olan davalı ...’a peşin ödediği 12.000 doların 1/2’si olan 6.000 doların da depo edilen bedelden mahsubu ile davacı tarafa iadesine karar verilecek yerde bu hususun gözden kaçırılması doğru olmamıştır. Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle dahili davalı ... ... ile davalılar ... ve arsa sahiplerinin tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 625.00 TL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 12.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14848, Karar No: 2020/2851, Tarih: 24.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14848 E.  ,  2020/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A-Davalı ... Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyizi açısından;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8'inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 sayılı HMK'nun geçici 3'üncü maddesinin 1'inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2'nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8'inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.