muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3149, Karar No: 2013/10668, Tarih: 01.04.2013

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda,davacının günlük çalışma süresi 11 saati aşmadığından 1 saat yerine 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalıdır.

Bunun yanısıra,tüm dosya kapsamı ve iş yeri kayıtlarına göre iş yerinin Cumartesi günleri tüm yıl boyunca açık olduğu anlaşıldığından cumartesi günleri yapılan çalışmanın yılın belirli dönemine hasredilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5292, Karar No: 2017/6609, Tarih: 12.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5292 E.  ,  2017/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13698, Karar No: 2019/4444, Tarih: 08.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13698 E.  ,  2019/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/08/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dahili davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı ve davalılardan ... ve... Turizm Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 08/10/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, taksirle orman yangınına neden olma eylemi nedeniyle tazminat, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme giderlerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, dahili davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar ... ve ... Turizm Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ... şirketine ait pasa döküm sahasında davalılarca gerekli güvenlik tedbirlerinin alınmaması nedeniyle maden artıklarının etrafındaki kuru ot ve çalıları tutuşturması sonucu orman yangını meydana geldiğini ve yangında 15 hektar orman alanının yandığını belirterek, uğranılan gerçek zarar, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuştur.

Yargılama sırasında vefat eden ...’nın davaya dahil edilen mirasçıları vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... mirasçıları ..., ... ve ...'nın .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/767 esas sayılı dosyasında verilen ve 29/02/2016 tarihinde kesinleşen kararı ile muris ...ın mirasını reddettikleri gerekçesiyle anılan davalılar

yönünden davanın reddine; dava konusu yangının meydana gelmesinde kusuru benimsenen diğer davalılar yönünden ise istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargılama sırasında vefat eden ...’nın davaya dahil edilen mirasçıları vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... mirasçıları ..., ... ve ...'nın .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/767 esas sayılı dosyasında verilen ve 29/02/2016 tarihinde kesinleşen kararı ile muris ...ın mirasını reddettikleri gerekçesiyle anılan davalılar

yönünden davanın reddine; dava konusu yangının meydana gelmesinde kusuru benimsenen diğer davalılar yönünden ise istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 605 maddesi gereğince; “(1) Yasal ve atanmış mirasçılar mirası reddedebilir. (2) Ölümü tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.” Terekenin borca batık olduğunun tespiti ayrı bir dava açılarak istenebileceği gibi açılmış bir davada def’i yolu ile de ileri sürülebilir. Somut olayda, davalı ... mirasçıları ayrı bir dava açma yolunu tercih etmişlerdir. ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/767 esas ve 2015/759 sayılı kararı ile mirasçıların mirası hükmen reddettiklerinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda; davanın açıldığı tarihte, davalı ... hayatta olup, yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle davaya dahil edilen davalı mirasçılar tarafından mirasın reddedileceği henüz belli değildir. Davacıdan, davanın açıldığı tarihte bu hususları bilmesi ve öngörmesi de beklenemez. Mahkemece, yargılama sırasında mirasçıların ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açtıkları ayrı dava sonunda mirası hükmen reddettiklerinin tespit edilmesi nedeniyle dava reddedilmiştir. Şu durumda; davacı, davanın açıldığı tarihte dava açmakta haklıdır. Açıklanan nedenle mahkemece, davacının davanın açıldığı tarihte vefat eden davalı ... aleyhine dava açmakta haklı olduğu ve davanın ret nedeni de gözetilerek, dahili davalılar olan ... mirasçıları yönünden davacı aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılar ..., ... Maden Turizm Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...'un diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacının davalıdan istediği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale eden helikoptere ilişkin giderleri de kapsamaktadır. Dava konusu olayda, helikopterin yangının söndürülmesi sırasında kullanıldığı sabittir. İdarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanım bedeli ödeyip ödemediği ise dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Şu durumda mahkemece; davacı idare tarafından helikopter kiralanmasına ilişkin bir sözleşme yapılıp yapılmadığı, böyle bir sözleşme varsa; helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenip ödenmeyeceği, bu sözleşmenin kapsadığı süre boyunca kaç orman yangını çıktığı, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Anılan hususlarda araştırma yapılıp hesap bilirkişisinden yeniden rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yanılgılı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ..., ... Maden Turizm Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara, davalı ... yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17039, Karar No: 2014/10689, Tarih: 29.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17039 E.  ,  2014/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5392, Karar No: 2012/8866, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5392 E.  ,  2012/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Battalgazi Mahallesi Çalışma alanında bulunan 326 ada 16 parsel sayılı 194,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü lehine şufa hakkı olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, çekişmeli parselin kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitte olduğu gibi Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine "iş bu taşınmaz bahçe olarak 1991 yılından beri ...'ten olma ...'nin fiili kullanımındadır" şeklinde şerh verilmesine, tutanağın beyanlar hanesindeki Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü lehine olan şufa hakkının beyanlar hanesinde muhafazasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1975, Karar No: 2020/5261, Tarih: 08.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1975 E.  ,  2020/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Katılan ve Sanık ... yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi, sanıklar ... ve ... yönünden istinaf başvurusunun CMK'nın 279/1-b uyarınca reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararınının sanıklar ... ve ...’ya 18.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, bu sanıkların da cezaevi kanalıyla vermiş oldukları 23.10.2019 tarihli dilekçesinde temyiz isteminde bulundukları, ancak tebliğnamede sadece katılan vekilinin sanıklar aleyhine temyizi hakkında görüş belirtildiği, sanıklar ... ve ...’nın temyizi hakkında tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21884, Karar No: 2022/3724, Tarih: 01.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21884 E.  ,  2022/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan dolayı (Kapatılan) ... Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince 23/10/2007 tarih, 2007/758 Esas, 2007/524 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın taraflarca yasal süresi içerisinde temyiz edilmemekle 15/11/2007 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı ve devamında da temyize konu hükmün kurulmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlünün dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4770, Karar No: 2024/6195, Tarih: 28.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4770 E.  ,  2024/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3765 E., 2024/136 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 48. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/152 E., 2023/241 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi yönünden davanın reddine karar verilmiş olup, dava değeri veya tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti değeri; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12476, Karar No: 2014/9859, Tarih: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12476 E.  ,  2014/9859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre , sanığın 5752 saytlı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6623, Karar No: 2019/2722, Tarih: 08.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6623 E.  ,  2019/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Giresun İş Mahkemesi

Davacı, babası ...'ten dolayı bağlanan ölüm aylığına hak kazandığının tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline, 20.957,58-TL tutarındaki borçtan dolayı davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, ölüm aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptaline, kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren tarafına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.