muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18507, Karar No: 2020/3309, Tarih: 11.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/18507 E.  ,  2020/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili ve kayyım vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, paydaşı olduğu taşınmazda izaleyi şuyu davası açtığını davalı ...’ın, taşınmazdaki iki katlı evin ve 1 katlı müştemilatının kendisince yapıldığını belirterek aidiyet talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili ve kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/II. maddesi, muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetine ve tapunun beyanlar sütununda gösterilmesine izin veren özel yasal düzenleme getirmiştir. Anılan kanun maddesinde, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebileceği belirtilmiştir .

Kadastro Kanunu, kadastro bölge ve çalışma alanlarında üzerinde çalışma yapılan taşınmazlara uygulanan özel nitelikli bir kanundur. 33. maddesinde, Kadastro Kanunu'nun uygulandığı alanların dışında da uygulanabilecek genel nitelikli maddelere yer verilmiştir . 19. madde, genel nitelikli maddeler arasında sayılmamıştır. Buna göre ancak, aynı kanunun 12/3. maddesi gereğince, on yıllık hak düşürücü süre içinde kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalara 19. madde uygulanır ve iddianın kanıtlanması halinde muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyeti ile tapunun beyanlar hanesine tesciline karar verilebilir.

On yıllık süre kamu düzenine ilişkin olup, hak düşürücü niteliktedir ve olumsuz dava koşuludur. Hak düşürücü sürenin geçmesi, işin esasının incelenmesini önler. Hak düşürücü süre tüm def’i ve itirazlardan önce göz önünde bulundurulur. Yargılama bitinceye kadar hak düşürücü sürenin geçtiği taraflarca ileri sürülebileceği gibi, görevden ötürü hakim tarafından da kendiliğinden dikkate alınır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 4 parsel sayılı 357 metrekare alanlı, arsa vasıflı; davacı, davalı ... ve kayyım atanan kişilerin paydaş olduğu, gerek tanık beyanlarına ve gerekse bilirkişi raporuna göre muhdesatların 50- 60 yıllık olduğu, Mahkemece fen krokisinde A ve B harfleriyle belirtilen muhdesatların davacı yanca meydana getirildiğine karar verildiği sabittir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 4 parsel sayılı 357 metrekare alanlı, arsa vasıflı; davacı, davalı ... ve kayyım atanan kişilerin paydaş olduğu, gerek tanık beyanlarına ve gerekse bilirkişi raporuna göre muhdesatların 50- 60 yıllık olduğu, Mahkemece fen krokisinde A ve B harfleriyle belirtilen muhdesatların davacı yanca meydana getirildiğine karar verildiği sabittir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ve geçmişinin dosya arasına alınarak yukarıda belirtilen ilkeler kapsamında hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapıldıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve kayyım atananlar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/434, Karar No: 2018/5077, Tarih: 11.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/434 E.  ,  2018/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yapılan incelemede; müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına istinaden, kendisinden mal alarak ticaret yaptığı ... isimli sanığa borcu olduğunu, işlerinin kötü gitmesi nedeniyle borçlarını sanığa ödeyemediğini, bu şahıstan biraz zaman istediğini, sanığa da mallarını iade edeceğini söylediğini ve kendisinin işlerinin kötü gittiğini, intihara teşebbüs ettiğini sanık ...'ın bu durumları bildiğini söylemesi karşısında, müştekinin deposunda bulunan malları sanık ...'ın diğer sanıkla birlikte bulunduğu yerden tıra yükleyerek götürdükleri, sanıkların eylemini bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında TCK'nın 144/1-b. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 144. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 253. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanık ... hakkında yapılan incelemede; sanıkların suç tarihinde gece saat 02.30 sularında katılana ait deponun kapı kilidini kırmak sureti ile içeriye girerek depoda bulunan iki tır dolusu eşyayı çaldıkları, tanık ...’in kolluk ve duruşma aşamasındaki beyanları ile sanıkların ikrarı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmış olmakla, suça konu malların katılana sanık ... tarafından satılmış olması ve sanık ...'nun da sanık ...'ın mallarını kurtarma kastıyla hareket ettiğini beyan etmiş olmasının suçun oluşmasını engellemeyeceği anlaşılmakla, sanık ...’nun eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c ve 151. maddelerinden mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3-Katılan beyanına göre, hırsızlık yapılan yerin depo olduğunun belirtilmiş olması karşısında; öncelikle suçun işlendiği yerin katılanın işyeri veya işyerine bitişik ve eklentisi niteliğinde olan depo olup olmadığı hususunun mahallinde keşif icra edilmek suretiyle belirlendikten sonra sonucuna göre işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Katılan beyanına göre, hırsızlık yapılan yerin depo olduğunun belirtilmiş olması karşısında; öncelikle suçun işlendiği yerin katılanın işyeri veya işyerine bitişik ve eklentisi niteliğinde olan depo olup olmadığı hususunun mahallinde keşif icra edilmek suretiyle belirlendikten sonra sonucuna göre işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Katılanın ev tekstil ürünlerinin bulunduğu depoya dört asma kilit ve kapı kilidi kırılarak içeriye girildiği anlaşılmış olmakla, sanıkların eylemin mala zarar verme suçunu da oluşturduğu anlaşılmakla, ilgili suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirip beraat eden sanık yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1145, Karar No: 2018/16604, Tarih: 20.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1145 E.  ,  2018/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ-SANIK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ün hakkında müşteki-sanık ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu hususta bir hüküm kurulmamış ise de, dava zamanaşımı süresi içinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I)Sanık ...’ün, müşteki-sanık ...’ya yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ve müşteki-sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ün ve müşteki sanık ... temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ...’ün, müşteki-sanık ...’ya ve katılan ...'e yönelik hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında müşteki-sanık ...'ya yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 2 yıl 8 ay hapis cezası belirlendikten sonra, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 2 yıl 1 ay 10 gün olarak hapis cezasına hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müşteki-sanık ...'na ait dükkanının içinde bulunan dolap içerisindeki 30,00-TL’nin çalınması karşısında: sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...’ün, katılan ...’ün dükkanında bulunan mekikleri ve plastik kayışları çalması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle hakkında eksik ceza tayini,

4-Sanığın soruşturma aşamasında, bir yıl içerisinde amcası katılan ...'ün iş yerinden habersiz olarak mekik ve kayış çaldığını beyan etmesi ve katılan ...’ün yaklaşık bir yıldır mekik ve kayışlarında eksilme olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın zincirleme şeklinde hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmakla TCK’nın 43. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11519, Karar No: 2013/7993, Tarih: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/11519 E.  ,  2013/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın TCK.nun 204/2, 62/1, 53. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

13.05.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 10.12..2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1892, Karar No: 2025/3371, Tarih: 27.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/1892 E.  ,  2025/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2025/105 Değişik İş, 2025/87 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : KIT/2025- 98

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/303944

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede,

1. Kararın gerekçesinde belirtilen 11.11.2024 tarihli ara karar,

2. 11.11.2024 tarihli ara kararın davacıya tebliğ belgesi,

3. Davacının ara karara karşı sunduğu beyan dilekçesi, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7267, Karar No: 2013/11888, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7267 E.  ,  2013/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Sanığın müştekiye sinkaflı küfürde bulunmak sureti ile hakarette bulunduğu ve elindeki sopa ile müştekinin motorsikletine vurarak zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın suçlamaları kabul etmemesi ve tanıkların sanığın hakaret içeren bir sözünü duymadıklarını ve katılanın motorsikletine zarar verdiğini görmediklerini beyan etmeleri karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair katılanın varsayımına dayalı soyut iddiasından başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/767, Karar No: 2007/859, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/767 E.  ,  2007/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temizlik Gıda Ltd.Şti. ile davalılar ...-... arasındaki davadan dolayı ... 9. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.10.2006 gün ve 252-382 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK.nun 277 vd. maddelerine göre açılan tasarrufun iptâline ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 29.01.2007 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca İcra İflas ve 6183 sayılı Kanunlardan kaynaklanan tasarrufun iptâli kararlarının temyiz incelemesinin 01.02.2007 tarihinden itibaren 17. Hukuk Dairesi'nce yapılmasına karar verildiğinden dosyanın Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/796, Karar No: 2014/3585, Tarih: 19.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/796 E.  ,  2014/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istimarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (2 kez) mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Adli sicil kaydına göre, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1990/54 Esas, 1990-134 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kururlunun 18.06.2013

gün 2012/13-1302 Esas, 2013/309 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasına "Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1990/54 Esas, 1990-134 Karar sayılı ilamıyla mükerrir olduğundan, cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan kısmen re'sen de temyizi tâbi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.