muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2450, Karar No: 2015/17525, Tarih: 11.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2450 E.  ,  2015/17525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan devriye görevi esnasında, ... ili, ... ilçesi, .. köyünde bulunan ve tapuda sanık ... üzerine kayıtlı olan, ... ada, ... sayılı parselde, iş makinesi marifetiyle kazı yapılmış olduğunun tespit edilmesi üzerine, arazinin maliki olan sanık ... ile iş makinesi operatörü sanık ... hakkında izinsiz kazı yapmak suçundan soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık ...'in verdiği ifadelerinde, davaya konu arazinin kendisine ait olduğunu ve buraya ev yaptırmak için iş makinesi operatörü... ile anlaştığını, bölgenin sit alanı olmadığını ve kültür varlığı aramadıklarını beyan ettiği, sanık ...'in de verdiği ifadelerinin, sanık ...'in ifadeleri doğrultusunda olduğu ve atılı suçlamayı kabul etmediği, kolluk görevlilerince yapılan olay yeri incelemesinde, kazı yeri olan arazide kum, çimento ve demir gibi inşaat malzemelerinin bulunduğunun tespit edildiği, ... Bölge Kurulu'nun 23.10.2013 tarihli yazısında, bölgenin sit alanı veya korunması gerekli bir alan olmadığı, bu nedenle davaya konu araziye bina yapılmasında bir sakınca bulunmadığının belirtildiği, 28.02.2014 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan raporda, bölgenin sit alanı olmadığının ve kazı alanında her hangi bir kültür varlığına rastlanmadığının tespit edildiği, yine 03.03.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda, davaya konu araziye iki katlı, betonarme binanın yapılmış olduğunun tespit edildiği, tüm dosya kapsamından sanıkların kültür varlığı bulabilmek amacıyla davaya konu kazıyı yaptıklarına dair delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanıkların beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların suç işleme kastıyla hareket etmedikleri gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4416, Karar No: 2018/12911, Tarih: 22.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4416 E.  ,  2018/12911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 22.02.2008 tarihinde işlenen suç için 23.12.2010 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 30.12.2010 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 04.11.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 04.06.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.12.2010 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 15.01.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 151, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 29.06.2009 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 04.06.2015 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

1-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04/04/2017 tarih, 2014/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddeleri uyarınca, işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22558, Karar No: 2021/5976, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22558 E.  ,  2021/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/578, Karar No: 2015/1830, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/578 E.  ,  2015/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/21865, Karar No: 2013/8623, Tarih: 25.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21865 E.  ,  2013/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 20.05.2010 tarihinde kaynakçı olarak çalışmaya başladığını, son ücretinin 1.180,00 TL olduğunu, mesai saatlerinin 08.30-19.00 olup haftanın 6 günü çalıştığını 20.09.2010 tarihinde iş akdini haklı sebeple feshettiğini, işverenin talimatıyla iki kişi yapılması gereken işe gönderildiğini, kendinden sorumlu olan baş şoföre durumu anlatarak yardım verilmesini, patronun talimatıyla işi öğlene kadar bitirmeleri gerektiğini anlattığını, baş şoförün "işine gelmiyorsa git, iş yok sana" dediğini, yanına yardımcı verilmemesine rağmen davacının görevi yerine getirdikten sonra öğleden sonraya karşılık gelen saatlerde işyerinden ayrıldığını, baş şoför tarafından iş bıraktırılmasının yaşı ve kıdemi itibariyle haksızlık olduğunu ileri sürerek; kıdem tazminatı alacağına mahsuben 200,00 TL, genel tatil ücreti alacağına mahsuben 100,00 TL, hafta tatili ücret alacağına mahsuben 100,00 TL, fazla çalışma ücreti alacağına mahsuben 200,00 TL, yıllık izin alacağına mahsuben 200,00 TL olmak üzere toplam 800,00TL nin faizleri ile tahsil edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının davalı grup şirketlerinden ... Araç Bakım Servis Hizm....ve Tic.Ltd.Şti. bünyesinde tamir kısmında vasıfsız işçi olarak çalıştığını, davacının işinin araç bakım ve servis hizmeti olduğunu, baş şoförün davacının amiri olmadığını, davacının herhangi bir açıklama yapmaksızın işyerini terk ettiğini, Kemalpaşa 1.Noterliğinin 28.09.2010 tarih ve 14293 yevmiye numaralı ihtarnamesinin davacıya gönderildiğini, davacının ihtara cevap vermediğini, davacının günlük çalışma saatleri dışında fazla çalışma yapmadığını, yasal yıllık izinlerini kullandığını, bayram ve hafta tatillerinde çalışma yapmadığını iddia ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının İzmir 2. İş mahkemesinin 2010/465 esas sayılı davası nedeniyle 16.05.2011 tarihli duruşmada işten kendisinin çıktığını beyan ettiği, keza dosyaya sunulan tutanaklardan da davacının mesai arkadaşı ... ile ağız münakaşası yaparak işyeri yetkililerine haber vermeden ve izinsiz olarak işyerini terk ettiği, davacı tanıklarının da aynı yönde beyanda bulunduğu belirlendiğinden iş akdini davacının haksız olarak feshettiği, davacının hak ettiği 33 iş günü yıllık izninin kullandırıldığı ya da ücretinin ödendiğine dair davalı tarafın iddiasını ispat edemediği ve belge sunamadığı gerekçesiyle yıllık izin ücreti talebinin kabulüne, diğer alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyizine gelince;

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık davacının sözleşmeyi haklı sebeple feshedip feshetmediği noktasında toplanmaktadır. Davacı amiri olan başşoförün kendisine''sana iş yok, işine gelmiyorsa git'' dediğini, baş şoför tarafından işi bıraktırılmasının kıdemi dikkate alındığında haksızlık olduğunu davalı ise davacının herhangi bir açıklama yapmadan işyerini terk ettiğini, başşoförün davacının amiri olmadığını, davacıya ihtarname gönderildiğini davacının cevap vermediğini beyan etmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 25. maddede hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiştir. Hakim olayı aydınlatırken belirsiz veya çelişkili gördüğü hususlarda taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil göstermesini isteyebilir. Ancak, olayı aydınlatırken tarafların söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz, hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Mahkemece davacının başka bir dosyanın duruşmasında '' işten kendim çıktım'' beyanı ile davalının tuttuğu tutanakları birlikte değerlendirerek davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğine karar vermiştir. Davacı başşoför tarafından kovulduğunu, davalı da davacıya ihtarname keşide ettiğini ispatlayamamıştır. Olayda sözleşmenin davacı tarafından feshedildiği anlaşılmakla birlikte davacının haklı veya haksız olarak sözleşmeyi feshettiği tam olarak anlaşılamamaktadır. Mahkemece olayı aydınlatma görevi tam olarak yerine getirilmemiş davacı tarafından feshin haklı olarak yapılıp yapılmadığı açığa kavuşturulmamıştır. Mahkemece eksik inceleme sonucu verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11903, Karar No: 2006/7432, Tarih: 07.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11903 E.  ,  2006/7432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi nedeniyle maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.Hayati Yüceer ile davalı vek.Av.Serap Cömert'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının Balıkesir merkezi Burhaniye, Ayvalık ve Bigadiç bölgeleri ile ilgili olarak hidrolik platformlu araç kiralanması için ihale açtığını, ihaleye katılan müvekkilinin verdiği teklifin kabul edildiğini ve sözleşme imzalandığını, müvekkilinin tüm edimini yerine getirmesine rağmen davalının teleskobik bomlu araç verilmediği için sözleşmeyi fesh ettiği, feshin haksız olduğunu ve bu nedenle fazlaya ait hakları saklı tutularak sözleşmenin haksız olarak fesih edildiğinin tespitini, yapılan iş karşılığı 10.513.129.760.TL'nin uğranılan 16.402.903.000.TL kâr mahrumiyetinin noter masraflarının ve araç kiralanması ücretlerin ki toplam 27.166.450.123.TL maddi tazminat ile 10.000.000.000.TL manevi tazminatın tahsilini ve teminat mektubunun iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının araç kiralama sözleşmesinin hükümlerine uymadığını ve 22 günlük sürede davacının araç getirmediğini ve getirilen araçların da teleskobik bomlu olmadığını tespit edilen eksikliklerin giderilmediğini bu nedenle 19.4.2004 tarihinde fesih edildiğini ve sözleşmenin 24.maddesi gereği kesin teminat mektubunun irad kaydedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının teknik şartnamede belirtilen özelliklerde arac göndermediği davalının sözleşmeyi fesih ettiği tarihten sonra davacınıın teleskobik bomlu aracı temin ettiğini bu nedenle davalının sözleşmeyi fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle teknik şartnamenin 11. maddesinde Balıkesir merkezde çalışacak aracın teleskobik bomlu hareket kabiliyeti yüksek ve dar sokaklarda çalışabilecek kapasitede olacağının kararlaştırılmış olmasına, davacının dava açıldıktan sonra davalının ödeme yaptığı konusundaki iddiası yönünden delil ibraz edilmemiş bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan 450.00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 7.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7444, Karar No: 2013/9227, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7444 E.  ,  2013/9227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) ve kasten yaralama suçlarından sanıklar ... ve ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...'nün nitelikli cinsel saldırı, yağma (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) ve kasten yaralama suçlarından, sanık ...'in nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), sanıklar ..., ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2012 gün ve 2009/181 Esas, 2012/138 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve müdafii ile sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıklar ..., ... ve ... yanlarında bulunan diğer sanıklarla birlikte olay mahalline götürüp cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı, aynı mekanda birbirini takiben nitelikli cinsel saldırı suçunu gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak sanıklar tarafından işlenen fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmuş olmaları karşısında, diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış oldukları oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK.nın 102/2 ve 102/3-d, son maddelerine göre belirlenen cezalarının teselsül nedeniyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca da artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/620, Karar No: 2008/3214, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/620 E.  ,  2008/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptalive yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Davalı ...'a dava dilekçesi ve duruşma gününün Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tebligatın incelenmesinde 19.04.2006 tarihli duruşma gününün 13.03.2006 tarihinde tebligat adresi kapalı olduğundan, komşusu ...'e haber verilerek bir örneğin kapıya yapıştırıldığı yazılmıştır. Ancak komşu ...'in imzası alınmamıştır. Bu durum da tebligat işleminin kanun ve tüzük işlemlerine uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Oysa tüzüğün 28. maddesinin 1. fıkrası hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde tebligat memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve adreste bulunmadığı tepsik edilmiş ve tebligatın, Tebligat Kanununun 21. maddesinde öngörülen koşulla yapıldığı kabul edilir. Tebligat yöntemine uyulmayarak davalıya yapılan tebliğ ile yokluğunda yargılama yapılması savunma hakkını ortadan kaldırmış bulunduğundan, HUMK.nun 73. maddesine aykırı bir şekilde yapılıp bitirilen yargılamaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.