muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16084, Karar No: 2022/10543, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16084 E.  ,  2022/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ferdi kaza sigortasından kaynaklanan maddi tazminat davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonucunda; davacının davasının reddine dair verilen kararın davacı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin itirazının reddine dair verilen 04/12/2018 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; 02/02/2015 – 02/02/2016 tarihli 15.000,00 TL limitli ferdi kaza poliçesi ve 02/02/2015 – 02/02/2016 tarihli 33.000,00 TL limitli güvenli gelecek sigorta poliçesi kapsamında sigortalanan ...’un 16/06/2015 tarihinde vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL teminatın red tarihi olan 03/12/2015 tarihinden itibaren, 33.000,00 TL teminatın ise aylık ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile başvuru sahiplerine ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bıraktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, sigortalı ...’un aralarında husumet bulunan sanık ...’ün işyerinin arkasında bulunan araziye araç ile gidip sanığa hitaben sinkaflı küfür etmesi, elinde balta bulunması nedeniyle sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bıraktığı anlaşıldığından meydana gelen ölüm olayı poliçe teminatı dışında olduğundan başvurunun reddine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davacılar vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ferdi kaza sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6102 Sayılı TTK 1420. maddesi (6762 Sayılı TTK’nın 1268. md.), genel kural olarak, sigorta sözleşmelerinden doğan bütün taleplerin iki yılda zamanaşımına uğrayacağı hükmünü getirmiştir. Bu düzenleme Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları’nın 20. maddesinde de açıkça ve aynen yer almaktadır. Yasal düzenlemelere göre, zamanaşımı süresinin başlangıcı sigortalının rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği günden itibaren başlayan 5 günlük ihbar tarihinin son günüdür.

6102 Sayılı TTK 1420. maddesi (6762 Sayılı TTK’nın 1268. md.), genel kural olarak, sigorta sözleşmelerinden doğan bütün taleplerin iki yılda zamanaşımına uğrayacağı hükmünü getirmiştir. Bu düzenleme Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları’nın 20. maddesinde de açıkça ve aynen yer almaktadır. Yasal düzenlemelere göre, zamanaşımı süresinin başlangıcı sigortalının rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği günden itibaren başlayan 5 günlük ihbar tarihinin son günüdür.

Somut olayda davaya konu kaza (ölüm) 16/06/2015 tarihinde meydana gelmiştir. Davacı mirasçıların davalı ferdi kaza sigorta şirketine ne zaman başvurduğu dosya kapsamından anlaşılamasa da, davalı taraf 03/12/2015 tarihinde zararın teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapılamayacağını bildirmiştir. İşbu dava ise 05/04/2018 tarihinde açılmış olup, davalı taraf süresi içerisinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Uyuşmazlık Hakem Heyetince dava konusu olayda dava tarihi ve olay tarihi dikkate alındığında ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle zamanaşımı definin reddine karar verilmiştir. Eldeki davada ceza zamanaşımı uygulanamayacağına göre 2 yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur. Bu durumda davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bıraktığı gerekçesiyle meydana gelen ölüm olayının poliçe teminatı dışında olduğundan bahisle reddi doğru değil ise de; sonuç itibarı ile davanın reddine dair verilen kararın isabetli olmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 44,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5253, Karar No: 2020/1120, Tarih: 05.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5253 E.  ,  2020/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın öğrenci servisi şeklinde kullanılan idaresindeki minibüsle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyri esnasında, aracının sağ dikiz aynasına, gidişine göre sağ tarafından park edilmiş araçların arasından aniden ve kontrolsüzce yola çıkan yayanın çarpması sonucu yaralanmasında, sanığın kusurunun olmadığı anlaşıldığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uyundur S.Y.

Yazı İşl. Md.
Yargıtay — Esas No: 2014/9111, Karar No: 2014/11721, Tarih: 30.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9111 E.  ,  2014/11721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahalleler (... Mahallesi) 2825 ada 15 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6808, Karar No: 2008/10219, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6808 E.  ,  2008/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.11.2003 vd. gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali, tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; birleşen beş adet dosyanın tefrikine, diğer dosyalarla ilgili sulh anlaşması uyarınca karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 25.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dosyası ile birleştirilen 24 adet dosyada davacılar, davalı arsa maliki SS ... Konut Yapı Kooperatifi ile yüklenici ... İnşaat Ltd. Şti. arasında arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapılan binada yükleniciye bırakılan bağımsız bölümleri yükleniciden temlik aldıklarını ileri sürerek tapu iptali tescil ve tazminat istemişlerdir.

Birleştirilen 2005/9 Esas sayılı davada ise, arsa maliki SS ... Konut Yapı Kooperatifi yüklenici ... İnşaat Ltd.. Şti.ni dava ederek yüklenicinin 16.03.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek tazminat istemiştir.

Yine birleştirilen 2004/716 Esas sayılı davada davacı ... yüklenici ... İnşaat Ltd. Şti. aleyhine yapmış olduğu icra takibi sırasında İİK.nun 94. maddesi uyarınca verilen yetki belgesine istinaden arsa maliki SS ... Konut Yapı Kooperatifini dava ederek 16.03.1998 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici adına tescili gereken bağımsız bölümlerin onun adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 2005/357, 2003/635, 2005/9, 2005/861, 2004/716 Esas sayılı dosyaların tefrikine, tevzi memurluğuna gönderilerek yeni esas numarasına kaydedilmesine, diğer 19 adet davanın taraflarının yargılamalar

sırasında sulh oldukları gerekçesi ile bu davalarla ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, dava dosyasının tefrik edilmesine karar verilen 2004/716 Esas sayılı davanın davacısı ... vekili temyiz etmiştir.

H.U.M.K.nun 48. maddesinde “Birleştirme ve ayırma istekleri, dilekçe ile veya duruşmada sözlü olarak yapılabilir. Aynı mahkemede görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki kararlar hakkında ancak hükümle birlikte temyiz edilebilir. Şu kadar ki, bu husus tek başına bozma sebebi teşkil etmez“ hükmü öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere aynı mahkemede görülmekte olan ayırma hususundaki kararlar hakkında ancak hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir. Münhasıran ayırma kararının temyiz olanağı yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden ...’nın temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin yatırılan temyiz harcının iadesine, 16.09.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3716, Karar No: 2012/8848, Tarih: 04.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3716 E.  ,  2012/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda işlem yapılıp karar verilmiş olmasına, karar verilirken bozma dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulmasına göre davalı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Harman yerleri sınırlandırılması gereken taşınmazlardan olup, harman yeri niteliği ile tespit edilen dava konusu 143 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve haritasında (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümlerine yönelik dava reddedildiğine göre bu bölümlerin sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken davalı ... tescil hükmü kurulması isabetsiz olup, davalı ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. satırında yazılı "...harman yeri vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline," sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine " TESPİT GİBİ 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/b maddesi uyarınca HARMAN YERİ VASFIYLA ORTA MALI OLARAK SINIRLANDIRILARAK ÖZEL SİCİLİNE YAZILMASINA" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6619, Karar No: 2011/17668, Tarih: 26.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6619 E.  ,  2011/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2008/299-2009/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 14.200 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile alabalık üretimi yapmak için 1997 yılında adi ortaklık kurduğunu, buna göre tüm tesisin masraflarının davalı ile birlikte eşit olarak karşılandığını, ancak daha sonra davalının yaptığı masrafları yüksek göstermesi nedeniyle aralarında sorun çıktığını ve müvekkilinin tesisten uzaklaşmak zorunda kaldığını, bu nedenle adi ortaklığın devamının imkansız olduğunu ileri sürerek, adi ortaklığın feshini ve tasfiyesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında adi ortaklığın mevcut olmadığını, tarafların 3 ortaklı limitet şirket kurduklarını, bu nedenle asıl davanın reddini, karşı dava olarak da, davacının limitet şirketin feshini istemiş olması nedeniyle şirketin devamı açısından davacının şirketten ihracını talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 27.05.2008 tarihli bozma ilamına uyulmasına kara verilerek yapılan yargılama sonunda, tarafların limitet şirket kurmadan önce yaptıkları bina, köprü, su bendi, su kanalları, balık havuzları ve yol bedelinin dava tarihi itibari ile 26,676,38 TL olduğu, adi ortaklığın tasfiyesi ile bu miktarın yarısının davacıya verilmesinin gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile 13.338,19 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan tahsiline, bu şekilde ortaklığın tasfiyesine, karşı davacının davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1 - Dava, adi şirketin tasfiyesi istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile alabalık üretimi yapmak için 1997 yılında adi ortaklık kurduğunu, buna göre tüm tesisin masraflarının davalı ile birlikte eşit olarak karşılandığını, ancak daha sonra davalının yaptığı masrafları yüksek göstermesi nedeniyle aralarında sorun çıktığını ve müvekkilinin tesisten uzaklaşmak zorunda kaldığını, bu nedenle adi ortaklığın devamının imkansız olduğunu ileri sürerek, adi ortaklığın feshini ve tasfiyesini talep ve dava etmiş, davalı vekili, taraflar arasında adi ortaklığın mevcut olmadığını, tarafların 3 ortaklı limitet şirket kurduklarını, bu nedenle asıl davanın reddini, karşı dava olarak da, davacının limitet şirketin feshini istemiş olması nedeniyle şirketin devamı açısından davacının şirketten ihracını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, karşılık davanın reddine, asıl davanın ise kısmen kabulü ile adi şirketin malvarlığının değerinin yarısının bedeli olan 13.338,19 TL’nın davalıdan tahsiline ve adi şirketin bu şekilde tasfiyesine karar verilmiştir.

Adi şirketin tasfiyesi usulü BK.’nun 538 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, buna göre taraflar arasında adi şirket sözleşmesinin bulunduğu hallerde, tasfiyenin mevcut malların taksimi suretiyle gerçekleştirileceği belirlenmiştir. Öte yandan yerleşik Yargıtay uygulaması gereğince de, taksimin mümkün olmaması halinde mevcut malların satılması suretiyle elde edilen gelirin paylaştırılması yoluna gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, taraflar arasındaki adi şirket ilişkisinin değinilen şekilde tasfiyesi gerekirken yukarıda açıklanan şekilde, adi şirketin malvarlığının belirlenen değerin yarısının davalıdan tahsili suretiyle tasfiye hükmünün kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5998, Karar No: 2013/9844, Tarih: 25.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5998 E.  ,  2013/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/son cümle, 62, 52/2-4, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın işyerinde haczedilip kendisine teslim olunan malların sahibi olmayıp babası olan ...'a ait olduğu gözetilmeden tayin olunan cezada TCK'nın 289. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması,

2- Temel ceza tayin edilirken uygulanan kanun maddesinin TCK'nın ''289/1-1. cümle'' yerine aynı Kanunun ''289 son cümle'', sanığın mahcuzların sahibi olması nedeniyle indirim yapılırken ise ''289/1. ikinci cümle'' yerine ''289 son cümle'' olarak gösterilmesi,

3- Sanığa sonuç olarak 50 gün hapis cezası verildiği halde, erteleme yapılırken hükmün 7. paragrafında 60 gün hapis cezasının ertelenmesine hükmedilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13120, Karar No: 2015/22594, Tarih: 23.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13120 E.  ,  2015/22594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ....ile karşı taraf adına Avukat ...... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, işverence iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini istifa ederek sona erdirdiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışma iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde haftada 52,5 saat fazla çalışma yapıldığına ilişkin başka bir işçinin başvurusu üzerine bölge çalışma müdürlüğü müfettişince yapılan tespite göre davacının haftada 52,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak onanan 2015/3059 ve 3060 esas sayılı dosyalarda davacı gibi tır şoförü olarak çalışan işçilerin haftalık 30 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraflarca dinletilen tanıkların beyanları, davacının tır şoförü olarak çalışması ve Dairemizce onanan emsal dosyalarda nazara alındığında davacının haftada 30 saat fazla çalışma yaptığı sabittir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle haftalık 30 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanarak davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda dikkate alınarak yeniden bir karar verilmelidir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı son ücret üzerinden hesaplanmıştır. Fazla çalışma alacağı dönem ücretleri üzerinden hesaplanmalıdır. Davacının çalıştığı tüm döneme ilişkin ücret bordroları dosya içinde mevcut olup buna göre tespit edilen dönem ücretlerine göre fazla çalışma alacağı hesaplanmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.