muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9071, Karar No: 2024/5595, Tarih: 10.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9071 E.  ,  2024/5595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1364 E., 2023/2380 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/574 E., 2021/834 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-birleşen davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-birleşen davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 22.05.2014 tarihinde evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, erkeğin uzun yıllar Hollanda’da çalışmış olup davalı kadın ile evlendiği dönemlerde Türkiye’ye kesin dönüş yapmak ve mutlu bir yuva kurmak amacında olduğunu, resmi nikah kıyılmasının hemen ardından, fiili birliktelik gerçekleşmeden, yurtdışındaki işlerini halledip Türkiye’ye döndüğünde kadının, ailesinden ayrılmamak ve kendisi ile yaşamak istemediğini öğrenmiş, taraflar arasında fiili birlikteliğin davalı birleşen davacının istememesi nedeniyle gerçekleşmediğini, yine yargılama aşamasında aralarında cinsel beraberliğin olmadığını iddia ederek evlilik birliği ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılması nedeniyle davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-birleşen davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesini özetle, tarafların 22.05.2014 tarihinden bu yana evli olduklarını, davalının ortak konutu terk ederek davacıya yalnız bıraktığını, iki yıldan fazla müterek konuta uğramadığını, müvekkilinin zor durumda kaldığını, müvekkilinin geçiminiz dağlardan ot toplayarak sağladığını ayrıca taraflar arasında Antalya 4. Aile Mahkemesi'nin 2019/574 E. sayılı dosyasında tarafların boşanma davalarının bulunduğunu, dosyanın halen derdest olduğunu beyan etmiş, açmış oldukları davanın Antalya 4. Aile Mahkemesi'nin 2019/574 E. sayılı dosyası ile birleştirilmesini, tarafların boşanmalarına, 20.000,00 TL manevî, 50.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "... tarafların 22/05/2014 tarihinde evlendikleri, müşterek çocuklarının bulunmadığı, davacı birleşen davalı tarafça dava dilekçesinde taraflar arasında fiili birlikteliğin davalı birleşen davacının istememesi nedeniyle gerçekleşmediğini, yine yargılama aşamasında aralarında cinsel beraberliğin olmadığını iddia etmiş ise de, davacı birleşen davalı tanıklarının anlatımlarının görgüye değil duyuma dayalı olduğu, davalı birleşen davacının tanıklarının tarafların bir dönem beraber yaşadıklarına ilişkin beyanlarının olduğu, davacı birleşen davalının davasını ispat edecek nitelikte başka bir delil de sunmamış olduğu, bu haliyle davacı birleşen davalının davasını ispat edemediği, davalı birleşen davacının davası açısından ise, birleşen dava dilekçesinde birleşen davalının müşterek konutu terk ederek birleşen davacıyı yalnız bıraktığı, iki yıldan fazla süredir müşterek konuta uğramadığı hususları iddia edilmiş buna ilişkin kayıp başvurusunda bulunulduğuna dair evrak sunulmuş ve tanıkları dinlenilmiş ise de, dosyadaki tanık beyanlarının içeriği ve kayıp başvurusunun tek başına davacı birleşen davalının evi terk etme niyetiyle evden ayrıldığını ispata yeterli olmadığı, bu haliyle davacı birleşen davalının kusuruyla evliliği fiilen bitirdiğinin ispat edilemediği, tüm bu hususlar dikkate alındığında taraflarca açılan boşanma davalarının ispatlanamadığından ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle her iki davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-birleşen davalı erkek vekili; asıl davanın kabulü gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-birleşen davacı kadın vekili; birleşen davanın kabulü gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davacı kadın vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek birleşen davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davacı kadın vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek birleşen davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının açtığı birleşen dava yönünden evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek ölçüde temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise kusurunun kimden kaynaklandığı, kadının birleşen boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20588, Karar No: 2013/29764, Tarih: 24.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20588 E.  ,  2013/29764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.03.2013 tarih, 2012/33435 E., 2013/9470 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair itirazlar yerinde değil ise de;

6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi 6 ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 Sayılı TTK.nun 6273 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir. Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6763 Sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanunu'nun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanunu'nda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında zamanaşımını kesen sebeplerinde 6762 Sayılı TTK hükümlerine göre tespiti gerekir. Anılan  kanunun 730. maddesi göndermesi ile 662. maddesinde zamanaşımını kesen sebepler" dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi" şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır.

Somut olayda bankaya ibraz tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce olan çeklere dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte borçlularca takibin kesinleşmesinden sonra zamanaşımı gerçekleştiği belirtilerek İİK 170/b maddesinin göndermesi ile aynı Kanunun 71/2 ve 33/a maddelerine dayalı olarak icranın geri bırakılması talep edilmekle mahkemece borçlu İdris için ödeme emrinin 01.07.2009 tarihinde tebliğinden sonra dosyanın işlemsiz bırakılmadığı belirtilerek talebin reddine karar verilmiştir. Zamanaşımını kesen sebeplerin her borçlu için ayrı ayrı değerlendirileceği ve az yukarıda değinilen hususlar da dikkate alınarak borçlu İdris açısından zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup mahkeme kararın bu ndenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçluların karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 14.03.2013 tarih ve 2012/33435 E. - 2013/9470 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32647, Karar No: 2014/35812, Tarih: 11.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/32647 E.  ,  2014/35812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/17617

MAHKEMESİ : Beydağ (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2010

NUMARASI : 2006/176 (E) ve 2010/22 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hakaret suçunu sokakta ve aleni yerde işlemesine rağmen, TCK'nın 125/4 madde ve fıkrası uyarınca cezasının artırılmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9838, Karar No: 2012/23496, Tarih: 08.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9838 E.  ,  2012/23496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 43, 53/1, 63, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 43, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan doğrudan doğruya zarar gören ve bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkını haiz olan Kültür ve Turizm Bakanlığı'na dava ihbar edilmediğinden, gerekçeli kararın Kültür ve Turizm Bakanlığı'na tebliğinden sonra hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3989, Karar No: 2019/6416, Tarih: 24.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3989 E.  ,  2019/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece bozmaya uyularak karar verilmişse de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Zira uyulduğu belirtilen bozma ilamımızda özetle “... bozma sonrası davacı vekilinin 01.04.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırması sonucu, ıslah ile arttırılan talebe göre karar verildiği, Uyuşmazlıkla doğrudan ilgisi bulunduğundan, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E., 1948/3 K. ve 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E.,2016/1 K. sayılı kararları uyarınca da bozmadan sonra ıslah yapılabilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılmış olmakla, ıslah dilekçesi ile arttırılan talep miktarı nazara alınmaksızın, karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasının, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni teşkil ettiği, Kurum alacağının 05.05.2016 tarihli cevabi yazı içeriğinde belirtilen ilk peşin sermaye değerlerine yönelik tutarlar esas alınmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, mahkemece hesap bilirkişisi tarafından belirtilen ilk peşin sermaye değerlerine yönelik hesaplanan, alacak tutarı esas alınmak suretiyle hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu ve davalı ... Elektirik İnş. Taah. ve San. Ltd. Şti. yönünden Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilemesi gereği” belirtilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası verilen kararda; bozma sonrası ıslah yapılamayacağı, davacının bozma öncesi talebi dikkate alınarak, davalı ... Elektrik İnş. Taah. ve San. Ltd. Şti. temyiz başvurusunda bulunmadığından kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile 27.841,08 TL ilk PSD’nin (davalı ... Elektrik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. 8.394,30 TL’sinden sorumlu olmak kaydıyla) 14.12.2009 gelir tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmişse de, bozma sonrası Mahkemece, Kurumun 05.05.2016 tarihli yazısı kapsamında, bildirilen Kurumca hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir tutarları yerine, yine hesap bilirkişisi tarafından belirtilen tutarlara itibarla hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, Mahkemece, davalı ... Elektrik İnş. Taah. ve San. Ltd. Şti. yönünden Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesi gerekirken, miktar bakımından usuli kazanılmış hakkın, diğer davalı ... Elektrik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne yönelik tespit hükmü isabetsizdir.

Diğer yandan, Mahkemece, davalı ... Elektrik İnş. Taah. ve San. Ltd. Şti. yönünden Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesi gerekirken, miktar bakımından usuli kazanılmış hakkın, diğer davalı ... Elektrik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne yönelik tespit hükmü isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tüm taraf vekillerinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4157, Karar No: 2015/7214, Tarih: 26.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4157 E.  ,  2015/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/33428

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2010/476 (E) ve 2011/720 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, teşhis tutanaklarına, sanığın savunmasına, katılanın beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın emekli maaşını çektiği sırada kimliği tespit edilemeyen bir şahsın katılanın yanına gelerek adres sorduğu, katılanın da yabancı olduğunu söyleyerek adres konusunda bilgi vermediği, kısa bir süre sonra sanığın katılanın yanına biraz önce katılana adres soran şahıs ile birlikte geldiği ve bu şahsı katılana göstererek "bu şahısla aramızı yap, bu şahısta fotoğraf makinesi var, babam kendisine küfür etti bu nedenle bana makineyi satmıyor, ben fotoğraf makinesini almak istiyorum, pazarlıkta anlaşamadık, aramızı yap" şeklinde beyanlarda bulunduğu ve katılanın da kimliği tespit edilemeyen şahıs ve sanığın ısrarı üzerine fotoğraf makinesini aldığı ve cebindeki 550 TL parayı kimliği tespit edilemeyen şahsa verdiği, şahsın bu arada telefonla görüşüyormuş gibi yaparak katılana adres tarif ettiği, "babam orada, fotoğraf makinasını oraya götür, parayı sana verecek" şeklinde beyanda bulunduğu katılanın da fotoğraf makinesi ile tarif edilen yere şahsın babasından 3.000 TL 'yi almak, fotoğraf makinesi iade etmek üzere gittiğinde fotoğrafçı dükkanı olmadığını gördüğü, dönüp geri geldiğinde de sanığı ve kimliği tespit edilemeyen şahsı bulamadığından sanığın, hileli ve aldatıcı hareketlerle katılanın zararına kendisine haksız menfaat temin ettiğinden eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.