muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10626, Karar No: 2019/8524, Tarih: 10.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10626 E.  ,  2019/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İdaresindeki otomobil ile seyir halinde iken yaya geçidi levhalarının bulunduğu kesimde karşıdan karşıya geçen ve olaydan 19 gün sonra genel beden travmasına bağlı pelvis kırığı ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu vefat eden yayaya çarpan sanık hakkında, kusur durumu ve suçun işleniş biçimi gözetildiğinde, kusura ilişkin Adli Tıp Kurumundan rapor alınmamasında, hükmedilen ceza miktarında, sanık hakkında TCK 62. maddesi gereğince takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasında, verilen ceza miktarı gözetilerek TCK'nın 51 ve CMK 231 maddelerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde ''Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş olmasına rağmen, somut olayda asli kusurlu ve sabıkasız olan bulunan sanık hakkında, TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımların sanık hakkında uygulanıp uygulanmaması hususunun kararda tartışılırken TCK’nın 50/4. maddesindeki “Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebilir “ hükmüne rağmen yetersiz gerekçe ile "cezanın süresi ve nevi itibariyle şartları oluşmadığından hakkında TCK'nın 50. maddesinin tatbiki suretiyle hapis cezasının tedbire tahviline yer olmadığına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12276, Karar No: 2015/3194, Tarih: 17.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/12276 E.  ,  2015/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/99832

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/769 (E) ve 2013/945 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 03.05.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17 .09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3023, Karar No: 2014/15395, Tarih: 16.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3023 E.  ,  2014/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YERKÖY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2006

NUMARASI : 1996/30-2006/11

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında S... Köyü çalışma alanında bulunan 114 ada 2 parsel sayılı 1450 m2, 110 ada 39 parsel sayılı 8500 m2, 103 ada 22 parsel sayılı 7300 m2, 101 ada 2 parsel sayılı 27187 m2, 111 ada 98 parsel sayılı 87460 m2, 130 ada 15 parsel sayılı 23670 m2, 112 ada 16 parsel sayılı 4764 m2, 111 ada 58 parsel sayılı 25400 m2, 111 ada 139 parsel sayılı 88951 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar V.. S.. ve arkadaşları tarafından davalılar Ç.. Ş.. ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. A.. Z.., K.. Ç.., B.. B.., K.. B.. ve Ç.. Ş.. satın almaya dayanarak davaya katılmışlardır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsellerin tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 111 ada 98 parsel sayılı taşınmazın davalı H.. Ş.., 103 ada 22 parsel sayılı taşınmazın davalı H.. Ş.., 114 ada 2, 110 ada 39, 101 ada 2, 130 ada 15, 112 ada 16, 111 ada 58 ve 139 parsel sayılı taşınmazların ise tarafların ortak miras bırakanı S. Ş. mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, katılan davacılar A.. Z.., K.. Ç.. ve K.. B.. ile davalı Ç.. Ş.. tarafından temyiz edilmiştir.

1- Müdahillerden A.. Z..'ın 130 ada 15, K.. Ç.. ve K.. B..'ün 111 ada 139, B.. B..'ün 111 ada 98 parsel sayılı taşınmazlara yönelik yapılan incelemede; mahkemece, müdahillerin talebi yönünden esasa girilerek karar verilmiştir. Ancak A.. Z.. 1998, K.. Ç.. 8.2.2001, B.. B.. 7.9.2002, K.. B.. ise 8.12.2001 tarihinde dava konusu taşınmazları kadastro tespitinden sonra haricen satın aldıkları iddiasına dayanmışlardır. Kadastro hakimi tespit gününe kadar doğan uyuşmazlıkları çözmekle görevli olup bu tarihten sonraki hukuki nedene dayanan uyuşmazlıkları çözmek Kadastro Mahkemesinin görevi dışındadır. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen göz önünde bulundurulması zorunludur. Hal böyle

olunca; mahkemece müdahillerin davası yönünden mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 130 ada 15, 111 ada 98 ve 139 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükmün BOZULMASINA,

olunca; mahkemece müdahillerin davası yönünden mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 130 ada 15, 111 ada 98 ve 139 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükmün BOZULMASINA,

2- Davalı Ç.. Ş..'in 101 ada 2 ve 114 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyizine gelince; davalı Ç.. Ş.. taşınmazların ortak muris K. S. kaldığını ancak bir kısım mirasçıların payını satın aldığını ileri sürmüş, ne var ki mahkemece davalının bu iddiası yeterince araştırılmamıştır. Dosya içerisinde çoğu okunaksız ve fotokopi şeklinde satış senetleri mevcut olduğu halde davalıya bu senetlerden hangisine dayandığı, dayandığı senetlerin okunaklı asıllarının mevcut olup olmadığı sorulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 15/3. maddesi hükmüne göre iştirak halinde mülkiyet hükümlerinin söz konusu olduğu hallerde, iştirakçilerden biri veya bir kaçının belirli bir taşınmaz maldaki hissesinin diğer iştirakçilere devir ve temliki; tapulu taşınmaz mallarda yazılı, tapusuzlarda ise her türlü delille ispat edilebilir. O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için; davalı Ç.. Ş..'e hangi mirasçıların payını hangi tarihte satın aldığı, varsa senedinin ibrazı, dosya içerisinde bulunan okunaksız fotokopi şeklindeki senetlerden biri ya da bir kaçına dayanması halinde aslının istenilmesi, senet sunamaması halinde tapusuz taşınmazlardaki pay devrinin her türlü delille ispatlanabileceği göz önünde bulundurularak bildirmesi halinde tanıklarının dinlenmesi, tespitten sonraki hukuki nedene dayanan uyuşmazlıkları çözmek Kadastro Mahkemesinin görevi dışında olduğunun hatırda tutulması, iddia ve savunma doğrultusunda tüm deliller toplanıp, birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Ç.. Ş..'in temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile 101 ada 2 ve 114 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara yönelik hükmün BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1273, Karar No: 2011/8462, Tarih: 12.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1273 E.  ,  2011/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair kararın davacılar vekilinin temyizi üzerine temyiz isteminin temyiz süresi geçtikten sonra yapıldığından reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiş, davacılar vekilinin temyize ilişkin dilekçesi süre geçtikten sonra verildiğinden bahisle reddedilmiş, redde ilişkin bu karar tekrar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

H.U.M.K.'nun 432. maddesine göre verilecek nihai kararlara karşı tebliğden itibaren l5 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesi süre geçtikten sonra verildiğinden dilekçenin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10664, Karar No: 2016/1651, Tarih: 11.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/10664 E.  ,  2016/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ... ..., aynı Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52. maddesi uyarınca 1.900 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; aynı suçtan sanık ... ... 5809 sayılı Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Kanun’un 52. maddesi gereğince 1.700 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2015 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 23/06/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/07/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, .... ....isimli işyeri yetkilisi olan sanık ... ... tarafından müşteki adına bilgi ve rızası olmaksızın 7 ayrı GSM hattı abonelik sözleşmesi düzenlemesi ile aynı şekilde ... isimli işyeri yetkili olan diğer sanık ... tarafından müştekinin bilgi ve rızası olmaksızın 3 ayrı GSM hattı abonelik sözleşmelerinin sahte olarak düzenlenmesinden ibaret somut olayda, sanıkların eylemlerinin müşteki adına sahte olarak düzenlenmiş her bir abonelik sözleşmesi yönünden ayrı suç teşkil edip etmediği yada eylemlerin zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara göre, mahkeme tarafından kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen neden yönünden delil takdiri yapılarak karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14141, Karar No: 2015/14120, Tarih: 27.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14141 E.  ,  2015/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında gümrük işlemine tabi eşyayı gümrük işlemine tabi tutmadan yurda sokulduğundan bahisle kamu davası açılmış olup , yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında 5607 sayılı yasanın 4/4 fıkrasında düzenlenen meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlediğinden bahisle arttırım yapılmış ise de sanığın tır şöforü olmasının başlı başına 4/4 fıkrasında vücut bulan nitelikli hale sebebiyet vermeyeceği gözetilmeden ve mesleğininde nasıl bir kolaylık sağladığı tartışılmadan sanık hakkında fazla ceza tayini;

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3078, Karar No: 2014/63, Tarih: 13.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3078 E.  ,  2014/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/78699

MAHKEMESİ : Afşin Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2011/206 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait ahırın asma kilidi kırılarak hırsızlık eyleminin gerçekletiğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlemyapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 2 yıl süreyle gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrildiği, 01.03.2008 tarihli ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk O.. D.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün 9. fıkrasından “hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlilerine yakalanması ile çalmış olduğu eşyaların yerini göstererek müştekiye soruşturma aşamasında iadesini sağladığı anlaşılması karşısında koşulları oluştuğu halde hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlilerine yakalanması ile çalmış olduğu eşyaların yerini göstererek müştekiye soruşturma aşamasında iadesini sağladığı anlaşılması karşısında koşulları oluştuğu halde hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 42.00 TL değerindeki bakır leğen, tava ve tencere çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk O.. D.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7223, Karar No: 2011/382, Tarih: 27.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/7223 E.  ,  2011/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 2008/192 Esas, 2009/264 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından 09.07.2010 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanıklar hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriği ve oluşa göre sanıkların aynı yerde sırayla mağdureye organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunmalarına göre kendi eylemleri yanında diğer sanığın eylemine de iştirak etmiş olmaları karşısında haklarında tayin olunan cezanın teselsül nedeniyle TCK.nun 43. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereğince usulune uygun olarak teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.