muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2263, Karar No: 2019/4746, Tarih: 25.06.2019

Somut olayda davacının davalı kuruma maluliyeti nedeniyle emeklilik aylığı bağlanması için yaptığı başvuru üzerine 5510 sayılı yasanın 25.maddesi gereğince maluliyet tespit işlemleri yönetmeliğine göre Bursa Bölge Sağlık Kurulu'nun 20/05/2015 tarih 20151000432 sayılı kararı ile çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğine karar verilmesi nedeniyle malullük sigortası yönünden işlem yapılarak aylık bağlanmasına kanunen imkan bulunmadığının belirtildiği, bu karara davacının itirazı üzerine 30/09/2015 tarih 73/11044 sayılı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporunda sigortalının mevcut hastalık ve arızalarına göre Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'ne göre çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılmayacağına karar verildiği, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ... ... Devlet Hastanesi'nin 20/10/2015 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporu'nda engel oranının %84 olduğu belirtilmiştir. Alınan raporlar arasındaki çelişki nedeniyle davacı tarafından açılan bu dava nedeniyle dosya ... 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'na gönderilmiş, bu kurulun 23/11/2016 tarihli raporunda davacının 03/08/2013 tarih 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin Ek-1 bölümü kapsamında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılmayacağının belirtilmesi üzerine dosya Genel Kurula gönderilmiş, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 14/12/2017 tarihli raporuna göre davacının hastalık ve arazları nedeniyle 03/08/2013 tarih 28727 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin Ek-1 bölüm A-3 madde kapsamında çalışma gücünün en az %60'ını Özel ... Hastanesi'nin 05/06/2010 giriş, 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporunun düzenlendiği tarihten itibaren kaybetmiş olduğundan malul sayılması gerektiğinin belirtilmesi karşısında 5510 sayılı yasanın 25/1.maddesi gereğince davacının maluliyet aylığına hak kazandığı Genel Kurul'ca belirlenmekle buna göre mahkemenin davanın kabulüne dair kararı yasaya uygun olup davalı kurumun istinaf itirazları yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerle tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yerel mahkemenin objektif, rasyonel ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki delillerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre HMK 355.maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık halleri dışında istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin olay ve hukuki değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine... " karar verilmiştir.

F)Temyiz :

Davalı Kurum vekili, Evleviyetle beyan etmek gerekir ki;

1-Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun kararına istinaden davacının çalışma gücünün en az yüzde altmışını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağı kanaat edilmiştir.

F)Temyiz :

Davalı Kurum vekili, Evleviyetle beyan etmek gerekir ki;

1-Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun kararına istinaden davacının çalışma gücünün en az yüzde altmışını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağı kanaat edilmiştir.

2-Yine Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu’nun raporuna istinaden davacının çalışma gücünün en az yüzde altmışını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağı belirtilmiştir.

3-Son olarak dosya Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmiş ve çelişkili olarak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Ve Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulunun gerekçeleri çürütülmeden ve diğer hususlar değerlendirilmeden dosya kararı çıkarılmıştır

Haliyle toplamda üç rapor arasında; ilk iki rapor %60 meslekte çalışma gücünü kaybetmemiş olduğu ve malul sayılamayacağı belirtildiği; son raporda ise malul sayılması gerektiği karar verilmiş olması nazara alınarak ortaya çıkan 2 ye 1 oranla ve fahiş çelişkinin giderilmesi adına tekrar rapor alınması gerekirdi. Bu husus hem hukuk hem de karar bütünlüğünün sağlanması açısından gerekli bir durumdur. Nihai olarak müvekkil kurum ilgili yasa kapsamında yasada mevcut usul ve esasları uygulamak suretiyle işlemini yapmıştır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken tüm deliller ışığında istinaf başvurumuzun esastan reddine karar verilmesi hatalıdır. Usul ve yasaya aykırı olan İstinaf Mahkemesi kararı hatalı olup bozmayı gerektirir. Yukarıda arz ve izaha çalıştığımız sebeplerle, yapılacak inceleme neticesinde yasal dayanaktan yoksun kararın bozulmasını istemiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, davalı Kurumun muarazasının giderilerek kuruma ilk müracaat tarihi 26.03.2014 den itibaren sosyal hakların bağlanması ve birikmiş maaşların en yüksek banka mevduat faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, davalı Kurumun muarazasının giderilerek kuruma ilk müracaat tarihi 26.03.2014 den itibaren sosyal hakların bağlanması ve birikmiş maaşların en yüksek banka mevduat faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Bursa sgm kurum sağlık kurulu 20.05.2015 20151000432 karar çalışma gücünü en az %60 kaybetmediği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 30/9/2015 tarih ve 73/11044 tarihli kararında; kişinin çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmediği, Adli Tıp Kurumu Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 23.11.2016 tarihli 21633 karar nolu mütalaasında; ... oğlu 1958 doğumlu ...'ün 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde Ek-1 bölüm kapsamında halihazırda çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağı, Adli Tıp Genel Kurulunun 14.12.2017 tarih ve 1898 karar sayılı mütalaasında ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen veriler Genel Kurulca tekrar değerlendirildiğinde; ... oğlu 1958 doğumlu ...'ün hastalık ve arazları nedeniyle, 03/08/2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde Ek-1 bölüm A-3 Madde kapsamında halihazırda çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını Özel ... Hastanesi’nin 05/06/2010 giriş ve 14/06/2010 çıkış tarihli epikriz raporunun düzenlendiği tarihten itibaren kaybetmiş olduğundan malul sayılması gerektiği, davacının ilk derece mahkemesi kararından sonra, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinden önce 27.01.2019 tarihinde öldüğü, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin davacının mirasçısına tebliğ edildiği, davacının 5510 sayılı kanun 4\1-a ve 4/1-b kapsamında Kurum'un sigortalısı olduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin 1. fıkrasının “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmü ile sigortalıların hangi hallerde malul sayılacağı belirlenmiştir.

26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü ile de malul sayılan sigortalıların malullük aylığından yararlanabilmeleri için gereken şartlar düzenlenmiştir.

Davacının çalışma gücünü en az %60 'ını kaybettiği Adli Tıp Kurumu Genel kurulunun raporu ile tespit edilmiş olup, malul sayılması gerektiği açık ise de, davacıya malullük aylığı bağlanabilmesi için , malul sayılması yanında yukarıda anılan 26. madde kapsamında ''En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

5510 sayılı kanun 4/1-b kapsamında sigortalı sayılanların prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması '' koşullarının da bulunması gereklidir.

Somut olayda, 5510 sayılı Kanun'un 26.’ncı maddesinde öngörülen maluliyet aylığı bağlama koşulları oluşup oluşmadığı tespit edilmeden ve maluliyet aylığı bağlama koşulları oluşmuş ise 5510 sayılı kanunun 4. Maddesinin 4\1-a veya 4/1-b maddelerinden hangisinden maluliyet aylığı bağlanacağının karar yerinde gösterilmeden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davacının 27.01.2019 tarihinde öldüğü de anlaşıldığından mirasçılarına tebligat yapılarak taraf teşkilini sağlamak ve 5510 sayılı Kanun'un 26.’ncı maddesinde öngörülen maluliyet aylığı bağlama koşullarının oluşup oluşmadığını tespit etmek ve maluliyet aylığı bağlama koşulları oluşmuş ise 5510 sayılı kanunun 4. Maddesinin 4\1-a veya 4/1-b maddelerinden hangisinden maluliyet aylığı bağlanacağını karar yerinde göstermek ve bir karar vermekten ibarettir.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)SONUÇ:

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/758, Karar No: 2015/1554, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/758 E.  ,  2015/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9037, Karar No: 2017/3860, Tarih: 19.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9037 E.  ,  2017/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8956, Karar No: 2023/5661, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8956 E.  ,  2023/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/762 E., 2022/853 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/175 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/762 Esas, 2022/853 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; eylemin tasarlanarak işlendiği’ne ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik’in varlığı'na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; eylemin tasarlanarak işlendiği’ne ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik’in varlığı'na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay günü maktul, kardeşi ve tanıkların bulunduğu kafeye tasmasız ve ağzında kafes bulunmayan American Bully cinsi pitbull köpeği ile girdiği, sanığın kardeşi olan tanık ...'ın köpeğin tasmasız olması nedeni ile sanığı uyararak köpeği dışarı çıkarmasını istediği, sanığın çıkarmadığı bu nedenle tanık ...'la sözlü olarak tartıştığı, tartışmaya maktulün de dahil olduğu ve aralarında karşılıklı küfürleşme olarak başlayan tartışmanın karşılıklı itiş kakışa dönüştüğü, maktulün sanığı kafe dışına çıkardığı, sanığın kafeden ayrıldıktan sonra tanık beyanlarına göre 1,5 saat sonra üzerinde ruhsatsız silahla tekrar kafeye gelerek maktulü sorduğu ve akabinde maktulü görmesi üzerine maktulün bulunduğu yöne doğru 3 el ateş ettiği ve maktulün ateşli silahla yaralanmaya bağlı iç kanama nedeniyle ölümüne neden olduğunun mahkemesince kabul edildiği tespit edilmiştir.

Tasarlamanın uygulanmama gerekçesi; "tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın suçu tasarlayarak işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı anlaşılmakla bu madde oy birliği ile uygulanmadığı anlaşılmıştır.

Haksız tahrik indiriminin yapılmama gerekçesi; sanığın maktulün bulunduğu kapalı ve insanların bulunduğu anlaşılan kafe içine American Bully pitbull cinsi tehlikeli köpek ırklarından kabul edilen köpeği ile köpeğin tasmasız ve ağızlıksız olduğu şekilde girerek hayvan tutucunun gerektirdiği özeni yerine getirmediği, bu sebeple endişelenen maktul ve kardeşinin kendisini uyardığı halde kafeden çıkmadığı dolayısıyla devamında maktul ile yaşanan sözlü ve sonrasında karşılıklı fiziki tartışmaya sanığın ilk haksız hareketinin sebep olduğu, maktulün sanığı yakasından silkeleyerek kafe dışına çektiği ve gitmesini istediği, sanığın kendisinin teslim olduğu olaydan bir gün sonrası tarihine ait adli muayene

raporunda vücudunda herhangi bir darp ve cebir izi tespit edilememesi karşısında ilk haksız hareket sanıktan gelmekle, etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulmamış olduğu, oluşan etki tepki dengesine göre sanık hakkında TCK 29. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığının anlaşılması ile Mahkeme Başkanının karşı oyu ile oy çokluğu ile bu maddenin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık beyanları, katılan beyanları ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

raporunda vücudunda herhangi bir darp ve cebir izi tespit edilememesi karşısında ilk haksız hareket sanıktan gelmekle, etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulmamış olduğu, oluşan etki tepki dengesine göre sanık hakkında TCK 29. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığının anlaşılması ile Mahkeme Başkanının karşı oyu ile oy çokluğu ile bu maddenin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık beyanları, katılan beyanları ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince tanzim olunan 29.12.2020 tarihli ; "kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmalarına bağlı omur, ekstremite, pelvis kırıklarıyla birlikte iç organ, büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği" görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasına alınmıştır.

4. Uzmanlık raporları, ölü muayene tutanağı ve diğer tutanaklar dava dosyasına alınmıştır.

5. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığı, ilk haksız hareketin sanıktan geldiği anlaşıldığından suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/762 Esas, 2022/853 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.