muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2206, Karar No: 2020/8265, Tarih: 09.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2206 E.  ,  2020/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki (İcra ve İflas Kanunun 121. maddesi) ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ı vd. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gereğince somut olaya gelince;

Yukarıda açıklanan ilkeler gereğince somut olaya gelince;

1- Davalılardan ...'a gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalıların belirlenen adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanması,

2- Davalılardan ...a çıkartılan gerekçeli karar tebliğ evrakının iade edildiği, bunun üzerine mahkemece, davalıların adres kayıt sisteminde mevcut bir adresinin bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın doğrudan doğruya TK'nun 35. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve usulsüz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalıların belirlenecek kayıtlı adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanması,

3- Davalılardan ... paydaş olduğu halde gerekçeli kararda davalı olarak gösterilmediği ve bu nedenle kendisine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanması,

4- Davalılardan ...’e gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanması,

5- Davalılardan...'nın ölü olduğu halde mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından adı geçen davalıların mirasçılık belgeleri ilgilisinden temin edilip, gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması,

Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten ve temyiz süresinin bekletilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/1671, Karar No: 2013/9803, Tarih: 11.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1671 E.  ,  2013/9803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2 ve 5237 sayılı Yasanın 50/1-a ve 62. maddeleri gereğince 6.000 TL apc

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 03.02.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8413, Karar No: 2018/2949, Tarih: 07.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/8413 E.  ,  2018/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ve dava dışı diğer arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında, 03.06.2011 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının inşaatı ve projeyi sözleşmeye aykırı yaptığını, dairelerin teslim edildiğini, ancak davalının kendi dairelerini 4+1, müvekkiline isabet eden daireleri ise 3+1 yaptığını, müvekkilinin dairelerinin değerinin, dairelerin eksik m² olması nedeniyle davalının dairelerine nazaran düşük olduğunu, daire başına 25.000,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 10 daireden dolayı davalının haksız kazanç sağladığını ileri sürerek, 250.000,00 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaatın ve projenin sözleşmeye uygun olduğunu, davacıya kalan dairelerin tamamlanıp teslim edildiğini, konut teslim tutanağının ve kat irtifakı sırasında daire numaralarının değiştiğine ilişkin düznelenen tutanağın davalı tarafça hiç bir itiraz ileri sürülmeden imzalandığını, müvekkilinin sözleşmenin 1.7. maddesindeki yetki uyarınca kendi dairelerinin 4+1 yaptığını, bu durumun davacının haklarına zarar vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca her ne kadar davalıya projede ve kendi dairelerinde değişiklik yapma hakkı verilmiş ise de, davalının, sözleşmenin 1.7. maddesi uyarınca arsa sahiplerinin haklarına dokunmadan bu hakka sahip olduğu, daire numaralarındaki değişikliğin esaslı değişiklik olması sebebiyle sözleşme gibi resmi şekilde yapılması gerektiği, bu şekilde yapılmadığından geçerli olmadığı, davacının kendi dairelerini 4+1, davalı daireleri 3+1 yaparak haksız kazanç sağladığı, tüm daireler 4+1 yapılsaydı oluşacak daire değeri ile 3+1 yapıldığı için oluşacak daire değeri arasındaki farkın 10 daire üzerinden toplam 96.030,00 TL olduğu ve davalının bu miktadan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 96.030,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde her ne kadar paylaşım oranı belirtilmemiş ise de, davacı dava dilekçesinde, toplam 54 dairenin %30'una isabet eden 16 dairenin arsa sahiplerine verileceğinin sözlü olarak kararlaştırıldığını belirtmiş olup, sözleşmenin eki olan daire paylaşım sözleşmesi incelendiğinde, davacının bu iddiasının doğru olduğu anlaşılmıştır.

.../...

S.2

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde her ne kadar paylaşım oranı belirtilmemiş ise de, davacı dava dilekçesinde, toplam 54 dairenin %30'una isabet eden 16 dairenin arsa sahiplerine verileceğinin sözlü olarak kararlaştırıldığını belirtmiş olup, sözleşmenin eki olan daire paylaşım sözleşmesi incelendiğinde, davacının bu iddiasının doğru olduğu anlaşılmıştır.

.../...

S.2

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yüklenici davalının dairelerinin büyük, arsa sahiplerinin dairelerinin ise küçük yapılmış olmasından hareketle hesaplama yapılmış ise de, somut olayda davacı arsa sahibine verilen dairelerin metrekarelerinin %30 oranına göre verilmesi gereken toplam metrekare olup olmadığı önem arz ettiğinden, bu orana göre hesaplama yapılması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, belirtilen oran dahilinde davacıya verilmesi gereken metrekare miktarına göre hesaplama yapılmak üzere ek rapor veya yeni birlirkişi heyetinden rapor alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3178, Karar No: 2017/7176, Tarih: 08.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/3178 E.  ,  2017/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile dane bezelye yetiştirme ve alım sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeye istinaden bezelye ekimi yaptığını, sözleşme kapsamında davalı şirket tarafından bezelye niteliğinde ki tarım ürünlerinin Mayıs ayının 3. haftası içerisinde biçer döver mahiyetinde biçilmesi ve nakliyesi yapılması gerekirken biçilmediğini, bezelyelerin tarlada bırakıldığını, ürünün yandığını ve kullanılamaz hale geldiğini, zararın tespitine yönelik ... Sulh Hukuk Mahkemesi 2014/23 D.İş esas sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, davalının zararı ödememesi üzerine ... 2. İcra Müdürlüğü nün 2014/5144 esas sayılı takip dosyasında davalıya karşı takip başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazının iptali ile alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının, ... 2. İcra Müdürlüğünde ilamsız icra talebinde bulunduğu, davalının borca itiraz ettiği, takibin durduğu, davalı şirketin merkezinin ... / ... olduğu,taraflar arasındaki sözleşmenin 3/c maddesinde ifa yeri olarak ... ve ... ilçelerinin belirlendiği, sözleşmenin 8. maddesinde uyuşmazlık halinde ... Mahkeme ve İcra Daireleri’nin yetkili olduğunun yazıldığı, davacı’nın ikametgah adresinin ... / ... olduğu, davalının eldeki dosyada süresinde yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nin 50. maddesi uyarınca icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesi halinde itirazın iptali davasını görmeye yetkili mahkeme icra takibinin yapıldığı yer asliye hukuk mahkemesidir. Somut olayda; davalı icra takibinde yetki itirazında bulunmadıklarına göre, uyuşmazlığın çözümünde ... Mahkemeleri de bu davaya bakmaya yetkilidir. Öte yandan davacının istemi para alacağı olduğuna göre Türk Borçlar Kanunu 89. (eski B.K'nin 73.) maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan, davacının yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Davacı’nın adresi ... /... olup, borcun ifa edileceği yer itibariyle yetkili mahkeme ve icra dairesi ... Mahkemesi ve icra dairesi olduğundan, mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7831, Karar No: 2009/10471, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7831 E.  ,  2009/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekilince hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 1998 yılında kurulan müvekkili şirketi yağ keçelerinin , otomotiv ve sanayide kullanılan bazı yedek parçaların alım ve satımını yaptığını, alacaklarını zamanında tahsil edemeyen, gereksiz borçlara ve faiz yükü altına giren şirketin borca batık hale geldiğini, iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerle mali durumun düzeltebileceğini, 138.000 TL sermaye koyma borcunun yerine getirmesiyle aktif pasif dengesizliğinin ortadan kalkacağını, şirket ortaklarına ait bir taşınmazın satılarak elde edilecek gelirin şirkete aktarılacağını ileri sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olduğu, 250.000 TL sermayesi olan şirketin sermayesinin 183.750 TL’lık kısmının ödenmediği, sermaye girişi ve nakit girişi sağlanamadığı, şirket kasasında bulunması gereken 644.938.04 TL’nın fiilen bulunmadığı, fiktif işlem yapıldığı, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı gerekçesiyle davacı Limited Şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4007, Karar No: 2016/14158, Tarih: 22.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/4007 E.  ,  2016/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, Kurum işleminin iptali ve maaşından yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

./..

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/3869, Karar No: 2015/4971, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3869 E.  ,  2015/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/11832, Karar No: 2022/1477, Tarih: 24.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11832 E.  ,  2022/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2020 tarih, 2020/39 (E) ve 2020/65 (K) sayılı kararı; sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 62. maddeleri gereği müebbet hapis cezası,

2)...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/06/2021 tarih, 2021/699 (E) ve 2021/963 (K) sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/06/2021 tarih, 2021/699 (E) ve 2021/963 (K) kararının sanık müdafii, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/06/2021 tarih, 2021/699 (E) ve 2021/963 (K) "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanık hakkında tahrik ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin; sanığın eyleminin tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçunu oluşturduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17588, Karar No: 2015/22885, Tarih: 01.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/17588 E.  ,  2015/22885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, sorumluluk zammı, ikramiye ilavğ tediye, yakacak yardımı, yemek yardımı, bayram yardımı, temizlik bayramı, giyim yardımı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.