muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7312, Karar No: 2015/200, Tarih: 13.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7312 E.  ,  2015/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu kaçak sigaraların TCK.nun 54.maddesi gereği müsadere edilmesi gerekirken, tasfiyesine karar verilmesi,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından... vekalet ücreti verilmesine ve dava konusu eşyanın tasfiyesine ilişkin kısımların çıkartılarak, yerine "dava konusu eşyanın TCK.nun 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine" ifadesinin eklenmesi, sair kısımların ise aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2347, Karar No: 2014/5265, Tarih: 17.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2347 E.  ,  2014/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit

HÜKÜM : 1-Her ne kadar sanık ... hakkında tehdit suçundan, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye azmettirme suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı bu suçlar sübut bulmadığından sanıkların CMK'nun 223/2-e maddesi yarınca beraatlerine,

2-Sanık ... hakkında :Katılan mağdur ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

1)Suça sürüklenen çocuk ... müdafıinin 02.05.2012 ve 31.05.2012 tarihli temyiz dilekçelerinin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hükmün suça sürüklenen çocuk sıfatına hasren temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmü tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmış, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz ineelemesi suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sııç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrik ve yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, katılan ... vekilinin sanık ... hakkında azmettiren sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüsten ceza verilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ...'in eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmasının yerinde olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz, itirazlarının reddiyle

A) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan ncelemede;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan ncelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'in ruhsatsız tabancası ile mağdur ...'ı hedef alıp toplam 11 kez ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle 3 tanesi balın bölgesinden 1 tanesi de bacak bölgesinden olmak üzere toplam 4 yerinden isabet alan mağdurun organlarından birisinin işlevinin sürekli olarak zayıflaması niteliğinde olan kalın bağırsak alınmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2118, Karar No: 2013/2424, Tarih: 08.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2118 E.  ,  2013/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 06/02/2000 ila emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı 31/07/2008 tarihine kadar davalı işverene ait temizlik işlerinde aralıksız olarak taşeronların yanında çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın husumetten reddini istemiştir.

Mahkemece 4857 sayılı Yasanın 2/6.maddesinde açıklandığı üzere "Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi" denildiği, bu ilişkide "asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işverenle birlikte sorumlu bulunduğu" hükme bağlanmış olup, davalı Rektörlük ile dava dışı şirketler arasında imzalanmış sözleşmelerle Siyasal Bilgiler

../..

2013/2118-2424 S.2

Fakültesinin temizlik işleri bu şirketler tarafından üstlenildiği, davacı da Siyasal Bilgiler Fakültesinde bu alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığı, ihaleyi alan firmalar değişse de çalışması devam ettiği, ihale yoluyla verilmiş temizlik işleri yardımcı işlerden olduğu anlaşılmakla davalı Rektörlüğün asıl işveren olarak davacının alacaklarından sorumlu olduğu, dosya içeriğine göre davacının 31.07.2008 tarihi itibarıyla işten ayrıldığını beyan ederek tahsis talebinde bulunduğu, 01.08.2008 tarihi itibarıyla davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının davalıya ait işyerindeki çalışmasının 31.07.2008 tarihi itibarıyla emeklilik suretiyle sona erdiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm altına alınan kıdem tazminatına davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığı 31.07.2008 tarihinden itibaren faiz işletilmiştir. Dosya kapsamından davacının anılan tarihte emekli olacağını beyan ederek işten ve işyerinden ayrıldığı sabittir.

4857 Sayılı İş Kanununun 120. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin 4. bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. O halde anılan bent uyarınca fesih bildiriminde bulunulabilmesi için işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandık hükümlerine ,göre yaşlılık, emeklilik, malullük ya da toptan ödemeye hak kazanmış olması gerekir. Bundan başka işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa bahsi geçen işlemler için başvurması ve bu yöndeki yazıyı işverene bildirmesi gerekir. Böylece işçinin yaşlılık, emeklilik, malullük ve toptan ödeme yönlerinden bağlı bulunduğu mevzuata göre hak kazanıp kazanmadığı denetlenmiş olur. Öte yandan işçinin, sosyal güvenlik anlamında bu hakkı kazanmasının ardından ilgili kurum ya da sandığa başvurmaksızın kıdem tazminatı talebiyle işyerinden ayrılması ve bu yolla hakkın kötüye kullanılmasının önüne geçilmiş olur. İşçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar ve faiz başlangıcı da bu tarih olarak esas alınmalıdır.

Somut olayda davacı işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan yaşlılık aylığının bağlandığına dair yazının işverene bildirildiğine dair dosya içerisinde bilgi

../..

2013/2118-2424 S.3

ve belge bulunmamaktadır. Bu durumda talep edilen kıdem tazminatına 06/01/2011 dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken fesih tarihi olan 31.07.2008 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; kararın hüküm fıkrasının 1. bendi ikinci satırındaki "akdin feshi tarihi olan 31/07/2008" rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine "dava tarihi olan 06/01/2011" sözcük ve rakamlarının yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31124, Karar No: 2013/27695, Tarih: 03.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31124 E.  ,  2013/27695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çivrili Devlet Hastanesince düzenlenen 26.11.2011 tarihli raporda ''Klinik olarak aşırı derecede alkollü olduğu'' tespit edilen sanığın saat 00:30 sıralarında minibüsü ile şerit ihlali yaparak karşı yönden seyreden ... idaresindeki kamyona çarpması sonucu aracında olup, kendisinden şikayetçi olmayan ...’nın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmasına neden olduğu olay nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 89/1-2e-b, 22/3. maddeleri sevki ile iddianame düzenlenip, yargılama sonunda cezalandırılması gerekirken, taksirle yaralama suçundan soruşturma aşamasında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmiş olması sebebiyle sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiş 26.11.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 29.11.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, taksirle yaralama suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın da kesinleştiği gözetilerek sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/502, Karar No: 2019/5468, Tarih: 14.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/502 E.  ,  2019/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d. maddeleri uyarınca cezalandırılmasından sonra TCK’nin 87/1-son. maddesi uyarınca verilecek ceza 5 yıldan az olamayacağı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nin 87/1-son. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve bu hatalı uygulamaya bağlı olarak sonuç cezanın eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “1 yıl 8 ay” hapis cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 8 ay” olacağı gözetilmeden, denetim süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan “1 yıl” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2308, Karar No: 2015/2482, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2308 E.  ,  2015/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/15297, Karar No: 2018/6174, Tarih: 19.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15297 E.  ,  2018/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafıından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın beyanına göre eylemin saat 04:00'da gerçekleştiği, suç tarinide güneşin 04:44'te doğduğu belirlenerek gündüz vakti işlendiği sabit olmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulup TCK 143 ve 116/4'ten arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas birden çok ilamın bulunduğu halde bunlardan yalnızca en ağırı tekerrüre esas alınması gerekirken üç mahkumiyetinin de tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7829, Karar No: 2013/13620, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7829 E.  ,  2013/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arsalarda irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %50'sini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın ve irtifak tesis edilen bölümün yeri ve niteliği dikkate alındığında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımlarını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde irtifak değer kaybı oranının en fazla %4 olması gerekirken, bu oranı %5,55 kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmiş olması,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2012 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2011 yılı verilerinin esas alınması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut olan ipotek şerhlerinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut olan ipotek şerhlerinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4509, Karar No: 2015/6855, Tarih: 23.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4509 E.  ,  2015/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş yeri hekimi olarak davalı Hastahane'de çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı İsteminin Özeti:

Davalı işveren davacının iş sözleşmesinin, mevzuatta meydana gelen değişiklik sebebiyle yarı zamanlı iş yeri hekimine ihtiyaç kalmadığından tam zamanlı pratisyen hekim olarak çalışması teklif edilmesine rağmen kabul etmediğini bu sebeple feshin geçerli sebebe dayandığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli sebeple feshedilmediği kanaatiyle davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. İşletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler, sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik sıkıntı, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren iş yeri ./..

-2-

dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, iş yerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, iş yerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi iş yeri içi sebeplerdir işletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.