muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3891, Karar No: 2023/838, Tarih: 16.03.2023

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli ve 2018/14-521 Esas, 2019/635 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kıstaslar, 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "...failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar..." şeklinde, uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil yol gösterici nitelikte ve örnekseme yoluyla gösterilmiş; ancak, hüküm tarihinden önce, anılan fıkrada değişiklik yapılarak, takdirî indirim nedenleri tahdidi hale getirilmiş ve takdirî indirim nedenlerinin uygulama alanı daraltılmıştır.5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin, 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile değişik ikinci fıkrasında, takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kriterler, "... failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları veya cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri..." şeklinde sınırlı olarak sayılmış, ayrıca, duruşmadaki mahkemeyi etkilemeye yönelik şeklî tutum ve davranışların, takdirî indirim nedeni olarak dikkate alınamayacağı ve takdirî indirim nedenlerinin kararda gerekçeleriyle gösterilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Buna göre, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesinin uygulanmasının hakimin takdirinde olduğu da gözetilerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık ... müdafiinin buna ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61/1 ve 22/4 madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3/1 maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda asli kusurlu olduğu anlaşılan sanık ... hakkında cezada orantılılık ilkesi ile ... ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedildiği anlaşıldığından; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının alt sınırdan uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayinine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

4. Taksirli suçlarda, bilinçli taksir söz konusu olduğunda, 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükmedilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılacak olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarihli ve 2017/12-701 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; bu durumda, hâkim somut olayın özelliklerini de gözeterek, bilinçli taksir oluşturan hâlin, niteliği, gerçekleştirilme şekli ve sayısı gibi kriterlere göre bir değerlendirme yapıp, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasında "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." biçiminde düzenlenen orantılılık ilkesine de aykırı düşmeyecek şekilde artırım oranını belirlemelidir. Bu kriterler ve yasal düzenlemeler dikkate alınarak incelenen dosyada; ölen sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki istiap haddi 16.910 kg olan kamyona 48.500 kg civarında (31590kg fazla yük) taşıma sınırının üstünde dingil ağırlığı aşacak ve karayolu yapısı ve kapasitesi ile trafik güvenliği bakımından tehlikeli olabilecek tarzda sıcak asfalt yükleme yapılması, olaydan 10-15 dakika önce aynı yerde aynı sebeple şirkete ait diğer bir aracın da kaza yapmış olması, şantiyede ... güvenliği ile ilgili gerekli önlem ve tedbirlerin alınmaması, denetimin sağlanmaması, ölen şoförün olaydan bir önce işe alındığı ve gerekli eğitimlerin yapılmadığına ilişkin hususlar dikkate alındığında bilinçli taksiri oluşturan birden fazla sebep olduğundan, sanık ... hakkında bilinçli taksir koşullarının gerçekleştiği ve sanık hakkında hükmedilen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırılması sırasında, temel cezada 1/2 oranında artırım yapılmasında isabetsizlik görülmemiş olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının gerekçe gösterilmeden bilinçli taksirde 1/2 oranında arttırım yapılmasına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

5. Yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi sebepleri ile sanık ... müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmüş olup, hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) ve (F) bendinde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafilerince ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.12.2018 gün ve 2015/13 E. ve 2018/768 K. sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün (A) ve (B) bentlerinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" ibaresinin çıkarılması, yargılama giderlerine ilişkin paragrafa da, "mahkûmiyetine karar verilen sanıkların sebebiyet verdikleri oranda" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A), (C), (D) ve (E) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.12.2018 gün ve 2015/13 E. ve 2018/768 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16058, Karar No: 2014/1824, Tarih: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16058 E.  ,  2014/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve taşınmazın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, şekerpancarı ve dane mısırın 2012 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu 1475 parsel sayılı taşınmazın maliklerini gösterir tapu kaydının ve dosyada mevcut tapu kaydında “davalıdır“ şerhinin dayanağının ilçe tapu müdürlüğünden ve açılmış bir dava nedeni ile söz konusu şerh konulmuş ise ilgili dosyanın mahkemesinden,

3-Dava konusu taşınmaza acele el konulmasına dair dosyasının ilgili mahkemesinden,

4-Kamulaştırma evrakı, kıymet takdir raporu, uzlaşma tebligatları ve tutanakları gibi tüm belgelerin ilgili idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1589, Karar No: 2017/4696, Tarih: 25.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1589 E.  ,  2017/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/10/2015 tarih ve 2014/1058-2015/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalanan Ereğli Demir Çelik Fab. T.A.Ş.'ye ait rulo sac cinsi emtianın nakliyesi işleminin davalılar tarafından üstlenildiğini, gemiden tahliyesi sırasında dava dışı Borçelik Firması tarafından yapılan incelemede bir adet rulonun göbeğinde ovalleşme olduğunun tespit edildiğini, konişmento ve yükleme ordinolarında belirtildiği üzere taşıma konusu emtialarda bir kısım hasarların mevcut olduğu halde yükleme yapıldığını, kendileri tarafından yapılan ödemenin sadece ovalleşme hasarına ilişkin olduğunu ve bu hasarın yükleme sırasında olmayan bir hasar olduğunu, sigortalısına 39.255,04 TL ödeme yapıldığını, hasarlı emtianın satışı sonrası elde edilen 21.500 TL sovtaj bedelinin tenzili sebebiyle davalılardan 17.755,04 TL'nin tahsiline ve M/V Z.Cansu gemisi üzerindeki kanuni rehin hakkının tespitine ve tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; ödemenin (ex gratia) lütuf ödemesi olduğunu, gemi yöneticisi Yılmar Denizcilik Şirketi'ne donatanın yanında dava yöneltilemeyeceğini, tespit ve ihbarın usulüne uygun yapılmadığını, taşıyanın meydana gelen zarardan sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar vekili; ödemenin (ex gratia) lütuf ödemesi olduğunu, gemi yöneticisi Yılmar Denizcilik Şirketi'ne donatanın yanında dava yöneltilemeyeceğini, tespit ve ihbarın usulüne uygun yapılmadığını, taşıyanın meydana gelen zarardan sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ... şirketinin sigortalısının malın satıcısı olup CİF satışlarda sigortalanabilir menfaatin satıcıya ait olduğu, dava dışı Erdemir'in CIF sattığı mala ilişkin sigortalanabilir menfaati bulunmadığı, bu nedenle davacının kanuni halef sıfatına haiz olmadığı, fakat davacı ... şirketince tazminat kendi sigortalısına ödenmiş ve malın alıcısı Borçelik tarafından 39.255,04 TL bedelin davacının sigortalısından tahsil edildiğinin anlaşılması nedeniyle sigorta şirketinin TTK'nın 1472 maddesi gereğince aktif dava ehliyetinin bulunduğu, emtiada meydana gelen hasardan 74 adet rulonun sadece birinde üretim hattına giremeyecek derecede ovalleşme olması karşısında söz konusu ovalleşmenin üstten gelen ağırlığı çelik çemberleri eksik veya kopuk olan rulonun üzerine eşit dağılmayarak ezilmesi sonucu meydana gelmiş olabileceği, dava konusu hasar zararından davalı taşıyanın sorumlu olmadığı, yükleme ve istiflemeden kaynaklı bir hasarın oluşmadığı gerekçesiyle 1 no'lu davacı yönünden davanın esastan reddine, 2 no'lu davalının gemi işletme müteahhidi olmayıp gemi yöneticisi olduğu, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceği, 2 no'lu davacı yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22476, Karar No: 2014/240, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/22476 E.  ,  2014/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “defter ve belge ibraz etmemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 30.04.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1245, Karar No: 2021/7217, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1245 E.  ,  2021/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1925, Karar No: 2020/5537, Tarih: 02.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1925 E.  ,  2020/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın, bir dönem birlikte olduğu katılan ...’nin daha önce facebook hesabında yayınladığı resimlerini alarak ... Escort Sitesinde rızası dışında yayınladığı ve katılan ...’den önce birlikte olduğu mağdur ...’e ait cep telefonu numarasını “İzmir ve Manisa çevresinde dürüst seviyeli ciddiyet sahibi 18 ve 32 yaş arası beyler arayın görüşelim ... harika anlar için ulaşın, mesajlara cevap vermiyorum, boşuna mesaj atmayan Escort ... km 3 saat önce ... yıl kadın ... Konaklı Turkey ilgi alanlarım erkek” şeklindeki ibareler ile resimlerin altına yazmasına konu olayda, sanığın sübut bulan eylemin TCK’nın 136/1. maddesinde düzenlenen kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma kararı öncesi hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Bozma kararı öncesi hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca infazın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5969, Karar No: 2014/6873, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/5969 E.  ,  2014/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 27/10/2005 gün 1040 sayılı karar ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen ve aynı Kurulun 26/04/2007 gün 2585 sayılı Kararı ile sit derecesi 3. derece olarak değiştirilen sınırlar dahilinde kalan, Hatay İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazda, ... Belediyesi'nde kepçe operatörü olarak çalışan sanığın, iş makinesi ile çalışma yaptığının tespiti üzerine açılan kamu davası ile ilgili olarak, arkeolog bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, 3. derece arkeolojik sit alanında hafriyat yapılıp, moloz dökülmek şeklindeki eylemlerin 2863 sayılı Kanuna aykırı olduğunun belirtildiği, sanığın savunmalarında, suç tarihinden daha önce bahse konu arazi üzerine tanımadığı şahıslar tarafından moloz dökülüp, toprak alındığını, bu arazinin sit alanı olduğunu bilmediğini, belediyede görevli ... ... kendisine verdiği talimata binaen iş makinesi ile arazi üzerinde düzleme çalışması yaptığını beyan ettiği, sanığın suça konu arazinin sit alanı sınırlarında kaldığını bilmediğine ilişkin beyanının aksine dosya kapsamı itibariyle herhangi bir delil bulunmaması, ayrıca sanığın amirleri tarafından verilen talimata binaen belirtilen işi yapması hususları dikkate alındığında, sanığın beraetine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemekle;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç bakımından sanığın kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraete ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.