muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/492, Karar No: 2015/884, Tarih: 16.02.2015

Likit alacak bakımından aranan “borçlunun, talep edilen alacağı veya alacağın bütün unsurlarını bilmesi veya bilmek (kolayca hesap edebilmek) durumunda olması; bu bağlamda alacağın miktarının belirlenmesi için tarafların ayrıca mutabakata varmasına (anlaşmasına) veya mahkemenin tayin edeceği bilirkişi eliyle bir değerlendirme yapılmasına ihtiyaç bulunmaması, diğer bir anlatımla, borçlunun, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması” ölçütü birçok tartışmayı sona erdirmekle beraber, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesinin, alacağın likit olup olmadığı ile ilgili başlı başına bir kıstas olarak kabul edilmesi de doğru değildir. Çünkü mahkeme uygulamasında “hesap işi”, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerden olduğundan borçlunun, kendi başına hesaplayabilecek durumda olduğu asıl alacak ve temerrüt faizine itiraz etmesi halinde, mahkemenin, alacaklının alacağının miktarını, bizzat tespit etmeyip, bilirkişi vasıtasıyla belirleyeceğinden, likit olan bir alacağın sırf bilirkişi incelemesi yapıldığı gerekçesi ile likit sayılmaması doğru olmayacaktır (Yılmaz, age s. 737, 740).

Somut olayda, davalı tarafça, icra dosyasına 18.724,52 TL ödendiği belirtilerek, dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, 2.500,00 TL'nin ve 04.09.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, yine fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, 11.198,56 TL'nin, bir diğer deyişle, alacağın bir kısmının tahsili istenmiştir.

Bu durumda, mahkemece, kısmi dava açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarara ilişkin dava şartı yokluğundan HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esastan sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9001, Karar No: 2025/4561, Tarih: 11.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9001 E.  ,  2025/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2459 E., 2023/2010 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden; Katılan ... vekilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz

sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekilllerinin ve sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2020/359 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktulü kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2023/2459 Esas, 2023/2010 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılması ve haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine, aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına, haksız tahrik indiriminin azami miktarda uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükmünün keyfi ve gerekçesiz şekilde uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

4. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine, aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına, haksız tahrik indiriminin azami miktarda uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükmünün keyfi ve gerekçesiz şekilde uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemenin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmasına ilişkin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına yönelen düşünceye iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adî raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarının koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen ceza miktarının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan ... vekilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. KARAR

1. Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan ... vekilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2023/2459 Esas, 2023/2010 Karar sayılı kararında katılan ... vekilleri, katılan ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/450, Karar No: 2024/3599, Tarih: 06.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/450 E.  ,  2024/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1590 Esas, 2022/1362 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/423 E.,2020/295 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin “ ... ” ibareli markalarının sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “... SÜT ÜRÜNLERİ” ibareli 2018/79135 sayılı marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak dava konusu YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin "..." ibareli markasının tanınmış marka olduğunu, bu tanınmışlığın bilirkişi raporları ile de tespit edildiğini, taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nun 2019-M-9234 sayılı kararın kısmen iptali ile dava konusu 2018/79135 başvuru numaralı “... SÜT ÜRÜNLERİ” ibareli markanın 29.sınıf “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” emtiaları yönünden reddi ile tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin Trabzon ili hudutlarında uzun yıllar ismini Trabzon ilinin .... ilçesinde bulunan ve turistik bir yer olan ... yaylasından alan "... SÜT ÜRÜNLERİ " adı altında tereyağı, süt, peynir vb. süt ürünleri hizmeti vermekte olup bulunduğu bölgede ve Türkiye genelinde ciddi bir müşteri potansiyeline kavuştuğunu, davacının markasında iltibas yaratma ihtimalinin bulunmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin Trabzon ili hudutlarında uzun yıllar ismini Trabzon ilinin .... ilçesinde bulunan ve turistik bir yer olan ... yaylasından alan "... SÜT ÜRÜNLERİ " adı altında tereyağı, süt, peynir vb. süt ürünleri hizmeti vermekte olup bulunduğu bölgede ve Türkiye genelinde ciddi bir müşteri potansiyeline kavuştuğunu, davacının markasında iltibas yaratma ihtimalinin bulunmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, uyuşmazlık konusu 29 uncu sınıf emtianın davacının itiraza mesnet markaları kapsamında yer alan mallar ile aynı/aynı tür/benzer oldukları ancak tarafların marka işaretleri anlamsal, sesçil ve görsel olarak benzer bulunmadıklarından taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas koşullarının oluşmadığı, aynı Kanun'un 5 inci maddesindeki koşulların da bulunmadığı, kötü niyet iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... ibareli markaların, daha önce tescil edilmeye çalışılan " ...", “ ...”, " ET&BALIK" , "NELİ", " ..." ve "... " ibareli marka başvurularına karşı şimdiye kadar hep korunduğunu, "...” ibareli markaların Türkiye'nin hemen hemen her ilinde, çok eski tarihlerden bu yana ciddi ve yoğun bir şekilde kullanıldığını, davalının tescilini istediği marka ile müvekkiline ait markalar arasında, görsel, işitsel, anlamsal açıdan benzerlik bulunduğunu, seri marka olarak algılanacağını, davaya konu markalar 29 uncu sınıftaki malları kapsamakta olup bu sınıftaki ürünler fazla zaman ayırmadan alalade bir inceleme satın alındığını, orta düzeyde bir tüketicinin alalade bir inceleme ile dava konusu başvuru ile müvekkile ait markaların farklı olduğunu anlayabilmesinin mümkün bulunmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ibareli markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira dava konusu başvurunun bir bütün olarak "..." ibaresinden oluştuğu, "..." ibaresinin ön plana çıkarılmadığı, ayrıca dava konusu başvurunun tarihi bir karakterin ismi olduğu, açıklanan nedenlerle dava konusu markanın davacının itirazına mesnet markalarından anlam ve algı olarak tamamen farklılaştığı, tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından davacı markalarının tanınmış olup olmadığının sonuca etkili bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının Yerel Mahkeme ve İstinaf Mahkemesi tarafından dikkate alınmamış olup itirazlar giderilmeksizin karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkile ait dava konusu tescilli "..." ibareli markaların "..." ibaresi içeren diğer marka başvurularına karşı kayıtsız şartsız korunması gerektiği hususunun göz ardı edildiğini, müvekkile ait “...” ibareli markalar; Türkiye'nin hemen hemen her ilinde, çok eski tarihlerden bu yana ciddi ve yoğun bir şekilde kullanıldığını, bu nedenle müvekkile ait “...” ibareli markaların yüksek ayırt ediciliğe sahip olduğunu, davalının tescilini istediği marka ile müvekkiline ait markalar arasında, görsel, işitsel, anlamsal açıdan benzerlik bulunmakta olup seri marka olarak algılanacağını, dava konusu markalarda baskın unsur olarak "..." ibaresinin kullanılması davalının tescilini istediği marka ile müvekkile ait markalar arasında seri marka olduğu izlenimi yarattığını, bu husus iltibas ihtimalinin artmasına sebebiyet verdiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararı usule, yasaya ve içtihada aykırı olup Mahkeme dosyasında mevcut olan itirazları ile müvekkili tarafından dosyaya sunulmuş olan tüm delillerin yeniden incelenmesi ile birlikte müvekkilin markalarının sektörde tanınmış marka olduğu, dava konusu marka ile müvekkile ait markalar arasında iltibas tehlikesinin mevcut olduğunun ortaya çıkacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8231, Karar No: 2017/4739, Tarih: 13.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/8231 E.  ,  2017/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, Terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : Sanık ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan kovuşturmanın ertelenmesine

Tüm sanıklar hakkında terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yasal şartları oluşmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1-Sanık ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak ve suçu ve suçluyu övmek suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair CMK'nın 231/3 maddesindeki şartlar bulunmadığından tazminat isteyebileceklerinin bildirilmemesi yönündeki hükümlerin ONANMASINA, 13.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5032, Karar No: 2018/565, Tarih: 14.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5032 E.  ,  2018/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yeni doğan kız çocuğunu kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 22/6, CMK.nun 223/4 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın eyleminin sübutu kabul, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet savcısının; sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın gayrimeşru ilişki sonucu hastane tuvaletinde doğurduğu bebeği tuvalet deliğine atarak ölümüne neden olduğu, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının 24/10/2013 gün ve 2013/9319/1425/1010 sayılı raporunda; “bebeğin canlı doğduğu, ölümünün künt kafa ve genel beden travmasına bağlı iskelet sistemi ve kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu, anne karnındaki yaşının 36 hafta ve sonrası ile uyumlu olduğu, ölümünün otopsinin yapıldığı tarih ve saat (01/07/2013 saat: 09.30) öncesindeki 3-36 saatlik zaman dilimi içinde meydana gelmiş olduğu, ...’nin %99,99 ihtimalle kız ceninin annesi olabileceğinin” bildirildiği, sanığın hastane tuvaletinde canlı olarak doğurduğu evlilik dışı bebeği, ailesinin tepkisinden çekinerek tuvalete atmak ve daha sonra deliğe itmek suretiyle ölümüne sebep olduğu, bu haliyle eyleminin "altsoydan birine ve beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan çocuğuna karşı kasten öldürme" suçunu oluşturacağı, TCK’nun 82/1-d-e maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 14/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24548, Karar No: 2020/14118, Tarih: 24.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/24548 E.  ,  2020/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına ve 24.11.2013 tarihli tutanağa göre; kolluk kuvvetlerince yapılan uygulamalar esnasında sanığın müstecirliğini yaptığı işyerine girildiği, beş kişinin etrafında bulunduğu masa üzerinden 106 adet iskambil kağıdının alındığı, işyerindeki şahısların kumar oynadığına dair bir görgünün tutanağa bağlanmadığı, herhangi bir para alışverişinin de aynı şekilde tutanakta ifade edilmediği, oyun oynayan kişilerce oynanan oyunun “5-10 lira var var” olarak belirtilmesinin atılı suçun işlendiği hususunda bir delil teşkil etmediği anlaşılmakla aşamalarda atılı suçu işlemediğini beyan eden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.