muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7129, Karar No: 2016/20987, Tarih: 12.12.2016

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini istiyorsa onu açık şekilde yazar. Kısmi davada, davacının dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir. Belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değil ise mahkeme, talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka talep sonucunun açık olmaması halinde, dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutularak davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda, davacı tarafça HMK 107. maddesine göre belirsiz alacak davası açılmış olmakla talep edilen yasal ilave tediye alacağına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden faiz işletilmesi ayrıca yasal ilave tediye dışında TİS’ten kaynaklanan alacaklara TİS’de belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren en yüksek banka işletme kredisi faizi işletilmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup, bu durum bozma sebebi ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin tamamının hükümden çıkarılarak yerine;

"1.Davacı tarafından davalı aleyhine açılan işçi alacağı davasının kısmen KABULÜ ile kısmen REDDİNE,

a) 5.566,13 TL brüt ücret farkı, 905,70 TL akdi ikramiye farkı, 594,51 TL yıpranma prim farkı alacağının TİS’te belirlenen ödeme gününden itibaren işleyecek en yüksek banka işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b) 771,94 TL ilave tediye farkı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bununda dışında kalan fazlaya ilişkin taleplerin reddine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde davalıya yükletilmesine, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7888, Karar No: 2020/7906, Tarih: 19.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7888 E.  ,  2020/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın yokluğunda verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın sanığın bilinen son adresi olan "... Mahallesi, 235. Sokak, No:6/1 Esenler/İstanbul" adresine tebliğe çıktığı ve "muhatabın isim ve imzadan imtina eden kiracısının beyanına göre taşındığı anlaşıldığı" bu nedenle iade edildiği, daha sonra sanığın MERNİS adresi olan "Hürriyet Mahallesi, Menekşe Sokak, No:61/1 Bağcılar/İstanbul" adresine tebligat düzenlenerek doğrudan Tebligat Kanununun 21/2 maddesi kapsamında çıkarılarak tebligatın muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, gerekçeli karar tebligatının usulsüz olması nedeniyle tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 23/02/2015 tarihli 2014/428 esas ve 2015/109 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 26/09/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14005, Karar No: 2014/16749, Tarih: 08.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14005 E.  ,  2014/16749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/125521

Mahkemesi : Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 05/12/2011

Numarası : 2009/1060-2011/1106

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 20.06.1987 tarih ve 3402 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen S... ilçesi, K.. köyü, Ç..mevkii, ... ada, ... sayılı parselde bulunan ve sanık tarafından Vakıflar Genel Müdürlüğü'nden kiralanarak kullanılan arazide izin alınmadan iş makinesi marifetiyle zemin düzleştirmesi yapıldığı, bu durumun Antakya Müze Müdürlüğü görevlilerince tespit edildiği ve sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, gerek dosya kapsamında bulunan olay yeri fotoğraflarından ve gerekse de olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan rapordan anlaşılacağı üzere, 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen S.. P.. Antik Kenti sınırları içerisinde zeminin iş makinesi ile düzleştirildiği ve eylemin sabit olduğu, her ne kadar sanığın kardeşi olan tanık M.. G..'in ifadesinde, davaya konu eylemi kendisinin yaptığını ve kardeşi olan sanık Hüseyin'in olay ile bir ilgisinin olmadığını beyan etmesi, sanığın da aynı yönde beyanda bulunması üzerine sanık H.. G.. hakkında beraate, suç faili hakkında Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş ise de; sözü edilen suç duyurusunun akıbeti beklenerek, dava açılması halinde inceleme konusu dosya ile birleştirilmesi, fiziki müdahaleyi gerçekleştiren kişinin doğru olarak tespit edilip, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, beraate ilişkin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4262, Karar No: 2022/8110, Tarih: 21.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4262 E.  ,  2022/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.02.2019 tarih ve 2018/289 E. - 2019/17 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.01.2021 tarih ve 2019/919 E. - 2021/38 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’ın “Ofischi Premium+şekil” ibareli, 2017/35995 numaralı marka tescil başvurusuna, davacının 2011/17944 sayılı "ofisci" ibareli markasına ve benzerlik, tanınmışlık ile kötüniyet hukuki nedenlerine dayalı itirazının davalı kurum tarafından YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, dava konusu marka başvurusunun müvekkilin markasının tanınırlığından yararlanmak amacıyla kötü niyetli olarak yapıldığını, markaların birebir aynı olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkiline ait markanın görsel, kavramsal ve işitsel olarak benzer bulunduğunu, tüketiciler nezdinde karışıklığa ve iltibasa yol açacağını ileri sürerek YİDK'nın 2018-M-3439 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli 2017/35995 sayılı “Ofischi Premium+şekil” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı, aynı Kanun'un 6/5 maddesi koşullarının da oluşmadığı, başvurunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu başvuru beyaz zemin üzerine sarı karakterize harflerle yazılan "ofis" ve siyah harflerle yazılan "chi" ibareleri ile bu ibarelere göre çok küçük puntolarla yazılmış premium ibaresinden oluştuğu, bu kelimelerin sağında sarı solunda ise siyah çizgi bulunduğu, başvurunun asli unsuru "ofischi" ibaresi olduğu, başvuruda yer alan şekil unsuru ile premium ibaresi, gerek bu ibarenin anlamı gerekse de yazılış şekli itibari ile ayırt edicilikte geri planda kaldığı, davacının itirazına mesnet markasının ise siyah düz küçük harflerle yazılan "ofisci" kelimesinden meydana geldiği, markada başkaca bir unsur olmadığından bu ibarenin başvurunun asli unsuru olduğu, markalar arasında yüksek düzeyli işitsel benzerlik olduğu gibi görsel benzerlik de bulunduğu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesi mevcut olduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, davacı markasının kapsamındaki 20. sınıf mallarla, dava konusu başvuru kapsamında yer alan ve yukarıda belirtilen "Araç tekerlekleri için metalden olmayan takozlar" malları arasında benzerlik bulunmadığı ancak, ticari bir malı üreten kimsenin, bu malı satması ticari hayatın gereği olduğundan, davacı markasının kapsamındaki 20. sınıf mallarla, dava konusu başvuru kapsamında yer alan bu malların satışına özgü 35. sınıf mağazacılık hizmetleri benzer olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne YİDK'in 05.05.2018 tarih, 2018-M-3439 sayılı kararının, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar. Yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, deniz yatakları (kampçılar için uyku tulumları hariç). Aynalar. Arı kovanları, suni petekler ve petek çıtaları. Bebekler için ana kucakları, parmaklıklı oyun parkları (iç mekanlar için), bebek beşikleri, yürüteçler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler, kimlik kartları, künyeler, isimlikler, etiketler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul ambalaj, nakliye ve depolama amaçlı variller, fıçılar, bidonlar, hazneler (depolar), kutular, ambalaj kapları, nakliye amaçlı konteynerler, sandıklar, taşıma paletleri, bunlarla birlikte kullanılan kapaklar. Ahşap veya sentetik malzemelerden mamul hırdavat (nalburiye) eşyası, mobilya bağlantıları, açma kapama tertibatları

. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler, kimlik kartları, künyeler, isimlikler, etiketler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul ambalaj, nakliye ve depolama amaçlı variller, fıçılar, bidonlar, hazneler (depolar), kutular, ambalaj kapları, nakliye amaçlı konteynerler, sandıklar, taşıma paletleri, bunlarla birlikte kullanılan kapaklar. Ahşap veya sentetik malzemelerden mamul hırdavat (nalburiye) eşyası, mobilya bağlantıları, açma kapama tertibatları. Tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler, heykeller ve bu malzemelerden mamul müsabakalarda verilen kupalar. Sepetler, balıkçı sepetleri. Ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul portatif merdivenler, hareketli merdivenler. Bambu perdeler, stor perdeler (iç mekan), şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı ... adına tescilli 2017/35995 sayılı markanın benzer bulunan hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19411, Karar No: 2012/15368, Tarih: 06.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19411 E.  ,  2012/15368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.01.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/12823, Karar No: 2014/9347, Tarih: 17.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/12823 E.  ,  2014/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1-1. cümle - 2. cümle, 62/1, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “06.08.2007” yerine “2007” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilmiştir.

Sanığın hacizli malların sahibi olmayıp mahcuzların ait olduğu ... Asansör İnş. Mak. San. Tic. Ltd. Şirketinin yetkilisi olduğunun anlaşılması karşısında, hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1-ikinci cümle uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2064, Karar No: 2025/927, Tarih: 17.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2064 E.  ,  2025/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2456 Esas, 2024/103 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/97 E., 2020/125 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ülkede üst düzeyde tanınan bir sanatçı olmakla birlikte uluslararası alanda faaliyet sürdüren ve çeşitli ödülleri bulunan Rus müzisyen besteci ve piyanist olduğunu, Türkiye'de kendi ülkesinden daha çok hayranı ve takipçisi bulunduğunu, müvekkilinin çeşitli fiziki ve dijital ortamlarda çok sayıda satan, dinlenen "" isimli eseri besteleyip icra ettiğini, davalılardan Tv ve Radyo İşletmeciliği A.Ş.'ye ait bulunan ATV Avrupa isimli televizyon kanalının reklam kuşaklarında diğer davalının dava konusu eserin en can alıcı ve orijinal kısmının müvekkilinin izni veya onayı bulunmaksızın "Baktat" markalı ürünlere ait çeşitli reklam filmlerinde kullanıldığını, diğer davalının da bu reklam filmlerini kendine ait ATV Avrupa kanalında defalarca gösterdiğini, ayrıca bu yayınların çeşitli dijital platformlar ve internet üzerinden de tüm Dünya'da yayınlandığını, eserin izinsiz ve müvekkilinin ismi belirtilmeden değiştirilerek ve bütünlüğü de bozularak kullanıldığını, müvekkilinin eserden doğan manevi haklarının da ihlal edildiğini, dava konusu eserin davalılar tarafından müvekkilinden usulüne uygun istenmiş olması halinde talep edilecek sözleşme bedelinin 8.000,00 $-10.000,00 $ olacağını, 9 farklı kullanım nedeniyle tavan fiyat olan 10.000,00 $ fiyatın kabul edileceğini, davalıların fiillerinin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eseleri Kanunu'nda düzenlenen maddi ve manevi haklara saldırı ve tecavüz oluşturduğunu, aynı zamanda müvekkilinin kendi bestesi üzerinde icracı sanatçı olması nedeniyle de kanuni haklarının davalılarca ihlal edildiği ileri sürerek davanın kabulünü ve 30.000,00 $ talebine karşılık olarak 106.716,00 TL'lik bedelden şimdilik 1.000,00 TL'lik kısmın davalılarca müştereken ve müteselsilen ödenmesine, 50.000,00 TL manevi tazminatın tazminine, dava dışı n teklifinin eserin davalılar tarafından kullanılmış olması sebebiyle geri çekilmesi nedeniyle müvekkilininin muhtemel kaybı olan 8.000,00 $ 'a karşılık gelen 28.457,00 TL' lik bedelin ve müzikal çalışmalarından zaman ayırıp dava konusu videoları bulmak karşı tarafla görüşmek, Türkiye'den avukat bulmak için emek, zaman ve para harcamasına karşılık 10.000,00 TL'lik bedelden oluşan toplam 38.450,00 TL'lik maddi tazminat talebinin şimdilik 1.0000,00 TL'sinin davalılarca müştereken ve müteselsilen ödenmesine, bedele 18.11.2016'dan başlamak suretiyle reeskont faizi işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Baktat Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu eserin davacıya ait olduğuna dair bir belge sunulmadığını, müvekkilinin reklam filmini isimli şahıstan aldığını, reklamın tasarım görselleri ve müziklerinin kendisi tarafından hazırlanarak tüm telif haklarının müvekkiline devredildiğini, reklam filminde kullanılan tüm eserlerin telif haklarının, e ait olmasının muhtemel olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Baktat Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu eserin davacıya ait olduğuna dair bir belge sunulmadığını, müvekkilinin reklam filmini isimli şahıstan aldığını, reklamın tasarım görselleri ve müziklerinin kendisi tarafından hazırlanarak tüm telif haklarının müvekkiline devredildiğini, reklam filminde kullanılan tüm eserlerin telif haklarının, e ait olmasının muhtemel olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Televizyon ve Radyo İşletmeciliği A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu reklamın bir dış yapım olduğunu, tüm aşamalarının diğer davalı tarafından kontrol edilerek üçüncü kişilerin haklarını haleldar etmediği taahhüdü ile kanala teslim edildiğini, dolayısıyla müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davacının eserin kendisine ait olduğunu ispatlayamadığını, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada yer alan kayıtlar ve bilirkişi raporu göz önüne alındığında "valse" eserinin davacıya ait olduğu sonucuna ulaşıldığı, bu eserin davalılara ait ATV Avrupa kanalında 2016 yılının Ekim ayında çeşitli ürünlere ait reklamlarda kullanıldığının tespit ve müşahade edildiği, davalının bu kullanımdan sorumlu olduğu, davacıdan geçerli bir izin alınmadığı sonucuna varıldığından davacının mali ve manevi haklarının açıkça ihlal edildiği, maddi tazminata ilişkin rayiç bedelin belirlendiği, ihlal edilen manevi haklara ilişkin de, eylemin işleniş şekli ve kusurun derecesi, hakkaniyet, zenginleşme yasağı ilkelerinin dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı eserinin davalılar tarafından reklamlarda yayınlanması nedeniyle 85.372,80 TL maddi tazminatın ihlal tarihi olan 18.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine, davacının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 76. maddesi gereğince talep ettiği tazminat talebinin ve ref talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Turkuaz Televizyon ve Radyo İşletmeciliği A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait musiki eserden kaynaklanan haklara tecavüzün meni ve ref'i ile telif tazminatı, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe