muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6332, Karar No: 2015/8334, Tarih: 27.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6332 E.  ,  2015/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki temel cezanın asgari haddin üzerinde belirlenmesine ilişkin mahkemenin gerekçesi yeterli olduğundan; sanığın sabıka kaydında görünen ve tekerrüre esas alınmayan ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2007 gün, 2005/1033-2007/64 sayılı ilamında sanığın sağır ve dilsiz olması nedeniyle TCK'nın 31/3 hükmünün uygulandığı, bu ilamın TCK 58/5 maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen (3) ve (4) nolu düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sanığın ismini... olarak yazması yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, dosyada mevcut olay yeri tutanağına göre sanığın mağdurun işyerinden paraları alıp dışarı çıktıktan sonra kolluk görevlilerini görmesi üzerine koşmaya başlaması ve kesintisiz takip sonucu paralarla birlikte yakalanması karşısında eylem teşebbüs aşamasında kaldığı halde TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

Ancak;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, dosyada mevcut olay yeri tutanağına göre sanığın mağdurun işyerinden paraları alıp dışarı çıktıktan sonra kolluk görevlilerini görmesi üzerine koşmaya başlaması ve kesintisiz takip sonucu paralarla birlikte yakalanması karşısında eylem teşebbüs aşamasında kaldığı halde TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde toplam 20 TL değerinde madeni para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sağır ve dilsiz olan sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2007 gün, 2007/111-719 sayılı hükümlülük kararına konu olay sırasında sanığın 21 yaşını doldurmamış olduğu, o suç tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlere tabi olduğu ve 765 sayılı TCK'nın 55. maddesinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gözetildiğinde kurulan hükümlerde mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

4- Suçun işlendiği zaman diliminin CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak karar başlığında gösterilmemesi,

4- Suçun işlendiği zaman diliminin CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak karar başlığında gösterilmemesi,

5-Karar başlığında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun gösterilmemesi,

6- Sağır ve dilsiz olduğu için kendisine tercüman atanan sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 324/5. madde ve fıkrasına aykırı olarak, tercümana ödenen ücretten sorumlu tutulması suretiyle hakkında fazla yargılama giderine hükmedilmesi,

7- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda TCK m. 58/6 uygulanırken hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 4 ay 24 gün hapis cezasının gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdaafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20425, Karar No: 2014/24666, Tarih: 08.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/20425 E.  ,  2014/24666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 08/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın imar kirliliği suçunu işlediği tarihin 12 Ekim 2004'ten öncesi olduğunun bir yargılama ve araştırma sonucu tespit edilmesi karşısında, CMK'nın 223/9. maddesinde öngörülen derhal "beraat kararı" verilecek hal olarak nitelenebilecek bir eylemin söz konusu olmadığı ve Mahkemece tespit edilen suç tarihinden beraat kararı verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresini kesen bir durumun bulunmadığı gözetilerek, 765 sayılı TCK'nın 104/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca öncelikle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararının onanması niteliğindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/1941, Karar No: 2020/4300, Tarih: 12.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/1941 E.  ,  2020/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Türk Ceza Kanunu'nun 184/5. maddesine göre, ruhsatsız binanın yıkılmak suretiyle de eski hale getirilmesi mümkün olup, bu durumda sanık etkin pişmanlıktan yararlanabilecektir. Ancak bina belediye tarafından yıkılmışsa sanığın bu hükümden yararlanabilmesi için yıkım masraflarını iradi olarak karşılanması gerekir.

Dinlenen tutanak düzenleyicilerin “belediye adına 2013 yılında çatı katını yıkıp, eski haline getirdik” biçimindeki beyanları dikkate alındığında, suça konu imalatların kim tarafından eski hale getirildiğinin, yıkımın belediye tarafından yapılmış olması halindeyse, yıkım masraflarının sanık tarafından ilgili belediyeye ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi gerekirken, bu hususlar eksik bırakılarak yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, ,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2842, Karar No: 2018/4993, Tarih: 28.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2842 E.  ,  2018/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... ... Mah. ... Cad. No:6 İç Kapı No:7 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Cad. ... Apt. No:55/... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya .... Hukuk Dairesine gönderilmiş, Dairenin 18.09.2014 tarih ve 2014/8781-12060 sayılı kararı ile de ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...Hasta Yakınları Misafirhanesi Sur/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... adresinin “... Bey Mah. ... Cad. No:69 İç Kapı No:16 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce .... Hukuk Dairesinin 18.09.2014 tarih ve 2014/8781-12060 sayılı kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m..../...gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4084, Karar No: 2018/7504, Tarih: 06.12.2018

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2016/4084 E.  ,  2018/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Talas İlçesi Alaybeyli Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 33 parsel sayılı 26.678,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına sulu tarla vasfıyla; 105 ada 1 parsel sayılı 3.771,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına sulu tarla vasfıyla; 142 ada 10 parsel sayılı 280,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle... adına bir katlı ev, ahır, samanlık ve arsa vasfıyla; 142 ada 14 parsel sayılı 125,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına arsa vasfıyla; 142 ada 15 parsel sayılı 98,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına arsa vasfıyla; 142 ada 16 parsel sayılı 213,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına bir katlı kargir ev, ahır, samanlık ve arsa vasfıyla tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın ispatı açısından mahallinde keşif yapılması gerektiği, davacı adına kesin süreli keşif giderlerini ödemesi için davetiye tebliğ edildiği ve verilen kesin süreye rağmen keşif giderlerini yatırmadığı, bu nedenle davasını ispatlayamadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamı ile usul ve yasaya uygun düşmemektedir. Şöyle ki, taraflardan her biri, 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesi gereğince, ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenecek avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olup, taraflar söz konusu avans yükümlülüğünü yerine getirmemeleri halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacaktır. Bu durumda verilecek karar ise, davanın esasına ilişkin olup, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacaktır. Mahkemece davacı tarafın ikamesini talep ettiği keşif delili için belirlenen avansı kesin süre içerisinde yatırmadığı ve bu nedenle keşif delilinden vazgeçmiş sayıldığı, bunun sonucu olarakta davasını ispatlayamadığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin keşif delili yönünden uygulanabilmesi için, dosyanın keşfe hazır hale gelmesi gerektiği gibi, verilecek keşif ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgili tarafa makul ve belirli bir süre tanınması, tanınacak bu süre ile keşif günü arasında da bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunması gerekmektedir. Somut olayda, yargılama esnasında vefat eden 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ... mirasçılarının davaya dahil edilmesi için davacı tarafa yöntemince süre ve imkan tanınmamış ve bu haliyle dosyada henüz taraf teşkili sağlanmamıştır. Dosya keşfe hazır hale getirilmeden ve usulüne uygun şekilde taraf teşkili dahi sağlanmadan keşif ara kararı verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, mahkemece davacının hazır olmadığı 21.05.2015 tarihli celsede keşif ara kararı ile belirlenen keşif giderlerinin davacı tarafça karşılanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilmiş ve buna ilişkin ihtaratlı davetiye davacıya 10.06.2015 gününde tebliğ edilmiş olup, keşif günü olarak 26.06.2015 tarihi belirlenmiştir. Davetiyenin tebliğ tarihi ve belirlenen keşif günü esas alındığında davacı tarafından keşif avansı süresinde yatırılsa dahi, bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının temini için makul bir sürenin belirlendiğinden de söz edilemez. O halde mahkemece, yargılama esnasında vefat eden 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ..

.06.2015 gününde tebliğ edilmiş olup, keşif günü olarak 26.06.2015 tarihi belirlenmiştir. Davetiyenin tebliğ tarihi ve belirlenen keşif günü esas alındığında davacı tarafından keşif avansı süresinde yatırılsa dahi, bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının temini için makul bir sürenin belirlendiğinden de söz edilemez. O halde mahkemece, yargılama esnasında vefat eden 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki ... mirasçıları yöntemince davaya dahil edildikten ve bu şekilde dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra, davacı tarafa keşif için belirlenecek avansı yatırması için 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca yeniden ve yöntemine uygun şekilde makul bir süre verilmeli, süresi içerisinde ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Usulüne uygun olmayan ara karara dayanılarak yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10324, Karar No: 2020/18494, Tarih: 26.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10324 E.  ,  2020/18494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8940, Karar No: 2020/7412, Tarih: 22.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8940 E.  ,  2020/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 16.00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile iki yönlü, iki şeritli,düz, eğimsiz, kuru yolda seyir halindeyken üçlü kavşağa gelip sola dönmek için manevra yaptığı esnada, istikametine göre sağından seyreden katılan ...’ın sevk ve idaresindeki motosiklete çarptığı, katılan ... ve yanında yolcu olarak bulunan katılan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7802, Karar No: 2016/9824, Tarih: 20.09.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/7802 E.  ,  2016/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık, 27.02.2016 tarihinde atılı suçtan tutuklanması üzerine ceza infaz kurumundan gönderdiği 22.03.2016 tarihli dilekçe ile suç nedeniyle meydana gelen zararı tazmin etmek istediğini ileri sürmüş ise de, 12.04.2016 tarihli 1. celsede bu yönde bir talepte bulunmadığı gibi hırsızlık suçunun konusunu oluşturan 50,00 TL'lik zarar miktarı da göz önüne alındığında, o aşamaya kadar meydana gelen zararı ödeme hususunda her hangi bir gayret içinde bulunmayan sanığa, zarar tazmini için süre verilmesi gerektiğinden bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.