muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12809, Karar No: 2016/8570, Tarih: 01.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/12809 E.  ,  2016/8570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 21.06.2016 gün ve saatte temyiz eden ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirilip, süresinde yapılan inceleme sonucu verilen geri çevirme kararı ile istenilen belgeler de getirtilip dosyasına konulduktan sonra yeniden inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 122 ada 49, 50 parsel, sayılı 975.97, 448.72 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile 1/2'şer payla ... ve... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın müşterek muris ...'dan intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak miras payı oranında adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda temyize konu 122 ada 49 ve 50 parseller yönünden davanın reddi ile tespit gibi tesciline, karar verilmiş; hüküm, dahili davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gayrımenkulün aynına ilişkin bulunan ... davalarında tanıkların taşınmazın başında dinlenmesi zorunludur. Bu nedenle tanık deliline dayanılması halinde tanıkların keşif günü taşınmaz başında olmalarının sağlanması bakımından kendilerine keşif gün ve saatini bildirir davetiyenin tebliğ edilmesi gerekir. Bu durumda davacı ..., dava dilekçesinde tanık deliline başvurduğu halde mahkemece delil ve tanıklarını ibraz etmesi için davacıya herhangi bir süre vermeden 07.10.2013 tarihli celsede keşif mahallinde tanıklarını hazır ettikleri takdirde dinlenilmesine ilişkin ara karar kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Hal böyle olunca, delillerini ve tanıklarının isimlerini yöntemince bildirmek üzere davacıya süre verilmeli, bundan sonra taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek, sadece davalı tanıklarının beyanları değerlendirilmek suretiyle eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3988, Karar No: 2018/5314, Tarih: 11.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3988 E.  ,  2018/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Babasını kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 29, 31/3-son, 62. maddelerine göre 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...’ın ceza infaz kurumundan gönderdiği 15.05.2018, 28.06.2018, 06.09.2018 ve 18.10.2018 tarihli dilekçeleriyle hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanmasını talep ettiği, bu isteminin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakta ise de, 5271 sayılı CMK'nin 266/3. maddesinde belirtildiği üzere, müdafii ile suça sürüklenen çocuğun iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafiin iradesi geçerli sayılacağından, vazgeçme iradesini içeren son dilekçenin verildiği 18.10.2018 tarihinde de 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmeyerek müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde; temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi, CMK’nin 288 ve 289. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.04.2018 gün 2018/1276 esas 2018/962 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin taksir hükümlerinin uygulanması

gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 11/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11919, Karar No: 2011/902, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11919 E.  ,  2011/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kanal ... Mak.Orm.Besi Gıda Ltd.Şti vek.Av.... Tokuş ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.3.2009 gün ve 72-105 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.4.2010 gün ve 7746-4805 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 2.70.-TL harç ve takdiren 185.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20944, Karar No: 2013/43885, Tarih: 04.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/20944 E.  ,  2013/43885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsadere edilen evin değeri üzerinde katılan idare adına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şekindeki hüküm karşısında; cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunan denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümde yer alan ertelemeye ilişkin bölümden “5 ay ” ifadesinin çıkarılarak "1 yıl " ibaresinin eklenerek, diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2367, Karar No: 2016/6210, Tarih: 13.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2367 E.  ,  2016/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde, müştekinin aracını 16.700 TL ye satın almak için anlaştıkları, aracın bedelinin bir kısmını olay günü ,kalan kısmını ise noterde satış sözleşmesi yapıldığı sırada döviz şeklinde ödeyeceklerini, noterde oldukları esnada dövizlerin henüz bozdurulmadığını söyledikleri, buna rağmen katılan-müştekinin satış sözleşmesini imzaladığı anlaşılmakla sanıkların bu şekilde atılı suçu işlediğine dair baskı ve hile olmadığı, anlaşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna dair mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, fiilde suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre o yer Cumhuriyet savcısının sanıklar haklarında benzer eylemlerinden açılmış davalar bulunduğuna, suçun sabit olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan beraat hükmünün ONANMASINA 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18901, Karar No: 2010/700, Tarih: 18.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/18901 E.  ,  2010/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı, çeklere dayalı olarak borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile İstanbul İcra Dairesi’nde icra takibine geçmiş bulunmaktadır. Çekler için, muhatap bankanın bulunduğu yer ile çeklerin keşide yerinde takip yapılabileceği gibi, İİK’nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK’nun 9. maddesi uyarınca borçlunun ikametgahındaki icra dairesinde de takip başlatılabilir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 14/02/1992 tarih ve 1992/1-5 sayılı kararına göre; keşide yerinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde anlaşılabilir olması koşulu ile kısaltılmış olarak (“Ank.” ve “İst.” gibi) yazılması mümkündür.

Somut olayda takibe konu çeklerden 28/11/2008 tarihli çekin keşide yeri “İST.” olup, keşide yerinin İstanbul olduğu anlaşıldığından, bu çek yönünden takibin İstanbul İcra Dairesinde yapılmış olması, anılan yasa hükümlerine uygundur. Bu nedenle; alacaklı tarafından genel yetkili yer yerine, özel yetkili icra dairesinin seçilmiş olması burada takip yapılmasına engel teşkil etmez.

Ayrıca, İİK’nun 50/1. maddesinin ikinci cümlesine göre, çekin akdin yapıldığı yer (keşide yeri) icra dairesinde takibe konulabilmesi için, borçlunun takip zamanında orada bulunması zorunlu değildir. HUMK’nun 10. maddesinde yer alan bu şart; İİK'nun 50/1. maddesinde öngörülmemiştir. Bu durumda takibin İstanbul İcra Dairesinde yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, 28/11/2008 tarihli çek yönünden yetki itirazı reddedilerek işin esasının incelenmesi gerekirken her iki çek için de yetki itirazının kabulü ile yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8861, Karar No: 2023/24315, Tarih: 21.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/8861 E.  ,  2023/24315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/124 E., 2020/1357 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2018/522 Esas, 2019/497 Karar sayılı kararı ile sanığın, cumhurbaşkanına hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın gerekçesiz olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olmadığına, ... isimli sosyal paylaşım sitesinin kapalı devre çalışan bir sistem olduğu, sanığa ait sosyal paylaşımların polisler tarafından gizli ve hukuka aykırı şekilde elde edildiğine, sanık tarafından iddia edilen paylaşımların yapıldığı kabul edilse dahi bunların eleştiri kapsamında olduğu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün bozulmasına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, ... isimli internet sitesinde kendisine ait hesaptan, 03.06.2017 tarihinde Cumhurbaşkanını karikatürize edilerek uygunsuz hale getirilen resminin bulunduğu görseli ... denen p...k kendini yakacaktı bekliyoruz şeklinde yazı yazarak paylaştığı, 10.02.2017 tarihinde Cumhurbaşkanını karikatürize edilerek uygunsuz hale getirilen resminin bulunduğu görseli paylaştığı, 25.02.2015 tarihinde Cumhurbaşkanının fotoğrafının bulunduğu üzerinde ... MARŞI Ben 12 yıldır hep çaldım, yine çalarım, Hangi çılgın beni yargılayacakmış, şaşarım, Kükremiş sel gibiydim, hukuki çiğner aşarım, İhale takip eder, rüşverimi alır yaşarım, Evde istiflemişsem bir kaç milyar dolar, Onları sıfırlayacak ... gibi bir oğlum var, Ulusun, korkma ...'da ki canavar, Çalsa da bir bildiği vardır diyen seçmenim var şeklindeki sözler olan görseli paylaştığı, eyleminin sanık savunması, dosyadaki tüm belge ve deliller karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanığı ve Emniyet Genel Müdürlüğü araştırma raporu karşısında, atılı suçun işlendiğinin sabit olduğu, hesabın herkese açık bir hesap olduğu, hukuka aykırı delil bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6697, Karar No: 2011/4501, Tarih: 30.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6697 E.  ,  2011/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 531 ada 73 parsel sayılı 241.53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyiz konusu 153 ada 73 parsel sayılı taşınmazı davacı ... 18.5.1973 tarihli senetle ...ten satın aldığını öne sürerek dava açmış ise de satış tarihi olan 18.5.1973 tarihinden tespit tarihi olan 18.6.2006 tarihine kadar taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın hükmü temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1176, Karar No: 2019/97, Tarih: 12.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/1176 E.  ,  2019/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 3-79

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'in TCK'nın 149/1-a-h ve 31/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hırsızlık suçundan sanık ...’ın aynı Kanun’un 141, 143, 31/3 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye; her iki sanık hakkında da TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsuba ilişkin Elmalı Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2015 tarihli ve 222-67 sayılı hükümlerin sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 03.12.2015 tarih ve 6390-45689 sayı ile;

" 1- CMK 150/(2) 'Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. ....Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.' hükmü gereğince Suça Sürüklenen Çocuk ... savunmanının yokluğunda karar verilerek CMK'nın 150/2-3. maddesine aykırılığa yol açılması;

2- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenmiş 27/08/2014 'Tutanaktır' başlıklı tutanak içeriği incelendiğinde: '...... isimli şahıs ise devriye aracını görerek sokağa kaçıp tarafımıza teybi verebileceğini beyan ederek köy içerisinde ara sokaklara kaçmıştır.... ...... isimli şahıs da hırsızlanan araç teybini Yuvalı Köyü sokağında... Kullanılamayan, yarı yıkık halde bulunan eski bir evin duvarına bırakarak kaçmıştır. .... teyp muhafaza altına alınmıştır...' biçiminde anlatıma yer verildiği, teybin 27/08/2014 tarihli tutanak karşılığında mağdura teslim edildiği, suça sürüklenen çocuk.....'un pişmanlık göstererek, yağmaya konu teybi kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın etkin pişmanlığa ilişkin 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

4- Tutuklu sanık ...'in yağma eylemini, gece vakti ve silahla işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiği ve dolayısıyla olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olmasına karşın, aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

1, 3 ve 4 numaralı bozma nedenlerine uyan Yerel Mahkeme ise 24.03.2016 tarih ve 3-79 sayı ile 2 numaralı bozma nedenine direnerek önceki hükümdeki gibi sanıkların mahkûmiyetlerine karar vermiştir.

1, 3 ve 4 numaralı bozma nedenlerine uyan Yerel Mahkeme ise 24.03.2016 tarih ve 3-79 sayı ile 2 numaralı bozma nedenine direnerek önceki hükümdeki gibi sanıkların mahkûmiyetlerine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıkların müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2017 tarihli ve 6627 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 05.12.2017 tarih ve 1760-5598 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, bozmadan sonra yapılan yargılamada, UYAP sistemindeki kayıtlara göre mahkûmiyet hükmünün kurulduğu oturumda başka suçtan tutuklu olarak ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılan ve duruşmadan bağışık tutulma isteği bulunmayan sanık ...'ın usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmeksizin hakkında hüküm kurulmasının savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kamu davası açıldığı,

Yerel Mahkemece sanık ...’ın sorgusunun 18.11.2014 tarihli oturumda gerçekleştirildiği, ancak sorgu sırasında sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, sanığın da duruşmadan bağışık tutulmak istediği yönünde herhangi bir beyanının bulunmadığı,

Sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, Özel Dairece sanık ...’ın lehine; sanık ...’in ise hem lehine hem aleyhine olacak şekilde bozulduğu, bozma sonrası sanık ... müdafine duruşma gün ve saati tebliğ edildiği halde sanık ...’a duruşma gün ve saati tebliğ edilmeksizin tensip zaptı ile hakkında doğrudan zorla getirme kararı verildiği ve bu kararın icrası kapsamında kollukça düzenlenen tutanakta “... isimli şahsın, duruşma günü olan 26.01.2014 tarihinde mahkeme salonunda hazır edilmesi istenilmiş olup adı geçen şahıs hakkında yapılan araştırma ve soruşturma neticesinde şahsın karışmış olduğu hırsızlık suçundan tarafımızca arandığı, şahsın ikametinde olmadığı, Isparta ilinde olduğu tespit edildiğinden belirtilen gün ve saatte mahkemede hazır edilemeyeceğinin” belirtildiği,