muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4208, Karar No: 2012/8840, Tarih: 21.05.2012

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulüne;

Davacının davalı işyerinde 03.08.1992-19.02.2007 tarihleri arasında 3652 gün çalıştığı, yararlanması gereken itibari hizmet süresinin 1308 gün (3 yıl 7 ay 18 gün) olduğunun tespitine,

2-Davacının emeklilik işlemlerinin davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğinin tespitine,

3-Gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine,

4-Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'ne göre 1.200,00 TL. avukatlık ücretinin davalı Kurum ve işveren şirketten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 543,24 TL yargılama giderinin davalı Kurum ve işveren şirketten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacı tarafından peşin yatırılan 28,40 TL harcın davalı işveren şirketten alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın mahsubu ile bakiye 5,30 TL harcın davalı işveren şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15265, Karar No: 2014/4534, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15265 E.  ,  2014/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğümden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin sanıklar hakkında uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkitli düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/29886, Karar No: 2017/2091, Tarih: 22.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/29886 E.  ,  2017/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK’nın 226/3. maddesinin 1.cümlesindeki düzenlemede “müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları kullanmak” suç olarak tanımlanmıştır. Üretmek kelime anlamıyla oluşturmak, yaratmak ve meydana getirmek anlamlarına da gelmektedir (..../www.....) Çocuğun müstehcenlik içeren görüntüsünün, resminin veya sesinin kullanılması, yazı veya ses içeriğinde çocuğun yer alması bu suçun oluşumu için yeterlidir.

Türkiye'nin de taraf olduğu; 9 Aralık 1994 tarihinde kabul edilen ve 27.01.1995 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Çocuk Hakları Sözleşmesinin 34. maddesi; "Taraf Devletler, çocuğu, her türlü cinsel sömürüye ve cinsel suistimale karşı koruma güvencesi verir.

28.06.2002 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye Ek Çocuk Satışı, Çocuk Fahişeliği Ve Çocuk Pornografisi İle İlgili İhtiyari Protokolün 1. maddesi "Taraf Devletler çocuk satışını, çocuk fahişeliğini ve çocuk pornografisini bu Protokol uyarınca yasaklayacaklardır.",

2. maddesinin çocuk pornografisini tanımlayan (c) bendi "Çocuk pornografisi, çocuğun gerçekte veya taklit suretiyle bariz cinsel faaliyetlerde bulunur şekilde herhangi bir yolla teşhir edilmesi veya çocuğun cinsel uzuvlarının, ağırlıklı olarak cinsel amaç güden bir şekilde gösterilmesi anlamına gelir.",

3. maddesinin 1/ii-c bendi ve B fıkrası "2.maddede tanımlandığı üzere, çocuk pornografisinin, yukarıda belirtilen amaçlar için üretimi, dağıtımı, yayılması, ithali, ihracı, sunumu, satışı veya zilyetliği...fiilleri, vahametini dikkate alan uygun cezalarla cezalandırılabilir suçlar haline getirecektir.",

Yine Avrupa Konseyi tarafından 23.11.2001 tarihinde imzaya açılan ve hükümet tarafından 10.11.2010 tarihinde imzalanıp 22.04.2014 tarihli Resmi gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6533 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan Sanal Ortamda İşlenen Suçlar Sözleşmesinin Çocuk Pornografisi İle Bağlantılı Suçlar başlıklı 9. maddesinde;

"1. Taraflardan her biri, aşağıda belirtilenler, kasten ve haksız yere gerçekleştirildiği zaman, bunların kendi iç hukukunda cezai suç olarak tanımlanması için gerekli olabilecek yasama tedbirlerini ve diğer tedbirleri kabul edecektir:

a. Bir bilgisayar sistemi üzerinden dağıtımını yapmak amacıyla çocuk pornografisi üretmek;

b. Bir bilgisayar sistemi üzerinden çocuk pornografisini sunmak veya erişilebilir hale getirmek;

c. Bir bilgisayar sistemi üzerinden çocuk pornografisini dağıtım veya iletimini yapmak;

a. Bir bilgisayar sistemi üzerinden dağıtımını yapmak amacıyla çocuk pornografisi üretmek;

b. Bir bilgisayar sistemi üzerinden çocuk pornografisini sunmak veya erişilebilir hale getirmek;

c. Bir bilgisayar sistemi üzerinden çocuk pornografisini dağıtım veya iletimini yapmak;

d. Kendisi veya başkası için bilgisayar sistemi üzerinden çocuk pornografisi temin etmek;

e. Bir bilgisayar sisteminde veya bilgisayar veri depolama aygıtında çocuk pornografisi bulundurmak;

2- Yukarıda 1.paragrafta belirtilen 'çocuk pornografisi' terimi aşağıda belirtilenleri görsel anlamda tasvir eden pornografik malzemeleri içerecektir:

a. Reşit olmayan şahsın cinsel içerikli eylemlerde bulunması;

b. Reşit olmayan şahıs görüntüsüne haiz şahsın cinsel içerikli eylemlerde bulunması;

c. Reşit olmayan şahsın cinsel içerikli eylemlerde bulunmasını betimleyen gerçekçi görüntüler;

3- Yukarıda 2. paragrafta belirtilen 'reşit olmayan' terimi, 18 yaşın altındaki tüm şahısları kapsar. Bununla birlikte, Taraflardan biri, 16'dan küçük olmamak kaydıyla, daha düşük bir yaş sınırı talep edebilir şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Uluslararası belgelerdeki bu düzenlemelerin yanısıra Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.03.2015 tarihli ve 2014/14-603 E., 2015/66 K. sayılı ilamında vurgulandığı üzere TCK'nın 226/3. maddesinin 1.cümlesindeki suçun oluşumu için önemli olan bir çocuğun müstehcen ürün üretiminde kullanılması olup, bu düzenlemede, suçun oluşumu için müstehcen görüntülerin profesyonel olarak hazırlanması aranmamakta, müstehcen ürünlerin şekli şartları ya da bu ürünlerin üretiliş biçimi ve amaçları konusunda bir sınırlama getirilmemektedir. Ayrıca suçun unsurlarının oluşması bakımından müstehcen ürünlerin izlenmesi, izlettirilmesi, satılması ve dağıtılması gibi bir zorunluluk da söz konusu değildir. Bu mahiyetteki müstehcen ürünlerin hiç izlenmemiş olması ya da bireysel amaç için üretilmiş olması da sonucu değiştirmeyecektir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın, internet ortamında tanıştığı ve suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan katılan çocuğun müstehcen nitelikteki çıplak görüntülerini internet üzerinden bilgisayar kamerası ve özel bir yazılım aracılığıyla kaydetmesi şeklindeki eyleminin, TCK’nın anılan maddesinde düzenlenen “müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları kullanma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10467, Karar No: 2019/8762, Tarih: 19.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/10467 E.  ,  2019/8762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kuruma müzekkere yazılarak, davalı sigortalıya ait hizmet cevteli, şahsi sicil dosyası ile davalı ve hak sahiplerine yönelik tedavi masraflarının tahakkuk dönem ve miktarlarına ilişkin kayıtların celbi sağlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 19.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14820, Karar No: 2015/7906, Tarih: 09.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14820 E.  ,  2015/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın almış olduğu alkolün etkisiyle, şikayetçiye hakaret ettiği, hesap makinesi ve market camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın ikrara yönelik savunması, şikayetçi beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre üzerine atılı suçlardan verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık vasisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33772, Karar No: 2020/17755, Tarih: 08.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33772 E.  ,  2020/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2009 tarihinde işe girmiş olmasına rağmen davalının Sosyal Güvenlik Kurumu'na işe giriş tarihini 02.11.2009 olarak bildirdiğini, gerçek ücretinin kuruma bildirilmediğini, haftalık 220 USD ücret aldığını ve bu ücretin elden ödendiğini, ancak bordroda asgari ücret gösterildiğini ve bankaya yatırılan bu tutarın işçiler tarafından çekildikten sonra işverene iade edildiğini, işyerinde haftanın 5 günü sabah 09:00 - 20:00 saatleri arasında çalışma olduğunu, Cumartesi günleri ise saat 09:00 - 15:00 arası çalışıldığını, yemek molasının 15-20 dakikalık aralarda kullandırıldığını, resmi bayramlarda çalışıldığını, fazla çalışma ve resmi tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerin tam olarak kullandırılmadığını, 19.07.2013 tarihinde mağazaya gelen malların üst kattaki raflara yerleştirildiği sırada müvekkilinin cep telefonuna SMS geldiğini, kendisinin gelen mesajı okuduğu sırada mağaza müdürü ...’ın kendisini dahili anonstan sert bir üslupla alt kata çağırdığını, müşterilerin yanında cep telefonu ile görüştüğünden bahisle azarlayıp hakaret ettiğini, müvekkilinin müşterilerin gitmesinden sonra kendisinin sadece gelen mesaja baktığını, telefonla konuşmadığını, bu durumun görevini yapmasını aksatmadığını belirterek itiraz ettiğinde mağaza müdürü eline makas alarak müvekkiline küfür ederek üzerine yürüdüğünü, bu saldırıdan korkan müvekkilinin en yakın polis karakoluna giderek şikayetçi olduğunu, bu şikayet üzerine işyeri patronu Emrah Nabi Gülserim tarafından müvekkilinin işine son verildiğinin bildirildiğini, iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız olarak feshedildiğini, davacının 22.07.2013 tarihli ihtarnamesi ile işçilik alacaklarının talep ettiğini, 21.08.2013 tarihinde davalı cevabi ihtarnamesinde davacının hak ve alacaklarının ödenmeyeceğinin açıkça bildirildiğini, davalı tarafça sunulan işyeri dosyasında bulunan tutanakların sonradan hazırlandığını, müvekkiline fesihten önce hiçbir yazılı uyarı yapılmadığını, bu nedenle sunulan tutanakları kabul etmediklerini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 02.11.2009 - 19.07.2013 tarihleri arasında müvekkili işverenlikte çalıştığını, aylık ücretinin brüt 1.025,00 TL olduğunu, ücretlerin banka yoluyla ödendiğini, mesailerin 09:00 - 19:00 saatleri arasında olduğunu, toplam 1,5 saat ara dinlenme süresi verildiğini, dini bayramlarda çalışma olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının işyerinde yasak olmasına rağmen sürekli cep telefonu ile internete girerek görevini gereği gibi yapmadığını, kendisinin bu konuda uyarıldığını, kendisini uyaran amirine saygısız tutum ve davranış sergilediğinden işyerindeki düzen bozucu davranışları nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, iş arkadaşlarına kendisini işten attırmaya uğraştığını söylediğini, bu sebeple de işyerinde kurgu üzerine kavga çıkarmasından ötürü tazminat talep etmeye hakkının bulunmadığını, davacıya ödenen ücretlerin tam olarak Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak tüm dosya içeriği ve mağaza çalışanı ve davacının amiri olan diğer çalışanın davacıya hakaret ettiğine ve davacıyı makasla kovaladığına ilişkin davacı delillerinin dosyaya ibraz edilmemiş olması birlikte değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haklı nedenle feshedildiği, iş sözleşmesi haklı nedenle feshedilen davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre; davacının iş akdinin nasıl sona erdiğinin ve bu bağlamda tazminata hak kazanıp kazanmadığının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre; davacının iş akdinin nasıl sona erdiğinin ve bu bağlamda tazminata hak kazanıp kazanmadığının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Davacı, 19.07.2013 tarihinde mağazaya gelen malların üst kattaki raflara yerleştirildiği sırada cep telefonuna SMS geldiğini, kendisinin gelen mesajı okuduğu sırada mağaza müdürü ...’ın kendisini dahili anonstan sert bir üslupla alt kata çağırdığını, müşterilerin yanında cep telefonu ile görüştüğünden bahisle azarlayıp hakaret ettiğini, müşterilerin gitmesinden sonra kendisinin sadece gelen mesaja baktığını, telefonla konuşmadığını, bu durumun görevini yapmasını aksatmadığını belirterek itiraz ettiğinde mağaza müdürü eline makas alarak küfür ederek üzerine yürüdüğünü, bu saldırıdan korkarak en yakın polis karakoluna gidip şikayetçi olduğunu, bu şikayet üzerine işyeri patronu Emrah Nabi Gülserim tarafından işine son verildiğini iddia ederken, davalı işveren ise davacının işyeri kurallarına uyumsuzluk göstererek yasak olmasına rağmen mesai saatlerinde sürekli cep telefonu ile görüşerek, internette vakit geçirerek ve oyun oynayarak işleri savsakladığı, bu sebeplerle kendisini uyaran amirine saygısız tutum ve davranışlar sergileyerek haksız yere münakaşa ettiği, kavga edip akabinde işi terk ettiğini, bu iş disiplini ve saygı ortamını bozan söz konusu tutum ve davranışları nedeniyle de iş akdinin haklı sebeplerle derhal feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme ise; mağaza çalışanı ve davacının amiri olan diğer çalışanın davacıya hakaret ettiğine ve davacıyı makasla kovaladığına ilişkin davacı delillerinin dosyaya ibraz edilmemiş olması gerekçesine istinad ederek kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de, davacının işveren feshi iddiası, davalının ise haklı nedenle fesih savunmasına göre ispat yükünün işverende olması karşısında yerinde değildir.

Bu durumda uyuşmazlıkta; davalının haklı nedenle fesih savunmasının ispatlanıp ispatlanmadığının üzerinde durulmalıdır.

Davacının feshe konu yaşanan olay nedeniyle aynı gün (19.07.2013 tarihinde) polis merkezine şikâyete gittiği ve ifadesinin alındığı, 23.07.2013 tarihinde savcılıkça alınan ifadesinde de kamera görüntülerinin silinmeden işverenden alınmasını istediği, davalının ise fesih tutanağını 19.07.2013 tarihinde tanzim edilmesine karşın bu tarihte yaşanan kavga olayına ilişkin tutanağın 25.07.2013 tarihinde tanzim edildiği, savunmayı ispat için dinlettiği tanıklardan yalnızca birinin görgüye dayalı anlatımının bulunmasına karşın bu tanığın da olayın tarafı olan çalışan olduğu, yine davalı işverenin fesih nedeni olarak sadece 19.07.2013 tarihinde yaşanan olaya dayanmamasına rağmen feshe konu davacının diğer davranışlarına ilişkin somutlaştırılmış tanık anlatımlarının da olmadığı görülmüştür.

Her ne kadar davacının iddiasına konu feshin dayanağı olay ile ilgili müştekisi olduğu davada beraat kararı verilmiş ise de; bu davada dinlenen tanıklarında davacının amirine karşı hakaret ettiğine dair somut bir beyanlarının bulunmadığı görülmüştür.

Dolayısıyla bu mevcut delil durumuna göre; ispat yükü üzerinde olan davalının, haklı nedenle fesih savunmasını ispatlayamadığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı ve yerinde olmayan gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı davasını kısmî alacak davası olarak ikâme etmiştir. Dosya içeriğinden davacının fesihten sonra ihtarname ile 1.000,00 TL. izin alacağını talep etmekle işvereni bu miktar yönünden temerrüde düşürdüğü anlaşılmıştır.

Bu durumda, izin alacağının 1.000,00 TL. lik kısmı için faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak belirlenmesi gerekirken bu olgu gözetilmeksizin dava ve ıslah tarihine göre faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi de hatalıdır.

4-Ayrıca davacının fazla çalışma iddiasının ispatlayıp ispatlamadığı hususunun da ele alınması gereklidir.

Mahkeme dinlenen tanık beyanlarına göre iddianın ispatlanmadığı sonucuna varılmıştır.

Oysa ki davalı tanığı, ... aynen “müşteri durumuna göre haftada ortalama 2-3 gün 1 saat fazla mesai yapılmaktadır.” beyanının yanında, diğer davalı tanığı Süleyman Baltan nin, hakimin normal çalışma süresini aşan çalışma var mı sorusuna cevaben “bazen müşteri olduğunda kalırdık.” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Her ne kadar davalı tanıkları fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini de beyan etmişler ise de ödemenin ispatı işveren üzerinde olup yazılı deliller ile yapması mümkündür.

Bu durumda davacının haftalık iki saat fazla çalışma yaptığını ispatladığının kabulü dosya içeriğine göre uygundur.

Yanılgılı değerlendirmeyle fazla çalışmanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.