muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11088, Karar No: 2008/13861, Tarih: 14.11.2008

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 123 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36769, Karar No: 2013/31092, Tarih: 25.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/36769 E.  ,  2013/31092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1 ve 51/3. maddelerine göre cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2012 tarihli ve 2010/507 esas, 2012/277 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/11/2013 gün ve 16501/67886 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2013 gün ve 360976 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında belirlenen denetim süresinin mahkûm olunan ceza süresinden az olmaması gerekirken daha az süre ile denetim süresi belirlemek sureti ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan hükmolunan hapis cezası ertelendiği halde, TCK.'nın 53.maddesinin 3.fıkrası hükmüne aykırı olarak, aynı maddenin 1.fıkra c bendinde düzenlenen velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden de uygulanmasına ve koşullu salıvermeye kadar sürmesine karar verildiği hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3367, Karar No: 2017/2955, Tarih: 20.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3367 E.  ,  2017/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10575, Karar No: 2022/9187, Tarih: 14.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10575 E.  ,  2022/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...’in aşamalarda alınan beyanlarında suç tarihinde tırının deposundan 50 litre mazot çalındığını belirtmesi karşısında; sanıklar hakkında tamamlanmış hırsızlık suçu yerine eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...’nun temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2005, Karar No: 2014/3403, Tarih: 27.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2005 E.  ,  2014/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İLİÇ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2008/117-2013/6

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç.Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 175 ada 2 parsel sayılı 1822,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle M. K adına tespit edilmiştir. Davacı Z.. A.., çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı mirasçısı H.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 175 ada 2 parsel sayılı taşınmazın müşterek muristen intikal etmediği, davalılar murisi M. K. yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya içeriğinden, davacı mirasçısı H.. A.., 25.08.2011 tarihli dilekçesi ile dinlenmesini istediği tanıklarının isimlerini ve adreslerini mahkemeye bildirdiği, ancak, Mahkemece çekişmeli taşınmaz başında keşif icrasına karar verildiği halde davacı tanıkları adına keşif gün ve saatini bildirir meşruhatlı davetiye çıkarılmadığı anlaşılmaktadır. Dava dosyasında, davacı tarafın tanıklarının dinlenmesinden vazgeçtiğine dair bir beyan veya dilekçesi de bulunmamaktadır. Taraflara, isimlerini ve adreslerini bildirdiği tanıklarını keşif gün ve saatinde keşif mahallinde hazır etmeleri gibi bir yükümlülük yüklenemeyeceğine göre, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, belirlenecek keşif gün ve saatinde taşınmaz başında hazır olmalarının temini yönünden çekişmeli taşınmazı iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tarafların delil listelerinde isimleri yazılı tanıklar davetiye ile çağrılarak, taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece davacı tarafın tanıkları dinlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4977, Karar No: 2021/550, Tarih: 28.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/4977 E.  ,  2021/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Müşteki ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde on beş yaşından küçük mağdurenin annesi olan müşteki ...'nin, duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, olay tarihinde penisini mağdurenin cinsel organına dokundurma şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK’nın 103-1-c.1 maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten karar verilmesi,

Sanığın, üçüncü dereceden kan hısmı olan yeğeni mağdureye karşı atılı suçu işlemesi nedeniyle hakkında belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/3. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1490, Karar No: 2018/7897, Tarih: 18.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1490 E.  ,  2018/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu...Köyü çalışma alanında bulunan 126 ada 63 parsel sayılı 1.841,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve fındık bahçesi vasfıyla ..., ... ve ..., ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmaz annesi ...'e ait olduğu halde ... sırasında babası ...'ten kaldığı belirtilerek mirasçıları adına tescil edilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca ana baba bir kardeşlerinin miras paylarını da satın aldığını ileri sürerek tapu iptali ve taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13421, Karar No: 2017/1548, Tarih: 29.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13421 E.  ,  2017/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 6.maddesine aykırı olarak, 168.maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 9 ay 10 gün ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nm 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “Sanığın TCK'nın 51/3. maddesi gereğince 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına” ilişkin kısmı çıkarılarak, “Sanığın bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 9 ay 10 gün süre ile denetime tabi tutulmasına” cümlesinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21844, Karar No: 2014/16693, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21844 E.  ,  2014/16693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/268589

Mahkemesi : Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/07/2012

Numarası : 2010/186 - 2012/307

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2001 doğumlu İ.. D..'in sol kasık fıtığı nedeniyle, K.. Devlet Hastahanesi'nde genel cerrahi uzmanı olarak görev yapan sanık doktor tarafından 04/03/2009 tarihinde ameliyat edildiği, ameliyat sonrası servis takiplerinde kusmasının olduğu ve 05/03/2009 tarihinde saat 02.00'da sodyum değerlerinin düşük olduğunun tespit edildiği, genel durumunun bozulması üzerine 05/03/2009 günü saat 07.00'da sevk edildiği Kocaeli Devlet Hastahanesi'ne entübe ve şuuru kapalı olarak kabul edildiği, takip ve tedavisi sırasında 10/03/2009 tarihinde ameliyat sonrası gelişen aşırı kusmaya bağlı elektrolit dengesizliği ve gelişen komplikasyonlar (akciğer ödemi, beyin ödemi) sonucu öldüğü olay nedeniyle, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun raporunda; sanığın postoperatif dönemde hastanın vizitini yapmamasının eksiklik olduğu, ayrıca postoperatif dönemde uygun nöbetçi ekibin kurulmaması nedeni ile ameliyat sonrası sürecin iyi idare edilmemiş olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, kusur konusunda kuşkuya düşüldüğünden, bir kez de mesleki kusurlar yönünden bilimsel ve teknik görüş bildirmekle yetkili Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu veya Yüksek Sağlık Şurasından rapor alınarak, açıkça sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak hesaplanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11973, Karar No: 2012/2311, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11973 E.  ,  2012/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için başlattıkları icra takibinde davalının borcun 2.000 TL'lik kısmına itiraz ettiğini belirterek davalının kısmi itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının kısmi itirazının iptaline, davalının kısmi itirazı üzerine duran takibin 2.000 TL asıl alacak üzerinden devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21066, Karar No: 2014/19860, Tarih: 21.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/21066 E.  ,  2014/19860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/270794

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2010/225 (E) ve 2013/292 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.05.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.