muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/480, Karar No: 2012/207, Tarih: 22.05.2012

C.savcılığında; “...Ben de bunun üzerine eve giderek kendime ait olan ruhsatsız av tüfeğini alıp, köyün dışında minibüse yetiştim, durması için işaret ettim, minibüs durmadı, Mustafa'yı minibüste cam kenarında gördüğümde rastgele 2 el ateş ettim, ben Mustafa'ya ateş ettim, eşime ateş etmedim, amacım arabayı durdurup eşimin götürülmesine engel olmaktı” şeklinde;

Sorguda ise; “...Mustafa'nın bana küfretmesi ve eşimi başkasına vereceğini söylemesi zoruma gitti. Ben eve gittim. Bana ait olan ruhsatsız av tüfeğini aldım. Dışarı çıktığımda minibüs yolcuları almış, hareket etmişti. Ben ara yoldan minibüsün önüne geçtim. Minibüs yoldan giderken 10-15 metre kadar yola yaklaştım bu mesafeden minibüsün durması için bağırdım ve el hareketleri yaptım, ancak beni görüp görmediklerini duyup duymadıklarını bilmiyorum ancak minibüs durmadı, ben de minibüs dursun ve eşimi kayınpederim Mustafa götürmesin diye minibüse doğru iki el ateş ettim ve bu ateş sonucu eşim ile babası yaralanmış” şeklinde savunmada bulunmuştur.

Olay yerinde yapılan keşifte; katılan Özgül K.'nın minibüse ateş edildiği yönde bulunan cam kenarında oturduğu, maktul Mustafa K.'nın ise katılan Özgül K.'ın yanında ve koridor tarafında oturduğunun tespit edildiği,

Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; sanığın otomatik tüfekle ateş ettiği yer ile maktul ve  katılanın bulunduğu minibüsün arasındaki uzaklığın 6.70 metre olduğunun belirtildiği,

Otopsi tutanağında; “ölümün, maktul Mustafa’da av tüfeği yaralaması ile oluşan iç organ ve medulla spinalis yaralanmasına bağlı gelişen iç kanama ve komplikasyonları sonucu meydana geldiği,

Cesette; sol omuz bölgesinde 7 adet, sol ön kol ve elde 5 adet 0,5 cm çapında ateşli silah lezyonu olduğu, ayrıca yine bu bölgelerde 0,1-0,2 cm. çapında küçük çaplı saçma ile oluşması muhtemel lezyonlar bulunduğu,

0,5 cm çapındaki giriş delikleri oluşturan ateşli silah mermi çekirdeklerinin halk arasında 9 gülle olarak tabir edilen mermiler olduğu, ancak bu mermilerin arasına karıştırılmış küçük saçmalarla da yüzeysel lezyonların oluşmuş olabileceği” ifadelerine yer verildiği,

Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen raporda katılan Özgül Kaplan’ın boyun sol yanda 3 adet saçma giriş deliği mevcut olduğu, x-ray grafide yumuşak dokuda izlendiği, yaralanmanın ateşli silah ile meydana geldiği, hayati tehlike oluşturmadığı ve katılanın 10 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralanmasına neden olduğu,

26.03.1988 doğumlu olan katılanın suç tarihinde 16 yaşında olduğu,

1980 doğumlu olan sanığın katılan ile gayri resmi olarak evli olmakla birlikte, nüfus kaydına göre bekar olduğu,

Anlaşılmaktadır.

26.03.1988 doğumlu olan katılanın suç tarihinde 16 yaşında olduğu,

1980 doğumlu olan sanığın katılan ile gayri resmi olarak evli olmakla birlikte, nüfus kaydına göre bekar olduğu,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın 21. maddesinin 1. fıkrasında; kast, suçun yasal tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi şeklinde tanımlanmış, öğretide de, genel kabul gören düşünceye göre, suçun yasal tanımında yer alan objektif unsurların bilinmesi ve istenmesi biçiminde tarif edilmiştir. Görüldüğü gibi kast, bilme ve isteme şeklinde ifade edilen iki unsurdan oluşmaktadır. Fail, hareketinin yasal tipi gerçekleştireceğini biliyor ve bunu istiyorsa kasten hareket ettiği kabul edilmelidir, ancak failin hareketiyle hedeflediği doğrudan sonuçların yanı sıra, hareketinin zorunlu sonuçları ya da kaçınılmaz yan sonuçları da, açık bir isteme olamasa dahi  kast kapsamında değerlendirilmelidir.

Olası kast ise anılan Yasanın 21. maddesinin 2. fıkrasında; “kişinin, öngörmesine rağmen, fiili işlemesi” şeklinde tanımlanmış, bu kast türü ile ilgili başkaca ayırıcı bir unsura yer verilmemiş, 5237 sayılı Yasanın 22. maddesinin 2. fıkrasında bilinçli taksirin; “Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır” şeklinde tanımlanması nedeniyle, bu kast türünün bilinçli taksirle karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiştir. Yasa koyucu da, madde metninde yer vermediği “kabullenme” ölçüsüne, madde gerekçesinde; “olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir” şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak ölçüyü ortaya koymuştur.

Olası kast ile doğrudan kast arasındaki ayırıcı ölçüye gelince, buradaki en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin yasal tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bazı sonuçları da doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısında da, doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran ölçüt, suçun yasal tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran ölçüt, suçun yasal tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ile katılanın suç tarihinden 1 yıl önce ailelerinin rızası ile gayri resmi olarak evlendiği, birlikte yaşadıkları dönem içerisinde geçimsizliklerinin olduğu, olaydan iki gün öncede sanık ile katılanın tartıştığı, tartışma sırasında sanığın katılanı darp ettiği, bu olaydan sonra katılanın ailesinin evine gittiği, olay günü maktül Mustafa K.’nın katılan Özgül’ü hastaneye götürmek üzere köy meydanında bulunan minibüse bindiği sırada sanık ile karşılaştığı,  maktülün sanığa "kızımın koluna neden vurdun, kanı bozuk, şerefsiz" dediği, sanığın da “eşimi nereye götürüyorsun” şeklinde cevap vermesi üzerine maktulün "bunu sana yar etmeyeceğim Sandıklı'ya götürüyorum, orada satacağım" şeklinde yanıt verdiği, maktül ile sanık arasındaki tartışmanın minibüste bulunan yolcular tarafından yatıştırıldığı, tartışma sona erdikten sonra sanığın minibüsün yanından ayrıldığı, koşarak evine gidip ruhsatsız av tüfeğini alarak minibüsün geçiş güzergâhında bulunan ilkokulun bahçe duvarının arkasında beklemeye başladığı, köy meydanından hareket edip yolcu alabilmek için düşük hızla seyreden minibüsünün ilkokulun yanından geçtiği sırada sanığın, maktül ve katılanın minibüste oturduğu koltuklara doğru 6-7 metre mesafeden hedef gözeterek av tüfeği ile 3 el ateş ettiği, sanığın gerçekleştirdiği eylem sonucu cam kenarında oturan katılan ve yanında oturan babasının yaralandığı, yaralı Mustafa K.’nın kaldırıldığı hastanede öldüğü tüm dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Katılan ve maktülün içinde bulunduğu minibüsün geçişi sırasında sanığın 6-7 metrelik mesafeden cam kenarında oturan katılan ile yanında oturan maktülü hedef alarak av tüfeğiyle ardı ardına 3 el ateş etmesi, maktülün sol omuz ve kol bölgesinden, katılanın boyun bölgesinden yaralanması, olayda kullanılan av tüfeğinin öldürmeye elverişli silah olması, av tüfeğinden atılan fişeklerin maktülün otopsi raporunda belirtildiği üzere saçma ile sıkıştırılmış bilye içerikli özel yapım fişekler olması, maktülde ölüm sonucunu oluşturan yaralanmaların dokuz gülle tabir edilen bilyelerin isabeti sonucu oluşması, katılana rastlantı sonucu bilye isabet etmemekle beraber hayati organlarının bulunduğu boyun bölgesine saçmaların isabet etmesi, sanığın cam kenarında oturan katılanı gördüğü halde eylemini gerçekleştirmesi, soruşturma aşamasında katılan ve maktulün bulunduğu bölgeye doğru ateş ettiğini açıkça ifade etmesi ve sanığın eylemi nedeniyle katılana göre daha iç bölgede oturan babası Mustafa K’nın öldüğü gerçeği karşısında, sanığın eylemini zorunlu ve kaçınılmaz sonuçlarını bilerek gerçekleştirdiğinin ve olay sırasında öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Bu nedenle, yerel mahkemece sanığın katılan Özgül’e  yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürme suçuna teşebbüsten  cezalandırılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, isabetli bulunan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Genel Kurul Üyesi, “Yerel mahkeme direnme hükmünün isabetsiz olduğu ve bozulması gerektiği”  düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2011 gün ve 59-115 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2012 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3320, Karar No: 2019/8374, Tarih: 07.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3320 E.  ,  2019/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, ... sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı "yasaklı olmalarına rağmen müsabakaya girme" suçunun düzenlendiği ... sayılı Kanun, hükümden önce 14/04/2011 gün ve ... sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 25. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, yeni düzenlemede anılan fiil suç olarak tanımlanmadığından, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı "yasaklı olmalarına rağmen müsabakaya girme" suçunun düzenlendiği ... sayılı Kanun, hükümden önce 14/04/2011 gün ve ... sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ... sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 25. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, yeni düzenlemede anılan fiil suç olarak tanımlanmadığından, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında daha önceden stadyuma girmesi konusunda yasaklı olmasına rağmen olay günü bilet alarak stadyuma yanında temyize gelmeyen diğer suça sürüklenen çocuk ve sanıkla birlikte Antalyaspor taraftarları için ayrılmış olan kapıdan içeriye girmeye çalışmaları nedeniyle stadyumda görevli bulunan müşteki polis memurlarının Antalyaspor taraftarları için ayrılmış kapıdan giremeyeceklerini diğer kapıya gitmeleri gerektiğini söylemelerine rağmen izin verilmeyen kapıdan girmek için ısrar ettikleri, bu esnada görevli polis memurunun suça sürüklenen çocuk ...’nin stadyuma girme yasağının olduğunu hatırlayarak buna ilişkin sorgulama yapıp durumu tespit ettikten sonra işlem yapmak üzere suça sürüklenen çocuğu işlem için almak istediklerinde suça sürüklenen çocuğun güvenlik güçlerine beni alamazsınız diyerek eli ile ittirip vurduğu yanındaki arkadaşı suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’un da güvenlik güçlerini ittirerek suça sürüklenen çocuk ...’yi almalarına engel olmaya çalışmak suretiyle güvenlik güçlerinin görevlerini yapmalarına engel olacak şekilde direndiklerinin kabul edildiği olayda, müşteki ...'ın yargılama aşamasında alınan beyanında, suça sürüklenen çocuğun kendilerine karşı fiili saldırısı ve tehditi olmadığını, sadece ellerinden kurtulmaya çalıştığını, temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'ın kendilerine saldırdığını ifade ettiği, soruşturma aşamasında alınan beyanında ise, kendisini darp edenin suça sürüklenen çocuk ... olduğunu söylediği, bu suretle suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki beyanlarında suçlamaları kabul etmemesi karşısında, dosyadaki mevcut ifadeler arasında oluşan çelişki giderilmeden ve CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller ile hangi beyana neden itibar edildiği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6236, Karar No: 2018/7788, Tarih: 10.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6236 E.  ,  2018/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan...... Kurumu ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle temyiz edenin sıfatına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, davalılar ..., ... ve davalı idare yönünden usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılardan,,,,,şirketi hakkında davadan önce iflas kararı verildiği ve iflas idaresi olarak ..... atandığı anlaşılmaktadır.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek Mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

İflasın açılması hususunun görev kurallarında meydana getireceği değişikliği dava açılmadan önce ve sonra davalının iflası hallerine mahsus olmak üzere ayrı ayrı incelemek gerekir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması anında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir (perpetuatio fori).

Dava açıldıktan sonra şirketin iflası halinde; davaya İcra İflas Kanunun 194. maddeye göre, iş mahkemesinde devam edilmesi gerekmektedir.

Şirketin dava tarihinden önce iflas etmesi halinde ise; İİK`nin 191. maddesi gereğince, iflas açıldıktan sonra müflisin masaya giren mal ve hakları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar; müflis artık, masa mevcudunu azaltıcı nitelikteki tasarruflarda bulunamaz. Bu mallar ve haklar topluluğunu, iflas açıldıktan sonra, aynı Kanun`un 226. maddesi gereğince, kanuni mümessil olan iflas idaresi temsil edeceğinden, açılacak davalarda husumetin iflas idaresine yöneltilmesi ve varlığı iddia olunan alacakların, İİK`nin 219 maddesi gereğince, masaya karşı ileri sürülmesi gerekir. Bu nedenle kural olarak iflastan sonra müflis aleyhine masaya giren mal ve haklara ilişkin olarak doğrudan dava açılamaz. İflas masasından hak iddia eden alacaklının alacağının masaya kaydını talep etmesi, bu talebin İflas idaresince kabul edilmemesi halinde, İİK.nun 235/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde sıra cetveline itiraz davası açması gerekmektedir. Buna rağmen, iflâstan sonra müflise karşı bir alacak davası açılırsa, bu davaya, iflâs idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası (m.235,II) olarak devam edilmelidir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Adalet Yayınevi, 2013, sayfa 1235)

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Mahkemece davadan önce hakkında iflas kararı verilen şirketin dolayısıyla ......Dairesinin davasının tefrik edilerek bu davalı hakkında Ticaret Mahkemesi görevli olduğu için görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde tüm davalılar hakkında davanın kabulüne karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davalılardan....... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'dan alınmasına, 10/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/6662, Karar No: 2016/7333, Tarih: 19.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6662 E.  ,  2016/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2016 tarih ve 2015/751-2016/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; yetkili temsilcisi olduğu ...’nin davalı tarafından ticaret sicilinden re'sen terkin edildiğini, şirketin sermayesinin verilen süre içerisinde artırılamadığını, ancak şirketin halen faal olduğunu ve birçok çalışanının bulunduğunu, bu nedenle res'en terkin işleminin yerinde olmadığını ileri sürerek şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ihyası istenen şirketin 6102 sayılı TTK’nın geçici 10. maddesinde belirtilen sürede sermayesini asgari tutara yükseltmediğini, bu nedenle sicil kaydının 03.02.2015 tarihi itibariyle re'sen terkin edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ihyası istenen şirketin sermayesinin 5.000,00 TL olduğu, şirket tarafından yasal süre içerisinde 6102 sayılı Kanun’un geçici 10. maddesi ile 6103 sayılı Kanun’un 20. maddesi gereğince asgari sermaye artırımı yönünde karar alınmadığı ve sermaye artırımına gidilmediği, davalı tarafça gerekli ilanların yapıldığı ve re'sen terkin işleminde usul ve yasaya aykırı bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14491, Karar No: 2013/17483, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14491 E.  ,  2013/17483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.