muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15240, Karar No: 2014/14696, Tarih: 10.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/15240 E.  ,  2014/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2013/166-2013/410

H.. Ç.. ile A.. Ç.. ve C.. D.. aralarındaki tapu iptali ve tescil (genel muvazaa) davasının feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair Kçükçekmece 3. Aile Mahkemesi'nden verilen 10.04.2013 gün ve 166/410 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı A.. Ç.. vekili ile davalı C.. D.. vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. Ç.. vekili, davalılardan A.. Ç..'ın davacının eski eşi olup evlilik birliği içinde edinilen, ..parselde tapuya kayıtlı meskenin davalı adına tescil edilmişken, muvazaalı olarak diğer davalı C.. D..'ya devredildiğini açıklayarak muvazaalı satışın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının feragati nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, hüküm, vekalet ücreti yönünden davalı A.. Ç.. vekili ve davalı C.. D.. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar ve dosya kapsamına göre; dava, davalı eş Aysel tarafından diğer davalı Cenk'e yapılan satışın muvazaalı olduğu iddiası ile satışın iptali başka bir değişle taşınmazın tapusunun iptaliyle eski malik adına tescili istemine ilişkindir. Davacının eşi Aysel ile diğer davalı Cenk arasında gerçekleştirildiği ileri sürülen muvazaalı işlem davacı yönünden haksız eylem niteliğinde bulunduğuna göre, tapu iptali ve tescile yönelik istek bakımından uyuşmazlığın çözüm yeri genel muvazaa kapsamında HMK'nun 1 ve devamı maddeleri uyarınca belirlenecek genel mahkemelerdir. 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesinde yazılı; 4721 sayılı TMK'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK'nun 118-395) maddelerinden kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi'nde (veya Aile Mahkemesi Sıfatı ile) bakılacağına ilişkin olan düzenleme nedeniyle Aile Mahkemeleri'nin bu tür davalara bakma görev ve yetkileri bulunmamaktadır. Mahkemece, davacı tarafın talebinin muvazaa nedeniyle satışın iptali olduğu ve buna göre davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu göz önünde tutulmadan dava dilekçesinin görev yönünden reddine dosyanın görevli ve yetkili Asliye Hukuk Mahkemesi'ne karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam ile uyuşmazlığın esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Açıklanan nedenle davalı Aysel ve davalı Cenk vekilinin temyiz itirazları ayrı ayrı yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı A.. Ç.. ve davalı C.. D..'ya ayrı ayrı iadesine, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8653, Karar No: 2023/17349, Tarih: 24.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8653 E.  ,  2023/17349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, delillerin takdirinde isabet bulunmadığı, eksik inceleme yapıldığı, işlenen suçun dar yorumlanarak sadece hakaretle sınırlandırıldığı, izah edilen ve resen tespit edilecek nedenlerle usul ve Yasa'ya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.03.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18189, Karar No: 2013/12142, Tarih: 04.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18189 E.  ,  2013/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13978, Karar No: 2023/11344, Tarih: 19.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/13978 E.  ,  2023/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ile hakkındaki beraat kararı kesinleşen Yunus Budak'ın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/213 Esas, 2015/806 Karar sayılı kararı ile sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanık Yunus Budak'ın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/4518 Esas, 2021/5531 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı, sanık ... yönünden, eksik inceleme ile karar verilmesi, sanık hakkında ek savunma verilmeden 7258 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin uygulanması ve sair nedenlerle bozulmuştur.

4.Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararı ile sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlediğini gösterir cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Bahis oynatıldığı yönünde bilgi alınması üzerine, kolluk görevlileri tarafından sanığın işlettiği, isimsiz ve vasfı belirsiz iş yerine gidildiğinde, hakkındaki beraat kararı kesinleşen Yunus Budak'ın bilgisayar başında oturduğu, bilgisayar ekranında yasal bahis sitesinin açık vaziyette olduğu, bilgisayar sabit diski ile Yunus Balık'... elde edilen 3 adet kuponun muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık, aşamalardaki savunmalarında iş yerinin zeminini yaptırma konusunu görüşmek üzere arkadaşı Yunus'un iş yerine geldiğini, kendisi içecek almak için dışarı çıktığında arkadaşının bilgisayardan kendisine not çıkardığını beyan etmiştir. Yunus Budak da sanıkla benzer şekilde savunma yapmıştır.

2.Sanık, aşamalardaki savunmalarında iş yerinin zeminini yaptırma konusunu görüşmek üzere arkadaşı Yunus'un iş yerine geldiğini, kendisi içecek almak için dışarı çıktığında arkadaşının bilgisayardan kendisine not çıkardığını beyan etmiştir. Yunus Budak da sanıkla benzer şekilde savunma yapmıştır.

3.Yunus Budak'... elde edilen kuponlar üzerinde yaptırılan yazı incelemesinde kağıtlardan iki adedi üzerindeki yazıların Yunus eli mahsulü olduğu ancak bir adedi üzerindeki yazıların ise Yunus'un eli mahsulü olmadığı belirlenmiştir.

4.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli bozma kararını müteakip, sanığın iş yerinde elde edilen sabit disk üzerinde yaptırılan inceleme neticesinde düzenlenen rapora göre, suç tarihinden önceki bir hafta içerisinde 4 farklı 7258 sayılı Kanun'a aykırı bahis sitesine toplamda 565 kez giriş yapıldığı, raporda örneklenen bağlantılardan bahis sitelerinin kupon oluşturma ve listeleme bölümlerine erişim sağlandığı, bahis sitelerinin bir kısmının yurtdışı kaynaklı olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan arama kararı olmadığı gibi, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izninin de bulunmadığı, usulüne uygun arama kararı alınmadan kolluk gücü tarafından yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediği, bu nedenle usulsüz arama sonucu Kanun'a aykırı olarak elde edilen delil dışında sanığın mahkûmiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetilerek, sanığın müsnet suçtan beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi Kanun'a aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12803, Karar No: 2010/2513, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12803 E.  ,  2010/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13129, Karar No: 2015/5916, Tarih: 09.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13129 E.  ,  2015/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2012/233-2014/68

Taraflar arasındaki muarazının önlenmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı kurum tarafından, müvekkiline ait sitenin etrafının tel örgü ile çevrili ve giriş kapısında güvenlik bulunduğu, bu nedenle kamuya açık olmadığından bahisle, site içi aydınlatma aboneliğinin site adına alınarak site tarafından ödenmesinin bildirildiğini, daha sonra davalı kurumca hukuka aykırı olarak sitenin sokak aydınlatmalarının elektriğinin kesildiğini ileri sürerek, davalının elektrik direklerinin elektriğini kesmesi eyleminin durdurulmasını ve muarazanın giderilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; site içi aydınlatmanın davacının sorumluluk alanında bulunduğunu; bu nedenle, davacı tarafın abone olması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sitenin etrafının tamamının dikenli tel ile çevrilmiş olduğu, bu nedenle kamuya açık alan olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; site içerisinde bulunan aydınlatma direklerinin elektriklerinin kesilmesi eyleminin durdurulması ve muarazanın önlenmesi talebine ilişkindir.

10.7.2009 tarih ve 27284 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Aydınlatma Yönetmeliğinin 4/1 maddesi; '' Dağıtım şirketi; dağıtım bölgesindeki yerleşim yerlerinde bulunan otoyollar hariç, kamunun genel kullanımına yönelik meydan, bulvar, cadde ve sokak aydınlatmasından ve bunlara ait gerekli aydınlatma sistemlerinin tesis edilmesi ve işletilmesinden sorumludur. Bu sorumluluk imar planlarında cadde ve sokak olarak belirlenen meskun yerlerin tamamını kapsar.'' hükmünü içermektedir.

10.7.2009 tarih ve 27284 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Aydınlatma Yönetmeliğinin 4/1 maddesi; '' Dağıtım şirketi; dağıtım bölgesindeki yerleşim yerlerinde bulunan otoyollar hariç, kamunun genel kullanımına yönelik meydan, bulvar, cadde ve sokak aydınlatmasından ve bunlara ait gerekli aydınlatma sistemlerinin tesis edilmesi ve işletilmesinden sorumludur. Bu sorumluluk imar planlarında cadde ve sokak olarak belirlenen meskun yerlerin tamamını kapsar.'' hükmünü içermektedir.

Somut olaya gelince; mahkemece yargılama sırasında bilgisine başvurulan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 09.07.2013 tarihli raporda; güvenliğin sağlanması için sitenin etrafının tel örgü ile çevrildiği, site içerisinde ve site etrafında bulunan yolların imar yolu olduğu ve bu yolların kamuya terk edilmesi gerektiği, ekli krokide yeşil boyalı 8 adet aydınlatma direğinin site mülkiyetindeki imar parseli içerisinde kaldığı, sarı boyalı 34 aydınlatma direğinin sitenin tel örgüsü içerisinde kalmakla birlikte sitenin dış kısmındaki kamuya ait imar yollarını aydınlattığı, turuncu boyalı 34 adet aydınlatma direğinin ise, site içerisinde kamuya ait imar yollarını aydınlattığı açıklanmıştır. Elektrik mühendisi tarafından düzenlenen raporda; aydınlatma direklerinin site içerisinde bulunduğu, sitenin çevresi tel örgüyle çevrilmiş olmasından dolayı sadece site sakinlerinin faydalandığı belirtilmiştir. Mahkemece, sitenin giriş çıkış kapılarında güvenlik görevlisi bulunup bulunmadığı, dışarıdan gelenlerin rahatlıkla siteye giriş çıkış yapıp yapamadıkları konusunda araştırma ve inceleme yapılmamış, anılan bilirkişi raporları benimsenerek karar verilmiştir. Fen bilirkişinin düzenlediği 09.07.2013 tarihli rapora ekli krokide sarı boya ile gösterilen 34 aydınlatma direğinin sitenin tel örgüsü içerisinde kalmakla birlikte sitenin dış kısmındaki kamuya ait imar yollarını aydınlattığından bu direklere ilişkin olarak aydınlatma sorumluluğunun davalı dağıtım şirketinde olduğu kuşkusuzdur. Site içerisinde bulunan diğer aydınlatma direklerin aydınlatma sorumluluğu; sitenin kamunun kullanımına tamamen açık olup olmadığının belirlenmesi ile aydınlığa kavuşturulmalıdır. Ayrıca; dava konusu yerin genel aydınlatma yönetmeliğinde tanımlanan yerlerden olup olmadığı Belediye ve diğer resmî kurumlardan soruulup araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular dikkate alınarak, sitenin giriş çıkış kapılarında güvenlik görevlisi bulunup bulunmadığı, dışarıdan gelenlerin rahatlıkla siteye giriş çıkış yapıp yapamadıkları, sitenin kamunun kullanımına tamamen açık olup olmadığı, genel aydınlatma yönetmeliği kapsamında kalıp kalmadığı, Belediye ve diğer resmî kurumlardan sorulup, araştırılarak, ayrıca; uzman bilirkişilerden oluşacak 3 lü heyetten rapor alınarak belirlendikten sonra, fen bilirkişinin düzenlediği rapora ekli krokide yeşil boyalı 8 adet aydınlatma direği ile turuncu boyalı 34 adet aydınlatma direğine ilişkin aydınlatmalar yönünden, davacı tarafın sorumluluğu olup olmadığı tespit edilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22903, Karar No: 2014/4517, Tarih: 12.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22903 E.  ,  2014/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/303099

MAHKEMESİ : Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

NUMARASI : 2009/421 (E) ve 2010/208 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme

UYAP kanalı ile Mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 01.11.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.