muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24140, Karar No: 2015/7577, Tarih: 15.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24140 E.  ,  2015/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 2828 sayılı Kanuna göre verilmiş bulunan korunma kararının kaldırılması talebine ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'na göre görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. md.22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 Sayılı Yasa'nın maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 Esas, 2013/69 Karar sayılı ilamı) Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Çocuk Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. Eskişehir ilinde Çocuk Mahkemesi bulunmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oçokluğuyla karar verildi. 15.04.2015 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dava, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu gereğince “ korunmaya ihtiyacı olan çocuk” hakkında 07.09.2012 tarihinde aile mahkemesince verilmiş olan koruma kararının kaldırılması isteğine ilişkin olup, küçüğün annesinin vasisi tarafından 03.12.2013 tarihinde açılmıştır.

KARŞI OY YAZISI

Dava, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu gereğince “ korunmaya ihtiyacı olan çocuk” hakkında 07.09.2012 tarihinde aile mahkemesince verilmiş olan koruma kararının kaldırılması isteğine ilişkin olup, küçüğün annesinin vasisi tarafından 03.12.2013 tarihinde açılmıştır.

2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 22. maddesindeki “görevli ve yetkili mahkemece” ibaresi 06.02.2014 tarihli 6518 sayılı Kanunla değiştirilmiş, yapılan değişiklikle “5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununa göre yetkili ve görevli mahkemece” ibaresi getirilmiştir. Görevli ve yetkili mahkemeyi belirleyen bu değişiklik, kanunda aksine bir hüküm bulunmadığına göre ancak değişiklik tarihinden sonra açılacak davalar için geçerlidir. Dava, bu değişiklikten önce 03.12.2013 tarihinde açılmış olup, dava tarihinde görevli mahkeme aile mahkemesidir. Bu itibarla işin esasının incelenmesi gerekirken, çocuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/9944, Karar No: 2020/5478, Tarih: 30.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9944 E.  ,  2020/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8190, Karar No: 2021/15134, Tarih: 01.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8190 E.  ,  2021/15134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş, davalılar vekillerinin temyizi üzerine (Kapatılan) ...Hukuk Dairesince bu hükmün bozulmasına dair karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nce verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; müvekkilinin overlokçu olarak davalı iş yerinde 01.04.2002- 01.06.2011 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, yöntemince araştırma yapılması gerektiğini, davanın açılmasında Kurumun kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının davalı işyerinde hiç çalışmadığını, davalı terzi ve konfeksiyon imalatı işyerinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 09 Ekim 2003 tarihli sayısı ile ilan edilerek açıldığını, 27 Mart 2009 tarihli sayısı ile işyerinin kapatıldığının ilan edildiğini, fiilen de işyerinin tasfiye edildiğini, davalı ve eşinin de başka bir işyerinde işçi olarak çalıştıklarını, davacı ile davalı arasında miras yüzünden husumet olduğundan davanın bu sebeple ikame edildiğini, küçük bir dükkan olan çapı ve mahiyet itibariyle mahalle terzisi olarak nitelendirilebilecek işyerinde kapanmadan önce 2 dikiş makinesi, 1 overlok makinesi, 1 ilik makinesi ve 2 ütü masası olduğunu, davalının işyerinde kendisi ile birlikte eşi ..., Vahide Bal ve ...'in çalıştığını, işyerinin kapasitesine göre daha fazla işçinin çalışma imkanı olmadığını, davacının ailece görüşmeleri sebebi ile dükkana çalışma dışındaki sebeplerle gelmiş olabileceğini eğer davacı işyerinde çalışmış olsa akraba olması vesilesi ile ilk onun sigortasının yapılmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kısmen kabulü ile,

1-Davacının 05/08/2003-20/03/2009 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında asgari ücretle davalı işverenlikte çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-6100 sayılı HMK'nın 356 ve 359.maddeleri uyarınca davalılar vekillerinin istinaf istemlerinin kısmen kabulüne,

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kısmen kabulü ile,

1-Davacının 05/08/2003-20/03/2009 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında asgari ücretle davalı işverenlikte çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-6100 sayılı HMK'nın 356 ve 359.maddeleri uyarınca davalılar vekillerinin istinaf istemlerinin kısmen kabulüne,

2-... 33. İş Mahkemesine ait 25.05.2017 gün ve 2016/336 E - 2017/289 K sayılı kararının kaldırılmasına, yerine,

3-Davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile,

4-Davacının 29.03.2005-20.03.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak günün prime esas asgari kazancı üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, yalnızca 2005-2009 arasına hasredilerek tespiti yapılan hizmet süresinin eksik olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, eksik araştırma nedeniyle davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Kurum vekili, eksik araştırma nedeniyle davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Önceki bozma ilamında "... Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverenin 1112094 sicil numaralı mahiyeti terzi olan işyerinin 29/03/2005- 20/03/2009 tarihleri arasında yasa kapsamında olduğu, davalının Bağ-Kur kaydının 01/08/2003 tarihinde başladığı, yine aynı tarihli işyeri kira kontratı sunduğu, 11/03/2005 tarihli belediyeden alınan işyeri izin belgesi bulunduğu, vergi kayıtlarına göre 21/08/2003 tarihli yoklama fişinde; 25/08/2003 tariihnde konfeksiyon imalatı görevine başladığı, bu işinde işçi çalıştırmadığı, eşi ile birlikte yaptıklarını, perakende satışı bulunmadığını beyan ettiği, 06/10/2003 tarihli yoklama fişinde ise; davalı işverenin yeni adresine taşındığı, ek dikiş makinaları aldığı, işyerinde davalının kendisi çalışıp işçi çalıştırdığında haber vereceğini belirttiği, 20/03/2009 tarihinde mükellefiyetinin kapatılması için başvurdu ve bu tarihte kapatıldığı, işyeri dönem bordrolarının istenmediği, davacı ve davalı tanıklarının dinlenip çelişkili beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

Somut olayda, her ne kadar dinlenen bir kısım davacı tanıklarının davalıya ait işyerinde çalıştığını davalı işveren doğruladıysa da dönem bordroları istenmediğinden bordro tanığı olup olmadıkları tespit edilmeden, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, yeteri kadar bordro/ komşu işyeri tanığı dinlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, her ne kadar dinlenen bir kısım davacı tanıklarının davalıya ait işyerinde çalıştığını davalı işveren doğruladıysa da dönem bordroları istenmediğinden bordro tanığı olup olmadıkları tespit edilmeden, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, yeteri kadar bordro/ komşu işyeri tanığı dinlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davalı işyerinin ihtilaflı dönem bordrolarını istemek, dinlenen tanıkların bordro tanığı olup olmadığını belirlemek, başka dinlenmeyen bordro tanığı varsa resen dinlemek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri/konut sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışıp çalışmadığı, çalıştığı ise işe başlama ve ayrılma tarihlerini hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koyarak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir." şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuş olup, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. (5510 sayılı Kanunun m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Somut olaya dönüldüğünde, 21.08.2003 tarihli yoklama fişine göre "..." adresinde davalının 05.08.2003 tarihinde konfeksiyon imalatı faaliyetine başladığı, evin bir odasında 2 adet dikiş makinesi olduğu, eşi ile birlikte çalıştığı ve işçi çalıştırmadığının tespit edildiği, bu adresin aynı zamanda davalının ev adresi olduğu, bilahare düzenlenen 06.10.2003 tarihli vergi yoklama belgesinde ise, davalı işverenin "..." adresine 01.10.2003 tarihinde taşındığı, işçi çalıştırdığında bildireceğine ilişkin beyanda bulunmasına karşılık bu yeni adreste 3 adet dikiş makinesi, kesim makinesi vs. ile birlikte davacının bu işi yaptığını iddia ettiği overlok makinesini aldığı ve işyeri kapasitesini arttırdığı açık olup tüm bu hususlar karşısında davalının, alınan makinelerin sadece kendisi ve eşi tarafından işletilmesi iddiası yerinde değildir. Davalı işyerinden, 2005 tarihine kadar çalışan bildirilmediği dikkate alınarak, 29.03.2005 tarihinden itibaren çalışmaları bildirilen tanık beyanlarında da davacının, 2005 yılından önce çalıştığını beyan etmesi karşısında, 2005 öncesi çalışma dönemi yönünden davalının sonradan taşındığı "..." adresindeki komşu işyeri tanıkları tespit edilerek dinlenmeli, işyeri kapasitesi, elektrik, su giderleri, üretim kapasitesi tespit edilerek değerlendirilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesinin davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ...'ya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4842, Karar No: 2019/3842, Tarih: 25.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4842 E.  ,  2019/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Davacı vekili avukat ... ile davalılardan ... vekili avukat ... geldiler. Belli günde duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalılardan yüklenici ... Mimarlık İnş. Malz.İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile diğer davalı ... arasında ... köyü ... mevkii, 1 pafta, 116 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak ... 3. Noterliğinin 29.02.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve dava dışı arsa maliki ... ile ... Ltd. Şti. arasında ... 3. Noterliğinin 02.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inş sözleşmelerinin bulunduğu, her iki parselin tevhidi sonucu oluşan 1978 parselde taşınmazların inşasına başlandığını, yüklenici ile aralarında aktedilen ... 1. Noterliğinin 13.07.2007 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle tevhid edilen 116 ve 117 parsellerde yapılacak olan inşaatlardan 5 adet bağımsız bölümünü 450.000,00 TL bedelle satın aldığını, dava dışı arsa sahibi ...'den bu dairelerden ikisinin tapuda devrinin sağlandığını, ancak diğer 3 dairenin davalı tarafından yüklenicinin borçlarına karşılık tutularak devrinin yapılmadığını, 2007 yılından beri taşınmaz satış bedelleri karşılığının ödenmemiş olması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 90.000,00 TL alacağının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.10.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davalı yüklenici yönünden davasını atiye bırakmış ve diğer davalı arsa sahibi yönünden sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince tazminat isteğinin devamını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; imalatların %85 oranında olduğu ancak, yüklenicinin edimini arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yerine getirmediği gerekçesiyle davalı şirket yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı açısından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda belirtilen harcın temyiz edenden alınarak Hazineye gelir kaydına, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı ... yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı ...'e verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15397, Karar No: 2015/19476, Tarih: 28.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15397 E.  ,  2015/19476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/60614

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2012/515 (E) ve 2012/864 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, mağdurun kilitleyerek park ettiği çalıştığı işyerine ait tıra bağlı dorsenin asma kilidini keserek dorse içerisindeki peynir tenekelerini ve kolileri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, ceza miktarlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından; ayrıca iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/1-e maddesi uygulanarak hüküm kurulması sanık lehine olduğundan, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/307, Karar No: 2009/2631, Tarih: 19.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/307 E.  ,  2009/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ 8.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine sürekli şiddet uygulayan davacı-davalı koca tamamen kusurludur. Davalı–davacı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursUz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen sebeple kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2009 (Prş.