muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20049, Karar No: 2016/25709, Tarih: 22.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/20049 E.  ,  2016/25709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı...Ltd. Şti. adına vekili Avukat ..., karşı taraf adına vekili Avukat ...geldiler, davalı ...Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı...Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı...Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Anılan çalışmaların yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi, davalıya ait işyerinde şehirlerarası tır şoförü olarak çalışmıştır. Dosyaya takograf kayıtları ve bir kısım sefer çizelgeleri sunulmuştur. Mahkemece de, takograf kayıtları teknik bilirkişi vasıtasıyla dökümlendirilmiştir. Hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, kayıtlara göre hesaplanması yerindedir. Ancak, söz konusu raporda, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları bakımından salt kayıtlarla bağlı kalınmadığı, davacı tanığı beyanının da nazara alınarak ortalama bir değerlendirmeyle sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle şu husus belirtilmelidir ki, dosyaya sunulan takograf kayıtları ve bir kısım sefer çizelgeleri, yazılı delil niteliğindedir. Bu kayıtların bulunmadığı veya bir kısım usulsüz tutulduğu günler bakımından ise, şehirlerarası tır şoförü olarak çalışan davacının işinin niteliği gereği, tanıkların, anılan çalışmalar hakkında görgüye dayalı bilgileri bulunması beklenemez. Kaldı ki, davacı tanığının işverenle husumetinin bulunduğu da anlaşılmaktadır. Davalı tanıkları ise, fazla çalışma yapılmadığını ve hafta tatili izninin kullandırıldığını ifade etmişlerdir. Anılan sebeplerle, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında, salt kayıtlara göre değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...ne yükletilmesine, davalı ...yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5846, Karar No: 2012/7358, Tarih: 09.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5846 E.  ,  2012/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1) Sanık ...: mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatine,

2) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2-3 madde ve fıkraları gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 21/2, 62, 53/1-2-3 madde ve fıkraları gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "öldürmeye teşebbüs" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... ...yönünden, elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta;

.../...

Cumhuriyet Savcısının sanık ... ...yönünden sübuta, sanık ... yönünden olası kastın derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... 'ün "mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... yönünden;

Dosya kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ... arasında, ailelerinin de dahil olduğu çekişmeler yaşandığı, olay günü ...'in, yanında arkadaşı mağdur ... ile birlikte sokak içinde yürüdükleri ve sokağın cadde ile kesiştiği noktaya geldikleri sırada, ...'in sağ ön koltuğunda oturduğu ve kimin tarafından kullanıldığı tespit edilmeyen aracın yaklaşarak mağdurların hizasında durduğu, akabinde ...'in aracın kapısını açarak yaklaşık sekiz metre mesafeden öncelikle ...'i hedef alarak, daha sonra rasgele ateş etmeye başladığı, bu atışlar sonucu hedef alınan ...'in herhangi bir isabet almadığı, ...'ın ise batın, kalça ve ayak bölgelerinden aldığı toplam dört adet isabetle, bağırsak, mesane, büyük damar yaralanmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

a) Mağdur ...'a yönelik eylemle ilgili olarak,

a) Mağdur ...'a yönelik eylemle ilgili olarak,

Sanık ve mağdurların birbirlerine olan mesafeleri ve konumları itibarı ile yapılan atışlar sonucu mağdur ...'in yanında mağdur ...'ın da isabet almasının öngörülebilir bir netice olduğu ve sanığın bu neticeyi kabullenerek ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, "olası kastla yaralama" suçundan, TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 21/2 ve 62. maddeleri uyarınca, aynı Kanunun 61. maddesine göre, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikelinin ağırlığı gibi hususlar da gözönünde bulundurularak, üst sınırdan hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde uygulama olanağı bulunmayan "olası kastla öldürmeye teşebbüs"ten aynı Kanunun 81, 35, 21/2 ve 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

b) "Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs" ten kurulan hükümle ilgili olarak,

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı

.../...

biçimde, daha az vahamet gerektiren olaylarda uygulama olanağı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/378, Karar No: 2014/13039, Tarih: 24.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/378 E.  ,  2014/13039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/361771

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/356 (E) ve 2011/1425 (K)

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı yasalara aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine gelince;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle, sanığa ek savunma hakkı verilip 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine, eylemin bölünerek aynı eylem nedeniyle kaçakçılık suçundan beraatine ve bandrolsüz sigara satmaktan sanık hakkında suç duyurusunda bulunmasına karar verilmesi,

2- Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan TAPDK, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, müşteki TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/116, Karar No: 2024/6270, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/116 E.  ,  2024/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1100 E. 2016/290 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Olayda bilinçli taksir unsurlarının oluştuğuna ve sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal içerisinde, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu devlet karayolu üzerinde gece vakti Kocaeli-İstanbul istikameti yönünde seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde Beşiktaş yol ayrımına dönmek için yolun sağına doğru ani manevrası esnasında arkasından çakarları açık vaziyette gelmekte olan polis motosikletini son anda fark ederek sapağa dönmekten vazgeçtiği ancak motosiklet sürücüsü ...'in çarpışmayı önlemek adına sağa doğru manevra yapması üzerine yol ayrımındaki bariyerlere çarpması sonucu sanığın motosiklet sürücüsü ...'in ölümüne neden olduğu olayda, dosya kapsamında mevcut bulunan 21/04/2016 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul (Kapatılan) 75. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5763, Karar No: 2014/4955, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5763 E.  ,  2014/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2010/513-2012/946

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 03.04.2000-19.03.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, net ücretinin 1.505,00 TL olduğunu, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, ücretin bordrolara doğru yansıtılmadığını, izinlerinin eksik kullandırıldığını, bu uygulamanın düzeltilerek alacaklarının ödenmesini talep ettiğinide 18.10.2010 tarihinden itibaren Kurtköydeki şirket şubesinde yurt içi römork vasıta şoförü olarak çalışmasının yazıyla tebliğ edildiğini, davacının ikametgahına uzaklığı sebebiyle bu değişikliği kabul etmediğini, bunun üzerine iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve sebepsiz feshedildiğini belirterek 500,00 TL ihbar 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 4.000,00 TL fazla mesai, 500,00 TL izin ücreti, 500,00 TL genel tatil ücretinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, tazminatların ödendiğini, ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını, ücretinin imzalı bordrolarda brüt 921,00 TL olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalı şirkete ait işyerinde tır şoförü olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin işveren tarafından ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdirildiğinin hesaplanan ihbar ve kıdem tazminatlarının 06.04.2010 tarihinde banka hesabına yatırıldığı, yapılan ödemelerin davacı tarafça kabul edildiği, ödenen miktarın mahsubu suretiyle davacının talep edebileceği fark kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının tzminatlarını alacak şekilde iş akdinin davalı tarafından feshedildiği fesih tarihinden sonra davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığı tarafların kabulündedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının alması gereken kıdem ve ihbar tazminatı miktarı hesaplanmış ve ödenen kısım mahsup edilmiştir. Ancak, davacıya ödenen kıdem ve ihbar tazminatı net miktar üzerinden olduğu halde raporda ödemelerin brüt olduğu kabul edilip brüt miktarlardan mahsup işlemi yapılması hatalıdır.

2-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık davacının yıllık izin alacağı hususundadır. Dosyaya sunulan imzalı bordrolarda davacıya bazı aylarda yıllık izin karşılığı ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ödenen bu yıllık izin ücretleri mahsup edilmeden yıllık izin alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

2-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık davacının yıllık izin alacağı hususundadır. Dosyaya sunulan imzalı bordrolarda davacıya bazı aylarda yıllık izin karşılığı ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ödenen bu yıllık izin ücretleri mahsup edilmeden yıllık izin alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Dosyaya sunulan imzalı ücret bordrolarında bazı aylarda genel tatil alacağının tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Tanık beyanlarından davacının sefere denk gelen milli bayramlarda çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresi boyunca tüm genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının genel tatil alacağına hükmedilirken yapılan genel tatil ödemeleri mahsup edilmediği gibi hangi genel tatillerde çalıştığı sefer raporlarından tespit edilerek hesaplama yapılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacının sefer raporlarından hangi genel tatil günlerinde çalıştığı tespit edilerek genel tatil alacağının hesaplanması ve bundan sonra imzalı bordrolarda tahakkuk eden genel tatil alacağının hesaplanan alacaktan mahsubundan ibarettir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bu yönden de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1399, Karar No: 2010/3244, Tarih: 04.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1399 E.  ,  2010/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/32327

MAHKEMESİ :İZMİR Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :03/06/2009- 58/118

SUÇ :Adam öldürmek ve yağma

Adam öldürmek ve yağma suçlarından Y.. A.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,62,53/1,149/1,62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (İZMİR) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/06/2009 gün ve 58/118 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Yağma Suçunun İşlenmesini Kolaylaştırmak Amacıyla İnsan Öldürme suçundan kurulan hükümde, hükme esas teşkil eden kısa kararda uygulama maddesinin “82/1-h” olarak düzeltilmiş olması karşısında, gerekçeli kararda “82/1-e” olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2-)Hükümlü Y.. A.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7, 59, 31, 33; 497/2, 522, 59, 81/2-3, 31 ve 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde, bozma nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.06.2006 gün ve 124/165, 04.07.2006 gün ve 128/177, 18.09.2007 gün ve 214/181 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; bir infaz kurumu ve işlemi olan cezaların toplanmasına ilişkin uygulamalarda ve 5237 sayılı TCK’nun 7. ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri uyarınca yapılan uyarlama yargılamasında kazanılmış hak söz konusu olamayacağı da dikkate alınarak;

a-) Yağma eyleminin silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece vaktinde işlenmesi suretiyle 5237 Sayılı TCK.nun 149. maddenin 1. fıkrasının değişik bentlerinin birden çoğunun ihlal edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

b-) Yağma Suçunun İşlenmesini Kolaylaştırmak Amacıyla İnsan Öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası esas alınarak, Nitelikli Yağma suçundan verilen süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden 765 sayılı TCK.nun 73. maddesi uyarınca hücrede bırakılma süresi tayini yerine, verilen cezaların aynı yasanın 77/1 maddesi uyarınca 36 yıl hapis cezasına olarak toplanmasına karar verilmesi;

b-) Yağma Suçunun İşlenmesini Kolaylaştırmak Amacıyla İnsan Öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası esas alınarak, Nitelikli Yağma suçundan verilen süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden 765 sayılı TCK.nun 73. maddesi uyarınca hücrede bırakılma süresi tayini yerine, verilen cezaların aynı yasanın 77/1 maddesi uyarınca 36 yıl hapis cezasına olarak toplanmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları üzerine incelenen ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15084, Karar No: 2015/4240, Tarih: 26.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15084 E.  ,  2015/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 gün ve 2013/306-2013/355 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 26/06/2014 gün ve 2014/8914-2014/12165 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 26.06.2014 gün ve 2014/8914 E - 2014/12165 K. sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan ... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK m. 427/2 maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10102, Karar No: 2015/15045, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10102 E.  ,  2015/15045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, fark ücret alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye ile vasıta bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.