muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/35008, Karar No: 2012/45165, Tarih: 06.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/35008 E.  ,  2012/45165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın önceden işlediği suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suç işlemesi nedeniyle hakkında kurulan mahkumiyet kararında; 5237 Sayılı TCK'nın 58/7 maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 5275 Sayılı Yasanın 108/4 maddesi uyarınca cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere bir yıldan az olmamak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına hükmedilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

Hüküm fıkrasında bulunan “5237 sayılı yasanın 58/7 maddesi gereğince cezanın infazından sonra bir yıldan az olmamak üzere denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümünün "bir yıldan az olmamak üzere" kısmının hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5001, Karar No: 2016/6591, Tarih: 09.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5001 E.  ,  2016/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Aile ve Bakırköy 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayetin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesince, velayetin değiştirilmesi davalarında velayeti elinde bulunduran kişinin ikâmet ettiği yer mahkemesinin yetkili olduğu, her iki tarafın Bahçelievler ilçesinde ikâmet ettiği, her iki tarafın MERNİS sistemlerindeki adresleri Bahçelievler olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 4. Aile Mahkemesi ise davacının müşterek çocuğun velayetinin anneden alınıp kendisine verilmesi yönündeki talebinin çekişmesiz yargı işi olduğu ve çekişmesiz yargı işlerinde de kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, ancak, süresi içerisinde usulune uygun bir yetki itirazı bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır. (TMK m. 21)

Somut olayda; davacının, davalı ile boşandıklarını, boşanma kararında çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, ancak davacı anne yeniden evleneceğini ileri sürerek velayetin değiştirilmesi istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Veleyetin değiştirilmesi ile ilgili olarak kesin yetki kuralı bulunmayıp, ancak davalılar tarafından bu hususun ilk itiraz olarak ileri sürülmesi halinde dikkate alınır. Hâkim yetkinin kesin olmadığı hallerde, bu hususu re'sen nazara alamaz. Davalının yetkiye ilişkin bir itirazı bulunmamaktadır. Buna göre davanın, ilk açıldığı yer olan Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8278, Karar No: 2019/12934, Tarih: 24.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/8278 E.  ,  2019/12934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, haciz işlemi sırasında sanığın katılan avukata «bak avukat bey yanlış yapıyorsun üstüme fazla gelme, şeytana uymak istemiyorum, bela yolumdan eksik olmuyor'' şeklindeki sözlerinin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratmak açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli ve yeterli olmadığından tehdit niteliğinde olmadığı, katılanın haczini talep ettiği gemi maketini yere atarak kırması eyleminin de katılanı hedef alınmadığı için cebir olarak nitelendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında sanığın beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

a) Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini TCK'nın 6/1-d maddesine göre yargı görevi yapan kişilerden sayılan katılan avukata karşı gerçekleştirdiği halde hakkında TCK'nın 265/2. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22984, Karar No: 2009/3705, Tarih: 24.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22984 E.  ,  2009/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı 15.2.2008 keşide tarihli 12000 YTL bedelli çekte, takibin yetkili hamil A.Otom.San.ve Tic.Ltd.Şti. tarafından yapıldığı ahlaşılmaktadır. TTK.nun 702.maddesi  gereğince cirosu kabil bu çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır.

Somut olayda çek aslının incelenmesinde, ciro silsilesinde kopukluk olmadığı, takip yapan alacaklının, yetkili hamil olduğu anlaşıldığından, şikayetin reddi yerine yazılı şekilde takibin iptaline dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7911, Karar No: 2012/6802, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7911 E.  ,  2012/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı ... şirketinin trafik sigortacıları olduğu tır, kamyonet ve otomobilin karıştığı kazada, otomobilde yolcu olarak bulunan müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, diğer davalıların kazada tamamen kusurlu olan tır sürücüsü ve maliki olduklarını, daha önce Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları 2007/417 Esas, 2010/206 Karar sayılı dosyada müvekkilleri lehine toplam 8.000 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedildiğini ve kararın kesinleştiğini, o davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını açıklayarak yine fazlaya dair haklarını saklı tutmak suretiyle davacı ... için 75.000 TL, davacı ... için 5.000 TL olmak üzere toplam 80.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sorumluluklarının poliçe limitleri dahilinde ve sigortalının kusuru oranında olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacılara SGK tarafından maaş bağlanmış olduğundan davacıların zararlarının oluştuğundan bahsedilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... duruşmadaki beyanında, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 80.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 80.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı ..., kazaya karışan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olup, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “Sigortanın Kapsamı” başlıklı A.1. maddesine göre Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder. Kaza tarihi itibariyle ölüm halinde kişi başına ödenecek poliçe tazminat limiti 57.500 TL olup, davalı ... aynı olayla ilgili kesinleşen Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/417 E., 2010/206 K. Sayılı ilamına istinaden davacılara 8.000 TL ödeme yapmıştır. Buna göre davalı ... şirketinin davacıların zararıyla ilgili sorumlu olduğu poliçe limitinden geriye bakiye 49.500 TL kalmıştır. Hal böyle iken, mahkemece anılan hükme aykırı olarak davalı ... şirketinin hükmedilen tazminattan ve yargılama giderlerinden 57.500 TL limitle sorumlu tutulması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 302 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1., 2., 3. ve 4. bendlerinde yer alan "57.500,00" rakamının hükümden çıkarılarak, yerine "49.500,00" rakamlarının eklenme-

sine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA

, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 25.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7577, Karar No: 2019/16440, Tarih: 19.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7577 E.  ,  2019/16440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik annesi Zeynep Çağlıyan'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın annesi Zeynep Çağlıyan’ın temyiz talebinin incelenmesinde; sanığın Midyat Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/62 Esas ve 2015/92 Karar sayılı 15/04/2015 tarihinde kesinleşen ilamı ile kısıtlanarak babası Mehmet Ali Çağlıyan’ın velayeti altına alındığı görülmekle, Zeynep Çağlıyan’ ın temyiz hakkının olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya kapsamında bulunan başka suça ilişkin Adli Tıp Kurumu’nun 28/12/2012 tarihli raporunda, daha önce Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nce düzenlenen 20/05/2010 tarihli ve sanığın TCK’nun 32/2. bendinden istifa edeceğine ilişkin raporu da değerlendirmeye alınarak, sanığa ilgili suç tarihinde TCK’nun 31/1. bendinin uygulanması gerektiğinden bahisle mütalaa verildiği görülmekle; sanık hakkında eldeki dosyanın suç tarihi olan 21/08/2013 tarihli suça yönelik, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nce düzenlenen 28/08/2013 tarihli sanığın TCK’nun 32/2. bendinden istifade edeceğine ilişkin raporu ile anılan Adli Tıp Kurumu’nun 28/12/2012 tarihli raporu arasında çelişki bulunduğundan, raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6146, Karar No: 2015/5555, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6146 E.  ,  2015/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15115, Karar No: 2014/7478, Tarih: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15115 E.  ,  2014/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında 6136 sayılıYasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin, 6136 sayalı Yasaya Muhalefet suçundan açılan davaya müdahil olarak katılma hakkı bulunmadığından ve buna rağmen verilen müdahale kararı da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın eylemini silahla gerçekleştirdiğinden TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanığa verilen ceza ertelendiğine göre TCK'nin 51/3 maddesi uyarınca "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz " hükmü uyarınca en az 1 yıl 10 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesi gerekirken 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11468, Karar No: 2017/11491, Tarih: 08.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11468 E.  ,  2017/11491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan kararda birinci kez tekerrür hükümleri uygulandığından, sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği gözetilmeyerek mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 15.12.2013 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın İnönü caddesi no: 227/A’da faaliyet gösteren Kipa Ekspress mağazasından hırsızlık yaptıktan sonra, İnönü caddesi no: 213 önünde devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince şüpheli görülmesi üzerine durdurulduğu ve suça konu malzemelerin montunun cebinde şişkinlik görülmesi üzerine ele geçirildiği olayda, devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince olayın gerçekleştiği yerden farklı bir yerde kesintisiz takip olmaksızın yakalanan sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

2- TCK'nın 145 maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, somut olayda; müştekinin işlettiği marketten toplam 5,80 TL değerinde iki adet Ülker marka çikolatayı montunun cebine koyup ödeme yapmadan marketten çıktıktan hemen sonra yakalanan ve bu arada aldığı 1 biranın parasını da ödeyen sanık hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2582, Karar No: 2021/8765, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2582 E.  ,  2021/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16286, Karar No: 2025/5978, Tarih: 08.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/16286 E.  ,  2025/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına yönelik istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına şeklinde karar verildiği anlaşılmakla; hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.