muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6455, Karar No: 2017/12021, Tarih: 02.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/6455 E.  ,  2017/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13796, Karar No: 2014/20166, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13796 E.  ,  2014/20166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2012/544-2014/106

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2014 tarih ve 2012/544-2014/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Y.. Ç.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan Y.. Ç.. ve D.. A..'ın dava dışı K.. Gıda San. Tic. ve Turz. Ltd. Şti. ortakları olduklarını, şirkete ait konfeksiyon mağazasının içindeki mallarla birlikte davalılardan D.. A..'a devredildiğini, devre ilişkin fatura bedellerinin peşin ödeneceği kararlaştırıldığı halde davalı tarafından ödeme yapılmadığını, aynı dönemde şirkete ait ayakkabı mağazasının da davalı ortak Y.. Ç..'in isteği doğrultusunda eşi M.. Ç.. ve ortağı S.. A..'ya devredildiğini ancak bu devir nedeniyle ödenmesi gereken bedelin de ödenmediğini, davacının şirket müdürü olarak ve temsilcisi olduğu şirket adına anılan devirlere ilişkin alacak davaları açtığını, açılan bu davalardan hemen sonra davalılar D.. A.. ve Y.. Ç..'in dayanışma içine girerek müvekkilini şirket müdürlüğünden azlettiklerini ve kendilerini şirket müdürü olarak atayarak akabinde açılan her iki davadan da feragat ederek dava dışı şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, konfeksiyon mağazasının içindeki mallarla birlikte devrinden kaynaklanan 141.452,36 TL alacağın ticari avans faizi ile birlikte davalılar D.. A.. ve Y.. Ç..'den; ayakkabı mağazasının içindeki mallarla birlikte devrinden kaynaklanan 70.256,94 TL alacağın ticari avans faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Koza Gıda Sanayi Ticaret ve Turizm Ltd. Şti'ne ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında davalı D.. A.. yönünden açtıkları davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, davacının ortağı olduğu dava dışı şirket adına dava açma hakkı bulunmadığını ve açılan davanın aktif husumet yönünden reddi gerektiğini, davacı ortağın şirketin kurulduğu andan itibaren şirket müdürlüğü yaptığını, son iki yılda diğer ortaklara hiçbir şekilde kâr payı dağıtmadığını, oysa şirkete ait fırından elde edilen aylık ortalama net kârın 15.000 TL–20.000 TL arasında değiştiğini, davacının yaptığı alışverişleri diğer ortaklardan gizlediğini ve hesap verme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bunun üzerine şirket müdürünün değiştirilmesi cihetine gidildiğini, iddia edildiği gibi bir manipülasyon yapılmadığını, feragat ile sonuçlanan davaların o dönemde şirket müdürü olan davacı tarafından diğer ortaklar üzerinde baskı kurmak amacıyla açılmış haksız davalar olduğunu savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şirket ortağı olan davacı tarafından açılan eldeki davada, önceki davanın konusu olan alacak dava dışı K....Ltd. Şti. adına talep edildiğine ve davalar arasında konusu ve tarafları itibariyle bir farklılık bulunmadığına göre, şirket ortağı olmayan davalılar M.. Ç.. ve S.. A.. hakkındaki davanın kesin hükme ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar vermek gerektiği, daha önce dava dışı K.....Ltd.Şti. adına, davalı D.. A.. hakkında 141.452,36 TL alacak için açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği ve hükmün 19/09/2012 tarihinde kesinleştiği, paranın şirkete ödenmesi istemiyle açılan eldeki davada ise; aynı tutarın şirket ortağı ve yetkili temsilcileri olan davalılar D.. A.. ve Y.. Ç..'den tahsilinin istendiği ve davalı D.. A.. hakkındaki davadan ön inceleme aşamasında feragat edildiği, davalı D.. A.. hakkındaki dava; hem 141.452,36 TL'lik değer üzerinden gerçekleşen devir işleminden kaynaklanan alacak, hem de 70.256,94 TL'lik değer üzerinden gerçekleşen devir işleminden kaynaklanan alacağa ilişkin bulunduğuna ve adı geçen davalı yönünden davadan feragat edildiğine ve feragat beyanının dayanağı olan sulh protokolünde feragatın karşılığı konusunda bir açıklık yer almadığına göre, feragatin aynı konumda bulunan ve birlikte işlem yapan diğer davalı Y.. Ç..'e de sirayet edeceği gerekçesiyle, davalılar D.. A.. ve Y.. Ç.. hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalılar M.. Ç.. ve S.. A.. hakkında açılan davanın kesin hükme ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan Y.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, dava dışı limited şirketin önceki müdürü olan davacı tarafından davalılar hakkında şirketi zarara uğrattıkları iddiasına dayalı olarak tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan Y.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, dava dışı limited şirketin önceki müdürü olan davacı tarafından davalılar hakkında şirketi zarara uğrattıkları iddiasına dayalı olarak tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı vekili tarafından davalılardan D.. A.. ile aralarında akdedilen 25.01.2013 tarihli ve “Dava Dışı Sulh Sözleşmesidir” başlıklı belgeye dayanılarak davalı D.. A.. hakkındaki davaya yönelik yaptıkları feragatin yazılı gerekçeyle davalılardan Y.. Ç..'e de sirayet edeceğinden bahisle her iki davalı hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ancak, feragate dayanak sözleşmenin 3. maddesinde sözleşmenin sadece davalı D.. A.. ve davacı S.. T..'yu bağlayacağı, yine sadece S.. T.. ve D.. A..'ın karşılıklı olarak gayri kabili rücu bir şekilde birbirlerini akladıkları ve iş bu davadaki uyuşmazlık hakkında birbirlerinden hiçbir hak ve alacakları kalmadığını kabul ve taahhüt ettikleri düzenlenmiştir. Feragatin hangi alacak ve borçlara ilişkin olduğu ve davalı Y.. Ç..'i de kapsadığı hususunda ise bir açıklık bulunmamaktadır.

Davadan feragat karar kesinleşinceye değin yapılabilir ve HMK’nın 307 vd. maddeleri uyarınca yapıldığı anda kesin hükmün sonuçlarını doğurur. Öte yandan, HMK’nın 74. maddesi uyarınca davadan feragat için vekilin vekaletnamesinde özel olarak yetkilendirilmiş olması gerekir. Bu belirtilen yasal ilkeler dairesinde yapılan incelemede, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat için özel olarak yetkilendirilmiş olduğu gözlenmiştir. Bu durumda, davacı vekilinin davadan feragate ilişkin beyanının davalı D.. A.. bakımından sonuç doğurucu nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Davada bir miktar tazminatın davalılar D.. A.. ve Y.. Ç..'den müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş, bir başka söyleyişle iddianın ileri sürülüş biçimine göre anılan davalılar arasında teselsül söz konusu olmakla, davacı yan vekilinin müteselsil borçlulardan biri hakkındaki davadan, alacak haklarından feragat etmiş olmasının, TBK’nın 166 - 168. maddeleri çerçevesinde diğer müteselsil borçlu davalıya da sirayet edip etmeyeceği hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davalılar D.. A.. ve Y.. Ç..'den talep edilen

.

tazminatın kaynağı dava dışı şirket tarafından davalı D.. A..'a devredilen konfeksiyon mağazasının ödenmeyen devir bedelidir. Davalı D.. A.. bu bedelden hem devralan taraf sıfatıyla, hem de şirket temsilcisi sıfatıyla, davalı Y.. Ç..'in ise sadece şirket temsilcisi sıfatıyla sorumlu olduğu iddia edilmektedir. Bu durumda mahkemece anılan bu hususlar nazara alınmak ve davadan feragate ilişkin hususlar yeterince tartışılmak suretiyle Yargıtay İBK’nın 11.4.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK’nın 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları da gözetilerek davalı D.. A.. hakkındaki davadan feragatin diğer davalı Y.. Ç..'e de sirayet edip etmeyeceğinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalılar M.. Ç.. ve S.. A.. yönünden ise davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kesin hükümden söz edilebilmesi için, tarafların ve müddeabihin aynı olmasının yanı sıra dava sebeplerinin de aynı olması gerekir, dava sebebinden maksadın ise hukuki sebepler değil, bilakis davanın dayanağı olan vakıalar olduğu yerleşmiş yargı kararları ve ağırlıklı doktrin görüşleriyle ortaya konulmuştur. Bu durumda, kesin hüküm bakımından davanın gerçek sebebi vakıalardır. Çünkü hakim, bu vakıalarla bağlı olduğu ve bunlar dışındaki vakıaları re'sen nazara alamadığı için (HUMK'nın 75,1 md.), (HMK'nın 25. md.) birinci davada yalnız o vakıalar için inceleme yapmış ve yalnız o vakıalara dayanarak kararını vermiştir, şu halde kesin hüküm yalnızca o vakıalar bakımından oluşmuştur. Buna karşılık aynı taraflar arasında, aynı konuda açılan ikinci davanın dayandığı vakıalar, birinci davada ileri sürülen vakıalardan farklı ise, birinci dava sonucunda alınan hüküm ikinci davada kesin hüküm teşkil etmez ve ikinci dava mesmudur; çünkü iki dava arasında sebep birliği mevcut değildir. Somut olayda, kesin hükme esas alınan birinci dava, dava dışı şirket tarafından doğrudan zararına ilişkin olarak açılmış bulunan alacak davası iken iş bu temyiz incelemesine konu ikinci davanın aynı maddi vakıadan dolayı ortak sıfatıyla dolaylı olarak zarar gördüğünden bahisle önceki davada dava dışı şirket ortağı tarafından açıldığı, bu durumda her iki davanın taraflarının farklı olduğu ve bu nedenle birinci dava sonucunda alınan hükmün ikinci davada kesin hüküm teşkil etmeyeceği delil olabileceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kesin hükmün varlığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı Y.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Y.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenler davacı ve davalı Y.. Ç..'e iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8628, Karar No: 2010/15715, Tarih: 04.11.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/8628 E.  ,  2010/15715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Kamu davasının ortadan kaldırılmasına ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre kaçağa kaldığı anlaşılan sanık ...'nın sevk ve idaresinde bulunan ....,plakalı tırda ele geçen 2300 litre mazotun müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, dava konusu mazotun 5015 sayılı yasanın ek 5.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 04.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20453, Karar No: 2015/8688, Tarih: 14.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20453 E.  ,  2015/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2012/242-2014/218

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 28.04.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. C.. T.. geldi. Karşı taraftan davalı vekili Av. M.. R.. A.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin, 2007 yılından beri faaliyet gösteren kot yıkama işi yapan işyerinin işletmecisi olduğunu; dava tarihi itibariyle, kendisine 82.543 TL atıksu borcu olduğunun bildirildiği ve talepte bulunulduğunu; müvekkilinden talep edilen rakamın gerçek fiili duruma uygun olmadığını, küçük ölçekli bu işletmenin ailevi nedenlerle ticari faaliyette zaman zaman ara verildiğini, toplam 28 ay hiç faliyette bulunulmadığını, günlük tüketimin fazla gösterildiğini, kullanılan makina sayısının fatura edilen tüketimi gerçekleştirecek kapasiteye sahip olmadığını belirterek, 82.543 TL'nin 70.000 TL'lik kısmına ilişkin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; tahakkukun yönetmeliğe uygun olduğunu, kot yıkama faliyeti gösterilen işyerinde 25.10.2007 tarihinde yapılan incelemede üretimden kaynaklanan endüstriyel nitelikli "atıksuların arıtılmadan" direk olarak kanala/alıcı ortama verildiğinin tespit edildiğini, uyarılara rağmen faaliyetini ve önlemsiz deşarjını devam ettirdiğini (08.04.2008, 31.05.2008, 22.09.2008 ve 02.08.2010 tarihlerindeki kontrollerde) belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının işyerinin çevre kirliliğine yol açtığı, birden çok kez bildirdiği ve faaliyetten men edildiği halde faaliyetine devam ettiği; faturanın, işyerinin kapasitesine ve kullanım süresine göre ve yönetmeliğe uygun hesaplandığının bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçe gösterilerek; davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Dava, davacıya ait kot yıkama konusunda faaliyet gösteren işyerinde, endüstriyel nitelikli atıksuların arıtılmadan direk olarak kanala/alıcı ortama verilmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen atıksu arıtma bedelinin tahsili nedeniyle, menfi tespit istemine ilişkindir.

./..

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Dava, davacıya ait kot yıkama konusunda faaliyet gösteren işyerinde, endüstriyel nitelikli atıksuların arıtılmadan direk olarak kanala/alıcı ortama verilmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen atıksu arıtma bedelinin tahsili nedeniyle, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece alınan kök raporda; "İSKİ tahakkuk föyüne göre, atıksu arıtım bedelinin 86.175 TL olduğu, tutarın 25.10.2007 tarihinden başlamak üzere doğru tespit edildiği ve İSKİ tahakkuk föyüne göre atıksu arıtım bedeli ödenmesi gerektiği bildirilmiş" daha sonra İSKİ Tarifeler Yönetmeliğine, işyerindeki aktif kazanların kapasitesine göre atıksu bedelinin denetime açık hesaplanmasının istenilmesi üzerine, alınan ek bilirkişi raporunda ise; "İSKİ Tarifeler Yönetmeliği ve İSKİ Atıksuların Kanala Deşarj Yönetmeliğine göre atıksu arıtma bedelinin 145.676 TL" olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece; rapor denetime uygun ve yeterli bulunarak benimsenmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir.

Ancak, alınan kök rapor ve ek raporun çeliştiği, davalı tarafından da dayanakları gösterilmek suretiyle ek rapora itiraz edildiği, mahkemece çelişki giderilmeden ve davalının rapora itirazları, karşılanmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

HUMK'nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu, kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bu durumda, mahkemece; önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan İSKİ Tarifeler Yönetmeliği ve İSKİ Atıksuların Kanala Deşarj Yönetmeliğine göre; süre, işyerindeki günlük su tüketimi, işyerinin faaliyette bulunmadığı dönemler yönünden vs. davacı itirazlarını da karşılar şekilde, yeniden rapor alınmak suretiyle, oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; çelişki giderilmeden ve davalının rapora itirazları karşılanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

./..

./..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29455, Karar No: 2010/10997, Tarih: 04.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29455 E.  ,  2010/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka vekili tarafından borçlu K. N. hakkında kredi sözleşmesi ve hesap kat ihtarına dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibine geçildiği, adı geçene örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliğ edildiği, borçlunun yasal sürede borca ve yetkiye itiraz etmesi üzerine, alacaklı vekili tarafından itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurulduğu anlaşılmıştır.

Takibin dayanağı olan 28.12.2007 tarihli kredi sözleşmesinin 27.maddesinde taraflarca Samsun Mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK. nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK. nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilir.

Somut olayda alacaklı da kredi sözleşmesinde özel yetkili yer olarak gösterilen Samsun İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir. O halde mahkemece borçlunun yetki itirazının kaldırılarak, sair itirazları incelendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2564, Karar No: 2017/3411, Tarih: 23.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/2564 E.  ,  2017/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesinde; “kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz” düzenlemesinin getirildiği; kurum tarafından belirlenen zararın 02.07.2014 tarihinde sanık ... tarafından tamamen giderilmiş olduğu, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.