muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9987, Karar No: 2018/1296, Tarih: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9987 E.  ,  2018/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan mağdure vekilinin anılan karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay gecesi saat 03:00 sularında çalıştığı işyerinin taşınması nedeniyle mağdurenin geç saate kadar işyerinde kaldığı, yemek molası için dışarı çıkıp yanında tanıklar Caner, İlker ile Remzi de bulunduğu esnada sanıkla yanında bulunan kimliği belirsiz iki yada üç kişinin alkollü vaziyette mağdureyle tanıkların yanına gelip tartıştıkları ve bu sırada sanığın "sen daha önce bir erkek ile yattın mı?" diyerek elini mağdurenin omzuna atıp, göğüsleri ile bacaklarına dokunmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan, mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13929, Karar No: 2012/17683, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13929 E.  ,  2012/17683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, davalının ... içerisinde kullandığı balina figürlü araçla davacılardan ...'e çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğinden, davacı ...'in maddi ve manevi, annesi ve ablası olan diğer davacıların ise manevi zararlarının müştereken ve müteselsilen ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacı ...'in tedavi giderinden ibaret olan maddi zararı ile davalının kusur oranı dikkate alınarak takdir edilen manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmiş, diğer davacıların manevi tazminat talepleri reddedilmiştir.

Dava, müteselsil sorumluluk esaslarına dayanılarak açıldığına göre; dava konusu olayda davalı daha az kusurlu olsa da, davalı ile olayda daha ağır kusurlu olduğu belirlenen diğer müteselsil sorumlu dava dışı belediye arasında ilerde rücu davası imkanı bulunduğu gözetilmelidir. Bu nedenle davacı ... lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı lehine daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

b)Dosya kapsamından trafiğe kapalı alanda meydana gelen kaza sonucu davacılar ...'ın oğlu, ...'in kardeşi olan 11 yaşındaki davacı ...'in hayati tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. Yaralananın birlikte yaşadığı abla ve annesi olan diğer davacılar da yaralanmanın bu nitelik ve derecesi itibariyle manevi tazminat isteminde bulunmuşlar, mahkemece istemleri reddedilmiştir.

-/-

-2-

2012/13929-2012/17683

b)Dosya kapsamından trafiğe kapalı alanda meydana gelen kaza sonucu davacılar ...'ın oğlu, ...'in kardeşi olan 11 yaşındaki davacı ...'in hayati tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. Yaralananın birlikte yaşadığı abla ve annesi olan diğer davacılar da yaralanmanın bu nitelik ve derecesi itibariyle manevi tazminat isteminde bulunmuşlar, mahkemece istemleri reddedilmiştir.

-/-

-2-

2012/13929-2012/17683

Kural olarak bedensel zarar nedeniyle tazminat ileri sürme hakkı zarar görene aittir. (BK.m.47) Ancak, kişisel hakları zarara uğrayanların da tazminat talep hakları vardır. (BK.m.49) Burada da, kural olarak, doğrudan doğruya zarar görme koşulu mevcuttur. Ancak, kişilik değerlerinin kapsam ve çerçevesi de hayatın olağan akışına, yerleşik değer yargılarına ve tecrübe kurallarına dayalı olarak belirlenecektir. Bir kimsenin beden ve ruh tamlığının ihlali sonucunda, onun yakınlarının da korunan varlıkları doğrudan zarara uğramış olabilir. BK.m.49 genel bir kural olup, öngördüğü koşullar gerçekleştiğinde, ruhsal uyum ve dengesi sarsılanın, kişilik değerlerine saldırı nedeniyle manevi tazminat isteyebilmesi olanağı vardır. Ailenin, kişisel değerler arasında önemli ve üstün bir yeri vardır ve kişilik hakkı aile ilişkilerini de kapsar.

Somut olayda, yaralanmanın niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda, yaralanın ablası ve annesi olan davacıların kişilik değerlerinde eksilme duygusunu yaşadıkları, tecrübe kuralları ile sabit olup; ayrıca bu bakımdan bir ispat yükümlülüğü altında dahi değillerdir. Mahkemece davacılar ... ve ... hakkında da uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

c)Dosyada mevcut, hükme esas alınan kusura ilişkin bilirkişi raporunda davacı ...'in %10, davalının %10 ve dava dışı belediyenin %80 oranında kusurunun bulunduğu belirtilmiş, davacının diş tedavisi için 1.048 TL, estetik tedavisi için 1.000 TL masrafı olacağı bildirilmiş, ancak mahkemece davacının zararının 1.000 TL'lik kısmı hüküm altına alınmıştır. Davacı ... lehine hükmedilecek olan maddi tazminatın, toplam zarar üzerinden sadece davacının kusuru oranında indirim yapılarak belirlenmesi gerekirken, davacının zararının bir bölümünün hüküm altına alınması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2-a-b ve c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3361, Karar No: 2014/8197, Tarih: 17.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3361 E.  ,  2014/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/589-2014/5

Taraflar arasındaki asıl elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleşen tapu iptali ve tescil davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı arsa sahibi Berrin Kuzören vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile müvekkilinin yükleniciye 100.000,00 TL'sı ödemesinin ve müvekkiline ait arsa üzerinde yapılacak dairelerden 2. kat 3 numaralı ile 3. kat 4 numaralı bağımsız bölümlerin müvekkiline diğer bağımsız bölümlerin ise yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, daha sonra müvekkilinin yükleniciye 25.000,00 TL daha ödemesi koşuluyla yükleniciye ait olan dava konusu son kat dubleks dairenin müvekkiline, müvekkilline ait olan 4 numaralı bağımsız bölümün yükleniciye verilmesi konusunda sözlü mutabakata varıldığını, müvekkilinin 4 numaralı bağımsız bölümü yüklenicinin gösterdiği kişiye tapuda devrederek 14.06.2010 tarihli belgeyle 15.000,00 TL ödediğini, yüklenici tarafından düzenlenen belgede anılan miktarın dubleks daire için alındığını ve bakiye 10.000,00 TL'nin kaldığının yazıldığını, müvekkilinin edimini yerine getirmesi ve davalı yüklenicinin müvekkilinin dubleks daire için ödediği parayı kabul ederek müvekkiline ait daireyi satması nedeniyle sözlü mutabakatın hukuken geçerli hale geldiğini, dairenin müvekkiline teslimi için keşide edilen ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, imal edilen binadaki son kat dubleks daireye davalının vaki müdahalesinin önlenmesi ile taşınmazın tahliyesine, şimdilik 2.000,00 TL haksız işgal tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici C.. A.. vekili, müvekkili ile davalı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline isabet eden 2 numaralı bağımsız bölümü sattığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı yahut göstereceği kişi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici C.. A.. vekili, müvekkili ile davalı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline isabet eden 2 numaralı bağımsız bölümü sattığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı yahut göstereceği kişi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 06.11.2012 tarih ve 3752 E., 6440 K. sayılı ilamı ile, bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, arsa sahibi ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin bulunduğu, sözleşme gereği arsa sahibine 2. kat 3 numaralı ve 3. kat 4 numaralı bağımsız bölümlerin verilmesi, arsa sahibinin 100.000,00 TL ödemesinin kararlaştırıldığı, inşaatın imali sırasında arsa sahibinin 25.000,00 TL daha ödemesi karşılığında 2. kat 3 numaralı bağımsız bölüm ile 4. kat 5 numaralı bağımsız bölümün takas edilmesi yönünde anlaştıkları, davacı arsa sahibinin 15.000.00 TL’lik kısmı ödediği, geriye kalan 10.000,0 TL’yi mahkeme veznesine depo ettiği, davalı vekili beyanına göre davacı arsa sahibinin, 2. kat 3 numaralı bağımsız bölümü dava dışı üçüncü kişilere yüklenici istemi doğrultusunda tapuda devrettiği, parasının ise yüklenicinin tahsil ettiği, bu saptamalara göre taraflar arasındaki takas anlaşmasının geçerli olduğu gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulü ile imal edilen binadaki son kat dubleks daireye davalı yüklenicinin müdahalesinin men’ine, 1.100,00 TL ecrimisil bedelinin davalı yükleniciden tahsiline, mahkeme veznesine depo edilen 10.000,00 TL’nin karar kesinleştiğinde davalı yükleniciye ödenmesine, birleşen dava bakımından ise; delil tespiti dosyasına göre eksik işlerin bulunduğu, edimlerini ifa etmeyen yüklenicinin tescil isteminde bulunamayacağı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin asıl davaya ilişkin tüm, birleşen davaya ilişkin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Birleşen davanın reddine ilişkin gerekçeye esas Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/132 D. İş numaralı tespit dosyasında, inşaatın bulunduğu mahalde 26.11.2010 tarihinde tespit yapıldığı, bilirkişinin spot lamba, şofben, balkon renkli camı, sıva, boya ve işçilik eksikliklerin bulunduğuna dair rapor düzenlediği, bu eksiklikler nazara alındığında inşaatın % 95 seviyede olduğu belirtmiştir.

Birleşen davanın reddine ilişkin gerekçeye esas Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/132 D. İş numaralı tespit dosyasında, inşaatın bulunduğu mahalde 26.11.2010 tarihinde tespit yapıldığı, bilirkişinin spot lamba, şofben, balkon renkli camı, sıva, boya ve işçilik eksikliklerin bulunduğuna dair rapor düzenlediği, bu eksiklikler nazara alındığında inşaatın % 95 seviyede olduğu belirtmiştir.

Öte yandan, birleşen dava 09.11.2012 tarihinde açılmış, davaya konu 2 numaralı bağımsız bölüme ilişkin iskân ruhsatı 19.08.2011 tarihinde alınmış, davalara ilişkin karar 06.02.2014 tarihinde verilmiş olup, birleşen davada davaya konu edilen 2 numaralı bağımsız bölümü davacı yüklenicinin hak edip etmediği, binada eksik işler bulunup bulunmadığı ise belirlenmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, sözleşmeye konu binanın tam olarak imal edilip edilmediği, birleşen davanın davacısı yüklenicinin eksik ediminin bulunup bulunmadığı yönünden, bilirkişi heyetinin de katılımı ile keşif yapılarak, yüklenicinin edimini tam olarak yerine getirdiğinin belirlenmesi halinde birleşen davanın kabulüne, aksi halde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin asıl davaya ilişkin tüm, birleşen davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı-birleşen davada davacı yararına BOZULMASINA, asıl davaya yönelik aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20466, Karar No: 2015/1312, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20466 E.  ,  2015/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2005/11978, Karar No: 2006/1938, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11978 E.  ,  2006/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.12.2004 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir. Dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2003/1-2004/1 sayılı kararı uyarınca vakıf şerhinin tapu sicilinden silinmesi ya da tapu siciline yazılmasına ilişkin istemleri içeren davalarda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yılık hak düşürücü sürenin uygulanması gerekir. Ne var ki; Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5304 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle bir madde eklenmiş “Tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” hükmü getirilmiştir. 5304 Sayılı Kanun 3.3.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir.

Eldeki davada tapu kayıtlarına vakıf şerhinin tutanaklarının kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra işlendiği hususunda bir çekişme yoktur. Burada sorun, olaya 2.4.2004 tarih ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı veya 5304 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen hükümden hangisinin uygulanacağıdır. O yüzden, yasaların yürürlüğü ve kazanılmış haklarla ilgili Medeni Hukuk ilkelerinin irdelenmesi gerekmektedir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangibir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Genel kural budur. Medeni Hukuk açısından bu duruma “yasaların geriye yürümemesi” (makabline şamil olmaması) ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yasanın derhal yürürlüğe

2005/11978-2006/1938 -2-

girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

2005/11978-2006/1938 -2-

girme özelliğinden dolayı yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklara, tamamlanmamış hukuki durumlara uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz, yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum kanun koyucunun iradesinin yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylarla da uygulanması doğrultusunda olduğunu gösterir ve yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır.

3402 Sayılı Kanuna 5304 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan “tapu kayıtlarında icareteyn veya mukataalı olduğuna dair vakıf şerhi bulunan taşınmazlarda 12. maddenin 3. fıkra hükümleri uygulanmaz” değişikliği 3.3.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanmış ve yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Görülüyor ki, yasa koyucu yapılan değişikliğin geçmişe uygulanacağına dair bir irade açıklamamış, tamamlanmış hukuki durumları korumuştur. Esasen yasa koyucunun kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte bir yasa veya diğer bir düzenleyici kural koymaması, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Bu duruma da Medeni Hukuk uygulamasında “kazanılmış hak” (müktesep hak) denilmektedir.

Yukarıda söylendiği üzere, taşınmazların kadastro tesbitleri kesinleştikten ve on yıl geçtikten sonra tapu kayıtlarına vakıf şerhinin yazıldığı sabittir. Burada, hak düşürücü süre geçirilmiş, davacı kayıt maliki yararına tamamlanmış hukuki durum ortaya çıkmıştır. Ancak kazanılmış hakların korunması açısından 2.4.2004 tarih ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması zorunlu hale gelmiştir. Nitekim, bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.3.2005 tarih 2005/14-172-195 sayılı kararının görüşülmesi sırasında da tartışılmış aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bütün bu nedenlerle; davalı ... İdaresinin değinilen yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde değildir. Yapılan yargılamaya, dosyaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16189, Karar No: 2020/4835, Tarih: 03.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/16189 E.  ,  2020/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Balık Lokantası işyerinde 29/01/2009-24/12/2010 tarihleri arasında teknik uygulama sorumlusu olarak çalıştığını, hak ettiği 23 aylık ücretinden sadece 3.800,00 TL ödendiğini, aylık 2.500,00 TL ücret almasına rağmen SGK primlerinin asgari ücret düzeyinde gösterildiğini, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ücret alacağının ödenmediğini iddia ederek alacakların faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının 01/11/2010-31/12/2010 tarihleri arasında çalıştığını, asgari geçim indirimi dahil net 1.382,13 TL ücret aldığını, hizmet süresine göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, hak ettiği 2 aylık maaşın banka aracılığıyla ödendiğini, 23 ay boyunca maaş almadan çalışmasının mümkün olmadığını, iş akdinin davalı şirket tarafından 25/ll maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının şirketin yaptığı inşaatta çalıştığı süre boyunca 10 kez geldiğini ya da gelmediğini, iş disiplini olmadığını, işe gelmediği zamanların tamamında alkol aldığını, bu durumu ile hem müvekkili şirketi hem de diğer çalışanları zor durumda bıraktığını, defalarca sözlü olarak uyarıldığını, uyarılar üzerine işe ihtiyacı olduğunu ve parası bulunmadığını söyleyen davacıya hem 2 ay maaş verildiğini, hem de 1.000,00 TL civarında maaş dışında avans ödendiğini, davacının buna rağmen tavır ve davranışlarının değişmediğini, alkollü olarak işe gelmeye devam ettiğini, bu nedenle iş akdinin haklı sebebe dayanılarak tek taraflı feshedildiğini, davalı ...'nün diğer davalı şirketin ortağı olduğunu, davada taraf sıfatının bulunmadığını savunarak şirket aleyhine açılan davanın reddini, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddini talep etmiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti: