muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15047, Karar No: 2020/498, Tarih: 03.02.2020

Bakım borçlusu, bakım alacaklısı tarafından mirasçı atanmışsa, ölünceye kadar bakma sözleşmesine miras sözleşmesine ilişkin hükümler uygulanır. ” şeklinde açıklamıştır.

./..

Anılan yasanın bu ve devamı maddelerinin açık hükümlerin de belirtildiği gibi ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile, bakım alacaklısı sözleşmeye konu olan mamelek veya bazı mallarının mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme, bakım borçlusu da kural olarak bakım alacaklısını kendi ailesi içerisine alıp, ona özenle ölünceye kadar bakıp gözetmek yükümlülüğü altına girer. Hemen belirtmek gerekir ki, bakım borçlusunun bakıp gözetmek yükümlülüğü, aksi kararlaştırılmadığı sürece bakım alacaklısını ailesi içerisine alıp, ikametini temin etme yanında, besleme giydirme hastalığında hekime götürüp, gerekli ihtimamı gösterme, manevi yönden her türlü yardım ve desteği sağlama gibi ödevleri de içerisine alır. Kuşkusuz bakım borçlusu yükümlülüklerini yerine getirirken, aldığı malların kıymetine, bakım alacaklısının önceden sahip olduğu içtimai mevkisine ve hakkaniyet kurallarına göre hareket etmek zorundadır. Öte yandan, yükümlülüklerin yerine getirilmemesinin sonuçları TBK'nin 617. maddesinde açıklanmış sözleşmeden doğan ödevlere aykırılık yüzünden ilişki çekilmez olmuşsa, ya da başka önemli nedenlerle ilişkinin sürdürülmesi aşırı ölçüde güçleşmiş veya olanaksız hale gelmişse taraflardan her birinin tek yanlı olarak sözleşmeyi feshetme, verdiği şeyi geri alma hatta karşı tarafın kusurlu olması halinde tazminat isteme hakkı tanınmıştır. O halde, yükümlülüklerini yerine getirmeyen bakım borçlusuna karşı bakım alacaklısı her zaman fesih hakkını kullanabilmekte, fesih geçmişe etkili (makable şamil) olmak üzere sözleşmeyi sona erdirdiğinden verdiği şeyi de geri isteyebilmektedir.

Öte yandan, TBK'nin 617/son maddesi hükmüne göre; “Hâkim, sözleşmenin önel verilmeksizin feshini yerinde bulabileceği gibi, taraflardan birinin istemiyle veya kendiliğinden, aile topluluğu içinde yaşamalarına son vererek, bakım alacaklısına ömür boyu gelir (kaydı hayat ile bir irat) bağlayabilir.”

Uyuşmazlığın değinilen hüküm (TBK'nin 617/son maddesi) uyarınca çözüme bağlanması; bakım yükümlülüğünün bir arada yaşamak suretiyle yerine getirilmesi imkanlarının ortadan kalktığı yada büyük ölçüde sınırlandığı haller için düşünülmelidir. Bunun yanı sıra, takdir edilecek gelir, yanların özel ve ekonomik durumlarına uygun ve adil olmalıdır.

Somut olayda, bakım borcunun yerine getirilmemesi iradi olmayıp davalının geçirdiği beyin kanaması nedeniyle bakım borcunu yerine getiremeyeceği açıktır. Bu durumda TBK'nın 617/son maddesi hükmünün somut olayda tatbik edilmesi gerekeceği düşünülmelidir.

Hâl böyle olunca; tarafların sosyal , ekonomik ve mali durumları araştırılarak Türk Borçlar Kanununun 617. maddesi hükmü uyarınca davacı yararına uygun bir irad bağlanması yönünde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; tarafların sosyal , ekonomik ve mali durumları araştırılarak Türk Borçlar Kanununun 617. maddesi hükmü uyarınca davacı yararına uygun bir irad bağlanması yönünde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10230, Karar No: 2018/23432, Tarih: 17.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/10230 E.  ,  2018/23432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/2002-31/08/2013 tarihleri arasında davalı ... Birliğine bağlı Hastanede alt işveren diğer davalı şirket nezdinde temizlik işçisi olarak asgari ücretle çalıştığını, yıllık izinlerini kullanamaması ve fazla çalışma yaptırılması gibi haklı nedenlerle görevinden ayrıldığını, müvekkilinin görevinden ayrılması ile almaya hak kazandığı tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, iş akdinin davacının işe gelmemesi nedeniyle diğer davalı şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını, haftanın bir günü tatil yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şirketi vekili, davacının iş akdinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini ve talep edilen alacakların bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ödenmemiş işçilik alacakları nedeniyle iş akdini kendisi feshettiğinden, mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulü, ihbar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmesi sonuç olarak yerinde ise de, karar gerekçesinde feshin işverence haklı nedene dayanılarak yapıldığından söz edilerek gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılması hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde mutfakta çalışırken, 2013 yılından itibaren temizlik işine geçtiği tüm taraf tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Davacı mutfakta çalıştığı dönemde haftada 5 gün çalışmış olup, bu dönem bakımından fazla mesai iddiası ispat edilememiştir.

Davacının 2013 yılı başından itibaren ise davalı işyerinde temizlik işinde 24 saat çalışma, 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre, Dairemizin yukarıda belirtilen ilke kararı uyarınca davacının ayda 30 saat, haftada 7,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilip 2013 yılı ile sınırlı olarak fazla mesai hesabı yapılması gerekirken, tüm çalışma dönemi için ayda 60 saat fazla mesai yaptığı kabulüne göre hesaplama yapan rapora itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

4- Davacı 2013 yılından itibaren 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığından, 2013 yılı için ulusal bayram ve genel tatil günlerinin 1/3’ünde çalıştığının kabulü, keza 2013 yılı öncesinde ise de, davacının mutfakta birlikte çalıştığı davalı ... ...’in “… bayram günlerinde aramızda anlaşarak iş bölümü yapıyorduk…” yönündeki açıklamasına göre bu dönemde ise ulusal bayram ve genel tatil günlerinin yarısında çalıştığının kabulü gerekirken, hesaplamanın davacının tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek yapılması yerinde değildir.

5- Davalı ... Kurumunun harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Kuruma harç yükletilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma sebebidir.

6- Bilirkişinin hesap raporunda hakimin yerine gecerek taktiri indirim yapması görev aşımı olup, hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerden davalı ... iadesine 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12908, Karar No: 2015/36846, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/12908 E.  ,  2015/36846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/97261

MAHKEMESİ : Söğüt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/87 (E) ve 2014/16 (K)

SUÇLAR : Tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar R.. Ç.., A.. Ç.., E.. Ç.. hakkında tehdit,görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar R.. Ç.., A.. Ç.. ve E.. Ç..'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Suça sürüklenen çocuk E.. Ç.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a-Suça sürüklenen çocuğun savunması, tanık F.. A..'ın suça sürüklenen çocuğun olay yerinde bulunup bulunmaması ile ilgili aşamalardaki çelişkili anlatımları ve eşini tehdit edenleri tanımadığına ilişkin beyanı karşısında, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin kesin biçimde belirlenebilmesi açısından suça sürüklenen çocuk ve tanığın yöntemince duruşmaya çağrılarak teşhis işlemi yaptırılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını doldurmayan, suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk E.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2684, Karar No: 2015/2574, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2684 E.  ,  2015/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5377, Karar No: 2015/6726, Tarih: 22.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5377 E.  ,  2015/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2010/1650-2013/106

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi S.. D.. vekili diğer davalı A.. Ç.. arasında 09.12.2009 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili yüklenicinin edimlerini yerine getirmek üzere birtakım masraflar yaptığını ve başka taahhüt işi almadığını ancak daha sonra sözleşme konusu arsanın başkasına satıldığını, müvekkilinin bu nedenle yaptığı masraflar ve kazanç kaybı nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, bu zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin müvekkili S.. D..'a vekaleten diğer müvekkili tarafından imzalandığını, sözleşme uyarınca, yüklenicinin sözleşme tarihinden itibaren 14 ay içinde anahtar teslim şeklinde inşaatı bitirmesi gerekirken, sözleşme tarihinden itibaren 10 ay geçmesine rağmen arsa üzerinde hiçbir çalışma yapmadığını, ilgili belediye tarafından sunulan projenin reddedildiğini, bu nedenle sözleşmenin ifasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, arsanın, müvekkili tarafından satıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre; davalı A.. Ç..'in sözleşmenin tarafı olmayıp sözleşmeyi diğer davalı arsa sahibine vekaleten imzaladığı bu nedenle davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, dava konusu sözleşme uyarınca davacı yüklenicinin sözleşme tarihinden itibaren 14 ay içerisinde inşaatın anahtar teslim şeklinde bitirmesi gerektiği, davacının 23.09.2012 tarihinde ruhsat için ilgili belediyeye başvurduğu ancak projenin ilgili plan kotu ve yönetmeliklere uygun olmaması nedeniyle yapı ruhsatının verilmediği, bunun üzerine davalı arsa sahibinin maliki olduğu arsa payını 16.09.2010 tarihinde dava dışı 3. şahısa sattığı, bundan sonra yeniden hazırlanan ve imara uygun projeye ruhsat verildiği, davacı yüklenicinin gerekli araştırmayı yapmadan sözleşme imzalanması nedeniyle sözleşme konusunun imkânsız olduğu, baştan beri geçersiz sözleşmeye dayalı tazminat talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın davalı A.. Ç.. yönünden husumet nedeniyle diğer davalı yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23499, Karar No: 2017/12754, Tarih: 11.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/23499 E.  ,  2017/12754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ)MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ...'ten kaynaklanan sosyal yardım alacağı ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar başlığında dava tarihinin 21/08/2009 yerine 21/02/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12739, Karar No: 2019/20221, Tarih: 07.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12739 E.  ,  2019/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraatlere ve mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ..., ..., ... hakkında katılana yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, katılan ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, katılan ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin ve katılan ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre,sanık ... müdafiinin ve katılan ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20668, Karar No: 2015/11571, Tarih: 30.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20668 E.  ,  2015/11571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davanamede derneğin feshine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı derneğe ait tüzük, 2011 yılı ve sonrasına ait yönetim kurulu karar defteri ile 2011 yılı ve sonrasında yapılan genel kurul toplantı tutanaklarının davalı dernekten istenerek bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12290, Karar No: 2010/13200, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12290 E.  ,  2010/13200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Amasya İli, Merkez, ... Köyü 871 parsel sayılı 5350,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2007 yılında, 6831 sayılı yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2007 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile, Amasya merkez ... köyü, ... mevkii Cilt:9, Sayfa:871, Cinsi: Tarla olan 5350,00 m² yüzölçümündeki davalı adına kayıtlı 871 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile, orman vasfıyla hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 15/02/2007 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastrosu komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, davacı; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp

hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/10/2010. günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/403, Karar No: 2019/3044, Tarih: 19.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/403 E.  ,  2019/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Erzin Asliye Ceza Mahkemesi kanalıyla hükmün 12.09.2018 tarihinde SEGBİS yöntemiyle sanığa usulüne uygun şekilde tefhim edildiği, gerekmediği halde müdafine tebliği üzerine hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanık müdafine yapılan tebligatın ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, 12.09.2018 tarihinde tefhim edilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra, 08.10.2018 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin süresinde bulunmayan temyiz isteminin CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.