muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/364, Karar No: 2018/5012, Tarih: 03.07.2018

Mahkemece, 25/12/2014 tarihinde keşif yapılmış bilirkişiler 19/02/2015 tarihli raporlarında parsel üzerindeki konutların genel inşaat seviyesinin %87,49 olduğunu tespit ettiklerini taşınmazlardan 1-5-6-7-10-11-12-14-15-17 no'lu bağımsız bölüm numarası almış villaların tamamlanarak mülk sahipleri veya kiracıları tarafından kullanılmakta olup her biri tekil olarak inşaat seviyelerinin tamamlandığı ancak ana taşınmaz bazında eksikliklerin olduğu ve mevcut hali ile iskan alamayacağının tespiti yapıldığını, taşınmazın mahallinde yapılan tespitlerde parsel üzerinde 18 adet yapının bulunduğu ve arsa olarak satışının yapılmasının mümkün olmadığını belirtmişlerdir. Bilirkişi raporu nazara alındığında; dava konusu parsel üzerinde bulunan konutların tamamının tamamlanmadığı anlaşıldığı gerekçesi ile 15.04.2015 tarihinde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmişir.

... kütüğüne yazılarak alenileştirilmesinde fayda olunan hukuki ilişki ya da fiili durum şeklinde tarif edilen beyanlar  Türk Medeni Kanununun 1012. ve ... Sicil  Tüzüğünün 60. ve devamı maddeleri uyarınca ...  kaydının  beyanlar   sütununda  yer  alır.   Eldeki   davada da dava konusu taşınmazın beyanlar sütununda "1164 sayılı Arsa Ofisi Kanununun 11.maddesi ve Yönetmeliğin 58. maddesi uyarınca Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünün sattığı arsaları alanlar en geç 2 yıl içinde tasdikli imar planları uyarınca inşaat yapmak zorundadırlar. 2 yıl  içinde  tasdikli imar planlarına uygun  inşaat  yapılmadıkça taşınmaz satılamaz, devredilemez ve haczedilemez" şeklinde kayıt bulunmaktadır. Yukarıda değinilen yasal düzenlemeler uyarınca dava konusu taşınmaz üzerine beyan kaydı işlenmiştir. Bu kaydın terkini yine kaydın dayanağı olan  yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmesine bağlıdır.

Gerçekten,  Arsa Ofisi Kanununun 11. maddesi "Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü sattığı veya devrettiği arsa ve arazinin amacına uygun kullanılması için ... kayıtlarına, satış şartlarına uygun alt yapı, yapı veya tesis yapılmadıkça üçüncü kişilere satış, devir ve temlik yapılamayacağı ve haczedilemeyeceği hususunda şerhler koydurmaya ve/veya bu amaca yönelik sözleşmeler yapmaya yetkilidir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin esaslar yönetmelikle belirlenir" şeklindedir. 11 Ekim 2005 tarihli "1164 sayılı Arsa Yönetim ve Değerlendirme  Hakkındaki Kanunun 11. maddesinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik" ile dava konusu taşınmazın ... kaydının  bulunan beyanda sözü edilen yönetmeliğin yürürlükten kalkmış ve  yeni yönetmelikte maddede sözü edilen şerhlerin dayanağı 4.maddede kaldırılmasına ilişkin esaslar ise 7. maddede gösterilmiştir. Yönetmeliğin anılan 7. maddesi projeye uygun yapılanmanın yanı sıra son fıkrasında da "yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda şerhin kaldırılabilmesi için taşınmazın satışından dolayı idareye borcun ve dava durumunun bulunmaması gereklidir" koşulunu da getirmiştir. Yasa ve yönetmelik hükmünde şerh kavramı kullanılmış ise de, yasanın getirdiği kısıtlamalar ... kaydının beyanlar sütununda gösterilebilecek hususlardan bulunduğundan şerh kavramını hukuki anlamda belirtme olarak anlamak gerekir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlar Arsa Ofisi tarafından davacıya satılmış, taşınmazın ... kaydına da 03.10.2001 tarih 7925 yevmiye no'lu işlem ile "1164 sayılı Arsa Ofisi Kanununun 11. maddesi ve Yönetmeliğin 58. maddesi uyarınca Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü'nün sattığı arsaları alanlar en geç 2 yıl içinde tasdikli imar planları uyarınca inşaat yapmak zorundadırlar. 2 yıl içinde tasdikli imar planına uygun inşaat yapılmadıkça satılamaz, devredilemez ve haczedilemez" şeklinde belirtme yapılmıştır. Davacılar dava konusu taşınmaz üzerindeki inşaatların projeye uygun olarak tamamlandığını belirterek kayıttaki açıklamanın terkinini istemektedir. Mahkemece taşınmaz başında 25.12.2014 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen keşif raporunda "genel inşaat seviyesi olan %87,49 oranına göre ve mevcut hali ile iskan alınamayacağını" belirten keşif raporuna göre karar verilmiş ise de yapılan inşaatlar devamlılık gösterdiğinden ve her an inşaatın fiziki oranında değişiklik olabileceğinden taşınmaz başından yeniden uzman bilirkişiler ile keşif yapılarak beyan kaydının dayanağı olan yasal mevzuatın gösterdiği şekilde kaydın terkini koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılıp incelenerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekir. Bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6481, Karar No: 2016/8223, Tarih: 13.04.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/6481 E.  ,  2016/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar, iş akdinin davacı tarfından tek taraflı olarak feshedildiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, tanık beyanları, toplanan deliller ve bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı belirsiz alacak davası açmış olup dava dilekçesinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi, diğer alacaklarına da ihtarname tarihi olan 15/06/2012 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi işletilmesini talep etmiş olup, ıslah dilekçesinde de fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarına dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi işletilmesini istemiştir. Davacı ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları yönünden ise ihtarname tarihi olan 15.06.2012 tarihinden itibaren yasal faiz talep etmiş olup ihtarname örneği dava dilekçesine eklenmiştir. Bu durumda ihtarname ile talep edilen ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağına ihtarname tebliğ tarihinin ilgili noterlikten sorularak ihtarnamenin tebliğinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirir.

3-Davacı TIR şoförü olarak zaman zaman yurtdışında çalışmış olup, nitekim mahkemece de davacının yurtdışına çıkış ve giriş tarihleri ilgili İlçe Emniyet Müdürlüğünden getirtilmiştir. Bu dönemde davacının fazla çalışma yapması ve hafta tatillerinde çalışması mümkün olmadığından hesaplama yapılırken bu tarihlerin dışlanmaması da hatalı olup bozma nedenidir.

4-Davalı taraf yönünden ise, davacı dava dilekçesinde fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, alacaklarına yasal faiz talep ettiğinden talep dikkate alınarak en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faize hükmedilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi hatalıdır.

5-Ayrıca fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi alacaklarına dava tarihinden itibaren faiz yürütmek gerekirken dava ve miktar arttırım dilekçesi tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

5-Ayrıca fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi alacaklarına dava tarihinden itibaren faiz yürütmek gerekirken dava ve miktar arttırım dilekçesi tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7653, Karar No: 2013/8937, Tarih: 13.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7653 E.  ,  2013/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.12.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini

sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki

kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1243, Karar No: 2014/9588, Tarih: 16.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1243 E.  ,  2014/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/390846

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/372 (E) ve 2012/1092 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 03.03.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20341, Karar No: 2015/1305, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20341 E.  ,  2015/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8178, Karar No: 2016/5328, Tarih: 27.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8178 E.  ,  2016/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kiracısı olan sanıkla aralarında kira alacağından kaynaklı olarak anlaşmazlık bulunduğu, katılanın tahliyeye yönelik işlem başlatması üzerine sanığın haber vermeden evi boşalttığı esnada evde bulunan iki klimayı da götürerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarının evi kiraya veren emlakçının evde iki adet klima olduğunu bildiren tanık anlatımları ile doğrulanması karşısında; sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4588, Karar No: 2024/644, Tarih: 05.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4588 E.  ,  2024/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/50 Esas, 2022/340 Karar sayılı kararı ile ;

a. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 765 sayılı (Mülga) Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 66 ncı maddesi ile son cümlesi, 31 ... maddesi ve 33 üncü maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 449 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesi ve 33 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/3915 Esas, 2023/489 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafileri ile sanık ... müdafinin temyiz sebepleri ; gerekçeye, eksik incelemeye, suçların sabit olmadığına, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktulün evli oldukları, sanık ...'in kuzeni ve olay tarihinde kız kardeşi Melek'in nişanlısı olan sanık ... ile ... arasında gönül ilişkisi olduğu, maktulün sanıklar ... ve Suphattin'i evinde birlikte görmesi üzerine yaşanan tartışma sonucu sanıklar ... ve Suphattin tarafından maktulün başına bir cisim ile vurularak otopsi raporu uyarınca kafa travmasına bağlı kafa tası kırıkları, beyin zarları kanaması, beyin kortüzyonu ile boyun basısı sonucu öldürdükleri olayda, sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporları, maktul hakkında Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 17.03.2005 tarihli otopsi raporu, tanık Ayçin'in oluşa uygun anlatımları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, sanık ... hakkında temel cezanın belirlendiği fıkradaki "448/1" ibaresi ile sanık Esas No : 2023/4588

Suphattin hakkında temel cezanın belirlendiği bentteki "765 sayılı TCK'nun 448/1 maddesi uyarınca; takdiren 30 yıl süre ile hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin hükümlerden çıkarılması, sanık ... hakkında müebbet hapis cezası belirlenen bendinin mahsus yerine "765 Sayılı TCK'nun 449/1. maddesi" ibaresinin eklenmesine hükmedilmesi suretiyle düzeltilmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/3915 Esas, 2023/489 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafileri ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.