muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1882, Karar No: 2024/5764, Tarih: 19.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1882 E.  ,  2024/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2534 E., 2022/2883 K.

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/390 Esas, 2022/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/2534 Esas, 2022/2883 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ve haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediğine,

2. Katılanlar Ali Burak, Umut ve Muhlis vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

3. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, suçun manevi unsurunun bulunmadığına, sanığın eylemini taksirle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması gerektiğine ve takdîri indirim hükümlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, suçun manevi unsurunun bulunmadığına, sanığın eylemini taksirle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması gerektiğine ve takdîri indirim hükümlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre; maktul ve sanığın Bilecik ili ... ...Köyü'nde arkadaşları ile birlikte alkollü içki içip eğlendikleri, bir süre sonra sanık ile maktul arasında tartışma çıktığı, sonrasında maktulün taksicilik yapan tanık F.K'yı arayarak kendisini buradan almasını istediği ancak taksinin gelmesini beklemeden yürüyerek piknik alanından ayrıldığı, maktulün ardından sanık ve tanık G.İ'nin, sanığın satın aldığı ancak devrini almadığı 45 TR... plakalı Opel marka araç ile tanık G.İ'nin sevk ve idaresinde buradan ayrıldıkları, yolda yürümekte olan maktul ile karşılaştıkları, maktule araca binmesini, gideceği yere bırakabileceklerini teklif ettikleri, bu esnada maktul ile sanık arasında tekrar tartışma çıktığı, sanık ve tanık G.İ'nin araçtan indikleri, araç dışarısında tartışmaya devam eden şahısların araçtan uzaklaşmaya başladıkları, tanık G.İ'nin maktul ve sanığı ayırdığı, maktulün yolun aşağısına doğru gittiği, sanık ve tanık G.İ'nin ise yolun yukarısında kalan park halindeki araca doğru gittikleri, araca tanıktan önce ulaşan sanığın aracı çalıştırarak yol kenarında bulunan tanık G.İ'yi de araca almadan yolun aşağısına doğru gittiği, sonrasında yolun sağında seyir etmesi gerekirken sevk ve idaresindeki araç ile hızlanıp sol şeride geçerek yolun solunda yürümekte olan maktule aracının sol ön tarafıyla şiddetli bir şekilde çarptığı, maktulün sanığın bu eylemi neticesinde genel beden travması, hemotoraks ve beyin kanaması sonucu vefat ettiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu, somut olayda taksir hükümlerinin şartlarının gerçekleşmediği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın maktulü canavarca hisle öldürdüğüne dair delil olmadığı, eyleme uyan

suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen olayda haksız tahrik hükmünün uygulanmasının ve uygulanan haksız tahrik indirim düzeyinin isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen olayda haksız tahrik hükmünün uygulanmasının ve uygulanan haksız tahrik indirim düzeyinin isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın eyleminde kullandığı aracın ruhsat sahibinin kasten öldürme suçuyla ilgisi olmayan iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunan Rahim Kamalı olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesinin birinci cümlesi uyarınca aracın ruhsat sahibi Rahim Kamalı'ya teslimi gerektiği gözetilmeksizin bu hususta bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2022/2534 Esas, 2022/2883 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Sanığın suçta kullandığı aracın 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesinin birinci cümlesi uyarınca iyi niyetli üçüncü kişi olan ruhsat sahibi Rahim Kamalı'ya iadesine," şeklinde ibarenin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16314, Karar No: 2014/1971, Tarih: 27.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/16314 E.  ,  2014/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/521-2013/286

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan V.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı A.. K.. tarafından bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, icra takibinden sonra davalı A. K. 8.000,00 TL haricen ödeme yapıldığını ve karşılığında davalıdan adi yazılı belge alındığını, daha sonra davalının icra dosyasındaki alacağını diğer davalı V.. Ç..'e temlik ettiğini, ancak müvekkilinin yaptığı harici ödemenin icra dosyasına yansıtılmadığını ileri sürerek icra takibinin 8.000,00 TL lik kısmından borçlu olmadığının tespitine ve % 20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı V.. Ç.., icra dosyasındaki alacağın diğer davalı A.. K.. tarafından kendisine herhangi bir ihtirazi kayıt yada açıklama yapmaksızın temlik edildiğini, davacının talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. K.., davacı borçlunun icra dosyasındaki borcuna mahsuben haricen 8.000,00 TL ödemesinin bulunduğunu, icra dosyasındaki kalan alacağını da diğer davalıya temlik ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, davacının icra dosyasındaki borcuna ilişkin olarak davalı takip alacaklısı A.K. 8.000,00 TL harici ödemesinin olduğu, sonradan icra dosyasındaki alacağın davalı V.. Ç..'e temlik edildiği, davacının ödemesini temlik alacaklısına karşı ileri sürebileceği, bu ödemenin tarafları bağladığı gerekçesiyle davanın kabulüne icra takibinin 8.000,00 TL lik kısmından borçlu olmadığının tespitine, tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı V.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı V.. Ç.., icra müdürlüğünde düzenlenen 10.05.2011 tarihli temlikname ile diğer davalı takip alacaklısı A.. K..'dan icra dosyasındaki alacağı bütün ferileri ile birlikte temlik almıştır.

Davacı borçlu yan ise 01.05.2011 tarihli davalı alacaklı A.. K.. ile aralarında düzenlenmiş olan adi yazılı belgeye dayalı olarak kısmi ödemede bulunduğunu iddia etmiş ise de anılan belge her zaman düzenlenebilecek belgelerdendir. Davacının takip konusu borcu temlik tarihinden önce ödediğini anılan adi belge dışındaki delillerle ispat edememiş olmasına göre davalı V.. Ç.. yönünden davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün tenyiz eden davalı V.. Ç.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3802, Karar No: 2015/4521, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3802 E.  ,  2015/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/14704, Karar No: 2016/1804, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14704 E.  ,  2016/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 152/1-a, 168/2, 62, 50, 52 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın alkollü vaziyette ailesi ile sokakta kavga ederken devriye gezen polis memurlarının görerek sanığı emniyete davet ettikleri ve polis otosuna bindirdikleri, sanığın sinirlenerek aracın camını kırdığı iddia edilen olayda; ikrar, tanık beyanları, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre mahkumiyete dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19860, Karar No: 2017/1069, Tarih: 06.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19860 E.  ,  2017/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı Hukuk Mahkemesinden verilen 03.04.2014 gün ve 67-125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacı ... ve mirasçılarından oğlu karar tarihinden sonra öldüğü ve mirasçılarından eşi gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi, geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4403, Karar No: 2020/3686, Tarih: 20.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/4403 E.  ,  2020/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Kasten yaralama suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9246, Karar No: 2024/2924, Tarih: 04.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9246 E.  ,  2024/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/622 E., 2016/360 K.

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesine göre, soruşturma aşamasında şikayetçi olunmamasının, yargılama sırasında davaya katılmaya engel teşkil etmeyeceği gözetilerek, katılma istemi hakkında herhangi bir karar verilmeyen ve babası...nın ölümü nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan müşteki ...'nın, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; Sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ile resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü sanık sürücü ...'ın, tanık olarak aşamalarda dinlenen ...'ın aracı olması sonucu sevk ve idaresindeki açık kasalı pikap tarzı aracı ile tır şoförü olan...ya tekerlek taşıdığı ve tekerleklerin teslimi amaçlı benzin istasyonunda bulundukları ve araç durur vaziyette iken kasa kısmında ölen ...ile tanık ...'ın tekerlekleri tır kasasına yüklemek için ayakta bekledikleri esnada tırın kasasının açılabilmesi amacıyla aracını öne almak isteyen sanığın şoför mahalline geçerek aracı hareket ettirmesi sonrası kasa kısmında bulunan...nın yere düşerek ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemenin hükme esas aldığı kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 20/10/2015 tarihli, bilirkişi raporu doğrultusunda, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, üzerine atılı taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Denizli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322.maddesi gereği, hükmün (6) numaralı paragrafının hükümden çıkartılması ile yerlerine, "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4.maddesi delaletiyle 50/1-a.maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 18.200.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün,

oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3261, Karar No: 2019/2031, Tarih: 12.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3261 E.  ,  2019/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24/01/2017 tarih ve 2015/123-2017/6 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 12.03.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. Şafak Karahan, fer'i müdahil Uğur Filmcilik vekili Av. Bengisu Paşaoğlu dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava konusu ''AŞK MAHKUMU'' adlı filmin 1973 yılında Er film- Berker İnanoğlu tarafından hazırlandığını, film ile ilgili hakların Berker İnanoğlu’nun ölümünden sonra mirasçılarına intikal ettiğini, 15.01.2008 tarihli sözleşme ile de müvekkiline devredildiğini, dava konusu filmin davalı tarafa ait BEYAZPERDE adlı TV kanalında 01/05/2010, 13/05/2010, 24/06/2010, 28/06/2010, 05/07/2010, 22/7/2010, 03/08/2010 tarihlerinde toplam 7 kez yayınlandığını, müvekkilinin mali haklarının ihlal edildiğini, FSEK’nın 68. maddesine göre 3 kat bedel taleplerinin olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile her gösterim için 1.000,00 TL’nin 3 katı 3.000,00 TL olmak üzere 7 gösterim karşılığı 21.000 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, ıslahla her gösterim için 3.000 TL olmak üzere 3 kat hesabıyla 7 gösterim için toplam 63.000 TL’nin tahsilini, vaki ve muhtemel tecavüzlerin önlenmesini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Uğur Film Filmcilik A.Ş. ile yaptığı sözleşme ile filme ilişkin mali hakların müvekkili tarafından devralındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Uğur Film Filmcilik A.Ş. vekili, dava konusu filmin hak sahibi Er Film Berker İnanoğlu ile dava dışı Acar Film işletmesinin yaptığı sözleşme ile Acar Filmin hak sahibi olduğu, Acar Film ile müvekkilinin bünyesinde bulunduğu Horizon İnt. Film Ltd. Şti. arasında 06.03.2009’da imzalanan sözleşme ile mali hakların bu şirkete devredildiğini, Horizon Film Ltd. Şti. ise bazı filmler ile ilgili olarak müvekkiline lisans verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.