muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2266, Karar No: 2024/6091, Tarih: 05.09.2024

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56 ncı maddesinin beşinci fıkrasında ise "Avukatların veya avukatlık ortaklığının başkasını tevkil etme yetkisini haiz oldukları bütün vekâletnamelerini kapsayacak şekilde bir başka avukata veya avukatlık ortaklığına vekâletname yerine geçen yetki belgesi verebileceği ve bu yetki belgesinin vekâletname hükmünde olduğu belirtilmiştir." hükmü yer almaktadır.

Gerekçeli karar, vekaletnameli vekilin usulüne uygun olarak 01.09.2009 tarihinde yetki belgesi verdiği Avukat ... Kurtoğlu'na 28.03.2022 günü tebliğ edilmiştir. Her ne kadar adı geçen vekil aynı tarihli dilekçesi ile davayla ilgisinin bulunmadığından bahisle tebligatı iade etmiş ise de yetki belgesi ile yetkili olan avukata yapılan tebliğ geçerli olduğundan temyiz süresinin, tebliğ tarihi itibari ile başladığı, sonrasında diğer davacı vekillerine ayrı ayrı yapılan tebliğlerle temyiz süresinin yeniden başladığının kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu, yetkili avukat ... Kurtoğlu'na yapılan tebliğ tarihine göre 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci maddesinde öngörülen 15 günlük sürenin geçmesinden sonra 17.06.2022 günü temyiz dilekçesinin verildiği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin süre nedeni ile reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir..." gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; dosyayı takip etmeyen avukatlara yapılan tebliğin usulsüz olduğunu, bu hususta Yargıtay kararları bulunduğunu, kaldı ki tebliğ edilen avukatın aynı gün dosyaya tebligatı iade ettiğini, esasa ilişkin olarak ise Mahkemenin ticaret unvanından tüketiciyi yanıltan Erişler Gıda ibaresini çıkarmamasının hatalı olduğunu, davalının markasında bulunan 31 inci sınıftaki "Evlerde beslenen hayvanlar için kumlu kağıtlar, kokulu kumlar, gaga taşları ürünleri bakımından da davanın reddinin yanlış olduğunu, nitekim davacının markaları kapsamında 31 inci sınıftaki "Canlı hayvanlar" "Hayvan yemleri" birbirleri ile bağlantılı ürünler olduğunu, evcil hayvanlar için satılan yemler ile davalı markası kapsamında bırakılan ürünlerin aynı yerlerde satıldıklarını, diğer yandan ERİŞ markasının tanınmış marka olması nedeni ile farklı ürünler bakımından da korumanın sağlanmasının gerektiğini belirterek karar düzeltme taleplerinin kabulü ile aleyhe olan yönlerden Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü, davalının davaya konu markayı ürünlerinde kullanmasının önlenmesi, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılması ve davalının ticaret unvanının kısmen terkini istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

05.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2302, Karar No: 2020/3936, Tarih: 24.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2302 E.  ,  2020/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının maliki olduğu ... marka aracın, dava dışı araç ile kazası sonucu ağır hasarlandığını, aracın ... Gebze Bayisi olan ... Otomotiv servisine çekildiğini, araçta ağır hasar olması ve davacının da talebi olmasına rağmen aracın perte çıkarılmayıp tamir edilmek üzere servis yetkililerince işleme başlanıldığını, davacının ... Saf Su Üretimi ve Toptan Satış isimli şahıs firması aracılığıyla saf su üretimi yapmakta ve sahibi bulunduğu araç ile müşterilere toptan su dağıtımı gerçekleştirdiğini, Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Tebliğin 6/son fıkrasının; “malın arızasının 10 iş günü içerisinde giderilememesi halinde, imalatçı-üretici veya ithalatçı; malın tamiri tamamlanıncaya kadar benzer özelliklere sahip başka bir malı tüketicinin kullanımına tahsis etmek zorundadır.“ şeklinde olduğunu, davacının sahibi bulunduğu ... marka araç dizel yakıtlı kamyonet cinsi bir araçken yerine verilen aracın ise benzinli binek otomobil olup davacının ihtiyaçlarını karşılamadığını, davacının aynı evsafta bir ikame araç verilmesi yönündeki taleplerinin davalılar tarafından dikkate alınmadığını, davacının kaza yaptığı tarih ile aracı teslim aldığı tarihe kadar üretimini yaptığı suları nakliye firmaları aracılığıyla müşterilerine ulaştırdığından aracın serviste kaldığı süre zarfında 21.000,00 TL nakliye bedeli ödediğini, davacının aracının olmaması sebebi ile 2 ay boyunca firmalara tanıtıma gidememiş olmakla bir çok iş fırsatını kaçırdığını, ikame olarak verilen aracın benzinli olması sebebi ile yakıt tüketim harcamalarının arttığını belirterek 1.000,00 TL iş kaybı neticesinde oluşan zarar olmak üzere toplam 22.000,00 TL maddi zararın ve davacının 2 ay gibi bir süre zarfında araçsız kalmış olması, servis, ana dağıtıcı ve sigorta firmasının kusurlu davranışları sebebi ile işlerinde sıkıntı yaşamış gelir kaybına uğramış olması nedeni ile duyduğu üzüntünün bedeli olarak 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalılar ... Sigorta A.Ş. ve ... Otomotiv Sanayi A.Ş. aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine, davalı ... Otomotiv Paz. San. ve Tic. A.Ş. aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabul-kısmen reddiyle; 8.250,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Otomotiv Paz. San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, davalılar aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25883, Karar No: 2014/9953, Tarih: 24.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25883 E.  ,  2014/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynetler yönünden 330 TL temyiz karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.24.04.2014(Prş.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra Başkan Vekili ...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (...m.299).06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/4782, Karar No: 2017/9932, Tarih: 25.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4782 E.  ,  2017/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafında temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanmaya karar verilmişse de; erkeğin evi terk etmesi karşısında davalı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararının kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda, açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4830, Karar No: 2017/3582, Tarih: 24.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4830 E.  ,  2017/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilince temyiz olunmuştur.

Taraflar arasında imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan TBK'nın 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi mevcuttur. Taraflar arasında imzalanan sözleşmede, "Gecikme cezası" başlığı altında kararlaştırılan düzenleme; "Yapılacak işin en son teslim tarihi 12.02.2015'dir. Bu süre sonunda işin teslim edilmemesi durumunda gecikilen hergün için iş bitiminde hakediş ile belirlenen toplam tutarın % 1'i kadar gecikilen her gün için ceza kesilir. Bu ceza toplam tutarın % 15'ini geçemez." şeklindedir. Sözleşmede kararlaştırılan bu cezai şart TBK'nın 131/2 ve 179/2. maddeleri uyarınca ifaya ekli cezai şart olup, davacı taraf sözleşmeye konu eseri 22.02.2015 tarihli hakediş tutanağına ihtirazî kayıt koymadan teslim almıştır. Davacı eseri ihtirazı kayıt koymadan teslim aldığı anlaşıldığından cezai şart hakkı düşmüştür. Bu tutanaktan sonra çekilen ihtarname bu yönden sonuç doğurmaz. Bu nedenlerle davanın tümden reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan gerekçeyle bozulması uygun bulunmuştur.

Kabule göre de; KDV yönünden bir talep bulunmadığından talep aşılması ve harcı da yatırılmadığı halde KDV eklenip hükmedilmesi de doğru olmadığı gibi, HMK'nın 266. maddesine aykırı şekilde hukukçu bilirkişi atanmak suretiyle usul hükümlerine de aykırı davranılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12288, Karar No: 2019/8048, Tarih: 03.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12288 E.  ,  2019/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi ile beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay tarihinde Güneşkent Konut Yapı Kooperatifi tarafından yaptırılmakta olan bina inşaatında, ...'ün saat 12.00 sıralarında inşaatın birinci kat balkonu üzerinde kurulu tahta iskele üstünde çalıştığı sırada, dengesini kaybederek 6,5 metre yükseklikten toprak zemine düşerek ağır yaralandığı ve tedavi gördüğü hastanede 25/06/2014 tarihinde kafa travmasına bağlı beyin kanaması neticesinde öldüğü olayda, olay yerinde yapılan inceleme netiesinde düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile olay yeri inceleme tutanağında "bina balkon altında kan izi bulunduğu, kan izinin yakınında metal inşaat malası, kep ve lastik eldiven bulunuğu, düşme yeri birinci kat balkonuna geçilen büyük odada ahşap ayaklar üzerine tahtalar konulmak suretiyle sıva yapımında kullanılmak üzere yapılmış paravanlar bulunduğu, balkon duvarında mala ile sıva çalışması yapıldığının" belirtildiği, bu kapsamda her ne kadar Güneşkent Konut Yapı Kooperatifi müdürü sanık ... ile diğer başkan ve yardımcı yöneticileri sanıklar ..., ... ve ...'nın savunmalarında sıva işini bir şirkete verdiklerini, ölenin de kooperatif üyesi olduğu, kendilerinden sıva işini almak istediğini, olay yerinde çalıştığından kendilerinin haberi olmadığı ve ölçüm yaptığı yönünde savunmada bulunmuşlar ise de, sıva işini daha önceden yapan şirketin işçilerinin alınan beyanlarında yaptıkları sıva işinin kooperatif yöneticileri tarafından beğenilmemesi sebebiyle sıva işine devam etmediklerinin anlaşıldığı ve işin aynı zamanda inşaat firması olan ölen tarafından devam ettirildiğinin anlaşıldığı, soruşturma aşamasında düzenlenen ve oluş ile dosya kapsamına uygun görülen 15/11/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre inşaat alanında gerekli güvenlik önlemlerini almayan, yüksekte çalışanlara gerekli güvenlik ekipmanlarını temin etmeyen, çalışanları kendi inisiyatif ve kişisel becerilerine terk eden, gerekli iş güvenliği eğitim ve bilgilendirmesi yapmayan sanıkların atılı suç nedeniyle mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz ve hatalı gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17156, Karar No: 2020/2678, Tarih: 06.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17156 E.  ,  2020/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca ...'ın talebi üzerine yapılan düzeltme işlemi sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda 2/3’ü ..., 1/3’ü Mediha Müftüoğlu adına kayıtlı olan 410 ada 6 parsel sayılı 3.646,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2.832,31 metrekare yüzölçümlü olarak belirlenerek tapu kaydında düzeltme yapılmasına karar verilmiştir. Davacı ..., düzeltme işlemi sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 106 ada 3 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve 18.04.2016 tarihli fen bilirkişisinin raporuna göre dava konusu 3 ve 4 nolu parseller arasındaki sınırın keşif esnasında gösterilen sınırlar ile 41. madde çalışmaları sırasında ölçülen sınırla örtüştüğünden davacının Rize Kadastro Müdürlüğü'nün 26.05.2014 tarih 15 sayılı düzeltme kararının iptaline yönelik davasının reddine, 18.04.2016 tarihli fen bilirkişisinin raporuna göre dava konusu dava konusu 3 ve 4 nolu parseller arasındaki sınırın keşif esnasında gösterilen sınırlar ile 41. madde çalışmaları sırasında ölçülen sınırla örtüştüğünden Rize Kadastro Müdürlüğünün 26.05.2014 tarih 15 sayılı düzeltme kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istemine ilişkin olup, davanın niteliği itibariyle, iptali istenen düzeltme işlemi nedeniyle yüzölçümünün azaldığı iddia edilen taşınmazın tüm paydaşlarının davada yer alması zorunludur. Somut olayda; dosya arasında bulunan tapu kayıt örneğine göre; yüzölçümünün azaldığı belirtilen 410 ada 6 parsel sayılı taşınmazda davacı ...'dan başka dava dışı Mediha Müftüoğlu'nun da paydaş olarak yer aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, diğer malik Mediha Müftüoğlu'nun davaya katılımı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek sonuçlandırıldığı anlaşılmakla davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Oysaki taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esasına girilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, iptali istenen düzeltme işlemi ile yüzölçümü azaldığı iddia olunan 410 ada 6 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydı temin edilerek tapu kaydında malik olarak görünen ve davada taraf olmayan diğer kişilerin tümünün davaya katılımının sağlanması için davacıya süre verilmeli, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek esasa girilip hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17235, Karar No: 2012/16417, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17235 E.  ,  2012/16417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de temyize cevap dilekçesiyle duruşma talep etmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 08.10.2007-20.02.2008 tarihleri arasında davalı iişverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde davacının davalı işyerine 20.02.2008 tarihinde girişi 17.11.2009 tarihinde çıkışının göründüğü, dava konusu edilen dönemde başka yerde çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır.

Dinlenen bordrolu tanıkların beyanları davacının çalıştığını ileri sürdüğü döneme yönelik olarak birbirini doğrular mahiyette ve açıklıkta değildir. Dosya kapmasına göre davacının İddia edilen dönemde çalışmasına ilişkin tanık beyanları dışında bir delil de mevcut değildir. Mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın varlığının ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ... Kurumundan celp edilmiş olan bordrolarda aynı işyerinde kayden çalışması görünen önceki tanıklar dışındaki kişiler arasından belirlenen kişiler tanık olarak dinlenip çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanları alınarak gerçek çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.