muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4211, Karar No: 2019/5825, Tarih: 24.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4211 E.  ,  2019/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... 38. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 6. fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesine ilişkin bölümündeki ''günlüğü'' ibaresinden önce gelecek şekilde ''TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenerek, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8386, Karar No: 2007/11760, Tarih: 28.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8386 E.  ,  2007/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğe dayalı olarak başlatılan takipte ipotek veren 3.kişi şikayetinde; takip yapan alacaklının ipoteğin tesisine ilişkin kredide müşterek ve müteselsil kefil olduğunu bu ipoteği temlik almasının mümkün olmadığını buna dayalı olarak takip yapamayacağını takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece istem alacaklının takipte bulunmasına yasal bir engel bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Takip konusu ipotek borçlu .. Kırtasiye Giyim Maden Ürünleri ve Matbaacılık Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Palaz ve İsmail Palaz’ın T.İş Bankası AŞ’den açılmış ve açılacak kredilerin teminatını teşkil etmek üzere İş Bankası lehine 80.000.000.000 TL bedelle taşınmaz maliki ... Palaz tarafından verildiği görülmüştür.

Takip konusu ipotek borçlu .. Kırtasiye Giyim Maden Ürünleri ve Matbaacılık Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Palaz ve İsmail Palaz’ın T.İş Bankası AŞ’den açılmış ve açılacak kredilerin teminatını teşkil etmek üzere İş Bankası lehine 80.000.000.000 TL bedelle taşınmaz maliki ... Palaz tarafından verildiği görülmüştür.

Takip alacaklısı olan A. D.. takip konusu ipoteğin kredi sözleşmesi kefili olup, bu ipoteği İş Bankası’ndan kefili olduğu kredi sözleşmesine konu borcun 63.798,38 YTL’sini ödemek suretiyle noterde düzenlenen 21.12.2005 tarihli temlik sözleşmesi ile devraldığı anlaşılmıştır. İş Bankası kredi alacağına ilişkin olarak kredi borçlularına ve ipotek verene (dolayısı ile A. D..’ye de) 23.11.2005 tarihinde hesap kat ihtarı göndermiş ve hesabın 61.665,12 YTL olduğu ve ödenmesi istendiği belirtilmiştir. Görüldüğü gibi takip alacaklısı ihtardan sonra kendisinin de müteselsilen sorumlu olduğu borca ilişkin ödeme yaparak ipoteği temliken almıştır. İpotek, alacaklının alacağını, bir taşınmazın değeri ve değer parçası ile teminat altına alır. Yalnızca bir kişisel alacağı teminat altına aldığından teminat altına aldığı alacağa bağlı bir haktır. Alacak miktarı azılırsa ipotekli taşınmazın sorumluluğu da azalır. Alacak mevcut değilse tescil edilmiş ipotek alacaklıya herhangi bir güvence sağlamaz. Dolayısı ile rehinli alacaklının rehin hakkını kullanabilmesi için kişisel alacağını ispat etmesi gerekir. Somut olayımızda takip alacaklısı A. D.. müteselsil kefili olduğu borcu ödeyerek yani bu borcu ifa ederek borcun teminatı olan ipotek hakkını temlik almıştır. Bu ödediği borç da kendisinin de müteselsil sorumluluğu vardır. Bu sorumluluk miktarı saptanmadan temlik aldığı alacağın tamamı üzerinden takip yapması mümkün değildir. Zira, bu durumda takip alacaklısı sorumlu olduğu müteselsil borçlu konumundan alacaklı konuma geçmiş olmaktadır ve böylece kendisinin sorumlu olduğu borçtan kurtulmuş olmaktadır ki bu yasal olarak mümkün değildir. Alacaklının müteselsil borçlu sıfatı ile sorumlu olduğu miktarın saptanması yargılamayı gerektirir. Bu yargılama dar yetkili icra mahkemesinde yapılamaz. Mahkemece işin halli yargılamayı gerektirdiğinden şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar vermek gerekirken aksine düşünce ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13299, Karar No: 2019/8828, Tarih: 09.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/13299 E.  ,  2019/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 16.09.2014 tarihli haciz esnasında borçluya ait malların haczedildiğini, davalı üçüncü kişinin borçlunun eşi olup istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırmak kastı ile muvazaalı olarak öne sürüldüğünü belirterek, davanın kabulü ile istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; haciz adresi işyerinin üçüncü kişiye ait olup borçlu ile ilgisinin olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

1. Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın üçüncü kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır. İstihkak iddiası, tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi veya gerçek kişiyi temsil yetkisi olmayan kişinin yaptığı iddia, geçerli bir istihkak iddiası sayılmaz.

Somut olayda, dava konusu 16.09.2014 tarihli haciz esnasında borçlu ya da üçüncü kişinin hazır olmadığı, borçlunun kardeşinin hazirun olarak tutanakta imzası bulunduğu haciz adresindeki vergi levhasının üçüncü kişi adına olduğunun tespiti üzerine alacaklı vekilinin malların borçluya ait olduğunu beyan ettiği,davalı üçüncü kişi tarafından hacizden itibaren İİK’nin 96/3. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde yapılmış bir istihkak iddiasının bulunmadığı, bilahare 25.11.2014 tarihinde alacaklı vekili tarafından mahcuzların satışının istendiği, 27.11.2014 tarihinde İcra Müdürlüğünce İİK’nin 99. maddesi uyarınca alacaklı tarafa dava açmak üzere süre verilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

O halde, üçüncü kişi tarafından süresi içinde ileri sürülen geçerli bir istihkak iddiasının bulunmadığı, bu nedenle davacı alacaklının İİK’nin 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, Mahkemece 6100 sayılı HMK'nin 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre davacı alacaklı vekilinin esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesi gerekli görülmemiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre davacı alacaklı vekilinin esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine YER OLMADIĞINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23117, Karar No: 2015/31080, Tarih: 19.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23117 E.  ,  2015/31080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/70989

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/321 (E) ve 2011/797 (K)

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık

I-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçu yönünden verilen hükümlere ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi, ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen hükme ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak:

1-Türk Ticaret Kanunu uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan "tanzim yerinin" bulunmaması halinde senedin özel belge niteliğinde olacağı, dosyada fotokopisi bulunan suça konu bonolarda açıkça düzenleme yeri belirtilmediği, senedi düzenleyenin ismi yanında "... Mah. ... sok. 13/9" biçiminde gösterilen adresin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde anlaşılabilir bir idari birim adına ifade etmediği anlaşıldığından, suça konu senedin bono vasfını haiz olmayıp, özel belge niteliğinde olduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2-Suça konu sahte belgeleri farklı zamanlarda düzenlendiği tespit edilemeyen olayda: 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suçun gerçekleşmeyeceği gözetilmeden, TCK'nun 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kabule göre de; Ceza tayininde 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca arttırım neticesinde 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası ile 3 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği,

Yasaya aykırı, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15126, Karar No: 2016/2339, Tarih: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/15126 E.  ,  2016/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Tarihi : 17.03.2015

Dava, sigorta başlangıcı tarihinin belirlenmesi ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10739, Karar No: 2022/2441, Tarih: 29.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10739 E.  ,  2022/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki tırla gündüzün meskun mahaldeki 16 metre genişliğindeki bölünmüş toplam dört şeritli ıslak zeminli yolda yağışlı havada seyri sırasında kaza mahalli olan iniş eğimli mevkiye geldiğinde frene basması sonucu aracının kaydığı ve direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yönden gelen araçların seyir yönüne geçip karşı istikametten seyretmekte olan minibüse çarpması neticesinde dördü basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, birisi ise hayati fonksiyonlarına etkisi 3. derece kırık olacak şekilde toplam beş kişinin yaralanmasına zemin ve havanın durumunu dikkate alarak teyakkuz halinde seyrini sürdürmesi gerekirken bu hususa riayet etmemesi nedeniyle tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurlu olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4587, Karar No: 2018/1315, Tarih: 24.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4587 E.  ,  2018/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun kısmi itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden kısmi itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davanın kabulüne, asıl alacak olan 12.600,00 TL üzerinden hesaplan % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının tahliyesine karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 01/08/2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 23/07/2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 yılı Ağustos, Eylül, Aralık, 2009 yılı Ocak, 2009 yılı Mart ayı ile 2010 yılı Ağustos ayı arasına ait ve 2011 yılı Haziran ayı ila 2014 yılı Haziran ayı arasına ait toplam 12.600,00 TL kira ve 2.822,73 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile; alacaklının 3.000,00 TL borcunun kaldığını bildiği halde 12.600,00 TL üzerinden takip başlattığını belirterek borca kısmi itiraz etmiştir.

Davalı borçlunun yargılama aşamasında ibraz ettiği 31/08/2012 tarihli “Anlaşma Senedi ” başlıklı adi yazılı belgede; kira borcunun toplam 3.000,00 TL olduğu bu borcun dava dışı ...’a 30/12/2012, 30/01/2013, 30/03/2013 tarihlerinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu belge alacağın temliki mahiyetindedir. Mahkemece, bu belge ile ilgili davacının beyanı alınarak belge üzerinde durulmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir.

Öte yandan: 6100 sayılı HMK'nun ''Taleple Bağlılık İlkesi'' başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasında; ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir'' hükmü düzenlenmiştir. Davacı alacaklı, dava dilekçesinde davalının kısmi itirazının kaldırılması ve 9.600,00 TL asıl alacağın %40 ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de talep aşılarak ve borca kısmi itiraz edildiği gözardı edilerek.12.600,00 TL üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10609, Karar No: 2014/11551, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10609 E.  ,  2014/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 13.10.1988 tarih ve 191 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tesciline karar verilen... ili,... ilçesi, ...mahallesi,... ada, 42 sayılı parselde bulunan binanın bulunduğu arazinin bitişiğindeki arazi sahiplerinin sanıklar olduğu, her ne kadar sanıkların davaya konu tescilli taşınmazın kendiliğinden yıkılması nedeniyle bahçelerindeki enkazı iş makinesi ile bahçelerinden çıkartıp, tescilli taşınmazın bulunduğu araziye bıraktırmaları nedeniyle ilgili Koruma Bölge Kurulu'nca suç duyurusunda bulunulmuş ve haklarında 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan dava açılmış ise de, dosya kapsamında bulunan davaya konu tescilli yapının yıkılmasından önce ve sonraki resimlerinin incelenmesi ile tescilli yapının durumunun oldukça kötü ve bakımsız olduğu, zamanla da kendiliğinden yıkılmaya ve çökmeye başladığı, bu durumun çevre açısından da tehlike arz etmeye başladığı ve ....Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğünce 06.04.2010 ve 09.02.2011 tarihli raporlarla da tespit edildiği, ayrıca sanıklar tarafından ... Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu'na hitaben yazılan 05.04.2011 tarihli dilekçede tescilli yapının kendiliğinden yıkılmaya başlanıp bir enkaza dönüştüğünün ve tehlike yarattığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle zaman içinde bakımsızlıktan kendiliğinden yıkılan tescilli yapının enkazını iş makinesi marifetiyle arazilerinden çıkartan sanıkların üzerine atılabilecek bir suç unsurunun bulunmadığı ve sanıklarda suç kastının olmadığı ve mahkemece beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.