muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14583, Karar No: 2023/26325, Tarih: 26.12.2023

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, 5271 sayıl Kanun'un “Soruşturma” başlıklı ikinc kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin üçüncü fıkrasında; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İnceleme konusu dosyada; 27.07.2022 günü yaşanan tartışma sebebiyle şüpheli hakkında, şikâyetçi olan kızı ...'a karşı üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair kamu davası açmaya yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan itiraz mercii tarafından reddedilmiş ise de; dosya içerisinde mevcut olan CD deki ses kayıtlarına ilişkin 29.07.2022 tarihli ses çözümleme tutanağı içeriğine göre şüphelinin, şikâyetçi kızına karşı "it oğlu it" şeklinde söz söylediğinin tespit edilmesi nazara alındığında, hakaret iddiasına dair kamu davası açmak için yeterli delilin mevcut olduğu, söz konusu suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmek üzere itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Akşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.01.2023 tarihli ve 2023/10 Değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7279, Karar No: 2015/6041, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7279 E.  ,  2015/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.01.2014 tarih 2013/345 E. - 2014/46 K. sayılı ilâmı ile kısıtlı ... kısıtlanmış ve eşi ... kendisine vasi olarak atanmıştır. Mahkemenin 13.05.2014 tarihli ek kararı ile vasi ...'in vasilik görevine son verilmiş, kısıtlıya abisi ... vasi olarak atanmıştır. Vasi, 08.01.2015 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince 08.01.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının vasisi ile birlikte, ''....'' adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının mernis adresinin "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412/1 uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosya kapsamından, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan ..... Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine verilmiş bir karar bulunduğuna ve kısıtlının güncel mernis adresi de “.....” olduğuna göre .... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan çekildikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve yine Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın .... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9162, Karar No: 2016/1661, Tarih: 11.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9162 E.  ,  2016/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde marketin dışına bisikletini kilitleyerek bırakan mağdurun bir süre sonra marketten çıktığında kendisine ait bisikleti suça sürüklenen çocuklar ve kimliği tespit edilemeyen bir şahsın beraberlerinde götürdüğünü gördüğü, korktuğu için müdahale edemediği fakat şahısları camisine kadar takip ettiği, bu esnada da annesi olan tanık .'i aradığı, mağdurun annesini beklerken kimliği tespit edilemeyen şahsın bisiklete binerek olay yerinden uzaklaştığı, annesi gelince suça sürüklenen çocukları yakalayıp kolluk görevlilerine teslim ettiklerinin tüm dosya kapsamıyla sabit olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların yüklenen hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15597, Karar No: 2012/30389, Tarih: 22.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/15597 E.  ,  2012/30389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın önce müştekinin görümcesi olan ... isimli kişiye de dua okuyup üflediği iddia olunmakla, adı geçenin tanık olarak dinlenilerek sanığın üfürükçülük yapıp yapmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun tesbit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

677 sayılı yasaya aykırılıktan açılan davada, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki ...`ün müdahilliğine ve lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5190, Karar No: 2015/6268, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5190 E.  ,  2015/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.02.2014 tarihi itibariyle yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı ... sigorta veya ... yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler ... ... Kurumu aracılığıyla ilgili ülke ... ... kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.02.2014 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının 2013-2014 yılında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

4-Davacının 4/1-(a) bendi kapsamındaki “1001201307362” sayılı sigortalı sicil dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneği Kurumdan istenerek, davacının 02.07.2013- 08.07.2013 tarihleri arasında geçen 7 günlük 4/1-(a) bendi kapsamındaki sigortalı çalışması ile ilgili olarak herhangi bir iptal işlemi yapılıp yapılmadığı Kurumdan sorularak ve alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/490, Karar No: 2021/4167, Tarih: 21.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/490 E.  ,  2021/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14/01/2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 21/06/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21/06/2021 oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Dava, davacıların murisi Sami Köseoğlunun .... Mah. Eski 512 m2 yüzölçümlü 35 pafta, 255 ada, 42 parsel sayılı taşınmazda eski planda yolda kalması nedeniyle 15.07.1997 tasdik tarihli encümen kararıyla imar uygulamasında bedele dönüştürüldüğü ve şuyulandırma bedeli ödemesinin yapılmadığı ve dava konusu edilen yerde yapılan 22.09.2011 tarihli imar planı tadilatında dava konusu olan yerin konut alanına alındığı, sonrasında da 20.02.2014 tarih 447 sayılı Encümen Kararı ile 122.28 m2 lik yer yoldan ihdas edilerek 987 ada 37 parsel numarası ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tescil edildiği gerekçesiyle açılan tapu iptal tescil davasıdır.

Derece mahkemeleri davayı kabul etmiştir.

Bilindiği üzere, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Mülkiyet hakkı" kenar başlıklı 35. maddesinde; "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir.Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz." hükmü öngörülmüştür.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun "İmar mevzuatı uygulanan veya özel parselasyon yapılan yerler" kenar başlıklı 35. maddesi “…İmar mevzuatı gereğince düzenlemeye tabi tutulan parsellerden düzenleme ortaklık payı karşılığı olarak bir defaya mahsus alınan yol, yeşil saha ve bunun gibi kamu hizmet ve tesislerine ayrılan yerlerle, özel parselasyon sonunda malikinin muvafakati ile kamu hizmet ve tesisleri için ayrılmış bulunan yerler için eski malikleri tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamaz ve karşılığı istenemez…” şeklinde düzenlenmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun 13 üncü maddesi ise ', Özel hukuk kişilerinin mülkiyetinde olup uygulama imar planında düzenleme ortaklık payına konu kullanımlarda yer alan taşınmazlar;

a) Bu kullanımlardan umumi hizmetlere ayrılan alanlar öncelikle 18 inci maddeye göre arazi ve arsa düzenlemesi yapılarak,

b) 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında sırasıyla, ilgisine göre Hazine veya ilgili idarelerin mülkiyetindeki taşınmazlar ile trampa yapılmak veya satın alınmak suretiyle, ilgili kamu kurum ve kuruluşunca kamulaştırılarak kamu mülkiyetine geçirilir.

Düzenleme ortaklık payına konu kullanımlardan yol, meydan, ibadet yerleri, park ve çocuk bahçeleri hariç olmak üzere yapı yapılabilecek diğer alanlarda; alanların kamuya geçişi sağlanıncaya kadar maliklerinin talebi hâlinde ilgili kamu kuruluşunun uygun görüşü alınarak plandaki kullanım amacına uygun özel tesis yapılabilir.

Parsel maliklerinin hisselerini idareye hibe etmeleri veya bedelsiz devretmeleri durumunda, idare devir işlemlerini bedel almaksızın gerçekleştirmekle yükümlüdür. Bu işlemler için parsel maliklerinden hiçbir vergi, resim, harç, döner sermaye ücreti ve herhangi bir ad altında bedel alınmaz' hükümlerine yer verilmiştir.

İlk derece ve İstinaf mahkemesi, davalı idare tarafından yapılan imar değişikliği ile konut alanına dönüştürülen yer üzerinde eski malik davacıların hak sahibi olacağına gerekçe olarak öncesinde bedele dönüştürüldüğü ve bedelinin de ödenmediği gerekçesine dayanmıştır.

Öncelikle davacılar tarafından belediye tarafından yapılan imar uygulaması aleyhine açılan bir idari yargı davası bulunmamaktadır. İmar uygulaması ayaktadır. Buna rağmen adeta imar uygulamasını tadil edecek şekilde eldeki davada karar verilmesi mümkün değildir.

Diğer yandan, davacıların dönüştürülen bedeli almadıkları iddiası olsa olsa kamulaştırma davasının konusu olabilir, bu iddia eldeki davanın kabulü için gerekçe olamaz.

Hukuk güvenliği ilkesi sadece kişilere değil kurumlara da himaye sağlar.

İdare tarafından usulen tesis edilen ve tarafların hakkına razı olduğu işlemler tüketildikten yıllar sonra idarenin takdir hakkını kısıtlamak için yasal bir dayanak olmadığı halde ve yeni uyuşmazlıkları çıkaracak şekilde yeni yorumlar kabul edilemez.

Devletlerin, mülkiyetin kamu yararına uygun olarak kullanılmasını düzenlemek veya vergilerin ya da başka katkıların veya para cezalarının ödenmesini sağlamak için gerekli gördükleri yasaları uygulama konusunda sahip oldukları hakka halel getirilemez.

Davacıların taleplerinin, gerek İmar Kanununun 13. maddesi ve gerek Kamulaştırma Kanununun 35. maddesine göre dinlenemeyeceği açıktır. Ortada imar uygulaması ile bedele dönüştürülen bir yer hakkında yasada açıkça istenemeyeceği hükmüne karşın davanın kabulü mümkün değildir.

Davacıların taleplerinin, gerek İmar Kanununun 13. maddesi ve gerek Kamulaştırma Kanununun 35. maddesine göre dinlenemeyeceği açıktır. Ortada imar uygulaması ile bedele dönüştürülen bir yer hakkında yasada açıkça istenemeyeceği hükmüne karşın davanın kabulü mümkün değildir.

Avrupha İnsan Hakların Mahkemesinin kararları ve yine bireysel başvuru yoluyla Anayasa Mahkemesinin bir kısım benzer kararlarından hak ihlali kararı verildiği akla gelse dahi adı geçen kararlarda mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ilişkin vurgu "bedelsiz terk" yapıldığı yerler için geçerlidir. Eldeki dosyamızda ise, bir bedelsiz terk değil aksine şuyulandırma suretiyle bedele dönüştürülen bir pay vardır ve adı geçen uygulamalar ile bir benzerliği bulunmamaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 35. maddesi uyarınca, özel parselasyon sonucu malikinin muvafakatı ile kamu hizmet ve tesisleri için ayrılmış olan yerler hakkında eski malikler tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamaz. Bu yerlerin imar planlarının değiştirilmiş olması, eski maliklerine mülkiyet iddiasında bulunma hakkını vermez açık kanun hükmü karşısında davanın reddi gerekçesiyle bozma düşüncesinde olduğumuzdan değerli çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/4160, Karar No: 2017/9729, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4160 E.  ,  2017/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 22/11/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile; davacı adına kayıtlı olan ... ili,... ilçesi,... köyü ... ada 72 parsel sayılı 25848 m2 taşınmazın orman ile ilgisi olmadığı halde, 2013 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 24/10/2013 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1992 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazların 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da kısmen 2/B sahasında, kısmen de orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine “ 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine " sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının iadesine 21/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28058, Karar No: 2012/16183, Tarih: 05.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/28058 E.  ,  2012/16183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-O Yer C.Savcısı ...’nın temyiz başvurusunun incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra hükmü temyiz eden O Yer C. Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-O Yer C.Savcısı ...'ın sanık hakkında temyiz başvurusunun incelenmesinde;

1-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre O yer C. Savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 129/3.maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde,5271 sayılı CMK'nın 223/4.maddesi uyarınca doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanığa hapis cezası tayin edildikten sonra yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

-2-

Sanığın, hakaret suçundan, 5237 sayılı TCK’nun 125/1.maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi uyarınca hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.