muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13608, Karar No: 2013/752, Tarih: 23.01.2013

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özekes tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni ...da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davalının işlettiği taş ocağının 2010 yılı sonu itibariyle faaliyetine son verdiği dosya kapsamıyla sabit olduğuna göre davacının ıslah talebinde bulunduğu tarihte B.K.’nun 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir.

Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunduğundan ıslahla artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği görüşündeyim. 23/01/2013 Başkan

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1783, Karar No: 2016/1870, Tarih: 11.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1783 E.  ,  2016/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme ve bu suça yardım, tehdit

HÜKÜM : Sanık ... hakkında:

TCK.nun 82/1,a,b,d, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

Tehdit suçundan beraat.

Sanık ... hakkında:

TCK.nun 82/1,a,b,d, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

Sanıklar ... ve ... hakkında:

Nitelikli öldürmeye yardım suçundan beraat.

1- O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında tehdit, sanıklar... ve ... hakkında nitelikli öldürmeye yardım etme suçlarıyla sınırlı temyiz talebi gözetilerek inceleme yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin babaları olan maktul ...'yi birlikte nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, cezaları azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... (...) .... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme, sanık ... hakkında ise tehdit suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet Savcısının ... ve ...hakkında beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, TCK'nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, delil yetersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a- Sanıklar ... ve ...'ın babaları olan maktulü tasarlayarak öldürme eylemlerini TCK'nun 82/1-a-d maddesi kapsamında işledikleri, olayda ayrıca canavarca hisle hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı, öldürmeyi sağlamaya yönelik darbe sayısının bu mahiyette kabul edilemeyeceği gözetilmeden aynı maddenin "b" bendininde uygulanması ile,

b- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de;

b- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de;

Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan "TCK'nun 82/1-a-b-d" ibaresinin "TCK'nun 82-1-a-d" ve hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümleri ile beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 11.04.2016 tarihinde diğer yönlerden oybirliği ile, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden ise Üye ...'nin TCK'nun 39. maddesinin uygulanması gerektiğine dair karşıoyu ve oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15056, Karar No: 2015/12154, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/15056 E.  ,  2015/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar M.. Y.. ve G.. Ç.. ile davalılar E.. S.., H.. K.., A.. G.., Ş.. I.., T.. B.., N.. Ç.., D.. A.., R.. K.., E. S., M.. B.., O.. A.. ve Y.. A.. arasındaki dava hakkında Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.02.2013 gün ve 2009/61 - 2013/124 sayılı hüküm dairemizin 23.03.2015 gün ve 2013/15936 – 2015/4626 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar Ş.. I.. ve A.. G.. vekilleri ile T.. B.., N.. Ç.. ve R.. K.. tarafından ayrı ayrı kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalı R.. K.. hükmü temyiz etmediği ve aleyhine yeni bir durum yaratılmadığından karar düzeltme dilekçesinin (isteğinin) REDDİNE,

2-Ş.. I.. ve A.. G.. vekilleri ile T.. B.. ve N.. Ç..'un karar düzeltme itirazlarına gelince; Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00'er TL para cezasının davalılar Ş.. I.., A.. G.., T.. B.., N.. Ç.. ve R.. K..'tan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 230,40 TL tashihi karar peşin harcının davalılar Ş.. I.., A.. G.., T.. B.., N.. Ç.. ve R.. K..'a iadesine 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10109, Karar No: 2019/10750, Tarih: 17.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10109 E.  ,  2019/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarih, 2015/18 Esas ve 2015/159 sayılı kararının 05/05/2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine mezkûr karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21/05/2019 tarihli ve 94660652-105-37-3138-2019-KYB sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 27/05/2019 tarihli ve 2019/56460 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İstem yazısında;

“Sanığın 24/11/2014 tarihinde BİM isimli marketten, 01/12/2014 tarihli Değer Tespit Tutanağı'na göre toplam değeri 13,50 Türk lirası olan 2 adet halka sucuk ile değeri 9,95 Tük lirası olan 1 adet traş bıçağının bedelini ödemeden ayrıldığı somut olayda, hırsızlanan malın değerinin azlığı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması veya ceza verilmekten vazgeçilmesi hususlarının tartışılmamış olmasında isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/05/2019 gün ve 94660652-105-37-3138-2019-KYB sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/05/2019 gün ve 94660652-105-37-3138-2019-KYB sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 tarihli ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

İnceleme konusu somut olayda:

BİM isimli marketten toplam değeri 24,45 TL olan 1 adet tıraş bıçağı ile 2 adet Dağhan marka sucuğu çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ VE KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği ihbarnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenle yerinde görüldüğünden, İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarih, 2015/18 Esas ve 2015/159 Karar sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 309/4-b maddesi uyarınca bozma sebeplerine ilişkin müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10292, Karar No: 2015/1369, Tarih: 05.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/10292 E.  ,  2015/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlat edinmeye karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, evlat edinme isteğine ilişkindir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca vekil açıkça yetki verilmemiş ve hangileri hakkında yetki verildiği açıklanmadıkça kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez. Davacılar vekilinden evlat edinme davasına ilişkin özel yetki içeren vekaletnamenin temini ile dosya içerisine alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7112, Karar No: 2019/18713, Tarih: 04.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7112 E.  ,  2019/18713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, katılanın iş yerinin giriş kapısının asma kilidinin tespit edilemeyen şekilde açılarak iş yerine girildikten sonra iş yeri içerisindeki çelik kasanın çalındığı ve olay yerinden farklı bir yerde çelik kasanın kilidi kırılarak içerisindeki para, çek ve senetlerin alındıktan sonra çelik kasanın atıldığı, iş yeri giriş kapısı ve yazıhane kapısının kilitlerinde herhangi bir zarar tespitinin bulunmadığı, sadece iş yeri içerisinden çalınan çelik kasanın zarar gördüğünün anlaşıldığı olayda, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2836, Karar No: 2014/12753, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2836 E.  ,  2014/12753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğundan verilen hükmün 22.04.2011 tarihinde tebliğ edildiği, sonradan vekâletname verdiği müdafiin CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 27.07.2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24020, Karar No: 2021/18397, Tarih: 29.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/24020 E.  ,  2021/18397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Sanık ... hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iddianamesiyle nitelikli yağma suçlamasıyla açılan kamu davası sonucunda Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.04.2021 tarih, 2021/92 Esas ve 2021/235 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-d maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükme yönelik sanık müdafiinin lehe istinaf başvusu üzerine üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 09.06.2021 tarih, 2021/1269 esas ve 2021/1248 karar sayılı kararı ile “İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine” karar verildiği, anılan hükme yönelik sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği,

Dairemizin 04.10.2021 tarih, 2021/21736 esas ve 2021/14730 karar sayılı ilamı ile “TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2.) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur.

Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında ... geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, T.C Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suça konu paranın 200.00 TL miktarında olması ve suç tarihi olan 21.11.2020 itibariyle paranın satın alma gücü ve ekonomik koşullar birlikte değerlendirildiğinde sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnaye uygun olarak BOZULMASINA” karar verilmiştir. Bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.10.2021 tarih, 6-2021/86137 itiraz sayılı yazısı ile “Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.