muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16957, Karar No: 2021/6413, Tarih: 07.10.2021

Mahkemece, rücuen tazminata konu işlemin yapıldığı esnada kamu görevlisi olarak istihdam edilen davalıların zarar doğurucu eylemi kamusal görevin yerine getirilmesi saiki ile işledikleri, dosya kapsamında 26/08/2019 tarihli bilirkişi raporunda davalıların zarara sebebiyet verilen işlem olan taşınmazın satışı esnasında orman tahdit alanı içerisinde kalıp kalmadığının araştırılmamasının hizmet kusuru değil kişisel kusur olduğu yönünde görüş

bildirseler de iş bu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli şekilde teferruatlı olmadığı, davalıların hiyerarşik düzen içinde görevlerini yerine getirirken doğrudan doğruya kendi şahıslarına isnat olunacak ve kişisel sorumluluklarına yol açacak şekilde belirgin bir salt kişisel kusur işlemedikleri ve hizmetten ayrılabilecek düzeyde kişisel kusur olmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 07/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12241, Karar No: 2021/2395, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12241 E.  ,  2021/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayyini istemine ilişkin olarak açılan davada ...2. Sulh Hukuk, ... 1. Sulh Hukuk ve İmranlı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, Uyap ortamından alınan nüfus kayıtlarına göre küçüğün mernis adresinin “... Mah. ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. ...1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine kayyım atanması talep edilen yaşı küçüğün mernis adresinin "... Mah. .../..." olduğu, ...Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. ... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kendisine kayyım atanmak istenen küçükler ... ve ...'ün UYAP sisteminden yapılan inceleme sonucunda mernis adresinin; "... Mah. .../..." olduğu, ikamet adreslerinin ise "... Köyü ... Mah. ..." olduğu, kollukça yapılan araştırmada şahısların ...'da belirtilen adreste oturmadıklarının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde “(1) Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nın 21. maddesinde “(1) Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.Somut olayda, mahkemelerce verilen yetkisizlik kararı kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin davaya bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosya... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, ...Sulh Hukuk Mahkemesince ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek bu kararında kesinleşmesi üzerine dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir. Oysa ki, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında görevli olduğu belirtilen ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesininde ...Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yerinin belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4564, Karar No: 2015/4576, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4564 E.  ,  2015/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/20062, Karar No: 2009/2363, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20062 E.  ,  2009/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (Alacaklı) ile davalı (3.Kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre,davalı 3.kişinin tüm, davacı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Uyuşmazlık Alacaklının İİK'nun 99 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı 3.Kişinin istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

İstihkak davaları; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 11. maddesinin 4. fıkrası son cümlesi gereğince nispi avukatlık ücretine tabidir. Davacı alacaklının davası kabul edildiğine göre alacak miktarı ile haczedilen malların değerinden hangisi az ise, onun üzerinden davacı alacaklı yararına nispi avukatlık ücretine hükmedilmesi ve gerekirken, 88,32.- YTL avukatlık ücretine hükmedilmesi; ayrıca istihkak davasının kabulüne karar verildiğine göre, yine alacak tutarı ile haczedilen malın değerinden hangisi az ise, o değer üzerinden %o 54 oranında karar harcı alınması gerekirken eksik harca hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 4. fıkrası silinerek, yerine “Takip konusu alacak miktarından daha az olan hacizli malların değeri (7.360,00.-YTL ) üzerinden alınması gereken 397,44.-YTL ilam harcından peşin alınan 107,40.-YTL’nin indirimi ile kalan 290,04.-YTL ilam harcının davalı 3.kişiden tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 5.fıkrası silinerek, yerine “Takip konusu alacak miktarından daha az olan hacizli malların değeri (7.360,00.-YTL ) üzerinden 883,20.-YTL nispi avukatlık ücretinin davalı 3.Kişiden alınarak davacı alacaklıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15898, Karar No: 2012/20121, Tarih: 13.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/15898 E.  ,  2012/20121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Eylemin, birden fazla kişi birlikte, silahla ve işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesinin (a) ve(c) bendi ile birlikte (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki "hafif veya "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıklar tarafından yakınandan miktar belirtilmeksizin para istendiği anlaşılmakla, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerlerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerlerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15541, Karar No: 2023/6814, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15541 E.  ,  2023/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/449 E., 2016/99 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2014/449 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ... ve ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin fiili livata iddialarının doktor raporuyla doğrulanmadığına, tanık Sibel’in beyanında da belirtildiği üzere katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuk ...’ya arkadaşlık teklif ettiğine, katılan mağdurenin iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk ...’nin eve gelen kızın katılan mağdure olduğunu bilmediğine, suça sürüklenen çocuk ...’nın bakkaldan 5-10 dk içinde döndüğüne yönelik ifadesinin tanık ... tarafından da doğrulandığına, bu kadar kısa süre içerisinde katılan mağdurenin anlatımındaki eylemlerin gerçekleşemeyeceğine, katılan mağdurenin iddialarının tanık Handan tarafından doğrulanmadığına, ayrıca tanıkların anlatımına göre de katılan mağdurenin tanıklara da çelişkili anlatımlarda bulunduğuna, katılan mağdurenin uyuşturucu bağımlısı ve sorunlu ... duyulmayan biri olduğunun kendi ifadeleri ve tanık anlatımlarından anlaşıldığına, ayrıca katılan mağdurenin yaşı konusunda şüphe olduğuna, 18 yaşından küçük olduğunun kesin bir şekilde ortaya konulmadığına, Mahkemece bu hususun yeterince araştırılmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesince dava açılmış olmasına rağmen Mahkemece aynı Kanun’un 37 nci maddesince cezalandırılmasına karar verildiğine ancak suça sürüklenen çocuğun iştirak ve yardım etme iradesi olmadığına, katılan mağdurenin beyanlarının tanık ifadeleriyle de doğrulanmadığına, suça sürüklenen çocuk ...'nın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece katılan mağdure beyanı, suça sürüklenen çocukların savunmaları, tanık anlatımları, doktor raporu, sosyal inceleme raporları ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler hep birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuk ... ile katılan mağdurenin internet ortamında tanıştıkları, Temmuz 2014 de birlikte aldıkları uyuşturucunun da etkisiyle katılan mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri, olay tarihinde katılan mağdurenin 16 yaşında olduğu, daha sonra tarafların ayrıldıkları, katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuk ... ile tanışıp görüşmeye başladığı, Eylül 2014 de suça sürüklenen çocuk ...'nın katılan mağdureyi ...'nin evine götürdüğü ve işinin olduğunu söyleyip evden ayrıldığı suça sürüklenen çocuk ...'nin katılan mağdureye zorla sürtünmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ...'nın katılan mağdureyi suça sürüklenen çocuk ...'nin evine götürerek cinsel istismar eylemine bu şekilde katıldığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocukların çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerim suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/449 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4199, Karar No: 2021/531, Tarih: 02.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/4199 E.  ,  2021/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ..., .., ... ve ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat mazbatasına dosyada rastlanamamış, PTT sorgu evrakından adı geçen davalılara Tebligat Kanununun 21. maddesine göre ve aynı konuttaki bazı yakınlarına tebliğ yapıldığı anlaşılmış ise de tebligatların içerikleri ve usulüne uygun yapılıp yapılmadıkları anlaşılamamıştır. Mahkemece; PTT Genel Müdürlüğünden sorulmak suretiyle, tebliğ mazbatalarının temini ile tebligatın şeklinin tespit edilmesi, adı geçen davalılara gerekçeli kararın usule aykırı olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması veya tebliğ mazbatalarının temin edilememesi durumunda davalılar davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 02.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/542, Karar No: 2020/9684, Tarih: 18.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/542 E.  ,  2020/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Düşme, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Gümrük İdaresi’ne gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın Gümrük İdaresi tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3320, Karar No: 2021/2777, Tarih: 18.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3320 E.  ,  2021/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Nakliyat Demir Çelik Tekstil Turizm San. Tic. Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun dosyaya getirtilmesi, şirket yetkilisi hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

2-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyicinin yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.