muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6557, Karar No: 2023/7590, Tarih: 06.07.2023

2.Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde özetle: Apartman yöneticiliği ile davacı arasında herhangi bir iş (kapıcılık) sözleşmesinin olmadığını, Apartman Yönetim Kurulu’nun 28.09.2011 tarihli kararı ile kapıcı dairesinin kiraya verilmesi ile alınan kira tutarının binanın ortak giderlerinde kullanılması kararı alınmış ve 30.09.2011 tarihinde muris davacı ... ile yıllık 2.400 TL bedelli kira sözleşmesinin imzalandığını, bu doğrultuda davacı, 28.09.2011 tarihli Apartman Yönetim Kurulu kararı gereğince hiçbir iş yaptırılmaksızın kapıcı dairesinde kira karşılığı ödeyerek oturduğunu, davacı merhumun davalı apartmanda kapıcı olarak çalışmasının mümkün olmadığını, davacı merhumun komşu apartmanlarda gündelik temizliğe gidip çocuk bakıcılığı işiyle uğraşan bir kişi olduğunu, davacının, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi’nde uzun süre yatılı kalarak kemoterapi gördüğü ve Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde de tedaviler aldığını, sağlık durumunun çalışmaya elverişli olmadığını, kanser tedavisi devam eden ağır hasta ve sürekli hastanede kalan bir kimsenin, aynı dönemde aralıksız olarak kapıcılık, bekçilik ve bahçıvanlık yaptığını iddia etmek, gerçek olmadığı gibi hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, haksız ve kötüniyetli açılan bu davanın, davacının davalı apartmanda işçi olarak bir çalışmasının bulunmaması sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiği halde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, Yerel Mahkeme tarafından, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkilerin olduğunu, tarafların talebi olmadığı halde yasaya aykırı olarak, Hakimin resen tavzih kararı yazması kanunun emredici hükmüne aykırı olduğu, dosya kapsamındaki bütün deliller incelendiğinde davacıların davasını ispatlayamadığı, dosyada dinlenmiş olan tanıkların hiç biri davacıların murisinin çalışma dönemlerine ilişkin olarak YHGK kararına uygun şekilde beyanda bulunmamış ve çelişkili ve kuşkulu bir durum oluşmuş olmasına rağmen Yerel Mahkeme bilirkişi görevlendirmeksizin, zorlama bir hesaplama ile, hukuka aykırı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verdiğini, davacıların murisi iddia edilen tarihte kesintisiz ve 5510 sayılı Kanun'a uygun şekilde çalıştığına ve bu çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olduğuna ilişkin olarak davasını ispat edemediklerini, tüm bu sebeplerden dolayı yerel mahkeme tarafından verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Fer'i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde özetle: Yerel mahkemece "Davacının 03.12.2012 - 04.08.2015 tarihleri arasında davalı apartmanda aylık 9'ar gün kesintisiz olarak kapıcı konumunda çalıştığının tespitine, "ek kararında" davacılar murisi ... 'nun 03.12.2012 - 04.08.2015 tarihleri arasında davalı apartmanda her ay aylık 9'ar gün kesintisiz olarak kapıcı konumunda çalıştığının tespitine," dair karar verildiği, ancak bu kararın gerçeği yansıtmadığını, davacının bu tarihlerde diğer davalı iş yerinde çalıştığının ispatına yönelik olarak dosyada Yargıtay tarafından aranan nitelikte tanık anlatımlarının bulunmadığını, dosyada dinlenen tanıklarının hiçbirisi bordro tanığı veya komşu işyeri çalışanının olmadığını, davacı tanıklarının beyanlarında davacının ne zaman işe başladığını veya işten ayrıldığı hususunda net olarak ifade edilemedikleri, davacı tanıklarının ifadeleri kamu düzenini de ilgilendiren bu tür hizmetin tespiti için yeterli olmadığı, Yerel Mahkemece bordro tanığı olmayan soyut tanık anlatımlarına itibar edilerek hüküm kurulmasının yasalara aykırı olduğunu, tüm bu sebeplerden dolayı yerel mahkeme tarafından verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı işveren ve feri müdahil Kurum vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemenin, gerekçeli karar başlığında Kurumun feri müdahil olarak gösterilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasında davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinden davalı sıfatıyla sorumlu tutulması; yine davalı işveren lehine takdir edilen vekalet ücretinin davacıdan alınması suretiyle işbu davalı işverene verilmesi gerekirken davalı sıfatıyla SGK 'na verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm , davalı ve feri müdahil vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm , davalı ve feri müdahil vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

a) İlk Derece Mahkemesi kararının 7 numaralı bendinin silinerek yerine "Davacı lehine takdir edilen 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine",

b) İlk Derece Mahkemesi kararının 8 numaralı bendinin silinerek yerine "Davalı lehine takdir edilen 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Apartman Yöneticiliğine verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8461, Karar No: 2021/217, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8461 E.  ,  2021/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3751, Karar No: 2024/4903, Tarih: 16.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3751 E.  ,  2024/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2364 E., 2023/2120 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/344 E., 2023/324 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan taraflar arasında imzalanan protokole aykırılık nedeniyle tazminat davasında, tanıtım kataloglarında B Blokta bulunan taşınmazlara ilişkin normal kat planının olduğu, dubleks dairelere ilişkin kat planı bulunmadığı, B Blok tadilat projesinin 18/09/2018 tarihinde yapıldığı, protokolün 27/02/2019 tarihinde yapıldığı, protokol tarihinde arsa payının belirli olduğu, B blokta yer alan 29 no.lu, 31 no.lu ve 32 no.lu olan yedinci katta yer alan diğer dubleks dairelerin de tamamının arsa payının 130000/11161600 olduğu ve dava konusu taşınmaz ile eşit olduğu, protokolde özel olarak belirli bir arsa payı belirtilmediği, B blokta bulunan taşınmazın yalnızca B blokta bulunan taşınmazlarla mukayese edilebileceği gerekçesiyle, davacının arsa payına yönelik talebinin reddine; taşınmazın imara uygun hale getirilmesine ilişkin bedelin 10.290,77 Türk Lirası olduğu ve taraflar arasında imzalanan protokol gereği davalıların da müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle tazminat talebinin kabulüne dair karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı ve davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibariyle usulden reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; tadilat projesinin protokol tarihinden önce olduğu, B blokta yedinci katta yer alan diğer dubleks dairelerin de tamamının arsa payının aynı ve dava konusu taşınmaz ile eşit olduğu, protokolde özel olarak belirli bir miktar belirtmek suretiyle arsa payı belirtilmediği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14191, Karar No: 2013/12071, Tarih: 11.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14191 E.  ,  2013/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2012 tarih ve 2011/68-2012/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkette %15 hissesi bulunan müvekkilinin azınlık haklarına sahip olduğunu, 24.01.2011 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında müvekkili tarafından istenilen özel denetçi tayini talebinin oy çokluğu ile reddine karar verildiğini belirterek 2010 yılında şirketin iş merkezinden kira bedeli tahsil edilip edilmediği, çeşitli tarihlerde bankalardan alınan kredilerin kime verildiği, şirket ortaklarına veya başka kişilere verilip verilmediği hususlarının denetlenmesi amacıyla TTK m.348 kapsamında özel denetçi tayinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olağanüstü genel kurul toplantısında davacının yönetim kurulu üyeliğinden azline karar verildiğini, genel kurul tarafından özel denetçi tayin edilebilmesi için bu yönde genel kurul gündeminde bir madde bulunması gerektiğini, davacının davalı şirkette tek başına imza yetkisini haiz, hatta şirketten para çekebilecek kadar yetkili bir yönetim kurulu üyesi olduğunu, özel denetçi tayinini istediği bir takım konuların bizzat kendisi tarafından takip edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davadan önceki son genel kurul toplantısına kadar davacının davalı şirketin yönetim kurulunda görevli olduğu, davacının denetçi atanmasını istediği kira sözleşmelerinin davacı tarafça yapıldığı, bir kısım kira bedellerinin de davacının kendi verdiği hesaba yatırıldığı, özel denetçi atanması hükümlerinin amacının azlığın hakkını korumak olduğu, 24.01.2011 tarihine kadar Yönetim Kurulunda münferit yetkili bulunan davacının çoğunluk tarafından usulsüz işlemler yapılarak zarara uğratılmasından sözedilemeyeceği, işlemleri bilen şirketi de fiilen idare eden, pek çok kira sözleşmelerini imzalayan, şahsi hesabına ödemeler alan davacının zarara uğrayan azınlık olarak kabul edilemeyeceği, şirketi yatırım aşamasında finanse eden ortağın daha sonra usulsüzlük yaptığı iddiasıyla özel denetçi atanmasına ilişkin istemin bir nevi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, somut uyuşmazlıkta şirketin borca batık bulunup bulunmadığının incelenmesine gerek bulunmadığı, davacının denetçi atanmasını istediği kredilerin şirketin kayıtlarına intikal ettirildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22014, Karar No: 2015/20822, Tarih: 30.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22014 E.  ,  2015/20822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gölbaşı (Adıyaman)1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 29.05.2014

No : 2004/688-2014/202

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum avukatı ve davalılar D.. T.., F.. Ç.., Y.. Ç.., B.. Ç.., D.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz edenlerin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkeme kararlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinin (b) bendinde tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri”ni içermesi gerekir.

Eldeki dosya ile birleşen Gölbaşı/Adıyaman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2002/274 Esas 2006/107 Karar sayılı dosyasında davalı sıfatıyla husumet yöneltilen ve Dairemizin 03.03.2015 tarihli geri çevirme ilamı gereğince, 'davalı' sıfatı ile gıyabi hükmün tebliği sağlanan Ö.. Y..'ın karar başlığına yazılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Karar başlığına “Birleşen Davada Davalı : 8-Ö.. Y..- O. ve E. oğlu, 01.01.1975 doğumlu, ... Mah. ... sk. No:7 İç Kapı No:5 ..../Gaziantep” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan D.. T.., F.. Ç.., Y.. Ç.., B.. Ç.., D.. Ç..'dan alınmasına, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13278, Karar No: 2014/8620, Tarih: 30.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/13278 E.  ,  2014/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, sokakta kapıları kilitli halde olan aracın kapısını zarar vermeyecek bir şekilde açmak suretiyle otomobili çalması eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 491/2. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savumanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2428, Karar No: 2018/2687, Tarih: 17.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2428 E.  ,  2018/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, öze belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece, ayrı açılan ve yargılama esnasında birleşen iddianameler üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından beraat hükmü verildiği, katılanlar vekilinin de tüm hükümlere ilişkin temyizinin ardından, hazırlanan 07/09/2014 tarihli tebliğnamede, sanık hakkında sadece özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin görüşe yer verildiği, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin ise her hangi bir görüşe yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede görüşe yer verilmeyen nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin ek tebliğname düzenlenmesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11304, Karar No: 2006/14347, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11304 E.  ,  2006/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Tarsus 2. Sulh Hukuk ile Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlaması istenilen Hatun Bakış'ın Tarsus Barbaros Hayrettin Mah. 619. Sok. No: 23 adresinde kızı olan davacı ... ile birlikte olduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1924, Karar No: 2021/1117, Tarih: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1924 E.  ,  2021/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜMLER :1)Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyete dair; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2018 tarih ve 2017/63 Esas 2018/238 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 14/12/2018 gün ve 2018/1733 Esas 2018/1795 Karar Sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 14/12/2018 gün ve 2018/1733 Esas 2018/1795 Karar sayılı kararının sanık ve sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin verdiği 14/12/2018 gün ve 2018/1733 Esas 2018/1795 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın; bir gerekçeye dayanmayan, sanık müdafiinin; suçun sübutuna ve eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının kısıtlandığına ve sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın olay günü daha önceden tanımadığı ancak nedeni tespit edilemeyen bir sebeple tartıştığı, dosya içerisinde yer alan 16.12.2016 tarihli CD izleme tutanağında da sabit olduğu üzere katılan ...'nin baş ve ense kısmına elinde bulundurduğu tineri dökmek suretiyle 05/01/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre katılan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşıldığından sanığın eylemini yanıcı madde olan tiner ile gerçekleştirdiği olayda sanığın TCK'nin 82/1-b maddesinde düzenlenen canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı şekilde BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından CMK'nin 307/4. maddesi uyarınca sanığa verilen ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.