muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4240, Karar No: 2025/1985, Tarih: 12.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/4240 E.  ,  2025/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/496 E., 2024/327 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafinin temyiz istemini kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 20.03.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.

Katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye

Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf bozması üzerine verilen Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/505 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık .... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık .... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gazinantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2024/496 Esas, 2024/327 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan inceleme neticesinde suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanık ...'in suçunun sabit olduğuna, suçun tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiğine ve haksız tahrike ilişkindir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, sanık ...'in kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanık ...'in suçunun sabit olduğuna, suçun tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiğine ve haksız tahrike ilişkindir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, sanık ...'in kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmenin koşullarının oluşmadığı, sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun maktulü öldürme kararını önceden verdiklerine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararlarında sebat ettiklerine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, bu nedenle somut olayda tasarlamanın şartlarının gerçekleşmediği, maktulden yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının isabetli olduğu, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra sanığın 20.03.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi delaletiyle 298. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

B. Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gazinantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2024/496 Esas, 2024/327 Karar sayılı kararında katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6392, Karar No: 2012/3899, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6392 E.  ,  2012/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Arsa sahibi tarafından açılan davada ayıplı işler nedeniyle nefaset bedeli, eksik işler bedeli, gecikme tazminatı, nama ifaya ve yükleniciye ait iki bağımsız bölümün satışına izin verilmesi yüklenici tarafından açılan davada ise tapu iptâli ve tescil istenmiş, mahkemece asıl davada eksik işler bedeli, nefaset farkı ve gecikme tazminatına ilişkin istemlerin kabulüne, ifaya ve satışa izin istemlerinin reddine, birleşen davada ise asıl davada hüküm altına alınan bedellerinin ödenmesi kaydıyla tapu iptâli ve tescile karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddi gerekmiştir.

2-Birleşen dava, asıl davada hüküm altına alınan bedellerin davalı arsa sahibine ödenmesi koşuluyla kabul edilmiştir. Sözleşmenin 19 ve 21 ile teknik şartnamenin 23 ve 33. maddeleri uyarınca arsa sahibi dava konusu bağımsız bölümleri teminat olarak elde tutmak hak ve yetkisine sahiptir. Asıl davada arsa sahibinin eksik ve kusurlu işler bedeli ile kira tazminatı olarak 11.917,67 TL alacağı bulunduğu saptandığına göre, davanın açılmasına davacı ve birleşen dosyada davalı arsa sahibinin kusuru ile sebebiyet verdiğinden söz edilemez. Bu durumda arsa sahibinin birleşen davada harç, masraf ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken, yanılgıya düşülerek sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ve birleşen davada davalı arsa sahibi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrasının birleşen dava ile ilgili 2 nolu bendinin üçüncü paragrafının ikinci satırındaki “davalıdan” kelimesinin çıkarılarak yerine “davacı yükleniciden” kelimelerin, 4. paragrafındaki “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren davacı için hesaplanan 16.070,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin çıkartılarak yerine “Davacı yararına vekâlet ücreti tayin ve takdirine yer olmadığına” cümlesinin, 5. paragrafındaki “Davacı vekili tarafından sarf edilen 29,90 TL yargılama gideri ile 2.970,50 TL harç bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin çıkartılarak, yerine “Davacı tarafından yapılan masrafların üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...'a geri verilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15075, Karar No: 2013/2512, Tarih: 15.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15075 E.  ,  2013/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 16.12.2004'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23613, Karar No: 2014/13071, Tarih: 01.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23613 E.  ,  2014/13071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/213904

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2011/60 (E) ve 2012/735 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 23.01.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5968, Karar No: 2014/7714, Tarih: 21.08.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/5968 E.  ,  2014/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbire hükmedilmesine ilişkin yargılama sırasında;... Çocuk Mahkemesiyle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen... Çocuk Mahkemesinin 12/11/2013 gün ve 2013/23 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/08/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1359, Karar No: 2016/2724, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1359 E.  ,  2016/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacılardan ...'un eşi diğerlerinin babası olan ...'in, davalılardan ...'nın maliki ve sürücüsü olduğu, davalı ... şirketinin trafik sigorta poliçesini düzenlediği araçta seyir halinde iken meydana gelen kazada vefat ettiğini, davacıların manevi açıdan zarar gördüklerini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılardan eş ... için 20.000,00 TL, diğer davacı dört çocuk için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den, davacı ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 18/07/2013 kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, haksız fiilin meydana geldiği ... Mahkemelerinin ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olduğu ve kesin yetkili olduğu gerekçesiyle ... Nöbetçi Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin yetkili olduğu bildirilerek, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir”. Aynı Yasa'nın 7. maddesinde “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.” hükmü, 16. maddesinde de "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü düzenlenmiştir

6100 Sayılı HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp bir seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, mahkemece dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmeden tensiple verilmiştir. Davacılar, HMK’nin 16. maddesi gereğince kendi ikametgah mahkemesinde dava açarak seçimlik hakkını kullandığına göre, uyuşmazlığın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmeden tensiple verilmiştir. Davacılar, HMK’nin 16. maddesi gereğince kendi ikametgah mahkemesinde dava açarak seçimlik hakkını kullandığına göre, uyuşmazlığın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 03/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3615, Karar No: 2015/7441, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3615 E.  ,  2015/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... İli ... İlçesi ... Mahallesi 74 ada 41 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yukarımahalle Mahallesi 74 ada 41 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.03.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz, zeytin, erik, ayva, nar, şeftali, armut ve incirin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/106, Karar No: 2018/715, Tarih: 25.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/106 E.  ,  2018/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten alınan ....cinsi 350 adet elma fidesini kendisine ait araziye diktiğini, yetişmesi için ilaç ve gübreleme yaparak emek harcadığını ancak 300 tanesinin sahte çıktığını ve meyve veremeyecek özellikte olduğunu, davalının kendisine sahte fidan satması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek 5.000,00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.900,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.740,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı temyizi yönünden yapılan incelemede; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5,90 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 29,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8181, Karar No: 2013/2903, Tarih: 13.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8181 E.  ,  2013/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyoneti ile bölünmemiş, iki yönlü yolda seyrettiği ve kesintisiz düz çizği ile sollamanın yasak olduğu yerde önünde kendisi ile aynı yönde seyreden sepetli bir motorsikleti sollamaya geçtiği, ancak dikkatsizliği neticesi kamyonetinin ön sağ tarafı ile sollama esnasında motorsiklete arkadan çarparak bir kişinin ölümüne ve bir kişinin de ağır yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.