muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24249, Karar No: 2013/24044, Tarih: 12.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24249 E.  ,  2013/24044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye, Sanıklar ... ve ... hakkında ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...'e yönelik incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2- Gün adli para cezasının beher gün karşılığının 20 TL olarak belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230/2-c ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverilmeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1- "Karar tarihi Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 575,00 TL maktu ücreti vekaletin sanıklardan ayrı ayrı alırarak kendisini vekille temsil ettiren katılan idareye verilmesine, 575.00 TL vekalet ücretinin sanıklardan ayrı verilmesine" ilişkin kısmın, hüküm fıkrasından çıkarılması,

2- Gün adli para cezasının belirlenmesine ilişkin 3. bendeki "... 1 yıl 3 ay hapis ve..." ibaresinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK.nun 52/2.maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,

3-TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili kısmın hükümden çıkartılması, bunun yerine “TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın ( c ) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2.fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına”, ibaresinin yazılmasi ile diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ...'ya yönelik incelemeye gelince;

II- Sanıklar ... ve ...'ya yönelik incelemeye gelince;

1- Sanıklarda kaçak ve bandrolsüz muhtelif markalarda 6.068 karton sigara ele geçirildiği bu itibarla, eyleminin 5607 sayılı yasanın 3/5. maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları karşısında aynı zamanda 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesinde öngörülen suçları oluşturacağı cihetle, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca sanığın 4733 sayılı yasanın 03.04.2008 gün ve 5752 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ihtalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu gözetilmeden, sanıklara gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle 5271 sayılı CMUK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmolunması,

4- Gün adli para cezasının beher gün karşılığının 20 TL olarak belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230/2-c ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

5- 5237 sayılı TCK.nun 51/3-son maddesine göre cezası ertelenen sanıklar hakkındaki denetim süresinin, hükmolunan hapis cezasından az olmayacağının gözetilmemesi,

6- Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanıkların cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12/12/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8088, Karar No: 2021/10255, Tarih: 10.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8088 E.  ,  2021/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, aynı dosyada sanık ... hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2014/3213 numaralı iddianame ile TCK'nin 125/1-4 maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mahkemece sanığın eylemini, alt soyu olan oğluna karşı silahtan sayılan balta sapı ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi,

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2014 tarih 2014/7 Esas ve 2014/128 Karar sayılı mahkumiyet ilamının 16.04.2014 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır..." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak 21.03.2014 olan suç tarihinden sonra kesinleşen mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların da tekerrüre esas olmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezasının TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/480, Karar No: 2007/1782, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/480 E.  ,  2007/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İl Özel İdaresi’ne izafeten ... Valiliği ile davalı .... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.09.2005 gün ve 68-314 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki sözleşme temizlik ve güvenlik hizmetlerinin yapılmasını içermekte olup, hizmet sözleşmesi niteliğinde olduğundan, bu sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık sonucu verilen kararın temyiz incelemesini yapma görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın ilgili Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15197, Karar No: 2013/7021, Tarih: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15197 E.  ,  2013/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-e, 62/1, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle kendi beyanına göre de meskun mahalde 100 km hızla ve sağ şeritte seyrederken, önündeki aracın sol şeride geçmesiyle onun önünde yönetimindeki motosiklet ile seyreden katılana çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda tam kusurlu olduğunun oluşa uygun şekilde düzenlenen kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporu ile sabit olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki Adli Tıp Kurumundan kusur tespiti için yeniden rapor alınması yönünde bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin tüm, katılan vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın yaralanmasına ilişkin 02.02.2010 tarihli 1494 sayılı ön raporda kişide bulunan travmatik SAK, yaygın beyin ödemi. subdural hematom, serebral kanama olduğu, yaralanmanın, hayati tehlike oluşturduğu, basit olmayıp, kemik kırığı olduğu, uzuv ve duyu zaaf ya da tatili için 18 ay sonra rapor düzenlenebileceği yönünde görüş bildirildiği, katılan vekili tarafından da katılanın duyu kaybı yaşadığının iddia edilmesi karşısında duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması/yitirilmesi açısından değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7795, Karar No: 2007/7735, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7795 E.  ,  2007/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan buğday ürününün samanına ilişkin değerlendirme tarihi (2003 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve kg başına ortalama satış fiyatını içeren veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemiş olması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ürününün İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından bildirilen ortalama satış fiyatı yerine, Toprak Mahsulleri Ofis fiyatının alınmak suretiyle yüksek değer belirlenmesi,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kamulaştırma yoluyla irtifak ... kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) tespitinde, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (akaryakıt boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü

oranı, (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum sözkonusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda, davalılar adına kayıtlı olan arazi niteliğindeki 29500 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1732,93 m2'lik kısmında davacı idare lehine irtifak ... kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak ... kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının en fazla % 2 olması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre 2470 m2'si üzerinde TEK lehine daimi irtifak ... tesis edildiği anlaşılmış olup, bu durumdan kaynaklanan olumsuz etkinin taşınmazın değerinde düşüklüğe neden olması kaçınılmaz olduğu halde taşınmazın belirlenen değerinden makul bir oranda indirim yapması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan açıklanan hususlara uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan açıklanan hususlara uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28495, Karar No: 2013/20885, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28495 E.  ,  2013/20885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işyerinde sendika üyesi olanlarla olmayanlar arasında ayrım yapıldığını, kendisinin sendika üyesi olduğu için aldığı ücretten daha fazla vergi kesintisi yapıldığını ve bu nedenle eksik ödenen alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sendika ile işveren arasında Toplu İş Sözleşmesi olduğunu ve bu sözleşmede yer alan ücret maddesinin aynen uygulandığını, işçi ücretlerinde düşme değil aksine zam yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu 15. maddesine göre ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 79. maddesine göre yetkili mahkemenin Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'nün bulunduğu İzmir İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, "iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinin son cümlesi gereğince söz konusu düzenlemeyi geçersiz kılar. Bu düzenleme emredici bir kuraldır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda; işin yapıldığı yerin Karşıyaka olduğu anlaşılmaktadır. Dava yetkili mahkemede açılmıştır. İşin esasına girilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır.

Somut olayda; işin yapıldığı yerin Karşıyaka olduğu anlaşılmaktadır. Dava yetkili mahkemede açılmıştır. İşin esasına girilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15012, Karar No: 2020/20398, Tarih: 24.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/15012 E.  ,  2020/20398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerektiği, bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı; somut olayda sanığın trafik kuralı ihlali yaptığı için trafik polisleri tarafından durdurulduğu sırada Cumhuriyet Savcısı olan katılana ait kimliği kullanarak onun adına tutanak düzenlenmesine sebebiyet vermesi şeklindeki eyleminin TCK.nın 206. maddesinde tanımlanan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18917, Karar No: 2012/15874, Tarih: 11.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/18917 E.  ,  2012/15874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynetler yönünden 156 TL temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.11.06.2012(Pzt.)