muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5187, Karar No: 2024/8068, Tarih: 04.12.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın ceza sorumluluğu bulunmadığına, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Önceye dayalı aralarında husumet bulunmayan maktul ile sanığın yatılı bakım merkezinde aynı odada yaklaşık iki hafta kadar birlikte kaldıkları, olay tarihinde ise saat 20.30 civarında sanığın, maktulün tuvalet ışığını açık bıraktığı, görünür ve görünmez kişileri üzerlerine çekip sorumluluk almalarına sebep olduğundan bahisle, maktul kendisine karşı herhangi bir sözel veya fiziksel saldırıda bulunmamasına rağmen doğrudan maktule saldırarak 7-8 kez yumrukla yüzüne doğru vurduğu, maktulün aldığı yumruk darbeleri neticesinde künt kafa ve genel beden travmasına bağlı yüz kemik kırıkları ile karakterli beyin zarları kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu vefat ettiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi ile Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporlarının hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinde, ceza hukukunun en önemli ilkesi olan, ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağı, sonradan yürürlüğe giren kanunların sadece lehe olması durumunda geçmişe etkili olacağı, 14.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı kanun'un 87/4. maddesinde yer alan “onaltı” ibaresinin “onsekiz” şeklinde değiştirilerek hapis cezasının üst sınırının sanık aleyhine artırılması karşısında, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanık aleyhine olan kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (3) numaralı paragrafında açıklanan ceza miktarı nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/338 Esas, 2024/3 Karar sayılı kararı sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçenin (3) numaralı paragrafında açıklanan ceza miktarı nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/338 Esas, 2024/3 Karar sayılı kararı sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5786, Karar No: 2024/999, Tarih: 21.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5786 E.  ,  2024/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/433 E., 2021/594 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacı vekili; 1890 ada 79 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hisse maliki ... oğlu ...'nin gaip olması nedeniyle İstanbul Defterdarının kayyım olarak tayin edildiğini ileri sürerek davalıların haksız işgali nedeni ile asıl davada 01.08.2007 tarihinden 31.12.2012 tarihine kadar şimdilik 14.701,00 TL, birleştirilen davada ise 01.01.2013-31.12.2018 tarihleri arası dönem için 28.721,00 TL ecrimisilin (her dönem için) dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalılar; dava konusu edilen taşınmaza hisse malikleri olduklarını, taşınmazın tamamının 166 metrekare olduğunu, bunun 55,00 metrekaresinin taraflarınca kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; “…dava konusu taşınmazda iki adet binanın mevcut olduğu ve bu binaların dışında da boş bir alanın bulunduğu, Mahkemece bu boş alanın davacının kullanımına uygun olup olmadığının, eğer kullanımına uygun ise davacının kullanımının davalılar tarafından engellenip engellenmediğinin tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.10.2021 tarihli ve 2019/433 E., 2021/594 K. sayılı kararıyla; yapılan keşif neticesinde dava konusu taşınmazda iki adet binanın mevcut olduğu ve bu binaların dışında da boş bir alanın bulunduğu, bu boş alanın davacının kullanımına uygun olduğu ve davacının kullanımının davalılar tarafından engellenmediği hususunun tespit edildiği gerekçesiyle davacının asıl ve birleştirilen davalarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazda birden çok bina bulunduğunu, kullanabilecekleri boş alan bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleştirilen davalar, ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

2. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

3. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

3. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

4. Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

5. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK’nın 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, davacı paydaşın, dava konusu taşınmazda kullanabileceği yer bulunduğu gerekçesiyle verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4575, Karar No: 2021/8680, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4575 E.  ,  2021/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin sokak üzerine direksiyon kilidini kilitleyerek bıraktığı motosikletini alıp götürmeye çalışan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hakkında aynı Kanunun 141/1. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3333, Karar No: 2014/25769, Tarih: 16.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3333 E.  ,  2014/25769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm :1-Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca reddi

2-Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyeti ile hapis cezasının ertelenmesine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'nun mahkumiyetine, sanık ... hakkında açılan davanın reddine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde müze görevlileri tarafından yapılan tespitte, İzmir İli, Çeşme İlçesi, ... köyü, ... mevkii, ... caddesi, ...pafta, ... parsel sayılı olup .... derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan taşınmazda bulunan metal tır konteynırı ve çevresinin sanık ... tarafından cafe bara dönüştürüldüğünün ve halen inşai faaliyetin devam etmekte olduğunun belirlendiği, adı geçen sanığın aşamalarda alınan savunmasında, üzerine atılı suçu işlediğini tevil yollu ikrar ettiği, aynı eylem nedeniyle Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/172 Esas, 2012/48 Karar sayılı dosyasında icra edilen keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu taşınmaz üzerinde mevcut metal tır konteynırın içine mutfak, lavabo, WC, konteynırın üzerine ahşap malzemeden çatı yapıldığı, etrafının yine ahşap ve şeffaf renkli plastik malzeme ile kapatılarak cafe-restourant oluşturulduğu, lavabo ve WC deki atık suların yan taraftaki fosseptik çukuruna gitmesi yönünde kanal yapıldığı, cafe-restauranttan çıkan atık suların doğal zemin içine gönderilmesi ve yan parseldeki fosseptiğe kadar yapılan kanal nedeniyle sit alanına fiziki müdahalede bulunulduğunun belirlendiği;

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, sit alanlarına ilişkin tescil kararları Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı, belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, sit alanı tescil kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin araştırılması gerektiği, inceleme konusu dosyada, sanık ... adına kayıtlı bulunan taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde sit alanı içerisinde bulunduğuna dair şerhin mevcut olduğu, anılan sanığın da aşamalardaki savunmasında bölgenin niteliğini bildiğini beyan ettiği, böylece 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının oluştuğu ve ayrıca Çeşme Belediyesi bünyesinde kurulup faaliyete geçen koruma uygulama ve denetim bürosu da bulunmadığı anlaşılmakla;

Sanık ... yönünden yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında açılan davanın, sanığın, aynı eylem nedeniyle Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/172 Esas, 2012/48 Karar sayılı dosyası kapsamında yargılanmış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verildiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin tatbik edilmediğine; katılan vekilinin, davanın reddi ve cezanın ertelenmesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında açılan davanın reddine ilişkin hükmün isteme uygun, sanık ...'nun mahkumiyetine ilişkin hükmün ise isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8769, Karar No: 2010/10237, Tarih: 26.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8769 E.  ,  2010/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.2.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/7967, Karar No: 2015/1156, Tarih: 26.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7967 E.  ,  2015/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhlefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde ... Sahasında Suriye tarafından gelen bir şahsın ... kapısına girmeden tel örgülerden 2.Derece askeri yasak bölge tarafına malzeme geçirdiği ve sınırdaki 1.hat yolundan motosikletle gelen başka bir şahıs ile birlikte malzemeleri motosiklete yüklediklerinin güvenlik görevlilerince tespit edilmesi üzerine motosikleti kullanan sanık .... ile diğer sanık ...'nin toplam 41 kg kaçak çay ile birlikte yakalandıkları olayda; kolluk görevlilerince düzenlenen olay tutanağı ile mahkemece talimat yoluyla dinlenen tutanak düzenleyicilerin beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin 5607 sayılı Yasanın 3/1.madde ve 2.cümlesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13790, Karar No: 2007/9447, Tarih: 05.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13790 E.  ,  2007/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... vekili Av. ...ve karşı taraf vekili Av. ... geldiler.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa \* 10.03.2005 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) l5 günlük süre geçtikten sonra \*13.06.2006 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

# Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

# Ne var ki Aile Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için takdir edilen 500 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.06.2007 sa.
Yargıtay — Esas No: 2013/26448, Karar No: 2014/9135, Tarih: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26448 E.  ,  2014/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılardan Orman İşletme Şefliği Temsilcisi ile davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın Of Kadastro Mahkemesinin 2008/50 esas sayılı dosyası ile davalı olduğu anlaşılmakla, ilgili mahkemesince karar verilip verilmediği, karar verilmiş ve kesinleşmesi nedeniyle tapu oluşmuş ise taşınmazın tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, davanın derdest olması halinde 2008/50 esas sayılı dava dosyasının ilgili Mahkemesinden istenilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilmesinden,

3-Bilirkişi raporlarında ürün olarak alınan ağaçlık ve çalılığın dekar başına odun verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4926, Karar No: 2020/1360, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4926 E.  ,  2020/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olay günü gündüz vakti iki şeritli iki yönlü asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracı ile seyri sırasında üç yönlü kontrolsüz T kavşağa geldiğinde sola dönüş yaptığı esnada kavşağa giriş yapan katılanın sevk ve idaresindeki motosiklet ile katılana ait şerit içerisinde çarpışması sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.