muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4855, Karar No: 2015/6465, Tarih: 30.04.2015

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

../...

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahallinde yapılan uygulama neticesinde teknik bilirkişiler F.. A.. ile E.. D..'in 28.06.2011 tarihli raporlarında açıkça; ecrimisile konu 494 ada 25 nolu parsel üzerinde yarım bodrum kat, zemin kat ve 1 normal kat olmak üzere toplam üç kattan meydana gelen çatılı bina bulunduğunu, her katta birbirine simetrik iki daire olmak üzere toplam 6 daire olduğunu, normal kattaki iki dairenin birleştirildiğini ve zemin ile normal kattaki dairelerin iskan edildiğini, yarım bodrum kattaki dairelerin ise kullanılmadığını ve bakımsız durumda olduğunu bildirdikleri görülmektedir.

O halde, dava konusu taşınmazdaki yarım bodrum katındaki dairelerin davalı tarafça tasarruf edilmediği, kimsenin ilgilenmemesi sebebi ile bakımsız durumda olduğu, tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşmadığı taşınmazda davacının payına karşılık anılan kısımları kullanabileceği, diğer bir söyleyişle, dava konusu taşınmazda davacının payına karşılık kullanabileceği bölümlerin bulunduğu açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Anılan bu husus, davalının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440. maddesi uyarınca kabulüyle, Dairenin 13.05.2014 tarihli, 2014/6206 Esas, 2014/9794 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 18.11.2013 günlü, 2013/476 Esas, 2013/621 Karar sayılı kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17243, Karar No: 2018/4339, Tarih: 11.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/17243 E.  ,  2018/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında sanık için müdafii olarak görevlendirilen Av. ...’in görevinin iddianamenin kabul kararı verilmesi ile birlikte sona ereceği gibi, bozma öncesi 04/05/2012 tarihli duruşmada sanığın müdafii istemediğini belirttiği, 5560 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile değişik CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, soruşturma aşamasında sanığa baro tarafından atanan Av. ...’in sanık hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek; yokluğunda verilen kararın bizzat sanığa tebliğinin gerektiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın bozma öncesi alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “...” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; sanığa, adres kayıt sistemindeki adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5271, Karar No: 2013/6973, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5271 E.  ,  2013/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kredi kullandırılırken 1.500,00 TL komisyon ve dosya masrafı, 350,00 TL ekspertiz ücreti ve 112,76 TL konut sigortası bedelinin alındığını, kredi bitiminde de 400,00 TL ipotek fek ücreti alınacağının yazıldığını, 23/02/2011 tarihinde yapılandırma işlemi esnasında 446,26 TL erken kapama cezası, 596,43 TL masraf ve komisyon, 2,00 TL ekspertiz ücreti alındığını belirterek haksız olarak tahsil edilen masrafların iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15078, Karar No: 2017/6957, Tarih: 17.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15078 E.  ,  2017/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakta ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

./..

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10429, Karar No: 2015/26378, Tarih: 13.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10429 E.  ,  2015/26378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma, resmi belgede sahtecilik, sahte parayı bilerek kabul etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

1-Sanığın “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline İADESİNE,

2-Sanığın “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Adli emanetin 2009/271 sırasında kayıtlı olan suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki müsadereye ilişkin bölümden “...bir adet sürücü belgesi...” ibaresinin çıkartılarak "adli emanetin 2009/271 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" şeklinde hükme ayrı bir paragraf eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanığın “sahte parayı bilerek kabul etmek ” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3-Sanığın “sahte parayı bilerek kabul etmek ” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın yüklenen suçu kabul etmemesi, masa üzerinde bulunduğu belirtilen suça konu sahte paranın arama esnasında işyerinde bulunan çalışan tanık ...'a ait olabileceğini beyan etmesi, arama esnasında işyerinde bulunmaması, aynı tarihli olay tutanaklarının farklı içerik taşıması karşısında; suça konu sahte paranın sanığa aidiyetine ve sahteliğini bilerek kabul ettiğine dair mahkumiyetine karar verilmesini gerektirecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10493, Karar No: 2012/12995, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10493 E.  ,  2012/12995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve arkadaşları ile katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.02.1979 gün ve 1975/295-32 sayılı kararı ve dava dosyası aslının,

2) Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.12.1990 gün ve 1987/363-1035 sayılı kararı ve dosya aslının,

3) Çekişmeli taşınmazın fen bilirkişilerce çizilen krokisi ekde gönderilerek, bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu, tamamlama kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin bu çalışmalarda ne gibi işlem gördüğü, hakkında tutanak düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmedi ise nedeni ve ne olarak Tapulama/Kadastro dışı bırakıldığı ilgili kadastro teşkilatından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak, eğer tutanak düzenlenmiş ve hükmen iptal edilmişse ilgili tutanak suretleri ve mahkeme kararları, çekişmeli taşınmazın yerini gösteren kadastro paftasının,

4) Çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi tarafından çizilen krokisi ve memleket haritasındaki yerine gösteren krokisi ekli oarak gönderilerek, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde Mera tesbit ya da tahsis çalışması yapılıp yapılmadığı, mera nitelikli vergi kaydı ya da tapu kaydı bulunup bulunmadığı ilgili yönetimlerden sorularak, var ise ilgili belge ve haritalarının,

5) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, imar planı bulunup bulunmadığı var ise çekişmeli taınmazın bu planlarda ne şekilde planlandığı ilgili belediyelerden sorularak, varsa bu planlara ilişkin encümen kararları ve haritalarının,

6) Çekişmeli taşınmazın her hangi bir kamu hizmetine tahsis edilip edilmediği, bu yerle ilgili ecrimisil alınıp alınmadığı, Milli Emlak Müdürlüğünden sorularak var ise ilgili karar, belge ve haritalarının,

5) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, imar planı bulunup bulunmadığı var ise çekişmeli taınmazın bu planlarda ne şekilde planlandığı ilgili belediyelerden sorularak, varsa bu planlara ilişkin encümen kararları ve haritalarının,

6) Çekişmeli taşınmazın her hangi bir kamu hizmetine tahsis edilip edilmediği, bu yerle ilgili ecrimisil alınıp alınmadığı, Milli Emlak Müdürlüğünden sorularak var ise ilgili karar, belge ve haritalarının,

7) Yöreye ait en eski tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile dava tarihine en yakın zamanda üretilmiş, memleket haritaları, hava fotoğrafları ilgili yönetimlerden getirtilmeli, daha sonra dava dosyası yeminleri tahtında hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli taşınmazın orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle ve orman kadastrosuna ilişkin orman sınır hattı ile birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, yine çekişmeli parselin uygulanan hava fotoğraflarında ve dava tarihine en yazın zamanda üretilmiş uydu fotoğraflarında konumu gösterecekleri, çekişmeli parselin uygulanan memleket haritalarında hangi renk ve sembolle gösterildiği, bunun ne anlama geldiği, orman olarak görülüp görülmediği, memleket haritası ve hava fotoğraflarında üzerinde ağaç görülüyorsa bunların cinsi, kapalılık ve hakim ağaç türlerinin de açıklandığı, müşterek imzalı ek rapor alınması ve dosyasına eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20.11.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14039, Karar No: 2013/27779, Tarih: 27.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14039 E.  ,  2013/27779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Keşan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2020/20968, Karar No: 2021/7786, Tarih: 04.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/20968 E.  ,  2021/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.