muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2788, Karar No: 2014/3565, Tarih: 24.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2788 E.  ,  2014/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin ekonomik gerekçelerle geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler, sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, işyerinde kameraman olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 31.12.2012 tarihli fesih bildirimi ile davalının mali sıkıntı yaşaması, bu sebeple küçülme yoluna gidilmesi gerekçesiyle geçerli sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı, davalının grup şirketlerinin bulunduğunu, adreslerinin aynı olduğunu, yeni yayına başlayan ... Shop isimli kanala işçiler alınmak üzere ilanlar verildiğini ileri sürmektedir. Mahkemece, davalının fesihten dört ay sonra bir işe ilişkin ihaleye teklif götürdüğü, yeni bir kanalını faaliyete geçirdiği ve bu kanalın eleman ihtiyacı için ilan verdiği, bağlı bulunduğu holding bünyesinde altı şirketin basın iş kolunda olduğu ve feshin son çare olması ilkesi gereğince davacının başka birimde ya da işte değerlendirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece öncelikle, fesihle ilgili işletmesel karar varsa dosya içerisine alınmalı, daha sonra ise davacının iddiaları doğrultusunda dava dışı grup şirketler ile davalı arasında organik bağ bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Bu bağlamda, davalı ile aynı iş kolunda olduğu iddia edilen grup şirketlerin ortakları, yöneticileri ile merkezleri, şubeleri ve faaliyet alanlarının ticaret sicilinden sorularak ana sözleşmelerinin istenmesi ve faaliyetlerinin aynı iş koluna girip girmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, aralarında işçi transferleri olup olmadığının araştırılması gerekmektedir.

Ayrıca, insan kaynakları uzmanı, işletme ekonomisi uzmanı, mali müşavirden müteşekkil üç kişilik bilirkişi kurulu oluşturularak, davalı şirketin mali sıkıntı yaşaması sebebiyle küçülmeye gitmesi çerçevesinde personel azaltımı konusunda alınan kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, fesihte keyfi davranıp davranılmadığı, işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı, işçinin kıdem ve niteliklerine göre bir başka işte değerlendirilme olanağı bulunup bulunmadığı, kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve diğer delillerle birlikte bir sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5534, Karar No: 2010/5162, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5534 E.  ,  2010/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... End. Mak. Tem. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Tem. Malz. İh. Malz. İnş. Gıda Taş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı İzmir 9. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 29.07.2010 gün ve 930-921 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari nitelikli temizlik malzemesi satış sözleşmesine dayalı alacak istemli yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı %40 tazminat talepli olmakla kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1587, Karar No: 2024/3991, Tarih: 26.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/1587 E.  ,  2024/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/182 E., 2024/178 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, bozma

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik ilişkin olarak ise İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/60 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/2772 Esas, 2023/3225 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/364 Esas, 2023/484 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/364 Esas, 2023/484 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2024/182 Esas, 2024/178 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun pişmanlığının ... olduğuna buna rağmen mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

B.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Daha fazla ceza verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk Derece Mahkemesince,"olay tarihinde ... Mahallesi, ... ... sitesi karşısında suça sürüklenen çocuk ...'ın elinde balta ile beklediği sırada 12 yaşında olan katılan mağdurlar ... ve ...'i gördüğü ve çağırarak "gelin buraya, telefonunuzu çıkarın çabuk, yoksa saplarım çakıyı" dediği, katılan mağdur ...'nın korkarak cep telefonunu suça sürüklenen çocuğa verdiği ve bu şekilde suçun tamamlandığı," kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında suça konu telefonun iadesini sağladığı ancak mağdurun annesi katılan ...'nın 21.03.2023 tarihli celsede alınan beyanında telefonun hasarlı olarak ve sim kartı olmadan teslim edildiğini, zararın kısmen giderimi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rızasının bulunmadığını beyan etmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde ilk olarak "...'ya yönelik eyleminin konut eklentisinde silahla yağma suçunu oluşturduğu" nun belirtildiği devamında ise "suça sürüklenen çocuğun amaç ve saiki, nitelikli hâllerden birden fazla bir arada bulunması göz önüne alınarak eylemine uyan TCK'nın 149/1-a.d maddesi uyarınca teşdiden cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 149/1-d maddesinin uygulanması talep edilmiş ise de; Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca, yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyup ve/veya tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde herhangi bir hareketinin bulunmadığı anlaşılmakla; hakkında TCK'nın 149/1-d maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," karar verildiği, hüküm kısmında ise suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin (d) bendi ile uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında hem hükmün kendi içinde hemde hükümle gerekçe arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Suça Sürüklenen Çocuğun Katılan ...'a Yönelik Yağma Suçundan Kurulan Hükmün Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede;

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

A.Suça Sürüklenen Çocuğun Katılan ...'a Yönelik Yağma Suçundan Kurulan Hükmün Temyizi Yönünden Yapılan İncelemede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2024/182 Esas, 2024/178 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8081, Karar No: 2016/12995, Tarih: 02.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8081 E.  ,  2016/12995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan davalı tarafından feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinden kendilerinin sorumlu olmadığını belirtierek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava konusu olan kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağının belirlenebilir nitelikte olduğu, bu bağlamda alacağın belirlenebilir olmasına rağmen belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, alacak konusu taleplerinin belirsiz alacak davası türünde açılıp açılmadığı ve nu şekilde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/ karar sayılı kararı).

Somut olayda; davacı taraf dava dilekçesi içeriğinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığına dair bir ifade kullanmadığı gibi, “fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması” ifadesinin kullanılmasından, davanın aslında kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekilinin 13.02.2015 tarihli temyiz dilekçesindeki "alacağımızın belirlenmesi için ıslah etmemiz için bir süre tanınmalıydı" ifadesiyle de anlatılmak istenilenin, talebin bir kısmının dava konusu edildiği olduğu açıktır. Buna göre dava konusu olayda, davanın kısmi dava olarak açıldığı konusunda her hangi bir tereddüt bulunmamasına rağmen, hatalı kabul ile belirsiz alacak davası olarak değerlendirilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Ayrıca, davanın kısmi olarak açılması sonrasında tam ıslah işlemi yapılmadan duruşmadaki beyan ile belirsiz alacak davasına dönüştürülmesi mümkün değildir ki zaten dava konusu olayda açıklama yapılmasını gerektiren bir durum bulunmadığından, mahkemece işin esasına girilerek yargılamaya devam olunması gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11758, Karar No: 2015/10386, Tarih: 09.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11758 E.  ,  2015/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2910, Karar No: 2015/3084, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2910 E.  ,  2015/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi