muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20093, Karar No: 2018/6335, Tarih: 05.12.2018

Dava, faktoring sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Dava konusu, davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil oldukları faktoring sözleşmesi nedeniyle davacı tarafından dava dışı asıl borçluya sözleşme gereği ödenen döviz bedelinden doğan kur farkı alacağıdır. Sözleşmede davacının kur farkı alacağı isteyebileceği yönünde hüküm var ise de sözleşme hükümlerince kur farkı alacağının doğup doğmadığı hususu gerek bilirkişi raporu gerek mahkemece tartışılmamış, değerlendirilmemiştir. Faktoring şirketinin fatura karşılığı aldığı çek bedelinin ibraz süresinde ödendiği sabittir. Bu durumda mahkemece sözleşme uyarınca çekin ödeme tarihi itibariyle döviz efektif kurları da araştırılarak kur farkı alacağının oluşup oluşmadığının tespiti gerekir. Yine sözleşmenin işleyişe ilişkin genel hükümler başlıklı 27. maddesinde taraflar arasındaki ticari ilişkide uygulanacak kur farkının nasıl tespit edileceği belirtilmiş olup bu hususta hiçbir inceleme araştırma yapılmamıştır. Bilirkişinin düzenlediği raporu sözleşme hüküm ve dosya içeriğini değerlendirir nitelikte değildir. Mahkemece konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile yeniden rapor alınarak, yukarıda belirtilen hususlar değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekir. Bu nedenle eksik inceleme, yetersiz bilirkişi raporu ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12989, Karar No: 2014/25736, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12989 E.  ,  2014/25736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2012/1156-2014/408

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattır ve anılan Kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4136, Karar No: 2006/10187, Tarih: 26.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4136 E.  ,  2006/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Başka kadınla yaşayan ve eşini döven davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz isteklerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4121, Karar No: 2018/10103, Tarih: 28.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/4121 E.  ,  2018/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

KARAR

05.05.2017 tarihli haciz tutunağında tutar, adet ve cins olarak belirtilen mahcuzlardan; 5 adet dizüstü bilgisayar bedeli olarak yazılan 3000 TL ile 12 adet dikiş makinesi bedeli olarak yazılan 1000 TL'nin mahcuzların toplam tutarı mı yoksa bir adet tutarı mı olduğu hususunun haczi yapan ve tutanağı düzenleyen icra müdüründen sorularak temin edilen açıklamanın eklenmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6016, Karar No: 2010/9186, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6016 E.  ,  2010/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 103 ada 3 parsel sayılı 5807,29 m2 yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, verilen kesin süre içinde keşif masraflarının yatırılmadığı ve davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Kaldı ki, dava konusu taşınmazın sınırında orman bulunduğu ve orman araştırması gerekli olduğu halde, bu yönden dosya keşfe hazır hale getirilmemiştir.

Kaldı ki, dava konusu taşınmazın sınırında orman bulunduğu ve orman araştırması gerekli olduğu halde, bu yönden dosya keşfe hazır hale getirilmemiştir.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek ... biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 29.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13107, Karar No: 2016/2656, Tarih: 17.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13107 E.  ,  2016/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/1125-2014/2078

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı M.. K.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Davalılardan M.. K..'ın gerekçeli kararda adı geçen avukata verdiği vekaletnameye dosya arasında rastlanmamıştır.

Adı geçenin avukata verdiği vekaletname varsa ilgilisinden temini ile dosya arasına alındıktan; vekaletname yoksa Mahkemenin gerekçeli kararının adı geçene tebliği ile temyiz süresi beklendikten,

2)Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasülyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8667, Karar No: 2015/11414, Tarih: 09.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/8667 E.  ,  2015/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 5434 sayılı Kanun kapsamında ... yetim aylığı alan davalının muhtaçlık durumunun kaldırılmış olması nedeniyle, aylığın iptaliyle 01.04.1998-31.03.2007 tarihleri arası yersiz aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemiştir.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19198, Karar No: 2015/21179, Tarih: 25.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19198 E.  ,  2015/21179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre, hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edildiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile icra emrinin iptaline karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/... Esas, 2013/... Karar sayılı ilamı ile 30.661,64 TL'nin ve 242.490,29 TL'nin 20.01.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2/2 maddesi gereğince TCMB'nın kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı ile birlikte birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur.Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak, karar verilmesi gerekirken, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları aynen alınarak yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de fazla işlemiş faiz talep edildiğinin belirlenmesi halinde icra emrinin düzeltilmesine karar vermek gerekirken icra emrinin tümüyle iptaline karar verilmesi de doğru değildir.

-//-

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak, karar verilmesi gerekirken, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları aynen alınarak yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de fazla işlemiş faiz talep edildiğinin belirlenmesi halinde icra emrinin düzeltilmesine karar vermek gerekirken icra emrinin tümüyle iptaline karar verilmesi de doğru değildir.

-//-

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34628, Karar No: 2017/5845, Tarih: 22.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34628 E.  ,  2017/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Mağdurun 25/07/2011 tarihli ifadesinde, 15 TL, 50 euro, 10 ABD doları, iki adet çanta, iki adet bilgisayar, bir adet cep telefonu, otomobil ve bu otomobile ait anahtarın çalındığını söylediği, kolluk görevlileri tarafından 25/07/2011 tarihinde düzenlenen tutanakta, suça konu çantalardan birinin atıldığı çöp kutusunda, öğrenci pasosunun suça sürüklenen çocuk ...'nun kaldığı hurda otobüs içinde bulunduğunun belirtildiği, davası ayrı görülen sanık ...'nin 25/07/2011 tarihli ifadesinde suça konu paranın üst aramasında ele geçirildiğini söylediği, suça sürüklenen çocukların 25/07/2011 tarihli ve 2011/93 sayılı sorgu tutanağında, sakladıkları bilgisayar ve cep telefonunu polise teslim ettiklerini söyledikleri, mağdurun 22/09/2011 tarihli ifadesinde, otomobil anahtarı dışındaki eşyaların tam olarak kendisine iade edildiğini söylemesi karşısında, otomobil anahtarı iade edilmediğinden, diğer suça konu eşyalar iade edilmiş olsa bile kısmi iadenin söz konusu olduğu davada, kısmi iadenin kim tarafından nasıl gerçekleştiği tespit edilerek, kısmi iade varsa, kısmi iadeyi sağlayan yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza gösterilip gösterilmediği mağdurdan sorularak sonucuna göre aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Dosya kapsamına göre, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.