muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/733, Karar No: 2017/341, Tarih: 20.06.2017

Maddenin ilk metninden sonraki değişiklikte; “suçun işleniş şekli ve özellikleri göz önünde bulundurularak” ibaresinin, “cezada indirim” seçeneğinden sonra ve “ceza vermekten vazgeçilebilir” seçeneğinden önce yazılmasının, suça konu malın değerini farklılaştırmayacağı açıktır. Bu nedenle; “az ceza verme” seçeneğinde daha yüksek değerin aranacağı, “ceza vermekten vazgeçme” halinde ise daha az bir değerin aranmasının gerekli olduğu sonucuna ulaşılmamalıdır.

Bu itibarla, 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında, 765 sayılı TCK'nun 522. maddesinde öngörülen “hafif” ya da “pek hafif” kavramlarıyla irtibatlı bir yoruma girilmemeli, Yargıtay’dan, anılan maddenin uygulanması sürecindeki içtihatlarına paralel şekilde, yıllık değer ölçülerini belirlemesi beklenmemelidir. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin düzenleniş amacı gözetilmeli, belirtilen hükmün 765 sayılı TCK'nun 522. maddesinden farklı olduğu kabul edilmelidir.

Hâkim, bu değerlendirmenin yanı sıra her somut olayda, suçun işleniş şekli, mağdur veya sanığın konumu, olayın gerçekleştiği yer ve zamanı dikkate almalı, 5237 sayılı TCK’nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere, “işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde ceza adaletini sağlamalıdır. Görüldüğü gibi madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim veya ceza verilmemesinden ibaret değildir. Olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli, her olayda değerlendirmeye konu edilmeli, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, maddenin uygulanıp uygulanmaması ve özellikle ceza verilmeme haliyle ilgili seçeneğin, eylemin failine uygun düşüp düşmeyeceği belirlenmeli ve muhakkak ki şekillenen takdirin gerekçesi kararda gösterilmelidir.

Ancak burada 5237 sayılı TCK’nun 147. maddesinde düzenlenen “ağır ve acil bir ihtiyacı karşılamak için hırsızlık suçunun işlenmesi” hali ile 145. maddede öngörülen “değer azlığı” kavramı karıştırılmamalıdır. 145. maddede öngörülen değer azlığı ile zorunluluk halini düzenleyen 147. maddenin uygulanma şartları birbirinden farklı olup, 147. maddenin ayırıcı ölçütü hırsızlığın ağır ve acil bir ihtiyacı karşılamak için yapılmasıdır. Burada hırsızlığın konusu olan malın değerinin az veya çok olmasının herhangi bir önemi yoktur. Örneğin, ölümcül bir hasta için eczaneden çok pahalı bir ilacın çalınması söz konusu olabilir. Buradaki ölçü değer değil, ağır ve acil bir ihtiyaç için bu malın çalınmasıdır.

Buna karşılık 145. maddenin uygulanmasındaki en önemli kriter kuşkusuz değer ölçüsüdür ve bu değerin “ceza vermeme” ya da "belirlenecek bir oranda indirim uygulama" halini haklı saydıracak düzeyde az olması gerekir.

Buna karşılık 145. maddenin uygulanmasındaki en önemli kriter kuşkusuz değer ölçüsüdür ve bu değerin “ceza vermeme” ya da "belirlenecek bir oranda indirim uygulama" halini haklı saydıracak düzeyde az olması gerekir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 13.11.2007 gün ve 210-234, 15.12.2009 gün ve 242-291, 30.03.2010 gün ve 17-65, 09.10.2012 gün ve 375-1809, 11.12.2012 gün ve 1247-1842, 16.09.2014 gün ve 73-384, 09.05.2017 gün ve 156-256 sayılı kararlarında da anılan hususlara işaret edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, mağdura ait işyerinin dışında teşhir amacıyla bulunan 30 Lira değerindeki bir çift spor ayakkabıyı alarak, montunun iç kısmına saklayıp olay yerinden uzaklaşmaya başladığı sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın hırsızlık suçu teşebbüs aşamasında kalmış ise de, özgülenen kastının bir çift ayakkabıyı almaya yönelik olması, suç tarihinde paranın satın alma gücü ve ekonomik şartlar gözetildiğinde, hırsızlığa konu eşyanın değer bakımından az olması, suçun işleniş biçimi ile hak ve nasafet kuralları göz önüne alındığında, sanığın cezasından TCK'nun 145. maddesi uyarınca belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Özel Dairenin bozma kararı isabetli olup, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 27.10.2016 gün ve 765-1058 sayılı direnme hükmünün, sanık hakkında TCK'nun 145. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleştiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1443, Karar No: 2015/1707, Tarih: 04.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1443 E.  ,  2015/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekli olup Yargıtay İBK'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde bulunması zorunlu olan tanzim yerinin bir duraksamaya meydan vermeyecek biçimde açık ve anlaşılır olması gerekmektedir. Suça konu senedin dosyada bulunan fotokopisinde TTK'nun 688. maddesinde öngörülen ve bulunması zorunlu unsurlardan olan ''tanzim yerinin'' gösterilmemiş olması, ayrıca keşide edenin ismi yanında da herhangi bir yer yazılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve suç vasfının tayini amacıyla, suça konu senet aslı duruşmaya getirtilerek, tanzim yerinin yazılı olup olmadığı araştırılıp, tanzim yerinin yazılmamış olduğunun tespiti durumunda sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve denetime olanak sağlanması bakımından da çek aslının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2735, Karar No: 2016/3617, Tarih: 07.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2735 E.  ,  2016/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Tasfiye N...Ltd. Şirketi’nin ....06.2015 tarihinde ticaret sicilinden kaydının silindiği anlaşılmıştır.

Bu durumda tüzel kişiliği sona ermiş bulunan davalı şirkete gerekçeli kararın tebliği mümkün olmadığından işbu davada davalı şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra Gerekçeli Kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3919, Karar No: 2015/4532, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3919 E.  ,  2015/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/15116, Karar No: 2019/8535, Tarih: 20.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15116 E.  ,  2019/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu cep telefonunun Fihaha Giyim isimli iş yerinden gündüz vakti çalındığı olayda suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde unsurları belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının ilk karar tarihi olan 09/04/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20152, Karar No: 2020/7523, Tarih: 14.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/20152 E.  ,  2020/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili özetle; davacının davalı şirkette 19/06/2000-04/11/2011 tarihleri arasında tır şoförü olarak agari ücretle çalıştığını, davacının Romanya seferinden önce aracın aküsünde problem olduğunu, değiştirilmesi gerektiğini şirket yetkilisine bildirdiğini, ancak şirket yetkilisinin kendisine bu konuda idare etmesi gerektiğini söylediğini, bu şekilde sefere çıkmak zorunda olan davacının aracın aküsünün arıza yapması üzerine bayram öncesi Romanya da mahsur kaldığını, şirket yetkililerinin bu konuda ilgilenileceği söylenmişse de davalı tarafından bir girişim olmadığını asgari ücretle çalışmak zorunda kalan davacının bu olaydan sonra işten ayrılmak zorunda kaldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve bakiye ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili özetle; davacının beyanlarının gerçeğe aykırı olduğunu, ihbar öneline uymadan ve şirketi zarara uğratarak işi bırakanın davacı olduğunu, davacının taşımacılık yaptığı esnada kaçak sigara ve alkol taşıyarak ceza aldığını, cezanın bizzat aracı kurtarmak adına şirketçe ödendiğini, aşırı hız nedeniyle ödenen trafik cezalarınında şirketin diğer zararı olduğunu savunarak, haksız davanın reddini talep etmiştir.

Karşı dava dilekçesinde ise; davacının 28.9.2011 tarihinde tır ile çalıştığı esnada Moldovya’dan yük boşalttıktan sonra Romanya’ya dönüş yükü almak için gittiğinde Romanya/Albita sınır kapısında yapılan aramada 37 karton sigara 10 şişe viski kaçak olarak yakalatıp 1250 € yani 2.880,00 TL ceza aldığını ve aracın 4-5 gün bağlı kaldığını, bu cezanın şirketçe ödenmesiyle aracın geri alınabildiğini, yine davacının işten ayrılışı sırasında garaja bıraktığı araç teslim alındığında 1.950,00 TL tutarında 450 litre mazotun, 300€ (69l,00 TL) değerinde 20 adet yük bağlama kayışının, 900,00 TL değerinde 2 adet yedek istetmesi ile lastik jantının ve 300,00 TL değerinde bijon anahtarı, hava hortumu, anahtar takımı vs. teçhizatın olmadığı görülmekle 3.841,00 TL zararın doğduğunu, davacı ihbar öneline uymadığından ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini iddia ederek; ihbar tazminatı, kaçak eşya taşıması nedeniyle ödenen ceza bedeli ile terk ettiği tırdan aldığı eşya ve teçhizatın bedeli olan tutarların faizi ile birlikte davalı- karşı davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde çalışma dönemi boyunca yıllık izin hakkının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Yıllık izinlerin kullandırıldığına dair imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge sunamayan davalı işveren ise, bu noktada, süresinde sunduğu cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığı gibi, 14.05.2015 tarihli ek rapora itiraz dilekçesinde, yemin hakkının kullanılmasına karar verilmesini mahkemeden talep ettiği açıkça görülmektedir. Bu delil durumu karşısında ve yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda mahkemece davalının yemin teklif etme hakkına dair gerekli usuli işlemler yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yıllık izin ücreti hakkında hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/206, Karar No: 2023/246, Tarih: 16.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/206 E.  ,  2023/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu çeklerin altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını imzanın sahte olarak atıldığını, müvekkilinin davaya konu olmayan 25.04.2014 keşide tarihli çeki ödemek suretiyle bu durumdan haberdar olduğunu, bu çeki ticari itibari zedelenmesin diye ödediğini, müvekkilinin davalı taraf ile hiç bir şekilde ticari ilişkisinin olmadığını, davalının müvekkilinden herhangi bir alacağının olmadığını, müvekkilinin davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili ile davacı arasında ticari ilişki olduğunu, davacının yetkilisi olduğu Kuzey Yıldızı Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'nin malik olduğu Tekkeköy'de bulunan arsa üzerine inşaat yapımı için anlaşma yapıldığını, bu konuda mutabakatlarını gösterir sözleşmeyi Tekkeköy Belediyesine sunduklarını, müvekkilinin davacıdan ve Kuzey Yıldızı Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'den halen alacaklı olduğunu, davaya konu 11 adet çekin mevcut olup 31.07.2014 keşide tarihli Z 9064337 numaralı 20.122,80 TL tutarındaki çek ile alakaları olmamakla birlikte diğer çeklerin davacının halen maliki olduğu Tekkeköy ilçesinde bulunan inşaatın kullanılan malzeme ve hizmet bedeli olarak davacıdan alındığını, bu çeklerin ciro edilerek malzeme ve hizmet karşılığı olarak alacaklı firmalara devredildiğini, davacının müvekkili şirket yetkililerine yukarıda anılan çekleri imzalayarak verdiğini, davacının imza inkarının ve müvekkili ile ticari ilişkisi olmadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkiline olan borcunun bir kısmı olan 41.500,00 TL'yi havale ile ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 11.09.2015 tarih, 2014/272 E. ve 2015/693 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 11.09.2015 tarih, 2014/272 E. ve 2015/693 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 10.09.2018 tarih, 2017/1394 E. ve 2018/3980 K. sayılı kararıyla 14.07.2015 tarihli raporla Adli Tıp Kurumunca incelenen çeklerden 25.04.204 tarihli 7.922,34 TL’lik, 30.04.2014 tarihli 15.000,00 TL’lik ve 31.03.2014 tarihli 30.000,00 TL’lik üç adet çekin dava konusu olmadığı, Adli Tıp Kurumunca davaya konu 11 adet çekten 8 adedinin incelendiği, davaya konu 25.5.2014 tarihli 7.000,00 TL’lik, 31.07.2014 tarihli 20.122,80 TL’lik ve 30.06.2014 tarihli 15.000,00 TL’lik üç adet çekin incelenmediği, bu üç çek yönünden herhangi bir inceleme yapılmadan davanın tamamen reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 02.06.2020 tarihli raporda, 25.05.2014 tarihli 7.000,00 TL'lik çek ile 30.06.2014 tarihli 15.000,00 TL'lik çekteki keşideci imzalarının davacı ...'nun eli ürünü olduğunun mütalaa edildiği, davaya konu 31.07.2014 tarihli 20.122,80 TL'lik çekle ilgili yapılan araştırma ve Anadolu Bank A.Ş.'nin 28.06.2021 tarihli cevabi yazısından; çekin Artı Yemek şirketi tarafından takas merkezine ibraz edildiği; ancak tedbir sebebiyle ödeme yapılmadığı bildirilip, ibraz anındaki arkalı-önlü görüntüsünün gönderildiği, davacı ... tarafından hamiline düzenlendiği ve çekin arkasında ... Mekanik'in, ... ve Artı Yemek şirketinin ciro imzalarının bulunduğu, çekin davalı ile ilgisinin olmadığı, bu çek hakkında davalıya karşı dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, şartları oluştuğundan 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 29.224,56 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; rapora esas mukayese belgelerin çoğunun fotokopi olduğunu, fotokopi ile tespit yapılamayacağını ayrıca imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine dair davacının uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişilerce mukayeseye esas alınması gerektiğini, ilgili dosyaya ilişkin bilirkişi raporuna esas alınan mukayese belgelere bakıldığında bu belgelerin çoğunun senedin keşide tarihinden sonraki tarihlere ait olduğunun anlaşıldığını, imzanın tespitine ilişkin bilirkişi raporunda inceleme yöntemleri olarak grafolojik ve grafometrik metotlara yer verilmemiş olup hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığının açık bir şekilde gösterilmediğini, imza incelemesi yapan bilirkişilerin grafoloji uzmanı olmadıklarını, raporun denetime elverişli olmadığını, 31.07.2014 tarihli 20.122,80 TL'lik çekin davalı ile ilgisi bulunmaması nedeniyle mezkur çek hakkında davalıya karşı dava açılmasında hukuki yarar olmadığına hükmedildiğini, Mahkemenin, taraflara ait ticari defterleri incelemeye almaksızın davalı ve davacı arasında ilişki bulunmadığı ve işbu çekin davalı ile ilgisi olmadığı kanaatinin isabetli olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının keşidecisi olduğu dava konusu çeklerde keşideciye atfen atılan imzanın davacıya ait olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7823, Karar No: 2014/4221, Tarih: 12.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7823 E.  ,  2014/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.