muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16220, Karar No: 2015/36628, Tarih: 22.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16220 E.  ,  2015/36628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/182306

MAHKEMESİ : Yalova Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2012/179 (E) ve 2014/116 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık H.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2)Sanık H.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Sanık Hasan ile mağdur sanık V.. K.. arasında geçmişte yaşanan yaralama olayı nedeniyle husumet bulunduğu, sanık Hasan'ın bu husumet nedeniyle mağdura karşı kin güttüğü ve yargılama konusu eylemi planladığı, olay günü kiralık araçla yanında diğer sanıklar H.. K.. ve O.. Ç.. olduğu halde Y. Ç.ilçesine geldikleri, sanık Hasan'ın hakkında beraat kararı verilen arkadaşı S.. Ş.. aracılığıyla mağduru olayın meydana geldiği bölgeye çağırdığı ve mağdurun ticari taksiyle olay yerine gelmesi üzerine araçla önünü keserek silahla ateş ettikleri, ticari taksi sürücüsü tanık Ersin'in sanıkların silahla ateş ettiğini farkedip geri manevra yaparak kaçtığı sırada sanıkların da araçla mağdurun içinde bulunduğu ticari taksiyi takibe başladıkları, takip sırasında da araçla ticari taksiye vurarak ve silahla ateş ederek ısrarlı eylemlerine devam ettikleri, bu sebeple ticari taksinin kaza yaptığı, olayı gören ve silah seslerini duyan sivil polis memurlarının kaza yapan aracın başına geldiği, sanıkların tekrar araçla hızla gelerek açık olan ticari araç kapısı aralığından ö sağ koltukta bulunan mağdura silahla birden fazla ateş ederek mağdurun sol bacak, sol baldır ve sağ bacak üstünden birden fazla mermi ile adli doktor raporunda belirtildiği üzere yaşamsal tehlike, ağır derece kemik kırığı ve uzuv tatili olacak şekilde yaralanmasına neden oldukları, mağdurun kendisine silahla ateş edilmesi sırasında şoför koltuğuna uzanması neticesinde mermilerin bacak bölgesine isabet ettiği, olay mahallinde yapılan keşif icrası neticesinde düzenlenen ayrıntılı bilirkişi raporunda da eylemin planlı olarak yapıldığı kanaatinin bildirildiği, mağdurun içinde bulunduğu ticari aracın ön cam sağ tarafından 3, sağ ön çamurluk 1 ve sağ arka kapı 2 olmak üzere toplamda 6 adet kurşun deliğinin bulunduğunun tespit edildiği, buna göre sanığın geçmişe dayalı yaralama olayı nedeniyle kin güttüğü mağduru öldürmek amacıyla plan yaptığı, takip sırasında mağdurun içinde bulunduğu araca rastgele silahla ateş ettiği ve mağdurun aracının yaptığı kaza sonrası yakın mesafeden silahla birden fazla ateş ederek eylemini tamamladığı anlaşılmakla, sanığın öldürmeye elverişli silah ile birden fazla ateş etmek suretiyle mağdurun yaralanmasına neden olduğu yargılama konusu olayda sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyeti gerekirken, mağdurun kendisine silahla ateş edilmesi sırasında şoför koltuğuna doğru uzanması nedeniyle bacak bölgesinden yaralandığı gözetilmeksizin "olayda mağdurun hayati bölgelerinin hedef alınmaması ve sanığın hareket halindeyken eylemini gerçekleştirmesi" şeklindeki oluşa aykırı isabetsiz gerekçe ile kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Hasan müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile BOZULMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3239, Karar No: 2019/1597, Tarih: 07.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/3239 E.  ,  2019/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde...ada 4 sayılı parselde tapuda kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan 1 ve 2 nolu dükkanın maliki olduğunu, gayrimenkulün bağımsız bölümlerinde yer alan dükkanların arsa pay oranlarının yanlış olarak hesaplandığını ve tapuya yanlış tescil edildiğini, bu nedenle arsa paylarının düzenlenmesine karar verilmesini talep ve etmiştir.

Mahkemece taşınmazın kat irtifakı tesis sözleşmesinde imzası bulunan kat malikleri listesinden davaya konu taşınmazın zemin kat 1, 2, 3, 12, 13, 14 nolu dükkanlar, 1. kat 4 ve 5 nolu daireler, 4. kat 11 nolu daire ile 4. kat 22 nolu dairenin ... adına kayıtlı olduğu, ...'ın davacının murisi olduğu, ...'ın aynı zamanda arsa sahibi olduğu ve davacının kat irtifakı kurulduğu sırada tapu maliki olan ...'ın mirasçısı ve yasal halefi olduğu, taşınmazı tapuda 28/12/1993 tarihinde edinmişse de mirasçı sıfatı bulunduğundan, murisin hak ve borçlarından sorumlu olduğu, murisi tarafından kat irtifakı tesis edilirken arsa paylarındaki oransızlık ileri sürülmediğinden mirasçısı davacı tarafından dava açılmak suretiyle arsa paylarındaki oransızlığın ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olacağı 4721 sayılı TMK'nın 2. maddesi gereğince "Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz" düzenlemesi gereğince dava şartlarından olan dava takip yetkisine sahip olma şartının mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11028, Karar No: 2011/11534, Tarih: 05.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11028 E.  ,  2011/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynetler yönünden 95.60 TL. nispi temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/10563, Karar No: 2017/4892, Tarih: 19.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10563 E.  ,  2017/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, şantaj, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11449, Karar No: 2017/2962, Tarih: 08.05.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/11449 E.  ,  2017/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamında bulunan 18/02/2012 tarihli tutanakta, sanık ...’in elindeki beyaz cismi yere attığının görülmesi üzerine, yere atılan maddenin bizzat görevli memurlarca ele geçirildiğinin belirtilmiş olması, tutanak altında sanık ... ile birlikte T.C. Kimlik numarası belirtilen ... ...’ın imzalarının yer aldığının anlaşılması karşısında, tutanak düzenleyici tanıkları ile .. ..... usulüne uygun dinlenilmeden eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08.05.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5101, Karar No: 2019/12887, Tarih: 02.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5101 E.  ,  2019/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2018 gün ve 2018/196 Esas, 2018/554 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan 11.03.2018 tarihli raporda beyin hasarına bağlı bilişsel, ruhsal ve davranışsal bozukluk ile bipolar duygudurum bozukluğu tanısı konulan mağdurenin, bu nedenle kendisine yönelen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayacak yeterlilikte olmadığı, aktif psikopatolojisine bağlı klinik bozulma beyanlarının kurgusu ve içeriği ile mukavemet becerisinin etkilendiği belirtilmişse de, mevcut raporun içeriği itibarıyla yetersiz olması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 22.02.2019 gün ve 2019/335 Esas, 2019/382 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20495, Karar No: 2020/5403, Tarih: 03.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/20495 E.  ,  2020/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre müştekiler ... ve ...'ın kovuşturma esnasında 04/12/2014 tarihli beyanlarında suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istedikleri bildirmelerine rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, kamu davasına katılan sıfatıyla kabullerine karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuğun, bir olay nedeniyle babasını polis merkezine götürmek isteyen polis memurlarından katılan ...'a vurduğu, diğer katılan ...'a da saldırdığı iddia edilen olayda, katılanların soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun kendilerine saldırdığını belirtirken kovuşturma aşamasında bu yönde bir anlatımlarının olmaması karşısında, tanık Halil Şahin'in dinlenilmesi, tanık ... ve katılanlara suça sürüklenen çocuğun ne şekilde katılanlara cebir kullandığı hususunun açıklattırılması, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2242, Karar No: 2021/13073, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/2242 E.  ,  2021/13073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre; Sanık ...'ün ortağı bulunduğu ve işletmeciliğini yaptığı, alkollü içki alımlarını gerçekleştirdiği .... Disco Bar adlı iş yerine sahte içki getirileceği bilgisi alınması üzerine Cumhuriyet Savcısından alınan yazılı arama emri ile bahse konu iş yerinde yapılan aramada iş yerindeki bar kısmından numune olarak alınarak el konulan ağızları açık durumdaki 1 adet Tequlia Pueblo Silver marka tekila, 1 adet ... marka viski, 1 adet Jack Daniels marka viski, 1 adet Bozooka marka votka, 1 adet ... marka likör cinsi içkiden likör ve tekilanın 04/09/2013 tarihli muayene ve analiz raporlarına göre Türk Gıda Kodeksi Alkollü İçkiler Tebliği'ne uygun olmadığı, tekilanın içerisinde sınır değerlerin üzerinde metil alkol bulunduğu, 26/02/2016 tarihli bilirkişi raporunda ise bahse konu 5 adet içkinin kapakları üzerinde bulunan bandrollerin arka yüz kısmında bulunan etiketleri ile şişe kapakları üzerinde bulunan TAPDK hologram etiketlerinin uyumlu olmadığı, şişe içinde bulunan içkinin orijinalinden farklı olduğu, şişe kapakları üzerinde bulunan TAPDK bandrollerinin okunamadığının belirtildiği olayda; iş yerindeki bandrole tabi tüm içki numunelerinin bandrol ve etiket bilgilerinin uyumsuz olması karşısında; durumun içkileri iş yerine satan firmalardan kaynaklanabileceği, yüksek miktarda alkollü içki alımı yapılan iş yerinde bir kaç şişe içki de mevcut olması muhtemel sorunların sanık tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı şeklindeki savunmalara itibar etmenin mümkün olmadığı, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/20. maddesi kapsamında olduğu gözetilerek sanık ...'ün atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK.nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1697, Karar No: 2019/2955, Tarih: 07.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1697 E.  ,  2019/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama, bozma

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Şikayetçinin hırsızlık suçu nedeniyle henüz müracaatı bulunmadan, müşteki ...'ya yönelik eylem nedeniyle yakalanan sanığın elindeki poşetin içinden çıkan suça konu eşyaları çaldığı yeri söylemek suretiyle müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

./..

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

./..

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı çikolata ve ekmeğin değerinin 15,35 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10192, Karar No: 2018/2099, Tarih: 13.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10192 E.  ,  2018/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Aladağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 esas, 2012/63 karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğini bildirir, Aladağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/83 Esas sayılı ihbar yazısı üzerine dosyanın yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına karar verildiği, bu karara karşı sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği, ancak Aladağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 esas, 2012/63 karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin soruşturma ve kovuşturmaya ilişkin tüm dosya kapsamının (kolluk ifadeleri, raporlar, tebligatlar, müzekkere cevapları, tanık ifadeleri, tutanaklar vs.) fiziken gönderilmemiş olduğu gibi, Uyap üzerinden yapılan incelemede de tüm soruşturma ve kovuşturma evrakının Uyap ortamına da aktarılmamış olduğu anlaşılmakla, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde soruşturma ve kovuşturma safhasındaki tüm belgeleri içerir Aladağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 esas, 2012/63 karar sayılı dosyasının tamamının dairemize gönderilmek üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.