muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29875, Karar No: 2013/23729, Tarih: 21.10.2013

1-)Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108.maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 Sayılı TCK’nın 58.maddesinin 7.fıkrası gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanık ... hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-) 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca ''cezanın infazından sonra bir yıl süre ile denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkartılmasına, yerine ''cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' cümlesinin eklenmesine, hüküm fıkralarından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

III-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Yakınana ait işyerine girerek üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işleyen sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 116/2.maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, hükümde uygulanan kanun maddesi olarak TCK’nın 116/1.maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-)Hükmün gerekçesinde temel cezanın alt sınırdan belirlendiği hususu yazılı olduğu halde, işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde yasal bir gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılıp sanık hakkında bir yıl hapis cezasına hükmolunarak, kararda çelişkiye neden olunması,

3-)Sanığın, işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği kabul edilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c.maddesinin uygulanmaması,

4-)Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108.maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 Sayılı TCK’nın 58.maddesinin 7.fıkrası gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanık ... hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

5-) 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesinin yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/159, Karar No: 2010/4746, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/159 E.  ,  2010/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi ve davalı alacaklı vekilleri ile borçlu şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Sakarya 4.İcra Müdürlüğü’nün 2009/1141 Esas sayılı dosyasında yapılan,02.02.2009 günlü hacze konu menkullerin,müvekkili şirkete ait olduğunu, İcra Müdürlüğünce İİK 99.madde gereğinin yerine getirilmediğini belirterek,istihkak iddiasının kabulü ile menkulerin iadesine,icra Müdürlüğü işleminin şikayet yoluyla kaldırılmasına takibin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili,davacı ile borçlu şirketin muvaazalı olarak birlikte hareket ettiklerini,haciz yapılan depoda borçluya ait belgelerin tesbit edildiğini İİK 97/a maddesindeki karinenin aksinin ispatlanamadığını belirterek davanın reddini %40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Davalı borçlu şirket temsilcisi dava konusu menkullerin davacıya ait olduğunu,alacağın 70 000,00TL lik kısmı teminat altında olduğunundan satış işlemlerinin durulması gerektiğini savunmuştur.

2010/159

2010/4746

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre; davacı ile borçlu arasında organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı 3.kişi, davalı alacaklı vekilleri ile borçlu şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı 3.kişi şirket borcun doğumundan önce 17.12.2008 tarihinde ... ve ... tarafından kurulmuş, ticaret sicil adresi ... Hasan Tahsin Sokak NO:17 ...'dır.Borçlu şirket ise 29.09.1998 tarihinde ... ve ... tarafından kurulmuş olup adresi ... Caddesi Barolar Sitesi NO:156'dır. 02.02.2009 tarihindeki haciz davacı 3.kişi şirkete ait ... Hasan Tahsin Sokak NO:17 ...' adresinde yapılmış olup mahcuz mallarla ilgili fatura ve işyeriyle ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları,elektrik faturası sunulmuştur. Mevcut deliller davacı 3.kişi ile borçlu arasında organik bağ bulunduğu yönünde yeterli görülmediğinden Mahkemece haciz yapılan deponun davacı 3.kişiden önce davalı borçlu tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise İİK 44 ve BK 179 madde kapsamında işyeri devri olup olmadığı, davacı 3.kişi ile borçlu arasında ticari ilişki bulunup bulunmadığı, davacı tarafından mahcuz mallara ilişkin sunulan faturalarla ilgili tarafların ticari defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi ile davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 25.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/209, Karar No: 2015/15021, Tarih: 22.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/209 E.  ,  2015/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2011/60-2013/784

Davacılar H.. A.. ve diğeri vekilleri Avukat H.. G.. tarafından, davalı K.. Ç.. ve diğerleri aleyhine 11/08/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı K.. Ç.. vekili ve davalı F.. E.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz eden davalı K.. Ç..'un vesayet altında olduğu ve kararın da vasisi A.. Ç..'a usulüne uygun tebliğ edildiği ancak kararın bizzat kısıtlının verdiği vekaletnameye dayanarak Avukat A.. G.. tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Kısıtlanma kararı ile artık davalı K.. Ç..'un tek başına herhangi bir hukuki işlem yapma yeteneği kalmamıştır. O halde, mahkemece vasiye muhtıra çıkartılarak bizzat kısıtlı tarafından atanan vekilce yapılmış olan temyize icazet verip vermediği, cevap vermezse kısıtlı vekilince yapılan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

Yine, temyiz eden davalı F.. E..'e (veya vasisine) çıkartılan kararın tebligat parçası dosya arasında yoksa da bu davalının mahkemeye hitaben bizzat cezaevinden gönderdiği “... ” talepli dilekçesinin bulunduğu ancak temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı, vasisinin F.. E.. olduğu anlaşılmaktadır. Kısıtlanma kararı ile artık davalı F.. E..'in tek başına herhangi bir hukuki işlem yapma yeteneği kalmamıştır. O halde, mahkemece vasiye muhtıra çıkartılarak bizzat kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet verip vermediği, cevap vermezse kısıtlı tarafından yapılan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği ve temyize icazet veriyorsa temyiz harç ve masraflarını yasal sürede (miktar ve süre açıkça yazılarak) tamamlaması kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır. SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenlerle GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4326, Karar No: 2021/2177, Tarih: 16.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/4326 E.  ,  2021/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

28.11.2012 tarihinde Maliye ve kolluk görevlilerince yapılan bandrol denetiminde sanık ... 'in sevk ve idaresindeki araçtan sahte bandrollü 301 adet içki ele geçtiği, sanığın kardeşi ...'ın ele geçen içkilere yönelik irsaliyeli fatura ibraz ettiği ve 2 sanık için dava açıldığı olayda; sanıkların dava konusu içkileri ... Gıda'dan aldıklarını beyan ettikleri, bu alıma ilişkin fatura suretlerinin dosya içerisinde mevcut olduğu, suça konu eşyalara ilişkin ibraz edilen fatura yönünden, fatura düzenleyici olarak gözüken ... Gıda temsilcisinin beyanına başvurulup, sözü edilen içkileri kendileri tarafından satılıp satılmadığının sorulması, faturaların satıcı konumunda olan iş yeri ile sanık ...'ın işlettiği iş yerinin defter ve kayıtlarına usulünce işlenip işlenmediğinin, fatura bedelinin piyasa rayici ile uyumlu olup olmadığının, uzman bilirkişiden rapor alınarak, gerektiğinde, fatura yönünden zincirleme menşe araştırmasının da yaptırılması ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1142, Karar No: 2010/10572, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1142 E.  ,  2010/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyenin dar gelirlilere yönelik anahtar teslimini, yapımını ve satımını üstlendiği 800.Yıl Konutları'ndan mesken satın aldığını, 2007 yılının Ekim ayında anahtar teslimi olarak hak sahiplerine teslim edileceğinin vaadedildiğini, konut bedelinin tamamını ödediğini, ancak konutunun 2008 yılı Kasım ayı içerisinde eksik olarak teslim edildiğini, konutun geç teslim edilmesinden dolayı mağdur olduğunu, kira ödediğini, bu nedenle en az aylık 300.00 YTL kira bedeli kaybı olduğunu ileri sürerek konutun teslim tarihi olan 2007 yılı ekim ayı sonundan teslim edildiği 2008 yılı Kasım ayına kadar olan döneme ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere aylık 210 YTL den toplam 2.520 YTL birleşen dava ile de, 480.00 YTL kira kaybı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı;

kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı bu şekilde, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığa genel mahkemede bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılıp, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6186, Karar No: 2017/14983, Tarih: 31.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6186 E.  ,  2017/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

"MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve itlas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup. uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde; Davalı ....'nin ilgili KHK' de yer aldığı ve BDDK'ya devredildiği anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1296, Karar No: 2010/1737, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1296 E.  ,  2010/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline,yeniden aylık bağlanmasına,ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının, prim borcu nedeni ile yaşlılık aylığının iptali ve davacıya yaşlılık aylığından borç çıkarılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren bağlanması ve birikmiş aylıkların yasal faiziyle,ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı Kurumun Tokat Sigorta İl Müdürlüğünde görev yapan idarecilerin baskı ve ikna edici yollarla personelin bilgisayar şifrelerini öğrendikleri, Müdürlükte çalışanların birbirlerinin şifrelerini öğrenip kullanabilecekleri bir ortam yaratıldığı, hatta müdürlükte çalışan temizlik firması elemanlarının dahi personelin şifrelerini bildiği ve bu şifrelerle ekran başında işlem yaptıkları, aralarında davacı sigortalının da bulunduğu bir çok sigortalı yönünden hesaplara girilerek başka sigortalıların yaptıkları prim ödemelerinin bu sigortalı yapmış gibi prim ödeme hesaplarına geçirildiği, sonradan yapılan ödemelerin önceki tarihlerde yapılmış gibi prim ödeme hesaplarına girilerek birçok sigortalıya sanal hizmet süresi kazandırılarak yaşlılık ve ölüm aylıkları bağlandığı, sağlık karnesi verildiği, davacı sigortalı ...’ın prim ödeme hesabına 24.04.1998 tarihinde M-60 oprid kodu ile girilen 4 adet ödemenin sigortalı ...’ya ait hesaptan çıkarılarak davacının ödemeleri gibi gösterildiği ödemelere ilişkin davacının belge ibraz etmediği bu şekilde sigortalıya prim borcu var iken 9080 gün sigortalılık süresi üzerinden 01.01.2000 tarihi itibariyle tam yaşlılık aylığı bağlandığı, usulsüzlüklerin müfettiş tarafından ortaya çıkarılması üzerine davacının tahsis talep tarihinde 49.540.197TL prim borcu var iken aylık bağlanması nedeni ile yaşlılık aylığının başlangıçtan iptal edilip fuzulen ödenen yaşlılık aylığı nedeniyle borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak sigortalıya aylık bağlanıp uzunca bir süre ödendikten sonra aylığın iptal edilmesi iyiniyetten uzak olacaksa da kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz olarak oluşturulan aylık bağlama işlemi sigortalının da katılımının bulunduğu muvazaalı bir eylem sonucu oluşturulmamalıdır.