muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16282, Karar No: 2014/12205, Tarih: 03.07.2014

Mahkemece, 27.01.2009 tarihli temlikname ile dava dışı İş Bankasının davalı A.. Tanıtım AŞ.'ye kullandırdığı TL ve döviz cinsinden 5.618.986 TL alacağını davacı şirkete temlik ettiği, temliknameye istinaden 28.01.2009 tarihinde A.. şirketi hesabına parayı yatırdığı, M.S.. Ç..'nun A..'yi zarara uğrattığı, ancak davacının kredi borcuna karşılık yatırmış olduğu paranın M. S..Ç..'nun davlı şirketten çekmiş olduğu paralarla karşılandığının ispatlanamadığı, M. S.. Ç.. ile davalı A.. arasındaki ilişkinin davanın tarafları şirketler ile olan ilişkiden bağımsız olduğu, 17.07.2012 tarihli Adli Tıp Raporuna göre Genel Kredi Sözleşmelerindeki imzaların davalılara ait olduğu muvazaa iddiasının temlik eden banka açısından doğru olmayacağı, davalı A..'nin kredi işleminde paravan şirket olarak kullanıldığına ve asıl borçluların M. S.. Ç.. ve M.B B.. olduğuna dair iddiaların bu davada değerlendirilemeyeceği, bankanın, davalı şirkete kredi kullandırdığının banka kayıtları ve davalı A.. kayıtlarıyla sabit olduğu, kullandırılan kredinin şirket içinde değerlendirme yönteminin davalı şirketin iç ilişkisi olup, bu davada tartışılamayacağı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraflar vekilleri ile fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekili ile fer’i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hukuki işlem tarihi itibarıyla yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 500’üncü maddesinin 1’inci fıkrasına göre, “Alacaklı kefaletten dolayı tahakkuk eden borcun temini için kefaletin akdi esnasında tesis yahut sonradan istihsal olunan teminatı kefilin zararına olarak tenkıs eder veya elinde bulunan delâili elden çıkarırsa kefile karşı mes'ul olur.” Bu nedenle kefalet esnasında veya sonrasında dava konusu borca ilişkin bir teminat bulunup bulunmadığının araştırılarak, sonucuna göre BK’nun 500/1 hükmünün değerlendirilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Hükme esas alınan 19.7.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, üç adet genel kredi sözleşmesindeki imzanın davalılardan A.. K..’ya ait olduğu konusunda görüş bildirilmiş olup, mahkemenin gerekçesinde anılan rapora atfen borcun kaynağı olan 3 adet genel kredi sözleşmesindeki imzaların davalılara ait olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki bu durumda üç adet genel kredi sözleşmesinden dolayı davalı A.. K..’nın sorumlu tutulması ve sorumluluğunun anılan sözleşmelerdeki kefalet limiti çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, gerekçesi de açıklanmadan sadece 1.500.000. TL’lik borçtan sorumlu olacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılar vekili ile fer’i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple hükmün davalı O.. K.. ve A.. K.. yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yek diğerine verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2612, Karar No: 2011/5920, Tarih: 04.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2612 E.  ,  2011/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davalı idarece yapılan kanal çalışması sırasında hafriyat dökülmek suretiyle el atılan taşınmazın eski hale getirilmesi, olmadığı takdirde yer bedelinin tahsili ve ecrimisil ödetilmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davalının temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3127, Karar No: 2020/7872, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3127 E.  ,  2020/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

1-)Mahkeme hükmü, davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiş ise de; harç alınıp alınmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.Temyiz harcı alınmış ise, buna ait belgenin dosyasına konulması, harç alınmamış ise HMK'nın 366. maddesi yollaması ile 344. maddesi gereğince temyiz harcının yatırılması için adı geçen vekile muhtıra tebliğ edilip harcın yatırılmaması durumunda 344. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

2-)Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan (kuru şartlarda) buğday ve kavunun dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2016 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan (... Büyükşehir Belediyesi Hal Müdürlüğünden) sorulmasından, Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9273, Karar No: 2024/19692, Tarih: 25.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9273 E.  ,  2024/19692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/471 E. - 2020/397 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/53 E. - 2019/419 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığa kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafinin kararı istinaf ettikten sonra 08.03.2020 tarihinde sunmuş olduğu dilekçe ile vekillikten çekildiği, ancak sanığa müdafi görevlendirilmesi yapılmadan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının sanığa soruşturma aşamasında atanan kovuşturma aşamasında görevi sonra eren yetkisi olmayan müdafiye tebliğ edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının müdafii tarafından temyiz edilmediği tespit edilmiştir. Zorunlu müdafiliğin istinaf kararından sonra zaruri olup olmadığı hususu değerlendirildiğinde; 5271 ayılı CMK'nın 156/3 uyarınca zorunlu müdafiliğin soruşturma ve kovuşturma evresinde geçerli olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 2-f maddesi uyarınca kovuşturma evresinin, iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi kapsadığı, dolayısıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma aşamasında başlayan zorunlu müdafiliğin hükmün kesinleşmesine kadar sürdüğü anlaşılmakla istinaf kararıyla kesinleşmeyen silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanığa müdafi atanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, istinaf kararından sonra kendi seçtiği bir müdafii bulunmayan, CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafii görevlendirilmeyen sanık hakkında, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi ataması yapılmadığı anlaşıldığından, sanığa ilgili baro tarafından müdafi atanması için gerekli işlemlerinin yapılarak, sanık müdafiine Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece mahkemesinin gerekçeli kararlarının tebliğ edilmesi sağlanıp, sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenip gönderilmesi amacıyla dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14353, Karar No: 2012/20729, Tarih: 04.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14353 E.  ,  2012/20729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 57,000 TL ecrimisilin, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; mülkiyeti davacıya ait gayrimenkulde 4 daire 1 işyeri bulunduğunu ve içinde kiracılar olduğunu, davalının kendisini mal sahibi olarak tanıtarak kira sözleşmesi yaptığı ve kiraları aldığını, davacının ihtarname ile kira bedellerini istediğini, ancak davalının ihtarnameye cevabında binada çeşitli tadilat işleri yaptığını beyan ederek bu işlerle ilgili davacının sadece 20.000 TL ödediğini, ancak yapılan işlerle ilgili toplam 94,000 TL alacağı olduğunu beyan ettiğini oysa yapılan iş bedelini davacının ödemiş olduğunu belirterek, davalı tarafından yapıldığı iddia edilen işlerin toplam bedelinin tespitini, bu işlerle ilgili bedelin tamamını davacı tarafından ödendiğinden varsa davalı alacağı, davalı tarafından alınan kira bedellerinden takas-mahsup edilmesini, davalının aldığı kira bedellerinin yukarıda açıklandığı gibi tespit edilerek alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında; davacının isteği davalının, binada tamirat ve tadilat işine giriştiğini; çoğu kez kendisi de işçilik yaparak gerçekleştirdiğini, davacının yalnızca 20.000 TL gönderdiğini davacıdan alacaklı olduğunu, taşınmazlarda süreli kiracı oturmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava dilekçesinde, "Davalının yaptığı işlerle ilgili alacağı varsa kira bedellerinden takas-mahsup edilmesini" talep ettikleri ibaresi varsa da, davacının aynı zamanda yapılan işlerin bedelini ödediğini de dava dilekçesinde beyan ettiği, dolayısıyla davalının yaptığı ve davacının karşılığını ödemediği imalat bedelleriyle ilgili uzlaşılmış bir miktar bulunmadığından, dava ve ispata muhtaç olduğu gerekçe gösterilerek, davalının yaptığı imalat ve masraflara ilişkin dava hakkı saklı tutularak, davacının ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, somut olayda davacı vekili dilekçesinde, "Davalı tarafından yapıldığı iddia edilen işlerin toplam bedelinin tespitini, bu işlerle ilgili bedelin tamamı davacı tarafından ödendiğinden varsa davalı alacağının davalı tarafça alınan kira bedellerinden takas- mahsup edilmesini" talep ettiğine göre mahkemece davacının takas-mahsup talebi dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ve davalının yaptığı imalat ve masraflara ilişkin hakkı saklı tutulmak suretiyle karar verilmesi doğru değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19066, Karar No: 2017/7183, Tarih: 07.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/19066 E.  ,  2017/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun karar tarihinde 18 yaşını ikmal ettiği, yokluğunda atanan ve yüzüne karşı hüküm tefhim edilen zorunlu müdafiiden haberdar olmadığı, hüküm tarihinde cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu ve gerekçeli kararın tebliği üzerine süresinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihinde başka suçtan hükümlü bulunan ve “duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulması” hususunda karar verilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 196/1. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4775, Karar No: 2021/20790, Tarih: 30.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4775 E.  ,  2021/20790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlğını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ya yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının yine suça sürüklenen çocuk ...’a yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının; sorgu tarihi olan 23/02/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle tebliğnameye uygun olarak DÜŞMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların mağdura ait işyerinin asma kilidini kırarak içeri girmek istedikleri sırada, silah sesi duymaları üzerine olay yerinden kaçmaya çalıştıkları, ancak ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından yakalanmaları şeklindeki eylemlerinin nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde haklarında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17473, Karar No: 2014/6540, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17473 E.  ,  2014/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2010/226-2013/264

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2013 tarih ve 2010/226-2013/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın davalı tarafından nakliyesi sırasında çalındığını, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 27.925,50 TL'nin 16.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, kusursuzluğunu ispatlayamayan davalı taşıyıcının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosya kapsamında bulunan kararın davalıya tebliğine dair tebligat evrakı incelendiğinde, tebliğin 01.07.2013 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapıldığı, ancak davalının adreste bulunmama sebebinin araştırılmaması, buna ilişkin beyanların tebliğ tutağına yazılıp imzalatılmaması, adreste bulunmama nedeniyle tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirilmemesi karşısında kararın usulünce tebliğ edilmediği, bu nedenle davalı vekilinin 01.08.2013 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece taşıma ve sigorta konularında uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek kusursuzluğunu ispatlayamayan davalının zarardan sorumlu olduğu kabul edilmiş, yine aynı bilirkişi tarafından yapılan zarar hesabına göre davacının talep edebileceği tazminat tutarı 27.925,50 TL olarak belirlenmiştir. Ancak, çalınan araçtaki emtia gıda maddesi olup, görüşüne başvurulan bilirkişinin hangi sebeple bu konuda uzman olduğu anlaşılamamıştır.

Ayrıca, aynı bilirkişi raporunda poliçeye ekli bulunan, emtia cinsi ve araç bilgilerini kapsayan listelerin dosyaya sunulması, listeler ile ekspertiz raporundaki bilgilerin örtüşmesi halinde davalının sorumlu tutulabileceği belirtilmiş ve mahkemece 14.03.2013 tarihli celsede bu listelerin celbine karar verilmiş ise de, davacı sigorta şirketi tarafından gönderilen müzekkerede söz konusu ekli listenin bulunmadığı belirtilmiştir. Bu itibarla, mahkemece, konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan rapor aldırılması ve eksiklikler giderilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18103, Karar No: 2012/21923, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18103 E.  ,  2012/21923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Zeytinlerin konulduğu yerin sokak olduğu, adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya niteliğinde bulunmadığından sanıkların TCK'nın 141/1, 143. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11552, Karar No: 2022/2398, Tarih: 16.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11552 E.  ,  2022/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.