muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20774, Karar No: 2023/2091, Tarih: 28.03.2023

5. Akbank T.A.Ş'nin cevabi yazıları, sanığın adli sicil kaydı, benzer dosyalara ait bir kısım soruşturma evrakı dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında 24.12.2012 - 01.01.2012 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin 10.12.2012 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanığın savunması, katılan ve mağdurun beyanları, paranın gönderildiği telefon hattının sanığa ait olması ve tüm dosya kapsamından, sanığın, mağdur ...'in bilişim sisteminde mevcut olan sosyal paylaşım hesabının şifresini hukuka aykırı olarak ele geçirip mağdur ...'in arkadaşı olan katılan ...'le mesajlaşarak kendine ait telefon hattına mobil bankacılık yoluyla para gönderilmesini sağladığı, bilişim sisteminin araç olarak kullanılmasının sağladığı kolaylıkla katılanın denetleme ve kontrol etme imkanını ortadan kaldırması nedeniyle dolandırıcılık suçunun nitelikli halinin oluştuğu, mağdura ait sosyal paylaşım hesabına izinsiz girip katılanla yazışmalar yapmak ve mağdurun hesabına erişimini engellemek şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki suçu oluşturduğu anlaşılmakla, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış; bilişim sistemine girme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturduğu yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanığın adli sicil kaydından 04.12.2012 tarihinde kesinleşen İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/226 Esas ve 2012/73 Karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine ilişkin ilam nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrir olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı ilamı adli sicil kaydında 28.06.2012 tarihinde kesinleşmiş görünüyor ise de, yapılan UYAP sorgulamasında söz konusu hükmün incelemeye konu suç tarihinden sonra 18.02.2016 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümlerinden "... 28/06/2012 tarihinde kesinleşen Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/99 esas, 2012/77 Karar ..." ibarelerinin çıkarılarak yerine "04.12.2012 tarihinde kesinleşen İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/226 Esas ve 2012/73 Karar" ibarelerinin eklenmesi, suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16231, Karar No: 2015/18207, Tarih: 02.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16231 E.  ,  2015/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi :15.05.2014

No :2011/311-2014/241

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan H... İnş. Haf. Nak. Tur. ve San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; davaya konu iş kazası sonucu sigortalıda meydana gelen sürekli iş göremezlik oranındaki artışa bağlı olarak değişime uğrayan gelirin, düşük iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki değişim karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğunun bulunması karşısında; gelire giriş tarihi olan 01.12.2009 itibariyle artan sürekli iş göremezlik oranına göre belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirden, düşük iş göremezlik oranı ile artan iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına karşılık gelen miktarının mahsubu gerekeceği, belirlenen bu miktara tazmin sorumlularının kusuru uygulanmak suretiyle tazminat hesabının yapılması, öte yandan, başlangıçtaki gelir onay tarihinin faize esas alınması gereğinin de dikkate alınmasının gerekmesine göre; eldeki dosyada, Mahkemece, tazmin edilebilecek ilk peşin sermaye değerli gelirin hatalı belirlenmesi isabetsiz ise de, talep edilen ve kabulüne karar verilen miktar itibariyle anılan yanlışlığın sonuca etkisi olmayıp ek davada gözetilebilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21526, Karar No: 2015/27752, Tarih: 07.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21526 E.  ,  2015/27752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteğiyle işi bıraktığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra devamla, dosyada bulunan ve davacının imzasını taşıyan bordrolarda fazla çalışma tahakkukunun bulunduğu, fazla çalışma ücretinin hesabında fazla çalışma tahakkuku bulunan ayların dışlanması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda;

1- Fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne,

2- Diğer alacak talepleri hakkında verilen hükümlerin bozma konusu yapılmadığı ve kesinleştiği gerekçesiyle, fazla çalışma ücreti talebi dışındaki talepler konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve 2012/9-851 E – 2012/705 K sayılı kararında özetle, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilecek kararlarda, bozma konusu yapılmasa da her bir taleple ilgili olarak yeniden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda;

1- Fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne,

2- Diğer alacak talepleri hakkında verilen hükümlerin bozma konusu yapılmadığı ve kesinleştiği gerekçesiyle, fazla çalışma ücreti talebi dışındaki talepler konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda;

1- Fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne,

2- Diğer alacak talepleri hakkında verilen hükümlerin bozma konusu yapılmadığı ve kesinleştiği gerekçesiyle, fazla çalışma ücreti talebi dışındaki talepler konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Yukarıdaki Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kararında da açıkça belirtildiği üzere, bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bozmadan sonra fazla çalışma ücreti talebi dışındaki talepler hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması, bahsi geçen talepler hakkında önceki kararda verilen hükümlerin kesinleştiği şeklindeki isabetsiz gerekçe ile bu talepler hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15114, Karar No: 2016/237, Tarih: 13.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15114 E.  ,  2016/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2014/589-2014/589 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili; 10/11/2014 keşide tarihli, 10/11/2014 vade tarihli, 500.000,00 TL bedelli çekten kaynaklanan borcun, borçlular tarafından müvekkiline vadesinde ödenmediğini, borçluların kaçma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, borçlular hakkında yapacakları icra takibi için 20.000,00.-TL tutarda taşınır ve taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece; 14/11/2014 tarih 2014/589 D.iş E.K. sayılı karar ile 10/11/2014 keşide tarihli 500.000,00 TL bedelli çeke dayanılarak borçlular ... ve .... hakkında ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili; müvekkili aleyhine verilen ihtiyati haciz kararının yasaya aykırı olduğunu, alacak konusu çekte keşide yerinin .... olarak belirlendiğini, müvekkili şirketin .... Mah. .... No:... .../.... adresinde faaliyet gösterdiğini, İhtiyati haciz kararının .... Mahkemelerinde istenilmesi gerekirken yetkisiz mahkeme olan Antlaya Mahkemelerinde istenmesinin usulsüz olduğunu, bu nedenle verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İhtiyati haciz İsteyen vekili itiraza cevabında; davada yetkili olan mahkemelerin kanunda belirlendiğini, HMK gereği yetkili olan yerler, borçlunun ikametgah yeri mahkemesi, çekin keşide yeri mahkemesi, ifa yeri mahkemesi, alacaklının ikametgah yeri mahkemesi ve yetki sözleşmesi ile yetkili kılınan yer mahkemesi olduğunu, alacağın çekten kaynaklandığından ötürü TBK md. 89 uyarınca alacaklının ikametgah yeri mahkemesi de yetkili bulunduğunu, alacaklının ikametgah adresinin .... olması dolayısıyla ihtiyati haciz kararının .... mahkemelerinden alınmasında herhangi bir aykırılık olmadığını belirterek, talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece duruşmalı olarak yapılan itiraz incelemesi sonunda tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacizde yetkili mahkemenin belirlenmesinde İİK'nIn HUMK'ya atıf yaptığı, HUMK'a yapılan atfın HMK'ya yapılmış sayılacağı, HMK'da genel yetkili mahkemenin davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak düzenlediği, aleyhine ihtiyati haciz kararı verilen borçlunun yerleşim yerinin .... olduğu, ihtiyati hacze dayanak çekin ödeme ve keşide yerinin de .... olduğu, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle; yetki yönünden itirazın kabulüne ve ihtiyati haciz kararına itiraz eden borlu ... hakkındaki ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere ve yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında dikkate alınamayacak olmasına göre, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile, kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20875, Karar No: 2017/6175, Tarih: 16.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20875 E.  ,  2017/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı beraat

Sanık ... hakkında; TCK'nın 155/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili, sanıklar ... ve ... hakkında güveni kötüye kullanmak (dolandırıcılık) suçundan verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'e ait olan emlak alım satım işi ile uğraşan işyerinde diğer sanıkların çalıştığı, sanık ...'in icradan ucuza mal satın alabildiğini söyleyerek diğer sanık ...'e ucuza bulaşık makinesi ve televizyon aldığı, bunun üzerine sanık ...'in akrabası olan katılanı arayarak sanık ...'in ucuza mallar aldığını isterse kendisine de alabileceğini söylediği, katılanın kabul etmesi üzerine bir tane bulaşık makinesi satın aldıkları, bir süre sonra sanık ...'in icradan araba satın aldığını söylemesi üzerine katılanın sanık ...'e birden fazla olmak üzere toplamda 17800 TL para vererek kendisine traktör almasını istediği, ancak sanığın paraları alarak ortadan kaybolduğunun iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık savunmaları, tanık ve katılan beyanları karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeter delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet yönünde hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın icradan ucuza mal alacağını söyleyerek farklı zamanlarda birden fazla kez haksız menfaat temin etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 157/1, 43 maddelerinde belirtilen zincirleme basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4017, Karar No: 2015/4546, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4017 E.  ,  2015/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11180, Karar No: 2016/2639, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/11180 E.  ,  2016/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 03.09.2011 tarihinde plakası tesbit edilemeyen tır sürücüsünün kusuru ile meydana gelen kazada karşı araçta sürücü olarak bulunan müvekkilinin cismani zarar görerek işgöremez hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL işgöremezlik tazminatının, 5.000,00 TL da bakıcı gideri tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davacı vekili yargılamanın devamı sırasında talebini ıslah ederek işgöremezlik tazminatını 200.000,00 TL'ye, bakıcı gideri tazminatını 200.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 200.000,00 TL işgöremezlik tazminatı, 200.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere 400.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14573, Karar No: 2015/10641, Tarih: 20.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14573 E.  ,  2015/10641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/527-2014/649

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, haciz şerhlerinin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ..ada .. parsel sayılı taşınmazın evveliyatının kadim mera olduğu iddiası ile davalı adına tapu kayıtlarının iptaliyle mera olarak sınırlandırılması ve haciz şerhlerinin terkini istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

"Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.