muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15849, Karar No: 2015/4153, Tarih: 10.09.2015

Açıklanan Anayasal normlar ve Sözleşme’de sözü edilen “hukuka aykırı ihlalin önlenmesi veya durdurulması için en kısa sürede uygun yargı koruması sağlanması ve Sözleşme’de yer alan hükümlerin ihlal edilmesi halinde gerekli yaptırımların uygulanmasını sağlama” yükümlülüğünün kapsamına, sağlık hakkını gerçekleştirme yükümlülerinin yani anılan suçlarda "suçtan doğrudan zarar gören" Devlet örgütünü temsil eden kuruluşların ve Anayasa’nın 135. maddesine dayanarak Kanun ile kurulmuş olan kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarının ceza muhakemesi evrelerine aktif olarak katılımlarının sağlanmasının da dahil olduğuna kuşku bulunmamaktadır ( İhsan BAŞTÜRK: Sağlık Hakkının Korunması Bağlamında Özel Ceza Hukuku Normlarımız ve Etkinliği Üzerine Bir Deneme, Fasikül Aylık Hukuk Dergisi, Yıl 2, Sayı: 4, Mart 2010, s. 43).

Açıklanan gerekçelerle Anayasa'mızın 2, 14, 56, 90/son, CMK 234, 237 ve 260/1. maddesi ile Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi’nin 4, 23 ve 25. maddeleri gereğince sanığa yüklenen suçtan Sağlık Bakanlığı’nın doğrudan zarar gördüğünün kabulü gereklidir. Bu itibarla, öncelikle kamu davasına katılma hakkı bulunana CMK 234. vd. maddelerindeki yasal haklarının usulüne uygun olarak hatırlatıldıktan sonra davaya katılma hakkı bulunanın davadan haberdar edilmesinin ve delillerini sunma imkanının sağlanılarak çelişmeli yargılama ilkesinin hayata geçirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada anılan Kurumun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

“… Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun kamu düzenine ilişkin hak ve yetkileri, görevleri ve gelirleri dikkate alındığında, kullanıcıların telsiz cihaz veya sistemlerini kurumun düzenlemeleri ve telsiz ruhsatnamesinde belirtilen esaslara uygun olarak kurmak ve kullanmak mecburiyetinde olmaları, bu konuda kurumun denetim yükümlülüğünün bulunması, rekabeti engelleyici, bozucu veya kısıtlayıcı uygulamaların giderilmesine yönelik tedbir alma yetki ve sorumluluğunun olması, işletmecilerden alınacak idari ücretler, kurum hizmetleri karşılığında ödenen ücret ve izin tarifeleri uyarınca yapılan ödemelerin bir bölümünün kurumun doğrudan gelirleri arasında sayılması hususları gözönüne alındığında, kurumdan gerekli izni almadan jammer cihazını kullanma şeklinde tarif edilen ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçunu oluşturduğu iddia edilen eylem sonucunda katılan kurumun doğrudan zarar gördüğü kabul edilmelidir.

Bu itibarla, işlendiği iddia edilen 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan doğrudan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'nın bu suçla ilgili kamu davasına katılmaya ve hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunduğundan, hükmün esasının incelenmesine geçilmelidir.”

Ceza Genel Kurulu’nun yukarıda söz ettiğimiz içtihadında dayandığı gerekçelere aynen katıldığımız gözetildiğinde; tiçtihada konu oluşturan kamu görevi ile kıyaslanamayacak derecede hayati önem taşıyan ve Anayasamız ile güvence altına alınmış temel bir hak olan sağlık hakkının hayata geçirilmesi bağlamında Sağlık Bakanlığı’nın sağlık hakkının korunmasına, bu hizmetlerin gerçekleştirilmesi ile denetlenmesine ilişkin hak ve yetkileri, görevleri dikkate alındığında somut uyuşmazlıkta 1219 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından açılan kamu davasına katılma ile hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Açıklanan gerekçelerle, somut uyuşmazlıkta suçtan zarar görmüş olan ve davaya katılma hakkı bulunan T.C.Sağlık Bakanlığı’nın davaya katılma hakkı kabul edilmeksizin muhakemeye devamla uyuşmazlığın çözümlenerek hüküm kurulmasının Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve AİHS ile güvence altına alınmış olan adil yargılanma ilkesi ile hak arama özgürlüğüne aykırı olduğu kanaatiyle Sayın Çoğunluğun temyiz isteminin reddi yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/10918, Karar No: 2017/13920, Tarih: 07.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/10918 E.  ,  2017/13920 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan kimliği tespit edilemeyen şüpheli/şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.05.2016 tarihli ve 2016/73923 soruşturma, 2016/47771 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.07.2016 tarihli ve 2016/3757 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, dosya kapsamına göre müştekinin ifadesi alınması haricinde hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan, şikayetçinin belirttiği eylemlerle ilgili bilgi ve belgeler toplanıp gerekli inceleme yapılmadığı eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.02.2017 gün ve 2016/11893 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.02.2017 gün ve KYB/2017-12016 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emekli Jandarma Kurmay Albay olan şikayetçi ...'in 2010 yılından itibaren yapılan Yüksek Askeri Şura toplantılarında kendisi hakkında Genelkurmay Başkanlığı ve Jandarma Genel Komutanlığı'na yapılan asılsız ihbar ve iftiralar nedeniyle terfi ettirilmediği iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda kamu davası açmaya yeterli delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda, ilgili kurumlara şikayetçinin dilekçesi ve beyanında geçen asılsız ihbar ve iftira iddialarına ilişkin bilgi veya belgeler bulunup bulunmadığı sorulup varsa getirtilip incelendikten sonra soruşturma dosyası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yalnızca şikayetçinin beyanı alınarak, eksik soruşturma ile verilen kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 14.07.2016 gün, 2016/3757 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4345, Karar No: 2012/2610, Tarih: 09.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4345 E.  ,  2012/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamak

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...: 5237 sayılı TCK'nun 37. md yollanmasıyla TCK'nun 87/4, 62, 53 md 11 yıl 8 ay hpc

Sanık ...: 5237 sayılı TCK'nun 37 md yollanmasıyla TCK'nun 87/4, 62, 53, 58 md uyarınca 11 yıl 8 ay hpc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılanlardan ...’ın gerekçeli karar başlığında gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik kabul edilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., Muhittin ve ...’nin maktule yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde gerekçenin yetersiz ve çelişkili olduğuna, sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde delillerin hatalı takdir edildiğine, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanıklar ... ve ...’nin maktule yönelik mahkumiyet hükümleri yönünden; kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e maddesi yollaması ile

87/4 maddesinin 2. cümlesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında "…5237 sayılı kanunun 37 delaleti ile TCK'nun 87/4 maddesi…” ibaresinin yerine "…5237 Sayılı TCK'nun 37, 86/1-3-e maddesi yollaması ile TCK'nun 87/4 maddesinin 2. cümlesi…" ibaresinin konulmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’in maktule yönelik suçu yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkla maktulün olay günü kahvehane önünde maktulün balıkçıdan pazarlık yaparak balık almak istemesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine karşılıklı küfürleştikleri anlaşılmakla; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği tespit edilemediğinden, sanık lehine TCK'nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Kabule göre;

Temel cezanın 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e maddesi yollaması ile 87/4 maddesinin 2. cümlesi uyarınca tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Kabule göre;

Temel cezanın 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e maddesi yollaması ile 87/4 maddesinin 2. cümlesi uyarınca tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık ...’ye verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine 09/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

09.04.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri Avukatlar ..., ... ve ...'nun yokluklarında 12.04.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/7395, Karar No: 2021/14444, Tarih: 29.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7395 E.  ,  2021/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yakın akrabayı kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2019 tarih ve 2018/253 Esas, 2019/461 Karar sayılı ilamları ile; sanığın

a) Maktul ...’i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba dair kararı,

b) Maktule ...’yi kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba dair kararı,

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/12/2020 tarih ve 2019/2509 Esas, 2020/1571 Karar sayılı ilamı ile; istinaf başvurusunun katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.12.2020 tarih ve 2019/2509 Esas, 2020/1571 Karar sayılı kararlarının sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.12.2020 tarih ve 2019/2509 Esas, 2020/1571 Karar sayılı “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair” hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin sanığın cezai ehliyeti olmadığına, haksız tahrik olduğuna; katılanlar vekillerinin eylemin canavarca hisle öldürme olduğuna ve takdiri indirim nedeni uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14995, Karar No: 2018/20940, Tarih: 03.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14995 E.  ,  2018/20940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf dava dilekçesinde, davalıya ait ... plaka nolu TIR ile diğer davalı ...Ş.’nin kümeslerinden yine davalı ...Ş.’ne ait ...’da bulunan kesimhaneye sürekli canlı tavuk taşıdığını, 26.06.2014 tarihinde seferden dönüp tavukları teslim ettikten sonra tekrar tavuk yüklemek için yola çıktığını, geri çağrılarak ... kesimhanesinde arabanın anahtarını şirket yetkililerinin elinden aldıklarını ve kendisiyle artık çalışmak istemediklerinin ifade edilerek iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı ...Ş., davacının diğer davalının çalışanı olduğunu, davacının 03.12.2013 günü kullanmakta olduğu ... plakalı TIR’ın arkasına takılı bulunan ... plakalı römorkun devrilmesine sebebiyet verdiğini, araçla taşınmakta olan ... A.Ş.’ye ait olan canlı tavukların %40’nın telef olduğunu, aracın da zarar gördüğünü, yine davacının kullandığı ... plakalı aracın kasa yıkama sonrası çıkış yaparken sürücünün ... yapması nedeniyle aracın römorkunu yükleme rampası kenarındaki panellere taktırdığını ve panellere zarar verdiğini, son olarak 23.05.2014 tarihinde kullanmakta olduğu ... plakalı TIR’ın arkasına takılı bulunan ... plakalı römorkun frenlerini açmayı ihmal ettiğini ve araç fren halinde kullanıldığından lastiklerinin patladığını ve jantlarının zarar gördüğünü, davacının iş akdinin diğer davalı tarafından haklı nedenle feshedilmiş olduğunu öğrendiklerini savunmuştur. Diğer davalı ... Ltd. Şti. ise, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucunda, kullanmış olduğu kamyonun dorsesinin/römorkunun frenini açmayarak bu halde aracı uzun süre kullandığını, bu kullanım neticesinde de iki adet lastiği ve iki adet jantının kullanılamaz hale geldiğini, davacının ekonomik olarak zarar verdiğini, bu sebeplerle davacının iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğinden, son olayın gerçekleştiği 23.05.2014 tarihindeki olaya ilişkin olarak canlı üretim asistanı tarafından tutulan bir tutanak sunulduğu, tutanakta ...-... plakalı aracın römorkunun iki lastiğinin patlak durumda cant üzerinde yolda geldiğinin tespit edildiği, aracın şirket dışına çıkışında Canlı Üretim Ofis Asistanı ...’in görmesi sonucu tutanakla tespit altına alındığı belirtilmektedir. Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda, 02.12.2013, 03.12.2013 ve 23.05.2014 tarihli tutanaklarda davacının ... plakalı TIR ve römorkuna zarar verildiği belirtilmekte ise de söz konusu zarar miktarının tespitine yönelik ve zarar sebebiyle davacının iş akdinin işverence haklı feshi için işletilen prosedüre ilişkin yazılı kayıt veya belgenin sunulmadığının ifade edildiği görülmektedir. Yargılama esnasında dinlenilen davalı tanıklarından ...’nün, “... davacı sürücülüğünü yaptığı araçla ... işyeri kampüsü içerisinde bir kaç kez kaza yaptı, birinde 590,00 TLlik, diğerinde de 3.200,00 TLlik bir zarar oluştu, iş akti sonlandırılmadan önce Bergamadan sarım yapıp kesimhaneye geldiği sırada kesimhaneye 8-9 km.lik mesafede kamyon römorkunun iki tekeri patlamış, işyerine bilgi vermeden patlak lastikler ile cant üzerinde 8-9 km.yol gelmiş...” şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir. Mahkemece verilen kararda ise, “Davacı her ne kadar iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmiş ise de davalı tarafın davacının sürücülüğünü yaptığı davalı işverenlere ait araçların birinde asıl işverenin işyerinde diğerinde ise sürücülüğünü yaptığı aracın lastiği patladığı halde jant üzerinde 8-9 km kadar yol gitmek suretiyle lastik ve jant hasarını artırmış olmakla, yaptığı kazanın birinde 590,00 TL diğerinde 3.200,00 TL zarara sebebiyet vermek haklı nedenleriyle iş akdi feshedildiğinden davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.” denilmektedir. Dosyada, davalı tanığı ...’nün beyanı dışında maddi zarara ilişkin olarak dosyada herhangi bir kayıt veya belgeye rastlanılmamıştır. Davacının feshe sebep eylemindeki kusur durumu ile davalı işverene vermiş olduğu zarar da belli değildir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayandığı gerekçesiyle ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle, davacının eyleminin feshi gerektirecek haklı sebep teşkil edip etmediğinin belirlenmesi için kusur oranı ve oluşan zarar miktarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekir. Yapılacak iş, uzman bilirkişiden rapor alınarak, davacının kusurlu olup olmadığı ve oluşan zarar ile varsa kusura isabet eden zarar miktarı belirlenmesi, tespit edilecek zarar miktarının davacının 30 günlük ücreti ile karşılaştırılarak feshin haklı sebebe dayanıp dayanamadığının tespitinden ibaret iken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Diğer yandan, dava dilekçesinde ve karar başlığında davalı taraflardan biri olarak ... Tavukçuluk İşletmeleri A.Ş.’nin gösterildiği görülmektedir. Ancak, davaya davalı taraf olarak ... Vitaminli Yem Sanayi A.Ş.’nin cevap verdiği, dosyaya ibraz edilen vekaletnamenin de bu şirkete ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, dava dilekçesinde ve karar başlığında davalı taraf olarak gösterilen ... Tavukçuluk İşletmeleri A.Ş.’ne ilişkin vekaletnamenin ibraz edilmemesi de bir eksiklik olup vekaletnamenin eklenmesi gerekmektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.