muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4492, Karar No: 2018/13036, Tarih: 23.10.2018

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''Suça sürüklenen çocuğun uymadığı takdirde veya Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde yaptırımın uygulanmasına başlanamaması veya başlanıp da devam edilememesi halinde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceği hususunun ihtarına'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen "Kasıtlı suçtan mahkum olmama" nesnel koşulunun bulunduğu ve ayrıca konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmayan suçlardan olduğu, suça sürüklenen çocuğun 25.03.2016 tarihli celsede, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmasını kabul ettiği göz önüne alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay temel ceza üzerinden, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine hatalı olarak 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve TCK'nın 31/3 ile 62. maddeleri uyarınca yapılan indirimlerin 1 yıl hapis cezası üzerinden yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5137, Karar No: 2015/7117, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/5137 E.  ,  2015/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

...Koruma Kurulu'nun 22/08/1996 tarih ve 8587 sayılı kararı ile belirli kentsel sit alanı içerisinde yer alıp, ... Yüksek Kurulu'nun 14/04/1973 tarih ve 7086 sayılı kararı ile tescilli korunması gerekli kültür varlığını kapsayan taşınmazda, sanık ...'ın intifa hakkına, çocukları olan diğer sanıkların ise hisseli mülkiyet hakkına sahip oldukları, sanıklar tarafından,... Koruma Kurulu'nun 27/02/1989 tarih, 1038 sayılı kararı ile onaylı restorasyon projesine ve 30/06/1989 tarih, 1438 sayılı kararı ile onaylı vaziyet planına aykırı uygulamalar yapıldığı iddiasıyla inceleme konusu davanın açıldığı, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, 1992 yılında inşaatı tamamlanan binada 1993 yılından beri oturduklarını, belirtilen tarihten sonra taşınmaz üzerinde herhangi bir değişiklik yapılmadığını beyan ettikleri, kovuşturma aşamasında ifadelerine başvurulan tanıklar ... ve ...'ın, iskan alındığı tarihten itibaren binada inşai müdahale gerçekleştirilmediğini söyledikleri, ... Belediye Başkanlığınca düzenlenen 11/03/1992 tarihli yapı kullanma izin belgesine göre, 22/08/1988 tarihli yapı ruhsatına istinaden yapımına başlanılan betonarme karkas A ve B blokun, toplam sekiz bağımsız bölüm olarak tamamlanmış olduğu, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporlarında, onaylı projelere aykırı uygulamaların yapılış zamanlarına yönelik bir tespit yer almadığı anlaşılmakla;

Olay yerinde yeniden keşif yapılarak, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik verilerin yanı sıra, dosya kapsamında bulunan bilgi, belge ve fotoğraflar da değerlendirilmek suretiyle, 03/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde açıklanan proje dışı uygulamaların yapılış zamanlarının belirlenmesi, bu çerçevede, kurul onaylı “restorasyon ve yeni yapı tadilat projesi” ne aykırılıkların, inşai faaliyetin tamamlanması nedeniyle yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiği 11/03/1992 tarihinden önce mi sonra mı gerçekleştirildiğinin, sonradan yapılan müdahalelerin, kimin kullanımındaki taşınmaz bölümünde ne zaman icra edildiğinin, tescilli kültür varlığının özgün yapısını koruyup korumadığının, kültür varlığında tespit edilen bozulmanın hangi dönemde gerçekleştirilen ne tür müdahalelerden kaynaklandığının, böylece, kurul onaylı projelere aykırı uygulamaların kim ya da kimler tarafından hangi zaman dilimi içerisinde yapıldığının tereddütsüz biçimde tespit edilmesi, sonucuna göre de sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanıklar hakkında sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, anılan hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2891, Karar No: 2013/7140, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2891 E.  ,  2013/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18361, Karar No: 2013/15843, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18361 E.  ,  2013/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.12.2010 tarih ve 2010/4-199-48 E-K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine aykırı olarak daha önce usulüne uygun tebligat yapılmayan adresine tebliğ edilmiş olması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, Kocaeli 2. Ağır Mahkemesi’nin temyiz talebinin reddine dair 12.12.2011 tarih ve 2011/1972 sayılı kararının kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 09.09.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28178, Karar No: 2013/17820, Tarih: 06.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28178 E.  ,  2013/17820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda beraatlerine dair, Ağlasun Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28/02/2008 tarih ve 2006/66 esas, 2008/10 karar sayılı hükümlerinin, müşteki ... tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 16/04/2012 gün ve 2010/6320 esas, 2012/9264 sayılı kararıyla;

“Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Basit tehdit, silahla tehdit ve hakaret suçuna yönelik temyizin incelemesinde;

Temyiz edenin şikayetinden vazgeçmiş olması nedeni ile buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca mağdur ...'ın tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakkı olmayan yere tecavüz suçuna yönelik temyizin incelemesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Müştekinin tarlasındaki otları yakarak genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

28.02.2008 tarihli oturumda, sanıkların cezalandırılmasını talep eden müşteki ...'a sanıklar hakkında 30.10.2006 tarihli ek iddianame ile açılan kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmamak suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 238/2. maddesine uyulmaması,

Yasaya aykırı, müşteki ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA,” karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2012 tarih ve 2008/160825 sayılı yazısı ile;

“Yüksek Daire kararı tebliğnameye uygun olmakla birlikte itiraza konu husus, CMK.nun 237/2 maddesi hükmü karşısında Yüksek Dairece kanun yolu muhakemesinde davaya katılma hususunda bir karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

CMK.nun 237/2 madde ve fıkrasında, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” hükmüne yer verilmiştir.

Sanıklar hakkında 01/06/2006 tarihli iddianame ile müşteki ...’a ait Ağlasun ilçesi Kibrit köyü Börekçiler mevkiinde bulunan tarlasına izinsiz kepçe sokarak zorla yol geçirdikleri iddiasıyla “Hakkı olmayan yere tecavüz” suçundan eylemlerine uyan TCK.nun 154/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar hakkında 01/06/2006 tarihli iddianame ile müşteki ...’a ait Ağlasun ilçesi Kibrit köyü Börekçiler mevkiinde bulunan tarlasına izinsiz kepçe sokarak zorla yol geçirdikleri iddiasıyla “Hakkı olmayan yere tecavüz” suçundan eylemlerine uyan TCK.nun 154/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Yargılamanın 25/07/2006 tarihli duruşmasında müşteki ... AYSAL’ın katılma talebi üzerine mahkemece atılı suça ilişkin olarak adı geçenin davaya katılmasına ve 6 No.lu ara kararı ile de sanıklar hakkında yangın çıkarmak suçundan ek iddianame tanziminin takdiri için dosyanın Ağlasun Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Ara kararı gereği dosyanın tevdii üzerine, Ağlasun Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2006 tarihli ek iddianamesi ile de sanıklar hakkında “Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak” suçundan ayrı bir kamu davası açılmıştır.

“Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak” suçundan açılan ve birlikte görülen kamu davalarının duruşmalarına müşteki gelmiş ve duruşma zabıtlarında “katılan” olarak gösterilmiş ise de mahkemece katılma talebinin kabulü veya reddi hususunda olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir.

Müştekinin ek iddianame tanziminden sonra mahkemece “katılan” sıfatı verilerek duruşmalara katıldığına ilişkin celselerde sanıklar ve müdafii de hazır bulunmuştur. Ancak müştekiye “katılan” sıfatı verilmesine ilişkin bir itirazları duruşma zabıtlarına yansımış değildir. Bu anlamda, CMK.nun 238/3 maddesine aykırı bir durum bulunmamaktadır.

Müştekinin temyiz dilekçesinde “katılma isteği” hususunda bir istemi yoktur. Ancak bu durum CMK.nun 237/2. maddesinde yer alan “… karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karar bağlanacağı” şeklindeki hükme aykırılık teşkil etmez.

Zira, ek iddianame tanziminden sonra müşteki duruşma zabıtlarında “katılan” olarak gösterilmiş ve sanıklar ile sanıklar müdafiinin buna yönelik bir itirazları da duruşma zabıtlarına yansımış değildir. Bu anlamda, müşteki zaten davaya “katılan” olarak kabul edildiği düşüncesinde olup temyiz dilekçesinde bunu ayrıca istem konusu yapması düşünülemez.

Şu halde, “Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma” suçuna ilişkin olarak her ne kadar müşteki ...’ın davaya katılması hususunda mahkemece bir karar verilmemiş ise de, katılma kararı verildiği düşüncesinde olan ve bu nedenle temyiz dilekçesinde bu konuda açıkça istemde bulunmayan müştekinin hükmü temyiz ettiği de nazara alındığında, kanun yolu muhakemesinde CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca Yüksek Dairece katılma hususunda bir karar verilebilecektir. Hiç kuşkusuz bu usul ekonomisine de uygun olacaktır.

Bu nedenlerle, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 16/04/2012 gün ve 2010/6320 Esas 2012/9264 Karar sayılı, hükmün BOZULMASI ilamına karşı sanıklar aleyhine itiraz yoluna gitmek zorunluluğu doğmuştur.

Bu nedenlerle, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 16/04/2012 gün ve 2010/6320 Esas 2012/9264 Karar sayılı, hükmün BOZULMASI ilamına karşı sanıklar aleyhine itiraz yoluna gitmek zorunluluğu doğmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 16/04/2012 gün ve 2010/6320 Esas 2012/9264 Karar sayılı sanıklar hakkındaki BOZMA kararının kaldırılarak, 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca müşteki ...’ın davaya “katılan” olarak kabulü ile esas hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yüksek Daireye gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan, Dairemizce verilen 16/04/2012 gün ve 2010/6320 esas, 2012/9264 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

İncelenen dosya içeriğine göre, şikayetçi ...’ın 28/02/2008 tarihli oturumda sanıkların cezalandırılmasını istediği, ancak mahkemece CMK’nın 238/2. maddesine aykırı olarak katılma hakkının hatırlatılmadığı, yapılan yargılama sonucu sanıkların beraatine karar verildiği ve bu kararı müştekinin temyiz ettiği anlaşıldığından, Ceza Genel Kurulu’nun 19.06.2012 tarih ve 2012/2–638- 2012/238 sayılı kararı da gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nın 237 vd. maddeleri uyarınca katılma iradesini ortaya koyan müşteki ...’ın davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Eyleme ve yüklenen suça yönelik katılan ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak temyiz davasının esastan reddiyle, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5259, Karar No: 2016/9457, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/5259 E.  ,  2016/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... Orman Ür. ve Kağıt San. A.Ş. ile ... Nak. Otom. Tem. İşl. Su Ür. Hayv. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Avukatlarınca ve davalı ... Orman Ür. ve Kağıt San. A.Ş. Avukatancada duruşmalı talep edelmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.06.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, sadece işverenlere karşı açılan asıl davayla 21.01.2011 günü gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir (48.471,66 TL) ile yapılan geçici iş göremezlik ödemesi (14.767,93 TL) ve tedavi giderleri (34.401,85 TL) nedeniyle uğranılan Kurum zararının %95 kusur karşılığını davalı işveren Şirketlerden; üçüncü kişi ...'a karşı açılıp burayla birleşerek gelen dava dosyasıyla da aynı harcama kalemlerinin %50 kusur karşılığını üçüncü kişi ...'dan teselsül hükümlerine göre ve davanın yasal dayanakları olan 5510 sayılı Yasanın 21/1-4 ile 76/4-son hükümleri uyarınca rücuan tahsilini istemiştir.

Mahkeme, ayrıca bir kusur incelemesi yapmaksızın derdest tazminat dosyasındaki kusur raporunu esas alarak davalı asıl işveren ... Orm.Ürn..A.Ş'yi %60 (Bunun %10'u foklit sürücüsü davalı üçüncü kişi ...'ın), davalı alt işveren ... Nakl.Otm..Ltd.Şti'yi %35 olmak üzere tüm davalıları toplamda %95 kusurlu saymış; Dairemiz emsal içtihatlarına uygun gerçek zarar hesabı yapılmaksızın tazminat dosyasında alınmış gerçek zarar hesabı ile davalı işverenlerin teselsüle dayalı sorumluluk oranının %90 (%85 + %10/2) olduğunu gözeterek, ilk peşin değerli gelirin %90 kusur karşılığına, geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinin ise %95 kusur karşılığına asıl davada hükmedilirken; Üçüncü kişiye karşı açılıp birleşen davada ise; asıl davayla

tahsilde tekerrüre meydan vermemek üzere, 5510 sayılı Yasanın 21/4.maddesi uyarınca ilk peşin değerli gelirin yarısına, masraf ve ödemelerin ise %95 kusur karşılığına hükmetmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.