muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6579, Karar No: 2015/12897, Tarih: 25.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/6579 E.  ,  2015/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel

./..

Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2924, Karar No: 2015/13074, Tarih: 23.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2924 E.  ,  2015/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... Mahallesi 115 ada 2 parsel sayılı 2/B parselinin kadastro tutanağının beyanlar hanesine ... Kurtaran’ın zilyetliğinde olduğu şerhi verilmiştir.

Davacı, taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğunu iddia ederek dava açmış, daha sora 115 ada 2 nolu parsele ilişkin itirazının olmadığını, kendisine ait komşu parsele ilişkin adına tespit yapılmadığını, davasının buraya yönelik olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davacının 115 ada 2 parsele yönelik davasının olmadığı, çekişmeli yerin ada ve parsel numarasını belirtmediği, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine ve 115 ada 2 nolu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, davacı tarafından temyiz edilen, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/03/2012 tarih ve 2012/1830 - 2012/2933 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “ Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde incelenmesi biçiminde gerçekleşir. Taşınmaz davalarında, davayı kesin ret sebebi olsa bile, sonradan açılacak davalarda kesin hüküm oluşturabilmesi için, deliller toplandıktan sonra arazi başında keşif yapılarak, taşınmazın paftadaki tam yeri ve yüzölçümü belirlenerek ve krokiye bağlanarak karar verilmesi gerekir.

Bu nedenle; mahkemece, davacının dava dilekçesine eklediği 17.03.2010 günlü satış senedindeki sınırlarda uygulanarak keşif yapmadan ve taşınmazın yeri şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmadan karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı” olduğuna değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra yapılan keşifte, dava konusunun ... Mahallesinde (A) harfi ile gösterilen 9536,04 m² yüzölçümlü taşınmaz olduğu ve bu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı tutulmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve 115 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının kesinleştirilmek üzere tapu müdürlüğüne gönderilmesine kararı verilerek, dava dosyası ... Asliye Hukuk Mahkemesine aktarılmıştır.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1951 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1990 yılında yapılarak kesinleşen ... ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1951 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1990 yılında yapılarak kesinleşen ... ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1950 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ve 1990 yılında yapılan ve kesinleşen ... ve 2. madde uygulaması vardır. 1957 yılında da arazi kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu ve dava tarihi itibariyle 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5824, Karar No: 2024/5188, Tarih: 07.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/5824 E.  ,  2024/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/668 E., 2021/893 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında kanunî şartları oluşmadan verilen erteleme hükmünün hukuka aykırı olduğuna, aracın müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebepleri; eylemin ticari amaçla gerçekleşmediğine, bu nedenle suçun unsurlarının oluşmadığına, vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki çekicide önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın yakıt deposundan 1.500 litre kaçak motorin ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; aracında kullanmak üzere yol kenarında satıcılardan motorin aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanığın sevk ve idaresindeki ticari nitelikteki çekici cinsi nakil aracının yakıt deposundan ticari miktar ve mahiyette 1.500 litre kaçak motorin ele geçirilmiş olup ticari nitelikteki araçta kaçak akaryakıt kullanmanın ticari amaçla eylemin gerçekleştiğini göstermesi karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2014 tarihli ve 2013/255 Esas, 2014/480 Karar sayılı kararı ile suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına hükmedildiği, hükmün temyizi üzerine araç hakkındaki kararın Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/23227 Esas, 2020/5281 Karar sayılı ilâmıyla onanmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkındaki cezanın bozulması üzerine yapılan yargılama sonrasında araç hakkında yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11464, Karar No: 2018/3326, Tarih: 08.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11464 E.  ,  2018/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2016 tarih ve 2013/359-2016/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı...karşı davalı vekili, asıl davada müvekkilinin Nevşehir'de bulunan firması ile kabak makinesi üretimi yaptığını, müvekkilinin bu makineyi TPE'den tescil alarak patentlediğini, davalı şirketin de müvekkili şirketin makinesi ile aynı makineyi ürettiğini ileri sürerek faydalı modelden doğan haklarına tecavüzün durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı...karşı davalı vekili, asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında davacı karşı davalıya ait faydalı modelin daha önceye kamuya arz edildiğini ileri sürerek faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; asıl davada davalının davacının ürünlerini kullanmadığı, karşı davada hükümsüzlüğü talep edilen belgenin geçersiz olduğu gerekçesiyle her iki davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/261, Karar No: 2016/9882, Tarih: 01.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/261 E.  ,  2016/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında müvekkilinin davalıdan 71.076.00 TL cari hesap alacağı bulunduğunu bu meblağın ihbarname tebliğine rağmen ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalı yanca kısmi itirazda bulunulmuş ise de itirazların haksız olduğunu belirterek, kısmi itirazın iptaliyle takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya bir borcu bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuş ve % 40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller birlikte değerlendirilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanın davalıdan 21,759,52 TL alacaklı olduğunun saptandığı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazın kısmen iptaliyle takibin 21.759,52 TL asıl alacak tutarı üzerinden devamına, hükmolunan tutarın % 40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışına kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı tarafından 71.141,00 TL alacağın tahsiline yönelik icra takibi başlatılması üzerine davalı borçlunun kısmi itirazı sonucu 39.015,00 TL miktarına yönelik icra takibi kısmen durmuştur. Davacı vekilinin 39.015,00 TL üzerinden harçlarını yatırarak kısmi itirazın iptalini talep ve dava etmesi sonrasında yapılan yargılama neticesinde davanın 21.759,52 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verildiği görülmektedir. Esasen davanın reddine hükmolunan tutar (39.015,00-21.759,52) 17.255,48 TL olup, bu miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yerel mahkemece takibe konu edilen 71.141,00 TL dava değeri olarak kabul edilecek (71.141,00-21.759,52) 49.382,48 TL üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15566, Karar No: 2013/1978, Tarih: 27.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15566 E.  ,  2013/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit suçundan sanıklar ..., ..., ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ...Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2009 gün ve 2008/49 Esas, 2009/249 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen hürriyeti tahdit suçunun suç tarihi itibarıyla zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nın 179/1-3. maddesine uyup öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 12.12.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8627, Karar No: 2006/15720, Tarih: 15.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8627 E.  ,  2006/15720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya yol açan olaylarda davalı eşini döven, istemeyen koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak boşanma temyize gelmediğinden hataya işaretle yetinilmiştir

2-Davacının temyizine hasren yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.11.2006 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/16976, Karar No: 2012/41273, Tarih: 18.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/16976 E.  ,  2012/41273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hısızlık suçundan verilen hükümde, suça sürüklenen çocuğun sabıkasına konu ilamın kamuya yararlı bir işte çalışmaya ilişkin olması ve kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 51/1. madde ve fıkrasının "a" bendine göre, tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; "sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını" içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesinin, konut dokunulmazlığını ihlal başlığı altında düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da kapsadığı dikkate alınarak öncelikle 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.