muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14801, Karar No: 2013/22243, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/14801 E.  ,  2013/22243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. ....../......

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacının 2011 yılı Ocak-Mayıs aylarına ait bordrolarda fazla çalışma ücretinin tahakkuk ettirildiği ancak bordroların imzasız olduğu görülmüş ise de; banka kayıtlarında bu aylardaki tahakkukların davacının banka hesabına yatırılmış olduğu anlaşılmıştır. Yine davacının itirazsız olarak banka hesabı üzerinde tasarrufta bulunduğu görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususlara değinilmeksizin davacının çalışma dönemi yönünden fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. ..../....

Bu nedenle yapılması gereken davacının 2011 yılı Ocak-Mayıs aylarının, fazla çalışma alacağı yönünden yapılacak olan hesaplamanın dışında bırakılmak suretiyle yeniden belirlenmesi suretiyle sonuca gidilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8514, Karar No: 2016/4971, Tarih: 02.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8514 E.  ,  2016/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil-davalı ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... köyü 120 ada 7 parsel sayılı 16389,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla belgesizden ... adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve eylemli orman olduğu açıklaması yazılarak, tarla niteliğiyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı, 16/07/2012 tarihli dilekçesiyle, taşınmaz içinde yaklaşık 1 dönüm kısmı bal üreticiliği yapmak üzere 1995-1996 yıllarında ...nden kiraladığını, o tarihten beri de kira bedeli ödemek suretiyle kullandığını, kullanım kadastrosu sırasında bilirkişilerin kovanlarının orada olduğunu bilmelerine rağmen, bu kısmı kullanılmayan bölge olarak gösterdiklerini belirterek, arı kovanlarını koyduğu bu kısımda zilyet olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmış, 21/09/2012 tarihli tavzih dilekçesiyle, başlangıçta 127 ada 7 sayılı parsel olarak bildirdiği taşınmazı 120 ada 7 sayılı parsel olarak düzeltmiş; ... ..., 05/09/2013 tarihinde harçlandırdığı dilekçesiyle, taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla ve orman niteliğiyle ... adına tescili ve tüm şerhlerin silinmesi istemiyle davaya katılmış, mahkemece, davacının kullanımı bulunmadığından davasının reddine; müdahil ... ...nin, müdahale dilekçesinde 127 ada 7 sayılı parsel yazılı olduğundan ve mahkemede bu parsel ile ilgili bir dava bulunmadığından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, temyize konu, 127 ada 7 sayılı parselin mahkemede davalı olmadığı kabul edilmek suretiyle, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Başlangıçta davacının dava dilekçesinde, 127 ada 7 parsel davalı gösterilerek dava açılmış ise de; davacı 21/09/2012 tarihli tavzih dilekçesi ile taşınmazın 120 ada 7 parsel olduğunu bildirmiş, ... ... ise 14/08/2013 havale; 05/09/2013 harçlandırma tarihli dilekçesiyle müdahillik talebinde bulunmuş, ancak davacının başlangıçta yanlışlıkla davalı gösterdiği 127 ada 7 parselin orman niteliğiyle ... adına tapuya tescilini talep etmiştir. Davacı, yargılama sırasında taşınmazın ada numarasının dava dilekçesinde yanlış gösterildiğini, amacının 120 ada 7 sayılı parseli dava etmek olduğunu bildirerek tavzih dilekçesi verdiğine göre, davacının gerçek iradesi ile açıklanan iradesi arasında sadece ada numarası yönünden farklılık bulunduğu anlaşılmaktadır. Değerlendirme yapılırken gerçek iradenin ne yönde olduğu esas alınmalı, hataya dayalı açıklanan iradeye değer verilmemelidir. Parsel numarası ve hasım nazara alındığında davacının gerçek iradesinin 120 ada 7 sayılı parselle ilgili olduğu, müdahale edilen parselin de bu parsel olacağı belirgin olduğuna göre, mahkemece taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili delilleri istenip, gerekli değerlendirmenin buna göre yapılıp sonucuna göre karar verilmesi, dava konusu olmayan, ancak dosyaya getirtilmiş bulunan 127 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı aslı, kadastro mahkemesinin başka bir dosyasında davalı değilse, olağan usûllerle kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne iade edilmesi; davalı ise, ilgili dava dosyasına gönderilmesi gerekirken davacının ve müdahil ... ...nin gerçek iradesinin aksine yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil ... ...nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21596, Karar No: 2015/4505, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21596 E.  ,  2015/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/2037, Karar No: 2016/720, Tarih: 20.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2037 E.  ,  2016/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ....ne izafeten ..... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ..... ve diğeri aleyhine 17/03/2010 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Kanun'a göre maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı idare vekili ile davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyizi yönünden;

Dava; orman yangını nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...'nın tedbirsiz ve dikkatsiz davranışı nedeniyle meydana gelen orman yangını nedeniyle, diğer davalı şirketinde müteselsil sorumlu olduğunu belirterek, uğramış olduğu zararın tazminini istemiştir.

Davalılardan ..., diğer davalı şirketin sigortalı işçisi olarak çalıştığını, ceza yargılaması sırasında davalı şirket temsilcisinin zararı karşılayacaklarını beyan ettiğini, asıl sorumlunun şirket olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket ise, davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, davacı idarenin yangın nedeniyle oluşan zararından, davalıların müteselsil olarak sorumlu oldukları kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirket ise, davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, davacı idarenin yangın nedeniyle oluşan zararından, davalıların müteselsil olarak sorumlu oldukları kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, 03/09/2008 tarihinde, davalı şirkete ait, diğer davalının sorumlu müdürlüğünü üstlendiği, ... ilçesi, ... Adası, ... koyu mevkinde bulunan balık çiftliğinde elektrik kontağından çıkan yangının, ormanlık alana sıçraması sonucu 0,2 hektarlık ormanlık alanın yandığı, yangına üç teknik eleman, bir memur, yirmi üç işçi, bir helikopter, üç pikap, üç minübüs ve bir motosiklet ile müdahale edildiği, .... tarafından düzenlenen 11/09/2008 tarihli yangın sicil fişine göre, yangın sebebi ile oluşan gider toplamının 23.979,75 TL olarak belirtildiği ve bu giderlerin işçilik primi, akaryakıt bedeli, taşıt kira bedeli, helikopter, ağaçlandırma gideri gibi kalemlerden oluştuğu, hükme esas alınan 24/11/2011 tarihli bilirkişi raporunda ise ağaçlandırma gideri olarak 3.956,17 TL, yangın söndürme gideri olarak 22.930,75 TL olmak üzere oluşan zarar toplamının 26.886,92 TL olduğunun bildirildiği, Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2012 tarih ve 2012/460 esas, 2012/587 karar sayılı ilamı ile taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçundan sanık ... hakkında CMK'nın 231/5 vd. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı idarenin yangın söndürme giderine ilişkin zararı, olay tarihi olan 03/09/2008 tarihinde oluştuğuna göre mahkemece bu istem yönünden, olay tarihi yerine dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Davalının diğer temyizi yönünden;

Mahkemece hüküm altına alınan tazminat miktarı, orman yangınına müdahale eden ve kiralık olduğu anlaşılan helikoptere ilişkin gideri de kapsamaktadır. İdarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle, helikopter kullanım bedeli ödeyip ödemediği ise dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Şu durumda, davacı idare tarafından helikopter kiralanmasına ilişkin bir sözleşme tanzim edilip edilmediği, böyle bir sözleşme varsa helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenip ödenmeyeceği, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Anılan hususlarda araştırma yapılıp gerekirse ek bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile davalıların helikopter giderinden sorumlu tutulmuş olmaları nedeni ile de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davacı yararına, (3) sayılı bentte açıklanan nedenle davalılardan ... yararına BOZULMASINA, davacı idare vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacı ile temyiz eden davalıdan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5731, Karar No: 2016/5154, Tarih: 22.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5731 E.  ,  2016/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

KARAR

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 13.05.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 29.05.2015 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6524, Karar No: 2018/7298, Tarih: 01.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6524 E.  ,  2018/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ...İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 14.08.2003 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının, davalılardan müştereken ve müteselsilen rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, ... Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile ... Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, ... Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olay incelendiğinde; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından kurum sigortalısının meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 22 olduğuna dair karar verildiği, davalı şirket vekili tarafından meslekte kazanma gücü kaybı oranına itiraz edildiği mahkemece anılan itiraz üzerine gerekli prosedürün uygulanmadığı anlaşılmaktadır.

Nitekim aynı olaya ilişkin olarak, sigortalı tarafından, davalılara yönelik açılan maddi ve manevi tazminat davasında, ... 1. İş Mahkemesinin, 17.07.2014 günlü, 2014/384-546 sayılı Kararı ile; sigortalının 14.08.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda %13 oranında maluliyetinin bulunduğu kabul edilerek, hüküm kurulduğu ve anılan kararın onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Nitekim aynı olaya ilişkin olarak, sigortalı tarafından, davalılara yönelik açılan maddi ve manevi tazminat davasında, ... 1. İş Mahkemesinin, 17.07.2014 günlü, 2014/384-546 sayılı Kararı ile; sigortalının 14.08.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda %13 oranında maluliyetinin bulunduğu kabul edilerek, hüküm kurulduğu ve anılan kararın onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen iş göremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek iş göremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek iş göremezlik oranı ile düşen iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır. Yapılacak hesaplamada yüksek iş göremezlik derecesine göre belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirden daha fazla olamaz.

Mahkemece yukarıda belirtilen sürekli iş görmezlik derecesine itiraz prosedürü ve sigortalının açmış olduğu maddi-manevi tazminat dosyası da gözetilmek suretiyle, iş göremezlik derecesi konusundaki uyuşmazlık sona erdirilmeli, belirlenecek orana göre azalmış olduğunun tespitine müteakip, gelirin ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorularak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ...İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6385, Karar No: 2016/6915, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6385 E.  ,  2016/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk ve Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaş küçüklüğü nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “.../...I” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taşlıçay Sulh Hukuk Mahkemesince ise yaptırılan kolluk araştırmasına göre küçük ...'ın bakım ve gözetimi ile resmî ve şahsi işlerinin babası ... tarafından yürütüldüğü, küçük ... ...'ın köyde olmadığı ve babası ile beraber İstanbul ilinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine, aynı Kanunun 21. maddesine göre, velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

... İlçe Jandarma Komutanlığının 25.04.2016 tarihli tutanağından küçüğün, babasının yanında kaldığı ve babasının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “.../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2006, Karar No: 2012/1685, Tarih: 13.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2006 E.  ,  2012/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Hazinenin tapu kaydına dayanarak özel mülk iddiası ile gerçek kişiye karşı açtığı kadastro tespitine itirazdan kaynaklanmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Dairemiz ile Yargıtay 16. Hukuk Dairesi arasında anlaşmazlık konusu olmuş ve her iki Daire diğerini görevli sayarak görevsizlik kararı vermiştir. Bu durumda; gerekli inceleme yapılıp görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine 13.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.