muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14533, Karar No: 2017/6346, Tarih: 20.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14533 E.  ,  2017/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık suçlarından beraatine dair hükümler sanık müdafii tarafından ücreti vekaleti yönünden katılan ... vekili ve katılan ... Hazinesi vekili tarafından sanığın mahkumiyetinin gerektiğine yönelik temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kurucu ortağı bulunduğu.... Kültür ve .... İşletmeciliği Turizm Tic. ve San. Ltd.Şti’nin 14.08.2007 tarihinde katılan ... şirket yetkililerine hissesini devrettiği, bu tarihten sonra şirketi temsile yetkili olmadığı halde aynı suç işleme kararı icrasında 10.10.2007 ve 08.11.2007 tarihleri arasında İlçe Tarım Müdürlüğüne şirket adına müracaat ederek yavru balık teşvik destekleme bedeli ve su ürünleri desteklemesinden yararlanmak için şirketi temsile yetkili olduğu konusundaki belgeleri sunarak dilekçe verdiği, bahse konu prim ödemelerinin yapılması için devredilen şirketin ....Bankası nezdindeki hesabını gösterdiği, ancak katılan şirketin durumu fark etmesi ile menfaati temin edemediği, bu şekilde sanığın özel evrakta sahtecilik ve teşebbüs aşamasında kalan hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağını tahsil etmek amacıyla dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda, faaliyetine devam eden şirketin doğmuş olan destekleme primi alacağı gerçekte var olduğu, tahakkuk edecek bedelin de yine aynı şirketin hesabına yatırılmasının talep edildiği, zaten doğmuş olan destekleme alacağının hak sahibi şirketin banka hesabına yatırılmasının talep edildiği, sahteciliğin faydasız sahtecilik niteliğinde olduğu, katılanlara karşı herhangi bir hileli hareketinin bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin yüklenen suçların sanık tarafından işlenmediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1-Sanık hakkında beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekili ve katılan Tarım Bak. adına Maliye Hazinesi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın yüklenen suçları işlemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin atılı suçların sübut bulmasına rağmen mahkumiyet hükümlerinin kurulması gerektiği, katılan Tarım Bak. adına Maliye Hazinesi vekilinin de eksik inceleme ile hüküm kurulduğu nedenlerine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında verilen "beraat" hükümlerine yönelik "vekalet ücreti takdir olunmaması" yönüyle sınırlı sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

2-Sanık hakkında verilen "beraat" hükümlerine yönelik "vekalet ücreti takdir olunmaması" yönüyle sınırlı sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilgili kısmına "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 2.400 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7951, Karar No: 2007/11660, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7951 E.  ,  2007/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulü yolunda kurulan 14.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.10.2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili Av.... ile karşı taraftan Hazine vekili Av.... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca inceleme yapılabilmesi için

1) Dava konusu taşınmazın kök parseli olan 205 parsel ile bu parselden hükmen ifraz ile oluşan 386 ve 387 parsel sayılı taşınmazların çapını gösterir krokisinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2) 205 sayılı parselden hükmen ifraz ile oluşan 386 ve 387 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ve dayanağı krokinin Tapu Sicil Müdürlüğünden istenerek,

3) 205, 386 ve 387 parsellerin çap sınırları ve imar parsellerinin tamamının görülebildiği imar uygulamasından sonra oluşturulan kadastro paftasının örneğinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orman kadastro haritası ile Kadastro Mahkemesinin 1970/304-210 E.K. sayılı kararının dayanağı kroki ile 205, 386 ve 387 parsellerin çap sınırları ve imar parsellerinin tamamının görülebildiği imar uygulamasından sonra oluşturulan kadastro paftası ölçekleri eşitlendikten sonra, komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2488, Karar No: 2018/8159, Tarih: 01.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/2488 E.  ,  2018/8159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun savunmasında işyerinden 100-150 TL ye yakın, soruşturma aşamasında ise 50 TL kadar para aldığını belirtmesi, müştekinin ise soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında 100-150 TL civarı para çalındığını ifade etmesi karşısında, işyerinden çalınan paranın miktarı açısndan çelişki giderilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılamayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13104, Karar No: 2019/4421, Tarih: 15.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13104 E.  ,  2019/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, .... Mahallesi, 323 ada 25 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2008/8-1338 Esas ve 2001/13 Karar sayılı ilamına göre yaylak niteliğinde olduğunu, 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi gereğince özel mülkiyete konu olmayıp zilyetlikle de kazanılamayacağını belirterek, tapu kaydının iptali ve yayla vasfı ile Hazine adına özel siciline yazılmasını istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 323 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile yayla olarak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Nizalı taşınmazın ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında.... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas, 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması yukarıdaki Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen yasal düzenleme ve gerekçeler uyarınca taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

1086 sayılı HUMK'nun 238/2. (6100 sayılı HMK'nın 187/2) maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış, “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1767, Karar No: 2022/4329, Tarih: 02.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1767 E.  ,  2022/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2019 tarih, 2017/699 Esas, 2019/63 Karar sayılı kararının kaldırılması ile;

kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin, Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2019 tarih, 2017/699 Esas, 2019/63 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu sonucu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, düşme kararının kaldırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahallinde icra edilen 25/12/2020 tarihli keşif neticesinde alınan, 05/02/2021 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile gerek uydu görüntüleri, gerekse kullanılan malzeme cinsi, dokusu ve tasarım tarzına bakıldığında davaya konu imalatların 15 yıl evvel yapılmış olabileceği tespitinin yapıldığı, sanığın savunmasında dava konusu yeri 2007-2008 yıllarında yaptırdığını ileri sürdüğü dosya kapsamında, her ne kadar istinaf mahkemesince davaya konu imalatların en geç 2008 yılında yapıldığının kabulü halinde dahi iddianame kabul tarihi olan 21/12/2017 tarihine kadar 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, sanık hakkında zamanaşımını kesen ilk işlem olan Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığında ifadesinin alındığı tarih olan 26/07/2017 tarihine kadar TCK 'nın 66/1-e ve 67 maddeleri gereğince 8 yıllık asli zamanaşımı süresi dolduğundan hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz ise de; netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik inceleme ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verildiğine, suçun mütemadi suç olup zarar giderilmediği sürece eylemin devam ettiğinin kabulü gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06/04/2021 tarih, 2019/1509 Esas, 2021/845 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine iletilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6126, Karar No: 2011/7278, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/6126 E.  ,  2011/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda 22.11.2006 günü verilen hükmün sanığa 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinde öngörülen usullere uygun tebliğ edilmemiş olması nedeniyle mahkeme kararının kesinleşmediği, bu nedenle de 05.10.2007 tarih ve 2004/1575-2006/809 E-K sayılı ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, 22.11.2006 günlü asıl kararın yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi olan 05.04.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5347, Karar No: 2015/5018, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5347 E.  ,  2015/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi