muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/538, Karar No: 2022/2915, Tarih: 30.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/538 E.  ,  2022/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, babası olan davalının çekici ve tır dorsesi satın alacak olması nedeniyle kendisinden borç para istediğini, borç olarak davalıya 85.000,00 TL'yi 04/02/2011 tarihinde banka kanalıyla gönderdiğini, davalının kendisinden aldığı parayla ... marka/model çekici ve tır dorsesi satın aldığını, akabinde davalının çekici ve dorsesini satın aldığı Samsun ... ... A.Ş.'ye kalan borcu için yeniden borç para istediğini, bunun üzerine davalının borcu için ... ... A.Ş.'ye 08/04/2011 tarihinde 6.000,00 TL ve 18.960,40 TL, 10/05/2011 tarihinde ise 14.000,00 TL para gönderdiğini, davalının kendisine tırı kullanmaya başlayınca borcunu ödeyeceğini beyan etmesine rağmen bugüne kadar herhangi bir ödemede bulunmadığını, davalıdan şifahi olarak defalarca borcunu ödemesini istediğini ancak davalının borcunu ödemeye yanaşmadığını belirterek, davalının Çorum 4. İcra Müdürlüğü'nün 2017/6430 Esas ve Çorum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2017/7011 Esas sayılı icra takiplerine vaki itirazlarının iptali ile takibin devamını ve asıl alacağın asgari %20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında herhangi bir alacak-borç ilişkisinin mevcut olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; her ne kadar icra takibine konu alacak miktar itibari ile senetle ispatlanması gerekmekte ise de, davacı ile davalının baba-oğul olmaları nedeniyle 6100 sayılı Kanunun 203. maddesi uyarınca davanın şahitle ispatının mümkün olduğundan tarafların gösterdiği tüm tanıklar dinlenmiş, havale dekontlarında gönderilen paranın borç olarak verildiğine dair herhangi bir şerh bulunmasa da birbirini doğrulayan ve çelişmeyen tanık beyanlarına göre havalelerin ödünç olarak davacı tarafından davalıya verildiği anlaşılmakla, davalı tarafından da borcun ödendiğine dair herhangi bir ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011 esas sayılı ve Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430 esas sayılı takip dosyasına davalı itirazının iptaline, takibin aynen devamına karar verilmiş; karara karşı, davalı istinaf talebinde bulunmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2015/482, Karar No: 2015/1819, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/482 E.  ,  2015/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3063, Karar No: 2021/3864, Tarih: 11.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3063 E.  ,  2021/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdurun yaralanmasına ilişkin Gaziantep Devlet Hastanesi’nin 29.04.2015 tarihli raporunda ''Genel durum iyi, şuur açıktır. Kafa travması mevcut olup sol temporalde sefal hematom, nazal kemikte şüpheli fraktür hattı mevcuttur. BTM ile düzelmez. Hayati tehlike yoktur. Geçici rapordur. Kati raporun beyin cerrahi ve KBB uzmanı tarafından verilmesi uygundur. Alkol 0 promildir.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, rapor içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mağdurun geçici raporu ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evraklarının temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemiş olması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 11.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5398, Karar No: 2010/6472, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5398 E.  ,  2010/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ...’ın İİK’nun 345/a, TCK’nun 50/a maddeleri gereğince 200.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, diğer sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddine ve onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir”şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanığa isnat edilen gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün, 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca, mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca talep gibi temyiz isteminin REDDİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda ise;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12336, Karar No: 2022/14543, Tarih: 14.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12336 E.  ,  2022/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde, İtiraz Hakem Heyetince verilen 10/06/2022 tarih ve KIT/2022-719 sayılı kararın taraflara tebliğ edildiğine dair tebliğ belgelerinin ve Dairemizin bozma ilamından sonra alınan maluliyet raporunun dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 10/06/2022 tarih ve KIT/2022-719 sayılı kararın taraflara tebliğ edildiğine dair tebliğ belgelerinin ve Dairemizin bozma ilamından sonra alınan maluliyet raporunun İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere kararı saklayan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE14/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/518, Karar No: 2008/1796, Tarih: 18.02.2008

14. Hukuk Dairesi 2008/518 E., 2008/1796 K.

**14. Hukuk Dairesi 2008/518 E., 2008/1796 K.**

**- ALACAĞIN TEMLİKİ

- ARSA PAYI KARŞILIĞI İNŞAAT YAPIM SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 162 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 163 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 167 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 364 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.04.2002 gününde verilen dilekçe ile adi yazılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ve elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.10.2007 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, yüklenicinin temliki işleminden kaynaklanan mülkiyet aktarımı istemine ilişkindir.

Davalılardan yüklenici Muhittin savunmada bulunmamış, diğer davalı arsa sahiplerinden olan Cevat, yüklenicinin sözleşme uyarınca edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmede ona devri kararlaştırılan 333 payın yüklenici tarafından küçültülerek yapıda daha fazla bağımsız bölüm meydana getirildiğini, kendisine verilmesi öngörülen altı adet bağımsız bölümden ancak ikisini teslim aldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 30.09.1988 tarih ve 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacıya teslim yapılmadığından, bu haliyle davacının dayandığı adi yazılı 01.11.2001 günlü sözleşme geçersiz olduğundan, dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Eldeki davanın özelliği gereği, üzerinde öncelikle durulması gereken sorun, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin geçerli olup olmadığıdır.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanunu'nun 162-181. maddelerinde düzenlenmiştir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyor ki, alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici fınans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması mümkündür. Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanunu'nun 364. maddesi uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını, inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek fınans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse; alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanunu'nun 163 hükmüne göre temlik sözleşmesi, temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı sözleşme ile kurulabilir. Ne var ki, alacağın temlikinde aranan yazılı şekil temlik sözleşmesinin resmi şekilde yapılmasına engel değildir. Nitekim uygulamada yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilerin temlik sözleşmesini adi yazılı satış sözleşmesi veya noterde düzenleme şekilde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi olarak yaptıkları görülmektedir.

Yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik işlemi, akdi (rızai) temlik işlemidir. Çünkü burada, alacaklı (yüklenici) ile üçüncü kişi arasında serbest iradeleri ile yapılan temlik sözleşmesi vardır. Genellikle de bu tür temlik sözleşmeleriyle yüklenici şahsi hakkının bir kısmını, örneğin bir veya birkaç bağımsız bölüm mülkiyetinin naklini taahhüt eder. Açıklanan özelliği itibarıyla da yüklenicinin üçüncü kişiye yaptığı temlik işlemi genelde ivazlıdır.

Rızai temlik sözleşme ile kurulduğundan temlik sözleşmesinin geçerliği için kuşkusuz bütün sözleşmelerin kurulmasında aranan genel geçerlilik şartlarının varlığı gerekir.

Borçlar Kanunu 162/I'deki "Kanun veya akit ile veya işin mahiyeti icabı olarak men edilmiş olmadıkça, borçlunun rızası aranmaksızın alacaklı alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir" hükmünden anlaşılacağı üzere, her alacağın temliki mümkün olmayabilir. Başka bir anlatımla kanun, akit veya işin niteliği icabı temlik olanaksızsa, o alacak temlik edilemez.

Bütün bu açıklamalardan görüleceği üzere, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu (BK m. 364) yerine getirdiğinde, arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi, Borçlar Kanunu'nun 162. maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası da gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (BK m. 163) devir ve temlik edebilir. Görülüyor ki, Borçlar Kanunu'nun 162 ve 163. maddeleri gereğince yüklenicinin yaptığı temlik işlemi ile birlikte temlike konu bağımsız bölümün ayrıca teslimi gerekmez. Çünkü, temlik işlemi; inşaatın başında yapılabileceği gibi inşaat tamamlanmış iken dahi yapılabilir.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş; çekişmenin esasının incelenerek bir hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen yönler bir yana bırakılmak suretiyle davacıya teslim yapılmadığından, sözleşmede bundan ötürü geçersiz olduğundan söz edilerek istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş; çekişmenin esasının incelenerek bir hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen yönler bir yana bırakılmak suretiyle davacıya teslim yapılmadığından, sözleşmede bundan ötürü geçersiz olduğundan söz edilerek istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29878, Karar No: 2014/25547, Tarih: 04.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29878 E.  ,  2014/25547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/330189

MAHKEMESİ : Kaman Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/56 (E) ve 2013/86 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığı yokluğunda verilen hükmün sanığa adli tatil içerisinde 22.07.2013 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 331. maddesi gereğince temyiz süresi işlemeyeceğinden, 04.09.2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye katılınmamış, sanık F.. A..'in soyadının, hüküm kısmında, "A." olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın savunmasında; "Köylüsü olan diğer sanık Efendi'nin, cep telefonunun çalışıp çalışmadığını kontrol etmek için cep telefonu hattını bu telefona takarak denediğini, hırsızlık yapmadığını..." bildirmesi karşısında; temyize gelmeyen sanık E.. G..'ten sanık F..S.'in savunmaları sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3239, Karar No: 2009/6587, Tarih: 09.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3239 E.  ,  2009/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı B..mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 641,652,653,3953,3954 ve 3955 parsel sayılı taşınmazlarını davalılardan Y. 183 ada 7,3954 ve 3610 parsel sayılı taşınmazlarını Y..1140 parseli de F..devrettiğini ileri sürerek tapunun iptali ile muris adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, satışların gerçek olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalılara yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile miras payı oranında tapuların iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 9.6.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. Vekili Avukat F..Ö..ile  temyiz edilen vekili Avukat F..Ö.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan B.davalılara yapmış olduğu taşınmaz temliklerinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, diğer taraftan ikinci el konumunda bulunan H.’inde  TMK’nun 1024. maddesi hükmü uyarınca muvazaalı işlemi bilen ve bilmesi gerekli olan konumunda bulunduğu ve aynı yasanın 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı belirlenmek ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında, öte yandan dava tereke adına açılmış olup kabul kararı davacıların payı oranında olduğu gözetildiğinde çoğun içinde azın bulunduğu kaidesi gereğince kabul dışında bırakılan bölüm bakımından davada vekille temsil edilen davalılar yararına avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmemiş bulunmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Bu yöne değinen davalıların temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, dava davacıların payı oranında kabul edildiğine göre paya tekabül eden dava değeri üzerinden harç ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken taşınmazların tüm değerleri üzerinden harç ve avukatlık ücretine karar verilmiş olması isabetsizidir.Öyle ise, davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 9.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu

26.6.2009 A.R.T.
Yargıtay — Esas No: 2024/2214, Karar No: 2024/2968, Tarih: 28.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2214 E.  ,  2024/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/281 E., 2021/267 K.

DAVA TARİHİ : 27.01.2014

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki olduğu dava konusu 178 ada 15 parsel sayılı taşınmaza davalının müdahalesinin önlenmesine, davalıya ait 176 ada 16 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının müvekkilinin taşınmazına taşan kısmının kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili duruşmada; davanın reddini savunmuş ve 22.09.2021 tarihli beyan dilekçesinde; müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, binasının bütünleyici parçası olan kısmının uygun bir bedel karşılığı müvekkiline verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.07.2014 tarihli ve 2014/32 Esas, 2014/303 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.07.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.06.2016 tarihli ve 2014/18523 Esas, 2016/6915 Karar sayılı kararıyla taşınmazların çap kayıtları getirtilmeden, imar durumları sorulmadan, krokileri getirtilmeden, tecavüzün imar ile oluşup oluşmadığı açığa kavuşturulmadan eksik incelemeyle ve taraf teşkili sağlanmadan karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik incelemeyle karar verildiğini, temliken tescil istemlerinin değerlendirilmediğini, yıkımı istenen yapının merdiven olduğunu, yıkımının fahiş zarar doğuracağını, diğer hissedarların muvafakati alınmadan dava açıldığını, müvekkilinin taşınmazda paydaş haline geldiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk