muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29447, Karar No: 2014/30144, Tarih: 03.11.2014

Karar davacı ile birleşen dosya davalıları C.. T.., N.. T.. ve CMS Tarım Ürünleri İthalat İhracat Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, kısmi dava dosyasında verilen hüküm Yargıtay denetiminden geçerek 13.05.2013 tarihinde ihbar tazminatı ödeme belgelerinin değerlendirilmesi için bozulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan bakiye kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağının tahsili amacı ile yapılan icra takibine, davalı-borçluların itirazı üzerine açılan itirazın iptali davası, bozma kararı sonrası kısmi dava dosyası ile birleştirilmiştir. Mahkemece, bilirkişinin, itirazın iptali davalarında, borçlunun icra dairesinde ödeme emrine yaptığı itiraz sebepleri ile bağlı olduğu yönündeki kabulü ile anılan alacak yönünden icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmiştir. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 63. maddesinde; itiraz eden borçlu, itirazın kaldırılması duruşmasında, alacaklının dayandığı senet metninden anlaşılanlar dışında, itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez, hükmü yer almaktadır. Ancak bu hüküm icra tetkik merciinden itirazın kaldırılmasının talep edilmesi halinde uygulama alanı bulacaktır. İtirazın iptali davalarında borçlu icra dairesine bildirmiş olduğu sebeplerle bağlı değildir. Bütün savunma sebeplerini ileri sürebilecektir. Somut olayda davacının iş sözleşmesi 2004 yılında feshedilmiş ve birleşen itinazın iptali davası 2013 yılında açılmıştır. Birleşen dosya davalıları ödeme emrine itiraz dilekçelerinde zamanaşımı savunmasında bulunmamış, ancak itirazın iptali davasında süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunmuşlardır. Bu durumda birleşen itirazın iptali davasına konu olan yıllık izin ücreti alacağı zamanaşımına uğramıştır. Mahkemece bu husus gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Kabule görede, kısmi dava dosyası ile talep edilen ve bozma ilamı öncesi hüküm altına alınan ihbar tazminatı alacağı 500,00 TL olmasına rağmen, bozmaya uyulduktan sonra, kısmi dava yönünden kurulan hükümde, anılan alacağın talebi aşar şekilde 756,08TL olarak hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4169, Karar No: 2016/5981, Tarih: 15.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4169 E.  ,  2016/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7523, Karar No: 2006/11060, Tarih: 13.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7523 E.  ,  2006/11060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulü yolunda kurulan 25.05.2004 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi katılan ... Köy tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.12.2004 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden ... Köy tüzelkişiliği vekili ... Kulaksız, temyiz edenler Orman Yönetimi vekili Av. ... Tecim, Hazine vekili ... ile karşı taraftan ... ... ve arkadaşları vekili M.... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ... ve arkadaşları, murislerine ait 1000 dönüm miktarındaki Haziran 1338 tarih 1 ve 2 numaralı tapu kaydı kapsamında ve Sulh Hukuk Mahkemesinin 1947 /1 E.- 1949/162 K. ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1973/208 E.-1982/157 K. sayılı dava dosyalarında kesin hükme konu olan özel ormanın bir bölümünün ... Köyü 2071 ve 2072 sayılı parsel olarak Devlet Ormanı niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt edildiği, diğer bölümün ise ... Köyünde yapılan tapulama sırasında Devlet Ormanı olarak tespit dışı bırakıldığını ileri sürerek, ... Köyü 2071 ve 2072 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile bu parseller ve ... Köyünde yapılan tapulama sırasında Devlet Ormanı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın özel orman niteliği ile adlarına tescilini istemişler, mahkeme davayı 12/05/1997 günlü kararla 3402 Sayılı Yasanın 12/son ve 6831 Sayılı yasanın 3373 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesine göre 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden reddetmiş, davacı gerçek kişinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/10/1997 günlü kararı ile "Davanın süresinde açıldığı, bu nedenle taşınmazın ilk tahditteki konumu ile kesin hükümle ilgili krokinin ve iptal edilen bölümlerin uygulama sonunda krokisinde gösterilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilerek" hüküm bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra 10/12/1998 sayılı kararla davanın kabulüne, ... Köyü 2072 sayılı parselin (A) ile gösterilen 687.250 m2 bölümü ile bitişiğinde bulunan ve ... Köyünde yer alan 285.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve köy tüzelkişiliğinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/11/1999 gün ve 1999/5126 - 10224 sayılı kararı ile:

1) ... Köyü Tüzelkişiliğinin 3402 Sayılı Yasanın 26/D.maddesi anlamında harcını vermek suretiyle yöntemine uygun bir şekilde davaya katılımı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) Orman yönetimi ile Hazinenin temyiz itirazlarına gelince:

1) ... Köyü Tüzelkişiliğinin 3402 Sayılı Yasanın 26/D.maddesi anlamında harcını vermek suretiyle yöntemine uygun bir şekilde davaya katılımı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2) Orman yönetimi ile Hazinenin temyiz itirazlarına gelince:

Toplanan kayıtlara, dosya kapsamına ve bozmaya uyularak bu doğrultuda işlem yapıldığına ve taşınmazın yerel mahkemenin de, kabul ettiği şekilde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin, 1973/208 E. -1982/157 K. sayılı dava ile ilgili yerin aynı yer olmasına ve tarafların aynı olup, kesin hüküm oluşturduğu bu nedenle, orman sayılmayan yerlerden bulunduğu yolundaki kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, dava konusu taşınmazın 2072 parsel içinde kaldığı bir kısmının da, ... Köyünde bulunduğu ve bu köyde yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakıldığı, dosya kapsamından anlaşıldığı, anılan taşınmazın, ana parsel olan 2072 parsel üzerinde irtibat sağlanmak suretiyle infaza uygun bir şekilde konumu saptanmadığı, taşınmazın konumu infaza olanak sağlayacak şekilde parsel üzerinde gösterilmeyen krokiye dayanılarak hüküm kurulamayacağı,

Bu nedenle, mahkemece önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendislerinden seçilecek üç uzman orman yüksek mühendisi ve bir harita mühendisinden oluşturulacak dört kişilik bilirkişi kurulu kapsamında bulunan taşınmazın 2072 parsel üzerindeki yeri kadastro pafta örneği de alınarak, bunun üzerinde ... Köyünde kalan bölümü yine, ... köyünde kalan kısımları ayrı ayrı duraksamaya yer vermeyecek biçimde, denetime ve infaza elverişli bir şekilde anılan parselle irtibatı sağlanmak suretiyle konumlarının saptanması,

Bunlardan ayrı olarak da, dava açıldığı anlaşılan 2071 parsel hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, yerel mahkemenin kabulüne göre de, tescil kararı verilen bölüm dışında kalan 2072 parsel hakkındaki değişiklikler gözönüne alınarak bu parsel hakkında sicil oluşturulmamasının da doğru olmadığı gereğine değinilerek, hüküm bozulmuştur.

Bozmadan sonra ... Köy Tüzelkişiği davaya katılmış ve Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra ... Köyü 2072 sayılı parselin (A) ile gösterilen 487.250 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile bu bölümün ve ... Köyünde bulunan kadastro çalışmasında tesbit dışı bırakılan (B) ile gösterilen 285149 m2 yüzölçümündeki bölümün davacılar ... ... ve arkadaşları adına payları oranında tesciline, 2072 sayılı parselin (C) ile gösterilen 11610 m2 yüzölçümündeki bölümün 2072 sayılı parselden ayrılarak ayrı bir parsel numarası ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve ... Köy Tüzelkişiliği vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemi niteliğindedir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemi niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, işlem yapılarak davanın kabulü yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacılar davalarını özel orman niteliği ile adlarına tescili istemiyle açtıkları ve kesin hükme konu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1947/1-1949/162 sayılı kararı ile bu kararı onayan 3. Hukuk Dairesinin 20/06/1949 tarih ve 8113-6590 sayılı onama kararında da özel orman niteliğinde olduğunun belirtilmesi ve H.Y.U.Y.nın 74. maddesine göre isteğe bağlılık ilkesi gözetilerek davacı gerçek kişiler adına tapuya tescile karar verilen (A) ile gösterilen 487250 m2 ve (B) ile gösterilen 285149 m2 yüzölçümündeki bölümlerin özel orman niteliği yerine nitelik belirtilmeden davacı gerçek kişiler adına tescile karar verilmesi, yine (C) ile gösterilen 11610 m2 yüzölçümündeki bölümün orman niteliği ile Hazine adına tescili yerine niteliği belirtilmeden Hazine adına tescile karar verilmesi ve 2072 sayılı parselin geriye kalan (D) ile gösterilen 2676140 m2 yüzölçümündeki bölümü ile 2071 sayılı parsele yönelik sicil oluşturmaması doğru değil ise de, açıklanan hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI uygun görülmüştür.

Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. ve 2. parağrafın sonlarında yer alan 6/208 oranında ... adına, kelimelerinden sonra "Özel orman niteliği ile tapuya kayıt ve tesciline" cümlelerinin, yine (C) ile gösterilen bölümün tesciline ilişkin 3. parağrafın sonunda ve Hazine kelimesinden önce "Orman niteliği ile" cümlesinin ve 4.parağraf olmak üzere "(D) ile gösterilen 2676140 m2 yüzölçümündeki bölümün 2072 sayılı parsel olarak orman niteliği ile Hazine adına, 2071 sayılı parselin ise 470000 m2 yüzölçümünde ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 375.00.- YTL. vekalet ücretinin duruşma isteyen ... Köy Tüzelkişiliğinden alınarak, davalı gerçek kişilere verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine ve Köy Tüzelkişiliğine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2736, Karar No: 2015/2585, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2736 E.  ,  2015/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/2858, Karar No: 2008/4509, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2858 E.  ,  2008/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Hayrabolu Sulh Hukuk ile ... Tereke Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ... ...'nin bakıma muhtaç olup, bir süre ... Huzurevinde kaldığı, açık adresi bulunmadığı, Hayrabolu ... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkemenin Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13447, Karar No: 2016/6320, Tarih: 27.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13447 E.  ,  2016/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait minibüse girip ruhsat, ehliyet ve 37,00 TL paranın bulunduğu çantayı hırsızladığı olayda, sanıkların içindeki parayı alıp evraklarla birlikte çantayı aracın lastiğinin yanına bırakıp gitmelerinin, etkin pişmanlığa dayalı olmayıp, götürmeye değer bulmadıkları için olduğu gözetilerek, yargılama sırasında sadece parayı iade etmiş olmaları nedeniyle kısmi iadenin kovuşturma aşamasında gerçekleştirildiğinin kabulü yerinde görüldüğünden, tebliğnamede TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasına yönelik bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde mağdurun minibüsüne girip kimlikler, ruhsat ve 37,00 TL parayı alması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde mağdurun minibüsüne girip kimlikler, ruhsat ve 37,00 TL parayı alması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan ve rapor aldırılmama gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafiilerin görevlendirilmesi nedeniyle, müdafilere ödenen avukatlık ücretlerinin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34173, Karar No: 2014/32578, Tarih: 22.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34173 E.  ,  2014/32578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/1862-2014/2414

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, özetle; davalı bankadan kullanmış olduğu kredi sırasında davalı bankanın haksız olarak dosya masrafı adı altında kesinti yaptığını ileri sürerek fazlaya ilişkin saklı kalmak kaydı ile haksız olarak tahsil edilen 2.050,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1689, Karar No: 2024/5370, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1689 E.  ,  2024/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2914 E., 2022/2245 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme ve kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan ...'ın, maktul ...'ya karşı işlenen suçlardan açılan davaya katılma ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Maktul ...'ye yönelik verilen hükümlere karşı katılan ... vekili ile sanık ... ve müdafiinin, maktul ...'ya yönelik kurulan hükme karşı sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/248 Esas, 2022/382 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında maktullere karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53 maddeleri uyarınca iki kez müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında maktul ...'ye karşı kasten öldürmeye azmettirme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

c) Sanık ... hakkında maktul ...'ye karşı kasten öldürmeye öldürülmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/2914 Esas, 2022/2245 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik olarak Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından, sanıklar ... ve ...'in ise müsnet suçlardan mahkumiyetleri gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE