muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/267, Karar No: 2008/253, Tarih: 19.03.2008

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde;

Dava konusu bonoların ihdas nedeni hanesinde “nakden” ibaresi bulunmakta ve davalı/alacaklı bononun elden verilen para borcu karşılığında düzenlendiğini, savunmakta; davacı/borçlu kooperatif ise, açılan ceza davasını da dayanak göstererek bononun usulsüz ve karşılıksız olduğunu ileri sürmektedir.

Bonolar kooperatifi temsile yetkili eski yöneticilere ait çift imzayı içermekte ise de temsile yetkili kişiler ancak kooperatif namına onun amacının gerektirdiği hukuki işlemleri yapabileceklerinden ve Kooperatif Anasözleşmesinin “Amaç ve faaliyetler” başlıklı 6/5 maddesinde de “kooperatifin ancak finans kuruluşlarından borç alabileceği” öngörüldüğünden özel kişiye elden borçlanma niteliğindeki bu borçlanmanın açıklanan kapsamda olduğunu kabule olanak yoktur. Üstelik, Kooperatif Anasözleşmesine aykırı bu borçlanma kooperatif kayıtlarına yansıtılmadığı gibi, eski yöneticiler hakkında benzer usulsüz işlemler nedeniyle ceza davası açıldığı ve yine kooperatifin anılan borçlanmaya açıkça icazet verdiği anlamına gelecek herhangi bir işleminin de bulunmadığı dosya kapsamı ile belirgindir.

Nitekim, mahkemece bu yönde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda kooperatif kayıtlarında bonolar karşılığında kooperatife her hangi bir para veya mal girişi saptanmadığı gibi bu bonoların varlığını ortaya koyacak bir kayıta da rastlanmamış; elden borçlanmaya icazet anlamına gelecek bir işlem de tespit edilmemiştir.

Ayrıca, kooperatif eski yöneticileri hakkında açılan ceza davasında karşılıksız senetler düzenlenmesi eylemini de içerecek şekilde borçlanılan miktar 872.244,58 YTL olarak tespit edilmiş; yine ceza dosyasında yer alıp eldeki dosyaya da yansıyan ve başka kooperatiflerde de benzer şekilde usulsüzlüklerin tespit edildiğine ilişkin Sanayi ve Ticaret Bakanlığı müfettişlerinin suç duyurusu raporunda davalı/alacaklının diğer kooperatiflerden de aynı şekilde “nakten” kaydı içeren bonolarla alacaklı durumuna getirildiğinin belirlendiği, ifade edilmiştir. Bu ceza davasının kooperatif yöneticilerinin eylemlerinin sabit görülerek mahkûmiyetle sonuçlandığı; diğer kooperatiflerde tespit olunan benzer yolsuzluk ve usulsüzlüklerin de yargıya intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Sonuç itibariyle; yukarıda içerikleri açıklanan Kooperatif Anasözleşmesinin 6/5, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 59/1 maddeleri ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 137., 321., 336 .maddeleri karşısında, davacı/borçlu kooperatifin anasözleşmesi gereği ancak finans kuruluşlarından borç alabileceği, bu anasözleşme tescil ve ilan edilmekle üçüncü kişilerin kooperatifin amacını ve konusunu bildiklerine ilişkin bir karine oluşup, aksinin üçüncü kişilerce iddia ve ispat edilmedikçe bu karinenin etkisini sürdüreceği, elden özel kişiye borçlanma konusunda herhangi bir düzenleme ve kooperatifi bağlayacak herhangi bir işlem bulunmadığı, davalı/alacaklının haklarında ceza davası açılan eski yönetimden aldığı “nakden” kaydı içeren bonoların kooperatif kayıtlarında yer almadığı gibi, el ve işbirliği olgusunun ceza davası ve suç duyurusu raporları ile desteklenip, yasal karinenin aksini ortaya koyacak nitelikte başkaca delil de bulunmadığı, mevcut delillere göre davaya konu bonoların kooperatifin gayesi ile bağdaşan bir nedenle verildiğini kabule de olanak bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin davanın kabulüne ilişkin direnmesi usul ve yasaya uygundur.

Açıklanan nedenlerle, davacı/borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Hukuk Genel Kurulu’nun bozmaya ilişkin 12.12.2007 gün, 2007/19-918 Esas, 2007/ 960 Karar sayılı ilamı kaldırılarak; direnme kararı onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı/borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ndan çıkan 12.12.2007 gün, 2007/19-918 Esas, 2007/ 960 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, Mersin Asliye 1.Ticaret Mahkemesinden verilen 09.03.2007 gün ve 2007/2-90 sayılı direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, istek halinde karar düzeltme harcının iadesine, 19.03.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8474, Karar No: 2021/230, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8474 E.  ,  2021/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4257, Karar No: 2023/7178, Tarih: 27.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4257 E.  ,  2023/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/634 E. 2023/71 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2019/143 Esas, 2020/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2021/76 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/10980 Esas, 2022/7249 Karar sayılı ilamı ile ;

"Yargıtay uygulamalarına göre; şarta bağlı olarak öldürmenin tasarlama suçunu oluşturmayacağı, ayrıca sanığın maktulü öldürme konusunda karar verip bir plan yaptığına, bu kararında sebat ve ısrar gösterip makul bir süre geçmesine rağmen kararından dönmediğine ve maktulü bu plan doğrultusunda öldürdüğüne ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında “kasten öldürme” suçundan TCK’nin 81/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçe ile TCK’nin 82/1-a maddesi ile uygulama yapılması,"

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/634 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri ; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-b) bentleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ... ile sanığın bir dönem duygusal arkadaşlık yaşadıkları, devamında ...in üniversite eğitimi almak için... ülkesine yerleştiği, 2018 yılı içinde tarafların ayrılmalarına rağmen sanığın ...ile tekrar birlikte olmak için irtibat kurmaya çalıştığı fakat ...in kabul etmemesi üzerine sanığın yüz yüze konuşmak amacıyla 16.12.2018 tarihinde...'ya gittiği ancak bu girişimlerinden de sonuç alamayan sanığın bu defa 31.12.2018 tarihinde maktul ... ve temyiz dışı maktul ...'in birlikte yaşadıkları... ... sokak no:13-A adresindeki evlerine geldiği, ...in bu sırada tanık ......, ile internet üzerinden görüntülü görüşme yaptığı, sonrasında sanık ile maktul arasında tartışma çıktığı ve sanığın maktule "kendisiyle birlikte olmayı mı yoksa ölmeyi mi tercih edeceğini" sorduğunda maktulun" onunla birlikte olmaktansa ölmeyi tercih edeceğini" belirtmesi üzerine sanığın evde bulduğu ve suçta kullandığı bıçakla maktulü öldürdüğü olayda, sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2.Olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, teşhis tutanağı, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, otopsi raporu ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, teşhis tutanağı, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu, otopsi raporu ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, incelemeye konu somut olayda sanığın öldürme kararını şarta bağlı olarak aldığı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/634 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılanlar ...... ve ... vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 16.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/25608, Karar No: 2022/1313, Tarih: 25.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/25608 E.  ,  2022/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında doğrudan tayin edilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Doğrudan tayin olunan sonuç adli para cezası biriminin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. paragrafına "günü" ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK.nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi ve "500" ibaresinden sonra "TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3244, Karar No: 2011/13257, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3244 E.  ,  2011/13257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya ürün ve hizmet satıldığını, karşılığında fatura düzenlendiğini, ödenmeyen bakiye borcun tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, takip faturalı alacağa dayalı olsa da davacı alacaklı tarafından yetkisiz ... icra dairesinde davalı borçlu aleyhine icra takibi başlatıldığı, davalının yetki itirazında bulunduğu ve yetkili yer olarak kendi ikametgahı ... icra dairelerini gösterdiği, yetki itirazının davacı alacaklı tarafından kabulü ile seçimlik hakkının davalı borçlu yana geçtiği, alacaklının yaptığı seçimin usule aykırı olması nedeni ile geçersiz olduğu, borçlunun yetkili icra dairesini ... olarak göstermesi sebebiyle İİK m.50 ve HUMK m.9’da düzenlenen genel yetki kuralı uyarınca ... İcra Dairelerinin yetkili olduğu, davalının icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı yerinde görüldüğünden yetkili icra dairesinde takip yapılmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21526, Karar No: 2012/26016, Tarih: 18.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21526 E.  ,  2012/26016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 9.550 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davalı vekilinin duruşma talebi bulunsada HUMK.nun 438.maddesindeki koşullar oluşmadığından duruşma talebinin reddine karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının aracının motorundaki arızanın giderilmesi için davalı servise tamir ettirdiğini, tamirin ayıplı yapıldığını, aracını kullanamadığını belirterek 9.550 TL zarar bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.500 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3/e maddesinde tüketici “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, “hazır bir malı veya hizmeti” satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri, olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır.818 sayılı BK.nun 355.maddesinde (6098 sayılı TBK.nun 470.maddesi) gereğince, eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Eser sözleşmesinin bu tanımı ile satım sözleşmesinden ayıran en önemli yanı, satımda sözleşme anında satın alınan şey mevcut ve kullanılabilir iken, eser sözleşmesinde sözleşme anında eser ortada olmayıp, sözleşmeden sonra imali söz konusudur. İstenilen vasıfta imalatın gerçekleştirilmesini gerektirmektedir.

Davada, davacının aracının motorundaki arızanın giderilmesi talep edilmektedir.

Bu durumda, eser sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıkların çözümünde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununun uygulanması hukuken olanaklı değildir. Yargıtay H....nun 26.02.2003 tarih ve 2003/15-127 E.-2003/102 K.sayılı kararında da bu husus belirtilmiştir.Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28531, Karar No: 2012/15334, Tarih: 29.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/28531 E.  ,  2012/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/185309

MAHKEMESİ : Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

NUMARASI : 2008/327 (E) ve 2009/195 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanığın, müşteki S.. Ç..’a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın, müşteki M.. Ç..’a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; sanığın olay günü müşteki S.. Ç..’ın evine gittiği ve müşteki Seferi’in kendisini görüp yakalamaya çalışması üzerine, sanığın kaçmaya çalıştığı ve hemen alt katta oturan müşteki M.. Ç..’ın evinin bahçesine girmek zorunda kaldığı ve sanığın M.. Ç..’a karşı konut dokunulmazlığını bozma kastı ile hareket etmediğinin anlaşıldığı ve sanığın üzerine atılı müşteki M.. Ç..’a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçu öğeleri yönünden oluşmadığı gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20467, Karar No: 2019/12925, Tarih: 09.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/20467 E.  ,  2019/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

CMK’nın 225. maddesindeki; hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verileceğine ve aynı Kanunun 226/1. maddesindeki; sanığın iddianamade kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkum edilemeyeceğine ilişkin düzenlemelere aykırı olarak, iddianame anlatımında ve sevk maddelerinde gösterilmeyen silahlı tehdit suçundan ek savunma verilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.