muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4457, Karar No: 2021/1653, Tarih: 20.01.2021

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu : Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş-çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla çalışma yaptığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp bölge adliye mahkemesi tarafından davacı tanığı ...’in beyanı esas alınarak hesaplama yapılan kök rapora göre sonuca gidilmiş ise de; dinlenen davacı tanığı ...’in Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığına davalı işverene karşı 09.10.2015 tarihli başvurusu bulunması ve yine davalı işverene karşı derdest davası olması sebebiyle husumetli olduğu, davalı ile husumeti bulunmayan diğer davacı tanığı ...’in ise işyeri çalışanı olmadığı ve lokanta müşterisi olduğu görülmüştür. Nitekim ilk derece mahkemesi tarafından benzer gerekçelerle davacının fazla çalışma ücreti alacağı reddedilmesine rağmen bölge adliye mahkemesi tarafından davacının fazla çalışma yaptığını ispat ettiğinin kabulüyle fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Davacı, fazla çalışma yaptığını yeterli ve inandırıcı delille ispat edememiştir. Hal böyle olunca fazla çalışma yaptığı hususu sabit olmayan davacının söz konusu talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4708, Karar No: 2022/19778, Tarih: 28.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4708 E.  ,  2022/19778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK' nun 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocukların yakalama emri ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4526, Karar No: 2010/1424, Tarih: 10.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/4526 E.  ,  2010/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'u kasten öldürmekten, kardeşi ...'u kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'u yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ...'u balta ile yaralamaktan sanık ...'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (NİĞDE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2008 gün ve 224/350 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanık ile müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur-müdahil sanık ... (1936) müdafii 17.12.2008 tarihinde yüze karşı verilen kararı 22.12.2008 tarihli dilekçeyle sanık müdafii sıfatıyla yasal süresinde temyiz ettiği halde, müdahil vekili sıfatıyla 13.01.2009 tarihinde verdiği dilekçeyle yasal süre olan bir hafta geçtikten sonra temyiz etmişse de, Anayasanın 40/2 ve 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 232/6 maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şekli gösterilmediğinden, müdahilin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, mağdur-müdahil sanık ... müdafii, müdahil-sanık ... (1936) müdafii ve müdahil ... vekilinin temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in adam öldürme, adam öldürmeye teşebbüs, yaralama, olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'un (1936) yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden tahrik ve takdire ilişkin, sanık ... yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir sabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil-sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, yasal savunma koşullarının bulunduğuna, TCK.nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, müdahil vekili sıfatıyla bir sebebe dayanmayan, müdahil-sanık ... (1936) müdafiinin sanık müdafii sıfatıyla

yasal savunma koşullarının bulunduğuna, eksik incelemeye, verilen cezanın paraya çevrilip ertelenmesine gerektiğine, CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, müdahil ... vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet ve olası kastla mağdur ...'i (1995) yaralama suçundan kurulan hüküm ile sanık ... (1936) hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında adam öldürme, ...'i (1936) öldürmeye teşebbüs, ...'yi yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdahiller ... (1936) ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Sanık ... hakkında adam öldürme, ...'i (1936) öldürmeye teşebbüs, ...'yi yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdahiller ... (1936) ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Kardeş olan mağdur-sanıklar ... ve ...'un (1936) babalarından miras kalan tarlayı, sanık ...'in haksız olarak tapuda kendi adına tescil ettirdiği, 2007 yılında ise tanıdıkların araya girmesi üzerine taşınmazı anlaşarak aralarında fiilen paylaştıkları, olay günüde mağdur-sanık ...'un kendi payına düşen taşınmaz üzerindeki ağaçları kestirdiği sırada, ...'in gelerek ...'e (1936) “bu tarlanın tapusu nerede” diye sorduğu, ...'inde (1936) “biz burayı paylaştık, tapusunun kimde olduğunu sen daha iyi biliyorsun” demesi üzerine, ...'in oturmakta olan ...'i kolundan tutup kaldırarak “ben tapunun yerini biliyorum gel sana göstereyim” diyerek bir iki adım ileriye götürdükten sonra, ...'in kendini kurtarmak için kolunu geriye doğru çektiği sırada, ...'in silahını çekerek ...'e (1936) ateş ettiği, bu sırada maktül ...'in “ne yapıyorsunuz siz cahilmisiniz” diyerek ateş etmesine engel olmak ve ayırmak için ...'i tutup kendisine doğru çekmesi üzerine, ...'in bu defa ateş ederek maktülü öldürdüğü olayda, ilk haksız hareketin sanıktan geldiği, maktül ve mağdurlardan kaynaklanan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturacak haksız fiil niteliğinde herhangi bir söz ve hareketin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, verilen cezalarda tahrik nedeniyle indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, müdahiller ... (1936) ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğinamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 10.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

10.03.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı

... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yokluğunda 11.03.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/7652, Karar No: 2018/13567, Tarih: 20.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7652 E.  ,  2018/13567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

...'nin 2011/44 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan men-i müdahale ve tescil davasında yapılan keşif sonucu alınan 20.06.2012 tarihli orman bilirkişisi raporunda dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun; Amasra Asliye Ceza Mahkemesince gerçekleştirilen keşif sonucu alınan 03.12.2014 tarihli orman bilirkişisi raporunda da dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespitine karşın, raporlar arasındaki çelişki ve belirsizliğin giderilmesi ile dava konusu yerin suç tarihinde orman alanında kalıp kalmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespitinin yapılması bakımından, Amasra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/44 Esas sayılı dosyasının akibeti anlaştırılarak gerektiğinde alanında uzman olan farklı orman mühendisi bilirkişisi ve dava konusu yeri bilen mahalli kişilerle birlikte dava konusu yerde yeniden keşif yapılarak, suça konu yerin orman, mera vb. vasıfları kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/450, Karar No: 2015/5106, Tarih: 19.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/450 E.  ,  2015/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gebze 4. Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :02.10.2014

Numarası :2012/460-2014/486

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı ayıplı imalâtı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalı teklifinin kabulü üzerine imzalanan 08.03.2011 tarihli sözleşmede GGG40 malzeme cinsinde toplam 6 adet valan tekerlek imalâtının teslimi kararlaştırılmıştır. Davada KOSGEB laboratuvarlarında yapılan tespite göre tekerleklerin sözleşmeye uygun malzemeyle imâl edilmediğinin saptandığı belirtilerek bu nedenle uğranılan zararın tazmini istenmektedir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinde yüklenici eseri fen ve sanat kurallarına, sözleşmesine uygun olarak imâl ederek teslimle yükümlüdür. Bu husus yüklenicinin işin uzmanı sayılması nedeniyle özen borcunun gereğidir (BK 356 md). Sözleşmede tekerleğin malzeme cinsi ayrıntılı bir şekilde gösterilmiştir. Gerek KOSGEB laboratuvarlarında alınan gerekse mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemelerin de imalâtta kullanılan malzemenin sözleşmedeki (GGG40) malzemesinden beklenilen sertlik özelliklerini karşılamadığı ve uygun mikro yapısal özelliklerine sahip olmadıklarının tespit edildiği belirtilerek davacının ayıp nedeniyle 19.102,64 TL zararı olduğu saptanmıştır. Her ne kadar davalı kullanım hatası olduğunu savunmuş ise de sözleşmedeki teknik koşula uygun malzeme ile imalât yapmak görevini yerine getirmediği ortadadır. Davacının sözleşmeye uygun imalâtı aşırı kullanımla zarara uğrattığı sabit olmadığından ve davalı dışında başkasından malzeme temin ettiği de usulen kanıtlanamadığından sözleşmeye uygun imalât yapmayan davalının bu nedenle davacıya verdiği zarardan sorumlu olduğu kabul edilmelidir (BK 360. madde). O halde mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişilerce hesaplanan 19.102,64 TL davacı zararının 24.05.2012 tarihli ihtarname ile temerrüde düşürüldüğü 04.06.2012 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsiline karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4713, Karar No: 2009/7376, Tarih: 16.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4713 E.  ,  2009/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/20910, Karar No: 2012/14501, Tarih: 07.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20910 E.  ,  2012/14501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1992 doğumlu suça sürüklenen çocuğun ehliyetsiz bir şekilde ... kullanırken virajı alamayıp park halindeki tır dorsesine çarparak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet vermesinden ibaret eyleminin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuğun suç kastının tespit edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Mahalli Cumhuriyet Savcısının suçun unsurlarının oluştuğuna ve sair yönlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2543, Karar No: 2015/2531, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2543 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/6386, Karar No: 2015/1003, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6386 E.  ,  2015/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36, Karar No: 2021/13989, Tarih: 09.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/36 E.  ,  2021/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) İlk Derece Mahkemesi yönünden;

Sanığın “nitelikli kasten öldürme” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 29, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09/12/2019 tarih ve 2019/352 Esas – 2019/561 Karar sayılı kararı 2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafii ile katılanlar vekili ve ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/469 Esas - 2020/1001 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/469 Esas – 2020/1001 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ile ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliği üzerine, vekilinin hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında mahkemenin haksız tahrik uygulamasına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine, aksi ispat edilemeyen sanık savunmaları ile öldürücü olmayan darbelerin maktul ... sağken gerçekleştirildiğine dair kesin bir delil bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, tebliğnamenin (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında mahkemenin haksız tahrik uygulamasına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine, aksi ispat edilemeyen sanık savunmaları ile öldürücü olmayan darbelerin maktul ... sağken gerçekleştirildiğine dair kesin bir delil bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, tebliğnamenin (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 17/09/2020 tarih ve 2020/469 Esas – 2020/1001 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair kararında düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; istinaf incelemesinin duruşmasız yapıldığına, kararın gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, meşru müdafaaya, sanığın pişman olması nedeniyle indirimlerden yararlandırılması gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanığın canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, katılan ... vekilinin; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

“Mahkumiyetine karar verilen sanığın katılan ... lehine hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücreti ödemesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi”, yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, “İlk derece mahkemesi hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin II. kısmının II. bölümü uyarınca 5450,00- TL maktu vekalet ücretinin sanık ...’ndan alınarak katılan ...’na verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 303/1. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.