muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12492, Karar No: 2019/2017, Tarih: 21.03.2019

Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket ve hava fotoğraflı haritalar üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının streoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği, bitki örtüsü ve kullanım durumu belirlenmeli ve bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşulları araştırılarak, yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar (gerçek kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalı adına aynı çalışma alanı içerisinde ..

. maddesi uyarınca, davalı adına aynı çalışma alanı içerisinde ...tsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4375, Karar No: 2025/3700, Tarih: 30.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4375 E.  ,  2025/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/82 E., 2024/158 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1635 E., 2020/562 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalı şirketten elektrik enerjisi satın aldığını, davalı şirketin faturalandırmaya esas bilgileri sayaç okuyarak belirlediğini, PSH bedelinin tüketilen enerji miktarına göre alınmasına ilişkin düzenlemenin, 20 Dağıtım şirketi için Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. bölümün B bendi ve bunun kabulüne dair Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 875 sayılı kararından kaynaklanıp, bu düzenlemenin Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli kararı ile iptal edildiğini, iptal edilen düzenlemenin 2006 Eylül-2010 Aralık arası döneminde uygulandığını, bu sürede PSH bedellerinin bu düzenlenme gereğince tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkili şirketin abonelikleri nedeniyle PSH bedeli olarak fazladan ödenen 2006 Eylül -2010 Aralık (Aralık dahil) arası dönemlerine ait KDV dahil 662.622,45 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun (6183 sayılı Kanun) 51. maddesine göre işleyecek gecikme zammı, işlemiş ve işleyecek gecikme zammının KDVsi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu edilen fatura dönemlerinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun (818 sayılı Kanun) 66. maddesi hükmü ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 82. maddesi gereğince davanın yasal zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığını 18.12.2012 tarihli ve 4193 sayılı Kurul kararı ile onaylanan "Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ile Görevli Perakende Satış Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına ilişkin Usul ve Esaslar" gereğince perakende satış hizmet bedelinin muhatabının dava dışı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. olduğundan husumet itirazında bulunduklarını ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 124/3 maddesi gereğince taraf değişikliği yapılmasına karar verilmesi gerektiğini 4628 sayılı Kanunun geçici 9. maddesi hükmü ile ulusal tarife esaslarının düzenlendiğini, bu hüküm gereğince, ... tarafından sunulan tarife tekliflerine istinaden "20 Dağıtım Şirketi için Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisi" 24.08.2006 tarih ve 875 sayılı Kurul kararı ile onaylandığını, iki bölümden oluşan metodolojinin "geçiş dönemi tarife uygulamaları" başlıklı ikinci bölümünde yer alan, geçiş dönemi süresince iletişim sistemine doğrudan bağlı aboneler haricindeki tüm abone grupları için PSH bedelinin, geçiş döneminde tüketici tarifelerinin dengelenmesi bakımından kwh bazında belirlenmesine yönelik (B) bendinin Danıştay 13. Dairesinin 2008/2695 E. sayılı kararı ile iptal edildiğini, Danıştay tarafından iptal edilmesinin dava konusu edilen dönemde yürürlükte bulunan tarifeler ile uygulanan PSH bedelinin hukuka aykırı olduğu anlamına gelmediğini, dava konusu edilen dönemde tahsil edilen PSH bedelinin iadesi yönünde karar verilmesi halinde davacı şirket tarafından o dönemler için hiç PSH bedeli ödenmemiş olacağını, davacının serbest tüketici limitini geçmiş olsa dahi tedarikçisini seçme hakkını kullanmayarak kurul onaylı perakende satış tarifesi kapsamında elektrik enerjisi temin etmeye devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli kararı ile, EPDK'nın 875 sayılı Kurul kararı ekinde yer alan 20 Dağıtım Şirketi için Gelir Gereksinimi Hesaplaması Ve Tarife Metodolojisinin Perakende Satış Tarifesinin Geçiş Döneminde Uygulanmasına İlişkin İkinci Bölümünün (B bendi)nin, "sayaç okuma ve faturalandırma hizmetlerine ilişkin maliyetlerin abone grubuna ve tüketilen enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit bir ücret uygulanması gerektiğinin ortada olduğu, kaldı ki buna ilişkin maliyetlerin metodolojinin 1.bölümünde abone başına sabit ücret olarak belirlendiğinin açık şekilde ifade edildiği" belirtilmek suretiyle iptal edildiği, Danıştay kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu Kararı ile onanarak kesinleşen bu kararın serbest tüketicilerle sınırlı olmak üzere uygulanması gerektiği, böylelikle, PSH bedelinin dayanağının BPDK kurul kararının Danıştay tarafından iptal edilmesiyle ortadan kalktığı, idari işlemin yargısal bir kararla iptali halinde geriye doğru hüküm ifade edeceği, alınan bilirkişi raporlarında, davacı şirketin yıllık tüketim miktarının EPDK tarafından serbest tüketiciler için belirlenen limitlerin üzerinde olması nedeniyle davacı şirketin serbest tüketici sayılması gerektiği, davalı ... şirketinin 875 sayılı Kurul kararının iptal edilmesine kadar PSH bedelini davacı şirketçe tüketilen enerji miktarı üzerinden nispi olarak tahsil ettiği, tahsil edilen miktarın 2006 Eylül-2010 Aralık döneminde maktu bedelin düşülmesinden sonra 653.610,25 TL (KDV dahil) olduğu, davacının kwh üzerinden belirlenen PSH bedeli ile abone başı hizmet karşılığı ödenmesi gereken bedel arasındaki fazladan ödediği bu farkı talep edebileceği, 6446 sayılı Kanunda 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin EPDK'nun halen yürürlükte olan düzenleyici işlemleri hakkında uygulanabileceği, değişikliğin somut olaya etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 653.610,25 TL (KDV dahil) dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının dava dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin dosyada belge bulunmadığı ve tarafların tacir olması nedeniyle alacağa dava tarihinden itibaren avans faiz uygulanması gerektiği, Danıştay 13. Dairesinin 2008/2696 E. sayılı kararında sayaç okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit ücret uygulanması gerektiğinden bahisle EPDK'nın 24.08.2006 tarihli ve 875 sayılı kararının iptaline karar verildiği, Danıştay Dava Daireleri Kurulunun 24.05.2012 tarihli ve 2011/1901 E. sayılı ilamı ile bu kararın serbest tüketiciler ile sınırlı olarak uygulanacağı belirtilerek onandığı, davacı şirketin tüketimlerinin 2006 yılı Eylül ayı ile 2010 yılı Aralık ayı arasındaki dönemde serbest tüketici sınırları dahilinde olduğunun belirlenmesine göre EPDK'nın, Danıştay tarafından iptal edilen düzenleyici işlemi esas alarak 09/2006 ile 12/2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde tanzim ettiği faturalar ile elektrik abonesi olan davacı şirketten, maktu ücretten ayrı tüketilen enerji miktarı (kWh) üzerinden PSH bedelini haksız olarak tahsil ettiği, bu nedenlerle Mahkemece; EPDK'nın düzenleyici işleminin Danıştay tarafından iptal edilmesi dikkate alınarak, buna bağlı olarak geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle davalı şirket tarafından fazladan tahsil edilen PSH bedellerinin davacı şirkete iade edilmesi gerektiği tespit edilerek, bilirkişi raporu ile belirlenen tutarın davalıdan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eldeki dava sözleşmesel ilişkiden kaynaklandığından 818 sayılı Kanunun 125 ve 6098 sayılı Kanunun 146. maddeleri gereği on yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı, dava konusu dönemde davacı şirkete kesilen faturalar davalı ... şirketince tahsil edildiğinden husumetin davalı ... şirketine yöneltilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; ancak müvekkili şirketten haksız olarak alınan PSH bedeline, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanunun 51. maddesine göre gecikme zammı oranlarının uygulanmamasının taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği gibi hukukun genel ilkeleri ile bağdaşmadığını, yargılama sonucunda, talep edilen alacağa işlemiş ve işleyecek gecikme zammına KDV talep edilmesine rağmen bu hususta Mahkemece değerlendirme yapılmaksızın hüküm tesis edildiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili; davacının talebinin dayanağının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, dağıtım ve perakende hizmeti gören elektrik şirketlerinin EPDK'nın 2013 tarihli kararı ile ayrılmış olduğundan müvekkili şirkete husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, tahsil edilen perakende satış hizmet bedellerinin hukuki dayanakları olan tarifelerin onaylandığı kurul kararlarının geçerliliğini sürdürdüğünü, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda bu durumun vurgulandığını, davacı şirket ile ikili anlaşma akdedildiğini, bu nedenle davacının serbest olmayan tüketici konumunda olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, EPDK'nın 875 sayılı kararı ile 01.09.2006 ile 31.12.2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde PSH tarifesinin kWh bazında belirlenmesine ilişkin 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan dönemde davacı şirket tarafından davalı şirkete elektrik tüketim bedelleri ile birlikte ödenen PSH bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı şirketin, Danıştay tarafından iptal edilen EPDK'nın düzenleyici işlemine (metodoloji) dayanarak, davacı şirket adına tahakkuk ettirilen faturalar ile tüketilen enerji miktarı (kW) üzerinden nispi olarak PSH bedeli tahsil ettiği, diğer taraftan davacının yıllık enerji tüketim miktarı dikkate alındığında serbest tüketici sıfatına haiz olduğu, bu durumda geçmişe etkili olarak ortadan kalkan düzenleyici işlem nedeniyle, davalı şirket tarafından geçiş döneminde fazladan tahsil edilen PSH bedelinin davacıya iadesinin gerekeceği, istirdada konu alacak miktarının belirlenmesi noktasında hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, ayrıntılı ve açıklayıcı, hukuka uygun olduğu, abonelik sözleşmesinde yer alan hükmün içeriği dikkate alındığında 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre faiz talebinin somut olayda uygulama yerinin bulunmadığı; tarafların tacir olduğu ve davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmemesi nedeniyle alacağın dava tarihinde işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11396, Karar No: 2014/32185, Tarih: 17.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11396 E.  ,  2014/32185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 31/2. Maddesi uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasından yarı oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 7 gün yerine 2 yıl 2 ay 8 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sonuç ceza olarak verilen 2 yıl 2 ay 8 gün hapis cezası kısmının çıkarılarak, yerine 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da mümkün değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 40 TL'lik dondurma çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/821, Karar No: 2014/4352, Tarih: 10.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/821 E.  ,  2014/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ladik(Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2007/87-2013/2

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında B.... Köyü......ada 46 parsel sayılı 13911160,25 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden, komisyon kararı ile Büyükalan Devlet Ormanı olarak Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı M.. Ç..,......ada 46 parsel içinde taşınmazı kaldığı iddiasıyla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Davacılar M.. Ç.., H.. Ç.. ve M.. Ç.. tarafından aynı parsele yönelik kazandırıcı zamanaışımı zilyetliğine dayalı olarak açılan davalar ile davacı T.. K.. tararfından 13/11/1958 tarih ve 19 sayılı meyvalık ve çayır niteliğindeki tapu kaydına dayanılarak açılan davalar bu dava ile birleştirildikten sonra, mahkemece; davacıların davasının kısmen kabulü ile S...İli, L....İlçesi, B... Köyü ....ada 46 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tesbitin dosyada mevcut fen bilirkişisi tarafından düzenlenmiş 07.02.2012 tarihli rapora ekli krokide; M.. Ç..'a ait taşınmazın tamamı olarak gösterilen 8172,26 m2'ik kısmının iptali ile M.. Ç.. adına tapuya son parsel olarak tesciline, M.. Ç..'a ait olarak gösterilen taşınmazın (B) harfi ile işaretli 10169,46 m2'lik kısmının iptali ile M.. Ç.. adına tapuya son parsel olarak tesciline, H.. Ç..'a ait olarak gösterilen taşınmazın 52008,02 m2'lik kısmının iptali ile H.. Ç.. adına tapuya son parsel olarak tesciline, M.. Ç..'a ait olarak gösterilen 1 nolu taşınmazın tamamının 12007,09 m2, 2 nolu taşınmazın (B) harfi ile işaretli 5769,95 m2'lik kısmının iptali ile M.. Ç.. adına tapuya son parsel olarak tesciline, Köy Tüzel Kişiliğine ait taşınmazın (B2) ile işaretli 144620,25 m2'lik kısmının iptali ile T.. K.. adına tapuya son parsel olarak tesciline, Köy Tüzel Kişiliğine ait olarak gösterilen (A1) ile işaretli (108075,85 m2), (A2) ile işaretli (19577,52 m2) ve (A3) ile işaretli (4414,65) m2, (B1) ile işaretli (98823,31 m2), (B3) ile işaretli (35160,50 m2), (B4) ile işaretli (23379,50 m2), (B5) ile işaretli (6376,13 m2), (B6) ile işaretli (36084,36 m2)'lik kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tesbit gibi tesciline, M.. Ç..'a ait olarak gösterilen taşınmazın (A1) ile işaretli (1585,90 m2) ve (A2) ile işaretli (353,61 m2) kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tesbit gibi tesciline, M.. Ç..'a ait olarak gösterilen 2 nolu taşınmazın (A) harfi ile işaretli (467,92 m2) kısımlarının orman niteliğiyle Hazine adına tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.