muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/11, Karar No: 2025/4074, Tarih: 21.05.2025

2.Sanıklar ... ve ... hakkında ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

a.Suç vasfı yönünden;

Sanık ...'in oğlu ...'ın 07.09.2014 tarihinde öldürülmesi nedeniyle ... ile husumetli olduğu, ...'ın bu olaydan azmettiren olarak yargılandığı, dosyasının temyiz aşamasında

bulunduğu, oğlunun öldürülmesinden ...'ı sorumlu tutan sanık ...'in yaptığı plan dahilinde ...'a yönelik saldırı hazırlığında olduğu, maktul ... aracılığı ile araç kiralayıp olay yeri ve civarında dolaştıkları, olaydan 2-3 gün önce ...'ın tehdit edildiği, iş yerinin kurşunlandığı, iş yerinin kurşunlanması olayında da yine sanık ... ile kiralık aracı kullanan maktul ...'nin bulunduğunun ifade edildiği, taraflarla aynı mahallede ikamet eden tanıkların "sanık ...'nin .....'a yönelik saldırı planladığını" beyan ettikleri, olay tarihinde akşam saatlerinde sanık ..., kiralık araçla maktul ..., yanında sanık ..., araç içinde ...'in oğlu . bulunduğu halde ...'a ait kafenin bulunduğu mahalleye geldikleri, önceden planladıkları üzere bulundukları araçtan ...'a yönelik silahlı saldırıda bulundukları, ....'ın olaylardan haberdar olarak yanında bulunanlarla birlikte erken davranarak karşı ateş açtığı, maktulü,...,...,..., ve ....'ü vurduğu olayda; eylemin daha önce yapılan plan dahilinde işlendiği, suçun tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğu, sanık ... hakkında azmettiren sıfatıyla, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle fail sıfatıyla, tasarlayarak kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden; suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesinden hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Haksız tahrik yönünden; husumetin tarafı olmayan, karşı tarafı tanımayan sanık ... hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanıklar ... ve ...hakkında maktule yönelik kasten öldürme,.... ve ....'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden;

Husumetin tarafı olmayan sanık ...'ın yanında olaya katılan sanıklar ... ve ...hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde yer alan (2-a-b) ve (3) numaralı paragraflarda belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2023/5139 Esas, 2024/6183 Karar sayılı ilamındaki (2) ve (3) numaralarda yer alan bozma kararları ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4676, Karar No: 2011/9069, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4676 E.  ,  2011/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Gen. Müd. Vekili avukat ... ile ...Temizlik İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.4.2009 tarih ve 118-201 sayılı hükmün Dairenin 12.4.2010 tarih ve 2009/14401-2010/4918 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 185.00 (Yüzseksenbeş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 2.70 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15927, Karar No: 2011/17084, Tarih: 26.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/15927 E.  ,  2011/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.4.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/9463, Karar No: 2012/10029, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9463 E.  ,  2012/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı ile pilon yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ... ve ...'ya temyiz dilekçesinin tebliği işlemi Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun değildir.

Şöyle ki;

Muhatapların adreslerinde bulunmadıkları bilgisini veren ve durumdan haber verilen komşunun adı yazılmışsa da imzası alınmamıştır.

Bu nedenle temyiz dilekçesinin davalılara yöntemince tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

2-Dairenin 24.09.2012 tarihli geri çevirme kararının 1 numaralı bendinde bilirkişi kurulunda değerlendirmeye alınan kirazın Torbalı (ilçe) verileri istendiği halde İzmir (il) verisinin gönderildiği anlaşılmaktadır. Kirazın 2011 yılındaki dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm harcama kalemlerini gösteren) ve kg. başına toptan satış fiyatını gösteren veri cetvelinin Torbalı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11173, Karar No: 2024/5816, Tarih: 08.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11173 E.  ,  2024/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/617 Esas, 2021/1456 Karar

SUÇLAR : Nitelikli yağma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında nitelikli yağma suçlarından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlere temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2.Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2.Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan Hörü'nün fuhuş yaparak geçimini sağladığı, diğer sanık ...'in de sanık ...'nün arkadaşı olduğu suç tarihinde sanık ... ile mağdurun bir şekilde tanıştıkları, gece buluşmaya karar verdikleri, mağdurun sanık ...'yü gece saat 24.00 sularında aradığı nerde olduğunu sorduğu ve motosikleti ile yanına gidip sanığı kendi istediği yere götürmeye çalıştığı, sanık ...'nün buna ... göstermediği bu sebeple aralarında tartışma meydana geldiği, tartışmaya sanık ...'in de müdahil olduğu, sanıkların mağdura saldırıp yaraladıktan sonra üzerindeki paraları istedikleri mağdurun üzerinde bulunan 75,00-80,00 TL kadar parasını alıp uzaklaştıkları olayda; sanıkların eylemi hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü kurulmuş değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un "Daha az cezayı gerektiren hâl" başlıklı 150/2. maddesinde; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir." denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise: "Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir." açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir." ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (Y.C.G.K.) 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı Kanun'un 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde "Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

Aynı Yasa'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup. suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını aynı sayılı Yasa'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

Aynı Yasa'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup. suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını aynı sayılı Yasa'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Yasa'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. 5271 sayılı Yasa'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim. 5237 sayılı Yasa'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Y.C.G.K.'nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çfkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.'de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, aşamalardaki mağdur ifadesinden de anlaşılacağı üzere 75,00- 80,00 TL parayı zorla mağdurdan alan sanıklar hakkında paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi sebebiyle sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5829, Karar No: 2019/8098, Tarih: 02.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/5829 E.  ,  2019/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısmi iade nedeniyle müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermeyeceği sorulup rıza göstermesi halinde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinin uygulanması gerekirken, müştekinin rızası sorulmadan ve müştekinin bozma öncesinde katılmak istemediği yönündeki beyanının hatalı bir şekilde kısmi iadeye rızasının var olduğu şeklinde yorumlanarak aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3197, Karar No: 2020/4081, Tarih: 23.11.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/3197 E.  ,  2020/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... mirasçıları:1-... (kendi adına asaleten ..., ..., ..., ... adlarına velayeten) 2-... (kendi adına asaleten ... adına velayeten) Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... ve Avukat ... Ateş tarafından, asıl ve birleşen davada davalılar ... ve ... aleyhine 12/11/1999 ve 02/11/2000 günlerinde verilen dilekçeler ile araç hasarı nedeniyle tazminat ve 2330 sayılı Kanun'a dayalı rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve birleşen davanın ve ıslah isteminin davalı ... mirasçıları yönünden kabulüne, davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen 09/09/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve adli yardım istemli olarak dahili davalı ... ve ... vekili ile adli yardım istemli olarak dahili davalılar ..., ..., ...'a velayeten ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosyanın geri çevirme kararı üzerine gönderildiği görüldü. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosyanın incelenmesinde; Dairemizin 22/06/2020 gün, 2020/924 esas, 2020/2142 karar sayılı ilamıyla noksan ikmali için dosyanın ikinci kez geri çevrilmesine karar verildiği, ancak dahili davalılardan ...’a yapılan tebligat yönünden usulsüzlüğün giderilmediği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; yukarıda tarih ve numarası bildirilen geri çevirme kararımızda dahili davalı ...’ın savunma hakkının sınırlanmaması için en son adres kayıt sistemindeki ... Mah. ...Sokak No: ...-...” adresine gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Ancak; mahkemece ...’ın adresi ... Mah. ... Sok. ...-...” şeklinde bina ve daire numarası yanlış yazılarak tebligat çıkarıldığı, tebligatın adresin yetersiz olması nedeniyle iade edildiği, bu kez bir önceki geri çevirme kararımızda usulsüz olduğuna işaret edilen tebligatta yer alan ... Mah. ... Bulvarı ...-... adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkartıldığı, bu tebligatın kim olduğu belirsiz olan görevli beyanı üzerine muhtara bırakıldığı, ancak bu tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.Şu halde; mahkemece savunma hakkının sınırlanmaması amacıyla gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğinin sağlanması için dahili davalı ...’ın adres kayıt sistemindeki güncel yerleşim yeri adresi olan ... Mah. ... Sokak ...-... adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan usulüne uygun bir tebligatın yapılarak, usul ekonomisi de gözetilerek yeniden geri çevirme yapılmasına neden olunmayacak ve yargılamanın uzamasına sebebiyet verilmeksizin titizlikle eksikliğin giderilmesi için dosyanın üçüncü kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılıp eksiklik tamamlanıp temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8630, Karar No: 2023/4489, Tarih: 29.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/8630 E.  ,  2023/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Yetkili savcılığın belirlenmesi kararı

Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/494 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 161 ... maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 04.10.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.06.2022 tarihli ve 2021/28621 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104427 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104427 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2019 tarihli ve 2016/11874 soruşturma, 2019/568 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve meçhul şüpheli haklarında suç yeri bakımından dosyanın Çorum Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/05/2019 tarihli ve 2019/4951 soruşturma, 2019/658 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2019 tarihli ve 2019/432 değişik iş sayılı kararını takiben, nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 05/10/2019 tarihli ve 2019/9319 soruşturma, 2019/3480 esas, 2019/372 sayılı iddianamesinin iadesine dair Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2019 tarihli ve 2019/29 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/1316 değişik iş sayılı kararını müteakip, aynı suçtan adı geçen şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2021 tarihli ve 2019/17055 soruşturma, 2021/846 sayılı yetkisizlik kararın takiben, suç yeri bakımından dosyanın Çorum Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/09/2021 tarihli ve 2021/7836 soruşturma, 2021/790 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2021 tarihli ve 2021/494 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.