muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/334, Karar No: 2004/1682, Tarih: 09.03.2004

11. Ceza Dairesi 2003/334 E., 2004/1682 K.

**11. Ceza Dairesi 2003/334 E., 2004/1682 K.**

**- KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI BULUNDURMAK**- 2863 S. KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU [ Madde 67 ]

- 2863 S. KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU [ Madde 73 ]

- 2863 S. KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

" 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçundan sanıklar Sebahattin ve Mehmet'in yapılan yargılamaları sonunda: 2863 S.K.nun 67, TCK.nun 59, 81/1, 72, 40, 36 ve 647 S.K.nun 4, 5 ve 6. maddeleri gereğince sanık Sebahattin'in 1.547.030.500 lira, sanık Mehmet'in ise 1.542.294.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair (Burdur Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2001 gün ve 2001/343 Esas, 2001/639 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı-nın bozma isteyen 13.1.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

2863 sayılı Yasa Kapsamına girdiği belirlenen suça konu 29 parça eserin 23 adedinin bardak, kase, meyvelik, koku kabı, göz yaşı şişesi gibi cam eşya, 2 tanesinin bronz mobilya ayağı, 1 tanesinin kemik saç iğnesi, 1 tanesinin silindirik obje ve 1 tanesinin de sikke olduğu, eserlerin önce tek tek peçetelere sarılıp, sonra gazete kağıtlarına sarılarak özenli bir şekilde bagajdaki stepne yerine gizlendiği, çoğu camdan yapılmış farklı cins ve nitelikteki eserlerin bir günde ve aynı anda tarla sürülürken bulunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediğinden, oluşa ve dosya kapsamına göre mahkemenin sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle sonucu etkileyecek nitelikte görülmeyen eksik inceleme yapıldığına ilişkin teb-liğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, ele geçen eserlerin nitelik ve sayıları itibariyle uzun bir sürede değişik şekillerde temin edilerek bir araya getirildikleri anlaşıldığından sanıkların eyleminin 2863 sayılı Yasanın 73. maddesinde düzenlenen bulundurma suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde 67. maddesinin uygulanması isabetsizliği ceza miktarı ayrı olduğundan sonuca etkili görülmemiş sanık Sebahattin hakkında TCK.nun 81/1. maddesi uygulanırken hürriyeti bağlayıcı ceza yanında ağır para cezasının da arttırılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2863 sayılı Yasanın 24. maddesi gereğince devlet malı niteliğindeki taşınır kültür varlıklarının müzeye tevdii ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca TCK.nun 36. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2863 sayılı Yasanın 24. maddesi gereğince devlet malı niteliğindeki taşınır kültür varlıklarının müzeye tevdii ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca TCK.nun 36. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki "eserlerin TCK.nun 36. maddesi gereğince zoralımına" ibaresinin çıkarılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 9.3.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8559, Karar No: 2010/649, Tarih: 08.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8559 E.  ,  2010/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kangütme saikiyle taammüden öldürmekten, ....'ı da öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/05/2009 gün ve 73/61 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde çocuğu, tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme, çocuğu tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesine itibar edilemeyeceğine, suç vasfına, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, takdire, yaş nedeniyle yapılan ceza indiriminin az olduğuna yönelen, müdahil vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; maktüllerin amcası ...’in, 2003 yılında sanığın abisi ...’ı köy içinde meydana gelen trafik kazasında taksirle öldürdüğü; sanığın, abisinin taksirle öldürülmesi nedeni ile maktülün ailesine kin duyarak o aileden birilerini öldürmeye karar verdiği, kardeşi ... aracılığıyla mağdur ...’yı evine çağırdığı, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan alınan rapora göre, öldürücü etkisi olan, bu etkisi sanık tarafından da bilinen Biyoteks adlı hayvansal tarım ilacını, bir fincana koyarak, öldürme kastıyla mağdura verip “dişin ağrıyormuş bunu iç” dediği, bu sırada da raftan, daha önceden hazırladığı bıçağı almaya çalıştığı, durumu fark eden mağdurun, korkarak ilacı içmeden evden ayrıldığı, mağduru öldüremeyen sanığın, ertesi gün okula giderek bir şeyler verme bahanesi ile mağdurun kardeşi olan maktülü eve getirdiği, çay hazırlayacağını söyleyerek önceden hazırladığı suyu

kaynatıp önce yüzüne, sonra da kafasına dökerek etkisiz hale getirdiği, daha önceden hazırladığı bıçakla maktülün boğazını keserek öldürdüğü olayda;

kaynatıp önce yüzüne, sonra da kafasına dökerek etkisiz hale getirdiği, daha önceden hazırladığı bıçakla maktülün boğazını keserek öldürdüğü olayda;

Sanığın savunmasından da anlaşıldığı üzere: maktül ve mağdurun amcası ...’in, abisi ...’ı taksirle öldürmüş olması üzerine öç almak amacıyla ve kangütme saikiyle maktulü öldürdüğü, mağduru da öldürmeye teşebbüs ettiği, kangütme saikiyle öldürme suçunun oluşması için önceki öldürme olayının kasten işlenmiş olmasının zorunlu olmadığı gözetilmeden, sanığın, ayrıca kangütme saikiyle kasten öldürme suçunu tanımlayan 82/1 maddenin (j) bendi gereğince de cezalandırılması gerekirken, “önceki öldürmenin kasıtla gerçekleşmemiş olması, ayrıca bir geleneği yerine getirmek amacıyla adam öldürme durumunun da söz konusu olmaması nedeniyle bu olayda kangütme saiki ile adam öldürme suçunun oluşmadığından” bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

08/02/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ... Atbaş'ın yüzüne karşı 11/02/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/10668, Karar No: 2022/13604, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10668 E.  ,  2022/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 27/10/2021 tarihli bozma ilamından sonra Balıkesir Üniversitesi tarafından düzenlenen son maluliyet raporu ve kurulan ara kararların dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere, bozma ilamından sonra dosyaya giren tüm belgelerin (maluliyet raporu, İtiraz Hakem Heyeti tarafından kurulan ara kararlar, alınmış ise hesap raporu vs.) dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1124, Karar No: 2015/2175, Tarih: 02.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1124 E.  ,  2015/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık (Değişen suç vasfına göre hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işletmesinden başka şehire meyve suyu nakliyesi için şoför olarak görevlendirilen ve teslim aldığı yakıt deposu dolu olan tırla yola çıkan sanığın kısa süre ilerledikten sonra, aracın yakıtının büyük kısmını boşaltmak suretiyle aracı yol üstünde bir petrol istasyonunda bırakıp haksız menfaat sağladığının iddia edildiği olayda;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/227, Karar No: 2007/241, Tarih: 02.05.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/14-227 E., 2007/241 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/14-227 E., 2007/241 K.**

**- ARA KARARDAN DÖNME

- ÇEKİŞMELİ YARGIDA USUL

- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- MAHKEMENİN GÖREVSİZLİĞİ

- TAPU İPTAL VE TESCİL**- 4822 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUNDA DEĞİŞİKL... [ Madde 23 ]

- 4822 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUNDA DEĞİŞİKL... [ Madde 3 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Tapu iptal-tescil ve Elatmanın önlenmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Rize Asliye 2.Hukuk Mahkemesince Tapu iptal ve tescil davasının reddine, Elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair verilen 29.12.2005 gün ve 2004/261-2005/918 sayılı kararın incelenmesi davacı-k.davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 11.07.2006 gün ve 2006/4656-8338 sayılı ilamı ile; (...Davacı, davalı-yüklenici İhsan tarafından inşa edilen binadaki 38 numaralı bağımsız bölümü yükleniciden satın alan Cemal 'den temlik aldığı halde taşınmazın diğer davalıya muvazaalı olarak satıldığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

İddia şekline göre; davacının konut olan bu yeri oturmak amacıyla satın aldığı anlaşılmaktadır.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/c maddesi ile "konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar" da tüketicinin korunması hakkındaki yasa kapsamına alınmıştır. Aynı yasanın 23. maddesi uyarınca tüketicinin korunması hakkındaki yasa uygulamasından kaynaklanan her türlü uyuşmazlıkların Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekir. Açıklanan bu olgu karşısında, mahkemece ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi yok ise davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi yerine Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı-k.Davalı vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararınn verildiği tarih itibariyle HUMK.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu iptali ve tescil; birleştirilen dava ise, elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir. Davacısı Zeliha, davalı/yüklenici İhsan Kabil tarafından inşa edilen binadaki 38 numaralı bağımsız bölümü yükleniciden satın alan Cemal 'den, 18.8.2001 tarihli harici sözleşme ile satın aldığı halde; tapuda taşınmazın diğer davalı Temel'e muvazaalı olarak satıldığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davayı açmış; davalı tapu maliki Temel tarafından el atmanın önlenmesi istemiyle açılmış bulunan dava ise, tapu iptal ve tescil davası ile birleştirilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince işin esasına girilerek, tapu iptal ve tescil istemine ilişkin ana davanın reddine, men'i müdahale istemine ilişkin birleşen davanın kabulüne dair verilen karar; Özel Daire'ce yukarıda ayrıntısı açıklanan gerekçeyle ve "davanın ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi yok ise davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi gereğine işaretle" bozulmuştur.

Yerel Mahkemece bozmadan sonra düzenlenen 15.09.2006 tarihli tensiple, "Davanın mahiyeti itibarı ile Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına" karar verilmiş; sonraki 31.10.2006 tarihli duruşmada ise taraf vekillerinin bozmaya karşı beyanları alındıktan sonra, bozma ilamına direnildiği yönünde ara kararı oluşturulmuştur.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında işin esasına geçilmeden önce; Yerel Mahkemenin bozmadan sonra tensiple bozma gerekçesi yönünde; "Davanın mahiyeti itibarı ile Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına" dair verdiği ara kararının, eylemli uyma niteliğinde bulunup bulunmadığı; dolayısıyla, bozma gerekçesinin kamu düzenine ilişkin olması da göz önüne alınarak, Mahkemece artık bu aşamadan sonra direnme kararı verilip verilemeyeceği ön sorun olarak incelenmiş ve aşağıdaki sonuca varılmıştır:

Çekişmeli yargıda taraflarca hazırlama (ihzar) prensibi geçerli olup, hâkim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hâkim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü delillerle yetinmek zorundadır. Kendiliğinden araştırma yetkisine ve yükümlülüğüne sahip değildir. Bilindiği gibi çekişmeli yargıda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi hükmüne göre hâkim, Yargıtay'ın bozma kararı üzerine tarafları duruşmaya çağırıp dinledikten sonra bozma ilamına uyulup uyulmayacağına karar verir. Görülüyor ki hâkim, kural olarak Yargıtay bozma kararına uyup uymamak konusunda tarafların düşünce ve istekleriyle bağlı olmayıp, bu yönden serbest davranmak, uyma ya da direnme kararı vermek yetkisine sahiptir.

Az yukarıda açıklanan genel kurala ayrık olmak üzere, çekişmeli yargıda eğer bozma kararına karşı diyecekleri sorulan tarafların bozma kararına uyulmasını istemeleri, bozma nedenleri bakımından bozma kararına uyulmasını isteyen tarafı bağlayabilecek ve davayı karşı taraf yararına sona erdirebilecek bir nitelik taşıyorsa böyle bir durumda hâkimin artık direnme kararı vermesi olanağı bulunduğundan söz edilemez.

Ne var ki; bozma nedenlerinin Kamu düzenine ilişkin ve dolayısı ile hâkimin kendiliğinden (resen) göz önünde bulundurması gereken sebeplerden olması halinde, taraf iradelerinin hukuki sonuç doğurmayacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu noktada, görev kuralları dava şartlarından olup, kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle; mahkeme, görevli olup olmadığını yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetir ve görevsiz olduğu kanısına varırsa kendiliğinden görevsizlik kararı verir (HUMK m.7,I).

Bu noktada, görev kuralları dava şartlarından olup, kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle; mahkeme, görevli olup olmadığını yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetir ve görevsiz olduğu kanısına varırsa kendiliğinden görevsizlik kararı verir (HUMK m.7,I).

O halde; somut olaydaki gibi; "mahkemenin görevsizliğine" işaret eden bozma nedeni, taraf iradelerinin hukuki sonuç doğurabileceği nitelikte değildir.

Yeri gelmişken, usulü kazanılmış hak kavramı üzeride durulmasında da yarar vardır.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine, diğeri aleyhine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakka, usule ilişkin kazanılmış hak denir.

Kural olarak mahkeme, verdiği ara kararından, dava veya yargılama sonuçlanmadan önce dönebilir. Genel nitelikteki bu kuralın tek istisnası, verilen ara kararının taraflardan biri yararına usulü kazanılmış hak doğurması halidir. Diğer bir ifadeyle, bir ara kararının verilmesiyle taraflardan biri yararına usulü kazanılmış hak doğar ise, mahkemenin artık bu karardan dönmesine yasal olarak olanak yoktur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bozma ilamına uyulmasına ilişkin ara kararı da bu nitelikte olduğundan, bozmaya tensip ile uymuş olan mahkemenin artık bu karardan dönerek direnme kararı vermesi olanaklı değildir. Çünkü, usule ilişkin kazanılmış hak müessesi usul hukukunun ana ilkelerindendir ve kamu düzeni ile ilgilidir (09.05.1960 gün, 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları).

Somut olayda; Yerel mahkeme, önceki kararın, Özel Daire'ce kamu düzenine ilişkin olan görev noktasından bozulması üzerine, yeniden düzenlediği 15.09.2006 tarihli tensip ara kararıyla, "Davanın mahiyeti itibarı ile Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına" karar vermiştir.

Az yukarıda açıklanan esaslar gereğince; Mahkemece, kamu düzenine ilişkin ve dolayısıyla taraf iradelerinin hukuki sonuç doğurma olanağı bulunmayan bozma gerekçesi yönünde ara kararı oluşturulmakla, davalı yararına usulü kazanılmış hak doğduğu şüphesizdir. Bu itibarla mahkemenin, sonradan 31.10.2006 tarihli duruşmada verdiği ara kararının, gerçek anlamda bir direnme kararı olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca; ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı mevcut olmayıp, bozma gerekçesi doğrultusunda, bozmaya eylemli uyma sonucu Tüketici Mahkemesi sıfatıyla tesis edilmiş yeni bir hüküm bulunmaktadır.

Bu nedenle dosya, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklandığı üzere, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 14.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 02.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1554, Karar No: 2020/5908, Tarih: 07.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/1554 E.  ,  2020/5908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 04.12.2019 tarihli ve 2019/3950 Esas, 2019/10919 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin paydaşı olduğu dava konusu 6 nolu bağımsız bölüme girmesine davalıların engel olduklarını belirterek, 20.07.2012 tarihinden dava tarihine kadar 4 aylık ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, taşınmazın tamamından ve devamlı suretle davacının kullanımının engellenmesi ile ilgili fiili durumun tespit edilemediği, yine diğer davalı ...’ın söz konusu taşınmaza elattığı yönünde kesin delillerin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.12.2019 tarihli ve 2018/3950 Esas 2019/10919 Karar sayılı ilâmıyla hükmün “Mahkemece, davacının, intifadan men olgusunun gerçekleştiği yönündeki iddiasını dayandırdığı, 26.07.2012 tarihinde düzenlenen ihtarnamenin davalılara tebliğ edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre, intifadan men koşulunun gerçekleştiği tarih net olarak belirlendikten sonra dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisil alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bu defa davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 8224 ada 4 parsel de 6 nolu bağımsız bölümün tamamı tarafların murisi ... Denizsümeren adına kayıtlı iken 1/2 hissesini davacı ...'ya 04.02.2009 tarihinde sattığı, ancak ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/564 Esas, 2014/502 Karar sayılı muris muvazaasına dayalı tapu iptal ve tescil davası neticesinde davacı ... adına kayıtlı olan 1/2 hissenin iptaline karar verildiği, son olarak taşınmazın 2/8 hissesinin davacı ..., 3/8 hissesinin davalı ..., 3/8 hissesinin de davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; 20.07.2020 tarihinde taraflar arasında yaşanan tartışma sebebiyle açılan ... 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1151 Esas ve 2013/346 Karar sayılı dosyasında davacı ...’nın katılan olarak yer aldığı, davalılar ... hakkında yüklenen suçların bu sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından beraatlerine; ... ve ...’ın birden fazla kişiyle tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır. Bahsi geçen ceza dosyasında davalı ..., ...’in ölen babası ...’in eşi olduğunu, babası vefat ettikten sonra müşterek hakları bulunan eve annesi, ablası ve kendisi gittikten sonra kilitlerini değiştirdiğini ifade ettiği görülmüştür.