muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3335, Karar No: 2016/12417, Tarih: 20.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3335 E.  ,  2016/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, ayrı ayrı açtıkları davalar ile zilyedliğe dayanarak yörede 2009 tarihinde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre ilk kez yapılan ve 23.03.2009 - 22.04.2009 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu sırasında ... köyündeki taşınmazlarının orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu iddia ederek, bu yerlere ait sınırlamanın iptalini istemişlerdir. Birleştirilerek görülen dava sonunda mahkemece; birleşen (2009/14 E. - 2009711 K.) davacı ...'ın 102 ada 1 parselde fen bilirkişi ....'ın 10.05.2012 düzenleme tarihli raporunda (A) harfiyle gösterdiği 2772,22 m2 yüzölçümlü kesime açtığı davanın reddine, birleşen (2009/15 E.-2009/7 K.) sayılı dosyada davacı ...'nın açtığı dava yönünden; davacı ...'nın 101 ada 1 parselde fen bilirkişi ....'ın düzenlediği krokide (D) harfiyle gösterdiği 7660,92 m2'lik kısım için açtığı dava yönünden, davanın askı ilân süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.09.2013 tarih ve 2013/5777 E. - 8461 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; "Mahkemece, davacı gerçek kişi ...'ın, 102 ada 1 parsel içinde bulunan ve (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik açtığı davanın temyize konu taşınmazın üç tarafının orman alanı olması, sadece ot biçmenin zilyetlik sayılmayacağı, ayrıca, yüksek eğim nedeniyle orman alanından kopan kayaların yuvarlandığı yer olup bu haliyle taşınmazın orman bütünlüğü içinde orman içi açıklığı olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, ne var ki; verilen kararın, dosya içeriğiyle bağdaşmadığı, Şöyle ki; 01.06.2012 havale tarihli orman bilirkişi Yrd. Doç. Dr. .... tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli 102 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen bölümünün yeşil renkli ancak cevizlik, meyvelik alanlar içinde gözüktüğü, içinde yaşlı ceviz ağaçları ve kiraz ağaçlarının bulunduğu, zeminin çayırlık olduğu, batısında dere ve dereden sonra şahıslar adına tescilli 103 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar ile benzerlik arz ettiği, orman bütünlüğünü bozmadığının belirtildiği, yine, dosya içinde bulunan 01.06.2012 havale tarihli ziraat bilirkişi ..... tarafından tanzim edilen raporda çekişmeli taşınmazın üzerinde 20-30 yaşlarında 10 adet ceviz ağacı, 25-30 yaşlarında 1 adet kiraz ağacının bulunduğu ve özel mülkiyete konu olabilecek zilyetlik edilen çayır ve meyve bahçesi vasfında tarımsal faaliyette kullanılan yerlerden olduğunun belirtildiği, yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanlarında da dava konusu yer üzerinde davacı ...'in yirmi yılı aşkın zilyetliği bulunduğu belirtildiğine göre, mahkemece toplanan deliller, bilirkişi raporları ile keşif tutanağına yansıyan bilgilere göre,

çekişmeli 102 ada 1 parselin (A) harfi ile gösterilen bölümünün eski tarihli resmî belgelerde ve eylemli olarak orman olmadıkları ve davacı ... yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Belirtilen bu yönler gözetildiğinde, davacı ...’ın 102 ada 1 parselin (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik davasının kabulü ile bu taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesi doğru görülmediği ve bozmayı gerektirdiği,

Mahkemece davacı ... tarafından, 101 ada 1 parsel içinde bulunan ve fen bilirkişi .....'ın raporunda (D) harfi ile gösterilen bölüme yönelik açılan dava hakkında otuz günlük kısmî askı ilânı süresi geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve talep halinde dava dosyasının ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de; verilen kararın usûl ve kanuna aykırı olduğu şöyleki; ... köyü 101 ada 1 parselin başka bölümleri hakkında diğer kişiler tarafından dava açıldığı ve kadastro tutanağının kesinleşmediği, açılan davaların bu dosya ile birleştirilerek birlikte sonuçlandırıldığı anlaşıldığından, taşınmazın kadastro tutanağı kesinleşmediğine göre, görevli mahkeme, genel mahkeme olmayıp, kadastro mahkemesi olduğu, mahkemece hatalı gerekçeler ile görevsizlik kararı verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan, davalı Orman Yönetimi ve dahili davalı Hazinenin bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerektiği"ne değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabul-kısmen reddine, "1- Davacı ...'ın, 102 ada 1 parsele açtığı davanın kabulüne, ... köyü, ...mevkiinde Kain 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisi ....ın 10.05.2012 düzenleme tarihli raporunda (A) harfi ile gösterdiği 2772,22 m2 yüzölçümlü bölümünün ifrazen, davacı ... adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bakiye kısmı olan 7007,78 m2 yüzölçümlü bölümünün tespit gibi orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

2- Davacı ...'nın, ... ili, Merkez ilçesi, ... mevkii 101 ada 1 parselde fen bilirkişisi ....' ın düzenlediği krokide (D) harfi ile gösterdiği 7660,92 m2'lik kısım için açtığı davanın reddine,"

karar verilmiş hüküm davalı Orman Yönetimi ve dahili davalı Hazine vekili tarafından dava konusu 102 ada 1 parselde davacı ... ... adına tapuya tesciline karar verilen (A) harfi ile gösterilen bölümünü ve Orman Yönetimi ücreti vekalet yönünden temyiz etmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, bir aylık kısmî ilân süresi içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre ve davalılar lehine tek ücreti vekalet tayininde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8418, Karar No: 2023/2142, Tarih: 01.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8418 E.  ,  2023/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/855 E., 2015/542 K.

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere, nakil aracının iadesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan Gümrük İdaresi vekili, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî Ret, kısmî Onama

A.Sanık ... Yönünden;

Sanık ...'in 01.10.2015 tarihli hükümden önce 14.08.2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, gıyabi kararın 23.10.2015 tarihinde usulüne uygun tebliği üzerine ise hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Katılan Gümrük İdaresi Vekili Yönünden;

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/855 Esas, 2015/542 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla

Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 54 üncü maddesi, uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında şartları oluşmadığı halde takdiri indirim uygulandığına ve verilen hapis cezasının ertelendiğine, cezanın yetersiz olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerinin 17.09.2014 tarihinde saat 19.30 sıralarında Mersin İli Şevket Sümer Mahallesi, Turgut Özal Bulvarında bulunan sanıklardan Hacı ...'e ait tır garajı içerisinde sanık Hacı ...'in idaresindeki, malen sorumlu ... adına kayıtlı, 80 AJ 922 plaka sayılı kapalı kasa kamyonetten, diğer sanık ...'ın idaresindeki 63 TE .../63 YD ... plakalı tırın deposuna yakıt aktarıldığını görerek yaptıkları müdahale üzerine, 80 AJ 922 plakalı araçta yüklü 2 adet fiber tankta 1900 litre, 63 TE .../63 YD ... plakalı tırın deposunda 70 litre, garajdaki baraka tipi depo önündeki varillerde 400 litre olmak üzere toplam 2370 litre bitkisel yağ ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi (MAM) tarafından düzenlenen 16.10.2014 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Sanıkların savunmalarında eylemi ikrar ettikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Dava konusu eşyadan alınan numunelere ilişkin TÜBİTAK MAM tarafından düzenlenen raporda; alınan numunelerin bitkisel yağ esaslı olduğu ve organik çözücü içermediğinin belirtildiği, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrasında yer alan "Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî yağ, baz yağ, asfalt ve benzeri petrol ürünlerinden akaryakıt üreten veya bunları doğrudan akaryakıt yerine ikmal ederek üreten, satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticarî amaçla satın alan, taşıyan veya saklayan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." hükmü karşısında; %100 oranında bitkisel yağ olan dava konusu eşya ''akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî yağ, baz yağ, asfalt ve benzeri petrol ürünleri'' kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeksizin sanıkların beraatleri ve dava konusu bitkisel yağın iadesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık Hacı ...'in Temyiz İstemi Yönünden;

Sanık ...'in 01.10.2015 tarihinde verilen hükümden önce 14.08.2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu, gıyabi kararın 23.10.2015 tarihinde usulüne uygun tebliği üzerine anılan hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in 14.08.2015 tarihli temyiz istemi, talep tarihinde temyiz incelemesine konu edilebilecek bir karar bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/855 Esas, 2015/542 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3045, Karar No: 2023/11285, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/3045 E.  ,  2023/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1884 E., 2022/20 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/263 E., 2020/662 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.26.09.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle her ne kadar %33,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin sermaye değerli gelir bağlanmış ise de %45 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanması gereken ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının dava dışı SGK Başkanlığı'ndan sorularak ikmal edilecek evrakın gönderilmesi,

2.Aynı iş kazasına dayalı olmak üzere, davacıya geçici iş göremezlik ödeniğinin ödenip ödenmediği ile Kurum kayıtlarında bu iş kazasına dayalı olmak üzere varsa davacının almış olduğu iş göremezlik raporu/raporları nın bulunup bulunmadığı sorularak ikmal edilecek evrakın gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3300, Karar No: 2014/17529, Tarih: 27.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3300 E.  ,  2014/17529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/290691

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/39 (E) ve 2013/467 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanlığınca, Dairemize gönderilen 04.12.2013 tarih ve 73001 sayılı cevabi yazıda, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen A. Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihinden önce 01.01.2011 tarihinde özelleştirilmiş olduğunun bildirilmesi karşısında, özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararına karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi uyarınca çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" nin 13. maddesinin 4. fıkrasında 13.07.2011 tarihinde yapılan değişiklik ile " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " hükmü getirilmiştir. Hükümde kaçak elektriği tespit eden kurumun / şirketin enerjiyi keserek mühür altına alacağı belirtilmiştir.

Bu düzenleme kaçak enerji kullanımı halinde yapılacak işlemlere ilişkindir. Herhangi bir ceza hükmü içermemektedir. Konulan mührü kaldıranların nasıl bir ceza ile karşılaşacaklarına ilişkin bir düzenleme değildir. Suç oluşturan bir düzenleme de değildir. Bu idari işleme suç elbisesini giydiren TCK' nın 203. maddesidir. Ceza Kanununun 203. maddesindeki düzenleme ortadan kaldırıldığında yönetmelikteki işlem / hüküm aynen yerinde durmasına rağmen ceza hukuku açısından herhangi bir önem ifade etmeyecektir. Kaldı ki, TCK' nın 203. maddesindeki suçu oluşturan eylem mührün bozulmasıdır. Yönetmelikte ise mührün konuluşu düzenlenmiştir. Suç duyurusu da mühür bozma suçu ile değil kaçak elektrik kullanma suçu ile ilgilidir. Mühür bozma suçunu oluşturan eylem mührün konulması değil kaldırılmasıdır.

Bu düzenlemenin " suçta ve cezada kanunilik " ilkesine aykırı olduğu şeklindeki kabul halinde, örneğin, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve 6831 Sayılı Orman Kanunun birçok maddesi uyarınca ceza verilmesi mümkün olmayacaktır. Zira sit alanları, bu alanlarda uygulanacak hükümler, ne tür faaliyetlere izin verileceği, hangilerinin yasak olduğu, orman sınırları gibi hususlar komisyon kararları ile düzenlenmekte ve bu düzenlemelere yönelik cezai hükümler kanun ile getirilmektedir.

2- Mühür Bozma suçu 765 Sayılı TCK' nın " Devlet İdaresi Aleyhine İşlenen Cürümler " başlıklı üçüncü Babının " Mühür Fekki ve Hükümletin Muhafazası Altında Bulunan Eşyayı Çalmak " başlıklı onuncu faslındaki 274. maddesinde düzenlenmişken, 5237 Sayılı TCK' nın " Topluma Karşı Suçlar " başlıklı üçüncü kısmının " Kamu Güvenine Karşı Suçlar " başlıklı dördüncü bölümüne alınmıştır.

Millete ve Devlete Karşı Suçlar ise 5237 Sayılı Yasanın dördüncü kısmında, 247 ile 343. maddeleri arasında 8 bölüm halinde düzenlenmiştir. Görüleceği gibi Mühür Bozma suçu Devlet otoritesi değil kamu güvenine karşı işlenmiş suçlardandır. Mevzuat gereği konulan mührün kaldırılmasının da topluma karşı olduğu ve kamu güvenini sarsacağı hususunda da kuşku bulunmamaktadır.

3- TCK'nın 203. maddesindeki " kanun veya yetkili makamların " şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

Anayasa Mahkemesi, TCK' nun 203. maddesinde yazılı bulunan "yetkili makamların" ibaresinin Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu, zira yasada hangi yetkili makamın, hangi şartlarda, nerelerde, nasıl, hangi amaçla mühürleme yapabileceğinin belirtilmesi gerekirken, bu hususlar belirtilmeksizin salt yetkili makamın emri şeklindeki düzenlemenin "kanunilik ilkesine" aykırı olduğu şeklindeki başvuruyu, "mühür, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulmaktadır. Mühürleme, kanun ya da yetkili makamların emri uyarınca yapılmaktadır. Kanunlarda, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmesi durumunda, kanunun emriyle konulan mühür söz konusu olmaktadır. Bunun yanında idari organlar kanunlarla, bir iş veya işlemin yerine getirilmesi konusunda yetkili kılınabilirler. Kanunla verilen bu yetkiyi kullanan organlar, ' bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için ' mühür konulması emrini verebilirler. Burada mühürleme emrini verme yetkisi dayanağını yine kanundan almaktadır. " gerekçesiyle reddetmiştir.

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı anlaşılmaktadır.

Karardan yetkili makamların idari organlardan ibaret olmadığı anlaşılmaktadır.

4- Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi " Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir " hükmünü getirmiştir. Bu hüküm gereğince çıkarılan " Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği" nin 13. maddesi ilk düzenlemede " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " şeklinde iken 13.07.2011 tarihli değişiklik ile " Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur " şeklinde değiştirilmiştir. Bu yönetmelik kanuna aykırı değildir. Kanunun verdiği yetki ile, uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi amacıyla, kanun koyucunun iradesine uygun şekilde çıkarılmış ve lisans sahibi tüzel kişilere mühürleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak konulan mührün kaldırılması da kamu güvenini zedeleyecek ve TCK'nın 203. maddesindeki suçu oluşturacaktır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle mahkemenin kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1554, Karar No: 2024/12262, Tarih: 21.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1554 E.  ,  2024/12262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2788 E., 2022/1943 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Esastan reddi ile onama

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/2788 Esas, 2022/1943 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;