muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/597, Karar No: 2023/4717, Tarih: 05.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/597 E.  ,  2023/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2017/117 Esas, 2018/272 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ... ve ...'un kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2018/3004 Esas, 2019/2780 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekilinin, sanıklar ... ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan ... vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesini, 15.12.2021 tarihli ve 2020/5607 Esas, 2021/15018 Karar sayılı kararı ile özetle; Bölge Adliye Mahkemesince gerekçede Dairemizce yapılan yargılama sonunda başlığı altında olayın kabulü "...sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın ellerinde bulunan demir sopalar ile maktul ...'in sol kol ve kafa bölgesine fiil üzerinde hakimiyet kurarak vurmaları neticesinde maktulun aldığı darbeler sebebiyle öldüğü..." şeklinde izah edildiği halde, "Suç vasfı yönünden yapılan değerlendirmede" başlığı altında "...maktulün ölümünün sanıkların demir sopalarla kafasına yönelen darbelere bağlı olduğunun kesin olarak ispatlanamadığı..." nın belirtilmesi suretiyle sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/1836 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme suçu olarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sübuta, alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmediğine ilişkindir.

E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Bozma ilâmında belirtilen çelişkinin giderilmediğine, sübuta, beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

C. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmediğine ilişkindir.

E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Bozma ilâmında belirtilen çelişkinin giderilmediğine, sübuta, beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Kırca ve ... aileleri arasında ... ili, ... ilçesindeki arazi tartışması nedeniyle eskiye dayalı husumetin bulunduğu, suç tarihinde, ... ilçesi Altınoluk Mahallesinde maktul, kardeşleri ... ve ...’in bir kahvehanede bulundukları, ...’in bu sırada sigara almak için kahvehaneden ayrıldığı, ardından maktul ile ...'in de ...'in arkasından ilerledikleri, marketten sigara aldıktan sonra çıkan ...'in kendisini kavga etmek için bekleyen sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ... ile karşılaştığı, sanık ...'in ... ve ailesine küfürler etmesi üzerine kavganın başladığı, bir süre sonra ... ve maktulün de kavgaya müdahil oldukları, kavga esnasında sanık ...'un demir sopayla vurarak, sanık ...'in ise Resul ve ...'un ellerinde demir sopalarla vurduklarını görüp eyleme iştirak etme kastıyla tekme ve yumruk atmak suretiyle ... ve ...'in her ikisini de basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, ... ailesi fertlerinin de Kırca ailesine tekme ve yumruk vurmak suretiyle karşılık verdikleri, kavgayı olay yerinden geçmekte olan tanık Mezhar Yıldırım'ın araya girerek sonlandırmaya çalıştığı, tarafların kavga mahallinden ayrılmakta oldukları esnada kavga henüz dağılmadan kavgayı haber alan sanıklar ..., ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın olay yerine demir sopalar ile gelmeleri neticesinde tarafların tekrar kavga etmeye başladıkları, dokuz kişinin karıştığı kavga sırasında yaşanan arbede esnasında sanıklar ..., ..., ... ve ...'un demir sopalar ile maktule vurdukları, maktulün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve doku harabiyeti sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içerir Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/915 protokol numaralı otopsi raporunda; "...Kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümü üzerine etkili başka bir nedenin tespit edilmediği..." bildirilmiştir.

2. Maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içerir Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/915 protokol numaralı otopsi raporunda; "...Kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümü üzerine etkili başka bir nedenin tespit edilmediği..." bildirilmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun, 27.01.2016 tarihli ve 533 Karar numaralı; "... kişinin zehirlenerek öldüğünün tıbbi delillerinin bulunmadığı, 2. Otopsisinde tespit edilen sternum ve kot kırıklarının lokalizasyonları ve özellikleri dikkate alındığında yeniden canlandırma işlemleri sırasında oluşmalarının mümkün olduğu... kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu...Otopsisinde kişinin vücuduna baş bölgesinde saçlı deri sol oksipitalde kulak kepçesi hizasında 5x5 cm.lik alanda etrafı ekimozlu ve hematomlu aralarında 2 cm uzaklıkta bulunan 2 adet 1 cm.lik ezici tarzda yara, sol kol üst 1/3 dış yanda ray şeklinde 10x4 cm.lik ortası soluk etrafında kırmızı mavi renkte ekimozlu alan ile ön kısmında 2 cm çaplı mavi renkte ekimozlu oval alan olarak 4 adet künt travmatik yaralanma tarif edilmiş olup, baş bölgesinde tarif edilen yaralanmaların oluşturdukları harabiyet dikkate alındığında; öldürücü nitelikte oldukları, sol kol üst 1/3 dış yanda ray şeklinde 10x4 cm.lik lezyonun otopsi fotoğraflarının kurulumuzda yapılan incelemesi sonucunda olayda kullanıldığı iddia edilen demir sopaların vurulmasıyla oluşmuş nitelikte oldukları, kişinin ölümüne neden olan kafa bölgesindeki 2 adet yaranın lokalizasyonu, özellikleri ve ağırlıkları itibariyle sol kol bölgesine demir boruyla vurulmasının etkisi sonucu kontrolsüz bir şekilde düşerek kafasını sert ve künt bir zemine çarpması sonucu oluşabilecekleri gibi sorulduğu üzere ekte gönderilen demir sopaların kafaya direkt havalesiyle de oluşabilecekleri, olayda hangi sopanın kullanıldığının tıbben tespit edilemediği, olayın adli tahkikatla aydınlatılmasının uygun olacağı..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve olay yeri krokisi, bilirkişi raporu, uzmanlık raporları, Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi Başkanlığının, 17.11.2015 tarihli raporu, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanıkların nüfus kayıt örnekleri ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ... vekilinin; suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme suçu olarak belirlenmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sübuta, alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafilerinin; suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmediğine, sanık ... müdafiinin; bozma ilâmında belirtilen çelişkinin giderilmediğine, sübuta, beraati gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

... ve ...'in soruşturma aşamasındaki beyanları, olayın gelişimi, tanıklar Mezhar ve Sena'nın anlatımları, otopsi raporundaki bulgular dikkate alınarak sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle eylemin gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulün ölümünün sanıkların demir sopalarla kafasına yönelen darbelere bağlı olduğunun kesin olarak ispatlanamadığı, sanıkların öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt da bulunmadığı, bu itibarla suç vasfının kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçu olarak

belirlenmesinde isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanıklara yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve Dairemiz bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği anlaşılmakla, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/1836 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/906, Karar No: 2015/1580, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/906 E.  ,  2015/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/12975, Karar No: 2015/9558, Tarih: 16.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12975 E.  ,  2015/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. Sıf.)

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/166 - 2015/182

Taraflar arasındaki tespit davasında Yatağan Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) ile Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince (İş Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının davalı şirket emrine çalışan işçi olduğunun tespiti ile kanundan ve işyerinde uygulanmakta olan TİS'den doğan fark ücret ve diğer alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla), davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu ikametgahı mahkemesi olan Milas Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, işin görüldüğü yerin "Yeniköy Termik Santralı Yatağan İşletmesi" olduğu ve seçimlik yetki uyarınca yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında, yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı işyeri Yatağan ilçesinde bulunmaktadır ve davacı taraf seçimlik hakkını işin yapıldığı yer olan Yatağan Mahkemesi olarak kullanmıştır. Dolayısıyla davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Yatağan Mahkemesi davaya bakmakla yetkilidir. Yasal düzenlemeler çerçevesinde; uyuşmazlığın Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17381, Karar No: 2018/14427, Tarih: 13.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17381 E.  ,  2018/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin taktirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu eşyanın değerinin araştırılmaması nedeniyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmamış olması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20387, Karar No: 2014/6872, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20387 E.  ,  2014/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.