muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8278, Karar No: 2021/596, Tarih: 28.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/8278 E.  ,  2021/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu dava konusu taşınmazlara davalının tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın elatmanın önlenmesi talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine karar , Yargıtay 1.Hukuk Dairesince, elatmanın önlenmesi talep edilen taşınmaz değeri üzerinden harç alınmaksızın davaya devam edildiğinden bahisle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yargılama yapılarak elatmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulüne ve yine ecrimisil talebinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına , dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına , mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek davada karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. a) Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 5 - 285 - 287 - 393 - 511 - 488 - 489 - 79 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verildiği; 247 - 237 - 255 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davanın reddine karar verildiği, taşınmazların tarla nitelikli ve davacıların taşınmazlarda paydaş olduğu, davalının yalnızca 511 parsel sayılı taşınmazda 18.10.2007 tarihi itibarıyla ¾ oranında paydaş bulunduğu, diğer taşınmazlarda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu 511 parsel sayılı taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu 511 parsel sayılı taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir .

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazlardan, tarafların paydaş olduğu 511 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı , oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacının kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı, intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği ortaya konulmuş değildir .

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak harici bir taksim anlaşması varsa davanın reddedilmesi, intifadan men olgusu gerçekleşmiş ise davacıların payları oranında ecrimisile hükmedilmesi; yine davalı yanın 511 parsel sayılı taşınmazda paydaş olması nedeniyle, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde bir araştırma ve inceleme yapılarak taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği bir yer bulunmaması durumunda mutlak değil paya vaki olarak elatmanın önlenilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

b) Davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince, Mahkemece verilen ilk karar akabinde elatılan taşınmazlar değeri üzerinden harcın tamamlanması için karar bozulmuş, davacı yanca harç tamamlanmış olup Mahkemece elatmanın önlenmesine karar verilen taşınmazların değeri ve hükmedilen ecrimisil değeri üzerinden AAÜT uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle maktu vekalet ücretine karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (2 a-b ) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13407, Karar No: 2010/4865, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13407 E.  ,  2010/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/156 Esas-2005/61 Karar, Dairenin:2009/13404 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

2-Tapu maliki Emine Rüzgar'ın mirasçılık belgesinin ilgililerden temin edilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6316, Karar No: 2019/2057, Tarih: 14.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6316 E.  ,  2019/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, hakaret, ölümle tehdit

Hüküm : Taksirle öldürme suçundan-TCK'nın 85/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret suçu yönünden- TCK'nın 125/1, 53, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tehdit suçu yönünden- TCK'nın 106/1-1. cümle, 53, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme, hakaret ve tehdit suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; Sanık ...'ın katılan ...'ın kardeşi olduğu, ...'ın da ölen ...'ın eşi olduğu, 03.06.2014 günü saat 21:00 sıralarında sanığın katılan ve eşine ait eve geldiği, aç olduğunu söyleyerek para verip tanık ....'ya yumurta aldırdığı, ....'nın yumurtayı pişirdikten sonra annesi olan katılandan izin alarak dışarıya gittiği, ....'nın geç gelmesi üzerine katılanın ....'ya kızdığı, bunun üzerine sanığın katılana hitaben'' orospu, kahpe, seni öldürürüm, bu kız çalışırken farklı, gezmeye gidince farklı davranıyorsun'' şeklinde tehdit ve hakarette bulunduğu, devamında da yaralama amaçlı katılanın üzerine yürüdüğü, sanığın eşinin üzerine yürüdüğünü gören ...'ın yerinden kalkıp sanığın arkasından müdahalede bulunduğu sırada dengesini kaybederek sanıkla birlikte yere düştükleri, yerde boğuşma esnasında ...'ın sehpadan uzanarak aldığı vazoyla sanığa vurmaya çalıştığı, sanığın ...'ın elinden vazoyu çekip aldığı sırada vazonun sanığın kafasına çarpması sonucu sanığın yaralandığı, kafası kanayan sanığın yerden kalkıp katılana hitaben'' orospu, kahpe, seni çıktığın yere sokacağım, seni yaşatmayacağım, seni öldüreceğim'' şeklinde tehdit ve hakaretlerde bulunarak evi terk ettiği, sanığın evden ayrılması üzerine, yerde hareketsiz kalan ... için katılan ve tanıkların 112' yi aradıkları, yapılan tüm müdahalelere rağmen ...'ın yaşamını yitirdiği olayda,

Ölene ait Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 02.07.2014 tarihli dış muayenesinde “ sol kaş içinde 1 mmlik sol kaş lateralinde 0.2cmlik yüzeysel sıyrık olduğu, sol diz iç yüzünde 5x2.5cmlik soluk yeşil renkli ekimoz olduğu, cesette herhangi bir kesici delici alet yarası, ateşli silah yarası, başkaca künt tramva ve telem izi gözlenmediğinin belirtildiği, İstanbul 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu 27.08.2014 tarihli raporunda “....Otopsisinde kişinin vücudunda dış muayenede sol kaş lateralinde 0.2 cm'lik yüzeysel sıyrık olduğu, sol diz iç yüzünde 5x2.5 cm'lik soluk yeşil renkli ekimoz haricinde travmatik değişim tanımlanmadığı, iç muayenesinde kafatasında kırık, kafa içi kanama, beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, iç organ ve büyük damar lezyonu tarif edilmediğine göre kişinin travmatik bir tesirle öldüğünün tıbbi delillerinin bulunmadığı, tespit edilen travmatik lezyonların lokalizasyonu, özellikleri ve ağırlıkları itibarı ile kendiliğinden kontrolsüz bir şekilde düşerek ve/veya düşürülmesi sureti ile vücudunu sert ve künt bir zemine çarpması ile olunabileceği gibi sert ve künt bir cismin direk havalesi ile de oluşabileceği bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığı, kasten yaralama olarak kabulü halinde TCK 5237 sayılı kanunun 86-87. maddeleri kapsamında yapılan değerlendirmeye göre yaralanmasının; basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, kişinin zehirlenerek öldüğünün tıbbi delilleri bulunmadığı, olayın meydana geliş şekli ve otopsisinde tespit edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde kronik kalp damar hastalığı bulunan kişide ölümün maruz kaldığı tartışma olayının efor ve stresinin tetiklediği ani kardiyak ölüm sonucu meydana gelmiş olduğu, maruz kaldığı olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağının bulunduğunun belirtilmiş olması ve olayın sanık ile ölenin yerde boğuşması sırasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin suçun sübutuna, beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Tehdit ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin suçun sübutuna, beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Tehdit ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmesi karşısında sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise suç tarihinde 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesine göre "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" şeklindeki düzenleme nedeniyle engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19285, Karar No: 2007/409, Tarih: 23.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19285 E.  ,  2007/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Adıyaman Asliye Hukuk ( İş)  Mahkemesi

Tarih                : 19.06.2006

Davacı, davalı kuruma borçlu olmadığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 1982-1989 tarihleri arasında, Bağ-Kur sigortalısı olduğunu ve son olarak prim borcunu 28.8.2003 tarihinde yatırdığını ve davalı kuruma prim borcu olmadığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece verilen istemin kabulüne ilişkin karar Dairemizin 13.6.2005 tarihli ilamı ile bozulmuştur. Ancak; bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Önceki bozma ilamında belirtildiği üzere;

Davacının  ödeme yaptığı 20.8.2003 tarihinde 2.8.2003 gününde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa'nın  27. maddesi  ile değişik  1479 sayılı Yasa'nın 53/3. maddesi yürürlükte  olup anılan maddeye göre  sigortalılar  tarafından ödenmesi gereken  primler süresi içinde ve  tam olarak ödenmezse primlerin  ödenmeyen kısmına sürenin bittiği tarihten  başlamak üzere % 10 artırılacağı, bu miktara  borç ödeninceye kadar gecikilen her ay için ayrıca  Hazine Müsteşarlığınca açıklanacak  bir önceki aya ait Türk Lirası   cinsinden  iskontolu   ihraç edilen Devlet  İç borçlanma senetlerinin  aylık ortalama faizi  bileşik  bazda  uygulanarak  gecikme zammı hesaplanacaktır.

Sosyal Güvenlik hukukunun  ilgi alanı kamusal olup  otoritesi kamu düzenini ilgilendirmektedir.  Bu nedenle sosyal güvenlik hukuku ile ilgili  yasalar yürürlüğe girdiği  andan itibaren derhal hukuksal  sonuçlarını doğurur.  Kanunların  geriye  yürümesi konusunda mevzuatımızda  genel bir düzenleme  bulunmamaktadır.  Kural olarak  kanunlar yürürlükte  oldukları  dönemdeki uyuşmazlıklara ve görülmekte olan davalara  uygulanır.  Devam eden uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa ve düzenleyici kural  “ derhal   yürürlüğe girme “ niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki  sonuçlarını doğuracaktır.  Tamamlanmış hukuki durumları yeni yasa  veya düzenleyici kuralın  etkilememesi  onlar üzerinde hukuki  sonuç  doğurmaması ise kazanılmış hakları saklı tutma amacı  gütmektedir.

Somut olayda davacı 20.4.1982-31.10.1993 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmakla beraber 28.8.2003 gününe kadar davalı Kurum'a prim ödemesinde bulunmamış olup tamamlanmamış hukuki durumdan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle davalının prim ve gecikme zammı borcu 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile değişik 1479 sayılı Yasa'nın 53/3 maddesine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda davacı 20.4.1982-31.10.1993 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmakla beraber 28.8.2003 gününe kadar davalı Kurum'a prim ödemesinde bulunmamış olup tamamlanmamış hukuki durumdan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle davalının prim ve gecikme zammı borcu 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile değişik 1479 sayılı Yasa'nın 53/3 maddesine göre hesaplanmalıdır.

Davalı Kurumun 7.12.2005 tarihli cevabi yazısında davacının prim borcunun,4692 sayılı Yasa'ya göre 31.7.2001 tarihinde geçerli olan prim tutarı üzerinden hesaplandığı bildirilmiştir. Belirtilen yasa davacının ödeme tarihi olan 28.8.2003 tarihinde  yürürlükte bulunmadığından kurumca yapılan hesaplanmanın geçerli olmadığı açıktır.

Dosya içerisinde mevcut 12.6.2006 tarihi bilirkişi raporunda ise davacının sigortalı dahi olmadığı 2003 yılı Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına ait prim tutarı üzerinden 3 aylık bir dönem için hesaplama yapıldığı somut olayın olgu ve özelliklerine uymadığı halde karara esas alındığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; bu konuda uzman muhasebeci ve hukukçulardan oluşan bir bilirkişi heyetinden 1479 sayılı Yasa'nın 53. maddesinde belirtilen esaslara göre prim borcunun hesaplanmasına ilişkin rapor almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.