muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10155, Karar No: 2018/5846, Tarih: 05.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10155 E.  ,  2018/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların 22.11.2012 tarihinde bir kaza sonucu vefat eden ...’ın mirasçıları olduğunu, muris ...’ın vefat etmeden önce ... Nak. Mob. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.’nin imza yetkili ortağı olduğunu, murisin ortağı bulunduğu bu şirketin Türk Ekonomi Bankası Alanya Şubesi’nden kredi kullandığını, çekilen bu kredi sözleşmesinde muris İsmail ...’ın hem ipotek borçlusu hem de kefil olarak imzasının bulunduğunu, bu kredinin davalı ... şirketi tarafından 7328902 nolu sigorta poliçesi ile sigortalandığını, murisin vefatından sonra davalı ... şirketine başvurulduğunu, sigorta şirketinin 08.01.2013 tarihli cevabi yazı ile Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 5-d maddesi gereği talebi reddettiğini, bunun üzerine davacıların ilgili banka şubesine kalan kredi borcu olan 133.255,00 TL’yi 15.01.2013 tarihinde ödediğini, davalı ... şirketinin red cevabının yerinde olmadığını beliretrek 133.255,00 TL'nin işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; otopsi raporunda ölüm sebebinin yüksekten düşme ile oluşabilir nitelikte genel beden travmasına bağlı kafatası, stemum, kaburga, pelvis ile beyin kanaması, iç kanama sonucu meydana geldiğinin belirtildiğini, sigortalının

kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunduğunu beliretrek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/45953, Karar No: 2011/34393, Tarih: 22.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/45953 E.  ,  2011/34393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/19008

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2007

NUMARASI : 2007/690

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 27.05.2005 tarihli Kaçak Elektrik Tesbit Tutanağında, “sayaç altından faz giriş ve çıkışlarını harici bir kablo ile birleştirmek suretiyle kaçak elektrik kullandığının” belirtilmesi, sanığın atılı suçu kabul etmeyerek suça konu yeri ön tarafı market, arkası depo ve üstü de ev olarak 2003 yılında kiraladığı sayaca müdahale etmediğini savunması, suç tutanağında kurulu gücün belirlenmemiş olması ve tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenilmemiş olması karşısında, tutanak düzenleyici tanıkların kaçak kullanım şekline ilişin ayrıntılı beyanları alınarak, suç tarihi öncesine ilişkin tüketim belgelerinin dosyada bulunduğu anlaşıldığından katılan kurumdan suç tarihi sonrasına ait bir yıllık tüketim belgeleri getirtilerek uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak söz konusu, market, depo ve konuttaki, aletler, lamba ve prizler yardımı ile hesaplanacak kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim belgelerinin ayrıntılı olarak karşılaştırılması yapılarak suç tarihinden önceki dönemde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı tüketimin kurulu güce uygunluğu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3263, Karar No: 2022/385, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3263 E.  ,  2022/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; saat 12.20 sıralarında gündüz vakti, sürücü Şemsettin idaresindeki plakasız motosiklet ile tek yönlü, eğimsiz, düz, zemini kuru, asfalt kaplamalı yolda, gündüz vakti,sağa dönüş yapıp solunda gelen trafiği kontrol etmeden sola doğru manevrada bulunduğu esnada solundan seyreden sanık idaresindeki otomobil ile çarpışması, motosikleti 12 metre sürüklemesi neticesi motosiklet sürücüsü ve iki yolcunun yaralandığı, sanığın kusuru bulunmadığının kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17581, Karar No: 2014/11332, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17581 E.  ,  2014/11332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5183, Karar No: 2019/3872, Tarih: 26.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5183 E.  ,  2019/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekili avukat ... gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 23.08.2011 tarihli sözleşmenin mahkeme kararı ile feshedildiğini, davacı yüklenicinin fesih aşamasına kadar inşaata başlamak üzere bir kısım masraflar yaptığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. ve 18. maddesine göre yüklenici firmanın işi yarım bırakması halinde yüklenici firmanın kooperatiften hiç bir hak ve alacak talebinde bulunamayacağının kararlaştırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine dayalı yüklenicinin tazminat istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinin feshi halinde taraflar sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerini geri isteyebilirler. Yüklenici tarafından arsa sahibinin arsasına yapılan inşaatta kullanılan malzemelerin ve gerçekleştirilen imalâtın fesih iradelerinin birleştiği ya da bu şekilde bir irade birleşmesi yoksa fesih hakkındaki mahkeme kararının kesinleştiği tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelini isteyebilir. Somut olayda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi mahkeme kararı ile feshedilmiş olup yapılan masraflar arsa sahibinin yararına ise yüklenici bu bedeli isteyebilir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 6. ve 18. maddesinde belirtilen yüklenici firmanın işi yarım bırakması halinde yüklenici firmanın kooperatiften hiç bir hak ve alacak talebinde bulunamayacağının ilişkin hüküm geçersizdir. Bu nedenle davalı arsa sahibinin yararına olan masrafların sözleşmenin feshi tarihindeki rayiç değer üzerinden bedelinin tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23746, Karar No: 2015/12297, Tarih: 19.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23746 E.  ,  2015/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, evinde yapılan aramada ele geçen suça konu ruhsatsız tabancayı barlar sokak altından... adlı bir şahıstan satın alarak eve getirdiğini beyan etmesi karşısında; eylemine uyan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yerine, anılan yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.02.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12001, Karar No: 2018/7867, Tarih: 21.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/12001 E.  ,  2018/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle TCK’nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması nedeniyle tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Katılanın aşamalardaki beyanına göre suça konu yerin kullanmadığı eşyalarını koyduğu, depo olarak kullandığı yer olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinde suça konu yerin iş yeri olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5146, Karar No: 2020/5751, Tarih: 16.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5146 E.  ,  2020/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen karşılıklı boşanma davasında, yerel mahkemece, asıl dava yönünden davacı asılın 07/05/2015 tarihli celsede boşanmak istemediğini, barışmaya hazır olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından, asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar vermesine karşın tazminatların gerekçesinde ise davacı-karşı davalı kocanın eşine karşı şiddet uyguladığı ve ailesinin geçimi ile maddi olarak ilgilenmediği, davalı-karşı davacı kadının ise müşterek çocuğa şiddet uyguladığı, evi terk ettiği, eşine hakaret ettiği ve evin temizliğiyle ilgilenmediği anlaşıldığından, her iki eşin de eşit kusurlu olduğu kanaatine varıldığına karar vermiş, bu karara karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz kanun yoluna başvurulmuş olup, Dairemizce, kadının affedildiği gerekçesiyle erkeğin davasının reddine karar verilir iken tazminatların gerekçesinde her iki tarafı eşit kusurlu bulunmasının çelişki oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada yerel mahkemece, “Davacı kocanın eşine karşı şiddet uyguladığı ve ailesinin geçimi ile maddi olarak ilgilenmediği, davalı kadının ise müşterek çocuğa şiddet uyguladığı, evi terk ettiği, eşine hakaret ettiği ve evin temizliğiyle ilgilenmediği anlaşılmışsa da davacı erkeğin 07/05/2015 tarihli celsede boşanmak istemediği, barışmaya ve bütün kusurlarını affetmeye hazır olduğu beyanı nedeniyle davalı-karşı davacı kadına yüklenen kusurlu davranışları affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığı, affedilen ya da hoşgörüyle karşılanan vakıaların kadına kusur olarak yüklenemeyeceği” gerekçesi ve erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulü ile ferilerine hükmetmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere mahkemece verilen ilk iki hüküm sadece davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edildiği için bozma sonrasında yapılan yargılamada, kazanılmış haklar dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadına daha önce yüklenmiş kusurlar temyiz edilmeyerek kesinleştiği gözetilmeksizin mahkemece kadının kusurlarının affedildiği gerekçesi ile kusur yüklenilmeyerek erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle davasının reddi hatalıdır. O halde mahkemece erkeğin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulacak hale gelen kadının davasının kabulü ile ferilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.11.2020 (Pzt. )
Yargıtay — Esas No: 2014/13119, Karar No: 2015/22593, Tarih: 23.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13119 E.  ,  2015/22593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ..... ile karşı taraf adına Avukat ....... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, işverence iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini istifa ederek sona erdirdiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışma iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığı, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde haftada 52,5 saat fazla çalışma yapıldığına ilişkin başka bir işçinin başvurusu üzerine bölge çalışma müdürlüğü müfettişince yapılan tespite göre davacının haftada 52,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak onanan 2015/3059 ve 3060 esas sayılı dosyalarda davacı gibi tır şoförü olarak çalışan işçilerin haftalık 30 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraflarca dinletilen tanıkların beyanları, davacının tır şoförü olarak çalışması ve Dairemizce onanan emsal dosyalarda nazara alındığında davacının haftada 30 saat fazla çalışma yaptığı sabittir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle haftalık 30 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanarak davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda dikkate alınarak yeniden bir karar verilmelidir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı son ücret üzerinden hesaplanmıştır. Fazla çalışma alacağı dönem ücretleri üzerinden hesaplanmalıdır. Davacının çalıştığı tüm döneme ilişkin ücret bordroları dosya içinde mevcut olup buna göre tespit edilen dönem ücretlerine göre fazla çalışma alacağı hesaplanmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.