muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19551, Karar No: 2013/29199, Tarih: 19.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19551 E.  ,  2013/29199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeniyle borçluların İİK. nun 71 ve 33-a maddeleri uyarınca icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, TTK. nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde zamanaşımının üç yıl olduğu ve bu sürenin dolmadığı belirtilerek istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi 6 ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK. nun 6273 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.                                                                        6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanununda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.

Somut olayda, 08.12.2008, 25.12.2008, 14.11.2008 ve 20.11.2008 keşide tarihli çeklerin  ibraz sürelerinin bitim süresi 03.02.2012 tarihinden önce dolduğundan, altı aylık zamanaşımı süresine tabidir.

O halde, mahkemece, yukarıda yapılan açıklama ve ilkeler doğrultusunda altı aylık zamanaşımı süresinin geçip geçmediği belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin üç yıl olduğu gerekçesi ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, HMK'nun 297. madesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereğince hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup,  kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da  doğru bulunmamıştır.

Öte yandan, HMK'nun 297. madesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereğince hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup,  kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da  doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçluların  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine,  19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2791, Karar No: 2007/5535, Tarih: 11.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2791 E.  ,  2007/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R \_

Bir önceki geri çevirme kararı uyarınca işaret edilen eksiklikler temin edilerek gönderilmiş ise de kayıtların dayanağını teşkil ettiği anlaşılan Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydının eski yazı ile yazılı olmasından ötürü mütercim bulunmaması nedeniyle çıkarılamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece uygun bilirkişinin tespitinden sonra elamanın bulunduğu yerde nazara alınarak gerektiğinde yolluk ücretide hesap edilmek suretiyle bilirkişi ücreti belirlenerek davacı Hazineden alındıktan sonra Şubat 1341 tarih 134 sıra numaralı tapu kaydı ve ilk tesis tarihine kadar bunun geldileri Türkçe'ye çevriltirilerek alınacak bilirkişi raporunun evraka eklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 11.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/425, Karar No: 2015/1805, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/425 E.  ,  2015/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/20014, Karar No: 2014/16698, Tarih: 13.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20014 E.  ,  2014/16698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASlNA 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18312, Karar No: 2023/26241, Tarih: 25.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18312 E.  ,  2023/26241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/464 E., 2016/149 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 29 uncu maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü maddesi, 29 uncu maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçları işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu,

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçları işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu,

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın bir dönem çalışıp işten çıkarıldığı işletmenin müdürü ve yöneticisi olan katılanları hedef alarak ... hesabından değişik tarihlerde yaptığı paylaşımlarda "Bedel ödenecek ekmekle ırz namusla oynanmaz bizim ...da, o olta makinasının kadınlara sarktıklarının ekmeğimle oynayanlar hesabını vereceksiniz yüzsüzler.", "Bilgi vermek bedava köpek ben çalarım s...rim kimse karışmaz bana ...da diyor.", "...da köpek de sahibide çalıyor dürüst olan kaybediyo uyan ... halkı namusunuzada sarkılıyo hesap sorma zamanı geldi.", "Onursuz gurursuz hatta hırsız bazı insanlar başkalarının taktir karnelerini yayınlayarak bi b.k olduklarını zannediyor ama hayat öyle değil işte.", "Bizi tükürüğüyle boğmaya çalışanlar siz kirlettiğiniz çevre ve denizin hesabını vere vere boğulacaksınız insanlıktan nasibini alamamış yaratıklar çaldıklarınız kamu malıdır ... Kaymakamlığı'na hesap vereceksiniz.", "Gariban olursa eksiği var götür balık çiftliğinin olursa bi telefonla işletme müdürü sahil güvenlikte diyaloga geçip bıraktırıyo kayıt yok yeterli ehliyet yok kaç yıldır idare ediyolar paraları varmış da kimse bişey yapamazmış da öyle diyo işletmedeki üst düzey yönetici ayağına yatan müdür ve sorumlu olduğunu söyleyenler." şeklinde beyanlarda bulunduğu, böylece üzerine atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 126 ncı maddesinde de belirtildiği üzere eylemin mağdurların şahsına yönelik bulunduğunun duraksamaya yol açmayacak bir şekilde belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, somut olayda matufiyet şartının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

3. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılanlara karşı birden fazla kez hakaret suçlarını işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ayrı ayrı uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılanlara karşı birden fazla kez hakaret suçlarını işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ayrı ayrı uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanığın katılanları hedef alarak yaptığı paylaşımlardaki sözlerin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde, tehdit niteliğinde olmayıp yasal hakkının kullanılması niteliğinde olması karşısında, tehdit suçundan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3611, Karar No: 2019/5410, Tarih: 09.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3611 E.  ,  2019/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan ...'nın, hükümlü ve tutukluları daha az cezayı gerektiren şekilde kasten yaralamak eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-e ve 48/2. maddeleri uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 13/03/2018 tarihli ve 2018/525 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 21/03/2018 tarihli ve 2018/990 esas, 2018/1046 sayılı kararına karşı infaz savcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/585 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar hükümlü hakkında ceza infaz kurumu dışında, duruşması için götürüldüğü adliyede nezarethanede beklediği sırada gerçekleştirdiği fiil sebebiyle disiplin cezası verilmiş ise de; Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi kararları ve 5275 sayılı Kanunun 37/1. madde metni dikkate alındığında, madde de belirtilen "kurumda" ibaresinin dar uygulanması gerektiği, kanun koyucunun amacının kurumda gerçekleşen eylemler yönünden disiplin cezasının uygulanması, kurum dışında gerçekleşen ve suç teşkil eden eylemler yönünden genel hükümlere göre soruşturma yapılması olduğu, bu itibarla hükümlünün ceza infaz kurumu dışında nezarethanede gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında disiplin cezası verilemeyeceği ancak genel hükümlere göre suç teşkil ettiği kabul edilen eylemi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasının ve soruşturma yapılmasının mümkün olduğu gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/09/2019 gün ve 94660652-105-42-7847-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/585 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14437, Karar No: 2014/9264, Tarih: 08.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14437 E.  ,  2014/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olacak nitelikte mahkûmiyetleri bulunduğu halde hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması, şartları oluşan TCK.nın 134/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken TCK.nın 134/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına hükmedilerek eksik ceza tayini ve dosya kapsamına göre gerekçe bulunmamasına rağmen TCK.nın 29. maddesindeki haksız tahrik maddesinde belirtilen oranın alt sınırdan da uzaklaşılarak uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken uygulamanın doğrudan alt ve üst sınırları belli müstakil hapis cezası içeren TCK.nın 109/2. maddesi ile başlatılması yerine aynı Kanunun 109/1. maddesiyle başlatılması ise sonraki uygulamaların doğru olarak yapılması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın suçu beraber işlediklerini belirttiği suç ortakları mobilyacı..., inşaatçı ... ve tornacı ... adlı kişilerin açık kimlik bilgilerinin tesbiti ile haklarında ayrıca takibat yapılması zamanaşımı süresince mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7693, Karar No: 2022/11546, Tarih: 23.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7693 E.  ,  2022/11546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tarsus 1. Sulh Hukuk ve Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24.12.2020 tarihli ve 2019/963 Esas, 2020/1259 Karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 02.02.2021 tarihli dilekçesi ile Bursa’ya taşındıklarını belirterek kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 24.05.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının mernis adresinin “...” olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4662, Karar No: 2019/6187, Tarih: 02.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/4662 E.  ,  2019/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacılar vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin olarak verilen 05.09.2019 tarihli dilekçe ve ekindeki dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Yerel mahkemenin 2014/14 esas ve 2015/472 karar sayılı dava dosyası, temyiz incelemesi sonucunda Dairenin 26.02.2019 tarihli ve 2016/330 esas, 2019/1294 karar sayılı kararı ile onanmış ve 3.510.01 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'ten tahsiline karar verilmiştir.

Ne var ki, davalı tarafın hükmü duruşma talepli olarak temyiz ettiği ancak hükmün onandığı ve davacılar vekilinin duruşmaya katıldığı gözetilmeden davacı taraf yararına duruşma vekalet ücreti tayin edilmediği anlaşılmakla yapılan maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

Hal böyle olunca; Dairenin 26.02.2019 tarihli ve 2014/14 esas ve 2015/472 karar sayılı onama ilamının ‘’ONANMASINA’’ ibaresinden sonraki kısmının "02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 3.510.01 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına," şeklinde DÜZELTİLMESİNE, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.