muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10965, Karar No: 2013/13537, Tarih: 30.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10965 E.  ,  2013/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 23.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı vaat borçlusu 995 parsel sayılı taşınmaz üzerine dava dışı yüklenicinin bina yaptığını, her ne kadar binanın zemin üstü 1. normal kat 4 numaralı bağımsız bölümün davacı ...’ya satışı vaat olunmuşsa da kendisine buna karşılık tapu devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemizce özetle “... Davacı ..., satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan hakkı temlik almıştır, davaya devam edebilir. Temlik sözleşmelerinin fesih edildiği resmi senetle ispat edilememiştir. Yapılan bu saptamalara göre mahkemece yapılması gereken iş, temlik yoluyla davacıya geçen 10.06.1993 günlü satış vaadi sözleşmesinin konusu 995 sayılı parseldeki binanın zemin üstü 1. normal kattaki 4 numaralı bağımsız bölüme karşılık gelecek arsa payını yapının kat irtifakı kurulacakmış gibi keşif suretiyle bilirkişiye hesaplatmak, bu paya hasren davadaki istemi hüküm altına almak olmalıdır...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de Dairemizce bilirkişi raporunun denetime elverişli olmaması nedeniyle hüküm yeniden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamın uyularak yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasından sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 12/A maddesinde bağımsız bölümlere düşecek arsa paylarının tespit edilmesinde hangi ölçütlerin esas alınacağı belirtilmiştir. Bozma ilamından sonra alınan 31.01.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazdaki binanın hali hazır duruma göre bağımsız bölümlere isabet eden arsa payları bağımsız bölümlerin değerlerinin toplam değere oranlanmak suretiyle belirlenmiş ise de belirlenen arsa payı oranları ile bağımsız bölümlerin değerinin toplam değere oranı denetime elverişli belirlenmiş değildir.

Bu durumda öncelikle tüm bağımsız bölümlerin ayrı ayrı değerlerinin, toplam bedele oranlanmak suretiyle arsa paylarının belirlenmesi gerekirken 100 sayısı payda olarak alınmak suretiyle arsa payı tespiti doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacı yararına birden fazla vekalet ücreti takdiri de yerinde değildir.

Bu durumda öncelikle tüm bağımsız bölümlerin ayrı ayrı değerlerinin, toplam bedele oranlanmak suretiyle arsa paylarının belirlenmesi gerekirken 100 sayısı payda olarak alınmak suretiyle arsa payı tespiti doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacı yararına birden fazla vekalet ücreti takdiri de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 30.10.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16136, Karar No: 2007/4320, Tarih: 19.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16136 E.  ,  2007/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Boşanmaya sebep olan olaylarda güven sarsıcı davranışlarda bulunan, eşini sevmediğini söyleyen ve aşırı alkol alan davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/25473, Karar No: 2015/2161, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25473 E.  ,  2015/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4989, Karar No: 2020/5958, Tarih: 17.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4989 E.  ,  2020/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8486, Karar No: 2014/4495, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8486 E.  ,  2014/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı Yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara ve içki bulunduranlar için ancak 5607 sayılı Kaçakçılık Yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin sanık hakkında uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkitli düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2014/15205, Karar No: 2015/1576, Tarih: 03.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15205 E.  ,  2015/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davacı ... vs. vekili Avukat .......... geldi. Aleyhine temyiz olunan taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu 156 ada 15 ve 16 nolu parsellerin 1959 yılında davalıların babaları tarafından üçüncü kişiden satın alındığı ve kadastro sırasında davalı çocuklarına tespit ve tescil yapılmasına muvafakat ettiği ve bu taşınmazların kök muris ...’ten miras yoluyla kalmadığı anlaşılmakla bu iki parsele yönelik davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları ile müdahil davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

03.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7377, Karar No: 2014/10958, Tarih: 06.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7377 E.  ,  2014/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ...'nun, diğer sanık ...'un sahibi olduğu ...ilçesi,... mahallesi, ... pafta, ... ada, 1 sayılı parselde yer alan araziye yapılacak binanın proje müellifi olan mimar olduğu, sanığın ifadelerinde sanık ...'in, kendisinden habersiz olarak harfiyatı kazdırdığını, kendisinin olay yerinde bulunmadığını beyan ettiği, sanık ...'un da beyanları ile 02.03.2011 tarihli yazılı dilekçesinin bu yönde olduğu, böylece sanık ...'nun .... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun kararına aykırı olarak iş makinesiyle temel kazısı yaptırdığının, diğer sanık ...'in eylemlerine iştirak ettiğinin delillerinin olmadığı ve mahkemece sanığın beraatine ilişkin verilen kararda bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu kararı uyarınca kentsel sit alanı kapsamına alınan ve adı geçen Koruma Kurulu'nun 26.02.1990 tarih ve 691 sayılı kararıyla onaylanan Kayseri Koruma Amaçlı İmar Planının koruma program alanı sınırları içerisinde kalan,... ili, ...ilçesi, ....mahallesi, ... pafta, ... ada, 1 sayılı parseli sanık ...'un 27.02.2008 tarihinde satın aldığı, sanığın hazırlattığı proje ile arsasına bina yapmak için ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'na başvuruda bulunduğu, Koruma Bölge Kurulu'nca birkaç kez proje tadilinin yaptırıldığı ve neticede ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 30.09.2009 tarih ve 1507 sayılı kararıyla projenin uygun bulunarak araziye bina yapımına izin verildiği, ancak kararın arazinin bulunduğu yer ve yakınındaki tescilli bina nedeniyle harfiyat çalışmalarının makine kullanılmadan ve Müze Müdürlüğü görevlileri nezaretinde yapılması şartıyla verildiği, Koruma Bölge Kurulu'nun verdiği izin üzerine sanığın Melikgazi Belediyesinden aldığı 31.12.2010 tarihli yapı ruhsatıyla inşaata başladığı, olay yerinde Müze Müdürlüğü görevlilerince yapılan 25.02.2011 tarihli incelemede, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 30.09.2009 tarih ve 1507 sayılı kararına aykırı olarak 10x14 metre genişliğinde ve 3 metre derinliğinde kazılan temelin, iş makinesi ile kazılmış olduğu ve temelden yapı kalıntılarının çıktığının tespit edildiği, sanığın verilen izne aykırı hareketi nedeniyle hakkında soruşturmaya başlanıp 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, yapılan yargılama sonunda her ne kadar kazıda makine kullanılmaması yönünde bir düzenleyici genel idari işlem bulunmadığı belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de, harfiyat çalışmasının iş makinesi kullanılmadan ve Müze Müdürlüğü görevlileri nezaretinde yapılması gerektiğine dair ilgili Koruma Bölge Kurulu kararının olması karşısında, sanığın kazı çalışmasını keyfi olarak yapamayacağı ve iş makinesi kullanmadan yaptırmasının zorunlu olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı eylemin sabit olduğu, ayrıca bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunanların, 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi gereğince cezalandırılması gerekeceği, bu kapsamda, suça konu taşınmazın bulunduğu ilde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulup kurulmadığının da araştırılıp, hükümden sonra, 08.10.2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 ve 65/4 maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1918, Karar No: 2021/2659, Tarih: 05.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1918 E.  ,  2021/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... İl Müdürlüğü

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartlarının ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı hüküm altına alınmıştır. ...`de çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda söz konusu korunma kararının esasıyla ilgili karar verme görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda belirtilen kanunla değiştiğine göre, dosyanın çocuk mahkemesine görevsizlik kararıyla gönderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/432, Karar No: 2023/3734, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/432 E.  ,  2023/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2120 E., 2021/2361 K.

DAVA TARİHİ : 08.04.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/106 E., 2020/226 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadığı anlaşılmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı arasında “Amasya Belediyesi sergi ve müze binası lastik bent ve yenilenebilir enerji çevre peyzaj düzenlemesi yapımına”ilişkin 09.10.2015 tarihli anahtar teslimi götürü bedelli sözleşmenin imzalandığını, sözleşme bitim tarihinin davalıdan kaynaklı sebeplerle 12.06.2018 tarihine kadar uzadığını, davalının sözleşme süresi uzatımından kaynaklı fiyat farklarını, hak edişlerin geç ödenmesinden doğan fiyat farklarını ve gecikme faizini ödemediğini, 12.10.2018 tarihli 15 no.lu son hakediş raporunun “ idareye verilen 08.10.2018 tarihli dilekçede yazılı ihtirazı kaydıyla” imzalandığını, 08.10.2018 tarihli itiraz dilekçesi verildiğini, 30.10.2018 tarihinde tekrar dilekçe verildiğini, 10,11,12,13,14,15 no.lu hakediş raporlarına istinaden yapılan hak edişlerin geç ödenmesinden doğan fiyat farklarının ödenmediğini, 11 no.lu hak edişe ilişkin ihtarname ile davalının temerrüde düşürüldüğünü ileri sürerek, şimdilik 10,11,12,13,14,15 no.lu hakedişlere istinaden hakedişlerin geç ödenmesinden doğan 5.000,00 TL fiyat farkının, işin uzatımından doğan 2.500,00 TL fiyat farkının, 11 no.lu hak ediş için 2.500,00 TL gecikme tazminatının tahsilini talep etmiş, ıslah yoluyla hak edişlerin geç ödenmesinden dolayı KDV dahil 1.151.676,57 TL fiyat farkı, işin yapımının uzaması nedeniyle KDV dahil 537.706,34 fiyat farkı, 11 no.lu hak edişin geç ödenmesinden dolayı 20.536,59 TL gecikme faizi olmak üzere alacağını 1.709.919,50 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP