muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5140, Karar No: 2014/10414, Tarih: 27.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5140 E.  ,  2014/10414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/191-2011/696

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 25.02.2003 – 20.11.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, iddia ederek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının,18.11.2009 tarihinde çalışırken kullanmakta zorunlu olduğu kişisel koruyucu malzemeyi kullanmadığının tespit edildiğini ve aynı konuda 18.05.2009 ve 01.07.2009 tarihlerinde de ihtar aldığını, 19.11.2009 tarihinde ise bölüm sorumlusu C.. K..’a ve bölüm müdürü K.. B..’a hakaret ettiğini, iş güvencesini tehlikeye düşürdüğünü bu sebeple iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddenin 2.fıkrasının d, h, ı bentleri uyarınca feshedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin davranışlarından kaynaklanan ve tutanak altına alınan olaylar nedeni ile iş ilişkisinin devamının işverenden beklenemeyecek derecede bozulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederken, davalı işveren davacının bölüm şefi ve idare amirine hakaret etmesi, vurmaya çalışması, ofis eşyalarını savurması, koruyucu malzemeyi kullanmayarak işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedenleriyle haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğinde, bölüm şefi C.. K..'ın işverene verdiği yazılı ifade de; “ olay sabahı davacı ile toplantı yaptıklarını, davacıyı kendisini bir daha aynı duruma sokmaması için uyardığını, davacının konuşmak için izin istediğini ancak kendisinin izin vermediğini bunun üzerine davacının '.bende insanım benimde psikolojim var, dayanamıyorum' diye bağırmaya başladığını, susmasını söylediğini, susmayacağını söylediğini, dışarı çık dediğinde ' çıkmayacağım beni dövecen mi ne yapacan 'diye bağırmaya devam ederek masaya vurduğunu sonra idare amiri K.. B.. un geldiğini ” belirtmiştir. C.. K.. davalı tarafından tanık gösterilmemiştir.

Olay sebebiyle işverene yazılı ifade veren ve Mahkemede dinlenen davacı tanıkları da davacının bölüm sorumlusu C.. K.. ile işle ilgili bir nedenden dolayı tartıştığını,yetişmesi gereken işlerin o vardiyada yetişmediği gerekçesi ile C.. bey'in davacıya bağırıp çağırdığını , ancak onun davacıyı dinlemediğini, davacının “ izah edeyim, beni bi dinleyin ” diye sözler söylemesine rağmen dinlemeyip bağırmasına devam ettiğini ve “senin konuşmaya ne hakkın var, konuşma” gibi sözler söylediğini bunun üzerine gürültüleri duyan İdare Amiri K.. Bey'in de oraya geldiğini, davacının herhangi bir hakaret küfür vb sözler içeren konuşmasının, bazı araç gereçleri fırlatmasının veya amirlerine vurmasının söz konusu olmadığını ifade etmişlerdir.

Davalı işverenin tanığı iş güvenliği teknik elemanı K.. Mahkemede verdiği ifadesinde koruyucu eşyayı kullanmaması nedeniyle davacıyı uyardığını ancak kendisine sözle sataştığını iş akdinin feshedilmesinin gerekçesini tam olarak bilmediğini fesihten sonra davacının kendisini tehdit etmesi nedeniyle davacı hakkında ceza davası açıldığını belirtmiştir.

Davalının diğer tanığı İdare amiri K.. ise davacının işten çıkarıldığını ancak ayrıntılarını bilmediğini ifade etmiş,davalı vekilinin talebi üzerine sorulduğunda, davacı ile C.. K..’ın birbirleri ile yüksek sesle tartıştıklarını duyunca müdahale ettiğini , davacının kendisini iteklediğini beyan etmiştir.

Davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 maddesinin 2.fıkrasının d,h ve ı bentleri uyarınca feshedilmiştir.

Dosya içeriğinde işverence yazılı ifadelerine başvurulan bölüm şefi C.., İdare amiri K.., E.. ve diğer işçiler ile Mahkemede dinlenen tüm tanıklar davacının işle ilgili olarak bölüm şefi C..' in kendisini uyarması ve söz hakkı vermemesi üzerine hakaret ve küfür içermeden yüksek sesle bağırdığı, amirleri C.. ve K..'e hakaret etmediği, vurmaya çalışmadığı anlaşılmakla işverence gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayalı olduğunun ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Davacının davranışı haklı sebep oluşturacak ağırlıkta olmayıp akdin geçerli nedenle feshedildiği sonucuna varılmalıdır. Akdin işverence geçerli sebeple feshedilmesi, nedeniyle de ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2918, Karar No: 2013/2472, Tarih: 06.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2918 E.  ,  2013/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik ve Malz. Gıda Tur. İnş. ve Özel ... Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.06.2012 tarih ve 2012/228-222 sayılı hükmün Dairenin 23.11.2012 tarih ve 26765-26635 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16650, Karar No: -, Tarih: 16.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16650 E.  ,  200811936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davalı tarafından kusur, maddi ve manevi tazminat ve davalı tarafından alındığı iddia edilen hüküm altına alınan dolar yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden S.E.vekili Av. H. P. ve karı taraf S. E.geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına paranın alım gücüne, kişilik haklarına ve özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin, boşanmaya yolaçan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına nazaran davacı yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yeralan hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri (TMK.174/2) gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı, kendisine ait işyerindeki kasadan davalı eşinin, ilk eşinden olma oğlu ile işbirliği yaparak gizlice para alıp, oğluna aktardığını, bu yolla 56.064 USD parayı kasadan gizlice aldığını ileri sürerek, bu miktarın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini de istemiştir. Bu istek, haksız eylem sebebiyle uğranılan zararın tazmini niteliğinde olup, Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Aile Mahkemelerinin görev alanına girmez. (4787 s.K.m.4) Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında res'en dikkate alınır. Bu hukuki durum karşısında, davacının bu isteğinin boşanma davasından tefrik edilerek, bu istek yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda 2. ve 3.bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/10952, Karar No: 2008/13645, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10952 E.  ,  2008/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 124 parsel sayılı taşınmaz 16.08.1955 tarih 1 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.1953 tarih 1950/193-1953/38 sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3990, Karar No: 2022/15001, Tarih: 26.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3990 E.  ,  2022/15001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.04.2022 tarih ve 2022/5509 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.05.2022 tarih ve KYB-2022/52487 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2021 tarihli ve 2020/2660 soruşturma, 2021/52 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2021 tarihli, 2021/8158 soruşturma, 2021/4036 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2021 tarihli ve 2021/2108 değişik iş sayılı kararının "Soruşturma safahatında ortaya çıkan ilk yetki uyuşmazlığı üzerine Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili yer olarak belirlenmesine dair mercii Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2021 tarihli ve 2021/2108 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesi uyarınca kesin olduğu cihetle, bu karardan sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde oldukları gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2021 tarihli, 2021/8158 soruşturma, 2021/4036 sayılı yetkisizlik kararı ile mağdurun yerleşim yerinin ... adresi olduğundan bahisle dosyanın Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi üzerine, mercii tarafından da Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine karar verilmiş ise de; mağdurun yerleşim yeri adresinin Sorgun ilçesinde olması karşısında, Sorgun Cumhuriyet Başsavcılığı yerine Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması karşısında; incelenen dosya kapsamına göre, mağdurun yerleşim yerinin “Sorgun Cumhuriyet Başsavcılığı“nın yargı çevresinde kaldığı ve anılan Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesinin gerektiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2021 tarih ve 2021/2108 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2113, Karar No: 2014/12538, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2113 E.  ,  2014/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3358, Karar No: 2015/4465, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3358 E.  ,  2015/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan değişik tarihlerde konut ve tüketici kredisi kullandığını, bu işlemler nedeniyle kendisinden dosya masrafı ve komisyon adı altında 2.005 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, bu kesintinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; bu talebini, 30.10.2014 tarihli duruşmadaki ıslah beyanı ile 3066,60 TL olarak belirlemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK.nın 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.