muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2870, Karar No: 2013/7119, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2870 E.  ,  2013/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1943, Karar No: 2008/3855, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1943 E.  ,  2008/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi ... ilçesi, Merkez Mahallesi ... mevkiinde ayrı ayrı davalılar adına tapuda kayıtlı taşınmazların yörede yapılarak kesinleşen orman kadastro çalışmalarında bazı parsellerin tamamen bazılarının ise kısmen orman sınırları içinde kaldığından tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine ve davalıların taşınmazlara yönelik elatmalarının önlenmesine karar verilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli 3893, 3894, 3895, 896, 898, 3899, 3901, 3903, 3904, 3905, 3907, 3908, 3909, 3921, 3923, 3924, 3930 ve 209 nolu parsellerin tamamı ile 3919 parselin (B) harfli 155.36 m2, 3920 parselin (B) harfli 274.75 m2, 4564 parselin (B) harfli 161.14 m2, 4565 parselin (B) harfli 186.10 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin tapu kayıtlarının iptaline, bu taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine ve davalıların taşınmazlar üzerindeki elatmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kayıtlarının iptali - tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yörede 1944 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince yapılan orman kadastro çalışması, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1958 yılında arazi kadastrosu, 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp ve 22.02.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli 209 parsel dışındaki tüm çekişmeli taşınmazların 199 ve 200 parsel sayılı taşınmazlardan ifrazen oluştukları, yörede 1958 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında 199, 200 ve 209 parsel sayılı taşınmazlara Eylül 1930 tarih 93, 90 ve 58 nolu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü ve sırasıyla 47.000 m2, 12.620 m2 ve 5000 m2 yüzölçümleriyle zeytinlik niteliğinde gerçek kişiler adlarına tesbit edildikleri, sözkonusu tapu kayıtlarının rumlardan kalan metruk yerlerden iken 2510 Sayılı İskan Yasasından önce tefviz edilerek tapuya tescil edildikleri, çekişmeli taşınmazların tamamının 1944 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında ... Devlet Ormanı olarak orman sınırları içine alınıp kesinleştiği, 1991 yılında ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında eylemli orman olan bölümlerinin orman sınırları içinde bırakılıp bir kısmının da XXXII nolu poligon içine alınarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışsa da aynı çalışma sırasında 16.08.1990 tarihinde düzenlenen tutanak ile bu poligon içinde kalan alanın üzerinde yer yer meşe ağaçlarının bulunduğu fiilen ziraat arazisi özeliği göstermediği açıklanarak 2/B madde uygulamasının iptaline karar verildiği ve tutanakta "XXXII nolu 2/B madde uygulamasının iptali edilmesi ile 199 ve 200 parsellerin bir kısmı ile 209 nolu parselin tamamının ... Devlet Ormanı sınırları içinde orman olarak bırakıldı" denilerek kesinleşen 1944 yılı orman kadastro sınırı içinde kalan parsel ve parsel bölümlerinin orman içinde bırakıldığı, yörede 1 nolu komisyon tarafından 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa gereğince yapılan ... tefrik çalışmalarında ... mevkiinde 266 hektar, ... ... mevkiinde ise 122 hektar yüzölçümündeki taşınmazlar makilik saha olarak belirlenmişse de 24.12.1962 tarihli ... inceleme komisyonunca düzenlenen raporda, makiye ayrılan taşınmazların eğiminin % 30 - 50 arası olduğu, üzerlerinde 20 - 25 yaşlarında meşe, kayın, 30 - 40 yaşlarında kestane ve ... ağaçlarının bulunduğu, çeşitli müdahaleler sonucunda orman formasyonun bozulduğu, aslında karışık Devlet Baltalığı olarak kullanılması gerektiği, ... sahalarının tesbitine dair talimatnamenin 5 ve 6. maddeleri gereğince orman muhafaza karakteri taşıdığından orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği açıklanarak daha önce yapılan işlemin yasa ve yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle makiye ayırma işleminin iptal edildiği, 5653 Sayılı Yasada ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte ... komisyonlarının kesinleşmiş orman sınırı içinde ... tesbit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi 1990 yılında dahi dava konusu taşınmazların fiilen ve eylemli orman olduğunun belirlendiği, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasaya aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, somut olayda, makiye ayırma işleminin 1962 yılında iptal edildiği ve hiç bir zaman geçerlilik kazanmadığı; H.G.K' nun, Y.K

... tesbit işlemi yapacağı konusunda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi 1990 yılında dahi dava konusu taşınmazların fiilen ve eylemli orman olduğunun belirlendiği, ormanların ve orman muhafaza karakteri taşıyan makiliklerin hiç bir zaman makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasaya aykırı olarak yapılan işlemin yok hükmünde olacağı, somut olayda, makiye ayırma işleminin 1962 yılında iptal edildiği ve hiç bir zaman geçerlilik kazanmadığı; H.G.K' nun, Y.K.D' nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan 27.02.2002 gün ve 2002/1-19/97 sayılı kararında kabul edildiği gibi taşınmazlar 1944 yılında orman kadastro sınırı içine alındığından, çekişmeli taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiği, orman içinde kalan ya da orman sınırı dışına çıkartılan alanlarda tapu kayıtlarına değer verileceğine ilişkin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün 31/13 ve 14/03/1989 gün 35/13 ve 13/06/1989 gün 7/25 sayılı kararları ile iptal edildiğinden, davalı kişilerin dayanacağı hiç bir yasal yol bulunmadığı, aslı orman olan taşınmazlar hakkında özel mülk olarak oluşturulan tapu kayıtları yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, sahibine hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı, bu tür tapu kayıtlarının Hazine ve Orman Yönetimi tarafından hiç bir süreye bağlı kalmadan açılacak davalar sonucu iptal edileceği, yine öncesi orman niteliğinde olan taşınmazlarda M.Y.'nın 1023. maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında da bulunulamıyacağı anlaşıldığına göre davalı kişilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 13/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5897, Karar No: 2008/8924, Tarih: 21.07.2008

18. Hukuk Dairesi 2008/5897 E., 2008/8924 K.

**18. Hukuk Dairesi 2008/5897 E., 2008/8924 K.**

**- İRTİFAK HAKKI

- KAMULAŞTIRMA BEDELİ

- KAMULAŞTIRMA BEDELİ ÜZERİNDEN ALINAN HARÇ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, bir yılda çift ürün alınabilen yörelerde dahi bu ürünlerin hazırlık ve yetişme süreleri dikkate alındığında bir yılı aşan süre gerektiği de gözönünde bulundurularak, genellikle iki yılda üç ürün esası uygulanmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu yön dikkate alınmadan her yıl çift ürün münavebesi üzerinden değerlendirme yapılan rapora dayanılarak karar verilmiş olması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca değer tespitinde kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği günün esas tutulması ve bu bağlamda arazi niteliğindeki taşınmazın değerinin 2006 yılına ait resmi veriler kullanılarak tespit edilmesi gerekmekte iken, raporun düzenlendiği tarihte 2006 yılı verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesiyle bir önceki yıla ait veriler üzerinden değerlendirme yapılması,

3-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35 ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattı geçirmek üzere irtifak hakkı tesisinde, irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliği ile Daireye intikal eden benzer dosyalarda uygulanıp, uygun bulunan oranlara göre bu değer kaybının 2210 numaralı parselde %075, 2211numaralı parselde %13,5 oranından fazla olamayacağının düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın (irtifak hakkının) idare adına tescili davalarının maktu harca tabi olduğu dikkate alınmadan, nisbi harç hesaplanıp tahsiline hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/393, Karar No: 2014/5120, Tarih: 19.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/393 E.  ,  2014/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2009/902-2011/644

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 25/02/2008 - 01/09/2008 tarihleri arasında hafta içi saat 08:00 ile 18:30 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise 08:00 – 18:00 saatleri arasında makine mühendisi sıfatı ile davalı şirkette çalıştığını, 01/09/2008 tarihinde hiçbir gerekçe olmadan işten çıkarıldığını iddia ederek ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ve genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının isteği ile işten ayrıldığını, banka kanalıyla ödenen 999,00TL'nin ücret alacağına ilişkin olduğunu, esasen başka alacağı kalmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, maaşların ödendiğinin işverence ispatlanamadığı, bu konuda davalı tarafça yemin de teklif edilmediği, iş akdinin feshinden sonra banka kanalıyla ödenen 999,00TL'nin ne sebeple ve ne alacak için verildiğinin belli olmadığı ve maaş alacakları için ödendiğinin belirlenemediği, davacı tarafça bunun dava açılmayan başka alacaklar için yatırıldığının belirtildiği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı ücret alacağı talebinde bulunmuş olup, dava dilekçesinde net-brüt belirtmeden 850,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiştir. Öncelikle iddia edilen ücretin net mi yoksa brüt mü olduğunun açıklatılması gerekir. Mahkemece ücret seviyesi tespit edildikten sonra, davacının çalışma süresinin toplamı için hak kazandığı ücret miktarı belirlenip, davalı işverence yapılan tüm ödemeler mahsup edilerek varsa bakiye alacağın hüküm altına alınması gerekliliğinin gözetilmemesi ve ayrıca hükme esas alınan raporda davacının ödenmeyen ücret tutarının net 3.017,50 TL olarak hesaplanmasına karşın mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeden ve net-brüt olduğu açıklanmaksızın 3.050,00 TL'nin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9633, Karar No: 2016/13029, Tarih: 04.10.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/9633 E.  ,  2016/13029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına ve mağdur beyanlarına göre, suça sürüklenen çocukların, mağdur ... ait iki adet el arabasını iş yeri yanındaki boş alandan, mağdur ... ait hurda demirleri ise yol üzerindeki açık alandan çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nun 141/1.maddesi kapsamında kalmasına karşın aynı yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocukların, olay günü aynı mahallede ancak farklı adreslerde bulunan mağdurlara ait suça konu eşyaları çaldıklarının anlaşılması karşısında; iki ayrı suçun oluştuğu gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocukların çaldıkları suça konu el arabaları ve hurda demirlerle ile birlikte olay yerinden uzaklaştıktan sonra kesintisiz takip olmaksızın yol üzerinde tanık ... ...'ın kendilerini görerek seslenmesi üzerine suça konu eşyaları bırakıp kaçmaları şeklindeki eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde cezadan indirim yapılması,

4-Suça konu el arabalarının ve hurda demirlerin değer tespitinin yapılarak sonucuna göre TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

5-5395 sayılı ÇKK'nın 11. maddesine göre ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağının belirtilmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasanın 5/1-a maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... ... müdafiilerini temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuklar lehine 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak cezanın tayin edilmiş olması ve aleyhlerine temyiz talebi de söz konusu olmaması karşısında, kazanılmış haklarının gözetilmesine, 04.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20327, Karar No: 2015/21804, Tarih: 09.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20327 E.  ,  2015/21804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2. Mahkemece Dairemizin 2014/12951 E. 2014/18829 K. sayılı bozma kararına uyularak fazla çalışma ve hafta tatili alacağının kısmen kabulüne, sair hususların bozma kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiğinden söz edilerek yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22/02/2012 gün ve 2012/13-747-84, 10/10/2012 gün ve 2012/9-851-705 sayılı kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve sonraki kararlar 6100 sayılı HMK 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken "....kıdem tazminatına, yıllık izin ile bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin hükümler onandığından bu talepler konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20366, Karar No: 2013/7621, Tarih: 11.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20366 E.  ,  2013/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin bir kısım işlerini taşeronlara verdiğini, taşıma işi taşeronu olan ... şirketinin işçisi ve mikser şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının müvekkilinin işçisi olmadığı için husumet itirazında bulunduklarını, davacının çalıştığı dönemde ... İnş. ve Tic. A.Ş. işçisi olduğunu, davacının özlük haklarından müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, müvekkilinin ürettiği hazır betonun pek çoğu ...’ya ait araçlarla taşındığını, işçilerin işe alınması, işten çıkartılması işe devamı, ücretlerinin ödenmesi, başka işyerlerinde istihdam edilmesi yetkisinin ... A.Ş.'ne ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, iki davacı tanığının anlatımları dikkate alınarak, davacının fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Davacı işçinin işyerine giriş-çıkış ve beton yükleme kayıtları celbedilerek bu kayıtlar dikkate alınarak hesaplama yapıldıktan sonra dosya kapsamı ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece yukarıda değinilen yönler dikkate alınmadan ve özellikle iddiayı doğrulayıcı niteliği olan kayıt ve belgelere ulaşılmadan inandırıcılıktan uzak tanık beyanı ile yetinilerek fazla mesai isteğinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.