muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15714, Karar No: 2023/9765, Tarih: 07.11.2023

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde beş yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde sekiz yıldan az olamaz.

(3) (Değişik: 6/12/2006 – 5560/4 md.) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır.

(4) Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." düzenlemelerini içerdiği, temyiz kapsamı dışında bulunan sanık Mustafa Karatekin'in katılan ...'a yönelik falçatayla yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaralanmasına sebebiyet vermek suçuna iştirak etmek suretiyle gerçekleştirdiği eylemi açısından; 5237 sayılı Kanun'un

66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca belirlenecek zamanaşımı süresinin 15 yıl olduğu ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında yer alan düzenlemeler göz önüne alındığında 22 yıl 6 ... olağanüstü zamanaşını süresinin öngörüldüğü hususları bir arada değerlendirildiğinde; suç tarihi ve zamanaşımını kesen en son neden ile dosyanın temyizen incelenme tarihi arasında geçen süreler dikkate alındığında, zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun'a göre, dava zamanaşımı sürelerinin belirlenmesinde dosyadaki delillere göre nitelikli hallerin de göz önünde bulundurularak, zamanaşımı hesabına ölçüt alınacak cezanın belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının üst sınırının dikkate alınması gerektiği dolayısıyla dava zamanaşımının tespitinde suçun nitelikli halleri bakımından hükmedilebilmesi mümkün olan en yüksek cezanın esas alınması gerektiği cihetle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/5405 Esas, 2023/5640 Karar sayılı sayılı zamanaşımı nedeniyle düşme ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2020/79 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11841, Karar No: 2019/20143, Tarih: 07.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11841 E.  ,  2019/20143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa, kovuşturma aşamasında 13/01/2016 tarihli celsede 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanma ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanındığı ve ek savunmasını hazırlamak üzere süre talebi bulunmayan sanığın aynı celsede ek savunma hakkını kullandığı anlaşıldığından, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ve mağdurun hazırlık aşamasında tespit olunan beyanlarında, sanığın psikolojik tedavi gördüğünü, bu nedenle ilaç kullandığını, bir süredir ilaçlarını almadığını, tedaviye de gitmediğini beyan etmeleri karşısında, sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un

321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1387, Karar No: 2018/9273, Tarih: 25.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1387 E.  ,  2018/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zararı karşılamak istediğini 13.11.2014 tarihli ilk duruşmada açıkça beyan eden ve yargılama boyunca ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun bu durumu da dikkate alınarak, verilen süre sonunda, zarara ilişkin yapılacak ödemeyi müştekiye vermek üzere gerekirse mahkemesince depo edilmesi şeklinde süre verilmesi yerine suça sürüklenen çocuğa zararı giderdiğine ilişkin belge ibrazı için süre verilmesi yerine suça sürüklenen çocuğa zararı giderdiğine ilişkin belge ibrazı için süre verilmesi şeklinde verilen mühlet sonucu yazılı şeklide karar verilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun zararı gidermek istemesi halinde ceza infaz kurumundan yapılacak havale ya da bankaya yatırma imkanları nedeniyle etkin pişmanlıktan faydalanmak için ödeme yapma hakkının kısıtlanmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kovuşturma aşamasında 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuk hakkındaki 25/11/2014 tarihli ikinci duruşma ile 12/12/2014 tarihli hüküm duruşmalarının açık yerine kapalı olarak yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 40,00 TL bozuk parasının çalındığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-(h), 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak netice cezanın 5 yıl yerine hatalı olarak 4 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine 25/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/127, Karar No: 2013/340, Tarih: 05.07.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-127 E.  ,  2013/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2007/200788

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık A. Ç..ın aynı kanunun 13/2, 5237 sayılı TCK’nun 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 375 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.04.2007 gün ve 162-97 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 17.10.2011 gün ve 9004-11107 sayı ile;

“Suça konu silahların ele geçirildiği ahırın suç tarihinde ve öncesinde sanık O. Ç..'a ait olduğu ve bu şahsın kullanımında bulunduğunu belirten 24.01.2007 tarihli Jandarma yazısı, başka bir suçun soruşturulması kapsamında sanık O.Ç..'a yönelik arama kararı doğrultusunda silahların ele geçirilmiş olması, arama tutanağına sanık O. Ç..'ın ahırın kendisine ait olmadığına yönelik bir itirazının bulunmaması ve bu tutanağın sanık O.. tarafından imzalanmış olması, sanık A...'un 1982 doğumlu olması nedeniyle savunmasında belirttiği gibi 1991 yılında dokuz yaşındayken ahırı satın almasının hayatın olağan akışına uygun bulunmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında silahların sanık O. Ç.'a ait olduğu, sanık Ab.. Ç..'ın ise bu suçu üstlenmek suretiyle TCK'nun 270. maddesine aykırı davrandığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 02.12.2011 gün ve 200788 sayı ile;

“Sanık A.. soruşturma aşamasındaki ahırın kendisine ait olduğu, yargılama aşamasındaki kendisine ait ahırda ele geçirilen silahlardan haberi olduğu ve ilgili makamlara teslim etmediği yönündeki her birini doğrulayan ve tamamlayan beyanları ile polis laboratuvarından alınan ve silahların atışa elverişli olduğunu belirten bilirkişi raporları da dikkate alındığında suça konu silahların sanık A..a ait olduğu ve anılan suçun subut bulduğu” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.12.2012 gün ve 27166-39833sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Ab. Ç.. hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suçun sübutuna ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığınca, T. A..isimli şahsın aracında yüklü miktarda uyuşturucu madde ele geçirilmesi nedeniyle inceleme dışı sanık O.Ç..’ın evi ve müştemilatında arama yapılmasına karar verildiği,

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Ab. Ç.. hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suçun sübutuna ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığınca, T. A..isimli şahsın aracında yüklü miktarda uyuşturucu madde ele geçirilmesi nedeniyle inceleme dışı sanık O.Ç..’ın evi ve müştemilatında arama yapılmasına karar verildiği,

Aynı gün düzenlenen ev arama, yakalama ve el koyma tutanağında; “...O.Ç..ve ... Köyü Muhtarı M.Ö.. refakatinde, ikametin 3 oda 1 salon ve müştemilatında yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamış, O.Ç.. isimli şahsa ait ikametine yaklaşık 70-80 metre uzaklıkta bulunan ahırda yapılan aramada, ahırın iki giriş kapısı olduğu, kapı kilitlenmeye müsait olduğu görülmüş, ahırın 2’inci kapısının sağ tarafında bulunan hayvanların yemlik kısmının kapıya yakın olan bölümünde yemliğin altına zula yapılmış beton ile kapatılmış yerde beze sarılı halde 1 adet 6000767-1987 seri nolu bakımları yapılmış halde seyyar dipçikli Kaleşnikov marka piyade tüfeği, 1 adet beze sarılı vaziyette küflenmiş, seyyar dipçikli ancak dipçiği olmayan ve 1986.3509 kısmen okunan seri numaralı Kaleşnikov marka piyade tüfeği, 3 adedi plastik içerisi un dolu bidon içerisinde 168 adet dolu Klaeşnikov fişeği, beze sarılı vaziyette 5 adet kaleşnikov şarjörü, 60 adet dolu Kaleşnikov fişeği, siyah poşet içerisinde 36 adet dolu Kaleşnikov fişeği, 1 adet hücum yeleği 1 adet boş gece görüş dürbünü çantası, bulunarak tahkikata esas olmak üzere tarafımızdan zapt edilmiştir” açıklamalarına yer verildiği,

17.12.2006 tarihli inceleme tutanağında; “6000767-1987 seri numaralı Kalashnikof marka seyyar dipçikli piyade tüfeğinin mekanizmasının çalışır durumda olduğu, bakımının yeni yapılmış ve yağlanmış olduğu, 1986-3509 seri numarası kısmen okunun dipçiksiz Kalashnikof marka piyade tüfeğinin dışının paslanmış olduğu ancak daha yeni yağlandığı, mekanizmasının çalışır durumda olduğu” belirtildiği,

25.12.2006 tarihli Jandarma Van Bölge Kriminal Laboratuar Amirliği tarafından düzenlenen Ekspertiz raporunda; “'600767 1987' seri numaralı silah; 7.62x39 mm. çapında fişek istimal eden, Irak yapısı, Tabuk marka yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip, '1985 RK 3509' seri numaralı silah; 7.62x39 mm. çapında fişek istimal eden, Bulgaristan yapısı, Kalashnikov marka yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip, birer tüfektirler, sözkonusu tüfeklerin yapılan teknik kontrol ve muayenelerinde; emniyet ve ateş ayar mandallarının sağlam ve işler durumda olduğu, atışlarına mani veya kendiliğinden ateş alabilecek mekanik herhangi bir arızalarının bulunmadığı, laboratuarımızda (birlikte gönderilen 354 adet 7.62x39mm. çapındaki fişekten rasgele seçilen 34 adedi kullanılarak) yapılan deneme ve mukayese atışlarında çap ve tiplerine uygun fişekleri patlattıkları müşahede olunmuştur” bilgisinin yer aldığı,

İnceleme dışı sanık O. Ç..’ın savcılıkta suça konu silahların bulunduğu ahırın kendisine ait olmadığını beyan etmesi üzerine savcılık tarafından bu konuda araştırma yapılması için İlçe Jandarma Komutanlığına yazılan müzekkereye istinaden düzenlenen 24.01.2007 tarihli araştırma tutanağında; “yapılan araştırmada söz konusu ahırın 17.12.2006 tarihi ve öncesinde O. Ç..’a ait olduğu ve O.Ç.. tarafından kullanıldığının bilindiği, suça konu eşyaların kime ait olduğunun bilinmediğinin" belirtildiği,

Tanık M. Ö.. mahkemede; Karlı köyü muhtarı olduğunu, fakat Kamışlı mezraasında oturduğunu, bu nedenle köy merkezinde bulunan suça konu ahırı çok iyi bilmediğini, ahırın O. Ç..'a ait olduğunu zannettiğini, bundan dolayı Jandarma ile birlikte katıldığı arama sırasında ahırın O.Ç..'a ait olduğunu söylediğini, fakat olaydan sonra yaptığı araştırmada ahırın A. Ç..'a ait olduğunu öğrendiğini, söylediği,

İnceleme dışında kalan sanık O.Ç..aşamalarda; silahların ele geçirildiği ahırın yeğeni A.Ç..'a ait olduğunu ve onun tarafından kullanıldığını, silahların ve mermilerin kime ait olduğunu bilmediğini beyan ettiği,

Sanık A. Ç..11.01.2007 tarihinde savcılıkta; suça konu silahların ve mermilerin bulunduğu ahırın kendisine ait olduğunu, fakat burada bulunan söz konusu eşyaların kendisine ait olmadığını, ahırın O. Ç.. ile bir ilgisinin olmadığını, ahırı 1991 yılında amcasının oğlu Ş. Ö..'ten satın aldığını ve bu zamana kadar kullandığını, ahırda bulunan suça konu eşyalarında Ş.Ö..e ait olduğunu, ahırı alırken ahıra silahları ve mermileri sakladığını söylediğini fakat nerede olduklarını bilmediğini, Ş.Ö..in de ahırı sattıktan sonra öldüğünü, beyan ettiği,

Soruşturma sonucunda Yüksekova C. Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede; "her ne kadar suça konu silah ve fişeklerin şüpheli O. Ç..’a ait olduğu mütalaa edilmekte ise de bu suç eşyasının hangi şüpheliye ait olduğuna karar verme yetkisinin mahkemeye ait olduğu" ifade edilerek, sanık A. Ç.. ve inceleme dışı sanık O. Ç..hakkında kamu davası açıldığı, yerel mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda O.Ç..'ın beraatine, A. Ç..'ın mahkumiyetine karar verildiği, O.Ç.. hakkındaki beraat hükmünün kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında ve tüm dosya kapsamı gözönüne alınarak değerlendirildiğinde;

Başka bir soruşturma kapsamında yüksek miktarda uyuşturucu madde ele geçirilmesi nedeniyle inceleme dışında kalan sanık O. Ç..ın ev ve müştemilatında arama kararı gereğince yapılan aramada, O.Ç..ın evine 70-80 metre uzaklıkta bulunan ahırda suça konu silahların ve mermilerin bulunduğu, yapılan yargılama sonucunda O. Ç..'ın beraatine, sanık A. Ç..'ın ise mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın beyanı dışında söz konusu silahların ve mermilerin kendisine ait olduğuna dair başka bir delilin bulunmaması, olay tarihinde düzenlenen arama tutanağında ahırın O. Ç..a ait olduğunun belirtilmesi ve tutanağın O. Ç.. ve köy muhtarı olan tanık M.. Ö.. tarafından itiraz edilmeksizin imzalanmış olması, C. Başsavcılığınca yazılan müzekkereye istinaden yapılan araştırma sonucunda ahırın O. Ç..'a ait olduğunun belirlenmesi, sanığın savunmasında belirttiği gibi 1991 yılında 9 yaşındayken ahırı satın almasının hayatın olağan akışına uygun olamaması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği şüphe boyutunda kalmakta ve sübuta ermemektedir.

Bu itibarla, ele geçen silahların ve mermilerin kendisine ait olduğu hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatı yerine mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmünün Özel Daire tarafından bozulmasına karar verilmesi isabetli olup, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve beş Genel Kurul Üyesi; " Sanık savunmalarında silahların bulunduğu ahırı 1991 yılında amcasının oğlu Ş. Ö..'ten satın aldığını, Ş..nün vefat ettiğini, ahırda saklanan silahların bu kişiye ait olabileceğini, ahırda silah gizlendiğini ölen Ş..'den duyduğunu, fakat silahların yerini tespit edemediğini ileri sürmüş ise de, silahların kontrol ve muayeneleri sırasında bakımlarının henüz yeni yapıldığının tesbiti karşısında sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3822, Karar No: 2014/13241, Tarih: 29.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3822 E.  ,  2014/13241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/197323

MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2011/726 (E) ve 2013/79 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiye ait banka kartını hukuka aykırı olarak ele geçirmek- ten ibaret eylemi hususunda zamanaşımı süresi içinde gereğinin mahallinde yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK.nun 245/1. maddesi gereğince hapis cezası yanın- da adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

3- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. madde- sinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.