muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/42857, Karar No: 2017/6347, Tarih: 24.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/42857 E.  ,  2017/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, ,tahsis kararının iptal edildiğini,imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek ,fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla 3.000 TL tazminatın davalının temerrüte düştüğü tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ile ıslah dilekçesi de dikkate alınarak 90.000,00 TL’nin dava dilekçesinde belirtilen 3.000,00 TL’nin dava tarihinden bakiye 87.000,00 TL’nin de ıslah tarihi olan 11.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, mahkemenin 29.01.2015 tarihli celsesinde B.K’nin 76. maddesi gereğince 3.000,00 TL geçici avans tazminatına hükmedildiğinden bu miktarın mahsubuna karar verilmiş ;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu açık olmak üzere peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8280, Karar No: 2014/6650, Tarih: 03.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/8280 E.  ,  2014/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/07/2013

NUMARASI : 2013/303-2013/107

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdinin disiplin kurulu kararı ile haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının vardiya düzenine itiraz etmesi üzerine idari işler ve personel müdürünün "piç" diyerek hakaret etmesinin, "bu şekilde çalışmak zorundasın, beğenmiyorsan çık git" ve "bunun hesabını kesip gönderin" şeklindeki sözlerinin yarattığı elem ve hiddet içinde davacının sevkiyat müdürüyle tartıştığı ve netleştirilemekle birlikte ona vurduğu ve odasını dağıttığı kanaatine varılmış; işyerindeki en yetkili olan çalışanlarca yukarıda anılan tavrın sergilenmesi üzerine davacının feshe konu sataşmayı gerçekleştirdiği görüldüğünden ve davacının bu çalışanlar dışında başvurabileceği veya çözüm isteyebileceği başka yetkili/amir bulunmadığından, davacının işten çıkarma yaptırımına maruz bırakılmasının fesihte ölçülülük, tutarlılık ilkeleriyle bağdaşmadığı; bu haliyle davalı işverenin iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiği yönünde üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremediği, feshin haklı nedene dayanmadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı, dava dilekçesinde;26.7.1996 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, normalde 1 hafta gündüz 1 hafta gece vardiyasında çalıştığını, ancak son dönemde gece vardiyasında çalışan bir işçinin kalp rahatsızlığı nedeni ile rapor alıp gündüz vardiyasında çalışmaya başlaması üzerine gece vardiyasına kaydırıldığını ve devamlı gece vardiyasında çalıştırılmak istendiğini, kendisinin de panik atak ve yüksek tansiyon hastası olması nedeni ile devamlı gece vardiyasında çalışmak istemediğini yetkili müdüre bildirdiğini, ancak yetkili müdürünün sinkaflı şekilde “odadan çık, gece vardiyasına geleceksin” dediğini, ertesi sabah gündüz vardiyasına geldiğinde kendi makinesinde gündüze kaydırılan işçinin çalıştığını görünce beklemeye başladığını, idari işler müdürünün kendisini çağırarak “burada bizim borumuz öter, sen devamlı gece vardiyasına geleceksin” dediğini, buna rağmen kendisinin sıkıntısını izah edince idari işler müdürünün üzerine yürüdüğünü ve kendisine “piç” vs. küfürler ettiğini ve “çabuk bunun hesabını kesin” dediğini, bu olay sonrasında 13.08.2012 tarihinde yıllık izne ayırdıklarını ve izin süresi içinde 24.08.2012 tarihinde işten çıkarttıklarını iddia etmiştir. Yine davacı el yazısı ile mahkemeye hitaben yazdığı tarihsiz dilekçesinde; müdürleri ile son konuşmasında vardiyasının değiştirilmesini istemesi üzerine tartışma çıktığını, personel müdürü İskender beyin “ya yazıldığın vardiyaya gelirsin ya da genel müdüre git” demesi üzerine kendisinin Levent beye gideceğini söylemesi üzerine İskender beyin kendisine hakaret ettiğini ve “Levent beye söyleyin gelince bunu görmek istemiyorum, çıkışını versin” dediğini, daha sonra hatırladığının kendisine su verildiği ve oturtmaya çalıştıkları olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ise; davacının iddialarının doğru olmadığını, TİS 26. madde uyarınca devamlı gece vardiyasında çalıştırılmasının mümkün olmadığını, bu konuda davacının kullanabileceği şikayet mekanizmaları olduğunu, olay tarihi olan 13.08.2012 tarihinde davacının iş yerinde planlama müdürüne hakaret ettiğini ve saldırdığını ve bu sebeple iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Davalı ise; davacının iddialarının doğru olmadığını, TİS 26. madde uyarınca devamlı gece vardiyasında çalıştırılmasının mümkün olmadığını, bu konuda davacının kullanabileceği şikayet mekanizmaları olduğunu, olay tarihi olan 13.08.2012 tarihinde davacının iş yerinde planlama müdürüne hakaret ettiğini ve saldırdığını ve bu sebeple iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme, davacı işçinin vardiya değişikliği nedeni ile yaşanan olayda idari ve personel müdürünün davacıya hakaret etmesi üzerine bu sözlerin yarattığı elem ve hiddet içinde sevkiyat müdürü ile tartıştığı ve ona vurduğu ve odasını dağıttığı kanatine varıldığını belirterek işyerindeki en yetkili olan çalışanlarca yukarıda anılan tavrın sergilenmesi üzerine davacının feshe konu sataşmayı gerçekleştirdiği ve davacının bu çalışanlar dışında başvurabileceği veya çözüm isteyebileceği başka yetkili/amir bulunmadığından, davacının işten çıkarma yaptırımına maruz bırakılmasının fesihte ölçülülük, tutarlılık ilkeleriyle bağdaşmadığı; bu haliyle davalı işverenin iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiği yönünde üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremediği, feshin haklı nedene dayanmadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosya içeriğine göre olay tarihi 13.08.2012'dir. Olayın çıkma nedeni, başka bir işçinin yıllık izne ayrılması nedeni ile davacının vardiyasında değişiklik yapılmasıdır. Yine olay sırasında darp edilen ve aynı zamanda davalı tanığı olan Ö.. A.. planlama müdürü, davacıya hakaret eyleminde bulunduğıu mahkemece kabul edilen idari işler ve personel müdürü ise diğer davalı tanığı İ.. C..dur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin II. Fıkrasının d bendi uyarınca işçinin işverenin başka bir işçisine sataşması işverenin haklı fesih nedenidir.

Davacı işçinin, planlama müdürü olan ve yargılama aşamasında da tanık olarak dinlenen Ö.. A..'a karşı sataşma eylemini gerçekleştirdiği sabittir. Bu eylemin öncesinde yaşandığı ileri sürülen hakaret olayı ile adı geçen planlama müdürü Ö.. A..'ın ilgisinin bulunmadığı mevcut delillerden anlaşılmaktadır. Bu hususların hepsi mahkemenin de kabulündedir. Her ne kadar mahkemece idari ve personel müdürünün davacıya hakaret ettiği kabul edilmişse de bu kabul de sadece davacı iddiasına ve mahkemenin varsayımına dayanmaktadır. Bu konuda davacı tanıklarının görgüye dayalı bilgileri yoktur. Mahkemenin olayın idari bölümde meydana gelmesi ve diğer işçilerin duymalarının mümkün olmaması gibi bir gerekçe ile hakaret fiilini kabulü de doğru olmamıştır.

Yukarıdaki açıklamalar uyarınca davacının iş sözleşmesinin altı günlük hak düşürücü süre içinde, sendika temsilcilerinin katılımı ile disiplin kurulu tarafından oybirliği ile verilen fesih kararının haklı nitelikte olduğu gözetilerek davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, mahkemece çelişkili ve hatalı gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3268, Karar No: 2015/40549, Tarih: 11.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3268 E.  ,  2015/40549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/112133

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2010/229 (E) ve 2010/489 (K)

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, sanığın yakınana tokat atması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda etkin pişmanlığın uygulanma koşularının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleri bölümünün çıkarılarak yerine, “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği rapor gideri 30 TL, davetiye gideri 15 TL ile müzekkere gideri 14,00 TL olmak üzere toplam 59,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3504, Karar No: 2016/92, Tarih: 27.01.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3504 E.  ,  2016/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 15. İş Mahkemesince mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 20.02.2015 gün ve 2014/891 E., 2015/149 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 20.04.2015 gün ve 2015/7450 E., 2015/8594 K. sayılı ilamı ile,

(...Dava, iş kazası sonucu vefat edenin hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7/1 maddesi gereğince ortak yetkiyi taşıyan görevli ve yetkili Soma Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı yasanın 5. maddesidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü öngörülmüştür.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 ve 15. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7. maddesine göre "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir."

Somut olayda, davalı ...'nün açık adresinin Yenimahalle/Ankara olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar vekilinin, davalıların birden fazla olduğu bu davada 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7. maddesine göre seçimlik hakkını davalı ...'nün yerleşim yeri İş Mahkemesinde dava açarak kullanması hukuka uygun olup mahkemece davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, davalı ...'nün açık adresinin Yenimahalle/Ankara olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar vekilinin, davalıların birden fazla olduğu bu davada 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7. maddesine göre seçimlik hakkını davalı ...'nün yerleşim yeri İş Mahkemesinde dava açarak kullanması hukuka uygun olup mahkemece davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,iş kazası sonucu ölenin desteğinden yoksun kalanların uğradıkları maddi ve manevi zarar ile diğer yakınlarının uğradığı manevi zararların tazmini istemlerine ilişkindir.

Davacılar vekili; davacıların eşi, babası, çocukları ve kardeşi olan murislerinin davalı TKİ'nin ruhsat sahibi ve asıl işvereni olup diğer yüklenici işveren tarafından işletilen kömür işletme sahasında 13.05.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında öldüğünü, davacılardan eş ve çocukların murisin desteğinden yoksun kaldığı gibi tüm davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek öncelikle adli yardım kararı verilmek suretiyle şimdilik davacılardan eş Sevinç için 2.000,00 TL, ve çocuklar Gülnur Cemile ve Öznur Ceylan için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminat ile eş için 250,000,00 TL, çocuklar için 200.000,00 TL, ana ve baba için 100.000,00 TL, kardeşler için 75.000,00 TL olmak üzere toplam 1.004.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan TKİ Kurumu Genel Müdürlüğü vekili; davada Soma mahkemelerinin yetkili olduğunu, ihale makamında konumunda olan müvekkiline husumet düşmeyeceğini, işletmede sözleşme gereğince sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı .... vekili ise; ortak yetkili mahkemelerin Soma Mahkemeleri olduğunu, kazanın oluş sebebinin henüz tespit edilemediğini, davalı şirketin iş sağlığı ve iş güvenliği konusunda alınması gereken tüm tedbirleri zamanında ve eksiksiz olarak aldığını, periyodik olarak denetimlerinin de yapıldığını, adli soruşturma sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili ise; ortak yetkili mahkemelerin Soma Mahkemeleri olduğunu, kazanın oluş sebebinin henüz tespit edilemediğini, davalı şirketin iş sağlığı ve iş güvenliği konusunda alınması gereken tüm tedbirleri zamanında ve eksiksiz olarak aldığını, periyodik olarak denetimlerinin de yapıldığını, adli soruşturma sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalılardan TKİ nin yerleşim yerinin Ankara, diğer davalı şirketin yerleşim yerinin İstanbul; davacılardan bir kısmının yerleşim yerinin Soma, bir kısmının ise Gediz olduğu, işyerinin ise Soma'da bulunduğunun anlaşıldığı; iş kazasının da bu yerde meydana geldiğini, buna göre davada kesin yetkili ortak mahkeme işyeri için yetkili olan Soma İş Mahkemesi olduğu gerekçeleri ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacılar vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Davalının birden fazla olması hâlinde yetki"yi düzenleyen 7. maddesinin somut olaya uygulanma imkanının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümüne esas olmak üzere öncelikle yasal mevzuatın açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bilindiği üzere, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davaya, açıldığı tarihte dava olunanın, Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşmenin muteber sayılmayacağı, aynı Kanun’un 15 maddesinde de, bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesi bulunmaktadır.

Buna göre, iş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işçinin işinin yapıldığı yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.