muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/487, Karar No: 2017/6696, Tarih: 12.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/487 E.  ,  2017/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı .... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı ...'a çarpmasıyla oluşan kazada, davacının ağır biçimde yaralanıp felç olduğunu ve %85 oranında malul kaldığını, yatağa bağımlı hale gelen davacının bakıma muhtaç olduğunu, davacıların bu maluliyet nedeniyle manevi olarak da zarar gördüklerini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla, 60.000,00 TL. manevi ve 80.000,00 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, 6111 sayılı Kanun gereği tedavi giderlerinden ...'nun sorumlu olduğunu, davacının maluliyet oranı hakkında heyet raporu alınması gerektiğini, poliçe limitiyle sınırlı olarak ve sigortalının kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili ve davalı ..., kazada yola kontrolsüz biçimde aniden çıkan davacının tam kusurlu olduğunu, tedavi giderlerinden ...'nun sorumlu olduğunu, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; harcı yatırılmış ve usulüne uygun verilmiş dava dilekçesi olmadığından, ... hakkında açılan ve yine tedavi

giderleri yönünden diğer davalılar hakkında açılmış davada ise 6111 sayılı Yasa ile değişik 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi gereğince karar verilmesine yer olmadığına; davacıların maddi tazminat talebinin kabulü ile taleple bağlı kalınarak 80.000,00 TL'nin davalı ... ve ... Tur. İnş. İşl. Tic. Paz. Ltd. Şti. açısından kaza tarihinden, davalı .... açısından dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, sigortanın sorumluluğunun poliçeyle sınırlı tutulmasına; davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacılar için 10.000,00'er TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ... Tur. İnş. İşl. Tic. Paz. Ltd. Şti'den müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporundaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, ayrıca, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, araç maliki olan ve zarardan kusursuz sorumluluğu bulunan davalı şirketin de tazminatlardan sorumluluğuna karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.123,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Tur. İnş. İşl. Tic. Paz. Ltd. Şti.'den alınmasına 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1980, Karar No: 2022/816, Tarih: 16.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1980 E.  ,  2022/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

: Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

Davacı vekili, borcu batık durumdaki müvekkili şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, İİK’nın 154. maddesi hükmü uyarınca, iflas davası için yetkili ticaret mahkemesinin borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yerdeki ticaret mahkemesi olduğu, bu yetkinin kamu düzenine ilişkin ve kesin olduğu, davacı şirketin muamele merkezinin İzmir’de olmasına göre, davada İzmir Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 03.10.2019 tarih ve 2019/1919 E., 2019/1855 K. sayılı kararıyla esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 353/1-a/3. maddesinde; mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, 362/1-c maddede ise; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemeler arasındaki görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı, bu uyuşmazlıkların en geç bölge adliye mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin görev ve yetkiye ilişkin kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen bölge adliye mahkemesi karar kesin nitelikte olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 16.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3253, Karar No: 2014/3017, Tarih: 10.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3253 E.  ,  2014/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2012/2693-2013/666

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.08.2008 tarihinde davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bu kredi açılışı sırasında kendisinden 2.250,00 TL dosya masrafı ile 200,00 TL ipotek ücreti tahsil edildiğini belirterek davalı banka tarafından tarafından tahsil 2.450,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne, 2.450,00 TL.nin davalıdan tahsiline, karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11275, Karar No: 2007/10927, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11275 E.  ,  2007/10927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22.2.2007 gün ve 2007/956-1681 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.2.2007 tarih ve 2007/956-1681 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/260, Karar No: 2019/2169, Tarih: 25.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/260 E.  ,  2019/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/03/2017 tarih ve 2016/278 E. - 2017/110 K.

sayılı kararın davalı TPMK tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin Esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/12/2017 tarih ve 2017/1072-2017/1125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mustafa Ibrahim Adır tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BİTKİŞİŞE+ŞEKİL" ibaresini 21, 30 ve 32. sınıfta yer alan emtialar bakımından kendi adına tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, 2015/70193 kod numarası verilen başvurunun Markalar Dairesi tarafından "işlenmemiş ve yarı mamul cam (binalarda kullanılan cam hariç), cam, porselen ve seramikten yapılmış ve diğer sınıflara dahil edilmeyen kapkacaklar. Kahve, çay kakao, şeker, pirinç, tapyoka, sago, suni kahve, un ve tahıldan yapılmış ürünler, ekmek , pasta ve şekerlemeler, buzlar, bal, pekmez, maya, kabartma tozu, tuz, hardal, sirke, salça ve soslar, (çeşni/lezzet veren maddeler), baharatlar, buz. Biralar, maden suları ve havalandırılmış sular ve alkolsüz içecekler, meyveli içecekler ve meyve suları, şuruplar, ve içecek yapımında kullanılan preparatlar" emtiaları bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c bendi gereğince reddedildiğini, anılan karara karşı itirazlarının ise nihai olarak TPMK ... tarafından reddedildiğini ancak, başvuru konusu işaretin özgünlük taşıyan ve ayırt ediliği bulunan, vasıf bildiriciliği olmayan bir işaret olduğunu, tek başına şeklin veya sözcüğün dahi ayırt ediciliğinin bulunduğunu, başvurudaki şeklin müvekkilinin uzun yıllardan buyana kullandığını, ayırt ediciliği yükselmiş ve tanınmış markalarından biri olan "contour bottle" görselini içerdiğini, "bitkişişe" ibaresinin ingilizcesi olan "plantbottle" ibaresini içeren 2009/41880 ve başvurudaki şekli içeren 2009/50472 sayılı markaların Türk Patent'de tescilli olduğunu, aynı işaretin 30 ve 32. sınıf ürünler için "plantbottle" ibaresiyle birlikte OHIM nezdinde 8456048 sayı ile tescilli bulunduğunu, kullanımla ayırt edicilik kazanan işaretin tescil isteminin reddedilemeyeceğini ileri sürerek, davalı TPMK ...'in anılan kararının iptalini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, başvuru konusu işaretin, özgün biçimde düzenlenmiş şeklin "bitkişişe" sözcüğü ile birlikte, alışılmışın dışında ve hayal gücü kullanılarak bir araya getirilmesiyle oluşturulduğu, bu işaretin “bir bütün olarak” üzerinde yer alan sözcük, alışılmışın dışında farklı bir şekil ve siyah renk kompozisyonu ile birlikte, davacının sunacağı ürünleri, başka bir işletmenin sunacağı aynı tür ürünlere ilişkin işaretlerden ayırmaya elverişli bulunduğu, işarette yer alan kelime unsurlarının münferit olarak ilgili sektöre ait olmasının, işaretin bütünde bu sözcüklerle tanımlandığı sonucunu doğurmayacağı, işaretin içerisinde yer alan bazı sözcükler itibariyle ürünleri telmih etmesinin, sunulan ürünleri ortalama alıcılara anımsatmasının ise normal, beklenebilir ve marka hukukunun yasaklamadığı bir yaklaşım olduğu, anılan bu sözcük ve şekillerin kamuya açık, bilinen biçim ve hâlleri dışında, hayal gücü kullanılarak özgün bir şekilde oluşturulmuş kompozisyonda kullanıldıkları, başvuru konusu işaretin, bu şekilde bir bütün olarak ayırt edicilik kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK ...'in 2016/M-5096 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28668, Karar No: 2011/28135, Tarih: 12.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/28668 E.  ,  2011/28135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki  E. Ç. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı sıfatıyla E. Ç. tarafından, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçluya örnek (10) nolu ödeme emrinin tebliğ edildiği ve takibin kesinleştiği, daha sonra alacaklı tarafından 05.10.2005 tarihinde icra müdürlüğüne gelinerek dosya alacağının M. E..' a temlik edildiği görülmektedir.

Bu durumda icra mahkemesi kararını temyiz eden E. Ç.'ın icra takibinde alacaklı sıfatı kalmadığından, adı geçenin davada da pasif husumeti bulunmamaktadır. Şikayet dilekçesinde ve karar başlığında davalı olarak gösterilmesi ona taraf sıfatı kazandırmaz. Açıklanan nedenlerle E. Ç.' ın temyiz isteminin (REDDİNE) , 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20623, Karar No: 2015/1321, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20623 E.  ,  2015/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi