muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17104, Karar No: 2016/12706, Tarih: 20.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/17104 E.  ,  2016/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında..... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilleri 19.02.2015 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettikleri anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, ikinci fıkrasında, “Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz.” hükmü öngörülmüş olup; sigortalı olmak, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Kişilerin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının bu statünün oluşumundaki rolü, yenilik doğurucu ve iradi bir durum değil, kanun gereği kendiliğinden oluşan statüyü belirlemekten ibarettir. Dolayısıyla, sosyal güvenlik hakkından HMK 307. (HUMK. 91.) maddesi kapsamında feragat olanaksızdır ve açılan sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da vazgeçilemez. Davacı ancak, HMK 123. maddesinde düzenlenen hakkını kullanabilir ve ileride yeniden dava açabilme hakkını saklı tutarak, davalının rızası ile davanın takibinden vazgeçebilir veya HMK 150. maddesi hükmü gereğince davayı takip etmeyerek yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucunu elde edebilir.

Bu nedenle; inceleme konusu davada, davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğine göre Mahkemece, HMK 123. veya duruma göre HMK 150. maddelerinde öngörülen prosedür işletilmeli, sonuca göre dava konusu istem hakkında karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan ve hükümden sonra ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemece verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğu belirgin olup, bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8026, Karar No: 2014/4211, Tarih: 13.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8026 E.  ,  2014/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36181, Karar No: 2016/116, Tarih: 11.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36181 E.  ,  2016/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların sokak üzerine bırakılan kontaktan kilitli motosikleti hırsızlamaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7664, Karar No: 2022/2584, Tarih: 02.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7664 E.  ,  2022/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdurun müstakil depo olarak kullandığı suça konu yerin tadilat halinde olması ve fiilen iş yeri olarak kullanılmaması nedeniyle iş yeri vasfında olmadığı anlaşılmakla; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsuru oluşmayacağından anılan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54206, Karar No: 2011/40197, Tarih: 01.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/54206 E.  ,  2011/40197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/254722

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2007

NUMARASI : 2007/38

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki sanık Z.. Ç.. talimatla alınan savunmasında diğer sanıklardan şikayetçi olduğunu belirtmiş olması karşısında, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan sanığın 5271 Sayılı CMK.nun 260/1 maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, sanık Z.. Ç.. müdafiinin hükmü, müşteki Z.. Ç.. vekili sıfatı ile de temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık Z.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü ile hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B ve 2 maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1 ve HUMK.nun 427. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar Z.. A.., S.. A.., N.. A.., R.. A.. ve E.. A.. hakkında hakaret suçlarından ve sanık S.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklara atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesine göre hesaplanan beş yıllık zamanaşımının sanıkların savunmalarının alındığı 13/09/2006

ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki beraatla sonuçlanan kamu davalarının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-a)Sanıklar Z.. A.., S.. A.., N.. A.. ve E.. A.. hakkında katılan A.. Ç..’a karşı gerçekleştirdikleri hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Sanıklar Z.. A.. ve N.. A.. hakkında müşteki sanık Z.. Ç..’a karşı gerçekleştirdikleri hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suçtan zarar gören ve bu suçtan dolayı duruşma sırasında sanıklardan şikayetçi olduğunu belirten müşteki Z.. Ç..’ın bu ifadesi üzerine, davaya katılmak isteyip istemediği sorularak davaya katılmaya ilişkin bir karar verilmesi gerekirken buna uyulmayarak 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesinin 2-3-4. fıkralarına aykırı davranılması,

b)Sanıklar Z.. A.. ve N.. A.. hakkında müşteki sanık Z.. Ç..’a karşı gerçekleştirdikleri hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suçtan zarar gören ve bu suçtan dolayı duruşma sırasında sanıklardan şikayetçi olduğunu belirten müşteki Z.. Ç..’ın bu ifadesi üzerine, davaya katılmak isteyip istemediği sorularak davaya katılmaya ilişkin bir karar verilmesi gerekirken buna uyulmayarak 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesinin 2-3-4. fıkralarına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan A.. Ç.. vekili ve müşteki sanık Z.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3402, Karar No: 2016/5819, Tarih: 11.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/3402 E.  ,  2016/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh ... Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiraya veren aleyhine açılan yeniden kiralama yasağına uyulmaması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile bir yıllık kira bedeli toplamı olan 78.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davacı vekilinin faize ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

...- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davacı vekilinin faize ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiracı vekili, dava dilekçesinde özetle; Davacı şirketin dava konusu taşınmazda ..... markası adı altında .../01/1996 tarihinden mahkeme kararı ile tahliye edildiği 06/05/2011 tarihine kadar kiracı olarak bulunduğunu, kiralayan davalının daha yüksek kira almak maksadı ile .... ....Sulh ... Mahkemesinin 2009/930 esas sayılı dosyası ile ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açtığını, tahliye davasının kabul edilerek kesinleşmesi üzerine davacının 06/05/2011 tarihinde cebri icra yoluyla tahliye edildiğini, davacının işletmeyi devam ettirmek için başka taşınmaz bulamadığını, aynı zamanda cebri tahliye işlemi ile itibarının da zedelendiğini, bu nedenle Delamer adlı işletmenin bağlı olduğu tüzel kişiliği olan davacı şirketin tasfiyesini istemek durumunda kaldıklarını, işletmeye ait tüm demirbaşlar ile yaklaşık alım değeri 250.000,00 TL üzerinde olan malzemelerin çürümeye terk edildiğini, yine çalışan işçilerin işten çıkartıldığını ve tazminatlarını ödemek durumunda kaldıklarını, davalının bir yıl kadar mecuru boş bıraktığını ve daha sonra davaya konu mecuru..... Şubesine kiraya verdiğini, hali hazırda dava konusu taşınmazda davalının çocuklarının değil bir banka şubesinin kiracı olarak bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının hukuka aykırı gerekçeler ile ilam almak sureti ile davacı şirketi mecurdan tahliye ettirmesi neticesi BK.nun 355. Maddesine muhalefet etmesi nedeniyle sebep olduğu müspet zararlara ve davacının haklı itibarını yok etmek neticesi yol açtığı zararlara karşılık olmak üzere şimdilik 200.000,00 TL tazminatın haksız tahliye tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile bir yıllık kira bedeli toplamı olan 78.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar karar verilmiştir.

Ancak, davacılar vekili dava dilekçesinde ticari faiz talep etmiş olup, taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi ile kiralanan bir balık restorandır. Restoran, ticari bir işletme olup, TTK'nun .../... maddesi uyarınca davacı kiracı yönünden ticari iş niteliğinde sayılan kiralama işlemi davalı yönünden de ticari iş sayılır. Bu nedenle hüküm altına alınan tazminata 3095 sayılı yasanın .../... maddesi gereğince ticari faiz uygulanması gerekir. Bu durumda Mahkemece, hüküm altına alınan alacağa avans faizi uygulanması gerekirken gerekçe gösterilmeden yasal faiz uygulanması doğru değilse de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasının ... nolu bendindeki “ yasal faiz” ibaresinin çıkartılarak yerine “ticari faizi” ibaresinin eklenerek hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, ... duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan ....350.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına , .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15503, Karar No: 2025/5547, Tarih: 10.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15503 E.  ,  2025/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2212 E., 2024/1442 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/174 E., 2022/96 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı şirket vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının murisi ... 'nın davalı şirkette çalışmış olup çalışma günlerinin SGK'ya eksik bildirildiğini, bu nedenle davacının, eşinin vefatı nedeniyle hak ettiği ölüm aylığını alamadığını, SGK'nın hizmet döküm kayıtlarında görüleceği üzere müteveffanın davalı şirkette Şubat 2013 tarihinde işe başladığı görülse de bundan çok daha önce, Eylül 2012 tarihinde çalışmaya başladığını ancak davalı şirketçe SGK'ya bildirim yapılmadığını beyanla müteveffanın davalı şirketçe bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili özetle, bu bağlamda müvekkili şirkette çalışan tır şoförlerinin vize işlemleri için işe başladıkları ilk gün itibari ile SGK kaydının yapıldığını, müvekkili şirkette tır şoförlerinin ilk önce işe giriş işlemleri yapılıp daha sonra pasaport için vize işlemleri başlatıldığını, tüm bu işlemler ve belgeler tamamlandıktan sonra tır şoförlerinin yurt dışına sefere çıkabildiklerini, müvekkili şirketin sadece yurt dışına nakliyecilik yapan bir firma olması sebebiyle yukarıda belirtilen şekilde tüm çalışanlarına aynı prosedürün uygulandığını, davacının murisi de müvekkili şirkette tır şoförü olarak çalışmış olduğundan yurt dışına giriş çıkışlarda sıkıntı yaşamaması için sigorta işlemlerinin eksiksiz ve zamanında yapıldığını, davacının iddia ettiği gibi 2012 yılında değil Şubat 2013 tarihinde davacının murisinin işe giriş kaydının yapıldığını, davacının emeklilik işlemleri için ihtiyaç duyduğu süreyi müvekkili üzerinden sağlamaya çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; müteveffanın, 01.10.2012-31.12.2012 tarihleri arasında 90 gün, 01.01.2013-18.02.2013 tarihleri arasında 50 gün davalı şirket nezdinde prime esas asgari kazançla çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinde;

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinde;

Davalı işyerinin 01.03.1991 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, faal olduğu, davacının eşi muris ... Salı'nın hizmet cetveline göre 19.02.2013- 25.12.2014 ve 17.01.2015- 17.10.2015 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirimi yapılmış olup, 2012/9-19.02.2013 ve 26.12.204- 17.01.2015 tarihleri arasında herhangi bir bildiriminin olmadığı anlaşılmıştır.

Murisin yurtdışı giriş çıkış kayıtlarının gönderildiği, 18.10.2012 tarihinden itibaren Bulgaristan'a giriş çıkışlarının bulunduğu, Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü tarafından gönderilen kayıtlara göre murisin 11.03.2014, 07.03.2014, 01.03.2014, 23.02.2014, 15.02.2014, 07.02.2014, 07.01.2014 tarihleri arasında ... plaka ve ... plakalı araçla Romanya'ya giriş çıkışlarının bulunduğu, taşıyıcı firmanın ... olduğu, bu tarihlerde davalı nezdinde bildirimlerinin olduğu, Trakya Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü tarafından gönderilen kayıtlara göre 25.10.2012- 27.06.2014 tarihleri arasında ... plaka ... dorse numaralı taşıyıcı firması ... olan araçlarla ve ... plaka ... dorse numaralı araçlarla yurtdışına giriş çıkış yaptığı anlaşılmıştır.

Muris ... Salı'nın işerinde 2012/9. ayında çalışmaya başladığının iddia edildiği, davalı işyerinden 19.02.2013 tarihinde bildiriminin başladığı,murise ait yurtdışı giriş çıkış kayıtlarına göre 25.10.2012 tarihinden başlayarak 27.06.2014 tarihine kadar ... adına Romanya'ya giriş ve çıkışlar yapıldığı, bu tarih aralığında davalı işyerinden bildirimlerinin yapılmış olması ve yurtdışı firmasının ortaklarından ... 'nın aynı zamanda davalı şirket yetkilisi ve ortağı olması karşısında iş yerleri arasında organik bağ bulunduğu, Mahkemenin kararında usul veya yasaya aykırı bir yön bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili özetle, Mahkemece Türkiye-Bulgaristan arasında giriş çıkış yapıldığı gerekçesiyle tespite karar verilmişse de bu yönde bir delil bulunmadığını, Bulgaristan vatandaşı olan murisin kendi ülkesine yaptığı giriş çıkışların müvekkili şirkette çalışma olarak kabul edilemeyeceğini, çalışanların yurtdışı seferlerinde sigortasız çalıştırılmalarının mümkün olmadığını, dosyada mevcut yurtdışı giriş ve çıkışların tarih itibariyle müvekkili tarafından bildirimi yapılmış dönemler olduğunu, ancak 2012/10- 2013/2 tarihleri arasında Bulgaristan'a giriş çıkışları olması sebebiyle bu dönemde de tespite karar verilmesinin yanlış kanaate dayandığını, ticari araç ile taşımacılıkta plaka, dorse no. gibi bilgilerin de kayıtlarda yer alması gerektiğini, Mahkemece, davalı şirketin önceki yetkililerinden ... 'nın yetkilisi olduğu ve Bulgaristanda kurulu ... isimli şirketin de yetkilisi olup aralarında organik bağ olduğu kabul edilerek karar verilmesinin yerinde olmadığını, organik bağın varlığı açısından bir çok olgunun da değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili şirketle organik bağ iddiası olunan şirket arasında hiç bir bağın bulunmadığını, bu hususun yeterince araştırılmadığını, Mahkeme kararının eksik incelemeye dayandığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, Mahkemece Kurum kayıtlarının dikkate alınmadığını, tanıkların bir kısmının bordro tanığı olmadığını, davacı tanıkları ile kamu tanıklarının beyanlarının örtüşmediğini, fiili çalışma iddiasının her türlü şüpheden uzak bir şekilde ispat edilemediğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini, Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı şirket vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.