muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22173, Karar No: 2017/7213, Tarih: 07.06.2017

olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden içinde 20,00 TL paranın bulunduğu kumbarayı çalması ve kumbaranın da bilinen değeri dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14716, Karar No: 2014/784, Tarih: 16.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/14716 E.  ,  2014/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/151803

MAHKEMESİ : Akşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2010

NUMARASI : 2010/778 (E) ve 2010/735 (K)

SUÇ : Mühür bozma

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 26.01.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/67, Karar No: 2022/307, Tarih: 18.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/67 E.  ,  2022/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : A-... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2019 gün, 2019/5 (E) ve 2019/637 (K) sayılı ilamı ile;

1- Sanık ... hakkında;

5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet

hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında;

5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet

hapis cezası,

3- Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında;

5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle

TCK'nin 81, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis

cezası,

B-... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 21/09/2020 gün ve 2020/686 E. 2020/1032 K. sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafii.

.../...

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/09/2020 gün ve 2020/686 E. 2020/1032 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul Abdülaziz'i kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik yapılan istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden verilen esastan ret kararının, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/09/2020 gün ve 2020/686 E. 2020/1032 K. sayılı hükmünde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, takdiri indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafinin delil yetersizliğine, sübuta, eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre, 10/03/2018 günü saat: 23.30 sıralarında evinin önünden bakkala gitmek üzere ayrılan maktul ...'le karşılaşan sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in bilinmeyen bir nedenle maktule saldırarak, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in maktulün kafasına ve vücudunun diğer bölgelerine tekme ve yumruklarla, sanık ...'ın da elindeki tabancanın kabzası ile maktulün kafa bölgesine vurduktan sonra olay yerinden ayrıldıkları, hastaneye kaldırılan maktul ...'in tedavi görmekte olduğu hastanede yaklaşık dört ay sonra 21/07/2018 tarihinde, "künt kafa travmasına bağlı kafatası beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar" sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Sanıklar, suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında önceden mevcut öldürmeyi gerektirecek bir husumetin saptanamamış olması, eylemin belirlenemeyen bir nedenden dolayı aniden gerçekleştiğinin kabul edilmesi, her ne kadar olay yerinde ateşli silah izi ya da kovanı bulunamamış ise de tanık Melek ve bir kısım tanıkların ifadelerinde silahla ateş edildiğini ve silah sesi duyduklarını söyledikleri, bu itibarla sanıklarda ateşli silahın mevcut olduğunun anlaşıldığı, maktule yönelik silahla ateş edilmesi olanağı bulunduğu halde silahın kabzasıyla vurulmuş olması, yaralanmanın şiddeti ve niteliği, sanıkların eylemden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların öldürme kastlarının şüpheli kalması nedeniyle yaralama kastıyla hareket ettiklerini kabulde zorunluluk bulunduğundan, sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 87/4. maddesi 2. cümle uyarınca üst sınıra yaklaşarak cezalandırılmaları yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması suretiyle sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında fazla cezalar tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz taleplerinin bu nedenle kabulü ile... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/09/2020 gün ve 2020/686 E. 2020/1032 K. sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, sanıklara ve suça sürüklenen çocuğa hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’ de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14672, Karar No: 2012/5245, Tarih: 03.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14672 E.  ,  2012/5245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.06.2010 tarih ve 2009/32-2010/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının başvurusu üzerine “MERCAN” ibareli markanın, daha önce 1997 yılında Gökhan Taşkaynak adına tescil edilmiş olmasına rağmen sehven davalı adına da tescil edildiğini, her iki markanın da yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerini kapsadığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nun 7/1-b maddesi uyarınca davalı markasının eşya listesinden anılan hizmetlerin çıkartılması suretiyle kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 556 sayılı KHK'nun 43. maddesinde markanın hükümsüzlüğünü isteyebilecek kişilerin tahdidi olarak sayıldığını ve davacının bunlar arasında bulunmadığını, müvekkilinin 1957 yılından beri “MERCAN RESTORAN” unvanı ile faaliyet gösterdiğini, bu ibarenin adına tescil edildiği diğer kişinin balık restoranı olarak değil kafe olarak faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kuruma, markanın tescili sırasındaki işlemler yönünden inceleme ve değerlendirme yetkisinin tanındığı, markanın terkinine davacının resen karar veremeyeceği, ancak KHK'nun 7. maddesinde düzenlenen şartları taşımayan bir markanın söz konusu olması halinde davacının hükümsüzlük davası açma yetkisine sahip olduğunun kabulünün gerektiği, aynı işaretin birden fazla kişi adına aynı hizmet ve mal için tescilinin, ticari kamu düzenini olumsuz etkileyeceği, mükerrer tescilin giderilmesi yolunda karar vermekte fayda olduğu, hatalı işlem yapan davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı markanın tescilli olduğu emtialardan “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, restoran hizmetleri, lokanta hizmetleri, kafetarya hizmetleri, kafe hizmetleri, kantin hizmetleri, kokteyl salonu hizmetleri, snack bar hizmetleri, bar hizmetleri, ikram hizmetleri, yiyecek ve içecek hizmet araçlarının kiralanması hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece davanın açılmasına davacının hatalı işleminin yol açtığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davacı lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemiştir. Ancak, davalı taraf yargılama sırasında davayı kabul etmemiş ve esas hakkında savunma yaparak davanın reddini istemiş olduğundan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi neticesinde davalı aleyhine yargılama giderine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6423, Karar No: 2013/10675, Tarih: 10.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6423 E.  ,  2013/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ...'a kullandırılan ticari kredinin teminatı olarak davalı yanca taşınmaz ipoteği verildiğini, ödemelerdeki aksama nedeniyle hesabın kat edilerek ihtarname keşide olunduğunu alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi sözleşmesinde yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olarak belirlendiğini beyan ederek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, kredi sözleşmesinde yetkili icra dairesi ve mahkeme olarak İstanbul İcra Daireleri ve Mahkemeleri'nin yetkili olduklarının belirlenmiş olduğu ve icra takibinin süresinde yapıldığı dolayısıyla yetkili icra dairesinde icra takibi yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Alacaklı tarafından Ümraniye İcra Dairesi'nin 2011/4800 esas ile başlatılan icra takibinde, borçlu taraf kendisine tebliğ olunan ödeme emrine, süresi içinde sadece borca itiraz etmiş olup icra dairesinin yetkisi kesinleşmiştir.

Açılan itirazın iptali davasında ise davalı mahkemenin yetkisine itiraz etmiş olup, kesinleşen icra takibinin yetkisi incelenemez. Bu durumda mahkemece davaların, mahkemenin yetkisine yaptığı itirazın incelenmesi ve bir karar verilmesi gerekirken, kesinleşen icra takibi yetkisinin incelenmesi usule aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3839, Karar No: 2007/4608, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3839 E.  ,  2007/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Sultanhisar Sulh Hukuk ile Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, Birol Ülkar’ın ölmeden önce Rüştü Şardağ Caddesi, No: 36, D: 8 Karşıyaka adresinde oturduğu, Basmahane garında tren makasçısı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Karşıyaka 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1184, Karar No: 2015/2525, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1184 E.  ,  2015/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/847 E., 2013/440 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14520 E., 2013/17500 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan Temay Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18517, Karar No: 2008/15344, Tarih: 18.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18517 E.  ,  2008/15344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyada davalı vekili Av. ...’e ait vekaletname bulunmamaktadır. Vekaletname temin edilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2023/6714, Karar No: 2025/768, Tarih: 05.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6714 E.  ,  2025/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/953 E., 2023/1186 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/282 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 62/1, 53/1, 58/6.

maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/953 Esas, 2023/1186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle, tasarlanarak ve kan gütme saikiyle işlendiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin ve diğer tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE