muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14541, Karar No: 2012/12391, Tarih: 04.06.2012

Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiş, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili 31/01/2011 tarihli dilekçe ile delillerini bildirmiş ise de bildirdiği delillerin toplanması hususunda yargılamanın 27/04/2011 tarihli oturumunda kendisine süre verilmesine rağmen delil olarak bildirdiği bilgi ve belgelerin getirtilmesi için masraf yatırmamış, delillerin toplanmasını sağlamamıştır.

İşe iade davaları davanın görülüp sonuçlandırıldığı sırada yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 501. vd. maddelerinde düzenlenmiş, seri yargılama usulüne tabi olup bu usulde delillerin toplanması için yalnız bir kez süre verilmesi mümkün olup ikinci kez süre verilmesi olanağı yoktur. Davalı vekiline verilen süreye rağmen delillerinin toplanmasını sağlamadığına göre iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığını ipatla yükümlü olan davalı işverenin savunmasını ispat edemediğinin kabulü ile yazılı şekilde işe iade kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak, davacının hizmet süresine göre işe başlatmama tazminatının altı ay olarak belirlenmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 52,65 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 04.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7409, Karar No: 2014/24197, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7409 E.  ,  2014/24197 K.**

* ÖZEL HAYATIN GİZLİLİĞİ

* İNTERNETTEKİ SOSYAL PAYLAŞIM SİTELERİNDE ÖZEL FOTOĞRAFLARI YAYINLAMA

* IP BİLGİLERİNİN SAPTANAMAMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

**"İçtihat Metni"**

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, daha önce birlikte yaşayarak ayrıldığı katılanın, ad ve soyadı ile internette f.. sosyal paylaşım sitesinde profil hesabı açarak katılana ve çocuklarına ait özel fotoğrafları yayımladığının iddia edildiği olayda; sanığın atılı suçu inkara yönelik savunması, dosya içerisinde, facebookta hesap açarak fotoğraf yüklemesi yapan bilgisayara ait IP bilgilerine ilişkin bir tespit bulunmadığı gibi, sanığın kullandığı bilgisayarda suça ilişkin maddi delil etmek amacıyla yapılmış bir inceleme de bulunmadığı, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün İnternet Ortamında İşlenen Suçlarda Uluslararası Ceza İstinabe İşlemlerine ilişkin yazısına göre, google, yahoo, facebook, skype, hotmail, twitter, youtube gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezinin Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunduğu, ABD mevzuatına göre, internet ortamında işlenen suçlara ilişkin trafik bilgileri, yer sağlayıcılar veya erişim sağlayıcılar tarafından 90 gün süreyle saklandığı, bu süre içinde resmi otoritelerce başvurulduğunda anılan saklama süresine 90 gün daha ilave edildiği belirtilmiş olmakla, aradan geçen süre nedeniyle, hesap açarak fotoğraf yüklemesi yapan bilgisayara ait IP bilgileri ile bilgisayarda yapılacak incelemede suça ilişkin maddi bir delilin elde edilmesinin mümkün görülmemesi karşısında; sanığa atılı suç sabit olmadığından beraati yerine, mahkumiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3223, Karar No: 2024/5483, Tarih: 12.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3223 E.  ,  2024/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/424 E., 2023/247 K.

MAKTUL : ...

KATILANLAR: ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/231 Esas, 2022/683 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanunun 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/424 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin, katılan Bakanlık vekilinin, katılanlar ... ve ...vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Katılanlar ... ve ...vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Katılanlar ... ve ...vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın sosyal medya üzerinden maktül ... ile tanıştığı, evlenmeden önce de bir süre aynı evi paylaştıkları, 17.06.2021 tarihinde de resmen evlendikleri, her ikisinin de işsiz olduğu, maktülün zaman zaman bazı işlerde çalıştığı, genellikle ev kiralarını maktülün babasının ödediği ve geçimlerini de maktülün ailesinin yardımıyla sağladıkları, evlilik birliğinden kaynaklanan çeşitli nedenlerle ve özellikle ekonomik nedenlerle sık sık tartıştıkları, maktülün evlilik birliği içinde 22.04.2021, 19.06.2021, 06.07.2021 tarihlerinde sanığa karşı kasten yaralama, 12.07.2021 tarihinde 6284 sayılı yasa kapsamında tedbir kararına uymama ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 10.01.2022 tarihinde ise kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan soruşturma geçirdiği, dolayısıyla kısa evliliklerinde sanığın maktül tarafından şiddete uğradığı, alınan tedbir kararına maktülün uymadığı, olay günü de saat 17.30 sıralarında birlikte maktülün ailesinin evine gittikleri, orada saat 20.30 sıralarına kadar kaldıkları, yemek yedikleri, o evde bir tartışmalarının olmadığı, 20.30 sıralarında katılanların evinden ayrılıp dolmuşla kendi evlerine gitmek istedikleri, dolmuş durağındayken tartıştıkları, sanığın savunmalarına göre maktülün sebebsiz yere durakta sanığın bacağına tekme attığı, dolmuşa bindiklerinde de saçını çekip ayağına bastığı, kafasına cama dayadığı, yüksek sesle tartışmalarının dolmuş sürücüsünü rahatsız etmesiyle sanığı bir kaç kez uyardığı, bunun üzerine maktulün eve varmadan dolmuştan indiği, inerken de ortak kullandıkları telefon ile evin anahtarını sanığa verdiği, sanığın kent meydanında indiği, ancak eve gitmek istemediği, elindeki erzak olan poşeti yakındaki bir büfeye bırakarak parkta oturduğu, bu arada eve giden ancak anahtarı olmadığı için eve giremeyen, telefonu olmadığı için sanığı arayamayan maktülün tekrar babasının evine gidip sanığı telefonla aradığı, onun yerini öğrenerek bir süre sonra dolmuşla sanığın bulunduğu büfe yakınına geldiği, buluştuklarında aralarında herhangi bir tartışmanın kavganın olmadığı, hatta sanığın beyanlarına göre kendisinin yanına gelip alnından öptüğünü dahi söylediği, birlikte eve girdikleri, evde sanığın beyanına göre maktulün sanığa tehditte bulunduğu ve çıkan tartışmanın ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmayan kavgaya dönüşmesi ile sanığın eşi olan maktulü bıçak ile nitelikli şekilde kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tasarlama ve canavarca hisle öldürme koşulları oluşmadığından eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemediği dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümlerinin yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, katılan Bakanlık vekilinin, katılanlar ... ve ...vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/424 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararında sanık müdafiince, katılan Bakanlık vekilince, katılanlar ... ve ...vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9954, Karar No: 2014/17053, Tarih: 14.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9954 E.  ,  2014/17053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/18074

Mahkemesi : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08/06/2011

Numarası : 2009/258 - 2011/182

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık M.. Y..'un mahkûmiyetine, sanık Ö.. Ç..'nın beraatine ilişkin hükümler, sanık M.. Y.. müdafii ve mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaralanmaları nedeniyle suçtan zarar gördükleri anlaşılan 14.02.1996 doğumlu A.. K.., 06.07.1999 doğumlu E.. K.. ve 12.04.2009 doğumlu B.. Ç..'a 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yargılama aşamasında zorunlu vekil atanmadığından, mağdurlara temyiz aşamasında atanması sağlanan zorunlu vekilin hükmü temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, adı geçen mağdurların yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve zorunlu vekillerinin hükmü temyiz etmesi suretiyle katılma iradesi ortaya konan mağdurlar A..K.., E.. K.. ve B.. Ç..'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede

1-Olay günü saat 13.00 sıralarında, meskûn mahal dışında iki yönlü, bölünmemiş 5.80 metre genişlikteki sert virajlı yolda, sanık idaresindeki Bursa İl Özel İdare Müdürlüğü'ne ait çekici ve arkasındaki bıçaklı dozer yüklü dorse ile önünde diğer sanık Ö.. Ç..'nın yönetimindeki eskortluk yapan araç ile birlikte Bursa'dan Orhaneli istikametine seyrederlerken, Büyükorhan ilçe merkezinde ekmek almak için duraklaması nedeniyle sanık Ö.. Ç..'nın kullandığı eskort aracın geri kaldığı, olay mahalli olan viraja gelmeden önce karşı yönden nizami olarak kendi şeridinde seyir halinde bulunan şikayetçi C.. Ç..'ın idaresindeki kamyonet ile olay mahalli olan virajda, çekicinin arkasındaki dozer yükü ve dorsenin genişliğinin 3 metre olması nedeniyle dorsenin sol arka kısmıyla çarpışması sonucunda, şikayetçi C... Ç..'ın nazal fraktür oluşacak şekilde yaralandığı ve aracında yolcu olarak bulunan oğlu M.. Ç..'ın öldüğü, diğer yolculardan E.. K..'in hayati tehlike geçirip damak kısmında parçalı kırık oluşacak, B.. Ç.., M.. Ç..ve A.. K..'nun da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde

yaralandıkları olayda; sanık Ö.. Ç..'nın klavuzluk görevini aksatmadan yerine getirip, bıçaklı dozer yükü bulunan çekici ve dorseye yol boyunca ara vermeden yol göstermesi ve önden giderek diğer araçları da uyarması gerekirken, bu hususlara riayet etmediğinden tali derecede kusurlu olan sanık Ö.. Ç.. hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, delilerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek beraat kararı verilmesi ve olayda asli derecede kusurlu olduğu tespit edilen sanık M.. Y.. hakkında, TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları ile açıklanan oluş şekli, bir kişinin ölümü yanında şikayetçi olan beş yaralıdan ikisinin nitelikli şekilde yaralanmış olmaları hususları birlikte değerlendirilip, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi ve "taksirle öldürme" olan suç adının "Taksirle Ölüme ve Yaralanmaya Neden Olma" olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4358, Karar No: 2013/7820, Tarih: 06.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4358 E.  ,  2013/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yüklenicinin inşaata devam ederken yapı denetim firmasının faaliyetlerinin durdurulduğunu ve davalı arsa sahiplerince bir adet dairenin satış yetkisinin verilmediğini ileri sürerek, davacının yaptığı masrafların ve kâr mahrumiyetinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, süresinde inşaatı bitirmediğini ve iskân raporu almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenicinin süresinde inşaatı bitirmediği, inşaatın, teslimi gereken süreden sonra mühürlendiği, iskân raporuna bağlanan son tapuyu vermemekte davalı arsa sahiplerinin haklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2)Davada, davacı yüklenici, taraflar arasındaki 06.10.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yaptığı masrafları ve uğradığı kâr kaybının tahsilini istemiş olup, bu istekler, sözleşmenin feshi ile bağlantılıdır. Nitekim arsa sahipleri tarafından yükleniciye gönderilen 14.11.2007 günlü ihtarda sözleşmenin feshedildiği bildirilmiş, yüklenici tarafından açılan eldeki davada ise fesih hususu benimsenerek anılan kalemler talep edilmiştir. Böylece, sözleşmenin feshedildiği hususunda taraf iradeleri birleştiği gibi, arsa sahiplerince bilahare 01.03.2008 tarihinde bir başka yüklenici ile sözleşme yapılarak, inşaatın ikmal ettirildiği, dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmıştır. Bu durumda, BK'nın 108. (TBK md.125) maddesi gereği, yüklenicinin, tarafların kusur durumlarıyla bağlı olmayan, yaptığı masrafları talep etmesi mümkündür.

Yukarıda saptanan hukuksal durum karşısında, mahkemece yapılması gereken iş, tarafların sözleşmeyi bozmalarının dönme mi, fesih mi olduğu üzerinde durularak, sonucuna göre masraflar konusunda bir hükme varılmasından ibarettir.

Açıklanan sebeplerle, tarafların kusur durumuyla bağlı olmadığı halde, yapılan masrafların tahsili talebinin de, davacının kusurlu olduğundan bahisle, reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda saptanan hukuksal durum karşısında, mahkemece yapılması gereken iş, tarafların sözleşmeyi bozmalarının dönme mi, fesih mi olduğu üzerinde durularak, sonucuna göre masraflar konusunda bir hükme varılmasından ibarettir.

Açıklanan sebeplerle, tarafların kusur durumuyla bağlı olmadığı halde, yapılan masrafların tahsili talebinin de, davacının kusurlu olduğundan bahisle, reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1653, Karar No: 2016/880, Tarih: 08.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1653 E.  ,  2016/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: Kullanım kadastrosu sırasında ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 1377 ada 47 parsel sayılı 6.267,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, ...'ın 20 yıldan bu yana bahçe olarak fiili kullanımında bulunduğu ve ....Orman İşletme Müdürlüğünün 25.05.2010 tarih ve 4800 sayılı yazılarına istinaden 1.374,94 metrekarelik bölümünün eylemli orman alanında kaldığı şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmaz üzerindeki eylemli orman şerhinin kaldırılması talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 1377 ada 47 nolu parselin beyanlar hanesinde yer alan ''... Orman İşletme Müdürlüğünün 25.05.2010 tarih ve 4800 sayılı yazılarına istinaden 1.374,94 metrekarelik bölümünün eylemli orman alanında kaldığı" yolundaki şerhin kaldırılmasına, diğer beyanların aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, keşif sırasında dava konusu taşınmaz üzerinde ağaç bulunmadığının beyan edildiği, taşınmazın eylemli orman olmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Uyuşmazlık, 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu sırasında taşınmazın bir bölümünün eylemli orman olduğu yolundaki şerhin kaldırılması isteminden kaynaklanmaktadır. Dava konusu taşınmazın tespiti 4.6.2010 tarihinde yapılmış, mahkeme tarafından ise taşınmaz üzerinde 2011 yılında keşif yapılmıştır. Keşifte dinlenen orman bilirkişisi raporunda eylemli orman olarak ayrılan kısım üzerinde keşif sırasında orman ağaç veya ağaççığına rastlanmadığını, 2007 yılına ait hava fotoğrafında ise çalı ve şüceyrat ile kaplı olduğunu söylemişse de taşınmazın tespit tarihi itibariyle orman vasfını taşıyıp taşımadığı konusunda görüş bildirmemiştir. Davayı çözümlemekten uzak ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmez. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için; dava konusu taşınmazın tespitinin yapıldığı 2010 yılına ait ortofoto ve uydu fotoğrafı getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra orman bilirkişisinden taşınmazın 2010 yılındaki uydu fotoğrafı ile ortofotosunu da uygulayarak tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliğiyle, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayısı, cinsi ve yaşı ile ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

D/G