muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7322, Karar No: 2013/15904, Tarih: 27.05.2013

Dava açmak için aranılan bir yıllık hak düşürücü sürenin davacı alacaklının itirazı öğrendiği tarih esas alınarak belirlenmesi gerekir. Kısaca itiraz dilekçesi tebliğ olunmadıkça hak düşürücü süre başlamayacağı gibi dosyanın icra müdürlüğünce işlemden kaldırılması da bu süreyi etkilemeyecektir. Mahkemece davanın bir yıllık hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı, başka bir anlatımla itirazın davacıya tebliğ edilip edilmediği, davacının itirazı öğrenip öğrenmediği, hak düşürücü sürenin başlayıp başlayamadığı, davanın süresinde açılıp açılmadığı belirlenmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

2. Diğer taraftan İcra İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta davacı taraf kısmi davada belirlenen bakiye süre ücretini icra takibine koymuştur. Ancak kısmi dava takip yapıldığında belirlenen alacak kesinleşmiş değildir. Kısmi dava ile belirlenen davacı alacağı kesinleşmediği için likit bir alacaktan söz edilemez. İcra inkar tazminatı isteminin kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9301, Karar No: 2012/17277, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9301 E.  ,  2012/17277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi (Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi)

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/425 E.

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/42 E.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/11/2010 tarih ve 2008/98-2010/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... vekili, müvekkilinin hissedarı olduğu davalı şirketin 23.11.2007 tarihli olağan genel kurulunda alınan sermaye artırımı kararı ile ana sözleşmenin 6. maddesinde yapılan değişikliklerin kanuna, hakka, adalete ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek alınan kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ..., davalı şirketteki payının yok edilmesine neden olan anılan genel kurul kararının usulüne uygun alınmadığını ileri sürerek alınan kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ..., 23.11.2007 günlü sermaye artışı kararı ile davalı şirketteki payının yok denecek hale getirildiğini, çağrı usulüne uyulmaması, gündemi gösteren davetiyenin tebliğ edilmemesi, toplantıya katılmak isteyen avukatının toplantıya alınmaması gibi nedenlerle kararın usule uygun olmadığını ileri sürerek 27.11.2007 tarihli genel kurul kararlarının tamamının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sermaye artışına davacı ...'ın itiraz etmediğini, iptali istenen genel kurul toplantısının usulüne uygun olarak ortaklara bildirildiğini, ilanların yapıldığını, davacılardan ... ve ... adına toplantıya katılmak isteyen avukatın sunduğu vekaletnamenin uygun şekilde düzenlenmemesi nedeni ile toplantıya alınmadığını, ancak toplantı sonrası toplantıya kabul edilmeyen avukata toplantı tutanağının bir suretinin imza karşılığında teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Davacı ... vekilince davanın takip edilmediği, davacılar ... ile ...'ın, genel kurul toplantısına 30.10.2007 tarihinde yapılan iadeli taahhütlü tebligatla usulüne uygun olarak çağrıldıkları ancak bizzat katılmadıkları, toplantıya katılması için gönderdikleri vekilin sunduğu vekaletnamenin usulüne uygun düzenlenmemiş oluşu nedeniyle de toplantıda vekille de temsil edilemedikleri, TTK'nın 381. maddesine göre, eldeki davayı, toplantıda hazır bulunup da karara muhalif kalarak durumu zapta geçirten veya oyunu kullanmasına haksız olarak izin verilmeyen pay sahiplerinin açabileceği, bu nedenlerle anılan davacıların dava haklarının bulunmadığı gerekçesiyle, davacı ...'ın açtığı davanın HUMK.nun 409. maddesi gereği açılmamış sayılmasına, davacılar ... ve ...'ın davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... ve ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8237, Karar No: 2019/21205, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8237 E.  ,  2019/21205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 14/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/436, Karar No: 2017/6765, Tarih: 26.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/436 E.  ,  2017/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2007 gün ve 2006/267 Esas, 2007/191 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezasının uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olması ve 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde değişiklik yapılıp bu kapsamda anılan suç yönünden koşulların oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" veya "davanın düşmesi" seçeneklerine de yer verilmesi karşısında, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak kanun değişikliği sonrası mahkemesince değerlendirme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonuca göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12811, Karar No: 2017/7133, Tarih: 06.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/12811 E.  ,  2017/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arası ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ... ... ’un paydaşı olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan evlerin ve dükkanların davalılar tarafından kullanıldığını, payına isabet eden bedelin ödenmediğini ileri sürerek 300TL ecrimisile karar verilmesini istemiş, 16.04.2014 tarihli beyan dilekçesinde talebinin taşınmazda bulunan A ile işaretli, 72 kapı nolu, 3 katlı binadaki 4 daire ve 3 dükkana ilişkin olduğunu ve 13.10.2014 tarihli beyan dilekçesinde ise ecrimisil talebinin 01.10.2008-01.10.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olduğunu belirtmiştir.

Davalılar, davalının dava tarihine kadar herhangi bir talepte bulunmadığını, taşınmazda davacının kullanabileceği alan olduğunu, davalılardan ... ... ... 'ın 2 yıldan fazla bir süredir dava konusu yerde oturmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 01.10.2008 ile dava tarihi olan 13.08.2013 tarihleri arasında hesabedilen 45.814,97TL haksız işgal tazminatının, 300,00 TL’lik bölümünden 100,00 TL’sinin davalı ..., 100,00TL’sinin davalı ... ve 100,00TL’sinin davalı ...’tan dava tarihi olan 13.08.2013 tarihinden, 45.514,97TL’lik bölümünden 15.171,65 TL’nin davalı ..., 15.171,65TL’nin ..., 15.171,65 TL’nin ...’tan ıslah tarihi olan 19.03.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu ... ada ... parsel sayılı 1023m2 miktarlı tarla nitelik taşınmazın 230/1023 payının mirasbırakan ... ... adına kayıtlı olduğu, mirasbırakanın 04.01.2004 tarihinde ölümü ile geriye eşi ..., kızı ..., oğulları ... ... ile dava dışı dört çocuğunun daha kaldığı, taşınmazda mirasbırakan dışında dava dışı kişilerin de pay sahibi olduğu, alınan 17.11.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda çekişme konusu taşınmaz üzerinde A,B,C ile işaretli üç adet bina, bir depo, beş adet dükkan bulunduğu kayden sabit olup, davacının talebini A ile işaretli 3 katlı binadaki 4 daire ve 3 dükkana ilişkin olduğunu beyan ettiği, mahkemece sadece bu bina yönünden inceleme yapıldığı, taşınmazın tamamı yönünden bir araştırma yapılmadığı açıktır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçeleri bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda ise; mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, özellikle; davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı yer bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, toplanacak olan delillerin toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8893, Karar No: 2021/9401, Tarih: 13.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8893 E.  ,  2021/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 2828 Sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24 üncü maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3 üncü maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 Sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 Esas, 2013/69 Karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 Sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 Sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 Sayılı Kanunun geçici 1/4 üncü maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı yer aldığından, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.13.12.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/13637, Karar No: 2012/5217, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13637 E.  ,  2012/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında mal alımından doğan borçların teminatı olarak müvekkilinin Akbank Güneşli Şubesi’ne ait 20.01.2010 düzenleme tarihli 100.000,00 TL bedelli teminat mektubunu verdiğini davalı tarafça teminat mektubunun 84.199.63 TL.'nin ödenmemesi halinde nakde çevrileceğinin ihtar edildiğini bunun üzerine Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/43 D.İş dosyası ile teminat mektubunun nakde çevrilmemesi amacıyla ihtiyati tedbir kararı alındığını, davalı ile davacının arasında gerçekleşen ticari ilişki neticesinde bir takım malların teslim alındığını ve kendisine teslim alınan mallarla ilgili ödemelerin yapıldığını, ancak davacıya teslim edilen malların bir çoğunun son kullanma tarihlerinin geçmiş ve bir kısmının da ezik ve bozuk olması sebebiyle iade olarak teslim alınması gerektiği halde davalının teslim almadığını ve bu mal bedellerini de davacıdan almaya çalıştığını belirterek müvekkilinin davalı şirkete 48.846,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ayıplı herhangi bir ürün satmadığını, davacının TTK'nun 25/3. maddesi kapsamında davalıya herhangi bir ayıp ihbarında bulunmadığını bildirerek davanın reddini ve %40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacı tarafından elinde ayıplı olarak bulunan emtialar için davalı tarafa TTK 25. maddesine uygun yapılmış bir ayıp ihbarının varlığının kanıtlanamadığı gibi satım sözleşmesine göre davalının son kullanma tarihi geçmiş malları iade alma yükümlülüğünün kararlaştırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince mahkemece dava tarihinden önce Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/43 D.İş sayılı kararı ile verilen ihtiyati tedbir kararının esas hakkında karar verilinceye kadar devamına karar verilmiştir. Davalı alacaklı 13/05/2010 tarihli cevap dilekçesinde %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece menfi tespit davasının reddine karar verilmiştir. Bu durumda davalının tazminat talebinin yerinde olup olmadığı konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.