muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6375, Karar No: 2019/9393, Tarih: 21.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/6375 E.  ,  2019/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık ...’a yükletilen özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve silahla tehdit ile sanık ... ’a yükletilen özel hayatın gizliliğini ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmemiş ise de, infaz evresinde resen ve doğru olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve .... ile müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7456, Karar No: 2019/8474, Tarih: 29.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7456 E.  ,  2019/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçunan kurulan hükümde TCK'nun 142/1-b, 143/1 ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün olması gerekirken 1 yıl 14 ay 20 gün olarak eksik tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında 5237 Sayılı TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı ve aynı Yasa'nın 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilamının da bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ile “TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca '’hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan ve suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar Ahmet Gezer, ... ve Doğan Özder hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan ve suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar Ahmet Gezer, ... ve Doğan Özder hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı BOZULMASINA, 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8669, Karar No: 2018/2179, Tarih: 26.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8669 E.  ,  2018/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in, yakınanın cep telefonu ve saati ile 25 TL parasını yağmaladıktan sonra kollukça yakalandığında soruşturma aşamasında söz konusu cep telefonu ve saati sakladığı yeri gösterip yakınana iadeyi sağladığı, 25 TL'nin ise kovuşturma aşamasında PTT havalesi ile gönderildiğinin anlaşılması karşısında; yakınana, soruşturma evresindeki kısmi iade nedeniyle sanık hakkında bu suçtan TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre; muvafakat etmesi halinde indirim oranının 1/3'ten fazla yapılması, etmemesi halinde ise 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir denetim süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 2 ay 20 gün ceza süresinden az olmamak üzere bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1318, Karar No: 2010/2688, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1318 E.  ,  2010/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 09/11/2009 gün ve 2009/886-2009/12531 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiştir. Davacının temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Davalı, kararının düzeltilmesini istemiştir.

Davacı idare, davalı şirkete ait araçların, taşıtlarının yük miktarlarını belirleyen sınırı (istiap haddini, azami ağırlığı) aşarak yük taşımak suretiyle karayoluna zarar verdiğini ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket ise, zarar gören yolun şehirlerarası bir yol olduğunu, yoldan sayısı ve cinsi belirsiz araçların geçtiğini, yolu kullanan araçların sadece kendi araçları olmadığını, araçların tonajlarının belirlenmediğini, yokluklarında yapılan tespiti kabul etmediğini, iddia edilen zarardan sorumlu tutulamayacağını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, olay yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapmış, hasarlı yolun tamamının onarıldığı gözlemlenmiş; davalıya ait araçların ağır yük taşıdığına ve araçların yük miktarlarını belirleyen sınırın aşıldığına ilişkin elektronik aletle yapılmış bir ölçüm bulunmadığı, fazla yük taşındığı olgusu gözle bakılarak anlaşılamayacağından tanık anlatımlarına değer verilmediği ve kesilen ceza alındı belgesinin (makbuzunun) zarara uğradığı belirtilen yol ile ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tanıkları, davalı şirkete ait araçların fazla yükleme yaptığını ve onları bu konuda uyardıklarını belirtmiş iseler de, fazla yükleme konusunda teknik bir aletle tartım yapılmaması, davalının resmi bir yazı ile uyarılmaması, tespit dosyasında sadece davalıya ait araçlarının plakalarını gösteren fotoğrafların çekildiği yerin tam olarak anlaşılamaması, tespit dosyasındaki belirlemenin sadece yoldaki hasara ilişkin olup davalı araçları ile zarar arasındaki nedensellik bağına ilişkin verilere yer vermemesi, davalı şirkete ait araçların yük miktarlarını belirleyen sınırı aştığına ilişkin ceza tutanağının ... İlçe merkezinde tutulup dava konusu yol ile ilgisinin bulunmaması, maden ocağından ... yönüne giden yolda hasar oluşmuş ise de davalı şirketin demiryolu ile taşımayı sağlamak amacıyla ... yönünde de yük taşımasına rağmen yolun bu kısmında hasar oluşmaması olguları hep birlikte değerlendirildiğinde dava konusu hasar ile davalı araçlarının taşıma eylemi arasında uygun nedensellik bağının varlığından söz edilemez.

Şu durumda, yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı dosya içeriğine uygun olup kararın onanması gerekirken bozulmuş olduğu anlaşıldığından davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenlerle onanmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09/12/2009 gün ve 2009/886-2009/12531 sayılı bozma kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve karar düzeltme talep eden davalı şirketten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5184, Karar No: 2012/11598, Tarih: 02.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5184 E.  ,  2012/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2010 tarih ve 2006/334-2010/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...ile ATV logolu televizyon kanalının yayıncısı Satel Sabah Televizyon A.Ş. arasında 12.08.1997 tarihli sözleşme imzalandığını ve bu sözleşme uyarınca müvekkilinin telif hakkı sahibi olduğu “Utanmaz Adam Şeref” isimli eserin isim hakkının televizyon oyunu halinde uyarlanarak televizyonda yayınlanmak üzere Satel A.Ş.'ne kiralandığını ancak sözleşme uyarınca tekrar edilen bölümler için de ücret belirlenmesine karşın söz konusu oyunun altı bölümünün sinema şeklinde ATV isimli televizyon kanalında yayınlandığını, bu suretle birinci bölümün ikinci kez, diğer bölümlerin ise birinci kez tekrar yayınlandığını ileri sürerek, 9.065 USD’nin en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin davaya konu olan “Utanmaz Adam Şeref” isimli romanının karikatür türünden resimler içerdiğinden karma nitelikli bir edebi eser olduğu, söz konusu eserin sinema filmi haline getirilerek sinema eserine dönüştürüldüğü, eser sahibi olan Oğuz Aral’ın sağlığında “Utanmaz Adam Şeref” isimli eserin işleme hakkını davalı ...Ş.’ne devrettiğinden bu sözleşme çerçevesinde belirlenen oranlarla ilgili davaya konu telif bedelinin davacılarca talep edilen miktara karşılık geldiği, Satel Sabah A.Ş.’ne TMSF tarafından el konulmuş olması ve her iki davalı tarafından imzalanan lisans devir sözleşmesinin ikmal edilerek incelemesi sonucunda, davanın davalı ... A.Ş.’ne karşı da yöneltilebileceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 9.065 USD’ne 21.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek USD cinsinden bir yıllık mevduata uygulanan faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 551,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2881, Karar No: 2013/7130, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2881 E.  ,  2013/7130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9434, Karar No: 2011/804, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9434 E.  ,  2011/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.02.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalılardan ... İnş. San. tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Özce ... geldiler. Diğer davalı ... İnş. A.Ş. adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 06.07.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının resmi evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşadığı eşinin bakiye maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının nikâhlı eş olmadığından maddi tazminat isteminde bulunamayacağı, kesinleşen davada da davacı yararına maddi tazminata karar verilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu ölen sigortalı ...’la resmi evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşadığı ve bu birliktelikten 5 çocuklarının dünyaya geldiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Esasen bu konuda bir uyuşmazlıkta söz konusu değildir. Uyuşmazlık resmi evlilik sözleşmesi olmaksızın birlikte yaşayan kadının diğer bir deyişle nikâhsız eşin, ölen sigortalının desteğinden yoksun kaldığı gerekçesiyle maddi tazminat isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten destek kavramı hukuki bir ilişkiyi değil fiili bir durumu ifade eder. Ne hısımlığa ve nede yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanmaz. Medeni Yasa uyarınca evlilik bağı kurulmasa bile karı-koca olarak bir araya gelerek bu amaç ve duygu ile yaşamın sürdürülmesi karşısında, kadınlar için fiilen ve düzenli olarak onun geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak biçimde yardım eden ve olayların normal akışına göre, eğer ölüm gerçekleşmeseydi gelecekte de bu yardımı sağlayacak bakım yükümlülüğünü yerine getiren erkeğin destek sayılması gerekir. Bu nedenle, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle nikâhsız eşin destekten yoksun kalmaya dayalı olarak maddi tazminat davası açma hakkı vardır.