muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7052, Karar No: 2010/15619, Tarih: 13.12.2010

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784

-4-

2010/7052 - 15619

numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı, yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu, bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi % 12'den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı, bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise, mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9391, Karar No: 2014/24717, Tarih: 09.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9391 E.  ,  2014/24717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/403682

MAHKEMESİ : İzmir 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/508 (E) ve 2012/415 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, 10.3.2011 günü saat 14.00 sıralarında kimliği belirlenemeyen bir şahsın, İzmir ili Konak ilçesinde bulunan E.. A.. isimli dershaneye girerek sınav odasındaki masa üzerinde bulunan ve içinde 25,00 TL para ile.... numaralı hattın takılı olduğu cep telefonu bulunan müştekiye ait kol çantasını çaldığı, temyiz incelemesine konu olan bu olayla ilgili tahkikat devam etmekteyken, 12.3.2011 günü yine Konak ilçesinde bulunan başka bir işyerinde hırsızlık olayı meydana geldiği, o dosyanın müştekisi olan Y.. D..'in “olay günü genç bir erkek şahsın işyerine gelerek iş başvurusunda bulunduğu, kendisinin şahsa doldurması için başvuru formu verdiği, aynı gün ilerleyen saatlerde yönetici odasına girdiğinde kendisine ve şirkete ait paraların çalındığını anladığı, hırsızlık olayının meydana geldiği odanın zemininde yırtılmış kağıt parçaları bulunduğunu, bu kağıt parçlarının, aynı gün iş başvurusunda bulunan erkek şahsa doldurması için kendisinin verdiği başvuru formu olduğunu, şahsın sonradan işyerine gelerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği, formu da yırtarak odaya attığı” yolunda beyanda bulunduğu, 12.3.2011 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle suç mahallinde bulunan kağıt parçaları üzerinde elde edilen parmak izinin, suça sürüklenen çocuk A.. S..'ya ait olduğunun tespit edildiği, her iki hırsızlık eyleminin Konak ilçesinde meydana gelmesi nedeniyle bilgi amaçlı olmak üzere, temyiz incelemesine konu olan hırsızlık eyleminin gerçekleştiği dershane içini gösterir kamera görüntülerinden elde edilen fotoğrafın, o dosyanın müştekisi olan Y.. D..'e gösterildiği, Y.. D..'in, fotoğraftaki kişiyi teşhis ederek, bu kişinin olay günü kendi işyerine gelen şahıs olduğunu beyan ettiği, müşteki M.. B..'e yönelik eylem bakımından suça sürüklenen çocuk A.. S..'ya bu yolla ulaşılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davası ikame edildiği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu kabulenmediği, en son 2009 yılında İzmir'e gittiği yolunda savunmada bulunduğu, her ne kadar mahkemece gerekçeli kararın 6. paragrafında “olay yerinden elde edilen kağıt parçası üzerindeki parmak izinden suça sürüklenen çocuğa ulaşıldığı” yolunda kabul kurulmuş ise de, söz konusu parmak izinin müştekisi Y.. D..'e ait olan ve başka bir soruşturma kapsamında elde edilen parmak izi olduğunun 17.3.2011 tarihli Ekspertiz Raporu ile anlaşıldığı, dosya muhteviyatı itibariyle başka suçun müştekisinin fotoğraf üzerinden teşhisi dışında başkaca delil elde edilmeden suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, dosya içinde mevcut dershane içini gösterir kamera görüntüleri üzerinde teknik inceleme yaptırılarak görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi ile Y.. D.

.. D..'in müştekisi olduğu dava dosyasının getirtilerek dosyaya yansıyan delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Bu dava sebebiyle yapılan ve suça sürüklenen çocuğun sarfına neden olduğu 15,35 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk A.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18123, Karar No: 2024/5112, Tarih: 25.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/18123 E.  ,  2024/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/444 E., 2016/66 K.

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I.Suçtan Zarar Gören Vekilinin Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Sanıklara yüklenen tehdit ve kasten yaralama suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi ...'nın kamu davasına katılma ... bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükümleri temyiz etme yetkisi vermeyeceği, ayrıca katılan kurum vekili ile şikâyetçi ve mağdur arasında bir vekâlet ilişkisi bulunmadığı gibi, katılma talebinin de söz konusu olmadığı anlaşılmakla; mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanıkların Temyiz İstemi ile Suçtan Zarar Gören Vekilinin Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Yüklenen kamu malına zarar verme suçundan doğrudan zarar gören ve davaya katılan ... bulunan ... davadan haberdar edilmeyip 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 233. maddesine aykırı şekilde yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de, kurum adına vekilince hükmün temyiz edilmesi suretiyle davaya katılma iradesinin açıkça ortaya konulduğu anlaşılmakla, katılma talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2,86/3-c; 106/2-c; 152/1. maddelerine uyan kasten yaralama, tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 23.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemi ile suçtan zarar gören vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10476, Karar No: 2014/18249, Tarih: 24.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10476 E.  ,  2014/18249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2012/14-2014/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya Türkiye-Gana arasında taşıma hizmeti verdiğini, ancak 4.575,34 TL tutarındaki hizmet bedelinin davalı yanca ödenmeyince takip başlatıldığını, davalının haksız itirazı üzerine açılan itirazın iptali davasının açılmamış sayılmasına karar verildiğini ileri sürerek davalının itirazının iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, havayolu taşıma senedi/konişmentoda kargo ücretinin alıcı tarafından ödeneceğinin belirtildiğini, davacının ücreti tahsil ettikten sonra emtiayı alıcısına teslim etmesi gerektiğini, alıcının gönderi bedelini ödemeyi kabul edip etmediğine ilişkin bir belgenin ve gönderinin alıcıya teslimine dair alıcı imzalı evrakın sunulmadığını, davacının gönderici ücretini alıcıdan tahsil ettiğinin ihtimal dahilinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dosyaya sunulan konşimento belgesine göre davalıya ait bir adet emtianın Gana'daki 3. şahsa gönderildiği, taşıma ücretlerinin alıcıya faturalanacağının gönderi evrakına işaretlendiği, gönderi taahhütnamesinde; "alıcı ödemeli olarak gönderilmesi halinde alıcının gönderiyi kabul etmesi, buna mukabil freight collect gönderi bedellerini ve diğer masrafları kabul etmemesi halinde malın alıcıya teslim edilmesini, alıcının ödemediği freight collect gönderi bedellerini ve diğer masrafları gönderici olarak kayıtsız şartsız nakden ve defaten ödemeyi kabul ve taahhüt ediyoruz" hükmünün bulunması karşısında davacının davalıdan gönderi bedelini almaya müstahak bulunduğu, gerek icra takibinde gerekse ilk cevap dilekçesinde emtianın Gana'da alıcıya teslim edilmediğine ilişkin herhangi bir itirazın ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının vaki itirazının iptaline ve icra takibinin takip talebinde olduğu surette aynen devamına, asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, 6352 sayılı Kanun'un 11'inci maddesi ile İİK'nın 67'nci maddesine eklenen son fıkra uyarınca icra inkar tazminatının tespitinde takip tarihinin esas alınması gerekmektedir. Davaya konu takip 18.08.2011 tarihli olup, takip tarihi itibariyle icra inkar tazminatı oranı %40'dır. Ancak, davacı vekili 15.10.2012 havale tarihli cevaba cevap dilekçesinde davalının icra inkar tazminatının %20'ye düşürüldüğü yönündeki beyanının haklı ve hukuki olduğunu belirterek davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ettiği halde, bu hususun gözden kaçırılmasıyla asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değilse de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 2 nolu bendinde yer alan "takip tarihi de gözönünde bulundurularak takdiren %40” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine %20'si" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20595, Karar No: 2023/725, Tarih: 15.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20595 E.  ,  2023/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/147 E., 2015/36 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sistemi engelleme bozma, verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/147 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına;

b.Sistemi engelleme, bozma verileri yok etme veya giderme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına;

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz etmiş; gerekçeli karar 06.04.2015 tarihinde cezaevi kanalı ile usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay tarihinde mağdur ...'in Facebook hesabının şifresini kırıp ele geçirdiği, ardından da bu hesapta arkadaş listesinde kayıtlı bulunan mağdur ... ile mesajlaşarak para istediği, mağdur ...'in de 200,00 TL yi cebe havale yöntemi ile sanığın beyan ettiği cep telefonu hattına gönderdiği anlaşılmaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay tarihinde mağdur ...'in Facebook hesabının şifresini kırıp ele geçirdiği, ardından da bu hesapta arkadaş listesinde kayıtlı bulunan mağdur ... ile mesajlaşarak para istediği, mağdur ...'in de 200,00 TL yi cebe havale yöntemi ile sanığın beyan ettiği cep telefonu hattına gönderdiği anlaşılmaktadır.

2. Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında özetle, suçlamaları tevil yollu ikrar ederek, suç tarihinde internet üzerinden organik bal, pekmez ve poker oyununa ilişkin çiplerin satışını yaptığını, bunları alan şahısların şikayetçi konumunda olan kişileri dolandırarak, kendisine gönderilmesi gereken parayı bu kişilere gönderttiklerini, mağdurun cebe havale yolu ile para gönderdiği 0 543 (...) (..) 97 numaralı telefon hattının kendisine ait olduğunu, paranın da kendisine gönderildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Mağdur ... aşamalarda alınan beyanında özetle, suç tarihinde Facebook hesabına ait şifrenin kırılarak hesabının ele geçirildiği, adının kullanılarak iş arkadaşı mağdur ...'dan hastanede olduğundan bahisle para istendiği, arkadaşının da istenilen parayı Akbank Şubesine gönderdiğini öğrendiği şeklinde anlatımda bulunmuştur.

4. Mağdur ... aşamalarda alınan beyanlarında özetle, olay tarihinde açık olan facebook hesabında arkadaşı olarak ekli olan ...'in acil olarak kendisine 200.00 TL göndermesini istemesi nedeniyle bildirdiği 0543 (...) (..) 97 numaralı telefona istenilen tutarı gönderdiği şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Sanığın savunması doğrultusunda Kumluca ilçesinde faaliyet gösteren bütün kargo şirketlerine müzekkere yazıldığı, ancak sanığın PTT, MNG ve UPS kargoda herhangi bir gönderisinin bulunmadığı, Yurtiçi Kargo'da salt bir gönderisinin bulunduğu, Sürat Kargo şirketinde ise Kumluca ilçesinden herhangi bir gönderisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

6. Mahkemece, mağdur beyanları, sanık ...'ın tevil yollu ikrar içerir savunmaları, kargo şirketi kayıtları ve tüm dosya kapsamı ile sabit görülen nitelikli dolandırıcılık ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "2012" şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, "08.12.2012" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanığın adli sicil kaydından 04.12.2012 tarihinde kesinleşen İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/226 Esas ve 2012/73 Karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin ilam nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrir olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı ilamı adli sicil kaydında 28.06.2012 tarihinde kesinleşmiş görünüyor ise de, yapılan UYAP sorgulamasında söz konusu hükmün incelemeye konu suç tarihinden sonra 18.02.2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında hatalı olarak tekerrüre esas alınması dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) nolu bendinde açıklanan nedenlerle, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/147 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bentten ilgili kısmın çıkartılarak yerine ''İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/226 Esas ve 2012/73 Karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün 04.12.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla" ibaresinin eklenmesi, suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.