muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11912, Karar No: 2012/8157, Tarih: 12.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/11912 E.  ,  2012/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Evrakta sahtecilik suçundan beraatlerine, kaçakçılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında açılan kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2, maddeleri gereğince düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarındaki kaçakçılık ve resmi evrakta sahtecilik suçundan verilen hükümlerin katılan vekili tarafından temyizinin incelenmesinde;

Yasal süresi içinde verilen 12.02.2010 tarihli süre tutum dilekçesinde sanıklar ... ve ...'a yönelik temyiz isteğinde bulunulduğu halde, sonradan verilen 03.03.2010 tarihli dilekçede diğer sanıklar içinde temyiz talebi olduğundan süreden sonra yapılan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8. Maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. Maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan gümrük idaresi vekilinin sanıklar ... ve ...'ın resmi evrakta sahtecilik suçundan beraatlerine dair hükmü temyizinin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük müsteşarlığının müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8. Maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 317. Maddesi gereğince REDDİNE, 12.04.2012 tarihinde süreden sonra temyizin reddi kararı için oybirliği ile, iki numaralı red kararı için oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde yürürlükte olan 1918 sayılı yasanın 36, 57 ve daha sonra 19.07.2003 günü yürürlüğe giren 4926 sayılı yasanın 12, 29. Maddelerine göre gümrük idaresinin müdahale hakkı ve temyize yetkisi bulunduğundan çoğunluğun 2 nolu temyizin reddi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/4025, Karar No: 2012/6542, Tarih: 27.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4025 E.  ,  2012/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in soruşturma ve kovuşturma sırasında adresini "... mahallesi .../Van" ve 27/10/2005 tarihli hükmü temyiz ederken dilekçesinde adresini "... Mahallesi ... Sokak No: ... Daire: ... .../İstanbul" olarak bildirdiği halde adı geçen sanığın daha önce tebligat yapılmayan adresine Tebligat Kanunun 35.maddesine göre kararın tebliği usulüne uygun olmadığından, yoklukta verilen kararın 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasadaki değişiklikte nazara alınarak usulüne uygun olarak anılan sanığa tebliğinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ne TEVDİİNE, 27/03/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7966, Karar No: 2018/2825, Tarih: 21.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7966 E.  ,  2018/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 30/08/2006 günü müvekkilinin yaya olarak karşıdan karşıya geçmekte iken karşı yönden gelen davalının yönetimindeki aracı ile müvekkiline çarpması nedeniyle müvekkilinin ağır derecede yaralandığını, vücudunda kemik kırığı, beyninde ise ödem oluştuğunu, Devlet Hastanesi'nce düzenlenen raporda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, beyin cerrahisi yönünden hayati tehlike geçirdiği, ortopedi yönünden ise kemik kırığına maruz kaldığının belirlendiğini, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL yaralanması nedeniyle maddi tazminat ile 926,83 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 1.926,83 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 30/08/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini vekaleten talep etmiştir.Davalı vekili; ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda davacının asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu raporlar doğrultusunda davacı kazanın oluşmasına sebebiyet verdiğinden tazminat isteme hakkının bulunmadığını, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 8.816,77 TL geçici işgöremezlik ve maluliyet zararının olay tarihi olan 30/08/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tedavi giderine ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 30/08/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 554,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/19, Karar No: 2021/4662, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/19 E.  ,  2021/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9115, Karar No: 2015/9226, Tarih: 22.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9115 E.  ,  2015/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GERZE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/164-2014/257

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası Faik paydaşı olduğu 694 parsel sayılı taşınmaz ile mirasbırakanın maliki olduğu 923 parsel sayılı taşınmazda babasından intikal eden kısımların davalı tarafından ekilmek suretiyle haksız olarak işgal edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuş, yargılama sırasında dava ettiği kısımların 694 parsel sayılı taşınmazda kaldığını bildirmiştir.

Davalı, çekişme konusu 694 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğunu, ayrıca davacının kardeşi olan Cevdet da payını kullanmak üzere yetki aldığını, öte yandan 923 parsel sayılı taşınmazda müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının payına düşen kısımdan daha az yer kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 694 parsel sayılı taşınmazda davacının mirasbırakanı Faik 3/18 oranında, davalının ise 5/18 oranında paylı mülkiyet üzere paydaş oldukları, davacının mirasbırakanın 30.01.1994 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı ile dava dışı Asiye ve Cemal bıraktığı, Cemal'in 13.03.2003 tarihli vekaletname ile davalıya 694 parsel sayılı taşınmazdaki payına ilişkin tasarruf yetkisi verdiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

./..

./..

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

Bilindiği üzere 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 237, Tapu Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Diğer taraftan; kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

../...

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

../...

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda tüm paydaşları kapsar biçimde fiili kullanma biçimi veya harici taksim olgusu bulunup bulunmadığının belirlenmesi, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmuş ise kime nerenin kullanımının bırakıldığının açıklığa kavuşturulması, fiili kullanma biçimi veya harici taksim oluşmadı ise davacının taşınmazda kullandığı bir yer olup olmadığının saptanması, uyuşmazlığın paylı mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmesi, başka bir ifadeyle davacı bakımından intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23597, Karar No: 2011/37097, Tarih: 20.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/23597 E.  ,  2011/37097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/273064

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2008

NUMARASI : 2008/298

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-12/07/2004 günlü sayaçsız kaçak elektrik kullanıldığını belirten kaçak tespit tutanağı kapsamı ve sanığın dijital sayaç olduğunu savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, mahallinde yapılacak keşifte bilirkişi marifetiyle kurulu güç belirlenip, tüketim föyleri incelendikten ve tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Dosyanın karara çıkarıldığı 21.03.2008 tarihli celsede oturuma katılan ve karar için mütalaası alınan Cumhuriyet Savcısının, 5271 sayılı CMK.nun 188/1. maddesine aykırı olarak adının ve sicilinin tutanağa yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17784, Karar No: 2014/5792, Tarih: 04.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17784 E.  ,  2014/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/145816

MAHKEMESİ : Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2012/16 (E) ve 2012/66 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki Mustafa'nın beyanına göre, kendisine yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin 27.06.2010 günü saat:19.30 – 20.30 arasında kesin olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde işlendiği, olay günü Eleşkirt İlçesinde güneşin saat:19.45’de battığı anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 6/1-e.maddesi uyarınca gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresinin anlaşılması gerektiği de gözetilerek, suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilmeden, ayrıca suçların 20.30 da işlendiği kabul edilmesine karşın, güneş batış saatinin suç tarihine göre hatalı hesaplanarak, sanık hakkında; hırsızlık suçundan TCK.nın 143.maddesinin, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK.nın 116/4 maddesinin uygulanması,

2-Kabule göre de;

Hırsızlık suçundan dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

3-TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, sanığın yakınanın evine girerek üstünde taşıyabileceği uydu alıcısını çaldığı ve yakınanın beyanında evinde uydu alıcısı ile birlikte altın küpe ve yüzükte çalındığı, kolluk tutanağına göre de; evin karıştırılmış olduğu ve dosya kapsamına göre sanığın suç tarihi ve saatinde yargılaması ayrı yürütülen iki farklı eve daha girerek hırsızlık eylemleri gerçekleştirdiği somut olayda, TCK 145.maddesinin koşullarının nasıl oluştuğu yeterince açıklanmadan cezadan indirim yapılması,

4-5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.