muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8391, Karar No: 2014/270, Tarih: 14.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/8391 E.  ,  2014/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin 1 yıl 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içeriğine, yakınanların anlatımına ve oluşa göre; olay tarihinde sanığın bina ve eklentisi niteliği bulunmayan açık pazar yerindeki yakınan ...'a ait sebze-meyve tezgahından 4 paket erik aldığı, karşılığında 200.00 TL'yi yakınana verdiği, yakınanın yanında bulunan ...'ın para

üstü olarak 194.00 TL'yi sanığa uzattığı, sanığın paketini 1.00 TL'den verirsen alırım diyerek alışverişten vazgeçtiğini ifade ederek yakınandan verdiği 200.00 TL'yi geri alıp 194.00 TL para iadesi yaptığı sırada el çabukluğu ile 70.00 TL'yi iade edeceği paranın içerisinden alarak geri kalan 124.00 TL'yi yakınana iade iade etmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 141/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden ancak elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile alınması durumunda uygulama olanağı bulunan aynı yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak sanığa fazla ceza verilmesi,

2- TCK.nun 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

2- TCK.nun 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1180, Karar No: 2021/10501, Tarih: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1180 E.  ,  2021/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

A-Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği,

B-Sanıklar ..., ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin de, usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamındaki silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile aynı Yasanın 106/1-1 cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanığın polis merkezine getirildikten sonra yüksek sesle 'bir canavar yarattınız, kafa göz patlatmak kolay mı bu memlekette, yarın göreceksiniz hepsini vuracağım, ben cezaevine de girsem o internet kafeyi her gün tarattıracağım' şeklinde müştekilere yönelik söylediği tehdit sözlerinin resmi mercilerce tutanağa bağlanması ve belirtilen sözlerin TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında objektif olarak korkutucu nitelikte bulunması, öfkenin suç kastını ortadan kaldırmayacağı ve söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle suçun oluşacağı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

B-(A) numaralı bozmaya uyulması halinde, tehdit ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a-Sanığın, elinde tabanca ile müşteki ...'nın işlettiği internet kafeye girdiği, müşteki ...'ın yanına oturarak "beni tanımadın, bana yanlış yaptın" şeklinde konuşmalar yaptığı, sanığın alkollü olması nedeniyle farklı bir davranış içerisine gireceğini düşünen müşteki ...'ın diğer müşteki ...'i kastederek "burada polis var" demesi üzerine sanığın bu sefer müşteki ...'ın üzerine doğru yürüdüğü, silahı müşteki ...'a doğrulttuğu ve "polis ise ne olacak elimdeki silahı mı alacak" şeklinde söz söylediği ve polis merkezine getirildikten sonra müştekiler ...,ve ...'e yönelik ''bir canavar yarattınız, kafa göz patlatmak kolay mı bu memlekette, yarın göreceksiniz hepsini vuracağım, ben cezaevine de girsem o internet kafeyi her gün tarattıracağım' şeklinde tehdit sözleri söylediği olayda, sanığın eylemlerini aynı olay bütünlüğü ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirdiği nazara alındığında, eylemlerinin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek tek hüküm kurulması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, aynı eylem nedeniyle mahkumiyet ve beraat kararı verilmesi

suretiyle iki ayrı hüküm kurulması ve sanığın müşteki ...'e yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit eyleminin 7188 sayılı kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine aynı mağdura karşı ibaresinin eklenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında kaldığından uzlaştırma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre uzlaşmanın gerçekleşmemesi durumunda, TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca hükmedilen ceza üzerinden olay bütünlüğü ve müşteki sayısı da göz önünde bulundurularak aynı Yasanın 43/2. ve 43/1. maddeleri uyarınca artırım yapılarak sonuç cezanın saptanması gerektiğinde zorunluluk bulunması,

b-Tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3986, Karar No: 2019/4801, Tarih: 13.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3986 E.  ,  2019/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii sıfatıyla Av. ... tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı yargılama sırasında 17/04/2015 tarihinde alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii talep etmediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği gözetildiğinde; yokluğunda verilen 24/04/2015 tarihli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6275, Karar No: 2008/8342, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6275 E.  ,  2008/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... ve ... Hastalıkları Hastanesince vasi tayini için ihbarda bulunulan kısıtlı adayı ...’nun yapılan araştırmalarda toplum için tehlike oluşturduğu gerekçesiyle hastaneye yatırılarak tedavi gördüğü, hastane raporunda ...’de ikamet ettiğinin belirtildiği ve ... nüfusuna kayıtlı olduğuna ilişkin dosyada herhangi bir belge bulunmadığı anlaşıldığından M.K. 411. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11327, Karar No: 2017/6154, Tarih: 10.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11327 E.  ,  2017/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bununla uyumlu adli rapor içeriği, katılanın yaralanmasının niteliği, tanık ...'in yeminli anlatımları dikkate alındığında, suça sürüklenen çocukların, katılana yönelik eylemlerini silahtan sayılan sopa ve tüplerle gerçekleştirdikleri ve mahkemenin kabulü de bu yönde olduğu halde, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmesi suretiyle, suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Katılanın yaralanmasına ilişkin, ...Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.02.2012 tarihli raporda, sağ el 5. parmak distal falanks orta seviyeden ampüte olduğu belirtilmekle, katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı ve yine katılanın olay nedeniyle kafasına 45 dikiş atıldığını ve beyin kanaması şüphesi ile müşahade altında tutulduğunu iddia etmesi karşısında, bu durumun geçerliliği ve neticeleri yönünden, katılanın geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, suça sürüklenen çocukların ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 10.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13071, Karar No: 2021/9681, Tarih: 13.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13071 E.  ,  2021/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : CMK'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birlikleri ... ve ... ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını adı geçen yabancı birliklere devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3999, Karar No: 2012/15105, Tarih: 17.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3999 E.  ,  2012/15105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :133-766

Davacı, ilk prim tevkifatını takip eden aybaşından, tevkifat yapılan, ürün satışının bulunduğu ve çiftçilik yaptığı yıllara göre 01.05.2005 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının 01.07.2000-31.12.2000 ve 20.05.2003-01.05.2005 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacının, ürün satışından 20.05.2003 tarihinde yapılan tevkifatı takip eden aybaşı olan 01.06.2003 tarihinden itibaren sigortalılığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “20.05.2003” rakamlarının silinerek, yerine, “01.06.2003” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4027, Karar No: 2022/11362, Tarih: 01.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4027 E.  ,  2022/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda takip konusu borcun döviz kredisinden kaynaklandığını, Türk Lirası cinsi üzerinden tesis edilen taşınmaz rehninin yabancı para borcunun teminatı olamayacağını iddia ederek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne ve takibin iptaline karar verildiği, karara karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İcra mahkemesi kararları, kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmemekle birlikte, aynı takip dosyası nedeniyle, aynı taraflar arasında ve aynı konuda daha önce verilen icra mahkemesi kararları, kesinleşmek koşuluyla sonraki şikayet yönünden birbirlerine karşı kesin hüküm teşkil ederler.

HMK'nun 303/1 maddesi; “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir” hükmünü içermektedir.

HMK'nun 114/1-i maddesi uyarınca kesin hüküm dava şartı olup, HMK'nun 115/2. maddesi, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddedilmesini zorunlu kılmıştır.

Somut olayda, borçlunun, 28/07/2020 tarihinde, aynı takip dosyasının iptali için icra mahkemesine başvurduğu, Gaziantep 3.İcra Hukuk Mahkemesinin 04/09/2020 tarih ve 2020/273 E.-304 K. sayılı kararı ile şikayetin kabulüne ve takibin iptaline karar verildiği, kararın 03/08/2021 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

O halde; şikayete konu icra takibinin iptal edildiği anlaşılmakla Mahkemece konusuz kalan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın kabulüyle takibin iptaline hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde; şikayete konu icra takibinin iptal edildiği anlaşılmakla Mahkemece konusuz kalan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın kabulüyle takibin iptaline hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 17/02/2022 tarih ve 2021/1610 E. - 2022/303 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13/07/2021 tarih, 2020/289 E. 2021/476K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 01/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.