muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/535, Karar No: 2018/8321, Tarih: 21.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/535 E.  ,  2018/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/1, 62, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü katılan ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 29.05.2017 günlü ilamıyla, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaşmanın gerçekleşemediği anlaşılarak yapılan incelemede,

Katılan ...’e ait suça konu aracın katılanın babası ...’in kullandığı, suç tarihinde sanık ...'in; arkadaşı olan ...'ten bahsi geçen aracı emanet olarak almasına rağmen iade etmediği, katılanların telefon ile aramasına rağmen ulaşamadıkları sanığın kendisine geçici bir süre için zilyetliğine bırakılan aracı başka bir araçla takas etmek suretiyle başkasına verdiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın ve sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10582, Karar No: 2024/4552, Tarih: 13.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/10582 E.  ,  2024/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3064 E., 2023/1021 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/481 E., 2022/289 K.

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle tapu iptali tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'nın harici sözleşme ile sattığı taşınmazın devrini davacıya vermediği ve mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak diğer davalı akrabası ...'ya devrettiğini, tapunun intikali ve resmi devir işlemi gerçekleşmediğinden davalı borçluya satış bedeli olarak ödenen paranın icra yoluyla tahsili için takip başlatıldığını, muvazaalı tasarrufun TBK'nın 19 uncu maddesi uyarınca iptali ile cebri satış yetkisi verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında taşınmazın dördüncü kişiye devredilmesi nedeniyle ...'da davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçeleriyle; iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayılı yukarıda yazılı kararıyla; "... Mahkememizce, dava konusu taşınmaza ilişkin değer tespiti yapılmış, yapılan değer üzerinden tamamlama harcını ikmal etmek üzere davacı tarafa 2 hafta kesin süre verilmiş, verilen kesin sürede harç ikmalinin yapılmaması halinde dosyanın işlemden kaldırılacağı davacı tarafa ihtar edilmiş ancak harç yatırılmadığı gibi 10.03.2022 tarihli duruşmaya davacı taraf katılım da sağlamamış, her iki durumda da dosyanın işlemden kalkması için yasal koşullar oluşmuş olup, anılan sebeple 10.03.2022 tarihinde dosya müracaata bırakılmış olup, 3 aylık yasal sürede yenilenmemiştir.... " gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Gerekçesi

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; takip çıkış miktarı olan 600.000,00 TL üzerinden harcın tamamlanması için süre verilmesi gerekirken sözleşme bedeli olan 800.000,00 TL üzerinden harç ikmali için süre verilmesini hatalı olduğundan bahisle kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Gerekçesi

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; takip çıkış miktarı olan 600.000,00 TL üzerinden harcın tamamlanması için süre verilmesi gerekirken sözleşme bedeli olan 800.000,00 TL üzerinden harç ikmali için süre verilmesini hatalı olduğundan bahisle kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; "... mahkemece 10/02/2022 tarihli celsede 800.000 TL üzerinden eksik kalan harcın tamamlanması için davacı tarafa süre verilmiş ise de, sonraki celse olan 10/03/2022 tarihli celseye davacı asil ve davacı vekilinin mazeretsiz olarak katılmadığı, hazır bulunan davalı ... vekilinin ise dosyanın işlemden kaldırıllmasını talep ettiği ve ara karar ile taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK 150/1 maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı, yerel mahkemece dosyanın müracaata bırakılmasından itibaren 3 aylık süre içerisinde yenilenmediği nazara alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, HMK'nun 150/5 maddesi uyarınca ''işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde yenilenmeyen davalar sürenin dolduğu gün itibariyle açılmamış sayılır. Ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.'' hükmü uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddi gerekir. ... " gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme tarafından harç ikmalinin yanlış hesaplandığını, kararın bozularak takip çıkışı miktar olan 600.000,00 TL üzerinden davacı tarafa harcı tamamlattırılmak üzere kesin süre verilerek, geçerli ihtarat yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilecekken bu hususta yanılgıya düşülerek yüksek miktardan harç ikmali sonucu davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, TBK'nın 19 uncu maddesinde tanımını bulan muvazaa hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, TBK'nın 19 uncu maddesinde tanımını bulan muvazaa hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle dosyanın HMK'nın 150/1 inci maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasından itibaren 3 aylık süre içerisinde yenilenmemiş olması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasına göre temyiz edilen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11167, Karar No: 2013/451, Tarih: 11.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11167 E.  ,  2013/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 07/06/2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4655, Karar No: 2011/15254, Tarih: 16.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4655 E.  ,  2011/15254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2008/364-2009/512 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı S.Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Müvekkili tarafından Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigorta edilen Zet Yapı Ürünleri İnş. ve Tic. AŞ tarafından Almanya'dan ithal edilen duman tahliye kapaklarının davalıların sorumluluğundaki TIR ile Almanya’dan Türkiye’ye sevk edildiğini, 07.03.2008 tarihinde söz konusu TIR’ın Erenköy Gümrüğüne bağlı Çelikay Antrepoya sevk edildiğini, buradaki tahliye esnasında 4 adet emtiada ezik-çizik şeklinde hasar olduğunun görüldüğünü, mevcut hasarın meydana gelmesinde ve sigortalı emtianın hasarlanmasında taşımayı üstlenen davalıların sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, söz konusu olay nedeniyle sigortalı araçta davacı şirket tarafından yapılan ekspertiz sonucu 8.897,17 TL hasar tespit edilerek bu meblağın 18.04.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini, hasar tazminatının tahsili için Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğünün 2008/3697 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibe haksız itiraz edilmesi ile takibin durmasına sebebiyet verdiğini belirtilerek itirazın iptaline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; taşıma işleminin yapıldığı tarih olan 07.03.2007 ile dava tarihi 14.08.2008 tarihleri arasında zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının bu davayı açmakta aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davacının zarar gören malların sigortalısına ait olduğunu ispat etmesi gerektiğini, davalılardan S. Sistem Loj. Hiz. A.Ş.'nin yurt dışından eşya nakliyesi işi yapmadığı gibi Zet Yapı Ürünleri İnş. ve Tic. AŞ ile arasında yapılmış bulunan taşıma anlaşmasının bulunmadığını, bu sebeple davalı Sistem Lojistik açısından davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının talep ettiği tazminat bedelinin fahiş ve gerçek dışı olduğunu ve CMR hükümlerinin de uygulanması gerektiğinden bahisle davanın reddi ile %40 tan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ... Ticaret AŞ hakkındaki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, davalı S.Sistem Lojistik Hizmetleri AŞ hakkındaki davanın kısmen kabulüne, Beyoğlu 1.İcra Müdürlüğünün 2008/3697 esas sayılı dosyasında yapılan takibe itirazın kısmen iptali ile takibin 8.124,62 TL asıl alacak ve 2009,26 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 10.133,88 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa değişen oranda avans faizi yürütülmesine, ziyade talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı Sistem Lojistik AŞ vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece hükmedilen meblağın CMR'nin 23. maddesinde gösterilen taşıyıcının azami sorumluluk miktarını aşmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 451,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2494, Karar No: 2013/6580, Tarih: 02.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2494 E.  ,  2013/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan ... Sandalye Mob. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek ve 506 sayılı Yasanın 10. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği kabul edilerek, yargılama yapılıp hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi hükmü gereğince davalı işverenin rücu alacağından sorumluluğu ancak maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Somut olayda, davalı şirket sigortalısı olan kazalının, davalı ... idaresindeki “traktör kepçe” ile fırınlanacak kalasların istifi yapılırken, 3 metre yükseklikteki istif içindeki kalaslardan birinin kayması ve sigortalının da eliyle düzeltmeye çalışması sırasında, devrilen istif altında kalıp 19.12.2006 tarihinde ölmesi biçiminde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Ceza davası şirket ortağı ... ile davalı ... aleyhine açılmış, hükme dayanak kılınan 10.05.2008 tarihli kusur raporunda oran belirtilmeksizin... asli, davalı ... ile ölen sigortalının tali kusurlu olduğu belirtilmiş, ...ve ...’in mahkumiyetine dair karar onanarak kesinleşmiştir. Eldeki davada, mahkemece, kusur raporu alınmamış, onanarak kesinleşen hak sahipliği dosyasına dayanılmıştır

.12.2006 tarihinde ölmesi biçiminde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Ceza davası şirket ortağı ... ile davalı ... aleyhine açılmış, hükme dayanak kılınan 10.05.2008 tarihli kusur raporunda oran belirtilmeksizin... asli, davalı ... ile ölen sigortalının tali kusurlu olduğu belirtilmiş, ...ve ...’in mahkumiyetine dair karar onanarak kesinleşmiştir. Eldeki davada, mahkemece, kusur raporu alınmamış, onanarak kesinleşen hak sahipliği dosyasına dayanılmıştır. Hak sahipliği davası ise sadece işveren şirkete karşı açılmış, hükme esas alınan 04.06.2007 tarihli kusur raporunda ise işveren şirkete %80, dava dışı ...’a %10, ölen sigortalıya %10 oranında kusur izafe edilmiştir. Mahkeme, 10. maddeye göre işveren kusurunu %85 olarak belirleyip toplam %95 kusur içinde kalan talebin istek gibi kabulüne karar vermiştir. İş müfettişi raporunda ise, işveren şirkete %70, İsmail’e %15, sigortalıya %15 oranında kusur verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hakimini de bağlayacağı tartışmasızdır. Yukarıda adı geçen dava dışı şirket ortağı ...’ın ceza mahkemesince kusurlu bulunup mahkum olması ve hükmün kesinleşmesi karşısında, adı geçenin kusursuzluğundan söz edilemeyeceği gibi münasip oranda bir miktar kusurlu sayılmasında da zorunluluk bulunmaktadır. Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınıp ve kusur raporları arasındaki çelişkiler de giderilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. O halde, davalılardan ....Sandalye Mob. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sandalye Mob. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 02.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8164, Karar No: 2010/11519, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8164 E.  ,  2010/11519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 666283.59 m2 yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, zilyedlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin tüm delilleri toplayarak dosyayı keşfe hazır hale getirmesi ve bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30/09/2010 günü oybirliği ile karar verildi.