muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6937, Karar No: 2021/11122, Tarih: 30.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6937 E.  ,  2021/11122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 08.30-22.00 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günleri ise 08:30-17:00 saatleri arasında çalıştığını, ay içinde 1-2 kez Cumartesi çalışmasının saat 21:00-22:00'ye kadar uzadığını, ayda en az iki Pazar çalıştığını, ulusal bayramların tümünde, dini bayramların ise en az iki gününde çalıştığını, ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2015/2714 esas 2015/9586 Karar nolu 21.05.2015 tarihli ilamıyla bordrolar imzasız olsada bordrodaki tahakkukların banka kanalıyla ödenmesi durumunda mahsup yerine tahakkuk bulunan ayların dışlanması gerektiği ve dava türünün ıslah ile değiştirilemeyeceğinden dava ile talep edilen miktarlara dava tarihinden en yüksek banka mevduat faizine, ıslah ile talep edilen miktarlara da ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup Mahkemece, imzasız bordrolarda banka kanalıyla ödeme yapılmışsa mahsup yapılmasının Yargıtay kararlarına uygun olduğu ve ıslah ile dava türünün değiştirilebileceği gerekçeleriyle bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme üzerine Hukuk Genel Kuruluna gönderilen dosyada Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2017/(7)9-432 esas, 2021/184 karar 02.03.2021 tarihli ilamı ile; davacının imzası bulunmayan bordrolarda belirtilen fazla çalışma ücreti tahakkuk miktarlarının banka kanalıyla davacıya ödendiği davalı işveren tarafından ispatlandığından ödenen miktarların, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağı tutarından mahsup edilmesi gerektiği hâl böyle olunca direnme kararının bu yönden yerinde olduğu ancak hüküm altına alınan bu alacak miktarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından, bu hususta inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği, ayrıca Mahkeme ve Özel Daire arasında eldeki davanın, kısmi dava olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, ıslah dilekçesi ile davanın türünün değiştirilmesi mümkün olmadığı diğer taraftan, davacı vekilinin, dava dilekçesinde dava konusu alacaklara mevduat faizi yürütülmesini, ıslah dilekçesi ile ıslah edilen alacak miktarlarına yasal faiz uygulanmasını açıkça ifade ederek talepte bulunduğu halde Mahkemece talep aşılarak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine dair ıslah dilekçesiyle artırılan miktarlar için ıslah tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiz oranını aşmamak kaydıyla yasal faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle değişik gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının imzası bulunmayan bordrolarda belirtilen fazla çalışma ücreti tahakkuk miktarlarının banka kanalıyla davacıya ödendiği davalı işveren tarafından ispatlandığından ödenen miktarların, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağı tutarından mahsup edilmesinin yerinde olduğu ve hükmedilen miktarda sorun bulunmadığı anlaşıldığından davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Dosya içeriğine göre; davacı vekilinin, dava dilekçesinde dava konusu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesini, ıslah dilekçesi ile de ıslah edilen alacak miktarlarına yasal faiz uygulanmasını açıkça ifade ederek talepte bulunduğu halde Mahkemece talep aşılarak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine dair ıslah dilekçesiyle artırılan miktarlar için ıslah tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiz oranını aşmamak kaydıyla yasal faize hükmedilmesi gerektiği halde dava ve ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Mahkemece kurulan hükmün; 1, 2 ve 3. bentlerinin hükümden çıkarılarak yerlerine,

“6.205,95 TL fazla çalışma ücretinin 3.100,00 TL'sine dava tarihinden en yüksek banka mevduat faizi, geriye kalan kısmına ıslah harç tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faizi ile birlikte,

3.344,38 TL hafta tatili ücretinin 100,00 TL'sine dava tarihinden en yüksek banka mevduat faizi, geriye kalan kısmına ıslah harç tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faizi ile birlikte,

614,44 TL Ulusal Bayram ve Genel Tatil ücretinin 100,00 TL'sine dava tarihinden en yüksek banka mevduat faizi, geriye kalan kısmına ıslah harç tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4604, Karar No: 2024/3685, Tarih: 18.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4604 E.  ,  2024/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2447 E., 2023/2254 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/354 E., 2021/178 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı/karşı davalı vekili; taraflar arasında 3 adet satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeler uyarınca müvekkilinin tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, ürünlerin geçici kabul işlemlerinin tamamlandığını, bakiye borcun ihtarnameye rağmen ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını, davalı vakfın hiçbir sebep göstermeden takibe itiraz ettiğini ileri sürerek haksız itirazın iptaliyle %20’den az olmamak üzere davacı lehine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı/karşı davacı vekili; davacı/karşı davalı vekilinin ediminin bir kısmını gecikmeli ve kusurlu olarak ifa ettiğini, bir kısım taahhütlerini ise halen yerine getirmediğini, davacının edimini sözleşmede öngörülen sürede yerine getirmediğinden sözleşmenin 6.1 maddesi gereği cezai şart ödeme yükümlülüğü doğduğunu, cezai şartın bilirkişi incelemesi sonucunda hesaplanacağını, Trilux cihazlarının teslim ve montajını geç yaparak sözleşme hükmü gereğince cezai şart olarak şimdilik 1.000,00 Euro’nun tahsiline, Belimed marka merkezi sterilizasyon cihazları aksesuarlarının teslim edilmediği için Lösante Hastanesi’nde bulunan 12 adet ameliyethanenin kullanılamadığını, cihazların deneme amaçlı olarak yetkili servis tarafından çalıştırılmadığından cihazların sık sık arıza yaptığını ve yetkili servis tarafından zamanında arızalara müdahale edilmediğini, cihazlarla ilgili olarak yaşanan bu sorunlardan dolayı müvekkilinin uğradığı zararın tazmini için şimdilik 1.000,00 Euro’nun davalıdan tahsiline, teslim edilen Meiko marka ördek sürgü yıkama cihazlarının bir kısmının İngiliz malı olmadığını, bir kısmının ise altında üretici firma olarak Meiko adının değil Hakerman adının yazılı olduğunu, üretim yerinin bulunmadığını, sözleşmeye aykırı ürün teslimi nedeniyle şimdilik 100 Euro’nun tahsiline ve asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı/karşı davacı vakfın dava konusu ürünleri ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin teslim aldığı, davacı/karşı davalının sözleşmelere dayalı olarak bir kusurunun bulunmadığı ve cezai işlemi gerektirecek bir durumun da söz konusu olmadığı, asıl dava hesabından sonra mahsup-takası gerektirecek bir alacağın da bulunmadığı kabul edilerek asıl davada davacı/karşı davalının davasının kısmen kabulü ile, davalı/karşı davacının Ankara 16. İcra Müdürlüğü'nün 2016/4295 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin takip tarihi itibarıyla 300.901,15 Euro asıl alacak ve asıl alacağa 05.02.2016 tarihinden itibaren devlet bankalarına Euro ile açılmış 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanması ile takibin devamına, reeskont faizi talebinin ve icra inkar tazminatı taleplerinin reddine, davalı/karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili; satış sözleşmesi uyarınca düzenlenen ve itiraz edilmeyen faturaya dayanan alacaklarının dava tarihinde likit olduğunu, ortada yargılama gerektirir bir alacak bulunmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; vakfın tüketici olması nedeniyle davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacı-karşı davalı tarafından tedariki üstlenilen ürünler kapsamında Belimed AG, Trilux GMBH ve Meiko GMBH ile yapılan yazışmaların celbi delilleri arasında talep edilmesine rağmen delilleri toplanmadan yargılamaya devam edildiğini, davanın Belimed AG, Trilux GMBH ve Meiko GMBH'ye ihbar talepleri hakkında bir karar verilmediğini, bilirkişinin tarafsızlığı konusunda şüpheleri olduğu, hukuka aykırı düzenlenen bilirkişi raporlarının hükme esas alınamayacağını, cihazlarla ilgili yaptıkları itirazlar ve cezai şart ile tazminat talepleri yeteri kadar incelenmeden karşı davanın reddine karar verildiğini, 18.12.2015 tarihli geçici kabul tutanağının onaysız ve yetkisiz kişilerce imzalandığını, gecikme nedeniyle Lösante Hastanesi'nde uğranılan zararın cihazlar ve hastane kayıtları ve ilgili belgeler incelenmeden hüküm kurulduğunu, her iki bilirkişi heyetinin de yerinde inceleme yapmadığı ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu uyuşmazlığın mesleki veya ticari amaçlara özgü tıbbi malzeme satışından kaynaklandığından davalı-karşı davacının davada tüketici sıfatının bulunmadığı, davalı-karşı davacının dava konusu ürünleri ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin teslim aldığı, davalı-karşı davacının bakiye alacak için düzenlenen faturalara itiraz etmediği, malların geçici kabullerinin yapılarak ilgili hastanede kullanıldığı, bu durumun sonraki bilirkişi heyetince 29.12.2020 tarihinde yerinde tespit edildiği, davalı-karşı davacı ayıp iddiasına dayandığından dava konusu uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı-karşı davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satıştan kaynaklı bakiye alacağın davalıdan tahsili amacıyla başlatılan takibe haksız itirazın iptali, karşı dava ise edimin zamanında yerine getirilmemesinden kaynaklı cezai şart ve cezai şartı aşan tazminat ile sözleşmenin gereği gibi yerine getirilmemesi ve eksik ifasından kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen asıl davada; sözleşme konusu alacağın ödenmediği iddiasıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı taleplerine ilişkin verilen karar, icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemiyle temyiz edilmiş olup alacak likit olmadığı ve tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, davacı/karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Temyizen incelenen karşı davada; edimin zamanında yerine getirilmemesinden kaynaklı cezai şart ve cezai şartı aşan tazminat ile sözleşmenin gereği gibi yerine getirilmemesi ve eksik ifasından kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkin davanın reddine dair verilen karar, davalı/karşı davacının bakiye alacak için düzenlenen faturalara itiraz etmediği, malların geçici kabullerinin yapılarak ilgili hastanede kullanıldığı, bu durumun sonraki bilirkişi heyetince 29.12.2020 tarihinde yerinde tespit edildiği için, davalı/karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2669, Karar No: 2011/2030, Tarih: 30.03.2011

7. Hukuk Dairesi 2010/2669 E., 2011/2030 K.

**7. Hukuk Dairesi 2010/2669 E., 2011/2030 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMAN AŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı A... Ç... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 112 ada 155 parsel sayılı 271,20 m2 yüzölçümündeki bahçeli iki katlı kerpiç ev niteliğindeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı A... Ç... adına tespit edilmiştir. Davacı F... T... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı F... T...'in ölümüyle mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın paylı olarak miras bırakan A... Ç... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı A... Ç... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 112 ada 155 parsel sayılı taşınmazın öncesinin tarafların ortak miras bırakanı M... oğlu A... Ç...'a ait olduğu, adı geçenin 15.12.1986 tarihinde ölümü üzerine mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı A... oğlu A... Ç...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne varki; davacı F... T... 08.05.2006 tarihli dava dilekçesi ile miras bırakan M... oğlu A... Ç...'dan gelen miras payına yönelik olarak dava açmış ise de; mahkemece dava konusu taşınmazın tüm mirasçılar adına tapuya tesciline karar verilmesi, dosya içeriğine ve davacının talebine uygun düşmemiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi hükmüne göre mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin istekten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışı bulunduğuna göre mahkemece talepten fazlasına hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi, dava konusu 112 ada 155 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce davalı tarafından meydana getirildiği belirlenen muhdesat niteliğinde iki katlı kerpiç evin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken bu olgunun gözardı edilmesi dahi isabetsiz, davalı A... oğlu A... Ç...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalıya iadesine, 30.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5451, Karar No: 2009/6645, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5451 E.  ,  2009/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ....Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında .... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava konusu 484 ada 15 parsel sayılı taşınmaz 05.08.1957 tarih 174 sıra numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.1950 tarih 1950/84 - 32 sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.