muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19858, Karar No: 2017/6593, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19858 E.  ,  2017/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yersiz ödemeden doğan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde ,müvekkili idarenin 2012 yılında döner sermaye ek ödemelerini incelemesi üzerine ödemelerde eksik ve usulsüzlüklerin yapıldığının tespit edildiğini, oluşan kamu zararının tazmini amacıyla davalıya rızaen ödeme yapması için borç bildirimi belgesi gönderildiğini, fakat davalının herhangi bir ödemede bulunmadığını, beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.857,78 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davacının , davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; yersiz ödemeden doğan kurum zararı nedeniyle açılan sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davasıdır.

Davanın esasına girmeden önce; dava ehliyeti ve taraf sıfatı kavramları üzerinde durmakta fayda vardır.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usul işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince, bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceğinden sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

./..

-2-

Bir başka deyişle, sıfat; dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7.baskı, s.231).

./..

-2-

Bir başka deyişle, sıfat; dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7.baskı, s.231).

O halde; dava konusu şey üzerinde kim veya kimler hak sahibi ise, davayı da bu kişi veya kişilerin açması gerekir. Davayı açabilmek için gerekli sıfat, dava konusu şey üzerinde hak sahibi olan kişiye aittir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder:a.g.e., s.231-232; Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku, Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul 1997, s.307).

Görülmektedir ki, mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa, davanın esası hakkında bir karar verilemeyeceğinden, dava sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Somut uyuşmazlıkda ; çözülmesi gereken sorun ; davacı Türiye Kamu Hastaneleri Kurumunun aktif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasındadır .

Yerel Mahkemenin gerekçeli kararında belirttiği, ...'nun tüzel kişiliği dolayısı ile taraf ehliyeti ve temsilci sıfatının olmadığı hususu yerinde değildir. Çünkü, 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 29.maddesinin 1. fıkrasında "Bakanlık politika ve hedeflerine uygun olarak, ikinci ve üçüncü basamak sağlık hizmetlerini vermek üzere hastanelerin, ağız ve diş sağlığı merkezlerinin ve benzeri sağlık kuruluşlarının açılması, işletilmesi, faaliyetlerinin izlenmesi, değerlendirilmesi ve denetlenmesi, bu hastanelerde her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin verilmesini sağlamakla görevli, Bakanlığı bağlı ... kurulmuştur. " hükmüne yer verilmiş ve aynı maddenin 2. fıkrasında kurumun görev ve yetkileri belirtilmiştir.

Sağlık Bakanlığı Hukuk Müşavirliği'nin, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'ne göndermiş olduğu 11045126/640/05 sayılı yazıda da belirtildiği üzere, 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname hükümleri çerçevesinde, Bakanlık bağlı kuruluşları olup 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun (1) sayılı cetvelinde yer alan ... ve Türkiye Halk Sağlığı Kurumu ile (2) sayılı cetvelinde yer alan Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü ve Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, görev ve yetki sahası itibari ile dava ve taraf ehliyetine haiz bulunmaktadır.

Bu itibarla ... tüzel kişiliğe dolayısıyla aktif husumet ehliyetine sahip iken ; davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar isabetsiz olup , bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4894, Karar No: 2020/1893, Tarih: 24.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4894 E.  ,  2020/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın iki şeritli ve iki yönlü yolun kenarında park halinde bulunan kamyonunu yola çıkış yapmak için bir kaç metre geri yönde hareket ettirdikten sonra sağında kalan sokağa dönüş yaptığı, bu esnada karşı yönden gelen katılan motosikletlinin de sanığın kullandığı kamyonun sol kısmından çarptığı ve bu nedenle sanığın asli kusurlu olarak katılanın vücudunda dördüncü dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen karar ile mağdur olduğuna, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/688, Karar No: 2015/1538, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/688 E.  ,  2015/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2025/1291, Karar No: 2025/5650, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1291 E.  ,  2025/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/22 Esas, 2024/1 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.12.2023 Tarihli ve 2023/8 Tereke, 2023/13 Karar Sayılı Kararı

Murisin İzmir İlinde vefat ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.09.2024 Tarihli ve 2024/22 Tereke, 2024/1 Karar Sayılı Kararı

Dosya içerisindeki kolluk evrakından ve talep dilekçesinden murisin son yerleşim yerinin Beyşehir İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, murisin son yerleşim yeri adresinin Beyşehir /Konya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6960, Karar No: 2014/3219, Tarih: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6960 E.  ,  2014/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/183286

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2011

NUMARASI : 2009/188 (E) ve 2011/4 (K)

SUÇ : Özel belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 26.12.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1374, Karar No: 2025/2859, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/1374 E.  ,  2025/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/612 E., 2022/366 K.

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2019 tarihli ve 2018/68 Esas, 2019/375 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/612 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan ..., sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle vekalet ücretine ilişkin husus düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nın temyiz sebepleri özetle; sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nın temyiz sebepleri özetle; sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Dosya kapsamına göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun birlikte ikamet ettiği eve 13.09.2016 tarihinde saat 02:30 sıralarında hırsızlık amacıyla girdiği iddia edilen maktulü fark etmeleri üzerine kovalamaya başladıkları, maktulün bir evin damından diğerine atladığı sırada yere düşerek yaralandığı, maktulü kovalayan sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun maktulün yanına geldikleri ve yakaladıkları, bu sırada olay yerine gelen tanık polis memurları ... ve ...'nın maktulü teslim aldıkları, doktor raporu aldırıldıktan sonra gözaltına alınan maktulün nezarethaneye götürüldüğü, sabah saat 11:30 sıralarında maktulün nezarethane içerisinde ağız üstü yatar vaziyette bulunduğu, kaldırıldığı hastanede tedavisi devam etmekteyken 20.09.2016 tarihinde öldüğü, İstanbul 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna göre maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku hasarı ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin ölümüne neden olan travmatik değişimlerin sert ve künt bir cismin kafaya direk havalesi ile oluşabileceği gibi düşme ve/veya düşürülmesi sonucu kafanın sert ve künt bir zemine çarpması ile de oluşabileceği, mevcut verilerle bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağı belirlenmiştir.

B. Maktulün sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından kovalandığı kabul edilse dahi maktulün itildiğine dair bir delilin bulunmadığı, maktul yakalandıktan sonra alınan ilk adli muayene raporunda her iki kolda abrazyon, alın solunda cilt abrazyonu bulunduğu, kanında THC (esrar) maddesinin bulunduğu ve 171 promil alkollü olduğunun saptandığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun maktulü darp ettiğine dair tanık polis memurlarının görgü ve bilgisinin olmadığı, komşuları olan tanık ...'in kolluk beyanında maktulün sopayla darp edildiğini görmediğini ancak sanıklar ... ve ...'nin çok şiddetli olmayacak şekilde tekme attıklarını gördüğünü, tanık ...'ın ifadesinde maktulün damdan atlarken yere düştüğünü, kimsenin darp etmediğini beyan ettiği, alınan ilk adli muayene raporuna göre maktuldeki yaralanmaların sıyrık niteliğinde olduğu, maktulün itildiğine ya da sopayla darp edildiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

C. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîrine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı

C. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîrine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı

suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar ve suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, katılanın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/612 Esas, 2022/366 sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/698, Karar No: 2019/8856, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/698 E.  ,  2019/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından açılan kamu davalarına bakan mahkemece verilen 03.03.2011 gün ve 2009/275 Esas, 2011/73 Karar sayılı ilamla sanığın, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraati ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından mahkumiyetine karar verilmesinin ardından sanık müdafisince sadece mahkumiyet hükümlerinin temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 24.09.2014 gün ve 2012/14816 Esas, 2014/10435 sayılı Kararla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan dava ile ilgili zaman aşımı süresi içerisinde hüküm kurulmasının mümkün olduğu belirtilerek çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün onanmasına ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün ise mağdurenin soruşturma evresinde şikayetçi olmaması nedeniyle kamu davasının düşmesi yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulup vaki şikayet yokluğu nedeniyle bu suçtan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesinden sonra mahalline iade edilen dosya ile ilgili olarak mahkemece sehven reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan da yargılama yapılarak verilen düşme hükmünün hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu anlaşıldığından, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11754, Karar No: 2018/7228, Tarih: 20.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11754 E.  ,  2018/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı Rektörlük ile dava dışı şirket arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun müfettiş raporu ile tespit edildiğini, ilgili raporun kesinleştiğini ileri sürerek ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.