muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1897, Karar No: 2016/9300, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1897 E.  ,  2016/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

2- TCK'nın 204/1, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- TCK'nın 156/1, 62, 52/2 ve 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatına; resmi belgede sahtecilik ve bedelsiz senedi kullanma suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

.... Ltd. Şti yetkilisi olan sanık ... ...'in, ..... şubesine genel kredi sözleşmesini kullanmak amacıyla başvurduğu, kredi teminatı için 12/10/2008 keşide, 15/05/2009 vade tarihli 8.760 TL bedelli, borçlusu ... olan, 09/10/2008 keşide, 25/05/2009 vade tarihli, 11.400 TL bedelli, borçlusu ... olan, 15/10/2008 keşide, 20/05/2009 vade tarihli, 9.375 TL bedelli, borçlusu .... (...) olan, 15/10/2008 keşide, 20/04/2009 vade tarihli, 4.500 TL bedelli, borçlusu ... olan, 03/10/2008 keşide, 10/05/2009 vade tarihli, 9.415 TL bedelli, borçlusu ... olan, 15/10/2008 keşide, 20/05/2009 vade tarihli 4.900 TL bedelli, borçlusu ... olan, 15/10/2008 keşide, 20/05/2009 vade tarihli, 6.280 TL bedelli, borçlusu ... olan, 05/06/2009 vade tarihli, 2.780 TL bedelli, borçlusu ... olan, 06/06/2009 vade tarihli, 6.380 TL bedelli, borçlusu ... olan, 05/05/2009 vade tarihli, 6.920 TL bedelli, borçlusu... olan, 05/05/2009 vade tarihli, 7.000 TL bedelli, borçlusu ... olan, 07/06/2009 vade, 5.100 TL bedelli, borçlusu ...olan, 10/06/2009 vade tarihli, 4.570 TL bedelli, borçlusu ... Balım olan, 15/06/2009 vade tarihli, 6.930 TL bedelli, borçlusu ... olan, 15/06/2009 vade tarihli, 4.600 TL bedelli, borçlusu... Katılım olan, 31/05/2009 vade tarihli, 9.150 TL bedelli, borçlusu ... olan, 05/05/2009 vade tarihli, 7.945 TL bedelli, borçlusu... olan ve sahte olarak oluşturulan senetleri verdiği, ayrıca müşterisi olan ...'e yapmış olduğu satış karşılığında katılan ...'den aldığı 20/02/2009 ve 20/03/2009 tarihli 40 TL'lik iki adet senet bedelinin katılan tarafından ödenmiş olmasına rağmen, bu senetleri... Bankasına teminat olarak verdiği, banka tarafından bu senetlerin .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/8648 sayılı dosyasıyla takibe konulduğu ve icra yoluyla katılan....'ten ikinci kez tahsil edildiği, yine müşterisi olan ...'dan aldığı 01/02/2009 ve 01/03/2009 tarihli 155 TL'lik senetlerin bedellerinin ödenmesine rağmen senetleri... Bankasına teminat olarak verdiği, bu senetlerin .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/8735 sayılı dosyasıyla takibe konulduğu ve icra yoluyla ...'dan ikinci kez tahsil edildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve bedelsiz senedi kullanma suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1- Katılan vekilinin bedelsiz senedi kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1- Katılan vekilinin bedelsiz senedi kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçtan, doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...vekilinin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve bedelsiz senedi kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılanlar ... ve ...'dan alınıp bedelleri tahsil edilen senetlerin bankaya teminat olarak verilmesi üzerine, senetlerin icra takibi yoluyla ikinci kez katılanlardan tahsili neticesinde, mükerrer ödeme yapan katılanların zarara uğradığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, katılan ... ...şubesinden değişik tarihlerde krediler aldığı ve bu kredileri aldıktan sonra teminat talep edilmesi üzerine, kendisinden alışveriş yapan müşterilerin isimlerini kullanarak düzenlediği sahte senetleri ve müşterileri olan ... ile ... tarafından ödemesi yapılan senetleri değişik tarihlerde teminat olarak bankaya verdiği, suça konu senetlerin, kredinin açılış tarihi olan 11/01/2008 tarihinden sonra bankaya verildiği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8–69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağına, ancak söz konusu sahte senetlerin değişik tarihlerde bankaya verilerek kullanılmasından ibaret eylemin, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağına, katılanlar ... ve ...'dan alınıp, bedelleri tahsil edilen senetlerin bankaya teminat olarak verilmesi şeklindeki eylemlerin ise mağdur sayısınca bedelsiz senedi kullanma suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, dolandırıcılık suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna; sanık müdafiinin ise, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, senetlerin tek bir seferde bankaya verilmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9564, Karar No: 2010/15549, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9564 E.  ,  2010/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4325, Karar No: 2016/377, Tarih: 20.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/4325 E.  ,  2016/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2013/454-2014/481

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında 04.02.2010 tarihinden beri süregelen ticari ilişki kapsamında davalıya ürünlerin USD üzerinden satıldığını ileri sürerek, kur farkı faturasının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından kesilen faturaların TL cinsinden olduğunu ve ticari defterlerinde de TL cinsinden kayıtlı olduğunu, yapılan ödemelerin TL cinsinden olduğunu, müvekkili şirket defterlerine göre borç olarak gözüken 55.079,36 TL' nin takipte itiraz süresi içinde ödendiğini ileri sürerek, davanın reddi ile %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı tarafından emtia satışına ilişkin fiyat tekliflerinde tarafların USD cinsi üzerinden anlaştıkları, düzenlenen faturaların TL cinsinden düzenlendiği, faturaların üzerinde USD cinsinden o günkü Merkez Bankası döviz kurunun yazılı olduğu, ayrıca fatura üzerinde ödeme günündeki Merkez Bankası efektif satış kurunun geçerli olacağının da yazılı bulunduğu, davacının takip tarihi itibari ile 9.893,32.-USD kur farkı alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının takip dosyasına yaptığı kısmi itirazın iptaline takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kur farkı ve mal satışına ilişkin iki adet faturaya dayalı olarak yapılan ilamsız icra takibine vaki kısmi itirazın İİK'nın 67. maddesi hükmü uyarınca iptali istemine ilişkindir.

Dava, kur farkı ve mal satışına ilişkin iki adet faturaya dayalı olarak yapılan ilamsız icra takibine vaki kısmi itirazın İİK'nın 67. maddesi hükmü uyarınca iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde harca esas değer olarak sadece davalının kısmi itirazına uğrayan kur farkı faturası miktarı 19.739,09 TL olarak göstermiş ve harcı bu miktar üzerinden yatırmış ise de dava dilekçesinde talep-sonuç kısmında “takibe itirazın iptali” istenmiş olmakla takip konusu faiz alacağının da talep edildiği anlaşılmıştır. Takipte 417,67 USD %11 değişen oranlarda avans ve reeskont faizi üzerinden işlemiş faiz talep edilmiş olup hükme esas raporda ise %7 üzerinden toplam işlemiş faiz alacağı 340,54 USD olarak hesaplanmış, mahkemece hükümde; “davanın kabulüne kısmi itirazın iptali ile takibin devamına” denilmiş olmak suretiyle peşin harç yatırılmadığı ve bu eksiklik hükümde de tamamlanmadığı halde işlemiş faiz alacağına da hükmedilmiş olmaktadır. Bu durumda 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi hükmü uyarınca eksik peşin harç tamamlanmadan yargılamaya devam edilerek takip ve dava konusu işlemiş faiz alacağının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Diğer taraftan mahkemece hükümde “davanın kabulüne kısmi itirazın iptaline” denilmiş ise de hüküm altına alınan kısmi itiraza uğrayan miktar açıkça yazılmamış olmakla HMK'nın 297. maddesine aykırı olarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11860, Karar No: 2022/8072, Tarih: 30.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11860 E.  ,  2022/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali, sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiilerinin hazır bulunmadığı duruşmada savunmalarının alınarak aynı Kanunun 188/1. ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanıkların temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8328, Karar No: 2019/18389, Tarih: 28.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8328 E.  ,  2019/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yaşlarının küçüklüğü nedeniyle dosyaları ayrılıp aynı olay sebebiyle haklarında dava açılan ve daha önce... 1. Çocuk Mahkemesinin 24/06/2015 tarihli,... K. sayılı ilamı ile mahkum olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 06/10/2019 tarihli, 2019/6243 E. ve 2019/14636 K. sayılı ilamı ile karar verildiği; temyize gelen sanık ... hakkındaki dava dosyası ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında açılan dava dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunun anlaşılması karşısında,... 1. Çocuk Mahkemesinin 24/06/2015 tarihli, ... K. sayılı ilamını inceleyerek görüşünü açıklayan Yargıtay 13. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, dosyanın Yüksek 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37410, Karar No: 2017/21077, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37410 E.  ,  2017/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KASTAMONU İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve Ona Bağlı Kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.