muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4468, Karar No: 2022/7512, Tarih: 28.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4468 E.  ,  2022/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle “Mahkemece Dikili Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/241 Esas, 1985/281 Karar sayılı dava dosyasının getirtilip kapsamının belirlenmediği, anılan dosyasının davacısı ile -eldeki dosyanın davacısı olan- ... arasındaki akdi veya ırsi ilişkinin araştırılmadığı, yine davacı gerçek kişinin dayandığı Nisan 1295 tarih 42 sıra nolu tapu kaydının uygulanıp kapsamının belirlenmediği, dayanak tapunun maliki ile ... arasındaki akdi veya ırsi ilişkinin de tespit edilmediği belirtilerek; davaya konu parselin tamamının kesinleşen mahkeme kararına dayanak bu kroki içinde kaldığı saptandığı takdirde dava konusu parselin bu durumda özel orman olarak sınırlandırılan alan içinde kaldığı gözetilerek ve 'çoğun içinde az da vardır' kuralından hareketle Orman İadresinin davasının kısmen kabulüne ve tutanağın beyanlar hanesine 1945 yılında kesinleşen orman tahdidinde özel orman olarak belirlenen saha içinde kaldığı yönünde şerh ile birlikte niteliği 'Fıstık çamlığı' olarak düzeltilerek gerçek hak sahibi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi, şayet, davaya konu parselin bir bölümümün kesinleşen mahkeme kararına dayanak kroki içinde kaldığı tespit edilirse, kroki kapsamı içinde kalan bölüm yönünden yukarıda belirtildiği gibi hüküm kurulması, kroki kapsamı dışında kalan bölüm yönünden ise, Orman İdaresinin davası kabul edilerek bu bölümün Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi, eğer dava konusu parselin tamamının kesinleşen mahkeme kararına dayanak olan kroki kapsamı dışında kaldığının tespit edilmesi halinde ise, davacı ... İdaresinin davası kabul edilerek parselin tamamının Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ...'un davasının reddine, ... İli Dikili İlçesi Gökçeağıl Mahallesi 557 parsel sayılı taşınmazın devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ...'un davasının reddine, ... İli Dikili İlçesi Gökçeağıl Mahallesi 557 parsel sayılı taşınmazın devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 54,40'ar TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30'ar TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7853, Karar No: 2023/9713, Tarih: 16.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7853 E.  ,  2023/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1039 E., 2023/688 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/282 E., 2022/28 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacıya, ölen babasından dolayı bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiği gerekçesiyle kesildiğini, boşandığı eşi hakkında Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/139 D. İş sayılı dosyasından verilen uzaklaştırma kararına ve Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/562 E. sayılı dosyasından verilen mahkumiyet kararına istinaden 15.02.2017 tarihinde yaptığı başvuruya rağmen yeniden ölüm aylığı bağlanmadığını, Kurumun işleminin yerinde olmadığını belirtmek sureti ile Kurum işleminin iptali ile davacıya yeniden ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı tarafından hazırlanan 19.01.2016 tarih ve 2016/AK-013 sayılı rapor ile tespiti üzerine ölüm aylığının kesildiğini, Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, davacının yeni bir bilgi ve belge sunamadığını belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı tarafından hazırlanan 19.01.2016 tarih ve 2016/AK-013 sayılı rapor ile tespiti üzerine ölüm aylığının kesildiğini, Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, davacının yeni bir bilgi ve belge sunamadığını belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; mahkemece, davacının ve boşandığı eşinin 2016 yılı sonrası yerleşim yeri kayıtları dikkate alınarak ilgili mahalle muhtarlarının tanık olarak dinlendikleri, tanıkların beyanlarında da tarafların bir arada yaşamadıklarının ifade edildiği, davacının boşandığı eşinin güncel nüfus kayıt örneklerinin temin edilerek dosya arasına alındığı, incelenen kayıtta davacının boşandığı eşi ...'nin 10.07.2018 tarihinde ... ile evlendiği ve 19.11.2019 tarihinde boşandığı, yine ilgili kişinin 06.12.2021 tarihinde yeniden ... Cumhuriyeti Uyruklu ... ile evlendiği, bu haliyle toplanan deliller ve mevzuat hükümleri de dikkate alınarak kurumca yapılan birlikte yaşama tespiti sonrası tarafların daha sonra birlikte yaşama eylemine son verdikleri, davacının kuruma başvurduğu tarih ve sonrası itibariyle birlikte yaşama olgusunun bulunmadığı anlaşılmakla kuruma yapmış olduğu ilk başvuru olan 15.02.2017 tarihini takip eden ay başından itibaren müteveffa babası Ziya Bal'dan dolayı hak sahibi sıfatıyla ölüm aylığı bağlanması gerektiği anlaşılarak davanın kabulüne, davacının Kuruma başvurduğu tarih olan 15.02.2017 tarihini takip eden ay başından itibaren kendisine yeniden ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacıya bağlanan ölüm aylığının 19.01.2016 tarih ve 2016/AK-013 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı tarafından hazırlanan rapora istinaden kesildiğini, davacının yeni ve somut bir bilgi ve belge sunmadığını, Kurumca yapılan işlemlerin yerinde olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacıya bağlanan ölüm aylığının 19.01.2016 tarih ve 2016/AK-013 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı tarafından hazırlanan rapora istinaden kesildiğini, davacının yeni ve somut bir bilgi ve belge sunmadığını, Kurumca yapılan işlemlerin yerinde olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dinlenilen tanıkların; davacı ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşamadıklarını açıkça beyan etmeleri, davacı ile boşandığı eşinin farklı adreslerde kayıtlı olmaları, halen fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerini gösterir güç ve nitelikte somut başkaca hiçbir delil bulunmaması, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; davacıya, ölen babasından dolayı 15.02.2017 tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren yeniden ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden davalı Kurumun yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7758, Karar No: 2019/9116, Tarih: 17.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7758 E.  ,  2019/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-)Sanık ... hakkında müşteki ...’a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında müşteki ...’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu uzlaşma kapsamına alınmış ise de, hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip, yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait iki adet kilimi çalması karşısında: suça konu kilimlerin değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6301, Karar No: 2010/15081, Tarih: 13.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/6301 E.  ,  2010/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiğinden hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne TEVDİİNE, 13.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2457, Karar No: 2018/4143, Tarih: 30.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2457 E.  ,  2018/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. A.Ş. (Eski ünvanı ... İnş. Ltd. Şti.) ile davalı Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.Ş. (BOTAŞ) arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.06.2014 gün ve 2013/91-2014/340 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 25.02.2016 gün ve 2015/774-2016/1241 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisi nedeniyle verilen teminat mektubunun iadesi ve ödenen komisyon bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece komisyon bedeli yönünden ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak, yargılama sırasında iade edilen teminat mektubu ile ilgili konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, komisyon bedeli ile ilgili talebin kabulüne dair verilen kararın, davalı vekilince temyizi üzerine faizin başlangıç tarihi ve cinsi yönüden hükmün düzeltilerek onanmasına dair Dairemizce verilen 25.02.2016 gün 2015/774 Esas 2016/1241 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İadesi istenen teminat mektubu davanın devamı sırasında davacı yükleniciye iade edildiğinden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Somut olayda komisyon bedelleri ile ilgili talep kabul edilmiş olduğu ve kabul edilen komisyon bedeli üzerinden nispi ilam harcı alınması gerektiğinden, hükmedilen 20.921,12 TL üzerinden Harçlar Yasası uyarınca alınması gerekli nispi 1.429,12 TL harç alınıp, fazla alınan harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde iadesine karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına hükmedilen verilen teminat mektubu değeri üzerinden de davalının harçla sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Yerel mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekmekte ise de yapılan hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden harç nedeniyle de hükmün düzeltilerek onanması gerekirken sadece faizin cins ve başlangıç tarihi yönünden düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü ve bu hususun da ilave edilerek kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 25.02.2016 gün 2015/774 Esas 2016/1241 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamına ilave olarak, yerel mahkeme kararının hüküm kısmı 2. bendinin tamamının karar metninden çıkartılarak yerine, 2. bent olarak "Harçlar Yasası uyarınca davanın kabul edilen miktarı üzerinden alınması gerekli 1.429,12 TL nispi ilam harcının peşin alınan ve tamamlanan toplam 17.328,40 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan 15.899,28 TL harcın karar kesinleştikten sonra isteği halinde yatırana iadesine" cümlesinin yazılmasına, kararın ilave edilen bu şekliyle de DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6002, Karar No: 2013/11987, Tarih: 15.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6002 E.  ,  2013/11987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, senelik izin ücreti, resmi tatil ücreti, dini bayram ve ulusal bayram tatilleri ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini,fazla çalışma yaptığını,hafta sonları ve milli ve dini bayramlarda çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin,fazla çalışma,hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacı işçinin iş akdinin önceden haber verilerek feshedildiğini,kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin ödendiğini,fazla çalışmalarının ilgili ay bordrosu ile ödendiğini,resmi tatil ve genel tatil günleri çalışılması halinde daha sonra izin kullandırıldığını,ibraname ile işvereni ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının iş akdinin davalı işveren tarafından feshedildiği,her ne kadar davacıya ihbar öneli kullandırılmış gibi belge imzaltılmış ise de hiçbir işçinin iş arama izni kullanmadığı,iş yerinde fazla çalışma yapıldığı,genel tatillerde çalışıldığı,davalı işveren tarafından yapılan ödemenin davacı vekilinin beyanı dikkate alınarak izin alacağının karşılığı olduğu,dosyaya ibraz edilen yazılı belgeler uyarınca yıllık izinlerini kullandığı,kullanmadığı izinler için de ücretini aldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak