muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3966, Karar No: 2012/9954, Tarih: 25.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3966 E.  ,  2012/9954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...: 5237 sayılı TCK'nun 81, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...: CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanıklar ... ve ... müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Sanıklar, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet Savcısı'nın, ..., ..., ... ve ... hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yönelen; katılan ... vekilinin beraat eden tüm sanıklar açısından suçun sübutuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

3) Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktul ...'in, aralarında husumet bulunan sanıklardan ... ve ... babası ...'i olay gecesi kahvehanede görüp bir süre konuştuğu, alkollü olan maktul ...'in, kahvehanede bulunan diğer sanık ...'den gözlüğünü istediği, ...'in kendisinde gözlük olmadığını söylemesi üzerine, ... ile ...'in kavgaya tutuştukları,kahvede bulunanlarca kavganın aralanması ile,maktul ...'in kahvehanenin önünde bulunan aracına yönelerek aracından tüfeğini aldığı ve kahvehanenin önünde oturmakta olan ...'i 2 el ateş ederek öldürdüğü, bu olay üzerine kahvehanede bulunan kalabalık bir grup tarafından, künt kafa travmasına bağlı, kubbe kemik kırıkları, subaraknoidal kanama ve beyin kontüzyona neden olacak şekilde, darp edilerek öldürüldüğü olayda; olay yerinde bulunan sanıklar ... ve ...'un üzerilerine atılı suçu işledikleri hususu kuşkulu bulunduğundan; "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesi gereği, haklarında mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığının kabulü ile, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 25/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39897, Karar No: 2013/28793, Tarih: 11.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39897 E.  ,  2013/28793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, hafta için fazla çalışma ücreti ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01.08.2005 tarihinden itibaren usta makinacı olarak çalışmaya başladığını,12.02.2009 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak iş aktinin sona erdirildiğini, aylık ücretinin net 850,00 TL olduğunu, 42 günlük ücret alacağının ödenmediğini, işyerinde haftada 5 gün çift vardiya olarak çalışıldığını, gündüz vardiyasının 11 saat, gece vardiyasının 13 saat olduğunu, cumartesi günleri saat 16.00'a kadar çalışıldığını, fazla mesai ücreti verilmediğini, günde 1 öğün yemek verildiğini, servis hizmeti olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, ücret, fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendisinin işe gelmediğini, 03.09.2009 tarihine kadar sigortasının yatırıldığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, davacının gece vardiyasında haftada 15 saat, gündüz vardiyasında haftada 5 saat fazla çalışma yaptığı gerekçesi ile davacının ücret alacağı talebinin reddine diğer taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde açıkça 32 günlük yıllık izin alacağı talep etmiş olmasına rağmen mahkemece davacının bu talebi aşılarak 42 gün üzerinden yıllık izin alacağına hükmedilmesi karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 74. maddeye (HMK 26. madde) aykırıdır.

3- Davacı iş yerinde servis hizmeti olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin çıplak ücretine yol yardımı ücreti de eklenerek kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücret tespit edilmiştir.

Ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir.

Dinlenen davacı tanıkları iş yerinde servis hizmeti verilmediğini ve ücretinin de ödenmediğini beyan etmişler, davalı tanıkları da bu hususta beyanda bulunmamışlardır.

3- Davacı iş yerinde servis hizmeti olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin çıplak ücretine yol yardımı ücreti de eklenerek kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücret tespit edilmiştir.

Ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir.

Dinlenen davacı tanıkları iş yerinde servis hizmeti verilmediğini ve ücretinin de ödenmediğini beyan etmişler, davalı tanıkları da bu hususta beyanda bulunmamışlardır.

Davacı iş yerinde servis hizmeti verildiği ya da ücretinin ödendiğini ispat edememiştir. Bu nedenle çıplak ücrete yol yardımının da eklenerek bulunan giydirilmiş ücret üzerinden kıdem ve ihbar tazminatlarının hesaplanması hatalıdır.

4- İş Kanununun 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla mesai alacağı hesabında, davacının gece vardiyasında 19.00-08.00 arası günlük 13 saat çalışmasından yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda 1,5 saat ara dinlenmesi yerine 1 saat ara dinlenmesi düşülerek sonuca gidilmesi hatalı olup hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2120, Karar No: 2011/651, Tarih: 31.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/2120 E.  ,  2011/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2008 gün ve 2008/2976 sayılı kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, hükümlü yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 497/1, 59/2, 81/1-3.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suça uyan 149/1-a-c-d. 62/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında 5237 sayılı Yasa uyarınca değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre;

4-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, hükümlü hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

5- Hükümlü hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulanmaması,

5- Hükümlü hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.10.2004 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/454, Karar No: 2015/1475, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/454 E.  ,  2015/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2413, Karar No: 2023/6276, Tarih: 01.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2413 E.  ,  2023/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3360 E., 2022/3852 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/462 E., 2022/449 K.

Taraflar arasındaki İsviçre sigortalılık başlangıç tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak alınarak borçlanılap ödenen 5075 günün bu tarihten ileriye doğru maledilmesi ile bağlanan yaşlılık aylığının buna göre yeniden hesaplanarak oluşacak fark aylıkların yasal faizleriyle ödenmesi, aksine Kurum işlemlerinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 3201 Sayılı Kanunun kapsamında borçlanıp ödediği 5075 günlük yurtdışı borçlanma süresinin, İsviçre'deki ilk işe giriş tarihi olan 01.12.1986 tarihinin Türkiye'de de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilerek bu tarihten ileriye doğru maledilmesini ve bağlanan yaşlılık aylığının yeniden hesaplanarak oluşacak fark aylıkların yasal faizleriyle ödenmesine karar verilmesini, bu talep kabul edilmeyecek olursa yapılan borçlanmanın, müvekkilinin Türkiyedeki ilk işe giriş tarihi olan 26.07.2016 tarihinden geriye doğru maledilerek bağlanan yaşılık aylığının yeniden hesaplanmasını, oluşacak fark aylıkların yasal faizleriyle ödenmesine karar verilmesini, aksine tüm Kurum işlemlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle, yapılan Kurum işlemlerinde ve bağlanan yaşlılık aylığında usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "...Açıklamalar itibariyle; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından,..." gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile borçlanılan İsviçre sürelerinin İsviçre sigortalılık başlangıç tarihinden ileriye doğru maledilerek, bu talep kabul edilmezse, yurtdışı borçlanma süresinin davacının Türkiye'deki sigortalılık başlangıç tarihi olan 26.07.2016 tarihinden geriye doğru maledilerek bağlanan yaşlılık aylığının yeniden hesaplanıp oluşacak fark aylıkların yasal faizleriyle ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 3201 sayılı yasanın 5.maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12696, Karar No: 2008/14413, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12696 E.  ,  2008/14413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmazın öncesinin yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı idareye dava dilekçesi ve duruşma gününün Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yanlış adrese tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan davalı ... Müdürlüğüne çıkarılan tebligat incelendiğinde; davalı ..., ... Beldesi, ... Mahallesi, ... adresine gönderildiği 18.04.2006 tarihli duruşma gününün 13.03.2006 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligata adres kapalı olduğundan komşusu T. ... haber verilerek bir örneğin kapıya yapıştırıldığı yazılmıştır. Komşu T. ... imzası alınmamıştır. Kaldı ki, davacı vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği adrese tebligat yapılmadığından tebligat işleminin kanun ve tüzük hükmüne uygun yapıldığından söz edilemez. ... Genel Müdürlüğünün tebligat adresinin "..." olduğu açıktır. Bu nedenle dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir davetiye usulsüz olarak mahalle muhtarlığına tebliğ edilerek davalının yokluğunda yargılama yapılması savunma hakkını ortadan kaldırmış bulunduğundan HUMK.nun 73. maddesine

aykırı bir şekilde yapılıp bitirilen yargılamaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, çekişme konusu taşınmaz .... Mahallesinde bulunmaktadır. ..., ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

Az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları

yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü de doğru değildir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Ayrıca; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.