muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4808, Karar No: 2013/6972, Tarih: 15.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/4808 E.  ,  2013/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen 20/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız el koyma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, mazot kaçakçılığı yapıldığı iddiası ile tır çekicisine el konulduğunu, ceza mahkemesinde beraat ettiğini ve tır çekicisinin kendisine geri verilmesine karar verildiğini, Ağır Ceza Mahkemesinde açtığı tazminat davasında görevsizlik kararı verildiğini belirterek, mahrum kalınan kar ve hasar bedelinin tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın, Borçlar Kanunu'nun 60. maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılmış olduğu gerekçesi ile zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davaya konu el koyma işlemi 22/09/2004 günü yapılmış, eldeki dava ise 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra 18/01/2012 günü açılmıştır. Dava dilekçesi, davalı ... Hazinesine 01/02/2012 günü tebliğ edilmiş, davalı hazine vekili, süresinde sunduğu 13/02/2012 tarihli cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunmadığı gibi 11/10/2012 tarihli ön inceleme duruşmasında da zamanaaşımı def'inde bulunmamış, ancak tahkikat aşamasına geçildikten sonra yapılan 13/12/2012 tarihli duruşmada zamanaşımı def'inde bulunmuş, aynı duruşmada davacı vekili, zamanaşımı def'inin süresinde yapılmadığını belirterek bu savunmaya açıkça karşı koymuştur.

Zamanaşımı, bir talep ve dava hakkının kanunda belirtilen süre içinde kullanılmaması halinde, usul hukukunca öngörülen şekilde ileri sürülmek koşuluyla borçluya borcunu ödememe olanağı veren bir hukuki savunma yoludur. İlk itiraz niteliğinde olmadığından cevap dilekçesinin sunulmasından sonra ikinci cevap dilekçesi ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ancak karşı tarafın açık muvafakati ile, ön inceleme duruşmasına karşı tarafın mazeretsiz gelmemesi durumunda ise onun muvafakati aranmadan ileri sürülmesi mümkün iken, ön inceleme aşamasından tahkikat aşamasına geçildikten sonra ileri sürülmesi mümkün değildir, aksi halde, davacının da buna karşı savunmanın genişletildiğini ileri sürerek karşı koyma hakkı vardır.

Somut olayda; davalı hazine vekili, dava dilekçesinin tebliğinden sonra ön inceleme aşamasında değil, tahkikat aşamasına geçildikten sonra zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Davacı ise, zamanaşımı def'inin süresi içerisinde ileri sürülmediğini, savunmanın genişletilmesine muvafakat etmediğini belirterek bu savunmaya açıkça karşı koymuş, işin esasının incelenmesini istemiştir.

Şu durumda; yerel mahkemece, davalının zamanaşımı def'inin reddi ile işin esasına girilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12842, Karar No: 2013/19184, Tarih: 02.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12842 E.  ,  2013/19184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının müvekkil kooperatif hakkında başlattığı kambiyo senetlerine özgü icra takibinin kesinleştiğini, ancak müvekkilinin davalıyla herhangi bir ticari ilişkisi olmadığı gibi davalıya borcunun da olmadığını, ayrıca kooperatifin ana sözleşmesine göre kooperatifin hukuki sorumluluğuna gidebilmek için ilgili belgenin imzaya yetkili iki kişi tarafından imzalanması gerektiğini belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; takibe konu senette davacı kooperatif başkanının iki imzasının ve kooperatif kaşesinin olduğunu, dolayısıyla davacının hukuki sorumluluğunun olduğunu, müvekkilinin kooperatif başkanının senedi tanzim ve imzaya yetkili olduğunu düşündüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; takibe konu senet üzerinde kooperatif başkanının imzası ve kooperatifin kaşesinin olduğu, kooperatife ait imza sirkülerine göre kooperatif başkanının başkanlığı temsile yetkili kişi olduğu, ancak kooperatif ana sözleşmesi uyarınca kooperatifin hukuki sorumluluğuna gidilebilmesi için en az yetkili iki kişinin imzasının şart olduğu, senette imzası bulunan kooperatif başkanının senet nedeniyle şahsi sorumluluğunun olduğu, davacı kooperatifin senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7046, Karar No: 2023/6541, Tarih: 26.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7046 E.  ,  2023/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2013/3970 E., 2015/1017 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanun’un 21/2 inci maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanun’un 10 uncu maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21inci maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliği’nin 29 uncu maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran merciye geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanun’un 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2 nci maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanun’un 21/2 nci maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanunu’nun 10/2 ve 21/2 nci maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanunu’nun 21/2 nci maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36 ncı maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince: davalı ... 'a yapılan gerekçeli karar tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 inci maddesine göre, adı geçen davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece gerekçeli kararın adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince: davalı ... 'a yapılan gerekçeli karar tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 inci maddesine göre, adı geçen davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece gerekçeli kararın adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2. Ankara 10. Noterliği 28.04.2023 tarihli ve 8341 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesine konu taşınmazlarla dava konusu Ankara ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 28156 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı C blok 10. Kat 22 numaralı bağımsız bölüm arasında irtibatı sağlayacak tapu kayıtları dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, anılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazlarla dava konusu taşınmaz arasında bağlantı olup olmadığını denetlemeye yarar tedavüllü tapu kayıtlarının ve tapu kütük sayfalarının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/522, Karar No: 2023/3892, Tarih: 20.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/522 E.  ,  2023/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/565 Esas, 2021/1073 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2016/98 E., 2018/105 K.

BİRLEŞEN DAVA :İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/152 E., 2017/31 K. sayılı dosyası.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü asıl ve birleşen davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2007'den beri Alaçatı'da balık turnuvası düzenleyerek faaliyette bulunduğunu, ancak davalı tarafın kendisine 29.06.2016 tarihli gönderilen ihtarnamede dava dışı Mamur... Ltd. şirketinden "Alaçatı İnternational Fishing Tournement" markasını devir aldığının belirtilerek, markanın kullanılmamasının ihtar edildiğini, markanın gerçek hak sahibinin turnuvayı baştan beri düzenleyen müvekkili olduğunu, 30.09.2007 tarihinde "alacatıfishing.com" alan adını müvekkilin eşi İlknur İçingir adına aldıklarını, davalının markasal bir faaliyeti bulunmadığını davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 2008/72746 numaralı markanın hükümsüz kılınmasını, öte yandan aynı markanın 14. maddeye uygun olarak kullanılmaması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından uzun uğraşlar ve emek verilerek meydana getirilen turnuva ve bu turnuvanın markası olan “alaçatı international fishing tournament” ibareli marka için yoğun reklam çalışmaları yaptığını, 9 senedir bu markayı kullandığını, bilinir hale getirdiğini, davalının markayı kötü niyetle tescillediğini, müvekkiline ihtarname gönderdiğini, ihtarname ile davalı tarafın müvekkilinin uzun yıllardır emek ve uğraş vererek tanınır hale getirdiği markasını 2012 yılında devir aldığını ve kendisi ile yapılan organizasyon işbirliğinin sona erdiğini oysa davalı taraf ile müvekkilinin hiçbir şekilde bir organizasyon birliği olmadığını belirterek kötü niyetle tescillenen 2008/72746 nolu “alaçatı international fishing tournament” markasının kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini, kullanılmama hükümsüzlük taleplerinin kabul edilmemesi halinde markanın kötü niyet nedeniyle hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yersiz olup, markanın dava dışı Mamur Şirketine ait ve kayıtlı iken müvekkilinin, şirketten 19.12.2012'de noter sözleşmesi ile devraldığını, markanın kendilerine ait olduğunu, fiilen dava dışı...'ın kullandığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markanın sicile 18.11.2009 tarihinde tescil edildiği tarihten itibaren 5 yıldan fazla bir süre geçtiğinden önceliğe dayalı bir hükümsüzlük tartışması yapılamayacağı, markanın 2007 ve 2015 yılları arasında taraflarca birlikte kullanıldığı, 2016-2017 yıllarında ise davalının ferdi olarak düzenlediği etkinliklerde kullanıldığı yönünde deliller bulunduğu, markanın özelliği gereği yaygın ve zamana yayılmış bir kullanımı olmayıp ancak dönemsel kullanımlarında marka sahibinin beklediği sonuçları doğuracağı, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporu tespitlerine göre davacı tarafın davalılara göre bağımsız bir tescilsiz önceki tarihli kullanımının söz konusu olmadığı, dava konusu markanın maliki olan Mamor şirketinin yetkilisi...'ın markayı şirket adına kaydettiği ve bilahare ...'a devrettiği, dava dışı...'ın davalı Mamor şirketi adına yaptığı işlemlerin hukuka uygun olmadığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci maddesi gereğince markanın tescilinde dürüstlük kuralına uyulmadığı, kötü niyetle tescil yapıldığı, davacının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarından kaynaklanan bağımsız bir hakkı bulunmamakla birlikte, aynı hükümler çerçevesinde ileri sürülebilir ortak kullanımdan kaynaklanan hakkının davalılarca inkarının kötü niyet oluşturduğu, kötü niyet halinde zamanaşımının dikkate alınmayacağı, markanın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne, ... adına kayıtlı 2008/72746 numaralı "Alaçatı InternatıonalInternatıonal Fıshıng Tournamet + şekil" ibareli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davada davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının münhasıran ve önceye dayalı hak sahibi olmaması nedeni ile 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları kapsamında hükümsüzlük koşullarının oluşmadığını, kötü niyetli tescile ilişkin faktörlerin tescil başvurusunun yapıldığı tarihe göre değerlendirilmesi gerektiğini, davalının dava konusu markayı eşinden devralmasının 556 sayılı KHK çerçevesinde tanınan bir hak olduğunu, davalının marka başvurusu ile ilgisi olmadığını, kötü niyetli tescil bakımından başvuru yapan şirket yönünden başvuru tarihindeki deliller itibari ile değerlendirme yapılması gerekirken birleşen dava davalısı şirketin davacının ortak kullanımından kaynaklanan haklarını ihlale yönelik bir fiili olmadığının dikkate alınmadığı, hangi delillere dayanıldığının dahi belirtilmediği, davalının ihtarnamesinin ancak markanın kötüye kullanılması kapsamında değerlendirilebileceği halde davacının ortak kullanımından kaynaklanan haklarının davalılarca inkarı şeklinde olaya ve delillere aykırı sonuca varılmasının kabul edilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kötüniyetin varlığı halinde marka hükümsüzlüğü davasının 5 yıl geçtikten sonra açılmasının mümkün olmasına ve asıl davanın davalısının dava konusu markayı birleşen davalı şirketin ortaklarından ve yetkili temsilcisi olan eşinden dava dışı... İyriboz'dan devralmasına, birleşen davalı şirket ile davacının markayı birlikte kullandığının asıl davanın davalısı tarafından bilinmesine göre davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalarda marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın ncı 8 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalarda marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın ncı 8 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davada davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17691, Karar No: 2015/591, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17691 E.  ,  2015/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.01.2014 tarih ve 2001/205-2014/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl dava davacısı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı ... vekili, davalı ...'nin ortakları olan taraflar arasında uzun süreden bu yana devamlı ve önlenmesi mümkün olmayacak boyutlarda huzursuzluk, geçimsizlik ve dargınlık bulunduğunu, bu durum sonucunda davalı şirketin tam anlamıyla hiç bir ortak faaliyette bulunamaz hale geldiğini, müvekkilinin hiç bir şekilde şirketin mal varlığı, muhasebe kayıtları, gelir gider durumu hakkında geçmişte ve halen doğrudan ve dolaylı olarak bilgi alamadığını, davalı şirketin bundan böyle kuruluş amacı

doğrultusunda faaliyetlerini sürdürmesinin mümkün olmadığını, davalı şirketin infisah nedenlerinin gerçekleştiğini ileri sürerek davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava davalıları vekili, şirketin tasfiyesini gerektirecek muhik bir sebebin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise, davacının haklı sebeplere dayalı ortaklıktan payını da alarak ayrılma olanağı var iken, ortaklığı sona erdirmek istemesinin ortaklıktan çıkarılması için de haklı bir sebep olduğunu ileri sürerek davacı karşı davalının ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... Ticaret Mahkemesi'nin 2001/689 esasında kayıtlı iken, birleşen davada, davacı ... vekili, davalı şirket sermayesinin, 29.06.2001 günü yapılan olağanüstü ortaklar kurulu toplantısında, 35.000 TL'den 150.000 TL 'ye çıkartılmasının... şirket ana sözleşmesi ve afaki iyi niyet kurullarına tamamen aykırı olduğunu ileri sürerek 29.06.2001 günü yapıldığı bildirilen ortaklar olağanüstü kurulunda alınan sermaye artırım kararının geçersiz olduğunun tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Birleşen dava davalısı....vekili, davacının olağanüstü genel kurul kararının iptalini isteme yetkisinin tartışmalı olduğunu, sermaye artırımı konusunda limited şirketin serbest olduğunu, tamamen mali zorunluluklar nedeniyle sermaye artırımına gidildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.