muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4626, Karar No: 2025/1121, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/4626 E.  ,  2025/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/751 E., 2024/982 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... tarafından gönderilen 23.08.2024 tarihli dilekçede, temyiz isteminden feragat ettiği bildirmiş ise de, sanık ve müdafii tarafından yapılmış bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanık ...'nin 26.06.2024, sanık ...'ın ise 01.07.2024 ile 05.07.2024 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/366 Esas, 2023/526 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/751 Esas, 2024/982 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile bir kısım sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, sanık ... yerine dosya ile ilgisi bulunmayan ... ...'un adının yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/751 Esas, 2024/982 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile bir kısım sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, sanık ... yerine dosya ile ilgisi bulunmayan ... ...'un adının yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, sanıklar hakkında canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç niteliğine, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanmasına, ilişkindir.

3. Sanık ... ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

5. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanık ... ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

5. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, eylemlere uyan suç vasfının ve suça iştiraklerin niteliklerinin doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranlarının yerinde olduğu, meşru savunma veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, hükmolunan ceza miktarları uyarınca lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nin maktule yönelik üzerlerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yönünden

Sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanık ...'nin 26.06.2024, sanık ...'ın ise 01.07.2024 ile 05.07.2024 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden

B. Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/751 Esas, 2024/982 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... ... müdafii, sanık ... müdafileri, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanıklar ..., ... ... ve ... müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3519, Karar No: 2014/12902, Tarih: 27.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3519 E.  ,  2014/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 1.012,17 TL maddi ve 1.250 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacı vekilinin 31.01.2008 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 2007/144 Soruşturma - 2008/4 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Terör örgütüne yardım ve yataklık etmek suçundan, 14.10.2007 – 27.12.2007 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 01.02.2008 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 31.01.2008 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin süreye, tazminat miktarına, kendileri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19626, Karar No: 2019/1656, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2016/19626 E.  ,  2019/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2016 gün, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği, bu nedenle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, mağdur ...'ın beyanına göre 50,00 Türk Lirası değerindeki ayakkabıyı çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağı gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Diğer mağdurlar ..., ..., ...'e yönelik hırsızlık suçundan sanık hakkında kurulan hükümler açısından değer tespiti yapılarak, 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağı gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, lehe bozmadan kararı temyiz etmeyen sanık ...'nın da 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi uyarınca yararlandırılmasına, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4549, Karar No: 2025/65, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4549 E.  ,  2025/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/488 Esas, 2024/77 Karar

HÜKÜM : Davalı ... yönünden davanın reddi, diğer davalılar yönünden davanın kabulü

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin kullandığı krediler için müvekkilinin taşınmazı üzerine ipotek konulduğunu, davalı gerçek kişilerin ise kredinin müşterek ve müteselsil kefilleri olduğunu, kredilerin ödenmediğini öğrenen müvekkilinin bankanın takibinden önce toplam 116.959,81 TL tutarında ödeme yapıp borcu kapattığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 884. maddesinde borçtan şahsen sorumlu olmayan rehinli taşınmaz malikinin borçluya ait koşullar içinde borcu ödeyerek taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını isteyebileceğini, alacağın da borcu ödeyen malike geçeceğini, müvekkilinin bankaya halef haline geldiğini, ödediği tutarın tahsili için davalılar aleyhine başlatılan takibe davalıların itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalıların takibe itirazlarının ayrı ayrı iptallerini, icra inkâr tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının damadı olan dava dışı ... ile davalı şirketin yetkilisi davalı ... arasında gizli bir mutabakat yapıldığını, çekilen kredinin ... ve ... arasında paylaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; çekilen kredinin ... ile kendilerince kullanıldığını, davalı ...’ın kendilerinin ısrarı ile krediye kefil olduğunu beyan etmiş ve davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının damadı olan dava dışı ... ile davalı şirketin yetkilisi davalı ... arasında gizli bir mutabakat yapıldığını, çekilen kredinin ... ve ... arasında paylaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; çekilen kredinin ... ile kendilerince kullanıldığını, davalı ...’ın kendilerinin ısrarı ile krediye kefil olduğunu beyan etmiş ve davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının dava dışı Vakıfbank ile davalı ... Nakliyat.. Ltd. Şti. arasında imzalanan 22.01.2014 tarihli genel kredi sözleşmesinde ipotek veren durumunda bulunduğu, temin edilen ipotek belgelerinden taşınmazın genel kredi sözleşmesi kapsamında banka yararına tesis edildiği, bozma kararı öncesinde alınan bilirkişi raporuna göre asıl borçlunun borcu ödememesi üzerine davacının banka alacağını ödediği, ipoteğin de davalıların bankaya olan borçları kapatılmak suretiyle kaldırıldığı, davalıların muvazaalı işlemler yapıldığına yönelik savunmalarının tanık beyanları ile ceza dosyasına göre ispatlanamadığı, kredi sözleşmesi kapsamında davalılar ile aralarında bulunan iç ilişkiye göre davacının rücu hakkının bulunduğu, ancak bozma kararında "Rehin veren davacının taşınmazı üzerinde rehin sözleşmesinin kurulduğu 22/01/2014 tarihinde henüz davalı ... Karaalanın bir kefaleti bulunmadığından davacının 20/05/2014 tarihli ek güvenceye istinaden rehin verdiğinden söz edilemeyecektir. Davacı rehin veren ile kefil arasında rücu hakkının bulunduğuna dair bir anlaşmanın varlığı da iddia ve ispat edilmemiştir. " denilmek suretiyle davalı ... yönünden davacının rücu hakkının bulunmadığı belirlendiği gerekçesiyle davalılar ... ve ... Nakliye Turizm Otomasyon İnş. Gıda Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılar ... ve ... Nakliye Turizm Otomasyon İnş. Gıda Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. 'nin takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, alacak likit olduğundan 117.555,31 TL üzerinden hesaplanacak %20 oranında icra inkâr tazminatının davalılar ... ve ... Nakliye Turizm Otomasyon İnş. Gıda Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4757, Karar No: 2012/8552, Tarih: 10.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4757 E.  ,  2012/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :196-343

Dava, yaşlılık aylığına fark zamların yansıtılarak ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde yetkisizlik kararı vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17.maddeleri gereğince davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 12.01.2011 kabul tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14.maddesinin (1).paragrafında "bir şubenin işlemlerinden doğan davalardan, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." hükmü düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığa konu işlemlerin Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü Sigortalı Emeklilik İşlemleri Dairesi Başkanlığı tarafından yapıldığı, bu durumda Ankara mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeksizin, Çanakkale Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13345, Karar No: 2006/16555, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13345 E.  ,  2006/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ın ... Sk. No:47- ... Mah. ... adresinde oturmakta iken ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince 2005 yılında vesayet altına alındığı; ancak, 2002 yılından beri Kadıköydeki Darülaceze Müdürlüğünde kalmakta olduğu ve sürekli kalmak üzere sözleşme bulunduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.