muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11887, Karar No: 2012/11105, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11887 E.  ,  2012/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.10.2010 gün ve 2010/7124-12025 sayılı bozma kararında özetle “Çekişmeli taşınmazın da içinde bulunduğu adadaki yüzölçümü küçük dava dışı parsellerden bir ya da bir kaçının kadastro tesbitinin Hazine adına itirazsız kesinleşmesinin, çekişmeli parselin de içinde bulunduğu adanın etrafı çepe çevre, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı niteliğini değiştirmeyeceği, eğimi % 12'den fazla olan tamamen veya maki cinsi ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi ve 6831 sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olması nedeniyle bu tür yerlerin 05.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 (a) ve (j) maddesi hükümlerine göre orman sınırı içine alınması gerektiği, çekişmeli parsel seri bazında yapılan ve 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, bu kez davanın KABULÜNE, çekişmeli Söğüt köyü, 391 ada 24 sayılı parselin davalı ... adına olan tesbitin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilândan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12280, Karar No: 2015/7908, Tarih: 24.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12280 E.  ,  2015/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş aktinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yesiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının hizmet dökümündeki ... sicil numaralı adı/ünvanı ve kime ait olduğu belirsiz olan işyerinde 03/08/2006-06/09/2006 tarihleri arasında çalışması görünmektedir.

Davalı vekili, davacının çıraklık sözleşmesinin 17/02/2006 tarihinde sona erdiğini, 07/09/2006 tarihinde normal işçi olarak yine davalı işverenlikte işe başladığını savunmuştur. Açıklanan nedenlerle, ... sicil numaralı işyeri taraflardan sorularak ve davalı

işyeri ile ... sicil numaralı işyerinin, ... ile gerekirse ...’ndan adresi, kime ait olduğu, iştigal konusu, ortakları, temsile yetkili kişileri, yöneticileri, varsa devir, birleşme, unvan değişikliği gibi durumları, varsa davalı işverenlikle organik bağ veya sair ilişkilerini gösteren belgelerin, davalı işyeri ile ... sicilli işyerinin ilk tesis tarihlerinden itibaren getirtilerek, hizmet süresinde kesinti olup olmadığının, buna göre hizmet süresinin hangi dönemleri kapsadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Fazla mesai ücreti açısından, davacının hafta içinde 5 tam gün çalıştığı, cumartesi günleri ise saat 15:00’e kadar çalıştığı gözetilerek hesaplama yapılmaması hatalıdır. Fazla mesainin ara dinlenmeleri de gösterilerek yeniden yapılacak olan hesaplamada sonucunda yeniden hüküm kurulması gerekirken, ilk Mahkeme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmemesi sonucunda davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilmelidir.

3-Fazla mesai ücreti açısından, davacının hafta içinde 5 tam gün çalıştığı, cumartesi günleri ise saat 15:00’e kadar çalıştığı gözetilerek hesaplama yapılmaması hatalıdır. Fazla mesainin ara dinlenmeleri de gösterilerek yeniden yapılacak olan hesaplamada sonucunda yeniden hüküm kurulması gerekirken, ilk Mahkeme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmemesi sonucunda davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilmelidir.

4- Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla mesai çalışması hesaplanırken ara dinlenmelerinin yukarıda belirtilen şekilde düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5- Fazla mesai ücretinin şahit beyanlarına göre hesaplanmasına rağmen takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2541, Karar No: 2015/2529, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2541 E.  ,  2015/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13266, Karar No: 2018/808, Tarih: 20.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/13266 E.  ,  2018/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dava davalısı ... Varlık Yönetim A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davacıların keşidecisi olduğu davaya konu çeklerdeki imzaların davacı şirketlerin yetkili temsilcilerine ait olmadığını ileri sürerek, söz konusu çeklerin iptali ile davalılara borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı, davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davaya konu çek sebebiyle icra takibinin ...'da yapıldığını, ayrıca davalının ikametgahının İstanbul olduğunu, bu sebeple yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, imzaların yetkili temsilcilere ait olduğunun çıplak gözle dahi anlaşılabildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama uyarınca, davacı şirketler temsilcisi ...'ın 14.09.2011-29.12.2011 tarihleri arasında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/449 esas sayılı dosyasında tutuklu olduğunun tespit edildiği, davaya konu edilen çeklerin ise 21.12.2011, 26.12.2011 ve 26.01.2012 tarihli olmaları nazara alındığında 21.12.2011, 26.12.2011 tarihli iki çekin davacı şirket yetkilisinin cezaevinde olduğu dönemde keşide edildiği, bunun aksinin de iddia edilmediği ve bu çeklerin yetkili şahıs tarafından imzalanmadığının kabulünün gerektiği, 26.01.2012 tarihli çekin aslının ise ihtarlara rağmen davalılarca mahkemeye ibraz edilmediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm birleşen dava davalısı ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu birleşen dava takibe karşı açılmış bir menfi tespit davasıdır. İİK'nun 72/son maddesi gereğince menfi tespit davası, takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer veya davalı alacaklının yerleşim mahkemesinde açılabilir. Somut olayda her iki yer yönünden de yetkili mahkeme ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olmasına karşın dava ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmıştır. Mahkemece, davalının yetki itirazının kabulü gerekirken reddine karar verilip işin esasına girilmesi doğru olmamış, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde birleşen dava davalısı ... Varlık Yönetim A.Ş.'ye iadesine, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13674, Karar No: 2014/9199, Tarih: 14.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13674 E.  ,  2014/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/221152

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2011/24 (E) ve 2011/408 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin T.. K.. olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve suçtan zarar gören TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44236, Karar No: 2014/679, Tarih: 21.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/44236 E.  ,  2014/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2008/929-2011/207

DAVA :Davacı, ücret fark alacağı, akdi tatil ücreti, otobüs kart ücreti, ilave tediye ücreti, ikramiye alacağı, kömür yardımı alacağı, işlemiş faiz alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gereken bazı haklarının ödenmediğini beyanla, ücret farkı, akdi tatil ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, otobüs kart ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacağı, kömür yardımı ile işlemiş faiz alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren zamanaşımı defini ileri sürmüş, tüm ödemelerin yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı işverene ait iş yerinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre bazı hakların eksik ödendiği gerekçesiyle asıl aşacak ve işlemiş faiz isteklerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretlerini ve aynı alacak için işlemiş faizlerini talep etmiş, mahkemece taktiri indirim yapılmak suretiyle isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Toplu iş sözleşmesinde bayram ve genel tatil ücretlerinin aylık ücretler ile birlikte ödenmesi gerektiği ve ödemenin hak kazanılan günü izleyen ilk iş gününde yapılacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda işlemiş faiz hesabı yerindedir. Ancak toplu iş sözleşmesinden kaynaklanmayan, yasadan doğan ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları için işletme kredisi faizi ile hesaplama yapılması hatalıdır. Geniş anlamda ücret niteliğinde olan ulusal bayram ve genel tatil ücretleri için İş Kanunu’nun 34. maddesinde öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Aynı alacakla ilgili işlemiş faiz hesabının da işletme kredisi faizi yerine bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize göre yapılması gerekir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2998, Karar No: 2016/2413, Tarih: 01.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2998 E.  ,  2016/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MURİS MUVAZAASI, İPTAL, TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.10.2015 gün ve 2015/53 sayılı ara kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak ... ve ...'daki taşınmazlar hakkında açılmış; Yerel Mahkemece, ...'daki taşınmazlar bakımından dava ara kararı ile tefrik edilip yine ara kararı ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Oysa, verilen tefrik ve yetkisizlik kararı ile yerel mahkeme ...'daki taşınmazlar hakkındaki davadan el çekmiştir.

O halde, ...'daki taşınmazlar hakkındaki davanın ayrı bir esasa kaydedilip yetkisizlik yönünden gerekçerli kararının yazılması, taraflara tebliğ edilmesi ve temyizi halinde gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.3.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17237, Karar No: 2021/18693, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17237 E.  ,  2021/18693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin 02/09/2016 havale tarihi ile mahkemesine verilmiş olduğu ancak yokluğunda karar verilen katılana gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosyada bulunmadığı, UYAP kayıtları incelendiğinde karar verildikten sonra 8. celse duruşma zaptının tebliğe çıkarıldığı, bu nedenle katılanın temyiz süresinin öğrenmeyle başladığı değerlendirilerek, katılan vekilinin temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

Ankara 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/937E, 2001/1727K karar sayılı kararıyla kesinleşmiş orman kadastro sınırında bulunan yapıların müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla,

6831 sayılı Kanunun 17. maddesinde, "Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; otlatma planı yapılan alanlarda yıllık otlatma süresi dâhilinde hayvanların planlı otlatılmasını sağlayan, gecelemesini emniyet altına alan ve dağılmalarını engelleyen geçici çevirmeler şeklinde düzenlemeler dışında, her çeşit bina, ağıl ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması, tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır. Ancak, Devlet ormanlarında 31/12/2011 tarihinden önce toplu yerleşimin bulunduğu; yaylak ve otlak olarak kullanılan alanlar içindeki yerler ile yılın belirli dönemlerinde geleneksel yaylacılık maksadıyla yerleşim yeri olarak kullanılan alanlar kullanım bütünlüğü de dikkate alınarak Orman Genel Müdürlüğünce tespit edilir. Tespit edilen bu alanlardan uygun görülenler Cumhurbaşkanı kararı ile yayla alanı olarak ilan edilir. İlan edilen yayla alanlarında 31/12/2011 tarihinden evvel yapılmış, hakkında müsadere kararı bulunanlar da dâhil her türlü bina ve tesisler mevcut haliyle vaziyet planında gösterilerek ... sabit kıymetlerine alınır. Yayla alanlarında bulunan bina ve tesisler orman idaresi tarafından işletilir, işlettirilebilir veya kiraya verilebilir. Elde edilen gelirler ... döner sermayesine gelir kaydedilir. Giderler ise ... döner sermayesinden karşılanır. Bu alanlardaki bina ve tesislerin kullanıcıları orman idaresince tespit edilir, ilgili kaymakamlık ve muhtarlıklar vasıtasıyla bir ay süreyle ilan edilir. Bu süre içinde yapılan itirazlar bir ay içinde orman idaresinde mevcut bilgi ve belgelere göre, bunun mümkün olmaması hâlinde başvuru sahiplerinin elindeki bilgi ve belgelere göre sonuçlandırılarak ilgililere bildirilir. Kullanıcısı tespit edilen bina ve tesisler vaziyet planına göre kullanıcısına, tespit tarihinden itibaren bir yıl içinde talebi hâlinde rayiç bedel üzerinden 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre kiraya verilebilir. Kullanıcıları tarafından kiralanmayan bina ve tesisler ise yıkılır. Kiralanan bina ve tesislere ilişkin, ilgili kurumlarca orman idaresine bildirilen eksikliklerin tamamlanması yönünde kiracıya tebligat yapılarak en geç bir yıl içinde eksikliğin giderilmesi istenir. Eksikliklerin giderilmemesi hâlinde yapılan kiralama işlemi iptal edilir. İlgili mevzuattan doğacak her türlü zarar ve hukuki sorumluluk kiracıya aittir. Yayla alanı olarak ilan edilen yerlerde orman idaresince nüfus yoğunluğu, yöresel ihtiyaç ve sosyal problemler dikkate alınarak gerekli her tür ve ölçekte planlar Orman Genel Müdürlüğünce yapılır veya yaptırılır. Yapılan bu planlar Orman ve Su İşleri Bakanlığınca onaylanır. Yayla alanlarında mevcut bina ve tesislerin kiralayan tarafından iki yıl içinde planlara uygun hale getirilmesi istenir. Uyumlu hale getirenlerin kira sözleşmeleri yenilenir. Aksi halde kira sözleşmesi iptal edilir

. Yayla alanı olarak ilan edilen yerlerde orman idaresince nüfus yoğunluğu, yöresel ihtiyaç ve sosyal problemler dikkate alınarak gerekli her tür ve ölçekte planlar Orman Genel Müdürlüğünce yapılır veya yaptırılır. Yapılan bu planlar Orman ve Su İşleri Bakanlığınca onaylanır. Yayla alanlarında mevcut bina ve tesislerin kiralayan tarafından iki yıl içinde planlara uygun hale getirilmesi istenir. Uyumlu hale getirenlerin kira sözleşmeleri yenilenir. Aksi halde kira sözleşmesi iptal edilir. Yayla alanlarına ilişkin iş ve işlemler yönetmelikle belirlenir." şeklindeki düzenlemeyle, orman idaresine müsadere edilen yapıların işletilmesi veya kiralanmasıyla ilgili yetki verildiği ve bu hususta bir karar verilmesi hususunun idarenin takdir ve tasarrufunda bırakılmasının anlaşılması karşısında, yıkım kararı verilmek suretiyle idarenin tasarruf yetkilerinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

Hüküm fıkrasından 2. bendin çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.