muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/39220, Karar No: 2014/31129, Tarih: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39220 E.  ,  2014/31129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2007/706-2012/509

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait özel hastanede hemşire olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.. Sağ. Hiz. AŞ vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının savunmasında istifaya ve ibranameye dayanmasına rağmen bir taraftan da 2.000 TL ödeme yaptığını öne sürmesi sebebiyle miktar içermeyen ibraname ve istifanın geçersiz olduğu sonucuna varılarak, hafta tatili ücreti talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 84–86 maddeleridir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 84 üncü maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85 inci maddesinde “birden fazla borcu bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş, 86 ncı maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir.” kuralı düzenlenmiştir.

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme

Borçlar Kanunu’nun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK.101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulu’nun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanunu’nda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanunu’nda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanunu’na göre ücret en geç ayda bir ödenir (md.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanunu’nun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanunu’nun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

1475 sayılı İş Kanunu’nun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda, fesihten sonra düzenlenen makbuz ile davacıya 2.000 TL ödeme yapıldığı tarafların kabulündedir.

Davalı vekili, davanın kabul edilmesi halinde bu ödemenin mahsubunu istemiştir.

Mahkemece, söz konusu ödemenin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda mahsup edilerek bakiye alacağın hüküm altına alınması gerekirken, bu konuda bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35233, Karar No: 2020/2937, Tarih: 25.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/35233 E.  ,  2020/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/02/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 01.03.2002-05.09.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde yurt içi tır şöförü olarak çalıştığını, iş akdinin müvekkilince haklı nedenlerle sona erdirildiğini, davacının asgari ücret + km başı prim + günlük 12 TL yemek ücreti sistemi ile istihdam edildiğini, ayda ortalama 15.000 km yol yaptığını, fazla çalışma yapmasına, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, 08.12.2004-16.09.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş aktinin devamsızlığı sebebi haklı olarak sona erdirildiğini ve herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut uyuşmazlıkta, mahkemece; davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler hüküm altına alınmıştır.

Davacının, yurt içi tır şoförü olarak çalıştığı sabittir. Anılan çalışmaların varlığı bakımından dosyada yazılı bir belge bulunmamaktadır. Davacı tanıklarının ise, davacının işinin niteliği gereği, anılan çalışmalar hakkında görgüye dayalı bilgilerinin bulunması beklenemez. Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğinin günlük yasal araç kullanma ve dinlenme sürelerine ilişkin sınırlamaları karşısında ve dosya kapsamına göre, davacı tarafça anılan çalışmaların varlığı kanıtlanamamıştır.

Bu nedenlerle; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Bu nedenlerle; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7036, Karar No: 2013/8345, Tarih: 27.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7036 E.  ,  2013/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2010/488 E. sayılı davaların kabulüne, birleşen 2007/214 E. sayılı davada nama ifaya izin isteminin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, kira kaybı talebinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı vekilince duruşmasız, asıl davda davalı birleşen davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... vekili Av. ... ile birleşen davada davacı şirket vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davalılar arasında düzenlenen 12.05.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin üstlendiği bir kısım imalatın müvekkilince yerine getirilmesine rağmen yüklenicinin karşı edimi olarak kararlaştırılan 20 no'lu bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahibi vekili, davalı yüklenici ile yapılan sözleşme uyarınca yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, yapı kullanım izin belgesinin alınmadığını ve binanın ortak alanlarında eksik ve kusurlu imalat bulunduğunu ileri sürerek, asıl ve birleşen tescil davalarının reddine, eksik ve kusurlu işler bedeli ile gecikme tazminatının belirlenerek yükleniciye ait 20 no'lu bağımsız bölümün satışına izin verilmesi suretiyle tahsilini istemiş, ıslahla gecikme tazminatı karşılığı 19.337,50 TL 'nin 10.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici vekili, asıl ve birleşen davanın reddini isteyerek, müvekkilinin sözleşme uyarınca hakkettiği ve devri iskan ruhsatı alınmasına bağlanan 20 no'lu bağımsız bölümün dışında 4 ve 8 numaralı bağımsız bölümün tapusunun da verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici vekili, asıl ve birleşen davanın reddini isteyerek, müvekkilinin sözleşme uyarınca hakkettiği ve devri iskan ruhsatı alınmasına bağlanan 20 no'lu bağımsız bölümün dışında 4 ve 8 numaralı bağımsız bölümün tapusunun da verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava aşamasında yüklenicinin inşaatı tamamlayarak yapı kullanım izin belgesini aldığı ve sözleşme uyarınca birleşen davadaki arsa sahibinin dairelerini geç teslim ettiği, asıl davadaki davacının yüklenici ile yaptığı sözleşme uyarınca edimini yerine getirdiği, yüklenicinin birleşen davada tescilini istediği bağımsız bölümlerin tapularını hakettiği gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 20 no'lu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, yüklenicinin birleşen davasının kısmen kabulü ile nama ifaya izin isteminin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, 19.337,50 TL gecikme tazminatının ıslah tarihinden itibaren faiziyle bilikte davalı yükleniciden tahsiline, yüklenicinin birleşen davasının kabulü ile 4 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı yüklenici adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davacı, asıl ve birleşen davada davalı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl davadaki davacı ....'nun temyiz itirazının incelenmesinde, davacı vekili, asıl davadaki davalılar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden sonra, müvekkilinin, davalılardan yüklenici şirketle yaptığı sözleşmede kararlaştırılan işlerin yapılması karşılığında dava konusu 20 no'lu bağımsız bölümü hakkettiğini ileri sürerek, anılan bölümün tapusunun iptali ile tescilini istemiştir. Mahkemece yapılan incelemede dava konusu bağımsız bölümün iskan alınmasından sonra yüklenicinin hakedeceği bağımsız bölüm olduğu belirlenmiş ve dava sırasında inşaattaki eksikliklerin giderilerek yapı kullanım izin belgesinin alınması nedeniyle yüklenici tarafından hak edildiğini belirleyerek davacı adına tesciline karar verilmiştir. Davanın açıldığı tarihte yapı kullanım izin belgesinin alınmaması nedeniyle davalı arsa sahibi yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacak ise de, davacı, davalı yüklenici ile yaptığı sözleşmedeki edimlerini yerine getirdiği için asıl davadaki davacının davası kabul edildiğinden asıl davadaki davacı lehine ve yüklenici aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

2- Asıl ve birleşen davada davalı, birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/214 esas sayılı dosyasında davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince; yükleniciden yaptığı iş karşılığı daire aldığını iddia eden.... tarafından açılan asıl dava ile yüklenici tarafından açılan ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/488 esas sayılı dosyalarında verilen tescil hükümlerinin davacı yüklenici tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/14 esas sayılı dosyasında arsa sahibi lehine hükmedilen gecikme tazminatı ve ferilerinin tahsiline bağlı tutulması gerekirken tutulmaması doğru olmadığı gibi, davalı arsa sahibinin, yüklenicinin birleşen davasının açılmasına neden olmadığı, sözleşmeye göre son dairenin yapı kullanım izin belgesinin alınmasına, bundan önceki iki dairenin ise inşaatın ince işlerinin tümü ile bitirilerek inşaatın yapı kullanım izin belgesinin alınması haricinde bitirilmesi koşuluna bağlı tutulduğu, yargılama sırasında yapılan incelemede yapı ruhsatının 2013 yılında yenilenerek inşaattaki eksikliklerin tamamlandığının anlaşıldığı, kaldı ki yüklenicinin tescilini dava konusu ettiği iki daire ile ilgili, yüklenicinin arsa sahibini alacaklı temerrüdüne düşürdüğüne dair kanıt bulunmadığının

anlaşılmasına göre yüklenicinin açtığı birleşen davada yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı yüklenici üzerinde bırakılması gerekirken davalı arsa sahibinden tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı ... ... vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve yüklenicinin açtığı birleşen davada davalı, birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/214 Esas sayılı dosyasında davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunanlar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9509, Karar No: 2013/12982, Tarih: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9509 E.  ,  2013/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 339/1, 80, 31. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis cezası ile 3 yıl 6 ay süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanması.

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 25.09.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20942, Karar No: 2015/1329, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20942 E.  ,  2015/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi