muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3427, Karar No: 2013/3388, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3427 E.  ,  2013/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.01.2012 tarih ve 2011/484-2012/... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kargo taşımacılığı işi ile uğraştığını, davalı ile müvekkili arasında .../04/2002 tanzim tarihli cari hesap ve fiyat uygulama sözleşmesinin düzenlendiğini, bu sözleşme kapsamında davalıya ait gönderilerin taşındığını, davalı borçlu şirketin .../11/2010-29/01/2011 tarihleri arasında Avusturalya'ya gönderdiği 8 adet alıcı ödemeli gönderilere ait gönderi ücretlerinin gönderilerin alıcısı tarafından ödenmediğini, bu sözleşmeye dayalı olarak 41.293,95 TL nin tahsili için fatura düzenlendiğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine ... 6 İcra Müdürlüğünün 2011/6416 Esas sayılı takip dosyası ile davalı hakkında takip yaptıklarını, davalı borçlunun haksız ve kötü niyetli olarak takibe itiraz ettiğini, aralarındaki sözleşmenin 7. maddesi uyarınca alıcı ödemeli gönderi yapılması halinde ücretin alıcı tarafından ödenmemesi halinde gönderici tarafından ödeneceğinin düzenlendiğini, ileri sürerek itirazın iptalini ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve davaetmiştir.

Davalı vekili, davacının MK. nun .... maddesi kapsamında bedelini tahsil etmediği gönderileri karşı tarafa teslim etmesi ve bu konuda herhangi bir bildirimde bulunmamasının iyi niyet kuralı ile bağdaşmadığını, söz konusu gönderilerde gönderi bedellerinin karşı taraftan tahsil edileceğinin açıkça belirli olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf davalı ile aralarında mevcut .../04/2002 tarihli cari hesap ve fiyat uygulama sözleşmesi kapsamında taşıma hizmeti verdiğini, bu sözleşmenin 7. maddesi kapsamında alacaklı bulunduklarından bahisle icra takibinde bulunduğu, söz konusu sözleşmenin 9. maddesinde sözleşmenin geçerlilik süresinin 1 yıl olduğu, tarafların talimatı aksine bir talimat gelmediği sürece sözleşmenin 1 yıl daha uzatılmış sayılacağı belirtildiği, yine .... maddesinde gönderi ülkesinin Fransa olarak belirtildiği, dolayısıyla taraflar arasındaki bu sözleşmenin .../11/2010-29/01/2011 tarihleri arasında Avusturalya ülkesine yapılan taşımalara ilişkin olarak uygulanmasının mümkün olmadığı, gönderilerin karşı taraf ödemeli olarak gönderilmiş olduğu, davacının bu şekildeki bir gönderinin gönderi bedelini alıcısından tahsil

etmesi gerekirken bu gerekliliğe uymadan emtiaları teslim etmesinin kendi kusurundan kaynaklandığı, gereçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

etmesi gerekirken bu gerekliliğe uymadan emtiaları teslim etmesinin kendi kusurundan kaynaklandığı, gereçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma bedelinin tahsili amacı ile girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki cari hesap ve fiyat uygulama sözleşmesinin .... maddesinde cari hesap sözleşmesinin UPS' in waybill' nın arkasında yazılı bulunan ve karşılıklı imzalanan taşıma koşullarının ayrılmaz bir parçası olduğu, UPS ve gönderenin taşıma koşullarını kabül ettikleri yazılı olup, dosya içerisinde dava konusu taşımalara ilişkin waybill' ler yer almaktadır. Mahkemece, dosyadaki cari hesap ve fiyat uygulama sözleşmesinin müşteri veri bildiriminde yazılı olan ülke ve taşınan eşyaya ait beyan bildiriminin sözleşmenin yapıldığı zamandaki taşımaya ilişkin olup olmadığı ve biraz önce belirtilen sözleşmenin .... maddesi ve waybill' lerin arkasında yazılı bulunan taşıma koşulları gerektiğinde kargo taşımacılığı konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak değerlendirilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temiz itirazlarının kabülü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10815, Karar No: 2011/3821, Tarih: 04.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10815 E.  ,  2011/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.04.2009 tarih ve 2007/169 - 2009/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş Makinesinin Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile davalıya sigortalandığını, araçta meydana gelen rizikonun davalıya ihbar edildiğini, ancak davalı ... tarafından, " hasarın iş makinesi motorunda bulunan enjektörlerin zaman içerisinde meydana gelen yıpranmasından" kaynaklandığı gerekçesiyle rizikonun tazmin edilmediğini ileri sürerek, 11.296,79 TL tutarındaki tazminatın, 09.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporuyla rizikonun makinenin mutad kullanılması nedeniyle zaman içerisinde oluşan aşınma ve yıpranmadan kaynaklandığının saptandığını ve sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından düzenlenen Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile davacı tarafından VFS Finansal Kiralama A.Ş’den kiralanan iş makinesi için teminat verildiği, poliçe kapsamına giren her bir hasarda hareketli makineler için hasarın % 10'u oranında muafiyet belirlendiği, hasar nedeninin iş makinesinde kullanılan mazotun içindeki su oranı ile ilgili olduğu ve rizikonun Makine Kırılması Genel Şartları kapsamı içinde kaldığı, hasarın mutad kullanma ve yıpranmadan kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, muafiyet tenzilinden sonra istenebilecek 10.795,87 TL tazminatın 13.11.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 495,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6311, Karar No: 2020/336, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6311 E.  ,  2020/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İşçilik alacaklarının istemine ilişkin olarak açılan davada ... 8. İş ile ... 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kıdem tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi ile milli gün ve bayram tatili ücreti alacakları istemine ilişkindir.

... 8. İş Mahkemesince, davalı şirket vekilinin yetki itirazının bulunduğu, Ticaret Sicil Müdürlüğü ve SGK kayıtlarına göre davalı işverenin adresinin "..." olduğu belirtilmiştir. Davacı tarafça yetkili mahkemenin ... olduğu kanıtlanmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. İş Mahkemesince ise ... 8. İş Mahkemesince Ticaret Sicil Müdürlüğü ve SGK kayıtlarına göre davalı işverenin adresinin "..." olduğu, davacı tarafça yetkili mahkemenin ... olduğu kanıtlanmadığından gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, SGK işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinde, dava dilekçesinde de yazılı olduğu üzere davalı iş yerinin merkez adresinin yazılı olduğu görülmüş, davacı vekilinin dava dilekçesinde belirttiği üzere işçinin işini yaptığı yerin ... ili olması hasebiyle seçimlik hakkını kullanarak davacı işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde davasını açtığı, bunun aksinin (işin ...'da değil de ...'ta yapıldığı) dosya içeriğinden anlaşılamadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü yer almaktadır .

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işini yaptığı yer adresinin "..." olduğu, bu adresin de ... İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan işini yaptığı yer mahkemesinde dava açtığı, bu nedenle uyuşmazlığın ... 8. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 8. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11450, Karar No: 2024/324, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11450 E.  ,  2024/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/945 Esas, 2023/1095 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.04.2023 Tarihli ve 2023/395 Esas, 2023/435 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Durasıllı Mahallesi Yeni Sokak No:11 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.08.2023 Tarihli ve 2023/945 Esas, 2023/1095 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Tepecik Mahallesi Şahbazoğlu Sokak No:17 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Simav Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6285, Karar No: 2007/197, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6285 E.  ,  2007/197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temizlik İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.03.2005 gün ve 2003/276-2005/92 sayılı hükmü onayan Dairemizin 03.07.2006 gün ve 2005/4195-2006/4119 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezası ile bakiye 1,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12322, Karar No: 2011/15006, Tarih: 06.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12322 E.  ,  2011/15006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 07.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılardan ... ve ... vekili, ... dışındaki davalıların murisleri ...'dan intikal eden taşınmazı kardeşleri olan davalı ...'ya bıraktıklarını, Mustafa'nın da ...'e tapudan devrettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tapu kaydındaki satış vaadi şerhinin terkin edildiği, son malik ...'in kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

18.01.1962 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile bir kısım davalıların murisi ... dava konusu 521 parsel sayılı taşınmazı davacıların murisi ...'a satmayı vaat etmiş ve taşınmaz teslim de edilmiştir. 25.09.1962 tarihinde tapuya şerh edilmiştir. Taşınmaz 26.02.2007 tarihinde davalı ...'ya intikal etmiş, şerh 27.10.2007 tarihinde kaldırılmıştır. Davalı ... adına ise 02.11.2009 tarihinde satış sonucu tescil edilmiştir.

Hukukumuzda kişilerin satın aldığı şeylerin ileride kendilerinde geri alınabileceği kuşkusu taşımamaları, dolayısıyla toplam düzenini sağlama düşüncesiyle satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilkesi benimsenmiştir. Belirtilen bu ilke Türk medeni Kanunu m.1023 de aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyete dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki m.1024 de "bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde vurgulanmıştır. Görülüyorki eldeki uyuşmazlığın çözümünde kayda sonradan tapu ile malik olan kişinin iyiniyetli olup olmadığı önem kazanmaktadır.

Dinlenen tanıklar satış vaadine konu yerin 1962 yılından beri satış vaadi sözleşmesinin alacaklısı Mustafa Kemal, onun ölümü ile de çocukları olan davacılar tarafından kullanıldığını, ...'in de bu durumu bilmesi gerektiğini, civarda ...'in de tarlasının bulunduğunu beyan etmişlerdir. Taraflar, dar bir çevre olan köy yerinde ikamet etmektedir. Köyde yaşayan kişilerin hayatın olağan akışı gereği birbirlerini yakından tanıdıkları ve yaptıkları iş ve işlemlerden haberleri olduğunun kabulü gerekir. ... de aynı köyde tarımla iştigal eden bir kişidir. İyiniyet iddiasında bulunamayacak durumdaki kişinin kötüniyetinin diğer tarafca ayrıca ispat ettirilmesine gerek yoktur. Bu durumda davalı ... Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin korumasından yararlanamaz. Mahkemece açıklanan hususlar gözetilmeden davanın reddi doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 06.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1664, Karar No: 2011/24026, Tarih: 07.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/1664 E.  ,  2011/24026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında "teknesiyle birinci derece askeri yasak bölgeye su ürünleri istihsali amacıyla girdiğinden" bahisle 2565 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. Maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5. Maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı Kanunun suçta ve cezada kanunulik ilkesini düzenleyen 2. maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin, atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda sanığa atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik bölgeleri kanununun "Askeri Yasak Bölgeler" başlıklı 2. maddesinin (a) bendine göre "Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile askeri yasak bölgeler kurulabilir veya kaldırılabilir. Askeri yasak bölgeler 1 inci ve 2 nci derece askeri yasak bölge olmak üzere ikiye ayrılır" "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4. maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgeleri" başlıklı 10.maddesinde;

"Birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri;

a) Birinci derece kara askeri yasak bölgelerinin sahilde bittiği noktadan itibaren deniz yönünde,

b) Denizdeki tesislerin çepeçevre her tarafında, En az yüz metre, en çok bir deniz mili uzaklıktan geçirilen noktaların birleştirilmesi suretiyle tespit olunur. Bu mesafeler savunma ihtiyacı veya bölgenin özelliklerinin zorunlu kıldığı hallerde Genelkurmay Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla kısaltılabilir veya uzatılabilir." ve anılan Yasanın " birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgelerinde Uygulanacak Esaslar" başlıklı 11. Maddesinin (b) ve (c) bendlerinde;

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumlulurı,yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumlulurı,yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terketmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Yasanın 26. maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu kanunun 9,13,17,18 ve 21 inci maddeleri ile 11 inci maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında "teknesiyle birinci derece askeri yasak bölgeye su ürünleri istihsali amacıyla girdiğinden" bahisle 2565 sayılı yasanın 26. maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

Anılan Yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre 1. derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir.

5252 sayılı yasanın geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5. maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.