muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/712, Karar No: 2024/8026, Tarih: 31.10.2024

II. CEVAP

Davalı davacı erkek vekili cevap karşı dava dilekçelerinde özetle; Mahkemenin yetkisiz olduğunu, Kars Aile Mahkemelerinin yetkili olduğunu, iddiaların asılsız olduğunu, kadının sürekli iş bilmiyorum dediğini, ev işlerinin erkeğin annesi tarafından yapıldığını, aile ile birlikte yaşamaya rızasının bulunduğunu, evi benimsemediğini, hakaret ettiğini, kadının annesinin arayarak kızını vermeyeceğini, çocuğu aldıracağını söylediğini, hakaret ettiğini, savunarak ve iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyeti hakkında ortak velayet kurulmasını, 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilemesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin ayrı ev açmadığı, ilgisiz olduğu, erkeğin annesi tarafından kadına hakaret edildiği, aşağılayıcı beyanlarda bulunulduğu, erkeğin annesinin davranışları karşısında kadınına destek olmadığını, erkeğin kadını geri götüme iddiasıyla baba evine bıraktığı ve bir daha arayıp sormadığı, kadına yönelik “bundan sonra sen benim bacımsın ne yaparsan yap” şeklinde beyanda bulunduğu, belirlenen kusurlu davranışlarla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında iddialarını ispat edemeyen erkeğin tam kusurlu olduğu, geliri olmayan ev hanımı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, sosyal inceleme raporu, çocuğun yaşının küçüklüğü, anne bakımına muhtaç olduğu gerekçesi ile karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, kadın için aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, aylık 800,00 TL yoksulluk nafakasına, 10.000,00 TL maddî tazminat ile 10.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir .

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün kusur belirlemesi, kabul edilen asıl dava, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat ve miktarları, reddedilen karşı dava ve fer'îleri, velâyet düzenlemesi bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesi gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmemesi gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı erkek vekili ve davalı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı davacı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; kabul edilen asıl dava, kusur belirlemesi, reddedilen karşı dava, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, velâyet düzenlemesi reddedilen tazminat talepleri bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, bulunması halinde bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddinin yerinde olup olmadığı, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası miktarları, velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi, 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11773, Karar No: 2010/20987, Tarih: 24.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/11773 E.  ,  2010/20987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/80602

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2006

NUMARASI : 2006/161

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, işyerini kahvehane açmak için kiraladığını ancak ruhsat alamaması nedeniyle açamadığını savunması karşısında, savunmanın doğruluğu vergi kaydı, işletme ruhsatı sanık adına kayıtlı telefon, su, doğalgaz faturaları da getirtilerek araştırıldıktan sonra tutanak düzenleyici tanıklara kaçak kullanım şekli açıklattırılıp gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kurulu güç belirlenip suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim detayları karşılaştırılarak, tüketimde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı, tüketimin kurulu güce uygunluğu araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gösetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10779, Karar No: 2011/18036, Tarih: 05.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/10779 E.  ,  2011/18036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2008 yılı haziran ayında davalıdan 1996 model balya makinesi satın alarak karşılığında bir adet 1986 model balya makinesi verip bakiye bedel için 8.500,00 Tl bedelli senet verdiğini,davalılardan aldığı balya makinesinin arızalı olması nedeniyle randımanlı çalıştıramadığı gibi arızalarının giderilmesi için 6.465,00 Tl masraf yaptığını, senet bedelini ödeyememesi nedeniyle davalılarca kendisindeki balya makinesinin alınıp götürüldüğünü, davalılara takas yolu ile verilen makinanında iade edilmediğini ileri sürerek, takas olarak verdiği makina bedeli için 6.000,00 Tl ile davalılarca el konulan makina için yaptığı masraflar için 6.465,00 Tl'nin tahsilini istemiştir.

Davalılar,davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan takas ve bakiye bedel için senet vermek suretiyle satın aldığı balya makinesinin arızalı çıktığını, bunun için masraflar yaptığını, düzenli kullanamadığından senet bedelini ödeyemediğini, bu nedenle davalılarca kendisine satılan balya makinesine el konulduğu gibi, takas olarak verdiği makineninde tarafına iade edilmediğinden bahisle, takas olarak verdiği balya makinesi bedeli ile, davalılarca el konulan balya makinesi için yaptığı masrafların bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalılar,davanın yasal ve hukuki dayanağının bulunmadığını, ayıplı ise derhal ihbar etmesi gerektiğini,makineyi çalıştıramama kusurunun kendisine ait olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece davacı davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, satın aldığı balya makinesine davalılarca el konulup, takas verilen makineyide iade etmediklerini ileri sürmüş, davalılar savunmalarında bu hususa değinmemişlerdir. Davalıların bakiye bedel için aldıkları senet bedelini tahsil etmediklerinden dolayı, balya makinesini alıp götürmeleri halinde, aktin feshinin gerçekleşeceği dikkate alınarak, mahkemece davalılarca balya makinesinin geri alınıp alınmadığı, peşinat olarak 1986 model balya makinesi verilip verilmediği hususunda davalıların isticvab edilerek tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15754, Karar No: 2014/535, Tarih: 16.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15754 E.  ,  2014/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2009/43-2013/197

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.Davacılar; çekişmeye konu taşınmazların tamamının davalı tarafından kullanıldığını, taşınmazlardan yararlanmalarının engellendiğini ileri sürerek 2003 ila 2008 tarihleri arası için belirlenecek ecrimisilden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.100,00 TL.'nin ticari faizi ile tahsili istemi ile eldeki davayı açmışlar, davalı ise; aralarındaki rızai taksime göre kendisine bırakılan taşınmazları kullandığını, 508, 589, 605 ve 607 parsel sayılı taşınmazların davacılara bırakıldığını savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 672 ve 508 nolu parsellerin 1/2 payla davacıların mirasbırakanı Süleyman Turhan ile davalı adına, 602, 605, 607, 589, 591 ve 595 nolu parsellerin ise tarafların kök mirasbırakanı Hasan Turhan adına kayıtlı olduğu taşınmazlardan 591 ve 672 parseller üzerinde yapı bulunduğu, diğer parsellerin ise tarla niteliğinde olduğu, davacıların aynı taşınmazlar bakımından Trabzon 2. Noterliğinin 27/07/2001 tarihli ve 13891 yevmiyeli ihtarnamesi ile ecrimisil isteğini bildirdiği ve devamında da 2001-2003 yılları için ecrimisil isteği ile açtığı davanın kabulle sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Ne var ki; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davalı savunmasında parsel bazında taksim yapıldığını, çekişmeye konu taşınmazlardan 508, 589, 605 ve 607 parsel sayılı taşınmazların davacıların kullanımına bırakıldığını belirtilmiş ise de bu konuda duraksamaya yer vermeyecek şekilde bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, taraflar arasında görülen Akçaabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/145 Esas, 2007/48 Karar sayılı dava dosyasında çekişmeli taşınmazlardan 589 parsel sayılı taşınmazın davacının kullanımında olduğuna ilişkin saptama üzerinde durulmadığı gibi 591 ve 672 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki evlerin davalı tarafından yapıldığı, 508 parsel sayılı taşınmazın tarımsal geliri bulunmadığı iddialarının da açıklığa kavuşturulmadığı, öteyandan hükme esas alınan bilirkişi raporunun somut bilgi ve belgeye dayanmadığı, denetime açık olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılıp tanıklar dinlenerek yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle taraflar arasında parsel bazında taksim yapılıp-yapılmadığının çekişmeli taşınmazlarda davacıların paylarına karşılık kullandıkları yer olup-olmadığının veya tarımsal faaliyet yapılmayan taşınmazlar bulunup- bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, 591 ve 672 parsel sayılı taşınmazlarda yer alan yapıların davalı tarafından yapılıp- yapılmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması ve sonuçta ürün esasına göre ecrimisil belirlenmesi istenildiğine göre bu konudaki resmi veriler getirtilerek taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu Tarım İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, Hal Müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilip, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı hususları tespit edilerek hüküm vermeye elverişli, ayrıntılı, denetlenebilir rapor alınması, tarafların toplanan ve toplanacak delillerinin birlikte değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; hükme yeterli olmayan rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/190, Karar No: 2006/192, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-190 E.  ,  2006/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2005

TEMYİZ EDEN : Davalı vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, işin esasına geçilmeden önce, davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle direnme kararının temyizinin mümkün olup olmadığı hususu ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere kanun koyucu, belirli düşüncelerle, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğunu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığını hükme bağlamıştır (HUMK.M.427).

Dava, vardiyalı çalışma nedeniyle, Toplu İş Sözleşmesinde belirtilen ara dinlenme ücretinin hüküm altına alınması isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemece; TİS'nin 61.maddesinin yorumu ve emsal yargı kararları gözönünde tutulduğu belirtilerek, davacının 521.969.000 TL. olan isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesine bağlanmış bir hakkın verilmemesi veya eksik verilmesi toplu hak uyuşmazlıklarını ortaya çıkarmaktadır.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu, toplu hak uyuşmazlıklarının çözümünde yorum davası ile birlikte, diğer yasal düzenlemelerden farklı, özel netileklibir dava türü olarak, eda davasına yer vermiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin genellikle düzenleyici bölümünde yeralan hükümler yönünden karşı tarafı ifaya zorlamak için özel yaptırımlarla donatılmış olan eda davalarının, işyerinde çalışma barışını en kısa sürede sağlamayı amaçladığı söylenebilir. Eda davalarının konusu çoğunlukla para borcuna ilişkin olsa da, ayni yükümlülüklerin yerine getirilmesi de istenebilir.

İş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmesince tanınan bir hakkın işçilere uygulanmamasından dolayı tek bir işçi uyuşmazlığı yargıya taşıyabilir. Bu durumda da ortada bir toplu hak uyuşmazlığının bulunduğundan da söz edilebilir.

Toplu iş sözleşmesine dayalı iş uyuşmazlıklarının çözümünde yargıç, toplu iş sözleşmesi yorumlanarak karar verebilecektir. İçerisinde özel bir tespit hükmü niteliğinde olan yorum kararını da barındırması karşısında bu tür uyuşmazlıkların temyiz incelemelerinde, HUMK.427.madde de belirtilen miktar itibariyle kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine, dolayısıyla bu davaların miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna, yapılan ikinci görüşmede, oyçokluğuyla karar verilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

2-İşin esasının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÖN SORUNA KARŞI OY YAZISI

Mahalli mahkemenin 23.11.2005 tarihli direnme kararı, miktar itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 1.000 YTL.nin altında olması nedeniyle, temyiz incelemesine tabi olup olmayacağı ön sorun olarak tartışılmıştır.

Toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bu tür ihtilafların yorum davası olduğunu kabul ettiğinden, miktara bakılmaksızın, temyiz incelemesine tabi olacağına Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar vermiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında akdedilmiş olan 9.dönem Toplu İş Sözleşmesinin 61.maddesi hükmü dikkate alındığında, vardiyalı çalışma karşılığında ara dinlenme alacağına hak kazanabilmek için fiili çalışmaya ihtiyaç bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; davanın davacısı hakiki şahıs, davalısı ise D.S.İ. Genel Müdürlüğü’dür. Davada alacak davasıdır.

Davacı her ne kadar fazla haklarını saklı tutarak alacak davası açmış ise de, alacağın tümü kesinlik sınırının altındadır. O nedenle kısmi dava açılmış olması sonuca etkili değildir.

Yorum davası nedir?

Yorum davası, bir Toplu İş Sözleşmesindeki hükümlerin mahkeme tarafından yorumlanarak, o konuda açılacak eda davalarına esas olabilecek kararların alınmasını sağlama yöntemidir. (2822 sayılı TİSGLK. m.60)

Yorum davasının sözkonusu olabilmesi için öncelikle “yürürlükte” olan bir toplu iş sözleşmesinin yorumundan doğan uyuşmazlık bulunmalıdır. Niteliği itibariyle tespit davasının özel bir türüdür. Eda davası açılabilecek hallerde açılamaz. (Somut olayda eda davası açıldı.)

Yorum davası ancak objektif uyuşmazlıklar için sözkonusu olabilir. Bu davaları toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikası açabilir. İşçinin yorum davasında taraf ehliyeti bulunmadığı açıktır. Bireysel uyuşmazlıklar için, Yasada yorum davası öngörülmemiştir. (Somut olayda davayı açan hakiki şahıstır.) (Doç. Dr. Cevdet İlhan Günay’ın T.İ.S. Grev ve Lokavt Hukuku isimli eserinin 990 ve devamı sahifelerinden alınmıştır.)