muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/28754, Karar No: 2024/19729, Tarih: 12.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28754 E.  ,  2024/19729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/804 E., 2023/2207 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun reddine, temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/804 Esas, 2023/2207 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. Mala zarar verme suçu yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve itiraz merci olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/95 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II. Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/804 Esas, 2023/2207 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 4. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10949, Karar No: 2018/2809, Tarih: 21.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10949 E.  ,  2018/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1457, Karar No: 2019/11665, Tarih: 27.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1457 E.  ,  2019/11665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların şikayetçinin sokağa park ettiği araç üzerinde bulunan aküyü sökerek çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24437, Karar No: 2011/46529, Tarih: 30.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/24437 E.  ,  2011/46529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, yağma suçundan kurulan hükümde yasa maddesi yanında bentlerinin de gösterilmesi gerektiği gözetilmemiş isede, gösterilen gerekçe karşısında yerinde tamamlanması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCY.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

./..

-2-

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

-2-

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/8235, Karar No: 2014/11910, Tarih: 17.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8235 E.  ,  2014/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2011/560-2013/519

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paylı mülkiyette paydaşlar arasındaki ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar; 4455 ada 13 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakanları A.T.. ile davalının paylı mülkiyet üzere malik olduklarını, davalının payının miras bırakanlarının payından daha az olduğu halde 1990 yılından bu yana payından daha fazla yeri bizzat veya kira vermek suretiyle kullandığını, uyarı ve ihtarlarına rağmen sonuç alamadıklarını ileri sürerek ecrilmisil isteğinde bulunmuşlardır..

Mahkemece, davalının taşınmaz üzerindeki binada payından daha fazla yer kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden; 4455 ada 13 parsel sayılı 142,80m2 yüzölçümlü taşınmazın avlulu 3 katlı kargir ev cinsi ile davacıların miras bırakanı A.T.. ile davalı N.. A.. adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, kat irtifakı ve kat mülkiyetinin kurulmadığı, taraflar arasında taksim sözleşmesi yapılmadığı, fiili kullanma biçiminin oluşmadığı, taşınmaz üzerinde bodrum, zemin ve 2 normal kattan oluşan bina bulunduğu, 2.kattaki dairede davacıların oturdukları, zemin kattaki lokantanın davacılar tarafından üçüncü kişiye kiraya verildiği, bodrum kattaki halihazırda boş halde bulunan otopark veya zeytinci dükkanı olarak kullanılan yerin davacılara ait olduğu, zemin kattaki kuaför dükkanı ile bodrum kattaki fotoğrafçı dükkanının davalı tarafından üçüncü kişilere kiraya verilerek kullanıldığı, 1.kattaki dairede davalının oturduğu, bodrum katın geriye kalan kesimlerinin taraflarca paylaşıma uygun olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini ve payının karşılığı ecrimisilin verilmesini isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi ve ecrimisil davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Somut olayda, davanın taraflarının, taşınmazda paylarına karşılık çekişmesiz olarak kullandıkları dükkanlar ve daire bulunduğundan ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12268, Karar No: 2017/6455, Tarih: 14.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12268 E.  ,  2017/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4589, Karar No: 2016/7769, Tarih: 19.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4589 E.  ,  2016/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 31/3, 62, 50, 52 md gereği mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmü suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun ...yetkili servisinde çalışan eleman olduğu, olay günü katılanın periyodik bakım için aracını servise bıraktığı, suça sürüklenen çocuğun katılana ait aracı yıkamak için teslim aldığı, yıkadıktan sonra ise araç ile evine hasta olan annesini kontrole gittiği ve servise dönerken kaza yaptığı, bu suretle üzerine atılı suçu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60gün'', ''50gün'' ve ''1000TL'' adli para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine ''5gün'', ''4gün'', ''80TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14004, Karar No: 2012/1519, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/14004 E.  ,  2012/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.01.2010 tarihli ve 2009/66713 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Beyoğlu 3. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 01.04.2010 tarihli ve 2010/155 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.11.2010 gün ve 68153 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2010 gün ve KYB. 2010-289620 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre şüphelinin, hakkında aynı suçtan dolayı dava açılan eşine verdiği vekalet gereği yapılan işlemlerden bilgisinin olmadığı gibi konumu ve kültürel yapısı itibariyle suça iştirakinin olamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelinin lise mezunu olması sebebiyle yaptığı işlemlerin mahiyetini anlayabilecek bilgi ve eğitim düzeyine sahip olduğu, hakkında aynı suçtan dolayı dava açılan eşi ile aynı bilgisayar adresleri üzerinden işlem yapılmış olması ve internet üzerinden gerçekleştirdiği işlemlerde kullandığı hesaplarda vekaleten başka birisini işlem yapmaya yetkilendirilmediğinin aracı kurum tarafından bildirilmesi, şüphelinin ve eşinin Savcılıktaki ifadelerinde internet üzerinden işlemler yaptığını dolaylı olarak kabul etmiş olması karşısında, şüphelinin, hakkında dava açılan eşi ile birlikte hisse senetleri üzerinde manipülasyon yapıp yapmadığına ilişkin delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Beyoğlu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2010 gün ve 2010/155 müteferrik sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18548, Karar No: 2016/21283, Tarih: 16.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/18548 E.  ,  2016/21283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukat tarafından kendisine vekaleten çek bedelinin tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalının kusurlu işlemleri neticesinde alacağını tahsil etme imkanının kalmadığını, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00TL maddi tazminatın 23.10.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıya tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu uyuşmazlıkta Tüketici Mahkemeleri görevli olduğu gerekçe gösterilerek davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır.

Eldeki davada; mahkemece davalıya, dava dilekçesi tebliğ edilmeden tensiple karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava dilekçesi geçerli şekilde davalıya tebliğ edilmeden yargılama yapılarak hüküm verilmesi davalının savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. O halde dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalıya tebliği ile savunma hakkı tanındıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.