muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9370, Karar No: 2010/10956, Tarih: 22.10.2010

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.10.2010 tarihindeoybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2746, Karar No: 2024/3431, Tarih: 15.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2746 E.  ,  2024/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1490 E., 2023/609 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/357 E., 2022/67 K.

Taraflar arasındaki, yükleniciden temlik alanan kişisel hakka dayalı tapu iptal ve tescil, terditli olarak tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı verilen hükmün, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli edilen günde taraflardan gelen olmadığı anlaşılmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi olduğunu, müvekkilinin, davalı yüklenici şirketten, bu sözleşmeye göre yapılacak inşattan iki adet daire satın aldığını, daire fiilen teslim edilmesine ve tüm satış bedeli ödenmesine rağmen tapusunun halen devredilmediğini ileri sürerek, iki adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini, bu talebin kabul edilmemesi halinde dairelerin rayiç bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davalı yüklenici şirketin inşaatı süresinde tamamlamadığını, inşaata ilişkin olarak ödemesi gereken SGK primlerini, vergileri ve diğer ödemeleri yapmadığını, anahtar teslimi öngörüldüğü halde iskan ruhsatını almadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnş. San...Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı yüklenici şirketin inşaatın SGK prim ödemelerini yapmadığı, yüklenici şirket tarafından yapılması gereken toplam 1.179.795,28 TL tutarındaki ödemenin arsa sahibi ... tarafından yapıldığı, davacının bu ödemeyi karşılamayacağını beyan ettiği, bu haliyle yüklenici şirket tapuya hak kazanamadığından, ondan temlik alan davacının da tapu isteyemeyeceği, ancak dairelerin rayiç bedelini yüklenici şirketten talep edebileceği gerekçesiyle, tapu iptal ve tescil isteminin reddine, bedel talebinin kabulü ile 500.000,00 TL'nin davalı yüklenici şirketten tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile ondan temlik alan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahiplerinin) rızasını gerektirmeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Kuşkusuz, yüklenicinin yaptığı temlik işleminin hüküm ve sonuç doğurması temlik işleminin konusu olan alacağın gerçek bir alacak olmasına bağlıdır. Alacağın temlik edildiği üçünü kişi bu şekilde bir temlik varsa temlik işleminden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı da ileri sürebilir hale gelir. Zira alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer ve borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu, ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ne var ki; üçüncü kişinin borçluyu (arsa sahibini) hasım göstererek açacağı davada borçlu, temlik yapılmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi def'ilerde bulunmak hakkına sahip idi ise, bu def'ileri yeni alacaklıya (hakkı temellük eden üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi, yüklenicinin dava konusu bağımsız bölüme hak kazanıp kazanmadığı ve buna bağlı olarak bu hakkı temlik alan üçüncü kişinin tapu iptali tescil isteminin yerinde olup olmadığı incelenmelidir.

Somut olayda, davacı ile davalı yüklenici şirket arasında düzenlenen, alacağın temliği niteliğindeki 13.04.2015 tarihli sözleşme ile B blok 10 ve 16 no.lu bağımsız bölümler toplam 320.000,00 TL bedelle davacıya satılmış, satış bedeli tamamen ödenmiş ve daireler fiilen davacıya teslim edilmiştir. Davacı işbu davada söz konusu bağımsız bölümlerin adına tescilini talep etmektedir.

Somut olayda, davacı ile davalı yüklenici şirket arasında düzenlenen, alacağın temliği niteliğindeki 13.04.2015 tarihli sözleşme ile B blok 10 ve 16 no.lu bağımsız bölümler toplam 320.000,00 TL bedelle davacıya satılmış, satış bedeli tamamen ödenmiş ve daireler fiilen davacıya teslim edilmiştir. Davacı işbu davada söz konusu bağımsız bölümlerin adına tescilini talep etmektedir.

Davalı yüklenici şirket ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen 01.04.2014 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, toplam 112 adet daire 45 adet dükkan inşa edileceği ve yükleniciye isabet eden daire ve dükkanların tapu devirlerinin inşaatın seviyesine göre kademeli olarak devredileceği kararlaştırılmıştır. “Yükleniciye ait bağımsız bölümlerin devri” başlıklı 5. maddenin (a) ile (e) fıkraları arasında inşaat aşamalarına göre devredilecek daire ve dükkan sayıları belirtilmiş, son aşama olan (f) fıkrasında ise yapı kullanma izin belgesi alındıktan sonra 581 m² dükkan tapuda devredilecektir düzenlemesine yer verilmiştir. Diğer bir anlatımla son aşamada 581 m²’lik dükkan devri iskan şartına bağlanmıştır.

Dosya arasında bulunan 27.11.2019 tarihli iş bitirme tutanağında inşaatın bu tarih itibariyle %100 oranında tamamlandığı, 10.09.2020 tarihinde ise iki adet bağımsız bölüm dışındaki diğer bağımsız bölümlerin yapı kullanma izin belgelerinin alındığı görülmüştür.

Her ne kadar inşaat büyük oranda tamamlanmış ve kısmi olarak iskan ruhsatı alınmış olsa da SGK prim borçları nedeniyle inşaatın tamamına iskan ruhsatı verilmediği, SGK’ya bu kapsamda ödenmesi gereken tutarın toplam 709.653,14 TL olduğu, yine arsa sahiplerinden ...’in, yüklenici tarafından yapılması gereken toplam 470.142,14 TL tutarındaki harcamayı kendisinin yaptığını dosyaya sunduğu delillerle ispat ettiği anlaşılmıştır. Dava tarihi itibariyle temerrüt halinde bulunan davalı yüklenici şirkete isabet eden tüm daire ve dükkanların tapularının devri için söz konusu ödemelerin tamamının depo edilmesi gerekir. Bu itibarla, davacı tarafın sadece dava konusu iki adet bağımsız bölüme oran olarak karşılık gelen borcu ödemeleri gerektiğine ilişkin savunması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, bu husus nazara alınarak, belirlenen toplam bedelin davacı tarafından ödenmesi gerektiği sonucuna varılması doğru olmuş ise de davacı taraf sözleşmenin kademeli ferağ hükümleri uyarınca, yükleniciye isabet eden ve iskan şartına bağlı tutulan 581 m²’lik dükkanın halen davalı arsa sahiplerinin uhdesinde olduğunu, belirlenen bedelin, söz konusu dükkanın satış bedelinden karşılanması gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, bu husus nazara alınarak, belirlenen toplam bedelin davacı tarafından ödenmesi gerektiği sonucuna varılması doğru olmuş ise de davacı taraf sözleşmenin kademeli ferağ hükümleri uyarınca, yükleniciye isabet eden ve iskan şartına bağlı tutulan 581 m²’lik dükkanın halen davalı arsa sahiplerinin uhdesinde olduğunu, belirlenen bedelin, söz konusu dükkanın satış bedelinden karşılanması gerektiğini ileri sürmüştür.

Bu durumda, mahkemece, bu savunma üzerinde durulup, gerekirse mahallinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin kademeli ferağa ilişkin hükümleri ve inşa edilen tüm daire ve dükkanların tapu kayıtları incelenerek, arsa sahiplerinin uhdesinde, iddia edildiği gibi yükleniciye isabet edip de henüz tapu devri yapılmayan 581 m²’lik dükkan ya da başka bir daire kalıp kalmadığı belirlenerek, böyle bir bağımsız bölüm varsa, bu bağımsız bölümün rayiç bedeli ile binanın tümüne iskan ruhsatı alınabilmesi için gerekli giderler ve davalı arsa sahiplerinin yüklenici şirketten olan alacakları karşılaştırılarak, bağımsız bölümün rayiç bedeli, tüm bu giderleri karşılıyorsa davanın kabulüne karar verilmesi, karşılamayan kısım varsa, davacı tarafa karşılamayan kısmı ödemesi için depo emri çıkarılması, depo emrinin yerine getirilmesi halinde yine davanın kabulüne karar verilmesi, arsa sahiplerinin uhdesinde iddia edildiği gibi dükkan ya da bağımsız bölüm kalmadığı, yükleniciye devri gereken son bağımsız bölümlerin dava konusu bu iki adet bağımsız bölüm olduğunun tespiti halinde ise; bağımsız bölümlerin birinin ya da ikisinin rayiç bedeline göre bu giderleri karşılayıp karşılamadığı değerlendirilerek, biri giderleri karşılıyorsa, davacı tarafın seçimine göre diğer dairenin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline ve tescil talebi reddedilen bağımsız bölümün rayiç bedelinin davalı yüklenici şirketten tahsiline, her ikisinin rayiç bedeli söz konusu giderleri karşılamaya yetmiyorsa şimdi olduğu gibi karar verilmesi ve her halükarda dava tarihi itibariyle tapu devri yapmamakta haklı olan davalı arsa sahiplerinin yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Bursa 2. Tüketici Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli, 2020/357 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararın BOZULMASINA, taraflar Yargıtay duruşmasına katılmadıklarından vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2024 oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/255, Karar No: 2016/17904, Tarih: 20.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/255 E.  ,  2016/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu 1934 parsel sayılı taşınmazda davalı idarece fiilen uygulamaya başlatılan imar planı nedeniyle 122. sokak olarak el atılan bölüm dışındaki kısmının tek başına inşaat yapmaya elverişli olup olmadığı, elverişli ise bu el atma nedeniyle herhangi bir kısıtlamaya dahil olup olmadığı ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4631, Karar No: 2014/31156, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/4631 E.  ,  2014/31156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/198826

MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/141 (E) ve 2012/92 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, avukat olan müştekiye, haciz esnasında sarf ettiği sözlerin kovuşturması şikayet şartına bağlı olmayan kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu ve yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1737, Karar No: 2024/7918, Tarih: 28.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1737 E.  ,  2024/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/94 E., 2022/1175 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli, 2022/94 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca kesin olarak, sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyize tabi olmak üzere karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli, 2021/53 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile

sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli, 2022/94 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan inceleme neticesinde " sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanması neticesinde hesap hatası yapılarak cezanın 6 yıl 3 ay olarak belirlenmesi yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlendiği ve sanıklara eksik ceza tayin edildiği anlaşılmış ise de aleyhe istinaf bulunmadığından eleştirilerek" sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ve meşru savunmaya ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ve meşru savunmaya ilişkindir.

3.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine ve mağdur sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ve meşru savunmaya ilişkindir.

3.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine ve mağdur sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların eylemi neticesinde mağdur sanık ...'da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından düzenlenen 28.12.2020 tarihli rapora göre alın kısmında, sağ omuz arkası ve sağ elin işaret parmağında saçma izi mevcut olduğu, göbekten yaklaşık 3 cm inferiorda kurşun giriş deliği ve sol SİAS posteriorundan çıkış deliği bulunduğu, treiztden yaklaşık 40 cm distalde 3 yerden perfore barsak arısı görüldüğü ve kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. fıkrası uyarınca sanıklar hakkında ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenlerin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur sanık ... hakkında Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından düzenlenen 28.12.2020 tarihli rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç

vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, olay esnasında mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde yukarıda belirtilen eleştiri nedeni ve Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

IV. KARAR

A. Mağdur sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-d bendinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli, 2022/94 Esas, 2022/1175 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23933, Karar No: 2013/29787, Tarih: 11.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/23933 E.  ,  2013/29787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itiraza kabil kararlardan olması karşısında, kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyizen incelenmeyen hükmün merciince incelenmek üzere itiraz merciine gönderilmesi için mahalli mahkemesine TEVDİİNE,

2) Sanık Kaya hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ...'in, sanık Kaya'ya hakaret etmesi üzerine başlayan tartışma sonucunda, tarafların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları kabul edildiği halde, ilk haksız hareketin ...'ten kaynaklandığı gözetilerek sanık Kaya hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.