muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26275, Karar No: 2014/19308, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26275 E.  ,  2014/19308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait banka hesabına internet kanalıyla girilerek sanıkların kullanımındaki kredi kartına para aktarılması şeklindeki olayda, sanık ...'ın atılı suçu diğer sanıkla birlikte işlediği ve eyleme fail olarak doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi yerine, yardım etme suretiyle suça iştirak ettiği kabul edilerek aynı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30518, Karar No: 2015/17452, Tarih: 10.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30518 E.  ,  2015/17452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/235993

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/97 (E) ve 2014/150 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Ç.. B..'ın 06.06.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa hükmün 02.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık Ç.. B..'ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 06.06.2014 tarih, 2013/97 Esas ve 2014/150 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B.. hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B..'ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Kesin nitelikli adli para cezasının yanında sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B.. hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine de hükmedilmesi; sanık Ç.. B.. hakkında aynı yasanın 58. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi sebebiyle kararın temyiz kabiliyetinin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B.. hakkında sonuç cezanın adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin ve sanık Ç.. B.. hakkında ancak hapis cezasına hükmedilirken uygulanan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Ancak;

Sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B.. hakkında sonuç cezanın adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin ve sanık Ç.. B.. hakkında ancak hapis cezasına hükmedilirken uygulanan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. E.. ile Ç.. B..'ı temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına; TCK'nın 58. maddesinin sanık Ç.. B.. hakkında sadece “hırsızlık” ve “konut dokunulmazlığının ihlali” suçlarına ilişkin uygulanması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8644, Karar No: 2007/9251, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8644 E.  ,  2007/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22.2.2007 gün ve 2007/1017-1702 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.2.2007 tarih ve 2007/1017-1702 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2318, Karar No: 2016/6217, Tarih: 11.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/2318 E.  ,  2016/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... .... dosya içerisinde yer alan beyanlarında, olay tarihinden birkaç gün önce .. Merkezinde bulunan işyerinde telefonlara bakmak üzere çalışmaya başladığını, olay günü işyerinde bulundukları sırada sanığın kendisiyle evlenmek istediğini söylediğini, müştekinin kabul etmemesi üzerine müştekiyi zorla öpmeye çalıştığını, teklifini kabul etmezse hem kendisini hemde müştekiyi öldüreceğini söylediğini, nüfus cüzdanı, vesikalık resim ile boynunda bulunan 8 gram ağırlığındaki altın zincir ve yunus balık şeklinde kolye ucunu boynundan zorla aldığını, çabalamasına rağmen geri alamadığını ileri sürdüğü,

Sanığın savunmasında, katılanın işyerinde telefonlara bakmak üzere işe alındığını, işe başlamasından birkaç gün sonra katılanla evlenme kararı aldıklarını, katılanın rızasıyla bir kere işyerinde bir kere de ..... Otelinde birlikte olduklarını, katılanın annesiyle tanıştığını, ancak babasının evlenme kararlarını onaylamadığını, olay günü katılanın işyerine geldiğini, evine geri dönmeyeceğini söylediğini, annesinin bunu kendisinden bilmesini istemediği için katılanla eve geri dönmesi konusunda tartıştıklarını, tartışma sırasında katılanın başka bir yere gitmesini önlemek amacıyla kolyesini koynundan çıkarıp aldığını, mağdurun buna karşı çıkmadığını, zinciri kırıp attığını, kolye ucunu cüzdanına koyduğunu, işyerinin müdürlüğünü ...... adlı bir kişinin yaptığını beyan ettiği,

Sanığın savunması üzerine getirtilen otel kayıtlarında, katılanın bahsi geçen ..... Otelinde olay tarihinden sonraki bir tarih olan 20.11.2011 tarihinde kaldığının görüldüğü, bu sırada sanıkla birlikte olduklarına dair bir delilin veya sanık adına ayrıca bir kaydın da bulunmadığı,

Olay tarihi olan 14.11.2011 tarihinde sanık hakkında alınan Adli Raporda “sol sırt bölgesi üst kısmında iki adet transvers yarım cm'lik üzeri krutlu abrazyon dokusu, sol omuz arka kısmında bir cm'lik transvers üzeri krutlu abrazyon dokusu” ifadelerinin yer aldığı, bu lezyonların ne kadar süre önce meydana geldiğine dair bir ayrıntıya yer verilmediği, sanık ...’ün rapora konu sırt ve omuz kısımlarındaki tırnak izlerinin katılan ile duygusal anlamda yakınlaştıkları sırada oluştuğunu ileri sürdüğü,

Yapılan üst aramasında katılana ait kolye ucu ve vesikalık resmin sanığın cüzdanından çıktığı, tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında, çözümlenmesi gereken sorunun, sanığın katılanın malvarlığına yönelik suç teşkil eden haksız bir fiilinin olup olmadığı, varsa bu fiilin hukuki nitelendirmesinin ne olacağı konusunda toplanmaktadır.

Hal böyle olunca;

Yapılan üst aramasında katılana ait kolye ucu ve vesikalık resmin sanığın cüzdanından çıktığı, tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında, çözümlenmesi gereken sorunun, sanığın katılanın malvarlığına yönelik suç teşkil eden haksız bir fiilinin olup olmadığı, varsa bu fiilin hukuki nitelendirmesinin ne olacağı konusunda toplanmaktadır.

Hal böyle olunca;

1- Öncelikle, katılanın hangi tarihte işe başladığı, işe alınma koşulları ile hangi nedenle sonlandığı hususlarında sanığın beyanında şirket müdürü olarak adı geçen ......açık kimliği saptanıp olay hakkında ayrıntılı beyanı alınıp,

2- Katılanın annesi ...'in sanık savunmasında ileri sürülen hususlar yönünde bilgi ve görgüsü tespit edilip,

Katılanın aşamalarda değişmeyen ve yan deliller ile desteklenen iddiası da dikkate alınıp, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan denetime olanak vermeyen gerekçeyle yazılı şekilde yağma suçundan beraaat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34086, Karar No: 2014/39, Tarih: 13.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34086 E.  ,  2014/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/177-2013/27

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun, borca kısmi itirazda bulunduğu, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK.'nun 20. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir.

Somut olayda, borçlunun 31/10/2011 tarihinde Körfez İcra Mahkemesine borca itirazda bulunduğu, Körfez İcra Mahkemesinin 23/12/2011 tarih ve 2011/ 137 E. – 131 K. sayılı kararı ile Kartal İcra Mahkemesi’nin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği, kararın temyiz edilmeyerek 06/03/2012 tarihinde kesinleştiği, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için borçlunun HMK.nun 20. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre içinde müracaatta bulunması gerekirken borçlunun bu yönde hiçbir talebinin olmadığı, dosyanın alacaklı vekilinin 07/05/2012 tarihli talebi üzerine yetkili mahkemeye gönderildiği görülmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren HMK' nun 20. maddesi gereğince yasal iki haftalık süre içerisinde borçlu tarafından dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talep edilmemiştir. Anılan husus kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen gözetilir. Bu yükümlülük itiraz eden borçluya ait olup alacaklıya yüklenemez.

HMK.nun 20. madde hükmünün kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle kararın itiraz eden vekilince temyiz edilmesi halinde dahi aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1 - 433 sayılı kararında benimsendiği gibi) .

O halde mahkemece, kamu düzeni ile ilgili olan HMK.nun 20. maddesi uyarınca re’sen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

HMK.nun 20. madde hükmünün kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle kararın itiraz eden vekilince temyiz edilmesi halinde dahi aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1 - 433 sayılı kararında benimsendiği gibi) .

O halde mahkemece, kamu düzeni ile ilgili olan HMK.nun 20. maddesi uyarınca re’sen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8135, Karar No: 2013/5277, Tarih: 19.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/8135 E.  ,  2013/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum zararının rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde oldığu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davanın, 506 sayılı Yasanın 10.ve 26. maddelerine dayanılarak açılmasına, bu durumda; mahkemece, her iki maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığının araştırılıp saptanmasının gerekmesine, her iki madde koşullarının oluştuğunun tespiti halinde; Dairemizin yerleşmiş görüşüne göre, 10. maddenin, uygulama önceliği halinde Dairemizin yerleşmiş görüşüne, 10.maddenin, uygulama önceliğinin bulunmasına, somut olayda; 26.madde koşularının gerçekleşmiş olduğu sübuta ermişse de, 9 ve 10.madde koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılmamasındaki isabetsizliğin davadaki talep, hükmolunan miktar itibariyle sonuca etkili bulunmamasına ve açılacak ek davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, ayrıca, dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92.maddesi uyarınca yarıya indirildiği gerçeği karşısında, bu indirimin davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına yansıtılması gereği üzerinde durulmaksızın, peşin sermaye değeri, hesap tablosonun ilk satırındaki miktar esas alınarak, sonuca varılmış olması, usul ve yasaya aykırı olmakla birlikte, sadece, davacı Kurum temyizi bulunduğundan, temyiz edenin sıfatına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17537, Karar No: 2013/29535, Tarih: 19.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17537 E.  ,  2013/29535 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, gün para cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair (KONYA) 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 ve 2009/1077-945 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, atılı suçtan hakkında kamu davası açılan sanık ...'un yapılan yargılamasında, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince hakkındaki 10 ay hapis cezasının 3.000.00 Türk lirası adli para cezasına çevrildiği 16/12/2009 tarihli duruşma tutanaklarının Uyap dışı tutulduğu, Uyap dışı tutulan duruşma zaptının Uyap ortamına aktarılmasında hapis cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin kararın duruşma tutanağına geçirilmediği, aynı hatanın gerekçeli karar yazılırken tekrarlandığı, konu hakkında Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 19/02/2013 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmakla, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.04.2013 gün ve 23328 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 07.05.2013 gün ve KYB/2013-140316 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CYY’nın 309 ve 310. maddelerinde yasa yararına bozma yasa yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle, bu yasayolu dar kapsamlı olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. 26.10.1932 gün ve 29/32 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da yasaya aykırılık halleri açıklanıp, bunların uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları olduğu belirtilmiş ve usule ilişkin aykırılık hallerinin, hükme etkili olması halinde ancak yasa yararına bozma konusu yapılabileceği belirlenmiştir.

İtirazda Ceza Genel Kurulunun 04.10.2011 tarih, 164/203 sayılı kararı emsal olarak gösterilmiş ise de emsal karardan söz edebilmesi için olayların aynı veya en azından benzer olması gerekir.

Ceza Genel Kurulunca incelenen 04.10.2011 tarihli karara konu olayda sanığın kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ve tefhim olunan kısa kararda TCK.nun 86/2-3-e, 35 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına hükmedilmiştir.