muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11223, Karar No: 2012/26947, Tarih: 26.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/11223 E.  ,  2012/26947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının süre tutum dilekçesinde imzası bulunmadığından, temyiz isteminin REDDİNE,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ...'in av tüfeği ile katılana vurmaya çalıştığı esnada, tanık ...'nun sanığa engel olduğunun iddia edilmesi karşısında, sanık ...'in eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2) Katılanın yaralanması ile ilgili düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığından çelişkiyi gidermek amacıyla rapor alınması gerektiği nazara alınmadan eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34844, Karar No: 2021/9796, Tarih: 18.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/34844 E.  ,  2021/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından ... 3. Çocuk Mahkemesi’nin 15/11/2012 tarih, 2012/44 Esas ve 2012/25 Karar sayılı ilamıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 22/11/2012 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun 21/07/2015 tarihinde yeniden suç işlediği ve hakkında yapılan yargılama neticesinde ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26/08/2015 tarih, 2015/633 Esas ve 2015/476 Karar sayılı ilamıyla mahkum edildiği, yapılan ihbar neticesinde ... 3. Çocuk Mahkemesi’nin 15/12/2015 tarih, 2015/647 Esas ve 2015/575 Karar sayılı ilamıyla hükümlerin açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla, daha önce açıklanmış olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükmün ikinci kez açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15033, Karar No: 2013/6212, Tarih: 11.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15033 E.  ,  2013/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası

24.12.2012 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 07.07.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16519, Karar No: 2011/25213, Tarih: 27.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/16519 E.  ,  2011/25213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm/hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- A- ... ve ...'nın suçtan doğrudan doğruya zarar görmedikleri ve bu nedenle davaya katılma hakları bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabullerinin, şikayetçilere bu nitelikleri ve dolayısıyla yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

B- Müşteki ...'nın ise yöntemince kamu davasına katılmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca müşteki ... vekili ile müştekiler ... ve ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, .

2- Katılan Hazine vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7426, Karar No: 2014/26813, Tarih: 02.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7426 E.  ,  2014/26813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/261618

MAHKEMESİ : Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2012/109 (E) ve 2012/141 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun sokakta aleni olarak mahallenin kadınlarına küfür etmesi üzerine kavganın başladığının sanık ve tanık beyanlarından anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29 maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20248, Karar No: 2014/7805, Tarih: 15.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20248 E.  ,  2014/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2009/1064-2013/168

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesinin kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş, yıkım isteği bakımından ise olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, M. Bey K.mevkii kuzey - güney kamulaştırma sahası içerisinde kaldığı anlaşılan dava konusu taşınmazın bir bölümüne, davalı kurum tarafından döşenmiş fiber optik kablonun bulunduğu saptanarak ve elatma olgusu da fiilen devam ettiği gözetilerek müdahalenin önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK) 297/2. maddesi uyarınca; (1086 Sayılı HUMK’nun 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesini getirmiştir.

Ne var ki, davada istek elatmanın önlenmesi ve yıkım olduğu halde, sadece elatmanın önlenmesine hükmedildiği, yıkım isteği bakımından bir hüküm kurulmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, HMK'nın 297/2.maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10634, Karar No: 2010/319, Tarih: 19.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10634 E.  ,  2010/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Yakınan ...’ye karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, yol üzerinde park halinde bulunan ve kilitlenmek suretiyle koruma altına alınan yakınana ait aracın yakıt deposunun kilidini sert bir cisimle zorlayıp kırarak açıp hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin TCK.nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu düşünülmeden, aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden, anılan Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek hükmolunan cezadan indirim yapılması, Alaçam Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04.02.2005 tarihinde kesinleşen, 2003/186-2004/189 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Yakınan ...’a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya” niteliği bulunmayan, boş arazide park halinde bırakılan suça konu aracın yakıt deposunun kilitli olmadığını savunması, 10.06.2005 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı içeriğinde yakıt deposunun kilitli olup olmadığına ilişkin açıklamanın bulunmadığı, yakınanın kollukta, “yakıt deposunun anahtarla kapalı olmadığı” ve Cumhuriyet Savcılığında, “yakıt tankının kilitli olduğu” şeklindeki anlatımları arasındaki aykırılığın giderilmediğinin anlaşılması karşısında; suça konu aracın yakıt deposunun kilitlenmek suretiyle koruma altına alınmış olup olmadığı, kilitli ise ne şekilde açılarak hırsızlığın gerçekleştirildiği duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sanık hakkında TCK.nun 141/1, 142/1-b veya 142/2-d maddelerinden hangisinin uygulanacağının saptanması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek hükmolunan cezadan indirim yapılması,

3-Alaçam Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04.02.2005 tarihinde kesinleşen, 2003/186-2004/189 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması,

4-Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36943, Karar No: 2016/16035, Tarih: 28.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/36943 E.  ,  2016/16035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

21.04.2012 tarihli kolluk tutanağı içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlileri tarafından suç mahallinde yakalandığında, suça konu cep telefonunun temyiz dışı sanık...de bulunduğunu beyan ettiğinin ve bundan sonra kollukça yapılan araştırma ile suç yerinden başka bir yerde yakalanan temyiz dışı sanık...'in üst araması esnasında suça konu cep telefonunun ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı sanığın yerini gösterdiğine ilişkin bir beyanının yahut buna ilişkin tutanak içeriğinin bulunmadığı da dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12269, Karar No: 2015/14421, Tarih: 10.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12269 E.  ,  2015/14421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/109-2013/315

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirket yetkilisi H.. Ç.. ile davalı arasında ticari ilişki olduğunu, buna istinaden icra takibine konu edilen 100.000-TL bedelli çeki verdiğini, çekin arka yüzünü daha sonradan diğer müvekkili ve H..Ç..' ın da babası olan A.. Ç..'ın ciro ettiğini, çekin 97.000-TL' sinin banka yoluyla, 3.000-TL' sinin ise elden davalıya ödendiği halde, davalının çeki iade etmediği gibi, Fethiye 2. İcra Müdürlüğü' nün 2010/6693 sayılı dosyasından icra takibine koyduğunu, çekin ilk cirosunun lehtar davalı tarafından yapılmamış olması nedeniyle esasen çek vasfında olmadığını belirterek, müvekkillerinin icra dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların çekle ilgili borçları olduğunu kabul edip ödediklerini iddia etmeleri nedeniyle bunu yazılı delille ispatlamaları gerektiğini, davacılar tarafından sunulan ödeme dekontlarının dava ile ilgisinin olmadığını, dekont tarihlerinin çek tarihinden önce olduğu gibi, dekontların taraflarının da çekin taraflarından farklı olduğunu, çekin yasal unsurlarına haiz olduğunu ve müvekkiline tekrar ciro edilmesi nedeniyle önceki cirantalara müracaat hakkının olduğunu beyanla, davanın reddine ve davacılar aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davaya konu icra takip dosyasında borçlunun davacı A.. Ç.. olduğu, davacılar tarafından sunulan ve mahkemece celbine karar verilen dekontlarda işlem tarihlerinin keşide tarihlerinden önce olduğu gibi, havale eden-havale alıcısı bölümündeki kişilerin isimlerinin de farklı olduğu, dolayısıyla davacı tarafça davanın yazılı delille ispatlanamadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı H.. K.. Zir. Paz. Tic.Ltd. Şti. bakımından; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Davacı H.. K.. Zir. Paz. Tic.Ltd. Şti. bakımından; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı A.. Ç.. bakımından ise; davacı A.. Ç.. çekin arkasında ciranta olarak görünüyorsa da, çek aslının incelenmesinde, çek lehtarının davalı E.. D.. olduğu, çekin arka yüzünde ise lehtara ait bir ciro imzasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, A.. Ç.. adına yapılan ciro, ciro silsilesindeki kopukluk sebebiyle geçersiz olacağından A.. Ç..' ın bu çekten dolayı alacaklı ya da borçlu olarak kabulü mümkün değildir. Mahkemece, A.. Ç..' ın davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı H..K.. Zir. Paz. Tic.Ltd. Şti. bakımından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı A.. Ç.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/3530, Karar No: 2009/1599, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/3530 E.  ,  2009/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Av.... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Av.... vs. aralarındaki tazminat davası hakkında Samsun l.İş Mahkemesinden verilen 26.09.2007 gün ve 297/924 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davalı ... Anonim Şirketi'ne 04.12.2007 tarihinde yapılan karar tebliğindeki adresin dosya içerisinde şirket adresi olarak geçmemesi, ne şekilde tespit edilerek tebliğin gerçekleştirildiğinin de anlaşılamaması nedeniyle kararın bu davalıya, Kurum kayıtlarında geçen Ticaret Sicil Memurluğu yazısında da belirtilen ve dava dilekçesinin de tebliğ adresi olan Tuna Caddesi Halk Sokak 16/14 Kızılay-Ankara adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. Maddesi uyarınca yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5466, Karar No: 2011/6496, Tarih: 12.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5466 E.  ,  2011/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Eşya ve Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden 42 TL. temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.04.2011 (Salı)