muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15992, Karar No: 2018/4732, Tarih: 09.04.2018

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2416, Karar No: 2018/580, Tarih: 17.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/2416 E.  ,  2018/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2804, Karar No: 2015/15669, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2804 E.  ,  2015/15669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2014/70-2014/215

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile M.. Ç.. tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı M.. Ç..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı M.. Ç..'tan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10113, Karar No: 2018/7342, Tarih: 13.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10113 E.  ,  2018/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davaya konu taşınmazın 374 ada 333 sayılı parsel sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, mahkemece yapılan araştırma neticesinde 374 ada 333 sayılı parsel ile tespit edilen başka taşınmaz var ise bu taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının, dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının ilgili tapu müdürlüğünden istenerek dosya içine alındıktan sonra raporları hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek dava konusu taşınmazın hangi parsel veya parsel sınırları içerinde kaldığını gösterir krokili ek rapor alınmasına,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman tahdit çalışması ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin her bir çalışma için ayrı ayrı dosyada içine alındıktan sonra; dosyanın raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve 2/B'ye göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile 2/B haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

3) Dava konusu taşınmazın dava tarihinden 20 yıl öncesi olan 1969 yılı ve bu yıla en yakın tarihli hava fotoğrafları ile memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra; dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa sınırlarını ve kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/745, Karar No: 2025/7273, Tarih: 30.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/745 E.  ,  2025/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/285 E., 2024/204 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairenin önceki geri çevirme ilamında; "7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur. ...

1. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise; “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, fer'i müdahil Kurum'un 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinden olduğu gözetilerek, gerekçeli kararın vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle fer'i müdahil Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi" gerektiği belirtilerek dosya mahalline geri çevrilmiş, geri çevirme gereği fer'i müdahil Kurumun ilgili birimine tebliği sağlanmış ise de söz konusu tebliğ mazbatasında vekil adının belirtilmediği anlaşılmakla; bu defa gerekçeli karar vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle feri müdahil Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19998, Karar No: 2013/28484, Tarih: 16.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19998 E.  ,  2013/28484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, şikayetçi üçüncü kişinin 30.04.2010 tarihinde gayrimenkulu  haciz yükü ile satın aldığını, alacaklı tarafın İİK.nun 106-110. maddeleri gereğince iki yıllık satış isteme süresinde satış talebi yapmadığı ve  satış masraflarını vatırmavarak koyduğu haczin düşmesine sebebiyet verdiğini, 02.04.2012 tarihli gayrimenkule haciz tatbiki işleminin iptali ve haczin fekki istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; takibin kesinleşmesinden sonra alacaklı vekilinin talebi üzerine borçlu adına kayıtlı şikayete konu taşınmazın haczine karar verildiği ve 30.05.2007 tarihinde haciz şerhinin işlendiği, 02.04.2010 tarihinde tapuya  haciz şerhinin tekrar işlendiği, borçlunun mahcuz taşınmazdaki hissesini 30.04.2010 tarihinde şikayetçiye sattığı, süresinde satış istenmediği için haczin düştüğü alacaklının talebi üzerine 02.04.2012 tarihinde yeniden taşınmazın haczine karar verildiği ve 06.04.2012  tarihinde haciz şerhi işlendiği görülmektedir.

Takibin kesinleşmesinden sonra alacaklı, borçlunun mal, hak ve alacaklarının haczini isteyebilir. İcra hukukunda, haczin yenilenmesine ilişkin  hukuki müessese bulunmamaktadır. Bu nedenle 02.04.2012 tarihinde uygulanan haciz,  ilk haczin devamı niteliğinde olmayıp yeni bir haciz işlemidir. Hal böyle olunca, bu haciz tarihinde, taşınmaz borçlu adına kayıtlı olmadığından haciz işlemi yasaya aykırıdır.

O halde, mahkemece, 02.04.2012 tarihli haciz işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14983, Karar No: 2010/2259, Tarih: 05.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/14983 E.  ,  2010/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazal çalışma alacaklarının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi, sağır ve dilsiz olduğunu, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir.

Davalı işveren, davacının işyerinde başka bir işçi ile kavga etmesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı feshedildiği gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmiştir.

Davacı işçi, sağır ve dilsiz olup, dosya içeriğinden davalı işyerinde özürlü kontenjanından işçi olarak çalışmakta, bulaşıkçı olarak görev yapmaktadır. Davacının sağır ve dilsiz olduğu dosyada mevcut sağlık kurul raporu ve tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesi, işyerinde 04.10.2003 tarihinde, ... isimli diğer bir işçi ile kavga ettiği gerekçesiyle işveren tarafından feshedilmiştir.

İşyerinde tutulan 04.10.2003 tarihli tutanakta: Ünitede görevli personellerden ... ve ...’in saat 08,30 sularında aralarında geçen bir tartışma sonucunda kavga ettikleri, ... tarafımıza başvurarak; ...’in tartışma esnasında kendisine tekme tokat vurduğunu beyan ettiği, bunun üzerine olayı ...’den dinledikleri ve tartışma esnasında ...’in kendisine vurmaya kalktığını ve kendisinin de şiddetle karşılık verdiğini beyan ettiği, durumun ünite ekip şefi...’e bildirildiği, ...’in bu kavga sonucunda vücudunun muhtelif yerlerinde ağrılar hissettiğini ve doktora gitmek istediğini beyan ettiği, ...’in bir araçla hastaneye gönderildiği belirtilmektedir.

Dosyada mevcut, 04.10.2003 tarihli adli raporda: Davacının darp edildiği, vücudunda darp izine rastlandığı belirtilmektedir. Dinlenen tanıklar, kavga olayının kimin

Dosyada mevcut, 04.10.2003 tarihli adli raporda: Davacının darp edildiği, vücudunda darp izine rastlandığı belirtilmektedir. Dinlenen tanıklar, kavga olayının kimin

başlattığına dair kesin bir bilgi verememişlerdir. Halen işyerinde çalışan tanık ...: Olaydan sonra davacıyı ağlarken gördüğünü beyan etmiştir. Meydana gelen kavga olayında davacı işçinin yaralandığı ve darba maruz kaldığı doktor raporu ile sabittir. Davacı işçinin, diğer işçi ...’e vurduğu veya onu darp ettiğine dair dosyada herhangi bir delil ve bulgu yoktur. Dosya içeriğinden, iki işçi arasında görev bölümü nedeniyle bir tartışma çıktığı ve bunun sonucunda davacının diğer işçi tarafından tekme tokat darp edildiği anlaşılmaktadır. Meydana gelen böyle bir olayda davalı işveren diğer işçi ...’in iş akdini feshetmemiş, bu işçi halen işlerinde çalışmaya devam etmektedir. İşverenin bu davranışı 4857 sayılı İş Kanununun 5. Maddesinde yer alan "Eşit davranma ilkesine " aykırıdır. İşverenin iyi niyetinden söz edilemez. Bütün bu nedenlerle ve İş Hukukunun işçiyi koruyucu özelliği ve ölçücülük ilkesi gereğince davacı işçinin iş akdinin haksız feshedildiğinin kabulü gerekir. Dosyada mevcut bilirkişi hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak ihbar ve kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde bu isteklerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/867, Karar No: 2012/804, Tarih: 14.11.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/4-867 E.  ,  2012/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

Taraflar arasındaki “elatmanın önlenmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 10.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 12.05.2011 gün ve 2010/381 E- 2011/170 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin14.11.2011 gün ve 2011/11658-11809 sayılı ilamı ile;

(...Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir,

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarmın insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayarı Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (İEEE)... vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlannın sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanhığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37.maddesine dayanılarak BTK tarafindan bu konuyu düzenleyen yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır

Mevzuat gereğince baz istasyonlannın sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanhığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37.maddesine dayanılarak BTK tarafindan bu konuyu düzenleyen yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır

BTK tarafindan yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması MK’nun 737.maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonun sağlığa zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,...vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan soura dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ancak baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI