muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/854, Karar No: 2025/341, Tarih: 09.01.2025

.01.2022 tarihli kök rapor ve 27.02.2023 tarihli ek raporda davacının olay tarihinde 29 yaşında olduğu, kazanın meydana gelmesindeki ana nedenin basınç varken kapağın açılmasına imkan vermeyecek, güvenlikli düdüklü tencerelerin temin edilerek kullandırılmaması olduğunun, kazanın meydana gelmesindeki ikinci nedenin davacıya güvenli çalışma alışkanlığı ve bilinci oluşturacak şekilde iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmemesi, davacının düdüklü tencerede yemek pişirilmesi işinin tehlike ve risklerine karşı bilgilendirilmemesi olduğunun, kazanın meydana gelmesindeki üçüncü nedenin davacının düdüklü tencerenin nasıl kullanılması gerektiğine, nelere dikkat etmesi gerektiğine, ne şekilde kullanmamasına ilişkin güvenli çalışma talimatı oluşturulmaması olduğunun, kazanın meydana gelmesindeki dördüncü nedenin mutfakta yapılan işler konusunda gerekli denetim ve kontrollerin yapılmaması, düdüklü tencerede yemek pişirilmesinin çalışanın dikkat ve inisiyatifine bırakılması olduğunun, kazanın meydana gelmesindeki beşinci nedenin davacının düdüklü tencerede yemek pişirirken tenceredeki basıncı tam olarak tahliye etmeden kapağı açmasının ortaya çıkaracağı riske aldırış etmeksizin kendi güvenliğini tehlikeye atması, dikkatsiz ve tedbirsiz davranması olduğunun belirtildiği, olay tarihinde 29 yaşında olan davacının yaşı itibariyle tehlike ve riskleri öngörebilecek bir çalışan olduğu, düdüklü tencerede yemek pişirirken tenceredeki basıncı tam olarak tahliye etmeden kapağı açması ile oluşacak riske aldırış etmeksizin kendi güvenliğini tehlikeye atacak şekilde, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde davranan davacının olayın meydana gelmesinde davacının %40 oranında, davacının Manavgat Kaymakamlığına bağımlı olarak bu kurumun oluşturduğu iş organizasyonu içinde görev yaptığı, göreve başlangıcının ve görev değişikliklerinin Kaymakamlık tarafından belirlendiğinin anlaşıldığı, diğer taraftan, dava konusu kaza olayının Manavgat Tapu Müdürlüğünün mutfak bölümünde meydana geldiği, olay günü davacının Tapu Müdürlüğünün sevk ve idaresi altında iş görmekte olduğu, bu durumda davalı kaymakamlığın düdüklü tencerede basınç varken kapağın açılmasına imkan vermeyecek, güvenlikli düdüklü tencereleri temin etmediği, davacıya güvenli çalışma alışkanlığı ve güvenlik bilinci oluşturacak şekilde iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermediği, davacıyı düdüklü tencerede yemek pişirilmesi işinin tehlike ve risklerine karşı bilgilendirmediği, düdüklü tencerenin nasıl kullanılacağına, nelere dikkat edilmesi gerektiğine, ne şekilde kullanılmayacağına ilişkin güvenli çalışma talimatları oluşturmadığı, mutfakta yapılan işler konusunda gerekli denetim ve kontrolleri yapmadığı, düdüklü tencerede yemek pişirilmesini çalışanın dikkat ve inisiyatifine bıraktığından dava dışı Manavgat Tapu Müdürlüğü ile birlikte davalı ...'nın da kusurlu oldukları, davalı Kaymakamlığın %20 oranında, dava dışı Tapu Müdürlüğünün ise %40 oranında kusurlu olduklarının, davacı ..

...'nın da kusurlu oldukları, davalı Kaymakamlığın %20 oranında, dava dışı Tapu Müdürlüğünün ise %40 oranında kusurlu olduklarının, davacı ... Kaymakamlığının "Toplumda Şiddeti Önleme Projesi" kapsamında iş ve sosyal güvenlik sağlanması amacıyla özlük hakları davalı Birlik tarafından karşılanmak suretiyle istihdam edilmiş ise de davalının dernekte fiilen hiç çalışmadığı ve Kaymakamlığa bağımlı olarak görev yaptığı, bu hususlar dikkate alınarak, kazanın meydana gelmesine ilişkin bir dahli olmayan davalı TİSOYAB'ın herhangi bir kusuru bulunmadığının belirtildiği, davalı Kaymakamlığın dava dışı Tapu Müdürlüğünün kusurundan da sorumlu olması gerektiği, istinaf ilamı doğrultusunda, ... Turizm Yatırımcıları Birliğine yazılan müzekkere cevabında, 2012 yılına kadar ki dönem dahil olmak üzere arşiv kayıtlarının tetkik edildiğinin, davacıya ait iş sözleşmesine rastlanılmadığının belirtildiği, yine istinaf ilamı doğrultusunda Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında, davacının 07.03.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonrası meslekten kazanma güç kaybı SID oranı %2.3 geldiğinden sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığının, ayrıca 2016/21 sayılı genelge gereği tahkikatın maluliyet oranının %10 üzerinde belirlenmesi durumunda yapıldığının ve davacının SID oranı %10 altında olduğundan tahkikat yapılmadığının belirtildiği, davacının maluliyetinin %0 olarak belirlendiği, SGK'nın bildiriminde davacının olayla ilgili olarak 08.03.2013-01.03.2015 tarihleri arasında aralıklı olarak istirahatli bırakıldığı ve müzekkere cevabında toplam 1.360,64 (TL) geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, %10'un altında kalan Sürekli iş göremezlik nedeniyle yasal olarak gelir bağlanamaycağı anlaşılmakla, İlk PSD inden söz edilemeyceği ve indirim yapılamayacağı, davacının 06.03

.03.2013-01.03.2015 tarihleri arasında aralıklı olarak istirahatli bırakıldığı ve müzekkere cevabında toplam 1.360,64 (TL) geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, %10'un altında kalan Sürekli iş göremezlik nedeniyle yasal olarak gelir bağlanamaycağı anlaşılmakla, İlk PSD inden söz edilemeyceği ve indirim yapılamayacağı, davacının 06.03.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu SGK'nın müzekkere cevaında belirtilen tarih aralıklarında çalışamadığı, davacının çalışamadığı gün karşılığı alması gereken ödemenin (kusur tenzili de yapıldığında) 979,50 TL olduğu, bu miktarın bir kısmının (kusur tenzili ile birlikte 816,38 TL'nin) SGK tarafından karşılanmış olduğu, davacının geçici iş göremezlik döneminden kaynaklanan ve SGK ödemelerini aşan maddi zararının 163,12 TL olduğu ve bu miktar maddi tazminatın kabul edilmesi gerektiği, Davacının manevi tazminat talebi de bulunduğundan manevi tazminat talebi yönünden yapılan değerlendirme sonucunda; manevi tazminata hükmedilirken olayın özellikleri, davacının sosyal ve ekonomik durumlarının göz önünde bulundurulması gerektiği, manevi tazminatın ne bir ceza ne de bir zenginleşme aracı olduğu, davacının duyduğu manevi acının bir dereceye kadar yumuşatılıp manevi dengenin onarılması aracı olduğu bu sebeple de kişilerin haksız zenginleşebileceği miktarı bulmaması gerektiği, haksız eylem ve tazminat arasında hak ve adalete uygun düşecek şekilde makul bir orantı kurmak gerektiği, bu tazminatın hesabında davacının %40 kusurlu olduğu ve davacının maluliyetinin bulunmadığı hususları dikkate alınarak somut olaya uygun manevi tazminat miktarının belirlenmesi gerektiği anlaşılarak aşağıdaki şekilde hüküm tesis edildiği..." gerekçesiyle;

"Davacının davasının kısmen kabulü ile

1- 163,12 TL geçici iş göremezlikten oluşan maddi tazminatın kaza tarihi olan 07.03.2013 itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Kaymakamlığından tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2- 8.000,00 TL manevi tazminatının kaza tarihi olan 07.03.2013 itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Kaymakamlığından tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-Davalı TİSOYAB'a karşı açılan davanın reddine ..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: temizlik hizmetleri görmek amacı ile iş akdinin tarafı olmasına rağmen, Manavgat Kaymakamlığının tasarrufu ve geçici görevlendirme ile Manavgat Tapu Müdürlüğünde mutfak bölümünde çalıştırıldığı, çalışmaya başlamasının ertesi gününde düdüklü tencerenin infilak etmesi sebebi ile cismani tamamiyeti, vücut bütünlüğü ihlal edildiği, gerekli önlem ve tedbirleri almayan davalılar bakımından kusur sorumluğu bulunduğu, her iki davalının da kusur sorumluluğu bulunduğu, tayin olunan manevi tazminatında somut olaya uygun düşmediğinden kararı istinaf etmiştir.

Davalı Kaymakamlık vekili istinaf dilekçesinde özetle: Kaymakamlığın davaya konu olayda kusuru bulunmadığı, davacı işçinin yanlışlıkla buhara maruz kaldığının tespit edildiği, maluliyetinin olmadığı tespiti yapıldığından bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair ilk derece mahkemesin kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davalı ... vekili temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. Maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

Dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkinin varlığı medeni usul hukukumuzda "sıfat" olarak tanımlanmakta ve bir davada taraf olarak gösterilen kişilerin o dava ile ilgili kimseler olması zorunlu bulunmaktadır. Sübjektif bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakka ilişkin davada davacı olma sıfatı da hakkın sahibine ait bulunmakta ve buna aktif husumet denilmektedir. Sübjektif hak kendisinden istenebilecek olan kişi de o hakka uymakla yükümlü olan kimse olup, bu da pasif husumet (davalı sıfatı) olarak adlandırılmaktadır. Sübjektif hak sahibi ile o hakka uymakla yükümlü bulunan kişinin kimler olduğunun belirlenmesi, bunun neticesinde, dava açan veya aleyhine dava açılan kişiler, o davada davacı veya davalı olarak taraf sıfatına sahip değillerse, mahkemece dava konusu hakkın esası hakkında inceleme yapılmaksızın, davanın sıfat yokluğundan reddedilmesi gerekmektedir. Taraf sıfatı (husumet) ve sıfat yokluğu, davada taraf olarak görünen kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itiraz niteliğinde olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 116. maddesinde (HUMK. 187 m.) yer alan ilk itirazlardan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi, taraflarca ileri sürülmese dahi, gerek, mahkemece, gerekse, Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmalarının olup olmadığına bakılmaksızın, kendiliğinden nazara alınır.

Anayasa m.123/3'e göre kamu tüzel kişilikleri ancak Kanun ya da Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak kurulurlar. Bakanlıklar, Devlet kamu tüzel kişiliğinin bir davada taraf ehliyetine sahip organlarıdırlar. Bunun dışında bazı genel müdürlüklerin, il özel idarelerinin, köylerin, belediyelerin ve kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunlara bağlı müesseselerin de tüzel kişilikleri vardır. İlçede Hükümetin temsilcisi olan kaymakamlık, Devlet tüzel kişiliğine (İçişleri Bakanlığına) bağlı olup, ayrı tüzel kişiliği bulunmadığı için davada taraf ehliyetine sahip değildir.

Somut olayda, davanın davalı sıfatı ile Manavgat Kaymakamlığına yöneltildiği, yargılama sırasında vekalet verilen vekilin İçişleri Bakanlığını temsil görevi bulunduğuna veya İçişleri Bakanlığını temsilen hareket ettiğine dair dosyada bilgi bulunmadığının anlaşılması karşısında, taraf sıfatının İçişleri Bakanlığına ait olduğu gözetilerek bu konudaki eksikliğin giderilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, Manavgat Kaymakamlığının temsili ile yargılama yapılıp hüküm kurulması hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14699, Karar No: 2013/15415, Tarih: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14699 E.  ,  2013/15415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :7.2.2012
Yargıtay — Esas No: 2006/1334, Karar No: 2006/2201, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1334 E.  ,  2006/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ddava dilekçesinde "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-1587 Sayılı Nüfus Kanununun 46. maddesinin 1. fıkrasına göre ad ve soyadı düzetme davaları ilgilinin oturduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görülür. Bu, kanunla belirlenmiş özel bir yetki hükmü olduğu cihetle resen dikkate alınır.

Davacı ... Nüfusuna kayıtlı olup, dava dilekçesinde de ikametgah adresini ... olarak belirtmiş olduğuna göre Serik Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili değildir.

Bu durumda Nüfus Yasasının 46. maddesi hüküm uyarınca davaya ... Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılacağından davanın yetki yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Dava dilekçesinde davacının ".... olan adının ... olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacının adının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olan adın değişikliği davasının vekil aracılığı ile açılabilmesi için vekile verilen vekaletnamede özel yetki olması gerekir.

Bu durumda mahkemece genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davacı vekili dilekçesinde önceki adı "..." olan davacının Türkiye'de evlenmesi nedeni ile adını "..." olarak değiştirdiğini, yurt dışı ilişkilerinin devam etmesinden dolayı yazışmalarda zorlukla karşılaştığını belirtilerek adının önceden olduğu gibi "..." olarak değiştirilmesini istemiş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

03.11.1928 tarihinde yürürlüğe giren 1353 sayılı Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun hükümleri uyarınca davacının, adının Türkçe okunduğu şekilde nüfus kütüğüne kayıt edilmesi zorunlu bulunduğundan ve ayrıca davacının adının yazılışında bulunan “x” harfinin, anılan yasanın 1.maddesinde sözü edilen ve bu yasaya bağlı cetvelde gösterilen Türk Harfleri arasında yer almadığından, davanın reddi yönünde hüküm kurulması gerekirken, önceki ismine dönme hakkının sosyal hayatını düzenli kılacağı gerekçesiyle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4509, Karar No: 2013/1521, Tarih: 27.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4509 E.  ,  2013/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Çocuğunu canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmek, ihmali davranışla öldürme

HÜKÜM : ... : TCK'nun 82/1-d-e, 53/1 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet,

...: TCK'nun 83/1-3, 21/2, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Maktül ...'in dayısı olan müşteki ...'ın, sanık ... hakkında eziyet çektirerek çocuğu kasten öldürme ve sanık ... hakkında ihmali davranışla ölüme neden olma suçlarından açılan davalara katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, mahkemece verilen katılma kararı yok hükmünde olup, müşteki vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317 .maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) 5237 sayılı TCK'nun 21/2.maddesinin kasten işlenen suçlarda uygulanabileceği, sanık ... hakkında ihmali davranışla ölüme neden olma suçundan TCK'nun 83.maddesi ile kurulan hükümde, uygulama yeri bulunmayan 21/2.maddesi ile indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın eziyet çektirerek çocuğu kasten öldürme, sanık ...'nin ihmali davranışla ölüme neden olma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği

.../...

tayin, sanık ... yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni ışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yazılı dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden suç niteliğine, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarlarına göre tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak tahliye taleplerinin reddine 27/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nın yokluğunda 28/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/8444, Karar No: 2021/200, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8444 E.  ,  2021/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.