muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/850, Karar No: 2015/7958, Tarih: 08.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/850 E.  ,  2015/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı, davalı ... tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, asıl davada, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, eksik işler bedeli, cezai şart ile gecikme tazminatının tahsilini, birleşen davada, yüklenicinin muvazaalı olarak davalılara daire sattığını ileri sürerek, dava konusu dairelerin tapu iptal ve tescilini talep ve dava etmiş; mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle temyiz edenlerin sıfatına, asıl davada davacı arsa sahipleri vekilince ileri sürülen temyiz nedenlerine ve birleşen davada davalılardan ...'ın birleşen davada davalılar arasında yer almasına rağmen karar başlığında asıl davada da taraf olarak yazılı olmasının maddi hataya dayalı olup, HMK'nun 304. maddesi uyarınca mahallinde mahkemece her zaman düzeltilebileceğine göre, asıl davada davacılar vekilinin ve birleşen davada davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı arsa sahipleri ile davalılardan yüklenici ... arasında 26.11.2004 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, kısa bir süre sonra imzalanan 02.12.2004 günlü adi yazılı ek sözleşme ile de asıl davadaki diğer davalılardan ..., önceki sözleşmenin tüm taraflarının kabulü ile sözleşmeye katılmıştır. Mahkemece, her ne kadar, ek sözleşmenin adi yazılı olması, resmi şekle uygun düzenlenmemesi nedeniyle geçersiz olduğu benimsenmiş ise de, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 30.09.1988 tarih, 1987/2 Esas ve 1988/2 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca ek sözleşmeden sonra arsa sahiplerince yüklenici ...'ye tapu devri yapılmış olmakla artık anılan sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğunun kabulü zorunludur. Bu itibarla, asıl davada davalılardan ...'nin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, hakkında red karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında, birleşen davanın davalılarından temyiz eden ... hakkındaki dava reddedilmiş ise de, lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de hatalı olmuştur.

İzah edilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Bunun yanında, birleşen davanın davalılarından temyiz eden ... hakkındaki dava reddedilmiş ise de, lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de hatalı olmuştur.

İzah edilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar vekilinin ve birleşen davada davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18955, Karar No: 2014/21961, Tarih: 22.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18955 E.  ,  2014/21961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2014/463-2014/564

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 2 adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine karşı borçluların,örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine 5 günlük yasal sürede icra mahkemesine yaptıkları başvuruda,sair itiraz ve şikayetleri ile birlikte 25.09.2013 keşide ve 15.03.2014 vade tarihli, 270.000,00 TL bedelli bonodan dolayı borçlu bulunmadıklarını,takibe dayanak senette boş bırakılmış kısımların borçluların iradesi dışında rızaları olmadan sonradan doldurulduğunu, menfi tespit davası kapsamında alınan tedbir kararı nedeniyle söz konusu bonoya dayalı olarak icra takibi yapılamayacağını iddia ettikleri, ayrıca,senedin protestodan sonra ciro edilmesi sebebiyle kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine konu edilemeyeceğini ileri sürerek takibin iptali isteğinde bulundukları görülmektedir.

Türk Ticaret Kanunu'nun 778. maddesi yollaması ile bonolarda da uygulanması gereken aynı Kanun'un 690/1. maddesi gereğince, “...ödenmeme protestosundan veya bu protestonun düzenlenmesi için öngörülmüş sürenin geçmesinden sonra yapılan ciro, sadece alacağın temliki hükümlerini doğurur.” Senetlerin bu tarihten sonra ciro edilmeleri,kambiyo senedi niteliklerini kaybetmelerine neden olmaz. Sadece def’iler yönünden alacağın temliki hükümlerinin uygulanmasını gerektirir. Öte yandan ödememe protestosu sonrasında bono alacağı sadece alacağın temliki hükümlerine göre devredilebilir.

Somut olayda, alacaklı O.. K..'in 30.05.2014 tarihli temyiz dilekçesinde, takibe konu bonoda yazılı hakkın kendisine senette lehtar ciranta konumunda bulunan İskender Akyürek tarafından temlik edildiğini ileri sürdüğü görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, İİK.'nun 169/a ve 170/a maddeleri uyarınca öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan ve tarafların iddia ve delilleri toplandıktan sonra alacaklının yetkili hamil olduğunun anlaşılması halinde borçluların diğer itirazları incelenmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi aksi halde alacaklının takip hakkına sahip olmadığından takibin iptali yönünde hüküm tesisi gerekirken; evrak üzerinde ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

E. UZUNER

Üye

S. ATALAY

Üye

Z. TURANLI

Üye

A. TUNCAL

Üye

Ş. KELEŞ

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2010/14797, Karar No: 2011/269, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14797 E.  ,  2011/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 05/05/2010 tarihli dilekçesi ile, ... parsel sayılı 6400,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olduğunu, yörede 64 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 sayılı yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın bir kısmının 2006 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı ... adına tarla vasfıyla kayıtlı olan taşınmazın orman tahdit hattı içinde kalan kısmının vasfının orman olarak değiştirilerek orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davacının davasının kabulüne ve ... Cinsi: Tarla olan 6400,00 m² yüzölçümündeki davalı ... adına kayıtlı 2163 parsel sayılı taşınmazın Fen bilirkişi ...’in 17/08/2010 tarihli bilirkişi raporunda belirttiği (A) ile gösterilen 2801,02 m2’lik kısmının tapusunun iptali ile Orman vasfıyla Hazine adına kayıt, tesciline ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 13/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 13/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2006-2007 yıllarında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, davacı ... arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp,

-2- 2010/14797 - 2011/269

mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek kaydın iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19/01/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2753, Karar No: 2012/7052, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2753 E.  ,  2012/7052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiralanana yaptırılan faydalı masraf bedeli olan 54.136,62 TL alacağın kiralayandan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde özetle, davalıya ait taşınmazda 01.02.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı iken taşınmazı tahliye ettiğini, sözleşmede Kadıköy mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin düzenleme bulunduğunu, davacının kiralanana yaptırdığı demirbaş ve imalatların yeni kiracı tarafından kullanıldığını belirterek ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/373 d.iş sayılı dosyasında tespit edilen toplam 54.136,62 TL alacağın tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, kira sözleşmesinin taraflarca 27.01.2009 tarihinde feshedildiğini, buna ilişkin fesih sözleşmesinin ekte olduğunu, anahtarın 15.04.2009 tarihinde davalıya teslim edildiğini, aralarındaki sözleşme feshedildiğinden bu sözleşmedeki yetki anlaşmasına dayanarak Kadıköy mahkemelerinde dava açılamayacağını belirterek yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemece kira sözleşmesinin davadan önce feshedildiğine göre sözleşmedeki yetki şartı ve BK'nun 73/1. maddesi hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2008 tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 9.maddesinde, ... İcra Daireleri ile Mahkemelerinin yetkili olduğu düzenlenmiştir. Davacı kira sözleşmesine dayanarak kiralanana yaptırdığı faydalı ve zaruri masraf bedelinin kiralayandan tahsilini talep etmektedir. Bu itibarla taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı kira sözleşmesidir. HMUK’nun 9.maddesine göre, her dava kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgahı yer mahkemesinde görülür. HMUK’nun 10.maddesi ve BK'nun 73.maddelerinde ise, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklardaki yetki hususu düzenlenmiştir. Buna göre davanın sözleşmenin icra olunacağı veya davalı ya da vekilinin dava zamanında orada bulunmak şartıyla sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde görülmesi gerekir. Ayrıca HMUK’nun 22.maddesi gereğince taraflar serbest iradeleri ile düzenledikleri sözleşmelerde yetkili mahkemeyi belirleyebilirler. Ancak taraflarca sözleşmede özel yetkili mahkemenin belirlenmesi genel yetkiyi bertaraf etmez. Dava, sözleşmede tarafların serbest iradeleri ile belirledikleri Kadıköy Mahkemesinde

açılmış olduğuna göre yetkili mahkemede açıldığının kabulü gerekir. Davada dayanılan kira sözleşmesinin davadan önce taraflarca feshedilmesi bu sözleşmeden kaynaklanan davalarda sözleşmede belirlenen yetkili mahkemede dava açılmasına engel değildir. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin feshi durumunda bu sözleşmeden kaynaklanan davalarda sözleşmedeki yetki anlaşmasının uygulanamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Bu nedenle mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13640, Karar No: 2019/4949, Tarih: 29.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13640 E.  ,  2019/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.09.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiasıyla davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin evine bitişik nizamdaki binaya, davalı tarafından kurulan baz istasyonunun müvekkilinin psikolojisini etkilediği ve müvekkilinin sağlığına zarar verdiği gerekçeyle davalıya ait baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususu açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 17.04.2018 tarihli Resmî Gazete’de adı ile birlikte bazı maddelerinde değişiklik yapılan “Elektronik Haberleşme Cihazları Güvenlik Sertifikası Yönetmeliği”nin 12. maddesi gereğince, bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği;

21.06.2018 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan “Elektromanyetik Alan Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ”in 4 ila 10. maddelerinde; sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, kurs süresi ve zamanı, kursun içeriği, kurs ve sınav ücreti, devam zorunluluğu, sınav ve değerlendirme, elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü, düzenlenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnaî durumlarda, henüz zarar meydana gelmese dahi, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun bahsi geçen Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp, Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece keşif yapılmış, sertifika sahibi ölçüm bilirkişileri gerekli ölçümleri gerçekleştirmişler ve ilgili bilirkişilerce hazırlanan 25.12.2015 havale tarihli raporda, davaya konu anten çevresinden alınan bütün ölçümlerin yönetmelik ile belirlenen üst sınır değer limitlerinin altında olduğu belirtilmiş, buna karşın davacının yanı başındaki verici istasyonuna katlanmasının davacıdan beklenmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle baz istasyonunun kal'ine karar verildiği görülmüştür. Ölçüm sertifikasına sahip bilirkişilerce hazırlanan 25.12.2015 havale tarihli raporda yapılan ölçümlerin yönetmelikte belirlenen üst sınır limitlere uygunluğunun tartışılmasına rağmen, yine yönetmelikte aranan güvenlik mesafesine uygunluk kriterinin tartışılmadığı anlaşılmıştır. Yönetmelikçe aranan bu iki şart kümülatiftir. O halde; mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun yönetmelikte belirlenen limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olup olmadığı, davacının evinin baz istasyonuyla güvenlik mesafelerinde kalıp kalmadığı hususlarında ilgili yönetmelik ve tebliğnamede belirlenen ölçüm sertifikası almış uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.