muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2126, Karar No: 2024/1708, Tarih: 14.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/2126 E.  ,  2024/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... ve katılanlar vekili, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların temyiz incelemesine tabi olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, katılan sanık ...'nin katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçu yönünden suç vasfına yönelik aleyhe temyiz bulunduğundan, tehdit ve katılan sanık ...'ye karşı kasten yaralama suçları yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hüküm türleri değiştirilmiş olduğundan temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 Tarihli ve 2017/279 Esas, 2018/130 Karar Sayılı Kararıyla

1. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,

2. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Katılan sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ile katılan sanık ...'e karşı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Katılan sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ile katılan sanık ...'e karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

5. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2019 Tarihli ve 2018/2962 Esas, 2019/694 Karar Sayılı Kararı İle

Katılan sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ... ve müdafii, katılan sanık ... ve katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla,

1. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,

2. Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Katılan sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ile katılan sanık ...'e karşı tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

3. Katılan sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ile katılan sanık ...'e karşı tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

4. Katılan sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ile katılan sanık ...'e karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

5. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi yollaması ile 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunma koşullarının oluştuğuna, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen cezanın haksız olduğuna, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkinidr.

2. Katılan sanık ... ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanık ...’nin katılan sanık ...’e yönelik eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın katılan ...’ye yönelik eyleminde kastının öldürmeye yönelik olduğuna, katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’yi yaralama eyleminden mahkûmiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğuna, sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine, yargılama giderlerinin belirlenmesinde hata yapıldığında, katılan sanık ... ile katılanlar ... ve ... lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan sanıkların amca çocukları oldukları, katılan ...'in katılan sanık ...'in oğlu, katılan ...'nin katılan sanık ...'in gelini olduğu, aralarında arazi sınır uyuşmazlığından kaynaklanan anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde katılan sanık ... ile katılanlar ... ve ...'in arazilerinde bakım işleri ile uğraştıkları sırada katılan sanık ...'nin bir elinde balta bir elinde tabanca olduğu halde geldiği ve katılan sanık ... ile katılanları kastederek "A....koduğumun şerefsizleri size buraya avlu tutmayın demedim mi? Sizin tapunuzun a...na koyacağım hepinizi burada öldüreceğim" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine katılan ...'nin de katılan sanık ...'ye hakaret ederek cevap verdiği ve

üzerine doğru gittiği, katılan sanık ...'nin elindeki balta ile katılan ...'nin esne bölgesine bir kez vurduğu, ...'nin yere düştüğü bu olayı gören katılan ... ve katılan sanık ...'in katılan sanık ...'ye doğru koştukları, bunun üzerine ...'nin elindeki silah ile katılan ...'e birden fazla kez ateş ettiği, ...'in yaralanmasına rağmen koşmaya devam ettiği, katılanlar ve katılan sanık ...'in hep birlikte katılan sanık ...'yi kesici aletle ve elleriyle vurarak yaraladıkları, ...'nin olay yerinden kaçtığı, katılan ... sol meme üst bölgesi ve çene altına isabet eden iki kurşunla yaralandığı, yaralanmasının hemopnömotoraksa neden olup yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, meydana gelen kot kırığının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkilediği, katılan sanık ...'nin sağ dizinde ‘L’ şeklinde kesici aletle yapıldığı düşünülen kesi, kafada solda 9 adet açık yaralar ve kaşta açık yara meydana getiren yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, katılan ...'nin ensede yüzeyel kesi ve sol ön kolda morluk şeklindeki yaralanmalarının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun tespit edildiği ve Mahkemece Hukuki Süreç başlığının (A) bendinde belirtilen hükümlerin kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Katılan sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.04.2018 tarihli adlî muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olayın oluşunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak katılan sanık ...'nin tehdit suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hakaret suçunun karşılıklı işlenmesine rağmen katılan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine mahkumiyetine karar verilmesi, katılan sanık ...'in, katılan sanık ...'yi kasten yaralama suçunun sübuta erdiği ve meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde katılan sanık ...'in mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, katılan sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçları nedeniyle kurulan hükümlerde katılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilirken, teşebbüs nedeniyle ceza indiriminin fazla yapılması suretiyle katılan sanık ... hakkında eksik ceza tayin edilmesi nedenleriyle duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda Hukuki Süreç başlığının (B) bendinde belirtilen hükümlerin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ... ile Katılanlar ... ve ...'e Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç

ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan sanık ... ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama ve Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılan sanık ...'in öldürme kararını ne zaman aldığı ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğine ilişkin dosyaya yansıyan delil bulunmadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, olay yerine elinde bulunan balta ve tabanca ile geldiği kabul edilen katılan sanık ...'nin katılan ...'ye yönelik eyleminde tabanca kullanmadığının adlî rapor içeriği ve katılan ...'nin olayın ardından kollukta alınan beyanından anlaşılması karşısında katılan sanık ...'nin kastının yaralamaya yönelik olduğunun anlaşıldığı, katılan sanık ...'in eylemlerine uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin katılan sanıklar lehine yorumlanmasıyla haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle katılan sanıkların eylemleri yönünden meşru savunma koşullarının oluşmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamaları uyarınca katılan sanık ...'nin cezalarında asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.11.2021 tarihli ve 2018/12-98 Esas, 2021/527 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere iddianameyle açılan kamu davasının tek olması ve katılan sanık ... ile katılanların aynı vekille temsil edilmiş olmaları karşısında, katılan sanık ... ve katılanlar lehine tek vekalet ücreti tayin edilmesinde ve yargılama giderlerinin hesaplanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... müdafii ile katılan sanık Arif ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ... ile Katılanlar ... ve ...'e Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanık Arif Bilgin ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ... ile Katılanlar ... ve ...'e Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmü, Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri ile Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2018/2962 Esas, 2019/694 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile katılan sanık ..., katılanlar ... ve ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5423, Karar No: 2010/11842, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5423 E.  ,  2010/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.02.2009 tarih ve 2007/99 - 2009/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatifin davacı birlik tarafından ortaklıktan ihraç edildiğini, davalı kooperatifin sermaye payı düşüldükten sonra 7.820,29 TL borcunun olduğunu, bu borcun tahsili için davalı hakkında icra takibi yapmalarına karşın davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, davalı borçlunun itirazının iptali ile alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı birliğin davalı kooperatiften 7.943,23 TL alacaklı olduğu, sermaye payı düşülerek 7.820,29 TL talep edildiği, davacının alacağının davalı defterlerinde kayıtlı ve likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline ve alacağın % 40'ı olan 3.128,12 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine kara verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 358,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1223, Karar No: 2014/1043, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1223 E.  ,  2014/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/234 E.-2012/557 K.

Taraflar arasındaki “borçsuzluğun tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziosmanpaşa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen 03.02.2012 gün ve E:2011/656, K:2012/35 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 11.06.2012 gün ve E:2012/9903, K:2012/15337 sayılı ilamı ile;

(…Davacı, şirketin başta İstanbul olmak üzere Türkiye'nin bir çok şehrinden gelen hastalara hizmet sunan Özel Göztepe Şafak Hastanesi'nin tüzel kişiliği olduğunu, müvekkil şirketin SGK ile 29/06/2007 tarihinde sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmeyle sağlık hizmetlerinin usul ve esaslarının belirlendiğini, ancak davalı kurum mayıs dönemi faturaları incelendiğinde bazı faturalara sunulan sağlık hizmetlerinin farklı kategorilere girdiği ve yapılmaması gereken tedavilerin yapıldığı gerekçesi ile müvekkil şirketin hak edişlerinden toplam 14.345,20 TL kesinti yaptığını bu kesintilerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, mayıs dönemine ait faturaların incelenmesinde söz konusu faturalardan yapılan kesintilerin toplamının 1.670,50 TL olmasına rağmen davalı Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından müvekkil şirketin hak edişlerinden toplam 14.345,20 TL kesinti yapılacağının Medula sisteminden öğrenildiğini, davalı kurumun keyfi ve tek taraflı uygulamaları ile müvekkile daha öncede kesintiler uygulayarak hastanenin ekonomik olarak ciddi zarar gördüğünü ileri sürerek müvekkil şirketin davalı kuruma 14.345,20 TL borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin Ankara mahkemeleri olduğunu belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur. Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştikten sonra istek halinde yetkili Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'un 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı yada vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, genel ve özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, genel veya özel yetkili mahkemede de açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)