muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20977, Karar No: 2017/8286, Tarih: 09.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/20977 E.  ,  2017/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.05.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirkete ait işyerinde 01/08/2005 ile 03/04/2012 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, ayda iki sefer olmak üzere yılda 24-26 civarında sefer yaptığını, yol harcırahları ile birlikte yaklaşık 3.000,00 TL maaş aldığını, çalıştığı sürelerde her gün 12 saat çalıştığını, hafta tatili verilmediğini, tüm resmi ve dini bayramlarda da çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu'na dilekçe verdiği ve 3600 günlük çalışma süresini doldurduğundan işyerinden ayrılmak istediğini bildirdiğini ancak ödeme yapılmadığını ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirkete ait işyerinde asgari ücretle 01/08/2005 ile 03/04/2012 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, işveren şirkete müracaat ederek emeklilik için gerekli gün sayısını doldurduğunu ve işyerinden ayrılmak istediğini bildirdiğini, yapılan incelemede davacının emekli olmak için değil başka bir işyeriyle çalışmak üzere anlaşma sağladığının tespit edildiğini, emeklilik olgusunda samimi olmayan davacının bildiriminin istifa mahiyetinde olduğu, kıdem tazminatına hak kazanmadığı, davacının davalı şirketten alacağının bulunmadığını, davacıya sefere giderken sefer başına 200-300 Euro bedel verildiğini, bu bedelin ücret değil iş avansı olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını, Avrupa ülkelerinde sefer yapan araçların hafta tatili günlerinde sefer yapmasının yasak olduğunu, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre uluslararası tır şoförlerinin fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini ve davacıya asgari geçim indirimlerinin ödendiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkda, hükme esas bilirkişi raporunda; davalı işverenin davacıya izin haklarının verildiğine dair ücretli izin defteri veya eşdeğer bir belge sunmadığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.

Oysa ki davalı işverence, 10.07.2013 havale tarihli delil listesi ekinde davacı imzasını içeren "işçi yıllık ücretli izin izlenimi" başlıklı bir belge sunulmuştur. Söz konusu belge davacı asile gösterilip beyanı alındıktan sonra bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve sonucuna göre alacağın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2788, Karar No: 2013/4907, Tarih: 05.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/2788 E.  ,  2013/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/43430

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/09/2010, 2010/347 (E) ve 2010/381 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk Mehmet hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Katılanlar Ünal ve Ayne'nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığından katılan Ünal vekili ve katılan Ayne'nin; hukuki menfaati olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin, temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Suça sürüklenen çocuk Mehmet hakkında mağdur Ünal'ı kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin haksız tahrikin derecesine yönelen, katılan Ünal vekilinin sanığın canavarca hisle ve tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılması, TCK.nun 29 ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine ilişen, katılan Ayne'nin eksik soruşturmaya, sanığın tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-) Mağdur Ünal'ın 16.06.1994 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nun 82/l-e maddesine girer nitelikte olduğu, dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde sol scapula bölgesinden toraksa nafiz olacak, akciğerde kanamalı yırtığa ve aorta bifurkasyona yakın yerden kesiye neden olacak, karın bölgesinden batına nafiz olacak, mide, ince bağırsak ve duadenumda harabiyet oluşturacak, diğeri ise sol kol arkada kesiye neden olacak şekilde üç bıçak darbesiyle mağduru yaraladığı, hayati tehlike geçiren mağdura yapılan acil ameliyatta 12 ünite eritrosit süspansiyonu ve 4 ünite taze donmuş plaza verildiği olayda: 5237 sayılı TCK.nun 82/l-e maddesi esas alınarak uygulama yapılması, tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirilerek aynı Yasanın 35. maddesinin uygulanması sırasında ise üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Yasanın 81. maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Gerekçeli karar başlığında katılanlar Ünal ve Ayne'nin, mağdur ve müşteki olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/2. maddesine muhalefet edilmesi,

b-) Gerekçeli karar başlığında katılanlar Ünal ve Ayne'nin, mağdur ve müşteki olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafii, Cumhuriyet Savcısı, katılan Ünal vekili ve katılan Ayne'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/330, Karar No: 2024/6802, Tarih: 30.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/330 E.  ,  2024/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonraki kovuşturmada istinabe mahkemesinde savunmasının alındığı 07.12.2022 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun istinabe mahkemesinde alınan savunması esnasında müdafii talebinin bulunmadığı belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk için bozmadan önce Mahkemece barodan atanan müdafii Av. ...'in yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyize yetkisinin bulunmadığı ve mahallince suça sürüklenen çocuğa gerekçeli hükmün, 13.09.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla, yukarıda belirtilen gerekçe ile Mahkemece daha önceden görevlendirilmiş olan ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...'in temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4012, Karar No: 2015/4543, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4012 E.  ,  2015/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/363, Karar No: 2007/363, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-363 E., 2007/363 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-363 E., 2007/363 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/192 E- 398 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11908-15335 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

…… Köyü 107 ada 17 parsel sayılı 1.413,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Musa S…

….. ve Sevdin S…

….. adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bür bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14418, Karar No: 2021/13048, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14418 E.  ,  2021/13048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yere 90 m2lik üç katlı betonarme ev inşa edildiğinin, suça konu alanın kesinleşen orman kadastrosuna göre ... Çiftliği Özel Ormanı sınırları içinde yer aldığının belirtilmesi, fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin 8284 nolu, çalılık vasıflı parselde yer aldığının, bu parselin ... Çiftliği Özel Ormanı içinde yer aldığının tespiti, sanığın savunmasında suça konu yerin tapulu alanı olduğunu ve 2004 yılında ev inşa ettirdiğini beyan ederek 8284 nolu parsele ilişkin tapu kaydı sureti sunması karşısında; suça konu yerde arazi kadastrosunun kesinleşme tarihi tespit edilip, kadastro tutanakları ile ilgili yere ait tapu tüm tedavülleri ile getirtilerek, 6831 sayılı Kanun'un 52. maddesi uyarınca orman idaresinden yapılaşma için izin alıp almadığı araştırılıp, sahadaki yapılaşmanın %6 oranını geçip geçmediği yönünde ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2014/11821, Karar No: 2014/18385, Tarih: 26.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11821 E.  ,  2014/18385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2014 tarih ve 2012/181-2014/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı Banka'nın devraldığı ... A.Ş'nin Kocaeli Şubesi'ne davacı ...'un 17/11/1999 tarihinde 14.231,42 TL, ...'un 25/11/1999 tarihinde 9.824,35 TL, davacı ...'un 22/11/1999 tarihinde 1.550,00 TL'yi vadeli olarak yatırdığını, daha sonra yatırdıkları mevduatının off Shore hesaplarına havale edilmiş olduklarını öğrendiklerini, ... A.Ş'ye 22/12/1999 tarihinde ... tarafından el konulduğunu, davacıların yatırdığı mevduatlarının geri ödenmediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere yukarıda belirtilen mevduat alacaklarının paranın bankaya yattığı tarihten itibaren vade sonuna kadar akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve fer'i müdahiller vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların davalı bankanın devraldığı ... A.Ş'nin Kocaeli Şubesi'ne yatırdıkları mevduatlarının off-shore hesabına katarılmış gibi gösterilerek banka bünyesinde kaldığı, davacıların mevduatının geri ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 14.231,42 TL'nin 17/11/1999 tarihinden, davacı ... yönünden 8.429,20 TL'nin 25/11/1999 tarihinden, davacı ... Balta (Kurt) yönünden 1.550,00 TL'nin 22/11/1999 tarihinden itibaren TCMB tarafından belirlenen değişen ve değişecek olanlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve fer'i müdahil vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı Banka'nın sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının parasını Off-Shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren doğması nedeniyle zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren başlayacak bulunmasına göre, davalı Banka ve fer'i müdahil ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davalı Banka 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen harç ile sorumlu tutulması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 2. bent olarak “Davalı... Bank A.Ş. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 21,15 TL başvuru harcı ve 380,25 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde, talep halinde davacıya iadesine ” ibarelerinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “1.351,00” ibaresinin çıkarılarak yerine “946,30” ibaresinin, “1.269,94” ibaresinin çıkarılarak yerine “894,74” ibaresinin eklenmesine hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.