muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8987, Karar No: 2015/9257, Tarih: 22.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8987 E.  ,  2015/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/893-2012/597

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve ecrmisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR

Dava, haksız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar kayden paydaş oldukları 47 parsel sayılı taşınmazda davalıların işgalci olduklarını, taşınmazı boşlatmaları için davalılara davadan önce gönderdikleri ihtarnamelerden de bir sonuç alamadıklarını, davalılar her ne kadar diğer paydaşlarla yaptıkları kira sözleşmesine dayanarak taşınmazı kullandıklarını söyleseler de pay ve paydaş çoğunluğu ile yapılmayan kira sözleşmelerinin geçersiz olduğunu, keza davalıların bu dayandıkları kira sözleşmelerini de ibraz edemediklerini ileri sürerek davalıların taşınmaza haksız el atmalarının önlenmesini, geriye dönük 10 yıllık ecrimisil bedelinden 7.500 TL'nin yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemişler, 15/05/2012 tarihli celsede davalı Osman ve Cihan hakkındaki davalarını takipsiz bıraktıklarını beyan etmişlerdir.

Davalılardan Hamdullah, taşınmazı 30/03/2008 tarihinde, 15/01/2000 tarihli protokol gereği bir kısım hissedarlar tarafından yetkilendirilen Abdurrahman 2 yıllık kirasını da peşin ödeyerek kiraladığını, davacıların en fazla 5 yıllık ecrimisil bedeli isteyebileceğini ancak kendisinin o dönemde kiralanan taşınmazı kullanmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, davalı M.. T.. ise davayı kabul etmediğini beyan etmiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ıspatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazların elbirliği halinde mülkiyet üzere davacılar ile bir kısım dava dışı paydaşlar adına tapuda kayıtlı olduğu sabittir.

./..

Bilindiği üzere; 4721 sayılı TMK'nin paylı mülkiyete ilişkin 693/son maddesi ''Paydaşlardan her biri, bölünemeyen ortak menfaatlerin korunmasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilir.'' hükmünü, aynı Kanunun elbirliği mülkiyeti ile ilgili 702/son maddesi ise ''Ortaklardan her biri, topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabilir. Bu korumadan bütün ortaklar yararlanır." hükmünü içermektedir.

Bu düzenlemeler karşısında, ortaklardan herhangi birisinin elatmanın önlenmesi davası açabileceği tartışmasız olup, mahkemece, tüm paydaşların davada yer alması gerekirken bir kısım paydaşların dava dışı kaldığı yolundaki gerekçesi yerinde değildir.

Bu düzenlemeler karşısında, ortaklardan herhangi birisinin elatmanın önlenmesi davası açabileceği tartışmasız olup, mahkemece, tüm paydaşların davada yer alması gerekirken bir kısım paydaşların dava dışı kaldığı yolundaki gerekçesi yerinde değildir.

Öte yandan davacılar tarafından dava dilekçesinde keşif deliline dayanılmış olup, bu kapsamda mahkemece keşif yapılmasına rağmen, yazılı olduğu üzere red kararına gerekçe gösterilen bir kısım hususların tespit edilmemiş olması da isabetsizdir. Şöyle ki; keşif esnasında mahkemece taşınmaz üzerindeki dükkanların cinsi belirlenmiş ancak dükkanların yüzölçümü, hangi dükkanın, davalılardan hangisi tarafından, ne zamandan beri, neye dayanılarak kullanıldığı tespit edilmeyerek taraf delilleri tam olarak toplanmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davalıların taşınmazın neresine el attığının araştırılması, gerekirse taşınmaz başında keşif yapılması, toplanan ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma yapılarak yazılı olduğu üzere yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi isabetli değildir.

Davacıların temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3111, Karar No: 2014/8329, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3111 E.  ,  2014/8329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6570, Karar No: 2013/9794, Tarih: 25.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6570 E.  ,  2013/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.05.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ....... vekili ile davalı ....... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne dava değerinin duruşmalı işler için belirlenen değerden az olduğundan duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1 parsel sayılı taşınmaz yanındaki kaldırımda ve davalı apartmanın çatısında bulunan baz istasyonlarından dolayı ciddi psikolojik rahatsızlık ve endişe duyduğunu ileri sürerek, baz istasyonlarının kaldırılmasını istemiştir.

Davalı ......., idari yargının görevli olduğunu, kamu hizmetinin yerine getirildiğini, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, yönetmeliğe uygun olarak baz istasyonu kurulduğunu ve zarar olgusunun kanıtlanamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ......., davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, davalı taraflar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığını, yasaya uygun olarak baz istasyonu kurulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı apartman yönetimi ise, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, baz istasyonunun uluslararası standartlara uygun olduğu, ancak kansere yol açacağı yönelik yaygın kanının insanları tedirgin ettiği, aksine bilimsel bir çalışmada bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ....... vekili ile davalı ....... vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı,

başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta, yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen 30.04.2012 günlü elektrik mühendisi bilirkişilerinin raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Hükme esas alınan 04.04.2012 günlü psikolog bilirkişinin raporunda davacının baz istasyonundan olumsuz yönde etkilendiği belirtilmiştir. Psikolojik etkilenme soyut bir kavram olup, bireylerin durumuna göre değişkenlik gösterebilmektedir. Bu nedenle, baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ....... vekili ile davalı ....... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 25.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24180, Karar No: 2014/26131, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24180 E.  ,  2014/26131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2011/466-2012/268

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı asıl, davalıya ait işyerinde 18.10.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, işine haklı bir neden olmadan 12.08.2011 tarihinde bildirimsiz olarak son verildiğini, kanuni haklarının hiçbirinin verilmediğini, işten çıkarıldıktan sonra birkaç kez işverenin yanına gittiğini, neden işten çıkarıldığını sorduğunu, daha sen bekle sana hiçbir hak dahi vermeyeceğiz, senin arkandan elimizde tutanak olsun diye noter kanalı ile ihtarname çektik denildiğini, çekilen ihtarname eline geçtiğinde cevap vermek için hemen notere gittiğini, parası olmadığı için ihtarnameye cevap dahi veremediğini, çalıştığı süreler içinde cumartesi tam, Pazar günü çoğu zaman 24 saat çalıştırıldığını, ayrıca tatil günleri de 24 saat çalıştırıldığını, yıllık izin kullandırılmadığını iddia ederek toplam 2.733,43 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 28.12.2009 tarihinde işe başladığını, işi kendisinin bıraktığı 12.08.2011 tarihine kadar asgari ücretle normal çalışma sürelerinde çalıştığını, fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafça davacının iş akdinin işveren tarafından feshedilmeyip, işi davacının kendisinin bıraktığının savunulduğu, gerçekten davacıya yöneltilmiş bir fesih açıklaması bulunmadığı, davacıya delillerini bildirmek üzere kesin süre verildiği halde davacı tarafın, tanık bildirmediği, davalının iş akdinin kendileri tarafından feshedilmediğini savunduğuna ve dosyada davacıya yöneltilmiş fesih bildirimi bulunmadığına göre, davacı tarafın iş akdinin işveren tarafından haklı bir neden bulunmaksızın feshedildiğini ispatlamakla yükümlü olduğu, davacının ispat yükümünü yerine getirmediği, işverenin noter kanalı ile yaptığı ihtara da cevap vermediği, iş akdinin davacı tarafından feshedildiği, ancak haklı nedenle feshedildiği yönünde kanıt sunulmadığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Davacı işçi, Bölge Çalışma Müdürlüğüne vermiş olduğu 12.07.2011 tarihli dilekçe ile davalı işyerinden işe girişinin kuruma geç bildirildiği, gece 14 saat çalıştırıldığı ve sürekli işten çıkarılma tehdidine maruz kaldığı gerekçesi ile şikayette bulunmuş, 12.08.2011 tarihli dilekçe ile de işverenlikçe hakaret edilerek işten çıkarıldığı iddiası ile ayrıca başvuruda bulunmuştur.

D)Temyiz:

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Davacı işçi, Bölge Çalışma Müdürlüğüne vermiş olduğu 12.07.2011 tarihli dilekçe ile davalı işyerinden işe girişinin kuruma geç bildirildiği, gece 14 saat çalıştırıldığı ve sürekli işten çıkarılma tehdidine maruz kaldığı gerekçesi ile şikayette bulunmuş, 12.08.2011 tarihli dilekçe ile de işverenlikçe hakaret edilerek işten çıkarıldığı iddiası ile ayrıca başvuruda bulunmuştur.

İş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini kanıtlama yükü işveren üzerinde olup, davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayetinden sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar edilmesine olanak bulunmamaktadır.

Uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2943, Karar No: 2015/3091, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2943 E.  ,  2015/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/19493, Karar No: 2013/29154, Tarih: 19.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19493 E.  ,  2013/29154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonolara dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, ciranta alacaklı, senet lehtarı ve senet keşidecisi hakkında takip yapmış,  lehdar ciranta H.E. tarafından yapılan cironun, tahsil cirosu olduğunu, alacaklının yetkili hamil olmadığını, ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, protestodan sonra alacağın temliki hükmünde cironun bulunması gerektiği, takibin temlik alacaklısı sıfatıyla yapılmasının da söz konusu olmadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolarda da uygulanması gereken TTK.nun 595/2.maddesi hükmü gereğince lehine ciro yapılan kimsenin ciroda gösterilmesine lüzum yoktur. Cirantanın sadece imzası ile ciro mümkündür. Bu şekildeki cirolara beyaz ciro denilir. Bunun muteber olması için bononun arka yüzünde veya alonj üzerinde yazılı olması gerekir. Somut olayda gözlendiği gibi senet lehtarı H.E. senedi takip alacaklısı B.M. 'a beyaz ciro yolu ile devretmiştir.

TTK.nun 690.maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 598.maddesi hükmüne göre de (bir poliçeyi elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde, selahiyetli hamil sayılır. Çizilmiş cirolar bu hususta yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro takip ederse, son ciroyu imzalayan kimse poliçeyi beyaz ciro ile iktisap etmiş sayılır.) Nitekim takip alacaklısı olan şirkete lehtar ciranta S.Y. tarafından şeklen yapılmış bir ciro mevcut olup, bu durumda takip alacaklısı yetkili hamil konumundadır.

TTK'nun 602.maddesine göre vadenin geçmesinden sonra yapılan ciro vadeden önce yapılan bir cironun hükümlerini doğurur. Şu kadar ki, ödememe protestosundan sonra yahut bu protestonun tanzimi için muayyen müddetin geçmesinden sonra yapılan ciro ancak alacağın temliki hükümlerini meydana getirir.

Aksi sabit oluncaya kadar tarihsiz bir ciro protestosunun tanzimi için muayyen olan müddetin geçmesinden önce yapılmış sayılır.

TTK'nun 602.maddesine göre vadenin geçmesinden sonra yapılan ciro vadeden önce yapılan bir cironun hükümlerini doğurur. Şu kadar ki, ödememe protestosundan sonra yahut bu protestonun tanzimi için muayyen müddetin geçmesinden sonra yapılan ciro ancak alacağın temliki hükümlerini meydana getirir.

Aksi sabit oluncaya kadar tarihsiz bir ciro protestosunun tanzimi için muayyen olan müddetin geçmesinden önce yapılmış sayılır.

TC Ziraat Bankasından alınan 10.04.2013 tarihli yazıdan anlaşıldığı üzere  takip dayanağı senetler tahsil için anılan banka şubesine lehtar tarafından verilmiş ve vadesinde ödenmediğinden senetler protesto edilmiş, bono asıllarının protesto işleminden sonra lehdar H.E. teslim edilmiştir. Bu halde vadeden sonra (protestodan) dahi senedin lehtar ciranta H.E elinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda da takip alacaklısına yapılan cironun da ödememe protestosundan sonra yapıldığı ve bu şekli ile de cironun alacağın temliki hükümlerini meydana getirdiği görülmüştür..

TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolarda da uygulanması gereken 602/1.maddesi gereğince cironun geçerli olduğu ancak Borçlar Kanunu hükümlerine göre alacağın temlikine ilişkin herhangi bir temliknameye ihtiyaç duyulmaksızın alacaklının yetkili hamil olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda hamilin lehtar aleyhine takip yapmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

O halde mahkemece itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.