muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8199, Karar No: 2013/12306, Tarih: 26.12.2013

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.U.M.K. m. 414 ve 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 tarih ve 1972/1-1273 E. 1975/258 K; 18.02.1983 tarih ve 1980/1-1284 E. 1983/141 K: 30.12.1992 tarih ve 1992/16-666 E. 1992/769 K.; 20. H.D. 14.12.1992 tarih ve 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Yukarıda belirtilen genel hükümler, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 29. maddesi aracılığıyla aynı Kanunun 36. maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır. Açıklanan kanun ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin kanunî sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3183, Karar No: 2015/3129, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3183 E.  ,  2015/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/2351, Karar No: 2015/4422, Tarih: 26.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2351 E.  ,  2015/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 307 (ifr 1307) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 03.07.2014 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı konusunda cevap verilmemiştir.

Somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı taşınmazın 13.10.2014 tarihli ... Belediye Başkanlığı yazısına göre imar parseli olduğu, düzenleme ortaklık payının düşülmediği bildirilmiştir. ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/243 Esas, 2013/13 Karar (Dairenin 2014/10133-11964 esas-karar sayılı dosyası) sayılı dosyada ise ... 784 parsel sayılı taşınmazın imar parseli olduğu ve %24 oranında düzenleme ortaklık payı düşüldüğü bildirilerek çelişki oluşturulmuştur.

Yine ... Belediye Başkanlığı'nın 20.02.2014 tarihli yazısında somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin 5,10 TL olduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/243 Esas, 2013/13 Karar (Dairenin 2014/10133-11964 esas-karar sayılı dosyası) sayılı dosyasında 2011 yılı emlak vergisine esas değerinin 8,00 TL, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/107 Esas, 2013/10 Karar (Dairenin 2014/4580-4580 esas-karar sayılı dosyası) sayılı dosyasında ise 5,00 TL olduğu bildirilerek çelişki oluşturulmuştur.

Buna göre;

1-Dava konusu ... Köyü 307 (ifr 1307) parsel sayılı taşınmazın 03.06.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı taşınmazın imar düzenlemesi yapılırken düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar müdürlüğünden,

3- Somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4- Dava konusu ... Köyü 307 (ifr 1307) parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3- Somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4- Dava konusu ... Köyü 307 (ifr 1307) parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... 784 parsel sayılı sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması, aynı konularda birden fazla geri çevirme kararı verildiği, temyiz incelemesinin bu şekilde uzamasının ilgililer yönünden yasal sorumluluk doğurabileceğinin gözetilmesi, geri çevirme kararı gereğinin yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7965, Karar No: 2018/1606, Tarih: 07.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7965 E.  ,  2018/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan ...'ün maliki olduğu, davalı sigorta şirketine sigortalı bulunan ...plakalı aracın 10/09/2011 tarihinde dava dışı ...'nun sevk ve idaresindeyken davacıların oğlu ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarparak ...'nın ölümüne, ...'nın ağır şekilde yaralanarak yatalak kalmasına sebebiyet verdiğini, ... plakalı araç sürücünün tam kusurlu olup ceza davası sonucunda ceza aldığını, ...'nın halen şahsi ihtiyaçlarını karşılayamadığını, kazadan sonra önemli ameliyatlar geçirdiğini, 10.742,00 TL tedavi masrafı yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.742,00 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar SGK ve ... Sigorta'dan; davacı ... için şimdilik 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksunluk tazminatı ile davacı ... için şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksunluk tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline, davacı ... için 10.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiş yargılama sırasında tedavi gideri dışındaki maddi tazminat taleplerini yükseltmiştir.Davalı SGK vekili, tedavi giderlerinin kazaya karışan araçların sigortacıları tarafından karşılanması gerektiğini, kişinin kurum sigortalısı olup olmadığı ve tedavi masraflarının 5510 sayılı Yasa ile ilgili yasal mevzuat gereği kurum tarafından karşılanan sağlık giderlerinin olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davacının kuruma herhangi bir müracaatının da bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 13.650,24 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş'den (sigorta limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine; bu miktara davalı ... açısından olay tarihi olan 10.09.2011 tarihinden itibaren yasal faiz, davalı Ak Sigorta A.Ş açısından dava tarihi olan 01.08.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 25.509,28 TL maddi tazminatın (17.043,47 TL destekten yoksun kalma +8.465,81 TL iş görmezlik) davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş'den (sigorta limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine; bu miktara davalı ... açısından olay tarihi olan 10.09.2011 tarihinden itibaren yasal faiz, davalı ... Sigorta A.Ş açısından dava tarihi olan 01.08.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 9.000,00 TL (2918 sayılı Yasanın değişik 98. maddesi kapsamında kalan) tedavi giderinin ödeme tarihi olan 20.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından alınarak davacı ...'ya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ..

... Sigorta A.Ş açısından dava tarihi olan 01.08.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 9.000,00 TL (2918 sayılı Yasanın değişik 98. maddesi kapsamında kalan) tedavi giderinin ödeme tarihi olan 20.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından alınarak davacı ...'ya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'ya verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacı ...'ya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı SGK vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'ndan harç alınmamasına, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4498, Karar No: 2018/3848, Tarih: 10.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/4498 E.  ,  2018/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 ve5607 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : 4733 sayılı Yasaya muhalefetten beraat: 5607 sayılı Yasaya muhalefetten hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Şikayetçi ... kamu davasından haberdar edilmemiş ise de 5271 sayılı CMK.nun 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre, hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek şikayetçi ... vekilinin temyiz talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

1- Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ..., yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya Muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

Kabule göre ise:

1-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması sırasında, adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/840, Karar No: 2018/1742, Tarih: 20.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/840 E.  ,  2018/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “rücuen tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Samsun 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.07.2011 tarihli ve 2010/646 E., 2011/351 K. sayılı karar davalı Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski ünvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) vekili, davalı ... İnş. Nak. Taah. Tic. San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 21.02.2013 tarihli ve 2013/3252 E., 2013/2783 K. sayılı kararı ile;

"…1-) Gerekçeli karar başlığında davalı ...’ın adının “Kenan” olarak belirtilmesine ilişkin yanlışlık, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304. maddesi gereğince mahallen düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Davalı ... vekilinin temyiz istemi yönünden;

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinin 3. fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek (7) günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiğinin, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağının temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği belirtilmiştir. Diğer taraftan, 25.01.1985 gün ve 1984/5 Esas – 1985/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, harca tabi olmasına karşın mahkeme kalemince harcı hesaplanıp ilgilisinden istenmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında, yukarıda anılan 434. maddenin 3. fıkrası benzetme yoluyla uygulanır ve temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istenmesine karşın süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteminin reddi gerekir.

İnceleme konusu davada, temyiz yoluna başvuran davalı ... tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin eksik yatırılması üzerine, açıklanan prosedüre uygun olarak mahkemece düzenlenen uyarı yazısının yöntemince davalı vekiline tebliğ edilmesine karşın eksikliğin tamamlanmadığı belirgin bulunmakla, yukarıda anılan madde ve İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hükmün anılan davalı vekilince temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmelidir.

3-) Davalı CimporYibitaş Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı ... İnşaat Nakliyat ve Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.'nin temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair itirazların reddi gerekir.

3-) Davalı CimporYibitaş Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile davalı ... İnşaat Nakliyat ve Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.'nin temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair itirazların reddi gerekir.

Davanın yasal dayanağı niteliğindeki 506 sayılı Kanunun 26. maddesinde yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, Anayasa Mahkemesi’nin 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas- 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olup, bu iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular karşısında, ilk rücu davasında verilen karar kesinleştikten sonra açılan ek rücu davaları yönünden; ayrıntıları 07.05.2008 gün ve 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar numaralı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ilamında da açıklandığı üzere, ilgililerin kusur ve sorumluluk durumuna göre toplam rücu alacağını oluşturan tutardan, sürekli iş göremezlik/ölüm geliri ve sosyal yardım zammının başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerinin birinci davada hüküm altına alınan bölümü mahsup edilerek kalan kusur farkını oluşturan miktara karar verilmesi zorunludur.

İnceleme konusu davada; davalıların toplam %50 oranındaki kusur ve sorumluluk durumuna göre, iş kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirlerinin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerinin %26,53’ünün Kurum tarafından açılan birinci rücu davasında hüküm altına alınarak kesinleştiği belirgin olmakla, işbu ikinci davada %23,47 oranındaki kusur farkına karşılık gelen 11.738,40 TL.nin karara bağlanması gerekirken, mahkemece kusur farkının saptanmasında hatalı yöntem kullanılarak fazla rücu alacağının hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar Cimpor Yibitaş Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili ile Orka İnşaat Nakliyat ve Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalı, kuşkusuz, yeniden yapılacak yargılama sonunda karar verilirken, diğer davalılar ... ve ... yönünden Kurum yararına oluşan usulü kazanılmış hak olgusu göz önünde bulundurulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş. sigortalısı Engin Gadiş’in 09.09.2000 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini, kaza nedeniyle hak sahiplerine ödenen cenaze yardımı ile bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelire ilişkin olarak Samsun 2. İş Mahkemesinde açılan rücuen tazminat davasında verilen kararın Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiğini, fazlaya dair saklı tutulan rücu alacağının tahsili amacıyla iş bu davayı açma gereğinin hasıl olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 12.650,33TL’nin ödeme ve tahsis onay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski unvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, kazanın Tekkeköy İlçesi sınırları içerisinde meydana geldiğinden Tekkeköy İş Mahkemesinin yetkili olduğunu, öte yandan davanın zamanaşımına uğradığını, kaldı ki Samsun 2. İş Mahkemesince kusur oranlarının yeterince araştırılmadığını, hesaplanan tazminat miktarının da fahiş hesaplandığını belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Yerel Mahkemece Engin Gadiş’in 09.09.2000 tarihinde vefatı ile sonuçlanan iş kazası nedeniyle hak sahiplerine gelir bağlandığının anlaşıldığı, hüküm kurulurken davalıların kusur oranının da dikkate

alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski unvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) vekili, Orka İnş. Nak. Taah. Tic. San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi ve ... tarafından ayrı ayrı temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, Samsun 2. İş Mahkemesi kararında Kurumun toplam talep edebileceği miktarın 25.959,55TL olduğu belirtilerek ve fazlaya dair haklar saklı tutularak 13.309,22TL’nin hüküm altına alındığı, açılan iş bu davanın ise bakiye miktarın tahsili davası olduğu, bakiye miktarın da 12.650,33TL olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski unvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda mahkemece kusur farkının saptanmasında hatalı yöntem kullanılıp kullanılmadığı, burada varılacak sonuca göre fazla rücu alacağının hüküm altına alınıp alınmadığı noktasında toplanmaktadır.

Direnme kararını davalı Cimbor Yibitaş Çimento San. ve Tic. A.Ş. (Eski unvanı Yibitaş Lafarge Orta Anadolu Çimento San. Tic. A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda mahkemece kusur farkının saptanmasında hatalı yöntem kullanılıp kullanılmadığı, burada varılacak sonuca göre fazla rücu alacağının hüküm altına alınıp alınmadığı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı (mülga) Sosyal Sigortalar Kanununun işverenin sorumluluğunun düzenlendiği 26. maddesinde “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi içermekte iken, Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 tarihli ve 26469 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 tarihli ve 2003/10 Esas, 2006/106 Karar sayılı kararı ile“...sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile Kurumun rücu hakkı 506 sayılı Kanun gereğince (sigortalıya veya) haksahiplerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin toplamı ile gelir bağlanırsa bu gelirin ilk peşin sermaye değerli tutarıyla sınırlı bulunmaktadır.

Bir diğer ifadeyle Kurum tarafından (506 sayılı Kanun’un Ek 44. maddesi de gözetilerek) belirlenen sigortalı geliri ile bu Kanun’un 20. ve 23. maddeleri uyarınca (sigortalıya veya) hak sahiplerine bağlanan (sürekli iş göremezlik ve ölüm) gelirin (her ay ödeme tarihlerinde bir önceki aya göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksi artış oranı kadar artırılarak belirleneceğine ilişkin Ek 38. madde hükmü dikkate alınmaksızın) 22. maddede belirtilen tarife uyarınca hesaplanacak (ilk) peşin sermaye değerinin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden tutarı oranında rücu alacağına hükmedilmesi gerekmektedir.

İş kazaları ile meslek hastalıkları, malullük yaşlılık ve ölüm sigortalarından gelir ve aylık alanlara ödenmekte olan sosyal yardım zammının 22. maddede belirtilen tarife uyarınca hesaplanacak peşin sermaye değerinin, 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi hükümlerine göre tespit edilecek (ilk) peşin sermaye değerine katılması gerektiği de dikkate alınmalıdır (Ek madde 24/d).