muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1913, Karar No: 2015/3775, Tarih: 19.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/1913 E.  ,  2015/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,

hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairemizin geri çevirme kararı sonrası zeytin ürünü için gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünce gönderilen veri cetvelleri incelenmiş, zeytin ürününün dekar başına üretim gideri 2009 yılında 1066,190 TL olarak bildirildiği halde, 2010 yılına ilişkin dekar başına üretim gideri 264.12 TL olarak bildirildiği anlaşılmıştır. Zeytin ürününe ilişkin olarak veriler arasındaki dekar başına üretim gideri olarak belirlenen değerler arasında fahiş fark bulunmaktadır. Gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün belirlediği rayiç değerler arasında fahiş ölçüde fark olduğundan bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın yüzölçümünün 6848.00 m² olduğu anlaşılmış olup, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesap hatası yapılarak dava konusu taşınmazın yüzölçümünün 6648,00 m² esas alınmak suretiyle hesap yapılmış olması,

3-Mahkemenin acele el koyma dosyasında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile kamulaştırma bedel tespit ve tescil dosyasında saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bloke edilen kısmın kararın kesinleşmesi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26958, Karar No: 2016/16758, Tarih: 27.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/26958 E.  ,  2016/16758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

İLİŞKİLİ KİŞİ : MARMARA TEMİZLİK HİZ. A.Ş. ADINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8678, Karar No: 2007/9262, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8678 E.  ,  2007/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptaliile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.10.2006 gün ve 2006/11585-11901 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 19.10.2006 tarih ve 2006/11585-11901 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12490, Karar No: 2013/11206, Tarih: 17.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/12490 E.  ,  2013/11206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vek. duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davadışı ... Alüminyum Ltd. Şti. arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalıya ait taşınmazların, davadışı şirketin doğmuş ve doğacak borçlarında teminatını teşkil etmek üzere ipotek tesis olunduğunu, akdi ilişkinin 10.03.2010-12.04.2010-05.05.2010 tarihli ihtarlar ile sona erdirildiğini, alacağın ödenmemesi üzerine 2010/10528 esas sayılı icra takibi yapıldığını takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcun müvekkiline ait 5817 parselde kayıtlı taşınmazın davacıya devri yolu ile ödendiğini, 7352 parselde kayıtlı taşınmazlar üzerindeki ipoteğin ise ipotek tarihinden sonra alınacak malların teminatı olduğunu ipotek tarihinden sonra mal alımı yapılmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece itirazın iptali davasına konu 03.07.2009 tarihli ipoteğin, ipotek tarihinden sonra alınacak malların bedelinin teminatı olduğunu ve 03.07.2009 tarihinden sonra mal alımı gerçekleşmediği ve ipoteğin teminat altına aldığı bir borç bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, ipotek tesis tarihinden sonra mal alımının gerçekleşmemiş, ve icra takibi yapılmasında davanın kötüniyetli olduğunun kanıtlanamamış olması nedeniyle kötüniyet tazminatına hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yek diğerine ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3428, Karar No: 2021/2035, Tarih: 22.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3428 E.  ,  2021/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiyi kasten öldürme

HÜKÜM : 1- ... 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2019 gün ve 2016/441 Esas, 2019/87 Karar sayılı kararı ile sanığın ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiyi kasten öldürme suçundan TCK 82/1-e, 62/1, 58. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına mahkumiyet

2- Bölge Adliye Mahkemesinin düzeltilerek esastan reddi kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.12.2019 gün ve 2019/1590 esas, 2019/2521 sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan, Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/162-2016/56 sayılı hükmüne ilişkin olarak; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup ve sanığa isnat edilen TCK'nin 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğundan, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

CMK’nin 304/2-a. maddesi uyarınca dosyanın ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4574, Karar No: 2015/12379, Tarih: 18.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4574 E.  ,  2015/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/468-2014/187

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ç.. Ş... ve davalı Ö.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili idareye ait Rektörlük tabelasına, Ç. H. İ.T. San ve Tic Ltd Şti adına kayıtlı ve Ö.. Ç..'ın sürücüsü olduğu .........plaka nolu araç tarafından, 01/08/2012 tarihinde çarpmak sureti ile hasar verildiğini ve bu durumun aynı tarihli tutanakla tespit edildiğini, bugüne kadar mezkur tabelanın hasarının giderilmediğini, Yalova 2 AHM nin 2012/95 D.İş sayılı dosyası ile 5.000,00 TL zararın tespit edildiğini belirterek, uğranılan zararın tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 5.000,00 TL nin haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi vermemiş fakat duruşmadaki beyanlarında davayı kabul etmemişlerdir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile; 5.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 01/08/2012 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. Ş... ve davalı Ö.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Ç.. Ş... ve davalı Ö.. Ç..'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 170,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 18.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23784, Karar No: 2017/11913, Tarih: 17.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23784 E.  ,  2017/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çeşitli ürünlerin bulunduğu müştekiye ait marketten toplam değeri 18,00 TL olan 2 adet 1,5 kg'lik Omo marka deterjanı aldığının anlaşılması karşısında, yetersiz gerekçeye dayanarak sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-UYAP ortamında ve dosyanın fiziken incelenmesinde, 3. ve 4. celselere ait duruşma tutanaklarının dosya münderecatında bulunmadığının anlaşılması karşısında, söz konusu tutanakların denetime imkan sağlayacak şekilde dava dosyası içerisine konulmaması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Dosyada Yargıtay'ın bozma ilamı bulunmamasına rağmen, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmında ''...bozma ilamı sanık lehine olduğundan bozma ilamı sonrası yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına'' şeklinde, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10879, Karar No: 2014/1537, Tarih: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/10879 E.  ,  2014/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/307695

MAHKEMESİ : Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

NUMARASI : 2010/23 (E) ve 2010/208 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 10.09.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7720, Karar No: 2013/20374, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7720 E.  ,  2013/20374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : -Sanık ...'in eski hale getirme talebinin reddine,

- Sanık ...'ın hükümlülüğüne

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur.

Temyiz eden sanık ...'ten temyiz tarihi olan 22/11/2011 tarihi itibariyle temyiz harcı alınmadığı anlaşıldığından; Mahkemece yedi gün içinde temyiz harcını ödemesi, ödemediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı uyarısını taşıyan tebligat yapılması, ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek Dairemize iadesi sağlamak üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.