muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8020, Karar No: 2015/9146, Tarih: 18.06.2015

./..

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; evrak arasına alınan dava dosyalarından; davalı ile dava dışı mirasçıların aynı parseldeki 3 nolu bağımsız bölümün mirasbırakan tarafından A.. B..'a temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile 21.04.2006 tarihinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil istekli açtıkları davanın Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.06.2008 tarih ve 2008/209 Esas, 2008/211 sayılı kararı ile kabul edildiği ve Yargıtay incelemesinden geçerek 17.06.2009 tarihinde kesinleştiği, yine aynı mirasçıların aynı bağımsız bölümle ilgili olarak 10.02.2010 tarihinde ecrimisil talepli açmış oldukları davanın Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18.01.2011 tarih, 2010/165 Esas, 2010/283 sayılı kararı ile açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı A.. B..'ın da, davalı ve dava dışı mirasçılar aleyhine 3 nolu bağımsız bölüme yapmış olduğu masraflar sebebi ile 16.11.2009 tarihinde açmış olduğu sebepsiz zenginleşme davasının Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/333 Esas, 2011/273 sayılı kararı ile davanın kısmen kabul edilerek dereceattan geçmek suretiyle 17.12.2012 tarihinde kesinleştiği, öte yandan davalının, 02.04.2010 tarihli keşifteki beyanında; ''...Babam öldükten sonra aramızda dava olayları başladı. Daha doğrusu 2005 yılında Kütahya'ya geldiler. Benim burda oturmamı istemediler. Davalar açılmaya başlandı'' şeklinde beyanda bulunmak suretiyle intifadan men olgusunun varlığını ikrar ettiği görülmektedir.

../...

Hâl böyle olunca, davalı ile dava dışı mirasçıların, davacı aleyhine Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/209 Esas, 2008/211 Karar sayılı dosyasından açtıkları tapu iptali ve tescil davasının açıldığı 21.04.2006 tarihinden, eldeki davaya konu ilamsız icra takibinin yapıldığı tarihe kadar hesaplanacak ve talep miktarını da aşmayacak şekilde belirlenecek ecrimisil miktarı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinden yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25400, Karar No: 2013/15235, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25400 E.  ,  2013/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, pazar tatili, dini ve milli

bayram ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından ekonomik kriz bahane edilerek ücretsiz izine çıkarıldığını, ancak tekrar işe başlatılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının davalı işyerinde 22.08.2005-02.01.2009 tarihleri arasında işyerinde çalıştığını ve işten ayrılırken kendisine kıdem tazminatının ödendiğini, bunun dışında da davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacının tır şoförü olarak çalışmaktadır. Tır şoförü olarak çalışan bir işçinin öncelikle ulusal trafik kurallarına göre günde belirli bir saatten fazla çalışmaması gerekir. Ayrıca sefere çıktığı sürede fazla mesai yapıldığının da inandırıcı delillerle kanıtlanması gerekir. Dosyada mevcut tanık beyanları uyarınca davacının fazla mesai sayılmasını gerektiren çalışması olduğu yeterli ve inandırıcı deliller ile kanıtlanmamıştır. Belirtilen nedenlerle davacı işçinin fazla mesai alacağı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4594, Karar No: 2019/36629, Tarih: 04.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/4594 E.  ,  2019/36629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunmasında ele geçirilen eşyaya ilişkin faturalar ibraz ettiğinden dava konusu eşyaya ilişkin ibraz edilen faturalarla ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturaların firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili Gümrük İdaresi'nden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13651, Karar No: 2013/12913, Tarih: 26.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/13651 E.  ,  2013/12913 K.**

* TRAFİK KAZASI NEDENİYLE MADDİ TAZMİNAT

* YETKİLİ MAHKEME

* KESİN YETKİ KURALI

* SEÇİMLİK HAK

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 16

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 7

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 6

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 110

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Yargıtay — Esas No: 2014/9287, Karar No: 2014/11037, Tarih: 15.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9287 E.  ,  2014/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/283-2014/320

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeni ile akdin feshi ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel(istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiraya verene götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır. Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Olayımıza gelince; Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yazılı olmadığı anlaşılmaktadır. Kira bedellerinin kiraya verenin vekiline ödeneceğine dair bir kararlaştırma bulunmadığına göre ödemelerin kiraya verene yapılması gerekir. Davacı kiraya veren tarafından gönderilen Üsküdar 4.Noterliği'nin 5116 yevmiye numaralı 04.02.2013 keşide tarihli, 1.650,00 TL kira alacağının ihtarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün içinde ödenmesi aksi halde tahliye davası açılacağını bildirir ihtarnamesi, davalı kiracılara 11.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalılar 31/01/2013 tarihinde Ocak ayı kira bedelini PTT kanalı ile davacı vekiline göndermiş iseler de, ödeme davacı vekili tarafından kabul edilmemiştir. Davalılar yasal otuz günlük ödeme süresi içinde borcun tamamını kiraya verene ödediklerini kanıtlayamamışlardır. Bu durumda yasaya uygun şekilde düzenlenmiş ihtarnamenin varlığı ve temerrüt şartlarının oluşması nedeniyle mahkemece temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken TMK'nun 2. maddesi gerekçe gösterilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5800, Karar No: 2015/5538, Tarih: 15.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5800 E.  ,  2015/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 23. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/127-2013/412

Taraflar arasında görülen davada;Davacı,18.09.2009 tarihinde dava dışı ...................'den satın almak suretiyle maliki olduğu 139 ada 40 parseldeki mesken niteliğinde 8 nolu bağımsız bölümü davalının oturmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve satın aldığı tarihten dava tarihi olan 12.05.2010 tarihine kadar toplam 1.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında ise dinlenen davalı tanıkları F.. Ç.. ve L.. Ç..'nun çekişmeli taşınmazda davalının değil müşterek iki çocukları ile birlikte 2000 yılından beri oturduklarını bildirmeleri üzerine F...... ve L....... Ö.... HMK'nun 59. maddesi kapsamında davaya dahil edilmiş; mahkemece bu isteğin HMK'nun 180. maddesi kapsamında tamamen ıslah olduğuna karar verilmesi üzerine verilen ara kararı doğrultusunda 24.07.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı Ayfer ve dahili davalı L..... Ö...... ve Fatma'nın taşınmazı haksız işgali nedeniyle elatmanın önlenmesine ve 18.09.2009-01.10.2013 tarihleri arasındaki dönem için toplam 34.160,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.Davalı Ayfer,çekişmeli taşınmazda kendisinin değil kardeşi Fatma ile onun kocası L...... Ö.....'in oturduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur. Dahili davalılar Fatma ve L..... Ö......, çekişmeli taşınmazın önceki maliki olan Fatma'nın elinden ..............tarafından zorla alındığını, bu nedenle tapu iptal-tescil davası açmak üzere süre verilmesini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece,davalı Ayfer bakımından taşınmazda oturmadığı gerekçesi ile davanın reddine; dahili davalılar L..... Ö....... ve Fatma bakımından ise elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne; ecrimisil isteğinin ise 18.09.2009-12.05.2010 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanan bilirkişi raporuna atfen kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar, dahili davalılar L...... Ö...... ve Fatma tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ................ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; dahili davalılar Fatma ve Lütfü Ömer yönünden verilen dilekçenin 6100 sayılı HMK'nun 124/4. maddesi kapsamında bulunduğu gibi davacının kayden maliki olduğu çaplı taşınmazı davalılar Fatma ve L...... Ö......'in haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işgal ettiği ve çap kaydının iptale kadar geçerli olacağı gözetilerek karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; dahili davalılar Fatma ve Lütfü Ömer'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.731.12.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 15.04.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu bağımsız bölüme davalı A.. A..'ın haksız olarak el attığını ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama aşamasında davacı vekili, 05.04.2013 tarihli beyan dilekçesi ile F.. Ç.. ile L.. Ç..'nun keşif ve duruşmadaki beyanlarında dava konusu taşınmazda oturduklarını bildirmeleri nedeniyle, HMK'nun 59. Madde hükmü uyarınca birlikte kullanmaya bağlı olarak F.. Ç.. ile L.. Ç..'nun davaya dahil edilmeleri ve elatmalarının önlenmesi ve ecrimisile hükmedilmesini istemiştir. Davalı A.. A.. tarafından dahili dava istemine karşı çıkılmış, mahkemece istek davanın tamanen ıslahı olarak nitelendirilerek davacı vekiline HMK'nun 180. madde hükmüne göre yeni bir dava dilekçesi verilmesi yönünde süre verilmiş, davalı vekilince 23.07.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı A.. A.. yanında F.. Ç.. ve L.. Ç.. davalı olarak gösterilmiştir. Aynı dilekçe ile dava dilekçesinde istenen ecrimisil miktarı da artırılarak eksik harç tamamlanmıştır.

Çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davalarında her bir el atana diğerinden bağımsız olarak husumet yöneltilebileceğinden davalılar arasında HMK'nun 58. madde hükmü uyarınca ihtiyari dava arkadaşlığı vardır. İhtiyari dava arkadaşlığında davalılardan biri veya birkaçının eksik gösterilmesi halinde şartları bulunduğu takdirde HMK'nun 124. madde hükmü uyarınca iradi taraf değişikliği yoluna gidilebilir. Anılan madde hükmünde iradi taraf değişikliğinin yapılabilmesi, hakkında dava açılan davalının açık rızasına bağlanmış, rızanın aranmayacağı hallerde aynı hükümde belirlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle, iradi taraf değişikliğinin HMK'nun 176 vd. madde hükümlerine dayalı olarak davanın ıslahı suretiyle yapılamayacağı anlaşılmaktadır. Somut olayda; davaya konu taşınmazın, F.. Ç.. adına kayıtlı iken, satış ile ara malike, ondan da davacıya geçtiği anlaşılmaktadır. Gerek ceza soruşturmasındaki adres bilgileri, gerek mernis kayıtları, gerekse davacı vekili ve mahkememin kabulüne göre dava tarihi itibariyle F.. Ç..'nun eşi L.. Ç.. ile birlikte dava konusu taşınmazda ikamet ettikleri anlaşılmaktadır. Davalı A.. A.., taşınmazı kullandığı belirtilen F.. Ç.. ve L.. Ç..'nun davaya dahil edilmesini kabul etmediğini duruşmada açıkça beyan ettiğinden HMK'nun 124/1 madde hükmündeki iradi taraf değişikliğine ilişkin rıza şartının gerçekleştiği kabul edilemeyecektir. Bunun yanında, dava konusu taşınmaza el attığı belirtilen bu kişiler, dava öncesinde basit bir soruşturma ile belirlenebileceğinden, HMK'nun 124/3. madde hükmü uyarınca maddi hatadan kaynaklanan bir durumun varlığı şartı gerçekleşmeyeceği gibi, 124/4. madde hükmü uyarınca ortada kabul edilebilir bir yanılgı olduğu da ileri sürülemeyecektir. Şu halde, temyiz eden her iki kişi yönünden, bu davada HMK'nun 176-182. madde hükümleri uyarınca ıslah yada 124. madde hükmündeki tarafta iradi değişiklik kurumlarının uygulanmayacağı, bu kişiler yönünden usulen harcı yatırılarak açılmış ayrı bir dava da bulunmadığı, bu nedenle davalı sıfatı verilerek aleyhlerine hüküm kurulması doğru olmadığından temyiz itirazları yerindedir.

Öte yandan, HMK'nun 127. madde hükmüne göre davalının davaya cevap süresi iki haftadır ve aynı kanunun 122. madde hükmü gereğince davaya iki hafta içinde cevap verilebileceği tebliğ zarfında belirtilmek zorundadır. Görülen davada, ................ ile .....................'na gönderilen 23.07.2013 tarihli taraf değişikliği dilekçesinin tebligat zarfında cevap süresinden bahsedilmemiş, zarf içinde ıslah dilekçesi bulunduğunun belirtilmesi ile yetinilmiştir. Bu durumda, HMK'nun 27. madde hükmü uyarınca hukuki dinlenme hakkı ve savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazları da yerindedir. Açıklanan gerekçelerle hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun temyiz eden bu kişiler yönünden hükmün onanmasına ilişkin görüşlerine katılmıyorum.