muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1320, Karar No: 2019/1398, Tarih: 27.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/1320 E.  ,  2019/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... İnş. Kırtasiye Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.06.2015 gün ve 2013/175-2015/313 sayılı hükmü duruşmalı olarak düzelterek onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 02.11.2017 gün ve 2015/9778-2017/3052 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Dava, İİK 94. maddesi uyarınca, kesinleşen icra takibi nedeniyle icra müdürlüğünden alınan yetkiye istinaden, yüklenicinin alacaklısı tarafından arsa sahibi ve yükleniciye karşı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin, borçlu yüklenici adına tapuya tescili, olası eksik işlerin yapımı için davacıya yetki verilmesi istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2015/9778 Esas 2017/3052 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına dair karara karşı, davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı vekili, taşeronu olarak işlerini yaptığı davalı yüklenicinin verdiği 4 adet bonodan dolayı 216.000,00 TLve faiz, masraflarıyla birlikte toplam 229.910,78 TL alacaklı olan müvekkilinin ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/285 Esas nolu dosyasında yükleniciye karşı icra takibine giriştiğini, alacağın tahsili mümkün olmadığından davalılar arsa sahibi ve yüklenici arasında imzalanan 24.05.2007 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenici şirkete verilmesi gerekip, sözleşmenin ifasına rağmen yükleniciye devredilmeyen 1,8,32 nolu bağımsız bölümlerin İİK 94. maddesi uyarınca verilen izinle; davalı ... adına mevcut tapu kayıtlarının iptâliyle yüklenici adına tapuya tesciline varsa eksik işlerin ikmâli için kendisine yetki verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi, davalı yükleniciyle yapılan sözleşmeye göre; inşaatın iskanı alınmış olarak 30.08.2009 tarihinde teslim edileceğini, yüklenicinin eksik ve ayıplı yaptığı inşaatı henüz iskânını alıp teslim etmediğini, sözleşmeye göre gecikme tazminatı ödemediğini, davanın sözleşmeye uygun teslim sağlanırsa dinlenebileceğini, aksi halde reddi gerektiğini savunmuş, davalı yüklenici şirket cevap vermemiştir.

Davalı arsa sahibi, davalı yükleniciyle yapılan sözleşmeye göre; inşaatın iskanı alınmış olarak 30.08.2009 tarihinde teslim edileceğini, yüklenicinin eksik ve ayıplı yaptığı inşaatı henüz iskânını alıp teslim etmediğini, sözleşmeye göre gecikme tazminatı ödemediğini, davanın sözleşmeye uygun teslim sağlanırsa dinlenebileceğini, aksi halde reddi gerektiğini savunmuş, davalı yüklenici şirket cevap vermemiştir.

Arsa sahibi ve (takip borçlusu) yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, davacının yüklenici şirketten takibe konu 229.910,78 TL kesinleşmiş alacağının olduğu çekişme konusu değildir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda binanın eksik ayıplı imalâtlarının giderilmesi, gecikme tazminatı ve iskân ruhsatının temini için gerekli giderlerin 232.770,75 TL olduğu saptanmıştır. Yüklenici haklarından alacağını tahsil etmek isteyen davacı; onun borçlarını birlikte ifa kuralı uyarınca üstlenmek zorundadır.

Mahkemece 17.03.2015 günlü celsede harç ikmâli için verilen sürede davacı tarafından harç ikmâl edilmemiş, ikinci kez 14.04.2015 günlü celsede tekrar harç ikmâli ve 232.770,75 TL eksik ayıplı işler bedelinin mahkeme veznesine depo edilmesi için verilen süreye de uyulmadığı görülmüştür. Bu celsede mahkemenin ara kararına uyulmadığı takdirde davanın açılmamış sayılacağı ihtarına rağmen, harç yatırılmayıp bedel de depo edilmemiştir. Bu durumda 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken,davanın esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan kararın, temyiz üzerine 23. Hukuk Dairesi'nce açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, harç tamamlanmış gibi vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi de usul ve yasaya uygun bulunmadığından düzelterek onama hükmünün kaldırılması suretiyle hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2015/9778 Esas 2017/3052 Karar sayılı 02.11.2017 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4300, Karar No: 2021/11846, Tarih: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4300 E.  ,  2021/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte ihbar bildiriminden sonra istinabe mahkemesinde müdafii bulunmaksızın ifadesinin alındığı 13/04/2016 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk için ihbar bildiriminden önceki kovuşturmada, barodan atanan müdafi Av. ...'e gerekçeli hükmün tebliği üzerine, müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve mahallince suça sürüklenen çocuğa gerekçeli hükmün, 21/06/2016 tarihinde ifade adresinde bizzat tebliğ edildiği ve kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 09/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5732, Karar No: 2022/10528, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5732 E.  ,  2022/10528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 08/09/2020 tarih ve 2020/İHK-16130 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, kazanın sürücünün kusuru ile meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 80.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatının en yüksek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 111.819,97 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Olay tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamında mevcut ifade ve beyanlardan, davacının Gebze Belediyesinde işçi olduğu, olayın meydana geldiği sırada davacının belediyenin tuzlama faaliyetinde görevli olduğu, kamyon sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kamyonun damperinde yola tuz atmakta olan davacının düştüğü ve yaralandığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla dava konusu olay aynı zamanda iş kazası niteliğindedir. Davalı tarafça davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından bu hususta bir araştırma yapılmamıştır.

Şu durumda, SGK Başkanlığı'na yazı yazılarak, davaya konu kazada davacının yaralanması nedeniyle iş kazasına dayalı herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş

../...

-2-

Şu durumda, SGK Başkanlığı'na yazı yazılarak, davaya konu kazada davacının yaralanması nedeniyle iş kazasına dayalı herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş

../...

-2-

kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği(iş kazası sigorta kolundan yapılıp yapılmadığı) ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesi, rücuya tabi ödeme bulunması halinde ilk peşin sermaye değeri tutarlarının indirilmesiyle tazminatın hesaplanması için ek rapor alınması ve oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen İtiraz Hakem Heyeti kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına. peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10254, Karar No: 2024/14896, Tarih: 20.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10254 E.  ,  2024/14896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Köy Hizmetleri 19. Bölge Müdürlüğünde iş makinesi şoförü olarak işe başladığını, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun (6360 sayılı Kanun) 06.12.2012 tarihli ve 28489 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiğini, Devlet Personel Başkanlığı tarafından Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatı hizmet biriminden 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) tâbi işçi statüsünde atamasının yapıldığını, özlük ve mali haklarında azaltım yoluna gidildiğini, önceki Kurumunda iş makinesi şoförü pozisyonunda iken yeni kurumda vasıfsız işçi statüsünde çalıştırılmaya başlandığını, önceki iş pozisyonunda ...Sendikasına bağlı iken daha sonraki yeni pozisyonunda ...Sendikasına geçirildiğini, müvekkilin ücretinde eksiltme yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, uzman bilirkişi tarafından hesaplandığında fazla çıkması halinde artırılmak üzere eksik ücret yönünden devir tarihi olan 16.04.2014 tarihinden itibaren uygulanacak faizi ile tahsilini, iş makinesi şoförü olarak atamasının yapılmasını, mümkün olmaması hâlinde dava tarihinden sonra müvekkiline iş makinesi şoförü ücretinin verilmesi yönünde karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı iş makinesi şoförü olarak atanma talebinin reddi gerektiği, ayrıca toplu iş sözleşmeleri ve ücret bordroları dikkate alındığında davacının davalı Kuruma devir tarihinden sonra ücretinin düşürüldüğüne ilişkin iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; ... Sendikası ve ...Sendikasından gerekli belgelerin getirtilmediğini, ... Sendikasına tâbi olan davacının geçtiği kurumda seçme hakkı tanınmadan ...Sendikasına geçirildiğini, oysa ki... Sendikasına tâbi işçilerin daha yüksek ücret aldığını, iş makinesi şoförü iken tek taraflı vasıfsız işçi olarak atandığını, bu durumda ücretinin düşürüldüğünü, ... Sendikası toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını ve iş makinesi şoförü ücretinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... Köy Hizmetleri 19. Bölge Müdürlüğünde iş makinesi operatörü olarak çalışan davacının 6360 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi ile Devlet Personel Başkanlığı tarafından Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatı hizmet biriminde 4857 sayılı Kanun'a tâbi işçi statüsünde görevlendirildiği, 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddenin onuncu fıkrasında, "..devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ve diğer mali ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile devredilen işçilerin ücretinin ne şekilde belirleneceğinin gösterildiği, davacının devir sonrasında ücretinde azalma olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın kabulü gerektiğine yönelik istinaf başvuru sebeplerini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, norm kadro fazlası olduğundan Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ve başka Kuruma ataması yapılan davacı işçinin fark alacak istemi ile eski kadrosuna geçirilme veya o kadronun ücretinin ödenmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrasının son cümlesi şöyledir:

Uyuşmazlık, norm kadro fazlası olduğundan Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ve başka Kuruma ataması yapılan davacı işçinin fark alacak istemi ile eski kadrosuna geçirilme veya o kadronun ücretinin ödenmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrasının son cümlesi şöyledir:

"Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; Toplu İş Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre, Toplu İş Sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir.”

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5984, Karar No: 2015/6863, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5984 E.  ,  2015/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillenince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı yüklenici firma arasında 23.03.2009 tarihli 08661 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca davalı yüklenici tarafından inşaa edilecek binada 10 bağımsız bölümün müvekkillerine 10 bağımsız bölümün ise davalı yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, sözleşme uyarınca inşaat ruhsat tarihinden itibaren 12 ay içinde iskân ruhsatı alınmış halde inşaatın teslim edilmesi gerektiğini aksi durumda herbir bağımsız bölüm için aylık 1.000,00 TL cezai şart ödenmesi gerektiğini ancak davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini inşaatın halen devam ettiğini ve müvekkillerinin teslimattaki gecikme nedeniyle ilk bir ay bağımsız bölüm başına 2.000,00 TL olmak üzere 10 daire için toplam 20.000,00 TL müsbet zarara uğradığını ayrıca yine geç teslim nedeniyle bağımsız bölüm başına 1.000,00 TL olmak üzere 10.000,00 TL gecikme cezası talep hakkı doğduğunu ileri sürerek, bu tazminatlara doğdukları tarihten itibaren yasal faiz yürütülmek üzere davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili daha sonra davayı ıslah etmiştir.

Davalı yüklenici, sözleşmenin geri dönülmeyecek konumda ifa edildiğini taraflar arasındaki anlaşma nedeniyle ek süre sağlanıp ek haklar verildiğini talep edilen tazminatın haksız olduğunu, davalıların zarar tazminatı talep haklarının sözleşmeye göre mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre; davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı sözleşmenin 9. maddesi uyarınca inşaatın, ruhsat tarihinden itibaren 12 ay içerisinde yapı kullanma izin belgesi alınmış halde yüklenici tarafından teslim edilmesi gerektiği, davacıların, sözleşmenin 9. maddesi uyarınca bağımsız bölüm başına aylık 1.000,00 TL gecikme tazminatı talep hakkı doğduğu dava tarihine kadar gecikmenin 22 ay olduğu bunun karşılığının 220.000,000 TL olduğu ancak bu miktarın fahiş olması nedeniyle 110.000,00 TL indirildiği ayrıca gecikme nedeniyle davacıların bağımsız bölüm başına aylık kira bedeli 1.500,00 TL olmak üzere 10 bağımsız bölüm için 15.000,00 TL kira bedeli alacağı doğduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL kira kaybının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca cezai şart alacağı olan 110.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacılara ödemesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle cezai şart ve yoksun kalınan kira bedeline ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan 20.03.2009 gün 8661 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin "inşaatın süresi" başlıklı 9. maddesi uyarınca inşaatın teslim süresi inşaat ruhsatının alınmasından itibaren 12 ay olarak belirlenmiştir. Maddenin devamında inşaatın teslim süresinin gecikmesi halinde ise gecikilen her ay için arsa sahiplerinin paylarına isabet edecek bağımsız bölüm başına 1.000,00 TL cezai şart ödeneceği 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 180/2. maddesi "alacaklının uğradığı zarar kararlaştırılan ceza tutarını aşıyorsa alacaklı borçlunun kusuru bulunduğunu isabet etmedikçe aşan miktarı isteyemez." hükmünü içermektedir.

Somut olayda inşaat yapı ruhsatının 17.05.2010 tarihinde alındığı gözetildiğinde, teslim tarihinin 17.05.2011 olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde sözleşmesinin 9. maddesinde kararlaştırılan cezai şartın dışında ayrıca gecikilen her ay için bağımsız bölüm için aylık 2.000,00 TL olmak üzere 10 bağımsız bölüm için toplam 20.000,00 TL müsbet zarar da istemiştir. Sözleşmede belirtilen cezai şart kira tazminatı niteliğinde olup mahalli emsal kira bedellerine göre bu miktarı aşan bölüm talep edilemeyecektir. Yani hem cezai şart hem de kira tazminatı talep edilemeyecektir. Bu hususun aksi de yani hem cezai şartın hem de kira tazminatının birlikte istenebileceği taraflar arasındaki sözleşmede de kararlaştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.