muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/57, Karar No: 2014/8881, Tarih: 09.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/57 E.  ,  2014/8881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2008/1-2011/37

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.02.2011 tarih ve 2008/1-2011/37 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar, davalı Ç.. T.. vekilleri ile davalı K.. T.. tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 09.05.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili H.. Ç..'ın KALBİME GÖMERİM O ZAMAN isimli eserin söz yazarı, diğer davacının da bestecisi olduğunu, davalıların esere sahip çıkarak, seslendirerek, prodüktörlüğünü yaparak piyasaya sürdüklerini, FSEK'den kaynaklanan mali ve manevi haklarını ihlal ettklerini ileri sürerek, 30.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ç.. T.. vekili, eserin söz ve bestesinin müvekkili ile Y.. T..'na ait olduğunu, bu durumun Kültür Bakanlığı'na da tescil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı H.. Ç..'ın Almanya Noter kayıtlarına göre eserin söz yazarı olduğu, diğer davacının eserin bestecisi olduğuna dair delil bulunmadığı, davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiği, eserin rayiç bedeli olan 12.000 TL'nin üç katının istenebileceği, davacının talebinin 30.000 TL olduğu gerekçesiyle, davacı H.. Ç.. yönünden davanın kısmen kabulüne, 2.000 TL manevi, 30.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, davacı N.. P..'ın ispatlanamayan davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar, davalı Ç.. T.. vekilleri ile davalı K.. T.. temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı N.. P..'ın tüm, davacı H.. Ç.., davalı Ç.. T.. vekilleri ve davalı K.. T.. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava FSEK'den kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açaklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-Dava FSEK'den kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açaklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, 5846 sayılı FSEK'nin 68. maddesi uyarınca davaya konu KALBİME GÖMERİM O ZAMAN isimli musiki eserinin rayiç telif bedeli 01.10.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda 40.000 TL, 12.07.2010 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise 30.000 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece, 30.000 TL rayiç bedelin olayın oluşuna daha uygun olduğu ve davacısının H.. Ç.., davalının G.. K.. olduğu mahkemenin 2008/47 esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi kurulu raporunda da eserin rayiç bedelinin % 60'ının besteciye, % 40'ının ise söz yazarına isabet ettiğinin belirtildiği, bu kapsamda söz yazarlığına dayalı eserin rayiç değerinin 12.000 TL olduğu kabul edilmiştir. Oysa, aynı esere ilişkin olarak aynı tarihlerde dava konusu yapılan ve verilen kararın Dairemizce de onanmasına karar verilen mahkemenin 2008/47 esas sayılı dosyasındaki bilirkişi kurulu tarafından eserin rayiç bedeli 1.200 TL olarak tespit edilmiştir. Mahkemece de esasen bu hususa işaret edilerek birinci raporu tanzim eden bilirkişilerden ek rapor alınmış ve bilirkişiler 12.04.2010 tarihli raporlarında bu durumun hesaplamayı yapan teknik bilirkişinin farklı olmasından kaynaklandığını belirtmiş iseler de, aynı esere ilişkin olarak 2008/47 esas sayılı dosyada hesaplanan rayiç değerin 1.200 TL, işbu davada ise 10 katı tutarı olan 12.000 TL'nin tespit edilmesi nedeniyle raporlar arasındaki çelişkinin Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde giderilmesi gerekir.

Bu itibarla, mahkemece 2008/47 esas sayılı dosyadaki bilirkişi heyeti raporu ile işbu davadaki bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, eserin rayiç bedeli denetime elverişli olacak şekilde belirlenerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı H.. Ç.., davalı Ç.. T.. vekilleri ve davalı K.. T.. manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı N.. P..'ın tüm, davacı H.. Ç.., davalı Ç.. T.. vekilleri ve davalı K.. T.. sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ç.. T.. vekilleri ve davalı K.. T.. temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı H.. Ç.., davalı Ç.. T.. vekilleri ve davalı Kader Topaloğlu'nun manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 6,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Ç.. T.. ve davalı Kader Topaloğlu'na ayrı ayrı iadesine, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10650, Karar No: 2017/3643, Tarih: 04.07.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10650 E.  ,  2017/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18338, Karar No: 2014/18579, Tarih: 04.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18338 E.  ,  2014/18579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bendin çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10784, Karar No: 2012/4111, Tarih: 06.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/10784 E.  ,  2012/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 53.maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanıkların cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinin 6-7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 325 maddesine göre bozmadan hükme karşı temyiz yoluna başvurmayan sanık ... 'nun da yararlandırılmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün çıkarılması, yine aynı şekilde hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünden “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp yerine “payları oranında” sözcükleri eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20903, Karar No: 2014/26589, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20903 E.  ,  2014/26589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 4. İş Mahkemesi

Tarihi :23.06.2014

No :2012/349-2014/400

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2238, Karar No: 2025/2556, Tarih: 27.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2238 E.  ,  2025/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1546 E., 2023/1953 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme, kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, kısmi bozma

Maktulün kız arkadaşı olan şikayetçi ... vekilinin, sanıklar hakkında maktule karşı verilen nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme ve kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçlarından

verilen hükümler yönünden suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi mezkûr suçlardan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1.maddesi gereği bu suçlardan verilen hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu;

Sanık ... hakkında kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçlarından verilen hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu;

5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2022/377 Esas, 2023/224 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/1546 Esas, 2023/1953 Karar sayılı kararı ile;

b. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/1546 Esas, 2023/1953 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının "TCK'nın 37/1. maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-c maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

c. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e maddesi yollaması ile 87/4-2. cümle, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e maddesi yollaması ile 87/4-2. cümle, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar ..., ... ve ...’in eylemlerinin, maktul ...’e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi kapsamında iştirak halinde kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ve sanıklar lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

2. Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; usul hukuku normlarının yanlış uygulandığına, eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç vasfının hatalı belirlendiğine, tüm sanıkların müşterek fail sıfatıyla tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine ve sanıklar ... ile ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3. Katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna, sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç vasfının hatalı belirlendiğine, tüm sanıkların maktule karşı iştirak halinde canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında takdiri indirim, sanık ... hakkında haksız tahrik, sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

4. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, iştirak hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, soruşturma ve kovuşturmanın usule aykırı olduğuna, gerekçenin yetersiz olduğuna, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın beden gücüyle eylemde bulunması neticesinde, maktulde basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek ölçüde bir yaralanma olmayacağı, olsa olsa eylemin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kalacağına ve 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 23 ve 86/2. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 85/1. maddesiyle hüküm kurulması gerektiğine, aksi kanaatte sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1.cümlesi gereğince karar verilmesi gerekirken, 87/4-2. cümlesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayin edildiğine, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, haksız tahrik nedeniyle üst sınıra yakın makul bir ceza indirimi yapılması gerektiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

6. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte suç vasfının kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçu olarak belirlenmesi ya da olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

7. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine,

8. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

7. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine,

8. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan ayrı ayrı beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların