muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7178, Karar No: 2011/7214, Tarih: 20.06.2011

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 20/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2007/1952, Karar No: 2007/5427, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/1952 E.  ,  2007/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, (Alacaklı) Tedaş A.Ş vekili Avukat ... ile davalılar (3. kişi) ..., vekili Avukat ...(Borçlu) 1-..., 2-... aralarındaki istihkak davası hakkında Adana 3.İcra Mahkemesinden verilen 29.3.2006 gün ve 643/162 sayılı kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 3.10.2006 gün ve 7012/9338 sayılı ilamına karşı davalı(3. kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle haczin kaçak elektrik kullanılan Adana, İsmetpaşa Mahallesi, 108. Sokak, No: 11 adresinde yapılmış olmasına göre davalı 3.kişinin HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,29.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4010, Karar No: 2014/10487, Tarih: 12.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4010 E.  ,  2014/10487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının yurtdışı hizmet belgesine göre 01.09.1981-28.02.1985 (Arbeiterlehrling ) tarihleri arasındaki sürede davacı adına uzun vadeli sigorta kolları kapsamında prim ödenip ödenmediğinin Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak ilgili merciden temin edilip dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10346, Karar No: 2014/9175, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10346 E.  ,  2014/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tüm sanıklar hakkında kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar... ve...hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, kemik kırığı nedeniyle artırım yapılması sırasında, TCK.nın 87/3. maddesi yerine 86/3. maddesi yazılması ve yine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması esnasında eylemin birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirilmesine yönelik artırım maddesinin TCK.nın 109/3-b maddesi yerine, 109/2-b yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8763, Karar No: 2019/19920, Tarih: 05.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8763 E.  ,  2019/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hüküm tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

2) Katılanın yaralanmasına ilişkin Bursa Orhangazi Devlet Hastanesi Beyin Cerrahisi Uzmanından alınan 22.11.2014 tarihli raporda ''sol temporal bölgede minimal sefal hematom mevcut, kesin raporun Adli tabiplikçe verilmesi uygundur'' belirtilmesine rağmen bu şartın gerçekleştirilmediği, katılanın raporunun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre, kırık varsa kırığın derecesi de belirtilerek rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 05.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/151, Karar No: 2014/7494, Tarih: 07.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/151 E.  ,  2014/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/09/2013

Numarası : 2012/617-2013/457

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı iş akdini ücret alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini, asgari ücret+sefer pirimi sistemi ile istihdam edildiğini, aylık ortalama birbuçuk seferi başarı ile gerçekleştirdiğini ve sefer başına ortalama 600 Euro sefer primi verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, trafik cezası gibi sorumluluklarından kurtulmak için davacının istifa ettiğini, ücretin bordroda yazılı olan miktar olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece, iş akdinin işçi tarafından haklı olarak sonlandırıldığı ve davacı işçinin aylık net 2.650,00 TL ücret aldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçi Uluslar arası yük götüren tır şoförü olup, ücreti yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, tanık olarak dinlendiği Mersin 4. İş Mahkemesi'nin 2012/603 Esas sayılı dava dosyasında; ''...davacı ayrıldığında seferbaşı belli bir ücret veriliyordu, bu ücretten sefer dönüşünde 100 Euro kadar bir para kalıyordu, sefer başı 500-600 Euro kadar bir para veriliyordu, bu paranın masraflar da içerisindeydi.'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı bu beyanı ile bağlıdır. Bu durumda davacının asgari ücret ve sefer başı 100 Euro aldığı kabul edilmeli, ayda yaptığı sefer sayısına göre ücreti belirlenerek bu ücret üzerinden talep edilen işçilik alacakları hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek aylık net ücretin 2.650,00 TL olarak kabul edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda genel tatil günlerine ilişkin tahakkuk bulunan imzalı ücret bordrolarının bulunduğu aylar dışlanarak 2010 yılı Ekim, Kasım, Aralık, 2011 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına tekabül eden genel tatil ücreti alacakları hesaplanmış ise de yurt dışı tır şoförü olarak çalışan davacının hesaplama yapılan aylara ilişkin yurda giriş çıkış kayıtları getirtilmemiştir. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir. Bu nedenle, 2010 yılı Ekim, Kasım, Aralık, 2011 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına ait yurda giriş çıkış kayıtları getirtilerek bu kayıtlara göre davacının sefer tarihleri belirlendikten sonra sefer dönemlerine denk gelen genel tatil ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususun göz önünde bulundurulmamasıda ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1991, Karar No: 2014/9381, Tarih: 20.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1991 E.  ,  2014/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/271-2013/284

Taraflar arasında görülen davada Çayeli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.10.2013 tarih ve 2012/271-2013/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortaklarından olup şirkette 1800 hissesi bulunduğunu, davalı şirket ortaklar kurulunun 28/06/2012 tarihli toplantıda aldığı 4 sayılı karar ile müvekkilini ortaklıktan çıkardığını, davalı şirketin bu yönde karar alma yetkisi olmadığını, müvekkilinin taahhüt ettiği sermayeyi ödediğini ileri sürerek, davalı şirket ortaklar kurulunun 28/06/2012 tarih ve 04 nolu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ihtarnamelere rağmen haksız tutum ve davranışlarınaı devam ettirmesi, sermaye borcunu ödememesi, şirket aleyhine dedikodu yaparak şirketin ticari varlığını zaafiyete uğratması nedeniyle TTK'nın 529. maddesi gereği davacının şirket ortaklığından çıkarıldığını, kararın yasaya ve hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin ticari kayıtlarından davacının taahhüt ettiği sermaye borcunu davalı şirkete ödediği, davacının sermaye borcu haricindeki nedenlere dayanılarak şirketten çıkarılması yönünde bir karar alınmasının mümkün olmadığı, şirketin ancak "muhik sebep" olarak belirtilecek nedenlere dayanarak ortağın şirketten çıkarılmasını mahkemeden isteyebileceği, kendisinin ortağı çıkartma yetkisinin bulunmadığı, davalı şirket tarafından davacının şirketten çıkarılmasına ilişkin olarak alınmış olan ortaklar kurulu kararının hukuka uygun olarak alınmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 28.06.2012 tarih ve 04 nolu ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ortağın şirketten çıkarılmasına yönelik ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkin işbu davanın açıldığı tarih ve karar tarihi itibariyle 6102 sayılı TTK yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, mahkemece 6103 sayılı Yasa'nın 3. maddesi delaletiyle 6102 sayılı yasa'nın 640. maddesinin bu davada uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmaksızın TTK'nın 551. maddesi hükmüne göre muhik sebeplerin varlığı halinde çıkmaya ancak mahkemenin karar verebileceği gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3448, Karar No: 2019/4851, Tarih: 09.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3448 E.  ,  2019/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne, 4.090 TL’nin tahakkuk ettiği dönem sonu itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine; 1.870 TL ecrimisilin tahakkuk ettiği dönem sonu itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ..dan alınarak davacıya verilmesine; 1.916 TL ecrimisilin tahakkuk ettiği dönem sonu itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine; 4.090 TL ecrimisilin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine; iş bu ecrimisilin 1.000 TL'sine tahakkuk ettiği dönem sonundan itibaren 3.090 TL'sine ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü .

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 361 ada 18 ve 377 ada 4 nolu parsellerin bahçeli kargir ev vasfı ile müvekkili ve davalılar adına hisseli olarak kayıtlı olduğunu, taşınmazlar üzerinde bulunan dairelerin davalılar tarafından tasarruf edildiğini, payına düşen ecrimisilin ödenmesi için davalılara ihtarname çekildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla her bir davalı için 1.000 TL'den toplam 4.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar yargılama aşamasındaki beyanlarında dava konusu taşınmazların muristen kendilerine intikal ettiğini, muris tarafından tahsis edildiği şekilde dairelerin kullanıldığını, davacıların da kardeş olarak istediği zaman kullanabileceği boş bırakılmış daire bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 4.090 TL’nin tahakkuk ettiği dönem sonu itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine; 1.870 TL ecrimisilin tahakkuk ettiği dönem sonu itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Uçar'dan alınarak davacıya verilmesine; 1.916 TL ecrimisilin tahakkuk ettiği dönem sonu itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine; 4.090 TL ecrimisilin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine; iş bu ecrimisilin 1.000 TL'sine tahakkuk ettiği dönem sonundan itibaren 3.090 TL'sine ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden dava konusu 4 parsel nolu, 92 metrekare alanlı bahçeli ev ve 18 parsel nolu, 143 metrekare alanlı bahçeli ev nitelikli taşınmazlarda taraflar ve dava dışı paydaşlar maliktir. Taşınmazlar her ne kadar bahçeli ev olarak tapuda kayıtlı olsa da fiilen taşınmazlarda ... zemin ve iki normal kattan oluşan binalar bulunmaktadır. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş, veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazlarda davacının kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak davacının kullandığı bir yer veya harici bir taksim anlaşması varsa davanın reddedilmesi, yoksa davacının payı oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.