muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1836, Karar No: 2015/3714, Tarih: 17.09.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1836 E.  ,  2015/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık Şükrü hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS’ ten çıkarılarak dosyaya konulan nüfus kaydında sanığın 10.10.2012 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanığın ölüp ölmediğinin Mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2333, Karar No: 2022/9725, Tarih: 08.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2333 E.  ,  2022/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve / veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde, mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Olay günü saat 01:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde, gece vakti tek yönlü tek şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kavşağa geldiğinde kendisine hitap eden “Dur” işaret levhasını dikkate almadan kavşak alanına girerek aracın sol ön kısımları ile katılan ...'un sevk ve idaresindeki motorsikletin sağ ön kısımlarına çarpması neticesi, katılanın ... 2. Adli Tıp İhtisas Kuruluna ait 26.10.2021 tarihli raporuna göre, kafa travmasına bağlı beyin kontüzyonu sonucu gelişen “Frontal Lob Sendromunun” iyileşme olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde yaralandığı, 14.09.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraat kararı yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye, kusur tespitine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44296, Karar No: 2013/31700, Tarih: 03.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44296 E.  ,  2013/31700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 7.12.2001-4.3.2009 tarihleri arasında fiberglass tekne yapım ustası olarak çalıştığını, işyerinde depo sorumlusu olarak çalışan ... ile yine işçi olarak çalışan ... tarafından balık tutmak için inşa edilen teknenin yapım işinde menfaat beklemeden çalıştığını, kendisinde depo anahtarları bulunmasına karşın ...'un amiri olup depo sorumlusu olduğundan kendisinden anahtar bulunmasının sonucu değiştirmeyip depodaki malzemeler üzerinde onun sözünün geçtiğini, tekne inşaasında kullanılan malzemeleri kendisi depodan çıkarmadığı halde iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı işyerinin depo sorumluluğunu üstlendiğini depo anahtarı kendisinde bulunan davacının stokta bulunan tüm ürünleri bilip tanıdığını, 28.11.2008 tarihinde mal alımı ve depoculuğu işini yapmakta iken ayrılan ... 'un şirkete ait bazı ürünleri alarak tasarrufta bulunduğunu ve tekne imalatı yaptığını, bu aşamada da davacı işçinin uzun süre bu işte çalıştığını Savcılık soruşturmasına ve arama ve muhafaza işlemlerine konu olan şirkete ait ürünleri davacı işçi tarafından bilinmemesinin mümkün olmadığını bu suretle davacı işçinin iş sözleşmesinin devam ettirilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

Somut olayda davacı davalılara ait işyerinde fiberglas tekne yapım ve imalat ustası olarak çalışmıştır. Aynı zamanda da bu işte kullanılan malzemelerin anahtarları davacıda durmaktadır. Davalı işyerinde davacının amiri konumunda bulunan ... isimli işçi tarafından işyerinin deposundan çıkartılan ve piyasadan temini mümkün olmayan bazı malzemeler kullanılarak üç adet tamamlanmamış tekne inşa edilmiştir. Bu durum 27.2.2009 tarihli polis baskını üzerine tutulan tutanakla sabittir. Bu teknelerin imalatı işinde davacı da çalışmıştır. İşyerinin depo anahtarı davacıda durmakta olup işverenin iradesi dışında ... tarafından depodan çıkartılan malzemeler kullanılarak tekne yapma işinde davacının maddi menfaat elde etmese dahi, fiilen çalışmış olması işverene karşı doğruluk ve bağlılık yükümlülüğüne aykırılık teşkil etmektedir. Davacının iş sözleşmesi işverence haklı nedenle feshedilmiştir. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3417, Karar No: 2013/17251, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3417 E.  ,  2013/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümde, 5395 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince çocuklara özgü güvenlik tedbirine hükmedilmiş olması nedeniyle hükmün temyizi kabil hale geldiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının suça sürüklenen çocukların hükümlülüğüne karar verildiği 20.02.2009 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas 2012/1842 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesindeki artırımın zamanaşımının hesabında dikkate alınacağı kabul edildiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/2 maddelerine uyan eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. maddesi uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; girdikleri marketten üç adet çikolata ve 1 paket çekirdek çalan çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1968, Karar No: 2019/6900, Tarih: 05.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1968 E.  ,  2019/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra; sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28053, Karar No: 2014/31280, Tarih: 31.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/28053 E.  ,  2014/31280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yaralama suçuna ilişkin, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3808, Karar No: 2011/3028, Tarih: 03.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3808 E.  ,  2011/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 134 ada 3, 139 ada 1 ve 2, 140 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 1247.99 m2, 79,21 m2, 2223.60 m2, 1611.61 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, davalı olduklarından bahisle malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespitten önce, davacı ... mirasçılarından ...,....,... ve .....’in, davalılar ........... ve ... aleyhine açtığı el atmanın önlenmesi davası ile davacı ... ....,...,... ve ...’ın davalılar ..... oğlu ... mirasçılarına karşı açtığı temliken tescil dava dosyaları birleştirildikten sonra Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece ... mirasçılarının davasının kabulüne, 28.06.2004 havale tarihli inşaat bilirkişisi raporu ile 07.09.2004 tarihli ziraat bilirkişisi raporları esas alınarak, 134 ada 3, 139 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ev ile ziraat bilirkişisinin raporunda yaş ve cinsi belirtilen ağaçların davacı-davalı ... .....’e, 139 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin ....’ya, ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilerek 134 ada 3, 139 ada 1 ve 2, 140 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ..... oğlu ... mirasçıları adına, payları oranında tapuya tesciline, temliken tescil davası hakkında mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı–davalı ... .... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taşınmazların ..... oğlu ... mirasçılarının dayandığı Ocak 1935 tarih, 18 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

1992 yılında ölen tapu kayıt maliki ... mirasçılarından ... ’in zaten malik bulunmadığı dikkate alındığında, babasına ait taşınmazları satmış olması hukuken geçerli değildir. Öte yandan, bir an için aksi düşünülse dahi 1988 ve 1990 tarihlerinde yapılan harici satışlar ile aktarılan dava tarihi olan 18.06.1996 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Diğer taraftan muhdesatla ilgili olarak yerleşmiş Yargıtay uygulamaları dikkate alındığında kavak ağacının beyanlar hanesinde gösterilmemiş olmasında da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2-Davacı-davalı ... ve ...’ın temliken tescil talebi ile ilgili görevsizlik kararı hakkındaki temyiz itirazlarına gelince, adı geçen davacı-davalılar kendi malzemeleri ile ve iyiniyete dayalı olarak başkasına ait taşınmaz üzerinde yaptıkları binalar ve yetiştirdikleri ağaçlar ile ilgili tescil istemine dayalı talepte bulunmuşlardır. Eski Medeni Kanun’un 650 ve yeni Kanun’un 724. maddesinde öngörülen hukuki düzenlemeye ilişkin tescil davaları, Kadastro Kanununun 25. maddesi hükmünde açıklanan Kadastro Mahkemesinde görülecek dava türlerinden değildir. Hal böyle olunca, az yukarıda açıklanan taleple ilgili açılan davada görevsizlik kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu olgular dikkate alındığında, 1 ve 2. maddede açıklanan nedenlerle davacı-davalı ... Şeker ve ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın davacı-davalı ... Şeker ve ...’dan alınmasına, 03.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6176, Karar No: 2017/181, Tarih: 30.01.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/6176 E.  ,  2017/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, hakaret, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) Hakaret ve tehdit suçlarından beraat.

b) 6136 sayılı Kanunun 15/1, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 1000 TL. adli para cezası,

c) TCK.nun 81/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

a) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraat,

b) TCK.nun 44, 86/2, 86/3-e, 35/2, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası,

c) TCK.nun 125/4, 43/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası,

d) TCK.nun106/2-a, 43/2, 43/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraat.

4- Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 37/1, 86/2, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 2400.TL. adli para cezası,

b) TCK.nun 125/1, 125/4, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 2100.TL. adli para cezası.

5- ... hakkında;

a) Maktul ...'ı kasten yaralama suçundan TCK.nun 37/1, 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası,

b) Hakaret suçundan; TCK.nun 125/1-4, 62, 52/2.maddeleri uyarınca 1740. TL. adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanların, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... haklarında; maktul ...'a yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sanıklar ..., .... ve ... müdafii ile katılanlar vekilinin bu suçlara yönelen temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, maktul ...'ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları ile sanık ...'un, maktul ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs, hakaret ve silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'un, hakaret ve tehdit suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınarak karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ...'un, canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,