muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9721, Karar No: 2012/1917, Tarih: 13.02.2012

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arazılar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedeniyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece derece askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terketmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Kanunun 26. maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu Kanun'un 9, 13, 17, 18 ve 21 inci maddeleri ile 11 inci maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında "balık avlarken Bakanlar Kurulu kararı ile 1. Derece deniz askeri yasak bölgesi olarak kurulan sahaya girdiğinden" bahisle 2565 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. Anılan Kanunun yukarıda belirtilen maddelerine göre 1. derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından 5237 sayılı Kanunun 5. maddesinin 2565 sayılı Kanun yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Sanığın üzerine atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup, 5237 sayılı Kanunun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel kanunda suç olarak düzenlenen eylem, 5237 sayılı Kanunun 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz." 2565 sayılı Kanun hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler 5237 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen kanununilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanunun geçici birinci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanunun 21 ve 26. Maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü ile beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Urla Sulh Ceza Mahkemesinin 28.6.2010 gün ve 2007/20 Esas, 2010/415 Karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9622, Karar No: 2017/2177, Tarih: 20.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9622 E.  ,  2017/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Ülkemizde...Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda ... ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda ... ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davalının ilgili KHK' de yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine

20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2528, Karar No: 2020/8637, Tarih: 21.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2528 E.  ,  2020/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29/05/2012 gününde verilen dilekçede, tapu iptali ve tescil ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25/06/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı yüklenici şirket arasında yapılan 02.11.2010 tarihli sözleşme ile 74 ada 88 parsel sayılı taşınmazda bulunan villaların ince işlerinin yapımı karşılığında 4 adet villanın davacıya devrinin kararlaştırıldığını, diğer davalının ise arsa sahibi olduğunu, 02.11.2010 tarihli sözleşmenin 25.04.2011 tarihli ek sözleşme ile bazı maddelerinin değiştirildiğini, 500.000,00 TL ödenmesi karşılığında bazı yükümlülüklerin üstlenildiğini, imalâtların başlandığını, ancak her iki davalının da ödemelerini zamanında yapmadığını, davacıya sadece 1 adet villanın mülkiyetinin devredilip bir kısım paralar ödendiğini, 19.09.2011 tarihinde iskan belgesinin alınmasına rağmen kalan villaların devredilmediğini, öte yandan 06.10.2011 tarihinde bu kez ek anlaşma ile her biri 1.200.000,00 TL değerinde olan iki adet villayı 1.000.000,00 TL karşılığında davalı yüklenicinin satın aldığını, davalı yüklenicinin eksik işler bulunduğunu ve ayıplı imalâtlar bulunduğunu bildirdiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/25 D. İş sayılı dosya ile tespit yaptırdığını ve ... Noterliği'nin 29.03.2012 tarihli ihtarnamesi ile sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin tespitini, 06.11.2011 tarihli sözleşmenin iptalini, 74 ada 88 parsel sayılı taşınmazda D ve E adlı 2 adet villa ile davalı arsa sahibi adına kayıtlı bulunan villa olmak üzere toplam 3 adet bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde 3 adet villanın kaim değerine karşılık şimdilik 50.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini, davalı ...’den de 24.04.2014 tarihli sözleşme kapsamında ve sözleşme dışı işler nedeniyle yapılan imalât karşılığı olarak şimdilik 100.000,00 TL’nin ve haksız fesih nedeniyle uğranılan zararlar nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL’nin yüklenici şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi ..., davacı ile hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, davacı ile diğer davalı arasında hukuki ilişki bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket vekili, davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının talepleri farklı olduğundan ayrı ayrı davaların konusu olabileceğini, davacının edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi ..., davacı ile hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, davacı ile diğer davalı arasında hukuki ilişki bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket vekili, davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının talepleri farklı olduğundan ayrı ayrı davaların konusu olabileceğini, davacının edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/261 Esas sayılı dosya ile yüklenici ... Paz. Tic. Turizm ve İnş. San. A.Ş. ve arsa sahibi ... aleyhine 29.05.2012 tarihli dilekçesinde tapu iptali ve tescil ile tazminat istemli dava açmış, 21.11.2013 tarihli celsede davalı arsa sahibi aleyhine açılan davanın tefrik edilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, eldeki davanın davalısı arsa sahibi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 166. maddesinde aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebileceği ve davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda bağlantının var sayılacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı yüklenici aleyhine 2012/261 Esas sayılı dosyada mahkemece verilen ilk kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 17.11.2016 gün ve 2015/6748 Esas ve 2016/5099 sayılı kararı ile yüklenici ve arsa sahibi aleyhine açılan davalarda birleştirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, tapu iptâl ve tescil davası ile ilgili harcın ikmal edilmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 16.01.2019 gün ve 2018/3707 Esas ve 2019/204 Karar sayılı ilamında " .... davacının terditli alacak ve tazminat talepleri yönünden arsa sahibi ... hakkındaki dava derdest ise birleştirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/261 Esas sayılı dosya yüklenici şirket ile arsa sahibi aleyhine 29.05.2012 tarihli dilekçesinde tapu iptali ve tescil ile tazminat istemli dava açmış, mahkemece davalı arsa sahibi aleyhine açılan davanın tefrikine karar verilmiştir. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 16.01.2019 gün ve 2018/3707 Esas ve 2019/204 Karar sayılı ilamı ile davaların birlikte görülmesi gerektiği belirtilmiştir. Davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan iş bu dava dosyasının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/261 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4346, Karar No: 2015/2698, Tarih: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4346 E.  ,  2015/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 16/06/2011 havale tarihli dilekçesi ile; ...5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını, ... köyü sınırları içinde bulunan, 107 ada 1 sayılı... parselinin bitişiğinde yer alan 1559 ve 1564 numaralı ... noktalarının güney istikametindeki sahanın orman sınırı dışında bırakıldığı iddiasıyla bu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Arazi kadastrosu sırasında 213 ada 5 ve 10 parsel sayılı sırasıyla 3569,23 m2 ve 6944,16 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar vasıf ve malik haneleri boş bırakılarak davalı olarak tespit edilmiş ve mahkemeye gönderilmiştir.

Mahkemece, tutanak zilyetleri davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonucunda: davanın reddine, 213 ada 5 sayılı parselin fındık bahçesi vasfıyla ... adına, 213 ada 10 sayılı parselin fındık bahçesi vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava,... ve ... tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp 18/05/2011 - 16/06/2011 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu ve 18/11/2011 - 19/12/201 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastro çalışmaları vardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların eski tarihli memleket haritasında açık alanda kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, ... bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli 213 ada 5 parsel üzerinde meşe, doğu gürgeni, kayacık, akağaç ve sarıçam türü ağaçlar bulunduğu, 1971 yılı memleket haritasında beyaza boyalı alanda olduğu ancak 1969 yılı hava fotoğrafında orman alanı olduğu ve taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş, iade kararımız üzerine alınan ek raporda ise taşınmazların birbirine bitişik ve aynı nitelikte olduğu, üzerlerinde ince ve sık tepeli meşe baltalığı ile normal (0,7-1,0) kapalılıkta (b) ve (c) çağlarında sarıçam ve doğu gürgeni ağaçlarının bulunduğu bildirilmiş ve ayrıca çekişmeli taşınmazların da aplikasyon yapılan hava fotoğrafında koyu alanda kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme gerekçesinde, taşınmazların memleket haritasında açıkta alanda olduğu belirtilmiş ise de, memleket haritaları, hava fotoğrafları esas alınarak düzenlenmekte olup, 1971 yılı memleket haritasının dayanağı olan 1969 yılı hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazların koyu alanda kaldığı ve aynı zamanda da eylemli ... olduğu anlaşıldığından, mahkemece, ...Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11103, Karar No: 2021/5212, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11103 E.  ,  2021/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3473, Karar No: 2020/955, Tarih: 10.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/3473 E.  ,  2020/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Gıda Temizlik ve ... Tic. A.Ş. vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında Bulancak Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 2013/300 esas, 2014/839 karar sayılı ve 29.12.2014 tarihli hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 2017/5131 esas, 2019/1529 karar sayılı ve 11.03.2019 tarihli ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20,80 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3399, Karar No: 2010/4326, Tarih: 16.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/3399 E.  ,  2010/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

21/01/2004 tarihli sayacın delik olduğuna dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar ve sanığın evi satın aldığı Süleyman ... tanık olarak dinlenip, sanığın bu evi hangi tarihten itibaren kullanmaya başladığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak elektrikle çalışan cihazlar tespit edilip, normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak ve tüketim föyleriyle karşılaştırılarak, aralarında aşırı bir oransızlık bulunup bulunmadığı, tutanaktan sonra tüketimde bariz bir artış olup olmadığı konularında bilirkişiden görüş alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu araştırmalar yapılmadan; eksik soruşturma ve inceleme ile ve hatalı gerekçeyle yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.