muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5411, Karar No: 2019/8246, Tarih: 17.12.2019

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanunu’na eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bumaddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/27713, Karar No: 2017/20927, Tarih: 23.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/27713 E.  ,  2017/20927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/11/2016 tarihli ve 2016/8948 soruşturma, 2016/18988 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/12/2016 tarihli ve 2016/5034 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05.05.2017 gün ve 94660652-105-06-2936-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2017 gün ve 2017/30085 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, şikâyetçinin 21/03/2016 tarihli dilekçesiyle, kat malikleri toplantılarının usulsüz yapıldığını, toplantılara çoğu zaman davet edilmediğini, toplantı/karar tutanaklarının altındaki bir kısım imzaların sahte olduğunu, bazı kat maliklerinin aidatlarını ödemedikleri halde herhangi bir tespitte bulunulmayarak diğer kat maliklerinin güveninin kötüye kullanıldığını, site gelirlerinin ne şekilde kullanıldığının usulüne uygun kayıt altına alınmadığını beyanla şikayetçi olması üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca "atılı suçlar yönünden kamu davası açılmasını gerektirir kuşkuyu oluşturan delillere ulaşılamadığından" bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şikâyetçinin iddiaları doğrultusunda, apartman yönetim defterlerinin temin edilerek alınan kararlar ile yapılan masraflara ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, bu itibarla ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikâyetçinin iddiaları doğrultusunda, şüphelilerin apartman yönetimindeki pozisyonları tespit edilerek, apartmana ait defter ve diğer belgeler (makbuz, fatura muhasebe kayıtları vs.) getirtilip, alınan kararlar ve yapılan masraflar da göz önünde tutularak uhdelerine para geçirip geçirmedikleri konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, her bir şüphelinin hukuki durumunun ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.12.2016 tarih ve 2016/5034 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3992, Karar No: 2012/6348, Tarih: 10.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3992 E.  ,  2012/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/40028

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/11/2011, 2011/206 (E) ve 2011/268 (K)

SUÇ : Silahla kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur Fikriye’yi yaralama suçundan sanık İ.. Ç.. hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulmasına dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 223/1.maddesine göre hüküm niteliği taşımadığından ve temyiz konusu olamayacağından, sanık müdafinin suç duyurusuna yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine,

2- Sanık İ.. Ç..’ın mağdurlar İsmail ve Şağdan’ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. Ç..’ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve mağdur Şağdan’ı yaralama suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin eksik soruşturmaya, sübuta, mağdur İsmail’e karşı eylemde haksız tahrikin varlığına yönelen, katılanlar vekilinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, suç niteliğine, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanık İ.. Ç..'ın ailesi ile birlikte piknik yaptığı, piknik yapılan eve komşu olan mağdur Şağdan'ın tabancası ile genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten ateş ettiği, çocukların korkması üzerine sanık İ.. Ç.. ve akrabalarının mağdur Şağdan'ı ikaz ettikleri, üzerinde ruhsatsız tabanca taşıyan ve sabıkalı bir geçmişi bulunan mağdur Şağdan'ın bu defa sanığın ailesine sinkaflı küfür ettiği, bu şekilde ilk saldırının mağdur taraftan geldiği gerekçesiyle sanık hakkında Şağdan'a yönelik eylem nedeniyle tayin edilen cezada haksız tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesinin uygulandığı, sanığın geçmişi gözönüne alınarak verilen cezalarda aynı Yasanın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı anlaşıldığı halde, yargılama sürecinde olumsuz bir tutum veya davranışına rastlanıldığına dair tutanağa geçirilen bir eylemide bulunmayan ve sabıkasız olan sanık hakkında verilen cezaların TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesi gerektiği gözetilmeyerek, verilen cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık İ.. Ç.. müdafi ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4040, Karar No: 2014/3290, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4040 E.  ,  2014/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8186, Karar No: 2012/9973, Tarih: 27.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8186 E.  ,  2012/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Doğanlı Köyü çalışma alanında bulunan 155 ada 8 parsel sayılı 7.063,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu ile gelen hak, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, miras yolu ile gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın, keşif giderlerinin verilen kesin süre içinde yatırılmadığı gerekçesiyle reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi, bundan sonra verilecek keşif ara kararında keşif için gerekli olan ve ispat külfeti kendisine düşen tarafça karşılanması gereken giderlerin tek tek gösterilmesi, bu giderlerin toplamından oluşacak keşif avansının mahkeme veznesine yatırılması için kesin süre verilerek kesin süreye uymamanın sonuçlarının yöntemine uygun şekilde ihtar edilmesi zorunludur. Keşif için gerekli olan giderleri, mahkeme heyeti için Harçlar Yasası uyarınca ödenmesi gereken yol tazminatı, teknik ve yerel bilirkişi ücretleri, tanık ücretleri, tanıklar ve yerel bilirkişilere yapılacak tebligat masrafları ile keşif mahalline ulaşım için gerekli olan masraflar oluşturmaktadır. Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmaza ilişkin tapu kayıtları tüm tedavülleri ile getirtilip dosya keşif için ikmal edilmemiş, keşfe ilişkin ara kararında tanıklar ile yerel bilirkişilerin keşif günü hazır edilmeleri için gerekli olan tebligat masrafları belirtilmemiştir. Bu durumda verilen ara kararının usulüne uygun olduğundan söz edilemez. Diğer taraftan, taraf tanıklarının keşif mahallinde hazır bulundukları takdirde dinlenmelerine şeklinde verilen karar da usule uygun değildir. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek usulüne uygun bulunmayan ara kararına uyulmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11775, Karar No: 2016/19836, Tarih: 27.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/11775 E.  ,  2016/19836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın,15/02/2006 tarihinde istifa ederek ayrıldığı Birikim Yapı Denetim A.Ş. ile suça konu inşaatın maliki olan Kadriye Özdemir arasındaki yapı denetim sözleşmesi ile bu inşaatla ilgili diğer belgelerde bulunan imzaların kendisine ait olmadığını, kendisine bir bildirim yapılmadığından inşaatı denetlemediğini savunması, 06/02/2012 tarihli bilirkişi raporuna göre de, yapı denetim sözleşmesi, hakediş raporlarına ait personel bildirgeleri ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'na verilen taahhütnamede bulunan imzaların sanığın eli ürünü olmadığının belirlenmesi karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller ile sanık savunmasına neden itibar edilmediği kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile teblinamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3371, Karar No: 2024/10725, Tarih: 02.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3371 E.  ,  2024/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/45 E., 2016/365 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık ... hakkında şartları oluşmadığı halde takdiri indirim uygulandığına ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde Ro-Ro sahasında bir araçtan diğer araca eşya aktarıldığının görülmesi üzerine müdahale edildiği, tırın dorsesinin yan dolaplarında 4 adet beş litrelik şişelerde, 4 adet 75 ml lik şişelerde ve 5 adet 70 ml'lik şişelerde olmak üzere toplam 13 şişe gümrük kaçağı alkollü içki ele geçtiği anlaşılmıştır.

Sanık ... savunmasında, eşyaların kendisine ait olduğunu, tır ile İtalya'dan geldiğini ancak aracının çıkışının pazartesi gününe kaldığını, yılbaşında hediye olarak vermek üzere aldığı içkileri sanık ...'ın aracına koyduğunu, sanık ...'ın içkilerle ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, Ro-Ro gemisi ile gelen dorseyi karşılamak için limana giriş yaptığını, limanda arkadaşı ... ile karşılaştığını, gümrük işlemlerini tamamlayamaması sebebiyle kendisini de almasını rica ettiğini, kullandığı tırdan bazı eşyaları alarak aracına koyduğunu, eşyaların ne olduğunu görmediğini beyan etmiştir.

A.Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararı Yönünden

Ro-Ro sahasında bir araçtan diğer araca eşya aktarıldığının görülmesi üzerine müdahale edilerek 13 adet kaçak alkollü içki ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda atılı suçu kabul etmediği, diğer sanık ...'ın da içkilerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, dosya kapsamına göre de mahkumiyete yeter başkaca delil de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Ro-Ro sahasında bir araçtan diğer araca eşya aktarıldığının görülmesi üzerine müdahale edilerek sanığa ait 13 adet kaçak alkollü içki ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kaçak eşyaların miktarı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Ro-Ro sahasında bir araçtan diğer araca eşya aktarıldığının görülmesi üzerine müdahale edilerek sanığa ait 13 adet kaçak alkollü içki ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kaçak eşyaların miktarı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Kaçak eşyanın Ro-Ro liman sahasında ele geçtiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. fıkrasının yollaması ile 3/1. ve 3/10. ve 3/10-son maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

4.Suç konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4658, Karar No: 2020/7551, Tarih: 29.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4658 E.  ,  2020/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/09/2020 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ...'ten peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.