muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5065, Karar No: 2009/6721, Tarih: 11.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5065 E.  ,  2009/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapıldığı bildirilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup; maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kesin tahkim şartı nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... 2. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 16.04.1995 tarih, 12477 yevmiye numaralı ve “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi”ni arsa payı sahiplerinden ...'da imzalamıştır. Bu sözleşmeyi davalı şirketi temsilen ve kendi adına kefaleten ... imzalamıştır. Davada ise davacı, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca, yüklenici davalı şirketin “teslimde temerrüdün” gerçekleşmesi sebebiyle 20.000,00 TL gecikme tazminatının davalılardan tahsilini istemiştir.

Sayısı yukarıda açıklanan Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 13/2. maddesi “Taraflar arasında bu sözleşmeden doğan ihtilâfların halli için taraflar tahkim usulünü kabul etmişlerdir. Bu yazılı tahkim şartını ifade eder. Taraflar arasında çıkacak ihtilâfların hallinde; taraflar kendi hakemlerini seçerler ve seçilen bu hakem üçüncü hakemi seçer ve bu hakem heyeti ihtilâfı çözer. Bu konuda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun ilgili hükümleri uygulanır.” hükmünü içermektedir. Sözleşmenin bu hükmünde kararlaştırılan hakem şartı iki tarafın arzularına tabi olan hususlara ilişkin olarak “kesin” niteliğindedir. Ancak, sözleşmede kararlaştırılan tahkim şartına karşın; davacı, mahkemede davasını açmış olduğu gibi; yüklenici ... Turizm İnş. ve Tic.A.Ş.'de yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini dayanak alarak sözleşmeyi arsa sahibi sıfatıyla imzalayan ... ve paydaşlardan diğer 5 kişi haklarında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2008/257 Esas sayısında kayıtlı davasını açmış ve 380.000,00 TL ceza koşulu alacağının tahsilini istemiştir.

Görüldüğü üzere, davacı tarafından açılan davada “tahkim itirazında” bulunan yüklenici şirket, kendi davasında sözleşmedeki tahkim koşulunu dikkate almadan genel mahkemede davasını açmıştır. Geçerli tahkim sözleşmesi veya şartına rağmen sözleşmenin taraflarınca davalarını hakem yerine mahkemelerde açmış olmaları durumunda; tahkim sözleşmesinin veya şartının uygulanmasından vazgeçmiş olduklarının kabulü gerekir. Çünkü, Türk Medeni Kanunu’nun (2.) maddesi gereğince herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Az yukarıda da açıklandığı üzere, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafları, sözleşmede kararlaştırılan tahkim şartının uygulanması olanağını ortadan kaldırmışlardır. Açıklanan bu sebeplerle davalılarca yapılan tahkim itirazı kabul edilemez. Mahkemece, uyuşmazlığın esasına girilerek çözüme bağlanmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14644, Karar No: 2018/591, Tarih: 18.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2015/14644 E.  ,  2018/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/4, TCK'nın 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 09/09/1993 tarih ve 4685 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalan, ... Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 10/03/2005 tarih ve 626 sayılı kararı ile de korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli olup mülkiyeti ... Belediyesine ait ...'nın bulunduğu parseldeki tescilsiz ... Restaurant isimli işyerinde Kurul uzmanları tarafından yapılan incelemeler sonunda tanzim edilen 11/01/2010 tarihli raporda, binanın ön kısmına gölgelik yapılarak yan taraflarının camla kapatıldığının, yapıya eklenti durumundaki ön kısımda doğrama değişikliği yapıldığının, bina içinde bulunan ahşap elemanların kısmen yenilendiğinin ve tamamında vernikleme yapıldığının, tuvaletlerde doğrama değişikliği ve fittigs malzemelerin yenilendiğinin, mutfakta tescilli ... yapısının payandasının yontularak tezgah yapıldığının, yapının çatısının onarıldığının tespit edildiği, inşaat yüksek mühendisi ve arkeolog bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan 09/04/2012 tarihli ek raporda, tescilsiz taşınmaz önündeki pergolenin yapılmasının, bina cephesinde bulunan ahşap doğramaların değiştirilmesinin, bina içinde kullanılan ahşap aksamın yenilenmesi veya tamir edilmesi, bina içindeki ahşap çatı kaplamasının kısmen yenilenmesi ve kısmen de onarılması, tuvalet mekanlarına ait doğramaların yenilenmesi, yer döşemeleri ile klozet ve lavabonun yenilenmesi, mutfak duvarlarında seramik kaplama yapılması ve tescilli balık hali yapısına ait payandanın tıraşlanarak bu alana tezgah yerleştirilmesi işlerinin 2006 yılı ile 26/01/2010 tarihleri arasında yapılmış olduğunun belirlendiği, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, binayı 01/08/2009 tarihinde kiraladıktan sonra yapının içinde basit onarım ve tadilat işlemleri yaptıklarını, pergolenin yapıyı kiralamadan önce mevcut olduğunu payandanın traşlanmasına dair müdahalelerinin bulunmadığını ifade ettikleri, keşif sırasında dinlenen tanıklar ... ve...'ün de savunmaları destekler mahiyette beyanda bulundukları, mahkemece, sanıkların kabul ettikleri basit onarım kapsamında kalan eylemler dışındaki müdahalelerin hangi tarihte ve kim tarafından yapıldığı hususunun tespit edilemediği gerekçesi ile sanıkların eyleminin basit onarım kapsamında kaldığının kabulü ile 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmış ise de; tescilsiz bir yapının iç kısmında yapılıp, dış dünyaya yansımayan müdahaleler anılan Kanun kapsamında suç teşkil etmeyeceği, tescilsiz yapının dış kısmında gerçekleştirilen eylemlerin ise 2006-2010 yılları arasında yapıldığının bilirkişi raporu ile sabit olduğu, bu nedenle 2009 yılında taşınmazı kiralayan sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatleri yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5180, Karar No: 2015/5009, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5180 E.  ,  2015/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/16576, Karar No: 2013/32439, Tarih: 17.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/16576 E.  ,  2013/32439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 01.12.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde suça sürüklenen çocuk yararına 5237 sayılı TCK'nın 66/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 17.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5380, Karar No: 2014/33505, Tarih: 19.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/5380 E.  ,  2014/33505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/203273

MAHKEMESİ : Marmaraereğlisi(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/123 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇLAR : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, sanığın, katılana yönelik “İbiş efendi kısırlaştırma yapmadan yavruları barınağa attırıyorsun, ölüme terkediyorsun, Allah da seni süründürerek öldürsün, gavur yapmaz” ve “İbiş hem barınağa bakmıyorsun, hem kapıyı kapatıyorsun, tam canavarsın, geber” şeklindeki kaba sözlerinin hayvan barınağında iyileştirme yapmadığına ilişkin ve eleştirel nitelikte olduğu, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın iki ayrı tarihte iki mesajın aynı konuya ilişkin olması nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,

b)Mükerrir olan sanık hakkında hakaret suçundan, TCK'nın 58/3. maddesi gereğince, seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Hükmolunan 1 yıl adli para cezası belirlenirken 1 yıl karşılığının 365 gün yerine 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık M.. Ş.. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/690, Karar No: 2016/8090, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/690 E.  ,  2016/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 2131 ada 1, parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla Belediyesi adına tescil edildiği ve davalılara satıldığı ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında

ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan

meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 295 ada 110 parsel sayılı taşınmazların ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır. Fen bilirkişi raporuna ve krokisine göre, 28.01.1970 tarihinde yapılan kadastro tespitinde dava konusu taşınmazın Kırşehir Belediyesi adına 259 ada 110 parsel numarasıyla tespit gördüğü, bu parselin 25/9 1998 yılında imar görerek 2131 ada 1, 2 ve 3 no'lu parsellerin oluştuğu anlaşılmıştır. Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerdende faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin kadastro paftası ile imar planları çakıştırılmak suretiyle çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 Esas sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma bedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.