muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/154, Karar No: 2021/196, Tarih: 12.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/154 E.  ,  2021/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, Hazro Ceza İnfaz Kurumunda yapılan kontroller esnasında, sanık ile birlikte beş kişinin getirdiği malzemelerin arasındaki ayakkabının tabanında uyuşturucu madde bulunan olayda, aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada uyuşturucu maddenin ele geçirildiği ayakkabıyı kendisinin getirdiğini söyleyerek kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7691, Karar No: 2014/1406, Tarih: 27.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7691 E.  ,  2014/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2009/33-2012/449

Taraflar arasındaki asıl davada tespit, birleşen davada alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince davalı yüklenicinin inşaatı süresinde bitiremediğini, inşaatı yarım bıraktığını, bu nedenle sözleşmenin ileri etkili feshedildiğini ve dava dışı başka bir yüklenici ile anlaştıklarını ileri sürerek, sözleşmenin haklı sebeplerle feshedildiğine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili, yapılan işe göre yüklenicinin hakettiği bağımsız bölümlerin verilmediğini, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini davalıların tek taraflı olarak feshetmelerinden dolayı müvekkilinin hak edip de alamadığı bağımsız bölümlerin bedeline mahsuben, ıslah talebiyle birlikte toplam 45.486,60 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, yüklenicinin talep ettiği alacak kaleminden arsa sahiplerinin yaptıkları giderlerin mahsubunun gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen 06.06.2011 tarihli ek bilirkişi raporuna göre, inşaatın sözleşmede kararlaştırılan sürede bitirilmediği, inşaatın % 72 seviyesinde olduğu, bu nedenle feshin haklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davacının fesihte haklı olduğunun ve feshin geriye etkili sonuç doğurduğunun tespitine, birleşen davanın kabulü ile, 10.000,00 TL nin 19.03.2009 tarihinden, 35.486,60 TL nin 09.02.2012 ıslah tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl davada arsa sahipleri vekili müvekkillerinin yüklenici ile yaptıkları 28.02.2005 ve 01.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerini, gönderdikleri ihtarname ile ileriye etkili şekilde feshettiklerini bildirerek, bu feshin tespitini talep etmiş, buna karşı mahkemece talep aşılarak sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmiştir. Ne var ki, geriye etkili feshe yönelik bir temyiz talebi bulunmamaktadır.

2-Asıl davada arsa sahipleri vekili müvekkillerinin yüklenici ile yaptıkları 28.02.2005 ve 01.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerini, gönderdikleri ihtarname ile ileriye etkili şekilde feshettiklerini bildirerek, bu feshin tespitini talep etmiş, buna karşı mahkemece talep aşılarak sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmiştir. Ne var ki, geriye etkili feshe yönelik bir temyiz talebi bulunmamaktadır.

Geriye etkili fesih(dönme) kararı verilmesi halinde kural olarak TBK'nın 125. (BK'nın 108.) maddesi uyarınca tarafların birbirine verdiklerini iade etmeleri gerekmektedir. Somut olayda, birleşen davada yüklenici tarafından talep edilen alacak hesaplanırken daha önce arsa sahibinden devraldığı 5 adet bağımsız bölüm mahsup edildikten sonra kalan bölümlerin yapılan işe göre inşaat bedelini istemiş, arsa sahipleri ise daha önce devredilmiş bulunan 5 adet bağımsız bölüme ilişkin olarak gerek yargılama sırasında gerekse temyiz dilekçesinde herhangi bir talepte bulunmamıştır.Bu durumda, tarafların bu husustaki iradelerine bağlı kalınarak geriye etkili feshedilen sözleşmenin tasfiyesi yoluna gidilmesi gerekmektedir.

Şu halde, mahkemece kurulacak yeni bir bilirkişi kurulu marifetiyle gerektiğinde keşif de yapılarak öncelikle yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalatın fiziki seviyesine göre bedeli belirlenmeli, bundan tarafların ortak kabulü karşısında daha önceden yükleniciye devredilmiş olan 5 bağımsız bölümün değeri ile yüklenicinin diğer borçları mahsup edilerek bozma öncesi yargılama sırasında oluşan usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak ve bilirkişi kurulundan alınacak rapora yönelik taraf itirazları denetime elverişli surette karşılanarak varılacak sonuca göre bir hüküm tesis edilmelidir.

Bunun yanında birleşen davada davalı arsa paydaşları müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olup, yüklenici alacağı yönünden payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken aksi yönde müteselsilen sorumluluklarına karar verilmesi ve dava öncesi delil tespiti arsa sahiplerince yapıldığı halde yüklenici yanca yaptırılmış gibi karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Kabule göre ise, birleşen davada hüküm altına alınan miktar yönünden yapılan vekalet üçreti hesabı hatalı olmuştur.

Değinilen hususlar dikkate alınmadan hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birleşen davada davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6248, Karar No: 2012/25454, Tarih: 22.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6248 E.  ,  2012/25454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı-karşı davacı ...'ten kabul edilen ziynet bedeli üzerinden hesaplanan 84 TL. nispi temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/11378, Karar No: 2007/11467, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11378 E.  ,  2007/11467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 4.5.2007 gün ve 2007/4130-5109 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi davalı vekili içinde tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, Mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafın temyiz edilmiştir.Dairemizce taşınmazın bir kısmının orman sınırlarında kaldığı gerekçesi bozulmuş, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Çekişme konusu taşınmazın ... İlçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif; keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölge herkes tarafından bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kumlu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle, çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...’ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Orman mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokide dava konusu taşınmazın (B) harfi ile işaretli kısmının orman tahdit sınırlan dışında kaldığı, (A) harfi ile işaretli kısmın 1951 yılında kesinleşen tahdit içinde bulunduğu bildirilmiştir. Davacı Hazinenin orman iddiası ile açtığı bir davası yoktur. Dava, yayla iddiası ile açıldığından ve yayla olduğu saptanan yer krokide (B) harfi ile gösterildiğinden kadastro bilirkişisinden bu kısmın miktarını gösterir infaza elverişli rapor ve kroki alınarak, davanın taşınmazın (B) harfi bölümüne hasren kabulü gerekir. Mahkemece bu olgu gözden kaçırılarak kesinleşmiş tahdit içindeki orman olan (A) harfi bölümün de yayla niteliği ile özel siciline yazılması doğru olmamıştır.Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığı gerekçesi ile Dairemizce karar bozulmuştur.

Davalı vekilinin aşağıda açıklanan nedenlerle diğer karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırlan içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 198712-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 04.05.2007 tarih ve 2007/4130-5109 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7889, Karar No: 2013/11913, Tarih: 27.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7889 E.  ,  2013/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 289/1-1. cümle, 62/1, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30.06.2010" yerine "21.05.2010" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Temel cezadan indirim yapılması sırasında uygulama maddesinin "TCK'nın 289/1 - ikinci cümle" yerine "TCK'nın 289/1 - birinci cümle" yazılması,

2) Davaya katılma talebi ve kararı verilmeyen şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ikinci parağrafından "TCK'nın 289/1 - birinci cümle" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 289/1 - ikinci cümlesi" yazılması ve hükmün vekalet ücretine ilişkin altıncı parağrafının karardan çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14074, Karar No: 2013/3828, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14074 E.  ,  2013/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yersiz olarak ödendiği gerekçesiyle yaşlılık aylığının Kuruma faiziyle ödenmesini isteyen Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacıya 21.07.2005-17.09.2009 tarihleri arasında yersiz ödendiği gerekçesi ile 35.205,48 TL yaşlılık aylığının Kuruma faizi ile ödenmesini isteyen Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 04.03.2010 tarihli dava dilekçesi ile Kadıköy 1. İş Mahkemesinde dava açtığı, Kadıköy 1. İş Mahkemesince yapılan yargılama sırasında davalı Kurum vekilince yapılan yetki itirazı üzerine, 21.07.2010 gün ve 2010/187 E, 2010/372 K sayılı kararla, ... İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verildiği ve bu kararın taraflarca temyiz edilmeksizin 30.07.2010 kesinleştiği görülmüştür.

Uyuşmazlık, yetkisizlik kararının kesinleşmesini takiben HUMK 193/3. ve HMK 20. maddesi gereğince dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin, taraflarca süresinde istenip istenmediği noktasındadır.

Yürürlükten kalkan HUMK’nun 193. maddesindeki düzenlemeye göre: “Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Her iki hâlde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren on gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kâğıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Kanunda belirtilen ayrık hükümler saklıdır.” Yürürlükte bulunan HMK’nun 20. maddesindeki düzenleme de aynı doğrultuda olup, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Somut olayda Kadıköy 1. İş Mahkemesinin 21.07.2010 tarihli yetkisizlik kararı davacı ile davalı Kurum vekillerine tefhim olunmuştur. Yetkisizlik kararına yönelik temyiz başvurusu yoktur. 29.07.2010 günü Yasanın öngördüğü temyiz süresi sona ermiş ve karar 30.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Somut olayda Kadıköy 1. İş Mahkemesinin 21.07.2010 tarihli yetkisizlik kararı davacı ile davalı Kurum vekillerine tefhim olunmuştur. Yetkisizlik kararına yönelik temyiz başvurusu yoktur. 29.07.2010 günü Yasanın öngördüğü temyiz süresi sona ermiş ve karar 30.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece 20.10.2010 tarihinde dosya ... İş Mahkemesine gönderilmiş olup, anılan tarihte ve öncesinde dosyanın yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmesi için taraflarca başvuruda bulunulduğuna ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Öte yandan, yetkisizlik kararının 30.07.2010 tarihinde kesinleştiği göz önüne alındığında; gerek yürürlükten kalkan HUMK 193. maddesindeki 10 günlük başvuru süresinin ve gerekse halen yürürlükte bulunan HMK’nun 20/1 maddesindeki iki haftalık sürenin, somut olayda dosyanın yetkili mahkemeye gönderildiği 20.10.2010 tarihi itibarıyla geçmiş bulunduğu ortadadır. Hal Böyle olunca süresi içerisinde yetkili mahkemeye başvurulmadığının kabulü ile HUMK 193/son (HMK 20/1) maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmek gerekirken işin esasına girilerek ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. .

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.