muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28694, Karar No: 2019/1714, Tarih: 21.01.2019

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai talebi kısmen, diğer taleplerde ise hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında yapılan takdiri indirim dışında kabul edilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK’nın 165/1. maddesi uyarınca “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işverene karşı, ... 1. İş Mahkemesi’nin 2013/664 Esas sayılı dosyasında hizmet tespiti istemi ile dava açtığı, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar ... ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 18/05/2017 tarih ve 2016/11885 E, 2017/4268 K, sayılı ilamı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulduğu UYAP kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Hizmet tespit davasının sonucu bu davayı doğrudan etkileyeceğinden, mahkemece hizmet tespit davasının sonucu beklenerek, davacının tazminat ve işçilik alacak taleplerinin hizmet tespit davasının sonucuna göre dosyadaki diğer deliller de değerlendirilmek suretiyle hüküm altına alınması gerekirken hizmet tespit davasının sonucu beklenmeden, ihtilaflı hizmet süresine göre hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8280, Karar No: 2017/4728, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/8280 E.  ,  2017/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 08/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ... İnş ve Müh. AŞ. Vek. Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/03/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... İnş ve Müh. AŞ. vekili Av. ...geldi, karşı taraftan Hazine vekili Av. ...geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 01/12/2013 tarihli dava dilekçesi ile ... köyü 5081 ada 1 parsel numaralı 20.604,37 m² yüzölçümündeki taşınmazın 90/100 payının 09/06/2000 tarihinde davacı şirketçe satın alındığını, tapu sicilinden edinmeden sonra Kadastro Mahkemesinin 08/07/2004 gün 2000/37-82 sayılı kararıyla 2/B niteliğinde olan bölümlerinin 5081 ada 2 ve 3 parsel olarak Hazine adına tescil edildiğini, taşınmazların 6292 sayılı Kanun uyarınca bedelsiz olarak iadesi için Samsun Milli Emlak Müdürlüğüne yaptıkları talebin “bu nitelikteki taşınmazların iadesine Milli Emlak Genel Müdürlüğünün talimatları doğrultusunda başlanacağı, bu aşamada herhangi bir işlem yapılamayacağı”nın bildirilmesi ile sonuçsuz kaldığını belirterek çekişmeli taşınmazların önceden davacı şirketin, halen Hazinenin mülkiyetinde olan 9/10 payının tapusunun iptaliyle bedelsiz iadesine ve davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, 6292 sayılı Kanunun uygulanma olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iade konusunda idarenin takdir hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından esasa, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B niteliğiyle Hazine adına tapuda kayıtlı taşınmazın 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca iadesi istemine ilişkindir.

Samsun Kadastro Mahkemesinin 08/07/2004 gün 2000/37-82 sayılı orman kadastrosuna itiraz dosyası incelendiğinde; çekişmeli 5081 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapuda Gür-İş İnşaat AŞ. ve Özkan Bıçakçı adına kayıtlı iken orman sınırları içine alındığı, tapu maliklerinin tahdidin iptalini istedikleri, yargılama sırasında Orman Yönetimi ve Hazinenin de davaya katıldığı, mahkemece taşınmazın (A2) ile gösterilen 2034,241 m²(5081 ada 2 parsel) ve (A3) ile gösterilen 3681,584 m² (5081 ada 3 parsel) kısmının 2/B niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, kararın Dairece 29/12/2004 gün 10995-14005 sayılı kararla onanarak 26/04/2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dairenin 12/04/2016 günlü geri çevirme kararı üzerine, dosyaya getirtilen bilgi ve belgelere göre; taşınmazın imar planında toplu konut alanında kaldığı 6292 sayılı Kanuna göre iadesi için 02/10/2012 tarihinde idareye başvuruda bulunulduğu, Milli Emlak Müdürlüğünün 11/10/2014-9240 sayılı yazısı ile iade edilebileceği konusunda görüş bildirildiği, konunun Defterdarlık önünde olduğu ve henüz sonuçlanmadığı belirlenmiştir.

31/08/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2. maddesi gereğince, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman

köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla kabul edilerek 26/04/2012 gün 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7/1-a bendinde; “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir.” hükmü ile,

7/1-b maddesinde; “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz” hükmü düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ile, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre oluşturulan ve ilgilileri adına tapuya kaydedilen taşınmazlardan, nitelik yitirdiği gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkartılanlar hakkında verilen tapu iptal ve tescil kararı kesinleşmiş ve infaz edilerek Hazine adına tescil edilmiş olan taşınmazlar, ilgililerinin iki yıl içinde başvurusu halinde aynı maddenin 4. fıkrasındaki şartları taşımamaları halinde yalnızca önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilecektir. İptaline karar verilip Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmaz, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına oluşmuş tapu kayıtlarından ise, 6292 sayılı Kanunun 7/1-b maddesi uyarınca önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilebilecektir.

O halde, taşınmazın 6292 Sayılı Kanunun 7/1-a maddesi gereğince iade edilecek yerlerden olduğu, 7/4. maddeye göre iade edilmeyecek yerlerden ise bedelinin ödeneceği, malikin iade talebinin bulunduğu ve iade işlemlerinin devam ettiği, her halükarda bu başvurunun sonucunun beklenmesi gerektiği halde, mahkemece idarenin takdir hakkı bulunduğundan sözedilerek davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Hazinenin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 1.350,00.TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine, 30/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34838, Karar No: 2018/15345, Tarih: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34838 E.  ,  2018/15345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, davalıya ait işyerinde 01.01.1999 tarihinde balık satış tezgahtarı olarak işe başladığını, ancak bu dönemde öğrenci olduğu için sigorta girişinin yapılmadığını, işe başlangıç girişinin ve primlerinin 01.03.2003 tarihinden itibaren yatırılmaya başlandığını ancak bunun da düzensiz olduğunu, zaman zaman giriş-çıkış işlemi yapıldığını ancak davacının çalışmasının aralıksız olduğunu, davacının 22.11.2005-06.04.2007 tarihleri arasında askere gittiği, askerlik dönüşünde yine çalışmasına devam ettiği ve 24.01.2009 tarihine kadar çalıştığı, bu tarihte davalı işverenler ile oğullarının davacı ile beraber iki kişiyi daha yemek saatinde fazla oyalandıkları bahane ederek işten çıkardıkları, muhasebeye götürerek içeriğini okutmadan tehdit ile evrak imzalattıkları, bugüne kadar herhangi bir şekilde ihbar ve kıdem tazminatı ödemesi yapılamadığı iddia edilerek ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı taraf dosyada yer alan 24.01.2009 tarihli işyerine hitaben verdiği dilekçenin zor altında yazıldığını iddia etmiş ise de bu iddiasını kabulüne ilişkin tarafsız tanık beyanı bulunmamaktadır. Dilekçe içeriği dikkate alındığında davacının herhangi bir sebep olmaksızın istifa ettiğini, kabul içerikli olmadığı, diğer deyişle işverenin davacıya hakaret ettiği gerçeğini ortadan kaldırıcı mahiyette bulunmadığı kanaatine ulaşılmıştır.

Davacı yanın aynı olay sebebiyle davalı firma ile davalı olan şahitlerin dışındaki şahidi ile diğer şahitlerin beyanları birlikte değerlendirildiğinde; davacının bir kısım çalışma arkadaşı ile birlikte yemek molası verdiği bu sırada işyeri sahiplerinden Mehmet isimli şahsın yanlarına gelerek iş yoğunluğuna rağmen topluca yemek yemelerinden ötürü bu kişilere kızdığı ve hakaret ettiği daha sonra davacının bu sebeple sözleşmesini sona erdirdiği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 1999 yılından itibaren davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiş, Mahkemece davacının davalı işyerinde 10.10.2003-24.01.2009 tarihleri arasında kesintili çalıştığının kabulü ile hüküm kurulmuştur. Ne var ki; Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya içerisinde bulunan Sigortalı Hizmet Döküm Cetveline göre; davacı, 10.10.2003-05.03.2004,20.12.2004-25.04.2005 ve 06.04.2007-24.01.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmıştır. Davacı Tanığı ..., "...ben 1997-1999 arası davalı işyerinin ... Caddesi şubesinde çalışmıştım, davacı ise o dönemde okula gidiyordu, okul çıkışı ve hafta sonları gelip çalışıyordu..." davacı tanığı ... ise "... işe giriş tarihimi hatırlamıyorum 1999 öncesiydi, davacı da benden sonra işe başladı..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, tanık Mehmet Baran duruşmaya yeniden çağrılarak, davacının davalı işyerinde çalıştığı tarihlerin net bir şekilde açıklattırılması, tanık ...'ın ise sigortalı hizmet döküm cetveli getirtilerek hangi tarihlerde davalı işyerinde çalıştığının tespiti ile davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarih belirlenmeli, kıdem tazminatına yönelik talebi belirlenen süreye göre hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11157, Karar No: 2019/4339, Tarih: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11157 E.  ,  2019/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ...Turizm Ve Seyahat A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili,müvekkillerinin babası Hikmet Kudret'in idaresindeki motorsikletle davalı İhsan Bal'ın kullandığı davalı .... Turizm Şti. adına kayıtlı olan ...plakalı aracın 16/9/2010 tarihinde çarpışması sonucunda müvekkillerinin babasının vefat ettiğini, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunu belirterek her bir davacı için ayrı ayrı 70.000,00 TL olmak üzere toplam 280.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında, davalı sigorta şirketine sehven dava açtıklarını ve sigorta şirketinden bir talepleri olmadığını belirtmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacılardan her biri için 30.000'TL manevi tazminatın olay tarihinden

itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan ....Turizm ve Seyahat A.Ş.'den) alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ile davalı ... Turizm Ve Seyahat A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin tüm, davalı ...Turizm Ve Seyahat A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm ve davalı .... Turizm Ve Seyahat A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Turizm Ve Seyahat A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 911,95 TL fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacılara geri verilmesine peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı...Turizm Ve Seyahat A.Ş. geri verilmesine 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6996, Karar No: 2015/1874, Tarih: 23.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6996 E.  ,  2015/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı birlik aleyhinde 21.099.00 TL asıl alacağın işleyecek faiziyle tahsili için icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe kısmen itirazı nedeniyle 10.499,00 TL bakımından takibin durduğunu, itirazda savunulan alacağın bulunmadığını ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kooperatifin davalı birliğe 5.000,00 TL sermaye taahhüdü ile üye olduğunu, halen 4.500,00 TL sermaye taahhüdünün bulunduğunu, kesilen iade faturaları nedeniyle de 6.499,00 TL'lik alacaklarının bulunduğunu, bu sebeple takibe itiraz ettiklerini savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı kooperatifin davalı kooperatif birliğinden 16.739,39 TL alacağının bulunduğu, davalının sermaye hesapları içerisinde davacı kooperatifin adının ve payının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.139,39 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline ve %40 icra inkâr tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, süt parası ve teşvik priminin tahsili için başlatılan icra takibine vaki kısmi itirazın iptali istemine ilişkindir.

YHGK'nın 17.10.2012 tarih ve 9-838 E., 715 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; genel bir kavram olarak “likid (liqiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK'nın 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E. 397 K. sayılı ilamı). Likit alacak bakımından aranan “borçlunun, talep edilen alacağı veya alacağın bütün unsurlarını bilmesi veya bilmek (kolayca hesap edebilmek) durumunda olması; bu bağlamda alacağın miktarının belirlenmesi için tarafların ayrıca mutabakata varmasına (anlaşmasına) veya mahkemenin tayin edeceği bilirkişi eliyle bir değerlendirme yapılmasına ihtiyaç bulunmaması, diğer bir anlatımla borçlunun, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit .../...

edebilir durumda olması” ölçütü birçok tartışmayı sona erdirmekle beraber, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesinin, alacağın likit olup olmadığı ile ilgili başlı başına bir kıstas olarak kabul edilmesi de doğru değildir. Çünkü mahkeme uygulamasında “hesap işi”, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerden olduğundan borçlunun, kendi başına hesaplayabilecek durumda olduğu asıl alacak ve temerrüt faizine itiraz etmesi halinde, mahkemenin, alacaklının alacağının miktarını, bizzat tespit etmeyip bilirkişi vasıtasıyla belirleyeceğinden, likit olan bir alacağın sırf bilirkişi incelemesi yapıldığı gerekçesi ile likit sayılmaması doğru olmayacaktır. (Kuru,..., Medeni Usul Hukuku, 22. Baskı, s. 737, 740).

Somut olayda, belgeye dayalı olan takip konusu alacağın takip öncesinde bilinebilir, belirlenebilir, hesap edilebilir, diğer bir anlatımla likit nitelikte olduğu, davalı tarafça da bu borcun benimsendiği, itirazında takip konusu alacağın bir kısmına mahsup anlamında itiraz edildiği anlaşıldığından, mahkemece, kabulüne karar verilen alacak tutarı üzerinden icra inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru olmuştur. Diğer yandan, davacı koooperatif var olduğunu iddia ettiği ve davalı defterlerinde de kayıtlı olan alacağınının tahsili için başlattığı icra takibinde kısmen haksız olduğu belirlenmiş ise de, reddedilen bölüm yönünden başlatılan takibin kötüniyetli olduğunun kabulü mümkün bulunmadığından ve kötüniyet tazminat isteminin bu nedenle reddi gerektiğinden, bu hususun gerekçede tartışılmaması ve bu istemin karara bağlanmaması sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı taraf, davacı alacaklının 4.500,00 TL'lik ödenmemiş sermaye taahhüdünün bulunduğunu da belirterek icra takibine itiraz etmiş olup, davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili kooperatifin katılım payının dört yılda ödeneceğinden muaccel olmadığını ileri sürmüştür.

Taraflar arasında davacı kooperatifin davalı birliğin üyesi olduğu hususunda çekişme bulunmamasına rağmen, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi tarafından davacı kooperatifin davalı birliğe ortak olduğuna ve sermaye borcunun varlığına ilişkin bir tespit yapılmadığı görüşü bildirilmiştir.