muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2255, Karar No: 2013/10534, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2255 E.  ,  2013/10534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 08/09/2004 - 19/10/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 08/09/2004 - 19/10/2007 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdi ile geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın istem gibi kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan incelemede, davalı işveren tarafından Kuruma verilen 08/09/2004 tarihli işe giriş bildirgesinde, sigortalının "2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 46. maddesi ile 4728 sayılı Katma Bütçeli İdareler Bütçe Kanunu uyarınca, iş kazaları ve Meslek Hastalıkları Primi ödenmek üzere kısmi zamanlı olarak çalıştırılacaktır." şeklinde açıklamanın yer aldığı görülmektedir. Yine davacı 16/07/2004 tarihli davalı Üniversite Rektörlüğü'ne verdiği dilekçesinde üniversitede burslu öğrenci olarak görev almak istediğini bildirmiş, Rektörlükçe de 08/09/2004 tarihinde kısmi zamanlı iş sözleşmesi gereği, üniversitenin ihale bölümünde göreve başladığı bildirilmiştir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 46. maddesinin son fıkrasında "Yükseköğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu tarafından burs verilmekte olan veya burs olma şartlarını taşıyanlara öncelik verilmek suretiyle hizmetlerine ihtiyaç duyulan öğrenciler, öğrenim gördükleri yüksek öğrenim kurumlarında kısmi zamanlı olarak geçici işlerde çalıştırılabilir.Bu şekilde kısmi zamanlı olarak çalıştırılan öğrenciler, bu çalışmalarından dolayı işçi olarak kabul edilmez." denilmektedir.Bu kapsamda çalışan öğrenciler işçi olarak kabul edilmeseler de iş kazası ve meslek hastalığı sigortası uygulaması kapsamında sigortalı sayılırlar . İş kazası ve meslek hastalığı sigorta kollarından sağlanan haklar; sigortalıya geçici işgöremezlik süresince günlük geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi, sürekli işgöremezlik halinde, sürekli işgöremezlik geliri bağlanması cenaze ödeneği ödenmesi, hastalık ve analık hallerinde de kanunda sayılan diğer sosyal sigorta yardımlarının sağlanması olarak sıralanabilecektir.

Hal böyle olunca, davacının çalışmasının kısmi zamanlı olup olmadığı, hizmet tespiti istenen dönemde 3308 sayılı Yasaya tabi kısa vadeli çalışma kapsamında kalıp kalmadığı, ... vadeli sigorta kollarına tabi çalışma olup olmadığı, davacının sürekli çalışmasının bulunup bulunmadığının, işyeri çalışanları dinlenerek, dosya içerisindeki puantajlar irdelenerek, yapılan işin sürekli çalışmayı gerektirip gerektirmediği, davacının bu iş dışında başka bir işle iştigal ... etmediği, tespit istenen dönemde öğrencilik devam ediyorsa, hangi tarihleri ve saatleri kapsadığı, varsa öğrencilik devam çizelgeleri de getirtilerek, fiili çalışmanın sürekli mi yoksa kısmi zamanlı mı olduğu hiçbir kuşkuya yol açmayacak şekilde araştırılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5426, Karar No: 2020/5122, Tarih: 14.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5426 E.  ,  2020/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Haksız İşgal Tazminatı (Ecrimisil)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 22 parsel sayılı taşınmazda davacı, davalılar ve diğer dava dışı kişilerin paydaş olduğunu, 2010 yılından itibaren her bir davalının haksız olarak kullandığı pay oranına göre bilirkişi tarafından tespit edilecek miktarın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili davanın reddini savunmuş, tebliğat yapılan diğer davalılar yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

a. Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

Dosya içeriği, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanlarına göre; davacının ecrimisile karar verilmesini talep ettiği parselde davalılar ve dava dışı üçüncü kişilerle birlikte paydaş olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının dava konusu taşınmazda kullandığı herhangi bir yer olmadığı, parselin tamamının değişen miktarlarda davalılar tarafların kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının katıldığı harici bir taksim bulunmamakla, davacının dahil tüm tapu maliklerinin muvafakat ettiği uzun süreden beri fiili kullanım da söz konusu değildir. Davacının dava konusu taşınmazdaki payının bir kısmı miras hissesi olarak intikalen, bir kısmını ise 2012-2015 tarihleri arasında satın alma yoluyla edindiği dikkate alındığında, pay sahibi davacının iradesi dışında yine pay sahibi davalıların taşınmazı tek başına kullanmamaları davacının ecrimisil isteğine engel değildir. Dava konusu taşınmazla ilgili olarak her türlü delille ispatı mümkün olan intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmamıştır. Davacının yargılama aşamasında belirtiği Serik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/46 Esas sayılı dosyası incelenmeden karar verilmiştir.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, Serik Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/46 Esas sayılı dosyası getirtilerek incelenmesi, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, intifadan men olgusunun her türlü delille ispatlanabileceği de gözetilerek araştırma ve inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8227, Karar No: 2016/9112, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8227 E.  ,  2016/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.01.2014 tarih ve 2013/1012 E. - 2014/28 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine oğlu ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlının diğer oğlu ..., mevcut vasinin yasa dışı işlerle ilgilendiği gerekçesiyle kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vasi ...'nın vasilik görevine son verilmesine, kısıtlı ... oğlu ...'nın yeni vasi olarak atanmasına, kısıtlının yeni vasinin adresine nakli için adres değişikliğine izin verilmesine, dosyanın yetkili yer olan ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Mahallesi ... Sokak No: 4 İç Kapı No: 5 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1406, Karar No: 2014/11847, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1406 E.  ,  2014/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1305, Karar No: 2014/3976, Tarih: 22.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1305 E.  ,  2014/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2009/224-2012/368

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.10.2013 gün ve 6506 Esas, 6621 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, bu nedenle yükleniciden daire satın alan davalı adına olan tapu kaydının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile sözleşmede yükleniciye isabet eden payların üçüncü kişiler adına olan tapu kayıtlarının iptali için daha önce açılan davanın kabul edilip kesinleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz itirazları sonucu mahkeme kararı Dairemizin 30.10.2013 gün, 6506 E., 6621 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle yüklenici ve davacı arsa sahibi arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkemece fesh edilmiş ve kararın kesinleşmiş olmasına, yüklenicinin sözleşmenin tam olarak ifa edilmedikçe aldığı bağımsız bölümlerin avans niteliğinde bulunmasına ve sözleşmeyi gereği gibi ifa etmesi halinde ancak bu bölümlere hak kazanacağından, bu aşamadan önce üçüncü kişilere yapılan temlikler nedeni ile de iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceğine göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1755, Karar No: 2013/14333, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1755 E.  ,  2013/14333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin menfaatin temin edildiği Ağustos 2006 olarak gösterilmesi gerekirken, sanığın şikayet tarihi olan 29.11.2006 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın pazarcılık yaptığı için, patates ticareti işi ile uğraşan katılandan suça konu olaydan önce birkaç kez patates satın aldığı ve paralarını peşin ödediği, sağlanan bu ticari güven sayesinde sanığın katılandan bir kamyon patates istediği, ödemeyi çekle yapacağını, çekleri de katılana ... yoluyla gönderdiğini söylediği, katılanın da gerek önceki ticari geçmişlerine gerekse postaneye gidip sanığın ikametgahı olan...'den herhangi bir ... gelip gelmediğini sorması ve görevlilerden böyle bir ... geldiğini öğrenmesi nedeniyle sanığa patatesleri gönderdiği, ancak sanık tarafından gönderilen ...'nin boş çıktığı, bunun üzere katılanın ... giderek, sanık kendisini

ilişkilerinin başından itibaren... olarak tanıtması nedeniyle, ... adına kendi eliyle hazırladığı senedi sanığa imzalattığı, akabinde sanığın ikametgahında yaptığı araştırmada sanığın aslında ... olduğunu öğrendiği olayda, sanığın katılana boş ... göndererek ve ticari ilişkilerinin başından beri kendini başka kimlikle tanıtarak baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket ettiği, malın teslimini hileli hareketlerle sağlaması karşısında suçun subuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yerine; olayda sanığın malın teslimini sağlamak konusunda herhangi bir hilesi olmadığı, taraflar arasındaki borç ilişkisinin fesada uğramadan doğduğu, borç doğduktan sonra bu borcu kapatmaya yönelik hileli hareketlerin dolandırıcılık suçunu oluşturmayacağı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7517, Karar No: 2019/19878, Tarih: 13.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7517 E.  ,  2019/19878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/07/2010 tarihinde davalı şirkette yurtdışı tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 04/06/2014 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, 04/06/2014 tarihinde davalı tarafından hiçbir haklı neden olmaksızın iş akdinin feshedildiğini ve müvekkiline yasal haklarının ödenmediğini, aylık 1.125,00 Euro sabit maaş ve bu maaşa ilave olarak yurtdışı seferlerın mesafesine göre günlük 50,00 veya 100,00 Euro olarak verilen sefer harcırahının karşılığında çalıştığını, sefer harcırahlarının aylık toplamının ortalama 500,00 Euro’ yu bulduğunu ve bu ödemenin süreklilik arz ettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, haksız kesintilerden doğan ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ve dini ve milli bayram çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 26/07/2010-04/06/2014 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile uluslararasi tır şoförü olarak görev yaptığını, 1.220,04 TL brüt ücretle çalıştığını, 04/06/2014 tarihinde davacının uzun süredir devam eden verilen görev ve ödevleri gereği gibi yerine getirmemesi yerine getirmemekte ısrar etmesi ve bu davranışları sebebiyle iş akdinin olumsuz etkilenmesi, iş ilişkisinin işveren açısından devam ettirilemez bir hal alması sebebiyle İş Kanunu'nun 25/ii-d ve h bendleri uyarınca haklı nedenle tazminatsız feshedildiğini, ulusal bayram genel tatil günlerinin davacının seferde olduğu zamana denk gelmesi halinde bordrolarda tahakkuk yapılarak ödendiğini, davacının kullanılmamış yıllık izni bulunmadığını, davacıya ücretlerinin tam olarak ödendiğini, ücretten bir kesinti yapılmadığını, ücret bordrolarının imzali ve ihtirazi kayıtsız olduğunu, asgari geçim indirimi ödemelerinin yapıldığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde açıkça aylık ücretini 1.125,00 Euro olarak belirttiği halde ücretin talep aşılarak 1.250,00 Euro olarak tesbiti hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: