muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/843, Karar No: 2014/1013, Tarih: 28.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/843 E.  ,  2014/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/247-2012/1201

Hüküm süresi içinde davalı T. C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde temizlik işçisi olarak 01.03.2006 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 31.12.2008 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, davacının çalıştığı şirketin Sağlık Bakanlığı bünyesinde yer alan temizlik işlerini ihale ile alan şirket olduğunu, müvekkili idarenin sorumlu olmadığını, müvekkili idare yönünden husumet yokluğu sebebi ile reddine karar verilmesini, ayrıca alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davacının davasının reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece daha önce davanın kabulü yönünde verilen kararın davalı Sağlık Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2012/1945 esas, 2012/5794 karar ve 27.03.2012 tarihli kararı ile özetle; "Davacı işe başlatılmak için işverene usulüne uygun başvuruda bulunmadan işverenin işe başlatma yükümlülüğü söz konusu olmaz. İş sözleşmesinin feshi işverenin işe başlatma yükümlülüğünü yerine getirmemesi suretiyle gerçekleşir. İş sözleşmesinin feshedilip edilmediği ortaya çıkmadan feshe bağlı hakların dava konusu edilmesi mümkün değildir. Buna göre dava konusu tazminat ve alacak bakımından dava açma şartı gerçekleşmeden açılan davanın usulden reddi gerekir. Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bozma gereği yerine getirilmemiştir.

Dairemizin bozma ilamında açıkça dava konusu tazminat ve alacak bakımından dava açma şartı gerçekleşmediği ve açılan davanın usulden reddi gerektiği belirtilmesine karşın önceki kararla aynı mahiyette hüküm kurulmuştur. Dolayısı ile mahkemece uyulan bozma kararında belirtilen husus dikkate alınmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/464, Karar No: 2019/2065, Tarih: 03.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/464 E.  ,  2019/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli öldürme, nitelikli yağma

HÜKÜM : Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 gün ve 2017/109 esas, 2017/290 karar sayılı hükmü;

1- Canavarca hisle, çocuğu, bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme suçundan; sanığın, TCK'nin 82/1-b-e-h, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurularının CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

2- Yağma suçundan; sanığın TCK'nin 149/1-a, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurularının CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, sanık ...hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verdiği kararın yalnızca sanık müdafii tarafından sübuta yönelik olarak temyiz edilmesi nedeniyle, suç vasfına ilişkin inceleme yapma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla, TCK’nin 82/1-b maddesi yönünden tebliğnamedeki düzeltme düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’ye yönelik olarak nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık ... müdafii tarafından ve nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin verilen kararın sanık ... müdafii tarafından ve yağma suçuna ilişkin verilen karara yönelik olarak katılan kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hüküm bakımından;

Sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli yağma suçundan kurulan hüküm bakımından;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.04.2018 gün 2018/747 esas, 2018/886 sayılı kararında bozma nedenleri dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun işlendiği yerin maktulün çalıştığı iş yerinin deposu olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 149/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli halin de uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması, böylelikle yağma suçunun birden çok nitelikli halinin var olup olmadığı irdelenerek, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zarar dikkate alınarak nitelikli yağma suçundan temel cezanın alt hadden uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Ayrıca;

Ayrıca;

CMK'nin 302/3. maddesi gereğince sanığın adli sicil kaydında yer alan Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarih, 2008/153-114 sayılı kararı ile hükmolunan 8 yıl 4 ay hapis cezasının 20.04.2010 tarihinde kesinleşmesi ve halihazırda bu cezanın infaz edilmemiş olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma şartları oluştuğu halde TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 03/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16280, Karar No: 2019/18044, Tarih: 17.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/16280 E.  ,  2019/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK'nın 353/1-a-3. maddesinde mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması halinde bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 362/1-c bendinde ise; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu maddelerin birlikte değerlendirilmesinden, HMK’da, bölge adliye mahkemesine, dosyayı asıl görevli ve yetkili mahkemeye de gönderebilme yetkisini de taşıyan görevle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle, yasada görev ve yetki hususunun en geç bölge adliye mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden, görev hususunu inceleyen bölge adliye mahkemesi kararına karşı, özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde, temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunduğu, ... İcra Hukuk Mahkemesince mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın asıl icra dairesinin bulunduğu yetkili ve görevli ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, borçlu tarafından bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-3 ve 362/1-c maddeleri gereğince kesin nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 17/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17945, Karar No: 2023/6618, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/17945 E.  ,  2023/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/709 E., 2016/24 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İdari para cezası verilmesine yer olmadığına

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2014/709 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 580,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlemediğine, orman koruma muhafaza memuru tarafından odunların bırakıldığına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.25.09.2000 tarihli suç tutanağına göre, ihbar üzerine suça sürüklenen çocuğun ikametinin önünde 2 kental yaş meşe çalı çırpı odunu tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun emvali kışlık yakacak ihtiyacını karşılamak için kestiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda emvalin yakacak nitelikte dal odunu vasfı taşıyan sürgülerden elde edildiği, bu tür kesim ile meşe baltalığının hayatiyetini kaybetmediği, motorlu testere ile kesim yapıldığı tespit edilmiştir. Ek bilirkişi raporunda emvalin balta veya tahra ile kesildiği belirtilmiştir.

4.Orman İdaresinin 22.06.2009 tarihli yazısında suça konu emvalin meşe çalı çırpı odunu olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

3.Emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda emvalin yakacak nitelikte dal odunu vasfı taşıyan sürgülerden elde edildiği, bu tür kesim ile meşe baltalığının hayatiyetini kaybetmediği, motorlu testere ile kesim yapıldığı tespit edilmiştir. Ek bilirkişi raporunda emvalin balta veya tahra ile kesildiği belirtilmiştir.

4.Orman İdaresinin 22.06.2009 tarihli yazısında suça konu emvalin meşe çalı çırpı odunu olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, suça sürüklenen çocuk savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu (5326 sayılı Kanun) gereğince kabahat nevine dönüştüğü ve eylem tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2014/709 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, kabahatli (suça sürüklenen çocuk) hakkında, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca dava konusu orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2730, Karar No: 2015/60, Tarih: 05.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/2730 E.  ,  2015/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Basit tehdit suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nm 317. maddeleri uyarınca sanık .... müdafıinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan verilen kararın temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde ilk olarak saat 16:17 sıralarında mağdurlar ... ve ....'un ev telefonunu arayarak telefonu açan mağdur ... ile konuşup tüm mağdurları öldürmekle tehdit ettikten sonra aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gün saat 18:54 sıralarında mağdur ...'un cep telefonuna "... bey baldızına söyle çok kötü görüşeceğiz, hayatı boyunca benden kaçsın" şeklinde mesaj göndererek mağdur ....'yu tekrar tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, sanığın ilk mağdur ... ile konuşup iletme kastıyla hareket ederek tüm mağdurları tehdit etmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi ve sonradan mesaj göndererek tehdit eylemine devam etmesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezasında ayrı ayrı artırım yapılmak suretiyle, TC/K'nın 106/1. maddesinin 1.cümlesi uyarınca bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden temel ve sair tehdit suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanır .... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesi gönderilmesine, 05/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24984, Karar No: 2013/1544, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24984 E.  ,  2013/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu vekili; takibin kesinleşmesinden sonra 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı T.T.K.'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesinde; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar" düzenlemesi yer almaktadır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesi ile 6762 Sayılı TTK.nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkarılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için, çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması gerekmektedir.

Somut olayda zamanaşımı şikayetine konu olan takip konusu çeklerin keşide tarihleri 30.10.2008 ve 20.11.2008 olup, ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, çekler 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

O halde mahkemece, bu durum dikkate alınarak 6 aylık zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı incelenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16677, Karar No: 2014/22833, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16677 E.  ,  2014/22833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2010/372-2013/190

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı Y.. B..’nde 01/01/2006 tarihi ile 30/06/2009 tarihleri arasında 3 yıl 5 ay 29 gün Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının davaya konu çalışmalarının SGK'na bildirilmediği, mahkemenin tanık anlatımlarını esas alarak davanın kabulüne karar verdiği görülmektedir.

Öncelikle, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Öte yandan davacı ve tanıklarının, davacının, davalı Belediye’de temizlik, bakım ve park görevlisi olarak çalıştığını beyan ettikleri, davacının ihtilaflı dönemle çakışır şekilde, 27.12.2008-30.01.2009 tarihleri arasında dava dışı Ç.. İnş… Ltd.Şti tarafından SGK’na bildirilen 35 günlük çalışmasının bulunduğu, anılan şirketin aynı zamanda davalı Belediye’nin çöp ve temizlik işlerini 2007-2008 yıllarında üstlendiği görülmektedir.

Yapılacak iş, davalı Belediye’nin ilgili ve yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerinin tanık olarak verdikleri beyanları da dikkate alınarak, davacının ücretini hangi işverenin (Belediye mi, taşeron firma mı?) ödediği açıklığa kavuşturularak ve ücreti dava dışı bir taşeron firma tarafından ödenmişse, gerekirse bu şirket de davaya dahil edilerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Y.. B..'ne iadesine 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.