muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10561, Karar No: 2015/13138, Tarih: 08.06.2015

Öte yandan tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgahının (merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. (6102 s. TTK. 213., 339., ve 576. maddeleri) HMK. 14. maddesi ise, bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olabileceğini hüküm altına almıştır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında; hizmet tespiti davalarında şu dört yer yetkili sayılır. Birincisi, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü, genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi ile ...'nun merkezi bulunduğundan Ankara mahkemeleri, dördüncüsü ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu ... şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir. Davacı, seçimlik hakkını kullanarak belirtilen yer mahkemelerinden herhangi birinde dava açarsa, yetkisizlik kararı verilmemesi ve işin esasına girilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı taraf, seçimlik hakkını kullanarak işin (hizmetin) yapıldığını iddia ettiği adres itibariyle ... İlçesinin bağlı bulunduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde (İş Mahkemesi sıfatıyla) dava açmıştır. Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalı şirketin ... şubesinde .. Müdürü olarak çalıştığı davalı şirketin de kabulündedir. Açılan davada işin yapıldığı ... Asiye Hukuk Mahkemesi de ( İş Mahkemesi sıfatıyla) yetkilidir. Mahkemenin yargılamaya devamla işin esasına girmesi gerekirken, yetkisizlik kararı vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/238, Karar No: 2005/3312, Tarih: 26.04.2005

8. Hukuk Dairesi 2005/238 E., 2005/3312 K.

**8. Hukuk Dairesi 2005/238 E., 2005/3312 K.**

**- İSPAT YÜKÜ

- İYİ NİYET KURALI

- TAPU KÜTÜĞÜ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1023 ]

**"İçtihat Metni"**

Zekiye ile Hattuç ve Cuma aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair (Gaziantep Birinci Asliye Hukuk Hakimliği)nden verilen 29.11.2004 gün ve 935/707 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı, adına tespit ve tescil edilen 111 ada 2 parselle bir bütün olan dava konusu 3 parselin kadastro çalışmaları sırasında davalı Hattuç adına tespit ve tescil edildiğini, onun da satış ve devri ile davalı Cuma'ya geçtiğini açıklayarak 111 ada 3 parselin tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hattuç, davaya bir itirazı olmadığını bildirmiştir.

Davalı Cuma, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Cuma vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu parsel dava tarihinden önce 27.2.2001 tarihinde davalı Cu-ma'nın adına satış yoluyla tescil edilmiştir. Mülkiyetin aktarılmasına ilişkin bu tür uyuşmazlıklarda davanın kayıt malikine karşı açılması yeterli olup, ayrıca önceki malik veya satıcılarına davanın yöneltilmesine gerek bulunmamaktadır. Davalı Hattuç hakkındaki davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu yön bozma sebebi sayılmamıştır.

İşin esasına gelince; 6875 m2 yüzölçümüne sahip 111 ada 3 parsel, senetsizden 7.9.1992 tarihinde davalı Hattuç adına tespit ve tescil edilmiş, 27.2.2001 tarihinde tapudaki satışla davalı Cuma adına tapuya tesciline muvafakat ettiğini bildirmişlerdir. Dava konusu parselin davacıya ait olduğu belirlenmiş bulunduğuna göre aşağıda belirtilen husus dışında davalı Cuma'nın diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.

İşin esasına gelince; 6875 m2 yüzölçümüne sahip 111 ada 3 parsel, senetsizden 7.9.1992 tarihinde davalı Hattuç adına tespit ve tescil edilmiş, 27.2.2001 tarihinde tapudaki satışla davalı Cuma adına tapuya tesciline muvafakat ettiğini bildirmişlerdir. Dava konusu parselin davacıya ait olduğu belirlenmiş bulunduğuna göre aşağıda belirtilen husus dışında davalı Cuma'nın diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.

Az öncede açıklandığı üzere; davalı Cuma, dava konusu parseli tapuda satın almıştır. TMK.nun 1023. maddesi hükmüne göre, tapu kütüğündeki tescile iyi niyete dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak iktisap eden kimsenin bu iktisabı korunur. Anılan hüküm uyarınca kural olarak davalı iktisabında iyi niyetli sayılır. Ancak, 8.11.1991 gün ve 4/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile MK.nun 931 (TMK. 1023) maddesinde öngörülen iyi niyet kuralına aykırılık nedeniyle açılan tapu iptali davalarında, dava açma iradesinin kötü niyete dayalı olduğu iddiasını da taşıdığı kabul edilmiş olup, davalının iktisabında kötü niyetli olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Dava açılmakla davalının kötü niyetle iktisapta bulunduğu ileri sürüldüğüne göre bu hususun davacı tarafça kanıtlanması gerekmektedir. Davalının iktisabında kötü niyetli olduğu yolundaki davacının delillerinin sorulması, göstereceği delillerin yöntemine uygun bir biçimde toplanıp ondan sonra uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulması gerekmektedir. Bu yön gözö-nünde tutulmadan ve davacının delilleri toplanılmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Cuma vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ve 11,90 YTL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.4.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1254, Karar No: 2021/7371, Tarih: 03.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1254 E.  ,  2021/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8682, Karar No: 2007/9266, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8682 E.  ,  2007/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 1.3.2007 gün ve 2007/983-2085 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyiz ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkes tarafından bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır.” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle, çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...’ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava konusu 281 ada 8 parsel sayılı taşınmaz 1.9.1989 tarih 1, 26.10.1978 tarih 29 ve 3.8.1979 tarih 8 numaralı tapu kayıtları ile revizyon görmüştür. Her üç kaydın geldisi de 17.11.1953 tarih 15 nolu tapu kaydı olup Asliye Hukuk Mahkemesinin 1950/175 esas 1953/117 karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazine’nin taraf olmadığı görülmektedir. Hazine’yi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırlan içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazine’ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazine’ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazine’ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazine’ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kumlu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle de yerinde olduğundan hükmün yazılan gerekçelerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 1.3.2007 tarih ve 2007/983-2085 sayılı ilamının KALDIRILARAK, hükmün açıklanan nedenlerle de BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7491, Karar No: 2010/7400, Tarih: 20.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/7491 E.  ,  2010/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 26 parsel sayılı 1728.58 m² yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydına dayanılarak davalı hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde ...’in işgalinde olduğu belirtilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 101 ada 26 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir. Taşınmazın bulunduğu bölgede Toprak Komisyonunca 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda kadastro tespiti sırasında taşınmaza uygulanan ve uyduğu tespit edilen 8.11.1963 tarih ve 435 sayılı tapu kaydı ile taşınmaz davalı hazine adına tescil edilmiştir. Davalı hazinenin tapu kaydının dayanağını teşkil eden 20.7.1963 tarihli belirtmelik tutanağında 18 sayılı parselin ... ... icarında olduğu, kanunları uyarınca hazineye intikal ettiği, 1937 tarih 9-16 tahrir sayılı vergi kayıtları ve Ağustos 1927 tarih 1 sayılı tapu kaydı ile hazine adına kayıtlı olduğu, 1951 yılında köye gelen şahısların hazineye icar ödeyerek kullandığı belirtilmek suretiyle hazine adına tapu kaydı oluşturulmuştur. Mahkemece belirtmelik tutanağında uygulanan Ağustos 1927 tarih ve 1 sayılı tapu kaydı tüm tedavülleri varsa haritası ile birlikte getirtilmemiş, keşifte uygulanarak varsa haritasına göre haritası yoksa kaydın “İspiril dağı, Miciç banisi, Haci bal ziyareti ve Nihil” olan hudutları ile gayri sabit hudutlu olması nedeniyle miktarına göre kapsamı belirlenmemiştir. Yine bu tapu kaydının kadastro tespiti sırasında revizyon gördüğü parseller bulunup bulunmadığı, Kadastro Müdürlüğünden de sorularak revizyon görmüş ise dıştan komşu parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri getirtilerek değerlendirilmemiştir. Belirtmelik tutanağında uygulandığı vurgulanan 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tümü getirtilerek ve tahrir kayıtlarının hazine adına oluşma nedeni araştırılmamış ve buna ilişkin belgeler de getirtilmemiş, dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış, sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır. Yine belirtmelikte geçen ve taşınmaza zilyet olan şahısların kim olduğu ve icarcı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez.

Mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle belirtmelik tutanağında uygulanan hazine adına tapuda kayıtlı Ağustos 1927 tarih ve 1 sayılı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri varsa haritası, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri, 1937 tarih 9 ila 16 tahrir sayılı vergi kayıtları ile hazine adına kayıt edilmesinin nedenini oluşturan oluşum belgeleri, belirtmelikte imzası bulunan tüm muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilerek dosyada tüm deliller toplandıktan sonra taşınmaz başında komşu köylerden seçilerek elverdiğince yaşlı, taraflarla akrabalığı olmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, belirtmelik ve tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalı, keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kaydın haritası varsa kapsamı haritasına göre, haritası yoksa kayıt hudutları gayri sabit olduğundan miktarına göre kapsamı belirlenmeli, tapu kaydı kapsamı belirlenirken söz konusu kaydın revizyon gördüğü parseller nazara alınmalı, aynı şekilde belirtmelikte uygulanan vergi kayıtları da uygulanarak kapsamı belirlenmeli, bu kayıtların hazine adına oluşum nedeni üzerinde durulmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte kim veya kimler tarafından ne suretle ve ne zamandan beri kullanıldığı, icar ile kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, belirtmelikte imzası bulunan muhtar ve azalar sağ ise belirtmeliğin içeriği hususunda dinlenilmeli, teknik bilirkişiden keşfi takibe imkan verir ve uygulanan kayıtların kapsamını gösterir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6600, Karar No: 2016/4683, Tarih: 25.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/6600 E.  ,  2016/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ... düzenlenen 20.08.2010 tarih ve ...yevmiye no'lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, davalının ana binada sözleşme ile yüklendiği işlerde ayıplı imalat yaptığını,...nden gönderilen 12.05.2012 tarih ve 8769 yevmiye no'lu ihtarname ile inşaattaki ayıplı, kusurlu ve eksik imalatların ve eksiklerin giderilmesinin ihtar edildiğini, verilen sürede inşaatın sözleşmeye uygun hale getirilmediğini ileri sürerek, eksik ve ayıpların giderilmesi için davalıya müddet tayin ve tespitine, bu süre içinde eksiklerin giderilmediği takdirde icraen giderilmesi halinde lüzumlu masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, karşı dava dilekçesi ile de, davacıya ait bağımsız bölümlere sözleşmede kararlaştırılmamasına rağmen fazla imalatta bulunduğunu, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 26.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, inşaatın bitirilerek teslim edildiği, ancak bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak bahsedilen bir takım eksik ve ayıplı imalatlar yapıldığı anlaşıldığından, davacının ortak yerde ve dairesinde yapılan ayıplı imalatların giderilmesi, bunun için yükleniciye süre verilmesine yönelik talebi, davalı-karşı davacı tarafından kabul edilmediğinden, bu yönden süre verilmeyip, bilirkişi raporunda belirlenen bedelinin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesi gerektiği, davalı-karşı davacı yüklenicinin, arsa sahibi davacının dairesinde sözleşmede bulunmayan ve halen kullanılan fazla masraf yaptığı, bu masraflar sebebi ile arsa sahibi davacının dairesinde değer artışı meydana geldiği ve yüklenici aleyhine sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile 8.106,30 TL'nin davalı-karşı davacı ...'nden tahsili ile davacıya verilmesine, karşı davanın kısmen kabulü ile 8.050,00 TL'nin karşı dava tarihi 12.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalı ...'dan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı – karşı davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Asıl davada, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı - karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2