muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18, Karar No: 2013/2177, Tarih: 13.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/18 E.  ,  2013/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.03.2010 gününde verilen dilekçe ile intifa bedelinin arttırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, intifa bedelinin arttırılması talebine ilişkindir.

Mahkemece, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ... 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/52 Esas, 2009/24 Karar sayılı dosyasında yılllık intifa bedelinin 7.069 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile intifa bedelinin dava tarihinden itibaren yıllık 7.069 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu intifa hakkı bedelinin nasıl belirleneceği Dairemizin 2006/8036 Esas, 2006/10113 Karar sayılı bozma ilamında ''...taraflar arasında sözleşmenin bozulan dengesi dürüstlük ve hakkaniyete uygun hale getirilirken sözleşmenin kurulduğu tarihteki intifa bedelinin dava tarihine göre ne miktara ulaşacağı yabancı para cinsi karşısında Türk parasının uğradığı değer kaybı mukayese edilerek bulunmalı, bu hesaplama yapılırken de intifa hakkına konu taşınmazların niteliği, bulunduğu yer, bölgedeki kira parasını etkileyecek ticari gelişmeler, dava konusu hakkın kapsamında kalan taşınmazlar rayicine uygun kiraya verilseydi getireceği emsal kira gibi unsurlarda dikkate alınmalıdır. Oysa mahkemenin hükme dayanak yaptığı bilirkişiler raporu açıklananlardan

uzak ve soyuttur. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; yerinde yeniden keşif yapılarak konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişilere yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda dava tarihindeki intifa hakkı konusu taşınmazların gelişen durumlara göre olası intifa bedelini hesaplatmak, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak, sonucu doğrultusunda bir hüküm kurmak olmalıdır...'' şeklinde açıklanmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yaptırılan bilirkişi incelemesi ile intifa hakkı bedeli 10.635,50 TL olarak tespit edilmiş fakat davada intifa hakkı bedelinin 5000 TL'ye yükseltilmesine dair istemde bulunulmuş olduğundan taleple bağlı kalınarak bu miktar için davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yaptırılan bilirkişi incelemesi ile intifa hakkı bedeli 10.635,50 TL olarak tespit edilmiş fakat davada intifa hakkı bedelinin 5000 TL'ye yükseltilmesine dair istemde bulunulmuş olduğundan taleple bağlı kalınarak bu miktar için davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Davacı, ... 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/52 Esas, 2009/24 Karar sayılı davasında fazlaya dair haklarını saklı tutması nedeniyle, intifa hakkı bedelinin 17.04.2004 tarihinden itibaren 10.365,50 TL olduğunun kabul edilerek bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1). bentte yazılan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13366, Karar No: 2012/12220, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13366 E.  ,  2012/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, ... ve arkadaşları ile müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi, Cumhuriyet Mahallesi 132 ada 53 parsel sayılı 1165,91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla; Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece; davanın reddine 132 ada 53 parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi, davacı ... ve arkadaşları ile müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1951 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra taşınmaz iki ayrı beldenin sınırında bulunması nedeniyle taşınmazın bulunduğu Sakarlı Cumhuriyet Mahallesinde 06.10.1990 tarihinde, ... beldesinde 19.01.2003 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Oman Yönetimi ile müdahil davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarına gelince: Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmış olup, aynı gün temyiz incelemesi yapılan ... Beldesi, Cumhuriyet Mahallesinde bulunan 132 ada 32, 38, 40, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 52, 53, 54, 55, 56, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ta davacı gerçek kişilerin aynı tapu kayıtlarına dayanarak dava açtıkları , bu parsellerden 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verildiği ve 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında kurulan hükümlere karşı davacı gerçek kişiler tarafından temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları ile birlikte asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 - 414 sayılı dava dosyasında tapuların tatbikinin

yapıldığını bildirmiş iseler de; keşif sonucu alınan fenni bilirkişi raporlarında asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 esas sayılı dava dosyası kapsamında 18.12.1956 tarihinde bilirkişiler tarafından düzenlenen krokilerde sabit sınırlı olarak gösterilen ve davaya konu tapu kayıtlarınında ayni zamanda sınır olarak okuduğu “Karasu deresi – Güçük göl- Arım başında göl- Centik kuyusu- Mandırı geçeği- İsmail gölü ve Zanavar geçeği” olarak tabir edilen sınırlardan Karasu Deresinin Merkez Mahallesi hudutlarında ve davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey batı istikametinde olduğu, Göçük göl ve Arım başında göl olarak tabir edilen yerlerin kesin bir yer göstermesinin yapılamadığı, Çentik kuyusu olarak tabir edilen yerin ise 132 ada 1 nolu parselin güneydoğu sınırını gösterdiği, gemi geçeği olarak tabir edilin yerin davalı taşınmazın yaklaşık 1 km kuzey doğusunda ... -... karayolunun üzerinde bir olduğu, mandıra geçeği ile ilgili kesin bir yer gösterilemediği, Canavar geçeği olarak ise davalı taşınmazın yaklaşık 3 km kuzey doğusunda Akçay Köyü hudutları dahilinde Yonga Levha sanayinin bulunduğu fabrikanın önünde karayoluyla birleşen yerin gösterildiği, İsmail gölü olarak tabir edilen yer olarak ta yine Akçay Köyü hudutları dahilinde davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey doğu yönünde Karadeniz ile ... – ... asvaltı arasında kalan yaklaşık bir yer gösterildiği; bu yer göstermelerin kesin bir nokta olmadığı, karayolları aleyhine açılan bedel artırımı davasında 1957/328 - 1958/128 sayılı dava dosyasıyla karara bağlanan yerlerin ise karayolları tarafından ibraz edilen yol güzergahını gösteren harita ülke koordinat sitemine bağlı olmadığından neresi olduğunun tesbitinin yapılamadığı, fenni bilirkişi ... ... tarafından değişik tarihlerde düzenlenen haritaların kendi arasında bile birbirini tutmadığı Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtlarındaki sınırların gerek zeminde, gerek memleket haritasında ve gerekse kadastro paftasında yer almaması nedeniyle tapu kayıtlarının sağlıklı olarak uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle tapu kayıtlarının kapsamının belirlenemediği bildirilmiştir. Davacı gerçek kişilerin dayandığı Mayıs 1928 tarih 28 ve 30 nolu tapu kayıtları Mart 1291 tarih 181 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Aynı şekilde Mayıs 1928 tarih 27 ve 29 nolu tapu kayıtları da Mart 1291 tarih 180 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır

. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu bulguların ışığında davacı gerçek kişiler tarafından dayanılan tapu kayıtlarının dava konusu parseli kapsadığı kabul edilemeyeceğinden davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi, davacı gerçek kişiler ile müdahil davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8387, Karar No: 2015/5208, Tarih: 23.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8387 E.  ,  2015/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle emsal davalarda, davacıların eşitsizlik tazminatı taleplerinin kabulüne dair hükümler Dairemizce onanmış ise de; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davalı işverenin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yaptığının davacılar tarafından ispatlanamadığı, bu tür istisnai kuralların dar yorumlanması gereği gözönünde tutularak eski kararlardan dönülmek suretiyle, davalının davranışının eşit davranma borcuna aykırılık teşkil etmediği bu nedenle de eşitsizlik tazminatı taleplerinin reddine dair kararın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının aile yardımını hak edip etmediği hususu taraflar arasında tartışmalıdır.

657 sayılı Yasanın 202. maddesi hükümlerine göre; evli bulunan devlet memurlarına aile yardımı ödeneği verilir. Bu yardım, memurun her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eşi için 1500,00, çocuklarından herbiri için de 250,00 gösterge rakamının (72'nci ay dahil olmak üzere 0-6 yaş grubunda yer alan çocuklar için bir kat artırımlı) aylık katsayısı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktar üzerinden ödenir. Eşlerden birine iş akdi veya toplu sözleşme gereği çocukları için yapılan aile yardımı ödeneği daha düşük ise, yalnız aradaki fark ödenir.

Davalı işyerinde uygulanan TİS’lerin incelenmesinde aile yardımının; 01.03.2007-14.03.2009 ile 15.03.2009-14.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan TİS'lerin 39. maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere, Devlet Memurlarına ödenen aile yardımı net olarak ödenir." 15.03.2011-14.03.2013 yürürlük tarihli TİS'in 39.maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi evli isçilere, Devlet Memurlarına ödenen aile yardımı miktarı: 1. Altı ayda %20 fazlası 2. altı ayda %25 artırılarak ödenir." 15.03.2013-14.03.2015 yürürlük tarihli TİS'in ise 38. maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası ödenir" şeklinde aile yardımına ilişkin düzenlemeler bulunduğu, 01.03.2007 - 14.03.2009 / 15.03.2009 - 14.03.2011 yürürlük tarihli sözleşme hükümlerinin de eşi çalışmayan işçilere uygulanacağının düzenlendiği, 01.03.2013- 28.02.2015 dönemini kapsayan TİS hükümlerinin ise doğrudan Devlet Memurları Kanunu hükümlerine atıf yaparak bu yardım kapsamının belirlendiği anlaşılmaktadır.

“Aile yardımı” eş ve çocuklar için yapılan yardımı belirtmekte kullanılan bir terim olup, işyerinde uygulanan tüm TİS’lerde çocuk yardımının 657 sayılı Devlet Memurları Yasasındaki usul ve esaslara göre belirleneceği düzenlenmiştir. Eş yönünden yapılacak yardım hususunda da 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa atıfla düzenleme yapılmıştır. Bu iki yardımı birbirinden ayrı düşünmek imkansızdır.

Zaten işyerinde 2013-2015 döneminde uygulanan TİS hükümlerinin incelenmesinde;

“MADDE-38.AİLE YARDIMI:

Toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte; sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası

MADDE-39, ÇOCUK YARDIMI :

İşveren, işyerinde çalışan taraf sendika üyesi işçilerin çocuklarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre çocuk yardımı öder.” şeklinde yazıldığı görülmektedir.

Bu yazım tekniğinden de açıkça anlaşıldığı üzere aile yardımı da 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre belirlenmelidir.

Her ne kadar dosyaya rapor sunan bilirkişi tarafından, 2013-2015 dönemi yönünden aile yardımı ödenmesi için eşin çalışmama zorunluluğunun kalktığı şeklinde bir yorum getirilmiş ise de, bu yorum tarzı hatalıdır. Bu nedenle davacının çalışan ya da Sosyal Güvenlik Kurumundan geliri bulunan eş nedeniyle bu yardımın ödenmeyeceği kabul edilerek davacının aile yardımı talebinin reddi gerekirken TİS’in hatalı yorumu sonucunda yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı, dava ve ıslah dilekçesinde dava konusu TİS'den doğan alacaklara hakkın doğum tarihinden itibaren faiz talep etmesine rağmen, dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6157, Karar No: 2019/20641, Tarih: 21.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6157 E.  ,  2019/20641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 17.07.2009-16.12.2013 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak asgari ücrete ilaveten sefer primi sistemi ile çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini, deniz yoluyla çalıştığında İtalya’nın ... limanından aldığı dorseleri Avrupa'ya taşıdığını, aylık 4-5 sefer yaptığını, sefer başına 300-400 € sefer primi aldığını, karayoluyla yapılan seferlerde Türkiye –Almanya başta olmak üzere Avrupa ülkelerine aylık ortalama 2 sefer yaptığını, sefer başına 550 € sefer primi aldığını, son 4 tam ayın ve son aya ait asgari ücret alacaklarının ödemediği gibi, son yurtdışı seferlerinden tahakkuk eden 600 € sefer primi alacağının mazot kesintisi gerekçesiyle ödenmediğini, bayram ve genel tatillerde çalıştığı halde ücretinin ödenmediğini, SGK primlerinin eksik ödendiğini, emeklilik için çıkış evraklarını Iğdır SGK'ya verilmesi için müvekkiline baskı uygulayarak zorla kıdem v.s alacaklarını aldığına dair belge imzalatılmaya çalışıldığını, bütün bu baskılara rağmen kargo yoluyla Iğdır SGK'ya emekli başvurusunda bulunduğunu, iş sözleşmesi haklı sebeple feshedildiğini, tüm çalışma süresince yıllık izinlerini kullanmadığını, davacı işe başlarken kendisinden boş teminat senedi alındığını, işten çıkarken alınan teminat senedinin iade edilmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, sefer primi alacaklarını ve teminat senedinin iadesini, mümkün değil ise iptalini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 17.07.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 11.12.2013 tarihinde hiçbir haklı neden göstermeden işe devamsızlık yapmaya başladığını, devamsızlık tutanağı tutularak iş sözleşmesinin İK 25/II-g maddesi uyarınca 20.12.2013 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin feshine dair müvekkili şirkete bildirimde bulunulmadığını, çalışma süresince ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, ayrıca yurtdışında olup, bayram ve genel tatillere denk gelen günlerde fiilen çalışıp çalışmadığına bakılmaksızın yurda döndüğünde karşılığında izin kullandırıldığını, davacıya aylık asgari ücret ödendiğini, işyerinde sefer primi uygulaması olmadığını, tüm ücretinin banka hesabına yatırıldığını, yurtdışı tır şoförlerinin sefere çıkarken konaklama, yeme içme, haberleşme ihtiyaçları için verilen yol harcırahının ücret olmayıp görev gereği yapılan ödemeler olduğunu, davacının tüm izinlerini kullandığını, müvekkili şirkette davacıdan alınan teminat senedi bulunmadığını, görevi gereği müvekkili şirket tarafından davacıya ödenen iş avanslarından iade etmesi gereken tutarların davacı tarafından iade edilmediğini, ayrıca dava konusu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, SGK kayıtlarına göre davalı şirkette 17.07.2009 - 20.12.2013 tarihleri arasında çalışan davacının iş sözleşmesinin, 11.12.2013-18.12.2013 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz işe devamsızlık yaptığına dair tutanak tutularak 20.12.2013 tarihli Noter ihtarnamesi ile 4857 sayılı Kanun’un 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiği, davalı vekili devamsızlık tutanaklarına dayanarak iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini iddia etmiş ise de tutanakların tutulduğu 15-16 Aralık 2013 tarihlerinde davacının seferde olduğunun Emniyet Müdürlüğü kayıtlarından anlaşıldığı, tutulan tutanakların gerçeği yansıtmadığı, davacının SGK kişisel dosyasından davacının 31.10.2013 tarihi itibariyle 15 yıl sigortalılık ve 3600 gün pirim ödeme gün şartını yerine getirdiği, 23.12.2013 tarihinde emeklilik talebinde bulunduğu ve 01.01.2014 tarihi itibariyle davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshedip kıdem tazminatına hak kazanabilecek iken bu hakkından vaz geçerek işten ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, buna göre davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle feshedildiğinin kabulü gerektiği, davacının 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazanacağı, çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, hizmet süresinin 4 yıl, 4 ay, 29 gün olduğu, tır şoförlerinin garanti asgari ücrete ilaveten her yurtdışı için sefer primi olmak üzere ücret aldıkları ve kıdem tazminatı hesabında bu ek ödemenin nazara alınması gerektiği, davacının son olarak 2013 Ekim ayı maaşının ödendiği, Kasım ve Aralık aylarına ait sabit ücret alacağının ödendiğine dair herhangi bir delil sunulmadığı, davalı şirket tarafından davacının son sefer priminin ödendiğine ilişkin herhangi bir yazılı belgenin sunulmadığı, davacının toplam 23 gün izin kullandığı anlaşılmış olmakla, bakiye 33 günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğu, davacının yurt dışına seferde olduğu döneme denk gelen resmi tatillerde çalıştığı, bu çalışmaları karşılığı ücretlerin ödendiğine dair delil bulunmadığı, Yurt dışı çalışan tır şoförlerinden işe girerken teminat senedi alınmasının bilinen bir uygulama olup ayrıca ispatı gerekmediği, resmi tatil ücretinden dosya kapsamı ve davacının yaptığı işe göre takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimine gidilerek davanın kısmen kabulüne ilişkin aşağıdaki hüküm kurulduğu gerekçesi ile alacak taleplerinin kabulüne ve teminat senedinin davacıya iadesine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, kıdem tazminatına uygulanacak faizin başlangıç tarihi bakımından;

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, kıdem tazminatına uygulanacak faizin başlangıç tarihi bakımından;

Dosyada davacının emekliliğe ilişkin belgeyi davalıya verdiğine dair belge mevcut değildir. Kıdem tazminatına faiz Mahkeme hükmünde fesih tarihinden itibaren işletilmiştir.

Davacı ve davalı taraftan sorularak var ise emekliliğe ilişkin belgenin davalıya bildirildiği/ibraz edildiği/tebliğ edildiği tarih tespit edilmeli, buna ilişkin var ise belge dosyaya celbedilmeli, belge tebliğ edilmiş ise faiz o tarihten başlatılmalı, bu tarihin tespitinin belirtilen şekilde mümkün olmaması halinde kıdem tazminatına uygulanacak faizin başlangıç tarihi dava tarihi olarak kabul edilmelidir.

3-Teminat senedi bakımından;

Davalı tarafından inkar edilen ve somut bir şekilde nitelikleri ispatlanamayan teminat senedine ilişkin olarak talebin reddine karar verilmelidir. Senedin davacıya iadesine karar verilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.