muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2388, Karar No: 2012/13187, Tarih: 03.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/2388 E.  ,  2012/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... ile sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimim takdirine göre; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yakınanın iş yerini olay öncesinde saat 20.30 sıralarında kapattığını, bir gün sonra sabah saat 07:30 sıralarında geri geldiğinde hırsızlık yapıldığını anladığını belirtmesi, sanıkların aşamalarda alınan beyanlarında suçlamayı kabul etmemeleri, güneşin olay günü saat 06:38’de doğduğunun anlaşılması karşısında, suçların 5237 sayılı TCY.nın 6/1-e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçunda anılan yasanın 143, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 119/4 maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3948, Karar No: 2018/14020, Tarih: 05.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3948 E.  ,  2018/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere karşı katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan kamu davası açılmadığı, bu nedenle katılan ...'nün sanıkların hırsızlık eylemlerine ilişkin katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından vaki temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve sanık ... Gökyar hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların suç tarihinde 7,00 - 8,00 TL kadar parayı çalmaları karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/888, Karar No: 2011/7308, Tarih: 09.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/888 E.  ,  2011/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin iptâli ile elatmanın önlenmesi işleminin iptâline ilişkin olup, mahkemece sözleşmenin feshine; davalılar ... ve ... müdahalelerin men'ine, diğer davalı hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

... 9. Noterliği'nde davacılar, dava dışı arsa sahipleri ... ve ...ile davalı yüklenici ... arasındaki düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin konusu olan ... 471 parsel iken yenileme sonucu ... Mahallesi, 2485 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa sahipleri arasında paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Sözleşme de tüm arsa sahiplerince imzalanmıştır. TMK'nın 692. maddesi hükmünce, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Davada, tapu paydaşı olan ve sözleşmeyi imzalayan arsa sahipleri...ve...yer almadıkları gibi yargılama sürecinde davaya muvafakatları da alınmamıştır.

Bu durumda mahkemece davacılara, sözleşmede taraf olduğu halde davada taraf olarak yer almayan ...fakatlarının sağlanması için süre verilmesi, mümkün olmaması halinde adı geçen paydaşların davaya katılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davaya devam edilerek sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20649, Karar No: 2021/12365, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20649 E.  ,  2021/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ..., ...

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

30.11.2013 tarihinde polislerin ... Caddesi'ne kaçak sigara satan şahısların tespiti için gittikleri, polisleri gören şahısların sigara ve tablalarla birlikte kaçmaya başladıkları, temyiz dışı sanık ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın yakalandığı, suça sürüklenen çocuk ...'in 109 paket kaçak sigaranın kendisine ait olduğunu ve babası olan sanık ...'ın bu durumu bilmediğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'un tezgahtaki 142 paket kaçak sigaranın kendisine ait olduğunu ancak işi olduğu için tezgahı sanık ...'a verdiğini, ...'un olayla ilgisinin olmadığını, babası olan ...'un bu durumu bilmediğini beyan ettiği olayda sanık ... ve ...'un şehir dışında çalışmaları nedeniyle çocuklarını kontrol edemediklerini, onları kaçak sigara satmaya azmettirmediklerini ve üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında, dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'un savunmalarının aksine suça sürüklenen çocukları kaçak sigara satmaya azmettirdiklerine dair dosyada her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığından beraatleri yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/290, Karar No: 2017/1008, Tarih: 22.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/290 E.  ,  2017/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/07/2014 tarih ve 2013/538-2014/359 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ün maliki, diğer davalı ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı araçla nakliyesi yapılan yağ cinsi emtianın müvekkili tarafından nakliyat emtia sigortası ile sigortalandığını, davalılara teslim edilen emtianın davalı ...'ın beyanına göre 15.03.2009 tarihinde çalındığını, ....03.2009 tarihinde kasası boş bir şekilde bulunduğunu, olay nedeniyle 36.926,00 TL hasar tazminatının 11.06.2009 tarihinde sigortalısına ödendiğini ileri sürülerek, 36.926,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faiziyle birlikte müteselsil olarak davalılardan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin sahibi bulunduğu 34 DE 9930 plakalı aracı 30.09.2009 tarihinde diğer davalı ...'a haricen satıp, teslim ettiğini, teslimden birkaç gün sonra müvekkilinin Cumhuriyet Savcılığınca telefonla arandığını, bu görüşmeden birkaç gün sonra aracın Nusaybin'de yakalandığını, davalı ...'ın araç bedelini ödememesi nedeniyle müvekkilinin yetkili makamlara başvurarak aracı teslim aldığını, müvekkilinin taşıma işiyle alakasının bulunmadığını, davalı ...'ın müvekkilini dolandırarak aracı satın alıp, daha sonra yük hırsızlığı yaptığı savunarak davanın reddi talep edilmiştir.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen yargılamaya katılmamıştır.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taşımada kullanılan aracın motorlu araç tescil belgesi, araçla yurtiçi taşımacılık yapma yetkisi veren K1 belgesi, taşıma işine konu emtiaya ilişkin düzenlenen fatura ve sevk irsaliyesi ve vergi kaydı davalı ... adına olmakla birlikte davalı ... ile sigortalı arasında yazılı bir taşıma sözleşmesinin yapılmadığı, sigortalının taşıyıcı olarak ...'la anlaşma yaptığı ve malı ona teslim ettiği, aracın ... tarafından taşıma işinden önce ...'a haricen satılmış olması nedeniyle ...'ün taşıyıcı olmadığı, davalı ...'ın ise hem taşıyıcı olması hem haksız fiil hükümleri nedeniyle zarardan sorumlu olduğu, hakkında açılan ceza davasında da güveni kötüye kullanma suçundan dolayı mahkum edildiği ve kararın kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile 36.926,00 TL'nin dava tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2169, Karar No: 2019/7257, Tarih: 17.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2169 E.  ,  2019/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 32. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması

üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-) Hükmün gerekçe kısmında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermek gerektiğinden bahsedilmesine rağmen, hükümde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişki yaratılması,

Kabule göre de;

2-) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4213, Karar No: 2021/5918, Tarih: 26.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4213 E.  ,  2021/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 06/03/2020 tarih 2020/35-2020/84 sayılı hükmün, Dairemizin 01/02/2021 tarih, 2020/5824-2021/1015 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, bozma gerekçesinde, Kurum denetmen raporuna esas alınan davacı ile aynı dönemde çalışması bulunan tanıkların, davacının çalışmasına ilişkin doğrular nitelikte beyanda bulunmamaları, bilakis “davacının temizlik işi veya herhangi bir iş yaptığına şahit olmadık şeklindeki açıklamaları” nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği, hiç bir tanığın ifadesinde “davacının temizlik işi veya herhangi bir iş yaptığına şahit olmadık” beyanı geçmediğini, dinlenen tanıkların davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettiklerini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre “12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” Geçici 1. maddenin 4. fıkrasına göre de “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.”

Somut olayda, 23.04.1988-14.01.2003 ve 09.05.2012-08.08.2013 tarihleri arasında Almanya'da ikamet eden davacının Türkiye’ye döndüğünde 11.12.2013- 13.12.2013 tarihleri arasında aşçılık işinde kısa süre çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, ücret aldığının işyeri kayıtları ile belirlenmediği, öte yandan mahkemedeki ifadesinde davacının aşçılık yaptığını ifade eden tanıkların, denetmen raporunda davacının yaptığı iş konusunda birbiriyle çelişkili ve mahkemedeki ifadelerinden farklı beyanda bulundukları, denetim raporunun içeriği, tanık beyanlarının çelişkili oluşu, davacının 3201 sayılı Yasa kapsamında 506 sayılı Kanun kapsamında borçlanabilmesi için bildirimin yapıldığı belirgin olup, Kurum tarafından düzenlenen raporda belirtilen tespitler karşısında davacının fiilen çalıştığı iddiasının kanıtlanamadığı anlaşıldığından, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davacı vekilinin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15276, Karar No: 2013/14281, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15276 E.  ,  2013/14281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Osmaniye Sulh Hukuk ve Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından kısıtlı ...'in 05.07.2005 tarih, 2005/404 esas, 2005/670 karar sayılı kararı ile ...'nce vesayet altına alındığı, o tarihten beri aynı mahkemede takip edildiği anlaşılmaktadır.

TMK’nın 412. maddesi, “vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez” hükmünü içermektedir. Her ne kadar vesayet makamı olan ...'nce nüfus kayıt sisteminden kısıtlının yerleşim yerinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, vasi tarafından bu yönde her hangi bir talep bulunmadığı gibi ...'nin yetkisizlik gerekçesi olan adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre kısıtlının yerleşim yeri olarak bildirilen adreste yapılan kolluk araştırmasında kısıtlının yerleşim yeri olarak bildirilen "Varlık Mh. Tekel Cd. No:55 Merkez/Adıyaman" adresinin cezaevi adresi olduğu, kısıtlının hükümlülüğüne esas ilamdan hükümlünün cezaevine girmeden

önceki yerleşim yerinin "Kurtuluş Mh. 1. Sk., No:56 Merkez/Osmaniye" adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.