muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10766, Karar No: 2015/27828, Tarih: 30.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10766 E.  ,  2015/27828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müşteki ...’in çalıştığı işyerine gelerek kendisini ... ismiyle ve ...'in sahibinin oğlu olarak tanıtarak bulaşık makinesi ve fırın sattığını söylediği, o sırada diğer müştekinin de bu iş yerine geldiği, müştekilerle fırın ve bulaşık makinesi alımı konusunda anlaşan sanığın, müşteki ...’den 400,00 TL, müşteki ...’den 4 adet çeyrek altın ve 100,00 TL aldığı, ancak bulaşık makinesi ve fırını teslim etmediği şeklindeki eylemin, zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8466, Karar No: 2012/3211, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/8466 E.  ,  2012/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5.maddesine aykırılıktan ... Makine ... Üretim Pazarlama Ltd. Şti. hakkında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 28/04/2008 tarihli ve 202825 sayılı kararı ile uygulanan 1.008.402,00 yeni Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair, Nevşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2010 tarihli ve 2009/325 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin NEVŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2011 tarih ve 2011/451 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.07.2011 gün ve 39175 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2011 gün ve KYB. 2011-255820 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3213 saydı Maden Kanun'un 12.maddesindeki "ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır" şeklindeki ifadenin, 5995 sayılı Maden Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6.maddesi ile "el konulan ve el konulma ihtimali ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin 3 katı tutarında idari para cezası uygulanır" şeklinde değiştiği ve Nevşehir Sulh Ceza Mahkemesince başvurunun reddine dair karar verilmeden 10/06/2010 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu hali ile belirlenecek ceza miktarı yönünden müteriz şirketin lehine olduğu,

Fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 3213 sayılı Maden Kanunu'nun, "ruhsat ve işletme izni olmadan üretim faaliyetinde bulunulduğunun tespiti halinde, üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulur. Bu kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madeninin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır" şeklindeki 12/5.maddesi karşısında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden işleri Genel Müdürlüğünün bahsi geçen idari yaptırımına dayanak 21/03/2007 tarihli heyet raporunda ruhsat alanı dışında üretildiği belirlenen işlenmemiş sarı taş madeninin ocak başı satış fiyatının 1,25 yeni Türk lirası, ruhsatsız üretilen miktarın ise 4.481,79 metreküp olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında 1,25 x 4.481,79 x 5 = 28.011,18 Türk lirası olarak belirlenmesi gerekirken adı geçen muterizin aleyhine olacak şekilde 1.008.402,00 yeni Türk Lirası olarak belirlenmiş bulunduğu hususları nazara alınmadan itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2011 gün ve 2011/451 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5995 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik 3213 sayılı Maden Kanununun 12/5.maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemesinde bilirkişi marifetiyle tespit edilen üretim miktarı da gözetilerek, ... Makinalı ... üretim ve Paz. Ltd. Şti'nin cezasının 15.675,00 TL. idari para cezası olarak belirlenmesine, 06.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5975, Karar No: 2016/4012, Tarih: 28.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5975 E.  ,  2016/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin,.... sayılı taşınmaz üzerinde inşaat halinde bulunan A blok 1. kattaki daireyi 27.12.1999 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile davalıdan satın aldığını, davalının, bu bağımsız bölüme karşılık gelen 14/201 oranındaki hisseyi müvekkiline 09.05.1999 tarihinde devrettiğini, daireyi ise 12.05.2000 tarihli tutanak ile teslim ettiğini, ancak, daha sonra, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı dava dışı yüklenici ile müvekkilinin de aralarında bulunduğu bir kısım tapu sahibine karşı açtığı davada, dava dışı yüklenicinin sözleşmeye göre inşaatı süresinde yapıp teslim etmediği, inşaatın yasal hale gelmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile müvekkilinin de aralarında bulunduğu davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davalı adına tesciline karar verildiğini, bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, oysaki müvekkili ile dava dışı yüklenici arasında hukuki bir ilişki bulunmadığını, müvekkilinin satış bedelini davalı arsa sahibine ödediğini, tapusunun iptal edilmesiyle müvekkilinin büyük zarara uğradığını, bağımsız bölümün rayiç değeri ile müvekkilince bağımsız bölüme yapılan masrafların ve ödemek zorunda kalacağı kal, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin davalıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 168.976,94 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın ....lı dosyasında yapılan yargılama sonucunda müvekkili adına tesciline karar verildiğini, bu kararın eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiğini, taşınmazın davavacıya, dava dışı yüklenici tarafından satıldığını, müvekkilinin tapudaki hisse devrini yüklenici adına yaptığını, taşınmazın tapu kaydında yüklenici adına şerh bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

S.2

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın ....lı dosyasında yapılan yargılama sonucunda müvekkili adına tesciline karar verildiğini, bu kararın eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiğini, taşınmazın davavacıya, dava dışı yüklenici tarafından satıldığını, müvekkilinin tapudaki hisse devrini yüklenici adına yaptığını, taşınmazın tapu kaydında yüklenici adına şerh bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

S.2

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa sahibi davalı ile dava dışı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, dava konusu bağımsız bölümün, davalıya vekaleten Kemal Gündüz tarafından, davacıya taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satıldığı, .... sayılı dosyasında, davalı ile dava dışı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile davacı ...'in (o davada davalı) bağımsız bölüme yönelik müdahelesinin menine, tadilat projesi ile yasal hale getirilmesi mümkün olmayan bağımsız bölümün kal'ine ve tapudaki hisselerin davalı arsa sahibi ... (o davada davacı) adına tesciline karar verildiği, söz konusu bağımsız bölümün, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerden olduğu ve bağımsız bölümün satış bedelini davalının tahsil ettiği, davacının bağımsız bölümü kaba inşaat seviyesinde satın aldığı ve masraf yaparak daireyi oturulabilir hale getirdiği, kaba inşaat bedeli ile daireye yaptığı masraflar toplamı dairenin rayiç değerini oluşturduğundan, ayrıca, masraflara yönelik talebinin yerine olmadığı, öte yandan, çatı masraflarını da talep etmiş ise de, .... sayılı dosyasında yapılan yargılamada çatının projeye aykırı olduğu ve yasal hale getirilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle yıkım kararı verildiği, yıkım bedelinin ise davalılardan tahsiline hükmedildiği anlaşılmakla, davacının çatı bedeli ile kal masraflarına ilişkin talebinin de yerinde olmadığı, davalının dairenin rayiç değeri kadar davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği tespit edildiğinden, davacının sadece bunu talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 85.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.350,00'şer TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29636, Karar No: 2015/29535, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29636 E.  ,  2015/29535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıya ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16901, Karar No: 2020/11895, Tarih: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16901 E.  ,  2020/11895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait... Balıkçılık isimli işyerinde 27.07.2007 tarihinde işe başladığı, işten çıkarıldığı 27.08.2013 tarihine kadar ... ili ... Karaduvar arasında toptan balık alım-satımı ve depodan yapılan dağıtım ve işverene ait olan ve depo ile aynı yerde bulunan lokantada çalıştığını, bu çalışmalara ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/437 esas sayılı dosyası ile dava açtığını ve hüküm verildiğini, ilgili dava dosyasında fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını, 2014/437 esas sayılı dosyasında bilirkişi raporu ile tespit edilen bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının aynı vakıalara dayalı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/437 esas sayılı dosyasının olduğunu, 2014 /437 esas sayılı dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, ilgili dosyadan verilen hükmü temyiz ettiklerini ve dosyanın Yargıtay aşamasında olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamından, incelenen bu dosyanın aslında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/437 esas saylı dosyasında tespit edilen ancak davacının ıslah yapmadığı için belirlendiği halde hüküm altına alınmayan fazlaya ilşkin kısmın tahsiline yönelik olduğu, ilgili dosyanın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.02.2020 tarihli ve 2017/14256 esas, 2020/2874 karar sayılı ilamıyla görev yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla işbu dosyada da ilk uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4.maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.