muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7372, Karar No: 2013/10244, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7372 E.  ,  2013/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, hükme esas alınan 2. ve 3. bilirkişi raporlarında kuru tarım arazilerindeki kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmesine karşın münavebeye alınan ürünlerin verim miktarları sulu arazi şartlarına göre tespit edilmiştir. Taşınmazın sulu arazi olup olmadığı, sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Mahkemece ortalaması alınmak suretiyle hükme esas alınan raporlardan 10.09.2012 tarihli keşif üzerine tanzim edilen raporda taşınmazın tümüne biber ekili olduğunun belirtildiği, 23.10.2012 tarihli keşif üzerine hazırlanan raporda ise araziye buğday ekili olduğu ve hasat yapıldığının belirtildiği anlaşılmıştır. Yaklaşık bir ay arayla yapılan keşifler sonrası düzenlenen raporlardaki bu çelişki nedeniyle bilirkişi raporları inandırıcı bulunmamıştır. Bu nedenle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp, taşınmazın durumuna ilişkin yapılacak gözlemin bizzat hakim tarafından keşif zaptına yazılmak suretiyle belirlenmesinden ve arazinin niteliğinin ayrıntılı olarak tespit edilmesinden sonra alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken çelişkili raporların ortalaması alınmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

3-Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü yazısında taşınmazın bulunduğu bölgede pamuk-sivribiber münavebesi yapıldığına ilişkin bir bildirim bulunmadığı halde hükme esas alınan 3. bilirkişi raporunda bu ikili münavebe üzerinden değer belirlenmesi,

4-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu nedenle değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait resmi veriler getirtilerek buna göre bilirkişi raporu hazırlanması gerekirken 2012 yılı verileri getirtilmediği gibi hükme esas alınan 3. bilirkişi kurulu raporunda 2011 yılı verilerine göre yapılan hesaplamada buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 591 kg-500 kg, mısır 2. ürünün dekar başına ortalama verimi 859 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 551 kg olduğu halde; sırasıyla dekar başına ortalama verimin 650 kg-550 kg, 945 kg ve 606 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/576, Karar No: 2015/1828, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/576 E.  ,  2015/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/10634, Karar No: 2011/10436, Tarih: 13.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/10634 E.  ,  2011/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş aleyhine 09/06/2010 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalı ... Hiz. A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.13/10/2011
Yargıtay — Esas No: 2006/1102, Karar No: 2006/7084, Tarih: 08.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1102 E.  ,  2006/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ      :Kartal 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 07.09.2005
Yargıtay — Esas No: 2012/11166, Karar No: 2012/11220, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11166 E.  ,  2012/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2012 gün ve 2009/253 Esas, 2012/76 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdurenin yüzüne yumrukla vurup tepeye doğru götürmeye çalıştığı, mağdurenin olay yerinde bulunan bir ağaca tutunması ve bağırması nedeniyle eylemi tamamlayamadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs yerine, aynı suçun tamamlanmış halinden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13903, Karar No: 2013/1897, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13903 E.  ,  2013/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ... Mahallesi 1573 ada 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal olarak incelenen ... mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9148, Karar No: 2015/7071, Tarih: 05.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9148 E.  ,  2015/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2011/296-2013/239

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.06.2014 gün ve 2014/528 esas, 2014/4762 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili ile davalılardan İ.. T.. ve A.. L.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 49/g maddesi gereğince davalı arsa sahiplerinin kendilerine isabet eden bağımsız bölümleri, davacı yüklenicinin kurduğu satış organizasyonu aracılığıyla veya onayı alınarak üçüncü kişilere satacağı, yüklenicinin satıştan bedel talep etmeyeceği, arsa sahiplerinin de fiyat istikrarının bozulmaması için yükleniciye ait bağımsız bölümlerin %20'sinin kendilerine ait bağımsız bölümlerden önce satılmasını kabul ettikleri, aksi halde satılan bağımsız bölüm başına 100.000,00 USD cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, arsa sahiplerinin %20'lik kısmın satışını dahi beklemeden ve satış organizasyonu dışında, belirlenen birim bedelden düşük bedellerle bağımsız bölümlerin satışını yaparak yükleniciyi büyük zarara uğrattıklarını ileri sürerek; cezai şartın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile dava değerini artırmıştır.

Davalılar vekilleri, D blok inşaatı ve binaların ortak kullanım alanları henüz tamamlanmadığından yüklenicinin mütemerrit olduğunu, iskân izni alınmasının eksiksiz ifa anlamına gelmediğini, eksiklerin davacı tarafça da kabul edilerek ek protokoller yapıldığını, Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/215 esas sayılı dosyasında davacı tarafından ipoteğin terkin edilmediğinden bahisle cezai şart istendiğini, eksikler nedeniyle ipoteğin tamamının kaldırılamayacağını, yüklenicinin kendi dairelerinin %20'sini sattıktan sonra dahi arsa sahiplerinin dairelerini satmadığını, yüklenicinin kat irtifakından önce yazılı sözleşmelerle satış yapmasına rağmen devir yapmadığını, tüm edimlerini yerine getirmeyenlere 2009 yılına varan süreçte devirler yaptığını, davacının %20 satış yapılmadan davalıların satış yaptığı iddiasının yüklenici tarafından tapuda kat irtifakı kurulmadan satılanların tapu devirlerinin daha geç yapılmasından kaynaklandığını, davalıların makul süre beklediklerini, davanın hakkın kötüye kullanılması olduğunu belirterek, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı arsa sahiplerinin, davacıya ait satış organizasyonundan onay almadan bağımsız bölüm sattıkları gerekçesiyle, bilirkişi raporlarında hesaplanan cezai şarttan % 35 indirim yaparak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalılardan C.. U.. dışındaki davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 20.06.2014 gün ve 2014/528 esas 2014/4762 karar sayılı ilamı ile, yanlar arasındaki sözleşmenin tam iki tarafa borç yükleyen nitelikte bir sözleşme olduğu, davacı yüklenicinin ifayı yerine getirmemesi halinde, akîdinden cezai şart istemesinin mümkün olmadığı, dosya kapsamına göre yüklenici tarafından alınan yapı kullanma izin belgesinin iptali için İstanbul 9. İdare Mahkemesi'nde 2013/701 esas sayılı davanın açıldığı, yine, İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/215 esas sayılı dava dosyası ile, yüklenici şirket tarafından arsa sahiplerinden tazminat talep edildiği, arsa sahiplerinin de açtıkları karşı dava ile, eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeli ile, lehlerine oluştuğunu ileri sürdükleri cezai şartın tahsilini istedikleri görülmüş, bunun yanında, İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/196 esas sayılı dosyasında, arsa sahiplerince, yüklenici şirket aleyhine sözleşmenin feshi davası açıldığı anlaşılmakta olup, keza, sözleşmeye konu inşaat hakkında, Üsküdar Belediye Başkanlığı'nın 27.03.2014 günlü encümen kararlarıyla, imar mevzuatı ve projesine aykırılığı saptanan kısımların yıkılmasına karar verildiğinden, dava konusu cezai şartın istenebilmesi için gerekli yasal koşulların oluşup oluşmadığının saptanabilmesi açısından, belirtilen dava dosyalarının ve Belediye görevlileri hakkında başlatılan soruşturma dosyasının getirtilip, bir değerlendirme yapılarak, gerekirse tüm bu dava ve soruşturmaların sonuçları da beklenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği, kabule göre de temerrüt kanıtlanamadığından dava dilekçesinde talep edilen miktar yönünden dava tarihinden, ıslahla artırılan kısım yönünden ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hüküm altına alınan tüm alacağa dava tarihinden faiz yürütülmesinin doğru olmadığı gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili ile davalılardan İ.. T.. ve A.. L.. vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalılardan İ.. T.. ve A.. L.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20'er TL harç ve takdiren 248,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3359, Karar No: 2019/3053, Tarih: 16.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3359 E.  ,  2019/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın hukuka aykırı olduğunu, savunma hakkını kısıtlar nitelikte ve hukuka aykırı delillere dayanılarak hüküm kurulduğunu, eylemlerin sabit olmadığını, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun" oluştuğunu, "şüpheren sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğini, soyut ihbar ve istihbari bilginin tek başına hükme esas alınamayacağını, olay tutanağının hukuka aykırı şekilde düzenlendiğini, tutanak düzenleyicilerin mahkeme huzurundaki beyanlarında, tutanağın aksine uyuşturucu madde alışverişini gördüklerini açık şekilde beyan etmedikleri, bu haliyle tutanak düzenleyici ...'ın soyut yorum ve kanaati ile düzenlenen tutanağın hükme esas alınamayacağını, olay tutanağının içeriğinin arama ve el koyma talebine ilişkin 31/07/2016 tarihli yazı içeriğinden farklı olduğunu tanıkların aşamalarda birbirileri ile çelişen ifadelerinden, kovuşturma aşamasında tanık sıfatı ile alınan beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini, ele geçen maddelerin hukuka aykırı yöntemle elde edildiğini belirtmesi karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Dava dosyasına konu suç nedeni ile tutuklu bulunan sanıklara iddianamenin tebliğ edildiğine ilişkin dosya içerisinde “isticvap zaptı veya tebliğ-tebellüğ belgesi” gibi herhangi bir evrakın bulunmadığı, sanıkların savunmalarının alındığı 01/11/2016 tarihli celsede, CMK'nın 176/4. maddesi uyarınca “ iddianamenin tebliği ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği” kuralı gereği, söz konusu süreye uyulmaması nedeni ile sanıklara CMK'nın 190/2. maddesi uyarınca duruşmaya ara verilmesini istemeye hakları olduğunun hatırlatılmadığı anlaşılmakla, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-b maddesi uyarınca sanıkların savunmalarını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma hakkının kullandırılmaması sureti ile sanıkların savunma haklarını kısıtlayacak ve adil yargılanma hakkını ihlal edecek şekilde hüküm kurulması,