muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14697, Karar No: 2010/1528, Tarih: 28.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/14697 E.  ,  2010/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin, ücret, genel tatil, fazla

çalışma, hafta tatili, yardım , risk fonu ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar müteveffa işçinin iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar, izin, ücret, genel tatil, fazla çalışma, hafta tatili, yardım, risk fonu ve ikramiye alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı işveren müteveffa işçinin istifa ederek iş sözleşmesini sona erdirdiği halde yakınlarına kıdem tazminatı, 4 günlük ücret ve izin ücreti ödeme kararı aldıklarını ve bunarlın ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının kıdem, ihbar ve izin alacağı hüküm altına alınmıştır.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Müteveffa işçinin iş sözleşmesi 5.11.2004 tarihinde sona ermiştir. 1475 sayılı İş Kanunun 14.maddesi uyarınca kıdem tazminatına akdin feshi tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanır. Bilirkişi tarafınca müteveffa işçinin 5.951,08 TL kıdem tazminatı bulunduğu hesaplanmıştır. Davalı taraf bunun 5.854,61 TL kısmını 8.9.2006 tarihinde banka havalesi ile davacılara ödemiştir. Davacılar ödeme esnasında ihtirazi kayıtta bulunmuştur. Ödenen 5.951,08 TL kıdem tazminatına akdin feshi tarihinden ödeme tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken bu kısım yönünden faize hükmedilmemesi hatalıdır.

3-Öte yandan müteveffa işçinin davalı işverenden ücret ve izin alacağı bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada müteveffa işçinin 80 TL ücret, 951,69 TL izin alacağı bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı tarafça 11.8.2006 tarihinde dava açılmakla davalı temerrüde düşürülmüştür. Davacıların 80 TL ücret alacağı ile izin alacağının 760 TL kısmı 8.9.2006 tarihinde ödenmiştir. Davacılar ödeme esnasında ihtirazi kayıtta bulunmuştur. Ödenen 80 TL ücret alacağı ile 760 TL izin alacağına dava tarihinden ödeme tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken bu miktarlar yönünden faize hükmedilmemesi hatalıdır.

4- Davacının dava dilekçesi ile talep ettiği kıdem tazminatı ve izin alacağının bir kısmı ile ücret alacağının tamamı yargılama sırasında ödendiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacının alacaklarını ödemeyerek davanın açılmasına davalı işveren sebep olduğundan ödenen kısımlar ile hüküm altına alınan miktarların toplamı üzerinden davacı lehine nispi şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Yazılı şekilde hüküm altına alınan miktar üzerinden davacı lehine maktu vekalet ücretine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30572, Karar No: 2018/19808, Tarih: 15.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30572 E.  ,  2018/19808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkta olayda kullandığı iddia ve kabul olunan silahın ele geçmemesi, müştekinin soruşturma aşamasında, sanığın, başına silah dayayarak kendisini tehdit ettiğini, kovuşturma aşamasında ise, sanığın, başına dayadığı şeyin telefon olduğunu belirtmesi, olayı gören görgü tanığının da bulunmaması karşısında; müşteki beyanının sanık savunmasına ne suretle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve vasiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13200, Karar No: 2014/18905, Tarih: 08.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/13200 E.  ,  2014/18905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, resmi ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında banka kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemein yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suç kastı olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Adli emanette kayıtlı suça konu belgelerin delil niteliğinde olması nedeniyle dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi yerine, TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım ile müsadereye ilişkin bölümden “zoralımına” ibaresi çıkartılarak yerlerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ve “dosyada delil olarak saklanmasına” ibareleri yazılmak suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Resmi ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin ince- lenmesinde ise;

1- Sanığın, kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle elde ettiği mağdur ... ... ait nüfus cüzdanını kullanarak, mağdur bankadan sözleşme imzalamak suretiyle sahte kredi kartı çıkartmak biçiminde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 245/2 ve 43. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3446, Karar No: 2012/5208, Tarih: 22.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/3446 E.  ,  2012/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın haksız olarak elde etiği anahtar ile yakınanın evine girip pek fahiş değerde olan eşyaları çaldığı, mahkeme aşamasında suça konu olan kamera ve videoyu bıraktığı kişiyi göstererek kısmi iadeyi sağladığı ve yakınanın şikayetçi olmadığı olayda;

a- Mahkeme aşamasında sanığın çaldığı eşyalardan olan kamera ve videoyu bıraktığı kişiyi göstererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması nedeniyle; yakınanın kısmi iadeye rıza gösterilip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b- Yakınanın şikayetçi olmadığı ve suç tarihi itibariyle de gündüz vakti işlenen konut dokunulmazlığını bozma suçunun şikayete tabi olduğu gözetilmeden, lehe Yasa karşılaştırmasında mahkumiyet hükmü kurularak dikkate alınması,

c- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/2, 522 (pek fahiş), 81/1-3, 59. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 168 (kısmi iadeye rıza gösterilmesi halinde), 62, 53. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2117, Karar No: 2013/3956, Tarih: 27.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/2117 E.  ,  2013/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/327320

MAHKEMESİ : Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/05/2010, 2008/563 (E) ve 2010/141 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafıi Av. hükmolunan ceza miktarına göre yasal şartları taşımayan ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanık hakkında "6136 sayılı kanuna muhalefet" suçu yönünden, CMK'nun 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, CMK'nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

3- Sanık hakkında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin eksik soruşturmaya, suçun niteliğine, teşebbüs nedeniyle belirlenen cezanın fazla olduğuna, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkla iki yıl süreyle arkadaşlık yapan mağdurun sanıktan ayrılmak istemesi üzerine olay günü konuşmak için Üniversite kampüsünde buluşup bir bankta oturup konuştukları sırada aralarında tartışma çıktığı sinirlenen sanığın üzerinde bulunan tabancasını çıkartıp mağdura ateş ederek sağ ve sol ön kol ile baş bölgelerinden isabetle beyin dokusunda kontüzyona, subdural hematoma, sol gözde körlüğe, yaşamı tehlikeye sokan duruma ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

A-) Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı biçimde 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

B-) Mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ya da davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 27/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8969, Karar No: 2016/7627, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8969 E.  ,  2016/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 157/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 3.000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın 20/07/2009 tarihinde aracını satım için pazara götürdüğü, satamaması nedeniyle eve dönerken sanığın arkadan selektör yaparak kendisini durdurması nedeniyle durup arabanın satımı konusunda 18.500 TL'ye anlaştıkları, ertesi gün sanık ve temyizin kapsamı nedeniyle inceleme dışı diğer sanık ... ile noterde buluştuklarında sanık ...'ın isteği üzerine yanında bulunan diğer sanık ... adına katılanın satım konusunda vekaletname hazırlattığı ancak peşin anlaşmalarına rağmen paranın verilmemesi nedeniyle katılanın ilk aşamada imza atmadığı fakat sanık ...'ın 1.000 TL vererek geri kalan para hemen gelecek diyerek katılanı ikna edip belgeyi imzalattırdıktan sonra bir bakayım diyerek vekaletnameyi de elinden aldıkları, sanık ...'ın para gelinceye kadar birlikte yemek yiyelim diye teklifte bulunması nedeniyle katılana ait ancak sanık ...'in kullandığı araç ile Ulus'a gelip araçtan indiklerinde sanık ...'in para almaya gidiyor bahanesi ile araç ile oradan uzaklaşıp aracı aynı tarihte tanık ...'a satıp devrettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31852, Karar No: 2014/31453, Tarih: 03.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31852 E.  ,  2014/31453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/369931

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2010/831 (E) ve 2011/303 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, suça konu imalatların hangi tarihte bitirildiği hususunda mahallinde keşif yapılarak bilirkişiden teknik verilere dayalı olarak rapor alınması, tutanak düzenleyicilerin ve komşu parsel maliklerinin yöntemince tanık olarak dinlenilmeleri, hava fotoğrafı ve uydu görüntüleri ile İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden anılan suça konu inşaata ilişkin düzenlenmiş tutanak, belge, bilirkişi raporlarının temin edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5332, Karar No: 2013/7700, Tarih: 15.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5332 E.  ,  2013/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GERMENCİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca kadastro müdürlüğünün ve dolayısıyla idari makamın görevine girdiği gerekçesiyle, davanın yargı yeri nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, 3159, 3157, 3170, 3174, 3173 sayılı komşu parsel maliki davalıların kayden maliki olduğu 3172 sayılı parselin bir bölümünü kendi taşınmazlarına katmak suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek, eldeki davayı açtığı,yapılan uygulama sonucu fen bilirkişilerinin 25.06.2008 havale tarihli rapor ve krokilerinde;çekişmeli 3172 sayılı parsele komşu 3159, 3174, 3173 ve 3170 sayılı parsel maliki davalıların müdahalesinin saptandığı,anılan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmazın zemin durumu ile paftası arasında uyumsuzluk olduğunun bildirildiği, bilahare, mahkemece, 12.09.2012 tarihli oturumda davalılara tersimat hatalarının düzeltilmesi hususunda kadastro müdürlüğüne başvurulmak üzere süre verildiği,kadastro müdürlüğü'nün 16.11.2012 tarihli cevabi yazısında; bölgesel dar kapsamlı hataları gidermeye yönelik 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41.maddesine göre sorunun giderilemeyeği, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu köyün tamamında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22-a maddesi uyarınca yenileme kadastrosu yapılması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Gerek bahsi geçen yazı içeriğinden ve gerekse yargılama aşamasında yapılan araştırmadan yenileme çalışmalarının ne zaman yapılacağı konusunun belirsizlik taşıdığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesine göre düzeltme işlemi ve aynı kanunun 22-a maddesi uyarınca yenileme kadastrosu yapılmadığına göre;mevcut kadastral çapa itibar edilerek karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Bu durumda, icra edilen keşif sonucu bilirkişilerlerden alınan rapor ve krokide;komşu 3159, 3174, 3173 ve 3170 sayılı parsellerin davacı taşınmazına tecavüzleri saptanmış olmakla;sözü edilen parseller yönünden elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmesi; öte yandan, davacı yanın, ecrimisil isteğinin nazara alınması, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

.Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20093, Karar No: 2018/6335, Tarih: 05.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20093 E.  ,  2018/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile dava dışı şirket arasında faktoring sözleşmesi olduğunu, davalıların bu sözleşmede müşterek borçlu müteselsil kefil olduklarını, davacının borçlu şirketten bakiye alacağının bulunduğunu, bu alacağın ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl borçlu şirket adına iflasın ertelenmesi davası açıldığı, davalıların bu nedenle sorumluluklarının kalmadığını, dava dışı asıl borçlu şirket kayıtlarına göre borcun bulunmadığını, davacının bazı ödemeleri kaydetmemiş olabileceğini, talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu, davalıların itirazlarında haklı olduklarını savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile dava dışı şirket arasında yapılan faktoring sözleşmesinde davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil oldukları, şirket borcunun ödenmediğinin ihtar ile davalılara bildirildiği ve ödeme talep edildiği, davacının uygulanan kurlar nedeniyle şirket kayıtlarında farklılık olduğu, davacının talebinde haklı olduğu, takip talebiyle bağlı kalınarak davacının ...'ten 21.742,82 TL, ...'ten ise 21.749,98 TL alacaklı olduğu, şirket borcunun davalıların kefalet limitinin altında kaldığı, davalıların kendi temerrütlerinden de sorumlu oldukları, hakkında iflas erteleme kararı devam eden asıl borçlu dava dışı şirketin hukuki durumunun davalıların sorumluluğunu etkilemediği, alacağın likit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına, inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.