muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5636, Karar No: 2019/6799, Tarih: 04.11.2019

Davalılar vekili, müvekkillerinin Ataşehir Yönder Koleji velilerinin kurucu ortak olabilecekleri ayrı bir tüzel kişilik altında yeni bir eğitim kurumu açmaya karar verdiklerini, bu amaçla velilere çağrıda bulunduklarını, bu çağrıya göre her biri %3 ten olmak üzere 5 hisse satılacağı ve her % 3 hissenin 250.000 TL olduğunun belirtildiğini, ortaklar tarafından ödenecek sermaye payının 90.000 TL'sinin Ataşehir Yönder Koleji velilerinin kendi sermayelerine karşılık, 160.000 TL'sinin ise isim, tanınırlık, lisans ve marka haklarına istinaden müvekkillerinin sermaye paylarına karşılık ödeneceğinin belirtildiğini, davacıyla da bu çağrıdaki şekilde mutabık kalındığını, davacıya kuruluştan sonra hisse devri yapılarak 11.06.2014 tarihli hisse devir sözleşmesinin imzalandığını, 160.000 TL'nin ortaklığın oluşumu için davacı tarafından ödenmesini müteakip aynı tarihte müvekkilleri tarafından şirket hesabına sermaye bedeli olarak ödendiğini, akabinde davacı tarafından bakiye 90.000 TL'nin 04.09.2014 ve 01.10.2014 tarihlerinde müvekkillerine hisse devir bedeli olarak ödendiğini, şirket hisse devri için ...'ten 160.000 TL'nin emaneten alındığı şeklinde belgenin maktu yazılmış belge olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, devir sözleşmesinde isim, tanınırlık, lisans ve marka haklarının devredileceğine veya 160.000 TL'ye ilişkin herhangi bir ifadenin yer almadığı, taraflar arasında başkaca bir protokolün de hazırlanmadığı, ortaklar pay defterine davacının toplam 90.000 hisse sahibi olarak 01.07.2014 tarihi itibariyle kaydedildiği ve bu tarihten önce şirketin zaten kurulmuş olduğu, davalıların davacıdan alınan 80.000'er TL'nin sermaye taahhüdü olarak bankaya yatırıldığını belirtmiş olmaları nedeniyle davacının her bir davalıdan 80.000'er TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 80.000'er TL'nin temerrüt tarihi olan 12.10.2015'den itibaren ticari faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, dosyaya sunulan dekontlardan davaya konu 160.000 TL'nin ödenmesinden sonra 45.000'er TL'lik ödemelerin yapıldığının anlaşıldığı, davacının dosyaya sunulan mail yazışmalarında 45.000 TL'lik ödemeyi "son 45.000 TL'lik ödeme" şeklinde nitelendirdiği, davalıların imzasını taşıyan ve inkar edilmeyen dava dışı şirketin kuruluş aşamasındaki çağrıda %3 oranındaki hissenin 250.000 TL bedelle devredileceğinin belirlendiği, 3.000.000 TL sermayeyle kurulan şirketin %3 payının 90.000 TL'lik nominal değerli hisseye tekabül ettiği, anılan çağrıda %3 paylık 5 hisse devrinin yapılacağının daha fazla devrin yapılmayacağının belirtildiği de göz önüne alındığında daha önceki 160.000 TL'lik ödemenin de hisse devir bedeline istinaden yapıldığı, davacının davasına dayanak olan belgede şirket kurulduğunda hükmünün kalmayacağının düzenlendiği ve şirket daha evvel kurulmuş olduğundan bir hükmünün bulunmadığı, kaldı ki anılan belgede hangi şirketin hisselerinin devredildiğinin de düzenlenmediği gibi davacının 160.000 hisse daha satın aldığının da belirtilmediği, davacının %3 hisseyi toplamda 250.000 TL'den aşağı bir bedelle satın aldığını ve 160.000 TL'lik ayrıca bir hisse alımı yaptığını da ispat edemediği, bu nedenle ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/643 E.- 2017/723 K. sayılı kararının, HMK.'nın 353/1.b-2. maddesi gereği kaldırılmasına ve ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3596, Karar No: 2014/7978, Tarih: 16.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3596 E.  ,  2014/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2009/516-2013/544

Davacı M.. A.. vekili tarafından davalı Hazine aleyhine 05.10.2009 gününde verilen dilekçe ile su irtifak hakkı kurulması, davacı M.. A.. vekili tarafından ise davalı Hazine ve M.. A.. aleyhine 07.06.2010 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacıların davalarının reddine, davacılar lehine su rejimi kurulmasına dair verilen 07.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilleri tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı M.. A.., diğer davacı Mehmet ile birlikte davalı Hazineye ait .. ada ..parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazın içerisinde su kuyusu açtıklarını, bu sudan birlikte arazilerini suladıklarını, ancak daha sonra diğer davacı M..'in sudan yararlanmasını engellediğini öne sürerek taşınmazları için su irtifak hakkı kurulması istemiyle dava açmıştır.

Davacı M.. A.., .. ada .. parsel sayılı taşınmazda 2005 yılında su kuyusu açtığını, motorla çıkardığı suyu havuza aktarmak suretiyle arazilerini suladığını, davalı-davacı Mustafa'nın her hangi bir hakkının bulunmadığını, davacı Mustafa'nın başka su kaynaklardan yararlandığını belirterek suya elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine vekili, davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davacıların davalarının reddine, davacılar lehine su rejimi kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazı yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekillerinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı M.. A.. su irtifak hakkı kurulması, davacı M.. A.. ise suya elatmanın önlenmesi istemiyle dava açmış ise de davalarının reddine, ancak “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereği lehlerine su rejimi kurulmasına karar verildiğinden davanın değeri davaya konu suyun bulunduğu .. ada .. parsel sayılı taşınmazın sulu değeri ile susuz değeri arasındaki fark esas alınarak davalı Hazine lehine belirlenecek nispi vekalet ücretinin davacılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar vermek gerekirken davacıların bu su kaynağı ve başka su kaynağından faydalanan tüm taşınmazlarının sulu değeri ile susuz değeri arasındaki fark esas alınarak ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulün ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1670, Karar No: 2012/7877, Tarih: 16.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1670 E.  ,  2012/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Çumra Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 tarih ve 2010/115-2010/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Çumra İlçe Tarım Meslek Lisesi döner sermayesi adına Ziraat Bankası Çumra Şubesinde bulunan çek hesabına ait çek defterinden 0192684 sıra numaralı bir adet çek yaprağının kaybedildiğini, okul idaresince bankaya çek yaprağı ile ilgili işlem yapılmaması için bilgi verildiğini, çekin kötü niyetli üçüncü kişilerin eline geçmesi halinde kurumun mağdur olabileceğini ileri sürerek, Ziraat Bankası Çumra Şubesi’ne ait olan 0192684 sıra numaralı çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, keşideci olan davacının TTK’nun 711/son maddesi uyarınca sadece muhatabı çeki ödemekten men talimatı verebileceği, TTK’nun 730/1-20. bendi yollamasıyla 669. maddesi uyarınca ancak hamilin zayi nedeniyle çek iptal davası açabileceği, davacı olan keşidecinin dava açma (aktif husumet) ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8444, Karar No: 2016/319, Tarih: 18.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8444 E.  ,  2016/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/568, Karar No: 2021/14653, Tarih: 30.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/568 E.  ,  2021/14653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosyada yer alan görgü tespit tutanağına göre asfalt zemin üzerinde her iki istikamete doğru yerde mazot damlalarının ve akıntının olduğunun tespiti karşısında, eylemi tamamlanmış olduğu halde teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edilerek eksik ceza tayini,

2-... plakalı tırın şoförü olan ...’e araç depo kapağının kilit sisteminin olup olmadığı var ise olay günü kilitli olarak bırakılıp bırakılmadığı sorularak kilitli ise eylemin TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamına giren suçu oluşturacağı; kilitli değil ise TCK‘nın 142/1-e maddesi kapsamına giren suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 30.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21644, Karar No: 2009/5613, Tarih: 26.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/21644 E.  ,  2009/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pınarbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :16.02.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Davacı, H.. ve F.. çocuğu olmayıp, H..’in kardeşi H.. ile eşi H..’nin çocuğu olduğunu, amcası H..’in hanesindeki kaydının doğru olmadığını ileri sürerek, H. ve eşi F..’ın hanesindeki kaydının silinmesine, gerçek ana ve babası olan H.. ve H..’nin hanesine tesciline karar verilmesini istemiştir. Bu açıklamaya göre, istek; gerçeğe aykırı şekilde oluşturulan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. (5490 s. NHK. m. 36) Zamanaşımı veya hak düşürücü süreye tabi değildir ve iddia her türlü delille kanıtlanabilir.

Davacı, 1.2.1934 doğumludur. Baba olduğu iddia edilen H.. K. 12.4.1992’de, anne olduğu iddia edilen H.. K..ise 10.4.1988 tarihinde vefat etmiştir. Dava, bunların mirasçılarının haklarına etkilidir. O halde, H.. ve eşi H.. K.. mirasçılarına husumetin yöneltilmesi, gösterdikleri takdirde bunların ve davacının delillerinin toplanması ve toplanan delillerin yukarıdaki niteleme çerçevesinde değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus üzerinde durulmadan, eksik hasımla ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2- Kabule göre de;

Dava, babalık (TMK. m.301) olarak nitelendirildiği halde, babalık davasının 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi gereğince aile mahkemesinin görevine girdiği ve davaya “bu sıfatla bakılması” gerektiği gözetilmeksizin, asliye mahkemesi olarak devam edilip hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2009 prş.
Yargıtay — Esas No: 2009/1673, Karar No: 2009/1788, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1673 E.  ,  2009/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ...

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 3. Sulh Hukuk ve Silifke Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamındaki araştırmalardan ve vasi adayının beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... Mahallesi, 140. Sokak, No: 9 Mersin adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Mersin Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17298, Karar No: 2016/4745, Tarih: 19.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/17298 E.  ,  2016/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün temlikine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili tarafından 4 parsel sayılı taşınmazda 10 numaralı depolu dükkanın yüklenici ......'den satış vaadi sözleşmesi ile satın alındığını, yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği işi tamamlamaması nedeniyle arsa sahibi ... tarafından .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/374 Esas sayılı dosyası ile yükleniciye karşı nam'a ifa davası açıldığını ve davalı yüklenicinin bu güne kadar taşınmazın tapusunu müvekkiline devretmediğini, 10 numaralı depolu dükkanın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline, olmadığında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin ödemiş olduğu 100.000 USD'den 20.000 TL'nin işlemiş faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuş, davalı yüklenici yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece tapu iptal ve tescil talebinin reddine karar verilmiş, ikinci kademedeki tazminat istemi hakkında olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/06/2010 tarihli 2009/374 Esas 2010/272 Karar sayılı, davacısı arsa sahibi ... davalısı yüklenici ...... olan nam'a ifa istemine dayalı dosyasında, 4 parseldeki 10 numaralı bağımsız dükkanı arsa sahibine satma yetkisi tanınmasına, kalan para olursa davalı yüklenici adına açılacak hesaba yatırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 17.09.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, dava konusu bağımsız dükkanın davalı arsa sahibinin binadaki eksik işleri tamamlamak üzere nam'a ifaya izin kapsamında satışı yapılmak üzere arsa sahibine bırakıldığı buna göre davalı yüklenicinin dava konusu daireyi davacıya temlikinin artık bir sonuç doğurmayacağı açık olduğundan davacının tapu iptal ve tescil talebinin kabul edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda, dava konusu bağımsız dükkanın davalı arsa sahibinin binadaki eksik işleri tamamlamak üzere nam'a ifaya izin kapsamında satışı yapılmak üzere arsa sahibine bırakıldığı buna göre davalı yüklenicinin dava konusu daireyi davacıya temlikinin artık bir sonuç doğurmayacağı açık olduğundan davacının tapu iptal ve tescil talebinin kabul edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Davada ikinci kademede tazminat talebinde bulunulmuştur. Gerçekten, davacı akidi olan yükleniciden Türk Borçlar Kanununun 112. maddesine dayanarak ademi ifa sebebiyle tazminat isteyebilir. Buradaki borcun nedeni, borçlunun (yüklenicinin) taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü, genellikle bir akte dayandığından buna “akdi tazminat”, borçlunun sorumluluğuna da “akdi sorumluluk” denilmektedir. Türk Borçlar Kanununun 112. maddesi gereğince ödenmesi gereken tazminat ise alacaklının müspet zararıdır. Müspet zarardan da borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise bu vaziyetle mamelekin hali hazır vaziyeti arasındaki fark anlaşılmalıdır.

Bu nedenle mahkemece, davacının ikinci kademedeki tazminat istemi yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35595, Karar No: 2018/13310, Tarih: 28.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35595 E.  ,  2018/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Davacı idare vekili Avukat ..., 21.11.2017 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiklerini bildirmiş ise de; dosya içinde bulunan 05.03.2015 tarihli vekaletname içeriğinde temyizden feragat yetkisi ibaresinin bulunmadığı anlaşılığından, bu hususu içeren vekaletname temin edildikten,Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6760, Karar No: 2014/10935, Tarih: 17.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6760 E.  ,  2014/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/47235

MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2010/4 Esas, 2012/8 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre incelemenin, zimmet suçundan sanıklar H.. T.., İ.. Ç.., A.. A.. haklarında kurulan beraet hükmüne yönelik müşteki Ç.. B.. ile katılanlar vekilinin, A.. O.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılanlar vekilinin, A.. O.. hakkında verilen davanın reddine ilişkin hükmün ise katılanlar vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar H.. T.., İ.. Ç.., A.. A.. hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında 1163 sayılı Yasanın Ek 2. maddesi gereğince zarar gördüğü belirtilen Ç.. B..'nın bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki ve katılanlar vekilleri ile sanık A..O..'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.