muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12393, Karar No: 2017/298, Tarih: 17.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12393 E.  ,  2017/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/01/2014 tarih ve 2013/151-2014/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 17. sınıftaki bir kısım emtia yönünden tescilli olan markaların sektörde ürün cinsi, karakteristiği, ölçüleri ile ilgili olarak bilgi verici mahiyette olan kısaltmalardan ibaret olduklarını, buna rağmen tescil edildiklerini ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nın 7/c ve 42/1-a maddeleri uyarınca davalı markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinlerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markaların malın cinsini, üretimini, üretim yerini, değerini, karakteristiğini gösteren ibareler olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu markaların, harf ve sayılardan ibaret olup, ayırt edicilik taşımayan ve belli bir sektörde mal veya hizmetin vasfını, miktarını, ölçülerini göstermeye yarayan nitelikte oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalı adına kayıtlı 2006/31193 no’lu “.. 3000” ibareli, 2006/31194 no’lu “... 3000” ibareli, 2006/31195 no’lu “... 2000” ibareli, 2006/31187 no’lu “.. 2000” ibareli, 2006/31188 no’lu “.. 3000” ibareli, 2006/31191 no’lu “. 3000” ibareli, 2006/31192 no’lu “... 4000” ibareli ve 2006/31196 no’lu “P 4000” ibareli markaların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve her ne kadar bozma ilamına uyulduktan sonra dava konusu yapılan ve üçüncü kişilere ait olduğu anlaşılan markalar yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi isabetli değil ise de, bu husus temyiz nedeni yapılmadığından bozma sebebi sayılamayacak olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak hüküm tesisi cihetine gidildiği belirtilmiş ise de, bozma öncesi verilen karar ile dava konusu 3. kişilere ait olduğu anlaşılan markalar dışında kalan ve davalı adına tescilli olan markaların kapsadığı bir kısım mallar bakımından kısmen hükümsüzlüklerine ve sicilden terkinine karar verilmesine ve işbu yönden kararın bozma kapsamı dışında kalan mallar bakımından kesinleşip, davalı lehine usuli müktesep hak oluşturmasına rağmen, bozma sonrası yapılan yargılama ile anılan markaların kapsadığı tüm emtiayı kapsayacak şekilde hükümsüzlüklerine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3314, Karar No: 2015/16947, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3314 E.  ,  2015/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/3314

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/08/2014

NUMARASI : 2014/63-2014/477

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kiraza ait kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012, 2013 ve 2014 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2021/9540, Karar No: 2022/3896, Tarih: 22.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9540 E.  ,  2022/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2.. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11796, Karar No: 2008/11233, Tarih: 24.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11796 E.  ,  2008/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çay Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.03.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiş, davacı tanığı S..’in beyanında geçen hakaret olayında ise kocasından dayak yiyen davalının hakareti tepki niteliğinde olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda başka bir kadınla yaşayan, eşini döven davacı kocanın tam kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada madem ki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.07.2008 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2024/2498, Karar No: 2025/1915, Tarih: 07.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2498 E.  ,  2025/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/303 E., 2024/1212 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/90 E., 2022/457 K

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili Üniversite ile davalı şirket arasında Kahramanmaraş'ta bulunan Avşar, Bahçelievler, Karacasu ve Tıp Fakültesi ile İlçelerde bulunan 6 adet Yüksekokul Yerleşkesindeki iç ve dış telefon hattı kullanımı sanal santral tesisi, ücretlendirme, kullanım ve bakım protokolü imzalandığını, bu sözleşmenin 04.01.2012 tarihinden sonra ilk fatura tarihinden geçerli olmak üzere 4 yıl süre ile geçerli olmasının kararlaştırıldığını, sözleşmenin (2.2) maddesi gereği Rektörlük tarafından yapısal kablolama işi tamamlanan il ve ilçe merkezlerindeki yerleşkelerin yeni aboneliklerinin aynı anlaşma kapsamında oransal altyapı yatırımları ile davalı tarafından bedelsiz olarak tesis edileceğinin hüküm altına alındığını, Üniversitenin personel ihtiyacının artış göstermesi nedeniyle, ihtiyaç duyulan telefon makinası ile hatların sözleşme kapsamında tedarik edilmesi hususunda davalı şirkete başvuru yapıldığını ve bu konuda ihtarname de düzenlendiğini, ancak davalı şirket tarafından bu talebe herhangi bir yanıt verilmediğini ileri sürerek; ihtiyaç duyulan 500 adet telefon makinesi ve hattın davalı şirketten teminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin imzalanan protokol çerçevesinde tüm yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, 01.07.2015 tarihinde davacı tarafça 500 adet IP tabanlı telefon cihazının resmi yazı ile talep edildiğini, yeni protokol hazırlanabilmesi adına davacı idareden bilgi talep edildiğini, taleplerin karşılık bulmadığını, 01.12.2015 tarihinde 500 adet telefon, 1 adet omurga ve 15 adet kenar anahtarı içeren fiyat teklifinin davacı idare ile paylaşıldığını, geri dönüş sağlanmadan davacı idarenin 18.12.2015 tarihinde ihaleye çıktığını, devam eden protokol nedeniyle bu işlemin hatalı olduğunun davacı tarafa bildirildiğini, somut olayda müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 18.09.2020 tarihli bilirkişi kurulu raporunda davacı Üniversitenin talebinin 04.01.2012 tarihli protokolün kapsamında kalmadığının ve yeni bir protokol kapsamında değerlendirilmesinin gerektiğinin bildirildiği, dosya arasına alınan sözleşme ve kurumlar arasındaki yazışmaların incelenmesinde, davalı şirketin edimi yerine getirmemesinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 112. maddesi uyarınca kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;yapılan tahkikat ile alınan bilirkişi raporuna göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; taraflar arasında sanal santral tesisi ücretlendirme kullanım ve bakım protokolünün 4 yıllık süre için imzalandığını, satış protokolünün (2.2) maddesine göre müvekkili idarece ihtiyaç duyulan telefon makinesi ve hatların sözleşme kapsamında tedarik edilmesinin davalı şirketten talep edildiğini, davalıya ihtar ile tanınan süre içerisinde taleplerinin karşılanmadığı ve yazılarına da herhangi bir cevap verilmeyerek protokolün ihlal edildiğini, 500 adet telefon makinesi ve hattın taraflarına verilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan protokol uyarınca, yeni telefon makinesi ve hatların sözleşme kapsamında tedariki istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuyla davacı Üniversitenin talebinin mevcut 04.01.2012 tarihli protokolün kapsamında kalmadığı, yeni bir protokol kapsamında değerlendirilmesinin gerektiğinin belirlenmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19192, Karar No: 2015/20153, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19192 E.  ,  2015/20153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.10.2014

No : 2013/1740-2014/1719

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi, borçlanma isteminin 4/1-a madde kapsamında geçerliliği, aksi kurum işleminin iptali ile borçlanma bedelinin borçlanma talep tarihindeki şartlar çerçevesinde belirlenmesi gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukukî neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün .../...-..., .../... ve 02.06.1982 günlü .../...-... sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve .../...-.../...sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragatüzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usûlen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1416, Karar No: 2021/7234, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1416 E.  ,  2021/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6796, Karar No: 2013/514, Tarih: 04.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6796 E.  ,  2013/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ... ile müvekkili yüklenici kooperatif arasında 05.09.1997 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, kooperatifin ....06.1997 tarihli genel kurulunda 230 ada, ... parsel için sözleşme yapılması kararlaştırılmış olmasına rağmen söz konusu sözleşmede 213 ada, ... parsel ve 230 ada, ... parseldeki taşınmazlar üzerine inşaat yapılmasının öngörüldüğünü, kooperatif üyelerinin bilgisi dışında kooperatif ile arsa sahibi arasında ilk sözleşmeye atıfta bulunulan ....09.2006 tarihli konusu 213 ada, ... parseldeki taşınmaza yapılacak inşaat olan ikinci arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmede binanın altında bulunan dükkanların kooperatif yöneticisi olan diğer davalı ...’a verilmesinin kararlaştırıldığını, ilk sözleşmeye göre bu dükkanların kooperatife verilmesi gerektiğini, kooperatif yöneticisi sıfatıyla sözleşmeyi imzalayan davalı ...’a menfaat sağlanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, ....09.2006 tarihli sözleşmedeki “ … altta yapılacak dükkanlar ...’a ait olacak, ” şeklindeki hükmün iptal edilerek “ … altta yapılacak dükkanlar kooperatife ait olacak, ” şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraflar arasındaki ilk sözleşmede 213 ada, ... parseldeki inşaattan müvekkiline sekiz daire verilmesi kararlaştırılmış olmasına rağmen davaya konu ikinci sözleşmede müvekkiline altı daire verilmesinin kararlaştırıldığını, yapsatçı diye tabir edilen müteahhit olarak diğer davalıya altta yapılacak iki dükkanın verilmesinin kararlaştırıldığını, bu hususun kooperatifi bilgisi dahilinde olduğunu, zaten her iki dükkanın da mahkeme kararıyla diğer davalı adına tescil edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu sözleşme ile her iki dükkanın da müvekkiline verilmesinin kararlaştırıldığını, kesinleşen mahkeme kararı gereğince dükkanların tapularının müvekkili adına tescil edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatif adına sözleşme imzalayan davalı ...’a sözleşme ile binanın altındaki dükkanlar verilmiş ise de, bu dükkanların kooperatife ait olması yönünde bir sözleşmenin bulunmadığı, arsa sahibinin kendi iradesiyle sözleşmedeki bir kısım haklarından feragat edebileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.