muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/40724, Karar No: 2017/10092, Tarih: 03.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40724 E.  ,  2017/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, kurban bayramında katılana sattığı kuzunun ücretinin bir kısmını alamadığı için, katılanın cep telefonuna mesaj yolu ile gönderdiği, “Özcan Bey üç yıl oldu, kurban parasını ödemedin, kalıbının adamı değilmişsin, benden karına kızına hediye olsun” biçimindeki sözlerin, nezaket dışı kaba hitap tarzı olup, sövme, somut bir fiil ya da olgu isnadı olarak kabul edilemeyeceği, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24134, Karar No: 2016/3462, Tarih: 16.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24134 E.  ,  2016/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ile sanıklar ... ve ...'in kızları olan ...'in aşamalarda alınan beyanlarına göre, evli olan sanıklar ... ile... arasında ekonomik konulardan dolayı tartışma çıktığı ve bu tartışma esnasında diğer sanık ...'in ...'nın boğazından sıktığı, bunun üzerine sanık ...'nın eline aldığı vazoyla ...'e karşı kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin anlatılması ve kabulün de bu yönde olmasına göre, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı da dikkate alınarak, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4479, Karar No: 2012/6111, Tarih: 20.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/4479 E.  ,  2012/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6343 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tek suç sonucunda, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen, adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezalarının, suç tarihi itibarı ile infaz ve sonuçları farklı olduğundan, toplanmasının mümkün bulunmadığının gözetilmemesi, Yasaya aykırı o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca içtimanın çözülerek sanığın hapisten çevrili 1500 YTL adli para cezası ve 375 YTL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve sair yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6242, Karar No: 2019/433, Tarih: 15.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6242 E.  ,  2019/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında; sanığın, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler.... Temizlik Gıda Ticareti,.... İnşaat Proje Tekstil Gıda ...Org.Ltd.Şti. ile.... Yayın Kağıtçılık San. ve Tic.Ltd.Şti. hakkında düzenlenmiş vergi suçu raporları ile vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) UYAP ortamında yapılan sorgulamada.... Temizlik Gıda Ticareti'nin yetkili temsilcisi olan.... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan.... . Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı ve verilen 24/05/2012 tarihli 2011/771 Esas ve 2012/367 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 09/10/2018 tarihli ve 2016/4396 Esas ve 2018/7748 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşıldığından, söz konusu dosyanın getirtilerek incelenmesi, gerekli belgelerin onaylı örneklerinin bu dosya içine konulması,

c) Suça konu faturaları düzenleyen diğer şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyanın getirtilerek incelenmesi,

d) Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü

edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilip alınmasına bir iştiraki olup olmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları düzenleyen şirketlere ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5849, Karar No: 2023/11719, Tarih: 27.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/5849 E.  ,  2023/11719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/344 E., 2015/580 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşyanın ve nakil araçlarının iadesi

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eyleminin, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, sanıkların eylemi için anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği zamanaşımını kesen 18.10.2012 tarihli savunmadan itibaren temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü sanık ...'nun sürücülüğünü yaptığı 81 EA 535 plaka sayılı çekici ve çekiciye bağlı 81 BE 833 plaka sayılı dorsede yapılan aramada suça konu 26.000 litre ürün ele geçirildiği olayda; ürünün “akışkanlığı düzenleyici müstahzar” olduğu ve buna ilişkin fatura sunulmuş ise de, Tübitak MAM tarafından düzenlenen 13.06.2013 tarihli analiz raporuna göre “numunenin mineral yağ esaslı olduğu ve organik çözücü (Kerosen) karışımından oluştuğu, numunede gerçekleştirilen analizde organik ve inorganik esaslı tuz, çözücü veya polimerik malzeme varlığına rastlanmadığı, akışkanlık düzenleyici müstahzarların ise genellikle organik çözücü olduğu, organik ve inorganik esaslı tuz, çözücü veya polimerik malzemeler içerdiği bilindiğinden söz konusu ürünün akışkanlığı düzenleyici müstahzar olarak değerlendirilemeyeceği ve teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığı" tespit edilerek, sunulan fatura içeriğini karşılamadığı anlaşılmıştır.

II. KARAR

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2012/344 Esas, 2015/580 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, dava konusu kaçak akaryakıtın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, nakil araçlarının hak sahibine İADESİNE, varsa üzerlerindeki tedbir şerhlerinin kaldırılmasına,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1416, Karar No: 2011/2467, Tarih: 03.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1416 E.  ,  2011/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının babadan intikal ile tarafların diğer  mirasçılarla birlikte paydaş oldukları 916 parsel sayılı taşınmazda herkesin hak ve hissesinin ayrılacağını söyleyerek  Tapu Sicil Müdürlüğü'ne tüm paydaşları getirdiği, imzalarını  aldırdığını, ancak taşınmazın tamamının davalı üzerine intikal ettiğini bilahare öğrendiğini, payına karşılık para, menkul veya gayrimenkul almadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davaya yanıt  vermemiştir.

Mahkemece, kanıtlanmayan davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle; davalıya duruşma gününü bildirir tebligat ile gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi tebligatı farklı cezaevlerinde tebliğ edilmiş olup; davalının görevli mi, tutuklu mu, hükümlü mü olduğu anlaşılamamaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; taraf teşkili dava şartlarından olup, Türk Medeni Kanununun 407/1. maddesi uyarınca “bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergin kısıtlanır” hükmü uyarınca davalının kısıtlanarak kendisine vasi tayin edilip edilmediğinin araştırılması ve vasi atanmış ise, davanın vasi huzuruyla görülmesi gerektiği gözetilmelidir.

Diğer taraftan; davaların kısa zamanda sonuçlandırılması, adaletin bir an önce tecellisi için, taraflarca veya Mahkemelerce yapılması gereken bir kısım adli işlemler sürelere bağlanmıştır. Bilindiği üzere bu sürelerin bazılarını kanun bizzat belirlerken bir kısmını işin özelliğine, tarafların durumlarına göre belirlemesi için hakime bırakmıştır. Kanuni süreler açıkca belirtilen ayrıcalıklar dışında kesindir. Bu nedenle, HUMK.nun l59. maddesi açık hükmünde belirtildiği gibi kanunun tayin ettiği süreler hakim tarafından azaltıp çoğaltılamaz. Buna karşın, aynı yasanın l63. maddesine göre hakimin belirlediği süreler ise kural olarak kesin değildir. Hakim tayin ettiği süreyi henüz dolmadan azaltıp çoğaltacağı gibi, süre geçtikten sonra da tarafın isteği üzerine yeni bir süre tanıma yoluna da gidebilir. Bu takdirde verilen ikinci süre kesindir. Ancak, hakim kendi belirlediği sürenin kesin olduğuna da karar verebilir. Kesin sürenin tayin edilmesi halinde, karşı taraf yararına

usulü kazanılmış hak doğacağı da kuşkusuzdur. Hemen belirtmek gerekir ki,ister kanun, isterse hakim tarafından tayin edilmiş olsun kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak yoktur. Böylece kesin sürenin kaçırılması; o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, bazen davanın kaybedilmesine dahi neden olmaktadır. Bu itibarla geciken adaletinde bir adaletsizlik olduğu düşüncesinden hareketle, davaların yok yere uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Öncelikle, kesin süreye ilişkin ara kararı her türlü yanlış anlaşılmayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalı, yapılacak işler teker teker belirtilmelidir. Bunun yanında verilen süre yeterli, emredilen işler, gerekli ve yapılabilir nitelik taşımalı, ayrıca hakim süreye uyulmamanın sonuçlarını açıkça anlatmalı, tarafları uyarmalıdır. Taraflar, davada avukat marifetiyle de temsil ediliyorsa da, aynı düzenleme ve ilkeler avukat için dahi geçerlidir. Öte yandan, kesin süre tarafların yanında hakimi de bağlayacağından uyulmaması halinde gereği hakim tarafından hemen yerine getirilmelidir.

Somut olayda; davacıya delillerini hasretmesi ve ibrazı konusunda HUMK.nun 163. maddesine uygun olarak verilmiş bir önel ve kesin önel yoktur. Davacının 03.03.2009 günlü duruşma tutanağına geçen beyanı da, HUMK.nun 151. maddesi gereğince imza ile onaylanmamış olup,  davacı yönünden sonuç doğurmayacağından, delillerini ibraz etmesine engel değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle davalının durumunun araştırılarak usulüne uygun taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle taraflara delillerini hasretmeleri ve sunmaları konusunda önel ve gerektiğinde usulüne uygun kesin önel verilmesi, delillerin ibrazı halinde, bildirilmiş ise tanık dahil tüm delillerin toplanıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   03.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1232, Karar No: 2014/6764, Tarih: 17.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1232 E.  ,  2014/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/133907

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2007/116 Esas, 2012/116 Karar

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, rüşvet alma ve verme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık H.. E.. müdafiinin, rüşvet alma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraet hükümleriyle ilgili temyizinin gerekçeye yönelik olmadığı, dolandırıcılık suçundan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararını ise temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin CMK'nın 317. maddesine göre REDDİNE, incelemenin diğer temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar K.. A.., F.. E.., M.. Ş.., V.. A.., H.. A.., R.. Ç.., A.. Y.., B.. Ç.. ve A.. B.. hakkında beraet kararları dışında ayrıca kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçundan açılan kamu davalarında zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verildiği, bu nedenle vekalet ücreti tayin edilemeyeceği anlaşılmakla tebliğnamenin üç nolu bendinde yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar A.. B.., B.. Ç.., M.. A.., M.. A.. hakkında rüşvet vermek ve resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek; Y.. Y.., Bircan Toğrul ve C.. G.. hakkında rüşvet almak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

A.. Y.., F.. E.., H.. A.., K.. A.., V.. A.., B.. A.., S.. Ş.., C.. G.. hakkında rüşvet verme ve resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

A.. Y.., F.. E.., H.. A.., K.. A.., V.. A.., B.. A.., S.. Ş.., C.. G.. hakkında rüşvet verme ve resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık C.. G..'e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun öngörülen cezasına göre aynı Yasanın 66/1-e, 67/son maddelerinde belirlenen 12 yıllık eklemeli dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve son suç tarihinin 2000 yılı olduğu, diğer sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 213/1, 339/1. maddelerinde düzenlenen rüşvet verme ve resmi evrakta sahtecilik suçlarının belirtilen yasa maddelerinde öngörülen cezalarının tür ve tutarına nazaran aynı Kanunun 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 15 yıllık asli ve eklemeli dava zamanaşımına tabi olduğu, 1999 yılı olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar H.. Ç.. hakkında rüşvet alma ve resmi belgede sahtecilik; Ş.. K.., M.. Ç.., H.. A.., H.. Ö.., İ.. A.., N.. C.., R.. Ç.., M.. Ş.., H.. Z.. ve H.. E.. hakkında rüşvet verme ve resmi belgede sahteciliğe azmettirme; S.. E.. ve D.. A.. hakkında rüşvet vermeye aracılık etmek ve resmi belgede sahtecilik suçuna azmettirmek, Y.. Y.. ve B.. T.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun (BAĞ-KUR) 24. maddesinde meslek kuruluşuna kaydını yaptırarak çalışmaya başlayanların sigortalı sayılacaklarına ilişkin düzenleme bulunduğu; sanıklardan S.. E..'ın ilgililerden sağladığı parayı doğrudan ya da D. aracılığıyla Ç. Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanı H.. Ç..'a verdiği, Hüsnü ile birlikte farklı dönemlerde oda genel sekreteri olarak görevli B.T. ve Y.. Y..’ı azmettirdiği, geriye dönük olarak sahte oda kaydını oluşturarak bu şekilde sağlanan sahte hizmet süresiyle Bağ-Kur'a tescillerini sağlamak şeklinde gelişen olaylarda; M.. Ş.., N.. C.., R.. Ç.., H.. E.., H. Z., H. A.'in kendileri için, Şeyhmus Kazan'ın kardeşi Asiye

Basalak'ın ölen eşi Cuma, H.. Ö..'nin eşi Hüseyin Özekinci, M.. Ç..'in eşi B.. Ç.., İ.. A..'un babası M.. A.. için bu şekilde sahte oda kaydıyla oluşturulan sahte hizmet süresiyle Bağ-Kur'a tescilini sağladıkları; sanık S. ayrıca C.K., M. E.Yı., H. K., A. Ç., N. B., Ömer Ç., Y. A., M. E. A., R. A., R. Ü., M. S. A., R. E., E.. Y, M .A.Ş., M.Ş., R. A., F.D., İ.Y, Y. S., A. A. için de bu şekilde sahte oda kaydıyla oluşturulan sahte hizmet süresiyle Bağ-Kur'a tescillerini sağladığı; sanık Sadullah'tan ele geçirilen notlar, idari soruşturma sırasında verdiği ifade, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; H.. Ç..'ın zincirleme şekilde rüşvet alma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği; S.. E.. ve D.. A..'ın zincirleme şekilde rüşvet verme suçuna aracılık etme ve resmi belgede sahtecilik suçlarına azmettirme, Y.. Y.. ve B. T.'un zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, M.. Ş.., N.. C.., R.. Ç.., H.. E.., H.. Z.., H. A., Ş. K., H.. Ö.., M.. Ç.., İ.. A..'un rüşvet verme ve resmi belgede sahteciliğe azmettirme suçlarından mahkumiyetleri yerine dosya kapsamı ile oluşa uygun düşmeyen gerçekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık N.. Y.. hakkında kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçundan dava açıldığı halde resmi belgede sahtecilik ve rüşvet verme suçlarından beraet kararları verilerek karışıklığa yol açılması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.