muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11842, Karar No: 2019/964, Tarih: 13.02.2019

''...) Davacı ... Yönetimi ve davalı ... Belediyesinin 754 nolu parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerine ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların ... sayılan yerlerden olduğu ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderlerine hükmolunmaması gerektiği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalı ... Belediyesinin 365 nolu parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece dava konusu taşınmazın kesinleşen ... tahdidi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, tahditten sonra ... köy tüzel kişiliği tarafından açılan tescil davasında, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/09/2005 tarih ve 2005/292 E. - 357 K. sayılı kararı ile taşınmazın ... köyü zilyetliğinde mera vasfıyla ... adına tesciline karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, kararın söz konusu davada taraf olan davalı ... ve ... Yönetimi yönünden kesin hüküm oluşturduğu, kesin hükmün dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerektiği düşünülerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.'' gereğine değinilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemece; Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 365 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 10.162,09 m2'lik kısmı için açılan davanın kesin hüküm nedeniyle reddine,

Aynı raporda (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 154.216,79 m2'lik kısım ile ilgili tahsis kararı özel sicil kaydı ve tapu kaydının iptali ile bu kısımların her birine sırasıyla ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle ... vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline (kararın bu kısmının kesinleşmiş olduğunun tespitine) karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aynı raporda (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 154.216,79 m2'lik kısım ile ilgili tahsis kararı özel sicil kaydı ve tapu kaydının iptali ile bu kısımların her birine sırasıyla ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle ... vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline (kararın bu kısmının kesinleşmiş olduğunun tespitine) karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis komisyon kararının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1996 yılında kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ... Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince ... Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; hüküm kısmının harçla ilgili 5 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/659, Karar No: 2015/1532, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/659 E.  ,  2015/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/10924, Karar No: 2010/12660, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/10924 E.  ,  2010/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Reklam Yay. Mat. Org. San ve Tic. Ltd. Şti vd aleyhine 27/10/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalıların yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin 10/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 9. maddesi gereğince her dava yasada aksine bir düzenleme bulunmadıkça, davanın açıldığı günde davalının Medeni Yasa gereğince yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Daha özel bir düzenleme içeren aynı Yasa'nın 21. maddesi gereğince de haksız eylemden ... dava, haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılabilir. Ayrıca, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın 25/son maddesi gereğince davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. Böyle bir durumda davayı hangi mahkemede açacağı konusunda seçimlik hakkı bulunan davacı, davasını dilerse davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde, dilerse haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde veya kendi yerleşim yeri mahkemesinde açabilir.

Eldeki dava basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olup haksız eylem nedenine dayanmaktadır. Yayının yapıldığı dergi davanın açıldığı Beyoğlu adli yargı çevresinde de dağıtıldığından haksız eylem Beyoğlu ilçesinde de gerçekleştiğine göre Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açan davacının, seçimlik hakkını haksız eylemin geçekleştiği yer mahkemesinde dava açmak suretiyle doğru olarak kullandığı sonucuna varılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yetki itirazının reddiyle işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3509, Karar No: 2020/3723, Tarih: 10.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3509 E.  ,  2020/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 1.320,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çalmış olduğu malzemelerin toplam değerinin müşteki tarafından 50 TL olarak belirtildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3204, Karar No: 2014/6225, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3204 E.  ,  2014/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8679, Karar No: 2024/443, Tarih: 22.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/8679 E.  ,  2024/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekili ile sanıklar ... ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2020/342 Esas, 2021/562 Karar sayılı kararı ile ;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 03.06.2022 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararı ile

1. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 03.06.2022 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararı ile

1. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak Cumhuriyet savcısı katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ..., ve ... müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile ;

a. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanıklar ..., ... ve ... ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri ; sanık ...'ın fail sıfatıyla mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-b) bentleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekçesiyle suç niteliğine, sanıklar ... ve ... hakkında cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir.

B. Sanıklar ..., , ... , ... ve .... müdafilerinin temyiz sebepleri ; eksik incelemeye, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, suça iştiraklerin niteliklerine, haksız tahrikin varlığına, sanık ... hakkında cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanıklar ..., , ... , ... ve .... müdafilerinin temyiz sebepleri ; eksik incelemeye, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, suça iştiraklerin niteliklerine, haksız tahrikin varlığına, sanık ... hakkında cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktul arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, 19.03.2020 tarihinde sanık ...'ın maktulü darp etmesi nedeniyle hakkında ... 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1082 Esas sayılı dava dosyası ile kamu davasının bulunduğu, sanık ...'ın bu durumu bildiği, olay tarihinde önce maktulü çağırdığı, maktulün gelmemesi üzerine bir kısım sanıkların maktulü alarak olayın gerçekleştiği ... yeri önünde getirdikleri, burada çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine maktulün sanıklar ... ..., ..., ... ve ... tarafından ... süre ve ağır biçimde darp edildiği, maktulün kendini kaybettiğinin ve hareketsiz kaldığının görülmesine rağmen vurmaya devam edildiği, sürüklenip dışarı çıkarıldığı, ... süre yerde hareketsiz kalmasına rağmen ambulansın aranmadığı, sanıkların kastının olayın akışı içinde öldürme kastına döndüğü, tek bir kişinin dört kişi tarafından ağır biçimde darp edilmesine rağmen maktulü darp etmekten vazgeçmedikleri, eylem ve irade birliği içinde hareket eden sanıkların fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle maktulü otopsi raporu uyarınca "künt kafa travmasına bağlı beyin hasarı, beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu" öldürdükleri olayda, sanıklar ..., ..., ... ve ... ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ... hakkında ise maktulü kasten öldürdüklerine dair cezalandırılmalarına yeterli,her türlü şüpheden uzak,kesin ve inandırıcı delil edilemediği gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında Adli Tıp Kurumu 1.Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 25.03.2022 tarihli otopsi raporu, HTS kayıtları, kamera görüntüleri ve bunların çözümüne ilişkin bilirkişi raporları, nüfus kayıtları, adli sicil sabıka kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ....hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de; sanık ...'in olayın tüm aşamalarında bulunması, maktulün darp edilmesi amacıyla olay yerine getirilmesi için maktulün evine gidenlerden olması, bir kısım sanıkların suçlayıcı beyanlarında maktule vurduğunun beyan edilmesi, eyleme karşı koyduğu için tepki gören sanık ... dışında başka kimse olmaması birlikte değerlendirilerek maktulün ölümünden fail sıfatıyla sorumlu olduğu, sanıkların maktulle aralarındaki ilişkiler, öldürmeyi kolayca gerçekleştirecek bıçak, ateşli silah gibi araçların kullanılmamış olması, sanıkların birbirlerinin aşırı eylemlerinden endişe etmeleri, maktulün kendine gelmesini ummaları, geç de olsa yardım çağırmaları, alınan Adli Tıp Raporuna göre maktulün kafa kaide kemiklerinde çökme kırığı tarzında ağır yaralanma bulunmaması, ölüm sebebi, ölümle eylem arasında geçen zaman nazara alındığında, sanıkların maktule yönelik öldürme kastıyla hareket etmedikleri, kastın maktulü dövüp yaralamak ve böylece ... ...'ı tatmin etmeye yöneldiği ancak beklenmedik bir şekilde maktulün beyin kanaması geçirmesi nedeniyle hayatını kaybettiği, bu haliyle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı, gerekçesiyle hükümlerin kaldırılmasına ve yeniden hükümler kurulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE