muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6041, Karar No: 2019/5375, Tarih: 30.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6041 E.  ,  2019/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde davacının yaralanarak omuriliğinde kırık meydana geldiğini ve tedavisinin 5 ay sürdüğünü, bu kazadan önce müvekkilinin bir şirkette şoför olarak çalıştığını, gelirinin oldukça iyi olduğunu, ancak kazadan sonra çalışma imkanı kalmadığından iş akdinin sona erdiğini ve halen işsiz olduğunu, uzun süre yatağa mahkum olması sebebiyle, hem kendisi, hem de çocuklarının büyük acı ve ızdırap çektiğini, 5 ay boyunca başkalarının yardımı ile hayatını devam ettirebildiğini, davalılara başvurduklarını ancak zararlarının tazmin edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 65.103,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; karşı tarafın SSKlı olup tüm hastane masrafları ve çalışmadığı sürece maaşını SSK'nın karşıladığından bu yönde zararının olmadığını, davacı taraf çok fahiş para istemesi nedeni ile anlaşma sağlanamadığını, davacının kaza sonrası iyileştiğini ve normal hayatını aksatacak hiçbir eser kalmadığını, 2006 yılı Nisan ayı sonunda tekrar işe başladığını, ancak

müvekkillerinden para tahsil etmek için işten ayrıldığını, sigortasız bir işte çalıştığını, karşı tarafın manevi çöküntü sebebiyle manevi tazminat talebinin fazla olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; yargılama aşamasında vefat eden davalı ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dahili davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile dahili davalı ...tarafından davacıya yapılan ödemeden sonra bakiye 5.447,38 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 12/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, manevi tazminat davasının kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nun 56. (818 sayılı BK'nun 47.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu davacının yaralanması nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kazanın meydana geldiği tarih de göz önünde bulundurularak davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, bir miktar yüksek manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dosyada mevcut ibranameye göre davalı ... şirketi tarafından davacıya 50.000,00 TL asıl alacak ödemesi, 1.800,00 TL masraf ödemesi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı tarafından tahsil edilen yargılama gideri dikkate alınıp değerlendilmeden davalı ... alehine hesaplanan yargılama giderine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20456, Karar No: 2015/16204, Tarih: 20.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20456 E.  ,  2015/16204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİMAV ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2005/344-2014/118

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı A. Ç. ve davalı T.. K.. İşletme Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; 02.10.2004 tarihinde davacıların annesi olan R. D. 'ın evinden çıkarak bahçesine gitmek istediği esnada elektrik direğinden kopan T.. K.. Elektrik Dağıtım Müessesesi Müdürlüğü'ne ait elektrik teline dokunması sonucunda teldeki elektrik akımına kapılması sonucu yanarak vefat ettiğini, bu olay nedeniyle Simav Asliye Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığını ve bu davanın sonuçlandığını, olayda davalılardan T.. K.. Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğü'nün olaya konu edilen elektrik hattının bakım ve işletme sahibi işvereni olarak; diğer davalı A. Ç. in ise yetkili işletme şefi olarak sorumlu olduğunu, ceza dosyasındaki yazılı savunmasında davalılardan A. Ç.'in asli görevlerinden olan hat yakınındaki ağaç dallarını kesmediklerini kabul ettiğini ve telin kopmasını tamamen mevsimsel koşullara bağladığını, olay nedeniyle davacıların derin elem ve manevi acı yaşadıklarını belirterek, müteveffa R. D. 'a atfı kabil kusur ve her türlü indirim nedenleri gözönüne alınarak davacılardan S.. D.. için 20.000 TL, R.. T.. için ise 20.000 TL olmak üzere toplam 40.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların annesi maktule R. D. 'ın ölümünün davacılar üzerinde bıraktığı manevi tahribatın abartıldığını, nitekim maktulenin 1933 doğumlu olup yalnız yaşadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davaya konu olay nedeniyle Simav Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılamada davalılardan A. Ç'e bilirkişi raporu doğrultusunda 2/8 oranında kusur izafe edilerek ceza verildiğini ve verilen cezanın da tecil edildiğini, ceza mahkemesince verilen bu kararın temyiz incelemesinde olduğunu savunarak davanın reddini, olmadığı takdirde hakkaniyete uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacılardan S.. D.. için 15.000 TL,R.. T.. için 15.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 02.10.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı A. Ç. ve davalı T.. K.. İşletme Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacılardan S.. D.. için 15.000 TL,R.. T.. için 15.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 02.10.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı A. Ç. ve davalı T.. K.. İşletme Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı T.. K.. İşletme Müdürlüğü vekilinin tüm, davalı A.Ç. 'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.Antalya B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). Belirtilen yasal düzenleme gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Somut olaya gelince; davacıların annesi olan maktule R. D. 'ın olay tarihinde evinden bahçesine gitmek isterken elektrik direğinden kopan davalı TEDAŞ'a ait elektrik teline dokunması neticesinde elektrik akımına kapılarak vefat ettiği, olay nedeniyle o tarihte TEDAŞ işletme sorumlu baş mühendisi olarak görev yapan davalı A. Ç. hakkında dikkatsizlik ve tedbirsizlikle ölüme sebebiyet verme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre 2/8 oranında kusurlu olduğundan bahisle neticeten adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 06.05.2013 tarihli ilamı ile zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile düşme kararı verildiği ve kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ancak, Simav Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/332 Esaslı dosyası da incelendiğinde, davalı A. Ç. 'in olay tarihinde TEDAŞ işletme baş mühendisi olarak görev yaptığı sabit ise de, mahkemece ceza dosyasında alınan bilirkişi raporu ile yetinildiği, bu dosyada davalının davaya konu eylem nedeniyle kusuru bulunup bulunmadığı, var ise kusurunun ne olduğu ve kusur oranına ilişkin usulünce inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm tesisi yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalı A. Ç. 'in meydana gelen olayda kusurunun bulunup bulunmadığı, var ise ne olduğu ve kusur oranına ilişkin ayrıntılı inceleme ve araştırma yapılması neticesinde hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18470, Karar No: 2013/22534, Tarih: 11.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18470 E.  ,  2013/22534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, mahkemenin temyiz isteğinin reddine dair 17.02.2010 tarih 2009/468 Esas 2010/7 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak, sanık müdafıinin öğrenme üzerine temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek 19.01.2010 tarihli hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Kaçakçılık suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarının sanık tarafından giderilmediği cihetle, 5271 Sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından sanık hakkında yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğu ile bozma nedeni yapılmayarak ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözönüne alınacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

l)Hükmolunan gün karşılığı adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan yasa maddesinin TCK'nun 52/2. maddesi yerine 51/2. maddesi olarak gösterilmesi,

2)Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 51/3.maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

3)Dava konusu eşyanın imha edildiği gözetilmeksizin müsaderesine karar verilmiş olması,

4)Dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak, nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

5)Vekalet ücretinin asil yerine vekile ödenmesine karar verilmesi,

4)Dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak, nakil vasıtasının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

5)Vekalet ücretinin asil yerine vekile ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 3 numaralı bendinde yer alan "TCK.nun 51/2 maddesi" ifadesinin "TCK.nun 52/2. maddesi" olarak değiştirilmesi, hükmün 4 numaralı bendinden sonra gelmek üzere "Sanığın, ertelenen hapis cezası göz önüne alınarak TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay denetim süresine tabi tutulmasına" ibaresinin eklenmesi, hükümden dava konusu eşyanın ve nakil aracının müsaderesine ilişkin bentlerinin çıkarılarak yerlerine sırayla "Kaçak olduğu anlaşılan dava konusu kalkan balıkları imha edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" ve "Dava konusu nakil aracının sahibine iadesine, araç kaydı üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına" ibarelerinin eklenmesi ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bendindeki "...müdahil idare vekiline verilmesine," ifadesinin "...müdahil idareye verilmesine," şeklinde değiştirilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmadığı hususu da gözetilerek, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun tenkit kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9311, Karar No: 2013/6352, Tarih: 10.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9311 E.  ,  2013/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şile İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olan müştekinin, kavga ihbarı üzerine ekip ile olay yerine gittiği, sanığın alkollü vaziyette taşkın hareketlerde bulunduğu, hastaneye götürüldüğü esnada görevlilere sinkaflı sözler söylediği müştekiyi basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladığı ayrıca diğer polisleri de tehdit ettiği bu şekilde üzerine atılı zincirleme görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği suç tutanağı, tanık beyanları, müşteki beyanları, sanığın kaçamaklı ikrarı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5404, Karar No: 2019/8331, Tarih: 19.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5404 E.  ,  2019/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.07.2018 tarih ve 2017/88-2018/561 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.12.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 13.07.1999 tarihinde 30.000 DM ve 20.07.1999 tarihinde 85.000 DM olmak üzere 115.000 DM (58.798.57 Euro) karşılığı 105.837,00 TL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinini verildiğini, müvekkiline herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 58.798.57 Euro (115.000 DM) karşılığı 105.837,00 TL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılardan Yimpaş Gıda yönünden mahkememizce verilen husumetten red kararının kesinleşmiş olması sebebiyle aynı hükmün tekrarı ile bu konuda tekrardan hüküm tesisine yer olmadığına, diğer davalılar Yimpaş İhtiyaç A.Ş ve ... yönünden ise açılan davanın kabulü ile taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 115.000,00 DM karşılığı (58.798,57 Euro) 105.837,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan Yimpaş İhtiyaç A.Ş ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak