muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8446, Karar No: 2006/11169, Tarih: 14.09.2006

10) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın ... Köyünde 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, bu işlemin itirazsız kesinleştiği, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edilen “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği

-8-

2006/8446-11169

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği

-8-

2006/8446-11169

Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9213, Karar No: 2020/7884, Tarih: 22.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/9213 E.  ,  2020/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Ceza Verilmesine Yer Olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uluslararası TIR şoförü olan sanığın aracında, toplamda 6 bidon mazot, 3 karton sigara ele geçtiği olayda, sanığın savunmasında kaçak ve bandrolsüz olduğu tespit edilen eşyayı kendi ihtiyacı için yurt dışından aldığını savunması karşısında, sanığın üzerine atılı "gümrük kaçağı eşyayı ticari amaçla bulundurma" suçundan dosyada mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı başkaca delil de olmadığı gözetilerek CMK'nin 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde CMK'nin 223/4-d maddesi gereği sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21819, Karar No: 2018/9467, Tarih: 03.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21819 E.  ,  2018/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kendisine ait .....üpe nolu ineğin 15.06.2015 tarihinde davalıya ait elektrik trafosundaki kaçak elektriğe kapılması sonucu öldüğünü, kendisinin önemli gelir kaynağının hayvan yetiştiriciliği ve süt geliri olduğunu, ineğin değeri, süt ve buzağı gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL belirsiz tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; olay nedeniyle kendilerine kusur izafe edilemeyeceğini, zarar ile arasında illiyet bağı olmadığını, olay günü ihbar üzerine gidilen .....trafoda elektrik kaçağının tespit edilemediğini, kaçak ya da arıza ihbarı da gelmediğini, ölen inek için istenilen buzağı gelirinin talep edilemeyeceğini, ineğin ölmeden kestirildiğini bu nedenle et bedelinin tazminattan düşülmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu ineğin davalı şirketin kusuru neticesinde elektrik akımına kapılmak suretiyle öldüğü, davalı şirketin kusurlu olması nedeniyle davacının ineğinin ölümünden kaynaklı zararlarından haksız fiil hükümlerine göre sorumlu olduğu, davacının ineğin ölümü nedeniyle zararının 5.333,33 TL buzağı kaybı, 10.500,00 TL süt kaybı ve 8.000,00 TL alım-satım bedeli toplamı olan 23.833,33 TL olduğu, ancak davacının ineğin kesilmesi nedeniyle 4.500,00TL kasaplık bedelini aldığı göz önüne alınmış olup, tanık beyanlarından hayvanın derisinin yanmış olduğu anlaşılmakla derinin ekonomik değerinin hesaplanacak tazminattan düşülmemesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 19.333,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

.....

Somut olayda davacı; inek bedeli yanında süt ve buzağı gelirinden yoksun kaldığı zararının da tazminini istemiştir.

.....

Somut olayda davacı; inek bedeli yanında süt ve buzağı gelirinden yoksun kaldığı zararının da tazminini istemiştir.

Hükme esas alınan raporda bilirkişi; ölen hayvanın değerini belirlerken sağ olması durumundaki piyasa fiyatlarını esas almıştır. Ölen hayvan için belirlenen bu değerin içinde ileride onlardan doğabilecek yavrular ile sağlanabilecek sütten elde edilecek gelir de bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla bir hayvanın alım-satım değeri (gerçek değeri); yaşı cinsi, doğurganlığı, süt verip vermediği gözönüne alınarak belirlendiğinden ölen hayvanların satış değeri için de ileride elde edilecek yararlar da bulunmaktadır. Ölen hayvanın piyasa değeri davacının zararı olarak kabul edilip, davacının gerçek zararına hükmedildiğine göre ileride elde edilebilecek süt miktarı ve buzağı dikkate alınarak bunun için de tazminata hükmedilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/2832, Karar No: 2018/8098, Tarih: 19.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2832 E.  ,  2018/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/06/2016 tarih ve 2016/90-2016/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ... tarafından 16/05/2015 tarihinde değeri 2.600,00TL olan bir adet Toyota Şanzuman Ünitesinin davalı taşımacılık şirketi aracılığıyla müvekkiline gönderilmek istendiğini, bunun üzerine kargonun, ... Kargo ... şubesine teslim edildiğini, davalı şirkete teslim edilen ... gönderi takip nolu ve HB 993847 taşıma irsaliye nolu gönderinin müvekkiline ulaşmadığını, söz konusu gönderinin akibetinin bilinmediğini, davalı tarafa bu zamana kadar yapılan tüm başvuruların sonuçsuz kaldığını, fatura bedelinin ödeneceği ifade edilmiş ise de herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine ... 34. İcra Müdürlüğünün 215/38064 Esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine ilamsız takip yoluna başvurulduğunu ve davalı tarafın borca itiraz ettiğini, bu haksız itiraz üzerine takibin durduğunu, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının taşıma sözleşmesine taraf olmadığından işbu davada aktif dava ehliyeti (davacı sıfatı) bulunmadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı ... adlı firma tarafından davalı kargo şirketi aracılığı ile davacıya teslim edilmek üzere gönderilen yedek parçanın davacıya teslim edilmediği iddiası ile parça bedelinin tahsili talep edilmiş ise de, davacı ile davalı kargo şirketi arasında herhangi bir hukuki ilişkinin olmadığı, hukuki ilişkinin dava dışı ... adlı firma ile davalı taşıma şirketi arasında olduğu, davacının sırf alıcı sıfatı ile kendisine teslim edilmeyen gönderi ile ilgili olarak davalıdan tazminat talep edebilmek için aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu kargo taşıma işine konu eşya ile ilgili olarak gönderici dava dışı ... tarafından davacı adına düzenlenen faturaya verilen şerh uyarınca, alıcının dava dışı ... olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, taşıma sözleşmesinde adı geçen ... 'ın davacının verdiği talimat uyarınca davacı adına malın alıcısı konumundadır. Bu husus esasen malın gönderildiği kişinin davacı olduğunuda ortaya koymaktadır. Davacının gönderilen ve malın sahibi olduğu anlaşılmakla 6102 sayılı ...'nın 871. maddesi uyarınca taşıyıcıya karşı dava açma hakkının bulunduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece yazılı gerekçe ile davanın aktif husumet yokluğu sebebiyle reddi doğru görülmemiş ve kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18994, Karar No: 2020/19406, Tarih: 21.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18994 E.  ,  2020/19406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı vekilleri ile dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Bey Apartmanında 06/04/2005 - 26/07/2012 tarihleri arasında haftanın 7 günü, her yıl Ekim ayının başından Mayıs ayı sonuna kadar 07.00-20.00 saatleri arası, Mayıs ayı sonundan Ekim ayı başına kadar 07.00-23.00 saatleri arası, kapıcı olarak çalıştığını, bu süreler için aylık asgari ücret verilmesi üzerine anlaşıldığı halde, kendisine hiç bir şekilde, ücret ve sosyal ödemelerin yapılmadığını beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri ile dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının çalışma süresi ve çalışma şekli noktasındadır.

Bir davadaki asıl sorun hakkında karar verilebilmesi için daha önce çözülmesi gereken bir sorunun başka bir mahkeme tarafından başka bir davada karara bağlanması gereken hallerde bekletici mesele sözkonusu olur.

Derdest olan bir davanın sonuçlanmasının başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici mesele yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması ve iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Mevcut olup olmadığı diğer davada kesin olarak karara bağlanacak olan hukuki ilişkinin, kısmen veya tamamen bekletilerek davaya etkili olması başka bir ifadeyle diğer dava hakkında verilecek hükmün bekletilerek davada verilecek hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir.

Somut olayda, davacı tarafından işçilik alacaklarının tahsili için bu davanı açıldığı, davalı işyerindeki hizmet süresinin tespiti için de ayrı bir davanın açıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hizmet süresinin tespitine ilişkin Bursa 6. İş Mahkemesinin 2016/255 esas sayılı dosyasında yargılaması devam eden davanın sonucu tazminat ve alacak isteklerini içerir davayı etkileyeceğinden ve her iki dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 165. maddesi gereğince, hizmet tespiti davasının sonuçlanması ve kesinleşmesi bekletici mesele yapılarak neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7046, Karar No: 2011/5901, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7046 E.  ,  2011/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi ve ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçlarından sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

1- Anayasa'nın 141, CMK. nun 34, 230 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2- Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179. ve TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile sanığın beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6227, Karar No: 2020/601, Tarih: 29.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/6227 E.  ,  2020/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen malen sorumlu lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK'nin 324/4 maddesi uyarınca devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken 16 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, malen sorumlu lehine vekâlet ücretine hükmedilen 6-b fıkrasının çıkarılması ve yargılama giderine dair hüküm fıkrası çıkarılarak yerine "Toplam 16 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle CMK'nin 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesi üzerinde bırakılmasına," ibaresinin yazılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.