muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5088, Karar No: 2022/8337, Tarih: 01.06.2022

İşveren tanımı mevzuata bakıldığında;

506 sayılı Yasa madde 4 - Bu kanunun uygulanmasında 2 nci maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler "İşveren" dir.

5510 sayılı Yasa madde 12- 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan Kurum ve kuruluşlar işverendir.

5510 sayılı Yasa madde 2- Bu Kanun; sosyal sigortalar ile genel sağlık sigortasından yararlanacak kişileri, işverenleri, sağlık hizmeti sunucularını, bu Kanunun uygulanması bakımından gerçek kişiler ile her türlü kamu ve özel hukuk tüzel kişilerini ve tüzel kişiliği olmayan diğer kurum ve kuruluşları kapsar.

4857 sayılı ... Kanununun madde 2- “Bir ... sözleşmesine dayanarak …… işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan Kurum ve kuruluşlara işveren, ….denilir,” şeklindedir.

Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Davada husumetin yanlış kişiye yönlendirilmesi veya davalı tarafın eksik gösterilmesi halinde dava sıfat yokluğundan hemen reddedilmemeli, belirtilen eksikliğin giderilmesi yönünde bir talebin bulunması ve dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığının anlaşılması halinde, hakim, HMK’nun 124. maddesinin 4. fıkrasında açıklandığı üzere, karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul ederek, davayı diğer kişilere de teşmil ederek, yargılamaya devam etmelidir.

506 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “işveren; ...sigortalıları çalıştıran ... kişiler...” olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır. Aynı zamanda yazılı delil niteliğindeki bildirgenin fiili çalışmayı doğrulayıp doğrulamadığının da tespiti gerekmektedir. Sosyal Güvenlik Kurumu, elde edilecek hükmün sigortalılık hakları yönünden uygulayıcısı konumundadır. İşverenin kim olduğu konusunda kuşku bulunan bu davanın niteliği itibariyle, alınacak ilam; sonuçta, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından infaza ve böylece sigortalının bu hakkının tesciliyle sigorta primlerinin işverenden tahsiline yol açacağından sigortalıyı çalıştıran gerçek veya tüzel kişilere karşı da açılması gerekir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297’nci maddesinde; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297’nci maddesinde; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki dava dosyası kapsamında; İmal Mobilya ünvanlı işyerinin ihtilaf konusu tüm sürelerde davalı Kurum’da işyeri tescil kaydının bulunmadığı, vergi kayıtlarından İmal Mobilya ünvanlı işyerinde mobilya ve halı ticareti faaliyetinden dolayı 10.07.1997-04.02.2005 tarihleri arasında davalılardan müteveffa Kerim İmal’in mükellefiyet kaydının bulunduğu, şahsın ölümü nedeniyle mükellefiyet kaydının sona erdiği, 01.05.2005 tarihinden itibaren de işyerinin davalı ... tarafından devralınmak suretiyle faaliyetlerin sürdürüldüğü anlaşılmakla Mahkemece hükümde davacının İmal Mobilya ünvanlı işyerinde çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmiş ise de davacının her bir davalı işveren nezdindeki çalışma süreleri belirtilmeksizin kurulan hüküm; infaz sırasında tereddüde yer verecek nitelikte olduğundan bu durum bozma nedeni yapılmıştır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda değerlendirme yaparak, öncelikle müteveffa davalı ... İnal’ın 4/c li sigortalı olduğu da belirtilmekle Kerim İnal’a ait sigortalılık şahsi sicil dosyası getirtilmeli, sonrasında yapılacak inceleme ve elde edilecek sonuca göre davalı işyerini çalıştıran her bir gerçek kişi, ihtilaf konusu her bir dönem yönünden ayrı ayrı tespit edilerek infaza elverişli bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı ..., davalı Kurum ve dahili davalılardan ..., ..., ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6328, Karar No: 2021/14163, Tarih: 16.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6328 E.  ,  2021/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) İlk Derece Mahkemesi yönünden;

Sanığın “kasten öldürme” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16/07/2020 tarih ve 2019/518 Esas - 2020/209 Karar sayılı kararı,

b) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/10/2020 tarih ve 2020/1430 Esas – 2020/1149 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/10/2020 tarih ve 2020/1430 Esas – 2020/1149 Karar sayılı kararının sanık ... ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 20/10/2020 tarih ve 2020/1430 Esas – 2020/1149 Karar sayılı “istinaf başvurularının CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanık hakkında TCK’nin 25/1, 27/1, 87/4 ve 29. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin; sanığın canavarca hisle öldürdüğüne ve sanık hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8458, Karar No: 2021/214, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8458 E.  ,  2021/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5827, Karar No: 2021/8963, Tarih: 23.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5827 E.  ,  2021/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki cismani zarar nedeniyle tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne dair verilen 03.05.2019 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 20.08.2017 tarihinde davalıya zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı...plakalı aracın yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında yolcu olarak bulunan müvekkilinin bedensel zarara uğraması nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile geçici ve kalıcı maluliyet nedeniyle 5.100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili talebini, 75.478,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, başvurunun kabulü ile 75.478,00 TL tazminatın 27.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine itiraz hakem heyeti, müterafik kusur için %20 indirim yaparak davalının itirazının kısmen kabulüne, başvurunun kısmen kabulü ile 42.521,68 TL tazminatın 27.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,bakiye talebin talebin reddine, dair verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hâkim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hâkim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda, davacı yolcu konumundadır. Soruşturma dosyasındaki ifade tutanaklarına ve davacının beyanına göre davacı ile davalı tarafından sigortalı bulunan araç sürücüsü ile davacı arkadaş olup birlikte balık tutmaya giderken kaza olmuştur. Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayda hatır taşıması olduğunu belirtmiştir. İtiraz Hakem Heyetince dosyada hatır taşımasının mevcudiyetini gösterir bilgi yada belgeye rastlanmadığı gerekçesiyle olayda hatır taşıması bulunmadığı yönünde hatalı şekilde değerlendirme yapılmıştır. O hâlde, davacı yolcu ile dava dışı sürücünün arkadaş olup menfaat karşılığı olmaksızın seyahat ettikleri esnada kazanın meydana gelmesi nedeniyle olayda hatır taşıması bulunduğunun kabulü ile tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27371, Karar No: 2016/567, Tarih: 14.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/27371 E.  ,  2016/567 K.**

* GENEL GÜVENLİĞİ KASTEN TEHLİKEYE SOKMA SUÇU

* MEŞRU MÜDAFAA

* ATEŞLİ SİLAHLAR KANUNUNA MUHALEFET SUÇU

* HAKARET SUÇU

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 25

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık A.. Ç.. hakkında katılan N.. Ç..'ye yönelik tehdit eyleminden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü:

1-Sanık V.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık V.. Ç.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Sanık A.. Ç..'ye yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Katılan V.. Ç..'ye yönelik yaralama suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından,

Sanık A.. Ç.. müdafii ve katılanlar V.. Ç.. ve N.. Ç.. vekilinin yaralama suçlarına ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b-Sanık V.. Ç.. hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümde ise;

Anlaşıldığından,

Sanık A.. Ç.. müdafii ve katılanlar V.. Ç.. ve N.. Ç.. vekilinin yaralama suçlarına ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b-Sanık V.. Ç.. hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümde ise;

Katılan A.. tarafından tabanca ile ateş etme neticesinde sanık V..'ın yaralandığı, bunun üzerine sanık V..'ın kendini korumak ve katılan A..'i uzaklaştırmak için tabanca ile katılanın aracına doğru bir el ateş ettiği şeklindeki kabulü karşısında, sanık V..'ın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu ancak eylemin meşru savunma kapsamında kalmasına karşın, TCK'nın 25/1. ve CMK’nın 223/2-d maddeleri gereğince sanık hakkında beraat yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan A.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hükümden “CMK 223/3-c maddesi uyarınca kusurunun bulunmaması nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına“ ibaresi çıkarılarak yerine "TCK’nın 25/1 ve CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince beraatine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

c-Sanık A.. Ç.. müdafiinin 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve hakaret, katılan N.. Ç.. vekilinin hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6136 sayılı Kanuna aykırılık ve hakaret suçlarından dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında,“ şikayetin devam ediyor olması, zararı gidermemesi” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık A.. Ç.. müdafii ve katılan N.. Ç.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4514, Karar No: 2018/18850, Tarih: 19.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/4514 E.  ,  2018/18850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisile ilişkin olup, mahkemece davalı ... Metal Aksesuar San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine diğer dahili davalılar ... ve ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir. UYAP sisteminden yapılan inceleme esnasında dosya arasında bulunmayan ve fakat UYAP sisteminden çıktısı alınmak suretiyle dosya arasına eklenen dahili davalı ... tarafından gerekçeli kararın kendisine tebliği tarihi olan 21.07.2015 tarihinden önce 22.05.2015 tarihinde temyiz yoluna başvuru ve maktu karar harcı yatırıldığı tespit edilmiş olup yine dosya kapsamından ve UYAP sisteminden yapılan araştırma ve incelemede dahili davalı ... tarafından kararın tebliğinden itibaren süresi içerisinde verilmiş bir temyiz dilekçesine rastlanılmamıştır. O halde; dahili davalı ... tarafından daha önce temyiz etme süresi içerisinde fiziki olarak mahkemeye verilmiş bir temyiz dilekçesi olup olmadığının mahkemece araştırılması ve bu hususta bilgi verilmesi, ondan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için, Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5699, Karar No: 2013/7679, Tarih: 03.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5699 E.  ,  2013/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında imzalanan 13.11.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesine göre arsa sahiplerinin daha önce yüklenicilerle veya üçüncü şahıslarla yapmış oldukları sözleşmelerden dolayı doğabilecek maddi ve manevi tazminatların müvekkili tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının daha önce anlaşma yaptığı ilk yüklenici firmanın açtığı dava sonucunda davalı aleyhine hükmedilen tazminat için yüklenicinin başlattığı icra takip dosyasına davalı yerine 21.000,00 TL'yi müvekkilinin anılan hüküm doğrultusunda ödediğini, davalının kararın Yargıtay'dan bozularak gelmesi halinde bu parayı iade edeceğine ilişkin 19.12.2006 tarihli belgeyi imzalayıp verdiğini, kararın davalı lehine bozulmasına rağmen davalının parayı iade etmemesi üzerine aleyhine icra takibi başlattıklarını, takibin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazın iptali ile %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin taşınmazın tüm paydaşlarının katılımı ile yapılmadığı için geçersiz olduğu, bu durumda sözleşmenin geçerli olduğu inancıyla yapılan ödemelerin geri istenebileceği, davalı savunmasında her ne kadar davacı tarafından yapılan ödemeleri kabul eden ve ödemenin geri alınması halinde davacıya verileceğini kabul eden vekilin kendi adına para tahsil yetkisi olmadığını savunmuş ise de dosyada mevcut vekaletnamede vekilin para tahsil (... yetkisi bulunduğundan bu savunmasına itibar edilmediği, bu itibarla davacının sözlemenin 9. maddesi uyarınca davalı arsa sahibi lehine icra dosyasına ödediği 21.000,00 TL'nin geçerli, hukuki bir dayanağının bulunmadığı, yapılan ödeme ile arsa sahibinin sebepsiz zenginleştiği, davalı tacir olmadığından takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği, alacak miktarının başlangıçta belirgin (likit) bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, takibin asıl alacağa yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.