muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4142, Karar No: 2016/6975, Tarih: 08.06.2016

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; davacıların taşınmazda kullandığı veya çekişmesiz olarak kullanabileceği bir yerin bulunup bulunmadığı hususunda mahkemece bir irdeleme ve belirleme yapılmamıştır.

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; davacıların taşınmazda kullandığı veya çekişmesiz olarak kullanabileceği bir yerin bulunup bulunmadığı hususunda mahkemece bir irdeleme ve belirleme yapılmamıştır.

Hâl böyle olunca, taraflar arasındaki çekişme ile ilgili olarak, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, keşfen taşınmazın zeminde kullanım durumunun tespiti ve davacıların çekişme konusu taşınmazda kullandığı veya çekişmesiz olarak kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, kullandıkları veya çekişmesiz olarak kullanabilecekleri yer olduğunun anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde taşınmaz üzerindeki muz bitkisi ile ilgili eldeki davalı ... tarafından .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/256 Esas – 2011/736 Karar sayılı dosyasında açılan muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kesinleşmesinin beklenilmesi, muz bitkisinin davalı ...'ya ait olduğunu tespiti, kararın kesinleşmesi ve davacılar tarafından intifadan men şartının gerçekleştiğinin kanıtlanması halinde davacıların zeminde paydaş olduğu gözetilerek zemin (tarla) geliri üzerinden ecrimisil hesabı yapılarak davacıların payı oranında ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, davacıların taşınmazdaki payı gözetilerek her bir davacı için ayrı ayrı ecrimisile hükmedilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde, hükmedilen toplam ecrimisilin davacı tarafa verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6460, Karar No: 2018/2329, Tarih: 28.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6460 E.  ,  2018/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi gereğince işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali fiillerinin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor alınması gerektiği gözetilmeden, duruşmalarda sosyal hizmet uzmanından alınan beyanlarla yetinilerek hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, müştekinin ikamet ettiği apartmanın giriş katında bulunan ve değeri müşteki tarafından 15,00 TL olarak bildirilen bir adet boş mutfak tüpünün çalınması biçimindeki eylemleri nedeni ile haklarında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, müştekinin ikamet ettiği apartmanın giriş katında bulunan ve değeri müşteki tarafından 15,00 TL olarak bildirilen bir adet boş mutfak tüpünün çalınması biçimindeki eylemleri nedeni ile haklarında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi uyarınca sosyal çalışma görevlisi görevlendirilenlere mahkeme veya çocuk hâkimi tarafından bilirkişilik esasları çerçevesinde tayin edilecek ücretin Cumhuriyet Başsavcılığının suçüstü ödeneğinden ödenmesi gerekirken yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3777, Karar No: 2016/1168, Tarih: 08.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3777 E.  ,  2016/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm müdahil davacı ... vekili, davalı ...vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Öncelikle; dava konusu taşınmazların bulunduğu ... ili, ... ilçesi, ... köyüne ait 1962 yılına ait hava fotoğrafı ile yine 1970 ve 1970 yılına yakın hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, yine çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyü 3761, 4643, 4645, 4646 ve 4792 parsel sayılı taşınmazlar ve komşu parselleri ada bazında içeren ... paftası ile 1/5000 ölçekli fotogrametri yöntemiyle düzenlenen haritanın, bu olmadığı takdirde standart haritanın ... Müdürlüğünden veya ... Genel Müdürlüğünden,

2) Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 1966 yılında yapılan ilk orman tahdidine ve daha sonra 1990 yılında yapılan aplikasyon 2/B çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ilk orman tahdit haritası, aplikasyon ve 2/B uygulamasına ilişkin haritanın renkli fotokopi örneğinin ilgili yerlerden getirtilip, dosyaya konulması bundan sonra,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu ve ek raporu düzenleyen fen, harita ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek;

Çekişmeli taşınmazların komşu parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde konumlarının gösterilmesi ve hava fotoğraflarının stereoskopik yöntemle üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu ve üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım durumu ve yine fotogrametri yöntemiyle düzenlenen harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak bu harita üzerinde taşınmazın konumu gösterilerek bu haritada mülkiyet sınırının görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

4) Yine, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmazlar ile komşu taşınmazların, memleket haritaları, ... paftası, orman ... haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ilgili harita ve paftaların ölçekleri denkleştirilerek, orman ... haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde açıklamalı müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8806, Karar No: 2011/23393, Tarih: 11.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8806 E.  ,  2011/23393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2007 gün ve 2004/660 Esas, 2007/189 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan mühür bozma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 19.01.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26051, Karar No: 2013/5093, Tarih: 14.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/26051 E.  ,  2013/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi(Kapatılan Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

1-5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,”değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 3.fıkrasında yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesi çerçevesinde cezanın bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.05.2001 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15162, Karar No: 2015/19345, Tarih: 27.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/15162 E.  ,  2015/19345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/337535

MAHKEMESİ : Harran Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/107 (E) ve 2014/324 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

M. ve N. oğlu 1976 doğumlu sanık A.. Ç..'nin, suça konu köy değirmeninin kardeşi İ. Ç. tarafından işletildiğini savunması, yine kolluk tarafından düzenlenen 27/06/2014 tarihli tutanağa göre köy değirmeninin İ. Ç. ile A. ve Y. oğlu .... doğumlu A.. Ç.. tarafından ortak işletildiğinin tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı da dikkate alınarak; gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde açığa çıkartılması yönünden İ. Ç.’nin yanısıra tutanakta adı geçen A. ve Y. oğlu .... doğumlu A.. Ç.. hakkında da suç duyurusunda bulunularak, kamu davası açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilip deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/186, Karar No: 2015/3729, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/186 E.  ,  2015/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili Av. ... gelmiş, davalı taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki asıl ve ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca müvekkiline isabet eden iki adet bağımsız bölümün davalı tarafından 36 ay içinde teslimi gerekirken teslim edilmediğini, sözleşmenin ifasının mümkün olmadığını ileri sürerek, asıl ve ek sözleşmenin feshedildiğinin tespiti ile taşınmazın rayiç değeri olarak şimdilik 15.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede kararlaştırılan teslim süresinin dolmadığını, davanın erken açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre ve taraflar arasındaki sözleşmeye göre; arsa sahibine verilecek dairelerin teslim süresinin parselasyon ve ifraz işlemi yapılıp bittiği tarihten itibaren 36 ay olarak belirlenmesi nedeniyle sözleşmenin BK'nın 149. maddesine göre taliki şarta bağlandığı, davacı yanın şart gerçekleşmediği müddetçe ifayı yani kendisine verilecek bağımsız bölümlerin teslimini talep edemeyeceği, sözleşmeyle parselasyon işinin yapılmasını davalı kooperatifin üstlendiği dikkate alınarak, davalıya BK'nın 106. maddesinde belirtildiği şekilde işe başlanması yolunda bir ihtar gönderilmeksizin sözleşmenin feshinden bahisle alacak talebinde bulunulamayacağı, dava tarihi itibariyle parselasyon ve ifraz işlemlerinin henüz tamamlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 25.12.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibine ait 92 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşaat yapılması ve yapılacak inşattan iki adet bağımsız bölümün arsa sahibine verilmesi kararlaştırılmış ise de, daha sonra düzenlenen 07.01.2010 tarihli ek sözleşmede, 92 parsel sayılı taşınmazın devredilmesinin karşılığı olarak arsa sahibine yükleniciye ait 18 parsel sayılı taşınmazdan yapılacak inşattan iki adet bağımsız bölüm verileceği hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, 92 parsel sayılı taşınmaz imar çalışması nedeniyle yeşil alana terkedilmiş, 18 parsel sayılı taşınmazdaki yükleniciye ait hisse ise dava dışı üçüncü kişi ile yapılan trampa işlemi sonucu dava açıldıktan sonra yani yargılama sırasında yüklenici tarafından devredilmiş, bu suretle artık taraflar arasındaki sözleşme sonradan davalı yüklenicinin kusuru nedeniyle ifası imkansız hale gelmiş (TBK m.136), kusurlu imkansızlık gerçekleşmiştir. Bu durumda asıl ve ek sözleşmenin sonraki imkansızlık nedeniyle sona erdiğinin tespiti ile sözleşme konusu taşınmazın değerinin hüküm altına alınması gerekirken, sözleşmelerin halen ayakta bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.