muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/287, Karar No: 2007/322, Tarih: 30.05.2007

Orman mühendisi de kendi alanında rapor vermiş ve taşınmazın orman olduğunu belirlemiştir.

Ziraat Mühendisi Hüseyin Rahmi Y.........'nın raporunda ise; taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu bildirilmiş ve kazanım şartları dile getirilmiş, gözlemlerine yer verilmiştir. Bu raporda kendi içerisinde doğrudur.

Orman mühendisi raporu ile ziraat mühendisi raporu arasında da çelişki yoktur.

Her iki rapor kendi içerisinde tutarlıdır.

Bir taşınmazın önce orman olup olmadığı saptanacaktır (Ormansa ki, olayımızda taşınmazın orman olduğu belirlenmiştir). O zaman taşınmazın zilyetlikte kazanılması mümkün değildir. Yapılan zilyetlik, imar-ihya geçersizdir.

Eğer orman değilse; o zaman taşınmazın tarım arazisi yönü ve şartları üzerinde durularak ziraat mühendisinin raporu devreye girecektir. Ve bu raporda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesindeki ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerindeki şartların mevcut olup olmadığı araştırılacaktır.

Somut olayda yukarıda anlatılan nedenlerle Orman Yüksek Mühendisinin raporu kendi içerisinde çelişkili olmadığı gibi, Orman Yüksek Mühendisi ile Ziraat Mühendisi raporları arasında da çelişki yoktur.

Nizalı taşınmazın toprağı ile birlikte çok eski tarihlerden beri orman olduğu belirlenmiştir. Araştırılacak başka bir yön yoktur. Orman sayılan taşınmazın zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Özel Dairenin şimdiye kadarki tüm uygulaması da bu yöndedir. Zaten aynı mahkemenin verdiği birçok kabul kararını da bu sebeple onamıştır. Hatta aynı mahkemenin red ettiği bir kararı da orman diye bozmuştur.

Somut olayın özellikleri itibariyle çoğunluğun araştırmaya yönelik bozma kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

23.5.2006 tarihli Yardımcı Doçent Dr. Arslan Okatan'ın (Orman Yüksek Mühendisi) Bilirkişinin raporunda dava konusu yer, genel görünümü itibariyle toprak yapısı orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde olduğu, çevresindeki orman alanlarıyla bir bütünlük arz ettiği, amenajman planı meşcere haritasında nizalı alanın (Bozuk Baltalık-Orman Toprağı) niteliğindeki ormanlık alanlar içinde kaldığı, çevresindeki orman toprağı ile kaplı ormanlık alanlar arasında herhangi bir ayırıcı unsur mevcut olmadığı belirtilmiştir.

Aynı raporda, dava konusu parselin eski tarihli ve 1/25.000 ölçekli memleket haritası (Erzincan 43-d2) üzerindeki yerinin belirlenmesinde ve haritanın zemine ablikasyonunda (küresel konum belirleme sistemi alıcısından) yararlanılması sonucu, yeşil zemin üzerinde "orman" sembolize edilen orman alanları içerisinde kaldığının tesbit edildiği vurgulanmıştır.

Böylece tüm dosya içeriğinden dava konusu taşınmazın çevresinin orman özelliği gösteren orman toprağı ile çevrili olması nedeniyle orman bütünlüğünü bozmakta ve 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında özel mülkiyete konu olmayacak niteliktedir.

Böylece tüm dosya içeriğinden dava konusu taşınmazın çevresinin orman özelliği gösteren orman toprağı ile çevrili olması nedeniyle orman bütünlüğünü bozmakta ve 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi kapsamında özel mülkiyete konu olmayacak niteliktedir.

3402 sayılı yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 1.6.1988 gün ve 31/13 E.K., 14.3.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.6.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu yönündeki kararları doğrultusunda mahalli mahkemece "dava konusu taşınmazın kadastro tesbitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesbit ve tapuya tesciline dair direnme kararı, doğru ve yerinde olduğundan ONANMALI'dır.
Yargıtay — Esas No: 2023/553, Karar No: 2023/2241, Tarih: 07.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/553 E.  ,  2023/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2004/124 E., 2006/378 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2-... Temsilcisi ...

DAVA TARİHİ : 01.01.2004

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflardan gelen olmadığı anlaşılmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.08.2002 tarihli düzenleme şeklinde satış vaadi sözleşmesi ile E blok 15 nolu daireyi satın aldığını, bu sözleşmenin davalı şirket ile davalı arsa sahibi arasında yapılan 20.05.1997 tarihli düzenleme şeklindeki rızai taksim senet ve sözleşmesine dayandığını, bu sözleşmenin tapuya şerh verdirildiğini, davalı şirketin kendisine düşen daireleri başkalarına devretmeye başladığını, müvekkiline ait satış vaadi sözleşmesinin tapuya şerh verildiğini, şirketin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... dilekçesinde; dava konusu dairenin bulunduğunu arsa sahiplerinden olduğunu, davalı şirket ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, yüklenici şirketin inşaatın küçük bir bölümünü yaptığını, iflas ederek kaçtığını, inşaat ilerledikçe yükleniciye satış yetkisi verdiklerini, söz konusu dairenin satış yetkisini vermediklerini, henüz hak etmediğini, inşaat imalat seviyesinin çok düşük olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı ... dilekçesinde; dava konusu dairenin bulunduğunu arsa sahiplerinden olduğunu, davalı şirket ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, yüklenici şirketin inşaatın küçük bir bölümünü yaptığını, iflas ederek kaçtığını, inşaat ilerledikçe yükleniciye satış yetkisi verdiklerini, söz konusu dairenin satış yetkisini vermediklerini, henüz hak etmediğini, inşaat imalat seviyesinin çok düşük olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan 3 nolu parsel üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapımı konusunda arsa sahipleri ile davalı şirket arasında 16.02.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tanzim edildiği, sözleşme gereğince yapılacak işin oranına göre davalı şirkete daire satış yetkisinin arsa sahipleri tarafından verileceğinin kararlaştırıldığı, davalı şirketin tüm site inşaatının %47’sini tamamlayıp %53 gibi büyük boyutta noksanlığı bulunduğu, yüklenicinin inşaatı tamamlamadan bırakıp kaçtığı, arsa sahiplerine karşı sözleşmede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmemesi karşısında inşaat sözleşmesindeki yükleniciye kademeli satış yetkisi tanınmış olmasına dair hükümlerin uygulama imkanı olmadığı, temlik hükümleri çerçevesinde davacı adına tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; aynı nedenlere bağlı aynı sitede bulunan tapu iptali ve tescil davalarında emsal bir çok dava görüldüğünü ve kararalrın davacılar lehine sonuçlandığını, davalı inşaat şirketinden bedelini ödeyerek aldığını ve zilyetliği devraldığını, davalıların inşaatın devamını başka inşaatçıya verdiklerini inşaatın halen devam ettiğini, müvekkilinin bedelini ödediği taşınmazını haksız şekilde elde ettiklerini, bunun iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, ödenen bedelin dikkate alınmadığını, müteahhit iflas ettiğinden müteahhide açılacak davanın karşılıksız kalacağını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yükleniciden taşınmaz satın alana kişinin tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428, 438/7,8,9. maddeleri ile 439/2. maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 97. ve 118. maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439/2. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439/2. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temliken tescil diye adlandırılan davalarda yüklenicinin kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca kendisine isabet eden tapu payını ya da bağımsız bölümü 3. kişilere temlik etmesi mümkündür. Ancak arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri uyarınca yüklenicinin ve temlik suretiyle onun alacaklarına halef olan tapu payı ya da bağımsız bölüm temlik alan 3. kişinin tapu payı ya da bağımsız bölüme hak kazanabilmesi için yüklenicinin, sözleşme gereği arsa sahibine karşı üstlendiği inşaat yapma edimini sözleşme ve ekleri, tasdikli proje ve ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp teslim etmiş olması zorunludur . Somut olayda, davalı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği edimini yerine getirmediği sabit olduğundan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmeyen davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Davacı tüketici olup, harçtan muaf olduğundan peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4399, Karar No: 2022/6346, Tarih: 27.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4399 E.  ,  2022/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.09.2020 tarih ve 2020/149 E. - 2020/243 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “TAÇ” esas unsurlu tanınmış ve seri markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2015/43486 sayılı, “Şekil+TAÇ EĞİTİM ARAÇLARI www.tacegitimaraclari.com” ibare ve biçimli marka başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, 2016-M-5377 sayılı YİDK kararının iptaline ve marka başvurusu tescile bağlanmış ise markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, ibarelerin hem işitsel hem de görsel olarak birbirinden farklı olduğunu, taraf markalarındaki logoların, kullanılan yazı karakteri, stili ve renklerin benzemediğini, taraf markalarının kapsadığı malların farklı olduğunu, davacı ev tekstili sektöründe davalının ise eğitim sektöründe faaliyet gösterdiği, hiçbir ortak pazarı olmadığını, taraf ürünlerinin benzer ihtiyaçları gidermediği ve alıcı kitlelerinin farklı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının "şekil+TAÇ EĞİTİM ARAÇLARI www.tacegitimaraclari.com" ibareli marka başvurusu ile davacının "TAÇ" ibareli, seri ve tanınmış markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan "Hayvanlar için oyuncaklar. Çocuk bahçeleri, parklar ve oyun parkları için oyuncaklar; suni yılbaşı ağaçları ve bunlar için süsler, suni karlar, çıngıraklar, parti ve benzeri eğlenceler için malzemeler, kağıttan parti şapkaları" malları yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki markanın aynı işletmenin markası ve idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, bu kısım yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu, davacının markasının "TAÇ" ibaresi ortalama düzeydeki tüketici nezdinde perde ve tekstil ürünlerinde tanınmış bir marka olduğu şeklinde bir refleks olarak algılanacağı, bu açıdan iltibas oluşturmayan mallar yönünden davalı başvurusunun davacının "TAÇ" ibareli tanınmış markasının şöhretinden ve itibarından yararlanarak toplumdaki müşteri kesimine "TAÇ" firmasının yeni bir ürünü şeklinde pazarlanıp haksız kazanç sağlanabileceği ihtimali söz konusu olduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 2016-M-5377 sayılı YİDK kararının iptaline, 2015/43486 sayılı markanın hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın davalı şirket ve davalı kurum vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan karar Dairemizin 2019/2452 E. – 2020/496 K. sayılı ve 20/01/2020 tarihli ilamıyla bozulmuştur.

Bu kararın davalı şirket ve davalı kurum vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan karar Dairemizin 2019/2452 E. – 2020/496 K. sayılı ve 20/01/2020 tarihli ilamıyla bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne, 2016-M-5377 sayılı YİDK kararının iptaline, 2015/43486 sayılı markanın hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalı şirket bakımından kesinleştiğinden, bu kararın aynen uygulanması için TPMK’na müzekkere yazılmasına, davacı yanın “TAÇ” esas unsurlu markalarının tekstil sektöründe ve özellikle “perde” emtiası bakımından 556 sayılı KHK 8/4. maddesi anlamında tanınmış marka olduğu, davaya konu markanın ise mesnet markalarda yer almayan “ Oyunlar ve oyuncaklar, salonda oynanan oyunlar; harici ekran ya da monitor ile bağlanıp oynanabilen oyunlar için aletler, makineler ve cihazlar (jetonla çalışanlar dahil). Bu sınıfa dahil jimnastik ve spor aletleri; olta takımları, yapay balık yemleri, avcılık ve balıkçılık için tuzaklar.” emtiaları bakımından tescil ettirilmek istendiği, somut olayda markaların kullanılacağı ürünlerin birbirinden çok farklı sektörlere dâhil oldukları, "TAÇ" ibaresi tamamen özgü ve ayırt edicilik özelliği yüksek bir ibare olmadığından KHK’nın 8/4. maddesinde belirtilen risklerin oluşacağından söz edilmeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2016-M-5377 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2015/43486 sayılı markanın kapsamında yer alan 28. sınıftaki "hayvanlar için oyuncaklar, çocuk bahçeleri, parklar ve oyun parkları için oyuncaklar. Suni yılbaşı ağaçları ve bunları için süsler, suni karlar, çıngıraklar, parti ve benzeri eğlenceler için malzemeler, kağıttan parti şapkaları." malları yönünden iptaline, diğer kısımlar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Türk Patent ve Marka Kurumu'ndan alınmasına, 27/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15906, Karar No: 2011/44015, Tarih: 17.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/15906 E.  ,  2011/44015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan tarafından direksiyon mekanizması kilitli olarak evinin önüne sokağa park edilen motosikletin direksiyon kilidini kırıp, elektrik kablolarını temas ettirerek düz kontak yapmak suretiyle çalıştırıp bulunduğu yerden çalan sanıkların eyleminin; TCK.nun 491/ilk maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17595, Karar No: 2017/9596, Tarih: 19.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17595 E.  ,  2017/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla yapılan takipte alacaklının, borçlu belediyenin üçüncü şahıs bankalarda bulunan alacaklarına haciz konulması talebinin reddedilmesi üzerine, alacaklı icra memur işlemini şikayette bulunmuş, mahkemece 6522 sayılı Yasa'nın 121. maddesi ile 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesine eklenen son fıkra uyarınca; borçlu belediyeye müracaat olmaksızın, borçludan mal göstermesi istenmeden doğrudan haciz işlemleri yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin, 26/06/2015 tarihli ve 29398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 17.06.2015 tarih ve 2014/194 Esas 2015/55 sayılı Kararı ile; 3.7.2005 tarih ve 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesine, 10.9.2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun’un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesindeki “…ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır”; ikinci cümlesindeki “…veya kamu hizmetlerini aksatacak…” ibareleri ile 6552 sayılı Kanun’un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin, Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, anılan yasa maddesi, artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinin, haciz işleminin, sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının doğrudan haczinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçlunun tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

O halde mahkemece, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.