muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1360, Karar No: 2018/9182, Tarih: 21.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1360 E.  ,  2018/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunmaları nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan başka suç tarihli bir dosyadan alınan raporların dosya arasına konularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunmaları nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan başka suç tarihli bir dosyadan alınan raporların dosya arasına konularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin beyanına göre, suça sürüklenen çocukların 58,18 TL bozuk para, 5,00 TL kağıt para, 2 adet kırmızı beyaz renkli süs aydınlatma lambasını çalmaları karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11720, Karar No: 2023/19371, Tarih: 05.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11720 E.  ,  2023/19371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/917 E., 2016/68 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 62 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız olarak ceza verildiği, ceza almasına neden olanların cezalandırılması ve infazının durdurulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın başkan olarak görev yaptığı Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/176 Esas sayılı dosyasında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı ve hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin onanarak kesinleştiği, aldığı hükümlerin infazı için cezaevinde bulunan sanığın Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı'na hitaben yazdığı 17.10.2014 tarihli dilekçede katılana hitaben "... o tarihte mahkeme başkanı olan ve oturduğu makamı kendi şahsi menfaatleri ve başkalarını memnun etmek için kullanan vicdansız, allahından korkmaz başkanın verdiği ceza ...", şeklinde, yine Cumhuriyet Başsavcılığı delaleti ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na başlıklı 31.10.2014 tarihli dilekçede de "... Mahkeme başkanı hakim Battal beyin nüfusunu kullanarak ticari ve ahlak dışı ilişkileri neticesinde tarafıma verilen cezaya itiraz için ... , ... Yaşar Perçin'in de 4. Ağır Ceza Mahkemesi başkanı ile olan maddi ve manevi ilişkileri içinde, Mahkemede ben Osman'ı tanımıyorum diyen Yaşar Perçin, dosyayı 3 yıl hakim aracılığı ile bekletmiş olup hakim bey de firmanın ve çekin sahibine beş yıl dışardan ceza vermiş, bana ise sözde çalıntı çeki aptal ve gerizekalıyım ya aynı gün bankaya parayı yatıran ve Yüreğir petrolü arayıp çekin karşılığını yatırdığımı bankadan tahsil edeceklerini söyleyen bana ise 14 yıl ceza vermiştir ..." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları, suça konu dilekçe içerikleri ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sebebi dışındaki sanığın temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/760, Karar No: 2022/1087, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/760 E.  ,  2022/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.03.2021 tarihli ve 2021/2130 soruşturma, 2021/1514 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii...Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/1275 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.11.2021 tarihli ve 2021/14758 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2022 tarihli ve 2021/147724 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların, müşteki ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olay nedeniyle yapılan soruşturma sonunda, suça sürüklenen çocuklar haklarında üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin yeterli delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin ve eşi Mirsevdin İbik'in beyanları kapsamı ile, 07.03.2021 tarihli...Devlet Hastanesinden alınan geçici hekim raporunda, sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına ilişkin tespitte bulunulması, bilgi sahibi sıfatıyla beyanı alınan... Gül'ün, müştekinin kendisinin anneannesi olduğunu, camdan dışarı seyrettiği sırada duvar ören kişilerin bahçelerine girdiklerini, bir tane orta yaşlı adam ile iki tane gencin ve bir kadının müştekiyi iteklemeye başladıklarını, hemen dışarıya koştuğunu, orta yaşlı adamın müştekiye kürekle vurduğunu, içeri koşup dedesini çağırdığını, tekrar dışarı koştuğunda 3 erkek ve bir kadının müştekiyi kollarından hırpalayarak sürüklediklerini gördüğünü, dedesi dışarı çıkmayınca tekrar içeri koşup dedesine haber verdiğini, dedesi ile birlikte dışarı çıktığında müştekiyi ve diğer şahısları göremediğini, dedesi ile birlikte duvar örülen yere gittiğinde müştekiyi ve orta yaşlı adamı gördüğünü, müştekinin otların arasında yerde yatar durumda olduğunu beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar haklarında kamu davası açılmasına elverişli yeterli delilin elde edildiği, delillerin takdirinin mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine

../..

S/2

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 160/1. maddesinde; “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.”

../..

S/2

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 160/1. maddesinde; “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.”

CMK’nin 160/2. maddesinde; “Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.”

CMK’nin 170/2. maddesinde; “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.”

CMK’nin 172/1. maddesinde “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Buna göre, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Böylece, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nin 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

CMK’nin 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

İncelenen dosyada; kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin torunu...’nın “bir tane orta yaşlı adam ile iki tane gencin ve bir kadının müştekiyi iteklemeye başladıklarını, hemen dışarıya koştuğunu, orta yaşlı adamın müştekiye kürekle vurduğunu, içeri koşup dedesini çağırdığını, tekrar dışarı koştuğunda 3 erkek ve bir kadının müştekiyi kollarından hırpalayarak sürüklediklerini gördüğünü” bildiren anlatımı ile müştekinin beyanlarına göre suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten basit yaralama suçu yönünden kamu davası açılması için yeterli şüphe bulunduğu halde atılı kasten basit yaralama suçunun suça sürüklenen çocuklar yönünden CMK’nin 253/1-c maddesine göre uzlaşmaya tabi suçlardan olması nedeniyle öncelikle dosyanın CMK’nin 253/4. maddesine göre uzlaştırma işlemleri için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi yerine suça sürüklenen çocukların savunmaları da alınmadan haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yönelik vaki itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; kasten basit yaralama suçu yönünden...Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.04.2021 tarihli ve 2021/1275 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41786, Karar No: 2016/5283, Tarih: 17.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/41786 E.  ,  2016/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müşteki ...'nın cep telefonuna gönderdiği mesajda yer alan “... abi aratıyon mu, yoksa ...'den başlayım mı” şeklinde sözlerin, mağdurun hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit niteliğinde olmaması,, müştekinin kovuşturma aşamasında, sanığın yüzüne karşı kendisini tehdit etmediğini belirtip, soruşturma evresinde ise sanığın tehditler savurduğunu ve eşi tanık ...'ya “evlenmezsem hepinizi öldüreceğim” dediğini ifade etmesi, tanık ...'nin kovuşturma aşamasında sanığın, eşi müşteki ...'e tehdit mesajı gönderdiğini, kendisinin okuma yazmasının olmamasından dolayı eşinin söylediğini beyan etmesi karşısında; beyanlar arasındaki çelişkiler giderilip hangi beyana ne suretle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Sanığın, eylemini her iki müştekiye karşı ne şekilde yönelttiği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2015/13807, Karar No: 2015/3194, Tarih: 02.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13807 E.  ,  2015/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık ile müşteki ... arasında hakaret ve kavga olayının olması üzerine olay yerine çağrılan polis memuru olan müştekiler ... ile ...’ın olay yerine gelerek sanığı yakalamak istedikleri, bu esnada sanığın polis memurlarına görevlerini yaptırmamak için fiziki temasta bulunduğu ve tehdit ettiği, polis memuru olan müşteki ...’ın BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, polis memuru olan müştekilere görevden dolayı alenen hakaret ettiği ve rapor için götürüldüğü ... Devlet Hastanesinin giriş kapı camını kırdığı anlaşıldığından mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14399, Karar No: 2014/12435, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14399 E.  ,  2014/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/242575

MAHKEMESİ : Midyat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2011

NUMARASI : 2010/508 (E) ve 2011/107 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanıkların eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki TAPDK vekilinin ve katılan Gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönler incelenmesizin BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18726, Karar No: 2016/428, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18726 E.  ,  2016/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2014

NUMARASI : 2014/157-2014/754

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedelden düşük olduğundan ve ilk karar ile kamulaştırma bedelinin tamamı davalı tarafa ödendiğinden, acele el koyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın bozma sonrası oluşan kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan kısmına 15.10.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.01.2013 gününe kadar faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, bu usule uyulmadan faiz yürütülmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki (mahkemece verilen 24/01/2013 tarihli kararda hükmedilen bedelden acele kamulaştırma bedeli sonrasında hükmedilen 21.192,71-TL bedele) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (bu bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen 32.125,63-TL bedelin mahsubundan sonra kalan 17.518,65-TL'lik kısma) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.