muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12200, Karar No: 2022/11217, Tarih: 05.10.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu yetki tespitinde görevli makam, ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olup 6356 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi uyarınca yetkili mahkemelerin ... (Sosyal Güvenlik) Mahkemesi olduğu gerekçesiyle,

"Davanın yetki yönünden REDDİNE,

Mahkememezin YETKİSİZLİĞİNE,

Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... (SOSYAL GÜVENLİK) MAHKEMESİ’ne gönderilmesine, ..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, müvekkili Şirketin işyerinin ... Anadolu mahkemeleri yetki sınırında olduğundan yetkisizlik kararının ... Anadolu nöbetçi iş mahkemelerine verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olduğu, buranın da .../...’da bulunduğundan yetkili mahkemenin ... iş mahkemeleri olduğu yönünde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesi kararında yetkili mahkeme olarak "... Mahkememezin YETKİSİZLİĞİNE, Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... (SOSYAL GÜVENLİK) MAHKEMESİ’ne gönderilmesine, ...." şeklinde karar vermesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle;

"1-Davanın yetki yönünden REDDİNE,

... 17. İŞ MAHKEMESİ'nin YETKİSİZLİĞİNE,

Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... NÖBETÇİ İŞ MAHKEMESİ’ne gönderilmesine, ..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince temyiz dilekçesinde; müvekkili Şirketin işyerinin ve merkezinin ... Anadolu yakasında olduğundan yetkili Mahkemenin ... Anadolu iş mahkemeleri olduğu, kaldı ki yargılama safhasında keşif incelemesinin de bu adreste yapılacağı gözetildiğinde usul ekonomisi ilkesi gereğince de ... Anadolu iş mahkemelerinin yetkili olacağının kabulü gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin doğru tespit edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6356 sayılı Kanun’un "Toplu iş sözleşmesinin kapsamı ve düzeyi" kenar başlıklı 34 üncü maddesi şöyledir:

"(1) Bir toplu iş sözleşmesi aynı işkolunda bir veya birden çok işyerini kapsayabilir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin doğru tespit edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6356 sayılı Kanun’un "Toplu iş sözleşmesinin kapsamı ve düzeyi" kenar başlıklı 34 üncü maddesi şöyledir:

"(1) Bir toplu iş sözleşmesi aynı işkolunda bir veya birden çok işyerini kapsayabilir.

(2) Bir gerçek ve tüzel kişiye veya bir kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı işkolunda birden çok işyerinin bulunduğu işyerlerinde, toplu iş sözleşmesi ancak işletme düzeyinde yapılabilir.

(3) Grup toplu iş sözleşmesi, tarafların anlaşması üzerine bir işçi sendikası ile bir işveren sendikası arasında, birden çok üye işverene ait aynı işkolunda kurulu işyerleri ve işletmeleri kapsamak üzere yapılır.

(4) İşletme toplu iş sözleşmesi yapılacak işyerlerinin aranılan niteliğe sahip olup olmadıklarına ilişkin uyuşmazlıklar, işletme merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemede on beş gün içinde karara bağlanır. Kararın temyizi hâlinde Yargıtay on beş gün içinde kesin olarak karar verir.”

2. Aynı Kanun'un "Görevli ve yetkili mahkeme" kenar başlıklı 79 uncu maddesinde “( Bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş davalarına bakmakla görevli ve yetkili mahkemelerde görülür. Ancak yedinci ila on birinci bölümlerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar için, görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.” düzenlemesi mevcuttur.

3.Anılan Kanun’un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde de görevli makamın; işyeri toplu iş sözleşmesi için işyerinin, işletme toplu iş sözleşmesi için işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, aynı Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerleri için yapılacak grup toplu iş sözleşmelerinde bu işyerlerinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, birden fazla Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerlerini kapsayacak grup toplu iş sözleşmesi için ise Bakanlığı ifade edeceği açıklanmıştır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22185, Karar No: 2015/25974, Tarih: 29.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22185 E.  ,  2015/25974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 20.09.2008 tarihinde mağaza satış personeli olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin hiçbir neden gösterilmeksizin 23.05.2012 tarihinde işten çıkarıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağının, resmi ve genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının 23.05.2012 tarihinde öğlene doğru işyerini izinsiz ve mazeretsiz olarak terkettiğini, bunun üzerine tutanak tanzim edilerek noter kanalı ile davacıya tebliğ edildiğini, ancak süresi içerisinde işe dönmemesi nedeniyle haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin davacıya kıdem ve ihbar tazminatını ödemeyi gerektirecek şekilde sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamına göre; davacı tarafça iş sözleşmesinin iş veren tarafından 23.05.2012 tarihinde sözlü olarak sona erdirildiği iddia edilmiş, davalı tarafça davacının 23.05.2012 tarihinde işyerini izinsiz ve mazeretsiz olarak terkettiğini, bunun üzerine tutanak tanzim edilerek noter kanalı ile davacıya tebliğ edildiğini, ancak süresi içerisinde işe dönmemesi nedeniyle haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiği savunulmuştur. 23.05.2012 tarihli iş yeri terk tutanağı, devamsızlık tutanakları ve davalı tanık beyanları ile davacının 24.05.2012 tarihinde bir başka markette işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi nazara alındığında davalı tarafça hakli nedenle fesih ispat edilmiştir. Kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3425, Karar No: 2015/9349, Tarih: 16.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3425 E.  ,  2015/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/278

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2014 tarih ve 2013/74-2014/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İtalyan menşeli olan müvekkilinin 1958 yılından bu yana bebek ve sağlık ürünleri imalatı ve pazarlaması işiyle iştigal eden, dünya üzerinde bebek ürünlerinin sembolü haline gelmiş ve neredeyse tüm dünya tarafından bilinen “C.” markasının sahibi olduğunu, “C.” markasının, dünya üzerinde birçok ülkede tescilli olduğu gibi, ülkemizde de TPE nezdinde tescilli olduğunu, müvekkili markasının telaffuzunun “Ç.” şeklinde olduğunu, ancak hal böyle iken davalının, müvekkiline ait dünyaca tanınmış “C.” markasının ayırt edilemeyecek ve açıkça iltibasa yol açacak benzeri olan “Ç.” ibaresini ticaret unvanında kullanarak, doğrudan müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini, ayrıca davalının “Ç.” ibaresi üzerine işlenerek satılan (ve üretilen) bebek ürünlerinin, müvekkili açısından maddi ve manevi zararlara yol açtığını iddia ederek, davalı adına tescilli 2002/25551 sayılı “Ç.Şekil” markasının sicilden terkinini, davalıya ait ticaret unvanında esaslı unsur olarak yer alan “Ç.” ibaresinin silinerek ticaret sicilinden terkinini, müvekkili ile davalı ürünlerinin karışıklık-iltibas yaratacak derecede benzer olduklarının ve dolayısıyla müvekkilinin marka hakkına tecavüzün tespitini ve men'ini, davalının “Ç.” ibaresini emtia ve tanıtım materyallerinde kullanmasının yasaklanmasını, “Ç.” ibareli materyal ve emtialar üzerindeki Ç. ibaresinin silinmesini, bu mümkün değil ise bu materyallere el konulmasını ve imhasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin kuruluş evresinde şirket ortakları M. Ç. ve N. K. isimlerindeki soyadların ilk hecelerinin birleşmesinden oluşan “Ç.” sözcüğünü şirket adı olarak kullanmaya karar verdiklerini, aynı zamanda 07/10/2002 tarihinde TPE nezdinde marka olarak tescilinin sağlandığını, markanın doğum sürecinin bu şekilde olduğunu, unvan ve markada iltibasın söz konusu olmadığını ve işitsel benzerlik iddiasının da gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin kuruluş evresinde şirket ortakları M. Ç. ve N. K. isimlerindeki soyadların ilk hecelerinin birleşmesinden oluşan “Ç.” sözcüğünü şirket adı olarak kullanmaya karar verdiklerini, aynı zamanda 07/10/2002 tarihinde TPE nezdinde marka olarak tescilinin sağlandığını, markanın doğum sürecinin bu şekilde olduğunu, unvan ve markada iltibasın söz konusu olmadığını ve işitsel benzerlik iddiasının da gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamı nazara alınarak, davalının sicile tescilinin 2002 yılında olduğu ve davanın ise yaklaşık 11 yıl sonra açıldığı, dolayısıyla unvan terkini için öngörülen hak düşürücü süre olan 5 yıl geçtiğinden, bu talebin süre aşımı sebebiyle reddi gerektiği, davada markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve men'ine yönelik talepler mevcut ise de, davalının gerek ticaret unvanını, gerekse Ç.ibareli markayı ticaret sicil kayıtlarına ve TPE kayıtlarına uygun olarak yasal zeminde kullandığı, iddia edilen bu hususlarda da davalının fiilinin yasal zeminde bulunması sebebiyle talebin reddi gerektiği, davacının chicco ibareli markaları davalının hükümsüzlüğü istenilen markanın tescil başvurusundan önce tanınmış marka statüsünde olduğundan, 556 Sayılı KHK'nın 42/1-a maddesinde belirtilen 5 yıllık sürenin davalının markayı aynı sektörde faaliyet göstermesi sebebiyle bilmediği kabul edilemeyeceğinden, 5 yıllık hak düşürücü süre işbu davada uygulanamayacak ise de, davacı markaları ile davalı markası, gerek ibare, gerekse şekil olarak karşılaştırılarak iltibas olmayacağı yolunda sonuca varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18260, Karar No: 2011/3949, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18260 E.  ,  2011/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK yürürlüğe girmeden 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olduğu gözetilerek lehe kanunun tespiti bakımından 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK karşılaştırması esnasında 5237 sayılı yasaya göre ceza miktarı açısından değerlendirme yapılırken mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından uzlaşma girişiminde bulunulmadan 765 sayılı yasanın sanık lehine olduğu kabul edilerek karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye uygun olarak açıklanan nedenle BOZULMASINA 02.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21915, Karar No: 2012/5366, Tarih: 01.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21915 E.  ,  2012/5366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada; davalı kocanın, maaşındaki hacizlerin önünü kesmek ve borçlarını ödememek için diğer davalı eşine nafaka davası açtırdığı ve açılan tedbir nafakası davasında maaşının tamamı tutarında nafaka ödemeyi kabul ettiği, halen birlikte yaşayan davalıların borçlarını ödemeden kötü niyetle hareket ettiklerini, nafakanın muvazaalı olduğunu ve alacaklarının tahsilini önlediğini, bu nedenle ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/395 E-2004/409 K sayılı ilamındaki nafakanın kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece, davalı tarafın yetki itirazı kabul edilerek, dava tarihinde davalıların ikametgahının bulunduğu ... Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

HUMK 74 ve devamı maddeleri ile 04.06.1959 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, bir davada dayanılan maddi vakıaları taraflara açıklamak, olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak hakimin görevidir. Hukuk Usulü Muhakameleri Kanununun 446.maddesi "Alacaklılar veya mahkumun aleyh makamına kaim olanlar, borçluları veya makamına kaim oldukları kimseler aleyhine sadır olan hükümler hakkında mahkumun leyh ve mahkumun aleyh beyinde bil ittifak kendilerine karşı vuku bulan hile sebebiyle iade-i muhakeme talebinde bulunabilir" şeklindedir.

HUMK'nun 448/1.maddesinde "iadei muhakeme talebini mutazammın arzuhal hükmü veren mahkemeye verilir ve orada tetkik olunur." Somut olayda; davalıların, davacı tarafa olan borçlarını karşılıksız bırakmak amacıyla nafaka hükmü verilmesini sağladıkları ileri sürülerek, nafakanın kaldırılması istemi yargılamanın iadesi talebine yöneliktir.Mahkemece, belirtilen madde hükmü uyarınca ve HUMK 23.maddesi gözönünde bulundurularak davalıların yetki itirazlarının kabule şayan olmadığı (her ne kadar dava ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış ise de) gözönüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03 .2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5165, Karar No: 2021/9732, Tarih: 07.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5165 E.  ,  2021/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı, 30.08.2012 tarihinde saat 10.00 sıralarında ikamet ettiği köyün mezrasında bulunan arazisinin içinden geçmekte olan davalı kuruma ait elektrik tellerinin, çıkan rüzgarın etkisi ile birbirine sürterek ark oluşturması sonucu yangın çıktığını, çıkan kıvılcımların arazideki kuru otları tutuşturması sonucunda 27 adet dut, 6 adet asma, 1 adet armut, 1 adet iğde, 6 adet ayva ve 5 adet kavak ağacı ile araziyi çevreleyen çit ile arazi sulama sistemine ait borularının tamamen yandığını, meydana gelen olayda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 7.610,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, nedensellik bağı bulunmadığını, BK’nın 58.maddesindeki koşulların oluşmadığını, meydana gelen yangının elektrik direğinden yayıldığına dair bir delil bulunmadığını, olayın elektrik kaçağından meydana geldiği kabul edilse dahi davacının müterafik kusurunun da dikkate alınması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının uğradığı 7.610,00 TL zararın 30.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 28.11.2016 Tarih, 2016/18717 Esas, 2016/13531 Karar sayılı ilamı ile “...Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, mahallinde refakate alınacak önceki bilirkişiler dışındaki alanında uzman elektrik, fen ve ziraat bilirkişileri ile keşif yapılarak Yargıtay ve taraf denetimine elverişli raporların alınması suretiyle, davacının davalı kurumdan talep edebileceği maddi bir zararının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekmektedir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile, davacının uğramış olduğu 6.088,00 TL zararın 30/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 11/12/2019 tarih ve 2019/2447 Esas, 2019/10014 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek “...mahkemece bozma ilamı doğrultusunda,dosyanın uzman ziraatçi bilirkişiye tevdi ile rapor alınmış ise de, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda da; söz konusu ağaçların sulama,çapalama, vb. yetiştirme masraflarının belirlenen ağaç bedellerinden mahsup edilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucunda, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda aldırılan bilirkişi ek raporu esas alınarak “1)Davanın kısmen KABULÜ ile kısmen REDDİNE,

-Davacının uğramış olduğu zarar nedeniyle 6.088,00-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE,

2)Davalı harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine YER OLMADIĞINA,

3)Yargılama nedeniyle yapılan 209-TL posta masrafı (Yargıtay gidiş-dönüş dahil), 106,5-TL müzekkere ve diğer giderler, 1.900-TL Bilirkişi ücreti, 350-TL araç ücreti ve 100-TL fotoğraf ücreti olmak üzere toplam 2.665,5-TL yargılama giderinden davanın kabul oranına göre hesaplanan (%80)2.132,4-TL'nin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, bakiye 533,1 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına,

4)Davalının harçtan muaf olması sebebiyle, davacı tarafça yatırılan 24,30-TL peşin harç, 24,30-TL. başvuru harcı ve 112,90-TL ıslah harcı olmak üzere toplam 161,5-TL harcın davacıya İADESİNE,

5)Reddedilen maddi tazminat talebi yönünden davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/3 maddesi uyarınca hesaplanan 1.522-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE,

6)Davacı tarafından yatırılan gider avansından arta kalan miktarın HMK 333/1 hükmü uyarınca ( Ad. Y.'nin 207. maddesine göre) re'sen kararın kesinleşmesine müteakip davacıya İADESİNE,” karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.