muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2059, Karar No: 2017/7439, Tarih: 19.06.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2059 E.  ,  2017/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini İskenderun Devlet Hastanesi Beyin Cerrahisi bölümünde hasta olarak yatmakta olan müştekiye karşı işlediği sabit görülen olayda; müştekinin ağır hasta olması sebebiyle malını koruyamayacak durumda olduğu düşünülerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-a maddesi uyarınca temel ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17465, Karar No: 2014/3988, Tarih: 10.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17465 E.  ,  2014/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/68469

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2007/626 (E) ve 2011/408 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurlar B.. Y.. ve H.. Y..'ın 09.06.2006 tarihinde kollukta alınan ifadelerinde, kendilerini hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen dava dışı E.Ş.. isimli şahsın silahla ateş ederek yaraladığını beyan etmeleri, 09.06.2006 tarihli teşhis tutanağında da, mağdurların kendilerine silahla ateş eden kişi olarak E. Ş.. isimli kişiyi teşhis edip sanık Davut'un olay yerinde olmadığını beyan etmeleri, soruşturma aşamasında ifadesi alınan ve olaya tanık olduğu anlaşılan A. Y..'ın da E. Ş.. isimli şahsın üzerlerine doğru silahla ateş ettiğini beyan etmesi, mağdurların kovuşturma aşamasında olayın ayrıntısına girmeyip soruşturmada verdikleri beyanlarını tekrarla yetinmeleri ve mağdurların sanığın kendilerini silahla ateş ederek yaraladığına dair bir iddiada bulunmamaları karşısında, mağdurlarla sanık yüzleştirilmeden ve A. Y.. isimli kişinin tanık olarak beyanlarına başvurulmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10288, Karar No: 2010/11839, Tarih: 15.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10288 E.  ,  2010/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrakokunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten ziynetler yönünden 256.50 TL. nispi temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.15.06.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/17263, Karar No: 2014/33905, Tarih: 13.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17263 E.  ,  2014/33905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan...'nin avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalılardan... Ve Temizlik Hiz. Tic. A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4241, Karar No: 2016/8851, Tarih: 29.09.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/4241 E.  ,  2016/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 274 ada 1 ve 2 ile 124 ada 11, 36 ve 37 sayılı parsellerin tamamını diğer paydaş olan davalının ev ve dükkan vasfındaki taşınmazları kiraya vermek ve tarla vasfındaki taşınmazları ise ekip biçmek suretiyle kök muris ...'nin ölüm tarihi olan 03/07/2009'dan itibaren kullandığını, taşınmazlardan istifade edemediklerini ileri sürerek 03/07/2009 tarihinden dava tarihine kadar toplam 2.000,00 TL ecrimisilin davalıdan alınmasını istemişlerdir.

Davalı, iddianın yersiz olduğunu, çekişmeli taşınmazlardan bir adet dükkanı 01/01/2010 – 01/10/2010 tarihleri arasında, bir adet dükkanı ise 01/05/2011 tarihinden itibaren kiraya verdiğini, evde ise kendisinin oturduğunu, diğer taşınmazların kendiliğinden gelir getiren yerlerden olmadığını, çekişmeli taşınmazlar için masraf yaptığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istisnalar dahil intifadan men koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden; çekişmeli tarla niteliğindeki 124 ada 11 ve 36 sayılı parsellerin kök muris Halise Hacıömeroğlu adına 2/8 oranında ve çocukları olan davacıların murisi ... ... ile diğerleri adına 1/8’er oranda kayıtlı olduğu, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden 124 ada 11 ve 36 sayılı parseller yönünden davalının intifadan men edilmediği, bu nedenle adı geçen taşınmazlar yönünden intifadan men koşulunun istisnalarının da bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddedilmesi doğrudur. Davacılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olayda, çekişme konusu taşınmazlardan 124 ada 37 sayılı parselin bahçeli kargir ev, 274 ada 1 sayılı parselin bir dükkan ve üstü bir daire, 274 ada 2 sayılı parselin ise kargir dükkan niteliğinde olduğu ve kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması dikkate alınmadan intifadan men koşulunun aranması hatalıdır.

Ne var ki, adı geçen taşınmazların tapu kayıtlarındaki eksiklikler nedeniyle davacılar ile tapu kayıt malikleri arasında bağlantı kurulamadığı açıktır.

Somut olayda, çekişme konusu taşınmazlardan 124 ada 37 sayılı parselin bahçeli kargir ev, 274 ada 1 sayılı parselin bir dükkan ve üstü bir daire, 274 ada 2 sayılı parselin ise kargir dükkan niteliğinde olduğu ve kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması dikkate alınmadan intifadan men koşulunun aranması hatalıdır.

Ne var ki, adı geçen taşınmazların tapu kayıtlarındaki eksiklikler nedeniyle davacılar ile tapu kayıt malikleri arasında bağlantı kurulamadığı açıktır.

Hâl böyle olunca, çekişmeli 124 ada 37, 274 ada 1 ve 2 sayılı parseller yönünden tapu kayıt malikleri ile davacılar arasında bağlantı kurdurulması halinde yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca taşınmazların niteliği ve 124 ada 37 sayılı parselde davalının kendisinin ikamet ettiği de dikkate alınarak intifadan men koşulunun aranmadığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile davalının intifadan men edilmediği gerekçesiyle adı geçen taşınmazlar yönünden davanın reddedilmesi hatalıdır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11355, Karar No: 2015/1308, Tarih: 19.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/11355 E.  ,  2015/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “taraflar arasında yapılan 2000 tarihli taksim sözleşmesinde ... mevkiindeki taşınmazın davalı ...'ya bırakıldığı, yerel bilirkişilerce çekişmeli taşınmazın Meşeyanı mevkiinde olduğunun belirtildiği, aradaki çelişkinin giderilmediği, senet tanığının dinlenmediği belirtilerek yeniden keşif yapılarak taksim sözleşmesindeki taraflara bırakılan yerin neresi olduğunun tereddütsüz olarak belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı ... tarafından açılan el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, davalı ... tarafından çekişmeli taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine, 111 ada 13 parsel sayılı taşınmazın ... mirasçıları; ..., ..., ... ve ... ile .... adlarına 1/5 paylı olarak tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'nın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; davalı ..., ortak murislerinin ölüm gününden sonra çekişmeli taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının kendisi tarafından dikildiğini öne sürmektedir. Taşınmaz başında yapılan keşifte alınan beyanlardan taşınmaz üzerinde fındık ağaçlarının bulunduğunun anlaşılmaktadır. Diğer bir anlatımla; çekişmeli taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce oluşturulan muhdesatın bulunduğu dosya kapsamı ile sabit olmasına rağmen mahkemece muhdesat hususunda hüküm kurulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca; mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan fındık ağaçlarının kime ait olduğu hususunda bir karar verilmesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine dair hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususa değinilmemesi isabetsiz olduğu gibi taşınmazın tarafların ... 'in tüm mirasçıları adına tesciline karar verilmekle davalı ...'nın da miras yoluyla gelen payı bulunduğuna göre davacı ...'ın payı oranında davalı ...'nın elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, ...'nın mülkiyet hakkını engeller şekilde taşınmazın tamamına yönelik davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesi dahi isabetsiz olup, kabule göre de eldeki davanın, davacı ... tarafından davalı ...'e karşı Asliye Hukuk Mahkemesinde elatmanın önlenmesi davası olarak açıldığı ve tutanak düzenlenmesi nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılması nedeniyle ilam başlığında ...'in davacı, ...'in de davalı olarak gösterilmesi gerekirken, her ikisinin davalı olarak gösterilip dava ile hiç ilgisi bulunmayan Kadastro Müdürlüğüne davacı sıfatı verilmesi isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1508, Karar No: 2018/7026, Tarih: 29.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1508 E.  ,  2018/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçinin sokak üzerinde park halinde bulunan otomobilinin plakalarını sökerek çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11355, Karar No: 2012/8385, Tarih: 28.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/11355 E.  ,  2012/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 86/1, 87/3, 29/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 2- Katılan sanık ... hakkında; a- Mala zarar verme suçundan; TCK'nın 62, 53/1-2. maddeleri uyarınca, mahkumiyet b- Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan; TCK'nın 86/2, 62, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL APC), temyiz isteminin reddine c- Katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan; Beraat

Temyiz edenler : Katılan sanıklar müdafileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Sanık ...'ün kardeşi olan...'ün tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan 30.12.2009 tarihli duruşmada dinlenilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, adli emanete kayıtlı suçta kullanıldığı anlaşılan bir adet balta ile ilgili olarak her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde verdiği 21.01.2010 tarihli dilekçesi ile hükmü sadece sanık müdafii sıfatı ile temyiz ettiği, bilahare katılan sanık sıfatı ile sunduğu 01.02.2010 tarihli dilekçesinin ise bir haftalık süre geçtikten sonra verildiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan sanık ... müdafiinin anılan karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

3- Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili bölümünün başına “TCK’nın 151/1. maddesi gereğince” ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili bölümünün başına “TCK’nın 151/1. maddesi gereğince” ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirilmelerin, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16240, Karar No: 2006/18224, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16240 E.  ,  2006/18224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (Müteveffa) : ...

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Tereke ile ... Tereke Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ...'ün ölmeden önce ... Mah. 368. Sok. Ferat Apt. 5/26 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.