muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2336, Karar No: 2018/4060, Tarih: 10.10.2018

Temyizin kapsamına göre, sanık ...’un mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’in mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...’nin mağdur ...’u kasten yaralama suçundan verilen beraat ve sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara hasren yapılan incelemede,

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik kasten yaralama ve hakaret suçları ile sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik eyleminin sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik eyleminde tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık ...’ nin mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçunu meşru müdafaa şartları altında gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ...’nin mağdur ...’a hakaret suçunun TCK'nun 129/1 ve CMK'nun 223/4. maddeleri uyarınca hakaretin karşılıklı olması gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak ceza verilmesine yer olmadığında dair karar verilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, meşru müdafaa hükümleri uygulanması gerektiğine, sanık ...’nin kasten yaralama suçunun sübuta erdiğine, sanık ... müdafinin suçun niteliğine, eksik incelemeye sübuta, Cumhuriyet savcısının sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan TCK’nun 25. maddesinin uygulanmasının isabetli olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararı ve sanık ...’nin mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ...’un mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile evli olan sanık ...‘in mağdur ...’nin yanında işçi olarak çalıştığı, olay tarihinden önce Ayfer ile Fevzi

../..

S/3

B-Sanık ...’un mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile evli olan sanık ...‘in mağdur ...’nin yanında işçi olarak çalıştığı, olay tarihinden önce Ayfer ile Fevzi

../..

S/3

arasında gönül ilişkisi bulunması ve... ’in iş yerinden ayrılması nedeni ile taraflar arasında husumet bulunduğu, bu husumet nedeni ile aralarında tartışma yaşandığı, olay gününden 3 gün öncesinde ...,.... nin telefonda karşılıklı küfürleştikleri, olay günü ise sanıklar ...,... ’un mağdur ...’nin iş yerindeki odasına girip kapısını kapattıkları,... ’un bıçak ve balta çıkardığı, sanık ...’in ise mağdurun masasının yanına kadar yanaştığı ve çantasından çıkardığı biber gazını sıktığı, sanık ...’un mağdur ...’yi batın içi kanamaya, 2. derecede kosta kırığına ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, sanıkların iş yerinden ayrılmasının ardından mağdur ...’nin iş yeri içerisine kadar giderek yardım istediği ve hastaneye götürüldüğü anlaşılan olayda,

a-Sanık ...’un mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden,

1- 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayin edilmesi,

2- Sanık ...‘un eşi olan ... ile mağdur ... arasında cinsel ilişki yaşanması ve karşılıklı küfürleşmeden kaynaklanan haksız hareketler dikkate alınarak, 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, sanık ... hakkında makul oranda indirim yapılması yerine 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza verilmesi,

b- Sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hüküm yönünden,

1- 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezaları verilerek fazla ceza tayin edilmesi,

2 - Sanık ...'in, mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs eylemini sanık ... ile birlikte eylem üzerinde tam bir fiili hakimiyet kurarak, birlikte işlediği anlaşıldığı halde, sanığın "fail" sıfatıyla tahrik altında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK.nun 37, 81, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "yardım eden" sıfatıyla tahrik altında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK.nun 81, 35, 39, 29. ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

3-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu ile ilgili olarak Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalaası alınmadan hüküm kurulması,

../..

S/4

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar...,... müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün ise sair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 10/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6279, Karar No: 2009/7663, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6279 E.  ,  2009/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'ndan kaynaklanmakta olup, dosya ilk olarak Yargıtay 11. HD'ne gelmiş, anılan Daire’ce dosya Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmiştir. Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin görevine girdiği gerekçesiyle Yargıtay Başkanlar Kuruluna göndermesi gerekirken, tekrar anılan daireye göndermiş ve anılan Daire de dosyayı bu kez Dairemize göndermiştir. Oysa, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun l4. maddesi uyarınca, 11 ve 12. Hukuk Daireleri arasında görev uyuşmazlığı çıktığı için, görevli Daire’nin Başkanlar Kurulunca belirlenmesi gerekeceğinden, dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4084, Karar No: 2024/763, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/4084 E.  ,  2024/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4203 E., 2019/2175 K.

SUÇ : Kenevir ekme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2014 tarihli ve 2014/231 Esas, 2014/239 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 13.05.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararları ile Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/380 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her üç dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/380 sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.08.2018 tarihli ve 2015/380 Esas, 2018/273 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/4203 Esas, 2019/2175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kullanmak için ekim yapıldığına,

2. Eylemin tek olduğuna,

3.Şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 01.07.2014, 26.08.2014 ve 19.09.2014 tarihlerinde kenevir ekimi yaptığı iddiasıyla hakkında 3 ayrı soruşturma başlatıldığı, buna göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kullanmak için ekim yapıldığına,

2. Eylemin tek olduğuna,

3.Şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 01.07.2014, 26.08.2014 ve 19.09.2014 tarihlerinde kenevir ekimi yaptığı iddiasıyla hakkında 3 ayrı soruşturma başlatıldığı, buna göre;

01.07.2014 tarihinde ... Mahallesi halkının ortak malı olarak kullanılan, ... Y. tarafından kiralanan, ancak kullanımının babası olan sanığın yaptığı tespit edilen pamuk ekili tarlanın ortasında boyları 30 cm-100 cm arasında değişen kenevir bitkilerinin ekili olduğunun tespit edildiği, alınan arama emrine istinaden söz konusu yerde aynı tarihte yapılan aramada, pamuk tarlasının orta kısmında boyları 30-80 cm arasında değişen toplam 9315 kök kenevir bitkisi olduğunun görüldüğü, tarlanın ... Mahallesinden sanığa 2013 Ekim - Kasım ayında icar olarak verildiğinin tespit edildiği,

26.08.2014 tarihinde sanığın, ... İlçesi ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunan tarlasında izinsiz kenevir ekimi yaptığı konusunda ihbar yapılması üzerine, alınan arama kararı üzerine belirtilen adreste yapılan aramada 60 dönüm pamuk bitkisi ekili tarlanın orta kısımlarında, yaklaşık bir iki dönüm alanına 11372 kök kenevir bitkisi ekilmiş olduğunun tespit edildiği, bir kısım yerde poşetler içerisinde kenevir fidelerinin olduğu, kenevir bitkilerinin 10 cm ile 150 cm arasında boylarda olduğu, dipleri çapalanmış, otlarından temizlenmiş durumda olduklarının tespit edildiği,

19.09.2014 tarihinde ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan ikamet bahçesinde sanığın kenevir bitkisi ektiği yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine alınan arama kararına istinaden sanığın ikametinin bahçesinde yapılan aramada dikili vaziyette 203 kök kenevir bitkisi ele geçirildiği,

Olaylarda; sanığın tarlasına kenevir bitkisini içmek için ektiğini, kenevirlerinin sulamasını ve bakımını yapmak suretiyle yetiştirdiğini beyan etmekle üzerine atılı esrar elde etmek amacıyla izinsiz kenevir ekme suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, sanığın bu bitkileri 2014 yılının çeşitli aylarında ekerek, bakımını yaptığı, ikamet bahçesinde Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında yapılan aramalarda sırasıyla 9315 kök, 11372 kök ve 203 kök olmak üzere toplamda 20890 kök hint keneviri bitkileri ele geçirildiğinden hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasından artırım yapılmış ve sabıkalı geçmişi, suç işleme konusundaki eğilimi dikkate alınarak takdiri indirim uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

C. Adli Emanetin 2015/517 sırasında kayıtlı üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan kenevir bitkilerinin ve alınan şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine, uygulanan kanun maddesinin fıkrası gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/4203 Esas, 2019/2175 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesi,

B. Müsadere ile ilgili hüküm fıkrasında ''... TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine,'' ibaresinin çıkartılarak yerine " 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ", ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Müsadere ile ilgili hüküm fıkrasında ''... TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine,'' ibaresinin çıkartılarak yerine " 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ", ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/417, Karar No: 2010/763, Tarih: 21.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/417 E.  ,  2010/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre ehliyetsiz ve 113 promil alkollü olan sanığın kendi sevk ve idaresindeki araç ile seyir ederken trafik ekiplerince durdurulduğu anlaşılmakla tutanak düzenleyicilerin sanığın almış olduğu alkolün etkisiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde araç kullanıp kullanmadığı, dışa yansıyan olumsuz davranışlarının bulunup bulunmadığı hususunda beyanları alınarak Adli Tıp kurumundan da sanık hakkında 113 promil alkolü olan kişinin emniyetli bir şekilde araç kullanıp kullanamayacağı hususunda rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre sanığın adli sicil kaydında görünen Salihli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2006 gün, 2006/9-48 sayılı kararıyla hükmedilen adli para cezasının miktarı itibariyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 305.maddesine göre kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden tekerrüre esas bulunduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nun 58/6.maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4087, Karar No: 2024/6575, Tarih: 07.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/4087 E.  ,  2024/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1015 E., 2023/1700 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/318 Esas, 2023/229 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/1015 Esas, 2023/1700 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2024 tarihli ve hükmün onanma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özet olarak;

1. Tanık beyanları ve Veri İnceleme Raporu itibarıyla; silahlı terör örgütüne üye olma suçunun unsurlarının oluştuğuna ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve sübut bulduğuna,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosu tarafından 2017/68532 soruşturma numarasına kayden yürütülen soruşturma kapsamında, gizli tanık ...'un, gerek Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/250 Esas sayılı dosyasında verdiği 16.02.2018 tarihli, gerekse Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 18.04.2017 ve 27.04.2017 tarihli (Kom Daire Başkanlığında alınan) ifade tutanaklarında belirtildiği gibi, anılan örgütün mahrem yapılanması içerisinde yer alan Emniyet Genel Müdürlüğüne sızmış mensupları ile bunlardan sorumlu mahrem imamlarının örgütle irtibatı, bağlılık derecesi ve örgütsel konumu gibi stratejik önemi haiz bilgilerin kaydedildiği dijital materyallerin, Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği'nden alınan 18.04.2017 tarih ve 2017/2920 Değişik iş sayılı karara istinaden incelenmesi neticesinde elde edilen bilgilere ilişkin raporların, müsnet suç yönünden; gizli tanık tarafından teslim edilen dijital materyallere dayanılarak düzenlenmiş, sanığın örgütle irtibatını ortaya koyan bir delil olarak kabul edilmesinin hukuka uygun olduğu belirlenmekle,