muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6797, Karar No: 2019/8421, Tarih: 08.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6797 E.  ,  2019/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, hakkında 02/02/2014 tarihinde işlediği başka hırsızlık suçunun, hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

2- Müştekinin beyanında, suça sürüklenen çocuğun çaldığı televizyonu getirerek iade ettiği, suça sürüklenen çocuğun da savcılıktaki beyanında ertesi gün televizyonu getirip iade ettiğini beyan etmesi karşısında, hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10922, Karar No: 2009/13477, Tarih: 07.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10922 E.  ,  2009/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine fiziksel ve cinsel şiddet uygulayan, hakaret eden koca tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Tarafların temyizine yönelik incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.07.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/13197, Karar No: 2016/11468, Tarih: 18.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13197 E.  ,  2016/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihinde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken yeterli olmayan belediye yazısı esas alınarak değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

...

Kabule göre de;

...

Kabule göre de;

2-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası’nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerlendirmesinde somut emsal olarak incelenen .... parsel sayılı taşınmazın, üzerindeki tamamlanmamış bina niteliği ile 10.01.2012 tarihli satışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunca binanın %40 oranında tamamlandığı belirtilerek satış bedelinden binaya isabet eden değeri düşülerek zemin bedeli bulunmuş ise de, tamamlanmamış binanın satış değeri gerçekçi olarak hesaplanamaz. Bu durumda aynı bölgede başka emsal bulunamayacağı da düşünülemeyeceğinden emsalin uygun emsal olmadığı anlaşılmaktadır. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Buna göre mahkemece re'sen veya tarafların sunacağı emsaller araştırılarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

...

3-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde davacı idarenin tescil yanında terkin talebinin bulunmadığı gözetilmeksizin kamulaştırılan taşınmazın idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmesi,

4-Mahkemece dava tarihinden dört ay geçmeden karar verildiğine göre, kamulaştırma bedeline faiz uygulanmaması gerekirken, dava tarihinin dört ay sonrasından karar tarihine kadar faize karar verilmesi,

5-Tamamı 676,00 m² olan dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısımları için denetime olanak verecek ve krokide de gösterecek şekilde ek rapor alınıp, belediye ve imar müdürlüklerinden artan kısımların inşaat, imar durumları sorularak, sonucuna göre değer kaybı verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9255, Karar No: 2016/11761, Tarih: 27.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/9255 E.  ,  2016/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan fındık toplama makinesi satın aldığını, karşılığında senet verdiğini, satın aldığı makinenin ayıplı çıkması üzerine senedin iadesini istediğini, ancak davalının senedi iade etmediği gibi tahsil için bankaya verdiğini ileri sürerek, senedin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıdan satın aldığı fındık toplama makinesinin ayıplı çıktığını ileri sürerek, satın aldığı makine karşılığında davalıya verdiği senedin iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde yasada tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, dava konusu fındık toplama makinesi çiftçilik mesleği kapsamında satın alındığı için, davacı yasada tanımı yapılan “tüketici” tanımı kapsamına girmemektedir. Şu halde bu davaya bakmaya, genel mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Öyle olunca mahkemece davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/366, Karar No: 2021/1232, Tarih: 17.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/366 E.  ,  2021/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

NUMARASI : 2020/186-2020/635

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

NUMARASI : 2018/170-2019/295

Asıl dosya davacısı Ş.. Y.. tarafından, asıl dosya davalısı İ.. Ç.. aleyhine 04/05/2018 gününde, birleşen dosya davacısı İ.. Ç.. tarafından, birleşen dosya davalısı Ş.. Y.. aleyhine 06/08/2018 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine dair verilen 20/11/2019 günlü karara karşı davalı/birleşen davanın davacısı İ.. Ç..'in istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; asıl davaya ilişkin karar miktar itibariyle kesin olduğundan asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 352. maddesi gereğince usulden reddine, birleşen davaya ilişkin karar ise usul ve yasaya uygun bulunduğundan, birleşen davanın davacısının birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 24/09/2020 günlü asıl kararın ve HMK'nın 366. maddesi delaletiyle 346. maddesi uyarınca davacı/birleşen davanın davalısının temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 10/12/2020 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı/birleşen davanın davacısı İ.. Ç.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; asıl davanın davacısı Ş.. Y.. 4.240,00 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş olup, birleşen davanın davacısı İ.. Ç.. ise asıl davanın davacısına yönelik açtığı davada 7.000 TL maddi tazminat talep etmiştir. İlk derece mahkemesince asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 4.240,00 TL maddi tazminatın

davalı/karşı davacı İ.. Ç..'ten alınarak, davacı/karşı davalı Ş.. Y..’a verilmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı/karşı davacı İ.. Ç.. istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

davalı/karşı davacı İ.. Ç..'ten alınarak, davacı/karşı davalı Ş.. Y..’a verilmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı/karşı davacı İ.. Ç.. istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince asıl davaya ilişkin karar miktar itibariyle kesin olduğundan davalı/karşı davacının asıl davaya yönelik istinaf isteminin HMK'nun 352. maddesi gereğince usulden reddine, birleşen davaya ilişkin karar ise usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı/karşı davacının birleşen davaya yönelik istinaf isteminin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Davalı/karşı davacı iş bu karara karşı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Asıl davada kabul edilen miktar 4.240,00 TL ve birleşen davada reddedilen miktar 7.000 TL olup, temyiz sınırının altında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesince, davalı/karşı davacı aleyhine asıl davada kabul edilen ve birleşen davada reddedilen miktar yönünden davalı/karşı davacının temyiz talebinin HMK 362/1-a, HMK 366 ve HMK 346/1 maddeleri gereğince reddine  ilişkin olarak 10/12/2020 tarihli ek karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince yukarıda açıklandığı şekilde bu yön belirlenmek suretiyle verilen davalı/karşı davacı İ.. Ç..’in temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı/karşı davacı İ.. Ç..’in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin 10/12/2020 tarihli ek kararın HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30328, Karar No: 2021/19590, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30328 E.  ,  2021/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 26/02/2019 tarih, 2017/2447 Esas ve 2019/3540 Karar sayılı bozma ilamında; sanığın 13/01/2015 tarihli duruşmada kendisine şikayetçinin zararını 4.000 TL olarak belirttiğini ve ailesinin ise 2.500 TL tutarında ödemede bulunduğunu savunması karşısında; şikayetçiden zararının tam veya kısmi olarak giderilip giderilmediği sorularak, iadenin tam olduğunun anlaşılması halinde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, iadenin kısmi olması durumunda ise kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı şikayetçiden sorularak sonucuna göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 168/2-4. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği halde, bozmanın gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1804, Karar No: 2023/3867, Tarih: 21.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1804 E.  ,  2023/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 07.08.2013 tarihinde meydana gelen orman yangınında 10.8 hektar orman alanının yandığını, davalı hakkında olay tarihli suç tutanağı düzenlendiğini, 10.09.2013 tarihinde tespit yapıldığını, davalı hakkında ceza davası açıldığını, yangının çıkış noktasının davalının hiç bir izin vs almadan kesinleşmiş orman sınırları içerisinde ormanlık alana koyduğu arı kovanından kaynaklandığını, 108.118,80 TL ağaçlandırma gideri, 99.321,12 TL fidan zararı, 2.502,25 TL yangın iaşe gideri, 469,65 TL işçi tazminatları primi, 5.854,19 TL araç masrafları, 4.916 TL ... makinaları masrafları, 95.844,14 TL helikopter masrafları, 13.056,00 TL arazöz masrafları olmak üzere toplam 330.082,15 TL zararlarının bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 330.082,15 TL' nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin yangına sebebiyet vermediğini, ihmali ya da kusurunun olmadığını, yangının su deposunun yanından çıktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının hakkında açılan ceza davasında beraatine karar verildiği, kesinleşmiş ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda yangının sair nedenlerle de çıkmış olabileceğinin belirtildiği, davalının kasten ya da dikkatsizlik sonucu orman yangınına sebebiyet verdiğine ilişkin dosyada bir delil mevcut bulunmadığı gibi ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda yangının başka nedenlerle de çıkmış olabileceği belirtilmiş olup gerek ceza, gerekse tazminat dosyasında yangının davalının eylemi sonucunda çıktığına ilişkin davalıyı tazminatla sorumlu tutmaya yeterli kesin ve net delil bulunmadığı gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri