muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8203, Karar No: 2014/6220, Tarih: 06.03.2014

Somut olayda sanığın hırsızlık suçundan 1 Yıl 11 Ay 10 gün Hapis Cezası almıştır. Dolayısıyla; TCK'nun 51/1 maddesi kapsamında erteleme sınırları içerisinde bir cezası bulunmaktadır.

Ancak, sanık hakkında denetim süresinin TCK'nun 51/3 maddesi uyarınca "1Yıl 11 Ay 10 gün" yerine yazılı şekilde "1 yıl " belirlenmesinin yerinde değildir. Bu sebeplerle yerel mahkeme hükmünü onayan daire kararı hatalı olmuştur.

Öte yandan, hüküm yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olmakla birlikte, cezası ertelenen sanığa belirlenen denetim süresinin infaza ilişkin oluşu, yine, 5320 sayılı yasa uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı yasanın 326/son uyarıca lehe temyiz halinde sadece sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın gözetileceği gerçeği karşısında, denetim süresinin aleyhe olarak uzatılması da hukuka uygun olacaktır.

1- İtirazımızın kabulü ile;

2-Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16-01-2014 gün ve 2013/10619 Esas, 2014/759 Karar sayılı ilamında sanık hakkında parada sahtecilik suçu yönünden "onamaya" ilişkin kararı kaldırılarak,

3-... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2011 gün ve 2011/546 E. 2011/933 K..suçu ile ilgili olarak;

"Sanık ... hakkında belirlenen denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesine muhalefet edilmesi, Yasaya aykırı olup hükmün BOZULMASI ancak; anılan hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği belirlendiğinden CMUK'nun 322 maddesi uyarınca karar verilmesi olanaklı görülmekle, hükmün 7.bendinde yer alan "1 Yıl" ibaresinin hükümden çıkartılıp, yerine "1 Yıl 11 Ay 10 gün" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA," karar verilmesi gerektiği yönündeki itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 16.01.2014 gün, 2013/10619, 2014/759 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın eylemi TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı nazara alınmadan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı nazara alınmadan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin 1 yıl 11 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4694, Karar No: 2019/1784, Tarih: 04.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4694 E.  ,  2019/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11/01/2017 tarih ve 2013/625Esas, 2017/5K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 06/07/2017 tarih ve 2017/691-2017/688 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin %1 hisse ile ortak olduğu davalı şirketin son 5 yıldır genel kurul ve yönetim kurulu toplantılarına çağrılmadığını, şirket hesapları hakkında bilgi verilmediğini ve kâr payı ödenmediğini, şirketin hakim ortağı Atabey Belediyesini temsilen şirket müdürü Ali Bal'ın istifasından sonra şirket faaliyetinin durduğunu, TTK'nın 638/2 maddesi uyarınca yasal koşulların oluştuğunu ileri sürerek müvekkilinin haklı nedenle şirket ortaklığından çıkmasına ve müvekkilinin davalı şirket ile ilgili borçlarının tedbiren dondurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirketin vergi borçları ve SGK'na olan borçları nedeniyle sorumluluktan kurtulmak amacıyla eldeki davayı açtığını, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ortağın bilgi alma ve kayıt inceleme hakkının haksız yere engellendiğinin ispatlanamadığını, mahkemeden daha evvel bu yönde talepte de bulunulmadığı, davacının şirketin tüm toplantılarına katıldığı, şirketin 2006 ile 2013 yılları arasında sürekli zarar ettiğinden kâr payı dağıtamadığı, bu durumda davacının şirketten çıkmasını haklı kılan bir sebebin varlığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket defterlerinin ve kayıtlarının usulüne uygun tutulmuş olduğu, imza incelemesi istenen şahsın davada taraf olmayıp davacı tarafça tanık olarak dinletilmek istendiği, davanın niteliği itibariyle mahkemece tanık olarak dinlenmemiş olduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde imza sahteliği hususunda herhangi bir

iddiası ya da delilinin bulunmadığı, bu itibarla davacı tarafça şirket ortaklığından çıkmayı haklı kılacak nedenlerin ispatlanamadığı ve ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, bu kez davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

iddiası ya da delilinin bulunmadığı, bu itibarla davacı tarafça şirket ortaklığından çıkmayı haklı kılacak nedenlerin ispatlanamadığı ve ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, bu kez davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4877, Karar No: 2014/7713, Tarih: 14.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/4877 E.  ,  2014/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2012

NUMARASI : 2009/339-2012/837

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 05.05.1997-25.12.2008 tarihleri arasında Korkut apartmanında kapıcı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 05.05.1997-25.12.2008 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinden Kuruma bildirilen hizmeti bulunmadığı,12.11.2007 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi bağkur sigortalısı olduğu, Siyavuşpaşa Muhtarlığından alınan belgeye göre davacının 14.04.1999 da davalı apartmanın zemin katındaki daireye kayıt yaptırıp, 12.01.2009 da nakil olarak ayrıldığı,apartmanın karar defterinde 16.03.1997 tarihli kayıtta basamakların temizliğini yapmasına karşılık, bodrumdaki daire kirasına karşılık bir bayan alınacağı ve bir miktar aylık verileceğinin belirtildiği ve daha sonraki tarihlerde de ' dükkanların kapıcı giderine eşit katılacağının 'belirtildiği,davalı apartman ile davacının eşi Bekir Arıkan arasında imzalanmış kira sözleşmelerinin dosyaya sunulduğu,davacının eşi B.A.'ın davacının Hiçbir şekilde apartmanda çalışmadığını beyan ettiği, bir kısım tanıkların davacının temizliğe gittiğini beyan ettiği, çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Davalı apartmanda temizlik işlerinde bir görevlinin çalıştırıldığı apartmana ait karar defterinden anlaşılmaktadır. Ne var ki,tanık olarak dinlenen davacının eşi B. A., çalışan kişinin sadece kendisi olduğu, eşinin çalışmadığı şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının eşiyle arasında husumet bulunduğu bildirilmişse de mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmamıştır. Yine dinlenen diğer tanık beyanları da çalışma olgusunun ispatlanması bakımından yetersiz ve çelişkilidir. Mahkemece resen kamu tanıkları araştırılarak husumet durumu ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekir. Ayrıca davacının apartmandaki çalışmasının kısmi zamanlı mı yoksa tam zamanlı mı olduğu hususu da araştırılmalıdır.

Yapılacak iş, mahkemenin davalı apartman yönetimine ait karar defterlerinin ve varsa davalı apartman yönetimi tarafından diğer davalı Kuruma verilen dönem bordrolarının celp edilerek, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde, varsa dönem bordrosunda ismi geçen kişiler, komşu apartman kapıcıları ve dava konusu apartmana yakın bakkal ve apartman yöneticilerini tanık olarak dinleyerek, davacının tüm mesaisini davalı apartmana hasredip etmediği, davacının davalı apartmanın kapıcı dairesinde oturup oturmadığı, keza, davacının davalı apartman dışında başka bir hizmet verip vermediği ve kendisine ait işyeri bulunup bulunmadığı, davalı apartmanın büyüklüğü, daire sayısı, bahçesi olup olmadığı, ısınma sistemi araştırılıp, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak çalışmanın part-time olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermek, part-time çalıştığının kabulü halinde ise, davacının sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gücüne karşılık olduğu hususu bir uzman bilirkişinin görüşü alınmak suretiyle açıkça saptamaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Ö.. Ö.., İ.. K.., B.. Y.. V.. K.., H.. K.., H.. K.., A.. G.. N.. K.., M.. I.., A.. K.., M.. O.. A.. K..'a iadesine 14/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13684, Karar No: 2014/14234, Tarih: 07.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13684 E.  ,  2014/14234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2292, Karar No: 2015/2481, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2292 E.  ,  2015/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/20130, Karar No: 2013/33202, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20130 E.  ,  2013/33202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın, kovuşturma aşamasındaki 21.10.2009 tarihli ifadesinde, sanık ...'in, eline aldığı bir selpak mendil ile paraları uzattığını ve bu esnada kendisine bir koku geldiğini ve sersemler gibi olduğunu beyan etmesi karşısında, TCK'nın 148/3 maddesindeki mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hale getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır hükmü dikkate alınarak sanığın eyleminin TCK.nın 149/1-c madde ve fıkrasındaki yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2071, Karar No: 2019/6933, Tarih: 01.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2071 E.  ,  2019/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NAZİLLİ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanılmasını özendirme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkemece yaşı 15'ten küçük olduğu gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uygulanmış ise de sanığın nüfus kaydına göre 21.09.1995 doğumlu olduğu ve suç tarihi itibarıyla 15 yaşını bitirdiği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Her ne kadar sanığın, ...'yı uçucu özelliği bulunan ... isimli yapıştırıcıyı kullanmaya özendirdiği iddia ve kabul olunmuş ise de; 5898 sayılı Uçucu Maddelerin Zararlarından İnsan Sağlığının Korunmasına Dair Kanunun 1, 2/1 ve 3/1 maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gereken bu yapıştırıcı maddenin 5237 sayılı TCK'nın 190/2. maddesinde tanımlanan "uyuşturucu madde kullanılmasını alenen özendirme" suçunun konusu olamayacağı gözetilmeden unsurları oluşmadığı gibi, eylemin sabit olduğuna ilişkin yeterli delil de bulunmayan atılı suçtan dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine, mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8979, Karar No: 2025/1745, Tarih: 06.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8979 E.  ,  2025/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2593 E., 2023/2477 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli ve 2022/479 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/2593 Esas, 2023/2477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmaya, delil yetersizliğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatinin gerektiğine, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Tüm dosya kapsamına göre uyuşturucu madde etkisi altındaki maktulün husumetlisi olan tanık ...'yi elindeki tüfekle vurduktan sonra, sanığın evine tüfeğiyle gelerek sanığın ismini bağırdığı, komşusunun evinden çıkmakta olan maktulle karşı karşıya kalan sanığın maktulün tüfeğinden tutarak maktulle boğuşmaya başladığı, maktulün tüfeği çekiştirmesi sırasında tüfeğin ateş aldığı, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda; olayın oluş şekli ayrıntılı olarak tahlil edildikten sonra sonuçta özetle; söz konusu tüfeğin tetiğine basınç kuvveti uygulanmadan çekme, çekiştirme veya sarsıntı gibi etkenlerle kendiliğinden patlamadığı, sert bir zemine düşürülmesi ya da dipçiği yere gelecek şekilde düşmesi veya vurulması sırasında da kendiliğinden patlamadığı, patlaması için tetiğine 4 kg civarında basınç kuvveti uygulanması gerektiğinin ve netice itibariyle kişinin ölümüne neden olan atışın savunmada belirtildiği şekilde meydana gelmesinin mümkün olduğunun ancak bu durumun adli tahkikatle aydınlatılması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla; sanığın maktulün tüfeğinden tutarak, maktulün elinin tetikte olduğunu bildiği ve boğuşma sırasında maktulün parmağının tetiğe temas edeceğini ve silahın patlayacağını ve karşısındakini öldüreceğini öngördüğü halde, öngördüğü ateşlemeyi istememesine rağmen, bu neticenin meydana gelmesine sebebiyet verecek şekilde mücadeleyi sürdürmekle eylemi bilinçli taksir altında işlediğinin kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85/1 ve 22/3. maddeleri gereğince bilinçli taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi suç vasfının bilinçli takdirle öldürme olduğu gerekçesiyle yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/2593 Esas, 2023/2477 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Başkan vekili ... ile sayın Üye ...'ün karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması gerektiğine yönelik karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Bozma sebebi gözetilerek sanığın bu suçtan oy birliğiyle TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu ve hükümlü değil ise ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY