muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3123, Karar No: 2023/5357, Tarih: 26.09.2023

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak, duruşmaya gelen davalı ...'a verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5277, Karar No: 2012/7519, Tarih: 15.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/5277 E.  ,  2012/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCY.nın 81,29,62,53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

2-Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüsten elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, teşdiden ceza verilmemesi gerektiğine, katılan vekilinin beraat eden sanıklar hakkında mahkumiyete hükmedilmesi, mahkum olan sanık hakkında ise haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanıklar ... ve ...'nin mağduru öldürmeye teşebbüs suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ... hakkında mağduru öldürmeye teşebbüsten kurulan hükmün incelenmesinde, mağdurda, balta ile yaralama sonucu sol oksipitalde 5 cm'lik kemiğe nafiz, sağ periatalde 4 cm'lik cilt altına nafiz ve sol oksipitalde 5 cm'lik cilt altına nafiz olmak üzere toplam üç adet künt travmatik yara meydana getirildiği, yaralanmalara bağlı olarak sol postperietal kemikte bulunan 4x6,5 cm'lik defektinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, sağ temporal kemikte

.../...

bulunan 5,5x4,5 cm'lik kraniektomi defektinin ise duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, lezyonlar birlikte değerlendirildiğinde adli tıp uygulamalarına göre defektlerin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğunun anlaşılması karşısında;

.../...

bulunan 5,5x4,5 cm'lik kraniektomi defektinin ise duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, lezyonlar birlikte değerlendirildiğinde adli tıp uygulamalarına göre defektlerin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğunun anlaşılması karşısında;

Kasten yaralamanın kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olması ve bu suçun silahla işlenmesi halinde öngörülen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren nedenlerin bulunması halinde bu cezanın üst sınırının on iki yıl on sekiz aya kadar ulaşabileceği (TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son); on iki yıl on sekiz ay hapis cezasının, kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırı olduğu, anılan sekiz yıl hapis cezasının bu cezanın yarısından (altı yıl dokuz aydan) fazla olduğu; kasten öldürmeye teşebbüs suçu için öngörülen cezanın, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği (TCK.nun 35/2); anılan suçlar arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırılmayı gerektirme hali) bulunduğu; uygulamada birliğin sağlanması için, bu dengenin korunması gerektiği, 35. maddenin uygulanmasında esas alınması gereken tek "ölçüt" ün "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" olduğu; 35. Madde uyarınca cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde yargıca takdir hakkı tanınmış ise de, takdirde yanılgı bulunup bulunmadığını denetleme yetkisinin uygulamada birliği sağlamakla görevli Yargıtay'a ait olduğu; "tehlike" sözcüğünün, büyük bir zarara ya da yok olmaya yol açabilecek bir durum ya da şey olarak, "zarar" sözcüğünün, bir şeyin, bir olayın yol açtığı kötü sonuç olarak, "hayati tehlike" kavramının, yaralama ile başlayan ve ölüme yol açabilen, tedavisi ile düzelse bile kişiyi ölüme yaklaştırmış olan tablo olarak tanımlandığı hususları gözönünde tutularak somut olaya bakıldığında; 35. Madde uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre, cezanın üst sınırdan tayini gerektiği anlaşıldığı halde on iki yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eyleminden kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 15/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3784, Karar No: 2013/1443, Tarih: 28.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3784 E.  ,  2013/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı

Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın birden fazla jandarma personeline karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemleri nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde jandarma kolluk kuvvetlerinin yol kontrolü yaptığı esnada at üzerinde gelen sanığın kontrolü görünce atını asfalt yoldan tarla yoluna sürerek kaçmaya başladığı, üzerinde bulunan 6136 sayılı Yasaya göre yasak niteliğe haiz silahını da yanından geçtiği ahırın kenarına doğru fırlattığı, ardından yakalanan sanığın müştekilere tekme tokat vurmak suretiyle direnerek hakkında işlem yapılmasını engellemeye çalıştığı iddia savunma, müşteki beyanları, olay tutanağı ile dosya kapsamından anlaşılmakla; delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasına göre; kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına veya diğer bentlerdeki tedbirlerden birine çevrilebilir biçimindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece aynı maddenin 2. fıkrası gözetilerek adli para cezası dışındaki seçenek tedbirler yerine özgürlüğü bağlayıcı hapis cezasının 5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, infazda tereddüte ve kısıtlamaya neden olacak şekilde “temizlik hizmetleri bölümünde çalıştırılmasına” tedbirine çevrilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan kamuya yararlı hizmetlerden temizlik hizmetleri bölümünde çalıştırılması kısmının çıkarılarak yerine “kamuya yararlı hizmetlerde çalıştırılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15369, Karar No: 2011/827, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15369 E.  ,  2011/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastro sınırlamasına itiraz ve tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 401 parsel sayılı taşınmaz, 1939 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalması nedeniyle 3402 Sayılı Yasanın 22’inci maddesine göre tapu kütüğüne olduğu gibi aktarılarak tutanak düzenlenmeden sadece ada ve parsel numarası verilerek revizyon görmüştür. Davacı 101 ada 401 nolu orman parseli içinde Nisan 1937 tarih 441 nolu tapu kaydı kapsamında olan taşınmazının bir kısmının kaldığı iddiasıyla, tapu kapsamında kalan kısmın adına tescili talebiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının davası sabit olmadığından reddine ve dava konusu ...,... Köyünde bulunan 101 ada 401 nolu parselin kadastro tespiti gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastro sınırlamasına itiraza ve tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 16/12/1939 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 2. madde uygulaması yapılmışsa da Orman İşletme Müdürlüğünün 20.04.2007 gün ve 2194 Sayılı Yazısı ile işlemin kesinleşmediği bildirilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastro sınırlamasına itiraza ve tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 16/12/1939 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 2. madde uygulaması yapılmışsa da Orman İşletme Müdürlüğünün 20.04.2007 gün ve 2194 Sayılı Yazısı ile işlemin kesinleşmediği bildirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1939 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu, 2007 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında devlet ormanı olarak tapuya tescilli bulunduğuna göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, taşınmaz 1939 yılında yapılan orman tahdidinden de sonra Nisan 1947 tarih 7 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilli yerlerden olduğundan, 2007 yılında yapılan kadastro sırasında bir kısmının tutanağı düzenlenmeden 3402 sayılı yasanın 22. maddesi gereğince 101 ada 401 parsel numarası verilerek orman olarak tapu kütüğüne aktarıldığına göre, mahkemece 101 ada 401 sayılı parselin mükerrer sicil oluşturulacak şekilde tekrar tapuya tesciline karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “dava konusu Kırklareli Merkez, ... Köyünde bulunan 101 ada 401 nolu parselin kadastro tespit gibi, cinsi orman, tespit maliki olarak Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline” cümlesinin kaldırılarak düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/01/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17016, Karar No: 2013/3890, Tarih: 27.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/17016 E.  ,  2013/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/17436

MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2009

NUMARASI : 2008/814 (E) ve 2009/981 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın 03.08.2008 tarihinde mağdura ait marketten 4 paket jilet çalması ve 11.08.2008 tarihinde tekrar aynı markete gelerek jilet almasından sonra, daha önceki kamera kayıtlarından sanığı teşhis eden elemanların birbirlerine karşı söyledikleri ‘Bünyamin Bey’e söyle hırsız içerde’ şeklindeki sözlerini duyan sanığın aldığı jiletleri başka bir reyona bırakarak marketten çıkacağı sırada yakalanması şeklindeki eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunun söz konusu olması nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 43/1.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması,

2- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16614, Karar No: 2014/16060, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16614 E.  ,  2014/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/314-2014/314

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 2. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih, 2013/115 Esas - 2013/100 Karar sayılı ilamı ile 5.884,00 TL alacağın 23.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar TMSF ve İNG banktan müştererk ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2361, Karar No: 2015/2490, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2361 E.  ,  2015/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8273, Karar No: 2013/11541, Tarih: 03.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8273 E.  ,  2013/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkiline ait ...-... köydeki 138, 139, 143 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı idareye ait askeri birliklerin bulunduğunu, bu askeri birliklerce taşınmazın haksız olarak işgal edildiği ileri sürelerek, 01.08.2006 tarihinden 31.08.2011 tarihine kadar ki dönem için fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak şimdilik 750.140 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevabında, dava konusu taşınmazların bir kısmının orman alanında kalmasından dolayı tapu iptal ve tescile ilişkin, bir kısmının da kamulaştırılmasına ilişkin devam eden davaların bulunduğunu, müvekkili tarafından haksız işgalin sözkonusu olmadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazların üzerinde davalıya ait askeri birliklerin bulunduğunu, bu birlikler tarafından taşınmaz üzerine çadır kurularak, otopark ve helikopter pisti yapılarak 8.700 m²'lik kısmının haksız olarak işgal edildiği gerekçesiyle, 01.08.2006-01.08.2011 tarihleri arasındaki 5 yıllık ecrimisil bedeli olan 739,209 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı tarafın savunması üzerinde durulmadan ve savunmada geçen dava konusu yerlere ilişkin daha önceden açılan dava dosyaları ile ilgili herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Diğer yandan ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri en çoğu tam kar mahrumiyetidir. Kira esasına göre ecrimisil belirlenirken taraflara taşınmazın niteliğine göre emsal kira sözleşmelerini sunmaları için süre verilmeli, mahkemece ilgili yerlerden varsa emsal sözleşmeleri celbedilmeli, keşif mahallinde de bilirkişilerce re'sen emsaller araştırılıp rayiç belirlenmelidir. Böylece somut veriler toplanıp ecrimisil istenen ilk yıl kira bedeli belirlenmeli, bu bedele...'nin yansıtılması suretiyle toplam ecrimisil bedeline hükmedilmelidir. Yukarıda bahsedildiği şekilde mahkemece deliller toplanmamış hükme esas alınan bilirkişi raporu soyut ve genel ifadeli olup, hüküm kurulmaya elverişli değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, davacı taraf dava dilekçesinde dönem sonlarından itibaren kademeli faiz talebinde bulunmuş, mahkemece faize ilişkin olarak olumlu veya olumsuz karar verilmeden hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiştir.

Davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, davacı taraf dava dilekçesinde dönem sonlarından itibaren kademeli faiz talebinde bulunmuş, mahkemece faize ilişkin olarak olumlu veya olumsuz karar verilmeden hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.