muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3044, Karar No: 2022/5535, Tarih: 08.06.2022

Davacı erkek ile davalı kadın evlilik öncesinde tarafların kabulünde olduğu üzere rıza ile birlikte olmuşlardır. Sonrasına, davalı kadının hamile kaldığını davacı erkeğe bildirmesi üzerine ceza yargılamasının tüm aşamalarında erkek “Çocuğun kendinden olması” halinde kabulü olduğun beyan etmiştir. Davalı kadın ise hastane polisine ve sonrasında savcılık ifadesinde “Çocuğunun babasının davacı erkek” olduğunu ileri sürmüştür. Evlilik gerçekleşmesine rağmen davacı erkeğin çocuğun kendisinden olmadığı kuşkusu devam etmiş ve DNA testi yaptırmıştır. Yaptırılan test sonrasında çocuğun kendisinden olmadığını öğrendiğinde ise huzurda ki dava açılmıştır. Yargılama sırasında dinlenilen tanık ...’nın beyanında “ ... ’nin çocuğun ...’in olduğunu söylemesiyle evlilik gerçekleşti ancak DNA raporundan sonra ... ile görüştüğümde, bana çocuğun ...’ten olmadığını, ...’ten ayrıldıktan sonra üst sınıftan bir başka çocukla görüştüğünü, onun çocuğu olduğunu ancak o çocuğu sevmediğini,...’i sevdiğini dolayısıyla karakolda bu nedenle Ümit’in çocuğu dediğini bana açıkça söyledi” şeklinde beyanda bulunmuştur.

İlk derece mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere erkek davalı kadın ile evlilik öncesi birlikte olmuş ve sonrasında davalı kadının şikayeti üzerine dosyaya yansıyan olaylar meydana gelmiştir. Evlenmeden önce meydana gelen ve davalı kadının hamile olduğunu bildiği halde gerçekleştirilen nikah nedeniyle bu önceki vakıa kadına kusur olarak yüklenilemez ise de; çocuk doğduktan sonra davacı erkek tarafından DNA testi yaptırılıncaya kadar, davalı kadın “Çocuğun davacıdan olmama ihtimalini” hala söylememiştir. Davalı kadının yaşı ve hayat tecrübesine göre çocuğun babasının görüştüğü hangi erkek olduğunun bilinmesi beklenilemez ise de en azından kadının, davacı erkekten sonra bir başkası ile de görüştüğünü dolayısıyla çocuğun kendisinden olmama ihtimalinin olabileceğini söylemesi gerekir. Yukarıda belirtilen tanık beyanında da ifade edildiği üzere bu durumu bilinçli olarak gizlemeye devam etmesi ve davacı erkeğin de tüm aşamalarda çocuğun kendinden olması halinde kabul edeceğine dair samimi beyanı ve aynı zamanda erkek eşin gerçeği öğrenir öğrenmez boşanma davasını açmış olması karşısında; davacı erkeğin güvenini sarstığının kabulü ile boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu durumun hakkın kötüye kullanımı olarak değerlendirilmesi yoluyla davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy çokluğuyla karar verildi. 08.06.2022 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy çokluğuyla karar verildi. 08.06.2022 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/9235, Karar No: 2019/12457, Tarih: 08.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9235 E.  ,  2019/12457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz ettiğine dair dilekçe verdiği, dosya içeriğinden bu istemin itiraz talebi olarak kabul edilerek itirazın incelenmek üzere dosyanın Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2015 tarih, 2015/309 D. İş sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin itirazının reddine kesin olarak karar verildiği belirlenerek, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 29.04.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6188, Karar No: 2011/798, Tarih: 16.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6188 E.  ,  2011/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/241921

Mahkemesi:(ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas karar Tarihi:19.04.2010-481/166

Suç:Kasten öldürmeye teşebbüs

S.. S..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık Y.. B..'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2010 gün ve 481/166 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin tasarlamanın ve canavarca hisle öldürmeye kalkışma suçlarının yasal şartlarının oluştuğuna, tahrikin bulunmadığına ve sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa, dosya kapsamına, delillere, tanık S. O.'un anlatımlarına, Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 02.12.2009 tarihli raporuna ve polisin 26.10.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, olay gecesi eski arkadaş olan sanık ile mağdur arasında kız meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi nedeniyle sanığın tahrik altında mağduru 24 yerinden bıçakladığı, sonrasında yoğun gayretle yardım etmeye çalıştığı, bulundukları binanın güvenlik görevlisi olan tanık Selçuk'a durumu söyleyerek yardım istediği, 155 polis imdat ve 112 acil telefonlarını aradığı, sokağa çıkarak o sırada tesadüfen oradan geçen polis ekibini durdurup, arkadaşını bıçakladığını yardım etmek istediğini söyleyerek ambulans çağrılmasını sağladığı, gelen ambulansla hastaneye kaldırılan mağdurun alındığı acil ameliyat sonucu hayata döndürüldüğü ve böylece olayda

5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinde tanımlanan gönüllü vazgeçmenin yasal şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinin koşullarının yapılan icra hareketlerine ve bunlardan kaynaklanan sonuca bağlı olmaması da dikkate alınarak, sanığın gönüllü vazgeçme hükmünden yararlandırılması ve fakat mağdurdaki yaraların yerlerine ve niteliklerine göre 5237 sayılı TCK'nun 61 maddesi uyarınca temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak silahlı yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçeyle öldürmeye kalkışma suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 16.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8443, Karar No: 2021/199, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8443 E.  ,  2021/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4537, Karar No: 2014/6070, Tarih: 03.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4537 E.  ,  2014/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araklı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/86-2013/44

Dava dilekçesinde, A.. Ç...'nun ölüm tarihinin düzeltilmesi ve nüfusunda kızı olarak görünen K..Ç...nun kaydının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili tarafından açılan davada; davacıların murisi dedeleri A.. Ç..'nun 01.01.1968 olan ölüm tarihinin 1964 olarak düzeltilmesi ve A..Ç..'nun K...adlı kızı hiç olmadığından, nüfusunda kızı olarak görünen K.. Ç...'nun kaydının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava sonuç itibariyle miras hukukunu ilgilendiren, nüfus kaydının iptali ve ölüm tarihinin düzeltilmesi davası olup, ölüm tarihinin düzeltilmesine karar verilen A.. Ç...'nun mirasçısı (A.. ve H..'dan olma) H..Ç.u'nun davalı sıfatı ile davaya katılması gerekirken, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13768, Karar No: 2012/3868, Tarih: 05.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13768 E.  ,  2012/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince ilk rücu davasından bakiye kalan kısmının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerini gösteren tablolara göre; hak sahiplerinin 23.09.2005 tarihinden itibaren gelire girdikleri, 15.10.2005 tarihten itibaren 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gözetilerek bir mahsup işleminin yapılmış olduğu görülmektedir.

İş kazası nedeniyle gelire giren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin tespiti kapsamında; bağlanan gelirlerin Peşin Sermaye Değeri Hesap Tablosunda 506 sayılı Yasanın 92.maddesi gereğince mahsup işlemi yapıldığı, mahsubu yapılan bu gelirlerin içerisinde artışlarda bulunduğundan; anılan madde gereği ilk peşin değerli gelirden bu maddeye göre düşülen miktarlar da gözetilmek suretiyle, her bir hak sahibine bağlanan gelirlerin ayrı ayrı ilk peşin değerinin belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11206, Karar No: 2016/10939, Tarih: 21.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11206 E.  ,  2016/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 15. İş ve ... 6. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yetkili sendika tespitine itiraza ilişkindir.

... 15. İş Mahkemesince davalılardan ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş'nin adresinin ".../..." olduğu, diğer davalı ... Bakanlığının adresinin Ankara olduğu, davalı adresinin ... ... Adliyelerinin yargı yetkisi sınırlarında kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 6. İş Mahkemesince ise işyerinin bağlı olduğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bağlı Çalışma Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yerin ... ilçe sınırlarında olmakla iş davalarına bakmaya ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 79. maddesine göre “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş davalarına bakmakla görevli ve yetkili mahkemelerde görülür. Ancak yedinci ila on birinci bölümlerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar için, görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.”

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun Toplu İş Sözleşmesi Yapılması başlıklı Sekizinci Bölümünde yer alan 43. maddesinde yetki itirazı düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, dosyada görevli makamın ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olduğu ve görevli makamın adresinin de .../..." olduğu anlaşılmakla, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereği uyuşmazlığın ... 15. İş Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 15. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3892, Karar No: 2016/5963, Tarih: 15.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/3892 E.  ,  2016/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5742, Karar No: 2014/6247, Tarih: 26.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/5742 E.  ,  2014/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece şikayetçi .....'ın bildirdiği son adresine tebligat çıkartılmadan, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu, şikayetçi ....'un ise bildirdiği son adresi olan .... mahallesi .... sokak, .... Apartmanı, Bina no :..., kat:..., no:7 ..... adresine tebligat yapılması gerekirken, farklı bir adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olması karşısında, gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, şikayetçiler ..., ... ve ..... vekilinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, belirtilen şahıslara tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra temyiz incelemesi yapılması için Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2300, Karar No: 2014/748, Tarih: 23.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2300 E.  ,  2014/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili, müvekkilinin 16.03.2008-23.02.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini, günde 15-16 saat çalıştığını, aylık net 2000 TL ücret aldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ilk çalışmasının 01.01.2009-15.11.2009 tarihleri arasında olduğunu, kendi isteği ile iş sözleşmesini feshettiğini, ikinci çalışmasının 16.04.2010 tarihinde başladığını ve 23.02.2011 tarihinde devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, asgari ücretle çalıştığını, haftada beş gün 08:30-17:00 saatleri arasında çalıştığını, davacının iş sözleşmesini feshettiğini belirtmesine rağmen ihbar tazminatı talep etmesinin çelişki olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı tarafın devamsızlık olgusunu tam olarak ispatlayamadığı gerekçesi ile hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının hesaplanmasında dikkate alınacak ücretin tespiti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya kapsamına göre tır şoförü olarak çalışan davacının garanti ücret ve sefer başına prim usulü ile çalıştığı sabittir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağının davacının sabit ücreti üzerinden hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının sefer başına aldığı primlerin ücretin içinde değerlendirilmesi gereklidir. Hal böyle olunca fazla mesai alacağı bakımından davacının sefer primlerinin dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan aksi yönde oluşan çoğunluk görüşüne katılamıyorum.23.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2021/10798, Karar No: 2022/2623, Tarih: 16.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10798 E.  ,  2022/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen 11/10/2020 tarih 2020/İHK-20635 karar sayılı itirazın ksımen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili sigorta tahkim komisyonu başvurusunda; 01/05/2012 tarihinde davalıya trafik sigortalı aracın davacı yayaya çarpması neticesinde meydana gelen kazada davacının yaralanarak malul kaldığını beyanla; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 1000,00 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmitşir.

Davalı vekili, maluliyete itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık hakem heyetince tüm dosya kapsamına göre; talebin kısmen kabulü ile 61.540,14 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 292,14 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 61.832,28 TL maddi tazminatın 29/10/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 707,86 TL geçici bakıcı gideri talebinin zımni feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince; davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazının kısmen kabulü ile bu doğrultuda UHH kararının (5.karar) kısmının 3 numaralı bendindeki "8838,13 TL vekalet ücretinin" ibaresinin kaldırılarak yerine "1767,64 TL vekalet ücretinin " ibaresinin eklenmesi suretiyle kararın düzeltilmesine ve diğer bölümlerinin aynen icrasına karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.