muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7187, Karar No: 2019/15877, Tarih: 11.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7187 E.  ,  2019/15877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Olay yeri inceleme tutanağı ve mağdurun anlatımlarından, sanığın hırsızlık için girdiği yerden depo olarak bahsedildiğinin anlaşılması karşısında; salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, lehe bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’a SİRAYETİNE, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5038, Karar No: 2016/5884, Tarih: 14.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5038 E.  ,  2016/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3156, Karar No: 2019/1550, Tarih: 22.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3156 E.  ,  2019/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketlere ait işyerinde kaynak işçisi olarak çalıştığını, her iki şirket arasında organik bağ bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ödenmeyen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalılardan ... A.Ş. ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, anılan şirket yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davalı şirketler arasında organik bağ bulunmadığını, iş sözleşmesinin fesih sebebinin davacının aynı şirket bünyesinde yapılmakta olan iş için görevlendirmeyi kabul etmeyerek işe gelmemesi olduğunu, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedilmesinin haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren...’da bulunan işyerinde tamir bakım ve kaynak işçisi olarak çalışan davacıyı 06.06.2012 tarihinde yirmi gün için geçici olarak ... ...’da bulunan işyerinde ot deposu yapılırken ortaya çıkacak kaynak işleri için görevlendirdiği, ancak davacının anılan görevlendirmeyi “..Şef ...’ın kendi işi olmayan panel montaj kaynağına ...’ya gitmesini istediği ve 27.05.2012 tarihinde iş kazası geçirdiği, parmağını testerede sakatladığı ve tam olarak kullanamadığı, bu sebeplerle ......’ya gitmediği” gerekçesiyle kabul etmediği dosya kapsamı ile sabittir. Davalı işveren iş sözleşmesinin davacının görevlendirmeyi kabul etmemesi sebebiyle haklı sebeple feshedildiğini savunmuş, davacı ise feshin haklı bir sebebe dayanmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının holdinge bağlı ...’daki çiftliğe on günlük görevlendirme ile bekçi olarak çalışmasının istendiği, davacının fesihten önce gönderdiği iş yerinde çalışırken 20.05.2012 tarihinde iş kazası geçirdiği, parmağından yaralandığı, 29.05.2012 tarihine kadar rapor aldığı, fesih sonrası iş verene gönderdiği 19.06.2014 tarihli 2. ... Noterliğinden düzenlenmiş ihtarnamede 06.06.2012 tarihinde 20 günlük görevlendirmeyi kabul etmediğini, 27.05.2012 de kaza geçirdiğini, parmağını kullanamadığını belirttiği, işverenin ise çalışır raporu gereği gerekçesiyi yeterli bulmadığı ve iş sözleşmesini feshettiğinin anlaşıldığı, işyerinin ...’nın Kurşunlu ilçesinde olup davacının kaynakçı ve montaj elemanı olduğu, geçici de olsa şehir dışında asıl işi dışında bekçi olarak görevlendirilmiş olması halinde bunu kabul etmemesinin hakli fesih sebebi olamayacağı, davacının gerçek işi dışında başka bir işte çalıştırılmak istenmesinin geçici de olsa esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, kaldı ki davacının görevlendirmeden çok kısa bir zaman önce iş kazası geçirmiş olması ve bunu gerekçe göstermesine rağmen işverenin verdiği fesih kararının ağır nitelikte bir karar olduğu gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshinin haklı bir sebebe dayanmadığına karar verilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamına göre davacının ... Bala ilçesinde bekçi olarak görevlendirilmesi söz konusu olmayıp, ilgili tutanak ve belgeler ile davacının savunma yazısında da böyle bir bilgi bulunmamaktadır. Davacı taraf, el yazısı ile yazdığı savunma yazısında mevcut görevi dışında bir işte görevlendirildiğini belirtmiş ise de, yine kendi ifadesinde işyerinde tamir bakım ve kaynak işlerinde çalıştığını, işverenin ise kendisini ...’da panel montaj kaynağı işinde görevlendirdiğini ifade etmiştir. Davacı tarafça dosyaya, davacının mevcut işi dışında daha farklı bir iş için görevlendirildiğine yönelik herhangi bir delil sunulmamıştır. Aynı şekilde mahkemece davacının iş kazası geçirdiği, bunu gerekçe göstererek görevlendirmeyi kabul etmemesine rağmen feshin ağır bir yaptırım olduğu yönündeki değerlendirmesi yerinde değildir. Davacının mevcut görev yerinde ve geçici olarak görevlendirildiği işyerindeki görevi değişmemektedir

.’da panel montaj kaynağı işinde görevlendirdiğini ifade etmiştir. Davacı tarafça dosyaya, davacının mevcut işi dışında daha farklı bir iş için görevlendirildiğine yönelik herhangi bir delil sunulmamıştır. Aynı şekilde mahkemece davacının iş kazası geçirdiği, bunu gerekçe göstererek görevlendirmeyi kabul etmemesine rağmen feshin ağır bir yaptırım olduğu yönündeki değerlendirmesi yerinde değildir. Davacının mevcut görev yerinde ve geçici olarak görevlendirildiği işyerindeki görevi değişmemektedir. Dosya kapsamındaki iş göremezlik raporu incelendiğinde, davacının 29.05.2012 tarihine kadar raporlu olduğu, 30.05.2012 tarihi itibariyle çalışabileceğinin belirtildiği görülmektedir. Buna göre davacının görevlendirme tarihi itibariyle çalışmasına engel bir durum bulunmamaktadır. Davacı, bu durumun aksini ispata yönelik başka bir bilgi veya belge sunmamıştır. Bu bakımdan mahkemece, somut olayda gerek iş kazasının görevlendirmeye engel bir durum olduğu gerekse geçici de olsa esaslı nitelikte bir değişiklik bulunduğu, davacı işçinin bu değişikliği kabul etmeyebileceği gerekçesiyle değerlendirme yapılması hatalıdır. Somut uyuşmazlıkta, İş Kanunu’nun 22. maddesi bağlamında esaslı nitelikte bir değişiklik bulunmamaktadır. Aksine, davalı işverenin davacıyı mevcut görevi kapsamında, yirmi gün gibi kısa sayılabilecek nitelikte geçici bir süre ile başka yerde görevlendirmesi işverenin yönetim yetkisi kapsamında değerlendirilmelidir. Ortaya çıkan geçici işgücü ihtiyacı nedeniyle kısa bir süre için görev tanımına uygun bir görevlendirme yapılmıştır. Davacının konaklama ve yemek imkanlarının işverence sağlandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında işverenin sözleşmeden doğan bu yönetim yetkisini kötüye kullandığına dair bilgi veya belge bulunmamakta olup, davacı tarafından da böyle bir iddia ileri sürülmemiştir. Hal böyle iken, davacının işverenin yönetim yetkisi kapsamındaki geçici görevlendirmeyi kabul etmemesinin işveren yönünden haklı bir fesih sebebi oluşturduğu kabul edilmelidir. Mahkemece bu yön dikkate alınmadan, hatalı hukuki değerlendirme yapılarak kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3700, Karar No: 2024/9178, Tarih: 21.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3700 E.  ,  2024/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/718 E., 2024/279 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, ticarî maksadı olmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, emniyet güçlerince yürütülen istihbarî çalışmalar neticesinde, sanığa ait depoda gümrük kaçağı akaryakıt bulunduğuna dair bilgi edinilmesi üzerine, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden, 18.11.2013 tarihinde yapılan aramada her biri 60 litrelik 81 adet plastik bidon içerisinde toplam 4.860 litre gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirilmiş olup, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen gümrük kaçağı akaryakıt hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı ve akaryakıtın gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

05.12.2013 tarihli analiz raporu dosya arasına alınmış olup akaryakıtın cinsinin motorin olduğu, kontrol sonucunda ise ulusal marker seviyesinin geçersiz çıktığı bildirilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, depoyu aylık 250 TL'ye kiraladığını, ele geçen akaryakıtı ise satarak para kazanmayı amaçladığını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre sanığa ait depoda ticarî miktar ve mahiyette akaryakıtın ele geçirilmesi karşısında, atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7708, Karar No: 2017/2732, Tarih: 15.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/7708 E.  ,  2017/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’un 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, kasten yaralama suçundan ertelenen cezanın denetim süresinin en az 1 yıl olacağı gözetilmeden, 11 ay 20 gün müddetince denetim altına alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından “11 ay 20 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl” ibaresi eklenmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 15.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12151, Karar No: 2010/15940, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12151 E.  ,  2010/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19660, Karar No: 2017/24784, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19660 E.  ,  2017/24784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin işverence haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Anılan çalışmaların yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi, davalıya ait işyerinde şehirlerarası tır şoförü olarak çalışmıştır. Dosyaya takograf kayıtları ve bir kısım sefer çizelgeleri sunulmuştur. Mahkemece de, takograf kayıtları teknik bilirkişi vasıtasıyla dökümlendirilmiştir. Hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, kayıtlara göre hesaplanması yerindedir. Ancak, söz konusu raporda, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları bakımından salt kayıtlarla bağlı kalınmadığı, davacı tanık beyanlarının da nazara alınarak ortalama bir değerlendirmeyle sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle şu husus belirtilmelidir ki, dosyaya sunulan takograf kayıtları ve bir kısım sefer çizelgeleri, yazılı delil niteliğindedir. Bu kayıtların bulunmadığı veya bir kısım usulsüz tutulduğu günler bakımından ise, şehirlerarası tır şoförü olarak çalışan davacının işinin niteliği gereği, tanıkların, anılan çalışmalar hakkında görgüye dayalı bilgileri bulunması beklenemez. Kaldı ki, tanıklardan ikisinin işverenle husumetinin bulunduğu, diğer tanığın beyanı ise hesaplamaya elverişli nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı tanıkları ise, fazla çalışma yapılmadığını ve hafta tatili izninin kullandırıldığını ifade etmişlerdir. Anılan sebeplerle, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında, salt kayıtlara göre değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12151, Karar No: 2012/6422, Tarih: 07.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12151 E.  ,  2012/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmasında işyerini 5-6 ay önce kiraladığını, önceki kiracı .....'ten kalan borçların ödenmediği için aboneliği üzerine alamadığını, mührü bozmadığını sadece işyerini kiraladığı şekilde sayaçtan geçecek şekilde elektrik kullanmaya devam ettiğini belirtmesi karşısında, mühürleme ve mühür bozma tutanaklarını düzenleyen tutanak tanıklarının tanık sıfatıyla çağrılıp, mühürleme yapıldığı tarihte işyerini mühürleme tutanağında ismi bulunan ...'ün çalıştırıp çalıştırmadığını sorulması, bu kişinin çalıştırdığının tespiti durumunda ise hakkında suç ihbarında bulunulup dava açılması halinde, kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.