muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1046, Karar No: 2016/1555, Tarih: 29.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1046 E.  ,  2016/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanların hak ve yetkileri bulunmadığından vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık. maktul . yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin vasfa, kasta, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde arkadaşları ile eğlenmek amacıyla bara giden maktulün, arkadaşı . barda çalışan bayanlara birlikte çıkma teklif etmesi üzerine barda güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın tanık . kulağından tutarak dışarıya çıkarmak istediğini görmesi nedeniyle sanığa yöneldiği sırada sanığın maktulü iterek yere düşürdüğü, bistro masası ile maktulün kafasına vurduğu, maktulün ve arkadaşlarının barda bulunanlarca dışarıya

çıkarılmaya çalışıldığı sırada sanığın maktulün kafasına bu kez yumruk ile de vurduğu, hastaneye kaldırılan maktulün tedavisi devam ederken olaydan 19 gün sonra 04.05.2012 tarihinde kafatası kubbe ve kaide kemik kırıklarına bağlı travma ve beyin kanaması sonucu öldüğü ve eylem ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu olayda;

a-Kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ile darbe adedi ve şiddeti yaraların niteliği dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme suçundan TCK'nun 81. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,

b-Maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, yanılgılı değerlendirme ile sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 29/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22928, Karar No: 2013/36925, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22928 E.  ,  2013/36925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokakta park halinde bulunan müştekiye ait motorsikleti direkiyon kilidini kırarak çaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas daha ağır hükümlülüğü bulunduğu halde daha az ceza içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10337, Karar No: 2021/3336, Tarih: 06.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10337 E.  ,  2021/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 21.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 3 şeritli yolda yan katılım şeridinde seyir halindeyken katılım yolu bitiminden bölünmüş yola çıkacağı esnada bölünmüş yol üzerinde seyir halinde olan bisiklet sürücü katılana ...’un sevk ve idaresindeki bisiklete arkadan çarptığı, ... ve yanında yolcu olarak bulunan katılan ...’nun, geçici raporlara göre hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın usule, yasaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12994, Karar No: 2016/21904, Tarih: 24.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/12994 E.  ,  2016/21904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare tarafından yapılan 2013 yılı malzemeli yemek pişirme, dağıtma ihalesini kazandığını, 28/12/2012 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, edimlerini yerine getirmesine rağmen idarenin tek yanlı aldığı karar ile sözleşmeyi iptal ettiğini, gerekçe olarak dava dışı Şirinler şirketinin temsilcisinin ihaledeki hukuka aykırılık nedeniyle yaptığı başvurdan dolayı idare mahkemesince yürütmeyi durdurma kararı verilmesinin gösterildiğini, bu nedenle kurumun yeni bir düzenleyici işlem tesis ederek kendilerini devre dışı bıraktığını, oysa 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 55 ve 56. maddeleri ğereğince ihale kesinleşip sözleşme imzalandıktan sonra idarenin yeni bir işlem tesis etmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek aralarındaki muarazanın giderilmesi ile işin uhdelerinde devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan muarazanın giderilmesine ilişkindir. Davacı, Kamu İhale Kanununun 55 ve 56. maddeleri ğereği sözleşme imzalandıktan sonra idarenin yeni bir işlem tesis etmeyeceğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı taraf ise mahkemenin kararlarına uymak zorunda olduklarını, idare mahkemesince önce yürütmeyi durdurma sonra da iptal kararı verildiğini, bu çerçevede yeni bir işlem tesis etme zorunlulukları bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının sözleşme içeriğine uygun bir şekilde edimlerini ifa ettiği, sözleşmesi imzalanmış olan ihalenin Kamu İhale Kurumu kararıyla yeniden ele alınmasının 55. ve 56. maddelerine göre mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; İdari Yargılama Usulü Kanununun 28. maddesinde "Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının icaplarına göre idare, gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecburdur. Bu süre hiçbir şekilde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez" hükmü mevcuttur. Somut olayda, dava dışı şirketin sözleşme imzalanmadan önce ihaleyi yapan kuruma şikayette bulunduğu, idarece başvurunun başvuru şartlarını taşımadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu red kararının üzerine dava dışı şirketin idare mahkemsine başvurarak yürütmeyi durdurma kararı aldığı, idare mahkemesince başvuru haklı bulunarak davanın kabulüne karar verildiği, kararın 18.11.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda idarenin yeni bir düzenleyici işlem yapamayacağından söz edilemez. Başka bir deyişle idareler mahkemelerin kararlarını uygulamak zorundadır. Hal böyle olunca mahkemece, idarenin mahkeme kararına uygun işlem tesis ettiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11772, Karar No: 2025/1942, Tarih: 13.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11772 E.  ,  2025/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2011/284 E., 2013/544 K.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili Kurumun 647120 sigorta sicil numaralı sigortalısı Döndü Karaca'nın 30.05.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma düştüğünü ÇSGB İş Müfettişinin 30.07.2008 tarih ve ES/92 no.lu inceleme raporunda; işverenin %80 kusurlu olduğunun tesbit edildiğini, vefat eden sigortalının hak sahiplerine gelir bağlandığını toplam peşin sermaye değerinin 141692,97 TL olduğunu, ayrıca sigortalıya 7267,69 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini belirterek sonuç olarak fazla haklar saklı kalmak üzere 60.000,00 TL tahsis peşin sermaye değerinin 24.05.2010 tarihinden 3.000,00 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden itiaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket temsilcisi ... cevap dilekçesinde özetle; sigortalının yaralanması olayında firmalarının kusuru olmadığını iş müfettişinin raporunu kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulü ile

1-Davacı Kurumun sigortalı Döndü Karacan'a iş kazası sonucu bağladığı gelirin ilk peşin sermaye değerinden 60.000,00 TL'yi tahsis ve onay tarihi olan 12.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden 3.000,00 TL'yi ödeme tarihi olan 27.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı Kuruma verilmesine" karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2813, Karar No: 2015/7562, Tarih: 25.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2813 E.  ,  2015/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/414

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalılar ile birlikte paydaşı olduğu çekişme konusu 34 parça taşınmazda davalıların paylarından fazla yer kullandıklarını ileri sürerek 2005 ile 2009 yılları arasındaki dönem için ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, çekişme konusu taşınmazların çok eski tarihlerde yapılan paylaşıma göre kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, davalı Hulusi hakkında açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, dahili davalılar Şefiye, Orhan, Suzan, Vasfiye ve S.. P.., D.. T.., A.. I.., R.. A.., M.. T.. hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu kişiler bakımından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar bakımından iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

04.05.1978 tarih 4/5 sayılı İçtihadı birleştirme kararına göre dava tarihinden önce ölen kişinin taraf sıfatını yitireceği mirasçılarına dahili dava yolu ile taraf sıfatı verilemiyeceği gözetilerek dava tarihinden önce ölen Hulusi Paksuz hakkındaki davanın reddedilmesi doğrudur.

Öte yandan; usulüne uygun olarak açılmış dava bulunmadığından davalılar Şefiye, Orhan, Süzan, Vasfiye ve S.. P.. ve D.. T.. ile A.. I.., R.. A.. ve M.. T.. bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, çekişme konusu taşınmazların 1992 yılında yapılan kadastro çalışması ile tarafların mirasbırakanı Hacı Memiş Ağa adına tescil edildiği, 1993 yılında yapılan intikal işlemi ile davanın tarafları ile dava dışı kişiler adına tescil edildiği, eldeki dosyanın davacısı ile dava dışı kişiler tarafından Lalapaşa Sulh Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmazlar hakkında açılan davanın 8.10.2004 tarih, 1973/23 Esas ve 2004/166 Karar sayılı kararı ile ortaklığın giderilmesine karar verildiği, kararın derecattan geçerek 21.2.2005 tarihinde kesinleştiği, diğer taraftan; davacı tarafından davalılar aleyhine Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/233 Esas sayılı (devir öncesi Lalapaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/54 Esas sayılı dosyası) dosyasında 2000 ila 2004 yılları için dava konusu taşınmazlar bakımından ecrimisil davası açıldığı, mahkemece Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/232 Esas sayılı (devir öncesi Lalapaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/38 Esas sayılı dosyası) tapu iptali ve tescil davasına ilişkin dosyanın bekletici mesele yapılmasına karar verildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin veya, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; mirasbırakandan kalan taşınmazların parsel bazında paylaşılarak mirasçılar tarafından kullanıldığı, böylesi bir durumda kötüniyetten söz edilemeyeceğinden davalıların ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı, ne var ki; 1997 yılında açılan ortaklığın giderilmesi davası ile intifadan men olgusunun gerçekleştiği, kaldı ki, 2000 ila 2004 yılları için ecrimisil istekli davanın ayrıca ihtarname yerine geçeceği açıktır.

Her ne kadar; çekişme konusu taşınmazların bir kısmı bakımından tapu iptal davası açılmış ise de, çapın iptale kadar geçerli olduğu kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 166. maddesine göre önceki ecrimisil davasının eldeki dava ile birleştirilerek yukarıdaki ilkeler uyarınca inceleme yapılması, taşınmazların ecrimisile mütehammil olduğunun saptanması halinde, ilk dönem ecrimisil bedelinin belirlenmesi ve eldeki dava bakımından da ÜFE uygulanarak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27021, Karar No: 2016/2256, Tarih: 01.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27021 E.  ,  2016/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 155/2, 43, 62, 52/2, 51/1, 51/3, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6217 Sayılı Kanunun 13.maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında, mahkemenin temyiz harcı ödenmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 01/03/2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Katılan avukat ...'nın bürosunda icra takip elemanı olarak çalışan sanığın, katılan ... ve tanıklar ... ile ...'ten tahsil ettiği paraları katılan ...’na teslim etmeyip uhdesinde tuttuğu şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20197, Karar No: 2007/19817, Tarih: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/20197 E.  ,  2007/19817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demirci İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(3. Kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin  reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3. kişinin İİK. 96. ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3. kişi haciz edilen iş makinesini Mersin  Birinci Noterliğinin  04.04.2003 tarih ve 4789 yevmiye sayılı satış sözleşmesi ile E.Ç. isimli şahıstan satın aldığını ve  aynı tarihte adına tescil ettirdiğini ileri sürerek iş makinesine  konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

İş makineleri 6085 sayılı yasa’nın 22/C-2 ve karayolları Trafik yönetmeliğinin 29/a 4-2 maddesi uyarınca özel ve tüzel kişinin üye bulunduğu Ticaret ve Sanayi Odasına tescili zorunlu araçlardandır. Aynı yönetmeliğin 35.  maddesi b) bendinde tescili c) bendinde tescilin silinmiş veya tescil edilmediğinden tescil belgesi bulunmayan araçların satış ve devirlerinin  geçerli olabilmesi için sahiplik belgesi  esas alınarak noterce yapılacağı öngörülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu iş makinesi S.F. Kiralama A.Ş adına İstanbul Ticaret ve Sanayi Odasında  kayıtlı iken davalı alacaklı tarafından açılan  Mersin 4 İcra Müdürlüğü’nün 2001/3388 sayılı takip dosyası ile   yazılan talimat üzerine Köprübaşı İcra Müdürlüğü’nün 2001/30 sayılı talimat dosyası ile 07.06.2001 tarihinde  borçlunun yokluğunda haczedilerek yediemin olarak Ö.B.’e teslim edildiği anlaşılmaktadır. Daha sonra aynı iş makinesi 30.04.2002 tarihli noter sözleşmesi ile Y. İnş Tur. San ve Tic Ltd Şti  tarafından satın alınarak borçlu adına İzmir Ticaret ve Sanayi Odasına tescil edildiği  ve 02.05.2002 tarihli noter satış sözleşmesi ile borçlu tarafından E. Ç.’a satılarak Adana Ticaret ve Sanayi Odasına tescil edildiği görülmüştür. Davalı üçüncü kişi tarafından dava konusu iş makinesi 04.04.2003 tarihli noter satış sözleşmesi ile E. Ç.dan satın alınarak Mersin Ticaret ve Sanayi Odasına kaydedildiği ve  Mersin 4 İcra Müdürlüğü’nün 2001/3388 sayılı takip dosyası ile   yazılan talimat üzerine Demirci İcra Müdürlüğü’nün 2004/88 sayılı talimat dosyası ile 04.05.2004 tarihinde SSK kayıtlarına göre davalı 3. kişinin işçisi olan operatör H. K.’ın huzurunda  haczedildiği anlaşılmaktadır.