muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14513, Karar No: 2016/5234, Tarih: 05.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14513 E.  ,  2016/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesindeki düzenlemenin, elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceriyle çalınmasını öngördüğü, somut olayda müştekiye ait marketin içinde sanığın yaptığı alışveriş sırasında ödemediği ancak ödemiş gibi yaptığı paranın para üstünü aldığı ve eylemin bina dahilinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden ve sanığın elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceriyle almak suretiyle eylemini gerçekleştirdiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, hakkında aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4791, Karar No: 2018/2767, Tarih: 12.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/4791 E.  ,  2018/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 02.04.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeye dayalı yükümlülüklerini yerine getirmediğini, inşai faaliyetlere başlamadığını, davacıya yapması kararlaştırılan kira yardımını yapmadığını ve davacının sözleşme gereği boş olarak teslim ettiği yapının kullanılamaz hale gelmesine sebep olduğunu ileri sürerek, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini, kira bedeli alacağı için şimdilik 500,00 TL, eski hale getirme bedeli olarak şimdilik 500,00 TL ve inşaat süresinde bitirilseydi davacının malvarlığında oluşacak artı değer için şimdilik 500,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare talebini eski hale getirme bedeli bakımından 6.400,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye aykırı hareket etmediklerini ve davacıdan tahliye istemediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sözleşme gereklerini yerine getirmek için zamanında yeterli gayreti göstermediği, davacının davalıdan 6.400,00 TL tamirat bedeli talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, 6.400,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15418, Karar No: 2019/9454, Tarih: 30.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15418 E.  ,  2019/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun hırsızlığı 21.30 sıralarında farkettiği, güneşin suç tarihinde 18.33'te battığı, suça sürüklenen çocuğun ise duruşmada alınan beyanında akşam 7.00 gibi işten çıktığını ve eve giderken yolda gördüğü kişilerin eve girmesini söylemesi üzerine eve girdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, suçların gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçunda TCK'nın 143/1. ve konut dokunulmazlığını ihlal suçunda TCK'nın 116/4. maddesiyle uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğa konut dokunulmazlığını bozmak suçundan verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından takdiri indirim yapıldıktan sonra 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken, hesap hatası yapılarak 2 yıl 2 ay 10 gün şeklinde eksik ceza hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/378, Karar No: 2016/2451, Tarih: 14.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/378 E.  ,  2016/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9332, Karar No: 2010/5005, Tarih: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9332 E.  ,  2010/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2008 tarih ve 2007/494-2008/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.05.2009 gününde davacı avukatı ... (...) ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Turksan Uluslararası Nak.ve Tic. Ltd. Şti.arasında imzalanan 01.08.2006 tarihli sözleşme ile davalıya ait yükün Ankara Gölbaşı'ndan Irak' ın Kerkük şehrine taşınması konusunda anlaştığını, karşı tarafın konteyner yerine 4 adet prefabrik evin taşınmasını istediğini, fark bedel ödenmesi kaydı ile talebin müvekkilince kabul edildiğini, bu amaçla taraflar arasında 04.08.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, taşınacak malların 2 tır ile teslim alındığını ve malların Adana Gümrük Müdürlüğü' ne kadar götürüldüğünü, gümrükte beyanname açılabilmesi için gerekli evrakın sunulmaması ve davalı Vakıf adına gümrük işlemlerini yapacak görevlinin gelmemesi üzerine tırın Mersin' de bir park alanına çekildiğini, sözleşme gereği ödenmesi gereken 8.000 USD fark navlun bedeli ile 13.960 Euro bekleme ücretinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında taşıma sözleşmesi bulunmadığını, müvekkilinin dava dışı Turksan Nak.İth. İhr.İnş. Tur. Ltd. Şti.ile taşıma sözleşmesi yaptığını, müvekkili aleyhine dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dosyaya sunulan 01.08.2006 ve 04.08.2006 tarihli taşıma sözleşmelerinin taraflarının davacı şirket ile dava dışı Turksan Uluslararası Nak.İth.İhr.İnş.Tur.Ltd. Şti. olduğu, davacının husumet yönelttiği davalı Vakfın sözleşmelerde taraf olmadığı ve davalı Vakfa husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13484, Karar No: 2024/6617, Tarih: 09.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/13484 E.  ,  2024/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/480 E., 2014/607 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın münhasıran nakil aracının iadesi yönünden bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 03.15 sıralarında kolluk görevlileri tarafından İlçe Emniyet Amirliği karşısında yapılan uygulamada, Hatay istikametinden İskenderun istikametine seyir halinde olan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki, sanık ...'ın da içerisinde bulunduğu ... plakalı aracın durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın içerisinde bulunan 38 adet bidonda toplam 2470 litre gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirildiği,

dosya kapsamında bulunan ulusal marker tespit tutanağına göre, ele geçen akaryakıtın cinsinin motorin, ulusal marker kontrol sonucunun geçersiz olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Araç sahibi olan malen sorumlu ... mahkemede alınan beyanında; ... plakalı aracın kendisine ait olduğunu, olay günü sanık ...'ın "işim var" diyerek aracı kendisinden emaneten aldığını, kaçak motorin işi yapacağından haberinin olmadığını ifade etmiştir.

Sanık ... 03.12.2013 tarihinde esas mahkemesinde alınan savunmasında; aracın ...'a ait olduğunu, aracı "lazım olduğunu" söyleyerek aldığını, araç sahibinin kaçak motorin alacağını bilmediğini beyan etmiştir.

Suçta kullanılan nakil aracının gizli bölmesinin bulunmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsadere kararı verilebilmesi için nakil aracının iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiği cihetle, aracın sahibi olan malen sorumlu tarafından nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil elde edilemediği gözetilerek, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran nakil aracına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

III. KARAR

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran nakil aracına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17712, Karar No: 2015/15927, Tarih: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17712 E.  ,  2015/15927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2010/708-2014/591

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinin 1. ve 2. fıkrasında "Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması halinde taşınmazın dava tarihindeki değeri taşınmazın el koyma tarihindeki nitelikleri esas alınmak ve bu Kanunun 11 inci ve 12 nci maddelerine göre hesaplanmak suretiyle tespit edilir." hükmü öngörülmüştür.

Buna göre dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının araştırılıp 09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihi arasında el atıldığının anlaşılması halinde el atma tarihi itibariyle, el atma tarihinin 04/11/1983 tarihinden sonra olduğunun tespiti halinde ise değerlendirme tarihi olan 02.02.2012 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten ve hava fotoğrafları da getirtilmek suretiyle dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle niteliği tespit edildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle arsa olarak kabul edilerek bedel belirlenmesi,

./..

-2-

2-Kabule göre de;

a)Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2010 yılında dava konusu taşınmazın arazi asgari m² değeri 1,52 TL olarak gönderilmiş ise de, bu değerin imar planı içinde bulunan taşınmazın emlak vergisine esas olmak üzere cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılı asgari m² değeri olmadığı anlaşıldığından bu hususun belediye başkanlığından sorulup 2010 yılı cadde veya sokak itibariyle dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değerinin 1,52 TL olduğunun anlaşılması halinde emsal alınan 2441 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas 2010 yılı asgari m² değeri ise 70 TL olarak bildirildiğinden, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması,

b)Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2441 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.06.2004 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

c)Kamulaştırmasız el atmaya konu olan yolun bakım, gözetim ve denetim sorumluluğunun hangi belediyeye ait olduğunun Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile M.. B..ndan ayrı ayrı sorularak ilgili bilgi ve belgelerin getirtilip husumetin hangi idareye ait olduğu belirlenmeden eksik incelemeyle davalı idare aleyhinde kabul kararı verilmesi,

d)Davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen miktar üzerinden yürürlükten bulunan AAÜT uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2017/15497, Karar No: 2018/8652, Tarih: 15.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15497 E.  ,  2018/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri ile ceza tayin edildikten sonra, hükmedilen cezanın 5 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 5 yıla çıkartılması ve indirimlerin bu ceza miktarı üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklara eksik ceza tayini,

2) Kabule göre, de; 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanıklar hakkında hükmolunan erteli 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının denetim süresinin en az "1 yıl 10 ay 15 gün" olacağı gözetilmeden, "1 yıl" süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3755, Karar No: 2019/13667, Tarih: 30.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3755 E.  ,  2019/13667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İİK'nun 331. maddesine aykırılık suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak olan şikayetin henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve usulüne uygun bir şikayet konumuna getirmeyeceği,

Somut uyuşmazlıkta, şikayete dayanak olan icra takip dosyasında ödeme emrinin borçlu ...’e usulüne uygun olarak tebliğ edilemediği ve bu haliyle takip kesinleşmeden 26/05/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.