muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/225, Karar No: 2024/2637, Tarih: 21.03.2024

D.Bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli kararı ile suç yönünden seri muhakeme usulünün kovuşturma şartı olması nedeniyle davanın durmasına, seri muhakeme usulü uygulanmak ve işlemleri tamamlandığında iade edilmek üzere Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir.

E.Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/16021 Soruşturma dosyasından yapılan tahkikat neticesinde 17.10.2023 tarihinde Kamu Adına Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verilerek dosyanın Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzere Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz sebepleri;

1. Seri muhakeme usulünün uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tekerrrüre ilişkin hükümlerin hatalı uygulandığına ve temyiz incelemesi sırasında lehine tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'in suç tarihinde ateşli silahla kendisini yaralaması olayının soruşturması sırasında; sokakta yürürken kim olduğunu bilmediği şahısların silahla ateş etmesi üzerine yaralandığını beyan etmesi nedeni ile suç uydurma ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ...'in Aydın Cumhuriyet Başsavcılığında müşteki sıfatı ile verdiği ifadesinde; yaya olarak sokakta iş yerine doğru yürüdüğü sırada bir ses duyduğunu, 5-6 adım attıktan sonra sağ bacağının baldır kısmında acı ve ıslaklık hissettiğini, bunun üzerine vurulduğunu anladığını, bayıldığını, kendisini yaralayan şahıs veya şahıslardan davacı ve şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ...'nın soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak alınan ifadesinde; arabası ile seyir halinde iken sanık ...'in nişanlısı Kader'in kendisini telefonla aramasına üzerine sanık ...'in iş yerine gittiğini, Kader'i alarak hastaneye sanık ...'in yanına gittiklerini beyan etmiştir.

4. 02.08.2014 tarihli güvenlik kamerası görüntüleri inceleme ve tespit tutanağında; sanık ...'in sahibi olduğu iş yerine komşu iş yerinin kamera kayıtlarının incelendiği, Feyyat Balıkçı'nın olay yerinde olduğu ve sanık ...'in sokakta yürürken değil sahibi olduğu iş yerinin içerisinde yaralandığının değerlendirildiği belirtilmiştir.

5. Temyiz dışı sanık Feyyat Balıkçı'nın şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde, sanık ...'in sahibi olduğu iş yerinin tuvaletine girdikten kısa bir süre sonra bir el silah sesi duyduğunu, tuvalete gidince sanık ...'in ayağından kan geldiğini ve yerde küçük bir tabanca gördüğünü beyan etmiştir.

5. Temyiz dışı sanık Feyyat Balıkçı'nın şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde, sanık ...'in sahibi olduğu iş yerinin tuvaletine girdikten kısa bir süre sonra bir el silah sesi duyduğunu, tuvalete gidince sanık ...'in ayağından kan geldiğini ve yerde küçük bir tabanca gördüğünü beyan etmiştir.

6. Suçta kullanılan silahın ele geçirilmediği ve bu nedenle ekspertiz raporu düzenlenemediği görülmüştür.

7.İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 13.08.2014 tarih ve BLS-14-03721 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda; olayda ele geçirilen kurşun parçasının üzerinde atıldığı silaha ait karakteristik izler oluşmadığından teşhis niteliği bulunmadığı, bu itibarla söz konusu bir adet kurşun parçasının atıldığı silahın tespitinin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

8. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosu tarafından, 17.10.2023 tarihinde sanığın en son bildirdiği ve MERNİS adresi olan adrese çıkartılan tebligatın adresin kapalı olması ve muhatabın tanınmadığından bahisle tebligatın iade edilmesi nedeni ile sanık hakkında seri muhakeme usulü hükümleri uygulanamadan dosya mahkemesine iade edilmiştir.

9. Sanık; suça konu silahın kendisine ait olmadığını, atılı suçu işlemediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın 1 nolu Temyiz Sebebinin İncelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in, kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde iş yerinin tuvaletinde kendisini ateşli silahla bacağından yaraladığı ve böylece 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği anlaşılan somut olayda;

Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosu tarafından, 17.10.2023 tarihinde sanığın en son bildirdiği ve MERNİS adresi olan adrese çıkartılan tebligatın adresin kapalı olması ve muhatabın tanınmadığından bahisle tebligatın iade edilmesi nedeni ile sanık hakkında seri muhakeme usulü hükümlerinin uygulanmamasında yasaya aykırılık bulunmadığından sanığın (1) nolu temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Sanığın 2 nolu Temyiz Sebebinin İncelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve adli sicil kaydına göre tekerrür hükümlerinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın (2) nolu temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2023 tarihli kararında sanığın temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının,Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2500, Karar No: 2014/9877, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2500 E.  ,  2014/9877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/62156

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2010/282 (E) ve 2010/655 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

M..... G.... Elektrik A.Ş İl Müdürlüğü'nde sayaç servis elemanı olarak çalışan katılanın, bir abonenin elektrik sayacında abonesiz sayaç kullanımından dolayı işlem yaptığı esnada sanığın yanına gelerek kendisini C.B. olarak tanıtıp, söz konusu sayacın kendisine ait olduğunu, kendisine bir gün süre verildiğinde işini halledeceğini söyleyerek katılandan bir iki gün müsaade aldığı, katılan ve sanığın bu şekilde tanışarak daha sonra da görüşmek üzere karşılıklı cep telefon numaralarını aldıkları, bir kaç gün sonra bir parkta buluştukları ve gerçekte emekli astsubay olan sanığın binbaşı olarak İzmir İlinde görev yaptığını belirtmek suretiyle katılanda güven telkin ettiği, sonrasında yine sanığın katılanı aramaları sonucu birkaç kez buluştukları, sanığın katılana kendisinde bir silah olduğunu, normalde 2.000 TL satacağını, ancak, istediği taktirde hibe yoluyla 600 TL'ye verebileceğini söylediği, katılanın başlangıçta kabul etmediği ancak, sanığın ısrarları üzerine ve silahın ruhsatlı olmasından dolayı satın almayı kabul ettiği, silaha karşılık 600 TL parayı Manisa'da bulunan İNG Bank'tan, sanığın tuğgeneral olduğunu beyan ettiği C. B.hesabına 13/11/2008 tarihinde havale ettiği, bu tarihten sonra katılanın sanığa 200 TL ve 90 TL olmak üzere peyder pey ödemeler yaptığı, bir defasında da sanığın eşinin telefon faturalarını ödediği, ancak sanıktan söz konusu silahı ve verdiği paraları geri alamadığı, kendisinin kaçak elektrik suçlarından dolayı tanık olarak ifade vermek üzere Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi önünde koridorda beklediği esnada sanığı gördüğü, sanığın bir maçta kavga çıkması nedeniyle mahkemenin kendisini çağırdığını söylediği, katılanın durumdan şüphelenerek duruşma listesine baktığında sanığın gerçek isminin C.. B.. olduğunu ve Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde başka bir şahsa karşı gerçekleştirdiği iddia olunan dolandırıcılık suçundan yargılamasının yapıldığını öğrendiği anlaşılmakla; sanığın, hileli hareketlerle katılanı aldatarak değişik tarihlerde haksız menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin, zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1840, Karar No: 2017/9664, Tarih: 26.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1840 E.  ,  2017/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ... ... tarafından "Kombine ... Poliçesi" ile sigortalı ... A.Ş'ye ait ... koyu ... ... adresinde bulunan ... unvanlı Turizm İşletmesinin 31/12/2009-21/12/2010 tarihleri arasında ... teminatı altına alındığını, 11/12/2010 tarihinde saat 10:05 sıralarında sigortalı işletmenin kendisine ait olan bahçenin önünde bulunan yürüyüş yolunda davalı ... Belediyesi sorumluluğunda iş makinesi sevk ve idaresinde yapılan çevre düzenleme çalışmaları esnasında sigortalı işletmenin bahçesine tecavüz edilerek müdahalede bulunulduğunu ve işletmeye ait olan Fiber Optik İnternet kablosu, Televizyon kablosu, Anti elektrik besleme kablosunun iş makinesi kepçesi tarafından koparılarak tahrip edildiğini, sigortalının hasar ihbarı üzerine 5.228,80 TL olduğu tespit edilen mevcut zararın sigortalının hesabına banka havalesi yolu ile ödendiğini belirterek 3.955,00 TL rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödeme tarihi olan 20/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; Fen bilirkişisi raporuna göre zararın meydana geldiği yerin zarar gören sigortalının mülkiyet alanının ve ... Mal Müdürlüğüne kiralanan arazinin dışında kaldığı, zarar gören hattan herhangi bir şekilde sigortalı tarafça üzerine işaret konularak belirlenebilir hale getirilmediği, bu nedenle davalı Belediye'nin kamuya açık bir alanda ve deniz ile bina arasında bulunan kıyı şeridinde hattın varlığının bulunabileceğini bilinmesinin beklenilemeyeceği, bu nedenle illiyet bağının sigortalının ağır kusuru ile kesildiğinin kabulü ile davalının oluşan zarardan sorumlu tutulamayacağından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14507, Karar No: 2013/17514, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14507 E.  ,  2013/17514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/4744, Karar No: 2015/4591, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4744 E.  ,  2015/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/7205, Karar No: 2014/25815, Tarih: 16.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7205 E.  ,  2014/25815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.12.2014 günü temyiz eden davalı ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından açılıp reddedilen ilk boşanma davasından sonraki fiili ayrılık süresi içinde ve sonrasında davalının bir başka kadınla ilişkisi gerçekleşmiş olup, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindeki bu eylem esas alınarak lehine manevi tazminata hükmedilmiş bulunmasına, bu olayın Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesine dayanılarak verilmiş olan boşanma davasında ileri sürülmemiş olmasının, boşanmadan sonra açılan bu davada ileri sürülmesine engel teşkil etmeyeceğine ve boşanma kararının Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesine dayanılarak verilmiş olmasının, bu olayı boşanma sebebi olmaktan çıkarmayacağına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 16.12.2014 (

Taraflar davacı (koca)'nın TMK'nun 166/son maddesi gereğince açtığı dava sonucunda 24.03.2010 tarihinde kesinleşen kararla boşanmışlardır. Davacı (kadın) bu davada tazminat ve nafaka talebinde bulunmamıştır. Davacı boşanma kararının kesinleşmesinden sonra temyize konu davayı açmış ve davalıdan maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur.

Evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları, boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. TMK.md.178) Davacının maddi ve manevi tazminat talebi, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra Türk Medeni Kanununun 178. maddesi uyarınca talep edilmiştir.