muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17494, Karar No: 2023/6102, Tarih: 05.07.2023

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1434 Esas, 2021/1165 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "CMK’nın 280/1-a maddesi gereğince “ilk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı halinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilebileceği düzenlenmiş olup, bu kapsama girmeyecek şekilde bölge adliye mahkemesince TCK’nın 188/4(b) maddesinin hükümden çıkartılmasına kararı verilebilmesi için 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra eylemin kabulüne göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan ...'in aşamalarındaki kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanık ...'den satın aldığına dair beyanları, sanık ...'den ele geçen uyuşturucu maddenin ...'in beyanına uygun olarak poşet içerisinde tek parça olması, yapılan fiziki takipte ...'in istihbari bilgide belirtilen boş bina olan Karaköprü Et ve Balık Restaurantına girdiğinin ve 4-5 dakika içinde çıktıktan sonra uyuşturucu madde ile yakalanması, sanık ... ve ...'ten ele geçen uyuşturucu maddelerin her ikisinin de sentetik kannobinoid olması, sanık ...'in aşamalardaki beyanlarında çelişki bulunması ve bu beyanlarının olay örgüsü ile örtüşmemesi nedeniyle sanık ...'in beyanları gerçeği yansıtmadığından itibar edilmeyerek, sanığın atılı suçtan cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Yakalanan uyuşturucunun sentetik kannabinoid olması ve suçun işlendiği yerin 200 metreden yakın mesafesinde caminin bulunması sebebiyle iki bendin ihlal edilmesi dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmış ve cezasında yarı oranında artırım yapılmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince

"Metruk bina içerisinde gerçekleşen uyuşturucu madde alışverişi ile ilgili olarak, TCK'nun 188/4-b maddesinde aranan "umumiyet" unsurunun somut olayda oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin tatbik edilmesi suretiyle fazla ceza tayini" ve "Yasal şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanması karşısında, yerel Mahkemece iki nitelikli halin aynı anda vuku bulduğu kabul edilerek temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle fazla ceza tayini," nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın satış eylemini Karaköprü Et ve Balık Restaurantı isimli kullanılmayan boş binada gerçekleştirdiği, somut olayda söz konusu yerin umumi veya umuma açık yer kapsamında değerlendirilemeyeceği, Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, yeni delil ikame yoluna gitmemesi, delil

IV. GEREKÇE

Sanığın satış eylemini Karaköprü Et ve Balık Restaurantı isimli kullanılmayan boş binada gerçekleştirdiği, somut olayda söz konusu yerin umumi veya umuma açık yer kapsamında değerlendirilemeyeceği, Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, yeni delil ikame yoluna gitmemesi, delil

değerlendirmesi yapılmaksızın ve duruşma açılmaksızın somut olayda yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin çıkartılarak hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1434 Esas, 2021/1165 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4335, Karar No: 2009/4295, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4335 E.  ,  2009/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Davacılar :1-... 2-... 3-...

...

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik bırakılan işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemi ile açılmış, mahkemece ıslahda dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alan kişilerin, yükleniciden eksik işlerin giderilme bedellerinin tahsilini isteyebilmeleri için arsa sahiplerinin sözleşmedeki haklarını devralmış olmaları gerekir. Aynı davada, arsa sahipleri de davacı konumunda iseler ve satın alanların bu istemlerine karşı çıkmıyorlarsa, sözleşmedeki hakların devredildiği kabul edilir.

Somut olayda, arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alanların hangi arsa sahibinden satın aldıkları araştırılmamıştır. Bu şekilde dava açan satın alan kişiler, davada taraf olan arsa sahipleri dışındaki arsa paydaşlarından bağımsız bölüm satın almışlarsa, sözleşmedeki hakların devredildiğine ilişkin bir belge de dosyaya sunulmadığından, bu kişiler yönünden davalı yüklenici ile akdî ilişkileri bulunmadığı dikkate alınarak, isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmaksızın bu kişiler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Dava konusu yapılan eksik işlerin tamamı ortak yerlere ilişkindir. Bu durumda dava açan kişilerin eksik işlerin giderilme bedelini isteme hakları varsa, ancak kendi payları oranında istemde bulunabilirler. Mahkemece bu kurala göre bilirkişilerden ek rapor alınmadan, eksik işlerin giderilme bedellerinin tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi de hatalı olmuştur.

...

./..

s.2

15.H.D.

2008/4335

2009/4295

4-Bilirkişi raporunda bağımsız bölümündeki akıntı nedeniyle ... isimli şahıs içinde 106,00 TL hasar giderim bedeli hesaplanmıştır. ... davacılar içerisinde yer almamaktadır. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak, davanın tarafı olmayan ...’ın bağımsız bölümündeki zarar nedeniyle 106,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi de yanlış olmuştur.

5-Davacılar vekili, dava dilekçesinde fazla haklarını saklı tutmayarak 21.840,00 TL’nin tahsilini istemiştir. Davacılar vekili tarafından fazla haklar saklı tutulmadığı için davacılar dava dilekçesindeki yazılı bedelle bağlıdırlar. Mahkemece bu kural dikkate alınmaksızın hüküm oluşturulması da doğru olmamıştır.

5-Davacılar vekili, dava dilekçesinde fazla haklarını saklı tutmayarak 21.840,00 TL’nin tahsilini istemiştir. Davacılar vekili tarafından fazla haklar saklı tutulmadığı için davacılar dava dilekçesindeki yazılı bedelle bağlıdırlar. Mahkemece bu kural dikkate alınmaksızın hüküm oluşturulması da doğru olmamıştır.

Yapılacak iş yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak, gerekli araştırmalar yapılıp bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle ve davacı tarafın dava dilekçesindeki istek miktarları da dikkate alınarak karar oluşturulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3, 4, 5. bentler uyarınca kararın davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/27928, Karar No: 2012/11148, Tarih: 21.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27928 E.  ,  2012/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından, suça konu malı götürebilmek için kendisini yakalamak isteyen mağdura ve tanığa bıçak çekmesinin, işyerinin dışında sokakta gerçekleştirildiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, somut olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 149/1. madde ve fıkrasının (d) bendi ile de hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24981, Karar No: 2015/2551, Tarih: 19.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/24981 E.  ,  2015/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5420, Karar No: 2006/7392, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5420 E.  ,  2006/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... (İflas İdaresi) ile davalı ... Gıda ve Temizlik Mad.Dağıtım A.Ş. Feri Müdahil ... A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.10.2005 gün ve 2004/487-2005/522 sayılı hükmü onayan Dairemizin 13.06.2006 gün ve 2006/984-3515 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 150,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9738, Karar No: 2017/95, Tarih: 09.01.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9738 E.  ,  2017/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi 04.03.2013 olduğu halde karar başlığında 2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte bir hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın 14.08.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Sanık hakkında verilen 1 ay 7 gün ay hapis cezasının mahkemece seçenek tedbire çevrilirken TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde "1 ay süreyle genel idari hizmetlerinde çalıştırılması seçenek yaptırımlarına çevrilmesi suretiyle sanığın cezasının infazına" karar verilmesi,

2- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen değer üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümde, vekalet ücretine ilişkin 10. bölümden ''ve müsadere edilen emval, el testeresi ve balta ve eşek değerleri üzerinden hesaplanan ve maktu vekalet ücretinden az olmayan 660,00 TL nisbi vekalet ücreti olmak üzere toplam 1.320,00 TL'' ibaresinin çıkarılması; TCK’nın 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. bölümde fıkrada “1 ay süreyle genel idari hizmetlerinde çalıştırılması seçenek yaptırımlarına çevrilmesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine'' ibaresi yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11696, Karar No: 2018/2042, Tarih: 23.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/11696 E.  ,  2018/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Hüküm, müdahil ... tarafından temyiz edilmesine rağmen müdahil tarafından temyiz harcının yatırıldığına ilişkin makbuz dosya içerisinde yer almamaktadır. Temyiz harcı yatırılmışsa makbuzunun dosyaya konulması veya belgelendirilmesi, yatırılmamışsa müdahil taraftan temyiz harcının alınması, harç ödenmediği takdirde 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla 344. maddesi gereğince işlem yapılması,

2- Davacı ... mirasçısı .... gerekçeli kararın tebliğine ilişkin dosyada belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçen mirasçıya tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün belgelendirilmesi; tebliğ edilmemişse kararın, mirasçı Şahin Farımaz’a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

3- Dosya içinde, davacı ... mirasçısı ... vekili Av. ... tarafından temyiz harcı yatırıldığına dair makbuz bulunmakta olup temyiz dilekçesine rastlanmamıştır. ... vekili Av. ... tarafından verilmiş temyiz dilekçesi var ise dosya içine konulması, aksi takdirde bu çelişkinin açıklanması,

4- Tespite esas alınan Haziran 1323 tarih 22 sıra ve 02.09.1980 tarih 9 sıra numaralı tapu kayıtlarının edinme sebeplerinin de açıkça yazılması suretiyle (hangi payın kim tarafından kime satıldığı) ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte,

5- Tespite esas dayanak kayıtların malikleri Halil Bey evlatları Ömer, Osman, Abdulgani, Hacı Ahmet, Hafidi Asaf (Esef), Recep kızı ...’ın verasete esas aile nüfus kayıt tablosunun getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4142, Karar No: 2016/6975, Tarih: 08.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/4142 E.  ,  2016/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu 136 ada 61 parsel sayılı taşınmazda davalı ... ile paydaş olduklarını, ancak davalının taşınmazın tamamını muz tarımı yapmak suretiyle kullandığını, karşılığında kendilerine bir ödemede bulunmadığını ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacılarla dava konusu taşınmazda paydaş olduklarını ve paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyeceklerini, davacıların dava konusu taşınmazdan yararlanmak istediklerini kendisine bildirmediğini, taşınmazın tamamını kullanmadığını ve kullandığı alanın kendisi tarafından muz tarımına uygun hale getirildiğini, davanın kabulü halinde davacıların ancak tarla üzerinden elde edebilecekleri geliri talep edebileceklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, haksız kullanımın keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu tarla vasıflı 136 ada 61 sayılı parselin taraflar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu ve üzerinde davalı tarafından muz tarımı yapıldığı, eldeki davalı ...'nın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/256 Esas – 2011/736 Karar sayılı dosyasında dava konusu 136 ada 61 parsel sayılı taşınmazdaki muz bitkilerinin kendisine ait olduğunun tespitini talep ettiği, yargılama sonunda taşınmazdaki muz bitkisinin Mustafa tarafından dikildiğinin tespitine karar verildiği, ancak anılan kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.