muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3929, Karar No: 2024/422, Tarih: 18.01.2024

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; manevi tazminat şartlarının bulunmadığını, hükmedilen maddi tazminat nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesince esasa ilişkin kurulan hükmün yerinde olduğu, ancak reddedilen manevi tazminat kalemine ilişkin vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 25.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu eserin niteliğini bozan değişiklikler ve rayiç bedel gibi hususları incelemeyen bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, rapora itirazlarının karşılanmadığını, müvekkilinin sergilemeye ilişkin rızası bulunmadığını, dava konusu eserin davalı adına üretilmediğini, müvekkilinin daha önce sergilediği bir ... olduğunu, mali hakların davacı uhdesinde bulunduğunu, eserin yaratılması ve temsil hakkı için taraflar arasında bir sözleşme bulunmadığını, müvekkilinin anılan eseri işin gereği olarak gerçekleştirmediğini, dava konusu eserler üzerindeki tahrifatın yeterince incelenmemesi nedeniyle manevi tazminat taleplerinin kısmen reddedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1.Uyuşmazlık, Expo Antalya 2012'de davacı eserlerinin sergilenmesinde davacının izni olup olmadığı, sergilenen eserlerin ilgili mevzuata uygun olup olmadığı, uygun değilse davacının maddi ve manevi haklarının ihlal edilip edilmediği ve dolayısıyla maddi ve manevi tazminat talep hakkının doğup doğmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2.Dava, ... sahipliğinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 4, 15 ,16, 24, 52 nci maddeleri.

3. 6358 sayılı Kanun'un 11 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 4, 15 ,16, 24, 52 nci maddeleri.

3. 6358 sayılı Kanun'un 11 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6358 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrası, "EXPO 2016 Antalya hazırlık ve düzenleme süreci boyunca ortaya çıkan her türlü fikrî ve sınai mülkiyet hakkı Ajansa aittir." hükmüne haiz olup işbu fuara hazırlık sürecinde ortaya çıkan birtakım eserlerin mali hakkının davalıya ait olacağı karine olarak kabul edilmiş olup, davacının bu durumun aksini yani fuar hazırlık aşamasında meydana gelmemiş ... olduğunu dava konusu bir ... dışında tüm eserleri bakımından ispat edemediği açıktır. Ancak davacının görevlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 2012 yılında meydana getirildiği ve sergilendiği davacı delillerinden anlaşılan Balık heykelinin, yine davacı rızası ile fuarda sergilendiği anlaşılmış olup bu ... bakımından rayiç sözleşme bedeli esas alınarak maddi tazminat belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B.Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1663, Karar No: 2011/24025, Tarih: 07.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/1663 E.  ,  2011/24025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında "balıkçı teknesiyle birinci derece askeri yasak bölgeye su ürünleri istihsali amacıyla girdiğinden" bahisle 2565 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1.maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5.maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı Kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2.maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin, atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda sanığa atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununun "Askeri Yasak Bölgeler" başlıklı 2. maddesinin (a) bendine göre "Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile askeri yasak bölgeler kurulabilir veya kaldırılabilir. Askeri yasak bölgeler 1 inci ve 2 nci derece askeri yasak bölge olmak üzere ikiye ayrılır" "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4. maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgeleri" başlıklı 10. maddesinde;

"Birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri;

a) Birinci derece kara askeri yasak bölgelerinin sahilde bittiği noktadan itibaren deniz yönünde,

b) Denizdeki tesislerin çepeçevre her tarafında, en az yüz metre, en çok bir deniz mili uzaklıktan geçirilen noktaların birleştirilmesi suretiyle tespit olunur. Bu mesafeler savunma ihtiyacı veya bölgenin özelliklerinin zorunlu kıldığı hallerde Genelkurmay Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla kısaltılabilir veya uzatılabilir." ve, anılan Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgelerinde Uygulanacak Esaslar" başlıklı 11.maddesinin (b) ve (c) bentlerinde;

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terketmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Yasanın 26.maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu Kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21 inci maddeleri ile 11 inci maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Anılan Yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre 1.derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir.

5252 sayılı yasanın geçici 1.maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5.maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Mahkumiyet kararı verilen suça konu eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5.maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nın 2.maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler TCK.nun 2.maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanunun geçici birinci maddesi ile TCK.nun 2 ve 5.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanunun 21 ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nın 7/1.maddesi ve 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanığın BERAATİNE, 07/12/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5063, Karar No: 2016/3414, Tarih: 14.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5063 E.  ,  2016/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile 9.967,79 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı işsahiplerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı yüklenici, davalı işsahiplerine ait ... mevki tapunun ada no:165 parsel no 4'te kayıtlı taşınmazda yeralan binadaki zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün elektrik tesisat işinin yapımını işçilik ve malzeme dahil olmak üzere üstlenmiş edimini ifa etmiştir.

Yanlar arasında yapılmış, yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Ancak akdî ilişkinin varlığı dosya kapsamı belgelerle açıklığa kavuşmuştur.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık; işin bedeli ile ilgili noktada toplanmaktadır. Yerel mahkemece yapılan yargılama sürecinde tapu kaydı örneği elektrik tesisatı projesi, tesisat kontrol föyü, elektrik iç tesisleri denetim ve muayene uygunluk belgesi, fatura örnekleri, ihtarname getirilmiş, tarafların göstermiş oldukları diğer kanıtlar da toplandıktan sonra yerinde keşif yapılarak mali müşavir ve elektrik mühendisi teknik bilirkişiden ayrı ayrı rapor alınmıştır. Raporda keşif sırasında kapının açılmaması nedeniyle eve girilemediğinden cinsi ve miktarları belirtilen elektrik malzemeleri ve işçilik bedeli görülebilir alanlarda olup faturasında cins ve miktarları belirtilen ancak yerinde görülemediği gerekçesiyle yazılmamış

./..

s.2

15.H.D.

2015/5063

2016/3414

./..

s.2

15.H.D.

2015/5063

2016/3414

diğer malzemelerin de konuttta kullanılması zorunlu elektrik malzemeleri olduğu görüşü ile incelemesi yapılan görülen iş bedeli 6.680,40 TL olarak hesaplanmış, mahkemece kapının kapalı olması nedeniyle görülüp incelenemeyen işin de yapılmış sayıldığını HMK md. 291'de gözetildiğinde keşif için gerekli imkanı sağlamayan davalı yanın iddia edilen vakıaları kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle 9.967,79 TL'ye hükmedilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu eksik inceleme sonucunda düzenlenmiş olup Yargıtay denetimine elverişli değildir. Çünkü, eserin tamamı incelenip bedeli saptanıp ödemeler düşüldükten sonra geri kalan bakiye hesaplanmamıştır. Bu bakımdan yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır. O halde yapılması gereken iş; yerinde tekrar keşif yapılıp elektrik mühendisinden rapor alınarak 6098 sayılı TBK'nın 481. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre işin bedeli saptanıp ödemeler düşüldükten sonra elde edilecek sonuç dairesinde karar vermekten ibaret olmalıdır.

Tüm bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararı temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3002, Karar No: 2020/13926, Tarih: 01.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3002 E.  ,  2020/13926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2349, Karar No: 2018/6534, Tarih: 08.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2349 E.  ,  2018/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocukla, ..., ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocukla, ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti işlenmesine ve mahkemece de kabulün bu yönde olmasına karşın, suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesi gereğince hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; ayrıca suça sürüklenen çocukların paylarına düşen yargılama giderlerinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hükümlerin kesinleşmesine kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükümlerin kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocukla ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocukla, ... hakkında hırsızlık; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

III-Suça sürüklenen çocukla, ... hakkında hırsızlık; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, duruşmada dinlenen bilirkişinin beyanları ile yetinilerek hükümlerin kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nun başka bir adli vaka nedeniyle yakalandıklarında, müştekiye karşı atılı suçları suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerini ve suça konu paraların olay yerinden kaçan diğer suça sürüklenen çocuk ...'de olduğunu belirtmeleri üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuk ...'in de atılı suçları ikrar ederek suçtan elde edilen bozuk paraları sakladığı yeri kolluk görevlilerine göstererek henüz müracaatı dahi bulunmayan müştekiye iade edilmek üzere polis memurlarına teslim ederek müştekiye iadesine sağladıklarının anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında müştekinin tüm zararını karşılayan suça sürüklenen çocukla, ..., ... hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.