muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11164, Karar No: 2019/8261, Tarih: 04.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11164 E.  ,  2019/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1) 35. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmü,

2) “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesinde, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmü yer almaktadır.

2) “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesinde, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmü yer almaktadır.

Tebligat Kanununun 21. maddesine göre de; kendisine tebligat yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine ya da memuruna imza karşılığı teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır.

III- Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30/1 maddesi uyarınca da; tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturularak, alınan beyanı tebliğ mazbatasına yazıp, altını imzalatması gerekir. Yönetmeliğin 30/1 maddesi hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde, tebligat memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve adreste bulunmadığı tevsik edilmiş ve tebligatın Tebligat Kanununun 21. maddesinde öngörülen koşullara uyularak yapıldığı kabul edilebilir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalılardan ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, adlarına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu,

Davalılardan ...’ya Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan gerekçeli karar tebligatının “Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi tespit edilmeden” tebliğ edildiği ve usulsüz olduğu,

Gerekçeli kararın davalılar ... ve ...’in kayıtlı adreslerine tebliğe çıkarıldığı, adreslerin birbirinden farklı olduğu, buna rağmen tebligatların "Aynı konutta oturduğunu beyan eden abileri ...’e" tebliğ edildiği; ancak bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve yapılan tebligatların usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/614, Karar No: 2024/4705, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/614 E.  ,  2024/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/470 Esas, 2023/667 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mucur Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 05.01.2022 Tarihli ve 2021/175 Esas, 2022/2 Karar Sayılı Kararı

Dava haksız fiil nedeniyle tazminat davası olup davada kesin yetki kuralı bulunmamakla kanunun davacıya genel yetkili mahkeme olan davalıların yerleşim yeri mahkemesi dışında seçimlik bir hak tanıdığı ve davasını haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu veya zarar görenin yerleşim yerinde açma imkanı sunduğu, dosyada mevcut kaza tespit tutanağı ve sunulan belgelerden anlaşılacağı üzere kazanın, Kırşehir il merkezinde meydana geldiği; olay nedeniyle zarar gördüğünü iddia eden davacıların yerleşim yerinin de Kayseri ili olduğu, yetki itirazında bulunan davalıların yerleşim yerinin ise Yerköy olup davalılar tarafından süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Yerköy Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 12.01.2023 Tarihli ve 2022/107 Esas, 2023/28 Karar Sayılı Kararı

Dava haksız fiil nedeniyle tazminat davası olup dosyada mevcut kaza tespit tutanağı ve sunulan belgelerden anlaşılacağı üzere kazanın, Kırşehir ilinde meydana gelmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Kırşehir 2. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 20.10.2023 Tarihli ve 2023/470 Esas, 2023/667 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, haksız fiilin işlendiği yerin Kırşehir/Merkez olduğu, davacıların yerleşim yerlerinin ise Kırşehir/Merkez olduğu, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, seçimlik hakkını kullanmayarak davayı yetkisiz mahkeme olan Mucur Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı, bu durumda seçme hakkının davalı tarafa geçtiği, davalıların ise seçme hakkını kendi yerleşim yerleri olan Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi olarak seçtiği ve buna ilişkin olarak süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından kazanın Merkez/Kırşehir ilinde meydana geldiği, davacının ikametgahının Merkez/Kırşehir, davalıların ikametgahının ise Yozgat ili, Yerköy ilçesi olduğu ve davacının davayı yetkisiz Mucur Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde açtığı, davalı tarafın süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulundukları anlaşılmakla uyuşmazlığın Yerköy Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yerköy Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yerköy Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1089, Karar No: 2018/27607, Tarih: 18.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1089 E.  ,  2018/27607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/12/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ...geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ... 2. İş Mahkemesi’nin 2009/298 esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda net 22.939,57 TL kıdem tazminatına hak kazanıldığının belirlendiğini, anılan kısmi davada, taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00 TL kıdem tazminatının hüküm altına alındığını, bakiye kıdem tazminatı ile işlemiş faizinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin haksız itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve yüzde yirmi oranından az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, ... 2. İş Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarihli ve 2009/298 esas, 2014/102 karar sayılı ilamının kesin nitelikte verildiğini, davacının icra takibinde haksız ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davanın reddi ile davacı yan aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... 2. İş Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarihli ve 2009/298 esas, 2014/102 karar sayılı ilamında, taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00 TL kıdem tazminatına hükmedildiği, söz konusu karara esas alınan bilirkişi raporunda ise 22.939,57 TL kıdem tazminatına hak kazanıldığının belirlendiği, miktar itibariyle kesin nitelikteki söz konusu karara karşı kanun yararına temyiz başvurusunun da reddedildiği, alacağın miktarının kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüyle itirazın iptaline ve davalı aleyhine yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının daha önce, kıdem tazminatı talepli açtığı kısmi davada, ... 2. İş Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarihli ve 2009/298 esas, 2014/102 karar sayılı kararında, taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, 1.000,00 TL net kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır. Hüküm sonucunda kararın kesin nitelikte olduğu belirtilmiş ve bu doğrultuda kesinleşme şerhi de karara işlenmiştir. Söz konusu kısmi davada, gerekçe kararın davalı vekiline 25/09/2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, davalı vekili 29/09/2014 havale tarihli, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmek üzere sunduğu dilekçesiyle, kararın kesin nitelikte verildiğinden bahisle, kanun yararına temyiz talebinde bulunmuştur. Adalet Bakanlığı’nın 02/04/2015 tarihli yazısında, kanun yararına temyiz talebinde ileri sürülen hususların delillerin takdiri ve değerlendirilmesi kapsamında olduğu gerekçesiyle, kanun yararına temyiz yoluna başvurulmadığı açıklanmıştır.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısaca kısmi davada, kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir. Bu durumda, kısmi davada verilen ... 2. İş Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarihli 2009/298 esas, 2014/102 karar sayılı kararının kesin nitelikte olmadığı açıktır. Buna karşın, söz konusu hükmün sonuç kısmında, kararın kesin nitelikte olduğu belirtilmiş ve bu doğrultuda kesinleşme şerhi de karara işlenmiştir.

Anayasa'nın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin "ç." bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluktur. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması, bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine neden olacaktır.

Her ne kadar, temyiz edilebilen ve edilemeyen kararlar ile kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de, yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir ( Dairemizin 21/10/2014 tarihli ve 2013/17916 esas, 2014/28633 karar sayılı emsal kararı).

Kısmi davada verilen ... 2. İş Mahkemesi’nin 18/09/2014 tarihli ve 2009/298 esas, 2014/102 karar sayılı kararının kesin nitelikte olmamasına rağmen, kararın kesin nitelikte olduğunun belirtildiği ve kesinleşme şerhinin işlenildiği; Anayasa'nın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesinin "ç." bendine aykırı olarak, kanun yolu ve süresinin hükümde gösterilmediği sabittir. Bu halde söz konusu karar kesinleşmemiş olup, Mahkemenin yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgilinin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir. Bahsi geçen kısmi davada verilen kararın usulünce kesinleşebilmesi için, kanun yolu ve süresinin de gösterilmesi suretiyle, ilgili tarafa temyiz kanun yoluna başvuru hak ve imkanı tanınmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular doğrultusunda, kısmi davada verilen kararın henüz kesinleşmediğinin dikkate alınmayarak, alacak talebinin esası hakkında salt kısmi davaya dayanılması suretiyle, iddia, savunma ve deliller değerlendirilmeden, yazılı gerekçeyle sonuca gidilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/5728, Karar No: 2009/5169, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5728 E.  ,  2009/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... Tırpan Turizm ve Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 335,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı Tınaz Tırpan Turizm ve Gıda Ltd. Şti’den alınmasına, 08.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20560, Karar No: 2014/30783, Tarih: 10.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/20560 E.  ,  2014/30783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2010/7-2013/190

Hüküm süresi içinde davalı MNA - Taştem Ortaklığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Şırnak Valiliği İ.. İ.. bünyesinde bulunan S.. Tır Parkı adlı işyerinde 01.03.2006-20.05.2009 tarihleri arasında peron görevlisi olarak çalıştığını, anılan tır parkını ilk önce davalı Y.. B..'nin devralarak işlettiğini daha sonrasında ise aynı işyerini davalı MNA-Taştem Ortaklığının devralarak işlettiğini, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla işçilik alacaklarının davalı işverenlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İ.. İ.. vekili, davacının, müvekkil idare bünyesinde çalışmadığını, söz konusu davada idarelerinin herhangi bir taraf sıfatının bulunmadığını, bu sebeple husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili kurum açısından mevcut davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar Y.. Ş.. Kamyoncular ve Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi Birliği ile MNA-T...Ortaklığının duruşmaya iştirak etmedikleri gibi herhangi bir cevap dilekçesi de sunmamışlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücreti alacağı talepleri ile davalı İ.. İ.. yönünden davanın reddine, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kabulüne karar vermiştir.

Kararı davalı MNA-T... Ortaklığını oluşturan şirketlerden MNA Tab. Tem. Hiz. İnş. Oto.Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarihli, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Ortak girişimin tüzel kişiliği olmadığından ve dava dilekçesinde her iki şirketin gösterilmesi ve dava dilekçesinin ortak girişimi oluşturan her iki şirkete ayrı ayrı tebliğ edilmesi, taraf teşkilinin sağlanması, kararın da ortak girişimi oluşturan şirketler hakkında kurulması gerekir. Kararın tek başına ortak girişim hakkında verilmesi olanağı yoktur.

Dosya içeriğine göre davacı işçi dava dilekçesinde ortak girişimi davalı olarak gösterdiği, ortak girişimi oluşturan şirketleri dava dilekçesinde belirtmediği ve bu sebeple ortaklığı oluşturan şirketlere dava dilekçesi tebliğ edilemediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacı işçi dava dilekçesinde ortak girişimi davalı olarak gösterdiği, ortak girişimi oluşturan şirketleri dava dilekçesinde belirtmediği ve bu sebeple ortaklığı oluşturan şirketlere dava dilekçesi tebliğ edilemediği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple dava dilekçesi ortak girişimi oluşturan şirketlere ayrı ayrı tebliğ edilmeli, taraf teşkili sağlanmalı ve hükümde ortak girişimi oluşturan şirketler ayrı ayrı gösterilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde tüzel kişiliği olmayan ortak girişim hakkında hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.