muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1442, Karar No: 2018/11285, Tarih: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/1442 E.  ,  2018/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 13/12/2017 gün ve 2017/6501 Esas - 2017/28550 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen kararın (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince onanmasına ilişkin karara karşı bir kısım davalılar vekilince karar düzeltme istemi neticesinde, mahkemece verilen karar Dairemizce bozulmuş olup, bir kısım davalılar vekilince ilamda yapılan maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden Dairemizin 13/12/2017 tarihli ilamının 2. Sayfasında yer alan (1) no'lu bendinin üçüncü paragrafında yer alan (...-...-... ve ... il ve ilçelerinin) cümlesinden sonra (2013 yılı) olması gerekirken maddi hata sonucu 2012 yılı yazıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,Bir kısım davalılar vekilinin ilamda yapılan maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebinin kabulüne,Dairemizin 13/12/2017 gün ve 2017/6501-28550 sayılı ilamının 2. sayfasının 1. bendinin 3 üncü paragrafında yazılı (2012) ibaresinin çıkartılmasına yerine (2013) ibaresinin yazılmasına,İlamda yapılan düzeltmenin Dairemizde bulunan aslına da İŞLENMESİNE, davalılardan ... vd. peşin alınan temyizve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10118, Karar No: 2019/20010, Tarih: 14.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10118 E.  ,  2019/20010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı firmada tır şoförü olarak çalıştığını, son seferinde 3 aylık yolculuk yaparak Fransa'ya gidip geldiğini, sefer sırasında kendisine yeterli harcırah verilmediğini, seferden döndüğünde yol ücretlerinin, yapmış olduğu zorunlu masrafların ve 3 aylık maaşının kendisine ödenmediğini, davacının iş arkadaşlarının yanında bulunduğu sırada davalıya işi bıraktığını söylediğini ve iş yerinden ayrıldığını, davalıya alacakları ile alakalı ihtar gönderildiğini, alacaklarının ödenmediğini, haklı olarak iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, sefer harcırahı, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalının 3 gün işe gelmediğini ve herhangi bir mazeret de bildirmediğini, iş akdinin haklı nedenle feshidildiğini, alacağı bulunmadığı savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının tır şoförü olarak yurt dışı seferlerine giderken garanti ücret ve sefer primi aldığına dair dosyada ikna edici herhangi bir delil olmadığı, ayrıca ilk raporda davacının ücreti asgari ücret üzerinden hesaplandığı halde davacının itiraz etmediği, davacının devamsızlık tutanağının tutulduğu ikinci gün olan 25/03/2009 tarihinde başka bir yerde çalışmaya başladığı ve çalışmaya başladıktan sonra 11/04/2009 tarihinde işverene iş akdini feshettiğini bildirdiği, bu doğrultuda davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğinin söylemenin mümkün olmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve sefer prim alacağı istekleri hususunda da somut herhangi bir delil ileri sürmediği, bordrolar incelendiğinde 2009 yılının Ocak, Şubat, Mart ve Nisan ayı ücret bordrolarının imzasız olduğu, 24/03/2009 tarihinde başka bir iş yerinde çalışmaya başladığından bu doğrultuda 2009 yılının Şubat ayı ile 01/03/2009 ile 24/03/2009 tarihleri arasındaki ücretlerinin ve asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi, alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinde bulunmuş, Mahkemece davacının başka bir iş bulması nedeniyle işyerinden ayrıldığı gerekçesiyle her iki isteğin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı işçinin yurtdışı seferi dönüşünde aracı Akçaabat’a bıraktığı bu konuda davalı tanığı ile telefon görüşmelerinin olduğu, işçinin ödenmeyen işçilik alacaklarının da mevcut olduğu, sözü edilen tarih itibarıyla davacının iş sözleşmesini eylemli olarak haklı nedenle feshettiği, daha sonra bu durumu bildiren noter ihtarnamesinin düzenlendiği ve işçinin eylemli haklı feshi sonrasında başka işyerinde çalışmaya başlamasının feshin haklılığına bir etkisinin olmadığı anlaşılmakla davacının kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi hatalıdır.

3- Hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, bu durumun infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8423, Karar No: 2023/9360, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8423 E.  ,  2023/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2385 Esas, 2023/1954 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2020 Tarihli ve 2019/483 Esas, 2020/830 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ve iletişim bilgilerinin tespiti için telekomünikasyon şirketlerine müzekkere yazıldığı, gelen müzekkere cevaplarının incelenmesinden kısıtlı adayının hat alırken ikamet adresini Bakırköy/İstanbul olarak bildirdiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.01.2021 Tarihli ve 2021/498 Esas, 2021/7 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Caddesi ... Sokak No:31/4 .../İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.04.2023 Tarihli ve 2021/125 Esas, 2023/474 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... ... Sokak No:30/3 İlkadım/... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.06.2023 Tarihli ve 2023/2385 Esas, 2023/1954 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamındaki vasi adayı beyanlarından ve telekomünikasyon şirketlerinin cevabi yazılarından, kısıtlı adayının adresinin İstanbul olması sebebi ile işbu davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kağıthane/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kağıthane/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2358, Karar No: 2012/3726, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2358 E.  ,  2012/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık Sevdin Durgür savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cezaevi koşullarının uygun bulunmaması, cezanın infazından beklenen amacın gerçekleşmemesi, mahkumun ıslahı olmaması ve cezaevinde kalmasının yarar yerine zarar olduğu gözetilip, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın sanığın kişiliğine uydurulmasını sağlayan para cezasına veya başka bir önleme çevrilmesi modern ceza hukukunda kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 50.maddesine göre de, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suç işlemesindeki özelliklere göre, madde de öngörülen para cezası veya yazılı önlemlerden birine çevrilebileceği belirtilmiştir.

Sanığın sabıkası bulunup bulunmadığı, duruşmadaki tutumu ve davranışları, medeni hali, işi ve muhitteki durumu ve süreçteki pişmanlığa bakılmak suretiyle bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirilmesi gerekir. Hapsin adli para cezasına çevrilerek şahsilendirilmesi halinde, yargıcın takdir yetkisi olumlu yönde kullanılıp, sanığı uslandıracak suç işlemesini önleyecek, fakat aile yaşamını ve geleceğini karartmayacağı bir ceza tayin etmesi gerekir.

Hakimin ödenemeyecek bir para cezasının tayini ve sanığın ödemediği durumda ceza sisteminin etkinliği yok olup, kamuoyunda tepkilere neden olacaktır. Hapsin paraya bir gün karşılığı 20 TL ile 100 TL arasında çevrilebileceği, alt sınırdan çevrilse bile sonuç ceza asgari ücreti geçebilecektir.

Hakimin ödenemeyecek bir para cezasının tayini ve sanığın ödemediği durumda ceza sisteminin etkinliği yok olup, kamuoyunda tepkilere neden olacaktır. Hapsin paraya bir gün karşılığı 20 TL ile 100 TL arasında çevrilebileceği, alt sınırdan çevrilse bile sonuç ceza asgari ücreti geçebilecektir.

Somut olayda; 17.08.1990 doğumlu olan sanığın bekar olup, ailesi ile birlikte aynı evde kaldığı dosya içindeki Sosyal inceleme raporuna göre, sanığın 10 yıldan beri bir marangozda sigortalı olarak çalıştığı ve beyanına göre, aylık 450 TL kazancının olduğu, suçu işlediği için pişman olduğunu belirten sanık hakkında hapis cezalarının paraya çevrilmesi sırasında, Hakimin Sosyal İnceleme Görevlisinin sunduğu rapor ve sanık hakkında dosyaya yansıyan bilgiler birlikte ele alınıp, sanığın kusur oranı ile uyumlu olarak ceza tertibi gerektiği gözetilmeden, soyut bazı kavramlarla yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini,

Kabule göre;

2-Mala zarar verme suçunda kısa süreli hapis cezası ve para cezası seçimlik olarak öngörülmüş, olay ve sanığın kişiliğine göre birinin tercihini mahkemeye bırakmıştır. Sanık için hapis tercih edildiğinde artık para cezasına çevrilmeyecektir. Çünkü sanığın adli para cezası ile ıslah olunamayacağı baştan kabul edilmiş olup, hapsin tercihinde adli para cezasına çevrilmesi olanaklı olmayıp, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddenin (b-f) bentlerinde gösterilen yaptırımlarından birine çevrilmesi olanaklı olduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Sevdin Durgür savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21383, Karar No: 2017/2378, Tarih: 06.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/21383 E.  ,  2017/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılmamış ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

1) Sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, direnme suçuna ilişkin olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Hakaret suçunda ise;

Suçun işlendiği cezaevinin mahkum kabul bölümünün aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası; tebliğnameye aykırı olarak, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ve uygulamaya göre sonuç hapis cezasının “1 yıl 15 güne” indirilmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/915, Karar No: 2014/11054, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/915 E.  ,  2014/11054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/373974

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17.06.2011

NUMARASI : 2008/680 Esas, 2011/394 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yol kontrol görevi yapan ve sanığın aracını durduran trafik polis memuru mağdur N..'in, sanıktan araca ait ruhsatı istemesi ve akabinde ruhsatın sanık tarafından temin edilememesi üzerine, aracının trafikten men edileceğini anlayan sanığın aracının ön koltuğuna oturan mağduru rızası hilafına kolluk kuvvetlerince yakalanana kadar aracından indirmediği ve bu esnada tehdit ettiği olayda, TCK.nın 44. maddesinde yer alan fikri içtima düzenlemesi uyarınca ağır olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi esnasında katılanı tehdit ettiği olayda, suçun tehditle ve kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nın 109/2, 3/c maddesi yerine, 109/1. maddesinden hüküm kurulması,

Hakaret suçu yönünden oluşa uygun vasıflandırılmaya, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden ise kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurun dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmaması ile hükümden önce 08.02.2008'de yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562 ve 25.07.2010'da yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddeleri ve değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi karşısında; mahkemece sanığın sabıkasız olması ve erteleme gerekçesi de gözetildiğinde, kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklamasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve CMK. nın 231. maddesindeki diğer şartlar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmemesi,

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231 ve 5237 sayılı TCK.nın 51. maddelerinde öngörülen koşullar tartışılarak sonucuna göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hususlarında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8114, Karar No: 2013/12083, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8114 E.  ,  2013/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile pilon yeri ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan üzümün (Yalova İncisi) 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.