muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11248, Karar No: 2020/4345, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11248 E.  ,  2020/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezaların miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihin de yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların yakalandıktan sonra kolluk görevlilerine suça konu teybin yerini göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların yakalandıktan sonra kolluk görevlilerine suça konu teybin yerini göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılanın aracından toplam 60,00 TL değerindeki eşyaları çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5550, Karar No: 2020/5200, Tarih: 21.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5550 E.  ,  2020/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, miras bırakan Niyazi Kutlu'nın ölümüyle taraflara intikal eden Çayeli'nde kain taşınmazların tamamının davalı tarafından kullanıldığını ve gelir elde edildiğini, vekil edeninin dava konusu taşınmazlarda miras payı bulunmasına ve davalıyı noter kanalıyla ihtar etmesine karşın karşın elde edilen gelirden faydalanamadığını açıklayarak, elatmanın önlenmesi ile dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem için şimdilik 20.000,00 TL ecrimisilin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, bilahare her bir talebinin harca esas değerinin 10.000,00 TL'den ibaret olduğunu beyan etmiştir.

Davalı savunmasında, davacı ile uzun yıllardır görüşmediklerini, davacının muris babalarının cenazesine kadar köye gelmediğini, taşınmazlarda fiili taksimin yapıldığını, davacıya düşen kısmı kullanmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 335 ada 6 parsel, 349 ada 6 parsel, 361 ada 3 parsel, 377 ada 1 parsel, 379 ada 1 parsel ve 1273 ada 3 parsel yönünden davacı hissesi miktarınca elatmanın önlenmesine, davalı tarafından kullanılmadığı tespit edilen diğer taşınmazlar yönünden talebin reddine; davacının küçük yaşta evlenerek Çayeli'nden gittiği, taşınmazların çok uzun zamandır davalının kullanımında olduğu, davacının itiraz etmemekle davalının kullanımına muvafakat ettiği gerekçesi ile tüm taşınmazlar yönünden ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından ecrimisil istemi yönünden temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava konu taşınmazda taraflar elbirliği ile maliktir. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı ya da kullanılabileceği bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Buna göre, davaya konu edilen taşınmazların sayılan istisnalar dışında olması halinde intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince,335 ada 6 parsel, 349 ada 6 parsel, 361 ada 3 parsel, 377 ada 1 parsel, 379 ada 1 parsel ve 1273 ada 3 parsel sayılı taşınmazların uzun süredir davalının kullanımında olduğu gerekçesi ile mahkemece ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş ise de, muris Niyazi Kutlu'nun 11.02.2008 tarihli ölümünden itibaren geçen süre ile ecrimisil davalarının tabi olduğunu 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alındığında, davacının davalının kullanımına muvafakatinin bulunduğunun kabulü doğru olmamıştır.

Buna göre, davalı kivi bahçesi ve çaylık olarak kullandığı taşınmazlardan gelir elde ettiğine ve gelir getiren taşınmazlar için intifadan men koşulu aranmayacağına göre; bu taşınmazlar yönünden gelir metoduna göre davalının hissesi düşüldükten sonra davacının hissesine düşen miktar üzerinden ecrimisile hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10819, Karar No: 2014/1396, Tarih: 22.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10819 E.  ,  2014/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma" seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "bir kamu kurumunda, temizlik-inşa-yapın v.s iş kollarında kamuya yararlı bir işte çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesine" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "hapis cezasının bir kamu kurumunda, temizlik-inşa-yapın v.s iş kollarında kamuya yararlı bir işte çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesine" ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan 2 ay 6 gün hapis cezasının, TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre 2 ay 6 gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanın; aracını, gece saat 21.30 sıralarında sokağa park ettiğini ve ertesi gün sabah 09:30 sıralarında kalktığında aracının camının zorlanıp indirilerek hırsızlık yapıldığını öğrendiğini anlatması ve sanığın da aşamalarda alınan ifadelerinde olay gecesi alkollü olduğunu ne yaptığını hatırlamadığını savunarak, eylemi hangi zaman dilimi içinde gerçekleştirdiğini bildirememesi ve suç tarihinde yaz saati uygulamasının olduğu Eskişehir ilinde güneşin 04.26'de doğduğunun ve saat 19:29 de battığının anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin delillerin denetime olanak sağlayacak şekilde neler olduğu karar yerinde gösterilmeden hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5603, Karar No: 2014/10695, Tarih: 13.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5603 E.  ,  2014/10695 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ..., 2- ... Uygulama ve Pazarlama Tiaret A.Ş. Adına Av. ..., 3- ... Mob.San. Ve Tic.A.Ş. adına İflas İdare Memuru ... aralarındaki dava hakkında Ankara 18. İş Mahkemesinden verilen 19.12.2013 günlü ve 2011/882-2013/903 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili tarafından, davalılardan, ... Mob.San. ve Tic.A.Ş.'nin iflas ettiğinin ve iflas idare memurlarının adlarının bildirilmesi üzerine, mahkemece, gıyabi hükmün, iflas idare memuru ...'na tebliğ edildiği anlaşılmakla, iflas idaresinden, iflas idare memurlarının isimleri ve iflas idaresini müştereken mi münferiden mi temsile yetkili oldukları sorularak, münferiden temsile yetkili olduklarının anlaşılması halinde aynen, müştereken temsile yetkili olmaları halinde ise, tebliğ işlemleri tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/374, Karar No: 2016/374, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/374 E.  ,  2016/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-374 2016/374 2013/102034

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 2. Ceza

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 13.12.2012

Sayısı : 52-654

Müşteki : ...

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2014 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 27.10.2014 gün ve 14986-17247 sayı ile;

"6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davsı açılmış olup, 13/12/2012 tarihli hükümde, sanığın eyleminin hırsızlık vasfında bulunduğu kabul edilerek buna göre cezalandırılmasına karar verilmiş olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddelerine, karara ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (2) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 26.10.2016 gün ve 33221-14271 sayı ile;

"...Tebliğnamenin, 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenmiş olmasına göre; tebliğname tarihi itibariyle, Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınacağından, iddianamedeki açıklama ile uyumlu sevk maddesine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinde tanımlanan nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucu verilen hükme ilişkin temyiz inceleme görevi 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin (a) bendi; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiştir.

24.06.2014 olan tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede eylemin; "Şüphelilerin Bala ilçesinden çaldıkları müştekiye ait 27 N 5772 plakalı araçta, müşteki ...'a ait posta çeklerini ele geçirdikleri ve bu posta çekleri ile müştekinin posta çeki hesabından Gaziantep Merkez PTT Şubesinden 7000 Lira; Gaziantep Şahinbey Şubesinden ise 1500 Lira parayı çektikleri ve bu suretle üzerlerine atılı bulunan suçu işledikleri,.." şeklinde anlatılması karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir. Buna göre hükmü temyizen inceleme görevi ise Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 15. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27.10.2014 gün ve 14986-17247 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.