muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8826, Karar No: 2019/5231, Tarih: 10.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/8826 E.  ,  2019/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, daha önceden aralarında husumet bulunan mandacı ailesine mensup .... ve ... isimli kişileri görmesi ve kendi beyanına göre de .... isimli kişiyi elinde bıçakla oynar vaziyette görmesi üzerine kendisine saldırılmasını engellemek ve korkutmak amacıyla silahla sokak ortasında ateş etme eyleminin TCK.nun 106/2...a ve 43/2. maddesine uyan birden fazla kişiyi tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 10.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10722, Karar No: 2018/1857, Tarih: 21.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10722 E.  ,  2018/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6271, Karar No: 2014/748, Tarih: 05.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6271 E.  ,  2014/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2012/335-2012/532

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01.04.2013 gün ve 2013/1299 esas, 2013/2030 karar sayılı ilamının duruşmalı olarak karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş ise de karar düzeltme aşamasında duruşma yapılamayacağından istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatifin yapı kooperatifi olarak kurulduğunu, daha sonra işletme kooperatifine dönüştüğünü, anasözleşmenin 10/2. maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesiyle ihraç kararı alındığını, kendisine ait daireyi 1992 yılında üçüncü kişiye sattığını fakat kooperatif üyeliğini devretmediğini, benzer durumda başka ortakların ihraç edilmeyerek eşitlik ilkesine aykırı hareket edildiğini, ortaklık yükümlülüklerini yerine getirdiğini, kooperatif tarafından hiçbir ihtar gönderilmediğini ileri sürerek, 22.02.2010 tarihli ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 13.03.2012 tarih ve 2011/1372 E., 2012/1916 K. sayılı ilamıyla, taşınmaz devrinden sonra davacı ile kooperatif arasında ilişkinin devam edip etmediği hususu araştırıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bağımsız bölümün devrinden sonra davacının kooperatifle olan ilişkisinin kesilmediği, davalı işletme kooperatifinin ortaklardan toplanan aidatlarla yapılan birçok gayrimenkulün sahibi olduğu, bağımsız bölümün satıldığı ancak ortaklık devri yapılmadığı, genel kurullara çağrıldığı, bağımsız bölümün devrinden sonra da ortak olarak kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 01.04.2013 tarih ve 1299 E., 2030 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/785, Karar No: 2020/4599, Tarih: 02.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/785 E.  ,  2020/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.03.2016 gün ve 2015/747 - 2016/246 sayılı kararı onayan - bozan Daire'nin 05.11.2019 gün ve 2019/2791 - 2019/6856 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve paralarını istedikleri zaman geri alabilecekleri taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkillerinin belge karşılığında davalılara 50.050 DM ve 30.000 DM olmak üzere toplam 80.050 DM verdiğini, bir süre sonra müvekkillerinin yatırdıkları paralarını istediklerini ancak bu güne kadar kendilerine ödeme yapılmadığını, davalıların müvekkillerinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 85.801,30 TL’nın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı def'i ile birlikte davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce asıl dava yönünden bozulmuş, birleşen dava yönünden onanmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce asıl dava yönünden bozulmuş, birleşen dava yönünden onanmıştır.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25.3.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.1.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, asıl ve birleşen davada mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek gerektiğinden asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durum karşısında, asıl ve birleşen davada mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek gerektiğinden asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.11.2019 tarih 2019/2791 Esas, 2019/6856 Karar sayılı ilamının kaldırılarak asıl ve birleşen dava yönünden mahkemece verilen kararın değişik gerekçeyle re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4213, Karar No: 2010/727, Tarih: 28.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/4213 E.  ,  2010/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi bakımından, 765 sayılı Türk Ceza Yasasına göre yapılacak uygulamanın tüm sonuçları ve yasal dayanaklarıyla birlikte denetime olanak sağlayacak biçimde, hükmün gerekçesinde açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının ve 5237 sayılı TCY’nin 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 492/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğunun anlaşılması karşısında, gece sayılan zaman dilimi içerisinde, yakınana ait çevresi duvarlarla çevrili evin bahçesinden açıkta bırakılan suça konu eşyayı çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, maddesine uyan hırsızlık suçu yanında ayrıca 116/1-4 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken, değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları da bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4-Hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-Hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5772, Karar No: 2022/1014, Tarih: 14.02.2022

Kat karşılığı inşaat sözleşmesi feshedildikten sonra yükleniciden daire satın alan davacı ile davalı arasında, dairedeki eksik işlerin tamamlanması konusunda adi yazılı sözleşme yapılmıştır.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre arsa sahibi davalının, yüklenicinin yarım bıraktığı edimi üstlenip üstlenmediği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmeye göre, “8 nolu bağımsız daireyi arsa sahibi ... yaptırabildiği takdirde yaptıracağı kişi veya kişilere herhangi bir süre tanınmaksızın ...’a anahtar teslimi yapmayı taahhüt ve beyan eder.”

Satın alınan 8 nolu dairedeki eksikleri tamamlama yükümlülüğü dava dışı yüklenicinindir. Burada üzerinde durulması gereken husus, yükleniciye ait olan bu edimin davalı arsa sahibi tarafından üstlenip üstlenilmediğidir.

Taraflar arasındaki tutanak adı altında yapılan sözleşme kayıtsız şartsız bir edimi içermemektedir. Kesin bir edim yüklenmemiş, ifa takdire bırakılmıştır. Davalının başka yüklenicilere tamamlatabildiği takdirde yapma şartına bağlanmıştır. Bu şartın gerçekleştiği hususu ise davacı tarafından ispatlanamamıştır.

Yukarıda belirtildiği şekilde, taraflar arasındaki sözleşmenin şarta bağlı yapıldığı, kesin bir edim içermediği, edemin takdire bırakıldığının anlaşılması nedenleriyle yerinde olan BAM kararının onanması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/3756, Karar No: 2023/4138, Tarih: 18.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3756 E.  ,  2023/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/243 E. 2023/70 K.

SUÇ : Taksirle birden fazla kişinin yaralanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 tarihli 2015/1181 Esas 2016/947 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 3000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Antalya 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 tarihli 2015/1181 Esas 2016/947 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ve 2021/7517 Esas 2022/873 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli 2022/243 Esas 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi ve CMUK'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2023 havale tarihli ve 2023/25313 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Kusur durumuna, ceza miktarına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2023 havale tarihli ve 2023/25313 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Kusur durumuna, ceza miktarına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

"Sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyoneti ile bölünmemiş iki yönlü trafiğin işlediği 519 sokak üzerinde seyir halinde iken ... Bulvarının kesiştiği kavşağa geldiği, kavşak girişinde köprü üstü ve köprü altına giden yol ayırımında trafik dubaları ile belirlenmiş refuj olduğu, sanığın trafik dubalarını dikkate almadan plastik dubaların üzerinden sağa dönüş yaptığı esnada sol arka köşe kısımndan ... Bulvarı üzerinden gelen katılanın idaresindeki ... plakalı motosikletin duramayarak çarptığı, motorsiklette bulunan katılan ve mağdurun düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

Olayda sanığın geçilmesi yasak olan bölünmüş refuj niteliğindeki trafik dubalarının üzerinden geçmeye çalıştığı esnada kazaya sebebiyet verdiği, bilirkişi raporlarına göre sanığın olayda asli kusurlu olduğu anlaşılmış böylece sanığın taksirle birden fazla kişinini yaralanmasına neden olmak suçundan TCK'nın 89/4.maddesi gereğince sanığın meydana gelen kazada asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş, sanığın trafik dubalarıyla üst geçit yönüne geçiş kapatılmış olmasına rağmen dubaların üzerinden üst geçide geçmeye çalıştığı esnada kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla sanık hakkında ek savunma hakkı tanınarak TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanarak cezasında takdiren 1/3 oranında artırım yapılmış, sanığın yargılama aşamasındaki tutumu lehine değerlendirilip TCK 62 maddesine göre cezası taktiren 1/6 oranında indirilmiş, sanığa verilen hapis cezasının TCK’nun 49/2 maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası olması nedeniyle, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş, sanık hakkında Antalya (Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1181 Esas ve 2016/947 Karar sayılı kararı ile daha önce verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmiş olduğu, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindedir.

2.... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarına dair raporları dosya içerisinde olup sanıktan şikayetçidirler.

3.27.07.2015 tarihli raporda sanığın asli kusurlu olduğu, 15.02.2016 tarihli raporda sanığın asli kusurlu, sürücü Cengiz Demiryay'ın tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.