muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1981, Karar No: 2023/8064, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1981 E.  ,  2023/8064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2507 Esas, 2022/3402 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/375 Esas, 2020/59 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava değeri dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 nci maddesinin (2) numaralı fıkrasının birinci cümlesinin "kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği gözetildiğinde; temyiz yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi için de aynı hususun uygulanması gerektiğinden 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 15.12.2022 tarihli ek kararın ortadan kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 3666,3667,3673 parsel sayılı taşınmazlarda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda teklif edilen bedelin düşük olduğunu, dava konusu taşınmazda sultani sofralık üzüm bağı bulunduğunu ve taşınmazın sulu arazi niteliğinde olduğu dikkate alınarak bedelinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline ve idarece düzenlenen kıymet takdir raporu ile belirlenen bedelin derhal ödenmesine, bakiye bedelin ise karar kesinleşince ödenmek üzere üçer aylık vadelide nemalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, dava konusu taşınmazlar için %20 objektif değer artışı oranı uygulanarak yüksek bedel belirlendiğini, kesinleşme tarihine kadar yasal faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kıymet takdir raporunda belirlenen toplam bedel ile bilirkişi raporu ile belirlenen bedel arasında fahiş fark olduğunu, müvekkili idare lehine de vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedellerinin çok düşük olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazları değerlendirmeden karar verildiğini, %20 objektif değer artış oranının düşük olduğunu, raporda 3673 parseldeki direk yerinin kamulaştırılmasından sonra kalan arazi için değer azalışı hesaplanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedellerinin çok düşük olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazları değerlendirmeden karar verildiğini, %20 objektif değer artış oranının düşük olduğunu, raporda 3673 parseldeki direk yerinin kamulaştırılmasından sonra kalan arazi için değer azalışı hesaplanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazların, sulu kapama bağ niteliğinde olduğu kabul edilerek 2019 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün üzüm (yaş) ürününe ilişkin maliyet cetveli kullanılarak net gelir hesabı üzerinden bedel tespiti yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesinin yerinde olduğu, istinaf incelemesi için intikal eden bir başka dosyadan, dosya arasına alınan 2019 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün üzüm (yaş) ürününe ilişkin maliyet cetveli esas alınarak raporun denetiminin yapıldığı, dava konusu taşınmazların bilirkişi raporuna yansıyan nitelikleri itibarıyla sulu arazi olarak değerlendirmesi ve %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanması, dava konusu taşınmazların konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi ve taşınmazların üzerinden geçen elektrik iletim hattının geçtiği güzergaha uygun olarak değer düşüklüğü oranı hesaplanması yerinde görülmüş ise de arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi, brüt gelirinin 1/3 oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği, bu itibarla münavebeye esas alınan üzüm ürünü için, maliyet cetvelindeki üretim giderinin (1.490,00 TL/da) uygun olduğu görüldüğünden, bu ürün açısından üretim gideri bulunurken brüt gelirin 1/3'ü yerine, maliyet cetvelinde yer alan üretim giderine itibar edilmesi gerektiği gözetilerek net gelirin hesaplanması mümkün olduğundan, usul ekonomisi de dikkate alınarak bu hususta ek rapor alınmadığı ve 2019 yılı verilerine göre resen ayrıntılı hesaplama yapılarak davacı idarenin fark bedelini depo etmesi sağlandığı, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmüş ise de üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedel ile dairece fark kamulaştırma bedeli olarak depo ettirilen bedelin davalıya derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinden davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca bedel,ödemeye ve yasal faize ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve kararın temyiz edilebilir olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaza tesis edilen irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu kapama bağ niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının adil ve hakkaniyete uygun olarak tespiti ile tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu irtifak hakkının idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.12.2022 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6936, Karar No: 2012/13747, Tarih: 19.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6936 E.  ,  2012/13747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/12/2010 tarih ve 2009/662-2010/693 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin hissedarı olduklarını, davalı şirketin 11/06/2009 tarihli olağan genel kurul toplantısının kar - zarar ve bilanço görüşmelerinin detaylı müzakereye tabi tutulması için 1 ay ertelendiğini ve 23/07/2009 tarihinde icra edildiğini, bu toplantıda alınan 3, 4 ve 5 numaralı kararların yasaya anasözleşmeye ve objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, zira 3. ve 4. maddede görüşülen yönetim kurulu faaliyet raporu, denetçi raporu ve bilanço ile kar zarar hesaplarının eksik yanlış ve gerçeği yansıtmadığını, müvekkillerinin bilanço ile kar zarar hesapları konusunda yeterince bilgilendirilmediğini, yönetim kurulu faaliyet raporunun, 11/06/2009 tarihli toplantıda, yasaya aykırı şekilde, anasözleşmenin 13. maddesinin değiştirilerek, yönetim kurulunda tüzel kişi ortağın birden fazla kişi ile temsil edilebilmesine olanak sağlanarak oluşturulan yönetim kurulunca hazırlandığını, 13. maddenin iptali için açtıkları davanın 13. maddenin iptali ile sonuçlandığını, bu nedenle iptal edilen maddeye dayalı olarak oluşturulan yönetim kurulunun bütün işlemlerinin hukuka aykırı ve geçersiz olduğunu, denetçilerin objektif olmadığını, 5. maddede görüşülen yönetim kurulu ve denetçinin ibrasının da yukarıdaki gerekçelerle doğru olmadığını ileri sürerek 23/07/2009 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 3, 4 ve 5 numaralı kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin yönetim kurulunda,tüzel kişi ortağın sadece ... ile temsil edildiğini, ...'nun davalı şirketin hissedarı olduğunu, 3. ve 4. maddelerde yer alan yönetim kurulu faaliyet raporu, denetçi raporu ve bilanço ile kar zarar hesaplarının görüşülmesinden önce davacılar temsilcisinin birtakım konulara açıklık getirilmesini istemesi üzerine, şirketin yetkili mali danışmanlarının toplantıya davet edildiğini ve davacılar temsilcisine bilanço, gelir tablosundaki bilgileri içeren, alacakların dökümünü gösteren defter ve belgelerin sunulduğunu ve birer örneklerinin davacılar temsilcisine verildiğini, denetçilerin objektif olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin yönetim kuruluna katılan ...'nun tüzel kişi ortağı temsilen değil, kendisine ... tarafından devredilen hisse uyarınca pay sahibi olarak bulunduğu, 3. ve 4. maddelerin görüşülmesinden önce davacılar temsilcisinin birtakım konulara açıklık getirilmesini istemesi üzerine, şirketin yetkili mali danışmanlarının toplantıya davet edilerek ve davacılar temsilcisine bilanço, gelir tablosundaki bilgileri içeren, alacakların dökümünü gösteren defter ve belgelerin sunulması ve birer örneklerinin davacılar temsilcisine verilmesi karşısında davacıların bilanço ile kar zarar hesapları konusunda yeterince bilgilendirilmediği iddiasının isabetsiz olduğu, 23/07/2009 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 3, 4 ve 5 numaralı kararların iptalini gerektiren yeterli ve somut kanıtların sunulmaduğı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacılar 23/07/2009 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan 3, 4 ve 5 numaralı kararların, bilançonun gerçeği yansıtmadığı, denetçi raporunun objektif olmadığı, yönetim kurulu ve denetçinin ibrasının bu nedenlerle doğru olmadığı iddiasıyla iptalini talep etmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu konuda yeterli inceleme yapılmamıştır. Mahkemece yapılması gereken, davacının iddiaları ve bilirkişi raporuna yapmış olduğu itirazları göz önüne alınarak, şirket muhasebesi, vergi ve şirketler hukuku uzmanlarından oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden TTK'nun 457 vd. maddelerinde düzenlenen bilanço ilkeleri ışığında davalı şirketin defter ve kayıtları incelenerek genel kurulda kabul edilen bilançonun gerçeği yansıtıp yansıtmadığının, denetçi raporunun yeterli olup olmadığının ve buna göre yönetim kurulu ve denetçinin ibrasının doğru olup olmadığının açıklığa kavuşturulması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3763, Karar No: 2019/1369, Tarih: 05.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3763 E.  ,  2019/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; katılan ...’in hareket halinde olduğu yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyularak ve tertibat alınarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketin bulunmadığı ve bu bağlamda “Yol kesmek”ten söz edilemeyeceği dikkate alındığında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendiyle uygulama yapılmakla yetinilmesi yerine, koşulları bulunmadığı halde aynı Kanunun 149.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendine de yer verilmesi kanuna aykırı ise de; temel cezanın alt sınırdan tayini dikkate alındığında bu husus sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4358, Karar No: 2016/5554, Tarih: 28.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4358 E.  ,  2016/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 19.06.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-) Adli sicil kayıtlarına göre, sanık ...’ın .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/2041-2003/1007; sanık ...’in .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/287-400 esas ve karar sayılı ilamları ile tekerrüre esas hükümlülüklerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; ilamların infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise tarihleri araştırılıp denetime olanak sağlaması bakımından da kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir biçimde onaylı örnekleri dosyaya getirtildikten sonra, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesinin koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-) Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8449, Karar No: 2018/18769, Tarih: 20.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/8449 E.  ,  2018/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik eylemi sebebiyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile, mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ...’un temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;