muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5128, Karar No: 2024/255, Tarih: 17.01.2024

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK’nin geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, bozma ilamında belirtildiği üzere araştırma ve inceleme yapılmış olduğu, intifadan men olgusunun gerçekleşmediği, verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8698, Karar No: 2015/8405, Tarih: 16.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8698 E.  ,  2015/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 31/2-son maddesi yerine, 32/2-son maddesi yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve kabule göre, suça sürüklenen çocuğun kaldırımda bekleyen mağduru "sana oralet ve para vereyim" diyerek kandırıp çay ocağına götürerek cinsel istismarda bulunması şeklindeki eyleminin hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5330, Karar No: 2016/9307, Tarih: 09.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/5330 E.  ,  2016/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kendisine ait tırın şöförü ...ün annesi olan müştekiyi değişik zamanlarda arayarak "oğlundan ümidi kes, oğlunu susuzluktan öldüreceğim, aracımı getirmezse oğlunu yakarım..." biçiminde sözlerle tehdit ettiği eylemlerde, müştekinin oğlunun sanığın aracının şöförü olması nedeniyle bakım ve gözetiminden sorumlu olduğu ve sanığın telefonlarını açmayıp aracını ...'da bırakarak kaçtığı iddiaları karşısında, ... tanık olarak dinlenip, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiği araştırılarak, sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanım ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12334, Karar No: 2013/729, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12334 E.  ,  2013/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 05/07/2011 tarihinde tebliğ olunan 20/06/2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 13/07/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik incelemede;

Somut olayda; sanığın kavga esnasında sopayla vurmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı olayda, yaralama suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3007, Karar No: 2014/4217, Tarih: 31.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3007 E.  ,  2014/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2011/181-2012/445

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. A.Ş. vekili, davalı T..A.Ş. vekili, davalı V.. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı A.. A.Ş. vekilinin duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı G.. şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, baz istasyonlarının yürürlükteki yasal düzenlemelere uygun olarak kurulup işletilmekte olduğu ancak davaya konu taşınmaz ve çevresinde insan sağlığı ve yaşamını tehlikeye maruz bıraktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. A.Ş. vekili, davalı T.. A.Ş. vekili, davalı V.. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince;

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre davaya konu baz istasyonunun Yönetmelikte gösterilen limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olduğu anlaşıldığından ve soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle kanıtlanamadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4742, Karar No: 2019/5240, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4742 E.  ,  2019/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararının davacı avukatının duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine davacı vekili avukat ... ile davalı ... . vekilleri avukat ...., avukat ...'ın huzuru ile duruşma yapılıp temyiz isteminin süresinde olduğu saptanıp, dosyanın incelenmesi sonucu gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı, bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/21602, Karar No: 2015/2089, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21602 E.  ,  2015/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/1628, Karar No: 2024/2869, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1628 E.  ,  2024/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2237 E., 2023/3322 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/181 E., 2022/117 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili, davalılar ... ve Balıkçı ... Şirketi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve Balıkçı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılardan ...’ya ait Balıkçı ... adlı işletmede 01.01.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, daha sonra 07.06.2005 tarihinde davalılardan ...’nın ortağı olduğu diğer davalı ...nin 06.04.2005 tarihinde şube açması sebebiyle bu şubede görevlendirildiğini, bu şubede çalışmasına kesintisiz olarak 09.06.2014’a kadar devam ettiğini, AGİ dahil aylık 1.200,00 TL net ücretle çalıştığını, aynı zamanda aylık ortalama 400.00 TL net bahşiş kazandığını ancak çalışmasının Kuruma eksik bildirildiğini belirterek, Kuruma bildirilmeyen sürelerde hizmet akdiyle çalıştığının tespitini, eksik bildirilen aylık kazançlarının tespit edilen gerçek ücretler üzerinden tamamlatılması ve davalı kurum kayıtlarının buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı işverenler vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; davacının ileri sürdüğü iddialarının gerçeği yansıtmadığını, bir an davacının iddiasının doğru olduğu kabul edilse bile dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının, davalı ...' ya bağlı çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının davalı şirkette çalışmasının 07.06.2005 tarihinde başladığını, davacının çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği şekilde olduğunu, sigorta priminin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığı, garson olan davacının asgari ücretle çalıştığını, 400 lira bahşiş iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacı konumunda birinin 1200 TL ücret alamayacağını ve bazı yıllar sigortasız çalıştırıldığı, ücretinin elden ödendiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının işe giriş ve çıkış bildirgelerindeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmediğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; tespit davalarının kamu düzenini ilgilendiren nitelikte davalar olduğunu, bu davalarda bordroda yer almayan tanık beyanları ve işverenin kabulünün delil olamayacağını, Kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi gerektiğini, Kurumun yazılı kayıtları ile çelişen tanık beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanıkların beyanları ile davanın kısmen kabulü ile

Davacının davalı işverene ait 1053879.34.09 sigorta sicil numaralı işyerinden davalı Kuruma bildirilenler dışında,

15/08/2004-31/12/2004 tarihleri arasında 135 gün, günlük 14,81 TL ücretle,

01/01/2005-31/12/2005 tarihleri arasında 180 gün, günlük 16,29 TL ücretle,

01/01/2006-31/12/2006 tarihleri arasında 180 gün, günlük 17,70 TL ücretle,

01/01/2007-06/06/2007 tarihleri arasında 156 gün, günlük 18,75 TL ücretle daha 506 sayılı yasa kapsamında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine,

davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek,

2.Davalılar vekili; mahkemenin bozma kararı sonrası sadece ...'ı tanık olarak dinlediğini, ...'ın davalılara karşı açılmış derdest hem alacak ve hem de tespit davası bulunduğunu, tarafsız bir tanık olmadığını, mahkemenin davacının sigortalı sayılmasına karar verdiği günler açısından davacının SGK primlerinin ödendiğini, mahkemenin, 01.05.2005-06.06.2006 tarihleri arası 19 aylık sürede davacının sigorta primlerinin ödenmediğini kabul ederek, davacıyı belirtilen dönem için sigortalı sayılmasına karar verdiğini, mahkemenin davacının 01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arasında davalı şahsa bağlı sigortasız çalıştırıldığını kabul etmesinin bir delili veya yasal dayanağı bulunmadığını, 1053879 sicil numaralı işverenin SGK kayıtlarına göre davalı ... olup, 1058777 sicil numaralı davalı şirket aleyhine açılan davanın kabul veya ret edildiğine ilişkin bir değerlendirme yapılmadığını, yargılama giderlerinden de hangi davalının sorumlu olduğunun kararda belirtmediğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nin 31.05.2022 tarihli, 2018/181 Esas - 2022/117 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekili, davalılar ... ve Balıkçı ... Şirketi vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nin 31.05.2022 tarihli, 2018/181 Esas - 2022/117 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekili, davalılar ... ve Balıkçı ... Şirketi vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... ve Balıkçı ... ... Mahsulleri ve Balık Lokantaları İşletmeleri Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve Balıkçı .... Şirketi vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve Balıkçı ... Şirketi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, bordro tanıklarının beyanları ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.