muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4563, Karar No: 2020/4657, Tarih: 14.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/4563 E.  ,  2020/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilip te Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır.

Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir.

Yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

Sanık hakkında 07.09.2017 tarihinde tensip zaptı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne, infazın durdurulmasına karar verildiği, dosya yeni esasa alınarak İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/414 E. 2020/99 K. Sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 14.05.2020 tarihinde hüküm verildiği, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun ./.

Sanık hakkında 07.09.2017 tarihinde tensip zaptı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne, infazın durdurulmasına karar verildiği, dosya yeni esasa alınarak İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/414 E. 2020/99 K. Sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 14.05.2020 tarihinde hüküm verildiği, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun ./.

yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1-2. maddesi hükümleri uyarınca kanun yolunda yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 14/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8365, Karar No: 2013/18566, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8365 E.  ,  2013/18566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan ... ile 25 Mayıs 2005 tarihinden itibaren bir yıl süreli kira sözleşmesi ile 8 adet tırı (8 adeti çekici ve 8 adeti de yarı römorku olmak üzere toplam 16 adet araç) araç başına ayda 3000 TL ödemek üzere kiraladığı, kiralamış olduğu bu araçlar ile hafriyat işi yaptığı, daha sonra aralarındaki sözleşmeye göre ödemesi gereken kira bedelini ödemediği, yapması gereken araçların akaryakıt, bakım, onarım, lastik giderleri, park ve garaj giderleri, taşıt vergileri, resim ve harçları, yük hasarları ile sigorta tazminatı gibi yükümlülükleri yerine getirmediği ve araçları iade etmediği olayda; sanıklar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf olduğu ve atılı güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2067, Karar No: 2011/2944, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2067 E.  ,  2011/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıfatıyla)

İstemci tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ta reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde istemci vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstemci vekili, Çin menşe’li ürünlerin sektörde oluşturduğu baskı, hammadde, enerji fiyatları ve işçilik maliyetlerindeki artış, Türk Lirasının değer kazanması ve ekonomideki genel kriz gibi nedenlerle müvekkili şirketin darboğaza girdiğini ve borca batık hale geldiğini; müvekkili şirketin yeni yatırıma dahi ihtiyaç duymaksızın, üretimi arttırmak, fason imalat yapmak, giderleri kısmak, atıl durumdaki boya bölümünü kiraya vermek ve ilave sermaye koymak suretiyle beş yıllık bir süreçte borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemci şirketin borca batık olduğu, 8.4.2011 günlü kayyım raporuna göre, 2009 ve 2010 yılları için ortakların sermaye katkılarının gerçekleşmediği, bina ve makinelerden oluşan maddi duran varlıkların satıldığı, ortaklara ödeme yapıldığı, özkaynakların 2.825.243,19 TL azaldığı, iyileştirme projesinde 2009 ve 2010 yılları için öngörülen satış cirosuna ve kârlılığa ulaşılamadığı, şirketin özkaynaklarının önemli ölçüde azaldığı, sonuçta dava tarihi ile karar tarihi arasında iyileştirme projesinin uygulandığına ve faydalı olabileceğine dair delil getirilemediği, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle; erteleme talebinin reddine, istemci şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, istemci şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, istemci vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, istemci vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8375, Karar No: 2021/1287, Tarih: 18.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/8375 E.  ,  2021/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ile gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10373, Karar No: 2014/17444, Tarih: 02.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10373 E.  ,  2014/17444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ..., ..., ..., ... olmak üzere bir kısım davalılara mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin "..." adresine yapıldığı ve bu adreste aynı kişiler tarafından tebliğ alındığı anlaşılmıştır. Bu kişilerin tamamının aynı adreste birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Mahkemece davalıların aynı çatı altında oturup oturmadıklarının araştırılarak, oturmuyorlarsa tebliğe elverişli adreslerinin araştırılıp gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğinin sağlanması ve temyiz ile cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, hıyar ve pamuğun 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami miktarlarını gösteren, verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8701, Karar No: 2012/9568, Tarih: 19.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8701 E.  ,  2012/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Dibektaş Mahallesi 104 ada 1 parsel sayılı 4.257,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın eylemli orman haline dönüştüğü şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın meyve bahçesi olarak kendisi tarafından kullanıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, "104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın "çalılık" olarak tespit edilen vasfının iptaline, taşınmazın "meyve bahçesi" vasfında ve ...'nın kullanımında olduğunun tespitine" karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayalı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek-4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davasıdır. Kullanım kadastrosuna itiraz davalarının davalısı, tespit maliki olan Hazine ile varsa tutanağın beyanlar hanesinde lehine zilyetlik şerhi verilen kişilerdir. Tespit maliki olmayan ya da lehine zilyetlik şerhi verilmeyen kişilerin davada pasif taraf sıfatı bulunmamaktadır. Somut olayda, Hazine tespit maliki olup tutanağın beyanlar hanesinde lehine zilyetlik şerhi verilen kimse bulunmamaktadır. Ancak, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmazın eylemli ormana dönüştüğünün belirtilmesi, Orman İdaresi lehine bir şerh mahiyetindedir. Hal böyle olunca davanın davalısı Hazine ile Orman İdaresi olup, davada taraf sıfatı bulunmayan Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yöneltilen davanın, taraf sıfatı bulunmadığından reddine karar verilmek gerekirken esastan reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Diğer taraftan, dava, kadastro tespitine itiraz davası olup dava açılmakla tutanağın kesinleşmesi önlendiğinden mahkeme kararında taşınmazın kimin adına ne şekilde tescil edileceğinin açıklanması ve beyanlar hanesine Ek-4. madde uyarınca verilecek şerhin "fiili kullanım durumunu ve varsa taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kime ait olduğu, kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı" hususlarına ilişkin bilgileri içermesi gerekmektedir. Mahkemece, taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline ve beyanlar hanesine Ek-4. maddeye uygun bir şerhin yazılmasına karar vermek gerekirken, tescile ilişkin hüküm kurulmayıp, kullanıcının "tespiti" ile yetinilmesi yasaya aykırı olup, bu içerikteki bir kararın infazı da kabil bulunmamaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle mahallinde, ziraatçi bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılarak, taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının cinsi, yaşı ve sayısı konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın ne kadar süredir davacı tarafın kullanımında olduğu belirlenmelidir. Bundan sonra, Tapu Müdürlüğü aleyhindeki davanın husumet nedeniyle reddine, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığının tapunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeli, davacının, lehine kullanım şerhi verilmesi yönündeki talebinin kabulüne karar verilecekse, 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesine uygun şekilde belirlenecek şerhin tapu kaydının beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmelidir. Belirtilen yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4563, Karar No: 2020/4657, Tarih: 14.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/4563 E.  ,  2020/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilip te Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır.

Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir.

Yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

Sanık hakkında 07.09.2017 tarihinde tensip zaptı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne, infazın durdurulmasına karar verildiği, dosya yeni esasa alınarak İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/414 E. 2020/99 K. Sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 14.05.2020 tarihinde hüküm verildiği, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun

Sanık hakkında 07.09.2017 tarihinde tensip zaptı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne, infazın durdurulmasına karar verildiği, dosya yeni esasa alınarak İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/414 E. 2020/99 K. Sayılı dosyası ile yargılama yapılarak 14.05.2020 tarihinde hüküm verildiği, yani Bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra hükmün verilmesi nedeniyle, karar tarihi itibariyle bu hükmün istinaf kanun

yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1-2. maddesi hükümleri uyarınca kanun yolunda yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 14/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11459, Karar No: 2020/9570, Tarih: 17.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/11459 E.  ,  2020/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, HAGB, diğer sanıklar hakkında beraat, müsadere, araçlarının müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın mahallinde değerlendirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

03.09.2015 tarihli olay tutanağına göre; .... Tır Garajında kaçak akaryakıt bulunduğu ve satıldığına dair ihbar üzerine garajın ön bölümünde bulunan deponun kapısının önünde duran ... ve ... plakalı araçların depolarında siyah renkli hortum ile sayaçlı akaryakıt pompası vasıtasıyla depo içindeki plastik tanka aktarıma hazır halde düzeneğin tespit edildiği ; ... plakalı aracın yakıt deposundan 200 lt ve ... plakalı aracın yakıt deposundan 710 lt ulusal marker değeri geçersiz akaryakıt ele geçirilen olayda; sanıklarda ele geçen kaçak akaryakıtın ticari miktar ve mahiyette olduğu, yapılan ihbar üzerine ticari araçlarda ele geçtiğinin kabulü ile sanıkların mahkumiyeti yerine dosya kapsamına ve oluşa uymayan gerekçelerle beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2067, Karar No: 2011/2944, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2067 E.  ,  2011/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıfatıyla)

stemci tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ta reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde istemci vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstemci vekili, Çin menşe’li ürünlerin sektörde oluşturduğu baskı, hammadde, enerji fiyatları ve işçilik maliyetlerindeki artış, Türk Lirasının değer kazanması ve ekonomideki genel kriz gibi nedenlerle müvekkili şirketin darboğaza girdiğini ve borca batık hale geldiğini; müvekkili şirketin yeni yatırıma dahi ihtiyaç duymaksızın, üretimi arttırmak, fason imalat yapmak, giderleri kısmak, atıl durumdaki boya bölümünü kiraya vermek ve ilave sermaye koymak suretiyle beş yıllık bir süreçte borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemci şirketin borca batık olduğu, 8.4.2011 günlü kayyım raporuna göre, 2009 ve 2010 yılları için ortakların sermaye katkılarının gerçekleşmediği, bina ve makinelerden oluşan maddi duran varlıkların satıldığı, ortaklara ödeme yapıldığı, özkaynakların 2.825.243,19 TL azaldığı, iyileştirme projesinde 2009 ve 2010 yılları için öngörülen satış cirosuna ve kârlılığa ulaşılamadığı, şirketin özkaynaklarının önemli ölçüde azaldığı, sonuçta dava tarihi ile karar tarihi arasında iyileştirme projesinin uygulandığına ve faydalı olabileceğine dair delil getirilemediği, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle; erteleme talebinin reddine, istemci şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, istemci şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, istemci vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, istemci vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29823, Karar No: 2018/22922, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/29823 E.  ,  2018/22922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığından, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Arşan Temizlik Gıd. Konf. Güv. Dağ. Turz. Ve Yard. Hiz. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 23/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10543, Karar No: 2021/1015, Tarih: 09.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10543 E.  ,  2021/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.