muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/485, Karar No: 2012/3606, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/485 E.  ,  2012/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırmaya konu dava konusu 917 parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday ve haşhaş (dane ve kapsül) ürünlerine ait kuru şartlarda dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatını gösterir 2010 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4810, Karar No: 2010/3106, Tarih: 15.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/4810 E.  ,  2010/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının CMK.nun 253/8 mad.ce düşürülmesine

1-)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle müdahillik talebinin reddine karar verilen ve CMK.nun 237 vd. maddeleri gereğince katılan sıfatını kazanmayan şikayetçi ...’in, hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından vaki temyiz isteminin, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-) Katılan idare vekilinin temyizine gelince;

213 Sayılı VUK.nun 367.maddesi gereğince dava şartı olan “mütalaa”nın bulunmadığı ve idare tarafından mütalaa verilmeyeceğinin belirtilmesi karşısında dava şartının gerçekleşmemesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar vermek gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suç ve cezaların ancak kanunla konulacağı, idarenin düzenleyici işlemleri ile suç ve ceza üretilemeyeceğinden yargılamaya devam olunarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK.nun 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3053, Karar No: 2025/4148, Tarih: 22.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3053 E.  ,  2025/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1794 E., 2023/1920 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, bozma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi incelenmeksizin iade, kısmi ret, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/1794 Esas, 2023/1920 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz isteminde bulunmasının ardından sanık ...'in 28.04.2025 tarihli dilekçesi, sanık ...'in 21.12.2023 tarihli dilekçesi ile sanık ...'in 19.03.2025 tarihli dilekçesi ve 26.03.2025 tarihli beyanıyla temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi gereği temyiz istemlerinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5119, Karar No: 2023/3799, Tarih: 20.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5119 E.  ,  2023/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 160 ada 2 parsel sayılı 21.424,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı kanun ile 5602, 509 ve 766 sayılı kanunlara göre yapılan kadastro / tapulama çalışmaları sırasında kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan yerden olduğu belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla, eşit paylarla davalı ... ve ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 160 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, Hazine'ye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalılar açısından oluşmadığını, yapılan çalışmaların yasa ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; taşınmazın babalarından intikal ettiğini, taşınmazın tarım arazisi olduğunu ve taşınmaza eklemeli olarak 50 - 60 yıldır zilyet olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; taşınmazın babalarından intikal ettiğini, taşınmazın tarım arazisi olduğunu ve taşınmaza eklemeli olarak 50 - 60 yıldır zilyet olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişilerinin, taşınmazın heyet raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmınır davalıların dedesi, babası, vefat edince davalılar tarafından kullanıldığını, (B) harfiyle gösterilen kalan kısmın ekilmediğini beyan ettikleri, mahkeme gözleminde, taşınmazın kuzeyinin yulaf ekili olduğunun, diğer kısımların ise taşlık ve zeminin yabani otlarla kaplı olduğunun gözlemlendiği, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün doğal yapıda olup imar ihya edilmediğinin ve tarım yapılmadığının, (A) harfiyle gösterilen bölümünün ise 2010 yılında tesviye edildiğinin fakat tarım toprağı sıfatının oluşmadığının belirtildiği, keşif tarihi itibari ile dahi taşınmazın tamamının imar - ihyasının tamamlanmadığı, her ne kadar keşifte dinlenilen mahalli - tespit bilirkişileri 1970'li yıllardan beri davalıların zilyetliğinde olduğunu beyan etmiş iseler de beyanlarının hava fotoğrafı - uydu görüntüleri ve bilirkişi raporu ile doğrulanmadığı, hava fotoğrafları ve uydu görüntülerinde taşınmazda 2013 yılından sonra bir kısım alanda tarımsal faaliyet yapıldığının anlaşıldığı, bu haliyle davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 160 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci madde gereğince yapılan kadastro tespitinin iptali ile tarla niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalılar istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesindeki savunmalarını tekrar ettikten sonra, ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, taşınmazın atalarından intikal ettiğini, ekip biçtiklerini ve uzun zamandır zilyet olduklarını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesindeki savunmalarını tekrar ettikten sonra, ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, taşınmazın atalarından intikal ettiğini, ekip biçtiklerini ve uzun zamandır zilyet olduklarını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, 160 ada 2 parsel sayılı taşınmazın eğiminin her iki kısımda % 12 - 22 olduğu, taşınmaz için 1960-1971- 1980-1992 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde, bu tarihlerde taşınmazların doğal yapıda olduğu, imar ihya edilmediği, tarım yapılmadığı yönünde görüş belirtildiği, taşınmazın 2008 yılı uydu fotoğraflarında da aynı durumda olduğunun belirlendiği, bundan sonra kısım kısım tesviye edildiği, ancak tesviye edilen yerlerde de tarım yapılmadığı, 2013 - 2016 arası bir kısmında tarım yapıldığı, taşınmazın büyük bölümünün kahverengi orman toprağı grubundan olduğu, bilimsel verilere dayalı rapora göre davaya konu yerde imar ihyanın tamamlanmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalıların temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13180, Karar No: 2019/9657, Tarih: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13180 E.  ,  2019/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun hazırlık aşamasında alınan beyanında olay günü 23:00 sıralarında hastaneye gittiğini burada biraz bekledikten sonra telefonunun çalındığını farkettiğini belirtmesi, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise hastanenin dışarısında telefonu ile görüştükten sonra suça konu cep telefonunu montunun cebine koyduğunu bir süre sonra çalındığını farkettiğini beyan etmiş olması gözetilerek öncelikle mağdurdan olay günü hastaneye geldiği, telefonu ile görüşme yaptığı ve suça konu telefonunun cebinde bulunmadığını farkettiği saatler tereddüte mahal bırakmayacak bir şekilde sorulduktan sonra sanık hakkında TCK’nın 143.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

2-Mağdurun çalınan cep telefonunun suç tarihi itibariyle değeri denetime olanaklı tespit edildikten sonra sonucuna göre değerinin az olduğunu belirlenmesi halinde sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekeceği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 11/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4151, Karar No: 2022/5287, Tarih: 01.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4151 E.  ,  2022/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi, maddi tazminatın miktarı ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların reddi, kadına verilen maddi tazminat, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; taraflarca karşılıklı olarak açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenlerine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda erkeğin şehir dışında çalıştığı, evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadını ailesinin yanına bıraktığı, eve çok az geldiği, kadınla ve çocukla ilgilenmediği, kadının da evi terkettiği tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek iki tarafın da davasının kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesi uyarınca boşanmalarına, karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır, davacı-karşı davalı kadının ise az kusurlu olduğu belirtilerek kadın lehine yoksulluk nafakası ve maddi tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince her ne kadar, evi terkettiği vakıası davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenilmiş ise de; kadının ortak evi terk etmeye zorlandığı, dolayısıyla davacı-davalı kadının kusursuz olduğu, erkeğin eve çok az uğradığı, kadını ailesinin yanına bıraktığı, çocuk ve kadınla hiç ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken bölge adliye mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır, davacı-karşı davalı kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkek tam kusurlu olup, boşanma davasının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değilse de, kadının davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş, böylece davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası konusuz kalmıştır. O halde, mahkemece konusuz kalan davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davadaki haklılık durumuna göre harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk Zübeyir ...'ın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

5-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddî tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda (2.), (3.), (4.) ve (5.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ye geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 01.06.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4148, Karar No: 2021/1723, Tarih: 09.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/4148 E.  ,  2021/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.15.12.2014 tarihli olay tutanağına göre, sanığa ait tır garajında yapılan aramada bidonlar içerisinde 330 litre kaçak motorin ele geçmesi şeklinde gelişen olayda; sanıkta ele geçen motorinin bulunduğu yer ve miktarı itibarıyla ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ve müsnet suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden oluşa uymayan gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,

2. Dava konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20418, Karar No: 2014/24665, Tarih: 08.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/20418 E.  ,  2014/24665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın imar kirliliği suçunu işlediği tarihin 12 Ekim 2004'ten öncesi olduğunun bir yargılama ve araştırma sonucu tespit edilmesi karşısında, CMK'nın 223/9. maddesinde öngörülen derhal "beraat kararı" verilecek hal olarak nitelenebilecek bir eylemin söz konusu olmadığı ve Mahkemece tespit edilen suç tarihinden beraat kararı verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresini kesen bir durumun bulunmadığı gözetilerek, 765 sayılı TCK'nın 104/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca öncelikle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararının onanması niteliğindeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.