muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7831, Karar No: 2010/20396, Tarih: 21.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7831 E.  ,  2010/20396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 15.02.2006 ve 05.01.2006 vadeli bonolara dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapılmış olup, borçlunun şikayeti üzerine Sincan İcra Mahkemesi’nin 16.10.2009 tarih ve 2008/118 E. 2009/552 K.sayılı kararıyla ödeme emrinin iptaline ve bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Bunun üzerine alacaklı tarafından 10 no’lu (eski 163) ödeme emri yerine ilamların icrasına mahsus 4-5 no’lu icra emrinin çıkarıldığı görülmüştür. Çıkarılan icra emrine karşı yapılan şikayet üzerine mahkemece yukarıda anılan karara aykırı olarak senet arkasına şerh düşülen 800,00 USD ödeme düşülmeden 02.12.2009 tarihli ödeme emrinin iptaline karar verilmiş ise de; takibe konu 05.01.2006 vadeli senedin arkasında “400 $ teslim edilmiştir” yazısı alacaklıya ait olmayıp tek başına ödeme anlamına gelmez. Bu nedenle anılan bonodan sadece 400 USD miktarın düşülmesi gerekirken, 800 USD’nin düşürülmediği gerekçesiyle iptali de doğru değildir. Ayrıca kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçluya yukarıda açıklandığı üzere ödeme emri yerine icra emri gönderilmesi doğru değil ise de sonuçta mahkemece 02.12.2009 tarihli icra emrinin iptaline karar verildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4804, Karar No: 2018/5769, Tarih: 23.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/4804 E.  ,  2018/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3/11. maddesine aykırı davranmaktan dolayı kabahatliler ... hakkında 347.970,09 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/10/2011 tarihli ve 2011/2154 kabahat, 2011/2147 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 22/11/2017 tarihli ve 2017/2040 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 18/12/2017 tarihli ve 2017/5678 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 26/04/2018 günlü Kanun Yararına Bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/05/2018 gün ve KYB-2018/38799 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ..... Tic. Ltd. Şti. adına tescilli 03/06/2010 tarihli ve AN7448 sayılı antrepo beyannamesi muhteviyatı eşyanın akümülatör şarj edicileri cinsi eşya olarak beyan edilmesine rağmen, gümrük müdürlüğünce 16/06/2010 tarihinde yapılan sayım ve tespitte muhteviyatının değişik markalarda batarya, şarj cihazı, fotoğraf makinesi filtresi, ekran temizleme bezi, plastik koruma bandı, odaklama terazisi ve fotoğraf makinesi askısı olarak belirlenmesi üzerine, gümrük müşaviri kabahatli ... hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, 5607 sayılı Kanunun 3/11. maddesi uyarınca idarî yaptırım kararı uygulanmış ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19/03/2014 tarihli ve 2013/10545 esas, 2014/7036 karar sayılı ilâmında, "... antrepo giriş beyannamesinde belirtilen eşyanın bir kısmından farklı olduğu tesbit edilmişse de, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 93 vd. maddelerinde düzenlenen antrepo rejiminin mahiyeti itibariyle geçici nitelik taşıdığı, sanık tarafından suça konu eşya ile ilgili herhangi bir rejim beyanında bulunulmadığı, bu nedenle eylemin suç ya da kabahat oluşturmayacağı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,.Yasaya aykırı..." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda her ne kadar antrepo giriş beyannamesinde belirtilen eşya ile sayım ve tespit tutanağında belirlenen eşyalar birbirlerinden farklı iseler de, antrepo rejiminin geçici mahiyette olduğu, serbest dolaşıma sokulmadığı, ithalat vergilerine tabi tutulmadığı, yine kabahatlinin gümrük müşaviri olması nedeniyle, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15/03/2018 tarihli ve 2017/4646 esas, 2018/2780 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kendisine firma temsilcileri tarafından ibraz edilen belgelere göre beyanname düzenlediği, ibraz edilen belgelerle emtianın uyumlu olup olmadığını araştırma görevinin bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 18/12/2017 tarihli 2017/5678 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmedilen 231.930 Türk Lirası İdari Para Cezasının KALDIRILMASINA, 23.05.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4915, Karar No: 2014/19617, Tarih: 14.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4915 E.  ,  2014/19617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/706 Karar no:2013/993

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, tazminatların miktarları ve vekalet ücreti yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.10.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı M.. T.. vekili Av. S.. T. geldi. Karşı taraf temyiz eden G.. T.. ile vekilleri gelmediler. Davalı vekili Av. S.. T.., hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün temyizinden feragat ettiklerini, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden bozulmasını talep ettiği görüldü, beyanı okundu, imzası alındı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı koca vekili, 14.10.2014 tarihli mürafaada; hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz taleplerinden feragat ettiğini bildirdiğinden, davalın bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

c-Davacının boşanma davası kabul edildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davacı kadın yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

c-Davacının boşanma davası kabul edildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davacı kadın yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı kocanın hükmün boşanmaya ilişkin kısmına yönelik temyiz talebinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, diğer yönlere ilişkin olarak temyiz edilen hükmün, yukarıda (2.) maddenin (b) bendinde gösterilen sebeple davalı koca yararına, aynı maddenin (c) bendinde gösterilen sebeple davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2.) maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp duruşmaya gelen davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.10.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/12216, Karar No: 2011/4132, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12216 E.  ,  2011/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. 25.05.2010 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenen köy muhtarı taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, sulama imkanının bulunduğunu bildirdiği mahkeme hakimince fiilen sulandığına ilişkin herhangi bir gözlem zapta geçmediği halde bilirkişi raporunda 300m. kuzeydeki kanaldan sulama imkanının bulunduğu belirtilerek 1. sınıf sulu tarla kabul edilmiştir. Bilirkişi raporunda sözü edilen sulama kanalından fiilen yararlanıp yararlanmadığı, yararlanıyorsa alınan suyun taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, hususları ayrıntılı bir biçimde araştırılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İlçe Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13982, Karar No: 2011/2102, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13982 E.  ,  2011/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.02.2003 ve birleştirilen davada 07.07.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; dava ve birleşen davada tescil isteminin reddine, sözleşmenin feshine, tazminat isteğinin kabulüne dair verilen 26.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.02.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., davalı arsa maliki ... ile yüklenici ... arasında 27.04.1998 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince 1220 ada 8 numaralı parselde inşa edilmekte olan binadaki 600/2100 hisseyi 18.06.1998 tarihinde düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, yüklenici ile haricen düzenlenen sözleşmelerde bu hisseye tekabül eden dairelerin 4.normal kat, 5.normal kat ve çatı katı olarak belirlendiğini, 12.000,00 TL satış bedelinin 6.000,00 TL’sinin peşin olarak ödendiğini belirterek satış vaadi sözleşmesine konu 600/2100 hisseden 300/2100 hissenin adına tescili, peşin ödenen bedelden 4 no’lu daireye isabet edecek hissenin yarısının adına tescili, mümkün olmadığı takdirde bu daire için ödenen bedelin 1/2 hissesinden dava tarihindeki değerine göre fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 16.500,00 TL’nin faizi ile birlikte yükleniciden tahsili, inşaatın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle kira kaybı karşılığı olarak 4.300,00 TL’nin faiziyle birlikte tahsili, imara aykırı olduğu belirtilen

5.kat ve çatı katı için ödenen 4.300 USD’nın faizi ile birlikte tahsili isteğinde bulunmuştur.

Birleştirilen dosyada davacı ..., davacı ... ile aynı sözleşmelere dayandıklarını belirterek yüklenici tarafından kendisine teslim edilen 3.kat dairenin adına tescili, ayrıca sözleşmeden doğan kira kaybından kaynaklanan zararı nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 500,00 TL manevi tazminatın tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı arsa maliki, yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediği gibi ruhsata aykırı kaçak kat inşa ettiğini, davacının tescil isteğinin koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa maliki, yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediği gibi ruhsata aykırı kaçak kat inşa ettiğini, davacının tescil isteğinin koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, davacılar tarafından 4.000,00 TL peşin ve ayrıca 4.300 USD ödendiğini, davacıların sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, ödenen bedel karşılığı olarak davacılardan ...’ye 3.katta bulunan dairenin teslim edildiğini, Naile’nin tazminat isteğinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacıların dava ve birleşen davada yüklenici aleyhine açtıkları davanın kısmen kabulü ile 18.06.1998 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin feshine, dava konusu bağımsız bölümün rayiç değeri olan 30.000,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen davanın davacıları temyiz etmiştir.

Gerek asıl gerekse birleşen davada, yüklenicinin yaptığı temlik işlemine dayanılmıştır. Bu gibi davalarda, temlik işleminin varlığının yükleniciye, alacağı hak kazanıldığının ispati ise arsa sahibine karşı yapılacağından, yüklenici ile arsa sahibi arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Dolayısıyla, arsa sahibine de husumet yöneltilmesi gerektiğinden, arsa sahibi ... pasif dava ehliyetine sahiptir. Mahkemece bu olgu bir yana bırakılarak, arsa sahibi hakkında açılan davanın husumet noktasından reddi doğru olmamıştır.

HUMK’nun 74.maddesi uyarınca, kanunun gösterdiği ayrık durumlar haricinde hakim, iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm kuramaz. Usul hukukunda bu kurala “taleple bağlılık kuralı” denilmektedir. Mahkemece değinilen yasa kuralı bir yana bırakılarak, asıl ve birleşen davada sözleşmenin feshine dair bir istek olmadığı halde 18.06.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesinin feshine karar verilmesi usule esasta aykırılık teşkil eder.

Bir dava, herhangi bir nedenle başka bir davayla birleştirilmiş olunsa da, bağımsız dava özelliğini korur. Dolayısıyla, asıl ve birleştirilen davalar için ayrı ayrı hüküm tesisi gerekir. Mahkemenin, bu saptamayı da bir yana bırakarak, her iki dava yönünden tek bir hüküm kurması açıklanan nedenle yanlıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı arsa sahibi ... mirasçılarına husumet yöneltilmesi gerektiğini gözeterek ve 18.06.1998 tarihli sözleşmenin feshine dair bir talep olmadığı da dikkate alınarak her iki dava yönünden de işin esasını incelemek suretiyle hüküm kurmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı arsa sahibi ... mirasçılarına husumet yöneltilmesi gerektiğini gözeterek ve 18.06.1998 tarihli sözleşmenin feshine dair bir talep olmadığı da dikkate alınarak her iki dava yönünden de işin esasını incelemek suretiyle hüküm kurmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11180, Karar No: 2021/4190, Tarih: 17.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11180 E.  ,  2021/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen iftira suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin ilk mahkumiyet kararının verildiği tarih olan 08.01.2015'ten bozma ilamından sonraki karar tarihi olan 16.07.2020 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,17.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10925, Karar No: 2009/13479, Tarih: 07.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10925 E.  ,  2009/13479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Turhal Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2018/10793, Karar No: 2018/18671, Tarih: 19.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/10793 E.  ,  2018/18671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3 maddelerinde tanımlanan suç aynı yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımına bağlı olup, suç tarihi olan 20/08/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Çalınan eşyanın 30,00 TL civarında bozuk para olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan değerin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezası üzerinden, 143/1, 31/3. ve 62’nci maddelerinin tatbiki suretiyle cezanın 1 yıl 2 ay 20 gün yerine yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 19/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.