muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3183, Karar No: 2019/3439, Tarih: 01.04.2019

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, ... yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Öte yandan, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı). 25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266. vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266. vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Somut olaya gelince; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, 17.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda “... ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nün verilerinden yararlanılarak” hesaplama yapıldığı belirtilmişse de, taşınmazlar üzerinde yetiştirildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerlerine ilişkin resmi veriler Mahkemece getirtilerek dosyaya konulmamış, resmi ve bilimsel dayanaklar denetime elverişli olacak şekilde gösterilmemiştir.

Ayrıca, 24.09.2014 tarihli celsede dinlenmiş olan davacı tanıkları Halile Taşlı ve Latif Şahin'in beyanlarından davalıların ayrı ayrı yerleri kullandıkları anlaşılmasına karşın mahkemece davalı taşınmazlardan hangi parselin hangi tarihten itibaren kim tarafından kullanılmakta olduğunun gereği gibi araştırılarak tek tek belirlenmemiş olduğu, yine davalı taşınmazların her birinde ayrı ayrı davacıların kullandığı ya da kullanabileceği bölüm bulunup bulunmadığının da araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazlardan hangi taşınmazın hangi davalılarca hangi tarihten itibaren kullanıldığının belirlenmesi, taşınmazlar üzerinde yetiştirildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerlerine ilişkin resmi verilerin getirtilerek dosya arasına alınması, Mahkemece gerekli görüldüğü takdirde mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda bilimsel verilere uygun, denetime elverişli şekilde ecrimisil hesabı konusunda rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek sonuca gidilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalıların yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3679, Karar No: 2014/6073, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3679 E.  ,  2014/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/179-2013/589

Taraflar arasındaki tapu iptali, tecsil ve tazminat davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davanın davalı C.. Ç.. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar vekilince duruşmasız, asıl davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. A.. A.. ile asıl davada davalılar vekili Av. E. C. A.. gelmiş, asıl ve birleşen davada davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı yükleniciler C.. Ç.., R.. İ.. ve N.. A.. ile yaptığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılan inşaatlarda kendisine ait olan 8 nolu bağımsız bölümün usulsüz olarak düzenlenen vekâletname ile davalı yüklenici C.. Ç.. tarafından muvazaalı olarak Cahit'in oğlu davalı S.. Ç.. satıldığını, bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmediğini savunarak, 8 nolu bağımsız bölümün tapu iptâli ve tescili, olmadığı takdirde 50.000,00 TL rayiç bedelinin tahsili ile 15.000,00 TL kira tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 8 nolu bağımsız bölümün davacı tarafından C.. Ç..'a verilen vekâletname ile satıldığını, bedelinin de davacıya ödendiğini, bağımsız bölümlerin süresinde teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, 8 nolu bağımsız bölüm üzerine davalı lehine muvazaalı olarak ipotek tesis edildiğini ileri sürerek, ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 8 nolu bağımsız bölümün davacı tarafından C.. Ç..'a verilen vekâletname ile satıldığını, bedelinin de davacıya ödendiğini, bağımsız bölümlerin süresinde teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, 8 nolu bağımsız bölüm üzerine davalı lehine muvazaalı olarak ipotek tesis edildiğini ileri sürerek, ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nce, mahkemece vekâletnamenin resmi ve geçerli olduğu kabul edildiğine göre vekil olan davalı C.. Ç..'ın aldığı vekâletnameye uygun olarak tapuda satış işlemini gerçekleştirdiğini ve satış bedelini davacıya ödediğini ispatlaması gerektiği, dosya kapsamından davalı C.. Ç.. bu yönde bir delil sunmadığı gibi delil listesinde buna ilişkin belgelerinin de bulunmadığı, bu durumda mahkemece satış bedelinin davacıya ödendiği ispatlanmadığından yapılacak keşifle 8 nolu dairenin satış tarihindeki rayiç değerinin saptanıp davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi ve tamamlama harcı yatırılmadığı halde keşifle saptanan dava değeri üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, alınan ek bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesine göre, davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile bozmadan önce 8 nolu bağımsız bölümün değerinin 155.000,00 TL iken ek raporda değeri 190.000,00 TL'ye çıktığı için aradaki fark 35.000,00 TL üzerinden eksik harcı tamamladığı, böylece sadece 85.000,00 TL üzerinden harç yatırdığı dikkate alınarak davalı C.. Ç.. ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 85.000,00 TL tazminatın davalı C.. Ç..'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harçlar peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada taraflardan karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16223, Karar No: 2018/3621, Tarih: 21.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16223 E.  ,  2018/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu televizyonu çalmak için sinekliğe de zarar verildiğini beyan etmesine göre sanıklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden soruşturma ve kovuşturma evresindeki avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuklara yüklenmesine ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6986, Karar No: 2014/12289, Tarih: 19.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6986 E.  ,  2014/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerinden ve dosya kapsamından kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte “... Mahallesi 2. ... Sokak No:5 Merkez-... ” adresinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.09.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4417, Karar No: 2017/10208, Tarih: 28.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/4417 E.  ,  2017/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6121, Karar No: 2020/7250, Tarih: 11.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/6121 E.  ,  2020/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nın 43/1 maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası yapılarak 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine 8 yıl 9 ay hapis cezası belirlenmesi, sonuç ceza olarak ise 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28722, Karar No: 2012/3833, Tarih: 27.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/28722 E.  ,  2012/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28.03.2005 tarihli yapı tatil tutanağına göre, ruhsatlı binaya ruhsata aykırı olarak çekme kat ve çatı arası kat ile bahçe içine müştemilat yapıldığının belirtildiği, sanık ...'in savunmasında binayı 2003 yılında bitirdiğini savunması karşısında, elektrik ve su abonelikleri de araştırılıp, tutanak tarihinde inşaata devam edilip edilmediği hususunda tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla dinlenerek, mahallinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılıp, inşaatın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1272, Karar No: 2019/5510, Tarih: 14.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/1272 E.  ,  2019/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın kiraladığı ... plaka sayılı bmw marka araçla yanında temyiz kapsamı dışındaki sanık ... olduğu halde gezerlerken gece saat 24:00'ten sonra müştekinin lokantası önünde aracı durdurdukları, ...'nın araçta beklediği, ...'ın acele hareketlerle müştekinin lokantasına girerek müştekiye yan binada oturduğunu annesinin öldüğünü cenazeye gidebilmek için acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyip buna inanan müştekiden 150,00 TL para aldığı, sonrasında koşarak sanık ...’in kullandığı araca bindiği ve oradan ayrıldıkları, sanık ...’in temyiz kapsamı dışındaki sanık ... ile birlikte iştirak iradesi içinde müştekiyi dolandırdığı, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.