muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9458, Karar No: 2018/10969, Tarih: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9458 E.  ,  2018/10969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü,

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11090, Karar No: 2008/13863, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11090 E.  ,  2008/13863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 283 ada 123 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 nolu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17033, Karar No: 2012/4669, Tarih: 28.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17033 E.  ,  2012/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... ile dahili davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.02.1988 gün ve 1986/10584 - 1988/1042 sayılı bozma kararında; “Dayanılan tapu kayıtlarının tesis ve tedavülleri getirtilip incelenmeden ve tesis kaydındaki sınırlara itibar edileceği düşünülerek gereği gibi yerine uygulanmadan ve tapu kapsamı saptandıktan sonra düzenlenecek krokide gösterilmeden sonuca varılması, diğer yandan ölü ... mirasçıları belirlenerek davanın onlara yöneltilmesi işlemi yapılmadan, özellikle bu konudaki 3402 sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan hüküm kurulmasının doğru olmadığı” belirtilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Kadastro mahkemesince davanın reddi ile dava konusu 234 ada 1 ve 8 sayılı parsellerin payları oranında davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10/09/2009 gün ve 2009/10252-13032 sayılı bozma ilamıyla; “Mahkemece, davacının dayandığı Mayıs 337 tarih 21 nolu sicilden gelen Nisan 1950 tarih 10 ve Ocak 1978 tarih 13 nolu tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, aynı tapu kaydına dayanılarak 235 ada 2 nolu parsel hakkında davalı ... ile Hazine arasında görülen dava sonucu kadastro mahkemesinin 01.10.1986 gün ve 1985/35-1986/117 sayılı kararı ile aynı tapu kaydının bu yere uymadığı ve 235 ada 2 parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden fundalık niteliğinde olduğu belirlenerek Hazine adına tescil edilip karar kesinleşmiştir. Fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda davacının dayandığı ifraz tapusunun batı sınırında yazılı Halil Bey tarlasının 235 ada 2 parsel olduğu bildirilmiş ise de, sözü edilen parselin kök tapusu ifrazen Halil Bey'e verilen tarla olmadığı ve Nisan 1950 tarih 13 nolu ve Kasım 1978 tarih 14 nolu ifraz tapusunun 235 ada 2 nolu parsele ait olmadığı belirlenmiştir. Sözü edilen karar tapu kaydının uygulanması yönünden Hazine ve ... bakımından güçlü delil oluşturur. Komşu parsellerden 234 ada 2, 6 ve 7 parseller çalılık ve fundalık niteliği ile Hazine adına yapılan tespitleri kesinleşmiştir. Diğer yönlerden Karacadağ Devlet Ormanı ile çevrilidir. Başka bir anlatımla; davalı parsellerin üç yönü Devlet Ormanı, bir yönü de fundalık ve çalılık niteliği ile tespit edilip kesinleşen taşınmazlarla çevrilidir. 1 nolu parselin hiç kullanılmayan bir yer olduğu,

8 nolu parselin ise bir süre kullanılmış ise de, halen terk edildiği, üzerinde çam ağaçlarının olduğu görülmektedir. Kesinleşen orman kadastro haritası uygulaması yetersiz ise de, bu durum sonuca etkili görülmemiştir. Diğer taraftan; 1 nolu parselin daha önce verilen 01.10.1986 gün ve 1985/36-116 sayılı kararla 1/2 payının Hazine adına tesciline karar verilmiş ve bu karar davalılar tarafından temyiz edilmediğinden Hazine adına 1/2 pay kesinleştiği halde, bu durum dahi gözönünde bulundurulmadan parselin tamamı davalılar adına tescil edilmiştir.

Anlatılan şu duruma göre; tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı ve davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, taşınmazların 4 sınırının orman ve fundalıklarla kaplı olduğu gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, çekişmeli 234 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptaliyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 234 ada 1 nolu parselin 1/2'si hakkında Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin 01/10/1986 gün ve 1985/36-116 sayılı ilamıyla verilen ve temyiz edilmeden kesinleşen karar ile Hazine adına tapuya tesciline karar verildiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 234 ada 1 parselin geriye kalan ½ hissesinin davalılar adına yapılan tesbitinin iptaliyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... ile dahili davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1967 yılında seri bazında orman kadastrosu yapılmış, dava konusu taşınmazlar tahdit dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 28/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/704, Karar No: 2015/1544, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/704 E.  ,  2015/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/2534, Karar No: 2024/7723, Tarih: 27.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2534 E.  ,  2024/7723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4444 Esas, 2023/1345 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/418 Esas, 2021/924 Karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Batman ili, ...,... köyü 107 ada 57 parsel sayılı taşınmazda davacı adına olan tapu kaydına davalı idarenin talebi üzerine 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince şerh konulduğunu, müvekkilinin mülkiyet hakkını kısıtlayan, yasal şartları taşımayan, usulsüz ve hatalı olarak konulan bu şerhin terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza kamu hizmetine mahsus olmak üzere şerh konulduğunu, davalı kurumca Tapu/Kadastro Müdürlüklerinde yapılan/yapılacak hükmen tescil işlemlerine ait kamulaştırma giderleri tapu harcı ve döner sermaye bedellerinin yatırılmaması nedeniyle yapılmayan işlemler ile ilgili doğabilecek sıkıntıların aşılabilmesi için gerekli yazışmaların yapıldığını ancak yapılan yazışmalar zaman aldığından bu durumda kurumun herhangi bir kusuru ve kastı bulunmadığını bu nedenle hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini, ayrıca sorumluluğun kanun gereği şerhi terkin etmeyen tapu idaresine ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza kamu hizmetine mahsus olmak üzere şerh konulduğunu, kamulaştırma bedel tespit ve tescil davası açıldığını, şerhin tapu müdürlüğünce resen silinmesi gerektiğini, husumetin tapu idaresine yöneltilmesi gerektiğini, usul kanununda öngörülen bazı konularda hâkimlere resen araştırma hakkı tanındığı halde mahkemece usule aykırı olarak kanunların tanımış olduğu bu hakkın kullanılmasından imtina edildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının maliki olduğu Batman ili, ..., ... köyü 107 ada 57 parsel sayılı taşınmaz için davalı idare tarafından 21.05.2018 tarihinde açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davası sonucunda 2018/311 Esas, 2019/400 Karar sayılı karar ile davanın kabulü ile bedele ve irtifak hakkının idare adına tapuya tesis ve tesciline dair kesin olarak karar verildiği, dosya arasında bulunan tapu kaydına göre anılan tescil kararının hala infaz edilmemiş olduğu ve taşınmazın kaydında davaya konu şerhin yer aldığı, 2942 sayılı Kanun'un 31/b maddesi uyarınca taşınmazın devrini engelleyecek şekilde, davalı idarenin yazısı üzerine konulmuş olan "satılamaz" şerhinin yer aldığı, belirtilen nedenlerle davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunduğundan nedeniyle İlk Derece Mahkemesince şerhin terkinine karar verilmesinde, Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı idarenin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20221, Karar No: 2011/40356, Tarih: 03.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/20221 E.  ,  2011/40356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

29.06.2005 tarih ve 2002/20-252 sayılı ek kararın hükümlü ...'ya 12.07.2005 tarihinde tebliğ edildiği, karara yönelik olarak süresinden sonra sanığın 14.11.2005, sanık savunmanının da 18.9.2007 tarihli dilekçe verdikleri anlaşılmış; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak anılan uyarlama kararlarında hükme karşı başvurulacak kanun yolunun itiraz, başvuru merciinin de ... 3.Ağır Ceza Mahkemesi olarak gösterildiği ve başvuru yönteminin gösterilmediğinin izlenmesi karşısında tebliğnamedeki düşünce benimsenmeyerek sanık ve savunmanının istemi süresinde kabul edilerek ve ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.7.2005 tarih ve 2005/1234 sayılı kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Yağma suçunun 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının hem (c) hem de (d) bentlerine aykırı biçimde, işyerinde ve birden çok kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında: 5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinin karar yerinde gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6.maddesinin aykırı davranılması,ayrıca yukarıda açıklanan nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle değer az kabul edilerek hükmolunan cezadan 1/2 oranında indirim yapılacağından söz edilmesi suretiyle, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının kullanılmış olması nedeniyle , duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.