muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/318, Karar No: 2024/130, Tarih: 20.03.2024

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihlerinde gerçekleştirilen eylemlerle ilgili olarak mülga 765 sayılı TCK'nın 102. maddesinin 3. fıkrasında ve 104. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımı, Özel Dairenin temyiz inceleme tarihinden önce 31.10.2006 tarihinde dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ikinci uyuşmazlık konusu yönünden değişik gerekçeyle kabulü ile Özel Dairenin sanık hakkındaki, bir suç işleme kararının icrası kapsamında 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihlerinde gerçekleştirilen eylemlere ilişkin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlediği 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli eylemlerine ilişkin mahkûmiyet hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’un, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli eylemelere ilişkin kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102. maddesinin 3. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

a) Sanığın, 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli zincirleme biçimindeki uyuşturucu madde ihraç etme eylemleri ile 30.07.1992 tarihli uyuşturucu madde ihraç etme eyleminin ayrı suçları mı yoksa zincirleme şeklinde uyuşturucu madde ihraç etme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık yönünden REDDİNE,

b) 30.07.1992 tarihli eylemin ayrı suç oluşturduğu sonucuna ulaşılması karşısında, bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli uyuşturucu madde ihraç etme suçları yönünden, Özel Dairece temyiz incelemesi yapıldığı tarih itibarıyla dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin uyuşmazlık yönünden ise DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 18.01.2007 tarihli ve 12292-2 sayılı, sanık hakkında bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli eylemler nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2006 tarihli ve 334-89 sayılı, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlediği 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli eylemlere ilişkin kurulan mahkûmiyet hükmünün dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle BOZULMASINA,

3- İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2006 tarihli ve 334-89 sayılı, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlediği 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli eylemlere ilişkin kurulan mahkûmiyet hükmünün dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda CMUK’un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki 25.10.1991 ve 31.10.1991 tarihli eylemelere ilişkin kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102. maddesinin 3. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2031, Karar No: 2020/5989, Tarih: 23.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2031 E.  ,  2020/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.02.2017 gün ve 2016/340 - 2017/25 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 07/02/2019 gün ve 2017/1747 - 2019/970 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin, yatırılan paralar karşılığında yüksek faiz verileceği ve paraların istendiği her an geri çekilebileceği vaadi ile müvekkilinden 145.000 DM para aldığını, 23.02.2000 tarihinde davacının elindeki hisse senetlerinden bir kısmının iadesi karşılığı 18.780 DM sözde kâr payı ödendiğini, geriye 1920 hisse karşılığı 150.240 DM alacak kaldığını, davalı şirketin bu durumu gösterir nitelikteki ortaklık durum belgesi ile davacının alacağını ikrar ettiğini, bakiye alacak için davalı şirketi yapılan başvurulara olumlu yanıt alınamadığını, davalının Sermaye Piyasası Kanunu'nun açık hükümlerine aykırı davranarak para tahsil ettiğini, kanuna karşı hile yaptığını, TTK'nın 329. maddesi hükmü gereğince yapılmış olan sözleşmenin mutlak butlanla batıl olduğunu, davalı şirketin davacı aleyhine zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 150.240 DM karşılığı 76.816,49 EURO'nun ödeme tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankasının döviz tevdiat hesaplarına uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı ...Ş'nin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak verdiğini geri isteyemeyeceğini, hile iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı ...Ş'nin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak verdiğini geri isteyemeyeceğini, hile iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, davacının elindeki ortaklık durum belgesi ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacıdan da diğer tasarruf sahiplerinden olduğu gibi mevzuat hükümlerine aykırı olarak, istendiğinde derhal ve işlemiş kâr payı ile birlikte iade edileceği taahhüdü ile para toplandığı, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığı, davalı şirketin bu yolda oluşturduğu kayıtların usulüne uygun ve sağlıklı kayıtlar olmadığı, davalı şirketin söz konusu eylem ve işlemlerinin kül halinde davacı ve onun durumunda bulunanlar bakımından davalı şirket yöneticileri tarafından görevlendirilen elemanlar marifetiyle ika edilen bir haksız fiil teşkil ettiği, davalı şirketin haksız fiil ve onun sonuçlarından 6762 sayılı TTK'nın 321/son maddesi uyarınca sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 150.240DEM karşılığı 76.816,49 EURO'nun dava tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankası’nın döviz mevduat hesaplarına uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce faiz yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığından bahisle, bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığından bahisle, bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25.3.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.1.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek gerektiğinden davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle re’sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.02.2019 tarih 2017/1747 Esas, 2019/970 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkemece verilen kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 23.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/718, Karar No: 2006/718, Tarih: 15.11.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/19-718 E.  ,  2006/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5.Asliye  Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2006

Taraflar arasındaki “menfi tesbit, teminat mektubunun iadesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.03.2001 gün ve 2001/726-278 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 03.02.2005 gün ve 2004/7560-646 sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 14.8.2000 tarihinde et alım sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin gereği olarak müvekkilinin 160.000.000.000 TL.lik teminat mektubu verdiğini, müvekkilinin ayrıca davalı ile dava dışı ... Gıda A.Ş.arasında 11.8.2000 tarihinde yapılan sözleşmede  ...A.Ş.ye kefil olduğunu, davalının bu sözleşmede tahrifatlar yaparak verilen teminatı, dava dışı şirketle yapılan sözleşmenin teminatı yapmaya çalıştığını, bu arada davalının müvekkili ile olan sözleşmeyi askıya alarak müvekkiline satış yapmadığını, ..Gıda A.Ş. için verildiğini iddia ettiği teminat mektubunu tazmine çalıştığını, kendilerinin söz konusu mektubun paraya çevrilmesinin önlenmesi için tedbir kararı aldıklarını belirterek taraflar arasındaki sözleşmenin iptaline, sözleşme nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, teminat mektubunun iptal ve iadesine, %40 tazminata  karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin, müvekkili ile dava dışı  ..Gıda A.Ş.arasında yapılan protokolde .. Gıda A.Ş.nın  kefili olarak yer aldığını, davaya konu teminat mektubunun  bu iş için verildiğini, borçlu firmanın borcunu ödememesi üzerine müvekkillinin teminat mektubunu paraya çevirmeyi düşündüğünü, teminat mektubunun davacı ile müvekkili arasındaki sözleşme için verilmediğini, bu sözleşmenin 1.9.2000 tarihinde feshedildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre teminat mektubunun taraflar arasındaki sözleşmeye ilişkin olarak verildiği, teminat mektubunda ..Gıda A.Ş.nın borcundan bahsedilmediği, teminat mektubunun davacının kefaleti olan protokol gereği tazmin etmek istemesi nedeniyle çıkardığı muarazanın yerinde olmadığı, taraflar arasındaki 14.8.2000 tarihli sözleşmenin zaten feshedilmiş olduğu, davalı vekilinin yargılamada davacıdan alacaklarının olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın kabulüyle, davacı lehine davalıya verilen teminat mektubu konusunda davalının çıkarmış olduğu muarazanın men’ine, fazla isteminin reddine, yanlar arasında sözleşme feshedildiğinden teminat mektubunun davacıya iadesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki protokolde değişiklik yapıldığının mahkemece gözlendiği belirtilmiş ve fakat bu konuda tam bir denetim olanağı bulunamamıştır.O nedenle belirtilen yönden bilirkişi incelemesi gerekir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, sözleşme nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti ile sözleşmenin iptali, teminat mektubunun iadesi  istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; taraflar arasında 11.08.2000 tarihinde düzenlenen “Protokol” başlıklı belge ile dava dışı ..Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ’nin Et ve Balık Ürünleri AŞ kombinasından aldığı et ve mamullerinden kaynaklanan borcuna karşılık çeşitli firmalardan teminat mektupları aldığı, bu arada protokolün 3 numaralı bendinin  ilk düzenlenen halinde sadece “MENZİL” ibaresinin bulunduğu, daha sonra Menzil ibaresinin arkasına değişik bir daktilo ile “ET MAMÜLLERİ İMALAT İTHALAT VE İHRACAT LTD.ŞTİ” ile “14.08.2000 tarih ve 39 nolu 160.000.000.000 TL. Bedelli Mektup” ibarelerinin ilave edildiği  protokolün tarih kısmında yazılı, 11.08.2000 rakamının gün hanesinin 14’e benzetildiği, hususlarının çıplak gözle yapılan incelemede dahi anlaşılabilecek kadar açık olduğu, kaldı ki, her iki taraf vekilinin, 06.12.2000 günlü oturumda sözü edilen ibarenin sonradan ilave edildiğini ittifakla ve imzalı beyanları ile belirtip, bu konuda bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek bulunmadığını ifade ettikleri anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, protokole sonradan ilave yapılıp yapılmadığı konusunda bilirkişi incelemesine gerek olmadığı yolundaki yerel mahkemenin direnme kararı doğrudur.

Ne var ki, işin esasına yönelik olan taraf vekillerinin temyiz itirazları incelenmediğinden dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O NU Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek olmadığı yolundaki direnme kararı doğru olmakla birlikte, işin esasına yönelik taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10481, Karar No: 2012/25241, Tarih: 14.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/10481 E.  ,  2012/25241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinde yer alan; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca suça konu yer mücavir alan içerisinde ise anılan maddenin 1. fıkrasındaki imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmayacağı gözetilerek, 28/12/2009 tarihli bilirkişi raporunda suça konu taşınmazın bulunduğu yerin mücavir alan içinde olduğunun bildirilmesi karşısında, anılan yerin suç tarihi itibari ile belediye sınırında kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sabıkası bulunmayan sanığa yüklenen kendi arsası üzerine ruhsat almadan bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun, kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açmaması karşısında, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken, “CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13883, Karar No: 2012/22298, Tarih: 24.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/13883 E.  ,  2012/22298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanık ...'in beyanlarında geçen 2008 yılı Ocak ayında yaşanan karşılıklı hakaretlerden sonra evlilik birliği Haziran ayına kadar devam etmiş, bu olaylar affedilmiş, en azından hoşgörüyle karşılanmıştır. Hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle boşanmaya karar verilemez. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere toplanan delillerden ve ... Aile Mahkemesinin 2008/446 esas, 2008/517 karar sayılı dosya içeriğinden birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşini evden kovan koca geçimsizliğe neden olan olaylarda tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kocanın temyizinin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2012(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/497, Karar No: 2012/6885, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/497 E.  ,  2012/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık (iki kez) suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (iki kez) mahkûmiyetine dair Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2009 gün ve 2009/129 Esas, 2009/200 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı eylemlerin 765 sayılı TCK.nın 421. maddesinin ikinci cümlesi kapsamında kaldığı ve anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihleri olan 15.02.2004 ve 04.03.2004'ten inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.