muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14606, Karar No: 2023/2207, Tarih: 25.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14606 E.  ,  2023/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2009 tarihli ve 2009/94 Esas, 2009/168 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1680 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 26.01.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içinde, 17.06.2014 tarihinde, yeniden işlenen bu suç nedeniyle Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2014 tarihli ve 2014/122 Esas, 2014/267 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, karar 10.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Denetim süresi içinde sanığın kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ihbar üzerine yapılan yargılamada Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile; sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, dava zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında alacak meselesi nedeniyle tartışma yaşandığı, sanığın balta ile katılana vurmak istediği, ancak katılanın kaçması nedeniyle vuramadığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, dava zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında alacak meselesi nedeniyle tartışma yaşandığı, sanığın balta ile katılana vurmak istediği, ancak katılanın kaçması nedeniyle vuramadığı anlaşılmıştır.

2. Adli raporlar, sanık savunmaları, tanık ve katılan beyanları, nüfus kayıt örneği, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait belgeler dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı, bu kararın 26.01.2010 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımının durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde 17.06.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle bu tarih itibariyle zamanaşımının tekrar işlemeye devam ettiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle zamanaşımının 4 yıl 4 ay 21 gün süre ile durduğu ancak; sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine

göre, suç tarihi olan 10.10.2005 tarihi ile karar tarihi arasında, zamanaşımının durduğu süre de düşüldükten sonra, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, Mahkeme tarafından zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1211, Karar No: 2018/1054, Tarih: 19.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/1211 E.  ,  2018/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana olan borcu karşılığında kendisinin kullanımında olan ... plaka sayılı aracı haricen sattığı ancak devir esnasında söz konusu aracın herhangi bir borcu olmadığına dair aslı ele geçirilemeyen belge verdiği ancak katılanın aracın devrini resmiyette alacağı zaman 942,46 TL borcu olduğunu tespit ettiği bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılanın beyanı, sanığın savunması ve tanık beyanları ile dosya kapsamından mahkemece sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmalarına yetecek delil elde edilemediği gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/969, Karar No: 2009/9336, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/969 E.  ,  2009/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından inceleminin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından işletilen ... park eğlence havuzuna atlaması sonucu kaza geçirdiğini ve felç olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 90.000-YTL maddi, 50.000-YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 90.000-YTL maddi, 40.000-YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya dair maddi tazminat talep hakkının saklı tutulmasına, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde ""Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar"" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı;

2009/969-9336

kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta; davalı ... ve Turizm İşl. Ltd.Şti’ nin (satıcı), davacıya (alıcı) ücret karşılığında hizmet sunduğu ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta; davalı ... ve Turizm İşl. Ltd.Şti’ nin (satıcı), davacıya (alıcı) ücret karşılığında hizmet sunduğu ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda, kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Davalı tarafça temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/322, Karar No: 2013/23217, Tarih: 02.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/322 E.  ,  2013/23217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumuna tebliğ edildikten sonra, 20.11.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteklerine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6247, Karar No: 2013/15595, Tarih: 25.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6247 E.  ,  2013/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu, takibin kesinleşmesinden önceki tarihleri ileri sürmekle birlikte takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde de 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, takibin kesinleşmesinden önceki döneme ilişkin olarak 5 günlük itiraz süresinin geçtiği, kesinleşme sonrası dönem için ise 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesine göre zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanun'un 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK'nun 726. maddesinde; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar" düzenlemesi yer almaktadır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesi ile 6762 Sayılı TTK'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkarılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için, çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması gerekmektedir.

Somut olayda zamanaşımı şikayetine konu olan takip konusu çekin keşide tarihi 12.01.2008  olup, ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, çek 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

Takip dosyasında ödeme emri tebliğ tarihi olan 06.03.2012 tarihinden sonra 20.03.2012, 22.05 2012 ve 02.08.2012 tarihlerinde işlem yapılmış olup dosyada 6 aylık zamanaşımı süresi dolmamıştır.

Bu sebeple her ne kadar mahkemece 3 yıllık zamanaşımının dolmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de anılan düzenlemeler karşısında somut olayda 6 aylık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından bu nedenle istemin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2159, Karar No: 2015/2987, Tarih: 01.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2159 E.  ,  2015/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :18.11.2014

Numarası :2014/186-2014/319

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve karşılık dava eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı, karşı dava ise eksik ve kusurlu imalâtların giderilmesi bedelinin ödetilmesi talebine ilişkindir. Mahkemece davanın dava ön şartı yokluğu nedeni ile HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 17.06.2013 tarihli sözleşmenin 22. maddesinde sözleşme ve eklerinin uygulanmasında her türlü anlaşmazlığın çözümünde öncelikle tarafların iyiniyet çerçevesinde, genel iş yöntemleri ve Türk Ticaret Kanunu'na göre çözüm arayacakları belirtildikten sonra çözümsüzlük durumunda Mersin Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olacağı kararlaştırılmıştır.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın yetki sözleşmesi başlıklı 17. maddesinde; tacirler ve kamu tüzel kişilerinin aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabilecekleri, taraflarca kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirtilen bu mahkemelerde açılacağı hükmü getirilmiştir. Taraflar ticari şirket ve tacirdir. HMK'nın 17. maddesine uygun olarak düzenlenmiş olup geçerli olan yetki sözleşmesinde Mersin Mahkeme ve İcra Daireleri yetkili kılınmıştır.

Bu durumda mahkemece geçerli olan yetki sözleşmesi gereğince Mersin Mahkeme ve İcra Daireleri yetkili kılındığı gibi davalı-karşı davacı tarafından da Mersin Mahkemelerinde karşı dava açılmak sureti ile Mersin Mahkemeleri ve İcra Daireleri'nin yetkisi benimsendiği ve bu halde Mersin İcra Daireleri de takipte yetkili olduğundan icra ve mahkemenin yetkisine itirazının reddedilerek işin esası konusunda tarafların delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme ile davanın usulden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6313, Karar No: 2015/13220, Tarih: 02.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6313 E.  ,  2015/13220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :05/06/2013

NUMARASI :2012/627-2013/417

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı şirket vekili ve davalı İ.. Y.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 01.08.2011 tarihinde davalı ..... İnşaat Malzemeleri San. Tic.Ltd. Şti'ne ait olan diğer davalı İ.. Y..'ın sevk ve idaresindeki araç ile davacıların murisi çöp işçisi A. Ç.'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini belirterek çekilen manevi zararın tazmini için V.. Ç.. için 60.000,00 TL, S.. Ç.., Y.E. Ç. ve H. K. Ç. için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı İ.. Y.., kusuru kabul etmediğini, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, ödeme gücünün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin işveren sorumluluk sigorta poliçesinin bulunduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile; davacı V.. Ç.. için 10.000,00 TL, diğer davacılar S.. Ç.., Y. E. Ç. ve H. K. Ç. için her biri için 7.500,00’er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı şirket vekili ve davalı İ.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı şirket vekili ve davalı İ.. Y..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, mahkemece uzman bilirkişiden alınan 10.12.2012 tarihli kusur raporunun ve ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin ve davalı İ.. Y..'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde; manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle davacılar için takdir olunan manevi tazminatın ayrı ayrı çok düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin ve davalı İ.. Y..'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile manevi tazminata dair hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.109,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.