muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1970, Karar No: 2024/5674, Tarih: 02.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1970 E.  ,  2024/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3227 E., 2022/2840 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında yer alan tutanaklara göre; olay tarihinde 39...95 plakalı aracın durdurulduğu, aracın içinde sanık ile tanıklar İ.A., N.S. ve A.Y.'nin bulunduğu, tanıklar İ.A. ve N.S.'nin üzerlerinde bulunan uyuşturucu maddeleri kendi rızalarıyla teslim ettikleri, sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmediği, tanık İ.A.'nın ifadesinde Çorlu İlçesine uyuşturucu madde almak için gittiklerini, sanık ile birlikte uyuşturucu aldıklarını, araca geldiklerinde sanığın araçtaki diğer kişilere uyuşturucu madde verdiğini, sanığın polisler yakalamadan önce uyuşturucu maddeleri atmış olabileceğini beyan ettiği, bunun üzerine Cumhuriyet savcısının talimatıyla sanığın fiziki takibe alındığı, sanığın doktor raporu alındıktan sonra ticari taksiyle olay yerine gittiği, durduruldukları yerdeki otların arasından bez parçası aldığı sırada sanığa müdahale edildiği, bez parçasının çorap olduğu ve içinde 16 paket uyuşturucu madde ele geçtiği belirlenmiştir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19.06.2019 tarihli raporu ile sanıktan ele geçen uyuşturucunun sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 4F-MDMB-BINACA ve 5F-MDMB-PICA etken maddelerini içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kullanıcı olduğunu beyan etmesine rağmen uyuşturucu madde kullanmadığının tespit edildiği, uyuşturucu maddeleri ilk durduruldukları yerde attığı, serbest bırakıldıktan hemen sonra tekrar olay yerine geldiği ve uyuşturucu madde ile yakalandığı, ele geçen maddelerin satışa hazır halde bulunduğu belirtilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince; şahit numunenin müsadere edilmemesi, suçun işlenmesinde kullanılan ambalajların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi ile ilgili hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Fiziki takip tutanağı ve tanık beyanlarına göre; 16 paket uyuşturucu maddenin sanığa aidiyeti hususunda tereddüt bulunmadığı, ele geçen maddenin satışa hazır ve kullanım sınırının üzerinde olduğu, kaldı ki sanığın kullanıcı olmadığının tıbbi yöntemlerle tespit edildiği dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3227 Esas, 2022/2840 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26064, Karar No: 2015/11505, Tarih: 03.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26064 E.  ,  2015/11505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesince 2009/1561 esas, 2009/1514 karar sayılı 15/09/2009 tarihli karar ile kısıtlanmış ve kendisine vasin tayin edilmiş, 18.11.2013 tarihinde ise hapis hali sona erdiğinden kısıtlılık kararı kaldırılmıştır. Boşanma davası esnasında ise başka bir suçtan tekrar hükümlü olarak cezaevinde bulunması nedeniyle ... E- Tipi Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce gönderilen cevabi yazıda hükümlü olan davalı ... için ... Sulh Hukuk Mahkemesinden vasi tayini talep edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Ancak dosya içerisinde yeni vasi atanmasına dair karar bulunmadığı anlaşılmakla; davalıya vasi atanıp atanmadığının araştırılarak, atanmışsa ilgili kararın eklenerek ve gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13231, Karar No: 2019/6173, Tarih: 15.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13231 E.  ,  2019/6173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Tahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, işaretleme hatası nedeniyle meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını ve aracın hasara uğradığını, davacının aracı daha sonra hurda olarak sattığını, alınan tespit raporuna göre davacının araç hasarından dolayı 4.400,00 TL maddi zararının doğduğunu belirterek kazadan dolayı psikolojisinin bozulması nedeniyle 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden, araçta meydana gelen maddi zarar için 4.400,00 TL ve aracı kullanamaması nedeniyle 600,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, kaza tespit tutanağında gerekli işaretlemenin yapılmadığına ilişkin tespitin gerçeği yansıtmadığını, cevap dilekçesinin ekinde dosyaya sundukları fotoğraflarda işaretlemenin yapıldığının anlaşılacağını, kazanın davacının hız limitlerine aykırı araç kullanması sonucu gerçekleştiğini, tespit dosyasındaki maddi zarar belirlemesinin fahiş olduğunu, davacı yanın aracını kullanamamaktan kaynaklanan zararını ispatlaması gerektiğini, kazada müvekkili şirketin kusuru olmadığından manevi tazminat talebinin reddi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davada idari yargının görevli olduğunu, yolda gerekli trafik işaretlemelerin standartlara uygun olarak 09.07.2014 tarihinde yapıldığını, Jandarma Trafik ekiplerinin katılımıyla imza altına alındığını, kazanın ise bu işaretlemelerden sonra meydana geldiğini, davalı şirket ile aralarındaki sözleşmenin istisna sözleşmesi olduğunu, bu sözleşmeye göre müvekkili kurumun sorumlu olmadığını bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını belirterek neticede davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 5.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden, takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 11.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili ve davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Tahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL’ye çıkarılmıştır.

1-6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacı lehine hükmedilen 2.000,00 TL manevi tazminata dair karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Tahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. AŞ. Vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Taahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. Aş. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 12/2 maddesine göre; "Genel Müdürlük; bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla

yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır. Ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir." hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece; davalı ... 6001 sayılı Yasanın 12/2. maddesi gereğince harçtan muaf olmasına rağmen davalı ... aleyhine harca hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece; davalı ... 6001 sayılı Yasanın 12/2. maddesi gereğince harçtan muaf olmasına rağmen davalı ... aleyhine harca hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Tahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün davacı lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Tahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. A.Ş. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının "Alınması gereken 478,17 TL harçtan peşin alınan 119,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 358,62 TL harcın davalıdan tahsiline," ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "Alınması gereken 478,17 TL harçtan peşin alınan 119,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 358,62 TL harcın davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Taahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. A.Ş.'den tahsiline, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 378,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Barankaya İnşaat Hafriyat Taahhüt Akaryakıt Gıda Maden San. Tic. A.Ş.'den alınmasına 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11973, Karar No: 2012/12566, Tarih: 02.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11973 E.  ,  2012/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, dokuz adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile atiye bırakılan 112 ada 5, 112 ada 10, 103 ada 35 ve 118 ada 44 No'lu parseller hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm satışına karar verilen taşınmazlara ilişkin olarak davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına göre temyiz eden davalı ...'un 113 ada 2, 101 ada 10 ve 118 ada 43 No'lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ...'un 132 ada 1 ve 132 ada 2 No’lu parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı, dava dilekçesinde, dava konusu edilen taşınmazlara tarafların elbirliği halinde malik olduklarını, taraflar arasında paylaşım konusunda şimdiye kadar bir anlaşma sağlanamadığını, kendisi açısından da ortaklığın devamında bir fayda bulunmadığını belirterek, taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesini talep etmiştir. Davalılar, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve bir savunmada bulunmamışlardır.

Dava konusu edilen ve satışına karar verilen 132 ada 1 ve 132 ada 2 parsel No’lu taşınmazların tapu kaydının şerhler bölümünde 31.5.1995 tarihi itibariyle Kamulaştırma Kanunu'nun 32/b maddesine göre kamulaştırma şerhi bulunmaktadır. Dosyaya celp edilen kamulaştırma evraklarından Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ... Köyü'nde yol güzergahına rastlayan bölümde kalan dava konusu 132 ada 1 ve 2 No'lu parsellerin kamulaştırıldığı, bu konuda 28.2.1994 tarihinde kamu yararı alındığı tapudaki bu konudaki şerhin kaldırılması için kamulaştırmaya isabet eden kısımlara ait terkin işleminin ikmal edilmesinin gerektiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece kamulaştırma işlemlerinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması,kesinleştiği takdirde kamulaştırılan kısmın ifrazı için süre verilerek kalan kısmın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle 113 ada 2, 101 ada 10 ve 118 ada 43 No’lu parsellere ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle 132 ada 1 ve 2 No’lu parsellere ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malların satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9701, Karar No: 2007/10824, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/9701 E.  ,  2007/10824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 49.656.13 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan... Ltd.Şti. vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Ltd.Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.07/2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına kimse gelmedi. Karşı taraf vekili Av...geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı ...'ya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2960, Karar No: 2014/10609, Tarih: 29.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2960 E.  ,  2014/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13613, Karar No: 2017/10626, Tarih: 27.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/13613 E.  ,  2017/10626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza tayinine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının suça sürüklenen çocukların sorgularının yapıldığı 11.06.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.