muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14587, Karar No: 2010/17540, Tarih: 18.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14587 E.  ,  2010/17540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Yasa uyarınca kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Yasa uyarınca kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 38. maddesindeki hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen tapulama 90 parsel sayılı taşınmazın 15.08.1977 tarihinde, davalı idare tarafından Batıkent Toplu Konut alanı Projesi kapsamında kamulaştırılması işlemlerinin yapıldığı, taşınmazın 1980 yılında Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan 1/1000 ölçekli Batıkent Toplu Konut Alanı Uygulama İmar Planı ve bu planın uygulaması olan 72700/9 numaralı parselasyon planı ile düzenlemeye alınarak 19.000 metrekare yüzölçümlü taşınmazdan imar düzenleme ortaklık payı kesildikten sonra, 15180 ada 1, 15181 ada 1, 15182 ada 1, 15185 ada 1 ve 15186 ada 1 parsel numaralı imar parsellerinin oluştuğu anlaşılmıştır.

Dava konusu edilen 90 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması sonucu oluşan imar parsellerine yapı ruhsatı düzenlenmediği, ancak; imar planında oyun alanı olarak ayrılan 15185 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde, yapımına 1993 yılında başlanılan Asaf Bey parkının mevcut olduğu, planda temel eğitim alanı olarak ayrılan 15186 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde ise yapımına 1995 yılında başlanılan Ergazi İlköğretim okulunun yer aldığı, dava konusu taşınmaz ile bu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması sonucu oluşan imar parsellerinin etrafındaki yol ve kanalizasyon gibi alt yapı çalışmalarının ise yapımına 1987 yılında başlanıp 1989 yılında tamamlandığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere dava konusu taşınmaza ilk olarak 1987 yılı ve sonrasında el atıldığı dosyada bulunan delil ve belgeler ile sabittir. Bu durumda, dava konusu taşınmaza el koyma tarihi ile Anayasa Mahkemesinin Kamulaştırma Kanununun 38. maddesinin iptaline ilişkin kararının resmi gazetede yayınlandığı tarih olan 04.11.2003 tarihleri arasında Kamulaştırma Kanununun 38. maddesindeki hak düşürücü sürenin dolmadığı açıktır.

Bu durumda, mahkemece işin esasına girilip, talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece işin esasına girilip, talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25645, Karar No: 2013/15942, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25645 E.  ,  2013/15942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 26.11.2008-04.10.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, en son net ücretinin 1.250,00 TL olduğunu, fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesailerinin ödenmediğini, ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumuna asgari ücret olarak bildirildiğini, maaşlarının onbeş gün geç yatırıldığını, bu durumların işverene bildirildiğinde davacının iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 16.11.2008 tarihinde tır şoförü olarak müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, 04.10.2010 tarihinde işe gelmesine rağmen dokuz işçi ile birlikte ücretlerinin az olduğu ve ücretlerinin artırılması gerektiğini talep ederek topluca işbaşı yapmadığını, takip eden günlerde işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının aylık brüt ücretinin 838,10 TL olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini ve kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispatı gerekmekte olup bu ispat yükünün yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Davacı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, ücretlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna asgari ücret olarak bildirildiğini, maaşlarının geç yatırıldığını, maaşından kesintiler yapıldığını, bu durumu diğer çalışanlarla birlikte işverene bildirdiklerinde bir kısım işçi ile birlikte iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtmiştir. Davalı ise davacının bir kısım çalışanla birlikte ücretinin az olduğunu ve artırılması gerektiğini belirterek işbaşı yapmadığını ve işyerini terkederek ayrıldığını ve devam eden günlerde işe gelmemesi nedeniyle haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan etmiştir. Dosya içeriğinden davacının SHC göre ücretinin 838,10 TL olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.Tüm dosya kapsamı davacının yaptığı işin niteliği, tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının ücretinin gerçek ücret üzerinden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşılmakla, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekli iken mahkemece yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32/1. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma şartlarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanun’un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece re'sen araştırılmalıdır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı son aylık net ücretinin 1.250,00 TL olduğunu belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının aylık brüt ücretinin 838,10 TL olduğunu beyan etmiştir. Davacı tanıkları davacının 1.250,00 TL aldığını beyan etmişlerdir. Davalı tanığı davacının maaşının 850,00 TL olduğunu belirtmiştir. Emsal ücret araştırmasında sendikalı şoförün net 1.785,00 TL, sendikasız olanların ise net 1.300,00 TL ücret alacağı bildirilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücreti bordrodaki miktara göre belirlenerek hesaplamaya yapılmıştır. Davacı davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığı sabittir. Hal böyle olunca davacının yapmış olduğu işin niteliği,tanık beyanları ve emsal ücret araştırması hep birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin net 1.250,00 TL olarak kabul edilerek ücret alacağının ve kıdem tazminatının bu miktar üzerinden hesaplanması gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/929, Karar No: 2011/12836, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/929 E.  ,  2011/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Kurumun 05.10.2010 tarihli yazısından davacının 5510 sayılı Yasa'nın 24.maddesinden yararlanmak için talebi olmadığı belirtilmiş ise de şahsi dosya içinde davacı tarafından PTT yoluyla Kuruma 28.07.2008 tarihinde gönderilen bir kargoya ait gönderinin fotokopisinin ve davacıya ait 28.07.2008 talep tarihli 5510 sy geçici madde 24 uyarınca ödeme kolaylığı sağlanmasına ilişkin talep formu ve taahhütname bulunduğu ancak üzerinde Kurum varide tarihinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacının Kuruma 28.07.2008 tarihinde gönderdiği kargonun içeriğinin ne olduğunun ve gönderinin 5510 sayılı Yasa uyarınca prim borcundan yarralanmaya ilişkin başvuru olduğunun anlaşılması halinde bu başvurunun Kuruma hangi tarihte ulaştığının ilgili Sosyal Güvenlik Kurumdan ve PTT işletmesinden sorularak alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10719, Karar No: 2018/2591, Tarih: 14.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10719 E.  ,  2018/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanıklar hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilseler, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/791, Karar No: 2016/2201, Tarih: 24.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/791 E.  ,  2016/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalı köyün tüzel kişiliği, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile sona erdiğinden bağlı bulunduğu ilçe ve Büşükşehir Belediye Başkanlığına usûlünce gerekçeli karar tebliği yapılıp, gerekli temyiz süresinin beklenmesi;

2) Mahkeme hükmünün ... oğlu ... ... ait tebliğe dair belgelerin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Hüküm tebliğ olunmuş ise, tebliğ belgeleri; tebliğe çıkarılmış ve parçası bulunamıyor ise, tebliğ tarihi PTT Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevap veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihleri saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgelerin dosyaya eklenmesi, ancak tebligat yapılmamış ise, usûlünce yapılıp, gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

3) Dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğraflarının streskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği açıklamalı, müşterek imzalı, krokili rapor alınması,

b) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişisinden, 105 ada 29 parsel sayılı taşınmazın, davacı ... ... dava dilekçesine ekli krokisinde davalı olarak belirtilen bölümler içinde kalıp kalmadığını açıklar, krokili rapor alınması,

5) Dava konusu 105 ada 148, 152, 153, 154, 155, 156, 157 ve 158, 128 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tutanak asılı ile, itirazlı ise dava dosyalarının,

6) Dava konusu taşınmazları geniş çevresiyle gösterildiği orijinal kadastro paftasının,

7) Çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları örneği ile dayanakları, itirazlı ise dava dosyalarının, kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

5) Dava konusu 105 ada 148, 152, 153, 154, 155, 156, 157 ve 158, 128 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tutanak asılı ile, itirazlı ise dava dosyalarının,

6) Dava konusu taşınmazları geniş çevresiyle gösterildiği orijinal kadastro paftasının,

7) Çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları örneği ile dayanakları, itirazlı ise dava dosyalarının, kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22350, Karar No: 2021/7910, Tarih: 22.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22350 E.  ,  2021/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13994, Karar No: 2015/41655, Tarih: 16.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13994 E.  ,  2015/41655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Katılanın 17.06.2008 günü polis merkezine giderek V. önünde bulunan .... isimli kişinin emekli maaşını zorla elinden aldığını bildirmesi üzerine, sanığın V. önünde yakalandığı,Katılanın poliste verdiği beyanında; "Yaklaşık 15 yıl kadar önce çalışmakta olduğu inşaattan düşerek sakatlandığını, bundan dolayı da malulen emekli olduğunu, yaklaşık 2 yıl kadar önce ...mahallesinde ... isimli bir şahıs ile tanıştığını ve arkadaş olduklarını, bu şahısla arkadaş olduktan kısa bir zaman sonra nerden aldığını bilmediği şekilde emekli kartını alarak her ayın 16'sında kendisini bularak birlikte maaşını çekmiş olduğu H.. Bankasına gidip maaşını çektikten sonra kendisini ...medresinin yanına götürüp burada elindeki bütün parasını aldığını, parasını alırken kendisine, 'sen parayı harcamıyorsun, bana ver, ben harcamaları yaparım' dediğini, elinden parayı aldıktan sonra kaybolup gittiğini, bir dahaki maaş gününe kadar görünmediğini, her maaş alma zamanında aynı şekilde parasını aldığını, bu tarihten yaklaşık 15 gün kadar önce ...'un, kendisini Gürcükapı caminin önünde gördüğünü, kendisine, 'ağabey, ağabey' diyerek kendisini aldığını, beraber gittiklerini, birlikte terminalde kaldıklarını, kaldıktan sonra kendisine, ... abi gel kredi çekelim' dediğini, kendisinin de, 'çekelim ama niye çekelim' diye sorduğunu, bunun üzerine ...'un, kendisine, '...'da tanıdığım arkadaşlarım var, kardeşimden daha ileri, onların yanına gidelim, onlardan mal alalım, burada satalım' dediğini, alacakları malların giyim eşyası olacağını' söylediğini, kendisinin de buna inandığını, birlikte H.Bankasına gittiklerini, H.Bankasının kendisine kredi vermediğini, krediyi almayınca bu bankadan çıktıklarını, V.Bankasının önüne gelince Y.. K..'un, kendisine, 'gel buradan çekelim' dediğini, kendisinin de, 'alalım kardeş' dediğini, içeri girdiklerini, selam verdiklerini, banka memurunun yanına gittiklerini, kendisinin, 'ben emekliyim, kredi çekeceğim' dediğini, bankadaki memurun, kendisine 'maaşı burdan alman lazım' dediğini, bunun üzerine Sigorta İl Müdürlüğüne gittiklerini, maaşını V. Bankasına aldırdıklarını, tekrar V. Bankasına gittiklerini, kredi için müracaat ettiklerini, ertesi gün bankaya ..ile birlikte gittiklerini, 6.500,00 TL kredi parasını aldığını, dışarıya çıktıklarını, biraz yürüdükten sonra ..'in, paranın tamamını elinden aldığını, ...Mahallesine gittiklerini, buradan bir taksiye binerek .. iline gittiklerini, ..'in, kendisini burada bir otele götürdüğünü, bu otele gecelik 50,00 TL verdiğini, kendisinin otelde kaldığını fakat ..'in otelde kalmadığını, kendisine, 'ben, seni yarın gelir alırım' diyerek çıktığını, ..'in nerde kaldığını bilmediğini, ertesi gün saat 11:30 sıralarına kadar beklediğini, ancak ... gelmeyince resepsiyona gittiğini, kimliğini alarak çıktığını, cebinde geri dönecek parası olmadığı için orada hamallık yaptığını, fırınlardan ekmek istediğini, otobüs terminaline gittiğini, burada bulunanlara yalvararak Allah rızası için kendisini ..