muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4148, Karar No: 2024/5833, Tarih: 23.10.2024

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6, 9, 10, 13, 15. maddeleri ve 409. maddesinin ikinci fıkrası, 14.02.1951 tarihli ve 1949/17 Esas, 1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 28. ve 506. maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 190. maddesi,

3. Değerlendirme

Muris 1929 doğumlu ...’in 25.01.2015 tarihinde ölümü ile geride tek mirasçısı manevi evladı davacının kaldığı, murisin Kartal 2. Noterliğinin 18.09.2012 tarih 2214 yevmiyeli vekaletname ile TC sınırlarında intikal, taksim, kamulaştırma işlemleri ve İstanbul ili, .... ilçesi, .... köyünden bulunan 7, 7192 ada 6, 8379 ada 3, 7199 ada 1, 48, 93, 100, 112, 137, 153, 170, 194, 228, 309, 320, 884, 894, 950, 1187, 1254, 1369, 1405 ve 1487 parsel sayılı taşınmazlardaki hak ve hisselerinin tamamını dilediği bedel ve koşulla, dilediği kişiye satmaya, satış bedellerini almaya, verilen yetkilerin ölümünden sonrada geçerli olması kaydıyla davalı ..., dava dışı ... ...,..., Av. ... ve ...’ın vekil tayin edildiği, aynı tarihli “İbraname” başlıklı davacı ve şahit olarak eşi ... imzalı belgede vekaletnamede bahsi geçen 23 adet taşınmazdaki hak ve hisselerinin tamamının 136.500TL bedelle ...’a sattığı, satış bedelini nakten ve tamamen aldığının belirtildiği, murisin Ziraat Bankası hesabına 18.09.2012 tarihinde ... Bal tarafından 75.000TL gönderildiği, 02.11.2012 tarihinde ... tarafından 61.500TL yatırıldığı, murisin dava konusu 115 ada 5 parsel sayılı(eski 137 parsel) taşınmazdaki 11975/231937 payının vekil ... tarafından 27.09.2012 tarihinde ...’na satıldığı, 48 parsel sayılı taşınmazdaki 322560/137625600 ve 1/240 payının vekil ... tarafından 17.10.2012 tarihinde ...’e satıldığı, 320 parsel sayılı taşınmazdaki 1/20 payının vekil ... tarafından 18.12.2012 tarihinde davalı ...’ye satıldığı, 112 parseldeki 32260/137625600 ve 1/120 paylarının, 1187, 884 ve 950 parsellerdeki 32260/103219200 ve 1/120 paylarının vekil ... tarafından 15.11.2012 tarihli sıralı iki ayrı akitte 950 parselin ...’a, diğerlerinin ...’a satıldığı, 309 parseldeki 5/768 payının vekil ... tarafından 12.02.2013 tarihinde ...’a satıldığı, 100,170,194,7,93 parsellerdeki 322560/34406400 payı, 153 parselin 1/240 payı, 7192 ada 6 parselin 35639/2400000 payı, 7199 ada 1 parselin 1757/2400000 payı, 8379 ada 13 parselin 2279/243070 payı ile 126 ada 7(eski 894), 142 ada 1(eski 894), 127 ada 4(eski 1487), 131 ada 1(eski 1487) parsellerdeki bir kısım paylarının 02.05.2013 tarihinde ...’a satıldığı, 1254 parseldeki 1/120 payı ile 228 parselin 322560/34406400 payının vekil ... tarafından 03.05.2013 tarihinde ...’ya satıldığı, tüm devirlerde taşınmazın diğer bir kısım paydaşlarının da aynı vekillere verdiği vekaletname ile onlar adına da işlem yapıldığı, 25.12.2013 tarihli akitle ise 1369 ve 1405 parseldeki 1/40’ar payın vekil ... tarafından 1405 parselin ...’a, 1369 parselin eşit payla ... ve...’a satıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30, Karar No: 2009/1796, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/30 E.  ,  2009/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemece icra dairesinin yetkisiz olduğundan bahisle verilen red kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket 21.04.2006 tarihli sözleşmeden doğan alacağını faturalandırarak icra takibine konu yapmış, davalı iş sahibi şirket ise süresinde takip dosyasına sunduğu itiraz dilekçesinde, takibin yapıldığı Ankara İcra Dairesi’nin yetkisine itiraz etmiş ve yetkili icra dairesinin şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olduğu Adıyaman İcra Dairesi olduğunu ileri sürmüştür. Mahkeme, davalı yanca akdî ilişki inkâr edildiğinden HUMK’nın 9. maddesi gereğince genel yetkili olan davalının ikametgâhının bulunduğu Adıyaman İcra Dairesi’nin yetkili bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik ileri sürülen itirazın incelenmesi yerinde ise de, İİK’nın 50. maddesi yollaması ile uyuşmazlığın çözümünde uygulanması gereken HUMK’nın 9 ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi yerinde olmamıştır. Nitekim dosya içerisinde mevcut olup davacı tarafından dayanılmakla beraber mahkemece ibrazına imkân tanınmayan ve Dairemizin geri çevirme kararı ile getirtilen 24.03.2006 günlü sözleşmenin 8. maddesinde HUMK’nın 22. maddesine uygun şekilde yetki şartı kararlaştırılarak Ankara İcra Dairesi ve Mahkemelerinin bu sözleşmeden doğacak uyuşmazlıklarda yetkili kılındığı ifade edilmiştir. Ancak davalı yanca anılan sözleşmeyi davalı adına imzalayan kişinin şirketi temsile yetkili olmadığı ileri sürülmüş olmakla bu hususta taraflara delilleri ibraz ettirilerek yapılacak inceleme sonucu sözleşmenin her iki yanı da bağlayıcı olduğunun anlaşılması halinde işin esasına girilmesi, fakat gerçekten yetkisiz temsilci tarafından imzalandığının belirlenmesi halinde ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4749, Karar No: 2011/7954, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4749 E.  ,  2011/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının kesinleşen kısmi davada bilirkişi tarafından belirlenen bakiye maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile 8.921.00 TL.'sının olay tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; kısmi davada zarar miktarı belirlenmiş iken, bakiye maddi tazminat istemiyle açılan eldeki davada yeni verilere göre hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilip verilmeyeceği, belirtilen bu yöntemin, kesin hükmün ve usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak; tam ya da kısmi olarak açılan her eda davası, birisi tespit, diğeri edaya ilişkin olmak üzere iki bölüm isteği kapsar.

Kısmi dava sonucunda, davanın reddine ya da kabulüne karar verilmiş olması halinde, taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur. Bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tamamını kapsar. Bu nedenle; kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü, aynı maddi ve hukuki sebebe dayanan, sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Kesin hüküm bulunan bir konuda ise, mahkemenin, bu yönün doğruluğunu yeniden inceleme ve araştırma konusu yapmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, ek davaya Bakan mahkeme, kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen hükmün tespite ilişkin bölümüyle bağlıdır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, resen göz önünde bulundurulur.

Anılan kısmi tazminat davasında, davalının kusurlu eylemleriyle zararlandırıcı olayın meydana geldiği ve iş kazası niteliğinde bulunduğu yönündeki faile ve fiile (tespite) ilişkin olgular ile tazminatın hüküm altına alınan (eda) bölümü kesinleşmiştir.

Belirtilen olgular dışında, tazminatın saklı tutulan fazlaya ilişkin ve bu nedenle de hüküm altına alınmayan bölümü ile hesap raporunun buna yönelik bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez. Yerel mahkeme, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılacak olan ek davada, kesinleşen olguları gözeterek hüküm kurmak, kesinleşmeyen olgular yönünden ise, taraf istem ve beyanlarını gözeterek araştırma yapmak durumundadır.

Belirtilen olgular dışında, tazminatın saklı tutulan fazlaya ilişkin ve bu nedenle de hüküm altına alınmayan bölümü ile hesap raporunun buna yönelik bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez. Yerel mahkeme, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılacak olan ek davada, kesinleşen olguları gözeterek hüküm kurmak, kesinleşmeyen olgular yönünden ise, taraf istem ve beyanlarını gözeterek araştırma yapmak durumundadır.

Bu araştırma yapılırken, tazminat miktarının belirlenebilmesi için hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin göz önünde tutulması gerekir.

Somut olayda sigortalının maddi zarar hesabına esas alınan ücreti asgari ücrete göre oranlanmak suretiyle belirlenmiş ancak kesinleşen dosyadaki hesap raporunda kurumca bildirilen peşin sermaye değeri,sosyal yardım zammı ve geçici işgöremezlik ödeneği düşülmeden 16.192,01TL olarak hesaplanmış, Mahkemece 10.06.2008 tarihli kararın gerekçesinde sadece 6.995.19 TL peşin sermaye değeri düşülerek davacının karşılanmayan maddi zararı 9.196.82 TL. olarak bulunup talep gibi 1000.00 TL.'ye hükmedilmiştir. Kesinleşen dosyadaki verilere göre o tarihteki 6.995,19TL peşin sermaye değeri,39,22TL sosyal yardım zammı ve 244,67TL olan geçici işgöremezlik ödeneği düşüldüğünde davacının kesinleşen dosyadaki maddi zararının 8.912,93TL olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden sigortalının tazminatını belirlemek ve belirlenen bu zarardan 4447 sayılı Yasanın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere bakiye 7.912,93TL'ye karar vermek gerekirken, yeniden alınan 14.09.2009 tarihli hesap raporunda davacının hakettiği 18.218.83 TL. maddi zarardan davacıya bağlanan gelirin en son peşin sermaye değeri ve s.y.z düşülerek 10.362.76 TL maddi zarar belirlendiği, ilk davada karşılanmayan zararın 9.921.00 TL olduğunun kabulüyle kesinleşen dosyadaki hüküm altına alınan 1.000.00 TL. düşülmek suretiyle taleple bağlı kalınarak toplamda kesinleşen dosyadaki hesap raporunda belirlenen tazminat miktarından fazlasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı ,düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Davacının isteminin KISMEN KABULÜ ile, 7.912,93 TL maddi tazminatın 04.12.2000 olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteminin REDDİNE,

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı ,düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Davacının isteminin KISMEN KABULÜ ile, 7.912,93 TL maddi tazminatın 04.12.2000 olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteminin REDDİNE,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 949,55 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,red edilen maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 199,00 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre hesaplanan 175,12 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

5-Alınması gereken 427,29 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 120,40 TL harcın düşümüyle kalan 306,89 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 120,40 TL nisbi harç ile 12,20 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 132,60 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18384, Karar No: 2014/11362, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18384 E.  ,  2014/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2104 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10148, Karar No: 2016/10895, Tarih: 30.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10148 E.  ,  2016/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverenlere ait işyerinde 2008 yılı Haziran ayından 2010 yılı Haziran ayına kadar hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur.

İnceleme konusu davada, yapılan yargılamaya, alınan tanık beyanlarına ve elde edilen tüm delillere göre, davacının dava konusu dönemde davalı işverenler nezdinde çay servisi ve temizlik gibi işlerde çalıştığı belirgin olup, Mahkemece, yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan, Aile Sağlığı Merkezi olarak işletildiği anlaşılan işyerinin kapsamı, işyerinin haftada kaç gün halka hizmet verdiği, işyerinde kaç gün davacının temizlik ve servisine ihtiyaç duyulduğu gibi hususlar gerektiğinde yeniden tanık ifadesine başvurularak irdelenmeli, davacının çalışmasının niteliği ve süresi açıkça belirlenmeli, çalışmanın süresi ve sürekliliği ile kısmi ya da tam gün olup olmadığı da belirlenip tartışılarak, çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; ihtiyaç duyulursa uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak, sigortalılık süresinin tespitine karar verilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, .... sayılı kararı).

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1985, Karar No: 2015/7104, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1985 E.  ,  2015/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Mahallesi 74 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yukarımahalle Mahallesi 74 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.03.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz ve zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2539, Karar No: 2015/2527, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2539 E.  ,  2015/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi