muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8421, Karar No: 2006/11146, Tarih: 14.09.2006

bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edilen “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2936, Karar No: 2015/3088, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2936 E.  ,  2015/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/22137, Karar No: 2018/9371, Tarih: 18.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22137 E.  ,  2018/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanmaya karar verilmesi halinde Nüfus Kanunu'nun 27. maddesine göre kararda "Tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ile aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerinin " yazılmasının zorunlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece tefhim edilen kısa kararda tarafların kimlik bilgilerine yer verilmediği gibi gerekçeli kararın hüküm fıkrasında taraf olmayan davacı-karşı davalı erkeğin babası ile erkeğin Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş ve boşanma hükmünde erkeğin babası......'ten olma 01/01/1968 doğumlu ...... T.C. Nolu .....ı'nın kimlik bilgilerine yer verilmiştir. Davada taraf olmayan kişinin kimlik bilgilerinin yazılarak boşanma kararı verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/1259, Karar No: 2017/8241, Tarih: 23.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1259 E.  ,  2017/8241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, talep tarihindeki prim üzerinden, yurtdışında geçen borçlanmaya esas süreleri talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, talep tarihindeki prim üzerinden, yurtdışında geçen borçlanmaya esas süreleri talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce infaza elverişli hale getirilerek düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Karardan sonra Dairemiz onama kararından önce davacı vekilinin davadan feragat ettiği anlaşılmakla, Dairemizin 27.10.2016 gün 2849/14428 sayılı ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

O hâlde, Dairemizin düzelterek onama ilamının kaldırılarak Mahkemenin kararı davadan feragat nedeniyle bozulmalıdır.

SONUÇ : 1- Feragat nedeniyle, Dairemizin Mahkemenin anılan kararının düzelterek onanmasına ilişkin 27.10.2016 gün 2849/14428 sayılı ilamının KALDIRILMASINA;

2-Hükmün esasına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacı vekili, karar tarihinden sonra 29.4.2016 tarihli dilekçesi ile 6552 sayılı yasadan yararlanmak için davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8459, Karar No: 2022/14053, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8459 E.  ,  2022/14053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk ile Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminata ilişkin başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesince, somut olayda HMK 16. maddesi gereğince zarar gören dava dışı sigorta ettiren Gözde Servisçilik Turizm İnşaat Temizlik Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketinin adresinin Diyarbakır olduğu, haksız fiilin ve zararın meydana geldiği yerin Diyarbakır olduğu, HMK 6. maddesi gereğince davalının yerleşim yerinin de Diyarbakır olduğu, davalının yetkili itirazında kendi yerleşim yeri adresini seçtiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, dosyanın incelenmesinde; kazanın meydana geldiği yerin Diyarbakır İli olduğu, zarar görenin yerleşim yerinin Diyarbakır olduğu, sigorta şirketinin merkezinin İstanbul olduğu, davacının da seçimlik yetkisini sigorta şirketinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olarak belirlediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Aynı maddenin son fıkrasında ise yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir düzenlemesi karşısında davalı tarafından usulüne uygun ve süresinde yetki itirazda bulunulmadığı ve kesin yetki kuralının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1992, Karar No: 2014/5478, Tarih: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1992 E.  ,  2014/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2118, Karar No: 2019/6659, Tarih: 30.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2118 E.  ,  2019/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 50/1-a, 52/2-4, 58/6 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... ismiyle internet üzerinden verdiği satılık yonca ilanını görüp müşteri olarak kendisini arayan katılan ile bir tır yonca satışı konusunda anlaştıktan sonra, nakliye parası olarak 1.400 TL istediği, bunun üzerine katılan tarafından kendisine banka aracılığıyla 1.400 TL nakliye parası ile 300 TL olmak üzere toplam 1.700 TL’nin gönderildiği, ancak katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın internet üzerinden satılık ilanı vermek suretiyle menfaat temin ettiğinin iddia edilmesi karşısında, eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12327, Karar No: 2023/9576, Tarih: 27.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12327 E.  ,  2023/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tercan Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2011 tarihli ve 2011/516 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tercan Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2013 tarihli ve 2011/127 Esas, 2013/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir

3. Tercan Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2013 tarihli ve 2011/127 Esas, 2013/12 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.04.2016 tarihli ve 2014/1055 Esas, 2016/7519 Karar sayılı kararı ile,

"Sanığın aşamalarda, tarlasına girmesine neden olduğu hayvanlardan dolayı katılanı uyarmasına müteakip, katılanın kendisine küfretmesi üzerine atılı suçu işlediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek, sonucuna göre TCK’nın 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarihli ve 2016/172 Esas, 2018/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddes,, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarihli ve 2016/172 Esas, 2018/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddes,, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarihli ve 2016/172 Esas, 2018/14 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2018/4062 Esas, 2021/10458 Karar sayılı kararı ile,

"17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik CMK'nın 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1 inci maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/138 Esas, 2022/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kazanılmış hakkın korunması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1. Hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Vesaire,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde mağdur ile sanık arasında hayvan otlatma meselesinden çıkan tartışmada, mağdurun sanığa "kötü komşunun anasını avradını sinkaf ederim" dediği, bunun üzerine sanığın da elinde ulunan baltayı mağdura gösterip "20 senedir benimle uğraşıyorsun, benimle uğraşma kendini bana kestirirsin" diyerek mağduru tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu, olay sırasında elinde balta bulunduğunu ancak mağdura doğru sallamadığını beyan ettiği görülmüştür.

3. Tanık H.T.'nin beyanı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın atılı suç nedeniyle hakkında, Tercan Sulh Ceza Mahkemenin 07.05.2013 tarihli, 2011/127 Esas, 2013/12 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 3.000,00 TL adli para cezasını, 11.08.2014 tarihinde infaz ettiği anlaşılmakla, bu hususun mükerrer infaza yol açılmaması açısından infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

3. Tanık H.T.'nin beyanı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın atılı suç nedeniyle hakkında, Tercan Sulh Ceza Mahkemenin 07.05.2013 tarihli, 2011/127 Esas, 2013/12 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 3.000,00 TL adli para cezasını, 11.08.2014 tarihinde infaz ettiği anlaşılmakla, bu hususun mükerrer infaza yol açılmaması açısından infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir;

Ancak;

A. Tercan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.10.2011 tarihli iddianamede sanık hakkında 13.09.2011 tarihli tehdit eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, bu tarihten yaklaşık 10 gün önce sanık ile mağdur arasında hayvan otlatma meselesinden çıkan tartışma sonucu sanığın mağdura yönelik silahla tehdit eyleminden dolayı kamu davası açılmadığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Kabule göre de;

1. Bozma üzerine yapılan yargılamada, mahkemece basit yargılama usulü uygulanıp, uygulamama gerekçesinin hukuka uygun olarak gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Olay tarihinde mağdur ile sanık arasında hayvan otlatma meselesinden çıkan tartışmada, mağdurun sanığa "kötü komşunun anasını avradını sinkaf ederim" dediği, bunun üzerine sanığın da elinde ulunan baltayı mağdura gösterip "20 senedir benimle uğraşıyorsun, benimle uğraşma kendini bana kestirirsin" diyerek mağduru tehdit ettiği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan A ve B paragraflarında açıklanan nedenlerle Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/138 Esas, 2022/104 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.