muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6904, Karar No: 2022/7804, Tarih: 15.06.2022

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve davalılar lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67 ve 70 inci maddeleri ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dairemiz bozma kararının kapsamı, ilgili hukuk bölümünde değinilen kanuni mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesinin bozma kapsamı ile usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmış; temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2897, Karar No: 2018/12168, Tarih: 02.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/2897 E.  ,  2018/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, mahkumiyetine dair Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/10/2014 tarih ve 2014/423-2014/360 E-K sayılı kararın, sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 22/01/2018 tarih ve 2016/3227-2018/593 E-K sayılı kararıyla,

“Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

Sanığın, kendisine karşı katılan tarafından yapıldığını iddia ettiği taciz suçuna ilişkin soruşturmaya konu olan olayları facebook hesabında paylaşımda bulunması’nın TCK'nın 127. maddesi kapsamında olup olmadığı değerlendirilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... Usuluoğlu’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, biçiminde oybirliğiyle bozma kararı vermiştir.

I- İtiraz nedenleri

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2018 gün ve 2014/372934 sayılı yazısı ile özetle;

“Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22/01/2018 gün ve 2016/3227 Esas, 2018/593 Karar sayılı bozma kararının hukuka aykırı olduğu, sanığın katılan diş hekimine, basit cinsel saldırı isnadında bulunduğu, sanığın bu isnadı ispat etme hakkının varolduğu ancak sanığın cinsel saldırı iddiasıyla ilgili Fethiye 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2014 tarih ve 2014/70 E-2014/247 K sayılı ilamıyla katılan hakkında açılmış bulunan kamu davasında sanık sıfatıyla ... hakkında yapılan yargılama sonucunda beraat kararı verildiği ve bu hükmün temyiz edilmeksizin, 06/06/2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

Sanık ...'nun katılana yönelik isnat ettiği cinsel saldırı suçunun ispat edilmemiş olduğu ve bu hakkın ortadan kalktığı ve sanığın hakaret suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle TCK 127 maddesi kapsamında hükmün bozulması hukuka aykırılık oluşturmaktadır bu itibarla sanık hakkında verilen bozma kararının kaldırılarak sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına karar verilmesi istemiyle, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22/01/2018 gün ve 2016/3227 Esas, 2018/593 Karar sayılı bozma kararına itiraz edilmiştir.

İtiraz konu uyuşmazlık, sanığın, katılana yönelik internet sayfasında yazdığı mesaj içeriği dikkate alındığında, mesajında yer alan suçlayıcı nitelikteki sözlerin, sanığa yönelik TCK 127. maddesinde yazılı ispat hakkının kullanılması kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkindir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İsnadın ispatı başlıklı,

İtiraz konu uyuşmazlık, sanığın, katılana yönelik internet sayfasında yazdığı mesaj içeriği dikkate alındığında, mesajında yer alan suçlayıcı nitelikteki sözlerin, sanığa yönelik TCK 127. maddesinde yazılı ispat hakkının kullanılması kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkindir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İsnadın ispatı başlıklı,

Madde 127 - (1) İsnat edilen ve suç oluşturan fiilin ispat edilmiş olması hâlinde kişiye ceza verilmez. Bu suç nedeniyle hakaret edilen hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı verilmesi hâlinde, isnat ispatlanmış sayılır. Bunun dışındaki hâllerde isnadın ispat isteminin kabulü, ancak isnat olunan fiilin doğru olup olmadığının anlaşılmasında kamu yararı bulunmasına veya şikâyetçinin ispata razı olmasına bağlıdır.

(2) İspat edilmiş fiilinden söz edilerek kişiye hakaret edilmesi hâlinde, cezaya hükmedilir. Hükümü içermektedir.

Madde metninde, kişiye somut isnatta bulunulması hâlinde, isnadın ispatı düzenlenmektedir. Anayasamızda da isnadın ispatına ilişkin özel bir hüküm bulunmaktadır. Anayasamıza göre; kamu görev ve hizmetinde bulunanlara karşı bu görev ve hizmetin yerine getirilmesiyle ilgili olarak isnatta bulunulması durumunda, isnatta bulunan isnadın doğruluğunu ispat hakkına sahiptir. Bunun dışında, kişilere somut bir fiil isnadında bulunarak hakaret edilmiş olması hâlinde, isnadın doğruluğunun ispat edilebilmesi için iki seçenek koşuldan birinin gerçekleşmesi gerekir.

Birinci seçenek koşul, isnadın doğruluğunun ispatında kamu yararı bulunmasıdır.

Diğer seçenek koşul ise, şikâyetçinin yani kendisine hakaret edilenin ispata razı olmasıdır.

Yine Anayasamıza göre, isnadın doğruluğunun ispat edilmiş olması, hakaret suçunun hukuka aykırılığını ortadan kaldırmaktadır. Bu nedenle, hakarette bulunan kişi hakkında beraat kararı verilmelidir. madde metnindeki düzenleme yapılırken, Anayasamızın bu konuda belirlediği kurallar da göz önünde bulundurulmuştur.

Madde metninde kabul edilen sisteme göre, isnadın doğruluğunun ispat edilebilmesi için, isnadın bir suç vakıasına ilişkin olması gerekir. Yani kişiye belli bir suçu işlediğinden bahisle hakaret edilmiş olması gerekir. Ayrıca, hakaretin yapıldığı anda isnadın konusunu oluşturan suç dolayısıyla kişi hakkında henüz bir hüküm verilmemiş olmalıdır.

Bu sistemde, isnadın doğruluğunun ispatı, hakaret suçundan dolayı açılan davanın görüldüğü mahkemede yapılmamaktadır. Hakaret suçunun işlendiğinden bahisle açılan davanın görüldüğü mahkeme, yapılan somut vakıa isnadının bir suç oluşturması durumunda, bu suçun gerçekten işlenmiş olup olmadığının ortaya çıkarılmasını bekletici mesele kabul ederek, bu nedenle açılmış veya açılacak olan davanın sonucunu beklemelidir. İsnadın doğruluğunun ispatı, ancak isnat konusu suç vakıası dolayısıyla açılan ceza davası bağlamında ilgili mahkemede söz konusu edilebilir.

İsnat konusu suç vakıası dolayısıyla açılan ceza davası sonucunda bu suç nedeniyle hakaret edilen hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı verilmesi hâlinde; isnat ispatlanmış addedilir ve maddenin birinci fıkrası gereğince, hakarette bulunan kişiye ceza verilmez.

Ancak, hakarete uğrayan, isnat edilen fiil dolayısıyla hakkında açılan davada kesinleşmiş bir hükümle beraat etmişse, isnat ispat edilmemiş sayılır ve hakaret eden kişi cezalandırılır. Hakarete uğrayan kişi hakkında, isnat edilen fiil dolayısıyla takipsizlik kararı veya açılan davada düşme kararı verilmiş olması hâlinde de; isnadın doğruluğu ispat edilmemiş sayılacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasına göre; kesin hükümle sonuçlanmış bir davayla işlendiği sabit görülen bir fiilden bahisle kişiye hakaret edilmiş olması hâlinde, cezaya hükmedilir. Böylece, daha önce işlediği bir suçtan dolayı mahkûm edilmiş olan kişiye, bu suçtan bahisle hakaret edilmiş olmasının tasvip edilemez olduğu vurgulanmıştır. Hakkında başlatılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı veya açılan davada düşme veya beraat kararı verilmiş olan kişiye, soruşturma veya kovuşturma konusu fiilden bahisle hakaret edilmiş olması hâlinde, hakaret edenin cezalandırılacağında kuşku yoktur.

Bu açıklamalar çerçevesinde, maddi olayda, sanık ...'nun 2013 yılı Haziran ayında müştekinin muayenehanesine giderek diş tedavisi yaptırdığı, aralarında muayene ücretinin ödenmesi meselesi yüzünden ihtilaf bulunduğu, bu ihtilaf ortaya çıktıktan sonra sanığın www.facebook.com isimli internet sitesindeki oturumundan diğer kullanıcıların da görebileceği ve okuyabileceği şekilde, "Fethiye'de yaşayanlar paylaşın lütfen!! Fethiyede Diş Hekimi Aybars Turan tarafından tacize uğrayan arkadaşlar lütfen özelden mesaj atın, özellikle yalnız bayanları secen sapık doktora dava açıcaz 3 kişiyiz! lütfen bu mesajı paylaşın ve tacize uğrayan bayanlar bu mesajı görürseniz lütfen çekinmeyin. Arayın başkasının da başına gelmesin" şeklinde sözler içeren mesaj yazdığı şeklinde gerçekleşen eylemde,

Sanık ... kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, basit cinsel saldırıyla ilgili şikayetiyle sanık hakkında kamu davası açıldığını, bu davaya tanık bulmak için facebooka soruşturmaya konu mesajı ben koydum, bunun suç olduğunu bilmiyordum, pişmanım, şeklinde beyanlarda bulunduğu,

Sanık ... kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, basit cinsel saldırıyla ilgili şikayetiyle sanık hakkında kamu davası açıldığını, bu davaya tanık bulmak için facebooka soruşturmaya konu mesajı ben koydum, bunun suç olduğunu bilmiyordum, pişmanım, şeklinde beyanlarda bulunduğu,

Katılan ... kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, diş hekimi olarak görev yapmaktayım. Sanık 08/07/2013 tarihinde benim muayeneme geldi. Eşimle bağlantı kurmuşlar. Benden indirim yapmamı istedi. Neticede 2355 TL zirkonyum diş, ve 2120 TL lik de porselen diş tuttu. Bunlar üzerinden ben kendisine indirim yaptım. Bana toplamda 990 TL ödeme yaptı. Geri kalan miktarı ödemedi. Bunun üzerine bende noter aracılığıyla kendisine ihtarname çektirdim. Borcu ödemesi yönünde kendisine mesaj attım. O da bunun üzerine benim size borcum yok, siz bana tacizde bulundunuz diye mesaj çekti, daha sonra facebookta benim hakkımda "bu doktor sapıktır," şeklinde çirkin mesajlar yayınlamıştır. şeklinde beyanda bulunduğu,

Tanık Saliha Yalçın'ın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde; yaklaşık 1,5 yıldan beri Aybers beyin yanında çalışmaktayım, olay gününde de sanık ... hanım iş yerine geldi, koltuğuna oturttum, aletleri bağladım, doktor bey gelip baktı, doktor bey aletleri istediğinden dolayı ben yanında bulunmaktaydım, Emel hanım gidene kadar yanındaydım, herhangi bir tacize yönelik birşey görmedim, duymadım, kaldıki öyle birşey olmuş olsaydı Ramazan Beyin yanında ben çalışmazdım, şeklinde beyanlarda bulunduğu

Bunu dışında suçu konu Fethiye 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2014 tarih ve 2014/70 Esas ve 2014/247 Karar sayılı ilamıyla, sanık ... hakkında TCK 102/1 maddesince açılan basit cinsel saldırı suçuyla ilgili yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verildiği, söz konusu kararın 06/06/2014 tarihinde kesinleştiği,

Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/423 Esasında derdest olan ve hakaret suçuna iliştin dava dosyasına delil olarak sunulmuş olduğunun anlaşılması karşısında,

Cinsel saldırıya yönelik İsnat edilen suçla ilgili açılan ceza davası beraat ile sonuçlanması ve kararın kesinleşmesi üzerine, TCK 127/1 maddesinde yazılı ispat külfetine ilişkin bir durumun söz konusu olmadığı ve sanık ...'nun katılan ...'a yönelik iddiaların ispat edilemediği,

Bu aşamadan sonra, 1- mahkemece isnadın doğruluğunun ispatında kamu yararı bulunması yada 2- katılanın yani kendisine hakaret edilenin ispata razı olmasının söz konusu olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Cinsel saldırıya yönelik İsnat edilen suçla ilgili açılan ceza davası beraat ile sonuçlanması ve kararın kesinleşmesi üzerine, TCK 127/1 maddesinde yazılı ispat külfetine ilişkin bir durumun söz konusu olmadığı ve sanık ...'nun katılan ...'a yönelik iddiaların ispat edilemediği,

Bu aşamadan sonra, 1- mahkemece isnadın doğruluğunun ispatında kamu yararı bulunması yada 2- katılanın yani kendisine hakaret edilenin ispata razı olmasının söz konusu olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanığın internet sayfasında katılana yönelik yazdığı mesaj içeriği dikkate alındığında, mesajında yer alan sözlerin katılanı küçük düşürmeye yönelik tahkir edici nitelikte olduğu ve sanığın üzerine atılı bulunan hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, Fethiye 6 Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2014 tarih ve 2014/423 Esas ve 2014/360 Karar sayılı ilamıyla, TCK 125/1, 62 md 2 Ay 15 Gün Hapis ve TCK 50/1-a md 1500 TL Adpc cezalandırılmasına ilişkin kararın onanması istemiyle, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22/01/2018 gün ve 2016/3227 Esas, 2018/593 Karar sayılı kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre;

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22/01/2018 gün ve 2016/3227 Esas, 2018/593 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Fethiye 6 Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2014 tarih ve 2014/423 Esas ve 2014/360 Karar sayılı ilamıyla, TCK 125/1, 62 md 2 Ay 15 Gün Hapis ve TCK 50/1-a md 1500 TL Adpc cezalandırılmasına ilişkin kararın ONANMASINA,” denilerek, dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

III- Karar

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce, sanık hakkında hakaret suçundan verilen 22/01/2018 gün ve 2016/3227-2018/593 E-K sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/10/2014 tarih ve 2014/423-2014/360 E-K sayılı mahkumiyet hükmünü içeren dosya yeniden görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Seçimlik hapis cezası TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Seçimlik hapis cezası TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/907, Karar No: 2015/1581, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/907 E.  ,  2015/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/6065, Karar No: 2024/8544, Tarih: 14.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6065 E.  ,  2024/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 E., 2024/144 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2022 tarih ve 2019/100820 soruşturma numaralı iddianamesi ile canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2020/47 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararı ile; sanığın nitelikli cinsel saldırı sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri delaletiyle 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.02.2022 tarihli 2022/110 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik bir kısım katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.02.2022 tarihli 2022/110 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik bir kısım katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve bir kısım katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 11.09.2023 tarihli ve 2023/5929 Esas, 2023/5017 Karar sayılı kararı ile; "maktulun sanık ...'e cinsel ilişki teklifinde bulunduğu kabul edilse dahi dosya kapsamında mevcut Dairemizce de incelenen sanıklar tarafından maktule yönelik eylemleri sırasında çekilmiş video kayıtlarından sanıkların rahat tavırlar sergiledikleri, güldükleri, maktulun etnik kökeninden bahsederek maktulle dalga geçtikleri, maktule hakaret ederek, maktulun yüzüne tükürerek darp ettikleri ve makatından oklava soktukları, bu şekilde sanıklar Hüseyin ve Mustafa'nın beyanları ile tanık Makbule'nin ifadesinden anlaşılacağı üzere 25-50 dakika kadar uzunca bir müddet devam eden eylemlerinin haksız tahrikin ötesinde keyif alma boyutuna ulaştığı sonucuna varıldığı kaldı ki cinsel saldırı suçlarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı Sanık ...'in eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması" hukuka aykırı bulunduğundan bahisle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verdiği karar ile; sanığın temyiz incelemesine konu olmayan diğer sanıklar Hüseyin ve Mustafa ile iştirak halinde maktulun makatından oklava sokulması sonucunda ölümüne neden oldukları şeklinde kabul edilen olayda, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri delaletiyle 102 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cinsel saikinin bulunmadığını, maktulün ölümünün oklava sokulması sonucunda gerçekleştiğini, sanığın eyleminin kasten öldürmeye yardım niteliğinde olması nedeniyle feri fail olarak kabul edilebileceğini, maktulün sanığa cinsel ilişki teklifinde bulunması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin şartlarının oluştuğunu, Yargıtay bozma ilamında belirtilen hususların 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile ilgili olduğunu, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önüne alındığında takdiri indirim koşullarının oluştuğunu beyanla kararın duruşmalı yapılacak inceleme neticesinde bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.