muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6199, Karar No: 2017/924, Tarih: 27.03.2017

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'i silahla kasten yaralama suçları ile sanık ...'in, ... ve...'yi kasten yaralama, sanıklar ..., ... ve ...'in,...'yi kasten yaralama eylemlerinin sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in suçlarının niteliği, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in eylemlerini meşru savunma sınırları içinde işledikleri, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vesaireye, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan ... vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine, katılan ...'in ceza miktarına vesaireye, katılan ...'ın suç vasfına, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a-)Sanık ...'in, ... ve ...'yi kasten yaralama, sanıklar ..., ... ve ...'in, ...'yi kasten yaralama eylemleri ile ilgili olarak; sanıklar hakkında hukuka uygunluk nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkralarındaki “TCK 25/1 ve CMK 223/3 maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin "5237 sayılı TCK’nun 25 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdur ...'u silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b-)Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun, batın ve sırt bölgesine bıçakla vurmaları sonucu mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği, omurilikteki yaralanma nedeniyle tekerlekli sandalyeye bağımlı hale geldiği, idrar ve gaita kontrolünü kaybettiği, günde 4-5 defa kateter takılarak idrarının boşaltıldığı, alt bezi kullanmak zorunda olduğu ve cinsel işlevinin bozulduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2981, Karar No: 2015/3097, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2981 E.  ,  2015/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/9871, Karar No: 2013/825, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9871 E.  ,  2013/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dilekçesinde, ... Köyü 251 ada 8 parsel üzerinde bulunan ahırın kendi tarafından yapıldığı halde, yapımında hiçbir emeği ve malzeme katkısı bulunmayan davalıyla birlikte kendine ait olduğunun yazıldığını belirterek tesbitte yapılan yanlışlığın düzeltilmesini istemiştir. Yargılama sırasında ... davacı yanında, Orman Yönetimi ise çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm katılan ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerindeki tapu iptali ve tescil ile muhtesatın aidiyetine yöneliktir.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.M.K. m. 288 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında, yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün göz önünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.M.K. m. 324, 94 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E., 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20 H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.M.K. m. 324, 94 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E., 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20 H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

H.M.K'nun 91. maddesi ise sürelerin, taraflara tebliğ tarihinden veya kanunda öngörülen hallerde, tefhim tarihinden ibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Yukarıda açıklanan, yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara karar sonucu muhatabın yokluğunda verilen ve muhatabına tebliğ olunmayan kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; katılan ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32376, Karar No: 2014/23464, Tarih: 15.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32376 E.  ,  2014/23464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 10/01/1995 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında, duruşmanın gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılmış ise de, giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Konut dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçu ile ilgili olarak;

Dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki tutanağa göre suça sürüklenen çocuk ... yakalandığında yapılan üst aramasında çıkan suça konu eşyaların yer göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10092, Karar No: 2013/4206, Tarih: 14.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10092 E.  ,  2013/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek

HÜKÜM : Müştekinin şikayet hakkının düşürülmesi

İİK'nun 349. maddesi uyarınca davanın mazeretsiz takip edilmemesi nedeniyle, şikayet hakkının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/03/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18390, Karar No: 2016/12219, Tarih: 06.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18390 E.  ,  2016/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

FERİ MÜDAHİL : ... Vek. Av. ...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, Feri Müdahil ve davalı vekilllerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosya içeriğinden; davacı adına davalı işveren tarafından düzenlenmiş işe giriş bildirgesi ve Kuruma bildirilen çalışmalarının bulunmadığı, davacının davalı ... 'un müstakil dubleks ev inşaatında çalışırken 26.04.2014 tarihinde kaza geçirdiği, tanık dinlendiği ve davalının alçı işlerini dava dışı ... isimli kişiye verdiği ve davacının da bu kişinin işçisi olduğu anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal ve hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren -alt işveren ilişkisi deneceği, bu ilişkide asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden asıl işveren ile birlikte sorumlu olacağı, işletmenin ve işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 87. maddesinde sigortalıların üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu Kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işverenin de sorumlu olacağı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı deneceği, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 12.

.../...

.../...

- maddesinde bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal ve hizmet üretimine ilişkin bir işte veya işin bölüm veya eklentilerinde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişiye alt işveren deneceği, sigortalıların üçüncü kişiler aracılığıyla işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işverenin bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu olacağı bildirilmiştir.

Mahkemece, davacının dava dışı ... işçisi olduğunun anlaşılmasına ve davalı işveren ile dava dışı işveren arasında alt-üst işveren ilişkisi olduğu sabit olup, alt işveren husumet yöneltilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya davasını alt işveren ...'ye HMK'nın 124. maddesi uyarınca husumet yöneltmesi için mehil vermek, husumet yöneltildiğinde, anılan alt işverenin göstereceği delilleri toplamak ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MG
Yargıtay — Esas No: 2023/26, Karar No: 2024/2199, Tarih: 08.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/26 E.  ,  2024/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/627 E., 2022/930 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bozma öncesi verilen kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığı halde cezalandırıldığına, ölenin ağır kusuruyla hadisenin gerçekleştiğine, hukuka aykırı şekilde hüküm tesis edildiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışında, iki yönlü asfalt kaplama köy yolunda sanığın sevk ve idaresindeki traktör ile seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine traktörün yoldan çıkarak tarlaya girdiği, traktörün arka T demiri olarak tabir edilen yerde oturan ...'ın künt kafa ve boyun travmasına bağlı kafatası ve omur kırıklarıyla birlikte omurilik yaralanması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, sanığın TCK'nın 85/1. Maddesi uyarınca mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli kararıyla;

"...1- Sanığın bir kazanın meydana gelebileceğini öngörmesine karşın, ölenin burada seyahat etmesine izin vererek, asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezasında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

"...1- Sanığın bir kazanın meydana gelebileceğini öngörmesine karşın, ölenin burada seyahat etmesine izin vererek, asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle cezasında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12 - 399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

3- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;..."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bozma öncesi verilen kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yerel Mahkemece bozma kararı öncesinde verilen ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 18.200,00 adli para cezasına hükmedilmesi,

Yerel Mahkemece bozma kararı öncesinde verilen ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 18.200,00 adli para cezasına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "7" nolu bendinde yer alan "Sanık hakkında bozma öncesi ilamın sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunması gerektiği anlaşılmakla sonuç olarak sanığın 18.200,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkarılarak yerine "26.04.2016 tarihli hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 18.200,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27, Karar No: 2021/2940, Tarih: 29.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/27 E.  ,  2021/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, halen kimin zilyetliğinde olup, nasıl tasarruf edildiği, zilyetliğin muris ... tarafından tespit maliklerine devredilip devredilmediği hususları sorularak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 107 ada 7, 22, 24, 25, 112 ada 14, 15, 16, 130 ada 4, 8, 9 ve 137 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine, 107 ada 23 parsel sayılı taşınmaz yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine, taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu 107 ada 23 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre, taşınmazın davacı ... adına tespit edilmiş olması nedeniyle, bu parsel hakkındaki red kararına yönelik davacının yerinde olmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,