muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5930, Karar No: 2021/3400, Tarih: 25.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5930 E.  ,  2021/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'e zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yine her ne kadar suça sürüklenen çocuk ...'a zorunlu müdafii tayin edilmiş ise de müdafiinin yokluğunda esas hakkında savunması alınmak suretiyle yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2563, Karar No: 2015/17003, Tarih: 13.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2563 E.  ,  2015/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/286-2014/164

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalılardan H.. Ç.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı H.. Ç.. vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.10.2015 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı H.. Ç.. vd. vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak, davacı idare ve davalı H.. Ç.. vd. vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan H.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-) Aynı yöreden gelen dava dosyalarındaki İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün resmi verilerine göre, değerlendirmede esas alınan pamuk, buğday ve silajlık mısırın değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanı toptan ortalama satış fiyatı sırası ile 1,50.-TL, 0,60.-TL ve 0,10.-TL olduğu halde daha yüksek alınmak suretiyle fazla bedel tespit eden rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2-) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline bu sürenin bitimi tarihinden, karar tarihine (bozma öncesi bedele ilk karar tarihine, bozma sonrası fark bedele ise son karar tarihine) kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerekirken, yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonraki 4 ayın bitiminden itibaren faiz işletilmesi,

3-) Dava konusu taşınmazdaki davalılara ait payın bedelinin tespiti ve tescili talep edildiği gözetilerek, davalıların payının karşılığı toplam kamulaştırma bedeli olarak tespit edildikten sonra, bu bedelden bozma kararı öncesi tespit edilen bedel mahsup edilerek, fark bedele hükmedilmesi gerekirken, hesaplama hatası sonucu fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

3-) Dava konusu taşınmazdaki davalılara ait payın bedelinin tespiti ve tescili talep edildiği gözetilerek, davalıların payının karşılığı toplam kamulaştırma bedeli olarak tespit edildikten sonra, bu bedelden bozma kararı öncesi tespit edilen bedel mahsup edilerek, fark bedele hükmedilmesi gerekirken, hesaplama hatası sonucu fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalılardan H.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı H.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13571, Karar No: 2018/4583, Tarih: 19.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13571 E.  ,  2018/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2016 tarih ve 2016/127-2016/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 01/02/2016 tarihinde müvekkil bankada döviz alım işlemi yaparken 5.000 TL eksik ödeme yaptığını, davalının gişe görevlisine 7.140 USD ile 930 EURO alacağını beyan ettiği, gişe görevlisinin davalıya 24.333 TL ödemesi gerektiğini bildirdiği ancak davalının gişe görevlisine 18.000 TL vermesine rağmen sözlü olarak 23.000 TL veriyorum diyerek parayı uzattığını, devamında küsurat olan 1.333 TL daha verdiğini, davalının gişe görevlisine toplamda 24.333 TL vermesi gerekirken 5.000 TL eksik ödeme yaparak 19.333 TL verdiğini, akşam saatlerinde 5.000 TL açık olduğunun tespit edildiğini, davalıya durumun izah edildiğini, ancak davalının talebi kabul etmediğini, bu hususun kamera kayıtları, işlem dekontları ve para sayma makinesi dökümlerinden anlaşıldığını ileri sürerek eksik ödenen 5.000 TL'nin işlem tarihi olan 01/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; işlem sonrası banka memuru tarafından, 01/02/2016 tarihli 1333954 nolu 930 Euro'nun 3.013,20 TL karşılığında satıldığına dair dekont ile aynı tarihli 1333953 nolu 7.140 Dolar'ın 21.320,04 TL'ye satıldığına dair dekontlar düzenlendiği, kesin delil mahiyetindeki bu dekontlar karşısında, kamera kayıtları ve para sayma makinesi dökümlerinin davalının eksik ödeme yaptığını ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5705, Karar No: 2020/9134, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/5705 E.  ,  2020/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalı ... (ASKİ) aralarındaki dava hakkında Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14/12/2015 gün ve 2013/541-2015/865 sayılı hükmün Dairenin 18/06/2019 gün ve 2016/6659-2019/7736 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizce, onanmasına karar verilmiş, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Her ne kadar, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmış ise de; dava dışı sigortalının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden karar verilmesi isabetli olmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18/06/2019 gün ve 2016/6659-2019/7736 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat isteminden ibarettir.

Davacı vekilince, davalının sorumluluğunda olan rögarın tıkandığı iddiası ile sigortalı iş yerinde oluşan ve sigortalıya ödenen hasarın tahsili talep edilmiş, mahkemece keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporunda; davacıya sigortalı iş yerinin deposundaki pis su rögar çıkışında geri tepme klapesinin görülemediği, konut ve iş yeri sahiplerinin davalı idarenin inşa ettiği şebekeye güvenerek abone olduğu, kanalizasyon sisteminin sağlıklı çalışacağı ve dava konusu olayda olduğu gibi olumsuzlukların doğmayacağına dair güvenden kaynaklandığı, kaldı ki, kanal vizesinin verilmesi

veya abonelik sırasında, abone ve bina müteahhidinden geri tepme klapesi konulması konusunda taahhüt alınmasının da belediyelerin ve abonelik kaydını yapan ASKİ’nin uygulama alanına girdiği sonucuna varılarak sigortacının davalıdan rücuen tazminat talebinde bulunabileceği tespit edilmiştir.

veya abonelik sırasında, abone ve bina müteahhidinden geri tepme klapesi konulması konusunda taahhüt alınmasının da belediyelerin ve abonelik kaydını yapan ASKİ’nin uygulama alanına girdiği sonucuna varılarak sigortacının davalıdan rücuen tazminat talebinde bulunabileceği tespit edilmiştir.

Mahkemece, anılan bilirkişi raporu doğrultusunda tüm kusurun davalı idarede olduğu kabul edilerek davanın tam kabulüne karar verilmiş ise de; davalı vekilinin davacının sigortalısının Deşarj Yönetmeliği maddelerine göre parsel çıkış bacasında atık suyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri alması gerektiği, bu yönüyle davalının bir sorumluluğunun olmadığı savunmasının raporda yeterince değerlendirilmediği, davacının sigortalısının en azından müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı, geri tepmeyi engelleyici tedbirler alıp almayacağı hususları üzerinde hiç durulmadığı, sigortalıya ait iş yerinin bulunduğu binanın projesinin onayından yapı kullanma izin belgesinin verilmesine kadarki aşamalarında davalı idarenin denetim görevini gerektiği gibi yerine getirmemiş olması kusurunun yoğunluğunun tespitinde önem arz etmekte ise de, salt idarenin denetim görevini ihmal etmiş olmasının, binanın sahibi, yüklenicisi veya yöneticisinin geri tepmeyi önleyecek tedbirleri alma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı açıktır. Öte yandan, zararın davalı ASKİ’nin sorumluluğunda bulunan rögar hattında gerçekleşen tıkanıklık sebebiyle meydana geldiği sabit olup, kanal bağlantı ruhsatının bulunmaması veya binanın geri tepmeyi engelleyici sisteminin bulunmaması tesis sahibi olan ASKİ'nin BK 58. maddesi hükmüne göre illiyet bağını ortadan kaldırmaz. Ancak; bilirkişi raporunda belirlenen maddi olgular göz önüne alındığında zararın artmasına etken olup 818 Sayılı BK 43 ve 44. maddeleri gereği davacının (sigortalının) müterafik kusuru dikkate alınarak tazminattan belirlenecek oranda indirim yapılması mümkün olabilir.

Buna göre, mahkemece yapılacak iş; hasarın meydana geldiği yerin kanal bağlantısına ait evraklar, Deşarj Yönetmeliği hükümleri ve geri tepmenin oluş şekli değerlendirilmek suretiyle zararın meydana gelmesinde davacının sigortalısı veya bina yönetimi gibi başkasının müterafik kusurunun olup olmadığı yönlerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre karar vermek olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 18/06/2019 gün ve 2016/6659-2019/7736 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, tashihi karar ve temyiz peşin harçlarının istek halinde davalıya geri verilmesine 24/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29808, Karar No: 2017/7991, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/29808 E.  ,  2017/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. (yeni ünvanı... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.)'nin tüzel kişiliği ve bir merkez adresi bulunmasına rağmen gerekçeli karar ile davacının temyiz dilekçesinin anılan şirketin yetkilisi ...'ün şahsi adresine tebliğ edilmesi usulsüz olup gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde anılan şirkete tebliği ile tebliğ evrakı dosya içine alınarak temyiz süresi beklendikten ve davalının da kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlandıktan sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/149, Karar No: 2010/5801, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/149 E.  ,  2010/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Uyuşmazlık, evlilik birliği içerisinde edinilmiş mallara katkı payı alacağına ilişkindir. Temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında bulunduğundan bahisle 21.4.2009 tarihinde görevsizlik kararı verilerek dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmiş ise de Yargıtay 2. Hukuk Dairesi de görevsizlik kararı vererek dosyası Yargıtay 8. Hukuk Dairesine göndermiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi de görevsizlik kararı ile dosyayı Dairemize göndermiş olduğundan görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmesine, 11.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10811, Karar No: 2021/7261, Tarih: 02.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/10811 E.  ,  2021/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayasızca hareketler

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2697, Karar No: 2018/4477, Tarih: 25.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2697 E.  ,  2018/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70.TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6473, Karar No: 2013/9716, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6473 E.  ,  2013/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı tarftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, tapu kaydında 1. Derece Arkeolojik SİT alanı şerhinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan arkeolojik SİT alanı olarak belirlenmesinden ve öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddi yerine davacının taşınmazı satın alırken 21.11.2006 tarihli 1. Derece Arkeolojik SİT alanıdır şerhinin taşınmazda bulunduğu, bu durumu bilerek aldığı ve ... koruma kurullarından izin alınması suretiyle değişiklik gerçekleştirilebileceği belirtilerek davanın esastan reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan ret kararının yukarıdaki gerekçeyle gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.