muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23812, Karar No: 2016/21462, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23812 E.  ,  2016/21462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde davalılarca temyiz edilip, incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davalı... Elemanları İmalat İnş...... vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 20.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davalılar... Elemanları İmalat İnş...... ve Ekosan Tuğla San. Ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av...... Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının organik bağı içindeki davalı şirketlerde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde mevsimlik iş yapıldığını, işyerinde 10 Ocak ile 25 Şubat tarihleri arasında çalışma olmadığını, fesih tarihindeki ücretinin net 1800,00 TL olduğunu, ödemelerin bir kısmının bankadan, bir kısmının elden yapıldığını, haftada altı gün çalıştığını, ancak fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, 2007 yılında fabrikanın kapanmasından sonra 2008 yılında davalı şirketlerce işyerinin işletilmeye başlandığını, işyeri devri bulunmadığını, davacının parça başı ücretle çalıştığını, davacının fazla ücret talep etmesi nedeni ile anlaşma sağlanamadığından kendisinin işten ayrıldığını, fazla mesai yapılmadığını, işyerinde mevsimlik çalışma yapıldığından yıllık izne hak kazanmadığını, alacakların zaman aşımına uğradığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışmalarının kuruma eksik bildirildiği gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece her iki şirketin işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek hüküm altına alınan alacaklardan her iki şirket birlikte sorumlu tutulmuş ise de, dosya içerisindeki ticaret sicil kayıtlarından ve davalılar vekilinin temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu ticaret sicil kaydından davalı şirketlerden... ve Ticaret Şirketi’nin davanın devamı sırasında tasfiye sürecine girdiği, karar verilmesinden önceki bir tarihte 2014 yılında tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden kaydının terkin edildiği anlaşılmıştır. Ticaret sicilinden terkinle tüzel kişiliği sona eren davalı ... Ltd Şirketi hakkında yargılamanın sürdürülmesi ve hüküm kurulması olanaklı değildir. Bu husus mahkemece re'sen gözetilmelidir. Bu durumda mahkemece, davacıya, davalı şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verilerek ihya sağlandığı takdirde davalı ... Sanayi ve Ticaret Ltd Şirketi hakkında yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Kabul şekli bakımından da;

1-Hizmet cetveline göre davacı 23.05.2008-31.08.2008; 02.09.2008-3.11.2008; 15.05.2009-02.08.2009; 05.05.2010-02.11.2010; 03.07.2011-05.12.2011; 17.09.2012-24.10.2012 tarihleri arasında davalılar nezdinde çalışmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hizmet süresi 25.02.2008-10.01.2013 tarihleri arasında yer yıl 10 Ocak ile 25 Şubat tarihleri arasındaki sezon harici dönem dışlanarak belirlenmiştir. Bu şekilde kabul dosya içeriğine göre yerinde ise de, davacının hesap dönemi içinde 01.12.2010-22.12.2010 tarihleri arasında 1148491 SGK sicil numaralı ve 01.05.2012-31.05.2012 tarihleri arasında 1019879 SGK sicil numaralı işyerlerinden çalışmalarının bildirildiği görülmektedir. Bu işverenlerin kim olduğu ve davalılar ile bağlantısı tespit edilmeden hizmet süresine eklenmesi doğru olmamıştır. Bu hususta gerekli araştırma ve inceleme yapılarak hizmet süresi konusundaki eksiklik ve tereddüt giderilmeli, kesin ve net bir biçimde hizmet süresi belirlenmeli, gerekirse işçilik alacakları da hizmet süresine göre yeniden hesap ettirilmelidir.

2-Davacı vekili, davacının fesih tarihindeki ücretinin net 1800,00 TL olduğu iddia etmiştir. Bazıları husumetli olan davacı tanıkları iddiayı teyit etmiştir. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış; ... ve Kristal İş Sendikası ile Türkiye İstatistik Kurumu’ndan aylık ücretin ne olabileceği sorulmuştur. Benimsenen bilirkişi raporunda ise Kristal İş Sendikası’nın bildirdiği ücret seviyesi esas alınarak alacaklar hesaplanmıştır. Davacı tanıklarının beyanlarına tek başına itibar edilmesi mümkün değildir. Banka hesap ekstresinin tetkikinde yapılan ödemelerin iddia edilen ücret seviyesinin çok altında olduğu görülmektedir. Dosya içindeki bazı yıllarda bazı aylara ait hakediş miktarlarının yeraldığı listelerden yola çıkarak aylık ücretin tespiti de mümkün değildir. Sendikalar ise genel olarak sendikal örgütlenmenin olduğu, toplu iş sözleşmesi uygulanan işyerlerindeki ücret seviyelerini dikkate alarak ücret bildirmektedirler. İşyerinde sendikal örgütlenme, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunmadığına göre, işyerinin bulunduğu yer ve diğer özellikleri ile dosya kapsamı dikkate alındığında Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2010 yılı için bildirdiği ücretin esas alınması daha uygun olacaktır. Türkiye İstatistik Kurumu’nun bildirdiği ücretin 2010 yılındaki asgari ücrete oranı üzerinden bulunan kat sayı esas alınarak fesih tarihindeki ücret belirlenmelidir. Hesap dönemi içindeki kalan diğer yıllar ücreti de aynı yöntemle tespit edilmeli, işçilik alacakları da buna göre hesap ettirilmelidir.

3-Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının parça başı ücretle çalıştığı, istiflenen ya da yüklenen tuğla adedine göre ücretini aldığı dosya içeriğindeki deliller ile sabittir. Bu itibarla belirlenen fazla mesai saatleri yerinde ise de, parça başı ücretle çalışılması nedeni ile fazla mesai ücretinin zamsız kısmını zaten ödenen ücretin içinde aldığı kabul edilerek sadece %50 zamlı kısmının hesap edilerek takdiri indirim uygulamak sureti ile hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözetilmeden hazırlanan rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Kıdem ve ihbar tazminatını davacı vekili net miktarlar üzerinden ıslah ettiği halde talep aşılarak brüt miktarların hüküm altına alınması sureti ile HMK’nun 26 ıncı maddesine aykırı biçimde fazlaya karar verilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

BY
Yargıtay — Esas No: 2015/1249, Karar No: 2015/8619, Tarih: 23.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1249 E.  ,  2015/8619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA (KAPATILAN) 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2011/550-2014/208

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2014 tarih ve 2011/550-2014/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 10. maddesi çerçevesinde müvekkili Y. tarafından T.'a ödenmesi gerekli alacaklara dair sehven fazladan ödeme yapıldığını, müvekkilinin fazla ödemeyi 29.12.2010 tarihinde tespit ettiğini ve T.'tan telep ettiğini, ancak T.'ın söz konusu fazla ödemeyi iade etmekten imtina ettiğini, işbu hatalı ödemenin de T.malvarlığında haksız zenginleşmeye sebep olduğunu ileri sürerek 29.160.190,32 TL tutarındaki alacağın fazla ödemelerin yapıldıkları tarihlerden itibaren hesaplanacak ticari işlemlere uygulanacak ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının itirazlarının kabul edilemez olduğunu, davacı şirketin özelleştirme kapsamında tüm hisselerinin Ç. şirketine devredildiğini, T. adına yapılan tahsilat tutarlarına ilişkin itirazların devre esas bilanço düzenleme tarihinden sonra yapıldığını, bilançolarının kesinleştiğini, ibra işlemlerinin tamamlandığını, bilançoların her türlü mali yükümlülüklerin ve vergisel ödemelerin tamamlanmış kesinleşmiş bilançolar olduğunu, borç-alacak ve şirketin sermaye düzenleme işlemlerinin söz konusu bilanço üzerinden kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu ödemelerin davacı şirketin hisselerinin satışına ilişkin sözleşmenin imzalanmasından önce gerçekleştirildiği, bu ödemelerin, satış tarihinden önce kayıt altına alındığı ve şirkete ait mali tablolarda yer aldığı, dolayısıyla, davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki sermayesinin oluşumuna yansıdığı ve oluşan bu sermaye yapısının şirketin o tarihteki değerini ifade ettiği ve hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte alıcı tarafından da davacı şirketin satış tarihindeki sermaye yapısının kabullenildiği, sözleşmede şirket sermayesinin 419.594.565 TL olduğunun açıkça belirtildiği, bu sermayenin oluşumuna ilişkin etkenler arasında dava konusu ödemelerin de yer aldığı; şirketin satış tarihindeki sermayesinin aynı zamanda şirketin hisselerinin değerini yansıttığı ve tarafların satış tarihi itibariyle şirketin hisselerinin değeri hususunda hisse devir sözleşmesi hükümleri kapsamında anlaşmaya vardıkları bunun doğal sonucu olarak da dava konusu fazla ödemelerin davacı ve davalı şirketler tarafından kabullenildiği gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16972, Karar No: 2021/1359, Tarih: 18.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16972 E.  ,  2021/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur ...’nin yaralanmasına ilişkin Sakarya Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 23.02.2016 tarihli raporda Beyin cerrahi Uzmanının notuna göre “nazal kemikte kırık olduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu”, KBB Uzmanının notuna göre “kemik kırığı bulunmadığı, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun” bildirildiği, hükme esas alınan raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, çelişkili ve hüküm kurmak için yetersiz olduğu gözetilmeden, mağdur ...’nin geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle özellikle yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, kemik kırığına ve sabit ize neden olup olmadığı hususlarını da içeren, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanıklar hakkında TCK’nin 86/1, 29, 62. maddeleri gereği bulunan sonuç 7 ay 15 gün hapis cezasının kısa karar ve gerekçeli kararda “7 yıl 15 gün hapis cezası” olarak gösterilmesi suretiyle hatalı hüküm tesisi,

3) Sanıkların eyleminin dönüşen suç vasfına göre uzlaşmaya tabi suçlardan TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve soruşturma aşamasında tarafların uzlaşmayı kabul ettikleri dosya kapsamından anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddesindeki usuli işlemleri yerine getirilerek, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

4) 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 18.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18885, Karar No: 2020/18807, Tarih: 08.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/18885 E.  ,  2020/18807 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Yerel Mahkemece adli emanetin 2015/783 esasına kayıtlı eşyalarla ilgili her zaman hüküm kurulabileceği değerlendirilerek, çocukların kullandığı müstehcen yayınları ülkeye sokmak, çoğaltmak, satmak, nakletmek, ihraç etmek suçundan sanık ...'ın beraatine, adli emanetin 2016/322 sırasında kayıtlı eşyalarının müsaderesine dair Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2016/390 esas, 2018/213 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 54/1-2. madde ve fıkralarında yer alan "(1) İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur." şeklindeki hüküm, somut olayla birlikte değerlendirildiğinde, anılan Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine yeterli, kesin ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, bu suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği ve beraat eden sanığa ait olduğu anlaşılan Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/322 sayılı adli emanete kayıtlı olan harddisk, DVD, rapor eki DVD, hafıza kartı, 1 adet ...,... model video kamera, 1 adet Sony marka DSC-N2 model fotoğraf makinesi, 1 adet Praktica marka 750Z model fotoğraf makinesi ve 1 adet ...,... model video kamera olan dijital materyallerin suç konusu olay ile ilgili kullanılmadığı, sahibine iadesine yönünde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın "Eşya müsaderesi" başlıklı 54. maddesi;

"(1) İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlâk açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir.

(2) Birinci fıkra kapsamına giren eşyanın, ortadan kaldırılması, elden çıkarılması, tüketilmesi veya müsaderesinin başka bir surette imkânsız kılınması hâlinde; bu eşyanın değeri kadar para tutarının müsaderesine karar verilir.

(3) Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir.

(4) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir.

(5) Bir şeyin sadece bazı kısımlarının müsaderesi gerektiğinde, tümüne zarar verilmeksizin bu kısmı ayırmak olanaklı ise, sadece bu kısmın müsaderesine karar verilir.

(6) Birden fazla kişinin paydaş olduğu eşya ile ilgili olarak, sadece suça iştirak eden kişinin payının müsaderesine hükmolunur" şeklindedir.

(4) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir.

(5) Bir şeyin sadece bazı kısımlarının müsaderesi gerektiğinde, tümüne zarar verilmeksizin bu kısmı ayırmak olanaklı ise, sadece bu kısmın müsaderesine karar verilir.

(6) Birden fazla kişinin paydaş olduğu eşya ile ilgili olarak, sadece suça iştirak eden kişinin payının müsaderesine hükmolunur" şeklindedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/07/2014 tarihli ve 2014/6-66 esas, 2014/365 sayılı kararında da belirtildiği üzere; kural olarak müsadereye hükmedilmesi için kasıtlı bir suçun işlenmesi zorunlu olmakla birlikte, bu suçtan dolayı bir kimsenin mutlaka cezaya mahkûm edilmesi gerekmemektedir. Örneğin suçun işlenmesinde kullanılan eşyanın, bunu kullanan fail akıl hastası olması nedeniyle cezalandırılamasa dahi müsaderesine hükmedilebilecektir. Maddenin dördüncü fıkrasına göre, üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşyanın, eylem suç oluşturmasa dahi herhâlde müsaderesine hükmolunacaktır. Müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası olduğu için, hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabi olması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi karşısında; sanığın evinde yapılan arama sonucu ele geçirilen, suçta kullanıldığına dair her hangi bir delil bulunmayan ve üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı bizatihi suç teşkil etmeyen adli emanetin 2016/322 sırasında kayıtlı 1 adet ... D barkod nolu delil poşeti içinde, adli kopyası (imajı) alınamayan 1 adet Trancend marka 8 GB kapasiteli Compact Flash hafıza kartı, 1 adet Sony marka ... model video kamera ve buna takılı Sony marka 1 GB kapasiteli hafıza kartı, 1 adet Syrox marka 8 GB kapasiteli hafıza kartı, 1 adet Transcend marka 4 GB kapasiteli hafıza kartı, 1 adet Canon marka PC 1058 model fotoğraf makinesi, 1 adet Sony marka DSC-N2 model fotoğraf makinesi, 1 adet Praktica marka 750Z model fotoğraf makinesi, 1 adet Sony marka DCR-SX34 model video kamera, 1 adet ... One M8 marka 358 714 057 833 281 imei numaralı Vodafone sim kartlı cep telefonunun sanığa iadesine,

Yapılan inceleme sonucu tespit edilen verilerin kaydedildiği DVD, 1 adet HTC 0P6B100 One M8 marka 358 714 057 833 281 imei numaralı Vodafone sim kartlı cep telefonunun adli kopyasının kaydedildiği DVD, dijital materyallerin adli kopyalarının kaydedildiği Toshiba marka ... model ... seri nolu 1 TB kapasiteli harddisk ve şüpheliye ait cep telefonunun adli kopyasının kaydedildiği DVD’nin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, müsaderesine dair Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2016/390 esas, 2018/213 sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Çocukların kullanıldığı müstehcen yayınları ülkeye sokma, çoğaltma, satma, nakletme, ihraç etme suçundan sanık ... hakkında, Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2016/390 esas, 2018/213 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince belirlenen hukuka aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümden "Adli emanetin 2016/322 sırasında kayıtlı eşyaların TCK 54. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine "Adli emanetin 2016/322 sırasında kayıtlı 1 adet ... D barkod nolu delil poşeti içinde, adli kopyası (imajı) alınamayan 1 adet Trancend marka 8 GB kapasiteli Compact Flash hafıza kartı, 1 adet Sony marka DCR-SR82 model video kamera ve buna takılı Sony marka 1 GB kapasiteli hafıza kartı, 1 adet Syrox marka 8 GB kapasiteli hafıza kartı, 1 adet Transcend marka 4 GB kapasiteli hafıza kartı, 1 adet Canon marka PC 1058 model fotoğraf makinesi, 1 adet Sony marka DSC-N2 model fotoğraf makinesi, 1 adet Praktica marka 750Z model fotoğraf makinesi, 1 adet Sony marka DCR-SX34 model video kamera, 1 adet ... One M8 marka 358 714 057 833 281 imei numaralı Vodafone sim kartlı cep telefonunun sanığa iadesine, yapılan inceleme sonucu tespit edilen verilerin kaydedildiği DVD, 1 adet ... One M8 marka ... imei numaralı Vodafone sim kartlı cep telefonunun adli kopyasının kaydedildiği DVD, dijital materyallerin adli kopyalarının kaydedildiği Toshiba marka DT01AVA100 model ... seri nolu 1 TB kapasiteli harddisk ve şüpheliye ait cep telefonunun adli kopyasının kaydedildiği DVD’nin dosyada delil olarak saklanmasına " cümlesinin yazılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE,

3- Hükmün diğer kısımlarının olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.