muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13387, Karar No: 2016/10595, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13387 E.  ,  2016/10595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "..../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Kısıtlının MERNİS adresinin konulduğu bakımevine ait olduğu, bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce ailesi ile birlikte ikamet ettiği yerleşim yeri adresi “.../...” olduğundan uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2739, Karar No: 2015/2588, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2739 E.  ,  2015/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6081, Karar No: 2014/1596, Tarih: 17.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/6081 E.  ,  2014/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/2 maddesi delaletiyle 85/1, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 12.02.2009 yerine 24.12.2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Sanığın kullandığı araçla önünde seyretmekte olan maktülün kullandığı araca çarparak maddi hasarla sonuçlanan trafik kazasına neden olduğu, aralarında bu nedenle çıkan tartışmada daha önceden kendisini tanımadığı ilk defa olay nedeniyle karşılaştığı hipertansiyon hastalığı bulunan maktule yumrukla vurup, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi kapsamında basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, maktülün kendisinde mevcut hipertansiyon hastalığının olayın efor ve stresi ile aktive olmasına bağlı patolojik beyin kanaması sonucu öldüğü, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu olayda; sanığın eylemini taksirle öldürme olarak nitelendiren mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.nun 87/4 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun taksirle ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA, 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6117, Karar No: 2018/2370, Tarih: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6117 E.  ,  2018/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1136 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

II- Katılan Vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/409, Karar No: 2007/409, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-409 E., 2007/409 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-409 E., 2007/409 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/142 E- 383 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11616-15191 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında Uzuntarla Köyü 105 ada 26 parsel sayılı 731,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ali Adır adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzeride orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6601, Karar No: 2019/751, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6601 E.  ,  2019/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanması gerekirken hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmolunan cezalardan 31/2. maddesi uyarınca 1/2 indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2-Suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesinde camide bulunan keklerden aldıklarına ilişkin ikrarı dikkate alındığında hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalmadığı, tamamlanmış olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 35. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde cami içerisinde bulunan keklerden çalma biçimindeki eyleminde suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuğun velileri tarafından giderilen zararın mala zarar verme suçu nedeniyle meydana gelen zarar olduğu, dolayısıyla hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 168. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26918, Karar No: 2024/8482, Tarih: 09.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/26918 E.  ,  2024/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/594 E., 2021/357 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat hükmü verilmesinin açıkça kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 15.07.2015 tarihinde, Kemalettin mahallesi, Çardaklı Çeşme sokakta bulunan isimsiz bir iş yerinde, sanığın ve gündelikçi çalıştırdığı şahısların sigara satışı yaptıkları yönündeki ihbar üzerine bahse konu adrese gidildiği, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'in bulunduğu iş yerinde, gecikmesinde sakınca olan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada muhtelif markalarda 155 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki beyanlarında; iş yerinde daha önce sigara sattığını ve yargılandığını, ama o tarihten sonra bu işi bıraktığını, kaçak sigaralar ile alakasının olmadığını, suça sürüklenen çocuk ... ile bir samimiyetinin olmadığını, neden ismini verdiğini bilmediğini, gümrüklenmiş değerin iki katı bedeli ödeme gücü olmadığını beyan etmiştir.

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk beyanında; paraya ihtiyacı olduğunu, daha önceden tanıdığı ve sigara yakalattığını bildiği sanık ...'dan iş yerinin anahtarını istediğini, tanımadığı şahıslardan aldığı sigaraları bu dükkanda satarken yakalandığını, kaçak sigara satacağını sanığın bildiğini, soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan beyanında ise, iş yerinin sanık ...'a ait olduğunu günde 50,00 TL karşılığında çalıştığını, sanığın haftada bir kasadaki paraları almaya geldiğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça konu eşyaların kaçak olduğuna ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça konu eşyaların kaçak olduğuna ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Olay tarihinde kolluk birimlerine yapılan ihbarda sanığın ve gündelikçi olarak çalıştırdığı şahısların kaçak sigara sattığı yönünde gelen ihbar üzerine, yapılan aramada kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın temyiz dışı suça sürüklenen çocuğa kaçak sigara satması için iş yerinin anahtarını verdiği, sigaralardan haberdar olmadığını beyan etmiş ise de, ihbar, arama tutanağı, suça sürüklenen çocuğun beyanı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kendisine ait iş yerindeki sigaralardan haberdar olduğu ve bu haliyle kaçakçılık suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3934, Karar No: 2013/6493, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3934 E.  ,  2013/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/199 Değişik İş sayılı dosyası ile .... İcra Müdürlüğünün 2009/... takip sayılı dosyasının ya da tasdikli örneklerinin evraka eklenip gönderilmesi ayrıca davalının PTT kanalıyla gönderdiğini bildirdiği kira ödemelerine ilişkin belgeler varsa ilgilisinden temini ile evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3671, Karar No: 2024/1872, Tarih: 10.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3671 E.  ,  2024/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalı ile imzaladığı Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi kapsamında sigortalılara sağlık hizmeti verdiğini, davalı tarafından davacı hakkında 15.05.2015 tarihli yazı ile 626.659,65 TL cezai şart uygulandığını, davalının 626.659,65 TL'lik cezai şarta ilave yersiz fatura iddiası ile yeni tutar olan 94.554,26 TL'lik ceza eklediğini, toplamda 721.213,91 TL'lik meblağı davacının davalı kurumdaki tahakkuk etmiş ilk alacağından mahsup edileceğinin bildirildiğini, davalı tarafından uygulanan işlemin hukuka aykırı olduğunu belirterek; davalı tarafından tesis edilen işlemlerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; cezai şart ve kesinti işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kaldırma kararı sonrası alınan bilirkişi raporu ile 40.000,00 TL, 66.647,35 TL, 35.902,90 TL, 40.040,00 TL, 358.238,10 TL miktarlı cezai işlemlerin yerinde olmadığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri