muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/20614, Karar No: 2024/9938, Tarih: 24.12.2024

2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri;

Verilen mahkumiyet kararının hukuka ve dosya kapsamına aykırı olduğuna, re'sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulmasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanıkta hürriyeti tahdit kastı bulunmadığına, mağdurun hürriyetinin kısıtlanmadığına, re'sen takdir olunacak nedenlerle hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçları işlemediğine, atılı suçlara iştirak etmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, müsnet suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen dikkate alınacak gerekçelerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

5. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri;

Sanıklar pişman olmadığı halde haklarında indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıklar hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, re'sen takdir olunacak nedenlerle hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

6. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;

Somut bir nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında tehdit suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırıldığı, her ne kadar sanığın 04.07.2016 tarihinde işlediği iddia edilen tehdit suçu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle ayrıca tehdit suçundan cezalandırılamayacağı düşünülse de, sanığın 04.10.2016 tarihinde işlediği iddia edilen tehdit suçundan açılan kamu davasının irtibatlı olduğu gerekçesiyle bu dosya ile birleştirildiği, ayrı tarihlerde işlenmiş suçlar olduğu, bu nedenle sanık hakkında 04.10.2016 tarihli tehdit suçundan açılan davada zamanaşımı süresinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme gözetilerek katılan kurum vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

2. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, katılan beyanları, Adli Tıp Kurumu raporları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinin isabetli bulunduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ...'ın ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden,

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2019/2727 Esas, 2021/376 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Yargılama konusu suçu bildirmeme suçu yönünden katılan ... Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

3. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden,

3. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden,

Gerekçe bölümünde (B-1) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

4. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2019/2727 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/49383, Karar No: 2013/7455, Tarih: 04.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/49383 E.  ,  2013/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.11.2002 -29.06.2007 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işverenin haksız şekilde feshedildiğini, davalı işverene bağlı çalışırken yabancı ülkelere tır ile yük taşımacılığı yaptığını, ayda ortalama 3 defa yurt dışına sefere gittiğini, her sefer için 380 dolar aldığını, Net 1,140 Dolar geçtiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesai çalışması yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını belirterek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının SSK ve işyeri kayıtları ile sabit olduğu gibi 19.04.2004 tarihinde işe başladığını ve 28.6.2007 tarihine kadar çalıştığını, davacının haklı bir neden olmaksızın kendi isteği ile işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem tazminatı isteğinin reddi gerektiğini, işten ayrılışı sırasında tüm ücret ve izin ücretleri ile diğer yasal hakları ödenip davacının müvekkili şirketi ibra etliğini, davacının sefer başına ücretle değil asgari ücretle çalıştığını, şoförlere gidecekleri seyahat için yol, yemek, konaklama vs. masraflarının tamamı işveren tarafından karşılanmakla birlikte şoförlere seyahat başına yol harcırahı adı altında belirli ve düzenli bir ödeme yapılmadığını, bu nedenle sefer başına 380.$ harcırah aldığı beyanların gerçeği yansıtmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ve fazla çalışma ile hafta tatili günlerinde çalışma iddiasının geçerliliği bulunmayıp davacının sefere çıktığında cumartesi-Pazar çalışması durumunda hafta tatili izinlerini seter dönüşü hafta içinde mutlaka kullandığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01.11.2002-29.06.2007 tarihleri arası davalı iş yerinde çalıştığı, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalıya ait iş yerinde 01.11.2002 -29.06.2007 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise davacının 19.04.2004 tarihinde işe başladığını savunmuştur.

Mahkemece; davacının yurt dışına giriş ve çıkış tarihlerini gösteren ... İlçe Emniyet Müdürlüğü yazısına istinaden yapılan hesaplamaya itibarla, davacının 01.11.2002 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; bilirkişi raporunun 2. Seçeneğine dayanak yapılan davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarını gösterir listede davacının hangi şirket adına yurt dışına gidiş-geliş yaptığı konusunda açıklama yoktur.

Yurt dışına tır seferi yapan şoförlerin vize alabilmelerinin temel koşulu, adına nakliye hizmeti yaptıkları şirkette kayıtlı olmalarıdır.

Bu nedenle, ilgili Emniyet Müdürlüğü ile yazışma yapılarak, davacının 19.01.2003 tarihi ile 19.04.2004 tarihi arasında hangi şirket adına yurt dışına çıktığı hususunun araştırılarak davacının hizmet süresinin tespiti gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile davacı iddiasına itibar edilmesi hatalı olup, hükmün bozulmasını gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13860, Karar No: 2013/14647, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13860 E.  ,  2013/14647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında pompajla sulama söz konusu olduğunda (münavebeye ve değerlendirmeye alınan ürünlerle ilgili) bu sulamanın gerektirdiği masrafların ilgili gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim giderlerine eklenmesi ve bunun net gelirden düşülmesi gerekirken bilirkişi kurulu raporunda ve keşifte dava konusu taşınmazın pompaj vasıtası ile sulandığı belirlendiğine göre pompajla sulama masraflarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmesi,

2-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan işlemlerde bedel tespiti taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir.

Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir. Dava konusu taşınmazların ve irtifak tesis edilmesi suretiyle el atılan bölümün yeri ve niteliği dikkate alındığında, taşınmazların niteliğine uygun kullanımlarını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde, irtifak değer kaybı oranının en fazla dava konusu taşınmaz yönünden %1,6 olması gerekirken, irtifak değer kaybını %2 oranında kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14841, Karar No: 2014/21867, Tarih: 02.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14841 E.  ,  2014/21867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş.vekilleri tarafından istenilmekle temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş.vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.03.2013 tarihli ilamı ile özetle, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerini reddetmiş, bozma kapsamı dışında kalan diğer alacaklar bakımından kesinleştiğinden bahisle hüküm kurmamıştır.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir

Somut olayda; Bozma öncesi mahkeme kararında ihbar tazminatı ile ödenmemiş ücrete ilişkin alacaklar kabul edildiği ve bu alacaklar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği için bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklar hakkında tespit hükmü kurulması yerinde ise de, alacakların miktarı ile faiz türü ve başlangıç tarihlerinin gösterilmemesi doğru olmamıştır.

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“1-a)Davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü ile; 1.148,00 TL ihbar tazminatının 1.000,00 TL'sinin 12/08/2011 dava tarihinden itibaren, geriye kalan 148,00 TL'sinin ise 16/08/2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken alınıp davacıya verilmesine,

b)Davacının ödenmemiş ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile; 2.660,00 TL ödenmemiş ücret alacağının 12/08/2011 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harçlarının istek halinde davacı ve davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş'ne iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1, Karar No: 2013/5013, Tarih: 06.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1 E.  ,  2013/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5271 sayılı CMK.nun 193/2.maddesindeki derhal beraat kararı verilecek hallerin eylemin suç teşkil etmemesi gibi durumlara yönelik olduğu gözetilmeyerek sanıklardan ...'nın savunması alınmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu TAPDK Hukuk Müşavirliğinin 06.12.2005 tarih ve 8246 sayılı yazısına göre, kurumdan izin alınmak suretiyle ... Sanayii Tic. Ltd. Şti'nin ""ROSANNA MOLASSES" markasını "TAPDK" logolu bandrol ile ürettiği ve iç piyasada sattığının belirtilmesi karşısında, bu hususun araştırılması, araştırma sonucuna göre gerektiğinde dava konusu eşyaya ilişkin ibraz edilen faturalar ile ilgili olarak fatura düzenleyici firma yetkililerinin dinlenilmesi ve faturaların defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tesbiti ile zincirleme menşei araştırmasının tamamlanıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespitinin gerekmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3040, Karar No: 2015/3103, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3040 E.  ,  2015/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1394, Karar No: 2018/3124, Tarih: 20.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1394 E.  ,  2018/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi atfıyla 179/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının hakkında uygulanmasına dair Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2017 tarihli ve 2017/2 esas, 2017/805 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde yer alan "....kişi kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak..." şeklindeki hüküm gereğince anılan maddede yazılı hak yoksunluklarına hükmedileceğinin düzenlendiği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi atfıyla 179/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 740,00 Türk lirası adlî para cezasına mahkûmiyet kararında koşulları bulunmadığı halde 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 24.01.2018 gün ve 94660652-105-27-13803-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2018 gün ve 2018/7973 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Sanık hakkında atılı suçtan adli para cezası tayin edilmesi karşısında, hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle Kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasası’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle,