muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8578, Karar No: 2023/2671, Tarih: 03.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tarsim Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalı bulunan davacıya ait limon bahçelerinde meydana gelen hasarın fırtınadan kaynaklı olup olmadığı, hasar oranın ne olduğu ve davacının davalıdan ne miktarda tazminat talep edebileceği ve hangi tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5488 sayılı Tarım Kanunu'nun 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7816, Karar No: 2012/8359, Tarih: 01.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7816 E.  ,  2012/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu aleyhinde, Ankara 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/104 Esas 2010/103 Karar sayılı ilamında hükmedilen manevi tazminat alacağının tahsili amacıyla ilamlı takip başlatılmış takipten sonra, icra tebliğinden önce dosya alacağını üçüncü kişiye temlik etmiştir. Borçlu ise icra emri tebliği üzerine, icra mahkemesine müracaat ederek, aynı ilamda kendi lehine hükmedilen alacağında bulunduğunu bildirerek, takas mahsup talep etmiştir. Mahkemece istem borçlu tarafından yapılıp kesinleşen bir takibin bulunmadığı ve alacağın üçüncü kişiye temlik edildiği gerekçeleriyle reddedilmiştir.

HGK.nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili İcra Mahkemesinin yargılama usulü göz önünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak ;

1- Takasa konu alacağın İİK.nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması ve bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

2- Alacağın ilama bağlanmış olması hallerinde nazara alınabilir.

Borçlu takas talebini İcra Mahkemesine beyan edebileceği gibi, bu başvurusunu İcra Dairesinede yapabilir. Bu istem, takibin her safhasında bildirilebileceğinden herhangi bir süreye de tabi bulunmamaktadır. Yerleşik Yargıtay içtihatları da bu yöndedir.

Borçlar Kanununun 167.maddesine göre de, “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürecekse, aynı defiler yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürülebilir .

Bu durumda somut olayda mahkemece, duruşma açılarak borçlunun talebinin dayanağını teşkil eden Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası ile temyiz dilekçesinde bildirdiği ilgili icra dosyası da celp edilerek, gerektiğinde bilirkişiden de yararlanılmak suretiyle, borçlunun takas mahsup itirazının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda

yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İ.İ.K. nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5017, Karar No: 2013/5808, Tarih: 08.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5017 E.  ,  2013/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 127 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece esasa ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların payları oranında davalı ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın hükmü temyiz eden davacı ...'ten alınmasına, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29809, Karar No: 2015/29453, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/29809 E.  ,  2015/29453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalıyla ait tekstil işyerinde çalıştığını, işverene yasal hakları eksik ödenerek işten çıkarıldığını ve fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla sözü edilen işçilik alacakları bakımından taleplerde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren ödemelerin tam olarak yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ücretinin bordrolarda yazılı olandan daha yüksek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava HMK’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak açılmış, yargılama sırasında alacaklar belirlendiğinde davacı vekili talep artırım dilekçesi vermiştir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3443, Karar No: 2020/3321, Tarih: 23.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3443 E.  ,  2020/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan, davacı ...’nin yüklenici davalılara geçen 89 m² fazla arsa payı bedelinin rücuen tazmini ve davacı ... ile diğer davacı ...'ın kendi miras hisselerine karşılık gelen bedelin tazmini istemlerine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacı ... ile davalılar arasında 17.11.2004 tarihinde kendi adına asaleten, Muris... adına vekâleten kat karşılığı gayrimenkul satış vaadi ve inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre yapılacak binanın %50'si arsa sahiplerine, %50’sinin ise yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, inşaatın tamamlandığını ve arsa sahiplerine teslim edildiğini, davacıların murisi ...'in vefat etmesinden sonra mirasçıları ve diğer çocukları tarafından davacı ...'ye karşı vekâlet yetkisini kötüye kullandığı, kendisinin ve yüklenicinin menfaatine, muris ...'in zararına, müvekkili ... ve davalıların daha fazla hisse aldığı iddiası ile Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/29 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, bu dosyada yüklenicinin 89 m², davacı ...'nin 33 m² fazla arsa payı aldığı gerekçesi ile muris ...'in 122 m² eksik arsa payının tazmininden davacı ...'nin sorumlu tutulduğunu, davacı ...'nin yüklenici davalılara geçen 89 m² fazla arsa payı bedelinin rücuen tazmini ve de davacı ... İnci ile diğer davacı ...'ın kendi miras hisselerine karşılık gelen bedelin tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki payların krokisine uygun olarak tarafların hakedişlerini aldıklarını, davalılara sadece sözleşmeye aykırılıktan dolayı dava açılabileceğini, davalının sözleşmeye aykırı davranmadığını, arsa paylarının hatalı ve yanlış tanzim edilmesi hususunun davacıların yaptığı bir hukuk işlemi olup, yanlışlık varsa bunun kat mülkiyeti kanunu çerçevesinde düzeltilmesinin mümkün olduğunu, ayrıca Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davanın kendisine ihbar dahi edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan 25.02.2019 tarihli bilirkişi ikinci ek raporundaki tespitlerin mahkeme dosyasına uygun olduğu, rapora göre davanın ıslahla artırılan miktar gözetilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, alınan 25.02.2019 tarihli bilirkişi ikinci ek raporundaki tespitlerin mahkeme dosyasına uygun olduğu, rapora göre davanın ıslahla artırılan miktar gözetilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava tarihinin 09.08.2011 olması gerekirken karar başlığında 08.03.2017 olarak yazılmış olmasının maddi hata olup mahallinde her zaman düzeltilebilir olmasına göre, davacılar ile davalı Ümran İnşaat Turizm Özel Hastanecilik Özel Eğitim Ticaret ve Sanayi A.Ş. iken devir ve unvan değişimi sonucu An-Deva Tedavi Sağlık Hizmetleri A.Ş. unvanını alan yüklenici şirketin tüm, davalı ... Akay’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... Akay Antalya 2. Noterliği’nin 17.11.2004 gün 23739 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenici şirkete sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesinde müteselsil kefil olmayı taahhüt etmiş ise de; sözleşmede yüklenicinin sözleşme hükümlerine uymaması halinde arsa sahiplerinin uğrayabilecekleri veya doğacak her türlü zararlarını 15.000,00 Euro’ya kadar müteselsil kefil sıfatıyla ödemeyi kabul ve beyan ettiği, bu haliyle davalı ...’in kefaleti limitli olup davalı ..., yüklenici şirketin sözleşmeye aykırı olarak arsa sahiplerine karşı doğacak borçlarından kefalet limiti ile sorumlu olacağından, davalı ...’in kefalet limitiyle sınırlı olmak üzere, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi yerine, davalı ...’in limiti gözetilmeksizin kabul edilen alacağın tamamından sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılar ile davalı yüklenici şirketin tüm, davalı ... Akay’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı ... Akay’ın diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün Hidayet Akay lehine BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ... Akay’a verilmesine, 2.540,00’ar TL vekâlet ücretinin davacılar ile devir ve unvan değişimi sonucu An-Deva Tedavi Sağlık Hizmetleri A.Ş. unvanını alan yüklenici şirketten ayrı ayrı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, bakiye 8.288,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/33505, Karar No: 2011/2811, Tarih: 15.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/33505 E.  ,  2011/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/256655

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2007

NUMARASI : 2007/590 Karar - 2007/263 Esas

SUÇ : Elektrik hırsızlığı, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

09/11/2006 günlü sayacın ölçü mühürleri ve numaratörle oynanmış olduğuna dair sayaç muayene sonuç raporu kapsamı ve sanığın savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, suçtan sonraki bir yıllık tüketimi de gösterir tüketim ekstresi getirtilip, mahallinde yapılacak keşifte bilirkişi marifetiyle kurulu güç belirlenip, tüketim föyleri incelendikten ve tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13398, Karar No: 2024/2285, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/13398 E.  ,  2024/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/841 E., 2015/363 K.

SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2010/841 Esas, 2015/363 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na (6762 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatlerine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istekleri; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin dosya kapsamı itibarıyla sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı beraat kararlarının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR