muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3823, Karar No: 2024/5828, Tarih: 23.10.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece her ne kadar dava konusu 146 ada 24 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, eldeki dosya ile birleştirilen Mahkemenin 1990/255 Esas, 2003/194 Karar, 1990/256 Esas, 2003/195 Karar, 1990/258 Esas, 2003/193 Karar sayılı dava dosyaları yönünden olumlu yahut olumsuz bir karar verilmediğini belirterek re'sen gözetilecek hususlar da nazar-i itibare alınarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, Hazine tarafından dava açılan parsellerin tamamı hakkında hüküm tesis edilmediği, tapu iptali ve tescil davası yönünden keşif yapılıp mahallinde beyan alınmadan usule aykırı biçimde karar verildiğini, çekişmeli taşınmazın uzun yıllar davalı ... tarafından kullanıldığını ve kadastro sırasında taşınmaza tapu kaydı uygulandığını, ne var ki buna rağmen Mahkemece zilyetlik hükümlerine göre karar verildiğini, tapulu bir taşınmazda önceliğin kayıt uygulanması suretiyle uyuşmazlığın çözümü olduğu halde zilyetlik hükümlerine göre sonuca gidildiğini, zilyetlikle iktisap sınırının eldeki dava yönünden uygulanma imkanı bulunmadığını, zilyetlikle kazanım koşullarının davalı lehine oluştuğu gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 20. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucu .... ilçesi, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 146 ada 24 parsel sayılı 85.181,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 1323 tarih 376, 378 ve 379 sıra numaralı tapu kayıtları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla davalı ... ve müşterekleri adına verasette iştiraken tespit ve tescil edilmiştir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 20. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucu .... ilçesi, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 146 ada 24 parsel sayılı 85.181,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 1323 tarih 376, 378 ve 379 sıra numaralı tapu kayıtları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla davalı ... ve müşterekleri adına verasette iştiraken tespit ve tescil edilmiştir.

2.Mahkemece, çekişmeli 146 ada 24 parsel sayılı taşınmaz yönünden revizyon gören kaydın, yoklama kaydı niteliğinde olduğu ve kaydın zilyetlikle birleşmediği, tespit maliki Sait mirasçıları yönünden belgesiz sınırı aşıldığı gerekçesiyle keşif yapılmadan davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Şöyle ki, çekişmeli taşınmaza revizyon gören 1323 tarih 376, 378 ve 379 sıra numaralı kayıtların tapu kaydı hüviyetinde olduğu anlaşılmasına karşın isabetsiz şekilde yoklama kaydı olarak nitelendirilmesi, bu anlamda uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi isabetsizdir. Öte yandan, kadastro sonucunda dava konusu taşınmazın revizyon tapu kaydı uyarınca tespit edildiği ve iddianın mahiyetine göre öncelikle taşınmazın tespitine esas alınan tapu kaydının taşınmaza uymadığı ileri sürüldüğüne göre uyuşmazlığın çözümü için tapu kaydının taşınmaza aidiyetinin belirlenmesi, sonucuna göre bilahare zilyetlikle kazanım koşullarının araştırılması gerektiği ise tartışmasızdır.

3.Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için çekişmeli taşınmaza kadastro sırasında uygulanan tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritası ile getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve tüm tespit bilirkişileri huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dayanak tapu kayıtları varsa 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesi uyarınca haritası ile uygulanıp kapsamı belirlenmeli; harita bulunmaması ya da uygulanabilir olmaması halinde ise sınırları tek tek okunmak suretiyle sınırlar mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tapu kaydının taşınmazı kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeli, tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymaması yahut kayıt kapsamı dışında kalan bölümlerin bulunması halinde ise taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; ziraat bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönlerden komşu parsellerden nasıl ayrıldığını açıklar nitelikte, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın niteliği kesin olarak belirlenmeli; fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; Mahkemece yapılacak gözlem tutanağa geçirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak delillere göre karar verilmelidir. Davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmüştür.

4. Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine göre davacı Hazine tarafından eldeki dosya ile birleştirilen Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/255 Esas, 2003/194 Karar sayılı dosyasında 14 ada 11 parsel yönünden; 1990/256 Esas, 2003/195 Karar sayılı dosyasında 145 ada 111 parsel yönünden; 1990/258 Esas, 2003/193 Karar sayılı dosyasında ise 9 ada 6 parsel yönünden tapu iptali ve tescil isteğiyle dava açıldığı, ne var ki bahsi geçen dava dosyaları yönünden olumlu yahut olumsuz karar verilmediği anlaşılmaktadır. Öte yandan, temyiz aşamasında birleştirilen dava dosyalarının temini için verilen mahalline iade kararları uyarınca bahsi geçen dosyaların yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığına ilişkin tutanak tutulduğu da tespit edilmiştir. Bilindiği üzere, Adliye dairelerinde bulunan derdest veya karara çıkmış herhangi (mahkemeler, Cumhuriyet başsavcılığı veya icra dairelerine ait) bir dosyanın doğal afet olarak nitelendirilen yangın, yersarsıntısı, seylap veya heyelan gibi nedenlerle kaybolması ya da belgelerinin zarara uğraması durumunda ne yapılması gerektiği 4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyana Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun ile belirlenmiştir. Anılan Kanun'un 1. maddesinde yangın, yersarsıntısı seylap veya heyelan sebebiyle mahkeme ve adliye dairelerinde ziyana uğrayan dosyaların yenilenmesinin bu Kanun hükümleri dairesinde yapılacağı; 2. maddesinde ise 1. maddede yazılan hallerde Kanun'un tatbik edilebilmesinin Adliye Vekaletinin kararına bağlı olduğu, kararın Resmi Gazete ve ayrıca mahallinde mutat vasıtalarla neşir ve ilan olunacağı, devam eden maddelerinde ise dosya ihyasının nasıl yapılacağı düzenlenmiştir. Ayrıca Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2006 tarihli ve 107 sayılı “Zayi Olan Dosyaların Yenilenmesi” başlıklı Genelgesinde de ihya işlemlerinin nasıl yapılacağı detaylı olarak açıklanmıştır. Dosyanın bu özel Kanun'da belirtilen haller dışında zayi olması halinde yenileme işlemlerinin nasıl yapılacağına ilişkin bir hüküm yasalarımızda mevcut değildir. Ancak bu hallerde de ilgili Kanun kıyasen uygulanarak dosyanın yenilenmesi bir sakınca yaratmayacaktır.

5. Hal böyle olunca; Mahkemece, öncelikle birleştirilen 1990/255 Esas, 2003/194 Karar, 1990/256 Esas, 2003/195 Karar, 1990/258 Esas, 2003/193 Karar sayılı dosyaların titizlikle aranması, bulunamamaları halinde 4473 sayılı Yangın Yersarsıntısı Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyana Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun uyarınca ve Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2006 tarih ve 107 sayılı "Zayi Olan Dosyaların Yenilenmesi" başlıklı Genelgesi hükümleri gereğince bulunamadığı bildirilen birleştirilen dosyaların ihyasının sağlanması, ondan sonra iddia ve savunma doğrultusunda toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bahsi geçen dava dosyaları yönünden olumlu yahut olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz olup davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine,

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz eden davacı Hazine vekili için 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınmasına,

Dosyanın Bala Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12759, Karar No: 2011/5536, Tarih: 29.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12759 E.  ,  2011/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 29.03.2011 günü temyiz eden davacı karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı karşı davacı ... ... vekillerinden Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.03.2011(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/15476, Karar No: 2021/10954, Tarih: 04.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15476 E.  ,  2021/10954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2021 tarih ve 2017/391 Esas, 2021/4185 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 35 ve 36 parsel sayılı 373.62 ve 369.85 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ölü olduğu belirtilerek sırasıyla ... ve ... adlarına ayrı ayrı tespit edilmiştir.

Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak, taşınmazın dedeleri ... adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların payları oranında ... mirasçıları ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2021 tarih ve 2017/391 Esas, 2021/4185 Karar sayılı ilamıyla onanmış olup, iş bu onama ilamına karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir.

Ancak; çekişmeli 118 ada 35 ve 36 parsel sayılı taşınmazların tek katlı ahşap ev ve bahçesi niteliği ile tespitleri yapılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır.

Yapılan keşifte alınan beyanlara göre, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, taşınmazlar üzerinde bulunan evlerin kadastro tespitinden önce davalıların kendi murisleri olan ölü tespit malikleri tarafından yapıldığı belirlenmiş olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 19/2. maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine dair hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususta bir hüküm kurulması gereğinin düşünülmemiş olması isabetsiz olup, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü gerektiği halde, bu husus gözden kaçırılmak suretiyle sehven onanmış olduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 442/3. maddesi gereğince kabulüne; Yargıtay 16.Hukuk Dairesinin 29.04.2021 tarihli ve 2017/391 Esas, 2021/4185 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca açıklanan gerekçeler ile BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5577, Karar No: 2022/12475, Tarih: 22.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/5577 E.  ,  2022/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği ... ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 17.01.2022 tarihli ve 2021/346 Esas ve 2021/609 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, şikayetçi ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15981, Karar No: 2018/2395, Tarih: 28.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/15981 E.  ,  2018/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre;suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'in beyanına göre işyerinde bulunan ... Yardım Derneğine ait bozuk para kumbarasının içerisinde bulunan 5-10 TL ile birlikte çalmaya teşebbüs ettiği olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan hükümlü hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan hükümlü hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğunun anlaşılması karşısında hakkında 5395 sayılı Kanun hükümlerine göre sosyal inceleme raporu alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17494, Karar No: 2023/6102, Tarih: 05.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17494 E.  ,  2023/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1434 E., 2021/1165 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/460 Esas, 2021/74 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1434 Esas, 2021/1165 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.