muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11294, Karar No: 2016/13223, Tarih: 14.06.2016

Mahkeme bozma kararına uymuş, davalıdan son diyeceklerini sormuş ve bozmalar öncesi topladığı delillere göre davanın yeniden kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde, davacının hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını, işyerini su basması nedeni ile yıllık izin defterinin harap olduğunu, bu nedenle davacıya yıllık izin konusunda yemin teklif etmek istediklerini beyan etmiştir. Cevap dilekçesinde de açıkça yemin deliline dayanılmıştır. Hal böyle olunca, yıllık izin konusunda yemine ilişkin usuli işlemlerin tamamlanmasından sonra, sonucuna göre yıllık izin alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken, bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili kısmi dava açmış, bilirkişi raporundan sonra ıslah dilekçesi vererek alacakların miktarını arttırmıştır. Davalı vekili ıslah dilekçesinin 09.07.2014 tarihli duruşmada tebliği üzerine, ıslah dilekçesine karşı aynı oturumda zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece, gerekirse ek hesap raporu alınarak ıslah zamanaşımından etkilenen alacak bulunup bulunmadığı konusunda bir değerlendirme yapılarak çıkacak sonuca göre karar verilmemesi doğru olmamıştır.

4-Davacı vekili, davacının fazla mesai yaptığını iddia etmiş; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının günde 16 saat çalıştığı, 2 saat ara dinlenme kullandığı ve haftalık 39 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek 15.05.2008-02.05.2011 tarihleri arasındaki dönem için hesap edilen fazla mesai ücreti takdir indirim uygulanarak mahkemece hüküm altına alınmıştır.

Davacı tanıklarından Şükrü Dereköylü davacı ile aynı işyerinde birlikte çalışmamış sadece ekstralarda çalışmıştır. Bu nedenle bu tanığın ara sıra gördüğü çalışma biçiminin tüm döneme teşmil edilerek alacak hesaplanması mümkün değildir. Diğer iki davacı tanığı ... ve ... davalıya karşı aynı istemlerle dava açan, davalı ile husumetli tanıklardır. Bu nedenle tek başına yani yan delillerle desteklenmeyen bu iki tanığın beyanına göre hesaplama yapılamaz. Dosyada bu tür bir yan delil yoktur. Üstelik davacı tanığı ...'in açtığı ve Dairemizin 2014/18045 Esas sayısı üzerinden temyiz incelemesi yapılan dosyada, tanığın günde 12 saat çalıştığı ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığına ilişkin kabul Dairemizce bozma nedeni yapılmamıştır. Bu davada da davalı tanıkları davacının günde 12 saat çalıştığını beyan etmişlerdir. Bu itibarla, davacının davalı tanıklarının beyan ettiği gibi haftanın 6 günü günde 12 (oniki) saat çalıştığı, günlük 1.5 saat ara dinlenme kullandığı ve sonuçta haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır.

Fazla mesai ücreti ile ilgili başka bir husus ise, davalı vekili davacının bahşiş aldığını savunmuş; davalı tanıkları savunmayı doğrulamışlardır. Davalı işyerinin mahiyeti dikkate alındığında bahşişle çalışılması mümkündür. Bu itibarla, davacı tanıklarının beyanlarına başvurularak işyerinde bahşiş uygulaması olup olmadığı, davacının bahşiş alıp almadığı hususu açıklığa kavuşturulmalı, tanık beyanları arasında çelişki oluştuğu takdirde bu çelişki giderilmeli, çelişki giderilemediği takdirde hangi taraf tanık beyanlarına itibar edildiği gerekçelendirilerek bu konuda sonuca varılmalıdır. Şayet davacının bahşiş aldığı anlaşılırsa, fazla mesai ücretinin zamsız kısmını bahşişlerle karşıladığından sadece %50 zamlı kısmı hesaplanmalıdır.

Kabul şekli bakımından ise, davacı vekili, davacının çalışmaya saat 10.00'da başladığını iddia ve kabul ettiği halde mesaiye başlama saatinin bilirkişi tarafından 09.00 olarak alınarak talebin aşılması doğru olmamıştır.

5-Davacının fesih tarihindeki ücretinin net 1100,00 TL olarak kabulü dosya içeriğine uygundur. Ancak bu ücretin brütü 1536,53 TL iken, denetime elverişli olmayacak şekilde brüt 1539,53 TL üzerinden hesaplama yapılması doğru olmamıştır.

6-Davacı vekili yıllık izin ücretinin ıslah ile istediği kısmının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Yıllık izin ücretine yasal faiz işletilmesi gerekir. Ancak taleple de bağlı kalınması HMK'nun 26 ıncı maddesi uyarınca zorunludur. Bu nedenle yıllık izin ücretinin ıslah ile istenen bölümüne en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzene yasal faiz işletilmesi gerekirken, doğrudan yasal faiz işletilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

7-Alacakların brüt olarak hüküm altına alınmasına rağmen, karar yerinde alacakların brüt olduğunun ve yasal kesintilerin infazda dikkate alınması gerektiğinin yazılmaması hatalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 14.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10661, Karar No: 2012/16266, Tarih: 25.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10661 E.  ,  2012/16266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :60-504

Dava, davalı işverene ait yemek şirketinde yemek dağıtımı ve mutfak temizliğinden sorumlu olarak 01.02.2004-18.12.2008 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'dan alınmasına, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7300, Karar No: 2024/21061, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7300 E.  ,  2024/21061 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/159 E., 2022/383 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama

Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2019/159 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nin yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın suça sürüklenen çocuğun mahkemede bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınmıyor olması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, bunun üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun MERNİS adresine tebligat yapıldığı, ancak UYAP kayıtlarında suça sürüklenen çocuğun tebliğ tarihinde cezaevinde bulunduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuk ...'ye yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk ...'nin yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde suça sürüklenen çocuğa (Ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ve sunulması halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek Tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21083, Karar No: 2015/22456, Tarih: 07.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/21083 E.  ,  2015/22456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluşması için önceden işlenmiş bir suçun olması, failin önceden işlenen suça iştirak etmemiş olması ve önceki suçun işlenmesine katılmamış olan failin aldığı eşyanın veya diğer mal varlığı değerinin suç eşyası veya mal varlığı değeri olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekir. Önceki suçun nerede, ne zaman ve ne şekilde işlendiği, failin kim olduğunu bilmesi zorunlu değildir. Madde kapsamında işlenen suçlarda çoğu zaman failin kastının ne olduğu açık bir şekilde anlaşılamamaktadır. Bu durumlarda suçun işleniş şekline göre, her somut olay kendi içerisinde değerlendirilerek failin kastının belirlenmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, müştekinin 18 yaşından küçük oğlu ...'in annesine ait cep telefonunu izinsiz olarak alıp sanığa herhangi bir fatura veya belge bırakmadan satması şeklinde gerçekleşen olayda telefonun sahibi olan ...'ın beyanı alınarak oğluna, telefonu satması konusunda izin verip vermediği sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a-Suça konu telefonun sahibi olduğu anlaşılan ...'a duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip olayın oluş şeklinin belirlenmesi bakımından müşteki sıfatıyla beyanının alınması gerektiği gözetilmeden eşi olan ...'ın katılan sıfatıyla duruşmalara kabulüne karar verilmesi,

b-Sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamayı kabul etmemesi karşısında, suça konu telefonun suç tarihi ve sonrasında sanığın veya bir başkasının hattında kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

c-5271 sayılı CMK'nın 223/5. maddesi uyarınca sanık hakkında yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeden “sanık tarafından belirtilen eylemin gerçekleştirildiğine dair yeterli şüphenin bulunduğu” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

c-5271 sayılı CMK'nın 223/5. maddesi uyarınca sanık hakkında yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeden “sanık tarafından belirtilen eylemin gerçekleştirildiğine dair yeterli şüphenin bulunduğu” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

d-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/5656, Karar No: 2016/5262, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5656 E.  ,  2016/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacı tarafından iş akti feshedilen davacının 2012 yılı Temmuz ayı ücreti dahil bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iş akti davalı tarafından haklı nedenle feshedilen davacının tüm haklarının ödendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2014/1509 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu, davacının 10.10.2000-16.07.2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aylık 1.850 TL. net, 2.590,35 TL. brüt ücretle çalıştığı, davacının hizmet akdinin, davacının, davalı şirketin eski ortakları tarafından kurulan ... Cam Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde çalıştığı iddiasıyla feshedildiği, dinlenen davacı tanıklarının bu hususun doğru olmadığını beyan ettikleri, davalı tanığı ... davacının söz konusu şirkette çalıştığı hususunu ismini veremeyeceği kişilerden duyduğunu beyan ettiği, davalı tanığı ...'ın ise 2010 yılı muhtelif aylarına ilişkin olarak sunulan fotoğrafları çektiğini beyan ettiği, dinlenen davalı tanıklarının davalı şirketin ortakları olduğu, bu nedenle davanın reddinde menfaatlerinin bulunması nedeniyle beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki ibraz edilen fotoğrafların 2010 yılına ait olup davacının çalıştığı iddia edilen söz konusu şirketin 2011 yılında kurulduğunun beyan edildiği, bu nedenle de davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı ve iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, iş akdinin haksız feshi nedeniyle 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi gereğince davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacı tarafından fesih tarihine kadar hak edilen 16 günlük Temmuz 2012 ücret alacağının da talep edildiği, davacının ücretlerinin yatırıldığı bankaya 11.07.2012 tarihinde davalı tarafından 44,63 TL yatırıldığı, davacı vekili tarafından yapılan bu ödemenin Haziran ayına ilişkin olduğunun iddia edildiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesi gereğince ücretin ayda bir kez ödenmesinin gerektiği ve taraflarca aksi kararlaştırılmamışsa ücret alacağının çalışılan ayı takip eden ay başında muaccel hale geleceği, taraflar arasında ücretin peşin ödeneceğine ilişkin herhangi bir anlaşma olduğunun ispat edilemediği, bu nedenle, muaccel olmayan Temmuz ücretinin ödendiği savunmasının kabulünün mümkün olmadığı ve 16 günlük Temmuz 2012 ücretinin ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği anlaşıldığından, bozma öncesi alınan bilirkişi raporun dikkate alındığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2014/1509 Esas sayılı ilamı ile “Mahkeme kararının gerekçesiz olması (son aya ilişkin işveren ödemelerinin değerlendirilmemesi)” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamından sonra dosyaya 2012 yılı Temmuz ayı bordrosu sunulmuştur. Bu bordroda, davacıya atfen imza bulunmaktadır. Mahkemece bordro davacıya sorulmamıştır.

Bu nedenle bordrodaki imza davacı taraftan sorulmalı, imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde, “ücret” adı ile hesaplanarak hüküm altına alınan alacak miktarından bu bordrodaki tahakkuk ettirilen miktardan ne kadarının mahsubunun gerektiği tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

F)SONUÇ:

Bozma ilamından sonra dosyaya 2012 yılı Temmuz ayı bordrosu sunulmuştur. Bu bordroda, davacıya atfen imza bulunmaktadır. Mahkemece bordro davacıya sorulmamıştır.

Bu nedenle bordrodaki imza davacı taraftan sorulmalı, imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde, “ücret” adı ile hesaplanarak hüküm altına alınan alacak miktarından bu bordrodaki tahakkuk ettirilen miktardan ne kadarının mahsubunun gerektiği tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17894, Karar No: 2014/8142, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17894 E.  ,  2014/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II.Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı dikkate alınarak, iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve ayrıca araç müsaderesine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılarak yerine, “Müsadere koşulları oluşmayan ... plakalı aracın malikine iadesine” diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1917, Karar No: 2011/5167, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1917 E.  ,  2011/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyü, 2161 parsel sayılı 5800,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı hazine adına kayıtlı olduğunu, yörede 64 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2006 yılında 6831 sayılı Yasa gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, çekişmeli taşınmazın 2006 yılında yapılan ve 2007 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini ve el atmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve ... merkez bağlarüstü köyü herifin tamı mevkii Cilt: 23 Sayfa: 2177 cinsi: tarla olan 5800,00 m² yüzölçümündeki davalı Hazine adına kayıtlı 2161 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline ve karar kesinleşinceye kadar davalının dava konusu taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescili ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 13/10/2006 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.