muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13443, Karar No: 2008/15196, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13443 E.  ,  2008/15196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar tarafından 1256 ada ve 5 parsel no’lu taşınmaz üzerinde inşa edilen binanın mesken niteliğindeki 1. kat (10) no’lu bağımsız bölümünü satın aldığını, ancak 17 Ağustos 1999 depreminde dairenin ağır hasar görerek, kullanılamaz duruma geldiğini ileri sürerek, uğramış olduğu zararlar nedeniyle daire için 9.000,00 YTL, içindeki eşyalar için de 1.000,00 YTL olmak üzere, toplam 10.000,00 YTL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...-...) ile ... Arsa Ofisi Villa İnşaat Taah.Tur.Ltd.Şti. davanın reddini dilemiş, diğer davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalılar ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (... ve ... ortaklığı) ile ... Arsa Ofisi koll.Şirketi’nin (... ...-... ortaklığı) meydana gelen zarardan 6/8 oranındaki kusurlarına göre sorumlu oldukları kabul edilerek, 3.548,04 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalılardan müteselsilen tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (... -... ... ortaklığı) tarafından inşa edilen konutu davalı ... Arsa Ofisi koll.Şirketi’den (...-... ortaklığı) satın almıştır. Mahkemece, davada kusur incelemesi yapılarak müteahit firmanın %50, dava dışı belediyenin %15,Statik Mühendisinin %10,TUS görevlisinin %15,deprem şiddetinin %10 oranında sorumlu olduğuna ilişkin verilen bilirkişi raporuna göre, kusur indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, olayda davacı alıcı yönünden kusur sorumluluğuna göre hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit-satıcı davalılar, davacıya karşı Borçlar Kanununun 217. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 194. maddesi gereğince “satıcının ayıba karşı tekeffülü” hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları halde, mahkemece, davalı müteahhit ve satıcının kusur oranı nispetinde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3138, Karar No: 2015/9355, Tarih: 01.07.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3138 E.  ,  2015/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/956-2013/552

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 11.07.2011 tarihinde müvekkili E. Ç. idaresindeki araç ile seyri sırasında davalı idarenin bakım ve tamirat görevlerini iyi yapmaması nedeniyle yoldaki çukurlar nedeniyle direksiyon hâkimiyetini kaybettiğini, meydana gelen kazada desteği olan eşi D. Ç.’nin vefat ettiğini belirterek ıslah ile birlikte davacılardan Ö.. Ç.. için 36.041,70-TL, K.. Ç.. için 10.083,00-TL, E.. Ç.. için 10.000,00-TL maddi tazminat ile her bir davacı için 50.000,00’er TL manevi tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, yargı yolu itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar Ö.. Ç.. ve K.. Ç.. için ayrı ayrı 10.000,00’er TL maddi tazminatın dava tarihinden, bakiye ıslah edilen 26.124,70-TL’nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte toplam 46.124,70-TL’nin davalıdan tahsiline, davacı E.. Ç.. için talep edilen 10.000,00-TL maddi tazminatın kısmen kabulü ile 7.586,03-TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacılar E.. Ç.. ve K.. Ç.. için ayrı ayrı 10.000,00'er TL ve davacı Ö.. Ç.. için 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı K.. M.., kamu hizmeti sırasında verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Olay idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan, zararın ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 2. bendi hükmünce, tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2.maddesi hükmü uyarınca, idare aleyhine idari yargı yerinde tam yargı davası olarak açılması gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur.

Somut olayda, karayolunda bulunan çukurlar nedeniyle gerekli onarımları yapmayan ve önlemleri almayan K.. M.. aleyhine hizmet kusuruna dayanılarak dava açıldığından, mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası incelenerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29229, Karar No: 2015/2044, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29229 E.  ,  2015/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işverenlik nezdinde uluslararası tır şoförü olarak iki dönem çalıştığını, ilk dönem iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle sonlandırdığını, ikinci dönem yapılan iş sözleşmesinin ise sefer esnasında aracın mekanik bakımında meydana gelen arıza ve aracın zarar görmesi gerekçe gösterilerek davalı tarafça feshedildiğini ileri sürerek ilk döneme ilişkin fark kıdem tazminatı ile son döneme ilişkin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, ilk dönem kıdem tazminatının eksiksiz ödendiğini, ikinci dönem şirkete ait araç ile Romanya'da seyir halinde iken kendi kusuru ile aracın hakimiyetini kaybetmek suretiyle kaza yaparak şirketi zarara uğrattığından iş sözleşmesinin haklı sebeple sona erdirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı tarafın davacının kusuru ile kaza yaparak zarar verdiğini beyan etse de buna ilişkin herhangi bir kusur tespiti yapılmadığından davalı feshinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, uluslararası tır şoförü olan davacının ...'da 15.01.2011 tarihinde şirkete ait araç ile seyir halinde iken yapmış olduğu kazaya ait ... yetkili makamlarınca düzenlenmiş beyanname ve tutanağa göre davacının trafik mevzuatında belirlenen yağmurlu hava şartlarına uygun hızını korumaması sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybederek beton hendeğe düştüğünün ve sürücünün eyleminin ülke mevzuatına göre suç olduğunun tespit edildiği, ayrıca savunmasında küçük ve normal bir virajı çıkınca kontrolü kaybederek refuje sürüklendiğini belirtmesi karşısında söz konusu eylemde kusurlu olduğunun anlaşıldığı ve şirketin aracında zarar meydana geldiğinin de sabit

./..

-2-

olduğu açıktır. Hal böyle olunca, mahkemece işverenin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle ikinci dönem kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2647, Karar No: 2014/21042, Tarih: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2647 E.  ,  2014/21042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/10856

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2010

NUMARASI : 2007/322 (E) ve 2010/169 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8475, Karar No: 2021/231, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8475 E.  ,  2021/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3063, Karar No: 2018/8716, Tarih: 26.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3063 E.  ,  2018/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 2010 yılında katılanın çıplak görüntülerini çekmesi eylemi nedeniyle zaman aşımı süresi içerisinde karar verilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanık hakkında beraate karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın üst tarafında sadece sütyen bulunan çıplak görüntülerinin ifşa edilmesine neden olduğu olayda;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.2015 tarihli, 2014/14-603-2015/66 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; katılanın cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini, onun bilgisi dışında, ifşa edilmesine neden olan sanığın eyleminde TCK'nın 134/2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra toplumun sahip olduğu ortak ar ve haya duygularını, yerleşik edep kurallarını incitici ve genel ahlâka aykırı nitelikteki videonun çekildiği sırada 15 yaşındaki katılana ait müstehcen görüntünün yayımlanması nedeniyle 226/5 maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun da oluştuğu, bir fiili ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, TCK'nın 44. maddesi gereğince, daha ağır cezayı gerektiren müstehcenlik suçundan cezalandırılması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanığın katılana ait çıplak görüntüyü birden fazla kişiye göndermesi nedeniyle, sanık hakkında TCK 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Uzlaşma kapsamında olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu hakkında soruşturma aşamasında CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi,

c) Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Uzlaşma kapsamında olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu hakkında soruşturma aşamasında CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi,

c) Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10672, Karar No: 2022/5483, Tarih: 12.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10672 E.  ,  2022/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıl olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 17.12.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6099, Karar No: 2014/1710, Tarih: 19.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6099 E.  ,  2014/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/63808

MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 06/12/2012, 2012/277 (E) ve 2012/491 (K)

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık A.. O.. hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Mağdur Hüseyin'in öncelikle yanık nedeniyle sevk edilerek tedavi gördüğü hastaneden TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında kati raporunun aldırılması, raporun yetersiz veya geçici rapor ile çelişkili bulunması durumunda mağdur hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafilerin, Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırıldıktan sonra sanığın eyleminin saptanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık A..O..'ın savunmalarına ve tanık beyanlarına göre sürekli olarak tiner kullandığının anlaşılması, sanığın temyiz dilekçesinde de daha önce uyuşturucu kullanımı ile ilgili tedavi gördüğü yönündeki beyanları karşısında; sanığın CMK.nun 74. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde gözlem altına alınarak, dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahadeye tabi tutulup buradan alınan raporla birlikte Adli Tıp 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek, 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında, suç ve rapor tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığına ilişkin rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması durumunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak, sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA ), 19/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı H.. Y.. K..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. K.. müdafii Avukat N.. K..'un yokluğunda 20/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/14656, Karar No: 2012/15210, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14656 E.  ,  2012/15210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 12. Sulh Hukuk ve Çankırı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen evrak içeriğine göre kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... olduğu, ancak şahsın belirli süreler çerçevesinde ...'da bulunan ... ... ...'nde kaldığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve kısıtlının yerleşim yerinin “... Mah. ... Sk. No:38/3, .../...” adresi olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012gününde oybirliğiyle karar verildi.