muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7272, Karar No: 2014/11321, Tarih: 26.05.2014

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarını da belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu kabulü ile ıslah edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu yönü ile hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde aylık net 1.600,00 TL ücretle çalıştığını bildirmiş, bilirkişi raporunda davacının aylık net 1.600,00 TL, brüt 2.238,04 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkeme kararının gerekçesinde davacının aylık net 1.200,00 TL, brüt 1.678,53 TL ücretle çalıştığı bildirildiği halde aylık net 1.600,00 TL, brüt 2.238,04 TL ücret üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Mahkeme kararının gerekçesi ile hüküm fıkrası davacının ücreti konusunda birbiri ile çelişmekte ve karışıklığa sebep olmaktadır.

4-Davacı vekili, dava dilekçesinde ücret alacağı talep ederken davalı işverenin ücretini de kısmen ödemediğini bildirip, bu süreler yönünden ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Ancak bilirkişi, dosyaya sunulmuş ödeme belgeleri bulunmadığından bahisle, tüm dönem yönünden ücret alacağı hesabı yapmıştır. Mahkemece, davacının ücret ödemelerine dair banka hesap ekstresi ile, üst işveren tarafından talebi üzerine yapılmış bir ödeme varsa, bu ödemeler tespit edilip bakiye ücret alacağının olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması bozma nedenidir.

5-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1479, Karar No: 2014/4103, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1479 E.  ,  2014/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29999, Karar No: 2014/16892, Tarih: 20.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29999 E.  ,  2014/16892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/187481

MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2010

NUMARASI : 2009/481 (E) ve 2010/31 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1- Suç tarihlerinde hububat alım-satım faaliyetinde bulunan M.Taş. Oto. Tar. Hay. Petr. San. Tic. Ltd. Şti'nin sahibi ve müdürü olup hüküm tarihinden sonra vefat eden sanık M.. A.. ile Mersin 5. Noterliğinin 25.12.2006 tarih ve 42169 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile sanık M.. A..'ın hisselerinin tamamını satın alan sanık M.. D..'ın, gerçekte tarımsal ürün satın almadıkları veya satmadıkları çiftçilerden mal satın almış veya satmış gibi müstahsil makbuzları ve sahte faturalar düzenlediklerinin iddia olunması, vergi tekniği raporunda adına müstahsil makbuzu düzenlenen çiftçilerin bir çoğunun sanık M.. D..'ın köyü ile çevre komşu ilçelerde ve D. Ç.'in nüfusa kayıtlı olduğu Ağrı İli Patnos ilçesinde ikamet ettiklerinin tespit edilmesi, vefat eden sanık M.. A..'ın şirketi kurduktan sonra D. Ç.'e vekaletname verdiğini, D. Ç.'in de vekaletname uyarınca hisselerini sanık M.. D..'a sattığını beyan etmesi, sanık M. K.'in ise D. Ç.'in tavsiyesi üzerine Mersin iline giderek sanık M.. A..'ın hisselerini satın aldığını ancak şirketin riskli olduğunu öğrenince devir işlemlerini yaptırmadığını ve hisse ücretini de ödemediğini savunması, Mersin 5. Noterliğinin 25.12.2006 tarih ve 42169 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesinde M.. A.. vekili olarak imzası bulunan D. Ç.'in vergi denetmenine verdiği ifadesinde müstahsil makbuzlarını sanık M.. D..'nın gönderdiği listelere göre kendisinin düzenlediğini, alınan hububatı görmediğini, sanık M. K.'in PTT'nin Mersin şubesinde kendisi adına açılmış bulunan ... nolu posta çeki hesabıma kira, muhasebe ücreti ve maaşını yatırdığını beyan etmesi, şirketin diğer ortağı Aydın Görege'nin beyanı alınmadan ve düzenlendiği iddia edilen müstahsil makbuzları ile faturaların asılları dosya arasına alınmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, D. Ç. ve şirketin diğer ortağı A. G.'nin beyanlarının alınması, PTT Mersin Şubesi nezdindeki ... nolu posta çeki hesabı ve D. Ç. adına açılmış diğer hesaplar araştırılıp suç tarihlerine ait hesap dökümlerinin getirtilip incelenmesi, suça konu müstahsil makbuzları ve faturaların asılları temin edildikten sonra belgeler üzerindeki imza ve yazıların kimin eli ürünü olduğuna dair bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanık M.. D..'ın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

2- UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık M.. A..'ın hükümden sonra 04.05.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı,

2- UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık M.. A..'ın hükümden sonra 04.05.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. A.. ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25748, Karar No: 2020/11948, Tarih: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25748 E.  ,  2020/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ...Temizlik Hizmetleri A.Ş.'ye yükletilmesine, 14/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2456, Karar No: 2023/3103, Tarih: 01.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2456 E.  ,  2023/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına kayıtlı (... Mahallesi çalışma alanında bulunan) 624 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün, kadastro tespiti sırasında (... Mahallesi çalışma alanında bulunan) davalı adına kayıtlı 869 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit edildiğini, müvekkilinin taşınmazını 70 - 80 yıldır sınırlarında herhangi bir değişiklik yapmaksızın kullandığını ileri sürerek, dava konusu 869 parsel sayılı taşınmazın nizalı bölümünün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına kayıtlı 624 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; eldeki davanın haksız ve dayanaksız şekilde açıldığını, müvekkili adına kayıtlı dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten eldeki davanın açıldığı tarihe kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamı ve mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, eldeki davanın tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu, dava konusu 869 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 17.07.1972 tarihinde kesinleştiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince, tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere, tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı, davanın ise 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 07.03.2018 tarihinde açıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili adına kayıtlı taşınmazın bir bölümünün sehven davalı adına kayıtlı taşınmaz içerisinde tespit edildiğini, bu hatanın sebebinin ise kadastro tespitinden önce yapılan toprak dağıtımı sırasında, tevzi haritalarının yanlış uygulanmasından kaynaklandığını, tapu sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklanan davaların 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olamayacağını ileri sürerek, istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; eldeki davanın, tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu, dava konusu 869 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 27.01.1969 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 08.03.2018 tarihinde açıldığı, anılan maddede düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin olumsuz dava koşulu olup, tüm def’i ve itirazlardan önce nazara alınacağı, öte yandan davacının adına kayıtlı 624 parsel sayılı taşınmazı 05.03.2010 tarihinde çapa dayalı olarak kayden satın aldığı, bir taşınmazı çapa dayalı olarak kayden satın alan kişinin hakkının, kayden satın aldığı taşınmazın çapıyla sınırlı olduğu, tapulu taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin de hukuken değer taşımayacağı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin yüzeysel inceleme ve gerekçe ile reddedildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi; “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi; “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu 869 parsel sayılı 29.900,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Kenar adına tespit ve 25.01.1969 tarihinde tescil edilmiş; taşınmaz bilahare 14.02.1986 tarihinde kayden satış suretiyle davalı ... adına tescil edilmiştir.

Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan dava dışı 624 parsel sayılı 7.100,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Bekir Balım ve müşterekleri adına tespit ve 17.07.1972 tarihinde tescil edilmiş; taşınmaz bilahare 05.03.2010 tarihinde kayden satış suretiyle davacı ... adına tescil edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 125,50 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1452, Karar No: 2013/18810, Tarih: 25.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1452 E.  ,  2013/18810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/10/2012 tarih ve 2011/290-2012/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 5584 sayılı Posta Kanunu ve ilgili tüzükte müvekkiline posta tekel hakkı tanındığını, 14.01.2010 tarihinde davalının işyerinde yapılan tespitte 902 adet koli içerisinde toplam 213.774 adet gönderi tespit edildiğini, posta tarifesine göre müvekkilinin toplam zararının yakalanma tarihi itibariyle 940.605,60-TL olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın tespit tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin posta dağıtım işi yapmadığını, müşterilerine baskı, katlama, zarflama, kolileme, depolama hizmetleri verdiğini, müşterilerin şubelerinden iade ile gelen zarfları iade sebebine göre tasnif edip imha işlemi yaptığını, tespit edilen koli ve zarfların, "dağıtılmak için" değil, katlama, zarflama, kolileme, depolama amacıyla orada bulunduğunu, tespit esnasında kolilerdeki zarfların içeriğinin tespit edilmediğini, zarfların içinde posta tekelini ihlal eden bir mektup olduğu varsayımından hareketle tazminat talep edilmeyeceğini, tespit esnasında 902 adet koliden sadece iki adet kolideki zarfların sayıldığını, bu iki koli içindeki zarf sayısından hareketle tazminat hesabı yapılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait işyerinde yapılan tespitte çeşitli bankalara ait kredi kartı ve kredi kartı sözleşmesi gibi yazılı belgelerin içinde bulunduğu zarflanmış kapalı gönderiler ile Mercedes Benz, Avea, Beymen gibi çeşitli firmalara ait gönderilerin bulunduğu, tespitte gönderilerin bir kısmının kredi kartı olduğunun belirlendiği, değerli kağıt olmadığı sonucuna varılan kredi kartının gönderilmesi sırasında salt kartın gönderilmesi ile yetinilmeyip, kartın yanı sıra kullanımına vs. ait gerek bizatihi kart üzerinde, gerekse ayrıca yazılmış belge biçiminde bilgilerin de gönderide yer aldığı, güncel ve kişisel haber taşıyan bu gönderilerin Mektup Postası Yönetmeliği’nin 21. maddesine göre mektup niteliğinde olduğu, söz konusu gönderileri kabul, taşıma ve dağıtma 5584 sayılı Posta Yasası’nın 2/A maddesi gereğince davacının tekel hakkı kapsamında kaldığından davalının eyleminin davacının tekel hakkına tecavüz oluşturduğu, davacının 5584 sayılı Yasa’nın 59. maddesi gereğince tazminat talep etme hakkı bulunduğu, davacının 902 adet koli içerisinde bulunan 213.774 adet gönderi için toplam 940.605,60 TL talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 940.605,60 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacının talebi üzerine Şişli 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 405 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespit neticesi düzenlenen raporda; “davalının işyerinde Akbank, Ziraat Bankası, Halk Bankası, Garanti Bankası, Denizbank, Vakıfbank, ING Bank, HSBC Bank AŞ, İş Bankası, Anadolubank, Kuveyt Türk, Finansbank, Mileniumbank'a ait kredi kartı ve kredi kartı sözleşmesi gibi yazılı belgelerin içinde bulunduğu zarflanmış kapalı gönderiler ile Mercedes Benz, Avea, Beymen, Hidromatik, Başak Groupama, TEB ve Deniz Emeklilik gibi değişik firmalara ait gönderilerin bulunduğu, gönderilerin sayı itibari ile tam olarak tespitinin yapılamayacağı, gönderi sahibi banka ve firmalardan sorularak gönderi tür ve adedinin tespitinin mümkün olduğu, tespit sırasında tek tek sayım yapılmadığı, ancak mahalde 902 adet koli olduğu, koliler içinde yer alan zarf sayısını tespit zımnında örnek olarak alınan Ziraat Bankasına ait gönderilerin bulunduğu kolide 380 adet zarfın, Garanti Bankasına ait gönderilerin bulunduğu kolide 94 adet zarfın bulunduğu” bildirilmiştir.

Davacı tarafça bu tespit raporuna dayanılarak her kolide ortalama 237 adet zarf bulunduğu varsayımından hareketle, kolilerin içinde buna göre toplam 213.774 adet zarf olduğu, 5584 sayılı Posta Kanunu'nun "Posta Tekelini Bozma" başlıklı 59/2 maddesine göre hesap yapıldığında da davacının zararının 940.605,60 TL olduğu bildirilerek bu miktara hükmedilmesi talep edilmiş ve mahkemece de bu hesap tarzına göre talep edilen miktara hükmedilmiş ise de, davalı taraf tespit raporuna ve yargılamanın başından itibaren cevap dilekçesi ve bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde varsayıma dayalı olarak yapılan bu hesap tarzına itiraz etmiştir. Mahkemece, tazminat hesabı bakımından tespit raporunda bahsedilen banka ve firmalardan o tarihler itibari ile davalıyla olan ticari ilişkileri kapsamında kesilen fatura ve kayıtlar sorularak, davalı şirketin ticari defterleri üzerinde bu çerçevede inceleme yaptırılıp zararın tespiti yoluna gidilmesi, bu yöntemle dahi zararın tespit edilememesi durumunda BK’nun 42. maddesine göre de değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, varsayıma dayalı olarak yapılan hesap yöntemine göre belirlenen miktara hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de zararın haksız fiilden kaynaklanması nedeniyle faiz başlangıcının tespit tarihi olması gerekirken, dava tarihinden faize hükmedilmesi doğru görülmeyip kararın bu nedenle davacı yararı bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.