muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4878, Karar No: 2015/9191, Tarih: 25.06.2015

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların maddi tazminat davasının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte her iki davalıdan tahsiline, gelir kaybına yönelik fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için 2.000 TL, davacı ... için 4.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 162,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 25.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/885, Karar No: 2018/2877, Tarih: 19.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/885 E.  ,  2018/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürmek, suç delillerini gizleyip yok etmek

HÜKÜM : A) Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81/1, 63, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK.nun 281/1, 63, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası,

C) Sanık ... hakkında;

TCK.nun 281/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, kabule ve irdelenerek ortaya konulan ayrıntılı gerekçeye göre, Mahkemenin, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki suçun tasarlanarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiği ve bu nedenle sanık ... hakkında TCK'nun 82/1-a-b maddelerinin tatbiki gerektiği ve sanıklar ... ve ...’in de bu suça yardım suçlarından cezalandırılmaları gerektiği yönündeki vasfa ilişen bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık ...’un, maktul ...’ı kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve...’nin suç delillerini gizlemek ve ortadan kaldırmak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin, kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, sanığın sosyal durumu dikkate alındığında tek başına karar verme durumunda olmadığı için hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanıklar ... ve ... müdafilerinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin, tüm sanıkların baştan itibaren planlayarak eylemi tasarladıklarına, sanıklar ... ve ...’in en azından bu suça yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle öldürme suçu yönünden resen de temyize tabi hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 19/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12288, Karar No: 2015/4104, Tarih: 14.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12288 E.  ,  2015/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanunun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanunun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu ve tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve davalı temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. Madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına

tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parseli olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece

mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1783, Karar No: 2020/4596, Tarih: 07.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1783 E.  ,  2020/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı şirket ile davacı arasında imzalanan 01.05.2009 tarihli adi yazılı sözleşme ile 256 ada 62 sayılı parsel üzerinde inşa edilen binanın 1. kat 1 numaralı bağımsız bölümün satışının kararlaştırıldığını, müvekkilinin satış bedelinin tamamını ödediğini, dava konusu bağımsız bölümün teslim edildiğini belirterek dava konusu taşınmazın kat mülkiyeti hissesi oranında arsa payının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ve dahili davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 256 ada 61 parsel sayılı taşınmazın davalı ...İnşaat Petrol Kömür Giyim Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Ltd Şti adına kayıtlı olan 519/596 payın 68/2322 oranında iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından mahkemece yanlış parselden davanın kabulüne karar verildiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Somut olaya gelince; yargılama aşamasında mahkemece 01.12.2014 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan 31.01.2015 ve 16.02.2015 tarihli bilirkişi raporlarında davacının satın aldığı bağımsız bölümün 62 parsel sayılı taşınmazda bulunduğu ve kendisine düşen arsa payının 68/2322 olduğu tespit edilmiştir.

Bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere taraflar arasında imzalanan sözleşmede satışa konu birinci kat bir nolu bağımsız bölüm 62 nolu parselde kalmakta olup, Mahkemece, hükümde pay iptaline karar verilen 61 sayılı parsele yönelik davacının tescil talebi bulunmamaktadır. Mahkemece, sözleşme kapsamı dışında kalan 61 nolu parselde davalı adına bulunan hissenin iptaline, davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere taraflar arasında imzalanan sözleşmede satışa konu birinci kat bir nolu bağımsız bölüm 62 nolu parselde kalmakta olup, Mahkemece, hükümde pay iptaline karar verilen 61 sayılı parsele yönelik davacının tescil talebi bulunmamaktadır. Mahkemece, sözleşme kapsamı dışında kalan 61 nolu parselde davalı adına bulunan hissenin iptaline, davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19900, Karar No: 2024/3927, Tarih: 15.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19900 E.  ,  2024/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/715 D.İş

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in anılan Kanun'un 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2012 tarihli ve 2011/895 Esas, 2012/1358 Karar sayılı kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2014 tarihli ve 2013/21635 Esas, 2014/16479 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanması suretiyle kesinleşmesini müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklik gereğince uyarlama yapılmasına yönelik Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulü ile yapılan uyarlama yargılaması sonunda, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı

Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22 ve 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve vekalet ücreti hususunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/607 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararına karşı katılan kurum vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/715 D.İş sayılı kararı ile karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309. maddesi uyarınca, 09.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve 2023/107658 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB-2023/107658 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309. maddesi uyarınca, 09.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve 2023/107658 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB-2023/107658 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas, 2019/3352 karar sayılı ilâmında yer alan, "İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, uyarlama kararında ilk kararda hükmedilen miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmesi karşısında mercii kararının bu yönden isabetli olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; itiraz merciince, vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüyle dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, mercii Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesince sadece vekâlet ücreti yönünden itirazın kabul edilmesi nedeniyle, tespit edilen hukuka aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden merciince katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

"Kanun Yararına Bozma" olağanüstü kanun yollarındandır. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların