muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1542, Karar No: 2019/9202, Tarih: 20.05.2019

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 8. fıkrasında; " (Ek fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.23.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." 11. fıkrasında; " (Ek fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.23.md) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesinde ise, "Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır." hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk 3 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ancak suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi belirlenmediği, bu karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından itiraz edildiği, itirazı inceleyen Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemece yukarıdaki açıklama ışığında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca üç yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmemesi nedeni ile bu karara yapılan itirazın mercii tarafından kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmekle kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2013 tarihli ve 2013/252 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7026, Karar No: 2019/4281, Tarih: 16.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7026 E.  ,  2019/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili , davacı bankanın ... Bölge Müdürlüğünün temizlik işlerini üstlenen davalı şirketin işçisi olan ... tarafından davacıyla adı geçen davalı şirket aleyhine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ve fazla mesai ücretinin ödenmesi talebiyle açılan davanın kabulüne karar verildiğini, kararın onandığını, mahkeme kararına dayalı olarak başlatılan icra takibi sonucu 14.739,81 TL'nin icra dosyasına ödendiğini, dava nedeniyle toplam 597,70 TL masraf yapıldığını, davalı şirketin sorumluluğunda bulunan işçi alacağının ödenmemesi nedeniyle bankanın toplam 15.337,50 TL zararı oluştuğunu, davalı şirketin kendi çalıştırdığı işçi için hiçbir ödemede bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.337,50 TL'nin ödemelerin yapıldığı tarihten itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kendisine ait bölge müdürlüğünün temizlik işlerinin ihale yoluyla taşeron olarak 3. kişilere verdiği, asıl işverene ait iş yerinde işin bir bölümü veya eklentisinde iş alan, kendi adına işçi çalıştıranların alt işvereni olarak yasa kapsamında nitelendirildiği, alt işverenin iş yasası ve hizmet akdinden dolayı işçilerine olan yükümlülüklerinden asıl işverenlerin ve alt işverenlerin sorumlu olacakları, dava dışı işçinin alt işveren davalının işçisi olarak 21/09/2004 – 20/05/2005 tarihleri arasında çalıştığı, iş mahkemesi ilamıyla kendisine ödenmesine karar verilen ve ... Bankası tarafından icra dosyasına ödenen miktardan kıdem tazminatı kısmından çalıştırdığı süre feshe bağlı alacak olan ihbar tazminatıyla yıllık izin ücreti alacağından en son işveren olarak tamamından, fazla mesai alacağı yönünden yine çalıştırdığı süre ile davalı alt işverenin sorumluluğu bulunduğu, bu nedenle bu kısımlara yönelik olarak asıl işveren davacı tarafından dava dışı işçiye ödenen bedelden davalı alt işverenin sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2145, Karar No: 2017/8517, Tarih: 03.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2145 E.  ,  2017/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 18/07/2008 tarihinde motosikletiyle ... ... İlçesi 617. Sokağa giriş yaptığı sırada davalı belediyeye ait ... plakalı çöp arabasının çarpması sonucunda yaralanarak elinde kırık oluştuğunu ve üzerindeki deride de doku bozulması meydana geldiğini, sürücü ... hakkında ... 10 Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/2895 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve sanığın mahkumiyetine karar verildiğini, müvekkilinin uğradığı kaza ile ilgili tedavi masraflarının bir kısmını kendisinin karşıladığını, hergün pansumana gitmek zorunda kaldığını ve bu masrafların çoğunu borç alarak yaptığını, halen hastaneye ödenmemiş 918,96 TL borcu bulunduğunu, müvekkilinin elindeki doku bozukluğu için maddi durumunun yetersiz olması sebebi ile estetik müdahale yaptıramadığını, elindeki kırık ve yaralanma sebebi ile 8 aydır çalışamadığını, müvekkilinin iş bulma olanağının azaldığını bu sebeple geleceğinin de tehlike altına girdiğini, ayrıca manevi bakımdan da çok büyük acılar çektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tedavi giderleri için 3.000,00 TL, çalışma gücünün geçici kaybı için 3.000,00 TL, çalışma gücünün sürekli kaybı için 3.000,00 TL , ekonomik geleceğinin sarsılması sebebi ile de 10.000,00 TL olmak üzere toplam 19.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL de manevi olmak üzere toplam 29.000,00 TL tazminata dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, ... plakalı aracın müvekkili idareye ait olduğunu, ancak aracı kullanan davalı sürücü ...'nun kaza tarihinde müvekkili belediyenin işçisi olmadığını, ... Belediyesi sınırları içerisinde yer alan bulvar, meydan, cadde ve sokakların temizlenmesi işini üstlenen ...Ltd. Şti'nde çalıştığını, müvekkil idarece aracın işleteni olunmadığı için zarardan sorumlu olmadıklarını, davanın öncelikle bu sebeple reddinin gerektiğini, ayrıca kazanın meydana gelmesinde müvekkili idareye ait araç sürücüsünün kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazanın tamamen davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, bu sebeple illiyet bağı kesilmiş olduğundan müvekkiline yüklenebilecek bir sorumluluğun bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile istenilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazanın tamamen davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, bu sebeple illiyet bağı kesilmiş olduğundan müvekkiline yüklenebilecek bir sorumluluğun bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile istenilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 450,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş,hüküm davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre,davalı ... vekilinin tüm ve davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile tedavi giderleri istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin ... tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili ... şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür.

... şirketinin, işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluğun dava dışı ...'na geçtiğinde kuşku yoktur. Buna karşın belgesiz tedavi giderlerinden ... şirketinin, işleten ve sürücünün sorumlulukları devam etmektedir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk ...'na geçtiğinden eldeki davada yasal hasımın "..." olması gerekir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk ...'na geçtiğinden eldeki davada yasal hasımın "..." olması gerekir.

Somut olayda dava, karşı araç malik ve sürücüsüne karşı açılmış olup, davacının... Hastanesinde tedavi olduğu ve dava açıldığı tarih itibarı ile de hastane döner sermaye işletmesine halen 918,96 TL borcunun bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, "..."nun davaya dahil edilmesi, tarafların bu yöndeki delillerinin toplanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98.maddesi kapsamında kalan ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olanların belirlenmesi için bu konularda uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunun yasa kapsamı dışında kalan tedavi giderlerinden ise davalılar sürücü ve işletenin sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Dava dilekçesinde, davacının pansuman için hastaneye gidip geldiği belirtilmiş ve bu nedenle de talepte bulunulmuş olması karşısında, (belgesiz tedavi giderlerinden olan) hastaneye gidiş geliş masrafları yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamış olmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 253,98 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 03.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9594, Karar No: 2016/7757, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9594 E.  ,  2016/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için sahte düzenlenen veya üzerindeki bilgilerde tahrifat yapılan ya da sahte olduğu bilinerek kullanılan belgenin, gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği bu suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığı ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığı, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Somut olayda, dosya içinde bulunan suça konu sürücü belgesi üzerinde heyetçe yapılan incelemede detaylı incelemeye tabi tutulmadığı ya da uzman tarafından incelenmediği sürece belge sınıfının "E" yerine "e" olarak yazılmış olmasının, ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek bir durum olduğu, bu nedenle suça konu belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun görülmesi karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11793, Karar No: 2013/13678, Tarih: 04.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11793 E.  ,  2013/13678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali tescil, ikinci kademede ise taşınmazın rayiç değerinin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Tapu Müdürlüğüne ait 21.05.2012 tarihli yazı kapsamından ... Mahallesi, 1172 parsel sayılı avlulu ev vasıflı taşınmazın 25.09.2000 tarihinde davacı tarafından satın alındığı anlaşılmıştır. Söz konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 7 ek madde eklenmesi hakkında 20.05.1987 tarihli ve 3367 sayılı Kanununun uygulanması esaslarını düzenleyen Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/b maddesinde sayılan nitelikleri taşımadığına ilişkin 06.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaza tahsisin yapıldığı 15.03.2004 tarihinde ve hali hazırda inşaat yapılamayacağı hususu değil ancak imar planı yapılınca inşaat yapılamayacağı ifade edilmiştir. Bu durumda araştırılması gereken husus davacının, tahsisin yapıldığı 15.03.2004 tarihinde Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12. maddesinde öngörülen şartları taşıyıp taşımadığıdır. Buna göre 1172 parsel sayılı taşınmaz tahsise engel nitelikte olup davacı Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12. maddesinde öngörülen şartları taşımamaktadır.

Davadaki ikinci kademedeki istek “taşınmazın rayiç değerinin tahsili” talebine ilişkindir. Davacı, yönetmelikte öngörülen şartları taşımadığından mülkiyet nakli isteminde bulunamaz ise de ikinci kademedeki taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereği yaptığı ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerekir. Gerçekten, geçersiz olan tahsis işlemi sebebiyle davacının yaptığı ödemeler, davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur. ... Köyü Köy İhtiyar Heyetinin 01.08.2003 tarihli kararı ile arsa bedelinin 350 TL olduğu belirlenmiş ve dosya arasında bulunan tarihsiz köy yerleşim alanı satış senedi adı altında düzenlenen, ... Köyü Muhtarı ve azalarınca imzalanan belgede ise taşınmazın bedelinin tamamının davacı tarafından ödendiği belirtilmekle davacının taşınmazın bedelinin tamamını ödediği kabul edilmelidir.

Buna göre mahkemece yapılması gereken iş, davacının dava tarihinden evvel davalıyı temerrüde düşürmediği de gözetilerek davacının ödediği 350 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır.

Buna göre mahkemece yapılması gereken iş, davacının dava tarihinden evvel davalıyı temerrüde düşürmediği de gözetilerek davacının ödediği 350 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırına iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16309, Karar No: 2010/1021, Tarih: 28.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16309 E.  ,  2010/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, davacının Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emrinin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Kurum borçlusu davacının, topluluk sigortası prim ve fer’ilerinden oluşan borcundan dolayı aleyhine 6183 Sayılı Kanunun 58. maddesi hükmüne göre gönderilen ödeme emrinin tebliği tarihinden (05.12.2007) itibaren 7 günlük hak düşürücü süreyi geçirdikten sonra iş bu davayı açmış (27.12.2007) olduğunun, takip kesinleştikten sonra menfi tespit davası açılmasına anılan kanun hükümlerinin cevaz vermemiş bulunduğunun, borçlunun takibe konu alacağı ödedikten sonra 506 Sayılı Kanunun 84. maddesi gereğince “istirdat davası” açılabilecek olmasının bu sonucu değiştirmeyeceğinin anlaşılmasına göre; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/6153, Karar No: 2013/5580, Tarih: 21.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6153 E.  ,  2013/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2012 tarih ve 2010/306-2012/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı idareyle Öğrenci Taşıma Hizmeti İhalesi kapsamında 2010-2011 Eğitim Öğretim yılı Eylül-Haziran dönemine ait Hizmet Alımları Tip Sözleşmesi'ni 20/08/2010 tarihinde imzaladıkları, imzalamış oldukları sözleşmeye göre taşıma işinin yapılması için kullanılacak araçların Baran Temizlik Firması'ndan kiralandığını, kiralayan Baran Temizlik Firması'nın tek taraflı olarak sözleşmeyi 14/09/2010 tarihinde feshettiğini, okulların açılmasına kısa bir süre kalmasından dolayı, 11 adet araç satın alındığını, davalı idareye 14/09/2010 tarihinde dilekçe ile müracatta bulunarak araç değişikliği yapılmasını talep ettiğini, davalı idare tarafından gönderilen dilekçeye hiçbir geçerli yeterli ve açıklayıcı bilgi içermeyen cevap verildiğini, istenilen değişikliğin kabul edilmeyeceğini davacıya bildirdiklerini ileri sürerek, öncelikle feshin haksızlığının tespiti ve feshin iptaline karar verilmesi ve ayrıca uğranılan maddi kayıplarla birlikte fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak şartıyla 20.000,00 TL'nin fesih tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idarece tek taraflı olarak yapılan feshin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşıma işini sözleşmeye uygun olmayan araçlarla ve uygun ehliyeti bulunmayan şoförlerle yaptığı ve bu durumun okul yönetimi tarafından tespit edildiği, sözleşmenin 27/9 maddesi gereğince Kamu İhale Sözleşmeleri Yasasının .... maddesine göre sözleşmede belirtilen yasak fiil ve davranışlarda bulunulması halinde sözleşmenin tek taraflı feshedileceğinin belirtildiği, davacının sözleşme hükümlerine uymadığından, feshin haklı sebeplere dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.