muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/39158, Karar No: 2014/31003, Tarih: 27.10.2014

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda davacının davalıya ait halk otobüsünü kullanırken 12.08.2011 tarihinde asli kusurlu olarak kaza yaptığı dosya içindeki emniyet tarafından düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ile sabittir. Bu kaza neticesinde işverenin uğradığı zarar ise yine dosya içindeki 13.09.2011 tarihli faturaya göre 996,98 TL'dir. Davacı davalı işveren yanında asgari ücretle çalışmakta olup, akdin feshi tarihi itibariyle aylık ücreti brüt 837 TL'dir. Davacının yaptığı kaza ile işverene verdiği zarar bir aylık brüt ücretini aşmaktadır. Dolayısıyla davalı işveren tarafından 6 iş günlük süre içerisinde yapılan fesih haklı olduğundan mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücretin 1,5 katı ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı iş sözleşmesinin feshi üzerine 18.08.2011 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı başvuruda aylık 599 TL net ücret aldığını belirtmiştir. Davacı tarafından belirtilen bu miktar o tarihte geçerli olan aylık brüt 837 TL asgari ücretin netidir. Davacı BÇM yaptığı başvuruda belirttiği ücret miktarı ile bağlıdır. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının işçilik alacakları asgari ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4-Öte yandan kabule göre de davacının kıdeme esas süresi 2 yıl 1 ay 1 gün olup ihbar öneli 6 hafta olduğu halde mahkemece 8 hafta üzerinden ihbar tazminatının hüküm altına alınmasıda hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11961, Karar No: 2009/11726, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11961 E.  ,  2009/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında salt buğday ve kavun ürünleri yönünden, İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirdiği dekar başına üretim giderleri ve satış fiyatları da belirtilerek bu verilere uygunluk sağlanması için ek rapor alınması gerektiği belirtildiği halde bozmadan sonra bozma kapsamı dışına çıkılarak, davacı idare lehine usuli kazanılmış hak ilkesine de aykırı olarak diğer verileri de (kavun verimi ile kuru fasülye ve için dekar başına üretim giderleri) değiştirmek suretiyle düzenlenen ek bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/19, Karar No: 2025/6799, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/19 E.  ,  2025/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1371 E., 2024/3575 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/429 E., 2022/102 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işverene ait iş yerinde 01.01.2010 - 30.09.2018 tarihleri arasında asgari ücretle, sürekli ve devamlı olarak ara vermeksizin çalıştığının ve sigorta başlangıcının 01.01.2010 tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili arasında hiçbir zaman işçi - işveren ilişkisinin olmadığını, bir işçinin 8 yıl 9 ay boyunca sigortasız çalıştığını iddia etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, kamu düzenine ilişkin davalardan olan hizmet tespiti davalarında çalışma iddiasının resmi belgelerle ispatlanması gerektiğini, 5 yıllık hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işverene ait iş yerinde 01.10.2011-30.11.2017 tarihleri arasında 2011/10, 11 ve 12. aylarda her bir ay 10'ar gün, 2012/1, 2, 3, 4, 5 ve 6. aylarda her bir ay 12'şer gün, 2012/7, 8, 9, 10, 11 ve 12. aylarda her bir ay 11'er gün, 2013/1, 2, 3, 4, 5 ve 6. aylarda her bir ay 11'er gün, 2013/7, 8, 9, 10, 11 ve 12. aylarda her bir ay 10'ar gün, 2014/1, 2, 3, 4, 5 ve 6. aylarda her bir ay 10'ar gün, 2014/7, 8, 9, 10, 11 ve 12. aylarda her bir ay 9'ar gün, 2015/1, 2, 3, 4, 5 ve 6. aylarda her bir ay 9'ar gün, 2015/7, 8, 9, 10, 11 ve 12. aylarda her bir ay 8'er gün, 2016/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12. aylarda her bir ay 6'şar gün ve 2017/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11. aylarda her bir ay 6'şar gün süreyle ve asgari ücretle çalıştığının ve bu çalışmalarının bildirimlerinin fer’i müdahil Kuruma yapılmadığının ve primlerinin ödenmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

İstinaf yoluna başvuran davacı vekili, davacının çalışmalarının tam olmasına rağmen davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğunu, karşı vekalet ücretine karar verilmesinin haksız olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili, davacının bağımlılık unsuru taşıyacak şekilde düzenli bir çalışmasının bulunmadığı, arızi durumlarda çalıştığını, yapılan ödemenin düzenli olmadığını, dinlenen tanık beyanları ile davanın sübuta ermesinin mümkün olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İstinaf yoluna başvuran fer'i müdahil Kurum vekili, yetersiz tanık anlatımları ile karar verilmesinin isabetsiz olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalıştığı işyerinin kapsam ve kapasitesi ile yapılan işlerin niteliği göz önünde bulundurulduğunda tam çalışmayı gerektirir bir işin bulunmadığı, yapılan ödeme miktarları dikkate alındığında da kısmi çalışmaya dair kabulde bir isabetsizlik olmadığı gibi kısmen kabul kararı verilen işbu davada karşı vekalet ücretinin hüküm altına alınmasında da bir isabetsizlik görülmediği, davacıya davalı tarafından sürekli para gönderilmiş olması, davacının eylemli çalışmasının bulunduğunun tanık anlatımları ile ortaya konulması karşısında bağımlılık unsuru bulunacak şekilde çalışmanın bulunduğuna dair İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmediği gerekçeleriyle davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin Bodrum İş Mahkemesinden verilen kararının kaldırılmasına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; banka kayıtlarından davalı tarafından müvekkilin hesabına düzenli olarak her ay yatırılan paranın asgari ücrete kıyaslaması ile çalışma günü belirlenmesinin yasaya açıkça aykırı olduğunu, tanıklar ve komşu iş yeri tanıklarının iddiaları doğrulamasına rağmen her ay için kısa sürelerle hizmet tespiti kararı verilmesinin ve "kısmen ret" kararı için davalı tarafa vekalet ücreti ödenmesine karar verilmiş olmasının usule ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili arasında hiçbir zaman işçi-işveren ilişkisi olmadığını, davacının müvekkili için balık satın almak, boya işini yapmak, sahil temizliği yapmak ve ısı pompası tamiri gibi arada sırada yardım niteliğinde işlerini yaptığını, bunların hiç birinin düzenli ve devamlı olarak davacıdan yapılması beklenen işler olmadığını belirterek, verilen karar hakkında temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın sadece yetersiz tanık anlatımına ve bu tanık anlatımını dayanak alan yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek verildiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/817, Karar No: 2020/2257, Tarih: 14.07.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/817 E.  ,  2020/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ve Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı ... İnş. Turizm ve Tic. Ltd. Şti. Temsilcisi ve vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yükleniciden temlik alanın açmış olduğu tapu iptâli tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davasında özetle; davalı yüklenici ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. ile 22.05.2006 tarihli satış vaadi sözleşmesi imzalandığını, davaya konu dairenin bedelini ödediğini, ancak dairenin kendisine teslim edilmediğini, akidi olan yüklenici yerine geçen ... Yapı Tur. İnş. Ltd. Şti. ile ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. arasında organik bağ bulunduğunu, muvazaalı olarak devir yapıldığını belirterek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptâli ile kendi adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davalı ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın bedel istemi yönünden kabulü ile ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti.’den tahsiline, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 05.11.2014 tarih ve 2013/29702 Esas, 2014/34250 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş, yerel mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile, davalı arsa sahibi ... adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiş, verilen karar davalı yüklenici ... Yapı Tur. İnş. Ltd. Şti. ile arsa sahibi ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava temliken tescile dayanan tapu iptâli tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkin olup, temlik alanın taşınmazı kazanabilmesi için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu

Dava temliken tescile dayanan tapu iptâli tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkin olup, temlik alanın taşınmazı kazanabilmesi için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu

taşınmazın temlik eden yükleniciye düşmesi ve yüklenicinin arsa sahibine karşı edimini ifa ederek bu taşınmaza hak kazanmış olması gerekmektedir. Davacı ile davalı ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki satış vaadi sözleşmesi ile davalılardan ... ile ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşme içerikleri incelendiğinde; dava konusu olup, davacının temlik aldığı dairenin arsa sahibine düştüğü anlaşılmaktadır. Arsa sahibinin sözleşme gereğince bırakılan dairenin yüklenici tarafından satış yoluyla temliki söz konusu olamayacağı için temlik alanın da temliken tescile dayalı olarak bu daireye hak kazanması ve talepte bulunması mümkün değildir.

Diğer yönden, davaya konu taşınmazın yargılama devam ederken davalı ... tarafından dava dışı ...’a devredildiği anlaşılmaktadır. HMK 125. maddesi gereğince davanın açılmasından sonra davalı taraf dava konusunu 3. kişiye devrederse, davacı taraf dilerse devreden tarafla olan davasından vazgeçerek dava konusunu devralan kişiye karşı devam ettirir, dilerse devreden hakkında tazminat davasına dönüştürür. Davacının bu seçimlik hakkını kullanabilmesi için mahkemenin gerekli uyarıyı yaparak imkân tanınması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; dava konusunun devri nedeniyle HMK 125. maddesi gereğince seçimlik hakkını kullanması konusunda davacıya fırsat tanınması, davacı seçimlik hakkını kullandıktan sonra davaya konu taşınmazın davalılar ... ile ... İnş. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki 22.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre kime düştüğünün tespit edilmesi, arsa sahibine düştüğünün kesin olarak tespiti halinde tapu iptâli ve tescile ilişkin talebin kabulünün mümkün olmaması bu talebin reddi ile bedele hükmedilmesi, yükleniciye düşmesi halinde ise tapu iptâli tescil, olmadığı takdirde bedel isteminin değerlendirilerek karar vermekten ibaret olmalıdır. Bu hususlara dikkat edilmeden, usul ve yasaya aykırı karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar arsa sahibi ... mirasçıları ve yüklenici ... Yapı Tur. İnş. Ltd. Şti.’nin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalılar yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı yüklenici ... Yapı Tur. İnş. Ltd. Şti.'ye verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ... mirasçıları ... ve ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22963, Karar No: 2021/5968, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22963 E.  ,  2021/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.