muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23380, Karar No: 2014/18770, Tarih: 12.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23380 E.  ,  2014/18770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/350903

MAHKEMESİ : Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/48 (E) ve 2012/452 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık K.. Ö..'in beraatine ilişkin hükmün katılan Gümrük İdaresi tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık O.. Ö..'in mahkumiyetine ilişkin hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi ile anılan sanığın temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık O.. Ö..'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3594, Karar No: 2015/5416, Tarih: 17.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3594 E.  ,  2015/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2014 tarih ve 2013/134-2014/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ihraç ettiği emtianın davalı tarafından taşındığı, dış satımın FOB ve vesaik mukabili satış esaslarına göre tesis edildiğini, satım şekline uygun olarak ihracat evraklarının hazırlandığını, taşıma senedinde açıkça ihracatın vesaik usûlü olduğunun belirtildiğini, buna rağmen davalı taşıyıcının emtiayı usulsüz olarak indirip konişmentoyu teslim ettiğini, müvekkilinin ihraç edilen mal bedelinden 35.225,84 £ alacağını tahsil edemediğini, ... 12, 14, 17 ve 21. maddeleri uyarınca davalının tazminat ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının elektronik posta ile gönderdiği konişmento talimatlarında, alıcı olarak ithalâtçı İngiliz firmasını gösterdiğini, vesaik mukabili taşımalarda ... belgesinde alıcı taraf olarak bankanın gösterilmesi gerektiğini, davacının gönderdiği konişmento talimatına uygun olarak ... düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin gerçekleştirdiği dış satımda alacağının tahsili zımnında vesaik mukabili ödeme usûlünü seçerek aracı bankayı tayin ettiği, ihracat evraklarını gereğince hazırlamış olduğu, ancak davacının davalı taşıma şirketine gönderdiği konişmento talimatlarını başlangıçta tayin ettiği vesaik mukabili ödeme usûlüne uygun içerikte hazırlamadığı, davacının tazminat talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava,davalı taşıyıcı tarafından vesaik mukabili yurt dışındaki alıcıya teslim edilmesi gereken malların bu husus yerine getirilmeden teslim edilmiş olması nedeniyle davacının alıcıdan tahsil edemediği mal bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının davalı taşıma şirketine gönderdiği konişmento talimatlarını başlangıçta tayin ettiği vesaik mukabili ödeme usûlüne uygun içerikte hazırlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İncelenen konişmento talimatlarında alıcı firmanın unvanı, adresi, iletişim bilgileri, kap sayısı ve ölçüleri, brüt ağırlık, net ağırlık, malın cinsi, teslim şeklinin FOB olduğu, satış şeklinin vesaik mukabili olduğu, gümrük bilgilerinin (... Gümrükleme:...) bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda konişmento talimatlarında alıcı kısmına tahsil bankasının adının yazılması gerekirken ithalatçı firmanın yazılması nedeniyle davalı taşıyıcının kusursuz olduğu belirtilmişse de; konişmento talimatlarında satış şeklinin vesaik mukabili olduğu açıkça yazılı olması nedeniyle taşımacının bu talimatlara uyması ve şüpheli görünen hususlarda da davacıdan talimat alması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece taşıma konusunda uzman başka bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak davalı taşımacının konişmento talimatlarına uygun davranıp davranmadığı, davalının sorumluluğu halinde davacının müterafik kusuru bulunup bulunmadığının belirlenmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/83, Karar No: 2007/3965, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/83 E.  ,  2007/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu, iptali, tescil, orman kadastrosunun iptali ve şerhin silinmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; davacı-davalı Maliye Bakanlığı ile ... ve Orman Bakanlığının davasının kabulü, davalı-karşı davacı ...'in davasının reddi yolunda kurulan 26.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.03.2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili Av. ... ile karşı taraftan Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Maliye Bakanlığı ile Orman ve ... Bakanlığı adına Hazine vekilleri tarafından açılan dava ile ... Köyü 316 ve 317 sayılı parsellerin 1945 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastro sınırları içinde iken, 1987 yılında kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini, davalı ... ise açtığı karşı dava ile orman kadastrosunun iptali ve tapu kaydı üzerinde bulunan "orman sınırları içinde kaldığına ilişkin" şerhin iptalini istemiştir. Mahkemece davacı Bakanlıklar adlarına Hazine vekilleri tarafından açılan davanın kabulüne, 316 ve 317 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile 2/B madde uyarınca Hazine adına tescillerine karşı davacı ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı - karşı davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... Köyünde 1961 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 316 ve 317 parsel sayılı 18800 m2 ve 10200 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliği ile belgesizden, sırasıyla ... ... ve ... ... adlarına tesbit edilerek tapuya tescil edildikleri, 1989 yılında yapılan satışla davalı ... adına tapu kaydı oluştuğu anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1945 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılarak 1947 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 22/11/1982 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 22/07/1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1945 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre ...Devlet Ormanlarının sınırlandırılmasının yapıldığı, Dumanlıdağ Devlet Ormanı sınırları içinde bulunan ve tahdit haritasında 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1945 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre ...Devlet Ormanlarının sınırlandırılmasının yapıldığı, Dumanlıdağ Devlet Ormanı sınırları içinde bulunan ve tahdit haritasında 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21

ve 22 numarada gösterilen tapusuz 36 parça taşınmazın Devlet malı (Orman) sayıldığı, 2694 ila 2705 ve 2694 orman sınır noktaları ile çevrili taşınmaz ise orman sınırları dışında bırakıldığı, sözü edilen tahdide göre çekişmeli 316 ve 317 sayılı parsellerin Dumanlıdağ Devlet Ormanı sınırları içinde bulundukları, 22/07/1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkardıkları, taşınmazlar 1950 yılında yapılan makiye ayırma çalışmasında makiye ayrılmışlarsa da bu yerlerin halen orman özelliğini koruduğu 24/12/1962 tarihli maki tefrik raporuyla saptanarak 1963 tarihli onayla aynı idare tarafından iptal edildiğinden, makiye ayrıldığından söz etmeye olanak bulunmadığı, kaldı ki; makiye ayırma işlemi iptal edilmese bile 22/03/1996 gün ve 1993 /5-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "... makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verileceğinin" kabul edildiği, davacının bu nitelikte bir tapu kaydının bulunmadığı, kesinleşen orman sınırı içinde kalan makiliklerin makiye ayrılacağı konusunda 5653 Sayılı Yasada ve 17/08/1950 tarihli yönetmelikte herhangi bir hüküm bulunmadığı, bu nedenlerle somut olayda; makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu, bu tür yerler zilyetlikle kazanılamayacağı makiye ayırma tarihinden kadastro tesbitinin yapıldığı 1961 yılına kadar da 20 yıllık kazandırıcı süre geçmediği gibi taşınmazların bozuk meşe baltalığı niteliğinde bulundukları belirlenen bu niteliklerine göre taşınmazın halen dahi eylemli biçimde orman olduğu ve eylemli orman niteliğindeki yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı bir yana, 2/B madde uygulamasına tabi tutulma işleminin de yerinde olmadığı, ancak bu konuda Orman Yönetimi tarafından açılmış bir dava bulunmadığı 18/11/2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 6. maddesi ile 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde yapılan değişiklik gereğince 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan fakat fiilen orman olduğu tesbit edilen yerlerin talep üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel müdürlüğüne tahsis edilebileceği gibi 178 Sayılı Yasanın 13/d maddesi gereğince de Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.- YTL. vekalet ücretinin davalı-davacı gerçek kişiden alınarak davacı - davalı Hazineye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11803, Karar No: 2020/15410, Tarih: 04.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11803 E.  ,  2020/15410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelemesinde:

5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itiraz neticesinde Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesinin 04.08.2016 tarihli ve 2016/857 D. iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen düşme kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan düşme hükmünü temyizde suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin hukuki menfaati bulunmadığından bu suça yönelik temyiz itirazlarının 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen düşme kararlarına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddeleri gereğince, zamanaşımını kesen son sebep olan savunmasının alındığı 07.06.2016 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 1412 sayılı CMUK'un 322. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3448, Karar No: 2022/262, Tarih: 12.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3448 E.  ,  2022/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın temyizi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı ...’nun müvekkili hastanede beyin cerrahı olarak görev yaptığını, davalının yaptığı bir ameliyat sebebi ile oluşan komplikasyon sebebi ile dava dışı hasta ve yakınları tarafından açılan Erzurum 2. İdare Mahkemesinin 2006/335 E- 2008/1030 K sayılı ilamı gereğince tazminat ödendiğini, bu sebeple davalı ... aleyhine Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkmesi’nin 2014/913E sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığını, davalı ...’ın davalı borçlu aleyhine söz konusu tazminatın tahsilini engellemek maksadı ile muvazaalı icra takibi yaptığını beyan ederek söz konusu takibin iptali talep ve dava edilmiştir.

Davalılar davanın reddini talep edilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapssamına göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, davacının davalı ... aleyhine açtığı Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/189 E sayılı rücuen tazminat davasının reddine karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davacının alacağının dayanağının ortadan kalkmasına göre kesinleşmiş bir

alacağının bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve 2547 sayılı Yasanın 56/b maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 12/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3198, Karar No: 2012/3428, Tarih: 09.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/3198 E.  ,  2012/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz eden ... Kağıt Temizlik Ürün ve Ambalaj Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile kararına itiraz edilen ... arasındaki idari para cezasına itiraza ilişkin yargılama sırasında; Gaziantep 9. Sulh Ceza Mahkemesiyle İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, atılı suçun niteliğine, idari para cezası tutanağına ve Gaziantep 9. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/07/2011 gün ve 2011/38 Değişik İş 2011/757 Müt. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4890, Karar No: 2008/4567, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4890 E.  ,  2008/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak eyleminden borçlu ...’ın yargılama sonucunda, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair, Aşkale İcra Mahkemesinin 04.10.2007 tarihli ve 2007/65-69 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, itirazın öncelikle hükmü veren mahkemece incelendikten ve itirazla ilgili bir karar verildikten sonra gönderilmesi gerektiğinden bahisle iadesine ilişkin, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 tarihli ve 2008/41 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; Yargıtay 16.Hukuk Dairesin 21.03.2007 tarihli ve 2007/949-830 sayılı kararında da belirtildiği üzere;

2004 sayılı Kanun’un itiraz başlıklı 353.maddesindeki”İcra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı,tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunan Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği, itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu, İcra Mahkemesinin bu bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanacağı”hükmünden de anlaşılacağı üzere, İcra Mahkemesince hükmolunan tazyik ve disiplin hapsi kararlarına karşı itiraz olunabileceği,

Ceza Muhakemesi kanunu anlamında itirazın,kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece yapıldıktan sonra mahkemenin kararını düzeltebileceği, yerinde görmezse itirazı inceleyecek mercie göndereceği(CMK 268/2),

İcra ve İflas Kanunundaki usule göre ise, itirazın icra mahkemesine değil, Ağır Ceza Mahkemesine yapılacağı, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki sistemden ayrıldığı,

Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolunun,bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, dolayısıyla sistemin Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, CMK’nun 268/3 buna karşılık İcra İflas Kanunu’nda icra mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararların dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı olan bir yaptırım olmadığı cihetle, itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 14.04.2008 gün ve 21992 sayılı Kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 2.5.2008 gün ve K.Y.B.2008/95330 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve

S/2

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında; "1.6.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Yasasında yer alan eylemler ve

S/2

yaptırımları yeniden düzenlenmiş, bu kapsamda İcra ve İflas Kanunu'nun 337, 338/2, 339, 340, 341, 343 ve 344. maddelerindeki eylemler kabahat olarak düzenlenip disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a, 345/b maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde müeyyideler öngörülmüştür. Aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder” şeklinde yapılmıştır. Disiplin hapsi için yapılan bu tanım, hapsen tazyik yaptırımını da kapsar niteliktedir. Bu tanım nazara alındığında, hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCY’da düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİY.nın 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMY.nın 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.