muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33788, Karar No: 2014/33588, Tarih: 11.11.2014

Somut olayda, davalı işyerinde aşçı kadrosunda çalıştığı ve nitelikli eleman olduğu anlaşıldığından davacının yaptığı iş ve kıdemine göre alabileceği emsal ücret araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bordrolarda gösterildiği şekilde asgari ücret ile çalıştığının kabulü aksi yöndeki tanık beyanları gözetildiğinde doğru olmamıştır.

3- Bundan başka dosyada mevcut pasaport kayıtlarına göre davacı işçinin değişik tarihlerde yurt dışına giriş ve çıkışı görülmekle olup, yurt dışında bulunması nedeni ile çalışmadığı açık olan bu günlerin fazla çalışma hesabında dışlanmamış olması da yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/506, Karar No: 2007/3514, Tarih: 24.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/506 E.  ,  2007/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici, davalı arsa sahipleri ve dava dışı ... ile akdedilen 31.12.1991 tarihli asıl sözleşme ile 03.02.1992 tarihli ek sözleşme hükümlerine davalıların aykırı davrandıklarını, ek sözleşme uyarınca davalılara ödenen 192.239 USD’nin sözleşmenin 3. maddesindeki koşullar gerçekleştiğinden iadesi gerektiğini ileri sürerek şimdilik 10.000 US dolar karşılığı 14.346.000.000 TL.’nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar sözleşmeye aykırı eylem ve davranışlarının bulunmadığını, kendileri dışında cereyan eden olayların sorumluluğunun kendilerine yükletilmeye çalışıldığını, bazı eylemlerinin ise hukuki hak aramaya yönelik olduğunu, sözleşme ile üstlenilen tüm edimlerin eksiksiz yerine getirildiğini, buna karşılık davacı yüklenicinin edimlerini süresinde yerine getirmediği gibi eksik ve hatalı işler bıraktığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, deliller toplanarak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, alınan 08.06.2005 tarihli asıl ve 12.07.2005 tarihli ek bilirkişi kurulu raporları doğrultusunda ve yükleniciye verilen vekâletnamenin iptal edilmesinin 21 ve 22 nolu parsellerde kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmasını önlediği, sözleşmeyi kilitlediği, sorunların çözümünün sona ermesini gösterdiği, 8, 21 ve 22 nolu parsellerde biten villaların satışını etkilediği, açılan davalarla arsa sahiplerinin kat irtifakı kurulmasını engellemelerinin ve iskânı alınmış villaları teslim almaktan kaçınmalarının ek sözleşme şartlarının ihlâli ve hakkın suistimali niteliğinde olduğu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı arsa sahipleri ve dava dışı ... 31.12.1991 tarihinde davacı ... ile Noterde Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi akdetmişlerdir. Sözleşme uyarınca adı geçen arsa sahiplerinin de paylarının bulunduğu 8, 1 ve 15 (daha sonra ifraz edilerek 21-22 parsel oldu) parseller üzerine sözleşmeye ve tasdik edilecek projesine uygun olarak villalar yapılacak, villaların %50’si arsa sahiplerine teslim edilecektir. Sözleşmenin akdedildiği tarihte arsa sahipleri tarafından talep doğrultusunda yüklenicinin babası ... ile ... ve ... adlı şahıslara inşaat işlerinin yürütülmesi, tapu devri ve kat irtifakı kurulması işlemlerini de kapsayan düzenleme vekâletname verilmiş, arsa sahipleri sözleşmeye uygun olarak tapuda pay devrinde de bulunmuşlardır.

Daha sonra davanın tarafları arasında 03.02.1992 tarihli ek sözleşme düzenlenmiş, bu sözleşme ile 1, 8 ve 15 parsellerde ... ’ya ait olan hissenin öncelikle davalılar tarafından satın alınacağı, 1 ve 8 no’lu parsellerde yapılacak villaların ilk seçim hakkının arsa sahiplerine ait olacağı kabul edilmiş, 3. maddesinde ise asıl sözleşmedeki %50 paylaşıma ilaveten sözleşme tarihinde 1.000.000.000 TL.(bir milyar TL.) karşılığı 192.239 USD’nin nakden ve defadeten arsa sahipleri adına ... ve ’a ödendiği, sözleşme taraflarca ihtilâfsız gerçekleştiği taktirde müteahhidin bu bedeli hiçbir sebeple ve şartla talep edemeyeceği, ancak asıl sözleşmedeki şartlara arsa sahiplerinin uymaması halinde ve bu ihtilâf taraflar arasında çözümlenmediği taktirde ... ve ...’un almış oldukları 192.239 USD'ı tekrar müteahhide ödemeyi yaptıkları tarihteki TC Merkez Bankası döviz alış kuru üzerinden nakden ve defaten ödemeyi gayrikabili rucü olarak kabul ve taahhüt ettikleri hükmüne yer verilmiştir. Uyuşmazlık ek sözleşmenin 3. maddesinden kaynaklanmaktadır.

Davacı müteahhit, davalıların başlangıçta verdikleri vekâletnameyi iptal etmeleri ve açtıkları davalarla kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmasını engellemeleri, iskânı alınmış villaları teslim almayarak sorunları çözümsüz bırakmaları nedeniyle ödenen paranın iadesini talep etmiş, mahkemece de aynı gerekçelerle dava kabul edilmiştir.

Davacı müteahhit, davalıların başlangıçta verdikleri vekâletnameyi iptal etmeleri ve açtıkları davalarla kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmasını engellemeleri, iskânı alınmış villaları teslim almayarak sorunları çözümsüz bırakmaları nedeniyle ödenen paranın iadesini talep etmiş, mahkemece de aynı gerekçelerle dava kabul edilmiştir.

Öncelikle davalı ... Kadıköy 7.Noterliği’nden 21.02.2000 tarihinde 05649 yevmiye numarası ile keşide ettiği ihtarı ile davacıyı vekâletten azletmemiş, görülen lüzum üzerine 31.12.1991 tarihinde verilen vekâletname ve bunu takiben muhtelif tarihlerde verilen diğer vekâletnamelerin bundan böyle onayı alınmadan kullanılmamasını bildirmiştir. Bu ihtarın keşide edilmesinin amacının davalı ...’in kardeşi Mükerrem’in vefatını davacının bilmesine rağmen bu vekâletnameyi kullanarak tapuda kat irtifakı tesis etmesi olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. ... ilişkin 04.11.1999 tarihli ihtarname ise diğer arsa sahibi ...’ın mirasçıları tarafından keşide edilmiş olup azil haklı nedene dayanmaktadır ve bu azlin davalılarla bir ilgisi bulunmamaktadır. Hal böyle iken mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 21.02.2000 tarihli davalılar ihtarının vekâletnamenin iptali ve vekâletten azil olarak kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Bilirkişi raporlarında sözü edilen davalardan sadece Üsküdar 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/533 esas sayılı olan dava ... tarafından açılmıştır. Bu davanın açılış sebebinin bir kısım hisselerin sahibi olan bazı bankaların yönetimlerini devralmış olan TMSF’nin davalıların da hisselerini kapsar şekilde taşınmazı ihaleye çıkarması olduğu ilgili dava dosyası içeriğinden anlaşılmaktadır. Sonuçta 25.05.2004 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Sözleşmeye

konu parsellerdeki inşaatlara verilen iskan izinlerinin iptali için İdare Mahkemesi’nde açılan davaların açılış tarihleri ise bu dava tarihinden sonradır. Davalıların sözleşmeden doğan haklarını dava konusu yapmaları sözleşmeye aykırılık ve ihtilâfların çözümsüzlüğü olarak nitelendirilemez. Tüm bu nedenlerle 03.02.1992 tarihli ek sözleşmenin 3. maddesindeki iade koşulları gerçekleşmediğinden açılan davanın reddi yerine, bilirkişi kurulu raporuna atıfla yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 24.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9113, Karar No: 2012/6900, Tarih: 12.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9113 E.  ,  2012/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, caddeden sokağa dönüşü sırasında hızlı olması ve yerlerin karlı bulunması nedeniyle aracını kaydınıp, katılan ...'a çarptığı, katılan babanın çarpmanın etkisiyle yere düşünce elinden tutmakta olan iki çocuğunun da yere düştüğü, ayrıca katılanın duruşmadaki beyanında olayda sadece kendisinin yaralandığını bildirmesi karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5378, Karar No: 2006/8352, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5378 E.  ,  2006/8352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Sayraç Köyü ... Mevkii 1032 parsel sayılı 3720 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ağaçlık niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... mirasçıları ... ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı ... ... taşınmazın 1000 m2 bölümünün kendisine ait olduğu kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescili iddiasıyla dava açmış, Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının REDDİNE, ... ...’nın davasının kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve 24.04.2002 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 999.77 m2 bölümün ... oğlu ... ... mirasçıları, (B) ile gösterilen 835.78 m2 bölümün ve (D) ile gösterilen 884.96 m2 bölümün ... oğlu ... ..., (C) ile gösterilen 1000.29 m2 bölümün ise ... oğlu ... ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazda dört kez keşif yapılmış, 08.06.1991 tarihli keşif sonucu Orman bilirkişiler ... ... ... ve ... ... ile ziraat uzmanı bilirkişi ... ... eski tarihli memleket haritasını, ... fotoğrafını ve amenajman haritasını uygulamadan, çekişmeli taşınmazın 70-80 yaşında kayın, ... ve münferit ladin ağaçları ile zeminin ise orman gülü ve ... gibi orman refakat florası kaplı olduğunu, kapalılığın 0.7 ve 0.8 olduğunu, sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu, 15.07.1999 tarihli keşif sonucu orman bilirkişileri ... ..., ... ... ve ... ..., 09.10.1999 tarihinde düzenledikleri raporda, çekişmeli taşınmazın eski tarihli haritalarda ormansız açık alan olarak nitelendirildiği, zeminin ... otları kaplı olduğu, eğimin %100 ün üzerinde sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu, 11.04.2002 tarihli keşif sonucu Orman Bilirkişiler ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... ise tarihsiz raporlarında eğimin %20 olduğunu, çok eski tarihten beri ... alanı olarak kullanıldığını, 20-25 yıldır ... olarak kullanıldığını, üzerinde münferit kızılağaçlar bulunduğunu eski tarihli memleket haritası ... fotoğrafı ve amenajman planında orman olarak nitelendirilmediğini, sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmişler, sözü edilen son iki bilirkişi kurulu raporuna eklenen memleket haritasında taşınmazın yeri bir biri ile çelişecek ve denetimi olanaksız kılacak biçimde (x) ile işaretlenmiş, özellikle eğim ve bitki örtüsü yönünden

bilirkişi kurullarının raporları taban tabana zıt olduğu, taşınmazın kadastro tesbiti dahi ağaçlık olarak yapıldığı halde, taşınmazın üzerinde ağaç bulunmadığı yönündeki, tesbitle çelişen bilirkişi raporlarına değer verilmiş, bu çelişkiler ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle çekişmeli parselin komşularından dosyada bulunmayanlarının kadastro tesbit tutanakları ve var ise tesbitlerine esas alınan tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleri, 1/5000 ölçekli orijinal tapulama paftaları ve en eski tarihli memleket haritası ilgili yönetimlerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman mühendisi ve bir ... elemanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları, ada bazında, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, çevresi, bitki örtüsü, taşınmazlar üzerindeki ağaçların sayısı, dağılımı, kapalılık, hakim ağaç türü incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilip, ayrı renklerle işaretli ve bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddütte yer vermeyecek biçimde saptanmalı, taşınmazın tesbitteki ağaçlık niteliğinde olmadığı belirlenecek olur ise tesbit bilirkişilerinin bu konudaki beyanlarına başvurulmalı, bilirkişi sözleri komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Yönetime iadesine 15.06.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11576, Karar No: 2012/11014, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11576 E.  ,  2012/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tahkim davası sırasında davacı vekili tarafından reddi hakem yoluna başvurulmuştur.

Talebi inceleyen merci tarafından hakemin reddi talebinin REDDİNE ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davacı vekiline 26/07/2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı vekili tarafından 09/08/2012 tarihinde verilmiştir. HMUK 521 .maddesi uyarınca hakemin reddi, usulü hâkimin reddi hükümlerine tâbidir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 01/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9770, Karar No: 2009/10666, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9770 E.  ,  2009/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.02.2008 gününde verilen dilekçe ile yola müdahalenin önlenmesi, kanalın kapatılarak yol haline getirilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24206, Karar No: 2016/4928, Tarih: 05.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24206 E.  ,  2016/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dava; 26.7.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı So...ı Kanununun 21. ve 23. maddeleridir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasanın 21’inci madde koşullarının gerçekleşmiş olduğu sübuta ermiş ise de, 23. madde koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp incelenmemiştir. Davanın, her iki madde hükmüne dayanılarak açılması halinde, 23’üncü maddenin uygulama önceliği bulunmaktadır.

510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir. İnşaat, balıkçılık ve tarım işyerlerinde işe başlatılacak sigortalılar için, en geç çalışmaya başlatıldığı gün; yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarına sefer esnasında alınarak çalıştırılanlar ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinde, ilk defa sigortalı çalıştırmaya başlanılan tarihten itibaren bir ay içinde çalışmaya başlayan sigortalılar için, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren en geç söz konusu bir aylık sürenin dolduğu tarihe kadar; Kamu idarelerince istihdam edilen 4447 sayılı İşsizlik

Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurt dışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurt dışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusuru da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda özellikle davalı işverene ait işyerinin, Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinden olup olmadığı irdelenmelidir.

2-Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.