muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6972, Karar No: 2016/9687, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6972 E.  ,  2016/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen şekilde davanın yetkisizlik sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 22.09.2014-02.05.2015 tarihleri arasında İ... Mah.. H... İlçesinde bulunan davalı işverene ait A...Tekstil unvanlı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitini istemiş olup, davalı işveren vekili, işyerinin ve işverenin ikamet adresinin M...İlçesi’nde bulunması sebebi ile yetki itirazında bulunmuş, mahkemece, işyerinin M... ilçesinde olduğu belirtilerek, davalı vekilinin yetki itirazı kabul edilerek, işyerinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, İş mahkemelerinde açılacak her davaya açıldığı tarihte dava olunanın, Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmayacağı, aynı yasanın 15 maddesinde de, bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanacağı düzenlemesi bulunmaktadır. İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işçinin işinin yapıldığı yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesindeki düzenleme ile kanun koyucu, anılan Kanunu’nun 1 inci maddesi gereğince görevli bulunan iş mahkemelerinin, yer itibariyle yetkisini saptamaktadır.

Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülür (HMK md.6, HUMK.md.9/1). Bundan ayrı, bazı davalar için davalının ikametgahı mahkemesinin yanında, başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak istisna olarak, bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusudur. Kesin yetki halleri, genel yetkiye istisnadır. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Ayrıca 6100 sayılı HMK’nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. 6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, kesin yetkinin söz konusu olmadığı eldeki davada, davalı işveren tarafından süresinde yetki itirazında bulunulmuş ise de, davacı adına davalı işyerinden Kuruma sunulan 20.12.2014 tarihli işe giriş bildirgesinde iş yeri adresi olarak “İ... Mah. H...Cad. No: .. .../...” adresinin yer alması karşısında, işin görüldüğü yerin Havza İlçesi sınırları içinde olduğu ve Mahkemenin işbu davayı görmekte yetkili bulunduğu belirgin olup, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/601, Karar No: 2015/1510, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/601 E.  ,  2015/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/759, Karar No: 2015/289, Tarih: 02.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/759 E.  ,  2015/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Olay günü beyin kanaması ön tanısı nedeniyle rahatsızlanan ...’ın, daha önce nikahsız birlikte yaşadığı ve 2006 yılında ölen ...'ın nikahlı eşi olan sanık ...'ın yeşil kartı ile...Araştırma Hastanesi Nöroloji bölümüne götürüldüğü, sanığa ait yeşil kart ile hastaneye giriş kaydını yaptırdıktan sonra, muayenesini esnasında sağlık karnesindeki fotoğrafa benzememesi nedeniyle durumun hastane görevlilerince fark edilip tutanak tutulduğu, bu şekilde sanığın kamu kurumunun zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçunun işlediğinin iddia edildiği olayda;

Üzerinde herhangi bir tahrifatın yapılmadığı söz konusu sağlık karnesinin aynı gün yapılan incelemesi neticesinde, başkasına ait olduğunun tespit edildiği, buna ilişkin tutanak tanzim edildiği, sağlık karnesinin...’a ait olmadığının basit bir denetim sonucunda kolaylıkla tespit edildiği, sanığın eyleminin, aldatıldığı iddia edilen hastane görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldırmamış olması, yapılan beyanla değil, basit bir incelemeden sonra söz konusu sağlık karnesinin başkasına ait olduğunun tespit edilmesi nedeniyle dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan hile öğesinin sergileniş açısından karşı tarafın inceleme olanağını ortadan kaldırmaması nedeniyle atılı suçun hile unsurunun oluşmayacağının anlaşılması karşısında; sanık haklında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7382, Karar No: 2019/11523, Tarih: 26.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7382 E.  ,  2019/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından lehine hükmolunan tazminat ve yoksulluk nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 9.000 TL maddi tazminat ve 7.500 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18.09.2018 tarihli ilamı ile maddi ve manevi tazminat az bulunarak, hüküm bu yönlerden davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın lehine 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu’nun 50. 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece ilk kararda davacı kadın yararına hükmedilen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle de hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuştur. Bozma sonrası kararda ise davacı kadın lehine aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bozma sonrası hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına uygun düşmediği gibi bozmanın amacına uygun olmayacak şekilde az bulunmuştur. Davacı kadın lehine daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/4190, Karar No: 2019/5798, Tarih: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4190 E.  ,  2019/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3.maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.2013 tarih ve 2013/200 Esas, 2013/272 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, 20.06.2019 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “..” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16158, Karar No: 2010/1569, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16158 E.  ,  2010/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile Meski Su ve Kanal. İd. Genl Müd. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.2.2009 tarih ve 679-45 sayılı hükmün Dairenin 5.10.2009 tarih ve 2009/4129-10937 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 35,50 TL. red harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8750, Karar No: 2011/23390, Tarih: 11.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8750 E.  ,  2011/23390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2007 gün ve 2007/212 Esas, 2007/490 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi’nden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan mühür bozma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 08.05.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7020, Karar No: 2022/8934, Tarih: 15.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7020 E.  ,  2022/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2019 tarih ve 2019/66 Esas – 2019/327 Karar sayılı;

Sanığın, maktul ...’ı “kasten öldürme” suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2021 tarih ve 2021/395 Esas - 2021/1071 Karar sayılı; “İstinaf başvurularının 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2021 tarih ve 2021/395 Esas - 2021/1071 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ile katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... müdafiinin temyiz talebi yönünden;

Sanık ... müdafii, sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen “İstinaf başvurularının 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine” dair hükmüne yönelik süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de; sanık ...’nun bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 05/07/2022 ve 13/09/2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 266/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı REDDİNE,

2) Katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz talebi yönünden;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 14/09/2021 tarih ve 2021/395 Esas - 2021/1071 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin; sanığın tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/11/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamına göre;

Maktulün daha önce ... ... ... ile evli olduğu bu evlilikten 2 çocuklarının olduğu ancak eşinin sanık ... ile ilişkisinin olduğunu öğrenmesi

üzerine boşandıkları, çocukların velayetinin anneye verildiği, maktulün ise her hafta gelip çocuklarını aldığı ve onlarla şahsi münasebet kurduğu, maktulün yuvasının dağılmasına sebebiyet verdiği için, sanığın ise ...'nın eski eşi olması ve çocukları kendi çocuğu gibi benimsemesi nedeniyle çocukların babaları ile görüşmesini istememesi nedeniyle birbirlerini sevmedikleri, maktulün gelip çocukları almasını istemediği, olay günü maktulün kardeşi mağdur ...'ı da yanına alarak çocukları almak için ...'nın evinin önüne gittiği, gerginlik çıkmaması için araçtan inmediği, ...'ın zile basarak çocukları almaya geldiklerini söylediği, ...'nın çocukları hazırlayarak asansöre bindirdiği sırada evde bulunan sanığın atletli bir şekilde balkona çıkarak maktül ve mağdura bakmaya başladığı, ...'ın kendilerine uzun uzun bakan bu kişinin kim olduğunu merak ederek araçtaki abisine "bu kim" diye sorduğu, maktulün camdan kafasını çıkarıp yukarı baktığı ve "...'nın erkek arkadaşı" dediği ve sanığa hitaben "ne bakıyorsun" dediği, sanığın da "bir daha bu apartmanın önüne gelmeyin gelirseniz sizi öldürürüm" diye tehditte bulunduğu, ... ve annesinin sanığı içeri götürerek sakinleştirdiği, mağdur ve sanığın çocukları alarak oradan ayrıldıkları, ertesi gün sabah saatlerinde sanığın arkadaşı ...'ten aracını emanet olarak aldığı, tüfeğini aracın bagajına yerleştirdiği ve maktulü telefon ile arayarak bir gün önceki tartışmayı hatırlatıp "seninle hesaplaşacağız Menzelet Barajının yanında bekliyorum seni buraya gömeceğim, ananı avradını sinkaf edeceğim çocukları almaya geldiğin zaman sürekli gerginlik mi olacak" diye hakaret ve tehditte bulunduğu, daha sonra telefonu alan ...'a da "çocuklara 2 yıldır ben bakıyorum" diyerek tehditlerde bulunduğu maktulün paniğe kapılarak Jandarma Karakoluna gidip şikayetçi olduğu, ayrıca eski kayınvalidesini arayarak sanığa sahip çıkmalarını söylediği, ...'nın sanığa birçok mesaj atarak yakında evleneceklerini herhangi bir şey yapmamasını istediği ancak sanığın "bu işi kökten çözeceğim" diyerek ...'yı dinlemediği, sanığın bu arada av bayisinden 25 adet av fişeği ve tekel bayisinden 3 adet bira aldığı ve Klavuzlu Barajına giderek bir süre beklediği, daha sonra maktulün gelip gelmeyeceğini öğrenmek için maktulü tekrar aradığı "ne zaman geleceksiniz apartmanın önünde bekliyorum" dediği, maktulün de "çocukları aldık geliyoruz" diye cevap verdiği, maktulün yolda olduğunu öğrenen sanığın av tüfeğine 7 fişek doldurarak uygun bir yerde maktulü beklemeye başladığı, kısa bir süre sonra maktulün aracı ile geçtiğini görünce takip ettiği ve 10 dakikalık takibin ardından maktulün aracına yanaşarak tüfekle maktule ateş etmeye başladığı, maktulün el frenini çekerek durduğu, sanığın araçtan inerek ateş etmeye devam ettiği, abisinin vurulduğunu ve sanığın tüfeği kendisine doğrulttuğunu gören ...'ın araçtan inerek kaçmaya başladığı, sanığın bir süre mağduru kovaladığı ve arkasından ateş ettiği ancak isabet ettiremediği, ..

...'ın araçtan inerek kaçmaya başladığı, sanığın bir süre mağduru kovaladığı ve arkasından ateş ettiği ancak isabet ettiremediği, ...'ın bir apartmana sığınarak kurtulduğu maktulün ise kafasına isabet eden atışlar nedeniyle olay yerinde hayatını kaybettiği sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk sanık hakkında haksız tahrik uygulamasına ilişkin hükmün onanmasına karar vermiş ise de bu karara iştirak etmiyoruz. Şöyle ki; sanığın aşamalarda savunmasını geliştirip, değiştirdiği haksız tahrikten yararlanmak için ilk beyanlarında dile getirmediği hususları söylediği, küfür olayının tanık ...'nın ilk beyanında geçmediği, maktulün gerginlik olmaması için araçtan dahi inmeyip kardeşini apartmana gönderdiği, sanığın ise bir neden yok iken atletle balkona çıkıp maktule doğru uzun uzun baktığı, bu durumdan rahatsız olan maktul ve kardeşini ise tehdit ettiği, haksız bir şekilde maktulün çocuklarını almaya gelmemesini söylediği, olay günü maktulü ve kardeşini telefonla tehdit ettiği ve hakaretlerde bulunduğu, maktulün sanıktan çekindiği için belirttiği yere gitmediği karakola gidip şikayetçi olduğu, eski kayınvalidesini arayarak sanığı vazgeçirmelerini istediği, ...'nın bütün ikna çabalarına rağmen sanığın vazgeçmeyip eylemini gerçekleştirdiği, sanığın sonradan geliştirdiği savunmalara itibar edilemeyeceği sanığın haksızlık içeren davranışları karşısında etki tepki dengesinin sanık lehine bozulmadığı bu nedenle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının isabetli olmadığı ve kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.