muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12499, Karar No: 2012/14241, Tarih: 06.12.2012

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ...ve.... Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta ... Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri;..., ... ve ... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir. Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna göre davaya konu baz istasyonlarının, 16.05.2009 tarihli Yönetmelik hükümleri uyarınca limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu belirtilmiştir. Ancak karardan önce, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece, davaya konu baz istasyonlarının 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda davalı GSM şirketlerine ait güvenlik sertifikaları da dikkate alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/77, Karar No: 2009/114, Tarih: 11.03.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/4-77 E., 2009/114 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/4-77 E., 2009/114 K.**

**- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

- MANEVİ TAZMİNAT**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Manevi Tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Kayseri 5.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.07.2005 gün ve 2005/15 E., 581 K. sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalılardan A...... Ç.... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 10.05.2007 gün ve 6545-6127 sayılı ilamı ile;

(...Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalı A...... Ç....'ın diğer davalı A...... Ajansı ile işbirliği yaparak ulusal basın ve yayın kuruluşlarına taşıdığı iddiası ile davacıyı "bilimsel hırsızlık" yapmakla suçladığını belirtmiştir.

Davalı A...... Ç....n iddialarının doğru olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı A...... Ajansı davalı A...... Ç....'ın iddialarının aynen yansıtıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı A......Ajansı hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacı ve davalı A...... Ç.... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 2.12.2003 tarihli gazete haberleri incelendiğinde, davalının davacının da içinde bulunduğu bir kısım bilim adamalarını yabancı bazı bilimsel makalelerden alıntı yapmak, yayın çoğaltmak amacıyla birbirlerinin çalışmalarına isim koymak ve eski yayınları isim değiştirerek yayınlamakla suçladığı görülmektedir.

Dosya içinde yer alan ve Erciyes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi tarafından oluşturulan komisyonca düzenlenen 3.6.2002 tarihli soruşturma raporu ile yine aynı Dekanlıkça oluşturulan başka bir komisyonca düzenlenen 12.1.2005 tarihli soruşturma raporu dikkate alındığında davalının davacı hakkındaki iddialarının tamamen gerçek dışı olmayıp kısmen doğru olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabul edilmiş olması bozma nedenidir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan A...... Ç.... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, davalı A...... Ajansı A.Ş. yönünden verilen hüküm temyiz edilmemekle kesinleşmiş bulunmasına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirid nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulu'nun 08.05.2002 gün ve 2002/4-410 esas,2002/358 karar sayılı ilamında da aynı ilkenin kabul edilmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmaııdır.

SONUÇ: Davalılardan A...... Ç.... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 11.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3336, Karar No: 2013/23688, Tarih: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3336 E.  ,  2013/23688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2011/92-2012/849

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Meral Yıldırım tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıda belirtilen temyiz itirazı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Davacı Kurum, 13.1.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalı işverenden 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, hak sahibi kız çocuğu yönünden bilirkişi hesap raporuyla tespit edilen gerçek zararın davalı Kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden az olması nedeniyle anılan gerçek zararın kusur karşılığı hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı ise tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır.

1- Sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmıştır.

Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olduğundan, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun tazminat hesabına esas bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olduğundan, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun tazminat hesabına esas bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

2- Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto/artırım oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak iskonto/artırım %5 oranı üzerinden yapılmalıdır.

Somut olayda; hak sahibi kız çocuğu yönünden gerçek zararının yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12430, Karar No: 2022/7665, Tarih: 24.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/12430 E.  ,  2022/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın soruşturma aşamasında; 2013 yılının gününü tam hatırlamadığı 9. ayında sanığa kredi kartını vererek borcunu yatırmasını söylediğini, sanığın kredi kartını alarak borcu yatırıp getirdiğini, daha sonra kredi kartı ile ... Ticaret isimli işyerinden alışveriş yapıldığını öğrendiğini, kredi kartını sanıktan başka kimseye vermediğini, alışverişi sanığın yaptığını düşündüğünü beyan etmesine rağmen yargılama sırasında; kredi kartı borcunu ödemesi için bir kağıda ad, soyad, bankanın adını, kart numarası ve şifreyi yazıp verdiğini, kredi kartını sanığa vermediğini beyan etmesi, sanığın aşamalarda; katılanın kredi kartını vererek borcunu yatırmasını istediğini, 400,00 TL para verdiğini, Finansbank merkez şubesinde çalışan "... Bey ismindeki güvenlik görevlisine ver" dediğini, bankaya gittiğini ... isimli şahsı bulduğunu, kredi kartını ve parayı teslim ettiğini, bankadan ayrılmadığını, yarım saat içinde borcun yatırıldığını, kredi kartını katılana teslim ettiğini, tüm bu olayların yaklaşık olarak 1 saat içerisinde gerçekleştiğini, katılanın kredi kartını kullanarak alışveriş yapmadığını beyan etmesi, kredi kartına ilişkin banka tarafından gönderilen ödeme tablosunda kredi kartına 2013 yılında sadece 12.09.2013 tarihinde 2000 TL ödeme yapıldığının bildirilmesine rağmen kredi kartı ekstresinden başka ödemeler yapıldığının görülmesi ve sanığında, katılandan kredi kartı borcunu ödemek için 400 TL aldığını beyan etmesine karşın kredi kartına yapılan 400 TL’lik bir ödemenin dosya kapsamına göre tespit edilmemesi karşısında; katılandan, kredi kartının borcunun ödenmesi için sanığa kredi kartını mı, yoksa kredi kartı bilgilerini mi verdiği, kredi kartı borcunun yatırılması için sanığa ne kadar para verdiği, bu hususun tam olarak hangi tarihte gerçekleştiğinin sorulması, kredi kartına 2013 yılının 9. ayında bankadan 400 TL yatırılıp yatırılmadığının,

./..

S/2

yatırılmış ise kim tarafından yatırıldığının kredi kartının bağlı olduğu bankadan sorularak makbuz örneğinin temini suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/6416, Karar No: 2014/4219, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6416 E.  ,  2014/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığın "Eşin seni almaya gelemedi, bana seni alıp eve götürmemi söyledi" biçiminde hileli sözlerle kandırdığı mağdureyi arabasına aldıktan sonra, evlerinin bulunduğu istikametten başka bir yöne doğru aracı sürmeye başladığının, bu duruma tepki gösteren mağdureye eve giden yol üzerinde çalışma olduğunu belirterek kendi eşini

sevmediğini, mağdureyle birlikte olmak istediğini söylediğinin ve akabinde göğüslerini ellemeye başladığının, mağdurenin ise hareket halindeki araçtan atlayarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve tamamlandığı gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle TCK.nın 35. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17611, Karar No: 2016/2391, Tarih: 24.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/17611 E.  ,  2016/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Sanığın, dava konusu 10 numara yağı bilerek satın aldığı ve bu yakıtı sahibi olduğu ticari araç niteliğindeki tırda kullanacağının tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, bu özelliğini bilerek ticarî amaçla satın alınması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22379, Karar No: 2015/1734, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22379 E.  ,  2015/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/42927, Karar No: 2017/12434, Tarih: 06.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42927 E.  ,  2017/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi suretiyle CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20507, Karar No: 2020/12560, Tarih: 19.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/20507 E.  ,  2020/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak:

Sanığın olay yerinde başkalarına hakaret etmesi olayına müdahale eden polis memurlarına hitaben: “hepinizi takip edip size ve çocuklarınıza gereğini yapacağım, Hatay’ı size dar edeceğim” şeklinde tehdit içeren sözler söylediği, sanığın eyleminin bu hali ile görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- İddianamede uygulanması talep edilmeden ve sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı da tanınmadan, TCK'nın 106/1-1. maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında, artış oranının ¼ olarak belirlenmesine rağmen, tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, katılanların aynı kişiler olmasına ve ayrı gerekçe de gösterilmemesine rağmen, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında, artış oranının ½ şeklinde belirlenmek sureti ile çelişkiye sebep olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10346, Karar No: 2012/14207, Tarih: 03.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10346 E.  ,  2012/14207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gıda Temizlik Ürünleri İnş. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 22/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.