muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/813, Karar No: 2024/5598, Tarih: 03.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/813 E.  ,  2024/5598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/423 E., 2022/369 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin ise verilen süre içerisinde tebligat için gerekli giderlerin dosyaya sunulmaması nedeniye reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'in mülhak vakıf olan ... Paşa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'in mülhak vakıf olan ... Paşa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, davalı İçişleri Bakanlığı yönünden usulden reddine karar verilmiş; Mahkeme hükmüne karşı davalı Mülhak Vakıf temsilcisi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Vakıf vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.04.2022 tarihli ve 2021/14135 Esas, 2022/3377 Karar sayılı ilamı ile; "...davacı ile vakıfta mevcut veya daha önce görev yapan mütevelliler arasında nüfus kayıtlarına göre bağ kurulamadığı, her ne kadar 2020 yılında Nüfus Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü tarafından davacının üstsoylarından olduğunu iddia ettiği ... adının ... olarak değiştirilmiş ise de bu kişi ile (...) ... arasında, yine bu iki kişi arasında bağ olduğu kabul edilse dahi ... veya düzeltildiği şekli ile ... ile vakıfta mütevellilik yapan .../... arasında vakfedenin soyundan geldiklerine dair nüfus kayıtlarına göre bağ kurulamadığı gibi, bu hususa dair davacı iddiaları dışında başka bir delinin bulunmadığı, nitekim dosyaya ilk raporu sunan bilirkişisi ... 22.02.2016 tarihli raporunda; dosyada mevcut bilgi, belge ve nüfus kayıtlarına göre davacının soybağını ... Paşa Vakfının vakfedenine veya vakıf evladı olduğu kesinleşen ve vakıftan galle fazlası alan vakıf evlatlarına veya da Vakfın halihazır mütevellisi ile Şahsiyet Kaydında anılan mütevellilerden birine nüfus kayıtları veya veraset belgeleri ile ulaştıramadığı, davacının, dava konusu Vakfın galle fazlasına müstehik evlad olduğunu ispat edemediği açıkça ifade edildiği, dolayısı ile 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı gereği davacının şahsiyet kayıtlarındaki mütevelliler ile yöntemine uygun olarak bağ kurulması iddiasını ispat edemediği, her ne kadar Prof.Dr. ...'ın raporu davanın kabulüne dair hükme esas alınmış ise de; raporda davacı ile vakıf arasındaki soybağının, nüfus kaydı veya eşdeğer bir belge ile değil, dayanağı olmayan kişisel yorum içeren faraziyelere dayandığı, dolayısı ile mevcut delil durumuna göre Vakıf ile davacı arasında kan bağı yolu ile kurulmuş soybağının yöntemince kurulamadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir." gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay bozma ilamına uyularak; mevcut delil durumuna göre Vakıf ile davacı arasında kan bağı yolu ile soybağının yöntemince kurulamadığı gerekçesi ile davanın reddine, davalı İçişleri Bakanlığı yönünden ise davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay bozma ilamına uyularak; mevcut delil durumuna göre Vakıf ile davacı arasında kan bağı yolu ile soybağının yöntemince kurulamadığı gerekçesi ile davanın reddine, davalı İçişleri Bakanlığı yönünden ise davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; Mahkemesi tarafından 'Yargıtay Bozma İlamı' doğrultusunda davacının açıkça ve ısrarla bahis eylediği, dava dosyası içeriğinde mevcut belge ve delillerin incelenmeden, ezbere karar verildiği, mahkeme kararında itiraz merciinin yanlış gösterildiği, gerek Yargıtay gerek ise Yerel Mahkeme tarafından incelenmeden, usule ve esasa aykırı verilen 'davanın reddi' kararı, dava dosyası içinde yer alan belge ve delilleri kapsamında davacının iddialarının kanıtlandığı ve soy bağının tesis edildiği, Yargıtay bozma kararı gerekçelerinin çelişkili ve hatalı olduğu, davacı ...'ın "galle alabilecek vakıf evladı" olduğu hususunu, 'Vakıflara Özgü Kurallar' çerçevesinde, döneme dair resmi belge ve bilgiler ile kanıtladığı, belgelerden görüleceği üzere, ... Bey, yani davacının, büyük büyük dedesi ile, ...'in, 'öz kardeş' olup babalarının ... ... olduğu, .../...’nin babasının da ... ... oğlu ... olduğu, diğer taraftan, resen düzetilen, davacı ...'in büyük büyük dedesi ...'e ait (sehven ... olarak yazılan), tapu kayıtlarında da görüleceği üzere, ... ...'inde ... Beyin oğlu olduğu, yerel mahkemenin, dava dosyasını bütünü ile incelemediği, delilleri değerlendirmediği ve eksik incelemeye dayalı Yargıtay bozma ilamına karşı direnme kararı vermediği ileri sürülerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10087, Karar No: 2025/385, Tarih: 16.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10087 E.  ,  2025/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2918 E., 2024/2453 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/478 E., 2021/819 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararı davalı erkek adına temyiz eden vekilin özel yetki içeren vekâletnamesinin ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davalı-davacı asıla tebliğ edilmesi,

2. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından açıkça muvafakat edilmemesi ve asıla gerekçeli kararın daha önceden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiş olması hâlinde kararın asıla tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3. Vekil tarafından verilen temyiz dilekçesine asıl tarafından muvafakat edilmesi veya süresi içinde kararın temyiz edilmesi hâlinde, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9931, Karar No: 2015/21783, Tarih: 24.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9931 E.  ,  2015/21783 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2014

NUMARASI : 2013/231-2014/425

.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... yönündan verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davalılar ile Tapu maliki ...arasındaki hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamı ilgililerden temin edilerek dosya içerisine konulduktan,

2-Samsun 2.idare Mahkemesi'nin 214/331 ve 1418 esas sayılı dava dosyalarının onaylı birer sureti mahkemesinden getirtildikten,

3-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday şeker pancarı ve kuru fasülyenin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30483, Karar No: 2013/29164, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30483 E.  ,  2013/29164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 03.12.2007-14.10.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, iş sözleşmesine göre ücretinin 1.250,00 TL olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalıştığı müddetçe görevini ifa ederken kendi dikkatsizliği sebebiyle pek çok kez iş güvenliğini tehlikeye soktuğunu, 29.09.2010 tarihinde CNC bölümünde forklifti kullanırken CNC raylarının stoper kısmına hasar verdiğinin tespit edildiğini, davacının müvekkili şirkete verdiği zararın otuz günlük ücreti ile karşılanmayacak bir zarar olduğunu, ancak müvekkili işyerinin iyiniyetli olarak davacının iş sözleşmesini aynı gün feshetmediğini ve savunmasını istediğini, davacının konuya ilişkin açıklama yapmadığını ve iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 29.09.2010 tarihinde davacı işçi hasarlı olayı gerçekleştirdiği ve aynı gün savunmasının istendiğini, işçinin savunma vermediğinin ertesi gün tutanak altına alındığını, ayrıca dosyadaki tek fatura olan ... Ticaret tarafından tanzim edilen faturanın 30.09.2010 tarihinde düzenlendiğini, bu tarihten altı iş gününden fazla bir süre geçtikten sonra 13.10.2010 tarihinde işveren tek taraflı fatura düzenleyerek davacı işçinin CNC tezgahına 2.524,00 TL zarar verdiğini belirterek iş sözleşmesini tek taraflı feshettiğini, ispat yükü kendisinde olan işverenin son faturanın düzenlendiği 30.09.2010 tarihinden iş sözleşmesini feshettiği 13.10.2010 tarihine kadar niçin beklediğini altı iş günü süreyi neden geçirdiğini ispatlayamadığını, hasarın tamamının 13.10.2010 tarihinde öğrenildiğine dair bir belgenin dosyaya ibraz edilmediğini, işverenin altı iş günü geçtikten sonra iş sözleşmesini feshettiğini, işverenin fesih hakkını 4857 sayılı İş Kanunun'un 26. maddede belirtilen süre geçtikten sonra kullandığından yapılan feshin haksız fesih olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25 II-(ı) bendinde, işverenin malı olan veya ... altında bulunan makine, tesisat, başka eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hususu düzenlenmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25 II-(ı) bendinde, işverenin malı olan veya ... altında bulunan makine, tesisat, başka eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hususu düzenlenmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması halinde işverenin haklı fesih imkanı olmadığı gibi, işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa, zararın miktarı da bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının herhangi farkı bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren işçinin ve trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı sebeple sona erdirilebilir.

İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir.

Bu noktada zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net ücret olduğu noktasında 4857 sayılı Kanun'da herhangi bir açıklık olmasa da, bu durumda işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir.

Otuz gün, bir ... farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış primi olarak belirlendiği hallerde gerçek ücreti bu ödemeler toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur.

Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgari ücret ve ... primi karşılığı çalışmaktadır. ... primi olarak adlandırılan kısımda, dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenecektir.

İşçinin hangi tarihteki ücretinin dikkate alınması gerektiği de ayrı bir sorunu oluşturabilir.

Gerçekten zararın ortaya çıktığı tarih ile fesih tarihi arasında ücret değişmiş olabilir. Hatta zararın oluşumuna sebep olan olay tarihi ile zararın belirlendiği tarih bile farklı olabilir. Bu durumda, fesih hakkının kullanıldığı tarihte işçinin almakta olduğu ücret esas alınarak bir değerlendirme yapılmalıdır.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar ve işçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş oluşunun da feshe hakkını olumsuz etkileyen bir yönü bulunmamaktadır.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar ve işçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş oluşunun da feshe hakkını olumsuz etkileyen bir yönü bulunmamaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre zarara sebep olan olayın oluşumundan başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen ... zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 29.09.2010 tarihinde forklift operatörü olarak görev yaptığı sırada CNC raylarının stoper kısmına hasara vermesi haklı sebeple fesih gerekçesi yapılmıştır. Mahkemece işverenin altı iş günü geçtikten sonra iş sözleşmesini feshettiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 30.09.2010 tarihli faturada forklift ile ilgili ayrıntıya rastlanmadığı, 13.10.2010 tarihli tutanakta belirtilen hasarlı kısım ile ilgili olarak hasarlı parçaların imalatı ile ilgili fotoğrafların bulunmadığı, değiştirilen parçaların hasarlı fotoğrafları ve de onarımdan sonraki fotoğrafların gerekli incelemenin yapılabilmesi için dosyaya sunulması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bu yönlerden ayrıntılı araştırma yapılmadan karar verilmiştir.Hal böyle olunca makine mühendisi bilirkişi tarafından, forklift kullanımında kıdemli bir operatör yardımıyla inceleme yapılmalı, aracın işleyişi, kazanın ne şekilde gerçekleştiği ortaya konulmalı, davacının sözkonusu kazadaki kusur oranı ve kusur oranına göre sorumlu olacağı zarar miktarı tespit edilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulması gereklidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2625, Karar No: 2011/5106, Tarih: 04.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/2625 E.  ,  2011/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baz istasyonunun kaldırılması davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 26/10/2010 gün ve 2010/7468-2010/10903 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... Hiz. A.Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiştir. Davalı ... AŞ'nin temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Adı geçen davalının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.