muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11162, Karar No: 2012/11963, Tarih: 01.11.2012

Mahkemece; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin dava konusu taşınmazın da bulunduğu birçok taşınmaz hakkında görülen davalarda temyiz incelemesi üzerine, 27/03/2009 tarih ve 2008/ 2476 - 2009/ 5202 sayılı bozma ilâmı ve aynı nitelikteki ilamlarının gerekçesinde belirtildiği üzere, ilk tesisinden itibaren tedavülleri ile birlikte incelenen ve davalıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, zira yüzölçümlerinin çok farklı olduğu, kaydın sabit sınırlı olmadığı, daha önce başka yerlere uygulandığı, çekişmeli yerin de içinde bulunduğu aynı özellikleri taşıyan ve aynı bölgede yer alan bir çok taşınmazın 1999 ve 2001 yılları arasında görülüp kesinleşen davalarda yargılamasının yapılarak orman niteliğinde tescil harici bırakıldığı kabul edilip, davaların reddedildiği, taşınmazın genel niteliklerine ve memleket haritasındaki konumuna bakıldığında üzerinde geniş yapraklı meşe ağacı sembollerinin bulunduğu, komşu meşe ormanları ile çekişmeli yer arasında doğal ayırıcı unsurlar bulunmadığı, çekişmeli yer ve benzer durumdaki tüm bu yerlerin yüksek eğimli orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerler olduğu, yörede 4785 sayılı Yasaya göre yapılmış orman kadastrosunun bulunmadığı, 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddeleri ile Hukuk Genel Kurulunun 21/01/2004 tarih, 2004/8 - 15/7 ve 12/05/2004 tarih, 2004/8 - 242/292 ve yine 12/03/2008 tarih, 2008/20 - 214/241 sayılı kararlarının olayda nazara alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, her ne kadar Orman Yönetimi vekili tarafından dava aşamasında taşınmazın niteliği de nazara alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescili istenmiş ve çekişmeli yerin niteliğinin orman olduğu anlaşılmış ise de, bu yönde açılmış bir dava bulunmadığı ve bu yönde bir katılım da olmadığı, mahkemece resen bu yönde bir karar verilemeyeceği gözetilerek bu yolda bir hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Karar davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 sayılı Yasaya göre 4785 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilân edilerek kesinleşmesinden sonra ..., ... ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 hektar yüzölçümüyle ve ... Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilân edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Orman Yönetimince, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ve orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle açılmış bir dava ya da açılmış bulunan davaya 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince harçlı katılımı söz konusu olmadığından, yönetimin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

3) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Hazine, yargılama aşamasında taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tescili isteminde bulunmuş olup, harçtan muaftır. Kurum isteminin Medeni Yasanın 713. maddesi kapsamında tescil istemi olarak değerlendirilip hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir. Değinilen yönün gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının isek halinde iadesine,

3) Yukarıda üçüncü bentde açıklanan nedenlerle Hazinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşma tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 825.00.- TL. vekalet ücretinin davacı gerçek kişiden alınarak Hazineye verilmesine 01/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13727, Karar No: 2015/22735, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13727 E.  ,  2015/22735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 29/04/2005-16/08/2013 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığını, müvekkilinin bina yönetiminin maddi durumunun kötü olması bahane gösterilerek işten çıkartıldığını, müvekkilinin işçilik alacaklarının tam olarak ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ve dini bayram alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işlerini tam olarak yerine getirmediğinden haklı sebeple ihbar sürelerine uyularak işten çıkartıldığını, davacının binayı büyük zararlara uğrattığını, özellikle binaya zarar verdiğini, binada 2-3 bina sakini ile samimiyet kurarak onların özel işlerini yaptığını, bina ile ilgilenmediğini, bina yönetiminin davacının alacaklarını ödediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın türünün belirsiz alacak davası mı kısmi dava mı olduğu noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Somut olayda; davacı tarafça kısmi dava olarak açıldığı nazara alınmaksızın mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi ve davanın bu şekilde sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Somut olayda; davacı tarafça kısmi dava olarak açıldığı nazara alınmaksızın mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi ve davanın bu şekilde sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21580, Karar No: 2015/2080, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21580 E.  ,  2015/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/25675, Karar No: 2014/17179, Tarih: 17.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25675 E.  ,  2014/17179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/48112

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2011

NUMARASI : 2010/671 (E) ve 2011/486 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, Irak uyruklu Muhammed isimli bir şahsa para karşılığı yurt dışına çıkması için 3 adet nüfus cüzdanı temin etmek amacıyla 16 yaşındaki S.. Ç..' ı azmettirdiği Servet' in de, kardeşi Dilaver, annesi Emine ve kendi nüfus cüzdanlarını alarak sanığa teslim ettiği şeklinde gerçekleşen eylemde; S.. Ç..'ın kendi nüfus cüzdanını rızası ile sanığa vermesi nedeniyle hırsızlık suçunun oluşmayacağı ancak D.. Ç.. ve E.. Ç..' ın nüfus cüzdanlarının çalınması nedeniyle sanığın hırsızlık suçuna azmettirmekten dolayı 2 kez cezalandırılması yerine tek eylem kabul edilerek eksik ceza tayin edilmesi,

2-Sanığın 1 gün gözlem altında kaldığı anlaşılmakla CMK.232/2-d. maddesine aykırı olarak bu sürenin karar başlığında gösterilmemesi ve TCK. 63.maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5554, Karar No: 2011/15883, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5554 E.  ,  2011/15883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Yön. Ltd. Şti. ve ... Temizlik A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 253.32 TL kalan harcın davalı ... Yön. Ltd. Şti'den alınmasına, 253.32 TL kalan harcın ... Ltd. Şti'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 2.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4011, Karar No: 2017/7048, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/4011 E.  ,  2017/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191.maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29358, Karar No: 2011/10268, Tarih: 24.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29358 E.  ,  2011/10268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, 15.10.2009 keşide tarihli çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte, keşideci borçlu şirket yetkilisi 30.12.2009 tarihli başvurusunda, çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını iddia etmiştir. Adana Ticaret Sicil Memurluğu’nun 30.04.2010 tarihli yazısında takibe konu çekin keşide tarihi olan 15.10.2009 tarihinde keşideci borçlu şirketi temsile yetkili olanların M... D... ve S... D.. olduğu bildirilmiştir. Alacaklı vekili de 06.05.2010 tarihli duruşmada, çekteki imzanın önceki yetkili B.. T... tarafından atıldığını, daha sonra çekin şimdiki yetkili tarafından devir alındığını ileri sürmüş, buna dair tarihsiz bir belgeyi sunmuştur. Sunulan belgede ise çekin keşide tarihinin 15.06.2009 olarak belirtildiği, ancak belge de belirtilen miktar ve çek numarasının, takibe konu 15.10.2009 keşide tarihli çekle aynı olduğu görülmüştür. Bir diğer anlatımla, miktar ve çek numarası takip dayanağı çeki teyit ediyor ise de keşide tarihinin farklı olduğu belirlenmiştir. Bu durumda anılan belgenin takip dayanağı çeki kapsadığının kabulüne imkan yoktur.

O halde, alacaklı tarafından imzanın takip dayanağı çekin keşide tarihi itibari ile borçlu şirketi temsile yetkili kişilere ait olmadığı kabul edildiğine göre mahkemece itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/863, Karar No: 2017/11236, Tarih: 06.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/863 E.  ,  2017/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların boşanmalarına ilişkin verilen kararın 04/03/2014 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin kendisine ait olan ve çoğu akrabaları tarafından takılıp hediye edilen takıların bir kısmının davalı tarafından harcandığını, bir kısmının ise davalı elinde bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5 adet Cumhuriyet altını, 2 adet bilezik, 58 adet çeyrek altın, 2 adet hediyelik bilezik (14 ayar 3-4 gram) ile 1 adet hediyelik bilezikten (14 ayar 3-4 gram) oluşan altınların müvekkiline aynen teslimini, tesliminin mümkün olmaması halinde bedellerin bir kısmı olan 12.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 2011 yılı Eylül ayında geçimsizlik yaşandığını ve tarafların bu evliliğin yürümeyeceği kanaatine vardıklarını, bunun üzerine davacının daha önceki tarihlerde ziynet eşyalarını götürdüğü için evde bulunan 6 adet 22 ayar bilezik, 1 adet 4 parça gerdanlık seti 2.500,00 TL paranın davacıya tanıklar huzurunda teslim edildiğini ve buna dair 30/09/2011 tarihli belge düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet alacağı talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, evlilik birliğinin devamı sırasında bir kısım ziynetin bozdurularak harcandığını ve halen davalının elinde ziynet eşyası bulunduğunu yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ancak, davacının davada yemin deliline de dayandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; davacıya, davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılmadan karar verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacıya savunmasını ispat zımnında davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacıya savunmasını ispat zımnında davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15767, Karar No: 2015/17957, Tarih: 08.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/15767 E.  ,  2015/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk ( İŞ) Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2014/584-2015/259

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile tedavi giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ve eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının iş gücü kaybından kaynaklanan maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat talepleriyle davacı sigortalının tedavisi için yapılan masraflardan kaynaklanan maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Gerek kaza tarihinde yürülükte bulunan 506 sayılı yasanın 14/3. maddesinde, gerekse kaza tarihinden sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 63. maddesinde, iş kazasının oluşumundan itibaren her türlü sağlık yardımlarından Kurumun sorumlu olduğunu kabul edilmiştir.

Gerçekten ne 506 sayılı yasada ne de 5510 sayılı yasada, Kurumca işe el konuncaya kadar iş kazasına uğrayan sigortalının sağlık durumunun gerektirdiği sağlık yardımlarını yapma dışında işverene bir yükümlülük getirilmemiştir. Az önce bahsedildiği gibi, sigortalının iş kazasına maruz kalması halinde her türlü sağlık yardımlarından Kurum sorumludur. Sözü edilen yasalarda, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolunun getiriliş amaç ve nedeni, sigortalıların belirtilen türde bir zararla karşılaşmaları halinde onları doğrudan koruma altına alma ve kendilerine yardım yapacak kuruluşu belirlemektir. Şu duruma göre, bir iş kazası nedeniyle, sigortalının başvuracağı merci; kendisini bu yönde güvenceye alan Kurum ve onun sağlık kuruluşlarıdır. İşveren, bu tür zararlandırıcı olayların meydana gelmesi durumlarında, artık sigortalısına karşı muhatap olmaktan çıkar, Kurum doğrudan devreye girer. Esasen, işveren de belirtilen sigorta kolu nedeniyle Yasa'nın

belirlediği oranda prim ödemek ve ayrıca koşulları varsa Kurumun yaptığı harcamaları Kuruma geri vermekle sorumlu tutulmuştur. Bu nedenle, gerek sigortalı gerekse işveren, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan birbirlerine karşı değil, doğrudan Kuruma karşı sorumludurlar.

belirlediği oranda prim ödemek ve ayrıca koşulları varsa Kurumun yaptığı harcamaları Kuruma geri vermekle sorumlu tutulmuştur. Bu nedenle, gerek sigortalı gerekse işveren, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan birbirlerine karşı değil, doğrudan Kuruma karşı sorumludurlar.

Somut olayda, davacı kazalı işçinin tedavi giderlerine yönelik alacak talebi açısından; husumetin doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumuna yöneltilmesi gerekirken, davalı işverene yöneltilmesi yasa ve usule aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; tedavi giderlerine ilişkin talep yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.