muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1125, Karar No: 2023/3933, Tarih: 06.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi, sanık ... yönünden suçun sübuta erdiğine,

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi, sanık ...'nin suçunun sübuta erdiğine, sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi, suçun işlenmediğine, tasarlamanın bulunmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'un maktul ...'nın oğlu ...'a yönelik cinsel eylemleri ve ormandan kozalak toplaması nedeniyle, sanık ...'nin de orman bekçisi olan maktulün kendisini sürekli olarak ormanda kaçak odun kesmesinden dolayı ihbar etmesi nedeniyle tarafların aralarında husumet bulunduğuna ilişkin alınan beyanlar, sanık ...'un soruşturma aşamasında kollukta müdafii huzurunda alınan ifadesinde maktulü sanık ... ile birlikte planlayarak öldürdüklerine ilişkin ayrıntılı ikrarı ve sonraki ifadelerinde maktulün cesedini bulunduktan sonra görmediğini beyan etmesine karşın maktulün vücudundaki izleri ayrıntılı olarak anlatmış olması, her ne kadar sanık ...'nin alınan ifadelerinde suçlamaları kabul etmemiş ise de, sanık ...'un sanık ...'ye iftira atmasını gerektirecek aralarında bir husumetin bulunmaması,

sanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadelerinin çelişkilerle dolu olması, maktulün ölmeden önce ailesine ve çevresindekilere kendisine bir şey olursa ...'den bilinmesini beyan etmesi, sanık ...'un olay günü Tokat il merkezine giderek ...'ye soba borusu aldığını ve döndüğünde verdiğini, Tokat'a gitmiş olduğu dolmuş şoförünü hatırlamadığını beyan etmesine karşın, tanık ...'nin alınan beyanında olayın perşembe günü gerçekleştiğini, olay günü ve ertesi günü sanık ...'nin sanık ...'u müteaddit defalar araması dikkate alındığında, 11.10.2017 tarihinde sanıkların 13.10.2017 Cuma günü maktulü öldürme konusunda plan yaptıkları, 13.10.2017 Cuma günü sanık ...'un sanık ... ile iki gün önce planlamış oldukları şekilde olayı gerçekleştirmek üzere buluştukları, yapmış oldukları plan gereği sanık ...'nin olay günü sürekli yaylada maktulü takip ettiği, sanık ...'un ağaçların arasına saklandığı, maktulün yayla istikametindeki ormanlık alanda sanıklara doğru yaklaştığı esnada sanık ...'nin elindeki balta ile maktulün ensesine vurarak maktulü düşürdüğü ve sanık ...'un da sanık ...'nin yanına giderek maktulü kontrol ettiği, bu esnada sanık ...'nin elindeki balta ile maktulün kafasına iki defa daha vurduğu, daha sonra sanıkların maktulü önceden belirlemiş oldukları yaklaşık 400 metre uzaklıktaki dereye çalılıkların arasına götürdükleri, sanık ...'nin derenin üstündeki yolda durup maktulü sürükleyerek dereye indirerek gizlediği ve sanıkların olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmakla sanıkların nitelikli kasten öldürme suçunu işledikleri ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanıkların aşamalardaki savunmaları, tanık beyanları, Tokat Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 15.10.2017 tarihli otopsi tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, kollukça tutulan tutanaklar, sanıkların adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'un, zeka geriliği bulunan maktulün oğlu ...'a bir çok kez tecavüzde bulunduğu, cinayet olayından bir kaç gün önce ...'un bunu babasına bildirmesinden sonra maktul ile sanık ... arasında tartışma ve kavga olayı olduğu, sanık ...'un cinsel saldırı olayının ortaya çıkmasından ve bu sebeple maktul ile kavga etmesinden dolayı rahatsız olduğu, tek başına veya suç ortağı veya ortakları ile maktulü öldürmeye karar verdiği, olay günü orman bekçisi olan maktulün ormana girdiğini görünce takip ederek önce baltayla kafasına vurup yere düşürdüğü veya düşürdükleri daha sonda da boğarak öldürdüğü veya öldürdükleri, cesedin öldürüldüğü yerden sürüklenerek bulunduğu mevkiye götürüldüğü, bu şekilde sanık ...'un nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği kanaatine varılarak istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Sanık ... ikrar içeren savunmasında suç ortağı olarak sanık ...'nin ismini verdiği, sanık ... hakkında da müsnet suçtan kamu davası açılmış ve sanık ...'un suçu tek başına işlememiş olabileceği düşünülmüş ise de; sanık ...'nin soyut nitelikteki atfı cürmü kabul etmemesi, sanık ...'un Niksar Sulh Ceza Hakimliğinde verdiği 02.03.2018 tarihli ifadesinde; öldürme şekliyle ilgili olarak tek kişinin yapamayacağı bunu başka biri ile birlikte işlemiş olacağı iddia edildiğinde kollukta verdiği ifadede sanık ... ile birlikte işlediğini söylediğini, ... ile maktul arasında husumet bulunduğunu, bu nedenle ifade verirken sanık ... ile birlikte işlediğini söylediğini beyan etmesi, sanık ...'un varsa asıl suç ortağı veya ortaklarını korumak için hakkında soruşturma yapıldığını bildiği sanık ... ismini vermesinin mümkün olması nedeniyle sanık ...'un beyanlarına bu yönüyle itibar edilmemiş, sanık ...'nin suça katıldığına ilişkin sanık ...'un soyut nitelikteki atfı cürmü dışında kesin delil bulunmaması, katılanların iddialarının ise tahmin niteliğinde beyanlar olması nedeniyle sanık ... yönünden şüphe bulunduğu sonuç ve

kanaatine varılarak sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının, sanık ... yönünden suçun sübuta erdiğine, katılanlar vekilinin, sanık ...'nin suçunun sübuta erdiğine, sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafinin, suçun işlenmediğine, tasarlamanın bulunmadığına yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

kanaatine varılarak sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının, sanık ... yönünden suçun sübuta erdiğine, katılanlar vekilinin, sanık ...'nin suçunun sübuta erdiğine, sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafinin, suçun işlenmediğine, tasarlamanın bulunmadığına yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrar içeren müdafi eşliğinde soruşturma aşamasında alınan savunması ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını aldığı ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin saptandığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık ...'nin atılı suçu işlediğinin yargılama boyunca dinlenen tanıkların beyanlarının tahmine dayalı ifadeler olması ve sanık ...'un beyanında geçen ifadelerin ise maddi ve şüpheden uzak deliller ile desteklenmediği anlaşıldığından sanık ...'nin atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/590 Esas, 2021/1698 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca, katılanlar vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11328, Karar No: 2018/15247, Tarih: 28.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11328 E.  ,  2018/15247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın aşamalarda suça konu avukatlık bürosundan hırsızlık yapmadığına dair savunması, bu iş yerinde meydana gelen hırsızlığa dair kolluk tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, olay yerinden elde edilen tek delilin iş yeri kapısının dışından alınan kurumuş insan sıvısı olduğunun ve yine 11.10.2011 tarihli Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen uzmanlık raporundan “İş yeri kapısı dışından alındığı belirtilen şüpheli leke” olarak nitelendirilen ve “1” ile numaralandırılan bu svap incelendiğinde herhangi bir DNA profiline ulaşılamadığının anlaşılması, diğer 10, 11 ve 12 numaralı svapların ise dosyaya konu olmayan, aynı günlerde bu ilçede gerçekleşen diğer hırsızlık olaylarına ait deliller olduğunun anlaşılması, sanık her ne kadar başka dosyada vermiş olduğu müdafii huzurundaki kolluk ifadesinde Ereğli’de 2011 yılı yaz mevsiminde hırsızlık yaptığını kabul etmiş ise de, bu ifadede sadece iki yerden hırsızlık yaptığını ve bunların ikisinin de müteahhitlik firması olduğunu belirttiği, avukatlık bürosundan bahsetmediği, yine suça konu avukatlık bürosu ile aynı sokak üzerinde bulunan otele ait kamera kayıtları incelenerek kolluk görevlilerince düzenlenen tutanağa göre sanık olduğu iddia olunan şahsın, hırsızlığın meydana geldiği 12.00 ila 19.30 saatleri arasında bu sokaktan geçtiğinin tespit edildiği, ancak bu görüntülerin sanığa gösterilmediği ve sanığın teşhise elverişli fotoğraflarıyla birlikte bilirkişi tarafından herhangi bir karşılaştırılma yapılmadığı, maddi gerçeğin kesin olarak belirlenmesi amacıyla; mümkün ise sanığa kamera görüntüleri gösterilip, görüntülerdeki şahsın kendisi olup olmadığının sorulması ve sanığın teşhise elverişli fotoğrafları ile gerektiğinde büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle otele ait kamera görüntüleri karşılaştırılarak görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığı hususunda atanacak teknik donanıma sahip bilirkişiden veya kriminal laboratuvardan rapor alınması ve kolluk tutanaklarına göre tespit edilen olay yerindeki baz istasyonları da dikkate alınarak sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonlarının suç tarih ve saatinde hangi baz istasyonlarından sinyal aldığı ve suçun işlendiği yerde sinyal bilgilerinin alınıp alınmadığı hususunda HTS raporları temin edildikten sonra ve sanığa ait olduğu belirlenen 10, 11 ve 12 numaralı svapların hangi hırsızlık olayına ait olduğunun açıkça tespiti ile dosyasının getirtilmesi, onaylı suretinin alınması, incelenmesi sonucu atılı suçla ilgili bağlantısının olup olmadığının değerlendirilmesi ve tüm bunların karar yerinde tartışılmasıyla sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın iş yerinden 50,00 TL para çalması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18808, Karar No: 2015/19840, Tarih: 07.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18808 E.  ,  2015/19840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu şirketin, İstanbul Anadolu İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunu belirterek yetki itirazı ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun yerleşim yerindeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), 6102 sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, düzenleme yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun düzenleme yerinde icra takibi yapılabilir.

HMK.nun 7/1.maddesinin birinci cümlesine göre, borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri icra müdürlüğünde takip yapılabilir. Bu durumda, diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm, borçlulardan birinin onun için genel yetkili yerleşim yeri icra dairesinde takip yapılması ve onun hakkındaki yetkinin kesinleşmiş olması hali içindir.

Somut olayda, borçlu ................'ye ödeme emrinin 07/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, anılan borçlu yönünden henüz ..... İcra Müdürlüğünün yetkisi kesinleşmeden borçlu .......'nin yetki itirazında bulunduğu görülmektedir. Dolayısıyla yetkili icra müdürlüğünün belirlenmesinde HMK.nun 7/1.maddesinin uygulanması imkanı yoktur.

Diğer yönden, HMK.nun 7/1.maddesi uygulanmış olsa dahi itiraz etmeyen borçlu şirketin adresi ...../İstanbul olup, Bakırköy Adliyesi yetki sınırları içindedir ki, mahkemenin bu gerekçesi de yerinde değildir.

Borçlu şirketin yetki itirazının diğer yetki kuralları muvacehesinde incelenmesi halinde;

İtiraz eden borçlu şirketin merkezi ile takip konusu bononun ödeme yerinin ...../İstanbul olduğu ve ödeme emrinin de bu adreste tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla sözkonusu icra takibi yönünden İstanbul Anadolu İcra Müdürlüğü yetkilidir.

O halde, mahkemece, yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/36, Karar No: 2020/555, Tarih: 17.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/36 E.  ,  2020/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğu öldürme

HÜKÜM : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 gün ve 2017/91 esas, 2018/321 sayılı, TCK.nin

82/1-e, 29, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuk maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.07.2019 gün ve 2019/2050 esas, 2019/1895 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, meşru müdafaaya, haksız tahrik uygulamasının üst hadden yapılması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin, suçun tasarlanarak, canavarca hisle işlendiğine, üst sınırdan ceza tayin edilmesi, haksız tahrik indirimi uygulanmaması,vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Suç tarihinde 17 yaşında olan suça sürüklenen çocuk hakkında; maktule yönelik kasten öldürme suçundan yapılan uygulama sırasında TCK’nin 31/3-son maddesi gereğince verilecek hapis cezasının 12 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMK’nin 303. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nin 31. maddesinin 3. fıkrası gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri göz önünde bulundurularak TCK'nin 62. maddesi gereğince sanığa verilen cezada takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak, "TCK'nin 31. maddesinin 3. fıkrası gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3-son maddesi gereğince verilecek ceza 12 yıldan fazla olamayacağından suça sürüklenen çocuğun 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın suça sürüklenen çocuğun geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri göz önünde bulundurularak TCK'nin 62. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa verilen cezada takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21772, Karar No: 2014/11281, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21772 E.  ,  2014/11281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6521, Karar No: 2020/2509, Tarih: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6521 E.  ,  2020/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın, 89/1, 2-b, 62, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14.50 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahalde,iki yönlü, bölünmemiş, düz, eğimsiz, kuru yol üzerinde seyir halinde iken sola dönüş yaptığı esnada istikametine göre solundan seyreden katılanın sevk ve idaresindeki motosiklete çarpmasıyla, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 1. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile neticelenen, sanığın asli, katılanın tali kusurlu bulunduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın cezaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.