muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23086, Karar No: 2015/17976, Tarih: 05.10.2015

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Somut olayda; davacı 2011 yılından itibaren temizlik işçisi olarak girmesine rağmen büro işlerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davacı muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girmiştir. Davalı kayıtlarında davacının büro personeli olarak çalıştırıldığı belirtilmiştir. Büro hizmetleri davalı açısından yardımcı işler kapsamındadır. Dosya arasında davacının çalıştığını iddia ettiği tüm dönem ihale evrakları da bulunmamaktadır. Davacı tanıklarının soyut talimatları davalıdan aldıklarına dair beyanları muvazaalı ilişkiyi kabule yeterli değildir. Davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4580, Karar No: 2013/1392, Tarih: 25.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4580 E.  ,  2013/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/11464

MAHKEMESİ : Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 18/10/2011, 2010/154 (E) ve 2011/114 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme ve bu suça iştirak, kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükmolunan ceza miktarlarına göre sanıklar Mesut ve Mehmet müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin sanık Mehmet yönünden CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Mesut hakkında maktul Abdullah'ı olası kastla öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Mehmet hakkında mağdur İsmet'i kasten silahla yaralama, maktul Abdullah'ı olası kastla öldürmeye yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı öldürme ve yaralama olayının failleri olarak yargılanan ve aralarında yakın akrabalık ilişkisi bulunan sanıklardan Mesut'un olay yerine yalnız başına gittiğini, tek olduğunu, diğer sanıklar İsmet ve Mehmet'in olay yerinde olmadıklarını belirterek diğer sanıkları suçtan kurtarmak amacıyla savunma yapması, sanık Mehmet'in savunmalarında yaralama suçunu sanık Mesut'un işlediğini, yazılı beyanında ise öldürme eylemini sanık Mesut'un yalnız başına işlediğini belirtmesi, sanıklar müdafiinin de olayı sanık Mesut'un tek başına gerçekleştirdiğini belirtmesi karşısında, sanıklar Mesut ve Mehmet'in ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki itirazları yerinde görüldüğünden, öldürme ve yaralama suçundan kurulan hükümlerin bu nedenle, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin ise bağlantı nedeniyle sair cihetleri incelenmeksizin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. Ç..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. B.. müdafii Avukat M .. G..’in yokluğunda 28/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/1272, Karar No: 2024/2333, Tarih: 14.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/1272 E.  ,  2024/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/88 E., 2017/148 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak kurulan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın beraatine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen nüfus kayıt örneğinden sanığın 10.12.2021 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, belirtilen hususun mahallinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304. maddesi uyarınca Gülnar Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5361, Karar No: 2019/7497, Tarih: 16.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5361 E.  ,  2019/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., Mahkemesinin 02.06.2015 tarih ve 2013/659 E. - 2015/689 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya ....Mahkemesine gönderilmiş ve mahkemenin 16.05.2017 tarihli kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı, 30.06.2017 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlılığının kaldırılmasını; vasi, 14.07.2017 tarihli dilekçesi ile görevine son verilmesini talep etmiştir.

....., 14.07.2017 tarihli ek karar ile kısıtlının ..... kaldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.....Mahkemesince, kısıtlının “.....” adresinde kaldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan....Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından kısıtlının ve vasinin talebi ile ilgili karar vermekte .... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .....YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1508, Karar No: 2019/4866, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1508 E.  ,  2019/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın verilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlediğine dair ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınıp, hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair verilen kararlar aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olup bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4829, Karar No: 2014/11144, Tarih: 05.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4829 E.  ,  2014/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/522-2013/352

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, davacının çekişme konusu taşınmazlarda paydaş olmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; '' Davacının kapalı kayıtlarda düzeltme isteminde bulunmasında hukuki yararı mevcut olup, yeni oluşan tapu kayıtlarında malik olmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin doğru olmadığı, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacının talebi tespit olarak nitelendirilerek davacıların murisinin ortaklığın giderilmesinden önce paylı malik olduğunun tespitine ilişkin araştırma yapılarak tespit hükmü kurulması gerektiği '' hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama neticesinde talebe konu taşınmazlarda davacıların miras bırakanının ortaklığın giderilmesi davasından önce paylı malik olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usulü kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Ne var ki, mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki; bozma ilamında açıkça davacıların miras bırakanlarının ortaklığın giderilmesinden önce çekişme konusu taşınmazlarda malik olduğunun tespitine ilişkin araştırma yapılması gerektiği vurgulandığı halde, bu konuda mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı, özellikle; çekişme konusu taşınmazlar hükmen tapuya tescil edildikleri halde, tescile dayanak mahkeme kararı ile dava dosya veya dosyalarının getirtilip incelenmediği, kayıtlarda yeraldığı şekilde ''Salih oğlu M. B..' adında İstanbul merkez, bağlı ilçe, belde ve köy nüfusuna kayıtlı herhangi bir kişinin kaydının bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, ortaklığın giderilmesine ilişkin dava dosyasının getirtilip o dosyadan kayıt maliki ''Salih oğlu M. B..ın'' ne şekilde temsil edildiğinin belirlenmediği, yargılama sırasında ölen davacı M.. B..'ın anne, baba ve kardeşleri ile kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarının istenmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca; bozma ilamında belirtilen ilkeler ve yukarıda belirtilen olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; bozma ilamında belirtilen ilkeler ve yukarıda belirtilen olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4863, Karar No: 2025/461, Tarih: 04.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/4863 E.  ,  2025/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2492 E., 2024/2427 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DAVA

1. Davacı vekili; müvekkilinin 434 ada, 17 parsel sayılı 7.241m² arsa sahalı taşınmazın 4/5 hissesine sahip olduğunu, davalının hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanmaksızın mezkur taşınmazın krokide 18 rakamı ile işaretli 280 m²'lik kısmının ikametgah olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini beyanla; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01.04.2009-31.03.2014 tarihleri arasında tahakkuk eden 9.807,00 TL işgal tazminatını işgalin başlangıcından itibaren kademeli faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı takip eden dönemler için;

2. Birleştirilen İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/340 Esas sayılı dosyasında 01.04.2014 tarihi ile 31.08.2015 tarihleri arası için 3.935,00 TL ecrimisil talebinde bulunmuş, dava 04.09.2015 tarihinde açılmıştır.

3. Birleştirilen İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/118 Esas sayılı dosyasında 01.09.2015 tarihi ile 28.02.2017 tarihleri arası için 4.950,00 TL ecrimisil talebinde bulunmuş, dava 15.03.2017 tarihinde açılmıştır.

4. Birleştirilen İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/372 Esas sayılı dosyasında 01.03.2017 tarihi ile 30.06.2018 tarihleri arası için 5.080,00 TL ecrimisil talebinde bulunmuş, dava 30.07.2018 tarihinde açılmıştır.

5. Birleştirilen İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/834 Esas sayılı dosyasında 01.07.2018 tarihi ile 31.10.2018 tarihleri arası için 6.390,00 TL ecrimisil talebinde bulunmuş, dava 12.12.2019 tarihinde açılmıştır.

II. CEVAP

Davalı davaların reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazı davalının bodrum, zemin ve bahçeden müteşekkil halihazırda balık lokantası olarak 280,00 m2’lik alanı mülkiyet hakkına dayalı olmaksızın davacı payını haksız işgal ettiği anlaşılmakla, bilirkişi raporunda tespit edilen ecrimisil hesabı hükme esas alınarak İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve birleştirilen davaların ayrı ayrı kısmen kabulü ile; fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin asıl davaya ilişkin istinaf talebinin esastan reddine, birleştirilen davalara yönelik istinaf talebinin İlk Derece Mahkemesine ait karar tarihi olan 22.04.2022 itibarıyla, öngörülen kesinlik sınırı 8.000,00 TL olduğundan, dava değerine ve reddedilen miktara göre davalının istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, birleştirilen davalar yönünden karma şekilde hüküm kurulduğunu, vekâlet ücretlerinin ve yargılama giderlerinin yanlış belirlendiğini, davacının dava konusu taşınmazın tapu tahsis sahibi ... ...'den noter satış vaadi ile satın aldığını, taşınmazda hak sahibi olduğunu, ecrimisil talep edilemeyeceğini, haksız işgalci olmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Asıl dava dosyası yönünden yapılan incelemede; miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 10.697,20 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu miktar, karar tarihi itibarıyla geçerli olan temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Birleştirilen davalar yönünden yapılan incelemede;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden davalı tarafın temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen dava yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

1. Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden davalı tarafın temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen dava yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12906, Karar No: 2022/3463, Tarih: 10.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12906 E.  ,  2022/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit

HÜKÜMLER :1)... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2021 tarih ve 2021/38 Esas, 2021/250 Karar sayılı ilamı ile;

A) Sanığın katılanlar Fatma ve Hanifi'yi silahla tehdit suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararı

B)Sanığın katılan ...'yı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

C)Sanığın katılan ...'yi kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16/09/2021 tarih ve 2021/2157 Esas, 2021/1860 Karar sayılı kararı ile;

A) Sanığın katılanlar ...ve ...'yı silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı

B)Sanığın katılan ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı

C)Sanığın katılan ...'yı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16/09/2021 tarih ve 2021/2157 Esas, 2021/1860 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'i silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

3) Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;