muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38416, Karar No: 2013/556, Tarih: 15.01.2013

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. Normatif Dayanak

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84–86 maddeleridir. Borçlar Kanununun 84 üncü maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85 inci maddesinde “birden fazla borçları bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş, 86 ncı maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme

Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda, davalı işveren takipten sonra yaptığı ödemenin yukardaki esaslara göre takibe konu alacaklardan mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve ayrıca ıslaha konu edilen alacak ile ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7071, Karar No: 2020/6153, Tarih: 18.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7071 E.  ,  2020/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tır ile gündüz vakti, tek yönlü yolun sol şeridinde seyir halinde iken, sağ taraftaki benzin istasyonuna arka trafiği kontrol etmeden geçtiği sırada, sağ şeritte seyir halinde bulunan katılan idaresindeki otomobile çarptığı, otomobil içindeki iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1025, Karar No: 2025/256, Tarih: 23.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1025 E.  ,  2025/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/298 E., 2023/920 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul-Ret

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi ... arasındaki 17.06.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı adına kayıtlı taşınmazda bina yapılması konusunda anlaşma sağlandığını, müvekkilinin edimlerini yerine getirirken taşınmaz üzerinde belediyenin ipoteği ile çok sayıda haciz şerhi olduğunu fark ettiğini, müvekkilinin girişimi sonucu belediyenin taşınmazdaki ipoteği kaldırdığını, ancak ipotek şerhi kalkar kalkmaz arsa sahibi davalının sözleşmeyi feshederek taşınmazı muvazaalı bir şekilde diğer davalıya devrettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, sözleşmenin ifasına devam edilmesi yönünde yetki verilmesine, bu talepleri kabul edilmediği takdirde haksız fesih sebebiyle uğranılan kazanç kaybı nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin taşınmazı iyiniyetli üçüncü kişi olarak iktisap ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yapılan sözleşmenin butlan nedeni ile geçersiz olduğunu, sözleşme ekindeki inşaat projesi incelendiğinde 250 m²'lik bir taşınmazda 10 adet daire yapılmasının bilim ve fen açısından mümkün olmadığını, imar mevzuatına aykırı olduğunu, sözleşmenin haklı sebeple feshedildiğini, sözleşmeye göre tek taraflı feshin mümkün olduğunu, sözleşme ile vekaletname verilmiş olmasına rağmen davacının hiçbir işlem yapmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; sözleşmeye göre inşaatın tamamlanma süresinin inşaat ruhsat tarihinden itibaren 18 ay olduğu, sözleşmenin 17.06.2011 tarihinde yapılmış olmasına rağmen davacı yüklenicinin, davalı ...'nin 01.10.2012 tarihli ihtarı ve dava tarihine kadar ruhsat almak için herhangi bir işlem ve başvuru yapmadığı, arsanın üzerinde bir çok haciz şerhi ile ipotek bulunduğu, yüklenicinin sözleşmeyi yapmadan tapu kaydını inceleyerek gerekli araştırmayı yapması gerektiği, ancak bu inceleme ve araştırmayı yapmadığı, her ne kadar davalının arsayı hukuki ayıptan ari olarak teslim etmediği belirgin ise de, davacı yüklenicinin yapması gerekenlerin yanında ciddi bir kusur sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 2015/9005 Esas, 2018/3622 Karar, 11.06.2018 günlü kararı ile; taraflar arasındaki 17.06.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu 9 parsel sayılı taşınmazın ifraz – tevhit uygulamasının sözleşmenin yapıldığı tarihte bilindiği sözleşmedeki kayıtlar ve dosya kapsamından sabit olup, davalı arsa sahibinin 01.10.2012 tarihli ihtardan çok sonra 27.12.2013 tarihinde ifraz işlemi ile tapuda 9 parselin 15 ve 16 parsellere ayrıldığı, bu yönüyle ifraz işleminden itibaren inşaata ilişkin ruhsat alımı yapılabilceği ve davalı arsa sahibinin ihtar tarihine göre yüklenici temerrüdünden bahsedilemeyeceği gözetilerek işin esasına girilip muvazaalı devir olgusu yönünde araştırma yapılarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki 17.06.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu 9 parsel sayılı taşınmazın ifraz – tevhit uygulamasının sözleşmenin yapıldığı tarihte bilindiği sözleşmedeki kayıtlar ve dosya kapsamından sabit olup, davalı arsa sahibinin 01.10.2012 tarihli ihtardan çok sonra 27.12.2013 tarihinde ifraz işlemi ile tapuda 9 parselin 15 ve 16 parsellere ayrıldığı, bu yönüyle ifraz işleminden itibaren inşaata ilişkin ruhsat alımı yapılabileceği ve davalı arsa sahibinin ihtar tarihine göre yüklenici temerrüdünden bahsedilemeyeceği, davalılar arasında yapılan devir işleminin muvazaalı olduğuna yönelik ispata elverişli delil bulunmadığı, satışın gerçek bir satış olduğu, bu nedenle tapu iptali ve tescil talebi ile sözleşmenin ifası için yetki verilmesine yönelik talebin reddine, davalı ...'un sözleşmeye aykırı hareket etmiş olması nedeniyle davacının zararını karşılamakla yükümlü olduğu, davacının müspet zararının 918.500,00 TL olduğu gerekçesiyle bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin bozma ilamına uyarak verdiği karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Bir sözleşmenin ifasının imkânsız olması iki aşamada ortaya çıkar. Bu aşamalar sözleşmenin kurulmasından önce ve sözleşmenin kurulmasından sonra şeklinde isimlendirilebilir. Eğer, edim sözleşmenin kurulmasından önce imkânsız ise başlangıçtaki imkânsızlıktan, sözleşme kurulduktan sonra imkânsız hale gelmişse sonraki imkânsızlıktan söz edilir. Başlangıçtaki imkânsızlık durumunda imkânsızlık objektif ise borç ilişkisi TBK. md. 27/1’e göre hükümsüzdür. İmkânsızlığın fiili veya hukuki olması bu bağlamda önemli değildir.

Somut olaya döndüğümüzde; taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı yüklenici, sözleşme konusu taşınmaz üzerine plan ve projesine uygun olarak 2 bodrum kat, zemin kat, 2 normal kat ve 1 dubleks katlı, 1. bodrum katta 2. bodrumla ters dubleks olan 2 adet bağımsız bölüm, zemin, 1. ve 2.katlarda 2’şer adet bağımsız bölüm ile 3. normal katta 2 adet dubleks bağımsız bölümden oluşmak üzere toplam 10 adet bağımsız bölüm yapmayı üstlenmiştir. Yargılama aşamasında hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, sözleşmeye konu taşınmazın 15.02.2010 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında; TAKS : 0,40, - KAKS : 1.00, ayrık nizam 4 kat yapılanma şartlarında konut alanında kaldığı, dava konusu 257,15 m² arsa üzerine 10 adet bağımsız bölüm yapılmasının mümkün olmadığı belirtilmiştir. Bu durumda davacı yüklenicinin 10 adet bağımsız bölüm yapma yükümlülüğünün mevcut imar durumuna uymadığı, sözleşmenin kurulması aşamasında bunu bilmesi gerektiği ve basiretli bir tacir gibi davranmadığı, bu anlamda sözleşmenin ifasında objektif imkansızlık bulunduğu, sözleşmenin başlangıçtaki imkansızlık hali göz önüne alınarak kesin hükümsüz olduğu, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak müspet zarar kapsamında kâr kaybı talep edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, terditli talep olan kâr kaybına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1083, Karar No: 2019/5631, Tarih: 20.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1083 E.  ,  2019/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14267, Karar No: 2018/9630, Tarih: 30.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/14267 E.  ,  2018/9630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; 04/07/2007-10/03/2014 tarihleri arasında davalı şirkete ait ... Medicana Hastahanesinde temizlik görevlisi - hasta yardımcısı olarak çalıştığını, asgari ücret ile çalıştığını, davalı tarafça iş akdi haksız olarak feshedildiğini, kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının da ödenmediğinden bahisle, şimdilik toplam 6.400.00 TL'nin faizi ile birlikte davalı-taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; İddiaları kabul etmediklerini, davacı usulsüz olarak hastadan para aldığını, lavaboları kilitlediğini, tuvaletleri hastalara kullandırmadığını, ortopedik rahatsızlığı olan hastayı özellikle bir alt kata yönlendirerek şikayete sebep olduğunu, mesai saatleri saatleri içinde işyeri telefonu ile sürekli dışarıyı aradığını, mesaiye geç geldiğini, temizlik faaliyetlerini aksattığını, mesai saatleri içinde görev yerini terkettiğini, v.b. işyeri düzenine, ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davrandığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının 27.01.2015 havale tarihli (21.01.2015 harç ikmal tarihi) ıslah dilekçesi davalıya tebliğ edilmemiştir. Davalıya usulüne uygun şekilde ıslah dilekçesi tebliğ edilip, ıslaha karşı savunma hakkı tanınmadan yargılamaya devam edilip hüküm kurulması hatalıdır.

3-Bilirkişi raporunda dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak davacının haftada 54,5 saat çalıştığı tespit edildiği halde, fazla mesai hesabında maddi hata yapılarak 9,5 saat yerine 7,5 saat belirlenip fazla mesai alacağı hesabı buna göre yapılmıştır. Fazla mesai alacağı hesabı davacının 9,5 saat çalıştığı kabulüne göre yeniden yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.