muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8010, Karar No: 2024/7308, Tarih: 05.11.2024

b. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 58/6-7,53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10'ar yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına , hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,

c. Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve Umut' a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına,

d. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ... 'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,35/2,29/1,58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

e. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 29/1, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ,

f. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 31/3. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

g. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ... ve Umut'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 31/3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/2256 Esas, 2021/2097 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerini tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik araştırmaya,

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi özetle, eylemlerin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, cezanın fazla tayin edildiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, gerekçesizliğe, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, meşru savunma ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezanın fazla tayin edildiğine, haksız tahrik indirim oranına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, gerekçesizliğe, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, meşru savunma ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezanın fazla tayin edildiğine, haksız tahrik indirim oranına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Diğer sanıklarla birlikte yargılanan 01.05.2003 doğumlu suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını doldurmuş olduğu nazara alınmadan İlk Derece Mahkemesince 09.07.2021 tarihinde yapılan karar duruşmasının kapalı icra edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 182. maddesine muhalefet edilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de,

a. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ile mağdurlar ... ve ... 'ya yönelik kurulan hükümlerde,

1. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında asgari ve makul düzeyler arasında bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

3. 18 yaşından küçük oldukları anlaşılan mağdurlar ... ve ... 'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca uygulamalar yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ... ve ... ile mağdur ...'a yönelik kurulan hükümlerde,

1. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında asgari ve makul düzeyler arasında bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

3. 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c. Sanık ... hakkında maktul ve katılanlar ... ve ... ile mağdurlar ... ve ...'e yönelik kurulan hükümlerde,

1. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

c. Sanık ... hakkında maktul ve katılanlar ... ve ... ile mağdurlar ... ve ...'e yönelik kurulan hükümlerde,

1. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanması sırasında asgari ve makul düzeyler arasında bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

3. 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca uygulamalar yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Sanık ...'e yönelik maktul, mağdur ve katılanlardan kaynaklanan haksız bir hareket veya söz bulunmadığından haksız tahrik nedeni ile cezalarında indirim yapılması,

yönlerinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan sıfatını almayan mağdurun hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Katılan ... 'ya Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs ile Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Kesin hüküm nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, temyiz istemlerinin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme, Katılanlar ... ve ... ile Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kasten Öldürme, Katılanlar ..., ... ile Mağdur ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme, Katılanlar ..., ... ile Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/2256 Esas, 2021/2097 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Mağdur ...'e karşı işlenen suçlar yönünden netice ceza miktarları açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...' in tahliye taleplerinin REDDİNE,

Mağdur ...'e karşı işlenen suçlar yönünden netice ceza miktarları açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...' in tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9618, Karar No: 2008/3201, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9618 E.  ,  2008/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı ... Ltd.Şti’nin ortağı oldukları sırada, davalının şirkete koyduğu ½ oranındaki sermaye payına karşılık davalıya açık bono verildiğini,dava dışı şirketin tasfiye süreci içine girdiğini ve davalının bonoyu iade etmeyip icra takibine koyduğunu iddia ederek, borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, dava konusu bononun ortak kurulan şirket ile ilgisi bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu bononun teminat olarak verildiği yolundaki iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davaya konu bononun davalının, dava dışı şirkete koyduğu sermaye payı karşılığı verildiği yolundaki iddianın kanıtlanamamış olduğu gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1789, Karar No: 2023/1859, Tarih: 27.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1789 E.  ,  2023/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Talebin reddi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkemenin 14.02.2023 tarihli ara kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği, dava konusu uyuşmazlığın niteliğinin gemi işletme ücretinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge adliye mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup Mahkemenin dosyanın esasına yönelik 25.03.2021 kararının Dairemizin 25.10.2022 tarih, 2022/516 E. ve 2022/7382 K. sayılı kararı ile onandığı ve 06.01.2023 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden sonra davacı vekilinin dosyaya yatırılan teminatın icra dosyasına gönderilmesine yönelik talebinin temyize konu 14.02.2023 tarihli ara karar ile reddedildiği, Mahkemece verilen ara kararın Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği ve daha önce Yargıtay incelemesinden de geçmediği, bu karar ile ilgili olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanma imkanı olmadığı açıktır. Belirtilen sebeple Mahkemece verilen 14.02.2023 tarihli ara kararın istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine İADESİNE,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/895, Karar No: 2024/1222, Tarih: 06.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/895 E.  ,  2024/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1830 E., 2023/966 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/246 Esas, 2023/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl 14 ay 7 gün hapis ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uygulanan artırım oranı 1/6 olarak belirlenmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; göçmen kaçakçılığı suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, teşhis işleminin usule uygun olmadığına, onur kırıcı muamelenin söz konusu olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; göçmen kaçakçılığı suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, teşhis işleminin usule uygun olmadığına, onur kırıcı muamelenin söz konusu olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Erciş ilçesi Balık Bendi civarında ülkeye kanuna aykırı yollardan girmiş olan ve ülke içerisinde seyahat etmelerine yarayan herhangi bir varakası bulunmayan göçmenleri alarak Patnos ilçesi istikametinden Ağrı istikametine götürüleceği yönünde ihbar yapıldığı, ihbara istinaden yürütülen çalışmalarda aynı gün saat 02.00 sıralarında Erciş-Patnos karayolu üzerinde icra edilen yol kontrol uygulaması esnasında ihbarda belirtilen 34 ... ..15 plakalı aracın yüklü bir şekilde arka kısmı çökük vaziyette Erciş istikametinden Patnos istikametine doğru seyir halinde bulunduğunun görüldüğü, aracın uygulama noktasını fark etmesi üzerine plastik dubalardan U dönüşü yaparak Erciş istikametine doğru döndüğü, kolluk görevlilerince dur ihtarında bulunulmasına rağmen kaçtığı, Erciş istikametinde ilerlediği sırada yol kenarında bulunan banketlere sürterek durduğu, şoför mahallinde ve sağ ön yolcu koltuğunda bulunan şahısların araçtan inerek bahse konu mahalde bulunan arazide kaçmaya çalıştığı, kolluk görevlilerince yapılan kovalamaca neticesinde araç şoförü olan temyiz dışı sanık M. O. ile ülkeye kanuna aykırı yollardan girmiş olan Afganistan uyruklu mağdur C. N.'nin yakalandığı, aracın arka bölümünde bulunan 30 Afganistan uyruklu göçmenin kaçmaya çalıştığı sırada kolluk görevlilerince yakalamasının yapıldığı, sanık ...'nun da 34 ... 335 plakalı araç ile göçmenlerin yakalandığı araca öncülük ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uygulanan artırım oranının fazla belirlendiği gerekçesiyle 1/6 olarak düzeltildiği, tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi ve infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususlarının düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, mağdur anlatımları, PTS kayıtları, teşhis tutanakları, ekran görüntüsü rızaen teslim tutanağı, Erciş Sulh Ceza Hakimliğinin 03.05.2023 tarihli 2023/822 değişik iş sayılı kararı ile olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, mağdur anlatımları, PTS kayıtları, teşhis tutanakları, ekran görüntüsü rızaen teslim tutanağı, Erciş Sulh Ceza Hakimliğinin 03.05.2023 tarihli 2023/822 değişik iş sayılı kararı ile olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5959, Karar No: 2012/40204, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5959 E.  ,  2012/40204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret, yaralama mala zarar verme, görevliye etkin direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A) Sanığın müşteki ...'e yönelik hakaret ve yaralama eylemlerinden dolayı verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’ un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre,temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanık hakında görevi yaptırmamak için direnme ,kamu görevlisine hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükmü ile müşteki ...'a karşı işlediği mala zarar verme suçundan dolayı verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C) O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda; sanığın olay günü alkollü olduğu sırada yolda karşılaştığı şikayetçi ...' e buraya baksana "a....koyduğumun oğlu " şeklinde hakaret edip yumrukla vurduğu, olay yerine gelen ve sanığı karakola götürmeye çalışan diğer şikayetçi polis memurları... ve ...'a da yumruk attığı, ...' ın montunu yırttığı sanığın zorla polis merkezine getirildiği, burada ise," yavşak polisler, o... çocukları, size Kaş'ı dar edeceğim" diye bağırdığı, karakolda kapıyı kırdığı ve klimaya zarar verdiği anlaşıldığından,sanığınüzerine atılı tehdit, hakaret, mala zarar verme, görevliye etkin direnme suçlarının subut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Ancak,

Olayda meydana gelen zararın giderildiğinin bildirildilmesine rağmen, hükümde TCK'nun 168/1 maddesinin tartışılmaması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53.madde 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.