muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5699, Karar No: 2013/7679, Tarih: 03.12.2013

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,kararın tebliğinden itibaren 15gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3084, Karar No: 2020/1091, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3084 E.  ,  2020/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 02.04.2019 tarih ve 2017/246-2019/373 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından dava dışı Tırsan Treyler firmasına teslim edilmek üzere teslim alınan iki koli emtianın ilgilisine teslim edilmediğini, teslim evrakı fotokopisinde yer alan imzanın alıcı şirket elemanına ait olmadığını ileri sürerek, 59.386,07 TL'nin irsaliyeli fatura tarihinden itibaren yıllık reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, emtianın tam ve eksiksiz olarak alıcı firma kargo kabul personeli Ahmet Kemikçioğlu'na teslim edildiğini kaldı ki davacı tarafından hiç teslim edilmeme iddiasında bulunulmuş ise de, alıcı müşterinin eksik teslimattan bahsettiğini, davacının TTK 889. maddede öngörülen ihbar yükümlülüğüne uymadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 43. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/66 Esas sayılı dosyası kapsamında, davalı şirkette kargo elemanı olarak çalışan sanık Sait PASO'nun davacı ... Otomotiv A.Ş tarafından 11.09.2012 tarihinde ...'ten Tırsan Tireyler Sanayi Ticaret A.Ş'ye teslim edilmek üzere gönderilen 59.386.07 TL bedelli malzemeyi alıcıya teslim etmeyerek hizmet nedeni ile güveni kötüye kullandığının sabit olduğu, davalıya verilen emtia hiçbir şekilde teslim edilmediği halde davalının çalışanı tarafından teslim edilmiş gibi gösterildiği, TBK md. 116 hükmüne göre, borçlu borcun ifasını veya bir borç ilişkisinden doğan hakkın kullanılmasını, birlikte yaşadığı kişiler ya da yanında çalışanlar gibi yardımcılarına kanuna uygun surette bırakmış olsa bile, onların işi yürüttükleri sırada diğer tarafa verdikleri zararı gidermekle yükümlü olduğu bu itibarla davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 59.386,07 TL tazminatın 13/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.036,66 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4425, Karar No: 2017/15172, Tarih: 04.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4425 E.  ,  2017/15172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamına göre; müştekinin olay tarihinde saat 20.30 sıralarında otomobilini kilitleyerek park ettiğini, ertesi gün sabahleyin işe gitmek amacıyla aracın yanına geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini ve müracaatta bulunduğunu beyan ettiği, suça sürüklenen çocukların savunmalarında olay esnasında havanın karanlık olup olmadığını hatırlamadıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5025, Karar No: 2015/5002, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5025 E.  ,  2015/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/15463, Karar No: 2012/12019, Tarih: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15463 E.  ,  2012/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümlünün, Uyap kanalıyla Mernis üzerinden kontrol edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 19.10.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak hükümlü hakkındaki hapis ve adli para cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 64/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 20.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5387, Karar No: 2008/7527, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5387 E.  ,  2008/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh ile Alucra Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vas i tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir. .. " hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... 1. Aile Mahkemesince vasi tayini için ihbarda bulunulan kısıtlı adayı ... 'in yapılan araştırmalarda ...'teki adresini terk ettiği,... adresinin bilinmediği anlaşıldığından davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme nüfusa kayıtlı olduğu Alucra Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Alucra Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20325, Karar No: 2011/23007, Tarih: 08.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/20325 E.  ,  2011/23007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : ...: 765 s.y.TCK'nın 342/1,80.mad.ge.2 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin., ...: Beraat kararına ilişkin.

Gerekçeli karar başlığında suça konu belgelerin düzenleme tarihi esas alınarak yanlış yazılan suç tarihinin bu belgelerin yenileme müracaatında kullanıldığı 27.09.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen sahte “eşyanın gümrük mührü altında taşınması için karayolu taşıtı onay belgesi” düzenlemek eyleminin, suça konu belgenin 1975 tarihli Tır Sözleşmesi’nin 3, 12, 13, 14 ve Tır Uygulama Tebliği’nin 3, 10, 12, 13 ve 14. maddeleri uyarınca karayolu ile uluslararası eşya taşımacılığı yapan taşıtların bu sözleşme hükümlerine uygun olarak imal edildiğini ve sözleşmede öngörülen teçhizatlara sahip olduğunu gösterir, Gümrükler Başmüdürlükleri tarafından yetki verilen Gümrük İdarelerince "iki yıllık" süreyle geçerli olarak verilen belgenin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 355. maddesinde öngörülen “….kanunun temin ettiği müsaade ve menfaatler kazanmaya……dayanak şehadetname” niteliğinde belgelerden olduğu cihetle; anılan madde uyarınca aynı Yasanın 356. maddesine aykırılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının sanık ... yönünden kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 18.09.2002, sanık ... yönünden ise suçun işlendiği 27.09.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu konuda karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkındaaçılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8459, Karar No: 2021/215, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8459 E.  ,  2021/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10750, Karar No: 2008/11262, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10750 E.  ,  2008/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıların inşa ettikleri 5 parselde kain C Blok zemin kat 1 daireyi kendilerinden satın aldıklarını, 17 Ağustos 1999 depreminde dairelerinin ağır hasar görüp yıkıldığını, zararlarından davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek yıkılan daire için 8.000,00 YTL, içerisindeki eşyalar için de 1.000.00 YTL tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (...-...) ile ... Arsa Ofisi Villa İnşaat Taah. Tur. Ltd. Şti. davanın reddini dilemiş, diğer davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi cevapta vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalılar ... Arsa Ofisi koll.Şirketi (...-... ... ortaklığı) ile ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (...-... ... ortaklığı)‘nin meydana gelen zarardan kusurları oranında sorumlu bulundukları gerekçe gösterilmek suretiyle yıkılan daire için 1.661.52 YTL, içerisindeki eşyalar yününden de 225.00 YTL nın müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, davalı ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (...-... ... ortaklığı) tarafından inşa edilen konutu davalı ... Arsa Ofisi Koll. Şirketi (... ...-... ortaklığı)’nden satın almıştır. Mahkemece, davada kusur incelemesi yapılarak müteahit firmanın %50, dava dışı belediyenin %15, Statik Mühendisinin %10, TUS görevlisinin %15, deprem şiddetinin %10 oranında sorumlu olduğuna ilişkin kusur veren bilirkişi raporuna göre kusur indirimi yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, olayda davacı alıcı yönünden kusur sorumluluğuna göre hüküm kurulması imkanı yoktur. Zira davalılar, davacılara karşı satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine göre sorumludurlar. (BK. 217 madde). Davalılar Müteahit ve satıcı binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde yıkılması nedeniyle oluşan davacı zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları halde, mahkemece, davalı müteahhit ve satıcının kusur oranı nispetinde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13931, Karar No: 2021/1197, Tarih: 27.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13931 E.  ,  2021/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan kolluktaki ifadesinde; 30.06.2015 günü saat 22.10 sıralarında motosikletini park ederek işe gitmek için otobüse bindiğini, 01.07.2015 günü saat 02.00 sıralarında, polis memurlarının kendisini arayarak motosikletini sürükleyerek götüren iki şahsı yakaladıkları bilgisini verdiklerini beyan ettiği, yine, 01.07.2015 tarihli tutanakta, saat 02.15 sıralarında iki şahsın bir adet plakası katlanarak kapatılmış motosikleti itekleyerek götürdüklerinin ve şahısların motosikleti polise yakalanmadan 15 dakika önce çaldıklarını ifade ettiklerinin belirtildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 21.16'da, gündüz vaktinin ise 04.24'te başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/178, Karar No: 2021/4536, Tarih: 08.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/178 E.  ,  2021/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kısmında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan takdiren hüküm kurulduğu belirtilerek alt sınırdan 1 yıl hapis cezası tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında gece vakti iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/4 maddesi yerine 116/2 bendinin uygulama maddesi olarak sehven yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüş, oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte yargılanarak haklarında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıklarla birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23209, Karar No: 2015/14685, Tarih: 07.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23209 E.  ,  2015/14685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/256852

Mahkemesi : Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25/03/2013

Numarası : 2011/161 - 2013/177

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olma suçlarından sanık B.. Ç..'nun beraatine, imar kirliliğine neden olmak suçundan sanık M.. Ç..'nun mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık M.. Ç.. müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-)Sanık B.. Ç.. hakkında imar kirliliğine neden olmak ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanık B.. Ç.. hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gördüğünden davaya katılmasına karar verilen K.. B.. adına hazine vekilinin, imar kirliliğine neden olma suçundan sanık hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık B.. Ç.. hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Samsun Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 12.11.2006 tarih ve 958 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan Sinop ili, ... mahallesi,... mevkii, 322 ada, 1 sayılı parselde bulunan otelin, sanık M.. Ç.. yönetim kurulu başkanı, sanık B.. Ç..'nun yönetim kurulu üyesi olduğu ...Turizm ve Ticaret A.Ş. tarafından 2010 yılında satın alındığı, Sinop Müze Müdürlüğü görevlilerince olay tarihinde yapılan denetimde, beton iskelenin yenilenmesi amacıyla sahil kenarında bir iş makinesi marifetiyle dolgu çalışması yapıldığının tespit edildiği, bu tespit üzerine olay hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık B.. Ç.. hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanığın verdiği ifadelerinde, kendisinin otelin ortağı olduğunu, ancak otel işleri ile ilgilenmediğini, bu işlerle inşaat mühendisi olan kardeşi sanık M.. Ç..'nun ilgilendiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, sanık M.. Ç..'nun da verdiği ifadesinde, davaya konu eylemle kardeşi sanık B.. Ç..'nun bir ilgisinin olmadığını, kardeşinin otel işleri ile ilgilenmediğini, harabe durumda olan iskeleyi düzeltmek amacıyla davaya konu uygulamayı yaptırdığını ve bunun suç olduğunu düşünmediğini beyan ettiği, sanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanık B.. Ç..'nun atılı suçu işlediğine, eylemleri sabit olan sanık M.. Ç..'nun eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;