muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/166, Karar No: 2014/2467, Tarih: 25.02.2014

Yukarıda açıklanan yönteme göre yapılacak araştırma sonunda, parselin orman olmadığı anlaşılırsa, bu defa davalı gerçek kişi ve müşterekleri yönünden 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. maddelerindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı; imar ve ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tesbiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı; parselin öncesinin ne olduğu, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlanıp bittiği, zilyetliğin hangi tarihte başlayıp kimler tarafından ne biçimde sürdürüldüğü, davalı yerdeki kullanımın ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların imar-ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı; 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden kanunun amacına uygun rapor alınmalı, taşınmazın son yıllarda ekilip biçilmemesinin iradi terk anlamına gelip gelmediğinin belirlenmesi amacı ile; taşınmazın ne kadar zamandır boş vaziyette olup kullanılmadığı yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle tesbit edilmeli, taşınmazın öncesinde ne şekilde tasarruf edildiği ayrıntılı biçimde açıklattırılmalı, taşınmaz üzerinde gerçek kişiler yararına zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, taşınmazın taksim, hibe veya satış yoluyla eldeğiştirip değiştirmediği hususu araştırılmalı, uzman ziraat mühendisi bilirkişiden; taşınmazın niteliği hususunda, komşu parsellerin toprak yapısı da mukayese edilmek suretiyle, taşınmazın toprak yapısı, niteliği, eğimi, kaç yıl önce imar ve ihya edildiği ve ne zamandır tarımda kullanıldığı, kaç yıldır kullanılmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazda zilyetlik koşulları oluşmuş ve iradî terk söz konusu değil ise tarafların delilleri doğrultusunda oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı D.. D..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8091, Karar No: 2011/1018, Tarih: 24.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/8091 E.  ,  2011/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/06/302140

Mahkemesi:(SAMSUN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

Tarih Esas Karar No:05.06.2006-5/107

Suç;Kasten Yaralamak,Kavgada korkutmak maksadıyla silah çekmek

C.. Ç.. ile A.. Ç..'ı kasten yaralamaktan sanık M.. A.., A.. Ç..'ı yaralamaktan sanık H.. A.., kavgada korkutmak maksadıyla silah çekmekten sanık C.. Ç..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (SAMSUN) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2006 gün ve 5/107 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan-sanık Celaleddin müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Katılan-sanık Celaleddin'in kavgada korkutmak için silah çekmek, katılan-sanık Mustafa'nın katılan-sanık Celaleddin ve katılan Ayşe'yi kasten yaralama, katılan-sanık Hatice'nin katılan Ayşe'yi yaralama suçlarında;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bıkarılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkarılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan-sanıklar Mustafa ve Hatice müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 24.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10793, Karar No: 2007/10197, Tarih: 26.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10793 E.  ,  2007/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2006

Davacı, davalı Kuruma borcunun olmadığının tesbiti ile 8 yıl 3 ay 18 günlük hizmetinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 20.4.1982-8.8.1990 tarihleri arasında Kurum sigortalısı olduğunun ve prim borcu bulunmadığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacının talebinin kabulu ile 4.6.2004 tarihi itibariyle davalı Kuruma 7.732.181 TL borcu olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davacının 20.4.1982 tarihinde başlayan Bağ-Kur sigortalılığının önce 8.8.1990 tarihi itibariyle sona erdirildiği, ancak devam eden vergi kaydı nedeniyle bu tarihin 1.1.1992 tarihine alındığı bu dönemde davacının 8.8.1990 tarihi itibariyle devam eden SSK hizmetinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda öncelikle davacının Bağ-Kur sigortalılığının sona erme tarihinin tesbiti gerekmektedir. davalı Kurumun kabul ettiği 1.1.1992 tarihi esas alındığında SSK.'lı süre ile çakışma bulunduğundan davanın SSK.'nun hak alanını da ilgilendirdiğinden anılan Kurumun davaya dahili sağlanarak davacının Bağ-Kur sigortalılık sona erme tarihinin tesbiti gerekmekte iken bu hususun göz ardı edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Davacının prim borcu bulunup bulunmadığı yönündeki talebinin değerlendirilmesinde yukarıda belirtildiği şekilde Bağ-Kur hizmet süresi belirlendikten  sonra bu hizmet süresi dikkate alınarak prim borcunun hesaplanması gerekmektedir.

Yapılan incelemede davacının 1.1.1982-8.8.1990 tarihleri arasında sigortalı sayılarak 14.3.1996 tarihinde 2.372.150.000TL borç çıkartılmış 2001 yılında ise 1.1.1982-1.1.1992 tarihleri arasında sigortalı sayılarak 1.376.970.584.000TL-14.1.2003 tarihinde ise borç 1.400.000.000TL olarak belirlenmiştir. Davalı 2.9.1989-1.1.1992 tarihleri arasında toplam ödemeler yaptığı anlaşılmıştır.

Yapılan incelemede davacının 1.1.1982-8.8.1990 tarihleri arasında sigortalı sayılarak 14.3.1996 tarihinde 2.372.150.000TL borç çıkartılmış 2001 yılında ise 1.1.1982-1.1.1992 tarihleri arasında sigortalı sayılarak 1.376.970.584.000TL-14.1.2003 tarihinde ise borç 1.400.000.000TL olarak belirlenmiştir. Davalı 2.9.1989-1.1.1992 tarihleri arasında toplam ödemeler yaptığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacının tesbit edilecek sigortalılık süresine göre yaptığı ödemelerde dikkate alınarak 24.7.2003 tarihinden önce borcunun bulunup bulunmadığı araştırılarak borcunun bulunduğunun saptanması halinde 24.7.2003 tarihli 2.8.2003 gününde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile değişik 1479 sayılı Yasa'nın 53/3. maddesi yürürlükte  olup anılan maddeye göre  sigortalılar  tarafından ödenmesi gereken  primler süresi içinde ve  tam olarak ödenmezse primlerin  ödenmeyen kısmına sürenin bittiği tarihten  başlamak üzere % 10 artırılacağı, bu miktara  borç ödeninceye kadar gecikilen her ay için ayrıca  Hazine Müsteşarlığınca açıklanacak  bir önceki aya ait Türk Lirası   cinsinden  iskontolu   ihraç edilen Devlet  İç Borçlanma Senetlerinin  aylık ortalama faizi  bileşik  bazda  uygulanarak  gecikme zammı hesaplanacaktır.

Uyuşmazlık, anılan değişikliğin  yürürlüğe girdiği 2.8.2003 tarihinden  önceki dönemde bu düzenlemenin  uygulanıp uygulanmayacağı noktasında  toplanmaktadır.  Uyuşmazlığın  çözümü  sosyal güvenlik  hukukunun  niteliğinin irdelenmesini ve yasaların zaman  bakımından uygulanmasına ilişkin  kuralların  incelenmesini   zorunlu kılmaktadır. Sosyal Güvenlik hukukunun  ilgi alanı kamusal olup  otoritesi kamu düzenini ilgilendirmektedir.  Bu nedenle sosyal güvenlik hukuku ile ilgili  yasalar yürürlüğe girdiği  andan itibaren derhal hukuksal  sonuçlarını doğurur.  Kanunların  geriye  yürümesi konusunda mevzuatımızda  genel bir düzenleme  bulunmamaktadır.  Kural olarak  kanunlar yürürlükte  oldukları  dönemdeki uyuşmazlıklara ve görülmekte olan davalara  uygulanır.  Devam eden uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa ve düzenleyici kural  “ derhal   yürürlüğe girme “ niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki  sonuçlarını doğuracaktır.  Tamamlanmış hukuki durumları yeni yasa  veya düzenleyici kuralın  etkilememesi  onlar üzerinde hukuki  sonuç  doğurmaması ise kazanılmış hakları saklı tutma amacı  gütmektedir.

Ayrıca 5458 sayılı Yasa'ya göre yapılandırma konusuda dikkate alınarak prim borcunun tesbiti gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27556, Karar No: 2016/7114, Tarih: 11.05.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/27556 E.  ,  2016/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar... ve ...'ın ortağı ve imza yetkilisi oldukları ...Ltd. Şirketi'nin 10.12.2007 tarih IM161707 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile ... firmasından ceviziçi ithal ettiği, Türkiye ile Bosna Hersek arasında imzalanan Serbest Ticaret Anlaşması gereğince ... Makamları'nca düzenlenen EUR.1 belgeleri gereği vergi indiriminden yararlandığı ancak ithal edilen ceviziçlerinin... menşeli olmadığının anlaşılması karşısında, resmi makamlar aracılığıyla Bosna Hersek'te bulunan ...isimli firma yetkililerinin araştırılarak böyle bir satışı gerçekleştirip gerçekleştirmediklerine ilişkin beyanlarının alınması ile firmaların resmi belge ve defterleri incelenerek ihracata ekli faturaların defterlere işlenip işlenmediğinin tespit edilmesi ve ... numaralı tır karnesinde eşyanın hareket yeri Sırbistan olarak belirtildiğinden Sırbistan Resmi Makamlarından anılan firmaların çıkış kayıtlarının istenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmaya dayalı yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi. karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4073, Karar No: 2021/368, Tarih: 26.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/4073 E.  ,  2021/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :TCK'nin 81/1, 21/2, 62/1, 53/1-a-b-d-e, 53/1-c, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 23/05/2016 Tarih 2015/3497 E. 2016/2614 K. sayılı bozma ilamında; maktulden katılanlar Hanım ve ...’ın aşamalardaki istikrarlı beyanları dikkate alınarak sanık hakkında mahkumiyetine ilişkin olarak karar verilmiş ise de; tanıkların anlatımları bir kül halinde değerlendirildiğinde; çelişkiler mevcut olduğu tanık Hanım’ın bozma öncesi kolluk, savcılık ve mahkeme beyanlarında maktule kimin vurduğu hususnda bir açıklık bulunmadığı gibi tanık ...’ın bozma öncesi kolluk ve savcılık beyanlarında bu belirsizliğin devam ettiği ancak mahkeme beyanında sanık ...’in maktule vurduğunu beyan ettiği, bu kapsamda tanık beyanlarının hükme esas alınamayacak şekilde çelişkiler içerdiği keza ilgili tanıkların dairemize 05/10/2018 tarihli dilekçeleri ile vicdan azabı çektikleri sanığın olay yerinde bulunmadığına dair yazılı dilekçeleri de dikkate alındığında;

Sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin duruşma ve dilekçelerindeki temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi gözetilerek sanığın bu suçtan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 26/01/2021 gününde Üye ...'in sanığın cezalandırılması gerektiği yönündeki kanaati ve oy çokluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ... aileleri arasında arazi paylaşımı ve arsalardan birine ev yapımı hususunda anlaşmazlık bulunduğu ve bu nedenle zaman zaman tartışmaların yaşandığı, olay gününden önce sanıklardan ...'ın kendisine ait olduğunu düşündüğü arsaya ev yaptırmak için arazi sınırlarını belirlemek üzere kadastro memurlarını getirerek ölçüm yaptırdığı, sanıklardan ...'in bu nedenle...'le tartıştığı, tartışmaya diğer aile fertlerinin de katılması üzerine sanıklardan ...'in maktul ...'yı aracı olması için çağırdığı, kavga esnasında maktul ...'nın tarafları ayırmak için araya girdiği esnada başına aldığı darbe nedeniyle hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; katılanlar ... ve taraflarla herhangi bir husumeti bulunmayan tanık ...'nın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanık ...'ın diğer sanık ...'e vurmak iterken maktulün araya girmesi nedeniyle elindeki kalas ile maktulün kafasına denk gelecek şekilde vurduğunu beyan etmeleri karşısında sanığın olası kast altında öldürme suçunu işlediği sübuta ermesi nedeniyle, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 gün ve 2016/125 Esas ve 2017/41 sayılı mahkumiyet kararının isabetli olduğu ve onanması gerektiği,

Katılanlar ve tanıkların yargılamanın sonraki aşamalarında beyanlarını değiştirdikleri ancak bu beyanların olayın oluş şekline uygun olmadığı, değişen beyanlara değil, olaydan hemen sonra verdikleri beyanlara itibar edilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılmıyorum. Muhalif Üye

...

26/01/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ... ve ...'in yokluklarında 28/01/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/24760, Karar No: 2014/23877, Tarih: 26.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/24760 E.  ,  2014/23877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kocanın davalı eşine ilgisiz kaldığı eşine hakaret ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı ve ailesine bıraktığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu, davalı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı, çünkü bu konuda dinlenen davacı kocanın tanık beyanlarının soyut ve inandırıcılıktan uzak bulunduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.11.2014 (Çrş.)

.
Yargıtay — Esas No: 2009/7773, Karar No: 2010/2212, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7773 E.  ,  2010/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 381 parsel sayılı 1042,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile eşit paylarla davacı ... ve davalı ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde, taşınmazın miras bırakan babası ...’ten intikal ettiği, mirasçılar arasında yapılan paylaşmada tamamının kendisine düştüğü, davalının taşınmazda hakkının olmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davaya konu taşınmaz "381 sayılı parsel" olduğu halde, hüküm fıkrasının 1. bendinde 831 parsel hakkında hüküm kurulmuş olup mahkemece dava konusu olmayan parsel hakkında hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedeni ise de; bu husus maddi hataya dayalı olup, düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 1. satırındaki “831” sayısının “381” olarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 18.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15252, Karar No: 2013/18400, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15252 E.  ,  2013/18400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat mülkiyetinin sona erdirilmesi ve ortak mülkiyet esaslarına göre tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, altı bloklu anataşınmazda müvekkilinin de kat maliki olduğu 3 bloğun depremde yıkıldığını ileri sürerek bu bloklardaki kat mülkiyetinin sona erdirilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle tapu kaydı içeriğinden ve bilirkişi raporundan; dava konusu 1416 ada 2 parsel sayılı taşınmazda kayden kat mülkiyetinin kurulu olduğu ve üzerinde (A, B, C, D, E, F) bloklarından oluşan 6 blok bulunduğu, bunlardan C, D, F blokların depremde tamamen yıkıldığı ve henüz yerine herhangi bir yapının yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 5. maddesi hükmüne göre bir anataşınmazda kat mülkiyetine bağlanmamış veya lehine kat irtifakı kurulmamış arsa payı bırakılamaz.

Aynı Yasanın 47. maddesinin ikinci fıkrasında ise anayapının bağımsız bölümlerinden biri tamamen harap olur ve o bölümün maliki iki yıl içinde bölümünü yeniden yaptırmazsa, diğer kat malikleri veya bunlardan bir kısmı, bu sürenin tamamlanmasından başlayarak bir yıl içinde o bölüme ait arsa payının, değeri karşılığında ve arsa payları oranında kendilerine devredilmesini hakimden isteyebilirler. Bu halde devrolunan arsa payları kat mülkiyeti kütüğünün ilgili sayfalarının (beyanlar) hanesine işaret olunur, arsa payını devralanlar, devraldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde harap olan bağımsız bölümü yeniden yaptırmaya veya aynı süre içerisinde bütün kat malikleri bağımsız bölümlere bağlı arsa paylarını bu kanunun üçüncü maddesinin ikinci fıkrasındaki esaslara göre yeniden hesaplayarak kat mülkiyeti kütüğüne geçirtmeye mecburdurlar. Bu fıkra hükmüne uyulmadığı takdirde anataşınmaz üzerindeki kat mülkiyeti kendiliğinden sona ererek, gerek o gayrimenkul ve gerek harap olan bölümler için alınan sigorta bedeli üzerinde ortak mülkiyet hükümleri uygulanır.

Somut olayda; davacı deprem sonucu anataşınmaz üzerindeki C, D, F blokların bütünüyle yıkılmış olması nedeniyle anataşınmaz üzerindeki kat mülkiyetinin kaldırılmasını istemiştir. Bu durumda mahkemece anılan maddenin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca anataşınmazın tümünde kurulu bulunan kat mülkiyetinin kaldırılarak ortak mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda; davacı deprem sonucu anataşınmaz üzerindeki C, D, F blokların bütünüyle yıkılmış olması nedeniyle anataşınmaz üzerindeki kat mülkiyetinin kaldırılmasını istemiştir. Bu durumda mahkemece anılan maddenin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca anataşınmazın tümünde kurulu bulunan kat mülkiyetinin kaldırılarak ortak mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.