muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26454, Karar No: 2014/12447, Tarih: 24.06.2014

Sanık ...'in ortağı olduğu ... market isimli işyerinde işçi olarak çalışan katılan ...'un 11.06.2004 tarihinde iş kazası geçirdiği, ... Firmasının ... ile ilgili ... PTT’den Iğdır SSK'ya işe giriş bildirgesi gönderdiği, işe giriş bildirgesindeki çalışan kişi imzasının sahteliği ile ilgili olarak ... Asliye Ceza Mahkemesinde 2005/139 Esas sayılı dosyasında davanın devam ettiği, gönderilen taahhüt etiketlerinin sırası ile vurulduğunda ... PTT’ye ait ... taahhüt nolu etiketin normal kullanma tarihinin 14.06.2004 tarihi gün sonu veya 15.06.2004 tarihlerine ait olması gerekmesine rağmen ... PTT’sinden gönderilen suça konu ... taahhüt no.lu gönderinin zarfı üzerindeki tarihin 01.06.2004 olduğu, 01.06.2004 tarihinde ... PTT aracılığı ile Iğdır SSK Müdürlüğüne gönderilen... taahhüt numaralı gönderinin... PTT Müdürlüğünde işlem gördüğü ve 07.06.2004 tarihinde SSK mutemetliğine teslim edilmiş gözüktüğü bu gönderinin Iğdır SSK kayıtlarına ise 18.06.2004 tarihinde girdiği, sanık ...'ın azmettirmesiyle bildirmelerin posta gelen–giden evrak memuru olarak ... PTT'de görev yapan sanık ..., şef olarak görev yapan ... ve müdür olarak görev yapan ...'ın iştirakı ile geriye yönelik kabul damgası kullanılarak gönderi kabul işemi, Iğdır PTT'de görevli memur ...'ın ise kendisi tarafından tutulan mutemet zimmet defterinin 07.06.2004 tarihli sayfasına sonradan ... nolu gönderiyi ilave edip o gün teslim edilmiş gibi göstererek memurun belgede sahteciliği suçunu birlikte gerçekleştirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...'in söz konusu evrakın 07.06.2004 tarihinde ...PTT'si aracılığı ile SSK mutemetliğine teslim edildiğini, evrakın müdürlüklerine 11.06.2004 tarihinde verilme gibi bir durumun söz konusu olmadığını, evrakın 11.06.2004 tarihinde müdürlüklerine teslim edildiğini ve bu gönderinin 07.06.2004 tarihinde Iğdır SSK mutemetliği kayıtlarına girmesinin mümkün olmadığını, ... nolu gönderinin 01.06.2004 tarihinde kabul edilmiş olup, geriye dönük olarak damga vurulmasının mümkün olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini, sanık ...'in geriye dönük olarak damga vurulmasının mümkün olmadığını, aradaki farklılığın taahhüt etiketinin bir sonraki sayfasından koparılmış kabul nosu olarak verilmiş olabileceğini, böyle bir işlem yapılması hususunda kimseye talimat vermediğini, sanık ...'un geriye dönük olarak damga vurulmasının mümkün olmadığını, aradaki farklılığın taahhüt etiketinin bir sonraki sayfasından koparılmış kabul nosu olarak verilmiş olabileceğini, suçsuz olduğunu; sanık ...'ın suçlamayı kabul etmediğini, mutemetler tarafından getirilen alındıları geldikleri güne tekamül eden numarayı yazarak kaydını yaptığını, çok yoğun evrak gelimi olduğunu ve sözkonusu evrakın da geldiği gün kaydının yapıldığını, evrakın geldiği kabul edilen merkez tarafından verildiğinden dolayı yeni bir numara vermelerinin sözkonusu olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini, 07.06.2004 tarihli sayfada daha sonra gelen evrakı ilave etmediğini ve sanık ...'ın kendisinin ..

...'ın suçlamayı kabul etmediğini, mutemetler tarafından getirilen alındıları geldikleri güne tekamül eden numarayı yazarak kaydını yaptığını, çok yoğun evrak gelimi olduğunu ve sözkonusu evrakın da geldiği gün kaydının yapıldığını, evrakın geldiği kabul edilen merkez tarafından verildiğinden dolayı yeni bir numara vermelerinin sözkonusu olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini, 07.06.2004 tarihli sayfada daha sonra gelen evrakı ilave etmediğini ve sanık ...'ın kendisinin ... marketin sahibi olduğunu, 40 işçi çalıştığını ve sigortalarının da olduğunu, Devletin kendilerine prim verdiğini ve işçileri sigortasız çalıştırmalarının manası olmadığını, olay tarihinde Karsta market açma durumları olduğundan ...'a gidip geldiğini, ... da SSK evrakının işe giriş bildirgelerini ...' in verebileceğini, kendisinin postaneye işe giriş bildirgesi vermediğini, bu işleri elemanların yaptığını, ...'nın kazadan sonra da yanında sigortalı olarak çalışmaya devam ettiğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi; suça konu ... no.lu gönderi alındısının ... PTT'de su baskını sonucu zarar gördüğü ve imha edildiği gerekçesi ile mahkemeye ibraz edilmemesine karşın PTT Genel Müdürlüğünün soruşturma raporunda müfettiş tarafından imha edilen belgeler içinde bulunmadığı ancak yok olduğu kabul edildiği ve dosya içerisine getirilmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, sanık ... müdafii tarafından da belirtilen PTT Genel Müdürlüğünün soruşturma raporunda müfettiş tarafından yok olduğu kabul edilen ... nolu gönderi ve alındısının bulunduğu Iğdır 1. Asliye Ceza mahkemesinin 2005/139 sayılı dosyanın akibeti araştırılıp mümkünse birleştirilmesi, birleştirilmemesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu ...nolu gönderi ve alındısı üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak kim tarafından düzenlendiğinin belirlenmesi, ... PTT Müdürlüğünde sanık ... tarafından tutulan suça konu zimmet defterinin 07.06.2004 tarihli sayfasına sanık ... tarafından sonradan eklendiği iddia olunan kayıt ile sanık ...'dan elde edilecek yazı imza örnekleri arasında bilirkişi marifetiyle karşılaştırma yapılıp kesin irtibat sağlandıktan sonra sanıkların yapılan sahtecilik eylemlerine ne şekilde katıldıkları tartışılarak sanık Seyfettin'in eylemi diğer sanıklar İmran ve Kalender vasıtasıyla farklı zamanlarda iki seferde işlediği cihetiyle iki ayrı suç ya da TCK.nun 43. maddesi gereği zincirleme biçimde sahtecilik suçunun uygulama olanağı bulunup bulunmadığı karar gerekçesinde değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması

Yasaya aykırı, katılan ... vekili, sanık ... ve diğer sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3587, Karar No: 2010/5819, Tarih: 25.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/3587 E.  ,  2010/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden, davalı kadının temizlik kurallarına riayet etmediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20'şer TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8490, Karar No: 2018/1425, Tarih: 05.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/8490 E.  ,  2018/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmeyen bozma isteğinin REDDİNE,

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı ...'nin 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK’nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9873, Karar No: 2017/27505, Tarih: 06.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/9873 E.  ,  2017/27505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile kayyım yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile kayyım tarafından temyiz edilmiştir.

Kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... Köyü 330 ada 4 parsel, 332 ada 25 parsel ve 332 ada 26 parsel sayılı taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedel 619,03-TL olduğu halde, hüküm fıkrasına 979,03-TL olarak yazılmak suretiyle infazda tereddüde yol açılması ve fazla depo edilen 979,03 TL olarak yazılmak suretiyle infazda tereddüde yol açılması ve fazla depo edilen 360-TL' nin davacıya iade edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1)a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 no'lu bendinde yer alan (330 ada 4 parselde kayıtlı) ibaresinden sonra gelmek üzere (tespit edilen kamulaştırma bedeli 1.106,62-TL olan) ibaresinin eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendide yer alan (332 ada 25 parselde kayıtlı ) ibaresinden sonra gelmek üzere (tespit edilen kamulaştırma bedeli 398,93-TL olan) ibaresinin eklenmesine,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan (332 ada 26 parselde kayıtlı ibaresinden sonra gelmek üzere (tespit edilen kamulaştırma bedeli 483,56-TLolan) ibaresinin eklenmesine,

2)a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde (bloke edilen) kelimelerinden sonra gelmek üzere (619,03-TL) ibaresinin eklenmesine (yazılmasına) kelimesinden sonra gelmek üzere (fazla depo edilen 360-TL'nin davacıya iadesine) cümlesinin eklenmesine,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 no'lu bendinde yer alan (979,03) rakamlarının çıkartılmasına, yerine ( 619,03) rakamlarının yazılmasına,

2)a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde (bloke edilen) kelimelerinden sonra gelmek üzere (619,03-TL) ibaresinin eklenmesine (yazılmasına) kelimesinden sonra gelmek üzere (fazla depo edilen 360-TL'nin davacıya iadesine) cümlesinin eklenmesine,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 no'lu bendinde yer alan (979,03) rakamlarının çıkartılmasına, yerine ( 619,03) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalıdan aşağıda yazılı harcın alınmasına, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16393, Karar No: 2014/4003, Tarih: 25.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16393 E.  ,  2014/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/87-2013/135

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davalı adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan meralık vasfını yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha, gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

27.05.2004 tarihli 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile ayrıca 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ifrazen oluşan bir kısım parsellerin 359.000 m2 yüzölçümlü mera vasıflı 19.04.1955 tarihli ve 28 no'lu parselden geldiği, 1965 yılında yapılan tapulama çalışmaları ile Belediye adına mera vasfı ile tescil edildiği ve sonradan yapılan imar uygulamaları ile dava konusu taşınmazın önce belediye adına sonra tahsisen davalı adına tescil edildiği ve dava konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.