muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/864, Karar No: 2006/2323, Tarih: 19.04.2006

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle davalı ...’nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin hüküm fıkrasından tümden çıkarılmasına ve yerine (2.) fıkra olarak “İstanbul, ..., Ovayenice Köyünde bulunan 17 pafta ve 1205 parsel sayılı olarak tapuya kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesinin 29.01.2002 temlik tarihindeki değeri olan 72.960.000.000 TL.nın davacının alacağı ve alacağının ferilerinin tutarını geçmemek üzere davalı ...’den alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına ve ayrıca kararın hüküm fıkrasının (3.) bendinin de hüküm fıkrasından tümden çıkarılmasına ve yerine (3.) bent olarak “karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Yasası ve tarifesi gereğince hesaplanan 3.939.840.000 TL. karar ve ilam harcının davalılardan tahsiline peşin harcın mahsubuna” cümlesinin yazılmasına ve hükmün değiştirilerek düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.928,60 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’den alınmasına, 19.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15227, Karar No: 2013/6110, Tarih: 19.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/15227 E.  ,  2013/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, evveliyatı harman yeri olan dava konusu taşınmazın önce 1580 sayılı Belediye Kanunu hükümleri gereğince, sonraki tarihlerde de imar planı içinde kalması nedeniyle arsa vasfı ile belediye adına tescil edildiğini, taşınmazın öncesinin harman yeri olması nedeniyle Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini belirterek tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı ..., 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazine’nin temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın harman yeri vasfını yitirdiği, taşınmazın 5393 sayılı Belediye Kanununun 79. maddesinde belirtilen taşınmazlardan olmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın öncesi 584 ada 19 sayılı parselin kadastro çalışmaları sırasında 661 m2 yüzölçümlü “harman yeri” niteliği ile davalı ... Belediyesi adına tespit edildiği, tespitin kesinleşmesi ile de belediye

adına tescil edildiği, sonraki tarihlerde yapılan imar uygulaması sonucunda 13.04.2000 tarihinde 3726 ada 8 parsel numarası ile 442 m2 arsa niteliği ile yine davalı ... adına imar parseli olarak tescil edildiği anlaşılmıştır.

3194 sayılı İmar Kanununun “Kamuya ait gayrimenkuller” başlıklı 11. maddesinin 4342 sayılı kanunun 35. maddesi ile değişik 11/4. maddesi gereğince; hazırlanan imar planı sınırları içindeki kadastral yollar ile meydanlar, imar planının onayı ile bu vasıflarını kendiliğinden kaybederek, onaylanmış imar planı kararı ile getirilen kullanma amacına konu ve tabi olurlar.

08.06.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasa ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen Geçici 3. madde ile de;

08.06.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasa ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen Geçici 3. madde ile de;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha

sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Bakanlığın görüşü alınarak Maliye Bakanlığınca belirlenir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera, yaylak ve kışlak iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Bu taşınmazlar arasında “harman yeri” sayılmamıştır.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için de;

A) Mera, yaylak ve kışlakların 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, yaylak ve kışlakların 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Mera, yaylak ve kışlakların yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş mera, yaylak ve kışlakların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı Hazine’nin iddiasına göre dava konusu taşınmazın öncesinin harman yeri olduğu, bu nitelikteki yerlerin imar planları içinde kalsa dahi niteliklerinin değiştirilemeyeceği, özel mülkiyete konu olamayacağı ileri sürülmekte ise de yukarıda açıklandığı üzere 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici 3. maddesinde “mera, yaylak ve kışlaklar” sınırlı olarak sayıldığından ‘harman yeri’ niteliğindeki taşınmazlara bu hükmün uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece davacı Hazine’nin tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesinden; arsa niteliğindeki tapuda kayıtlı taşınmazın üzerinde çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan dava konusu taşınmazın haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4370, Karar No: 2015/4912, Tarih: 09.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4370 E.  ,  2015/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 10. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :02.04.2015

Numarası :2014/237-2015/156

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedeli karşılığı verilmesi kararlaştırılan taşınmaz tapusunun devredilmemesi nedeniyle açılmış tapu iptâli ve tescil, olmadığı takdirde daire bedeli karşılığı alacak istemine ilişkin olup, mahkemenin görevsizlik kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalının yaptığı inşaatın kalıp, demir ve duvar işçiliğini yaptığını, iş bedeli olarak verilecek daire tapusunun verilmediğini belirterek tapu iptâli ve tescil, olmadığı takdirde daire bedeline ilişkin alacak talebinde bulunmuş, davalı işin tam olarak yapılmadığını, ödenmesi gereken daire bedelinin tam olarak ödenmediğini, 15.000,00 TL alacak bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davacı eser sözleşmesine dayalı olarak talepte bulunmuş olup, davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Eser sözleşmesine konu iş bedeli karşılığı daire verileceğinin kararlaştırılması taraflar arasındaki sözleşmeyi satım sözleşmesi haline getirmez.

Dava tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde, tüketici "Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi" olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri, olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da -yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna (eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.02.2003 gün ve 2013/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır. Kaldı ki davacı bu sözleşmeyi mesleki amaçlarla hareket eden kişi olarak yaptığından tüketici durumunda değildir.

Genel görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi olup HMK’da veya diğer kanunlarda aksine düzenleme olmayan dava ve işlere bakmakla görevlidir (HMK 2. md.). Bu durumda davanın görüldüğü asliye hukuk mahkemesi davaya bakmaya görevli olduğu halde, tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Genel görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi olup HMK’da veya diğer kanunlarda aksine düzenleme olmayan dava ve işlere bakmakla görevlidir (HMK 2. md.). Bu durumda davanın görüldüğü asliye hukuk mahkemesi davaya bakmaya görevli olduğu halde, tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27248, Karar No: 2016/21021, Tarih: 26.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27248 E.  ,  2016/21021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, yıpranma prim farkı, yasal ilave tediye farkı ile akti ilave tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda, ... tarihli ve ... esas, ... karar sayılı ilam ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda Dairemizin ... tarihli ve ... esas, ... karar sayılı ilamı ile “Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir alacak olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri bu nedenle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddinin gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davanın, davacı tarafça kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakla davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve dava konusu alacakların belirlenebilir olmaları nedeniyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiği yönündeki bozma gerekçesinin, temyiz incelemesi sırasında dosya içerisindeki bir kısım bilgi ve belgenin gözden kaçırılması sureti ile maddi hataya dayalı olarak oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ... tarihli ve ... esas, ... sayılı kararında, yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata nedeni olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir (Yargıtay HGK ... ün ... esas ... karar ve Yargıtay HGK ... gün ... esas, ... karar).

Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ... tarihli ve ... esas, ... karar ve ... tarihli ... esas, ... karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

Bu nedenle Dairemizin ... tarihli ve ... esas, ... sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

2-6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Somut olayda; davanın, davacı tarafça kısmi dava olarak açıldığı nazara alınmaksızın mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi ve sonuçlandırılması hatalı olup işin esasına girilerek kısmi dava hükümleri doğrultusunda karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4821, Karar No: 2017/5419, Tarih: 18.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4821 E.  ,  2017/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 18.04.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait daireyi 140.000 TL bedelle satın aldığını, peşinat olarak 5.000 TL'yi elden verdiğini, bakiye kalan 135.000 TL'yi ise davalının hesabına havale ettiğini, satış bedelini alan davalının dairenin devir işlemini gerçekleştirmeyeceğini bildirdiğini, müvekkilinin davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, ayrıca davalı aleyhine icra takibi başlattığını, ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin, maliki bulunduğu dairenin satışı ile ilgili olarak hiç kimse ile görüşmediğini, müvekkiline ait banka hesabının ise torunları Hasan ve Bayram tarafından kullanıldığını, bu nedenle müvekkilinin hesabına gönderilen paradan haberi olmadığı gibi parayı da almadığını, ayrıca havalenin borç ödeme vasıtası olup hukuki sonuç doğurmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, davalının banka hesabına para gönderme nedeninin daire satışı olduğu hususunu ispat edemediği, bu durumda paranın borç ödeme amacı ile gönderildiğinin kabulü gerektiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, sözlü harici satım sözleşmesi nedeniyle, davacı (alıcı) tarafından davalıya (satıcı) ödendiği ileri sürülen satım bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacı, eldeki davanın konusunu oluşturan sözlü satım sözleşmesi nedeniyle davalı hakkında dolandırıcılık iddiasıyla savcılığa şikayette bulunduklarını, bu nedenle davalı hakkında başlatılan soruşturmanın devam ettiğini bildirmiştir.

Davacı tarafından delil olarak bildirilen savcılık soruşturması sonucunda, davalı hakkında ceza davası açılabileceği ortadadır. TBK'nun 74. maddesi gereğince hukuk yargıcı, ceza mahkemesinin beraet kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır.

Davacı tarafından delil olarak bildirilen savcılık soruşturması sonucunda, davalı hakkında ceza davası açılabileceği ortadadır. TBK'nun 74. maddesi gereğince hukuk yargıcı, ceza mahkemesinin beraet kararı ile bağlı değil ise de, ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; delil olarak dayanılan savcılık soruşturmasının sonucunun araştırılması, ceza davası açılmış ise sonucunun beklenmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı için takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28077, Karar No: 2013/421, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28077 E.  ,  2013/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.