muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4312, Karar No: 2019/10865, Tarih: 03.12.2019

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; Mahkemece, Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/450 Esas ve 2013/574 Karar sayılı kararının infaz edilmesi için davacı tarafa süre ve imkan tanınmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca yukarıdaki yazılı ilkeler gözetildiğinde intifadan men koşulunun davacının ikame ettiği tapu iptal ve tescil davası ile gerçekleştiği açıktır. Nitekim davacının açtığı tapu iptal ve tescil davası kabul edilerek hissesi oranında iptal ve tescile karar verilmiş olmasına göre, taşınmazın davalılardan ... adına kayıtlı bulunduğu dönem için davalıların iyiniyetinden bahsedilemez ve bu dönem için davacının dava konusu taşınmazları kullanımının engellendiğinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı tarafa Mahkeme kararını infaz etmesi için süre ve imkan tanımak suretiyle güncel tapu kayıtlarının ikmal edilmesi, akabinde tapu iptali ve tescil dava dilekçesinin davalılara tebliği tarihi ile ecrimisil dava tarihi arasını kapsar şekilde (usulünce yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda) toplanmış ve toplanacak delillere göre ecrimisil hesabı yaptırılarak bir karar verilmesi gerekir iken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1179, Karar No: 2014/2303, Tarih: 09.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1179 E.  ,  2014/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit

HÜKÜM : 1- Sanık ...hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 62, 53/1, 58 maddeleri uyarınca 1 sene 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık .... hakkında;

a) TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53/1 maddeleri gereğince 1 sene 5 ay 15 gün hapis,

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’in kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’ın silahlı tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ....’in sübuta yönelen, sanık ...’ın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık .... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık .... hakkında mağdur ...’e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar .... ve ...’ın arkadaşları ile birlikte mağdur ... ile konuştukları sırada aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında mağdur ...’in sanık ....’e hakaret ettiği, bunun üzerine sanık .... ve arkadaşlarının olay yerinden ayrıldıkları, bir müddet sonra silah alarak araçla tekrar olay yerine geldikleri, sanık ...’ın tüfekle havaya birkaç el ateş ettiği, mağdur ...'in kaçmaya başladığı, sanık ....’in ise tabanca ile 8-10 metre mesafeden mağdura birden fazla ateş ederek, bir isabetle sol lomber bölgesinden vurduğu, 10-11. kotlarda fraktür ile kas yaralanması meydana getirerek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek şekilde yaraladığı olayda,

a) Suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yara yeri dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Sanık....’in, mağdur ...’in hakaret etmesi üzerine eylemini haksız tahrik karşısında işlediği anlaşıldığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ....’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibarı ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1875, Karar No: 2020/115, Tarih: 07.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1875 E.  ,  2020/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 07.03.2019 tarih ve 2019/44-2019/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 32.970 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili adına TPMK nezdinde 2011/04798 numaralı ile tescilli, gıda saklama kabı tasarımına konu ürünlerinin ayırt edilemeyecek derecede benzeri olan taklit ürünlerin; imal, ithal, satış ve pazarlamasının davalı tarafından yapıldığının tespit edildiğini, bu yolla yaratılan haksız rekabetin müvekkiline büyük zarar verdiğini, müvekkilinin ticari itibarını zedelediğini ileri sürerek davalının haksız ve hukuka aykırı eylemleri nedeniyle 5.000.- TL manevi, 5.000.- TL maddi, 5.000.- TL yoksun kalınan kazanç olmak üzere 15.000.- TL tazminata hükmedilmesini, davalının haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, haksız tecavüzün giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf usulüne uygun yapılan tebligata rağmen süresinde davaya cevap vermemiş, davalı vekili ön inceleme duruşmasındaki beyanında davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin bal alıp saklamak için bu kapları aldığını, herhangi bir üretim yada satışlarının olmadığını, tescilli olduğu konusunda da bilgilerinin olmadığını savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/06/2016 tarih ve 2015/151 Esas, 2016/116 Karar sayılı karar ile davacı adına olan 2011/04798 tescil numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek 17/12/2018 tarihinde kesinleştiği, dava ve olay tarihinde yürürlükte bulunan 554 sayılı KHK'nın 45. maddesi uyarınca tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi halinde, kararın sonuçlarının geçmişe etkili olacağı, tasarım tesciline hukuki bakımdan sağlanan korumanın hükümsüzlük nedeniyle doğmamış sayılacağı, davacının dayandığı tasarım hükümsüz kılınmakla, davanın dayanağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17223, Karar No: 2013/32618, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17223 E.  ,  2013/32618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 28/12/2010 tarihinde, 41.000,00 TL bedelle araç satın aldığını, aracın teslim alınmasından kısa bir süre sonra seyir halinde iken gaz verince ses gelmesi nedeniyle birçok kez servise gittiğini, parça değişikliklerine rağmen arızanın giderilemediğini ve araçtan yararlanamamasının süreklilik arz ettiğini belirterek, aracın yenisi ile değiştirilmesine, aksi takdirde araç için ödenen 41.000,00TL. bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini vekaleten talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı eldeki davada ayıplı olan aracın ayıpsız misli ile değişimini talep etmiştir. 26.03.2013 tarihli celsede davasını 6100 sayılı HMK.nun 177/2 maddesi uyarınca sözlü olarak ıslah edip, değişim olmadığı taktirde ayıp oranında bedel indirimi talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davacının usulüne uygun olarak ıslah dilekçesi ibraz etmek suretiyle netice-i talebini ıslah etmediği gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemenin de dayandığı bilirkişi raporunda, “dava konusu araçtaki ses probleminin üretimden kaynaklı gizli ayıp niteliğinde olduğu, ancak tamir edilebilir nitelikte olup davacının eldeki davadan önce garanti kapsamı dahilinde ücretsiz onarım hakkını kullanarak, ses probleminin çözüldüğü ve davacının hali hazırda aracını kullanmaya devam ettiği, ancak dava konusu aracın 1.084 km'de şanzımanının komple debriyaj seti ile birlikte değiştirilmesinin araçta 3.500,00 TL. değer kaybı meydana getirdiği” tespit edilmiştir.

Hal böyle olunca çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince ve ayrıca HMK 176 ve 177. maddeleri çerçevesinde davacının davasını sözlü olarak ıslah etmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, işin esasının incelenerek, indirilecek miktar yönünden nispi metot uygulanmak suretiyle ek rapor alınarak bedel indirimi talebinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince ve ayrıca HMK 176 ve 177. maddeleri çerçevesinde davacının davasını sözlü olarak ıslah etmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, işin esasının incelenerek, indirilecek miktar yönünden nispi metot uygulanmak suretiyle ek rapor alınarak bedel indirimi talebinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5316, Karar No: 2006/6222, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5316 E.  ,  2006/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğdayın dekar başına ortalama üretim gideri 100 YTL, mısırın 115 YTL, pamuk’un dekar başına ortalama verimi 325 kg, ortalama satış fiyatı 0.80 YTL ve dekara ortalama üretim gideri 325 YTL olarak bildirildiği halde sırasıyla 55 YTL, 95 YTL, 375 kg, 0.970 YTL ve 213.75 YTL olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2727, Karar No: 2018/5116, Tarih: 11.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2727 E.  ,  2018/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, hayasızca hareketlerde bulunma (iki kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5235, Karar No: 2018/15358, Tarih: 29.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5235 E.  ,  2018/15358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra belirlenen deneme süresinde yeni bir suçun işlenmesi halinde mahkemenin duruşma açılarak hükmün açıklanması şartlarının oluşup oluşmadığını belirledikten sonra koşulların oluşması halinde, açıklanmasını geri bıraktığı hükmü aynen açıklaması gerektiği ve önceki hüküm üzerinde herhangi bir değişikliğe gidilemeyeceği gözetilmeden, mahkemece verilen 04.03.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanmadığı halde, yeni kasıtlı işlenen suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükümde aynen açıklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak hüküm kurularak, açıklanması geri bırakılan hükmün değişiklik yapılarak açıklanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığın ihlali suçu yönünden hüküm kurulurken TCK'nın 116/4, 31/3, 62 maddeleri uygulanırken hesap hatası sonucu 6 ay 20 gün hapis cezası karşılığı 4.000 TL adli para cezası yerine, 7 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 4.500,00 TL adli para cezası olarak fazla tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sonuç cezanın "4.000,00 TL adli para cezası" olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.