muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2922, Karar No: 2014/2922, Tarih: 30.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2922 E.  ,  2014/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/131891

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2009/458 (E) ve 2010/690 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-12-15 yaş grubunda bulunan sanık F.. O.. hakkında, Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nde görevli adli tıp uzmanı ...B.. D..tarafından düzenlenen 24/08/2009 tarihli adli raporda, sanığın 24/08/2009 tarihinde işlediği iddia olunan iş yerinden hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin bildirildiği; diğer yandan, aynı sanık hakkında sosyal hizmet uzmanı D.. Ç.. tarafından başka bir yargılama dosyası için düzenlenip bir örneği görülmekte olan dava dosyası içerisine alınan 19/07/2010 tarihli sosyal inceleme raporunda ise, sanığın işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince kavrayabildiği şeklinde aksi yöndeki kanaatin bildirildiği; bahse konu her iki rapor arasında çelişki oluşmakla birlikte gerekçeli kararda hangi raporun hangi sebeple diğerine tercih edildiğinin açıklanmadığı anlaşılmakla; öncelikle sanığın Diyarbakır Dicle Üniversitesi Çocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalı Başkanlığı'na sevkedilerek, 24/08/2009 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık ve ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde adli rapor düzenlenerek çelişkinin giderilmesinin istenilmesi, sanığın işlediği suçun farik ve mümeyyizi olup olmadığı yönündeki delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek bu durumun karar yerinde tartışılması ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de; maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılmasının da olanaklı olmadığı; 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçiminin; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel aldığı;

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı;

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı anlaşılmakla;

Somut olayda; müştekiye ait ekmek fırınına girerek, çekmece bulunan toplam 22,50 TL tutarındaki bozuk parayı çaldığı sırada yakalanan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

3-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanması sırasında, yasaya uygun bir şekilde ½ oranında indirim yapılmasına karşın, 1/3 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması;

4-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan belirlenen gün adli para cezasının, bir gün karşılığında tayin edilen miktar ile çarpılarak sonuç adli para cezasına hükmedilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. O.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15096, Karar No: 2015/12275, Tarih: 07.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15096 E.  ,  2015/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yalova Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2013/226 - 2014/57

DAVACI : Y.. U..

DAVALI : Orman Yönetimi

DAHİLİ DAVALI : O.. B..

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, Y.. ili, Ç.. ilçesi, D.. köyü, 118 ada 14 (eski 740) parsel sayılı, 11330 m2 yüzölçümlü taşınmazın öncesi itibarıyla ormanla ilgisi bulunmadığı halde, orman sınırları içinde bırakıldığını ve bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazın orman olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da baştan beri olduğu gibi orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacıya yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine" ibareleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34781, Karar No: 2016/1482, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34781 E.  ,  2016/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işçileri olmadığını ve kendi isteği ile işten ayrıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilemeyceğinden, diğer alacak isteklerinin tefrik edilmesine, kıdem ve ihbar tazminatı istekleri açsından ise hukuki yarara yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176. maddesinde taraflardan her birinin, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği ve aynı davada, tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, mahkemece fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarına ilişkin davaların tefrik ile ayrı esas numarasına kaydına karar verilmiştir. Davacı 13.02.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile açıkça dava tipini ve miktarını da ıslah ettiğini davanın kısmi dava olarak devamını talep etmiş ve netice-i taleplerini kısmi dava türüne uygun olarak yenilemiştir. Dava türünün belirlenmesi usuli bir işlem olup davacı dava devam edreken bu usuli işleme ait ıslah talebinde bulunabilmelidir. Mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin usulden reddi bu yönü ile isabetsiz olmuştur. Kaldı ki 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesinin 2. fıkrasının yürürlükte olduğu tarihte de Dairemiz geniş yorum ile talebin belirlenebilir olduğu alacaklarda kısmi dava açılabileceğini benimsemişti. 6100 sayılı Kanun'un 109/2. fıkrasının, 01/04/2015 tarihli 6644 saylı Kanun'un 4. maddesi ile mülga hale gelmesi ile talep konusu miktarın belirlenebilir olduğu durumlarda kısmi dava açılmasının kabulü artık tartışma dışı kalmıştır. Açıklanan tüm bu sebeplere göre artık davacının belirsiz alacak davası olarak talep ettiği kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin davasını kısmi dava olarak ıslah etmesinde engel bir durum bulunmadığından ıslah talebinin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken usulden reddi hatalı olmuştur.

Sonuç :

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4899, Karar No: 2019/315, Tarih: 21.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4899 E.  ,  2019/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklı itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, taraflar arasındaki 01/01/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin ... 6. Noterliğinin 15/02/2012 tarih ve 01839 yevmiye nolu fesih bildirimi ile 01/01/2013 tarihinden itibaren sona erdiğini, kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünde 18.000 TL depozito bedelinin davalıya ödendiğinin ve tahliye halinde iade edileceğinin açıkça yazdığını belirtmiş, depozito bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan yetkiye ve borca itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödenmemiş ve eksik ödenmiş kira bedellerinin olduğunu, bu miktar hesap edildiğinde depozito bedeli mahsup edilse dahi kendilerinin alacaklı kalacağını belirtmiş, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece eksik yatırılan kira bedellerinin davalı kiraya veren tarafından itirazsız kabul edilmiş olması nedeniyle kira alacağının bulunmadığı kabul edilmiş ve depozitonun iadesinin gerektiğinden itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava depozito alacağı nedeniyle başlatılan takibe yapılan itirazın iptali talebine ilişkindir.

Taraflar arasında geçerli 01.01.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünde yer alan 9. maddesinde kira bedelindeki artışların yıllık olarak % 25 oranında olacağı kararlaştırılmıştır. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 344/1 maddesinde tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaların bir önceki kira yılında üretici fiyat endeksindeki artış oranını geçmemek koşuluyla geçerli olacağı ve bu kuralın bir yıldan uzun süreli kira sözleşmelerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. 6217 Sayılı Yasa'nın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasa'nın 53. maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak

sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı öngörülmektedir. Taraflar arasında geçerli kira sözleşmesine göre kiracı özel hukuk tüzel kişisi olup sözleşmede kararlaştırılan artış şartı sözleşme süresi tamamlanana kadar geçerlidir.

Bununla birlikte Türk Borçlar Kanunu m. 104'e göre dönemsel edimli sözleşmelerde alacaklı tarafın çekince belirtmeksizin makbuz vermesi halinde ancak önceki döneme ilişkin edimler ödenmiş sayılacağından ve kiraya veren tarafından kiracıya bu nitelikte makbuz verilmediğinden banka hesabına yatırılan paranın itiraz edilmeksizin kiraya veren tarafından kabul edilmiş olması, bakiye borç bulunmadığını göstermez. Buna göre Mahkemece sözleşmedeki artış oranına göre ödenmesi gereken kira bedelinin tespit edilerek bu miktardan ödenen kısım düşürülerek, gerekirse bilirkişi incelemesi de yapılarak varsa bakiye tutar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken bu yönde inceleme yapılmaksızın karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7060, Karar No: 2010/15635, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7060 E.  ,  2010/15635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-... KTK.

DAHİLİ DAVACI : ...

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile dahili davacı ... ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 105 ada 33 parsel sayılı 493.06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ikinci katı natamam iki katlı ev ve arsası niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olması nedeniyle ... hanesi açık olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... Asliye Hukuk Mahkemesinde, lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla tescil davası açmış, müdahil davacı ... ise, taşınmazı harici şatış senedi ile davacı ...’dan satın aldığını, kendi adına tescili iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece davacı ve müdahil davacının davasının reddine, çekişmeli parselin tespitinin iptaline, arsa niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince parsel üzerinde bulunan ikinci katı tamamlanmamış iki katlı kargir evin müdahil davacı ... oğlu ...’e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... ile dahili davacı ... ve davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... KÖYÜNDE 25/07/2001 tarihinde komşu ... MERKEZ İLÇESİNDE 25.04.1991 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

... Köyünde, ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden kişiler adına tespit edilen parseller hakkında Hazinenin zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiasıyla dava açtığı, Hazine adına tespit edilen bir kısım taşınmazlar hakkında da kişilerin,zilyetlikle kazanma koşullarının yararlarına gerçekleştiği iddiasıyla dava açtıkları, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında mahkemece daha önce verilen kararların temyizi üzerine, dairece, inceleme ve araştırma yeterli görülmediğinden bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda yeniden verilen kararların temyiz incelemesi için dava dosyalarının Daireye gönderildiği, bir kısım parseller hakkındaki dava dosyalarında ise, mahkemece ilk kez verilen kararların temyiz incelemesi yapılmak üzere daireye gönderildiği anlaşılmaktadır.

... Köyünde ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007 - 26/7/2007 tarihleri arasında ilan edilen 101 adadan 114 adaya kadar olan parseller hakkındaki dava dosyalarında verilen kararların Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında dosyadaki belgelerin temyiz incelemesi için yeterli olmadığının anlaşılması üzerine, mahkemenin 2009/39-2009/76 esas

-2-

2010/7060-15635

Dairenin 2010/7042 esas (bozmadan sonra 2010/13045 esas) sayılı dava dosyası yerel mahkemeye iade edilerek dosyadaki eksiklikler giderilmiş, gelen belgeler ve tüm deliller birlikte değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/07/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, ... yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan Usta ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından Baltasıgedik'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ..., ... ..., ... ..., ... ... arlaları ile ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ..

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır