muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1253, Karar No: 2015/1633, Tarih: 17.06.2015

Bu davanın belirsiz alacağın diğer türlerinden olan kısmi eda külli tespit davası olarak değerlendirilmesi olanağı da talep sonucuna göre olanaklı değildir. Zira kısmi miktarın tahsili dışında kalan ve belirlenecek alacağın tespiti açıkça istenmemiştir.

Davanın talep sonucuna göre açıkça kısmi dava olduğu açıktır. O nedenle mahkemece baştan itibaren kısmi dava olarak görülmesi ve sonuçlandırılması doğrudur. Davacı vekilinin belirsiz kelimesini kullanması, o tarihte yürürlükte bulunan HMK. 109/2 maddesi uyarınca belirli alacakta kısmi dava açamayacağını öngörmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle mahkemenin bu yöndeki direnmesi yerindedir. Davacı vekilinin temyizi doğru değildir.

3. Hukuki yararın gerçekleşip gerçekleşmediği sorunu;

Bir an için fark alacakların belirlenebilir olduğu kabul edilse bile, alacaklar yargılama sonucunda bilirkişi raporu ile belirlenmiş ve ıslah sureti ile artırılarak talep edilmiştir. Hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Usul ekonomisi ilkesi uyarınca da alacakların esastan hüküm altına alınması doğrudur. Yüksek 22. Hukuk Dairesinin bu yöndeki bozması da yerinde değildir.

Sonuç olarak açıklanan gerekçelerle Yüksek Yargıtay Genel Kurulu’nun çoğunluk görüşüne katılınmamıştır.

KARŞI OY

Yerel mahkeme, dava konusu alacakların HMK'nun 107. maddesi gereğince belirsiz alacak davası olarak veya HMK'nun 109. maddesi gereğince kısmi alacak davası olarak açılabileceğini; somut olayda davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığını, kısmi alacak davası olarak açıldığını, belirterek; buna göre karar vermiştir.

Özel daire ise, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı yönünde şüphe olmadığını, yerel mahkemece bu şekilde açılmış olan davanın kısmi alacak davası olarak nitelendirilemeyeceğini ve ayrıca dava konusu alacakların belirsiz alacak olarak dava ve talep edilemeyeceğini, belirterek; yerel mahkeme kararını bozmuştur.

Hukuk Genel Kurulu'nda çoğunluk görüşüyle aynı gün gündemin 1-2-4. sırasında kayıtlı dosya gruplarında dava konusu alacakların belirsiz alacak davasına konu olabileceği gerekçesiyle yerel mahkeme kararlarının onanmasına karar verildiği halde, yukarıda açıklanan ve gündemin 3. sırasında kayıtlı dosya gruplarında yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu farklılığın nedeni, yerel mahkemece belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi alacak davası olarak vasıflandırmasının doğru görülmemiş olmasıdır.

Bu gerekçeyle bozma yapılınca dava konusu alacağın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağının incelenmesine gerek kalmamıştır.

Yerel mahkemenin kararı davanın belirsiz alacak davası olarak karara bağlanması için bozulmuştur.

Bu farklılığın nedeni, yerel mahkemece belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi alacak davası olarak vasıflandırmasının doğru görülmemiş olmasıdır.

Bu gerekçeyle bozma yapılınca dava konusu alacağın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağının incelenmesine gerek kalmamıştır.

Yerel mahkemenin kararı davanın belirsiz alacak davası olarak karara bağlanması için bozulmuştur.

Gündemin 1-2-3-4. sırasındaki dosya gruplarının birbirine benzemesine rağmen Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu tarafından gündemin 1-2-4. sırasındaki dosya grupları ile 3. sırasındaki dosya grupları için çelişkili (birbirine aykırı) oy kullandığı gibi bir yanlış anlamaya yer verilmemesi için gerekçeli karar yazımında bu ayrıntıya yer verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

Başkanlığınızın zorlu görevine mütevazi bir katkı olarak bu görüşümün dikkate alınmasını yüksek takdirlerinize saygı ile arz ederim.
Yargıtay — Esas No: 2014/3686, Karar No: 2014/6640, Tarih: 21.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3686 E.  ,  2014/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2007

NUMARASI : 2004/1235-2007/35

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nın 238/2. maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 497 ada 12 parsel sayılı taşınmaz 22.02.1988 tarih 5 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.1952 tarih 1951/74-1952/93 Esas ve Karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12253, Karar No: 2010/25327, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/12253 E.  ,  2010/25327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından takibe konu çeklerin kambiyo senedi vasfını taşımadığı, ilk 3 çekin keşide yerinin kısaltma olarak "ıst" şeklinde yazıldığı, bu ibarenin idari yerleşim birimi veya bunlardan birinin kısaltmasına tekabül etmediği, takip alacaklısının dayanağı senetlerde meşru hamil olmadığı, ciro silsilesi bozuk olarak takibe konulduğu ileri sürerek takibin iptali talep edilmiştir. Mahkemece, takip dayanağı 30.6.2009, 15.01.2009 ve 30.05.2009 keşide tarihli çeklerde, keşide yerinin "ıst" olarak yazıldığı, bu kısaltmanın herhangi bir idari birimin kısaltması olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla çeklerde geçerli bir keşide yerinin bulunmadığı, bu durumda TTK.nun 692.maddesi uyarınca çekler kambiyo vasfını taşımadığından, anılan çekler yönünden takibin iptaline karar verilmiştir.

TTK.nun 692/5.maddesi gereği çekte keşide yerinin gösterilmesi zorunludur. Aynı Kanunun 708.maddesi gereğince ibraz süresi de çekin keşide edileceği yere göre belirleneceğinden keşide yerinin hiçbir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık olarak gösterilmesi gerekir.

14.12.1992 tarih ve 1991/1 esas - 1992/5 karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurul kararında da açıklandığı üzere, kısaltılmış olarak yazılan keşide yerinin kabul edilebilmesi için bunun belirgin ve duraksamaya mahal bırakmayacak bir yeri göstermesi gereklidir.

Somut olayda olduğu gibi "ıst" olarak yazılan keşide yerinin "İstanbul'u" ifade ettiği, Türkiye genelinde başka bir idari birimi çağrıştırmadığı, dolayısıyla keşide yeri olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşik uygulamalarında benimsenmiş bulunmaktadır.

O halde mahkemece borçlunun keşide yerine ilişkin şikayetinin reddi ile diğer şikayet nedenlerinin incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12212, Karar No: 2013/6862, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12212 E.  ,  2013/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mesken masuniyetini ihlal ve sarkıntılık suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; mesken masuniyetini ihlal ve cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.06.2009 gün ve 2005/470 Esas, 2009/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan mesken masuniyetini ihlal ve sarkıntılık suçlarının 765 sayılı TCK.nın 193/2 ve 421/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 01.09.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31647, Karar No: 2016/8230, Tarih: 20.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31647 E.  ,  2016/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sahibi olduğu kız öğrenci pansiyonunda, katılan ile tartışması esnasında katılana hitaben "burada işine gelen kalır, işine gelmeyen s… olur gider" şeklindeki sözlerini, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, bizzat katılana yöneltmediği ve pansiyon kurallarına uymayan kişilerin orada kalamayacakları hususunda kaba bir şekilde ortaya söylediği, bu itibarla hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4053, Karar No: 2014/8221, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4053 E.  ,  2014/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'ün fuhuş eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan, sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ... beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure ve mağdureye yaşı nedeniyle CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekilin, kovuşturma aşamasında sanıklar...'dan şikâyetçi olmadıkları ve CMK.nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak bu sanıklar haklarındaki kamu davalarına katılmadıklarından anılan sanıklar haklarında kurulan hükümleri temyize haklarının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin bu sanıklar haklarındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin sanıklar..... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyizleri ile sanıklar ...., ....l müdafileri ve sanık ...'ın temyizlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan katılan mağdure vekili, sanıklar ..., ..., ...l müdafileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2263, Karar No: 2013/3823, Tarih: 15.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2263 E.  ,  2013/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, kademeli olarak ise tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.10.2012 gün ve 2012/7893- 11434 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... mirasçıları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil, bu istemin kabul edilmemesi halinde ise tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı arsa malikleri davanın reddini savunmuş, davalı yüklenici ... ise duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin ise yüklenici yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili ile davalı arsa malikleri vekili ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, Dairemizin 09.10.2012 günlü ve 2012/7893- 11434 sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalı arsa maliki ... mirasçıları vekili kararı temyiz etmedikleri halde Dairemizin kararında onama harcının kendilerinden alınmasına karar verildiğini ileri sürerek karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Gerçekten, mahkeme kararı davacı vekili ile davalı ... mirasçıları tarafından temyiz edildiği, davacı 4077 sayılı Yasanın 23/II maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan onama harcının hükmü temyiz eden davalı ... mirasçılarından alınması gerekirken maddi hata sonucu

2013/2263-3823 - 2 -

davalı ... mirasçılarından alınmasına karar verilmesi doğru olmadığından karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilerek onama kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.10.2012 gün ve 2012/7893-11434 sayılı ilamının sonuç kısmında yer alan "2.376,00 TL Kalan- Davalı ... mirasçıları" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine "2.376,00 TL Kalan- Davalı ... mirasçıları" yazılmak suretiyle hükmün ONANMASINA, 15.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13252, Karar No: 2015/1246, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/13252 E.  ,  2015/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1516, Karar No: 2018/9568, Tarih: 13.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1516 E.  ,  2018/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK 157/1, 62, 52/2-4 ve 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle bozma sonrasında, 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini için dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından yapılan incelemede,

Katılanın sanıktan daha önce bir balya makinası alması sebebiyle, sanık ile katılan arasında bir güven ilişkisinin oluştuğu, bu nedenle olay tarihinden 20 gün kadar önce yine saman balyası makinası alması gereken katılanın, sanığı aradığı, sanığın piyasadan araştırma yapacağını söylediği, sanığın yaptığı araştırmada tanık Hüsnü'nün elinde satılık makina olduğunu öğrendiği, tanığın makinanın değerinin 40.000TL olduğunu ve parayı almadan makinayı teslim etmeyeceğini sanığa söylediği, bunun üzerine suç tarihi olan 16/12/2014 günü sanığın katılanı arayarak istediği makinayı bulduğunu söylediği, katılanın yanında tanık ... olduğu halde sanıkla buluştuğu ve her üçünün saman balyası makinasını görmek üzere makinanın sahibi olan .... 'un ... Köyü'ndeki bahçesine gittikleri, katılanın tanık .... ye ait makinayı beğendiği, sanığın makinanın bedelini görüşerek indireceğini söyleyerek katılandan makina sahibiyle bedel konusunda görüşmemesini istediği, bu kapsamda katılan ile tanık Hüsnü'nün makinanın bedeli hakkında konuşmadıkları, daha sonra sanığın yönlendirmesiyle yakında bulunan bir tır parkına çay içmek ve makinanın taşınacağı kamyonu ayarlamak üzere iki araç halinde gidildiği, tanık ... ü'nün kendi aracıyla, diğer üçünün ise sanığın aracıyla tır parkına gittikleri, yolda giderken sanığın katılana "15.000TL'yi sen bana ver, ben üstünü bir şekilde tamamlarım ve makina sahibini ikna ederim" dediği, katılanın da buna inanarak 15.000TL'yi sanığa verdiği, daha sonra dördü birlikte çay içmek için oturduklarından hemen sonra, sanığın makinayı taşımak için kamyon ayarlayacağını söyleyerek uzaklaştığı, sanığı bir süre bekleyen diğerlerinin sanığın arabasının da olmadığını görünce, sanığı bir miktar daha bekledikleri, sanık gelmeyince oturduğu köye baktıkları, orada da sanığı bulamayınca katılanın şikayetçi olduğu, sanığın halen katılandan almış olduğu parayı iade etmediği ve bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın aleyhine delil bulunmadığı halde soyut tanık beyanlarına dayanılarak hakkında mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.