muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4299, Karar No: 2017/11323, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4299 E.  ,  2017/11323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344/1. maddesi gereğince 1 aya kadar tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair Çine İcra Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve 2016/18 esas, 2016/27 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2016 tarihli ve 2016/41 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12/09/2017 gün ve 8363 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/09/2017 gün ve KYB.2017-52884 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, davacı ... ... ile davalı ... arasında görülmüş olan boşanma davası neticesinde Çine Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2000 tarihli ve 2000/6 esas, 2000/69 sayılı kararı ile boşandıkları ve müşterek çocuk Seyhan için iştirak nafakasına hükmedildiği, Çine İcra Müdürlüğünün 1999/236 esas sayılı dosyasından nafaka alacağına ilişkin icra takip dosyasının bulunduğu, nafaka alacaklısı ... vekilinin 11/02/2016 tarihli şikayet dilekçesi ile şikayet tarihinden geriye dönük 3 aylık nafakanın ödenmemesi nedeniyle şikayetçi olduğu, nafaka alacaklısının 15/08/1997 doğumlu olduğu ve 15/08/2015 tarihinde reşit olduğu gözetilmeden, Çine İcra Ceza Mahkemesince 1 aya kadar tazyik hapsine dair kararına yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine konu dosya kapsamında, Çine İcra Ceza Mahkemesinin 14/04/2016 tarih ve 2016/18 sayılı ek kararıyla borcun ödenmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi uyarınca, sanık hakkındaki cezanın bütün neticeleri ile düşürülmesine karar verildiği cihetle; incelenen dosyada Kanuna aykırılığı ve hükmün infazını engelleyen düşme kararının bulunması nedeniyle kanun yararına bozma isteği konusuz kaldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8590, Karar No: 2012/11584, Tarih: 09.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8590 E.  ,  2012/11584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : Beraat

Tebliğname Düşünce : Bozma-düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan beraate ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in beraatine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 30.03.2012 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 02.03.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13794, Karar No: 2014/2569, Tarih: 12.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13794 E.  ,  2014/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yalova Merkez Jandarma Komutanlığına gelen ... Sanayı Sitesi karşısı eski... Petrol benzin istasyonunun arkasında bulunan Telekom Müdürlüğüne ait telefon kablolarının kesilerek hırsızlanmakta olduğu ihbarı üzerine, Yalova Merkez Jandarma Komutanlığında görevli jandarma ekibinin olay yerine gittiklerinde, suça sürüklenen çocuk ...'nın elinde balta ile Telekom Müdürlüğüne ait telefon kablolarını kesmekte olduğu, sanık ...'ın da kabloları toplamakta olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın olay yerinde yakalandığı, sanık ...'ın ise Jandarma görevlilerini görünce olay yerinden kaçtığının anlaşıldığı olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğunun iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/4 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nın 150/2.maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmından "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ilişkin bölüm ile 254 TL müdafi ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün Çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafi ve sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından katılan kuruma ait telefon kablolarının çalınmak istenmesi sırasında zorunlu olarak kesilmesi suretiyle, çalınmak istenen malın aynına zarar verildiği anlaşılan olayda, hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği gözetilmeden, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında her iki suçtan hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

Kabule göre de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/4.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8346, Karar No: 2011/21383, Tarih: 03.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8346 E.  ,  2011/21383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; beraetine dair, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06/02/2007 gün ve 2006/470 Esas, 2007/27 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi’nden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın borcunun ödenmemesi nedeni ile sayacının mühürlendiği 11.08.2003 günlü tutanakla bildirildiği anlaşıldığından, söz konusu tutanak aslı veya onaylı suretinin dosyaya getirtildikten ve tutanak tanıklarının mahkemeye celp edilerek tanık sıfatı ile dinlenilip mühürlemenin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine 21.05.2005 ve 14.12.2004 tarihli tutanak düzenleyicilerin beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/304, Karar No: 2021/2105, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/304 E.  ,  2021/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın, sevk ve idaresindeki tır ile Fatih Köprüsünden geçmek isterken, geri manevra yaptığı sırada, Adalet Kasrının duvarına çarparak duvarda hasar oluşmasına ve Fatih Köprüsü duvar uzantısı olan taş parçalarından üç tanesinin kopmasına neden olduğu anlaşılmış ise de; 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde tanımlanan suçun kasten işlenen suçlardan olduğu ve sanığın aracı ile geri manevra yaptığı sırada kaza ile zarara sebep olduğu, bu hali ile suçun manevi unsurunun oluşmadığı sabit olmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22589, Karar No: 2015/2098, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22589 E.  ,  2015/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/7045, Karar No: 2024/5169, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7045 E.  ,  2024/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/520 E., 2023/929 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/336 E., 2019/902 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının bir iş sahibi olamadığını, evine ve ailesine bakmadığını, davalının annesinin fuhuş suçlaması ile Antalya'da tutuklanmış olduğunu, davalının evinden ve ailesinden kopuk olduğunu, evlilik birliği içerisinde alınan traktör borcu nedeniyle satışa çıkarılmış olduğunu, gizli kapaklı işlerle evlilik birliğine maddî olarak zarar vermiş olduğunu, şiddet uyguladığı, yere bardak fırlatıp, tehdit ettiğini davalının maddî ve manevî olarak ne eşi ne de çocuğuyla ilgilenmediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına davacı için aylık 300,00 TL tedbir ve devamında yoksulluk nafakası ile ortak çocuk için aylık 350,00 TL daha sonra devam etmek üzere nafaka ile 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar evlendikten sonra Dikili'ye yerleştikleri, davacının annesinin iş yapmaları amacıyla 65.000,00 TL'yi davalıya verdiği, bu para ile keçi aldıkları, ancak keçilerinin bakımının iyi yapılmadığı, davalı ...'ın hayvanlarla ilgilenmediği, bakmadığı, hayvanların bir kısmının öldüğü, bir kısmının ise davacının haberi olmadan ... tarafından satıldığı, davalının davacıya sinkaflı küfürler ettiği, Dikili'de işleri bozulduktan sonra davacının hamile iken annesinin yanına geldiği, davalının davacıyı annesi Gülseren'in yanına bıraktığı, ilgilenmediği, çocuk 4 aylık olana kadar arayıp sormadığı, gerizekalı, aptal diye hakaret ettiği, kafasına doğru kova fırlattığı, kollarından tutup silkelediği, sen ne biçim kadınsın dediği, evin maddî ihtiyaçlarını karşılamadığı, bu nedenle davacının zaman zaman kendi annesinin yanına gidip kaldığı anlaşılmış olup, davalının bu kusurlu hareketlerinin neticesinde evlilik birlikteliğinin temelinden sarsıldığı, davacı için evliliğin devamında fayda bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların TMK'nun 166/1 maddesi gereğince boşanmalarına,ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine ,davalı baba ile ortak çocuk arasında her ayın 1. ve 3. Haftasında pazar saat 10:00'da başlayarak pazar günleri saat 17:00'ye kadar birlikte olacak şekilde, ayrıca resmi dini bayramların ikinci günü sabah 10:00'dan ikinci günü saat 17:00'ye kadar birlikte olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına, velâyeti anneye verilen çocuk için dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 300,00 TL tedbir nafakasının ortak çocuğa harcanmak üzere davalıdan alınıp davacıya verilmesine dair kararın devamına, kararın kesinleşmesi ile birlikte 400,00 TL iştirak nafakası,davacı lehine aylık 200,00 TL tedbir nafakasının, kararın kesinleşmesi ile birlikte 300,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde ; tüm yönlerden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde ; tüm yönlerden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 19.04.2013 tarihinde evlendikleri, müşterek 01.01.2017 doğumlu bir çocuklarının bulunduğu davalının düzenli olarak çalışmadığı,birlik görevlerini yerine getirmediği ,"sen ne biçim kadınsın"dediği satın alınan hayvanları davacının haberi olmadan sattığı anlaşıldığı, davacı kadın dilekçeler aşamasında ortak çocuk için aylık 350,00 TL iştirak nafakası verilmesini talep etmişi mahkeme kararında; ortak çocuk için aylık 400,00 TL iştirak nafakasına hükmetmiş olup davacının dava dilekçesindeki talebinden daha fazla iştirak nafakasına hükmetmesi doğru bulunmadığı, velâyetin anneye verilmesinin doğru olduğu, çocuğun yaşı dikkate alındığında Mahkemece yapılan düzenleme gereğince müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yararına olduğu, gerekçesi ile davalının kusur belirlemesine esas maddî vakıa, iştirak nafakasına yönelik istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin bu yönden yukarıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek tesisine, velâyete ilişkin hükmün kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere aylık 350,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine davalının diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet, kişisel ilişkinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı, velâyet kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir.

Dosya kapsamındaki sosyal inceleme raporu ve çocuğun yaşı dikkate alındığında, ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocukların fikri ve sosyal gelişmesi için de yetersizdir. Mahkemece baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde ve daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması uygun görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2. Bölge Adliye Mahkemesinin kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin kaldırılarak yerine 3. bent olarak "velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında çocukların yaşı, eğitim durumu, seyahat kolaylığı gözetilerek her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 09.00'dan Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 09.00'dan 3. günü akşam saat 18.00'e kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 09.00'dan 31. günü akşam saat 17.00'ye kadar, her yıl 15 günlük sömestr tatilinin ilk hafta pazartesi günü saat 09.00'dan ertesi hafta pazartesi saat 09.00'a kadar, yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki tesisine " cümlesinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişkiye yönelik hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının diğer yönlerden yukarıda 1 nolu paragrafta belirtildiği sebeple ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.