muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2935, Karar No: 2022/4381, Tarih: 02.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2935 E.  ,  2022/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)... Ağır Ceza Mahkemesinin 08/08/2019 tarih 2019/9 Esas, 2019/330 Karar sayılı;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62/1, 53/1, 54, 58. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına mahkumiyetine.

b)Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürmeye suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62/1, 53/1, 54 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair karar.

2)Kararın istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/02/2020 tarih 2019/2041 Esas, 2020/150 sayılı kararı ile "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08/06/2021 tarih, 2020/3794 Esas, 2021/10131 sayılı kararı ile "bozma" kararı verilerek, dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine,

4)... Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2021 tarih 2021/304 Esas, 2021/338 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1, 54, 58 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına mahkumiyetine.

b)Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürmeye suçundan TCK'nin 81/1, 62/1, 53/1, 54. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık Hulusi Göksu müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2021 tarih ve 2021/304 Esas, 2021/338 Karar sayılı kararının sanık Hulusi Göksu müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında bozma sonrası hükmedilen hapis cezalarının süresine bakılmaksızın 5271 Sayılı CMK'nin 307/3 maddesi uyarınca yapılan incelemede;

... Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2021 tarih ve 2021/304 (E), 2021/338 (K) sayılı bozma ilamına uyularak kurulan hükmün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin; suç vasfına,meşru savunmanın şartlarının varlığına, ağır haksız tahrik olduğuna, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, eksik inceleme ile karar verildiğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının varlığına, katılan ... vekilinin; eksik ceza tayin edildiğine, eylemin canavarca hisle işlendiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4 maddesi gereğince ''... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42493, Karar No: 2011/8032, Tarih: 18.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/42493 E.  ,  2011/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Su hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın evinde 05.05.2005 tarihinde yapılan kontrolde önceden borç nedeniyle sökülen su sayacının yerine ara boru takarak kaçak su kullandığının tespit edildiği, ara borunun sökülerek mühürleme işleminin yapıldığı, 09.05.2005 tarihinde yapılan kontrolde de mührün bozularak ara boru takıp kaçak su kullandığının tespit edildiği olayda sanığın eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 492/2.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve ayrıca sanık hakkında aynı kanunun 80.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8558, Karar No: 2016/7310, Tarih: 07.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8558 E.  ,  2016/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis

TCK'nın 158/1-j, 43/1, 168/2, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 90.540 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın babasına ait ... ve ... İmalatı isimli işyerinin bulunduğu, sanığın da bu işyerinde işlere yardımcı olduğu, yaşadığı maddi sorunlar nedeniyle işyerinde çalışan bazı kişilerin maaşlarını yüksek göstererek ya da işyerinde çalışmadıkları halde bazı kişiler adına işyerinde çalıştıklarına dair sahte maaş belgeleri düzenleyerek toplam 14 kişi adına .... Şubesinden kişisel bağlantılarını kullanmak suretiyle kredi çıkarttığı, bu kredilerin bir kısmının tamamını, bir kısmının ise bir bölümünü kendisine aldığı, bu suretle sanığın sahte belgeler kullanarak kredilerin açılmasını sağlayıp toplamda kendisine 81.500 TL haksız kazanç elde ederek katılana karşı zincirleme suç niteliği kazanan özel belgede sahtecilik ve banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12484, Karar No: 2014/6159, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12484 E.  ,  2014/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17033, Karar No: 2012/18463, Tarih: 09.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17033 E.  ,  2012/18463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :400-245

Dava, 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri kapsamında rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile, davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olay, incelendiğinde; ... ve ...'a ait özel bina inşaatı işyerinde, işçi olarak çalışan... ve ..., 11.9.2003 tarihinde, inşaat demirlerinin iple binanın 3.katına çekilmesi sırasında, demirlerin ucunun elektrik teline temas etmesi sonucunda, elektrik akımına kapılarak yaralanması şeklinde meydana gelmiştir.

Davacı Kurum tarafından, iş bu dava ile, ... 'e sürekli iş göremezlik nedeni ile bağlanan peşin sermaye değerli gelir tutarı 164.635,50-TL, hastane masrafı 20.43-TL,geçici iş göremezlik geliri 6.750,89-TL olmak üzere toplam 171.497,82 olan Kurum zararının şimdilik %5 'i olan 8.750,39-TL'lik kısmının işveren ... ve ...'dan, % 40' ı olan 68.563,13-TL'lik kısmının davalılar ..., ..., ..., ... 'den rücuen tazmini istenilmiştir.

Manavgat İş Mahkemesi'nin 2009/59-2009/106 ve 25.5.2009 tarihli kararı ile, bu dosya ile birleşen dava ile, davacı Kurum tarafından ...'e bağlanan peşin sermaye değerli gelir tutarı 164.635,50-TL, hastane masrafı 20.43-TL,geçici iş göremezlik geliri 6.750,89-TL olmak üzere toplam 171.497,82 olan Kurum zararının şimdilik 10.000.00-TL'lik kısmının davalılar ... ve ... 'den rücuen tazmini istenilmiştir.

Kusur tespiti için mahkemece aldırılan rapora göre; işveren ... ve ... %25 'er, işveren vekili ... % 15, ... % 10, ... % 10,... % 5,... % 10 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği ve bu oranlar esaslar alınarak hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

1-)Mahkemece, başlık kısmında ve kararda davalılar ... ve ... 'in isimlerinin yazılmadığının anlaşılması üzerine, düzeltme şerhi ile bu iki davalının isimlerinin karar başlığına ve hükmün ilk fıkrasına eklenmek suretiyle, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389.maddelerine aykırı olarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz bulunmuştur.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup; mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup; mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

506 sayılı Yasanın 10. maddesinde, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır... Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak, mahkemece, öncelikle, davacı kurumdan talebi açıklattırılmalı, 506 sayılı yasanın 9 ve 10.madde belirtilen koşullar araştırılmalı, 10.madde koşullarının varlığı halinde, davalılar ... ve ... hakkında 506 sayılı Yasanın 10. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği birleşen dava ile davalılar ... ve ...'den tazmini istenen tutarın 10.000.00 TL olduğu ve yine, gelirler yönünden Kurum'un rücu alacağının, bağlanan gelirin bağladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sınırlı bulunduğu hususu da göz önünde tutularak, varılacak sonuca göre hüküm tesis esilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2605, Karar No: 2015/2551, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2605 E.  ,  2015/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/30942, Karar No: 2013/39925, Tarih: 13.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30942 E.  ,  2013/39925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HMK.'nun 20. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı tarafından yetkisiz Bursa 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3137 Esas sayılı dosyasında 19.02.2009 tarihinde takibe başlanılmış, borçlunun süresinde yetki itirazı üzerine  Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05.11.2012 tarih ve 2012/755 E.-2012/755 K. sayılı kararı ile  Bursa İcra Dairesinin yetkisizliğine talep halinde dosyanın yetkili  İstanbul İcra Dairesine gönderilmesine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 21.12.2012 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin ise HMK.nun 20.maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süreden sonra 07.01.2013 tarihinde  Bursa İcra Müdürlüğü'ne başvurarak dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesini talep ettiği görülmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere yetki itirazının mahkemece kabul edilmesi halinde alacaklı HMK'nın 20.maddesi gereğince yasal iki haftalık süre içerisinde alacaklı tarafından yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesini istememiştir. Anılan husus kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen gözetilir. Bu yükümlülük alacaklıya ait olup borçluya yüklenemez.

O halde mahkemece, kamu düzeni ile ilgili olan HMK.'nın 20. maddesi uyarınca re'sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin  kabulüne karar verilmesi  isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8363, Karar No: 2012/14938, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8363 E.  ,  2012/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu(Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2011 tarih ve 2009/96-2011/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "SONTARA" ibaresinin 1974 tarihinde 24.sınıftaki bir kısım mallar için müvekkili adına tescil edildiğini, davalının "SONTARA" ibaresini marka olarak tescil başvurusu sırasında itirazda bulunduğunu ve davalı başvurusundan müvekkili markası kapsamında bulunan malların çıkarıldığını, kalan mallar açısından tescil işleminin gerçekleştiğini, oysa müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu ve davalının müvekkili markasının tanınmışlığından faydalanarak haksız kazanç elde edeceğini, markanın itibarının ve ayırt ediciliğinin zarar uğrayacağını, davalının kötü niyetli olduğunu zira temizlik sektöründe faaliyet gösteren davalının, müvekkilinin genel distribütoru olan dava dışı şirketten müvekkiline ait "SONTARA" markalı ürünleri satın aldığını ileri sürerek davalı markasının 3, 16, 21 ve 25.sınıf mallar üzerinde kullanılmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak davacı markasının tanınmış olmadığını, müvekkilinin temizlik sektöründe faaliyet gösterdiğini ve tescilli markasını, davacı markasının tescilli olduğu hiçbir sınıf veya alt grupta kullanmadığını, bu nedenle iltibasın bulunmadığını, davacının kötüniyet iddiasının da yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markasının tanınmış olduğu, davalı tescil için marka seçerken TTK 20/2 de belirtilen şekilde basiretli bir tacir gibi hareket etmeyerek, davacının tescil tarihinde tanınmış SONTARA markasının haklı ününden yararlanma amacı taşıdığı dolayısıyla davalının iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve davalının marka başvurusu sırasında davacının TPE nezdinde yapılan itirazlar sonucunda mal listesinden çıkartılan 25, 3, 16 ve 21. sınıflar üzerindeki davalı kullanımın önlenmesine karar verilmiştir

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10656, Karar No: 2015/18785, Tarih: 21.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10656 E.  ,  2015/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/288225

MAHKEMESİ : Harran Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2014/85 (E) ve 2014/122 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

08.09.2013 tarihli tespit tutanağında harici hatla elektrik kullanıldığı belirtilmekle, tutanak düzenleyici tanıkların, hattın nereden çekildiğine ilişkin beyanları alınmadan, eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.