muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11468, Karar No: 2015/5797, Tarih: 07.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/11468 E.  ,  2015/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazın tarafların murisi ... oğlu ... 'ten kaldığı, paylaşıma konu olmadığı, davacı ... 'in tutunduğu 15.07.2013 tarihli bağışlama senedindeki Aşağıçayır mevkii 1.5 dönümlük yer olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın muris tarafından taşınmazın davacı ...'e bağışlanıp bağışlanmadığı, bağışlanmışsa teslim edilip edilmediği noktasında toplandığı, bu yönde yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz bulunduğu” hususlarına değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne,çekişmeli taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 07.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2545, Karar No: 2015/2533, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2545 E.  ,  2015/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1691, Karar No: 2018/7164, Tarih: 19.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1691 E.  ,  2018/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 10.10.2016 tarih ve 2015/247 Esas-2016/288 Karar sayılı dosyasında verilen kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 08/02/2017 tarih ve 2017/85-2017/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin tanınmış "... " , "... " , "... " , "... " , " ... " , "... " , " ... " , "... " , "..." , "..." , "..." , "..." ibareli markaların sahibi olduğunu davalı şirketçe 20.12.2013 tarihinde "..." ibareli, 29. sınıf mal ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna; karıştırılma ihtimali ve tanınmışlığa sebebine dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, davalı şirketin kötü niyetli olarak müvekkilinin markalarının tanınmışlığından yararlanma amacıyla dava konusu marka başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek, T ... kararının iptalini, dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı şirketin markasının 29 sınıftaki “..., zeytin ezmeleri, Patates cipsleri” malları kapsadığını, davacının markaları ile aynı malları kapsamadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Gıda Temizlik Taşımacılık İnşaat Dayanıklı Tüketim Malzemeleri Elektronik San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı ... vekili; davalı şirketin markasının 29 sınıftaki “..., zeytin ezmeleri, Patates cipsleri” malları kapsadığını, davacının markaları ile aynı malları kapsamadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Gıda Temizlik Taşımacılık İnşaat Dayanıklı Tüketim Malzemeleri Elektronik San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "..." ibareli markasıyla, davacının "... " ibareli markaları arasında görsel ve işitsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, davacı markalarının 29. ve 30. sınıf alt mal gruplarını kapsadığı, dava konusu markanın ise 29. sınıfın farklı alt mal grubunu kapsadığı, davacı markasının 29. sınıftaki malları; "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri; .../ ..., sucuk" iken dava konusu markanın 29. sınıftaki malları; "Zeytin, zeytin ezmeleri. Patates cipsleri" olduğu, söz konusu malların kahvaltılık gıda ürünleri ile aynı tüketici kitlesinin benzer ihtiyaçlarını gideren, birbirini tamamlama veya ikame imkanı olan, aynı yerlerde satışa sunulan mallar olması sebebiyle benzerlik gösterdiği, makûl düzeyde bilgilendirilmiş tüketici kitlesinin aradaki farklılığı algılayamayacağı, 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ... 2015-M-4977 sayılı kararının iptaline, dava konusu 2013/104403 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPE vekilince temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 19/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13126, Karar No: 2015/11006, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13126 E.  ,  2015/11006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2009/154-2014/152

Davacı O.. M.. vekili Avukat Ülkü tarafından, davalılar M.. Ç.. ve diğeri aleyhine 04/06/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili Avukat Mehmet tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan davalılardan M.. Ç..'nın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı S.. Ç..'nın temyiz istemi yönünden;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca; temyize konu bölümünün 1.890,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda; temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı S.. Ç..'nın temyiz inceleme isteğinin reddi gerekmiştir.

2- Davalı M.. Ç..'nın temyiz istemi yönünden;

Dava, tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, olay tarihinde A. Belediye Başkanı olarak görev yapan davacı ile davalılar arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında davalılardan M.. Ç..'nın dava dışı belediye işçisi Ömer Moralı'yı tehdit ettiği, davacı O.. M..'ya ise hakaret ettiği iddiası ile hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesince, tehdit suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hakaret suçundan ise beraatine karar verildiği, beraat kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Gerek ceza dosyası, gerekse tazminat dosyası içeriğinden, davalı Mustafa'nın davacıya hakaret ettiğine dair tazminatla sorumlu tutulmasını gerektirir yeterli delil bulunmamaktadır. Mahkemece, davalı M.. Ç..'nın davacıya yönelik tehdit suçundan dolayı ceza aldığı benimsenerek davalı aleyhine tazminata karar verilmiştir. Ancak ceza dosyasında tehdit suçunun davacı O.. M..'ya karşı değil, dava dışı Ömer Moralı'ya karşı işlendiği kabul edilmiştir. Şu halde davalı Mustafa'nın tehdit eylemi dava dışı kişiye yönelik olup hakaret eylemi ise ispatlanamadığından, davalı Mustafa'ya yönelik davanın tümden reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının tazminattan sorumlu tutulması doğru değildir. Temyiz edilen kararın açıklanan gerekçelerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı M.. Ç.. yararına BOZULMASINA, davalı S.. Ç..'nın temyiz istemi yönünden (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22207, Karar No: 2015/29707, Tarih: 15.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/22207 E.  ,  2015/29707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/229299

MAHKEMESİ : İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2009/658 (E) ve 2011/935 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 07.06.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/62, Karar No: 2022/2083, Tarih: 22.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/62 E.  ,  2022/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine, aksi takdirde lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekilerden ...'un oğlu, ...'nin ise torunu olduğu, uyuşturucu madde kullanan ve yakın zamanda cezaevinden çıkan sanığın suç tarihinde ortak ikametlerine gelerek müşteki ...’dan para istediği müştekinin parasının olmadığını söylemesi üzerine onu darp ederek doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın daha sonra yanlarına gelen diğer müşteki ...’nin üzerine yönelmesi nedeniyle müşteki ...'nin torunu olan sanığın kızına ve kendisine zarar vereceğinden korkarak sanığa 100 TL vermesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında TCK’nın 149/1-d maddesi kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiş ve değer azlığı indirimi uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, müşteki ...’ye ait 100 TL para konutta cebir kullanılarak alınmış olsa bile, suç tarihi olan 14.12.2020 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 37. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.02.2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Her ne kadar çoğunluk tarafından olayda değer azlığı sebebiyle TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş ise de dosyanın incelenmesinde sanığın uyuşturucu bağımlısı olduğu, daha önce defalarca annesinden zorla para aldığı, uyuşturucu madde kullanması sebebiyle 1 yıla yakın Bafra Kapalı Cezaevinde kaldığı, olay günü saat 02.00 de eve geldiği ve zorla 30 TL aldığı, bilahere evden çıktıktan sonra aynı günün gündüzü saat 14.30 da yine eve gelerek tehdit ettiği ve kendisinin dudağına yumruk attığını, koluna vurduğunu ve iteklediğini, bu sırada annesi ...'in elinde bulunan 100 TL yi verdiği ve olay yerini terk ettiğini, gerek ... gerek ise ...'ın ifadelerinden açıkça anlaşıldığı üzerine, sanığın sürekli tehdit ve dövmek suretiyle annesinden ve anneannesinden para aldığı,

Buna göre TCK'nın 150/2. maddesi gereğince değer azlığı sebebiyle cezadan indirim yapılmasının uygun olmadığı kanaatinde olduğumdan Sayın çoğunluğun bu yöndeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/14851, Karar No: 2014/24737, Tarih: 09.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/14851 E.  ,  2014/24737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanığa yükletilen hakkı olmayan yere tecavüz eylemine ve yükletilen suça yönelik, temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, katılan Hazine vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İmar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Bilirkişi raporunda, suça konu yerin ... Belediyesi mücavir alanında kaldığının bildirilmiş olması karşısında, TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır." hükmü uyarınca, mücavir alanda kalan yapıda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının ve suça konu yerin özel imar rejimine tabi olup olmadığı, kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2983, Karar No: 2007/3880, Tarih: 09.04.2007

14. Hukuk Dairesi 2008/2983 E., 2007/3880 K.

**14. Hukuk Dairesi 2008/2983 E., 2007/3880 K.**

**- ARSA PAYI KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

- İPOTEĞİN KALDIRILMASI

- TEMİNAT İPOTEĞİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 356 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 359 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 360 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.12.2005 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.11.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, ipotek terkini istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davalının arsa sahibi sıfatıyla hareket ettiği, dava dışı Ş... İnşaat Limited Şirketimin yüklenici olarak imzaladığı 21.12.1993 günlü sözleşmede arsa sahibinin yükleniciye bırakılması kararlaştırılan taşınmazlar üzerine "teminat ipoteği" tesis edeceği, sözleşmenin 7. sahifesinin (g) bendinde "... diğer bir adedi ise herhangi bir bağımsız bölüm üzerinde olacaktır. Bu ipotekler ise (yani bir dükkan bir bağımsız bölüm üzerindeki) iskan alınmasını müteakip derhal kaldırılacaktır..." hükmüne yer verilmiştir. Görülüyor ki, son bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırılması yapının iskan (oturma) ruhsatı alınması koşuluna bağlıdır. Bu koşul yerine getirilmeden ipoteğin kaldırılması istenemez. Sözleşmenin anılan hükmü yüklenicinin halefi konumundaki davacıyı da bağlar.

Diğer yandan; yine 21.12.1993 günlü sözleşmenin 6. sahifesinde "yapının plan, proje ve teknik şartlara uygun tamamlanacağı" hükmü bulunmaktadır. Gerçekten, istisna sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin öncelikli borcu, yapıyı sözleşmeye, fenne ve amaca uygun meydana getirerek arsa sahibine teslim etmektir. Yapı söylenen koşullara uygun değilse, orta yerde hukuken bir teslimden söz edilemeyeceği için arsa sahibi yararına konulan inşaat teminat ipoteği fonksiyonunu sürdürmeye devam eder.

Hal böyle olunca; mahkemece taşınmaza ait yetkili merci olan İmar Müdürlüğü'ndeki işlem dosyasından da yararlanılarak yerinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişiye yapının tasdikli projelerine uygun yapılıp yapılmadığının belirletmek, yapıda yasalara aykırılık yoksa iskan işlemlerini yürütmek ve iskanı almak üzere davacıya uygun bir süre vermek sözleşmede kararlaştırılan iş ve işlemler yerine getirilirse şimdiki gibi davayı kabul etmek aksi halde teminat fonksiyonu devam etmekte olduğundan, davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ve sözleşme hükmünün yanılgılı değerlendirilmesi suretiyle davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

Eksik inceleme ve araştırma ve sözleşme hükmünün yanılgılı değerlendirilmesi suretiyle davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün (BOZULMASINA), peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.