muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10766, Karar No: 2013/2989, Tarih: 20.02.2013

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ... 20.12.2006 günlü kollukta verdiği ifadesinde; olay günü 05.30 sıralarında ...Bey sokakta bulunan hastane önüne kilitleyip park ettiği 2006 model siyah renkli opel vectra marka aracın camının kırılıp torpido gözünden Unique marka tabancası ile imei numarasını bilmediği,0533 527 70 55 nolu hatta takılı olan cep telefonunun çalındığını saat 09.45 sıralarında anlaması üzerine şikayetçi olduğu, bu eylemden dört gün sonra 24.12.2006 günü saat 14:00 sıralarında kolluk kuvvetleri devriye gezerken ... palaka sayılı aracın 18 yaşlarında iki şahıs tarafından tornavida yardımı ile açmaya çalışırken görmeleri üzerine eyleme müdahale edip faillerden ....'ı yakaladıkları ancak ismi daha sonra tespit edilen diğer fail ...'in kaçtığı, suç yeri olan sokak içerisinde kimliği tespit edilemeyen bir kişinin “yakalandılar götürüyorlar diye bağırması” ile birlikte olay yerinden kaçan ...'in geri gelerek kolluk kuvvetlerini hedef alarak tabanca ile ateş ettiği, fail ...yakalayan kolluk görevlisi ...'ın yaralandığı, olay yerine gelen ...'in ağabey'i ..., sanık ..., ... ve kimliği belirlenemeyen kişilerin yardımı ile ...'ın kolluk kuvvetlerinden kaçmasını sağladıkları, olay sonrasında yaklanarak göz altına alınan ... eylemin hemen sonrasında verdiği ifadesinde; ...'ı yaralayan kişinin kardeşi ... olduğunu, suç işlerken kullandığı silahı beş gün önce 650 TL'ye sanık ...'dan satın aldığını, sanık ...'nun bu silahı Necip Bey Sokak üstünde park halindeki opel Vectra marka otomobilin camını kırıp bir cep telefonu ile birlikte çaldığını kardeşi ...'e söylediğini ifade ettiği, ...'in koğuşturma aşamasında sanık ...'nun bulunmadığı 29.01.2008 günlü oturumdaki ifadesinde ise bu sefer ilk verdiği ifadesinden dönerek, sanık ...'nun uzaktan akrabası olduğunu, suç konusu tabancayı adı geçen sanığın kartal marka araç içerisinden çalıp Bursalı mahallesinde kimliğini bilmediği bir kişiye sattığını doğrudan kendisine söylediğini, okur yazar olmaması nedeni ile kolluktaki ifadeyi imzaladığını iddia ettiği;

Sanık ... ise; ...'in ... ile birlikte araç içerisinden hırsızlık yapmaya çalışırken kolluk kuvvetlerine yakalanmaları sonrası silahla ateş eden kişinin kendi aleyhine tanıklık yapan ...'in kardeşi olduğunu belirtip, tanık ...'in aşamalarda değişiklik gösteren ifadelerini hiçbir şekilde kabul etmediği beyanları dikkate alındığında, ...'in olanaklı ise sanığında bulunduğu oturumda tanık sıfatıyla suç konusu eylem hakkında bilgisi saptandıktan sonra ve çalındığı iddia edilen cep telefonunun suç tarihi ile sonrasında, nerede ve kimler tarafından kullanıldığına ilişkin gsm operatörlerinden HTS raporları alınarak, yakınandan çalınan tabancanın ...'in kolluk kuvvetlerini silahla yaralaması eyleminde kullanılan silah olup olmadığının tespiti için mümkün olması halinde olay yerinden elde edilen boş kovanların veya ...'ın yaralandığı bölgeden çıkartılmış ise mermi çekirdek parçası üzerinden inceleme yaptırılması, belirtilen eylemlere ilişkin soruşturma dosyasının, davası açılmış ise dava dosyasının getirtilip incelenmesi gereğinde onaylı suretinin denetim olanağının sağlanması için dosya içerisine bulundurulması sağlandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Uygulamaya görede;

Yaşı küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadığı gibi anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21943, Karar No: 2019/24020, Tarih: 23.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21943 E.  ,  2019/24020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin sona erdirildiği tarihte bir kısım ödemelerin yapıldığını beyanla eksik kalan kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde açıkça belirsiz alacak davası açtığını belirtmeden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle kısmi olarak bildirdiği alacakların tahsilini talep etmiştir. Sonrasında da tam ıslah yapılarak usulüne uygun bir şekilde dava belirsiz alacak davasına dönüştürülmemiştir. Mahkemece, açıklama yapmayı gerektirecek bir durum bulunmadığı halde davacıya dava türünü açıklaması için verilen süre üzerine davacı tarafça davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı beyan edildikten sonra, mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek hüküm kurulmuştur. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı açıktır. Davacının beyanı ile dava türü değiştirilemez. Hal böyle olunca, Mahkemece davanın kısmi dava olduğu dikkate alınarak, kısmi davaya ilişkin kurallara göre görülüp sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

Yukarıdaki açıklamalardan sonra, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir. Bu halde davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı ileri sürdüğü zamanaşımı def-i dikkate alınmaksızın karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik taleplerinin de belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmiş ise davanın kısmi dava olarak ele alınıp, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik taleplerinin de belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmiş ise davanın kısmi dava olarak ele alınıp, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17553, Karar No: 2014/2087, Tarih: 13.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17553 E.  ,  2014/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde, kimliği tespit edilmeyen bir arkadaşıyla birlikte namaz kılma bahanesiyle cenaze nedeni ile birden fazla kişinin bulunduğu evin oturma odasında bulunan katılan ...'ya ait çantadan kimlik ve parasının bulunduğu cüzdanını; olay yeri krokisine göre oturma odasından açılan yatak odasında dolap içinde bulunan yakınan Seyhan'a ait çantadansa, parasını ve kimliklerini aldığının anlaşılması karşısında sanığın, hırsızlık suçunu birden fazla kişiye yönelik olarak gerçekleştirdiğini bildiği, bu nedenle hırsızlık suçundan iki kez cezalandırılması gerektiği ve adli sicil kaydında önceki mahkumiyetleri içinde daha ağır hapis cezasını içeren ilamın bulunduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7802, Karar No: 2022/14802, Tarih: 31.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7802 E.  ,  2022/14802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzayan dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.02.2017 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 29.04.2018 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 aylık uzayan dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 23.10.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetikiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3261, Karar No: 2012/8324, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3261 E.  ,  2012/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkillerinin çocuğunun davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucunda yaralandığını ileri sürerek 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece HMK’nun 3. Maddesi uyarınca görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yaralanmadan dolayı tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nun 3. maddesinde " her türlü idari eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddi ve manevi zararların tazminine ilişkin davalara Asliye Hukuk Mahkemeleri bakar" hükmüne yer verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Hangi davaların ticari dava olduğu TTK'nun 4. maddesinde sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa

Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarda hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir.(TTK'nun 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5. maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına ) bakar.

Diğer taraftan HMK'nun 3. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 16.02.2012 gün ve 2011/35 Esas ve 2012/23 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Bu nedenle mahkemece verilen görevsizlik kararı usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 28.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2973, Karar No: 2025/238, Tarih: 08.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2973 E.  ,  2025/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/65 Esas, 2016/106 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/son, 53/6. maddeleri uyarınca 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa fazla ceza verildiğine, kusur raporlarına itiraz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa fazla ceza verildiğine, kusur raporlarına itiraz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 08/12/2014 günü saat 09:45 sıralarında gündüz vakti, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile Balıkesir istikametinden devlet kara yolunu takiben Dursunbey istikametine doğru seyretmekte iken, iki yönlü asfalt kaplama olay mahalline geldiğinde, önünden seyreden tırı geçmek üzere kontrolsüzce sola doğru gereğinden fazla yöneldiği sırada (sol şeridi enine geçerek) seyir istikametine göre sol taraftan yol dışına çıkması neticesinde sanığın aracında yolcu konumunda olan ...’ın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda ... plakalı otomobili kullan ...’in 2918 sayılı KTK’nın 52/1-b. maddesi uyarınca araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, dosyada mevcut keşfe dayalı tanzim olunan 28.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda; sanık sürücü ... asli derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 08/12/2015 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrini sürdürerek olay mahalline geldiğinde, önünde seyreden uzun aracı geçmek üzere sola yönelmeden evvel; hız azaltarak uzun aracın arkasında konumlanması, karşı yön trafiğini kontrol ettikten sonra sol şeride yönelerek aracı geçtikten sonra kendi seyir şeridine dönerek seyrini sürdürmesi gerekmekte iken bu ön tedbirleri almamış, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, önünde seyreden tırı geçmek üzere kontrolsüzce ve tedbirsizce yönelerek sol şeritte tutma becerisi gösteremediği vasıta ile yolun solundan yol dışına çıkmış ve devrilmiş olup dikkatsiz ve özensiz tavrı ile meydana getirdiği olayda asli derecede tamamen kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sanığın önündeki tırı hızlı bir şekilde solladığı, solladıktan sonra aracın hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sol tarafında bulunan ağaca çarpması suretiyle bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10578, Karar No: 2011/2699, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10578 E.  ,  2011/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada İstanbul 5. İş ve Bakırköy 9. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, gemi kaptanı olarak çalışan davacının işçilik hakkından kaynaklanan alacağının tahsili istemine ilişkindir.

İstanbul 5. İş Mahkemesince fiili çalışmanın yapıldığı yer ve davalının adresi itibariyle Bakırköy İş Mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 9. İş Mahkemesi de, taraflar arasındaki hizmet akdinde yetkili mahkemenin İstanbul İş Mahkemesi olduğunun belirtilmesine ve geminin bağlama limanının Bakırköy İş Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunmamasına göre yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacı ile davalı arasında düzenlenen hizmet akdinin 12. maddesinde ihtilaf vukuunda İstanbul Mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağı hüküm altına alınmıştır. 854 sayılı Deniz İş Kanununun 46/2. maddesinde ise “Hizmet akdinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür.” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ve taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinde 854 sayılı Kanunun 46/2 . maddesine göre yetkilendirilmiş İstanbul 5. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; H.M.U.K.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 5. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1358, Karar No: 2015/12306, Tarih: 30.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1358 E.  ,  2015/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.