muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9305, Karar No: 2014/31564, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9305 E.  ,  2014/31564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/178981

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/291 (E) ve 2013/340 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, olay günü devriye gezen ekiplerin, sanığı, müştekiye ait işyerinin önünde bulunan tezgahtan 2 adet kol saati alarak, parasını ödemeden göğsünün içine koyarken gördükleri, devamında, sanığın işyeri önünden uzaklaşmaya başladığı, bunun üzerine ekiplerin, kesintisiz takip sonucu aynı cadde üzerinde sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında teşebbüs aşamasında kalan eylem nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca ceza indirimine gidilmesi gerekirken yazılı biçimde tamamlanmış suçtan ceza verilmesi,

2-25.11.2011 tarihli yakalama tutanağına göre devriye gezen ekiplerin olay günü saat 18.20 de sanığı suça konu saatleri alırken gördükleri, UYAP kaydında olay günü güneşin saat 16.42 de battığı ve saat 17.42 den sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırımına gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait işyerinin önündeki tezgahtan 2 adet kol saati alarak olay yerinden uzaklaşmaya başladığı, sanığa, hırsızlık eylemi esnasında her hangi bir müdahalede bulunulmadığı, sanığın olay yerinden uzaklaşmaya başlaması üzerine kendisini fark eden polis ekibi tarafından yolda yürümekte iken yakalandığı, eylemin bu şekilde teşebbüs aşamasında kaldığı ve suça konu saatlerin toplam değerinin 20 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

4-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 20,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. T..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4650, Karar No: 2018/2854, Tarih: 24.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4650 E.  ,  2018/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirkete ait...Kuyumculuk isimli işyerinde satış elemanı olarak olay tarihinden bir gün önce işe başladığı, ertesi günü sanığın çocuğunun rahatsız olduğunu, Bodrum'a çocuğunu görmeye gideceğini söyleyerek izin isteyerek işe gelmediği, yapılan sayımda sanığın sorumlu olduğu reyonda bulunan bir adet pırlanta bilekliğin yerinde olmadığının tespit edildiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Sanığın işe giriş yaptığı günün ertesi günü olayın gerçekleşmesi, sanığın olayın gerçekleşmesinin ardından çocuğunu görmeye gideceğini söyleyerek izin alması ve sonrasında işe tekrar geri dönmemesi, sanık her ne kadar savunmasında katılan şirketin izin sonrası sezonun kapandığını söyleyerek işe gelmemesini söylemiş ise de; sezon kapanması durumunda iki gün için bir kişinin işe alınmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması, suça konu bilekliğin sanığın sorumlu olduğu reyona ait olması, bilekliğin müşteriye satıldığına dair bir kaydın da olmaması karşısında; sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6800, Karar No: 2020/7468, Tarih: 23.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6800 E.  ,  2020/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları gereğince, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın 10 yaşındaki oğlunu yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında hüküm kurulurken, birden fazla nitelikli halin birlikte gerçekleşmesinin temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-b maddesi uyarınca ayrı ayrı artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3) Sanığın eylemini 10 yaşındaki oğluna karşı gerçekleştirdiği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-b maddeleri kapsamında birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/2 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61 ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmaması,

4) Sanığın, mağdurları TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan balta sapı ve sopayla yaraladığının, mağdur ... beyanı ile mağdurların yaralanmasına ilişkin adli rapordan anlaşılması karşında, sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

5) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olması,

5) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17585, Karar No: 2015/7092, Tarih: 29.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17585 E.  ,  2015/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1(a), 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1(a), 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet hükmünün temyiz isteminin reddine dair ek karar

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ile sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ile sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'nun ortağı ve yetkilisi olduğu .... Ltd. Şti. ünvanlı firma tarafından yapımı üstlenilen ve sanık ...'ın şantiye şefi olduğu üç katlı inşaat halindeki binada, sökülmüş olan kalıp malzemelerinin (panoların) araçla nakledilmek üzere indirilme işi sırasında, baret ve emniyet kemeri olmadan çalışan işçilerden ...'ın üst kattan uzatılan kalıpları alarak duvarları örülü olmayan ve emniyet şeridi çekilmemiş birinci katın balkon hizasından alt (zemin) kattaki bir başka işçiye uzattığı sırada dengesini kaybederek toprak zemine doğru düştüğü ve kafasını zemin üzerinde istiflenmiş tuğlalara çarparak kafa travmasına bağlı kafatası kemikleri kırıkları, beyin doku zedelenmesi ile birlikte beyin kanaması sonucu ölümü ile sonuçlanan olaya konu inşaatta yapı denetim firması tarafından yapılan denetlemeler üzerine tutulan yapı denetleme defterinin dosya arasında bulunan suretlerinin incelenmesinde; olaydan önce firma yetkilisi olan sanık...'in inşaatın çevre güvenliğinin alınması, uyarı levhalarının konulması, her kat arasına ve merdiven boşluğuna ikaz şeritlerinin ve korkuluklarının konulması, işçilere iş sağlığı ve güvenliği açısından baret, ikaz yeleği, inşaat ayakkabısı, kemer gibi malzemelerin temini ve kullanılması konularında uyarıldığın anlaşıldığı, ancak olaydan hemen sonra kolluk görevlileri ve bir kısım inşaat işçileri tarafından müştereken tutulan tutanakta "inşaatta herhangi bir şerit ya da uyarı levhası bulunmadığının, kaba inşaatın her dört tarafının da açık olduğu, duvarlarının örülü olmadığının, her üç katın yanlarının güvenlik şeridinin çekili olmadığının, ölen işçinin düştüğü kısımda beyaz renkli kanlı şapka ve bir çift eldivenin olduğunun" belirtildiği, şantiye şefi olarak iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almak ve gerekli kontrol ve denetimleri yapmakla birinci derecede sorumlu olan ve dosya kapsamına göre diğer sanık ... ile birlikte asli kusurlu olduğu anlaşılan sanık ... hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'in, yokluğunda verilen ve 20.05.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13.06.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, usul ve kanuna uygun bulunduğundan;

Sanıklar ... ve ... hakkında ise; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ceza miktarına, eksik incelemeye, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek karar ve mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının redine, ancak;

Olayın meydana geldiği bina inşaatında çalışmak üzere işçi teminini sanıklardan ustabaşı konumunda olan ...'in yaptığı, sanık ...'ün ise diğer işçiler gibi kalıp ve duvar işinde çalıştığı, aşamalarda ölenle aynı sıfata sahip olduğunu ve aynı işi yaptığını beyan eden ve savunmasının aksine de bir delil bulunmadığı anlaşılan sanığa kusur atfedilemeyeceğinden, beraati yerine kendisine tali kusur atfeden isabetsiz bilirkişi raporlarına itibarla mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3835, Karar No: 2007/5166, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3835 E.  ,  2007/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 7339 ada 2 parsel ve somut emsal alınan 1242 ada 24 parsel numaralı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce 2006 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3533, Karar No: 2022/701, Tarih: 27.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3533 E.  ,  2022/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Suç: Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, gündüz vakti idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde yer alan hız limitinin 50 km/saat olduğu iki yönlü yolda seyri sırasında, kendisi ile aynı istikamette önünde seyreden traktörü ve doblo tipi aracı sollamak için harekete geçtiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybedip takla atması nedeniyle aracındaki yolcunun öldüğü olayda, dosyada mevcut trafik bilirkişisinden ve bilirkişi heyetinden alınan raporlarda asli kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında mahkemece tayin edilen hükümde bir isabetsizlik görülmemekle, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 27.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16531, Karar No: 2022/3780, Tarih: 03.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16531 E.  ,  2022/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.03.2022 tarihinde Üye ...'in delil tartışması ve takdiri yapılarak mahkumiyet kararlarının beraate çevrilmesinin duruşmasız yapılması usul ve yasaya aykırı olduğu görüşü ve karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Karşı oyun konusu:

CMK.nın 280/1. fıkrası (a) 2. cümlesinin atıf yaptığı CMK. 303/1-a bendi kapsamında verilecek beraat kararlarının kapsamının ne olduğu ve delil tartışmasını

gerektiren durumlarda duruşma açılmadan verilip verilemeyeceği hususundadır.

CMK.nın 280. maddesinin "1-2" fıkralarında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme ve kovuşturmanın ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir.

Yine CMK.nın 280/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde de Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden karar verilebilecek hallere yer verilmiştir. CMK.nın 280/1-(g) fıkrasında ise diğer hallerde duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılacak inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280. maddesinde beraat kararı verilmesi gereken halle ilgili bir düzenleme yapılmamış, bu konuda Yargıtay ile ilgili CMK.nın 303. maddesinin 1-(a) bendine atıf yapılmış, 303/1- (a) bendinde de beraat kararı verilebilecek hal düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılacak inceleme ve kovuşturma başlıklı CMK.nın 280. maddesinde beraat kararı verilmesi gereken halle ilgili bir düzenleme yapılmamış, bu konuda Yargıtay ile ilgili CMK.nın 303. maddesinin 1-(a) bendine atıf yapılmış, 303/1- (a) bendinde de beraat kararı verilebilecek hal düzenlenmiştir.

CMK.nın 303/1-a bendindeki beraate ilişkin düzenlemenin iyi anlaşılabilmesi için, CMK.nın 280/1-(a) fıkrasının ve atıf yaptığı CMK.nın 303/1. maddesindeki düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. CMK.nın 280/1-a- birinci cümlesine bakıldığında davanın esasında bir değişiklik yapılmayarak başvurunun esastan reddine karar verilebilecek halin düzenlendiği görülmektedir. Burada Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ilk derece mahkemesi kararı ile aynı yönde olduğundan mahkeme kararları arasında çelişki oluşmamaktadır. Yani Bölge Adliyenin esastan red kararında ilk derecenin verdiği hükmün zat ve mahiyetinde bir değişiklik yapılmadığından duruşma açılmadan verilmesi tartışma yaratmayacaktır. Yine CMK.nın 280/1. maddesinin (a). fıkrası dışındaki bentlerdeki değişikliklerinde somut delillere dayalı olarak yapılabileceği ve hukuka (kanuna) aykırılıkların düzeltilmesine ilişkin olduğu için çelişki ve tartışma oluşturacak nitelikte değildir. Ancak CMK.nın 280/1-a maddesinin atıf yaptığı 303/1-a bendindeki beraat kararı verilebilmesi hususu gerek CMK.nın 280/1. maddesindeki düzenlemelerden gerekse CMK.nın 303. maddesinin (1-a) bendi dışındaki diğer bentlerdeki farklılık arzetmektedir.

Çünkü; Burada beraat kararı verilirken delil değerlendirmesi ve tartışması yapılarak ilk derece mahkemesinin aynı deliller üzerinden verdiği mahkumiyet kararının zat ve mahiyetinde değişiklik yapılarak beraat kararına çevrilmesi söz konusudur.

Gerçektende; Yargıtay'ca "davanın esasına hükmedilecek haller ve hukuka aykırılığın düzeltilmesi" başlığını taşıyan CMK.nın 303. maddesinin 1-a bendindeki beraat kararı verilebilecek hal dışında kalan kararlar ile diğer bentler dikkatlice incelendiğinde hiç birinde yorum ve takdir gerektiren bir durumun olmadığı aksine ilk bakışta anlaşılan somut deliller üzerinden düşme maddi hataların düzeltilmesi veya takdir gerektirmeden ceza uygulaması yapılabilecek kanuna ve hukuka aykırılıkların düzeltilmesi kararları olduğu açıkça görülmektedir.

Nitekim, CMK.nın 303/1-a bendindeki beraat kararı verilebilecek hal ile birlikte düzenlenen "davanın düşmesine karar verilebilmesinde şikayetten vazgeçme, zamanaşımı veya diğer düşme sebepleri gibi somut sebeplerin varlığı halinde davanın düşürülmesine karar verilmesinin tartışmayı gerektirmediği açıktır. Yine alt ve üst sınırı

olmayan sabit bir cezaya hükmedilme durumuda aynı şekilde somut veriler üzerinden verilen kararlardır. Görüldüğü üzere beraat kararı dışındaki değerlendirmeler delil tartışması yapılarak kararlar verilmesi şeklinde değil somut delillerin olaya uygulanması şeklindedir.