muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/479, Karar No: 2011/2413, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/479 E.  ,  2011/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İstemci vekilince açılan iflasın ertelenmesi talebinin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstemci vekili, ekonomik kriz nedeniyle borca batık olan müvekkili şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelendiğini, bu süreç içinde iyileştirme projesinin başarıyla uygulandığını, borçların azaltıldığını, ancak henüz borca batıklık halinin sona ermediğini belirterek iflasın ertelenmesi kararının bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekili, cevap vermemiştir.

Mahkemece; dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, borc abatıklığın devam ettiği, kârlılık oranının arttığı, sunulan projenin benzer şekilde uygulanmasına devam edilmesi halinde istemci şirketin mali durumunun düzeleceği gerekçesiyle, talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müdahil vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması halinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda özetle; şirketin borca batık olduğu, işletmenin gelecekte günlük faaliyetlerini sürdürebilmesi ve bankalarla yapılan protokollere dayalı yeniden yapılandırmadan doğan kredi borçlarını ödeyebilmesi için acilen sermaye artırımına gidilmesi, işletme ortaklarından borç para alınması diğer tasarruf tedbirlerinin uygulamaya konulması ve daha önce mahkemece verilmiş ihtiyati tedbirlerin devamına karar verilmesi halinde firmanın devamlılığının sağlanabileceği ve mali yapısının iyileştirilebileceğinin imkan dahilinde olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, rayiç değerlerin tespiti için keşif yapılmadan, alınan bilirkişi kurulunun raporu hükme esas alınarak talepte bulunan şirketin iflâsının ertelenmesi kararının bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmiştir.

Ne var ki, bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece uzatma dönemine ilişkin kayyumdan rapor alınarak, bilirkişi heyetine de, şirketin pasifinde gösterilen ortaklara borcun kaynağı ile iyileştirme projesinde ve bilirkişi raporunda belirtilen sermaye artırımı ve iştirakçi ortak katılımının sağlanıp sağlanmadığı açıklattırılmalı, ayrıca aktiflerin rayiç değer tespiti yapılarak, şirketin borca batık olup olmadığı hususları borca batık ise iyileştirme projesinin somut bilgi ve belgelerle desteklenip desteklenmediği, ciddi ve inandırıcı olup olmadığı üzerinde durularak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yeterli araştırmayı içermeyen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil Yapı ve Kredi Bankası vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5160, Karar No: 2023/4874, Tarih: 02.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5160 E.  ,  2023/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/501 E., 2022/338 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bartın Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/18 E., 2020/37 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine Vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3303 ... Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun’un (3303 ... Kanun) ek 1 inci maddesi gereğince yapılan kullanım kadastro çalışmalarında Bartın ili Merkez ilçesi Arıönü köyü 201 ada 26 parsel ... taşınmaz beyanlar hanesine, ''3303 ... Kanun'un 2 nci ve 3 üncü maddesi kapsamında olduğu" şerhi verilmek suretiyle 2164,57 m2 yüz ölçümle ve tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmalarında Arıönü Köyü 201 ada 26 parsel ... taşınmaza ilişkin yapılan tespitin hukuka uygun olmadığını, dava konusu taşınmazın 25 parsele bitişik bir taşınmaz olduğunu, aralarında fiziki sınır dahi bulunmadığını, bir bütün tek parsel numarası verilmesi gerekirken ikiye bölünerek kadastro çalışmalarının tamamlandığını, 25 parsel taşınmazın 1970 yılından beri ... oğlu müvekkili ... kullanımında olduğunu ve 14.11.1999 tarihinde ... oğlu ... kullanımındadır beyanının tapuda gösterildiğin, 26 parsel ... taşınmazda da ... kullanımındadır beyanı yazılması gerekirken hatalı olarak beyanlar hanesinin boş bırakıldığını, beyanlar hanesine taşınmazın davacı ... kullanımındadır şeklinde şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ait 02.07.2019 tarihli kadastro tutanağında ilgili köy muhtarı ve mahalli bilirkişilerin müşterek beyanlarıyla taşınmazın kullanıcısının bulunmadığının tespitinin mevcut olduğunu, fiili kullanıma yönelik bu tespit mevzuata uygun tesis edildiğinden davacının hukuki mesnetten yoksun davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ait 02.07.2019 tarihli kadastro tutanağında ilgili köy muhtarı ve mahalli bilirkişilerin müşterek beyanlarıyla taşınmazın kullanıcısının bulunmadığının tespitinin mevcut olduğunu, fiili kullanıma yönelik bu tespit mevzuata uygun tesis edildiğinden davacının hukuki mesnetten yoksun davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık ve mahhalli bilirkişi beyanlarından dava konusu taşınmaz ile 25 parsel ... taşınmazın bir bütün olarak kullanıldığı aralarında ayırıcı unsur bulunmadığından davacının davasının kabulü ve kadastro tespitinin iptali ile ... ili ... ilçesi ... Köyü sınırları içerisinde bulunan dava konusu 201 ada 26 parsel ... taşınmazın Hazine adına kadastro tutanağındaki vasıf ve nitelikleri ile birlikte tapuya kayıt ve tesciline, tapu sicilinin beyanlar hanesine ''3303 ... Kanun'un 2 inci ve 3 üncü maddeleri kapsamındadır. Bu parsel 14.11.1999 tarihinde ... oğlu ...'ın kullanımındadır.'' şerhlerinin yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kullanım kadastrosuna itiraz davalarında Hazine yasal hasım durumunda olduğundan Hazine aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücreti hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca yerel mahkemece davacının iddiasını ispata değer yeterli delil elde edilmeden tesis edilen davanın kabulü yönündeki kararı, usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğinden söz konusu kararın kaldırılmasına, aksi kanaat hasıl olması halinde yargılama giderlerinin yasal hasım olan Hazine üzerinde bırakılmasına, Hazine aleyhine vekalet ücreti hükmedilmesi yönündeki hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları taşınmazın davacılar tarafından kullanıldığı beyan edilmişse de, keşif sonrası aldırılan ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın uzun yıllardır boş olduğu, tarımsal faaliyet yapılmadığı üzerinde yabancı otlar, dikenler ve çalı formunda doğal yolla yetişen ağaçların bulunduğunun belirtildiği, böylelikle tespit tarihinde dava konusu taşınmazın kimsenin kullanımında bulunmadığı anlaşılmakla davacılar adına bir kullanım bulunduğu hususu ispat edilemediğinden mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davacı tarafından 25 parsel ile birlikte kullanıldığını, sadece ziraat bilirkişi raporuna istinaden karar verildiğini, oysaki tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından dava konusu taşınmazı davacının hayvan otlatarak kullandığını beyan ettiklerinden ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazda davacının kullanımı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi, 6292 ... Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 ... Kanun) 6 ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10..2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7067, Karar No: 2016/19345, Tarih: 14.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/7067 E.  ,  2016/19345 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 4 yıldır çalışmakta iken 15/07/2013 tarihinde kendisine haber verilmeden çıkışının verildiğini ve iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı ve agi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, sezon sonunda iş akdinin askıya alınması için işyerine çağrılmasına rağmen işe gelmediğini, buna ilişkin devamsızlık tutanakları tutulduğunu ve işverence devamsızlık nedeni ile haklı nedenle sona erdirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının mevsimlik işçi statüsünde çalıştığı ve dosya kapsamına göre mevsimlik işin başlayacağı yeni dönemde tanıkların yanında işe çağrıldığı ancak davacının başka bir işçinin aynı iş yerinde çalışmasından dolayı rahatsızlık duyduğu için “ o çalışırsa ben çalışmam “ dediği ve iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde son bulduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, davacının iş sözleşmesinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

Mevsimlik iş sözleşmeleri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11 inci maddesindeki hükümlere uygun olarak, belirli süreli olarak yapılabileceği gibi belirsiz süreli olarak da kurulabilir. Tek bir mevsim için yapılmış belirli süreli iş sözleşmesi, mevsimin bitimi ile kendiliğinden sona erer ve bu durumda işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmeleriyle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmeleriyle çalışılmışsa, değinilen maddenin son fıkrası uyarınca iş sözleşmesi belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Mevsimlik iş sözleşmeleri, tarafların karşılıklı anlaşmasıyla belirli süreli yapılmışsa sürenin sona ermesi, işçinin ölümü ya da süresinin sona ermesinden önce fesih ihbarıyla iş sözleşmesi sona erer. Belirsiz süreli sözleşme ile işe alınan ve mevsimin sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılan bu işçilerin iş sözleşmeleri kendiliğinden sona ermez, fakat ertesi yılın iş sezonunun başına kadar askıda kalır. Mevsim bitimi ile askıya alınan iş sözleşmesi, tarafların fesih iradesi yok ise feshedilmiş olmaz. Ertesi yıl mevsim başında işe alınmayan işçinin iş sözleşmesi işveren tarafından feshedilmiş sayılır. Fakat davet edildiği halde işbaşı yapmayan işçinin iş sözleşmesi devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş veya işçi tarafından bozulmuş sayılır.

Mevsime tabi olarak yapılan işlerde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçi, hizmet edimini ancak iş mevsiminde ifa etmekle yükümlüdür. Mevsimlik çalışmanın sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kalan, fakat iş sözleşmesi bozulmamış olan işçi, ertesi mevsim başına kadar işverene hizmet etmek, işveren de ona ücret ödemek zorunda değildir. Bir başka anlatımla, işçi ve işverenin iş sözleşmesinden doğan temel borçları bir sonraki mevsim başına kadar askıya alınmaktadır. Askı döneminde, işçinin iş görme, işverenin ise ücret ödeme borcu ortadan kalkmakta, ancak işçinin sadakat ve kısmen işyerindeki kurallara uyma borcu, buna karşın işverenin de gözetme ve eşit işlem borçları devam etmektedir. İşçi mevsim başında işbaşı yapınca, tarafların askıda olan temel borçları yeniden aktif hale gelir. Mevsim sona ermiş olmasına rağmen, iş sözleşmesi bozulmamış olduğu için yeni mevsim başında tarafların tekrar sözleşme yapmalarına gerek kalmaksızın işçinin iş görme edimini ifa, işverenin de işçisine iş verme ve ücret ödeme borçları yeniden yürürlük kazanacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise; mevsimlik çalıştığı sürelerin dikkate alınarak ve bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise; mevsimlik çalıştığı sürelerin dikkate alınarak ve bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

İş sözleşmesinin askıda olması, işçinin askı süresi içinde başka bir işverenin emrinde çalışmasına engel değildir. Çünkü işverenin işçisine ücret ödeme borcu, işçinin de iş görme borcu askı süresince yerine getirilmediği için, işçi mevsimlik işe tekrar başlayana kadar başka bir işverenin İş Kanunu kapsamına giren işyerinde çalışabilir. Bu durumda mevsimlik iş, bir tür yıl bazında kısmi süreli iş özelliğini taşıyacaktır. Ancak işveren farklı olduğundan, işçinin askı dönemine rastlayan kıdemi, mevsimlik olarak çalıştığı işyerindeki kıdemine eklenemez. Eğer mevsimlik işçi, askı süresince aynı işverenin diğer bir işinde çalıştırılıyorsa, bu süreler işçinin kıdemi açısından birleştirilecektir.

Mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışan işçiler, 4857 sayılı Kanunun 18 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen feshin geçerli sebebe dayandırılması, sözleşmenin feshinde usul, fesih bildirimine itiraz ve usulü ile geçersiz sebeple yapılan feshin sonuçları hükümlerinden yararlanırlar. Buna göre mevsimlik işçinin, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması, işyerindeki kıdeminin altı aydan fazla olması, işveren vekili olmaması ve işyerinde otuz ve daha fazla işçi çalışması halinde, iş güvencesi olarak belirtilen bu hükümlerden yararlanacaktır. İşveren mevsimlik işçinin iş sözleşmesini, ister fiilen çalışılan dönem, ister askıdaki dönemde olsun, geçerli neden olmadan feshedemeyecektir. Bir başka anlatımla işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve geçerli fesih nedenini açıkça belirtmek zorundadır. İşçinin, mevsim bitiminde iş sözleşmesinin askıya alınması nedeni ile feshin geçersizliğini ileri sürerek işe iade isteminde bulunması mümkün değildir. Zira iş sözleşmesi feshedilmemiş, yeni mevsim başına kadar askıya alınmıştır. Bu olguyu, 4857 sayılı Yasanın 29 uncu maddesinin yedinci fıkrasındaki düzenleme de doğrulamaktadır. Değinilen fıkra hükmü gereğince, mevsim sonu toplu işten çıkarmalarda, toplu işçi çıkarmaya ilişkin hükümlerin uygulanmaması, iş sözleşmesinin feshedilmediği gerekçesine dayanmaktadır.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi İş Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, bu kural nispi emredici nitelikte olup, işçi lehine bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile yıllık ücretli izne ilişkin hükümler düzenlenebilir. Bu durumda sözleşmedeki izinle ilgili hükümler uygulanacaktır. Diğer taraftan, bir işyerinde mevsimlik olarak çalıştırılan işçi, mevsim bitiminde, mevsimlik iş dışında askı süresi içinde işverenin diğer işyerlerinde çalıştırılıyorsa, devamlı bir çalışma olgusu söz konusu olduğundan, bu durumda işçinin yıllık ücretli izin hükümlerinden yararlandırılması gerekir. Aynı işverene ait yazlık ve kışlık tesislerde, sezonluk işlerde fakat tam yıl çalışan işçiler de, 4857 sayılı Yasanın 53/3 maddesi ve Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliğinin 12 nci maddesi uyarınca yıllık ücretli izne hak kazanacaklardır.

Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik olarak çalıştırılan ve daha sonra devamlılık arz eden işte çalıştırılan işçinin, mevsimlik dönemdeki çalışması kıdeminde dikkate alınmasına rağmen, yıllık ücretli iznin hesabında dikkate alınmaz. Ancak bu olgu için işçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması gerekir. Yapılan iş mevsimlik olmayıp, işçi aralıklı olarak çalıştırılmış ise, mevsimlik işten söz edilemeyeceğinden, bu sürenin de izin hesabında dikkate alınması gerekir. Uygulamada tam yıl çalışılması gereken ve devamlılığı olan bir işte, işçilerin işlerine 1-2 ay ara vererek mevsimlik olarak çalıştıkları birçok olayda gözlemlenmektedir. Tam bir yıldan daha az sürmüş olan bu tür çalışmalarda, mevsimlik iş kriterlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sırf bir yıldan az çalışma olduğu gerekçesiyle çalışmanın mevsimlik olduğunu kabul etmek doğru değildir. Bir işyerinde iş kolundaki faaliyeti yılın her dönemi yapılıyor, ancak bazı işçiler yılın belirli bir zamanında çalıştırılmakta ise, bu işçilerin aralıklı çalıştıkları kabul edilmelidir. Zira bu durumda yapılan işin mevsimlik iş olarak kabulü mümkün değildir. Böyle bir durumda, işçi iş sözleşmesi devam ederken, işin mevsimlik iş olmadığı ve yıllık ücretli iznin kullandırılması gerektiği yönünde tespit davası açabilir. Zira yıllık ücretli izin, iş sözleşmesinin feshi ile ücret alacağına dönüşeceğinden, eda davası açma olanağı bulunmayan işçinin tespitte hukuki yararı vardır.