muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7067, Karar No: 2010/15626, Tarih: 13.12.2010

Dosya kapsamı ile uzman bilirkişiler tarafından orman kadastrosu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, ... Köyü 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ... MERKEZ İLÇESİNDE, 25.04.1991 tarihinde, ... KÖYÜNDE 30/7/2001 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasında da orman sayılmayan alan olarak göründüğü, 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında düzenlenen 15/06/1972 tarihli tutanakta (... ... Köyü Çöplü Mevkiinden geçen, ... yolu içerisindeki nirengi noktasından kuzey istikametinde bulunan Usta ... lakaplı tarlanın kuzeybatı hududu ve ... tarlası, oradan ... tarlası, ... ... ..., ... ... tarlasından Baltasıgedik'e giden yola ve yolu takiben gidilen ... ve ... ... ... tarlaları içeride kalmak suretiyle; batı hududu geçildi, batı hududu tamamen İncedere ismini alan hudut olup, bu derenin doğusunda kalan ... , ... ..., ... ..., ... ... tarlaları ile ... ve ... ... tarlaları tapulama tespiti yapılacak saha içinde kalmak üzere, ... Çeşmesine inen belediye hududu ile birleştirildiği, buna göre İncedere ile Belediye hududu arasında kalan sahada yer yer şahıs arazileri ve bu aralarda kalan Devlet baltalık bozuk ormanları olarak görülmüş olduğundan açılmış sahalar kabul edildiği ve mülkiyetin durumu ile ormanlık sahaların durumu ayrıca bir tetkik konusu olduğundan ve bu durum heyetimizin görevi dışında görüldüğünden tapulama çalışmalarının söz konusu sahanın dışına münhasır kalması uygun görüldüğü) yazıldığı, keza; ... köyü birlik teknisyenleri, orman teksilcileri belediye temsilcileri ve ... Köyü temsilcileri tarafından düzenlenen 06/12/1974 tarihli tutanakta da (... Köyünde orman ile şahıslara ait arazilerin birbirine girdiği, bölgede sınırlama haritası ve tutanaklarının bulunmayışı nedeniyle hem halkın mağduriyetinin önlenmesi hem de ayrılması zor olan orman ile kültür arazilerinde çıkan şaibelerin önlenmesi için kalan bu kısmın orman tahdit komisyonu tarafından tefrik edilmesi orman yetkilileri tarafından bildirilmiş olup, bu durum karşısında belediye hududu ile de ölçülecek saha bulunmadığından orman tahdit komisyonunun bu mevkide faaliyete başlayıncaya kadar tapulama faaliyetinin ertelenmesinin uygun görüldüğünün) belirtildiği ve dava konusu parsellerin bulunduğu alanda 1972 yılında arazi kadastrosunun yapılmadığı, daha sonra davaya konu parselin de içinde bulunduğu arazide,101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin ek kadastrosu yapılarak 27.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez ...

.06.2007-26/7/2007 tarihleri arasında ilan edildiği, ... Köyündeki ek kadastrodaki 102, 106, 110, 107, 110, 115 adalarda bulunan parsellerin batı yönünde yer alan ... Merkez .... Mahallesine ait 309 ada 51, 85, 308 ada 3, 4, 5, 6, 73, 76, 79, 80, 94, 95, 102, 119, 123, 124 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde bu taşınmazların bulunduğu arazinin de 1970’li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında kadastrosunun yapılmadığı, 1990 yılında yapılıp 25/4/1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmasından sonra, 1996 yılında çekişmeli taşınmazlara komşu bu alanda ek kadastro yapıldığı ve komşu parsellerin kısmen zilyetlik nedeniyle kişiler adına, kısmen de Hazine adına olmak üzere tespit edilip 03/02/1997-05/03/1997 tarihleri arasında ilan edilerek tespitlerinin kesinleştiği anlaşılmıştır

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/7067 - 15626

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise,mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16485, Karar No: 2012/33674, Tarih: 19.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16485 E.  ,  2012/33674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı, haciz konulan taşınmazların 775 Sayılı Gecekondu Kanunu'nun 34. maddesi gereği haczinin mümkün olmadığından, konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, 25.02.2010 tarihi itibariyle 775 Sayılı Kanun'un 34. maddesinde belirtilen 10 yıllık sürenin dolduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

775 Sayılı Kanun'un 34. maddesi, kanun kapsamında belediyelerce tahsis olunan arsalar, yapılar ve bu arsalar üzerinde yapılan bina ile meydana gelen taşınmaz malların, tahsis tarihinden itibaren 10 yıl süre içinde haczedilemeyeceğini düzenlemiştir.

Somut olayda, şikayet konusu 4412 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 775 Sayılı Kanun 34. maddesi gereğince tahsis tarihinin 08.04.1999, 4409 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 775 Sayılı Kanun 34. maddesi gereğince tahsis tarihinin 04.10.1999 olduğu ve taşınmazların 12.02.2009 tarihinde haczedildikleri anlaşıldığına göre, haciz tarihi itibariyle tahsis tarihinden bu yana 10 yıllık süre geçmemiştir.

O halde mahkemece bu taşınmazlar yönünde şikayetin kabulü yerine reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13881, Karar No: 2012/9235, Tarih: 11.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/13881 E.  ,  2012/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2007/1292, Karar No: 2007/3887, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1292 E.  ,  2007/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde 11.10.1999 tarihli sözleşme ile davacı yüklenicinin bedel karşılığı inşaat yapmayı üstlendiği sözleşme tarihine kadar gerçekleştirilen imalât bedelinden davalıların hissesine isabet eden 13.810 Amerikan Doları ile bu tarihten sonrası için gerçekleştirilen imalât bedelinden 10.000 Amerikan Doları, inşaatta kullanılan malzeme bedelinden 71.276 Amerikan Doları ve davalıya elden ödenen 4.650 Amerikan Dolarını davalıların ödemediği alacağın tahsili için takip yapıldığı davalıların bu takibe itiraz ettikleri iddia edilerek, itirazın iptâli ile %40 icra inkâr tazminatının tahsili talep edilmiştir.

İmalât bedeli yönünden;

İmalât bedeli yönünden;

Yanlar arasında düzenlenen 13.10.1999 tarihli sözleşme ile, o zamana kadar gerçekleştirilen imalât için arsa sahiplerinin davacı yükleniciye 41.430; işin bitirilmesinden sonra da 30.000 Amerikan Dolarını arsa sahiplerinin arsa payları oranında davacıya ödeyecekleri hususu kabul edilmiştir. Ayrıca sözleşmede inşaatta kullanılacak malzemelerin arsa sahipleri tarafından karşılanacağı hükmü getirilmiştir. İnşaatın tamamlandığı hususu taraflar arasında çekişme konusu değildir. Bu nedenle davacının 41.430 Dolar yanında 30.000 Amerikan Dolarını hakettiğinin kabulü gerekir. O halde davalılar bu bedeli ödediklerini usulû dairesinde kanıtlamak durumundadırlar. Sözleşmenin 5.maddesinde kiraya verilen dükkan ve kiraya verilebilecek dairelerin arsa sahiplerinin vekili olarak hareket eden Ahmet Korkmaz tarafından kiraya verilerek kira paralarının iş bedeline mahsuben davacı yükleniciye ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Bundan ayrı davalılar iki adet işyeri ile bir adet dairenin satış bedelinin davacıya ödendiğini savunmuşlardır. Mahkemece bu hususlar üzerinde durularak, tarafların delilleri toplanıp, 3.kişiler de isticvap edilip ellerinde belge varsa ibraz ettirilip yükleniciye böyle bir ödemenin yapıldığının anlaşılması halinde alacağından bu miktar mahsup edilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Alacağın miktarı mahkemece yapılacak inceleme sonucunda belli olacağından icra inkâr tazminatı talebi reddedilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Malzeme bedeli yönünden;

13.10.1999 tarihli sözleşmede inşatta kullanılacak malzemenin arsa sahipleri tarafından temin edileceği kararlaştırılmıştır. Davacı yan arsa sahiplerinin malzeme temin etmediklerini inşaatta kullanılan malzemeyi kendisinin temin ettiğini iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispata yarayan delil ibraz edememiştir. O halde mahkemece bu talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 07.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/637, Karar No: 2021/4938, Tarih: 15.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/637 E.  ,  2021/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 62/1, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

“23/01/2014” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, sanıklardan ...ve ...’in iş makinesi ile kaya parçaladıklarının, derinlemesine bir kazı çalışması yapılmadığının, çalışma yapılan yerin güney istikametinde 3 metre mesafede kaya mezarı kalıntısı olduğunun ve kaya mezarında yeni bir çalışma emaresi tespit edilmediğinin tutanak altına alındığı, aynı gün yine kolluk ekiplerince olay yerinde yapılan inceleme esnasında, kayaların altında eski eser görünümünde bir kaya olduğunun farkedilmesi üzerine, sanıkların iş makinesi ile kayaların kaldırıldığı ve altında, ortasında 10 cm çapında delik bulunan tarihi eser niteliğinde bir kaya parçası olduğunun ve kırılmış olduğunun tespit edildiği dosya kapsamında,

Sanıklar ...ve ...’in kepçe operatörü oldukları, kendilerine iş yeri sahibi tarafından tarla düzenlemesi ve taş kırma işi olduğunun söylenmesi üzerine geldiklerini, sanık ...’in kendilerine, arazinin kenarındaki kaya mezarına dokunmamalarını söylediğini, kendilerinin de kesinlikle dokunmadıklarını, kırdıkları taşların tarihi özelliği olduğunu bilmediklerini ileri sürdükleri, sanık ...’in de savunmasında; kendisine ait arazide çalışmak için iş makinesi istediğini, diğer sanıkların bu nedenle geldiklerini, arsa içinde bulunan ve ceviz ekmeye engel olan kaya parçalarını parçalamalarını istediğini, ancak arazinin kenarındaki eski kaya mezara dokunmamalarını söylediğini, arsa içinde tarihi eser niteliğinde taşlar olduğunu bilmediğini, kastının olmadığını ileri sürdüğü, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları ile, dava konusu alanın suç tarihi itibariyle tescilli bir alan olmadığı ancak 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan yer olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla;

Her ne kadar mahkemece sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmiş ise de; dosya kapsamında sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıklarına dair herhangi bir delil bulunmadığı, her ne kadar sanıklar hakkında aynı Yasanın 65. maddesi gereğince kamu davası açılmış ise de; 2863 sayılı Kanunun 08/10/2013 tarih, 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin; “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmesi karşısında, dava konusu alanın suç tarihinde henüz tescil edilmemiş olması, her ne kadar arazi içerisindeki sunu çanağı zarar görmüş ise de; sanıklar ... ve ...’nın işçi olması, sanık ...’in kendine ait arazide ceviz ekmek amacıyla çalışma yaptırması ve arazinin kenarında bulunan kaya mezarına da zarar verilmemesi hususunu özellikle ikaz etmesi, olay yeri tutanağına göre de kaya mezarında yeni bir tahribat olmadığının tespit edilmesi, sunu çanağının zarar görmesi noktasında da sanıkların kasten hareket ettiklerine dair bir delil bulunmaması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkları beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22448, Karar No: 2016/1411, Tarih: 28.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22448 E.  ,  2016/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 726 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmaza emsal alınan (804, 278, 661, 797 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... köyü 804 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 11.02.2010 olan satış tarihi itibariyle diğer emsal olan 278 parselin 24.08.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen diğer emsaller olan 911, 920, 922, 960, 1173 parsellerin, bilirkişi raporunda satış tarihi belirtilmediğinden bilirkişilere hangi tarihin esas alındığıda açıklattırılmak suretiyle satış akit tablosu dosya içine alındıktan sonra mahkemece tespit edilecek satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen diğer emsaller olan 911, 920, 922, 960, 1173 parsel sayılı taşınmazların 3 nolu karar gereğince satış tarihleri tespit edildikten sonra değerlendirmeye esas alınan alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen diğer emsaller olan 911, 920,922, 960, 1173 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Kamulaştırma evrakının taşınmazın tüm maliklerine tebliğ için notere verilip verilmediğinin davalı idareden sorularak, notere verilmiş ise veriliş tarihi ile tebliğ tarihinin ve bununla ilgili tüm bilgi ve belgelerin ilgili noterlikten ve idareden,

7-Kamulaştırılan yere ilişkin çekişmesiz kamulaştırma bedelinin bankaya yatırılıp yatırılmadığının, yatırılmışsa maliklere ödenip ödenmediğinin, ödenmişse hangi tarihte ödendiğinin davalı idareden ve ilgili bankadan,

6-Kamulaştırma evrakının taşınmazın tüm maliklerine tebliğ için notere verilip verilmediğinin davalı idareden sorularak, notere verilmiş ise veriliş tarihi ile tebliğ tarihinin ve bununla ilgili tüm bilgi ve belgelerin ilgili noterlikten ve idareden,

7-Kamulaştırılan yere ilişkin çekişmesiz kamulaştırma bedelinin bankaya yatırılıp yatırılmadığının, yatırılmışsa maliklere ödenip ödenmediğinin, ödenmişse hangi tarihte ödendiğinin davalı idareden ve ilgili bankadan,

Getirtilerek alınan bütün cevabi yazılar ile bilgi ve belgelerin dosya içerisine konulmasından ve yerindeliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2072, Karar No: 2021/17143, Tarih: 01.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/2072 E.  ,  2021/17143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerine göre, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde suçun tabi bulunduğu 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.