muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3680, Karar No: 2023/244, Tarih: 26.01.2023

10. Sanık ... Halil'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

11. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki 3.... plaka sayılı beyaz renkli Ford Transit marka aracı ile Veysel Karani mahallesi ...Caddesi üzerinde seyir halindeyken, Yeşildirek Mahallesi 437. Sokağa dönüş yaptığı esnada ölen ...'ya aracının sol ön tampon kısmıyla çarparak ölümüne neden olduğu, tanık İ.K.'nın beyanlarıyla örtüşen araçta oluşan hasar ve kan lekeleri, olaya ilişkin düzenlenen tutanak, araçtan alınan kan numunelerinin incelendiği adli tıp raporu, kolluk tarafından ... üzerinde yapılan inceleme ve bu inceleme üzerinde düzenlenen tutanak, aracın olay yerinde olduğuna dair CD ve araştırma tutanağı, soruşturma aşamasında ifadeleri alınan M.T. ve M.Ç.'nin beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın sola dönüş kurallarına riayet etmeyerek yayalara ilk geçiş hakkını vermeyerek kavşaklara yanaşırken hızını azaltmayarak ölümle sonuçlanan trafik kazasına asli kusurlu olarak neden olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin sübuta, delillerin mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli olmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Gerekçeli karar başlığında, suçun "Taksirle öldürme" şeklinde yazılması gerekirken, "ihmali davranışla kasten adam öldürme" olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2020/184 E. 2020/532 K. sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4623, Karar No: 2011/5109, Tarih: 04.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/4623 E.  ,  2011/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/08/2008 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37 nci maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelik’teki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.04/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/21383, Karar No: 2012/35220, Tarih: 18.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21383 E.  ,  2012/35220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü

Suça konu odun kömürlerini sanığa sattığı ifade edilen tanık ...’ün bu işle iştigal edip etmediğinin vergi ve ticaret sicili kaydı ile kolluk marifetiyle araştırılmadan, emval üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmadan ve tutanak düzenleyicilerin tanık olarak beyanları alınmadan eksik inceleme sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan temsilcisi ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6848, Karar No: 2019/9509, Tarih: 26.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/6848 E.  ,  2019/9509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, aydınlatması bulunan, 3.5 metre genişliğinde ve dar yol vasfında olan, bölünmüş ve tek yönlü cadde üzerinde ters yönde seyrettiği sırada, sanığa göre karşı yönden ve kendi yolunda seyreden katılan idaresindeki motosiklet ile karşılıklı olarak yol ortalarında çarpıştıkları olayda; sanığın tek yönlü olan yolda gidiş istikametine göre ters yönde seyretmek suretiyle sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/4-394 Esas- 2018/478 Karar sayılı ilamında; ''6763 sayılı Kanunun uyuşmazlık konusunu ilgilendiren fıkralarının gerekçesinde; söz konusu yasal değişikliğin uzlaştırmanın yöntemine ilişkin olduğu ve bu değişikliklerle uzlaştırma kurumunun başarısını olumsuz etkileyen sakıncaların giderilmesinin ve bu alanın disipline edilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır. CMK'nın 253. maddesinin 18. fıkrasında ise uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması hâlinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda soruşturma evresinde tarafların kabul etmemeleri nedeniyle sonuçsuz kalan uzlaştırmanın maddi ceza hukuku boyutunu ilgilendirmeyen, münhasıran uzlaştırma yöntemine yönelik olması nedeniyle usule ilişkin olduğu konusunda kuşku bulunmayan değişikliğin, derhal uygulama ilkesinin zorunlu bir gereği olarak daha önce usulüne uygun olarak yerine getirilmiş olan uzlaştırma girişimine ilişkin işlemlerin yenilenmesini gerektirmediği kabul edilmelidir.'' hususunun belirtilmiş olması karşısında; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan taksirle yaralama suçunun hüküm tarihinden önce de uzlaşma kapsamında olduğu, dosya içeriğinden taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı anlaşıldığından iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün bozulması istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13083, Karar No: 2013/1458, Tarih: 07.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13083 E.  ,  2013/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan ...'ün mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 438 ada 23 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini davalı eşine satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirtip davanın

reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “ dosya içeriğinden ve

toplanan delillerden; çekişme konusu 23 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölüm miras bırakana ait iken, murisin taşınmazın intifa hakkını uhdesinde bırakıp, çıplak mülkiyetini 6.7.2001 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği, 1934 doğumlu olan murisin 3.2.2002 tarihinde öldüğü, mirasçıları olarak davanın tarafları olan davalı eşi, davacı çocukları ile dava dışı oğlu Bigal'in kaldıkları kayden sabittir. Davacıların, miras bırakan ... oğulları, davalı ...'ın ise üçüncü eşi olduğu, miras bırakan ile davalının 25.12.1994'te evlendikleri ve çekişme konusu taşınmazda ikamet ettikleri, felç geçirmesi nedeniyle tek başına hayatını idame ettirmesi mümkün olmayan murise davalının baktığı, her türlü gereksinimini giderdiği hasta olması sebebiyle murisin gerekli her türlü tedavisi ile ilgilendiği, davalının, murise ölünceye kadar bir eşin bakmakla ve göstermekle yükümlü olduğu şartların fevkinde ilgisini ve hizmetini esirgemediği dosya kapsamı ile sabittir. Oysa, çekişme konusu taşınmazın satış şeklinde davalıya temlik edildiği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır. O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3442, Karar No: 2020/5458, Tarih: 09.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3442 E.  ,  2020/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın SEGBİS kanalıyla yüzüne karşı verilen 24/11/2015 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren 7 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7205, Karar No: 2012/8317, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7205 E.  ,  2012/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.09.2007 gününde verilen dilekçe ile maden işletme ruhsatının iadesi gerektiğinin tespiti ve tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve duruşmasız temyizi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.05.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekilleri Av.... ve Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle; Maden İşleri Genel Müdürlüğü kayıtlarına göre davalının 2006 yılında 777.500 ton, 01.01.2007 ila 14.07.2007 tarihinde 585.851 ton, 15.07.2007 ila 25.09.2007 tarihinde 280.228,4 ton olmak üzere toplam 1.643.579,4 ton kalker üretimi yaptığı, mahkeme kararı gerekçesinde, Maden İşleri Genel Müdürlüğüne davalının 2007 yılı ikinci dönemi olarak bildirdiği ocak başı satış tutarı 1,90 TL/ton birim fiyatı üzerinden ton başına 1 TL üretim maliyeti düşülerek, toprak altı kalker değeri 0,90 TL/ton üzerinden hesaplanan 1.479.221 TL'den, 05.01.2006 tarihli sözleşme gereği davacıya ödenen 300.000 TL'nin mahsubu ile 1.179.221 TL menfi zarar tespit edilmiş ise de; 1,90 TL/ton kalker birim fiyatının sadece 2007 yılı ikinci dönemi fiyatı olduğu, davalının Maden İşleri Genel Müdürlüğüne sunduğu satış bilgi formları ile dosyada bulunan Maden İşleri Genel Müdürlüğü yazılarından 2006 yılı kalker ocak başı satış bedelinin 1,35 TL/ton,

2007 yılı birinci dönemi (01.01.2007 ila 14.07.2007) 1,40 TL/ton, 2007 yılı ikinci dönemi ise 1,90 TL/ton olduğu anlaşılmakla, bu dönemlerde üretilen kalker miktarına göre kalker üretim maliyeti 1 TL/ton düşülerek hesaplama yapılması gerektiğinin bu hususta açılacak ek dava sonunda verilecek hükümle birlikte gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre tarafların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5062, Karar No: 2010/6420, Tarih: 06.05.2010

**7. Ceza Dairesi         2010/5062 E.  ,  2010/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

14.07.2006 tarihli mahkumiyet kararının sanık ...'ın kardeşi (ya da kızı) ...'a tebliğ edildiği ve hükmü süresinden sonra temyiz eden ve temyiz talebi reddedilen ..., temyiz dilekçesinde tebligatın yaşı küçük olan kızına yapıldığını ve tebligatın bu nedenle usulsüz olduğunu ileri sürdüğüne göre, ... ve sanığın vukuatlı aile nüfus kayıt tablosu eklendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.05.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4633, Karar No: 2012/8088, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4633 E.  ,  2012/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ve takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... San. ve Tem. Hiz. A.Ş. yönünden reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av.... geldiler. Aleyhine temyiz olunan diğer davalı adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava, ortak gider ve aidat borcunu ödemeyen davalılar hakkında yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davalılardan ... Yapı San. ve Temizlik Hiz. A.Ş. hakkında davanın reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 22. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikinin 20.madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcu ile gecikme tazminatından bağımsız bölümde kira akdine, oturma hakkına veya başka sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat mülkiyetli anataşınmazda dava konusu edilen 5 numaralı bağımsız bölümün belediye encümeninin 23.10.2008 tarihli kararı ile davalı ... San. ve Temizlik Hiz. A.Ş.'ye ihale suretiyle satışının yapıldığı, ancak tapuda 19.06.2009 tarihinde devredildiği anlaşılmakta olup

dava konusu bağımsız bölümün kullanımının ihale tarihinden sonra bu şirkete tahsis edilip edilmediği ve ortak giderlerin ait olduğu dönemde davalı şirketin fiilen bu bağımsız bölümden yararlanıp yararlanmadığı yönündeki deliller toplanıp 634 Sayılı Kanunun 22.maddesi de gözönünde bulundurularak oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı ... San. ve Tem. Hiz. A.Ş. hakkındaki davanın tapuda devrin sonradan yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.