muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/422, Karar No: 2015/1456, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/422 E.  ,  2015/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4500, Karar No: 2022/6117, Tarih: 27.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4500 E.  ,  2022/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; " davacı tarafından kullanılan bölümün sınırlarının zeminde belli olup olmadığı belirlenerek, bu kısmın fen bilirkişisi tarafından raporda işaretlenmesi, zeminde belirgin bir yerin kullanıldığının anlaşılması halinde, kadastro tespit tarihine kadar bu kısımda 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle kazanım şartlarının davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, zeminde belirli bir yer kulanılmayıp 1/3 paylı olarak kullanım olduğunun anlaşılması halinde ise, çoğun içinde azın da olacağı kabul edilerek, bu payın davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine, dava konusu ... ili Milas ilçesi Mazı Kayabaşı Mahallesi ... Mevki 131 ada 29 parsel hakkında düzenlenen kadastro komisyon tutanağındaki tespitin iptali ile; harita mühendisi bilirkişi ... ... tarafından tanzim edilen 04.02.2020 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekli krokisinde dava konusu 131 ada 29 parsel içerisinde sınırlandırılan (a/1)=191,15m2'lik ve (a/2)=112,31m2'lik kısımların bir bütün olarak toplam 303,46m2 yüz ölçümüyle 131 ada 29 parselden ifraz edilerek içerisinde bulunduğu adanın son parsel numarası verilmek suretiyle "Bahçe" vasfıyla tamamı 4 pay kabul edilerek; 3 payının ... Oğlu 01.02.1962 doğumlu Tckn:... ... adına, 1 payının ... Kızı 01.01.1969 doğumlu Tckn:... ... (...) adına tespit ve tapuya tesciline, Harita Mühendisi Bilirkişi ... ... tarafından tanzim edilen 04.02.2020 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekli krokisinde dava konusu 131 ada 29 parsel içerisinde sınırlandırılıp (B) ile gösterilen 322,71m2'lik kısmın 131 ada 29 parsel numarası verilerek "İki Katlı Kagir Ev Ahır ve Avlusu" vasfıyla tam pay olarak ... Oğlu 01.02.1962 doğumlu Tckn:... ... adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 54.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26.30 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8910, Karar No: 2024/2882, Tarih: 25.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8910 E.  ,  2024/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/996 E., 2023/1027 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama, Kısmi Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2023 tarihli ve 2022/349 Esas, 2023/239 Karar sayılı ilamı ile:

1. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/996 Esas, 2023/1027 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; tüm sanıkların iştirak halinde maktulü öldürdüklerine ya da suçun işlenmesine yardım ettiklerine, tasarlamaya, suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-b-e kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında uygulanan takdiri indirime ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; karar gerekçesinin yetersiz oluşuna, keşif yapılmadığından bahisle eksik incelemeye, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike ve öldürme kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'nin öz dayısının oğlu olan maktulle olay gecesi alkol almak için buluştuklarında aralarında çıkan tartışma sebebiyle ele geçirilemeyen bıçakla maktulü vücudunun muhtelif bölgelerinden toplam 10 adet bıçak darbesiyle öldürdüğü, sanıklar ... ve ...'in kasten öldürme suçuna iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatlerine hükmedildiği anlaşılmakla;

III. GEREKÇE

Sanık ...'nin öz dayısının oğlu olan maktulle olay gecesi alkol almak için buluştuklarında aralarında çıkan tartışma sebebiyle ele geçirilemeyen bıçakla maktulü vücudunun muhtelif bölgelerinden toplam 10 adet bıçak darbesiyle öldürdüğü, sanıklar ... ve ...'in kasten öldürme suçuna iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatlerine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı ve sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme şeklinde eylemin gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığından oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı bu itibarla tasarlamanın ve canavarca hisle öldürme koşullarının bulunmadığı, olay anında alkol ve uyuşturucu madde etkisinde bulunan maktulün kanunda belirtilen beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak hal kapsamında değerlendirilemeyeceği, olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden maktulden sanığa yönelen herhangi bir haksız söz ya da davranış saptanmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi

kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık ... yönünden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/996 Esas, 2023/1027 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10968, Karar No: 2013/12376, Tarih: 11.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10968 E.  ,  2013/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım Kadastrosu sırasında Kumköy Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 6 parsel sayılı 209,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel ve üzerindeki evin ...'ün fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazı davalı ...'ten satın aldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacı tarafın fiili kullanıcı olduğu kanıtlanamadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 11.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8824, Karar No: 2013/11371, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8824 E.  ,  2013/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2007 gün ve 2007/662 Esas, 2007/518 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, sanıkların savunmalarına, 30.04.2006 tarihli olay tutanağına ve mağdura ait doktor raporuna göre, sanıkların, sanık ...'ın ağabeyi olan eşi ve çocukları ile ilgilenmeyen mağduru ailevi bir konuda babası ile konuşmasını sağlamak amacıyla kollarından tutup çekiştirerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmasına neden olacak şekilde cebir kullanmak suretiyle zorla arabaya bindirip köylerine götürdükleri ve mağdurun kaçırıldığını ihbar etmek için jandarmayı aramasına engel olmadıkları olayda, sanıkların cebir kullanmak suretiyle hukuka aykırı olarak mağduru bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bıraktıklarının sabit olduğu, suçun oluşması için özel kast gerekmediğinden eylemlerinde suçun unsurlarının oluştuğu gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi ve haklarında haksız tahrik ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılması gerekirken yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7341, Karar No: 2016/5044, Tarih: 01.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7341 E.  ,  2016/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece muvazaalı çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve ...., ..., ... ve ...'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Somut olayda; davacı temizlik işçisi olarak alındığını ancak hastanenin asıl işlerinde çalıştırıldığını iddia etmiştir. Davalı davacının kayıtlarında otopark ve çevre kontrol ve bahçe bakım hizmetler görevlisi olarak göründüğünü alındığı iş dışında çalıştırılmadığını savunmuştur. Davacı tanığı davacının otopark ve çevre sorumlusu olarak çalıştığını, hem üniversiteden hem de şirketten talimat aldıklarını beyan etmiştir. ... kayıtlarında davacının temizlik ihalesi ile işe alındığına dair bildirim bulunmamaktadır. Mahkemece davacının görevi ile ilgili deliller hatalı değerlendirilerek davacı tanığının kendisi hakkında verdiği temizlik işçisi olarak alındığı ancak bilgisayarlar, ses projeksiyon işleri, evrak işleri gibi işlerle uğraştığından bahisle yetersiz ve hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Mahkemece yapılacak iş dosyadaki davacının çalıştığını iddia ettiği tüm dönem ihale evrakları değerlendirilerek davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı, ihaleyi alan şirketlerin ihale ile verilen işi yürütecek bağımsız bir organizasyona sahip olup olmadıkları şüpheye yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 01/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7770, Karar No: 2012/45461, Tarih: 08.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/7770 E.  ,  2012/45461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/211264

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2008

NUMARASI : 2007/1095 (E) ve 2008/148 (K)

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.10.2007 tarihli iddianamesi ile müşteki sanık N.. Ç.. hakkında diğer katılan sanığa hakaret ettiği, katılan sanık A.. Ö.. hakkında ise diğer müşteki sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonunda, 26.02.2008 tarihli karar ile eylemlerin sabit olduğu kabul edildiği halde, “her iki tarafın fiillerindeki haksızlık derecesinin azlığı” şeklindeki gerekçeyle CMK'nın 223/4-d maddesi gereğince, katılan sanık ve müşteki sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

5271 sayılı Yasanın 223. maddesinin 3. ve 4. fıkralarında hüküm çeşidi olarak düzenlenen ceza verilmesine yer olmadığı kararı, 1412 sayılı Yasada yer almadığından yeni bir düzenleme olup, ceza kanununda öngörülen hangi hallerde, bu madde uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği iki fıkrada ayrı ayrı hüküm altına alınmıştır. Bunlardan 3.fıkrada düzenlenenler kusurun bulunmaması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren haller olup, dayanağını 5237 sayılı Yasanın 24 ila 34. maddelerindeki düzenlemelerden almaktadır. 4. fıkrada düzenlenenler ise, suçun tüm unsurları gerçekleşmiş olmasına rağmen cezalandırmaya engel olan sebeplerdir. Cezalandırmaya engel nedenler, fiilin teknik anlamda suç olma niteliğini ortadan kaldırmayıp, yine TCK'nda yer alan çeşitli sebeplerle failin cezalandırılmamasını sağlarlar. Bu fıkra uyarınca cezalandırılmama, ancak TCK'da, yargılama konusu suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığı kararına olanak sağlayan düzenleme yapılmış olmasına bağlıdır.

Somut olayda, katılan sanık ile müşteki sanığa atılı kasten yaralama ve hakaret suçlarının niteliği itibariyle, müşteki sanığın hakaret etmesi üzerine diğer katılan sanığın yaralama eylemini gerçekleştirmesinin, eylemlerin haksızlık içeriğinin azlığı sonucunu doğurmayacağı, bu suçlar yönünden şahsi cezasızlık sebepleri ve hakaretin karşılıklı olması dışında, failin cezalandırılmasına engel oluşturacak herhangi bir düzenlemenin TCK'da yer almadığı, ancak koşulların varlığı halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden yasal dayanağı olmayan gerekçeyle müşteki sanık ve katılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7080, Karar No: 2013/22418, Tarih: 13.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7080 E.  ,  2013/22418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın savunmasında, silahı sokakta bulup eve getirdiğini beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesindeki ruhsatsız yasak nitelikte silah taşıma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin, yasa hükmünde öngörülen cezanın üst sınırının 3 yıl hapis cezası olması nedeniyle 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.