muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11089, Karar No: 2024/12530, Tarih: 26.09.2024

..."

3. Değerlendirme

1. Dairemizce verilen bozma kararına Mahkeme tarafından uyulmasına karar verilmiş olmasına karşın, bozma kararının gereği yerine getirilmeksizin, dosya kapsamı ile uyumsuz 15.12.2023 tarihli rapora göre hüküm kurulmuş olması İlgili Hukuk kısmının (3) numaralı paragrafında yer alan ilkelere aykırıdır.

2. Mahkemece Dairemizin 21.10.2021 tarihli bozma kararının gereğinin yerine getirilmesi bakımından uzman bir hesap bilirkişisinden rapor alınarak, davacının fiilî çalışma süresi boyunca bir hafta 5 gün, bir hafta 7 gün olmak üzere hafta içi sabah 06.30 ile akşam 19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresi kullanılmak suretiyle, 7 gün çalışılan haftalarda hafta sonu günlerinde ise 08.00 ile 19.00 saatleri arasında çalışılmak suretiyle gerçekleşen çalışma düzenine göre ve hafta tatili ücretinin ayrıca talep edildiği dikkatten kaçırılmadan, yanı sıra davacı ile aynı işyerinde aynı işi yapan başka bir işçi tarafından açılmış olan alacak davasına ilişkin Mahkemenin 2017/24 Esas, 2020/78 Karar sayılı dosyasından verilmiş olan kararın Dairemizin 2021/7049 Esas sayılı dosyasına kayıtlı temyiz incelemesi sonucu onanmakla kesinleşmiş olduğu da değerlendirilerek ve dosya kapsamına göre oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek hak kazanılan fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16029, Karar No: 2014/16410, Tarih: 26.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16029 E.  ,  2014/16410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/312-2014/120

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka şubesinden konut kredisi kullandığını, kullandığı konut kredisi sırasında davalı bankaca dosya masrafı ve yapılandırma masrafı adı altında kesintiler yapıldığını ileri sürerek haksız şekilde yapılan 3.600 TL. kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21635, Karar No: 2014/12797, Tarih: 27.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21635 E.  ,  2014/12797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/218014

MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2010

NUMARASI : 2009/1317 (E) ve 2010/870 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 15.09.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13655, Karar No: 2012/11419, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13655 E.  ,  2012/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...

KÜÇÜK : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Küçükçekmece 3.Sulh Hukuk ve Salıpazarı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesinde, "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerin aittir." "Aynı Yasanın 19. maddesinde de; "Bir Kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir..." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kısıtlı adayının, adrese dayalı vasi adayı ...'un yerleşim yeri ... Küçüğün yerleşim yeri anası veya babasının yerleşim yeridir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Salıpazarı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7371, Karar No: 2017/3289, Tarih: 16.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7371 E.  ,  2017/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.06.2015 gün ve 2014/9082 Esas, 2015/4158 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek protokol gereğince dubleks daire tercih eden arsa sahiplerinin müteahhite 30.000,00 TL ödemesinin kararlaştırıldığını, davalının dubleks tercih ettiğini ancak 30.000,00 TL'yi ödemediğini, yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 18.04.2008 tarihli adi yazılı protokolün imzalanmasından sonra 01.05.2006 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığını, sözleşmede protokole atıf yapılmadığını, bu nedenle protokolün geçersiz olduğunu ve yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden önce düzenlenen 18.04.2006 tarihli ek protokolün daha sonra düzenlenen 16.08.2009 tarihli mutabakat tutanağı ile geçerli olduğu taraflarca kabul edildiğinden geçerli olduğu ancak ek protokoldeki ödemenin yüklenicinin binayı tamamlayıp daireleri sahiplerine teslim etmesi ile muaccel olacağı, henüz iskânı alınmadığından ve teslim işlemi yapılmadığından alacağın muaccel olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 02.06.2015 tarih, 2014/9082 E., 2015/4158 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak imzalanan 18.04.2008 tarihli ek protokol uyarınca başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan ve geçerliliği sonradan tanzim edilen mutabakat ile yine taraflarca kabul edilen protokolde, hüküm altına alınan davalı arsa sahibinin 30.000,00 TL ödeme yükümünün, bahsi geçen protokolde teslim şartına bağlanmadığı dikkate alınarak, mahkemece davaya konu alacağın muaccel olduğu ancak takip öncesi temerrüt ihtarı bulunmadığından, takibin asıl alacak için devamına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığından, Dairemizin 02.06.2015 tarih ve 2014/9082 E., 2015/4158 K. sayılı onama kararı kaldırılarak, hükmün anlatılan nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2015 tarih ve 2014/9082 E., 2015/4158 K. sayılı ilamının kaldırılmasına, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9651, Karar No: 2022/17756, Tarih: 27.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9651 E.  ,  2022/17756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti katılanın iş yerine girerek sigara ve kol saati çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 13.10.2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 30.03.2021 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2090, Karar No: 2014/12640, Tarih: 19.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2090 E.  ,  2014/12640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/105-2013/621

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 01/12/2004 tarihli 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya veren A.. Ç.. ve Saniye Çelik olup kiracı ise davalı şirkettir. Kiralayanlardan A.. Ç..'in 28/02/2007 tarihinde vefatı ile geride mirasçı olarak S..Ç.., A..B.., R.. Ç.., R.. Ç..ve davacı A.. Ç.. kalmıştır.

Davacı A.. Ç.. veraset ilamına göre muris kiralayan A.. Ç..'ten kalan 3/16 miras hissesine düşen 01/12/2008-01/12/2011tarihleri arası 7.020,00 TL kira bedelinin tahsilini talep etmiş, dosyaya mübrez tapu kaydına göre dava konusu taşınmaz 05/04/2012 tarihinde mirasçılar üzerine intikal görmüştür. Bu durumda kira alacağı talep edilen dönem elbirliği mülkiyetinin hakim olduğu dönem olup Kiraya verenin mirasçılarının davaya iştirakinin veya muvafakatinin sağlanması ya da M.K.nun 640. maddesi uyarınca terekeye temsilci tayin ettirilerek temsilcinin huzurunda davaya devam edilmek suretiyle esas hakkında bir karar vermek gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan işin esasının incelenmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3083, Karar No: 2020/3117, Tarih: 01.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/3083 E.  ,  2020/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-....... Kayyımı ... arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 26.09.2019 gün ve 2017/348 E.-2019/371 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... Kayyımı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece talebin kabulü ile ilk kararın iptâl edilerek davanın reddine dair verilen karara karşı, davalı ... ... kayyımı tarafından kanun yoluna başvurulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3/2 maddesinde “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” düzenlemesine yer verilmiş iken 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile bu hüküm "12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3'üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan" ibaresi “verilen” şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki cümle eklenmiştir. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemesine gönderilmez:” şeklinde değiştirilmiştir. Daha sonra 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 47. maddesinde yer alan “6100 sayılı Kanun'un geçici 3'üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "454" ibaresi "444" şeklinde değiştirilmiştir.” hükmüyle yargılamanın yenilenmesine ilişkin kararlar istinaf yoluna tabi tutulmuştur.

HMK'nın 448. maddesinde "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır." hükmü bulunmaktadır.

HMK'nın 448. maddesinde "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır." hükmü bulunmaktadır.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, istinaf kanun yolunun yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulmuş bir karar hakkında bu kararın kesinleşmesine kadar geçecek süreçte 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun istinafa ilişkin düzenlemeleri eklenmeden önceki hâli uygulanmaya devam edilecektir. Yani 20.07.2016 tarihinden önce temyiz yoluna başvurulmuş bir dosya bu yolla sonuçlanacak olup, bu dosyanın hiç bir şekilde istinaf incelemesine tabî tutulması söz konusu olmayacaktır. 20.07.2016 tarihinden önce bir dosyada verilen karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa, o karar Yargıtayca bozulmuş olsa dahi bundan sonra verilecek kararlarla (bozmadan geçmiş dosyalarla ilgili verilecek kararlar) ilgili olarak da başvurulması gereken kanun yolu 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun istinafla ilgili değişikliklerinin yapılmadan önceki hâline ilişkin düzenlemeler gereği temyiz ve koşulları varsa karar düzeltme yoludur. İstinaf yolu söz konusu olmayacaktır. Burada sonradan verilen kararın 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olmasının önemi yoktur. Daha açık anlatım ile daha önce Yargıtay incelemesinden geçen bir dosyada verilen kararın istinaf edilmesi mümkün değildir.

20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurulacaksa, burada ikili ayrım yapmak gerekir.

İlk olarak, biraz önce açıklandığı üzere 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararla ilgili olarak daha önce temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa, artık o karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması mümkün değildir. Bozma sonrasında verilecek karara karşı başvurulacak kanun yolu yine temyiz olup, bu inceleme sonucunda verilecek karara karşı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 vd. maddelerinde gösterilen şartların oluşması halinde karar düzeltme yoluna başvurulması da mümkündür.

İkinci olarak, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen karar ile ilgili olarak öncesinde bir temyiz incelemesi yapılmamışsa, bu tarihten sonra verilen kararlara karşı başvurulması gereken kanun yolu istinaf kanun yolu olacaktır.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinde “……… HUMK’nın 427 ila 454. maddelerinin uygulanmasına devam olunur…...” şeklindeki hüküm “HUMK’nın 427 ila 444. maddelerinin uygulanmasına devam olunur…...” şeklinde değiştirildiğinden, yapılan bu düzenlemeyle bölge adliye mahkemelerinin, faaliyete geçmesinden sonra yargılamanın yenilenmesi davası sonucunda verilen kararların da istinaf kanun yoluna tabi kılındığının kabulü zorunludur. Usul hükümleri kanunda aksine bir düzenleme olmadığı taktirde derhal yürürlüğe gireceği ve göreve ilişkin olması sebebiyle resen gözönünde tutulması gerektiğinden, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle istinaf incelemesinin yapılmasını sağlamak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için dosyanın ilk decere mahkemesine İADESİNE, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2188, Karar No: 2024/8314, Tarih: 07.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2188 E.  ,  2024/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/584 E., 2024/206 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, sanığın sigaraların kaçak olduğunu bilmediğine ve suç kastı olmadığına, aracın müsaderesinin hatalı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanıkların kontrolündeki tırla batı illerine yüklü miktarda sigara sevkedileceği yönündeki istihbarat üzerine, içerisinde, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen diğer sanık Murat Yavuz ve sanığın bulunduğu tırda yapılan aramada, kuruyemiş kolilerinin altında ağzı dikilmiş ve sırtta taşımak için askı yapılmış çuvallar içinde, gümrüklenmiş değeri 194.362,28 TL olan

2710 karton muhtelif kaçak sigara ele geçirilmiş ve sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, bakliyat yükü bulduklarını, yük hazır olmadığı için aracı bıraktıklarını ve yüklenip dorse kapatılmış halde aracı teslim aldıklarını, kaçak sigara yüklendiğini bilmediklerini savunmuştur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın bulunduğu araçta ticari miktarda kaçak sigara ele geçirilmiş olması, ele geçen sigarların miktarı ve bulundukları yer ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilirken, fıkranın gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında "GÜVENLİK TEDBİRİ" başlığı altında, suça konu eşyanın müsaderesine ilişkin ilk paragraftaki "54" ibaresi çıkartılıp, yerine "54/4" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.