muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8134, Karar No: 2014/14758, Tarih: 16.06.2014

aracı arasındaki ilişki taşıma, eser ve benzeri sözleşmelere dayanabilir ise de, hiç bir şekilde hizmet akdi unsurları bulunmamalıdır. Burada önemli olan yön, asıl işverene ait işin bir bölümünün aracı tarafından görülmesidir. Aracı kavramının belirleyici özelliği, asıl işverene ait işten bir bölüm iş alınması ve bu işte kendi adına sigortalı çalıştırılmasıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde ise, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin alt işverenler tarafından düzenlenmiş olması durumunda, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltmesi gerekir.

506 sayılı Kanunun 87. maddesi ile, asıl işveren-alt işveren arasındaki ekonomik ve malî yönden sorumluluk hukukunun sınırlarını belirlediği, maddede geçen “bu Kanunun işverene yüklediği ödevler” tanımlamasının asıl işverene, alt işverenin taraf olduğu hizmet sözleşmeleri nedeniyle açılacak hizmet tespiti davalarında “pasif husumet ehliyetini” amaçlamadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı, 01.04.1988-01.04.1992 tarihler arasında , davalı Garanti Bankası’nın Düvenönü Şubesi’ne çalıştığı , daha sonra şube kapandığı için Kayseri Şubesinde çalışmasını sürdürdüğünü, 01.05.1992 tarihinden sonra taşeron temizlik şirketleri tarafından hizmetlerinin bildirildiğini belirterek 1988-1992 tarihler arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

Davacının hizmet cetvelinde, 01.04.1988 ve 31.08.1989 tarihleri arasında dava dışı işyerlerinden kesintili bildirimleri ile, 01.07.1991-2012 Şubat arasında farklı aracı(taşeron) temizlik şirketlerinden bildirimleri bulunmaktadır.

Davalı G.. A.., Mahkeme’ye yazdığı 14.02.2014 tarihli müzekkere cevabında, Düvenönü Şubesi’nin 19.04.2001 yılında açıldığını ve davacının o dönemde çalışmadığını bildirmiştir. Mahkemece, davalı Garanti Bankasının Kayseri Düvenönü Şubesinin 19/04/2001 tarihinde açıldığı, davacının SGK sicil kayıtlarından davacının 02/03/1989 tarihli dava dışı . Limited Şirketinde işe giriş bildirgesinin bulunduğu ve dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından davacının iddia edilen tarihler arasında davalı bankaya ait işyerinde çalıştığının yasal ve yöntemince ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemenin kabulü eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır. Dosyanın tetkikinde, davacının, temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu ticaret sicil kayıtlarına göre, davalı bankanın Düvenönü Şube’sinin 28.04.1988 yılında tescil edildiği ayrıca, yine temyiz dilekçesine ekli internet yazılarında, banka ile son işveren olan temizlik şirketi arasındaki yazışmaların, davacının talep konusu dönemde yıllık izinleriyle ilgili olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca davacı yanca sunulan , birtakım senet ve

Mahkemenin kabulü eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır. Dosyanın tetkikinde, davacının, temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu ticaret sicil kayıtlarına göre, davalı bankanın Düvenönü Şube’sinin 28.04.1988 yılında tescil edildiği ayrıca, yine temyiz dilekçesine ekli internet yazılarında, banka ile son işveren olan temizlik şirketi arasındaki yazışmaların, davacının talep konusu dönemde yıllık izinleriyle ilgili olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca davacı yanca sunulan , birtakım senet ve

. protestolarda talep döneminde, davacı adres olarak davalı banka Düvenönü Şubesi görünmektedir. Tanıklar da, davacının çalıştığı yönünde beyanda bulunmuşlardır.

Yukarıdaki bu açıklamalar ışığında; davacıya talebi açıklattırılmak suretiyle, davacının hangi dönemde hangi şubede çalıştığı açıklığa kavuşturulduktan sonra Garanti Bankası’nın o dönemde temizlik işlerini aracı(taşeron) şirkete verip vermediği hususunun araştırılması, şayet aracı(taşeron) şirkete verildi ise, dava konusu dönemde aracı (taşeron) olan işverenlerin de hak alanını ilgilendirdiğinden, bu karar ile, davalı Kurum, (tespit kararı verildiğinde) doğacak prim ve vs. alacaklarını aracı veya asıl işverenden tahsil edileceğinden, tespit edilen aracı (taşeron) işverenlere, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle husumet yöneltmesi için mehil verilmeli; gösterecekleri bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi, ayrıca, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan ve talep döneminde bildirim yapılan dava dışı işyerleri araştırılmalı; davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla, dinlenen tanıkların çalışmalarının belgelerde olmadığı dönemlere ilişkin olarak çalışmaları davaya konu işyeri bordrolarına geçen tanıklar veya benzer nitelikte komşu işyeri sahip ve çalışanları dinlenmek ve hak düşürücü süre irdelenmek suretiyle, kuşku ve duraksamaya yer verilmeyecek şekilde Kuruma bildirilmeyen davacı çalışmalarının süresinin belirlenmesi gerekir iken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14282, Karar No: 2020/16444, Tarih: 16.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/14282 E.  ,  2020/16444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 79/2-b maddesinde düzenlenen onur kırıcı muameleye maruz kalma halleri Kanunda açıkça yazılı olmamakla birlikte bu hallerin, “çok kötü koşullarda taşıma, olağan dışı mahallerde barındırma ve kötü muamelede bulunma” gibi durumlarda söz konusu olabileceği, 30/11/2014 tarihli olay, yakalama, tespit ve muhafaza tutanağında göçmenlerin aracın arka tarafında oturur vaziyette olduklarının belirlendiği dikkate alındığında; 6 kaçak göçmenin tır ile taşınmasında yukarıda belirtilen durumlar söz konusu olmadığı gibi bu yöndeki kabule dayanak yapılabilecek bir göçmen beyanının da bulunmadığı anlaşılmakla, kaçak göçmenlerin dorse içerisinde iken X-Ray cihazından geçmelerini sağlamak şeklinde işlenen eylemde Kanun metninde belirtildiği biçimde göçmenlere yönelik onur kırıcı bir muamelenin veya hayatı bakımından tehlike oluşturacak bir durumun söz konusu olmadığı olayda, yerinde olmayan gerekçeyle TCK’nın 79/2. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4374, Karar No: 2019/1794, Tarih: 25.03.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4374 E.  ,  2019/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma ( Her iki sanık hakkında )

Hükümler : a- Mahkûmiyet (Her iki sanık hakkında)

b- İstinaf isteminin esastan reddi (Sanık ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... hakkında, TCK'nın 188/4-a maddesi gereğince artırım yapılırken sanık ......'in isminin yazılması Mahkemece düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık ...’ın zincirleme suç kapsamında istediği suçların sayısının 2 den fazla olması karşısında TCK’nın 43. maddesi uygulanırken asgari oran olan ¼ ten daha fazla oranda artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve eleştiri dışında sanık ... hakkında istinaf isteminin esastan reddine, sanık ... hakkında hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2935, Karar No: 2015/3087, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2935 E.  ,  2015/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/8071, Karar No: 2009/9683, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8071 E.  ,  2009/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Otomotiv Tic. ve San. Ltd.Şti.nden satın aldığı kamyonun periyodik bakımlarını yaptırmasına rağmen arızalandığını, arızanın norm dışı yakıt kullanımından kaynaklandığı belirtilerek aracın garanti kapsamına alınmadığını ve 9.005.93.-YTL. fatura düzenlendiğini, müvekkilinin ... A.Ş. ile imzaladığı Taşıt Tanıma Sistemi Sözleşmesi gereği yakıtını Shell’den aldığını, Shell bayisi dışında herhangi bir benzinciden yakıt almasının söz konusu olmadığını iddia ederek tamirat masrafı olarak müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 9.005.93.-YTL.nın davalılardan müteselsilen ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Otomotiv Tic. ve San. Ltd.Şti. vekili cevabında, müvekkili şirketin Otoyol-İveco San.A.Ş. nin yetkili temsilcisi olup, husumetin müvekkili şirkete yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını ve esastan da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Petrol A.Ş. vekili cevabında, taraflar arasındaki sözleşme ile Sultanahmet (İstanbul) Mahkemelerinin yetkili kılındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının kamyonu Otoyol-İveco Otoyol San.A.Ş.nin yetkili servisi ve satış bayisi olan davalı ... Otomotiv Ltd.Şti.nden satın aldığı, davalı ... Ltd.Şti.nin servis ve satış bayisi olduğu, davaya konu aracın asıl satımını yapan Otoyol-İveco Otoyol San.A.Ş. olup, davanın ona karşı yöneltilmesi gerektiği, davalı ... Otomotiv Ltd.Şti.nin pasif husumeti yani davalı sıfatı bulunmadığı, sözleşmeden doğan davalarda dava, davacının seçimine göre davalının ikametgahında, sözleşmeyle yetkili kılınan yerde veya sözleşmenin yerine getirilebileceği yerde açılabilir, davalı ... Petrol A.Ş.nin ikametgahı Şişli olup, sözleşmeyle yetkili kılınan mahkemeler Sultanahmet Mahkemeleri olduğundan, mahkemenin yetkili olmadığı gerekçesiyle davalı ... Otomotiv Ticaret ve Sanayi Ltd.Şti. hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle, diğer davalı ... Petrol A.Ş. hakkındaki davanın ise yetki itirazı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece davalı ... Ltd.Şti.nin sözleşmenin tarafı olmadığı gerekçesiyle hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş ise de, bir örneği dosyada bulunan Bağcılar İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğinin 28.8.2008 tarihli cevap yazısında dava konusu aracın alındığı yer olarak ... gösterilmiştir. Bu durumda mahkemece, bu bilgi ve belgeden hareketle anılan şirketin sözleşmenin tarafı olup olmadığı yönünden ayrıntılı bir araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-HUMK.nun 9/2. maddesi uyarınca davalı birden fazla ise dava bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılır. Bu durumda mahkemece davalı ... Ltd.Şti.nin muamele merkezinin bulunduğu yer itibariyle somut olayda belirtilen yasa hükmünün uygulama olanağının mevcut olduğu gözetilmeden davalı ... A.Ş. hakkındaki dava yönünden yetkisizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8184, Karar No: 2015/4481, Tarih: 09.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8184 E.  ,  2015/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda, mahkemece sanığın cezalandırılmasına dayanak olarak gösterilen hts kayıtlarının içeriği bilinmediğinden sanığın müştekiyi aradığına delil olabileceği, ancak hakaret ve tehdit suçlarına tek başına delil olamayacağı, sanığın aradaki icra takibi yüzünden müştekiyi telefonla aradığını kabul etmesi ancak, hakaret ve tehdit etmediğini beyan etmesi karşısında, müştekinin soyut iddiasından başka tanık da bulunmayan olayda; mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, sanıkla katılan arasında daha önceden husumetin olmamasının ve devam eden icra takibinin bulunmasının, tek başına bu suçların işlendiğini de göstermeyeceği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5115, Karar No: 2015/3537, Tarih: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/5115 E.  ,  2015/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ...'nin beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıklar aleyhine makul suç şüphesi bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ve ...'nin beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın, 29/05/2009 tarihli dilekçe ile ... Belediye Başkanlığı'na müracaat ederek kiraladığı iş makinesi aracılığıyla, belde halkı tarafından “eski kilise mevkii” olarak bilinen, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamındaki ... dönemlerine ait yerleşim yerinde yaklaşık 100 metre karelik bir alanı kazdırdığı, sanık aşamalardaki savunmalarında, hayır amaçlı çeşme inşa ettirmek için kazı yaptırdığını beyan etmiş ise de; dosya içerisinde mevcut 21/09/2011 tarihli bilirkişi raporunda, özellikle seramiklerin bulunduğu alanın kazılmış olduğunun, vadi tabanındaki dereden hayvanların sulatılması mümkün olduğu halde, iş makinesi ile az miktarda olan suyu geliştirip yüksek rakımlara çıkarmaya çalışmanın ekonomik olmadığının, sadece bir alanın hedef seçilerek kazılmasının, kazının define arama maksatlı yapıldığı izlenimi verdiğinin belirtildiği, dosya kapsamında bulunan bilgi, belge ve fotoğrafların sanığın savunmasını desteklemeyip, aksine savunmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ortaya koyduğu, belediyeye yaptığı müracaat ile kanuna aykırı bir fiil gerçekleştirmeyeceği intibaı uyandıran sanığın gerçekte, halk arasında “eski kilise mevkii” olarak bilinen mahalde, belediyenin iş makinesini ve operatörünü kullanmak suretiyle, kültür varlıkları bulmak için kazı yaptığı, bu nedenle de 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraate dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9735, Karar No: 2022/8727, Tarih: 06.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/9735 E.  ,  2022/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9976, Karar No: 2012/13770, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9976 E.  ,  2012/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan sözleşme gereğince davalıya akaryakıt satıldığını, davalının kısmi itirazından dolayı icra takibinin durduğunu ileri sürerek davalının kısmi itirazının iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yaptığı kısmi ödemelerin davalı tarafından dikkate alınmadığını belirterek davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının itirazının iptaline, %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu Söke İcra Müdürlüğü'nde davalı aleyhine girişilen icra takibinde kısmen borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz edilerek yetkili icra dairesinin Milas olduğu ileri sürülmüştür. Yetkili İcra dairesinde takip yapılması, itirazın iptali davası koşullarından biridir. Bu durumda mahkemece İİK'nun 50. maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dava koşullarından olan bu yön üzerinde durulmadan işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8156, Karar No: 2010/3600, Tarih: 01.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8156 E.  ,  2010/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 tarih ve 2006/437-2007/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.03.2010 gününde davacı ve karşı davalı avukatı ... ile davalı ve karşı davacı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (k.davalı) vekili, müvekkili şirketin tanınmış ve tescilli 135667 nolu “FORM”, 118808 nolu “ETİ FORM”, 2000 024089 nolu “ETİ FORM”, 2000 025298 nolu “ETİ FORM” markalarının sahibi olduğunu, bu markalar ile açıkça iltibas yaratan ve onunla ayırt edilemeyecek kadar benzer olan “...FORM” ibarelerinin davalı şirketçe kullanımının müvekkili markaları ile açıkça iltibas ve haksız rekabete yol açtığını, davalının marka tescilinin “doğadanform” şeklinde olduğunu, davalının kullanımının tescil edilen markasından oldukça farklı, yepyeni bir ibare olduğunu, bu şekliyle kullanımın markanın kullanılması anlamına gelmeyeceği, bu nedenle kullanılmama nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne, “...Form” ibaresinin kullanımının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve kullanımının önlenmesine, bu kullanım şeklinin her türlü ürün ve materyalden çıkartılması veya imhasına, hükmün ilamına karar verilmesinin talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı (k.davacı) vekili, davacı/k.davalının “FORM” ibaresini içeren hiçbir markasını tescil edildiği şekilde kullanmadığını, form ibaresi içeren 135667, 2000/24089 ve 2000/25298 nolu markaların hiç kullanılmadığını, 118898 sayılı markanın tescil edildiği şekilde kullanılmadığını, diğer taraftan FORM sözcüğünün sağlıklı ve istenen ölçülerde olmak anlamına gelmesi nedeniyle herkesin kullanımına açık bir kelime olduğu, bu hususun tek başına “FORM” ibaresinden oluşan 135667 sayılı marka yönünden ayrı bir hükümsüzlük nedeni olduğunu ileri sürerek sayılan davacı markalarının hükümsüzlüğüne, bu olmadığı takdirde markaların kullanılmadığı (bisküvi, kraker, turta, pasta, çikolata, çikolata kaplı ürünler dışında kalan) 29, 30 ve 32. sınıfta yer alan mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, form ibareli markaların tescil edildiğinden farklı biçimde gerçekleşen kullanımların müvekkili markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmesi nedeniyle bu kullanımların önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, aleyhlerine açılan hükümsüzlük davası nedeniyle “doğadanform” markasının itibarına zarar verilmesi nedeniyle (100.000,00)YTL tazminatın davacı/k.davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın reddini istemiştir.