muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/544, Karar No: 2024/6821, Tarih: 04.07.2024

7. Direnme kararı ile ilgili olarak ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.10.2023 tarihli ve 2021/14-316 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararıyla özetle, İlk Derece Mahkemesinin bozma sonrası yapılan incelemeye dayanılarak yeni gerekçe oluşturulmak suretiyle kurulan hükmünün direnme niteliğinde olmayıp yeni hüküm vasfı taşıdığından, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınmasının mümkün olmaması nedeniyle dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesine karar verilen dosya, Dairemizin 2024/1095 esasına kaydedildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yukarıda açıklanan hukuki süreç bağlamında Dairemizin iş bu 2024/544 Esas sayılı dosyası ile 2024/1095 Esas sayılı dosyasının temyiz kapsamının aynı olması nedeniyle aralarında fiili ve hukuki bağlantı olduğu tespit edilerek, her iki dosyanın 2024/1095 Esas sayılı dosyada BİRLEŞTİRİLMESİNE, Dairemizin 2024/544 Esas sayılı dosyasının bu şekilde KAPATILMASINA,

Oy birliğiyle, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10379, Karar No: 2016/9092, Tarih: 30.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10379 E.  ,  2016/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK' nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekiden ... ilçesine götürmek üzere 26.200 kg. demiri aldığı ve tır çekiciye yüklediği, ancak yükü götürmesi gereken yere götürmeyerek sattığının iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2420, Karar No: 2018/4015, Tarih: 22.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2420 E.  ,  2018/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... iptali ve tescil ya da tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.12.2016 gün ve 2016/6974 Esas, 2016/10893 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı şirketin, davalı yüklenici şirket ile davalı arsa sahibi arasında yapılan 14.10.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenici şirketin hissesine düşen, L Blok 1 nolu bağımsız bölümü 25.7.2006 tarihli; yine L Blok 2 nolu bağımsız bölümü 19.09.2006 tarihli yazılı sözleşmeyle toplam 300.000 USD ödemek suretiyle satın aldığını, 01.01.2007 tarihinden itibaren teslim alıp halen kullandığını ancak dava konusu L Blok 1 nolu bağımsız bölümün muvazaalı olarak 17.12.2007 tarihinde tapudan davalı ...'e devredildiğini ileri sürerek 676 sayılı parselde kayıtlı L Blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin ... kaydının iptali ile davacı şirket adına tescilini, mümkün olmazsa 300.000 USD satış bedelinin ödeme tarihi olan 22.02.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili, kendisine karşı sadece L Blok 2 nolu bağımsız bölüm için dava açıldığını, yüklenici şirketin edimini yerine getirmediğini, yükleniciye karşı icra takibine başlandığını; ayrıca, yargılama sırasında L Blok 2 nolu bağımsız bölümün davacıdan temlik alan ...'ya tapudan devredildiğini, davacının son celse L Blok 2 nolu bağımsız bölüm yönünden masraf talebi olmadığını, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, tapudan iyi niyetle, hiçbir kısıtlama olmadan 17.12.2007 tarihinde resmi senet ile taşınmzı satın aldığını, davacının alacağını iflas masasına kayıt ettirmiş olmakla L Blok 1 nolu bağımsız bölüm ile ilgili birinci talebinden vazgeçmiş sayılacağını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket vekili, davaya cevap vermemiştir.

Davalı yüklenici şirket iflas idaresi vekili, yüklenici şirketin 03.06.2009 tarihinde iflas etmiş olup, kesinleşen iflas kararına göre ikinci alacaklılar toplantısının 06.04.2011 tarihinde yapılmış olduğunu, 1 no'lu bağımsız bölümün iflas tarihinden önce davalı ...'e tapudan devredildiğini, davacının talep etmiş olduğu 463.800 TL alacağın sıra cetvelinde 4. sıraya kaydedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket vekili, davaya cevap vermemiştir.

Davalı yüklenici şirket iflas idaresi vekili, yüklenici şirketin 03.06.2009 tarihinde iflas etmiş olup, kesinleşen iflas kararına göre ikinci alacaklılar toplantısının 06.04.2011 tarihinde yapılmış olduğunu, 1 no'lu bağımsız bölümün iflas tarihinden önce davalı ...'e tapudan devredildiğini, davacının talep etmiş olduğu 463.800 TL alacağın sıra cetvelinde 4. sıraya kaydedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı şirketin 300.000 USD ödemek suretiyle yüklenici şirketten 2007 tarihinde fiilen teslim aldığı L Blok 1 no'lu bağımsız bölümün davalı ...'e muvazaalı olarak devredildiği ispat olunamadığından, bu bağımsız bölümle ilgili olarak davalılar ... ile arsa maliki ... yönünden açılan davanın reddine, yine bu taşınmaz yönünden müflis şirkete yönelik satış bedelinin iadesi talebiyle ilgili olarak davacının alacak talebi iflas masası tarafından kabul edildiğinden, müflis şirkete yönelik davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle bu davalı yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... lehine 19.838,08 TL ve davalı ... lehine 19.838,08 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak bu davalılara verilmesine; davacı şirketin, L Blok 2 nolu bağımsız bölümle ilgili olarak yargılama sırasında davacı şirket ile dava dışı ... arasında taşınmazın satın alınması konusunda 24.04.2013 tarihli temlik anlaşması yapıldığı, davalı ...'ın da temlik alana taşınmazı tapudan temlik ve tescil ettiği, temlik alan ...'nın işbu davaya temlik alan sıfatıyla devam etmediği, böylece davacı şirketin işbu taşınmazın ... kaydının iptali ya da bedelinin iadesi talebinin konusuz kaldığı için esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 18.008,32 TL vekalet ücretinin dava açılmasına sebep olan davalı ...'dan alınarak, davacı şirkete verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün davacı şirket vekili ve davalı arsa sahibi ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 27.12.2016 tarih, 2016/6974 Esas, 2016/10893 Karar sayılı ilamı ile; "1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı ... Gayrimenkul Turizm İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd. Şirketi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hükmün davacı şirket vekili ve davalı arsa sahibi ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 27.12.2016 tarih, 2016/6974 Esas, 2016/10893 Karar sayılı ilamı ile; "1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı ... Gayrimenkul Turizm İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd. Şirketi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 676 sayılı parsel L Blok 2 nolu bağımsız bölüm ile ilgili davacı vekili 16.01.2014 tarihli duruşmada "davacı şirket açısından L Blok 2 nolu bağımsız bölüm dava dışı ...'ya temliki yapılmıştır ve ... tarafından da ... kayıtları alınmıştır. Bu nedenle davacı şirket açısından L Blok 2 nolu bağımsız bölüm ile ilgili dava konusuz kalmıştır. Bununla ilgili olarak davalılardan herhangi bir yargılama gideri ve vekalet ücreti talebimiz söz konusu değildir" şeklinde beyanda bulunmasına rağmen L Blok 2 nolu bağımsız bölüm yönünden konusuz kalan davada 18.008,32 TL vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesi şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki; Dairemizin anılan bozma ilamında değinilen ve bozma gerekçesi yapılan hususlar yönünden kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın temliki” (alacağın devri) sözleşmesidir.

Davaya konu L Blok 2 nolu bağımsız bölüm, dava açıldığı esnada davalı arsa sahibi adına tapuda kayıtlı iken, yargılama aşamasında davacı şirketin alacağını temlik etmiş olduğu ...'ya davalı arsa sahibince tapuda devredilmiştir. Öte yandan, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerden biri olan L Blok 1 nolu bağımsız bölüm 17.12.2007 tarihinde ...'a satış suretiyle devredildiğinden davacı anılan satışın muvazaalı olduğu iddiası ile malik ...'u, yüklenici şirket ve arsa malikini davalı göstererek eldeki davayı açmıştır.

Bu gibi davalarda inceleme ve araştırmanın arsa sahiplerinin de taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece L Blok 1 Nolu bağımsız bölüm yönünden davada, zorunlu dava arkadaşlığı nedeniyle davalı olarak yer alan arsa sahibi ... lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu gibi davalarda inceleme ve araştırmanın arsa sahiplerinin de taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece L Blok 1 Nolu bağımsız bölüm yönünden davada, zorunlu dava arkadaşlığı nedeniyle davalı olarak yer alan arsa sahibi ... lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Değinilen bu hususlar karar düzeltme istemi üzerine bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440.maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin, 27.12.2016 tarih, 2016/6974 Esas, 2016/10893 Karar sayılı ilamındaki bozma gerekçelerine ilave olarak belirtilen sebeplerle de kararın bozulmasına karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.12.2016 tarih, 2016/6974 Esas, 2016/10893 Karar sayılı bozma ilamına İlave olarak yukarıda belirtilen nedenlerle de hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 22.05.2018 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 27.12.2016 tarih ve 6974-10893 sayılı ilamında yer alan karşı oy yazısında belirtilen gerekçelerle, sayın çoğunluğun karar düzeltme isteğinin kabulü kararına katılmakla beraber, yerel mahkeme hükmünün bozma gerekçesi itibariyle iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/14977, Karar No: 2016/7014, Tarih: 09.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14977 E.  ,  2016/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin işyerinden samimi ikrarına göre 40,00-45,00 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2554, Karar No: 2015/2541, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2554 E.  ,  2015/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5388, Karar No: 2015/4617, Tarih: 26.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5388 E.  ,  2015/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesine ilişkindir.

... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü; hükümlü ...'e vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...hükümlünün mernis adresi ... olduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...hükümlünün mernis adresinin ... Kapalı Cezaevi Müdürlüğünün adresi olduğu, hükümlünün cezaevi müdürlüğüne yazdığı dilekçede cezaevine girmeden önceki adresini ...nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumu olarak bildirdiğinden yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Kısıtlı adayının cezaevi müdürlüğüne verdiği dilekçe karşısında yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.05.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3766, Karar No: 2024/5143, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3766 E.  ,  2024/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/287 E., 2022/1461 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2020/30 Esas, 2021/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/287 Esas, 2022/1461 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin o yer Cumhuriyet Savcısı ve üst Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; olay günü katılan ...'un su doldurmak için gittiği çeşme civarında sanık ...'ın babası olan temyiz incelemesi dışı ... ile karşılaştığı, aralarında eskiye dayanan husumet bulunması sebebiyle tartıştıkları, daha sonra ...'un oğulları temyiz dışı ...ile sanık ...'ın yanlarına geldiği, tartışmanın büyüdüğü olayda ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmayan şekilde başlayan arbedede sanık ...'ın balta ile katılan ...'u kati adli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/287 Esas, 2022/1461 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Yığılca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.