muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/890, Karar No: 2009/1834, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/890 E.  ,  2009/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak ... yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan ... bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava konusu 283 ada 98 parsel sayılı taşınmaz 16.08.1955 tarih 1 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.1953 tarih 1950/193 - 1953/38 Esas ve Karar sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2958, Karar No: 2019/2964, Tarih: 22.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2958 E.  ,  2019/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, suç delillerini yok etme ve gizleme, suçu bildirmeme.

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: TCK'nin 81/1, 53/1, 63, 54. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

Sanık ... hakkında: TCK'nin 281/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası.

Sanık ... hakkında: TCK'nin 278/1, 53/1. maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası.

Sanık ... hakkında: Beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Katılanın yüzüne karşı verilip 24.04.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 24.06.2015 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Yasal hakkı bulunmayan katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ...'ın suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, cezaları azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin; sanık ...'nin kasten öldürme suçunun nitelikli olduğuna, sanık ...'nin; sanık ...'nin kasten öldürme suçuna iştirak ettiğine, sanık ...'in eyleminin suça azmettirme olduğuna, soruşturmanın genişletilmesi ve derinleştirilmesi gerektiğine, sanıklar Adile ve Tayip müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede; sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'in suçunun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Hükümden sonra kabul edilen 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasanın 12. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nin 75. maddesine eklenen 6. fıkra hükmü uyarınca sanığın üzerine atılı suçu bildirmeme suçunun ön ödemeye tabi hale geldiği anlaşıldığından, öncelikle sanığa ön ödeme teklifinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

22/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Orhan Uzun'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 23/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2011/9876, Karar No: 2012/28743, Tarih: 27.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9876 E.  ,  2012/28743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 63, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'ın, aynı suçtan yargılanan ve bir kısmı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen, biri hakkında da mahkumiyet hükmü tesis edilen toplam on dört kişi ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25/09/2003 tarih ve 3398 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen tümülüste, sistemli ve koordineli bir çalışma sonucu 30 m uzunluğunda tünel açtıkları, sanıklar aşamalarda yaptıkları savunmalarda suçlamayı kabul etmeyerek kazı olayı ile bir ilgilerinin olmadığını söylemişlerse de, dosya kapsamında mevcut iletişimin tespiti kayıtlarına göre sanık ...'un, kendisini tanımadığını söyleyen ve kendisinin de tanımadığını söylediği sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile olay tarihi öncesi ve sonrasında müteaddit defalar telefonla görüştüğü, sanıklar ... ve ..., bal alım satımı hususunda konuştuklarını savunmakla birlikte, sanık ...'un adı geçen sanıklar ile de birçok kez görüşme yaptığı, yine sanık ... tarafından 25 kez arandığı ve sanık ...'u 4 kez aradığı tespit edilen sanık ...'ın, kaçak kazı olayı içerisinde olduğunun, kazı yapan şahısları olay yerine getirip götürdüğünün, onlara yiyecek içecek tedarik edip kolluk kuvvetlerinin devriye faaliyetlerinden haberdar ettiğinin, olay yeri tespit tutanağı içeriğine göre kardeşi olan sanık ... tarafından beyan edildiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıklar ... ve ...'ın, savunmalarının aksine, izinsiz kazı eylemine iştirak ettiklerinin kabulü gerektiği, mahkemece dosya içerisinde mevcut tüm beyan, bilgi, belge ve özellikle de iletişimin tespiti kayıtları ayrıntılı şekilde değerlendirilerek, sanıkların atılı suçu işledikleri sonucuna götüren delillerin yeterli ölçüde açıklanmış olduğu,

Diğer yandan, hüküm fıkrasında sanık ...'ın sabıkalı oluşu, yargılama sürecindeki inkarcı savunması gerekçe gösterilerek sanık hakkında asgari haddin üzerinde temel ceza tayin edilmiş ise de, gerekçeli kararda 5237 sayılı TCK'nın 61/1 maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun önem ve değeri kriterlerinin de dikkate alındığının belirtildiği, ayrıca gerçekleştirilen kazı eylemi nedeniyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan tümülüsün, kurtarma kazısını zorunlu kılacak şekilde zarar gördüğü, bu nedenle sanık ... hakkında teşdiden ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nin, ortada ceza verilmesini gerektirecek bir tarihi eser bulunmadığına; sanık ... müdafinin, sanığın olay ile bir ilgisinin olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanıkların anılan haklardan, cezanın infaz edilememesi halinde ceza zamanaşımı doluncaya kadar yoksun bırakılmalarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık ... ile ilgili on beşinci bendinde ve sanık ... ile ilgili on altıncı bendinde yer alan beşinci paragrafların, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde ayrı ayrı düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39485, Karar No: 2022/15682, Tarih: 22.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/39485 E.  ,  2022/15682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre ve sanık hakkında iddianamede yer alan görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada bir hüküm kurulmamış ve mağdur ...’e yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesine rağmen, ihbar üzerine bu suça ilişkin hüküm açıklanmamış ise de, her zaman bu suçlardan hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:

Sanığın temyizinin, hakkında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince ve karar usul ve yasaya aykırı olduğundan beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Katılanın soruşturma aşamasında sanığın polis memurlarına hakaret ettiği şeklindeki anlatımı, 24/08/2010 tarihli olay tutanağında hakaretin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirtilmesi ve tutanak düzenleyici tanıklardan ...’in soruşturma beyanında sanığın polis memurlarına hakaret ettiğini bildirmesine karşın; katılanın kovuşturmada bu kez hakaretin Talip ... tarafından yapıldığını beyan etmesi ve tutanak düzenleyici tanıklar ... ... ile ... ...’ın da katılanın bu beyanını doğrulamaları karşısında, katılanın aşamalardaki beyanları ile olay tutanağı ve yine aşamalardaki tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Hakaret suçunun aleni bir yer olan sokakta işlendiği kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

3- Sanığın hakaret eylemini birden fazla görevliye yönelik gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı CMK'nın 307/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi gereğince ... ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10055, Karar No: 2011/1359, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10055 E.  ,  2011/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde alınan beyanında açıkça şikayetçi olduğunu belirten 07.04.2005 tarihinde talimatla alınan ifadesinde ise önceki beyanlarını tekrar eden şikayetçinin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 07.04.2005 günlü celsede “şikayetçiyim cezalandırılmalarını istiyorum” diyerek davayı takip iradesini ortaya koyan müştekinin söz konusu talebinin davayı takip iradesini ortaya koyması nedeniyle davaya katılma niteliğinde olduğu dikkate alınarak bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 238/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11170, Karar No: 2010/17309, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11170 E.  ,  2010/17309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Bel Başk. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...Belediye Başkanlığının açtığı yardımcı personel hizmet alımı ihalesini kazanarak 19.12.2008 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşme imzalandıktan sonra, Davalı Belediyenin önceki ihaleyi alan firmada çalışan işçilerin listesini vererek bunların işe yeniden alınmasını sağladığını, daha sonra mevcut parti yerine başka bir siyasi parti seçimi kazanınca bu işçilerle çalışılmak istemediğini ve işçilerin işten çıkarıldığını, daha sonra işçilerin kendilerine dava açarak kazandıklarını, son işveren olarak kendilerinin, üst işveren olarak Belediyenin sorumlu tutulduğunu, işçilerin alacaklarını icra yoluyla kendilerinden tahsil ettiklerini, oysa asıl sorumluluğun davalı belediyede olduğunu, bu nedenle kendi dönemlerindeki kıdem tazminatı hariç, diğer tüm kalemler (tüm işçilik hakları) için davalı belediyeye rücu ettiklerini, diğer davalının ise kendi dönemindeki tazminatlardan sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydı ile 13.000,00 TL’nin avans faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Mahkemece, alt ve üst işveren durumundaki taraflar arasındaki ilişkinin, ... Kanunu kapsamında kaldığı, davada görevli mahkemenin de ... mahkemesi olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında imzalanan temizlik 2010/11170-17309

hizmetleri sözleşmesi uyarınca, davalıya bağlı olarak çalışan dava dışı işçilerin açmış olduğu dava sonunda, davacı şirketin ödemek zorunda kaldığı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava konusu olayda, davalı ... ile temizlik işlerini kendi işçileri aracılığıyla yerine getirmeyi üstlenen davacı arasında, Borçlar Kanunu hükümlerine göre düzenlenmiş sözleşme ilişkisi mevcut olup, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın çözümünde ... Kanunu hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, davada görevli olan mahkeme ... mahkemesi değil, genel mahkemelerdir. O halde işin esası incelenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre; davalı ... Başkanlığının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre; davalı ... Başkanlığının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenler ile, davalı ... Başkanlığının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde davalı ... Bel Başk iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2147, Karar No: 2014/5997, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2147 E.  ,  2014/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.