muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2128, Karar No: 2017/5121, Tarih: 14.06.2017

İncelenen dosyada; ... isimli haftalık haber aktüel mecmuasının imtiyaz sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü olan sanık ...'in, kendisi gibi yerel düzeyde gazetecilik mesleğini icra eden ve adliyeye yansıyan çok sayıda uyuşmazlıktan dolayı aralarında husumet bulunan katılan ...'ı hedef alarak hazırladığı anılan mecmuanın 20.11.2013 tarihli, 1. yıl ve 16 numaralı sayısının ilk sayfasındaki “Yine... İkilisi, Yine Skandal” başlıklı yazısında, açıklanmasında kamu yararı bulunmadığı ve hiç gerekmediği halde, adını ve soyadını açıkça yazdığı katılan hakkında, “...Evli ve 2 çocuğu bulunan ...'ın, gayriresmi yollarla yaşadığı ilişkinin meyvesi olacak çocuk birkaç ay sonra dünyaya gelecektir. Doğacak olan çocuğun böyle çarpık olaylarla anılan bir ortamda dünyaya gözlerini açması, ne Türk örf ve ananeleri ile uyuşmaktadır, ne de yasalarımızla...” biçiminde ibarelere yer vererek, katılanın, Songül isimli kadınla yaşadığı gayriresmi birlikteliğin boyutunu tüm ayrıntıları ile okuyucunun bilgisine sunması karşısında, ölçülülük ilkesine uygun davranarak basının haber verme hakkı sınırları içerisinde hareket ettiği ve hukuka uygun çerçevenin dışına çıkmadığı kabul edilemeyeceğinden, katılanın özel hayatına, ağır, ölçüsüz ve haksız müdahalede bulunan sanık hakkında TCK'nın 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesinde tanımı yapılan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, katılanın yerel basında tanınmakta olup, yayımlanan yazının magazin haberi niteliğinde olması nedeniyle sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına dair yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15999, Karar No: 2014/2689, Tarih: 17.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/15999 E.  ,  2014/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/375309

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2010/524 (E) ve 2011/509 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 29.06.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10741, Karar No: 2010/3593, Tarih: 03.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/10741 E.  ,  2010/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1734 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm sanığın yüzüne karşı açıklanmış olup, sonradan müdafiine yapılan tebligat yeni bir temyiz süresine hak vermeyeceğinden, sanık müdafiinin yasal süreden sonra vaki temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2333, Karar No: 2016/7871, Tarih: 20.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2333 E.  ,  2016/7871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın uluslararası çalışan tır şoförü olduğu, katılana elektronik eşya getireceğim diyerek katılandan 400 dolar borç aldığı, ancak sonrasında herhangi bir eşya getirmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2627, Karar No: 2024/3837, Tarih: 06.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2627 E.  ,  2024/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/703 E., 2023/479 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Seydişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2021/151 K.

1-İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil ve alacak davasında, taraflar arasındaki sözleşmeye göre zemin katta yapılacak dükkanların davalı arsa sahibine verilmesinin kararlaştırıldığı, davacı yüklenicinin arsa malikine verilecek dükkanların yüzölçümünü küçülterek zemin katta ilave bir dükkan yapması ve bu dükkanın devrini talep etmesinin hakkını kötüye kullanması olarak değerlendirileceği, yüklenicinin sözleşme dışı fazla imalat talebi bakımından ise yapılan imalatların yüklenicinin kendisine ait bağımsız bölümlerde de değer artışı sağlayacağı gerekçesiyle, davacının tapu iptal tescil talebinin ve fazla imalat bedeli talebinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından, taraflar arasındaki sözleşmede, zemin katta toplam 2 dükkan yapılacağı ve zemin katın tamamen arsa sahibine ait olacağının kabul edilmiş olduğu, yakıt sisteminin ve bina ısı yalıtımına yönelik fazla imalat bedeli bakımından ise yapılan imalatların ortak kullanıma ilişkin olması nedeniyle davacının talepte bulunamayacağı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sözleşmede, zemin katta toplam 2 dükkan yapılacağı ve zemin katın tamamen arsa sahibine ait olacağının kabul edilmiş olduğu, davacı yüklenicin arsa malikine verilecek dükkanların yüzölçümünü küçülterek zemin katta yaptığı ilave dükkanın devrini talep edemeyeceği, fazla imalat bedeli bakımından ise yapılan imalatların ortak kullanıma ilişkin olduğu, yüklenicinin kendisine ait bağımsız bölümlerde de değer artışı sağlayacağı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2734, Karar No: 2015/2583, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2734 E.  ,  2015/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/10571, Karar No: 2021/13031, Tarih: 05.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10571 E.  ,  2021/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER: Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK'nın 116/1-4 yerine 116/2-4 olarak gösterilmesi yerinde giderilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun ihbar üzerine evine gelen kolluk güçlerine müştekiden çaldığı güvercinlerden 13 tanesini rızasıyla teslim ederek hırsızlık yaptıkları adresi göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, müştekinin kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesi uygulama koşullarının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 05.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11286, Karar No: 2018/7886, Tarih: 21.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11286 E.  ,  2018/7886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, 15.11.2012 - 18.11.2012 ve 19.11.2012 olan suç tarihlerinin, 19.10.2012 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-Sanık hakkında müşteki...’e yönelik 15.11.2012 tarihli, müştekiler .... ve ....’a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekiler... ve ...'a yönelik hırsızlık eylemleri ile ilgili olarak 18.11.2012 günü yapılan istihbari çalışma ve araştırmalar sonucunda emniyet görevlilerince tanınan sanık ve temyiz dışı sanık ...’in il merkezinde bulunan müştekiler..., ... ve ...’un sorumlu müdürü oldukları ....... ve .... marketten farklı zamanlarda hırsızlık yaptıklarının tespit edilmesi üzerine çaldıkları malzemeleri sattıkları ....marketin sahibi ... ile görüşüldüğünde suça konu malzemeleri sanık ve temyiz dışı sanık ...’in kendisine getirdiğini, çalıntı olduğunu bilmediğini, daha sonra şüphelenmesi üzerine araştırdığında müştekilere ait marketlerden çalındığını anladığını belirterek kolluk görevlilerine kendi rızasıyla eşyaları teslim ettiği, ertesi gün ...’ın işyerine gelen sanık ve temyiz dışı sanık ...’in yakalandığı, sanığın samimi itirafta bulunduğu ve suça konu eşyaları çaldıkları yerleri gösterdiği olaylarda 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş rızai bir iade veya tazmin bulunmadığı anlaşılmakla hırsızlık suçundan dolayı etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, müşteki...’in sorumlu müdür olduğu il merkezinde faklı adreslerde bulunan Bim marketlerden gerçekleştirilen hırsızlık eylemlerinde aynı Kanun’un 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin yasal unsurları itibariyle uygulanma koşulları oluşmadığından mahkemenin iki ayrı suç nedeniyle sanığın cezalandırılmasına ilişkin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemiş ve müşteki ...’ın sorumlusu olduğu Halkmar marketten 19.11.2012 günü 11 adet şampuan ve 3 adet bal çalındığı, iddianamede bir kez suça konu işyerine girilmek suretiyle hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinden bahisle açılan davada dosya kapsamına göre suça konu işyerine birden fazla kez girilmek suretiyle hırsızlık yapıldığına dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, aynı Kanun’un 43. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında müşteki...’e yönelik 18.11.2012 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Somut olayda; sanığın müştekinin sorumlu müdürü olduğu ....marketten toplam değeri 79 TL olan 5 adet kaşar peyniri ile 2 adet sucuğu çaldığı olayda, TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmaması hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10811, Karar No: 2016/2841, Tarih: 02.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10811 E.  ,  2016/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında, ..... 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/589-2007/372 sayılı ilamı ile verilmiş tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İnşaatta kullanılmak üzere inşaat önünde bırakılan yalıtım malzemelerinin çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e madde ve fıkrası kapsamında kaldığı halde, aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması;

2-Sanık .......'nun müştekinin şirketine ait inşaat alanından 14 adet yalıtım malzemesini çalıp, satmak üzere bıraktığı yere döndüğünde, çalınan eşyanın yapılan soruşturma kapsamında, sanığın herhangi bir yer göstermesi ve yardımı olmaksızın, polis tarafından alınarak müştekiye teslim edilmiş olması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkânı olmadığı gözetilmeden kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın

.../...

.../...

değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin inşaat sahasından 60,00 TL değerinde yalıtım malzemesi çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ........'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2728, Karar No: 2007/3595, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2728 E.  ,  2007/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ...'nun Emekli Sandığı ... Bakımevinde kalmakta iken öldüğü, başka açık adresi bulunmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme İzmir 4. Sulh Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6586, Karar No: 2006/7628, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6586 E.  ,  2006/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... vasisi ... vekili tarafından istenmiş ve davalı ...'nin temyiz dilekçesinin süresi içinde, davacıların temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili kararı 18.05.2005 tarihinde cevaben temyiz etmiş ise de davalı ...'nin temyiz dilekçesinin kendisine 07.05.2005'te tebliğ edildiği anlaşıldığından süresinde bulunmayan temyiz isteminin reddine,

Davalı ...'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 40,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.