muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4666, Karar No: 2025/964, Tarih: 11.02.2025

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda yukarıda belirtilen tarihli kararıyla; özetle "davacı Hazine tarafından dava konusu taşınmazların emvali metruke olduğu, Hazinenin özel mülkiyetinde olup ve devletin hüküm ve tasarrufunda olduğu iddiası ile dava açıldığı, davacı Hazine tarafından dava konusu taşınmazların bulunduğu ... köyüne ait ecrimisil kayıtlarının sunulduğu, kayıtların bozma öncesi yapılan keşifte uygulamasının yapıldığı, ancak kayıtların mahalline uygulanamadığı, bu nedenle mahkemenin 2014/110 E- 2015/47 K. Sayılı kararı ile davacı Hazinenin davasının reddine, taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş ise de; Kadastro Kanunu'nun 18. Maddesinin 2. Fıkrasında "orta malları, hizmet malları, orman ve devletin hüküm ve tasarrufunda olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca devlete kalan taşınmaz mallar tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap edilemez." hükmünün bulunduğu, davacı Hazine davasını emvali metrukeye dayandırmış ise de davacı Hazinenin davasının kamu düzeninden olduğu ve bu iddia ile açılan davanın Kadastro Kanunu 18. Maddesinin 2. Fıkrası gereği geniş yorumlanmasının gerektiği, mahkemece 07.04.2014 tarihinde yapılan ilk keşifte dinlenen tespit bilirkişilerinin taşınmazların herhangi birine ait olmadığı ve köyün merası olduğunu beyan ettikleri, mahkemece yapılan gözlemde taşınmazın üzerinde büyük taşlar ve kayalar ile yabani otların bulunduğunun gözlemlendiği, mahkememizce bozma sonrası yapılan 06.12.2022 tarihinde dinlenen mahalli bilirkişilerin de taşınmazların kimseye ait olmadığını, evvelden beri mera olarak kullanıldığını söyledikleri, mahkemece taşınmazların ekili dikili olmadığının gözlemlendiği, dosyada alınan raporlarda da taşınmazlarda imar ihyanın bulunmadığı ve mera arazisi özelliği gösterdiği tespit edildiği" gerekçesiyle davacı Hazinenin davasının kabulü ile ... köyü 144 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına yapılan tespitin iptali ile mera olarak sınırlandırılarak meralara mahsus özel sicile yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... (144 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyizin konusu 144 ada 4 parsel sayılı taşınmaz olup; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyize konu 144 ada 4 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 345,55 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13665, Karar No: 2014/761, Tarih: 17.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/13665 E.  ,  2014/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/588-2013/313

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekir.

21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece mahallinde yapılan keşifte bilirkişi olarak Diyarbakır Bilgi Teknolojileri Kurumunda görevli teknik uzman yardımcısı tarafından düzenlenen 28.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda elektrik alan şiddetinin Yönetmelik'te belirlenen değerlerin altında olduğu,

dava konusu baz istasyonunun limit değerlere uygun çalıştığı belirtilmiştir. Buna karşılık nükleer tıp uzmanı ve radyoloji uzmanı bilirkişi raporunda ise limit değerlerinin aşıldığı bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen Yönetmeliğin 12. maddesi ve bu yönetmelik gereğince çıkarılan tebliğe göre ölçüm sertifikası bulunan uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken konu ile ilgili uzmanlığı ve Bilgi Teknolojileri Kurumunda görevli olması nedeniyle tarafsızlığı tereddüte neden olabilecek bilirkişiler tarafından düzenlenen bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6915, Karar No: 2009/6776, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6915 E.  ,  2009/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 08/04/2009

Nosu : 2007/88-2009/169

- K A R A R -

Uyuşmazlığın iş makinesi tamir işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanması nedeni ile kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1007, Karar No: 2010/3648, Tarih: 02.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1007 E.  ,  2010/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 24.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yüklenici davalı ... Sanayi A.Ş.’nin temlik işlemi nedeniyle 1122 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki Y26 no’lu villaya ait arsa payının iptali ile adına tescilini, davalı şirketten eksik yapılan işlerin bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici savunmada bulunmamış, davalı arsa sahipleri ise yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, 14.10.2005 tarihli sözleşmenin de feshedildiğini, davacının akidi olmadıklarını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davada, alacağın temliki hükümlerine dayanılmaktadır. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki; alacaklı (yüklenici) ile onu devralan üçüncü şahıs (davacı) arasında borçlunun (arsa sahibinin) rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akittir. Davacının temlik işleminden yararlanabilmesi, yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimini bütünüyle yerine getirmesi koşuluna bağlıdır. Zira, başlangıçta temlik işlemine yabancı olan borçlu (arsa sahibi) temlik işlemine vakıf olduktan sonra Borçlar Kanununun 167.maddesinden yararlanarak asıl alacaklıya (yükleniciye) karşı ne gibi def’ilerde bulunacaksa bu def’ileri yeni alacaklıya (davacı üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Nitekim somut uyuşmazlıkta, arsa sahibi davalılar 14.10.2005 günlü ve niteliği itibariyle arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi özelliğini gösteren sözleşmeyi yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini belirterek feshettiklerini ileri sürmüştür. Sözleşme feshedildiğinden, ne yüklenici ne de onun şahsi hakkını temlik ettiği üçüncü kişi (davacı) ayın talebinde bulunamaz.

Kaldı ki, davacı ile yüklenici arasında yapılan 23.07.2006 tarihli sözleşmenin düzenlenmesinden sonra yüklenici ... Anadolu Konut Sanayi A.Ş. 19.03.2008 tarihinde iflas etmiştir. Bilindiği üzere ticaret mahkemesinin iflasa karar vermesi anında borçlu hakkındaki iflas açılmış olur. İflas kararından önce müflisin temlik suretiyle yaptığı işlemlerden doğan borçları ile alacakları iflas masası elinde bulunduğundan, davacı ile müflis şirket arasındaki ilişki de davacı ile iflas masası arasındaki ilişkiye dönüşür. Bütün bunların dışında müflis ile iflastan önce yapılan ve müflisin temlik borçlusu olduğu sözleşmenin masadan aynen ifasının istenebilmesi için sözleşme ile kazanılan kişisel hakkın 2644 sayılı Tapu Kanununun 26.maddesinden yararlanılarak tapu siciline şerh verilmesi gerekir. Adi yazılı temlik işlemi alacağın temliki bakımından hüküm ve sonuç meydana getirir ise de, bu nitelikteki sözleşmenin tapuya şerh olanağı bulunmadığından, davacı masadan taşınmazın tescilini isteyemez. Böylelikle ayın talebi yerini temlik işlemine konu taşınmazın iflas anında saptanacak değeri olan para alacağı alır ve dava sıra cetveline kayıt ve kabul davası olarak değerlendirilebilir. Keza, davacının diğer talepleri de bu taleple birlikte ancak görevli mahkemede incelenecektir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 4077 Sayılı Yasanın 23/II.maddesi uyarınca davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22057, Karar No: 2016/3815, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22057 E.  ,  2016/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi ... Mahallesi 296 ada 31 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan ... İlçesi ceviz ürününe ait; .... İlçesi nar, asma, erik ve incir ürününe ait; ... İli nar, asma, erik, ceviz, incir ürünlerine ait; ... İlçesi ceviz, nar, asma, erik ve incir ürününe ait (ayrıntılı masraf dökümü dahil); ... İlçesi nar, ceviz, asma, erik, incir ürününe ait sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verim miktarlarını ve ayrıntılı (ayrı ayrı kalemler halinde) üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösterir 2012 yılına ait veri listesinin il ve ilçe müdürlüklerinden getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12322, Karar No: 2017/1943, Tarih: 08.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12322 E.  ,  2017/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eylemli ... iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili ... ilçesi, ... köyünde 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve fenni hataların düzeltilmesi çalışmaları yapıldığını, bu çalışmalarda 962 sayılı parselin cinsinin ham toprak olarak belirlendiğini ancak, taşınmazın eylemli ... olduğunu ileri sürerek düzeltme çalışmalarının iptali ile dava konusu taşınmazın ... niteliği ile ... adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davalı idareye başvuru yolu ile uyuşmazlığın çözümü mümkün olmakla dava şartı ve hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin 2014/3996-6806 E-K sayılı bozma ilamında özetle; "...mahalinde keşif yapılarak taşınmazın kesinleşen ... kadastrosu ve 2/B madde uygulamasında 2/B parseli olarak ... sınırları dışına çıkarılan alanda kalıp kalmadığı ve fiili durumu, üzerindeki ağaçların yaşları ve cinsleri, toprak yapısının incelenmesi fiili ... niteliği taşıyıp taşımadığının araştırılması..." gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... köyünde yer alan 962 parsel sayılı taşınmaza yönelik düzeltme 2/B işleminin iptaline ve taşınmazın ... vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, eylemli ... iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulamaları yapılmış sonuçları 10/09/1980 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1989 tarihinde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan ... sınırlandırması ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazın eylemli ... olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi uyarınca; "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz" ve 17. maddesi ile eklenen

geçici 11. maddesine göre "bu kanunun 36/A maddesi hükmü henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekalet ücreti dahil yargılama giderleri için de uygulanır" hükümleri uyarınca davalılar aleyhine vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeplerle, hükmün dördüncü ve beşinci fıkralarının hükümden çıkartılmasına ve bunun yerine “davacının yapmış olduğu masrafların kendi üzerinde bırakılmasına ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 08/03/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29415, Karar No: 2010/32549, Tarih: 02.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/29415 E.  ,  2010/32549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/248550

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

NUMARASI : 2007/576 Karar - 2006/269 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 17.4.2004 tarihli tutanakta sayaca film sokulmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi sanığın suç tarihinde Aydın' da oturduğunu evinde Leyla isimli bir bayanın oturduğu atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında;

Kaçak tüketimin yapıldığı iddia edilen evde kim ya da kimlerin hangi tarihlerde oturduğu, kolluk aracılığı ile araştırılıp, tutanak tarihi ve öncesine ait olan sanık adına kayıtlı telefon, su faturaları istenip kesin olarak saptandıktan sonra tutanak düzenleyici tanıklara kaçak kullanım şekli açıklattırılıp konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak kurulu güç belirlenip, suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim belgelerinin ayrıntılı olarak karşılaştırılması yapılarak, tüketimde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı, tüketimin kurulu güce uygunluğu araştırılıp duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.