muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15655, Karar No: 2023/5691, Tarih: 19.10.2023

.. sokmazsam mermiyi, 10 yılda ceza yatacağım babalar gibi, buna soracağım, bu benim anama küfretti"," ... bu Giresun'da bir daha polis adım atabiliyor mu, yarın ben bunu vuracağım, "onu dedemin köstekli silahıyla vuracağım", "bu babayiğit polis memuru benim karşıma çıkacakmış, çıksın, eğer vurmayacaksam ... anamı cümle alem s..., benim yüzde 70 raporum var, eğer vurmayacaksam, benim anamı avradımı s..., ... görürsünüz vuracağım" yönelik birden fazla kez hakaret ve tehdit ettiği anlaşılmakla; sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmiş ve mahkemece atılı eylemleri gerçekleştirdiği kabul edilerek mahkûmiyetine, sanığın polis memurunun telsizini kırması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesi gereği cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, arbede sırasında şikâyetçi ...'ın elinde bulunan polis telsizinin yere düştüğü ve kırıldığı, anteninin zarar gördüğü, sanığın telsizi kırma kastı ile hareket etmediği ve üzerine atılı suçta kasıt unsuru bulunmadığı kanaatine varılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.30.01.2015 tarihli Tutanak, CD İzleme Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ilamıyla belirlenen şekilde, sanığın araçtan inerek ekipte yer ... polis memurlarına hakaret ettiği, ardından sanığın karakola götürülmesinden bir süre sonra bu kez ilk olayın da mağduru olan şikâyetçi ...’e yeniden hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş böylelikle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık müdafiinin temyizi yönünden

Olayın oluş şekline göre, meşru müdafaa ve tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirir bir durumun olmadığı değerlendirilerek, tutanaklar ve olay yeri inceleme raporu ile ... olan eylemlere ilişkin mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Katılan vekilinin temyizi yönünden

5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesince kurulan hükme ilişkin mahkemece takdir edilen cezada hukuka aykırılık görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/186 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, kısmen talebe uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/775, Karar No: 2015/2112, Tarih: 16.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/775 E.  ,  2015/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/62-2013/193

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı R T..e ait olan 15,23 ve 31 parsel sayılı taşınmazlarda soyadının Ö..., 9, 12, 12, 22, 15 ve 23 parsel sayılı taşınmazlarda ise ad ve soyadının R. Ö.. olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarındaki isim ve soyadının nüfus kaydına uygun olarak “R. T..” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, iddianın kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 382/2/1-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgilerinin düzeltmesini isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin takip yetkisi vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Ne var ki, mahkemece yapılan araştırmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; dava dilekçesinde dava konusu 9 parça taşınmazın ada numarası yerine parsel, parsel numaraları yerine ise ada numaralarının yazılması sonucu getirtilen tapu kayıtlarının davacılar ile ilgisi olmadığından davanın reddine karar verildiği, oysaki yapılan inceleme sonucunda davacıların 453, 695,872 , 302, 341, 342, 691, 496 ve 810 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili talepte bulundukları anılan taşınmazlara ait tapu kayıtlarının da dosya içerisinde mevcut olduğu ve davacıların sözü edilen bu taşınmazlara yönelik istemde bulundukları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca yukarıda değinilen ilke ve olgular gözetilerek; işin esası incelenerek sonuca gidilmesi gerekirken parsel numaralarının hatalı yazımı nedeniyle dava konusu parsellerin davacı ile bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca yukarıda değinilen ilke ve olgular gözetilerek; işin esası incelenerek sonuca gidilmesi gerekirken parsel numaralarının hatalı yazımı nedeniyle dava konusu parsellerin davacı ile bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5758, Karar No: 2017/5292, Tarih: 12.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5758 E.  ,  2017/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, elbirliği halinde malik oldukları 141 ada 29 parsel sayılı taşınmazda davalı tarafından kiraya verilmek ve ikamet etmek suretiyle tasarrufta bulunulduğunu ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların paydaş oldukları çekişme konusu taşınmaz üzerindeki yapıların davalı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakan anneleri ... kayden maliki olduğu 141 ada 29 parsel sayılı taşınmazın elbirliği mülkiyetine tabi bulunduğu, tapuda avlulu kargir iki ev niteliğiyle kayıtlı çekişmeli taşınmaz üzerinde iki adet tek katlı ve bir adet dubleks ev yer aldığı, muris ... 13.03.2011 tarihinde öldüğü, miras bırakanın ölümünden sonra davacılar ... ve ... tarafından davalı kardeşleri ... karşı ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/118-298 sayılı dosyası üzerinden görülüp karara bağlanan ortaklığın giderilmesi davasının 08.03.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki,çekişmeli taşınmazın miras bırakan ... ölümünden sonra davalı ...'ın hakimiyet ve tasarrufu altında bulunduğu, söz konusu taşınmaz üzerinde yer alan üç adet evden birisinde davalının ikamet ettiği, diğer ikisinden ise;davalı tarafından üçüncü kişilere kiraya verilerek gelir elde edildiği saptanmak ve bu olgu benimsenmek suretiyle ecrimisile karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak

iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öte yandan,ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nun 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da yukarıda belirtilen ilke ve olgulara uygun düzenlendiği söylenemez.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da yukarıda belirtilen ilke ve olgulara uygun düzenlendiği söylenemez.

Zira; çekişmeye konu taşınmaz üzerinde bulunan üç adet evden hangisinin davalı tarafından bizzat oturmak suretiyle kullanıldığı belirlenmediği gibi hangi ikisinin kiraya verilerek gelir elde edildiği saptanmış değildir.

Diğer taraftan, kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen iki adet ev için paydaşlar arasında intifadan men koşulu aranmaz ise de; davalı tarafından ikamet etmek suretiyle kullanılan evin intifadan men şartının istisnaları içerisinde yer almadığı ve dolayısıyla mesken olarak tasarrufta bulunulan taşınmaz bakımından intafadan men olgusunun, davacılar tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davasındaki dava dilekçesinin davalı paydaşa tebliğ edildiği tarihte gerçekleştiği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece bu hususta bir araştırma yapılmadığı gibi ortaklığın giderilmesi davası 08.03.2012 tarihinde açıldığı halde bu tarihten dahi daha önceki Nisan 2011 döneminden itibaren hesaplanan ecrimisilin hüküm altına alındığı görülmektedir.

Ayrıca, hükme esas alınan 24.03.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; ecrimisil talep edilen ilk dönemin ecrimisil miktarının belirlenmesi, sonraki dönemler için ise; ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE oranında artırım yansıtılmak suretiyle ecrimisil hesabının yapılması yerine her yıl için ayrı ayrı kira parasının belirlendiği ve ÜFE artış oranı uygulanmaksızın ecrimisilin tespit edilmesi yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilke ve esaslar çerçevesinde mahallinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak davalı tarafından mesken olarak kullanılan ev ile kiraya verilen evlerin hiç bir tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, ortaklığın giderilmesi davasındaki dava dilekçesinin davalı paydaşa tebliğ edildiği tarihin araştırılarak saptanması,davalının oturduğu ev yönünden intifadan men koşulunun gerçekleştiği bu tarihten itibaren ecrimisilin tespit edilmesi, çekişmeli taşınmaz üzerindeki üç adet ev bakımından ilk dönemin ecrimisil miktarının belirlenmesi, sonraki dönemler için ise; ilk dönem için belirlenen tutara ÜFE artış oranı uygulanmak suretiyle ecrimisil hesabının yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı değinilen yönlerden yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38486, Karar No: 2014/26504, Tarih: 22.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38486 E.  ,  2014/26504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle katılan sıfatını kazanmayacağından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 22/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/222, Karar No: 2019/8384, Tarih: 20.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/222 E.  ,  2019/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan ilk hükmün temyiz incelemesi neticesinde Dairemizin 02.04.2018 gün ve 2017/2595 Esas, 2018/2380 sayılı Kararıyla hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrası hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesinin ardından söz konusu bozma ilamına uyan mahkemece sanığın belirlenecek lehe Kanuna göre TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde 6545 Kanunla değişik TCK'nın 102/2, 35/2. maddeleri gereğince nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten cezalandırılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9037, Karar No: 2019/24636, Tarih: 26.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/9037 E.  ,  2019/24636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Turizm ... Reklam Temizlik .... Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 26/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8271, Karar No: 2013/11933, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/8271 E.  ,  2013/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü, 147 ada 6 parsel sayılı 5859.09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 12.03.1944 tarih 557, 558, 559 ve 560 nolu tapu kayıtları ile davalı adına tesbit edilmiş, üzerindeki evle ilgili olarak ..., ... ve ...'a ait olduğu hususunda şerh verilmiştir. Yine, 147 ada 18 ve 19 parsel sayılı sırasıyla 1964,93 m2 ve 3347,55 m2 yüzölçümündeke taşınmazlar, aynı dayanak tapu kayıtları uygulanmak suretiyle davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, ayrı ayrı çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, 147 ada 6 parsel yönünden, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 23/10/2008 gün ve 2008/8329 - 13666 sayılı kararı ile bozulmuştur.