muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7662, Karar No: 2015/17511, Tarih: 01.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7662 E.  ,  2015/17511 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2013/582-2014/323

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 01.12.2015 gününde temyiz edenlerden geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Ansızca Köyü 32 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01.08.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2012/20688, Karar No: 2012/22014, Tarih: 19.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/20688 E.  ,  2012/22014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyetine

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 21.05.2007 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1174, Karar No: 2012/4230, Tarih: 06.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/1174 E.  ,  2012/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü,

Süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yerinde yazılması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

II-Sanık hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4459, Karar No: 2023/3644, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4459 E.  ,  2023/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/173 E., 2022/863 K.

KARAR : Bozma sonrası kısmen kabul

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kadın lehine 750,00 TL tedbir ve 2.000,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl davanın reddi ile birleşen davanın kabulünü, tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 161 veya 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini, kadın lehine aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 500.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.05.2014 tarihli kararı ile erkeğin kadının evden ayrılmasından sonra başka bir kadınla aynı çatı altında yaşadığı, kadının ise aşırı alkol alarak tanımadığı bir manava sokakta alenen öpücük göndermesi, ...ın dizlerine oturarak sarılmaya çalışması, sokaktan geçen herkesin görebileceği şekilde iç çamaşırları ile pencereye çıkarak dans etmesi eylemleri, güven sarsıcı ve sosyal hayata aykırı davranışlar olarak kabul edilerek evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kadının erkeğe nispeten ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, kadın için 750,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından, kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 01.06.2015 tarihli ilamında, Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ile kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına, temyize konu diğer yönlerden ise hükmün onanmasına karar vermiştir.

3. Bozma ilamına karşı yapılan karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemece verilen 11.08.2016 tarihli kararda,bozma ilamına uyulmakla tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle kadın lehine 750,00 TL tedbir ve 900,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamına karşı yapılan karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemece verilen 11.08.2016 tarihli kararda,bozma ilamına uyulmakla tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle kadın lehine 750,00 TL tedbir ve 900,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

2.Karara karşı, süresi içinde davalı-davacı kadın tarafından yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

3.Dairemiz 30.10.2018 tarihli ilamında, yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma ilamına karşı yapılan karar düzeltme istemi,Dairemiz tarafından reddedilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların ekonomik ve sosyal durumları değerlendirilerek, kadın lehine 750,00 TL tedbir ve 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- davacı kadın vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek yoksulluk nafakasının miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraflar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraflar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4214, Karar No: 2020/11713, Tarih: 24.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4214 E.  ,  2020/11713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “1 yıl 15 gün” hapis cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 15 gün” olacağı gözetilmeden, sanık için “1 yıl” süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün erteleme nedeniyle denetim süresi belirlenmesine ilişkin fıkrasından '' 1 yıl'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1 yıl 15 gün'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14202, Karar No: 2013/1729, Tarih: 24.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14202 E.  ,  2013/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hüyük Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, nafaka ve tazminat miktarları yönünden; davalı tarafından ise, yetki itirazının reddi ile kararın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, eşlerin davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK.md.168). Bu yerlerden birini tercih, davayı açana aittir.

Türk Medeni Kanunu, yerleşim yerini bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olarak belirlemiştir (md.19/1). Dosyaya alınan nüfus kaydında davacının, dava tarihi itibarıyla Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresinin “Sincan” olduğu görülmektedir. Tarafların davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yerin de “Sincan” olduğu kendi beyanlarından anlaşılmaktadır. Dava, Hüyük ‘de (Konya) açılmıştır. Davacı, Hüyük’e sürekli kalmak niyetiyle geldiğine ve bu yeri yerleşim yeri olarak belirlendiğine ilişkin nüfus kaydının aksini gösteren bir delil getirememiştir. Dava dilekçesindeki “ziyaretine gelen ailesiyle üç günlüğüne eşinden izin alınarak ortam değiştirmek isteğiyle Hüyük’e ailesinin yanına gelmiştir…” ve yetki itirazına cevabını ihtiva eden 16.05.2011 tarihli dilekçesinde yer alan “Ankara Mahkemelerindeki iş yoğunluğu nedeniyle yargılamanın uzayabileceği ihtimali göz önüne alınarak, dava Hüyük’te açılmıştır…” şeklindeki ifadelerden, davacının Hüyük’te sürekli kalma niyetiyle oturmadığı da bellidir. O halde, davalının yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalının işin esasına ilişkin temyiz itirazları ile davacının tazminatlar ve nafakanın miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/15031, Karar No: 2016/3091, Tarih: 17.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15031 E.  ,  2016/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 1) 5237 sayılı TCK'nın 292/1, 35/2, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası, hak yoksunluğu

2) 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suç tarihinde hükümlü olan sanığın, başkaca bir suçtan mahkemeye çıkarılmak üzere beklediği sırada kendisinden sorumlu polis memurundan kurtularak kaçmaya başladığı esnada adliye koridorunda bulunan kapıyı kırdığı ve akabinde görevli memurca bina içinde yakalandığı anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/967, Karar No: 2024/3312, Tarih: 09.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/967 E.  ,  2024/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/194 E., 2022/1191 K.

KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/30 E., 2018/887 K.

1. İlk Derece Mahkemesince; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespiti davasında, taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında arsa sahibi olan davalıların murisinin taşınmazı yüklenici davacıya devretme, davacının ise kendisine devredilecek taşınmaz üzerine sözleşmeye konu eseri inşa ederek arsa sahiplerine teslim etme yükümlülüğünün bulunduğu, sözleşme konusu taşınmazın paylı mülkiyete konu olduğu, arsa sahibi olan davalıların murisinin de aralarında yer aldığı taşınmaz hissedarlarının taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında taşınmazı devir etme yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı davalılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

4. Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı, dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8429, Karar No: 2019/11734, Tarih: 16.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/8429 E.  ,  2019/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağılığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ile tanıkların aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, evde kızı olan on altı yaşındaki mağdurenin göğüs ve kalçalarına dokunmasının ardından bir suç işleme kararının icrası kapsamında başka bir gün evde yalnız kaldığı mağdureyle cinsel ilişkiye girmek için kıyafetini çıkartıp cinsel organını makatına sokmak istediği sırada mağdurenin kendisini iterek odadan çıkması üzerine başkaca harici engel olmaksızın kendi iradesiyle eylemini sonlandırdığı ve mevcut haliyle bu eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek bundan önce gerçekleşen diğer basit cinsel istismar eylemi de birlikte değerlendirildiğinde sanığın zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı TCK’nın 103/1, 103/3, 43. maddeleri yerine, suç işleme kastının yenilendiğinden bahisle yazılı şekilde aynı kanunun 103/1, 103/3 ile 103/2, 103/3, 35. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.