muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9997, Karar No: 2017/4863, Tarih: 18.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9997 E.  ,  2017/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3033, Karar No: 2019/10940, Tarih: 20.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3033 E.  ,  2019/10940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasın geri bırakılmasına dair karar, beraat ve mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar... ve ... hakkında müştekiler ... ve ....'e yönelik yaralama eylemleri nedeniyle verilen kararlara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13 Esas -12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından bu konuda karar verildiği anlaşılmakla; temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... yönelik yaralama eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

15.05.2019 günü UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 20.05.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak TCK'nin 64/1. maddesi gereğince, kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2009 tarih ve 2008/202 Esas – 2008/551 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 151/1 maddesi gereğince mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Katılan hakkında ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.07.2012 tarihli geçici raporda katılanda sol kaşta morluk ve şişlik, sol dirsekte 3-4 adet sıyrık ve belde solda morluk olduğu komplikasyon gelişmedikçe hayati tehlikesinin bulunmadığı ve kati rapor beyin cerrahi tarafından verileceğinin belirtildiği aynı hastanenin Beyin Cerrahı tarafından düzenlenen 20.07.2012 tarihli raporda ise "darp, kafa travması Nöroşirurji açısından hayati tehlike geçirmiştir, BTM ile giderilebilir" şeklinde belirtildiği, bu haliyle raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılanın yaralanmasına ilişkin her türlü tereddütün giderilmesi bakımından, tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarının temini ile en yakın adli tıp kurumu şube müdürlüğünden, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere uygun ve rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari düzeyde (1/4) oranında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

c) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2009 tarih ve 2008/202 Esas – 2008/551 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 151/1 maddesi gereğince mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 20.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/162, Karar No: 2023/7498, Tarih: 14.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/162 E.  ,  2023/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1167 E., 2022/986 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tosya Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/151 E., 2019/214 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların 1/2'şer hissesine sahip oldukları ... köyünde 103 ada 36 parsel sayılı 509,36 m2 taşınmazın yıllardır fasılasız ve nizasız malik sıfatı ile zilyedi olduklarını, davacılara ait olan 1.148,13 m2'lik yerin davalı Hazine adına kayıtlı 103 ada 35 parsele dahil edildiğini ileri sürerek söz konusu yerin 103 ada 35 parselden tefriki ile davacılar adına tespit ve tescil edilmiş olan 103 ada 36 parsele ilave edilmek ve yol olarak kaydedilen kısmın da dahil edilmesi suretiyle taşınmazın tek bir parsel halinde davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/151 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile, davaya konu Kastamonu ili Tosya ilçesi ... köyünde kain 103 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline; fen bilirkişileri tarafından tanzim olunan 13.05.2019 havale tarihli bilirkişi raporunun ekinde mevcut krokide (A) harfi ile gösterilen 1.148,93 m2'lik kısmın dava konusu 103 ada 35 sayılı parselden ifraz edilerek bahçe vasfı ile aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davacılar adına 1/2 şer payları oranında tapuya kayıt ve tescili ile; akabinde yeni oluşan iş bu parselin aynı yerde kain hali hazırda davacılar adına kayıtlı bulunan 103 ada 36 sayılı parsel ile tevhidi sureti ile aynı adanın son parsel numarası verilerek aynı vasıfla tesciline; aynı bilirkişi raporunun ekinde mevcut krokide (A) harfi gösterilen 1.148,93 m2'lik kısmın dava konusu 103 ada 35 sayılı parselden ifraz edilmesi sureti ile geriye kalan ve ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 9.619,24 m2'lik kısmın aynı vasıf ile aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine temsilcisi istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine Temsilcisi; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporlarında kabul kapsamına alınan kısmın çayır otları ile kaplı olduğu ve tarım yapılmadığının belirtildiğini, tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarının ziraat bilirkişisi raporu ve hava fotoğrafları ile desteklenmediğini, eksik inceleme sonucu karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

G. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.10.2022 tarihli ve 2019/1167 E., 2022/986 K. sayılı kararı ile; somut olayda, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıklar dava konusu kabul kapsamına alınan taşınmazın davacılara mirasbırakanları tarafından kaldığı ve onlar tarafından harman kaldırmak ve çeltik ıslatmak suretiyle kullanıldığı, ziraatçı bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın üzerinde çalıların bulunduğu ve yakın zamanda temizlendiği, ekonomik amaçla işlenerek tarım yapıldığına dair emarelerin bulunmadığı belirtilmiş ise de raporlarda taşınmazın tespit öncesi kazanma süresi ve koşullarının gerçekleştiğine yönelik somut açıklama bulunmadığı, raporlara ekli sunulan fotoğraflarda da taşınmazın kullanılmadığı, imar ve ihya edilmediği, davacılar tarafından ekonomik amaca uygun tasarruf edilmediği, taşınmaza ilişkin fotoğrafların mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarını doğrulamadığı, davacı lehine kazanma koşullarının gerçekleşmediğinin anlaşıldığı, bilimsel verilere uygun raporlar dikkate alınması gerekirken takdiri delil niteliğinde olan tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilerek kabul kararı verilmesinin doğru ve isabetli bulunmadığı, bilimsel verilere uygun bilirkişi raporları dikkate alınarak davacıların davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabule karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin kabulüne, Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/151 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın esasına ilişkin olarak ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararında dava konusu yer hakkında yapılan açıklamaların hiç birinin dava konusu yer ile ilgisi olmayıp bu yönde bir değerlendirme yapılması halinde dava konusu yer dahil olmak üzere köyde hiçbir taşınmazın kişisel mülk olarak edinilmesi mümkün olmayacağından yapılan takdir ve değerlendirmeler ve gösterilen gerekçelerin yerinde bulunmadığını, keşifte dinlenen dava konusu yeri bilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile dosya kapsamından dava konusu yerlerin davacılar adına tespit edilmiş, içinde mirasbırakanlarından intikalen sahip oldukları yer bulunduğunu, ayrıca dava, İdare adına bir vekil tarafından takip edilmiş olmadığı halde İdare adına vekalet ücreti verildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2008 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu 103 ada 35 parselin 10.768,17 m2 yüzölçümü ve ham toprak vasfı ile senetsizden Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve tarım alanına dönüştürülmesi mümkün yerlerden olduğu açıklanarak 01.09.2008 tarihinde Hazine adına tespit edildiği, tutanağın 22.06.2009 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve tapuya tescil edildiği, 103 ada 36 parselin kadastro çaışmaları sırasında davacılar adına 1/2'er paylı olarak kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Ancak, davalı Hazine, aleyhine açılan davada kendisini vekil ile temsil ettirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazinenin lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

4. Ancak, davalı Hazine, aleyhine açılan davada kendisini vekil ile temsil ettirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazinenin lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının 3. bendinde yer alan "Davalı Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT'ne göre hesap edilen 9.200 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı Hazine'ye ödenmesine" ifadesinin hükümden çıkarılmasına, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8031, Karar No: 2013/4749, Tarih: 21.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/8031 E.  ,  2013/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memura yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 206 ,62, 52. maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası.

Memura yalan beyanda bulunmak suçunun oluşabilmesi için, yazılı veya sözlü beyan üzerine düzenlenen resmi belgenin konusunu tek başına, başka bir belgeye, başka bir araştırmaya gerek kalmadan ispat edici güce sahip olması gerekir. Beyanı alan memur, doğruluğunu araştırıp, buna kanaat getirdikten sonra düzenlemek durumunda ise, yani belge kişinin beyanı yanında memur tarafından yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda meydana getirilecek ise suç oluşmayacaktır. Somut olayda, ikinci kez alkollü araç kullandığı için sürücü belgesine el konulan sanık sürücü belgesini kaybettiğinden bahisle Hendek İlçe Emniyet Müdürlüğüne başvurup tutanak düzenletmiş ise de, beyanın tek başına işlem yapılması için yeterli olmadığı, nitekim sürücü belgesi bilgilerinin sorgulanması ile gerçeğin ortaya çıktığı anlaşılmakla, sanığın yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9146, Karar No: 2014/2497, Tarih: 02.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9146 E.  ,  2014/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2013/229-2013/243

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 18.05.2013 tarihli genel kurulunda alınan kararların Yasa'ya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, iptallerini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin adresinin İzmir İli Karşıyaka İlçesinde olduğu, HMK'nın 14/2. maddesi uyarınca bu durumda Karşıyaka mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle, davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine ve yargılama harç ve giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 19/3. maddesi; "Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir." 20/1. maddesi; "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir." Aynı Yasa'nın 331/2. maddesi de "Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder." hükümlerini içermektedir.

Mahkemece, anılan yasal düzenlemelere aykırı olarak, hüküm fıkrasında yetkili mahkemenin gösterilmemesi, yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemlerin açıklanmaması ve davacı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmiş olması doğru olmamış ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkarasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.