muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3501, Karar No: 2012/4402, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/3501 E.  ,  2012/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Samsun 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/6337 Esas sayılı dosyasıyla yapılan takibe itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsili istemiyle açılmıştır.

Mahkemece davalının yetki itirazının kabulüyle mahkemenin yetkisizliğine dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu olayda işin Samsun hudutları içerisinde ifa olunduğu, davalının ikametgâhının İstanbul olduğu ve imzalanan sözleşmede de İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzeniyle ilgili bulunmadığı hallerde davacının tercihine göre davanın davalının ikametgahı, işin ifa olunduğu yer veya sözleşmede yetkili kılınan mahal mahkemelerinin birisinde açılması mümkündür. Yetki sözleşmesi yapılması, diğer yetkili yer mahkemelerinin yetkisini ortadan kaldırmadığı gibi sözleşmenin imzalandığı 06.06.2010 tarihi itibariyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girmemiş bulunduğundan sözleşmede kararlaştırılan İstanbul Mahkeme’sinin kesin yetkili olduğunun kabulü de mümkün değildir. Böyle bir kabul sözleşmenin imzalandığı tarihte üç ayrı yer mahkemesinde dava açma imkânı bulunan tarafların seçimlik haklarını ortadan kaldıracağından, sözleşmeyle kararlaştırılan kesin yetkinin 6100 Sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra imzalanan yetki sözleşmeleri hakkında tatbiki uygun olacaktır. Aksinin kabulü tarafların sözleşmeyle kazandıkları ve o tarih itibariyle yasayla yetkili kılınan mahkemelerde dava açma imkânını ortadan kaldıracak nitelikte olduğundan eşitlik ilkesine de aykırıdır. Bu durumda akdin ifa edildiği Samsun İcra Dairelerinde ve Samsun Mahkemelerinde takip yapılıp dava açılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığından mahkemece yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın yetki yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı sebeplerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı HMK’nın zaman bakımından uygulanmasını düzenleyen 448.maddesinde; bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı sebeplerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı HMK’nın zaman bakımından uygulanmasını düzenleyen 448.maddesinde; bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.

Davacı taşeron ile davalı yüklenici arasında 1086 sayılı HUMK’nın yürürlükte olduğu 06.07.2010 günlü eser sözleşmesinin 19.2.maddesinde yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğu belirtilmiş, ancak; bu sözleşmeden kaynaklanan eldeki dava 6100 sayılı HMK’nın yürürlükte olduğu 05.12.2011 tarihinde açılmıştır.

Davanın tarafları arasında yetki sözleşmesi yapılmışsa; usul işlemi yetki sözleşmesinin yapıldığı tarihte değil, davanın açıldığı tarihte tamamlanmış olur. Bu sebeple yukarda sözü edilen HMK’nın 448.maddesindeki usul işleminin tamamlanma tarihinin; davanın açıldığı 05.12.2011 tarihi olarak kabulü gerekir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan HMK’nın yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise; taraflarca aksi kararlaştırılmadığı sürece, davanın ancak yetki sözleşmesinde belirtilen mahkemede açılabileceği belirtilmiş olup, bu yetki kuralı kesin yetkiyi içermektedir. Temyize konu dava ise Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açılmış olup, mahkemenin yetki sözleşmesinde belirtilen İstanbul Mahkemeleri’nin yetkili olması nedeniyle yetkisizlik kararı vermesi HMK’nın 448 ve 17.maddeleri hükmü uyarınca yerinde olup kararın onanması düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/21969, Karar No: 2012/15550, Tarih: 20.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21969 E.  ,  2012/15550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : Beraat

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahalde gündüz saatlerinde bölünmüş tek yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde sanık ile aynı yönde giden ve yine karşı yönden mağdurla aynı yönde gelen tanıkların beyanlarına göre sanığın yeşil ışıkta geçtiği esnada karşı yönden gelip sola doğru sanayiye dönmek isteyen mağdurla kavşak ortasında çarpışmaları ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması şeklinde gelişen olayda yapılan yargılama sonunda yüklenen suç yönünden sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12500, Karar No: 2010/1322, Tarih: 15.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/12500 E.  ,  2010/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

2- Sanıkların suç tarihinde saat 03.00 sıralarında yakınana ait ... marka kamyonetin kırık kelebek camından ellerini uzatarak kapıyı açıp içerden 2 adet takım çantasını aldıkları esnada sanıkları aracının yanında gören yakınanın aracının yanına giderek eşyalarının olmadığını görmesi üzerine gittikleri yöne doğru kesintisiz takip sonucu sanıkları kolluk görevlilerine yakalatması şeklinde gerçekleşen eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

3- Uygulamaya göre de;

İddianamede sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin de uygulanması istenmiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

4- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 15/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16369, Karar No: 2014/2499, Tarih: 17.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16369 E.  ,  2014/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2013/164-2013/170

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Takibe dayanak Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15/06/2011 tarih ve 2007/147 Esas 2011/192 Karar nolu ilamında "..10/02/2011 tarihli raporda belirtilen 13 adet villadaki eksik ve ayıplı işlerin davalı tarafça aynen yerine getirilmesine, olmadığı takdirde bu işlerin yerine getirme bedeli olan 213.167,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..." karar verilmiştir.

Borçlu vekili; İcra müdürlüğünce ilamın infazı amacıyla inşaat mühendisi bilirkişi tarafından 24/09/2012 tarihinde düzenlenen rapor ile deprem dayanıklılığı yönünden binaların can güvenliğini sağlayamadığı, üst kata yapılması düşünülen kolon çıkılması ve kirişlerle taşıyıcı sistemin oluşturularak projesine uygun hale getirilmesinin binanın mevcut durumuna göre uygun olmadığı bildirilmiş, bunun üzerine İcra Müdürlüğü'nce 21/05/2013 tarihli kararla da "... villaların ikinci katlarına yapılması istenilen kiriş kolon ve BA tabliye beton işlerinin bilirkişi raporu doğrultusunda yapılmasının sakıncalı olması sebebiyle 164.647,00 TL bedellerinin borçludan tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde tahsiline ” ilişkin gönderilen muhtıranın iptalini talep etmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez. (HGK.nun 8/10/1997 tarih ve 1997/12-517, 1997/776 Karar.)

Mahkemece yapılacak iş; duruşma açılarak mümkünse, takibe dayanak ilamın verildiği mahkemede değerlendirme yapan inşaat bilirkişisi refakate alınarak konusunda uzman inşaat bilirkişi ile mahallinde keşif yapılmak suretiyle ilama uygun infazın yapılıp yapılmayacağı denetlenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken dosya üzerinden eksik inceleme ile icra müdürlüğü tarafından alınan bilirkişi raporu esas alınarak şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK. m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25334, Karar No: 2013/14722, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25334 E.  ,  2013/14722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, boşta geçen süre ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Karaosmanoğlu Temizlik İnş. Tarım Orman San. ve Tic. A. Ş.

avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18157, Karar No: 2020/5837, Tarih: 05.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18157 E.  ,  2020/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun "Siyasi Temsilcilik Aracılığıyla Yabancı Ülkedeki Türk Vatandaşlarına Tebligat" başlıklı 25/a maddesi hükmüne göre de “Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir. Bu halde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu ya da bunların görevlendireceği bir memur yapar. Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir. Bu maddeye göre kazai merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir.”

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1- Gerekçeli kararın davalılardan ...’ya doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmış olup adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi,

2- Davalılardan ...’a Türkiye Cumhuriyeti Karlsruhe Başkonsolosluğu aracılığıyla “.../Almanya Federal Cumhuriyeti” adresine yapılan dava dilekçesi tebligatının muhatap tarafından bizzat teslim alınmasına rağmen gerekçeli karar tebligatının Türkiye Büyükelçiliği veya Başkonsolosluğu aracı kılınmadan yapıldığı ve tebligatın “yurtdışına tebligat gitmez” şerhi ile iade edildiği anlaşılmıştır. Adı geçen davalının UYAP sistemindeki nüfus kayıt bilgileri sorgulandığında adres kayıt sistemindeki adresinin “Karlsruhe/Almanya Federal Cumhuriyeti” olduğundan davalı ...’a bilinen yurtdışı adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 25. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi gerekmektedir.

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2008/16837, Karar No: 2009/1560, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16837 E.  ,  2009/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Beldesi ... Mahallesi 109 ada 87 ve 107 parsel sayılı 1348,77 - 3966,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; karara dayanak alınan bilirkişi raporu, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2006/270-257 esas sayılı dosyalarda dava konusu edilen 109 ada 108 ve 110 parseller ile bu parsellere komşu 107,111 ve 112 parsellerin güney hudutları dereye bitişik olduğu halde, memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırılmasında yapılan kaydırma nedeniyle söz konusu taşınmazların güney sınırı ile ... arasında büyükce bir mesafenin görüldüğü, bu haliyle raporun davaya konu taşınmazın orman niteliğini belirleme de kanaat verici olmayıp raporun doğruluğu hususunda tereddüt oluştuğu, yetersiz ve doğruluğu şüpheli olan raporun hükme esas alınamayacağı, ayrıca ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın ... alanları içinde yer aldığı, ... arazisi niteliğinde olduğu belirtildiği halde orman bilirkişi raporunda taşınmazın orman niteliğinde olduğu, çevresindeki ormanlık alanlarla bütünlük oluşturduğu, taşınmazın %5-10 olarak belirtilen eğimi düşük olmasına rağmen ... muhafaza karakteri taşıdığının belirtildiği, böylece ziraat bilirkişi ile orman bilirkişi raporları arasında çelişki oluştuğu, mahkemece bu çelişki giderilmeden, taşınmazın niteliği açık ve net bir şekilde belirlenmeden çelişkili ve yetersiz raporlara göre karar verildiği, yöreye ait en eski tarihli ... fotoğraflarının getirtilerek uygulanmadığı görülmüştür. Kabule göre de, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda 1966 tarihli memleket haritasında, dava konusu 87 nolu parselin açık renkli alanda, 107 nolu parselin ise kısmen açık, kısmen yeşil renkli alanda kaldığı, amenejman planında ise NMBt rumuzu ile simgelenen normal meşe baltalığı vasfındaki alanda kaldığı, memleket haritasında açık alanda ise de amenejman planında ormanlık alanda gösterildiğinden orman sayılan yerlerden olduğu belirtilerek taşınmazların orman niteliği belirlenirken memleket haritası ile çelişen ve bir yerin öncesinin orman niteliğini belirlemekte yalnız başına yeterli belgelerden olmayan amenejman planına üstünlük verilerek amenejman planına göre hüküm kurulması isabetsizdir.