muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3673, Karar No: 2018/13408, Tarih: 18.12.2018

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9494, Karar No: 2020/14417, Tarih: 28.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9494 E.  ,  2020/14417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasa'nın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5271 sayılı CMK'nın 251. vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8884, Karar No: 2014/12045, Tarih: 30.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8884 E.  ,  2014/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....KG vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.05.2012 gün ve 2010/838 E. - 2012/621 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davanın temelini oluşturan ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2010/20549 esas sayılı icra dosyasında davalı adına çıkarılan ödeme emrinin tebliğine ilişkin gönderi parçasının bulunmaması nedeniyle Dairemizin 18/11/2013 tarihli 2013/13479 E., 2013/18177 K. sayılı kararıyla adı geçen yetkili icra müdürlüğünce davalı adına çıkarılan ödeme emrinin tebliğine ilişkin gönderi parçasının onaylı suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrildiği, ancak yerel mahkemece yetkisizlik kararı veren ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2010/19243 esas sayılı icra dosyasında davalı adına çıkarılan ödeme emrinin tebliğine ilişkin gönderi parçasının gönderildiği, bunun üzerine Dairemizin 10/03/2014 tarihli 2014/2229 E., 2014/4624 K. sayılı kararıyla yetkili ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/20549 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrildiği, yerel mahkemece ilgili dosyanın gönderildiği ancak bahse konu ödeme emrinin tebliğine ilişkin gönderi parçasının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin icra dosyasına sunmuş olduğu 12/10/2010 havale tarihli dilekçesinde de sözünü ettiği ... 8.İcra Müdürlüğü'nce çıkarılan ödeme emrinin tebliğine ilişkin gönderi parçasının bulunması halinde dosyasına eklenerek gönderilmesi, aksi halde söz konusu tebliğ tarihinin icra müdürlüğünden sorulmak suretiyle bir tutanakla saptanarak bildirilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6907, Karar No: 2014/29460, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6907 E.  ,  2014/29460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce, dosyanın, 2009 - 2010 dönemine ait davacı ile alt işverenler arasında yapılan bireysel iş sözleşmelerinin ve işyeri sicil dosyalarının eklenerek Dairemize gönderilmek üzere DOSYANIN GERİ ÇEVRİLMESİNE karar verilmiş, mahkemece davalı bakanlığa tebligat yapılmakla yetinilip istenen belgeler getirilmemiştir.

... Araştırma Hastanesinde 2009 - 2012 döneminde veri giriş elemanı ihalesi alan... Müşavirlik Şirketi, Marmara Temizlik Şti. ...İnşaat Şirketlerine ve hastane yönetimine ayrı ayrı müzekkere yazılarak; davacıya ait işyeri personel dosyası ve 2009 - 2012 döneminde düzenlenen bireysel iş sözleşmelerinin getirtildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5770, Karar No: 2012/10900, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/5770 E.  ,  2012/10900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2008 gününde verilen dilekçe ile muarazanın giderilmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirkete ait baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olduğu ancak istasyonun kurulu olduğu alanda yaklaşım önleyici herhangi bir tedbir alınmadığı, cihazlara işletmecilerin kontrolü dışındaki kişilerin erişiminin mevcut olduğu, yetkisiz önleyici tedbirler alınmadan mevcut hali ile çalıştırılmasının 16.05.2009 tarihli Yönetmeliğe aykırı ve sakıncalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir. Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece, dava konusu baz istasyonuna işletmecilerin kontrolü dışındaki kişilerin erişiminin mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmişse de; 16.05.2009 tarihli Yönetmeliğin “Kuruluş yeri” başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrası aynen “İşletici/İşletmecinin kontrolü ve personeli dışındaki kişilerin erişiminin engellenmediğinin tespit edilmesi halinde, uygunsuzluğun giderilmesi amacı ile yapılan tebliğ tarihinden başlamak üzere İşletici/İşletmeciye 10 iş günü süre verilir. İşletici/İşletmecinin kontrolü ve personeli dışındaki erişimin engellendiğine dair alınan önlemler Kuruma bildirilir. Yapılan bildirimin Kurum tarafından uygun bulunması halinde konu cihaz faaliyetine devam eder. Ancak, yapılacak denetimde uygunsuzluğun devam ettiğinin tespit edilmesi halinde işletmecilerin kontrolü ve personeli dışındaki kişilerin erişiminin engellenmesine yönelik gerekli tedbirler alınıncaya kadar 23 üncü madde hükümleri uygulanır.” şeklindedir.

Aynı Yönetmeliğin “İdarî yaptırımlar” başlıklı 23. maddesinin 1. fıkrasında ise, “5. maddenin üçüncü fıkrası belirtilen hükmün ihlali halinde sabit elektronik haberleşme cihazının faaliyeti uygun şartlar sağlanıncaya kadar Kurum tarafından veya Kurumca yapılan bildirim üzerine mülkî amirler eliyle durdurulacağı” belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, baz istasyonuna işletmecilerin kontrolü dışındaki kişilerin erişiminin mevcut olması halinde Yönetmeliğin ilgili bu hükümleri uyarınca o maddedeki hususlar araştırılarak idarece durdurulabileceğinden, idarenin yerine geçecek şekilde yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun 16.05.2009 tarihli Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki; daha sonra 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan hüküm tesisi doğru olmadığından, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9625, Karar No: 2017/4326, Tarih: 28.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9625 E.  ,  2017/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (katılan sanık ...), tehdit (katılan sanık ... ve sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan sanıklar ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26649, Karar No: 2014/36038, Tarih: 18.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26649 E.  ,  2014/36038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/329-2013/148

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak 1.200,00 TL ücretle çalıştığını iş sözleşmesinin iş şartlarının düzeltilmesini istemesi üzerine haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, ücretinin 837,00 TL olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep yokken işverence feshedildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ve ulusal bayram ile genel tatil çalışması yapıp yapmadığı ve bunların ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davalı tarafından davacıya ait ücret hesap pusulaları dosyaya sunulmuştur. Bu pusulalarda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması tahakkukları olduğu görülmektedir. Sözkonusu pusulalar işçi tarafından imzalanmamış ise de pusula içeriklerinin banka kanalıyla ödendiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi bu pusulalara itibar etmeyerek şahit beyanlarına göre fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması ücretlerini hesaplamış ise de bu yerinde değildir. Mahkemece yapılacak iş fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının dosyada yer alan davacıya ait ücret hesap pusulalarındaki tahakkuklar gereğince belirleyerek davacı tarafından ispatlanıp hükme esas alınan ücrete göre davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin hesaplanması ve daha sonra banka kanalıyla ödendiği anlaşılan tahakkukların hesaplamadan düşülerek davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin hüküm altına alınmasıdır. Bunun yapılmayarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2298, Karar No: 2018/11292, Tarih: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2298 E.  ,  2018/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 148 ada 92 parsel sayılı taşınmaza net meyve geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Bozmadan önceki karar ile tespit edilen kamulaştırma bedeline eklenen ve bozma konusu yapılmayan 23.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen taş duvar bedelinin bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeline eklenmeyerek eksik bedele hükmedilmesi,

2)Bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedelden daha az olduğundan, bozmadan sonra tespit edilen bedele faiz yürütülmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalılar adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, sadece fazla yatan bedelin iadesine karar verilmiş olması,

4)Dava tarihi 19.12.2014 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 18.12.2016 yazılması,Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasınını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan (5.966,68) rakamı yerine (6.206,68) rakamının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan, (13.06.2017) ibaresinin çıkarılması yerine (ilk karar tarihi olan 25.06.2015) ibaresinin yazılmasına,

c) 4 nolu bendinde yer alan (fazla yatırılan depo bedelin davacıya iadesine) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Fazla yatan 1.491,66 TL bedelin bankadan çekildiği tarihe kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, bankadan çekilmemiş ise davacı idareye iadesine,) ibaresinin yazılmasına,