muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16033, Karar No: 2008/2327, Tarih: 14.02.2008

Mahkemece sözkonusu bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Uzman orman bilirkişi kurulu çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu belirlemiş, raporun sonuç kısmında ise davacının ... arazisi olarak kullandığının mahkeme kararı ile de doğrulandığını açıklayarak taşınmazı orman sayılmayan yer olarak değerlendirmiştir. Bilirkişilerin belirttiği ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1975/163-1976/1 02 sayılı kararında dava dışı ... Türker tarafından davacı gerçek kişiye karşı elatmanın önlenmesine yönelik olarak dava açıldığı ve tarafların sulh olmaları sonucunda hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Sözkonusu mahkeme kararında ... taraf değildir ve gerçek kişiler arasında kurulan hüküm Orman Yönetimini bağlamayacağı gibi, sözkonusu kararda çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığı hususunda bir inceleme de yapılmamıştır. Bu nedenle;halen eğimi % 20 olan, erozyon tehlikesi ve ... muhafaza özelliği taşıyan, esmer orman toprağı özeliğinde bulunan, üzerinde

-2-

2007/16033-2008/2327

dağınık halde sandal, kermes meşesi, mersin harnup gibi ağaçları bulunan ve memleket haritasında da yeşile ... ormanlık alanda yer aldığı saptanan ve üç yönden kesinleşen orman tahdidi içindeki ormanlık alana bitişik halde bulunan ve 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık konumunda olan taşınmazın orman sayılmayan yer olarak değerlendirilmesi doğru görülmemiştir. Belirtilen nedenler ile mahkemece davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran iadesine 14/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5750, Karar No: 2009/9380, Tarih: 03.11.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/5750 E., 2009/9380 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/5750 E., 2009/9380 K.**

**- FESHİN İHBARI

- SÜKUT İLE TECDİT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 262 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık feshi ihbar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait binanın çatı katına davalı tarafından baz istasyonu konulmasına izin verildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 15.10.2008 tarihinde sona erdiğini, baz istasyonunun kaldırılması için davalıya 08.07.2008 keşide tarihli ihtar gönderildiğini, menkul hükmündeki baz istasyonunun Borçlar Kanunu'nun 262/3.maddesi gereğince tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, davacı tarafça baz istasyonunun kaldırılması için ihtar keşide edilmiş ise de, yeni dönem parasının davacı hesabına ödendiğini, akdin yenilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece baz istasyonunun(menkulün) tahliyesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 15.10.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kiralanan yerin cinsi, bina olarak yazılmış, sözleşmenin özel şartlar bölümünde "kiralanan yer" tabiri kullanılmıştır. Davacı her ne kadar kiralananın baz istasyonu ve menkul hükmünde olduğu gerekçesiyle Borçlar Kanunu'nun 262/3. maddesi gereğince tahliyesini istemiş ise de, kiralanan baz istasyonu (menkul) değil, baz istasyonunun kurulacağı binanın çatısındaki bu iş için belirlenen "yer"dir. Bu nitelikteki sözleşmelere Yargıtay uygulamasına göre Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir. Kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 2.'nci maddesinde; "..sürenin hitamından bir ay önce taraflardan herhangi biri sözleşmeyi feshettiğini yazılı olarak diğer tarafa bildirmedikçe sözleşmenin aynı şartlarla ve bir yıl süre ile uzatılmış sayılacağı" düzenlenmiştir. 15.10.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinin bitim tarihi 15.10.2007'dir. tarihinde sona ermiştir. Sözleşmenin bitiminden önce akdin yenilenmeyeceğine ilişkin irade bildirimi taraflardan herhangi biri tarafından karşı tarafa bildirilmediğine göre, Borçlar Kanunu'nun 263.'ncü maddesi uyarınca akit bitim tarihi olan 15.10.2007 tarihinde süresiz hale gelmiştir. Bu durumda feshi ihbar sürelerinin Borçlar Kanunu'nun 262/2. maddesine göre belirlenmesi gerekir. Buna göre, taraflar arasındaki akit 15.10.2007 tarihinde süresiz hale geldiğinden altı aylık dönemlere nazaran üç ay öncesinden fesih yapılarak dönem sonunda dava açılabilir. Davacı, davalı tarafa 08.07.2008 tarihli ihtar keşide ederek tahliye istemiş ise de, dava yukarıda açıklandığı üzere Borçlar Kanunu'nun 262/2 maddesi uyarınca süresinde açılmamıştır. Davanın, Borçlar Kanunu'nun 262/3 maddesinde düzenlenen menkullerin tahliyesi hükümlerine tabi olmadığı, aynı yasanın 262/2. maddesi uyarınca tahliye istenebileceği ancak bu madde hükümlerine göre de dava süresinde açılmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliyeye karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13683, Karar No: 2009/16051, Tarih: 28.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/13683 E.  ,  2009/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden ...'ten 14.00 TL. temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınması,

2-İncelenmesine gerek görülen ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/465 esas-2007/303 karar sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12136, Karar No: 2013/1043, Tarih: 28.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12136 E.  ,  2013/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 19/08/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalı ... temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacı ile davalılardan ... ve ... temyizleri yönünden;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na 5236 sayılı yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca davanın ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün 1.690,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davacı ile davalılardan ... ve Kavaklı Sulama Kooperatifinin temyiz inceleme isteği reddedilmelidir.

2-Davalılardan ....'nin temyizine gelince;

Dava, kontrolsüz sulama nedeniyle taşan suların davacının taşınmazına verdiği zararın giderilmesi davasıdır. Mahkemece davalı .... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabülüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, .... sulama kanalından sulama yapılırken ...'nin gerekli kontrolleri yapmayarak aşırı sulama yapılmasına neden olduğunu, tarlasının taşan sulardan zarar gördüğünü belirterek diğer davalılarla birlikte ....'nin de kusuruna dayanarak zararının giderilmesini tüm davalılardan istemiştir.

Bir kamu kurumunun yasalar uyarınca yapılmış olan tesislere bakım ve o tesisleri kullanım yükümlülüğü yasalardan doğan kamusal bir görevdir. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan 11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerekir.

Temyize konu olan davada, davacı, ... sulama kanalından sulama yapılırken ...'nin gerekli kontrolleri yapmayarak aşırı sulama yapılmasına neden olduğunu, tarlasının taşan sulardan zarar gördüğünü belirterek diğer davalılarla birlikte ...'nin de kusuruna dayanarak zararının giderilmesini davalılardan istediğine göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Temyize konu olan davada, davacı, ... sulama kanalından sulama yapılırken ...'nin gerekli kontrolleri yapmayarak aşırı sulama yapılmasına neden olduğunu, tarlasının taşan sulardan zarar gördüğünü belirterek diğer davalılarla birlikte ...'nin de kusuruna dayanarak zararının giderilmesini davalılardan istediğine göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... lehine BOZULMASINA, davacı ile davalılardan ... ve ... temyiz dilekçelerinin ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5229, Karar No: 2011/196, Tarih: 20.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2009/5229 E.  ,  2011/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tespit, yapılan binanın rayiç bedelinin, cezai şartın ve tazminatın, birleşen dava gecikme tazminatının tahsili istemleri ile açılmış, mahkemece inşaatın %95 oranında tamamlandığının tespitine, 510.000,00 TL inşaata yapılan harcama ile 5.000,00 TL cezai şartın tahsiline, fazlaya ilişikin istekler ile birleşen davanın reddine karar verilmiş, karar davalılar ve birleşen dosyanın davacıları arsa sahipleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada bulunan 20.08.2002 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi arsa sahiplerinin murisi... adına vekili olarak ... ve yüklenici ... tarafından imzalanmıştır. Arsa sahibi...'in 08.06.2003 tarihinde vefat etmesi üzerine mirasçısı olarak davalılar ... ve ... kalmıştır. Dava, sözleşmeyi vekil olarak imzalayan ... aleyhine açılmış ise de, arsa sahibi olan...'in vefatı üzerine davalı gösterilen ... mirasçı olarak davanın tarafı olmuş, ayrıca diğer mirasçı ... 05.06.2006 tarihli dilekçe ile davaya dahil edilmekle taraf teşkili tamamlanmıştır.

Davacı vekili 27.11.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin payına düşen 3 adet dairenin arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile müvekkili adına tescilini istemiş, ıslah harcını da 08.05.2009 tarihinde yatırmıştır.

Mahkemece davacı vekilinin ıslah istemine değer verilmemiş, gerekçe olarak da, yüklenicinin daha önce dava dilekçesinde sözleşmenin feshi sonucunu yaratacak istemlerde bulunduğu, bu istemden dönmesinin mümkün olmadığına dayanmıştır.

Davacı vekili 27.11.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin payına düşen 3 adet dairenin arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile müvekkili adına tescilini istemiş, ıslah harcını da 08.05.2009 tarihinde yatırmıştır.

Mahkemece davacı vekilinin ıslah istemine değer verilmemiş, gerekçe olarak da, yüklenicinin daha önce dava dilekçesinde sözleşmenin feshi sonucunu yaratacak istemlerde bulunduğu, bu istemden dönmesinin mümkün olmadığına dayanmıştır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri kural olarak ancak mahkeme kararıyla fesh edilebilir. Bu kuralın istisnası fesih konusunda taraf iradelerinin birleşmesidir. Somut olayda yüklenicinin dava dilekçesinde sözleşmenin feshi sonucunu yaratacak istemlerine arsa sahipleri karşı çıktıklarından ve fesih konusunda taraf iradeleri birleşmediğinden sözleşmenin feshedildiğinden sözedilmesi mümkün değildir. Taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi halen geçerli olduğuna ve yüklenici tarafından da 27.11.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile sözleşme gereği müvekkiline düşen bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının adına tescili istendiğine göre, uyuşmazlığın bu çerçevede değerlendirilip sonuçlandırılması gerekir.

Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin kendisine düşen bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için edimini yerine getirmesi gerekir. Taraflar arasındaki sözleşmeye göre iskân alma yükümlülüğü yüklenici ...'dedir. Bilirkişi raporuna göre inşaatın %96 seviyesinde tamamlandığı, iskân da alınmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yüklenicinin kendisine ait tüm bağımsız bölümlerin adına tescili hakkını kazanmadığı sonucuna varılmaktadır. Davalı arsa sahipleri de yükleniciye ait 2 adet dairenin adına tescilini kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Yüklenicinin kendisine ait üçüncü dairenin tesciline hak kazanabilmesi için inşaatı tamamen bitirmesi ve iskân ruhsatını alması gerekir. Dosya içersindeki keşiften sonra yüklenici tarafından inşaatın tamamlanıp tamamlanmadığı, iskân alınıp alınmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece bu konu üzerinde tarafların beyanları da alınıp gerekirse yerinde inceleme yapılmak suretiyle eksikliklerin giderildiği, iskân ruhsatının alındığı sonucuna varılırsa yüklenici ...'ye düşen üçüncü bağımsız bölümün de adına tescili, aksi takdirde yükleniciye ait 2 adet bağımsız bölümün adına tescili, 1 adet bağımsız bölüm yönünden tescili isteminin bu aşamada reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece davacı yüklenicinin ıslah talebi dikkate alınmadan ve sözleşmenin halen geçerli olduğu düşünülmeksizin yükleniciye ait bağımsız bölümlerin bilirkişi tarafından belirlenen değerlerinin yanılgı sonucu inşaata yapılan harcama olduğu belirtilerek ve cezai şartı da kapsar şekilde hüküm oluşturulması doğru olmamıştır.

Mahkemece davacı yüklenicinin ıslah talebi dikkate alınmadan ve sözleşmenin halen geçerli olduğu düşünülmeksizin yükleniciye ait bağımsız bölümlerin bilirkişi tarafından belirlenen değerlerinin yanılgı sonucu inşaata yapılan harcama olduğu belirtilerek ve cezai şartı da kapsar şekilde hüküm oluşturulması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, yukarıda açıklandığı şekilde gerekli araştırmaların yaptırılmasından, sonucuna göre yükleniciye ait 2 adet bağımsız bölümün ve yüklenici haketmişse son bağımsız bölümün de adına tescil edilmesinden, tazminat ve cezai şart isteminin reddedilmesinden, eksiklikler ve ayıplar giderilip inşaat tam olarak tamamlanıp iskân ruhsatı alınmamışsa, bunları yerine getirdiğinde dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla üçüncü bağımsız bölüme ilişkin tescil isteminin reddine karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı ve birleşen davada davacı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı ...'den alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan arsa sahiplerine verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılar ... ve ...'a geri verilmesine, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1369, Karar No: 2018/2763, Tarih: 29.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1369 E.  ,  2018/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ..., ... ve davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

02.11.2011 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerin tahsilinin talep edildiği eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı ... Plastik Tarım İnş. Eml. Tur. İhr. İth. San. ve Tic. Ltd. %70 oranında, bu kusur oranının %60'ının davalı işveren ... Plastik Tarım İnş. Eml. Tur. İhr. İth. San. ve Tic. Ltd.'nin hükmü şahsına ait olduğu, %5 oranında ... Plastik Tarım İnş. Eml. Tur. İhr. İth. San. ve Tic. Ltd. ortağı ... 'in ceza davasında kusurlu olması nedeniyle , %5 oranında ... Plastik Tarım İnş. Eml. Tur. İhr. İth. San. ve Tic. Ltd. ortağı ... 'un ceza davasında kusurlu olması nedeniyle ve kazalının %30 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de davalılar ... ve ... 'un haklarındaki ceza davasında verilen karar, hükmün açıklanmasının geri bırakılması olduğu ve mahkum oldukları gerekçesiyle kusur atfı yerinde olmamakla, anılan davalılar yönünden olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden şahsi kusurları olup olmadığı, var ise kusur oran ve aidiyet konusunda yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-5510 sayılı Kanunun 12. maddesinin 2. fıkrasında; işveren vekili tanımlanmış olup, maddede “İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.