muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3616, Karar No: 2025/3180, Tarih: 29.05.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar ... vd vekili; davadaki talebin zamanaşımına uğradığını, davacının istinaf sonrası ıslah talebinde bulunarak davaya konu taleplerini değiştirmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davaya konu taksi durağının ... Şöförler Odası Başkanlığının 29.03.2022 tarihli ve 2002/47 sayılı kararı ile kurulduğunu, davaya konu taksi durağında çalışacak taksileri belirleme yetkisinin ... Şoförler ve Otomobilciler Odası Başkanlığına ait olduğundan husumetin dava dışı odaya yöneltilmesi gerektiğini, UKOME kararları gereğince taksi sahiplerinin izinlerinin devredilmesi, satılması ya da el değiştirilmesinin yasak olduğunu, dava dışı oda tarafından tutulan durak çalışma listesinde davacı adına kayıtlı ticari taksinin bulunmadığını, Mahkeme kabulüne göre hisse satışlarının kanun koyucunun iradesine aykırı olarak Mahkeme kararı ile satışının önünün açılacağını savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalılar ... vd vekili; müvekkillerinin taksi durağının kuruluşunda yer almadıklarını, bir çoğunun davacı tarafı tanımadıklarını, durak konusunda ticari faaliyetlerinin söz konusu olmadığını, davacının hisse sahibi olduğu dönemlerde yani adi ortaklık içinde bulunduğu dönemlerde adi ortaklıkta ortaklara düşen görev ve sorumluluğu yerine getirdiğini kanıtlayamadığını, davacı tarafın yargılama safhasında dinlettiği tanıkların gelen oda kayıtlarında ... taksi listesinde isimlerinin bulunmadığını ve beyanlarının çelişkili olduğunu, durakta ilk kuruluştan itibaren kimlerin çalıştığının tespit edilemediğinden davacı iddiasını ispat edemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının taksi durağına üye olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle taksi durağına üye olan kişiler aleyhine açılan davada husumetin doğru hasma yöneltildiğinin anlaşılmasına, davaya konu taksi durağına ait karar defterinin 18.01.2004 tarihli kararında davacının durak üyeliğine kabulüne karar verilmesine, 17.05.2004 ve 22.12.2004 tarihli kararlarda davacının imzasının bulunmasına, karar defterinde isim ve imzası bulunan tanıkların ifadelerinin davacının anlatımı ile örtüşmesine, UKOME kararının 2011 tarihli olup üyeliğe kabul tarihinden sonra olmasına, Ankara Valiliği İl Trafik Komisyonu Başkanlığının 29.03.2002 tarihli ve 2002/47 sayılı kararının sadece park taksi durağının kurulmasına ilişkin olup üyelerinin tespitine ilişkin olmadığının anlaşılmasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27216, Karar No: 2013/28688, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27216 E.  ,  2013/28688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4452, Karar No: 2012/76, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4452 E.  ,  2012/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 34 parsel sayılı 8530,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, toprak tevzi komisyonunca oluşturulmuş Hazine'ye ait tapu kaydı kapsamında kaldığı ve ...'un işgalinde olduğu, 117 ada 61 parsel sayılı 10368,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise ...'ın işgalinde olduğu belirtilerek davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 117 ada 34 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 117 ada 61 parsel sayılı taşınmazın da davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 117 ada 34 parsel sayılı taşınmazın Hazine'ye ait Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının taşınmazı kapsadığı; ancak, kaydın sınırları sabit olmasına rağmen, miktarının sınırların kapsadığı yer kadar büyük olmadığı, nereye tekabül ettiğinin bilinememesi nedeniyle uygulama imkanı bulunmadığından 1963 yılında 4753 sayılı Yasa ile Hazine adına tapuya tescil edilerek tapulu taşınmaz haline döndüğü ve bu tapunun tesisinden geriye davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46. maddesinde öngörülen 20 yıl süre ile malik sıfatıyla zilyetlik koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın bulunduğu bölgede Toprak Komisyonunca 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda, kadastro tespiti sırasında taşınmaza uygulanan ve uyduğu tespit edilen 8.11.1963 tarih ve 519 numaralı tapu kaydı ile taşınmaz, Hazine adına tesçil edilmiştir. Hazinenin tapu kayıtlarının dayanağını teşkil eden 20.7.1963 tarihli belirtmelik tutanağının 113/58 numaralı parseli ile Abdulbaki Atlık icarında olduğu, kaçak ve yitik kişilerden Hazine'ye intikal ettiği, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ve Ağustos 927 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı olduğu, 1951 yılında köye gelen şahısların Hazine'den icar ile kullandıkları belirtilerek Hazine adına belirtmesi yapılmış; Hazine adına tapu kayıtları oluşturulmuştur. Mahkemece belirtmelik tutanağında uygulanan Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu

kaydı tüm tedavülleri, varsa haritası ile birlikte getirtilmemiş, kaydın kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmamış, varsa bu taşınmazların kadastro tespit tutanak suretleri getirtilmek suretiyle tapu kaydı, revizyon gördüğü parseller de dikkate alınarak; keşifte uygulanan kaydın kapsamının varsa haritasına göre, haritası yoksa “İspiril Dağı, Miciç Banisi, Haci Bal ziyareti ve Nihil” olan hudutları itibarı ile gayri sabit hudutlu olduğu göz önüne alınarak miktarına göre kapsamının belirlenmesi gerektiği düşünülmemiştir. Yine belirtmelik tutanağında uygulanan 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tümü ve tahrir kayıtlarının Hazine adına oluşum nedenine ilişkin belgeler getirtilmemiş, belirtmelik tutanaklarına göre Hazineye ait aynı tapu ve vergi kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar hakkında, şahıslarca Hazine aleyhine açılan ve Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan davaların birleştirilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış; sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır. Yine belirtmelikte isimleri geçen şahısların kim oldukları ve icarcı olup olmadıkları üzerinde de durulmamıştır. Çekişmeli taşınmaz Yüksekova-Şemdinli yoluna sınır olup Dairemizdeki benzer dosyalardan bu yol nedeniyle kamulaştırma yapıldığı anlaşıldığı halde yol nedeniyle yapılan kamulaştırma evrakları getirtilmemiş ve mahalline uygulanmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için çekişmeli taşınmaza komşu aynı tapu kapsamında kalan 33 parsel sayılı taşınmaz hakkında verilen kararın da Dairemizin 6/12/2010 tarih ve 2010/8694-7214 sayılı ilamı ile bozulduğu dikkate alınarak öncelikle belirtmelik tutanağında gösterilen Hazine adına kayıtlı Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası, tapu kaydı, varsa kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ile bu kayıtların Hazine adına kaydedilmesinin nedenini oluşturan oluşum belgeleri, belirtmelikte imzası bulunan tüm muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri ile kamulaştırma ile ilgili idari tahkikat evrakları, kamulaştırma kararı ve ekleri, kamulaştırma haritası getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra; taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, belirtmelik ve tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kaydın haritası varsa kapsamı haritasına göre, haritası yoksa kayıt hudutları gayri sabit olduğundan miktarına göre kapsamı belirlenmeli, tapu kaydı kapsamı belirlenirken söz konusu kaydın revizyon gördüğü parseller nazara alınmalı, aynı şekilde belirtmelikte uygulanan vergi kayıtları da uygulanarak kapsamı belirlenmeli, bu kayıtların Hazine adına oluşum nedeni üzerinde durulmalı, kamulaştırma ile ilgili idari tahkikat evrakları, kamulaştırma kararı ve ekleri, kamulaştırma haritası kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle uygulanıp kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne olduğu, kim veya kimler tarafından ne suretle ve ne zamandan beri kullanıldığı, icar ile kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, belirtmelikte imzası bulunan muhtar ve azalar sağ iseler belirtmeliğin içeriği hususunda beyanlarına başvurulmalı, Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının dayanağı belirtmelikte Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının uygulandığı ve aynı şekilde davalı bulunan tüm parsellerle ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi gerektiği düşünülmeli, teknik bilirkişiden keşfi takibe imkan verir ve uygulanan kayıtların kapsamını gösterir ayrıntılı rapor alınmalıdır.

Dava konusu 117 ada 61 parsel sayılı taşınmazın komşusu olan 60 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki dava ile ilgili verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13/10/2010 tarih ve 2009/7770-2010/5752 sayılı ilamı ile çekişmeli taşınmazla aradaki yoldan sonra komşu olan 39 parsel sayılı taşınmazın mera olduğu belirtilerek bu yönden inceleme yapılması gerekçesiyle kararın bozulması da dikkate alınarak çekişmeli taşınmazın kuzeyinde kalan 39 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının getirtilerek bu taşınmazın mera olduğunun anlaşılması halinde mera yönünden de araştırma yapılarak bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 23.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5410, Karar No: 2012/9582, Tarih: 03.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/5410 E.  ,  2012/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kapıları kilitli ve camları kapalı olarak sokağa park edilen yakınana ait otomobilin kapı kilitlerinin ve camlarının orijinal olmadığının ileri sürülmediği ve düz kontak yapılarak çalıştırılıp çalındığı belirlendiğine göre, otonun çalınması sırasında anahtar ya da başka bir aletin anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinin 1-b fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 2-d. fıkra ve bendi ile uygulama yapılması,

2- Yakınanın suça konu otomobilini 13.02.2004 günü saat 23.00 sıralarında sokağa park ettiği, otomobilin aynı gece 14.02.2004 günü saat 02.45 sıralarında sanık tarafından başka bir suçta kullanılırken görülmüş olması ve sanığın kovalamaca sonucu zor kullanılarak yakalandığının anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek aşırı), 81/1-3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek aşırı), 81/1-3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17121, Karar No: 2015/30288, Tarih: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17121 E.  ,  2015/30288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Talep edilen alacakların ıslah ile artırılan kısımlarına faiz yürütülmesi gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır.

Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır.

Somut olayda, davacı, davasını 16.12.2013 tarihinde ıslah ederek talep miktarını bilirkişi raporuna göre artırmış fakat ıslah edilen kısımlara ilişkin olarak faiz talebinde bulunmamıştır. Islaha konu usul işlemi dava dilekçesi olup, davacının dava dilekçesindeki diğer unsurların aynen devam ettiği yönünde iradesinin mevcut olduğu, bunun ayrıca ve özel olarak belirtilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir. Dava konusu miktarın artırılması suretiyle davanın kısmen ıslahı ile ek dava bazı yönlerden benzerlik gösterse de, esas itibariyle farklı müesseseler olduklarından ıslahla ilgili sorunların yine ıslah müessesesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kısmi ıslahla ortaya çıkan hukuki sorunların ek dava müessesesi ile çözümlenmesi her zaman doğru olmaz. Bu bağlamda temerrüt dolayısıyla faizin başlangıcı ve zamanaşımına ilişkin sorunların çözümü yönünden kısmi ıslah ile ek dava paralellik göstermekte ise de, ek davada faize karar vermek için gereken talep şartı kısmi ıslahta aranmamalıdır. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinde faiz istenmiş olması kaydıyla, miktar artırmak suretiyle yapılan kısmi ıslahta ayrıca faiz istenmesi gerekmez. Hal böyle olunca, alacakların, ıslah edilerek artırılan kısımlarına da faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının b, c, d ve e bentlerinin silinerek yerlerine;

“b-Bakiye ihbar tazminatı alacağı yönünden 100,00 TL'nin dava tarihi olan 24.05.2010 tarihinden itibaren, bakiye 391,29 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

c-Fazla çalışma alacağı yönünden 100,00 TL'nin dava tarihi olan 24.05.2010 tarihinden itibaren, bakiye 192,41 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

d-Asgari geçim indirimi alacağı yönünden 100,00 TL'nin, dava tarihi olan 24.05.2010 tarihinden itibaren bakiye 847,16 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

c-Fazla çalışma alacağı yönünden 100,00 TL'nin dava tarihi olan 24.05.2010 tarihinden itibaren, bakiye 192,41 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

d-Asgari geçim indirimi alacağı yönünden 100,00 TL'nin, dava tarihi olan 24.05.2010 tarihinden itibaren bakiye 847,16 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

e-Yıllık ücretli izin alacağı yönünden 20,00 TL'nin, dava tarihi olan 24.05.2010 tarihinden itibaren, bakiye 330,00 TL'nin kanuni faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.