muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9332, Karar No: 2024/12963, Tarih: 12.12.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının Adli Tıp Kurumunca eksik inceleme sonucu rapor hazırlanması sebebiyle mağdur edildiğini, zira davacının %64 engelli raporu mevcut olup, %64 engelliliği olan davacının çalışma gücünü %60 oranında kaybetmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davacıya maluliyet aylığı bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden alınan raporların aynı doğrultuda olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1603, Karar No: 2010/3835, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1603 E.  ,  2010/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü 101 ada 96, 97, 98 , 99 ve 100 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/115 esas sayılı dava dosyasında dava bulunduğundan söz edilerek malikleri mahkemece belirlenmek üzere tespitleri yapılmıştır. Davacı ... Yönetimi, ... İlçesi ... Köyünde bulunan dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman sınırları içine alınması istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2007/115 esas sayılı davayı açmıştır.

... ve arkadaşları; 101 ada 96, 97, 98, 99 ve 100 parsel sayılı taşınmazların adlarına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır.

...; Şubat 1307 tarih 237 sıra nolu tapu kaydı ve 1937 tarih 385 yazım numaralı vergi kaydına tutunarak 101 ada 100 parsel sayılı taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece; Orman Yönetimi tarafından açılan davanın kabulüne, katılan davacıların davalarının reddine, dava konusu 101 ada 96, 97, 98, 99 ve 100 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm ... tarafından 101 ada 100 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 24.7.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca 6 aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 24.7.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu 101 ada 100 parsel sayılı taşınmazların uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu, üzerinde ... ve sedir ağaçları bulunduğu anlaşıldığına, ...’un tutunduğu tapu kaydının yüzölçümü, cinsi ve sınırları itibariyle çekişmeli yere uymadığına, bir an için uyduğu düşünülse dahi 4785 Sayılı Yasa karşısında hukuki değer taşımayacağına, tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağına; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/663, Karar No: 2016/178, Tarih: 24.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/663 E.  ,  2016/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ödeme emrinin iptali ve menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kırklareli İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.06.2011 gün ve 2011/59 E., 2011/115 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili ve davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 21.02.2013 gün ve 2011/13461 E., 2013/3156 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının müdürü olduğu Norm Özel Güvenlik Eğitim ve Koruma Hiz. Ltd. Şti'nin 2008/3-2010/6. aylara ilişkin prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi borcunun tahsiline yönelik, davacı aleyhine düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ilgili ödeme emirlerinin 2008/3-2010/6.aylar arası döneme ilişkin prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi borçlarına yönelik olduğu,davacının 26.03.2008 tarihli 05.03.2008 tarihinde Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilen karar ile şirket müdürü olarak atandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesi hükmüne göre, Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, süresi içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri Kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 88.maddesi uyarınca, Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı bildirilmiştir. Hal böyle olunca, şirket müdürü prim borçlarından Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu, bu madde kapsamında değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

O halde, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının ilk hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece reddedildiğinden, davacı yönünden önceki karar kesinleşmiştir.

Açıklanan durum karşısında, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan davacı’nın direnmeyi temyizde hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerekir.

II- Davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, ödeme emrinin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Davacının, dava dışı Norm Özel Güvenlik Eğitim ve Koruma hizmetleri Ltd. Şti’nin yönetici müdürlüğüne şirket ortakları tarafından 05.03.2008 tarihinde atandığını, şirketin tek müdürü olmadığını, tüzelkişiliğe haiz özel bir kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve mütelselsilen sorumlu olabilmesi için primlerin tahakkuk ve ödenmesinden yetkili üst düzey yöneticisi olmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle dava konusu ödemelerde şahsının değil açıkça ve tek başına yetkili kılınmış olan Fatma Demircinin sorumluluğunun bulunduğunu belirterek ödeme emirlerinin iptali ile ödeme emirlerinden ve başka nedenlerden dolayı borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Norm Özel Güvenlik Eğitim ve Koruma hizmetleri Ltd. Şti’nin Kuruma olan borcundan dolayı firmanın müdürü olan davacının 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi uyarınca müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, 6183 sayılı Kanun ve 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre öncelikle muhatap tüzel kişilikten tahsilat yapılmalı, buna ilişkin tahsilat yapılmaması halinde tüm kayıtlar ve dayanak belgeler gösterilerek sorumluluğu bulunan temsilciye ayrı bir ödeme emri gönderilerek takip yapılması gerektiği, Kurumun tüzel kişiliğe yolladığı ödeme emrini, temsilci olarak gördüğü davacıya aynen yollayarak usul hatası yapıldığını, asıl borçlu olan kişi hakkında takip yapılıp bu takibin semeresi elde edilememesi ve başkaca mal varlığının tespit edilememesinin ortaya çıkmasından sonra davacı konumunda bulunan kişilere ayrı ve isme düzenlenmiş sebebi belirtilen ödeme emri gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle ödeme emirlerinin davacı açısından iptaline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuş; yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Hükmü temyize, taraf vekilleri getirmiştir.

Hükmü temyize, taraf vekilleri getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; : şirket müdürü olan davacının şirketin prim borçlarından dolayı borçlu şirketle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olup olmadığı varılacak sonuca göre, asıl borçlu şirkete karşı takip yapıldıktan sonra takibin semeresiz kalması halinde davalıya karşı takibe geçilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Şirket müdürünün, şirketin sigorta prim borcundan dolayı sorumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından;

Bilindiği üzere, Türk sosyal sigortalar sistemi, ağırlıklı olarak primli rejime dayanmaktadır. Kurumun sosyal sigorta yardımlarını sağlaması, en önemli gelir kaynağı olan sigorta primlerinin zamanında ve eksiksiz olarak ödenmesine bağlıdır.

Gerek prim borcunun ait olduğu dönemde yürürlükte bulunan mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80. maddesi, gerekse 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88. maddesi pirimlerin zamanında ve düzenli olarak tahsilini sağlamaya yöneliktir. Anılan maddeler uyarınca işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur. Süresinde ödenmeyen prim ve diğer kamu alacakları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca Kurumca tahsil edilecektir.

Mülga 506 sayılı Kanun’un 80. maddesi uyarınca sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, maddede belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Görüldüğü üzere, özel hukuk tüzel kişilerinin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri; tüzel kişiyi üst düzeyde yöneten kimseyi ifade eder ve şirketin prim borcundan müteselsilen sorumludur. İşverenin prim borcundan ötürü, 506 sayılı Kanun’un 80. maddesinde tanımlanan özel nitelikteki tüzel kişilerin üst düzeydeki yönetici ve yetkililerine işverenle birlikte müteselsil ödeme sorumluluğu getirilirken, primlerin tahsilinin güvence altına alınması ve prim ödeme işinin özendirilmesi sağlanmaya çalışılmıştır.

Bu kapsamda, prim alacağının tahakkuk ettiği ve ödenmesi gereken dönemde, işveren ile birlikte müteselsilen sorumluluk koşullarının oluşması için, işveren kamu kurum ve kuruluşu ise kamu görevlilerinin tahakkuk ve tediye ile görevli olması; tüzel kişiliğe haiz diğer işyerlerinde ise üst düzey yönetici ya da yetkilisi ve kanuni temsilci sıfatıyla işveren tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunması gereklidir.

Bu kapsamda, prim alacağının tahakkuk ettiği ve ödenmesi gereken dönemde, işveren ile birlikte müteselsilen sorumluluk koşullarının oluşması için, işveren kamu kurum ve kuruluşu ise kamu görevlilerinin tahakkuk ve tediye ile görevli olması; tüzel kişiliğe haiz diğer işyerlerinde ise üst düzey yönetici ya da yetkilisi ve kanuni temsilci sıfatıyla işveren tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunması gereklidir.

Nitekim bu husus Hukuk Genel Kurulunun 09.04.2014 gün ve 2013/10-790E., 2014/502 K.; 18.02.2009 gün ve 2009/10-36 E. 2009/82 K. ile 19.02.2003 gün ve 2003/10-75 E., 2003/82 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda, Norm Özel Güvenlik Eğitim ve Koruma hizmetleri Ltd. Şti ortaklar Kurulunun 05.03.2008 günlü kararıyla davacı şirket müdürü olarak atandığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, şirket müdürü olan davacının, mülga 506 sayılı Yasanın 80. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 88. maddeleri gereği şirketin prim borçlarından dolayı Kuruma karşı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunmaktadır.

O halde, Özel Daire bozma ilamında belirtilen gerekçelerle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: 1-Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyizde hukuki yararı bulunmadığından davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2-Yukarıda (II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

10.H.D.Bşk.V.

...

...

...

...

...

...

Yz. İş.Md. YSM
Yargıtay — Esas No: 2011/20049, Karar No: 2013/4322, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20049 E.  ,  2013/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın yaptırdığı inşaata demir almak maksadıyla yanında sanık da varken ... ... ... adlı işyerine giderek 535 TL değerinde demir aldığı ve parayı ödediği, demirleri sonradan teslim almak için adı geçen şirketten, arkasında demir aldığını ve ne miktar ödeme yaptığınının yazılı olduğu kartviziti alarak sanıkla birlikte ayrıldıkları, araç ile dönerlerken sanığın yolda indiği ve katılanın cebinden çaldığı bahse konu kartvizit ile adı geçen işyerine giderek, kendisini katılanın gönderdiğini, demirleri almaktan vazgeçtiklerini söyleyerek, kartviziti iade edip parayı geri almak suretiyle hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17746, Karar No: 2021/16998, Tarih: 13.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17746 E.  ,  2021/16998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliklerinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi MÜYAP Meslek Birliği ile yapımcı şirketler arasında üyelik ve yetki belgesinin mevcut olduğu ancak suça konu eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen meslek birliğine veya şirketlere devrettiğine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, şikayet eden Meslek Birliği vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 13/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1785, Karar No: 2011/3129, Tarih: 17.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1785 E.  ,  2011/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 12.10.2010 gün ve 210-138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

İlgisine binaen 777 parsel içerisinden D.S.İ. Sulama Kanalı ve yol geçirilip geçirilmediğinin geçirilmişse buna ilişkin belgelerin ilgili merciinden celp edilerek evrakına eklenmesi, 776 parsel kaydı ile 777 parsele komşu davalılara ait 285,286,287 ve 288 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden celp edilerek evrakına eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17097, Karar No: 2016/18707, Tarih: 06.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/17097 E.  ,  2016/18707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15578, Karar No: 2016/3517, Tarih: 10.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15578 E.  ,  2016/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıkların yol kenarına park etmiş tırın deposundan mazot aldıkları anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.