muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1987, Karar No: 2018/3572, Tarih: 28.05.2018

. Hal böyle olunca, davalı tarafın dayandığı 18.6.1974 tarih 39 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, varsa haritası ve çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanağı olan kayıtlar getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, ziraat ve inşaat mühendisi ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte davalı tarafın dayandığı tapu kaydının varsa haritası uygulanıp kapsamı 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmeli, tapu kaydının haritası bulunmuyor yada uygulanma kabiliyeti yoksa sınırlarına itibar edilmeli, bu halde ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli, sınırda okunan taşınmazların hali hazırda başka kişiler tarafından kullanıldığının belirtilmesi halinde bu hususun hangi nedenden kaynaklandığı açıklatılmalı, yerel bilirkişilerin gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, kayıtta yazılı olup da yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıt uygulaması hususundaki beyanlarının zemine uygunluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, bu suretle davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin olarak tespit edilmelidir. Yapılan kayıt uygulaması sonucunda tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğunun belirlenmesi halinde kayıt maliklerinden davalı ...'ın miras bırakanı ...’nin 2001 yılında öldüğünün ve kadastro tespitinin 2013 yılında yapıldığının anlaşılmasına göre bu kişi payı yönünden hukuki kıymetini yitirmesinin mümkün bulunmadığı dikkate alınmalı, dayanılan tapu kaydının kısmen veya tamamen çekişmeli taşınmazı kapsamaması halinde yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, hangi tarihten itibaren tespite kadar kim yada kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında aykırılık oluştuğu takdirde çelişki giderilmeli, ziraat bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın niteliği, toprak yapısı, zirai faaliyete konu olup olmadığı, zilyetliklerinin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususlarında, inşaat bilirkişiden ise taşınmaz üzerindeki yapının niteliği ve yaşı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisine uygulanan kaydın hudutları ile kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, taşınmazın bir kısmı ya da tamamının tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz yönünden 3402 sayılı Yasa’nın 14

. maddesindeki koşulların davacı taraf lehine gerçekleşip gerçekleşmediği kesin olarak saptanmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11282, Karar No: 2015/1245, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11282 E.  ,  2015/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/1884, Karar No: 2022/8047, Tarih: 12.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1884 E.  ,  2022/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava ve ferileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.10.2022 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 8.400 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak ...'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 12.10.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17233, Karar No: 2014/5207, Tarih: 07.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17233 E.  ,  2014/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/597-2013/297

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 25.05.2002 tarihinden 20.10.2011 tarihine kadar kesintisiz olarak tır sürücüsü olarak çalıştığını, 16.07.2004 tarihinde emeklilik sebebiyle işten çıkış gösterilmiş olsa da fiili çalışmanın sürekli olduğunu, müvekkilinin aylık asgari ücret artı yaptığı her yurtdışı sefer için 350-450 € ücret aldığını, ayda 2-3 kez yurt dışına sefer yapıldığını, genellikle Hırvatistan, Bosna-Hersek, Makedonya, Sırbistan, Slovenya ve arada da İtalya'ya sefer yapıldığını, davacının son iki yıl haricinde yıllık ücretli izin kullanmadığını ve yıllık izin ücretinin de ödenmediğini, yurt dışı sefer tarihlerine rastlayan bayram ve genel tatillerde çalışıldığını, ayrıca müvekkilin son seferinden kalan 250 € sefer ücretinin de ödenmediğini, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, sefer primi, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iki dönem halinde çalıştığı, ilk dönem çalışmasının tasfiye edildiğini, davacının iş sözleşmesini haksız feshettiğini, sefer priminin masraflar için verilen bir ödeme olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Bu uyuşmazlığa sebep olan ise ücretin içinde yer alan sefer primi tutarının ne kadar olduğudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Bu uyuşmazlığa sebep olan ise ücretin içinde yer alan sefer primi tutarının ne kadar olduğudur.

Davacı sefer priminin sefer başına 350-400 € olduğunu iddia ederken davalı ise sefer priminin 200 € olarak sabit olduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları davacıyı davalı tanıkları ise davalıyı doğrulamıştır. Öncelikle yurtdışı çalışan tır şoförlerinin sefer yaptıkları ülkeye göre sefer primi aldıkları bilinen bir gerçektir. Mahkemece yapılacak iş, davacının sefer yaptığı yerler bildirilmek suretiyle alabileceği sefer priminin işçi ve işveren meslek kuruluşlarından araştırmaktır. Bu araştırma yapılmaksızın davacının iddiası kabul edilerek sefer priminin ve dolayısıyla ücretin tespit edilerek davacının taleplerinin hüküm altına alınması yerinde olmamıştı.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11250, Karar No: 2014/3031, Tarih: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/11250 E.  ,  2014/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/6187

MAHKEMESİ : Çubuk Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/532 (E) ve 2011/524 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şeklindeki hüküm karşısında cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunan denetim süresinin bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

2) Aynı iş yerinde çalıştıkları anlaşılan katılan ve sanığın hazırlanan bir evrakın imzalanması konusunda tartıştıkları ve sanığın katılanı yaralaması ile sonuçlanan olayda ilk haksız hareketin kimden geldiğinin dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12179, Karar No: 2024/5456, Tarih: 17.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12179 E.  ,  2024/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dava konusu olayda anneleri ...'nın öldüğü, kendilerinin de çeşitli derecelerde yaralandığı anlaşılan, suçtan zarar gören ve vekille temsil edilmeyen yaşı küçük mağdurlar ... ,... ve ...'ya CMK'nın 234/2. maddesi gereğince yargılama aşamasında zorunlu vekil atanmadığı anlaşılmakla, adı geçen mağdur çocuklara baro kanalıyla zorunlu vekil tayin edilerek, gerekçeli kararın görevlendirilecek vekile tebliği ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesi ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iade edilmesinin temini için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 17.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3639, Karar No: 2019/5765, Tarih: 10.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3639 E.  ,  2019/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ...Mahkemesinin 29.11.2004 tarih ve 2004/1024 Esas, 2004/1555 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin 25.10.2017 tarihli ek kararı ile de kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

....Mahkemesince, 24.05.2018 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri adresinin .... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin ... olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ....Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11002, Karar No: 2011/2005, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11002 E.  ,  2011/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, feragat nedeniyle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.03.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına gelen olmadı. Davalılar vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 16.09.1996 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 32 oranında sürekli iş görmezlik nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının Mengen Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2006/50E, 2006/52K sayılı dosyasında aynı olay nedeniyle açtığı maddi ve manevi tazminat istemli davada, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine ve manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilerek bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, anılan kararın kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece varılan sonuç hatalı olmuştur. Gerçekten davacının Mengen Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2006/50E sayılı dosyasında görülen davada 19.09.1997 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 100,00 TL maddi tazminat talep etmiştir. Bu haliyle açılan davanın kısmi dava olduğu ortadadır. Öte yandan kısmi davadaki feragatin bu davada talep edilen miktarla sınırlı olduğu, fazlaya ilişkin haklardan da feragat edildiğinin açıkça belirtilmediği hallerde saklı tutulan alacak kesiminden feragat edilmediğinin kabulünün gerekeceği, saklı tutulan alacak kesimi ile ilgili olarak her zaman dava açılmasının mümkün bulunduğu Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarındandır. Kaldı ki davacı vekili kısmi davada verdiği 12.07.2009 tarihli feragat dilekçesinde fazlaya ilişkin maddi tazminat talep hakkını saklı tutarak, kısmi dava konusu 100,00-TL maddi tazminat isteminden feragat ettiğini açıkça beyan ettiği gibi, kısmi davada verilen kararda da, maddi tazminat istemi feragat nedeniyle reddedilirken, maddi tazminattan fazlaya ilişkin hakların saklı olduğu da vurgulanmıştır.

Hal böyle olunca davacının kısmi davadaki feragatinin saklı tutulan alacak kesimini de kapsadığını, diğer bir deyişle feragat nedeniyle redde ilişkin kararın tüm alacak miktarı bakımından kesin hüküm oluşturduğunun kabulü isabetsiz olmuştur.

Hal böyle olunca davacının kısmi davadaki feragatinin saklı tutulan alacak kesimini de kapsadığını, diğer bir deyişle feragat nedeniyle redde ilişkin kararın tüm alacak miktarı bakımından kesin hüküm oluşturduğunun kabulü isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1370, Karar No: 2021/8095, Tarih: 30.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1370 E.  ,  2021/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Cinsel taciz, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz eylemleri bütün halinde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babası olan müştekiler ... ve ,...'ın, davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/63, Karar No: 2010/3899, Tarih: 28.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/63 E.  ,  2010/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında fen ve arkeolog bilirkişiler aracılığı ile arkeolojik sit haritası, davacının dayanağı tapu kaydının uygulanması, davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı, çekişmeli taşınmazın arkeolojik sit alanında kalıp kalmadığı, taşınmazın niteliği hususunda uzman ziraatçı bilirkişiden ayrıntılı rapor alınması, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, ne durumda bulunduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığının maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, tespite aykırı sonuca varılırsa, tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenip aykırılık giderildikten sonra bütün delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazinenin sair temyiz itirazlarının reddine, Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığı ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı taraf yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Bozma kararı uyarınca taşınmazın başında keşif yapılmasına rağmen, taşınmazın sit haritasındaki yeri denetime elverişli olarak gösterilmediği gibi, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporları da çelişkilidir. Fen bilirkişisinin 03.07.2009 tarihli raporunda taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanı sınırları içinde kaldığı belirtilmesine karşın, arkeolog bilirkişinin 13.07.2009 tarihli raporunda ise 3. derece doğal sit alanı sınırları içinde kaldığı belirtilmiş, kararda verilen şerhte ise sit alanının niteliği belirtilmemiştir. Doğru sonuca ulaşabilmek için sit haritaları örnekleri getirtilmeli, taşınmazın başında iki arkeolog ve bir fen bilirkişisinden oluşan kurul aracılığı ile yeniden keşif yapılmalı, sit haritaları kadastro paftası ile çakıştırılmalı, ondan sonra alınacak raporlara göre hüküm kurulması gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.