muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3377, Karar No: 2015/14735, Tarih: 25.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3377 E.  ,  2015/14735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1- Bozmadan sonra ... adına dosyaya sunulan vekaletnamede vekil olarak Av. ...'in adının bulunduğu, gerekçeli kararın Av... adına tebliğe çıkartıldığı ve söz konusu tebligatın bila tebliğ döndüğü, gerekçeli kararın davalı şirketin ticaret sicil adresine TK 35' e göre edildiği, kararın tefhiminden sonra Av. ... tarafından süre tutum dilekçesinin verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... için vekaletnamede adı bulunan ve süre tutum dilekçesini veren vekiline tebligat yapılması gerekirken davalı şirkete tebligat yapılması geçersiz olup davalı şirket vekili olan Av. ...'e hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,

2- Davacının hizmet döküm cetvelinde 2003/2. dönemden 2005/7. aya kadar olan bildirimlerinin 3A koduyla yapıldığı anlaşıldığından, davacının davalı işyerlerinden itibari hizmet kapsamında yapılan hizmet bildirimlerinin bulunup bulunmadığının Kurumdan sorularak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmek üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5363, Karar No: 2007/2471, Tarih: 28.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5363 E.  ,  2007/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler ve davalılardan Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/12/2003 tarih ve 2003/6638 - 10006 sayılı bozma kararında özetle; "... Köyden yerel bilirkişiler saptanarak çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olarak kullanıldığı, kadim kullanım şeklinin saptanması, taşınmazın niteliğinin belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Mahallesi 195 ada 26 ve 35 parsellerin Hazine adına ... olarak özel sicilde tapuya kaydedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler ve davalılardan Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz. niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1951 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1990 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 28/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14568, Karar No: 2012/16093, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14568 E.  ,  2012/16093 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-...Marka ... ...Dersanesi aralarındaki dava hakkında ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 23.2.2012 gün ve 2322-343 sayılı hükmün davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 2009 yılı Eylül ayında oğlu ...'yı davalı dersaneye kayıt ettirdiğini, kayıt esnasında dershane ile tek nüsha olarak düzenlenen sözleşme ve ayrıca dershane ücreti 3.300,00 TL'ye karşılık birbirini takip eden sıralı senetler imzalatıldığını, oğlunun 15-20 gün dershaneye devam ettikten sonra ayrıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı dersane hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı ... vekili 27.04.2010 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat etmiştir.Feragat nedeniyle davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1520, Karar No: 2016/1841, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1520 E.  ,  2016/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kırkağaç Sulh Hukuk ve İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasinin değiştirilmesi talebine ilişkindir.

Hükümlü ... ..., Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2003 tarih ve ... E. - ... K. sayılı kararı ile kısıtlanarak, kendisine ... ... vasi olarak atanmıştır.

Hükümlü, dilekçe ile vasisinin değiştirilmesini talep etmiştir.

Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesi 28.10.2015 tarihli ek karar ile hükümlünün yerleşim yeri adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin Kırkağaç olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." Yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." ve 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Hükümlünün Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2003 tarih ve ... E. - ... K. sayılı kararı ile kısıtlandığı anlaşılmıştır. Vesayet makamı olan Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m. 412/1'e göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı bulunmadığı gibi "..." adresinin cezaevi adresi olduğu ve ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından uyuşmazlığın Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9088, Karar No: 2014/19423, Tarih: 23.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9088 E.  ,  2014/19423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/03/2014

Numarası : 2011/250-2014/179

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalıya ait balık lokantasında 01.01.2001 tarihinden itibaren işçi olarak çalışmaya başladığını, 2003 yılından itibaren SGK'ya bildirildiğini, alacaklarının ödenmediğini, her ne kadar davalının eşi olsa da işçi işveren ilişkisi içinde İş Kanunu'na tabi olarak çalıştığını, 26.01.2011 tarihinde iş aktinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarındaki ilişkinin iş ilişkisi olmadığını, yapılan işin eşe yardım mahiyetinde olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında ilişkinin iş hukuku anlamında işçi-işveren ilişkisi sayılmayacağı, ilişkinin kişisel bağımlılık unsuru taşımadığından iş ilişkisi olarak değerlendirilmeyeceği, taraflar arasında bu davadan önce açılmış boşanma davası, ceza dosyaları (soruşturma), Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/81 D.İş sayılı dosyasında 4320 sayılı Yasaya göre verilmiş tedbir kararları olduğu, dolayısı ile davacı tarafından bu davanın bunlara (boşanma-ceza dosyaları-koruma tedbirleri) karşı açıldığı izlenimi doğduğu, dolayısı ile 4857 sayılı Yasanın 1. maddesine göre taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olmadığı, olsa olsa TMK 185 ve 186 maddesinde bahsedilen eşe yardım kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4'üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2'nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8'inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İşçi edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirir. İşçinin işverene karşı kişisel bağımlılığı ön plana çıkmaktadır. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini, işçinin işverenin talimatlarına göre hareket etmesi ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, işçinin bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin ölçüt teşkil etmez. İşçinin işverenin belirlediği koşullarda çalışırken kendi yaratıcı gücünü kullanması ve işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip bulunup bulunmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

İş sözleşmesinde işçi işveren için belirli veya belirsiz süreli olarak çalışır.

Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde iş hukuku kapsamında çalıştığını idda etmiş, davalı ise davacının kendisinin eşi olduğunu, işçi olarak çalışmadığını, kendisine yardım etiğini savunmuştur. Dosyada bulunan hizmet döküm cetveline göre davacının davalı işyerinden 01.08.2003-26.01.2011 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığına ilişkin sigorta kaydı bulunmaktadır. Yargılama aşamasında beyanı alınan davacı tanığı F.. K.. beyanında, kendi oğlunun davalı işyerinde çalışması nedeni ile işyerine gidip geldiğini, davacının temizlik yapıp çay dağıttığını beyan etmiş, davacı tanığı M.. C.. beyanında, davacının teyzesi olduğunu, davacının işyerinde çok yoğun bir şekilde çalıştığını, salata yaptığını, bulaşık yıkadığını, kasaya baktığını, servise baktığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı M.. Ö.. beyanında, davacının ablası olduğunu, davacının işyerinde işçi gibi çalıştığını, ne iş olursa yaptığını beyan etmişlerdir. Dinlenen tanık beyanları ve SGK kaydı da dikkate alındığında davacı ile davalı arasında hizmet ilişkisinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının taleplerinin iş hukuku kapsamında değerlendirilerek işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5763, Karar No: 2018/9292, Tarih: 12.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5763 E.  ,  2018/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ...,... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ...,...,... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/39247, Karar No: 2010/28261, Tarih: 13.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/39247 E.  ,  2010/28261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığa ait evde yapılan denetimde sayaçsız olarak direk hat çekmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair 08.09.2003 tarihli suç tutanağı içeriği ile tutanak düzenleyici tanık ... bunu doğrulayan yeminli anlatımı karşısında; sanığa yüklenen suçun sübuta erdiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16156, Karar No: 2014/21798, Tarih: 01.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16156 E.  ,  2014/21798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem ...’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren ...’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan ...ile tanındığını, bu nedenle geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin ...’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine ve emsal bir yargı kararına göre seri davada davacı vekiline dilekçe yazım ücretine karar verilmiştir.

Taraflar arasında ilave tediyeye uygulanacak faiz oranı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ilave tediye alacağının en yüksek banka mevduat faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemece davacının talep ettiği ilave tediye alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, bu faiz oranı işçi ücret alacakları yönünden 4857 sayılı İş Yasası tarafından getirilen bir faiz cinsidir ve sadece bu yasadan doğan ücret alacaklarına uygulanabilir.

İlave tediye alacağı ise 6772 sayılı ....Yapılması Ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2. maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup uygulanacak faiz oranı yasal faizdir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine;

Ne var ki; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin “c” alt bendinin tamamen silinerek, yerine;

“c) Davacının ilave tediye farkı alacağına ilişkin talebinin kabulüyle, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt 1.064,09 TL ilave tediye farkı alacağının davacının davalı kuruma müracaat tarihi olan 04.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16989, Karar No: 2013/25838, Tarih: 11.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16989 E.  ,  2013/25838 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16989

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçluya(icra kefiline) 28.10.2011 tarihinde icra emri tebliğ edildiği, borçlunun 01.03.2012 tarihinde icra dairesine başvurarak bu aşamada haczin kaldırılmasını istediği, ancak daha sonra maaşına haciz konulmasına muvafakat ettiğini bildirdiği görülmüştür.

Borçlunun bu muvafakatı, hakkındaki icra takibinin kesinleşmesinden sonra olup 5510 Sayılı Yasa'nın 93/son maddesine uygun bulunduğundan geçerlidir. Bu durumda anılan muvafakata dayalı olarak daha sonra alacaklı vekilinin talebi üzerine borçlunun SGK emekli maaşı üzerine haciz konulmasında yasaya aykırılık bulunmadığından mahkemece şikayetin reddi yerine kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6733, Karar No: 2011/8483, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6733 E.  ,  2011/8483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayının Türkiye’de ikametgahının bulunmaması nedeniyle nüfusa kayıtlı olduğu yerin ikametgahı olarak sayılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kısıtlı adayının Türkiye’de ikametgahının bulunması nedeniyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından kısıtlı adayının yurtdışında yaşadığı anlaşılmaktadır. Nüfus kaydının ikametgaha karine teşkil edeceğine ilişkin kural da yürürlükten kaldırılmıştır. 5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları,yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ... mahkemelerinden birinde görülür hükmüne yer verilmiştir. Kısıtlı adayının Türkiye’de şu anda ikametgahı yoktur. Ancak, ... Valiliği Emniyet Müdürlüğünün 10.02.2010 tarihli cevabi yazısında, Münster Başkonsolosluğu tarafından gönderilen bilgi fişinde Türkiye adresinin "Melekbaba ... Mahallesi NO:48 ..." olduğunu bildirildiğini belirtmesine göre kısıtlı adayının Türkiye’deki son yerleşim yerinin ... İli olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.