muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16858, Karar No: 2019/1811, Tarih: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16858 E.  ,  2019/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde çalıştığını, muvazaalı olarak ... ait üretim sahalarında müteahhit firma elemanı olarak gösterildiğini, aynı işi yapan kadrolu çalışanlar ile arasında ücret farkı bulunduğunu, bu durumun kapsam içi personel yönetmeliğine aykırı olduğunu, ücrete dayalı tüm işçilik alacaklarının da noksan ödendiğini beyanla davacının işyerinde uygulanmakta olan Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca yeni yevmiyesinin belirlenerek geriye doğru 5 yıllık işçilik alacaklarının ödenmesi gerektiğini belirterek müvekkilinin eksik ödenen ücret ve diğer işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi personeli olmadığını, davacının sendikaya üye olmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, kararın bozmaya uygun olmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının yaptığı fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükmün Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmasından önce aldırılan bilirkişi raporunda, hesaplanan alacak miktarından banka kanalıyla ödendiği sabit olan imzasız ücret bordrolarında bulunan fazla çalışma ödemelerinin mahsubu yapılmıştır. Ne var ki, bozma sonrasında aldırılan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamadan bu ödemelerin mahsup edilmediği görülmektedir. Dairemiz uygulamasına göre, işçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür. Bu nedenle ödemelerin mahsup edilmesi dosya içeriğine uygun olup bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporunda tahakkuk bulunan ayların dışlanacağından bahsedilmesi, hem açıklanan nedenle hem de bozma nedeni yapılmamış olması sebebiyle oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olduğundan hatalıdır. Üstelik kabul şekline göre ödeme yapılan aylar da dışlanmış değildir.

Açıklanan nedenler ile Mahkemece bozma ilamı öncesinde aldırılan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilen miktarların bozma ilamı sonrasında mahsup edilmeksizin fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 24.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5555, Karar No: 2017/6540, Tarih: 11.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/5555 E.  ,  2017/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2938, Karar No: 2023/16895, Tarih: 05.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/2938 E.  ,  2023/16895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz isteğinin, kendisini şikâyetçiden korumak için hareket ettiğine, dosyada şiâyetçi beyanı dışında delil olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve ayrıca resen tespit edilecek sebeplerle usulsüz verilen kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık ...'in temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının kanuna aykırı olduğuna, seçenek yaptırımlara çevirme ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin belirtilmediğine ve ayrıca resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın aracı ile seyir halinde bulunduğu esnada başka bir şahıs ile yaşanan tartışmanın sanık ... tarafından görüldüğü ve sanık ...'in de tartışmaya dahil olduğu, sanık ...'nın mağdur ...'yı elinde bulunan balta ile yaralamaya teşebbüs ettiği, ihbar üzerine olay yerine gelen ve taraflara müdahale eden mağdur polis memurlarına sanık ...'in "Bana müdahale edenin a...a korum." demek suretiyle hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın aracı ile seyir halinde bulunduğu esnada başka bir şahıs ile yaşanan tartışmanın sanık ... tarafından görüldüğü ve sanık ...'in de tartışmaya dahil olduğu, sanık ...'nın mağdur ...'yı elinde bulunan balta ile yaralamaya teşebbüs ettiği, ihbar üzerine olay yerine gelen ve taraflara müdahale eden mağdur polis memurlarına sanık ...'in "Bana müdahale edenin a...a korum." demek suretiyle hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında hakaret suçunda kurulan hükümde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yeterli olduğu anlaşılmakla, Tebliğname'deki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurların aşamalardaki istikrarlı beyanları, olay tutanağı ve sanık ikrarı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulü ile mağdur sayısı göz önüne alındığında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması, ayrıca cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesi ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması hükümlerinin uygulanmaması hususundaki gerekçelerin yeterli olduğu anlaşıldığından,

Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunun aleni bir yer sokakta işlendiğinin anlaşılmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 03.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanunun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 03.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanunun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/44886, Karar No: 2011/9936, Tarih: 10.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/44886 E.  ,  2011/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/24827

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2007

NUMARASI : 2007/720 Karar - 2006/131 Esas

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sayacın giriş sigortasından ayrı bir kablo ile bodrum kata kaçak elektrik verildiğine dair kaçak tespit tutanağı kapsamı ve sanığın 2002 yılından beri burayı kullandığı savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, sanığın söz konusu eve ne zaman taşındığı araştırılıp, kaçak hattın sanığın oturduğu süre zarfında bu hattı fark edip edemeyeceği irdelenip, diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4548, Karar No: 2013/10453, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4548 E.  ,  2013/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman bilirkişisi raporuna göre, dava konusu yerin, 6831 sayılı yasaya göre orman sayılan yerlerden olduğu, memleket haritasında yeşil renkli orman alanı, amenajman planında baltalık orman alanı olduğunun belirtilmesi ve sanığın da dava konusu yerin tapusunu alabilmek amacıyla orman idaresi aleyhine tescil davası açmasında, dava konusu yerin orman olduğunu biliyor olması karşısında, suçun subut bulduğu gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10446, Karar No: 2015/15977, Tarih: 21.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/10446 E.  ,  2015/15977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Karacaören Köyü çalışma alanında bulunan 181 ada 12 parsel sayılı 27.047 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; ...'in kullanımında iken 1962 yılında zilyetliği terkettiğinden bahisle tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., çekişmeli taşınmazın yaklaşık 16,000 metrekarelik kısmının nizasız, fasılasız 40 yıldır kendi zilyetliğinde olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...’in davasının kabulüne, çekişmeli 181 ada 12 parsel sayılı taşınmazın miras hisseleri oranında ... mirasçıları adına tesciline, müdahil davacı ...'nın mülkiyete yönelik davasının reddine ancak çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve tespit tarihinden önce dikildiği belirtilen 840 adet kiraz ağacının müdahil davacı tarafından dikildiğinin beyanlar hanesine şerh düşülmesine, tespitten sonra dikildiği anlaşılan kiraz ağaçları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hükmün, müdahil ... vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda Dairemizin 12.03.2015 tarih 2014/14022-2015/2057 Esas-Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, müdahil ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre müdahil ... vekilinin sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir. Ne var ki; işbu dava dosyası 2008/54 Esas sayılı dosyadan tefrik edildikten sonra 25.12.2013 günlü celsede verilen ara karar ile belirlenen günde keşif yapılmasına, keşif masrafı olan 859,80 TL'nin davacı veya müdahil tarafından karşılanmasına karar verilmiş, bu masraf müdahil ... tarafından 07.01.2014 tarihinde karşılanmış ve yapılan keşif uyarınca karar verilmiştir. Mahkemece davacı ...'in açtığı davanın kabulüne, müdahil ...'nın açtığı davanın reddine karar verilmiş olup müdahil tarafından sanki herhangi bir yargılama gideri yatırılmamış gibi "davacının tefrikten sonraki aşamada yaptığı yargılama gideri için 775,55 TL keşif ve bilirkişi ücretinden oluşan masrafın davalı ve müdahilden tahsiline" karar verilmiş olması isabetsizdir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizin 12.03.2015 tarih ve 2014/14022 Esas - 2015/2057 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmakla müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin yargılama giderleri yönünden kabulü ile Dairemizin sözü edilen onama kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının talep halinde düzeltme isteminde bulunana iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/740, Karar No: 2015/1552, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/740 E.  ,  2015/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi