muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3681, Karar No: 2010/4440, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3681 E.  ,  2010/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı Aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ...., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava konusu 283 ada 123 parsel sayılı taşınmazın 1 no'lu bağımsız bölümü dava dışı 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluşmuştur. 283 ada 113 parsel senetsizden tespit ve tescil edilmiş, aynı ada 98 parsel ise 16.08.1955 tarih 1 no'lu tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta mahkemenin 30.03.1953 tarih 193/38 Esas ve Karar sayılı ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamdan davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14654, Karar No: 2015/28358, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/14654 E.  ,  2015/28358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, aylık ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.09.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma, hafta tatili ve aylık ücret alacaklarının ödenmediğini, açtığı kısmi davanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından onandığını belirterk bu ek dava ile fark hafta tatili, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, kısmi davanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nce onanmasına dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı işveren kayıtlarına göre fazla çalışma ve hafta tatili alacağı hesaplandığı halde takdiri indirim yapıldığı gerekçesi ile davalı ise davacıya banka kanalı ile tüm ödemelerin yapıldığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ve genel alacağının olup olmadığı ve takdiri indirim noktalarında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre kısmi davada gerçek ücretten ödenmeme nedeni ile davacının fark alacakları hesaplanarak ve fazla mesai ve tatil çalışmalarından %35 takdiri indirim yapılarak taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu dava ek dava olduğuna göre davacının kısmi davada hükmedilen alacakları dikkate alınarak bakiyesine hükmedilmesi gerekir. Kısmi davada takdiri indirimle fazla mesai ise 4.547, 59 USD, tatil ücreti ise 2.301,62 USD olarak hesaplanmıştır. Kısmi davda talep edilen 100,00USD fazla mesai, 200,00 USD tatil ücreti mahsup edildiğinde, fazla mesai ücretinin 4.447,59 USD, tatil ücretinin ise 2.101,62 USD olarak hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece 3.163,13 USD fazla mesai ve 1.335,85 USD tatil ücretinin tahsili ile daha az miktara hükmedilmesi hatalıdır.

3- Davacının alacaklarına hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12808, Karar No: 2010/2715, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12808 E.  ,  2010/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10085, Karar No: 2010/13086, Tarih: 01.07.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/10085 E.  ,  2010/13086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Karar başlığına suçun işlendiği yerin yazılmaması suretiyle CMK'nun 232 maddesine muhalefet edilmesi,

2) Keşif sonucu tanzim edilen 15.3.2007 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu taşınmazın tapulama çalışmaları esnasında ormanlık saha olarak bırakılan alanda kaldığı belirtilmiş, orman idaresi 8.12.2006 tarihli yazısında orman kadastrosunun yapılmadığını bildirilmiş olmasına göre, 3402 sayılı Yasanın 4 maddesi uyarınca kadastro çalışmalarının yapılıp ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemlerininde yapılmış olması karşısında suç yerinde 3402 sayılı yasa gereği arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6005, Karar No: 2011/7220, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6005 E.  ,  2011/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine adına kayıtlı 195 ada 9 parsel sayılı taşınmazın İlçe Özel İdare Müdürlüğünün başvurusu üzerine 222 Sayılı İlköğretim Yasasının geçici 1. maddesi ve 315 Sayılı Milli Emlak Genel Tebliği uyarınca Tapu Sicil Müdürlüğünce davalı idare adına tescil edildiğini, ancak anılan tescilin yasaca öngörülen şartların yerine getirilmeden ve idarenin muvafakatı alınmadan yapıldığı için usulsüz olduğunu  ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı,  davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 222 Sayılı Yasaya 2917 Sayılı Yasa ile eklenen geçici 7. maddenin yürürlüğe girdiği 15.10.1983 tarihinde taşınmazın Hazine adına kayıtlı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı Hazine, 195 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, davalı İl Özel İdaresi adına tescilinin usulsüz olduğunu ileri sürerek, iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın 22.5.2009 tarihli tahsis nedeniyle davalı adına tescil edildiği, kaydın edinme sütununda tahsisin tescil nedeni olarak gösterildiğini; ilköğretim okulu binası ve bahçesi niteliğini taşıdığı Hazinenin taşınmazın iadesi konusunda yaptığı başvurusunun İl Genel Meclisinin 07.12.2009 tarih 731 sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 222 Sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 65.maddesinin 1.fıkrasında;"Okullar için tahsis, satın alma veya kamulaştırma yoluyla sağlanan topraklarla, bu topraklar üzerinde yapılacak bina veya tesisler, bulundukları yerlere göre köy veya özel idareler adına tapuya tescil edilir" geçici 7.maddesinde ise; "Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte (12.10.1983) Hazine'nin mülkiyetinde bulunan ve ilköğretim kurumlarına tahsis olunan taşınmaz mallar, intifa hakkı Milli Eğitim Bakanlığına ait olmak üzere bulundukları yerlere göre bedelsiz olarak köy tüzel kişiliği veya özel idareler adına tapuya tescil edilir.

Devlete, özel idareler ve köy tüzel kişiliğine ait arsalar üzerinde Devlet veya özel idare bütçesinden katkı suretiyle gerçek veya tüzel kişilerce inşa edilen veya edilmekte olan taşınmaz mallar için de bu maddenin beşinci fıkrası uygulanır..." hükmü yer almaktadır. Milli Emlak Genel Tebliğinin 3.maddesinin 2.bendinde de paralel bir hüküm öngörülmüştür.

Devlete, özel idareler ve köy tüzel kişiliğine ait arsalar üzerinde Devlet veya özel idare bütçesinden katkı suretiyle gerçek veya tüzel kişilerce inşa edilen veya edilmekte olan taşınmaz mallar için de bu maddenin beşinci fıkrası uygulanır..." hükmü yer almaktadır. Milli Emlak Genel Tebliğinin 3.maddesinin 2.bendinde de paralel bir hüküm öngörülmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki; 222 Sayılı Yasanın geçici 7.maddesinde yapılan düzenleme, yasanın yürürlüğe girmesi ile birlikte bu tarihten önce ilköğretim için ayrılan taşınmazların bu yasa gereğince ilgili kamu tüzel kişiliği adına (köy tüzel kişiliği veya özel idare) tescili konusunda geçmişe ilişkin tereddütleri gidermek amacını taşımaktadır. Anılan yasanın, yürürlüğünden sonraki dönem için ve halen 222 Sayılı Yasanın 65.maddesi ile buna bağlı olarak düzenlenen mevzuat geçerliliğini korumaktadır. Aksine bir yorum tarzı 222 Sayılı Yasanın 65.maddesinin uygulanabilirliğini ortadan kaldırır. Bu da yasaya veya yasa koyucunun amacına aykırılık teşkil eder.

Yukarıda değinilen yasal hükümler ve ilkeler  gözetildiğinde, çekşimeli taşınmazı davalı özel idare  adına tescilinde yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddedilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulüne karar  verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz  itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   20.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7599, Karar No: 2016/2941, Tarih: 29.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7599 E.  ,  2016/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli kararda mağdur isminin ..... yerine ... olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında ..... plakalı aracın motorlu araç trafik belgesi üzerindeki .... tarihli muayeneyi sahte olarak yaptırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda mahkemece sanıkların atılı suçu işleme kasıtlarının bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; aracı mağdura, sanık ...'ten aldığı vekaletnameye istinaden satmış olan sanık ...'ın aracı.... isimli şahıstan muayenesi yapılmış olarak aldığını savunması, sanık .....in ise aracı muayenesi yapılmadan ....'e sattığını, bu nedenle de fiyatında indirim yaptığını savunması karşısında; sanık savunmalarındaki çelişkiler giderilmeden, sanıklar arasında araç satışına ilişkin bilgi ve belgeler, aracın muayenesinin yapıldığı tarihte kimde olduğu ile ..... isimli şahısla ilgili araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5529, Karar No: 2014/10986, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5529 E.  ,  2014/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.