muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7297, Karar No: 2013/14128, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7297 E.  ,  2013/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11.03.2009 tarihli karar ile hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği ihbarı üzerine yapılan yargılamada duruşma açılıp talimat ile beyanının alındığı, talimat mahkemesinde asıl mahkemede savunma yapmak istediğini söyleyen sanığın daha önce olaya ilişkin savunmasının alınması nedeniyle yeniden dinlenilmesine gerek olmadığı kanaati ile hükmün sanık müdafinin hazır olduğu oturumda açıklandığının anlaşılması karşısında savunma hakkının kısıtlandığından söz edilemeyeceği cihetiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Tanık ... ...'un bankaya kredi kartı borcunu yatırması için gönderdiği mağdur ...'ı takip eden sanığın, mağdurun bankamatikten parayı yatıramaması nedeniyle patronu olan tanık ... ... ile yaptığı telefon görüşmelerini dinlediği, bankaya giren mağdurun yanına yaklaşarak '' olmadı mı gardaş" diyerek teyit ettiği, bu sırada dışarıda bekleyen temyiz dışı sanık ... ile işaretleştiği ve temyiz dışı sanığın mağdurun yanına gelerek "... abinin telefonunu ver " diyerek patronunun telefonunu isteyip görüşüyormuş gibi yaptığı "abi bizde çekin vardı, yazıldı, çocuk şu anda yanımda" deyip telefonu kapattığı, mağdura ... beyin yazılmış çeki ile 2.800 TL'si var, ... Mobilyada, onları al bankaya gel" diyerek gönderdiği sırada bağırarak mağduru tekrar yanına çağırdığı, "sen de 1.300 TL varmış, onları bana ver, sen gelene kadar ben yatırayım" diyerek mağdurdan 1.300 TL'yi alıp gönderdiği, daha sonra ortadan kaybolduklarının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/11526, Karar No: 2012/42957, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11526 E.  ,  2012/42957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...’ın hakkında hükmolunan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan karara karşı yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 21.10.2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekili ile sanık ... müdafiinin, sanıklar hakkında hükmolunan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suç tarihi olan 14.01.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31530, Karar No: 2022/6590, Tarih: 03.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31530 E.  ,  2022/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçunun aleni olan sokakta işlenmesine rağmen TCK’nın 125/4. maddesi ve sanığın direnme ve hakaret eylemlerini birden fazla görevliye karşı işlemesine karşın, TCK'nın 43. maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13866, Karar No: 2013/15117, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13866 E.  ,  2013/15117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında pompajla sulama söz konusu olduğunda (münavebeye ve değerlendirmeye alınan ürünlerle ilgili) gerektirdiği masrafların ilgili gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim giderlerine eklenmesi ve bunun net gelirden düşülmesi gerekirken, bilirkişi kurulu raporunda ve keşifte dava konusu taşınmazın pompajla sulandığı belirlendiğine göre bu sulama masraflarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup belirlenerek üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmesi,

2-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan işlemlerde, bedel, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı; taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve istikameti dikkate alınarak belirlenir.

Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir. Dava konusu taşınmazların ve irtifak tesis edilmesi suretiyle el atılan bölümün yeri ve niteliği dikkate alındığında, taşınmazların niteliğine uygun kullanımlarını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde, irtifak değer kaybı oranının en fazla dava konusu taşınmaz yönünden %2,62 olması gerekirken, irtifak değer kaybını %3 oranında kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2874, Karar No: 2013/7123, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/2874 E.  ,  2013/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı dosyanın temyiz incelemesi sırasında;

1-Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalıya tebliğine ilişkin belgenin,

2-Uyuşmazlık dönemlerine dair toplu iş sözleşmelerinin,

3-Sendika üye kayıt fişinin,

4-Daha önce aynı taleplerle dava açılan dava dosyalarının,

5-Alt işveren Marmara Temizlik Şirketi (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/2873 esas ve 2013/2884 esas sayılı dosyalar) belge ve kayıtları ile varsa toplu iş sözleşmeleri ve bordroların

Dosyada bulunmadığı tespit edilmiş olup söz konusu belgelerin tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11216, Karar No: 2014/16446, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11216 E.  ,  2014/16446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2013 gün ve 2012/293-2013/130 sayılı kararın düzeltilerek onanmasına ve temyiz isteminin reddine dair Daire’nin 03/03/2014 gün ve 2013/15485-2014/3948 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 03.03.2014 gün ve 2013/15485 E - 2014/3948 K. sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan ... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK m. 427/2 maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2387, Karar No: 2012/2984, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2387 E.  ,  2012/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, eksik ödenen yaşlılık aylığından kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; yaşlılık aylığının, önceki yılın Gayri Safi Milli Hasıla Gelişme Hızı Kadar Artırılmaması nedeniyle yeterli düzeye ulaşmadığı; yaşlılık aylığından yararlanan sigortalılar ile memur emeklileri arasında oluşan farkın giderilmesi gereğinden hareketle, konuya ilişkin yasa ve diğer düzenleyici kuralların değişimi ve farklı uygulanması talebini içeren davada; Kurumun şube işlemlerinden kaynaklanan bir uyuşmazlığın bulunmadığı gerekçesiyle, ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin mahkeme yaklaşımında usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17397, Karar No: 2020/18853, Tarih: 08.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/17397 E.  ,  2020/18853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre katılan ...’in temyizinin suça sürklenen çocuk ... hakkında hakaret ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçuna yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafileri ve katılan ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan ...’in temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçu için açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e., 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 08/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/624, Karar No: 2012/7090, Tarih: 10.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/624 E.  ,  2012/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını da gözeterek, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının, kazmacı ustası olan sigortalının, bacada lağım atılmasını müteakip, anayolda oluşan dumanın çekilmesini bekleyip, yedeği ile birlikte 50 metre uzaklıkta bulunan tahkimat malzemelerini almak üzere anayolda yürüdüğü sırada, iki bağ arasındaki tavan kamalarının aniden kırılması ve posta akması sonucu 21.06.2006 tarihinde posta altında kalıp yaralanması biçiminde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme dayanak kılınan 01.02.2010 havale tarihli kusur raporunda; davalı işverene %100 kusur izafe edilmiştir. İş müfettişi tarafından düzenlenen raporda da işveren %100 kusurlu sayılmıştır. Diğer taraftan, onanarak kesinleşen hak sahipliği dosyasına dayanak kılınan 03.11.2008 tarihli kusur raporunda ise, davalı işverene %60 kusur verilmiş, %40 oranında da kaçınılmazlık öngörülmüştür. Dosya içeriğine göre, olaya ilişkin ceza davasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme dayanak kılınan 01.02.2010 havale tarihli kusur raporunda; davalı işverene %100 kusur izafe edilmiştir. İş müfettişi tarafından düzenlenen raporda da işveren %100 kusurlu sayılmıştır. Diğer taraftan, onanarak kesinleşen hak sahipliği dosyasına dayanak kılınan 03.11.2008 tarihli kusur raporunda ise, davalı işverene %60 kusur verilmiş, %40 oranında da kaçınılmazlık öngörülmüştür. Dosya içeriğine göre, olaya ilişkin ceza davasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, davalıların rücu alacağından sorumluluğu ancak anılan maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi hâlinde mümkündür. İşbu davaya dayanak kılınan kusur raporu ve iş müfettişi raporu ile onanarak kesinleşen tazminat davasına esas alınan kusur raporları arasında kusur oran ve aidiyeti bakımından açık çelişki bulunmaktadır. Anayasa Mahkemesi iptal kararı kapsamında, Kurumun rücu hakkının, halefiyet ilkesine dayanmayıp, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı, ya da, hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, tazminat davasında alınan kusur raporunun iş bu rücu davasında bağlayıcılığından söz edilemez ise de mahkemece, tazminat davası da dikkate alınarak, anılan raporlar arasındaki çelişki işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden alınacak raporla giderilerek, tarafların kusur oran ve aidiyeti belirlenip sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir. Diğer taraftan, dilekçe ekinde sunulan peşin sermaye değeri hesapları tablosunda, sosyal yardım zammı hariç 24.06.2008 onay tarihli ilk peşin değerli gelir tutarının 5.611,31 TL, tüm peşin değerli gelir tutarının ise 178.318,52 TL gösterilmesi, 29.12.2009 tarihli Kurum yazısında ise, 92. madde uygulamasının yapıldığı belirtilerek gelir miktarının 101.816,13 TL olarak bildirilmesi, 05.12.2011 tarihli Kurum cevabi yazısında ise ilk peşin sermaye değeri tutarının 168.337,25 TL olarak belirtilmesi, karşısında mahkemece, bu konudaki çelişki giderilip, ilk peşin sermaye değerli gelir tutarı açıklığa kavuşturulmadan, 29.12.2009 tarihli Kurum yazısında belirtilen toplam 102.383,03 TL gelir tutarı esas alınmak suretiyle, yazılı biçimde karar tesis edilmiş olması, ayrıca isabetsiz bulunmuştur.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23323, Karar No: 2017/28450, Tarih: 12.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23323 E.  ,  2017/28450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedilmesi üzerine, açtıkları işe iade davasında davanın kabulüne karar verildiğini, buna rağmen davacının işverence işe başlatılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davanın belirsiz alacak davası olup olmadığı hususundadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

6100 sayılı Kanun’un kısmi davayı düzenleyen 109. maddesine göre ise;

(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.