muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4126, Karar No: 2022/3189, Tarih: 21.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4126 E.  ,  2022/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve ölen vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Ölen vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

CMK'nın 237/1. maddesinde, mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri belirtilmiş olup, aynı Kanunun 237/2. maddesinin, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” hükmü de nazara alındığında, ölenin anne ve babasının soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında; ölen 18 yaşından küçük ise de, mahkemece ölmüş kişi adına vekil görevlendirilemeyeceği, sehven müteveffa adına vekil görevlendirilmiş ise de, bu vekilin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, müteveffa vekilinin yapmış olduğu temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmesi,

2-Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Olay günü saat 17.00 sıralarında yerleşim yerinde, sanık idaresindeki minibüs ile iki yönlü köy yolunda seyir halinde iken köy meydanında bulunan dört yönlü kavşağa geldiğinde dar kavisle sola dönüşe geçtiği esnada minibüsün seyir yönüne göre yolun sol tarafından olan ve minibüsle aynı istikamete doğru koşan 2009 doğumlu yaya Egehan'a çarpması sonucu aracın altına girerek sürüklenen çocuğun öldüğü olayda; manevra kurallarına aykırılık nedeniyle eşdeğer kusurlu olarak ölüme sebebiyet veren sanık hakkında, kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 62. maddesi gereği indirilmesinden sonra tam gün sayısının 605 gün yerine 600 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 12.100,00 TL yerine 12.000,00 TL olarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2515, Karar No: 2012/5187, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2515 E.  ,  2012/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 12202 parsel sayılı, kat irtifakı kurulu taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün ½ payını, davalı A,ten aldığı borca karşılık teminat olmak üzere A.in yönlendirmesi üzerine oğlu olan diğer davalıya tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, borcun Nisan 2011 tarihinde ödeneceği kararlaştırılarak bedelsiz temlik yapıldığını, borcu ödemek istediği halde taşınmazın devrine yanaşmadıkları gibi aleyhine ortaklığın giderilmesi davası açıldığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, iddiaların yersiz ve dayanaksız olduğunu,alacağını tahsil etmek amacıyla icra takibinde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın davalılar adına kayıtlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden;çekişme konusu kat irtifakı kuru1u, 12202 parsel sayılı taşınmazda yer alan 4 nolu bağımsız bölümde davacı bağımsız malik iken ½ payını, 06/10/2006 tarihli satış akdi ile davalı Y.E.S.'ye temlik ettiği, ancak yargılama sırasında davalı Y.E.S.'nin çekişmeli payını 22/10/2010 tarihli akitle dava dışı kişiye satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temliki, davalı A.'ten aldığı borca karşılık teminat olmak üzere  A.'in yönlendirmesi ile oğlu olan diğer davalıya temlik ettiğini, borcunu ödemek istediği halde mülkiyeti iadeye yanaşmadıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bu durumda; davada 6100 sayılı HMK'nun 125. maddesinin (1086 sayılı HUMK.nun 186.maddesinin) uygulama yeri bulacağı açıktır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonra sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın 3.kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanında doğal bir sonucudur.Usul hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş, HMK.nun 125.maddesinde dava konusunun taraflarca 3.kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir. Sözkonusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipden vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekle, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Kendiliğinden (resen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak davayı hangi kişi hakkında devam edeceği sorulmalı, sonucuna göre bir işlem yapılmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usuli işlemlerin tamamlanması, ondan sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen sebepten ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18122, Karar No: 2010/360, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18122 E.  ,  2010/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, ... Deresi mevkii 134 ada 6 parsel sayılı 359,09 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın zilyetliğinde bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (H.Y.U.Y.m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi; bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (492 Sayılı Harçlar Yasası m. 34); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında; yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Tüzüğünün gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

-2-

2009/18122 - 2010/360

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada H.Y.U.Y. m.414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (H.G.K. 26.02.1975 T. 1972/1-1273 E. 1975/258 K; H.G.K. 18.02.1983 t, 1980/1-1284 E. 1983/141 K. H.G.K. 30.12.1992 t. 1992/16-666 E., 1992/769 K.; 20.H.D. 14.12.1992 t, 1992/16198-7040).

-2-

2009/18122 - 2010/360

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Kadastro mahkemelerinde belirtilen genel hükümler, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 29’ncı maddesi kıyas yoluyla, aynı yasanın 36’ncı maddesine göre işlem yapılması hallerinde de aynen uygulanır.

Yukarıda açıklanan yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9275, Karar No: 2019/4491, Tarih: 04.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/9275 E.  ,  2019/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 22.10.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, taraflar anlaşmaya varmadan önce binanın temelinin atıldığını, kaba inşaat olarak bodrum ve garaj katın da başkaca bir inşaat şirketi tarafından yapıldığını, müvekkilinin inşaatın yapımına bodrum kat üzerinden devam ettiğini, kesinleşen mahkeme ilamı ile 13.06.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilerek müvekkiline devredilen tapunun iptal edildiğini ileri sürerek 784 m²'lik inşaat alanına harcanan SSK prim ve işçilik ücreti dahil tüm maliyet bedelinden oluşan şimdilik 70.000 TLnin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla dava değerini yükseltmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre inşaatın devamı sırasında kesinleşen mahkeme ilamına göre taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshedildiği bu durumda dava ıslah edilmişse de tapu iptal kararının kesinleştiği tarihteki değer üzerinden hesaplama yapılarak davacı yararına imalat bedeline hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı yüklenici tarafından yolsuz tescil şeklinde davalıya geçen taşınmaza yönelik taraflar arasında imzalanan 22.10.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşaat yapıldığına göre, davacı, yolsuz tescili bilmemesi halinde yapmış olduğu imalat nedeniyle herhangi bir karşılık almamış ise sözleşme uyarınca arsa sahibi olan davalıdan imalat bedelini isteyebilir. Bu talep, haksız fiil sorumluluğundan kaynaklanmaktadır. Ancak yargılama sırasında, davacının en son tapu malikleri ile ayrı bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi kurarak dava konusu yaptığı imalatın karşılığını aldığı savunulduğu halde mahkemece bu savunma üzerinde durulmamıştır.

Davacının, savunmaya konu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca daha önce yapmış olduğu inşaatın karşılığını almış olması halinde zararından söz edilemeyeceğinden eldeki davanın reddi gerekecektir. Bu nedenle mahkemece, bu savunma üzerinde durularak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 1 numaralı bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20614, Karar No: 2024/9938, Tarih: 24.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/20614 E.  ,  2024/9938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2727 E., 2021/376 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten nitelikli yaralama, özel hayatın gizliliğini ihlal, suçu bildirmeme suçu, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçu yönünden katılan ... Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla kamu davasına katılma ve temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme gözetilerek katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği anlaşılmakla katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

1. Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/17 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 04.07.2016 tarihli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2.cümle, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında 04.10.2016 tarihli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1.cümle, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 3-a, 87/3, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 132/1, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 3-e,f, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 278/2, 62, 50/1-a, 50/3, 52/4 maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları, sanık ... hakkında kişiyi hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2019/2727 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan mağdur vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanıklar hakkında mahkumiyet ve beraat hükümlerinin kaldırılmasına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 3-a,b,e, 53, 58 maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/6 maddesi yollamasıyla 86/1, 3-a,e, 87/3, 53, 58 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 134/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 3-a,b, 62, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/6 maddesi yollamasıyla 86/1, 3-e, 87/3, 62, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı, sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 3-b, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün değerlendirilmesi gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, mağdurun hürriyetinin tahdit edilmediğine, teşdit uygulamasının hukuka aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, re'sen takdir olunacak nedenlerle hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri;

Verilen mahkumiyet kararının hukuka ve dosya kapsamına aykırı olduğuna, re'sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulmasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;