muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18912, Karar No: 2014/10290, Tarih: 26.05.2014

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; olay tarihinde sanıkların araçlarıyla trafikte seyrederken, birbirlerine kızarak karşılıklı olarak ana avrat küfretmek suretiyle karşılıklı hakaret ettiklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eylemlerinin karşılıklı olmakla TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca sanıklara ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23638, Karar No: 2013/32764, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/23638 E.  ,  2013/32764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41170, Karar No: 2015/34647, Tarih: 02.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/41170 E.  ,  2015/34647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/203681

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/201 (E) ve 2012/18 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, cinsel saldırı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. Ö.. hakkında cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararının katılan N.. Ç.. tarafından temyiz edilmesine karşın, tebliğnamede bu suçla ilgili bir görüş bildirilmediği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan N.. Ç..'in temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin katılan N.. Ç..'in temyizine ilişkin EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 02/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10926, Karar No: 2010/17564, Tarih: 01.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/10926 E.  ,  2010/17564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2006/249819

MAHKEMESİ : Cumayeri Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2006

NUMARASI : 2006/131 Karar - 2005/148 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Şikayetçi H.. Ç.. hakkında Dr. Tandoğan Tokgöz Düzce Devlet Hastanesince 15.08.2003 tarihinde düzenlenen raporda KBB uzmanı tarafından 15 gün iş ve gücünden kalacağı bildirilmesine rağmen, aynı hastanenin beyin cerrahi uzmanı tarafından ise 10 gün iş ve gücünden kalacağının bildirildiği ve raporda şikayetçi de osnasal fraktürü tespit edildiğinin belirtilmesine karşın, lehe yasanın tespiti için 07.03.2006 tarihinde alınan raporda ise yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile iyileşebileceğinin belirtilmesi karşısında; şikayetçide meydana gelen yaralanmanın, kaç gün iş ve gücünden kalmasına neden olacağı, vücudunda kemik kırığına neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan görüş alınmadan, yetersiz raporlara dayanılarak suç niteliğinin belirlenmesi ve eylemin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK’ nın 456/1. maddesine göre, lehe olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’ nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

1-Sanık hakkında lehe olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’ nın 86/2, 29/1. maddeleri uyarınca tayin olunan hapis cezasının, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilip, aynı Yasanın 5. maddesi gereğince de taksitlendirilmesi suretiyle karma uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,

2-Sanığa atılı eylemin lehe olması nedeniyle 5237 TCK’ nın 86/2. maddesinde düzenlenen soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı kasten yaralama suçuna uyduğu kabul edildiği halde, 5271 sayılı CMK’ nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri yapılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetleri değerlendirilerek sonucuna göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12651, Karar No: 2019/21238, Tarih: 28.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12651 E.  ,  2019/21238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 28/04/2004 tarihinde sosyal haklar ve aylık ücret, Ocak - Temmuz aylarında ücret zammı karşılığında tır şoförü olarak işe başladığını, işe başlama tarihinden itibaren haftanın 7 günü 09.30-24.00 ve haftanın en az üç günü de tüm gece arabada yatarak davalının emir ve talimatları ile tır şoförü olarak çalışmasına ve zorla bila bedel fazla mesai yaptırılmasına rağmen verilmesi gereken ücretleri, masrafları, ulusal bayram genel tatil yevmiyeleri ile fazla mesai ücretlerinin hiç ödenmediğini, işe başladığı tarihten itibaren gerçek aylık ücretleri ile ulusal bayram genel tatil yevmiyeleri, fazla mesai ücretlerinin sigortaya ve maliyeye bildirilmediğini ve hak etmiş olduğu kıdem tazminatının da ödenmediğini, davacının 3600 yasasından emekli olduğu ve kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde 02/06/2012 tarihinde iş akdinin sonlandığını, akdin feshinden sonra da davalı işverenlikçe 14.515,00 TL ödeme yapıldığı, iş akdinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sonlandığı konusunun taraflar arasında uyuşmazlık dışı olduğunu, uyuşmazlığın davacının hak ve alacaklarının gerçek ücretleri üzerinden hesaplanıp ödenmemesi nedeni ile eksik kalan kıdem tazminatı alacaklarının bakiye kısmı ile yukarıda sayılan alacakların ödenmemesi konusunda toplandığını, davalı işyerinde yurt içi nakliye işinde tır şoförü olarak çalışan davacıya en son aylık 940,50 TL brüt sabit asgari ücret ile birlikte ayrıca 1.550,70 TL Yurt içi harcırah bedelinin ücret olarak ödendiği ve en son aylık brüt 117,55 TL ilave yemek bedeli sosyal yardımının sağlandığını, çalışmış olduğu son 36 ay maaşlarının eksik ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatının eksiksiz ödendiğini, bakiye kıdem tazminatı talebinin haksız olduğunu, iddia edilen harcırah ve yemek bedellerinin fahiş olduğunu, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunmadığını dosyaya sunulan imzalı ihtirazi kayıtsız bordrolar karşısında aksini iddia eden davacının iddialarını yazılı delil ile ıspatlanması gerektiğini, taleplerin zamanaşımına ugradığını, yıllık ücretli izin ile asgari geçim indirimi alacağı bulunmadığını, ücret kesintisi iddiasının gerçek dışı olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 28/04/2004-01/06/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, tüm dosya kapsamından tır şoförü olarak görev yapan davacının asgari ücrete ilaveten harcırah esası ile çalıştığı, harcırah yanında yemek, erzak, çocuk parası, yol parası ve prim ödemelerinden yararlandığı anlaşıldığı, dosyada mevcut 01/06/2012 tarihli davacı istifa dilekçesi, SGK Gemlik Sosyal Güvenlik merkezinin 25/02/2012 tarihli yazısı ile davalı işyeri kayıtlarından davacının 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/1-5 maddesi uyarınca emeklilik nedeni ile 01/06/2012 tarihinde davalı işyerinden ayrıldığı, sunulan bordrolarda zamlı ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkukları yer almadığı gibi işyerine dair puantaj kayıtları da dosyamıza sunulmadığı, tüm tanık beyanları ile davacı ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ispatladığı, ancak işverence bunun aksinin değil ise bu çalışmalar karşılığı ücretlerinin ödenmiş olduğu, banka kayıtları vs yazılı belgelerle ispat edemediği, anılan sebeplerle davacının bu yöndeki taleplerinin yerinde olduğu değerlendirildiği, bilirkişice davalı tarafın zamanaşımı itirazları da değerlendirilerek hesaplanan miktardan, hastalık, istirahat, izin, doğum, ölüm, düğün, dernek vs sebeplerle her ulusal bayram genel tatil gününde çalışılması mümkün olmadığından hüküm fıkrasında gösterilen oranda hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar üzerinden karar tesis edildiği, davacının iş akdinin emeklilik nedeni ile kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sonlandırıldığı taraflar arasında ihtilafsız olup yukarıda açıklanan ücret ile harcırah, primler ve de sair sosyal haklar nazara alınmak sureti ile bulunan giydirilmiş brüt ücrete göre davacının hak ettiği toplam kıdem tazminatının 20.263,32TL olduğu, bundan davalı işverenlikçe yapılan brüt 12.959,77TL kıdem tazminatı ödemesi mahsup edildiğinde davacının işbu davamızla talep edebileceği bakiye kıdem tazminatı alacağının brüt 7

.263,32TL olduğu, bundan davalı işverenlikçe yapılan brüt 12.959,77TL kıdem tazminatı ödemesi mahsup edildiğinde davacının işbu davamızla talep edebileceği bakiye kıdem tazminatı alacağının brüt 7.303,55TL olduğu anlaşılmakla bu miktar üzerinden karar tesis edildiği, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından davacının toplam 100,5 gün yıllık izin kullandığı , bakiye 29,5 günlük yıllık izin ücretinin de Şubat 2012 bordrosunda tahakkuk ettirilerek davadan önce davacıya ödendiği anlaşıldığından bu alacak taleplerinin reddi gerektiği, dosyaya sunulan bordrolar incelendiğinde, bordroların tamamında zamlı fazla mesai ücreti tahakkuklarının yer aldığı ve davacı tarafından bunların ihtirazi kayıtsız olarak imzalandığı görüldüğü, yerleşik Yargıtay kararlarına göre zamlı fazla mesai ücreti tahakkuku yer alan bordroların ihtirazi kayıtsız imzalanması, bankaya yatırılan tutarların çekincesiz tahsili halinde, tahakkuk ettirilenden fazla mesai yapıldığının ispat külfeti davacı üzerinde olup, dosyaya davacı tarafça bu mahiyette herhangi bir yazılı belge sunulmamış olduğundan yerleşik içtihatlar doğrultusunda fazla mesai ücreti alacağına dair talep de reddolunduğu, her ne kadar davacı vekilince söz konusu bordroların davacının iradesi dışında ve de kapalı zarf usulü davacıya imzalatıldığı savunulmuş ise de davacı vekilince iddiaları doğrultusunda sunulan bordroların üzerinden davamız tarihine kadar eski ve yeni borçlar yasasında öngörülen irade fesadına dair 1 yıllık hak düşürücü süre geçmiş olduğundan ve yine belirtildiği üzere bu yönde ispat için aranan yazılı delil de sunulamadığından davacı vekilinin bu iddialarına itibar edilmediği, dosyaya sunulan ücret bordroları incelendiğinde; eksik ücret ve eksik Asgari Geçim İndirimi tahakkukuna rastlanılmadığından yukarıdaki paragrafta açıklanan ispat şartları da nazara alınarak davacının ücret ve ücret farkı alacağı ile agi taleplerinin de reddine karar verildiği, Mahkeme’nin kabulü veçhile ve yine aynı davalıya karşı başka Mahkemelerce bu yönde verilen red kararlarının onanmış olması da nazara alınarak ek raporlarla hesap edilen eksik ücret alacağı miktarlarına itibar edilmeksizin tüm açıklananlara göre davanın kısmen kabul kısmen reddine dair hüküm kurulduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ulusal bayram genel tatil ücreti haricindeki taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, yıllık izin ücretinin hesabı bakımından;

Hükme esas bilirkişi raporunda hesaplama parasal olarak yapılmadığından, doğrudan kullanılan ve ödenen miktarın yıllık izin ücretini karşıladığı belirtildiğinden hangi ücret esas alınarak yıllık izin ücretinin hesaplandığı da belirlenememektedir.

Yıllık izin ücreti sabit ücrete harcırah/sefer primi eklenerek bulunacak aylık ücret üzerinden hesaplanmalı, varsa kullanılan yıllık izin süreleri ve iş aktinin sona ermesinden sonra yapılan ödeme düşülmeli, hesaplamanın nasıl yapıldığı denetime elverişli olmalı, bakiye yıllık izin ücreti bulunduğunun anlaşılması halinde hüküm altına alınmalıdır.

3-Ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından;

Davacı tanıkları dahi iş olduğunda ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, davalı tanıkları ise ulusal bayram genel tatil günlerinde çok nadir çalıştığını belirtmişlerdir. Davacının işi ve dosya kapsamına göre sair bir kısım dosyalarında bu dosya için ulusal bayram genel tatil ücretinin sübutunda esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenler ile somut olarak ispatlanamayan ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin sübut bulmadığından tamamen reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4078, Karar No: 2014/5621, Tarih: 02.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4078 E.  ,  2014/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/431-2013/660

Davacı Y.. B.. vekili Avukat E. D.tarafından, davalı İ.. B.. aleyhine 01/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı belediyenin yaptığı yol genişletme çalışması esnasında çıkan taş ve hafriyatın fındık bahçesine yuvarlanarak fındık ocaklarına zarar veridiğini belirterek, zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 125/son maddesine göre; “İdare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür.”

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/b maddesi ile; “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.”

İdarenin kusurlu sorumluluğunda yer alan hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, hizmetin geç işlemesi veya hizmetin hiç işlememesi halleridir. Hizmet kusuru, 818 sayılı BK'nun 41. maddesindeki haksız fiilden farklı olup idare hukukuna özgü olaylara göre değişebilen, esnek bir sorumluluk türüdür. Hizmet kusurunun kapsamı içtihatlarla oluşturulmuştur. Gerek Anayasa gerekse 2577 sayılı İYUK'da idarilik niteliğini kaybeden eylemler ile idari eylemler arasında herhangi bir fark olmadığı; bu bakımdan her tür eylemlerin idarilik vasfını yitirdiği, bu sebeple idari yargının görevli olmayacağı görüşünün doğru olmadığı; fiili yol teşkil eden eylemlerden ötürü adli yargıya gidilmesinin nedeni olarak, adliye hakiminin ilgilileri daha iyi koruyacağı görüşü ileri sürülmüştür. (Yıldırım Turan: İdari Yargı, Beta Yayınları, İstanbul 2008, s. 23.)

İdari eylem ve işlemlerden doğan uyuşmazlıklar bakımından genel görevli yargı yeri idare mehkemeleridir. Adli yargı yerleri ancak özel düzenlemelerin varlığı halinde, idarenin eylem ve işlemlerinden doğan uyuşmazlıkları çözümlemekle görevlidirler.

İdari eylem ve işlemlerden doğan uyuşmazlıklar bakımından genel görevli yargı yeri idare mehkemeleridir. Adli yargı yerleri ancak özel düzenlemelerin varlığı halinde, idarenin eylem ve işlemlerinden doğan uyuşmazlıkları çözümlemekle görevlidirler.

Kural olarak idarenin zarar doğuran her türlü eylem ve işleminden doğan zararlar idari yargı yerinde dava konusu yapılmaktadır. Somut olayda, davalının yol genişletme çalışması esnasında zarara neden olduğu belirtilerek tazminat isteminde bulunulduğuna göre, idari eylem nedeniyle oluşan zarardan kaynaklanan bu davanın İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası olarak açılması gerekirdi. Yargı yolu, 6100 Sayılı HMK'nun 114/1-b ve 115. maddelerinde düzenlenen ve yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilecek olan dava şartıdır. Şu durumda, mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/11186, Karar No: 2014/10640, Tarih: 07.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11186 E.  ,  2014/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/459-2014/40

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı bankadan 11/10/2007 tarihinde 100.000,00 TL tutarlı konut kredisi kullandığını,kullandığı bu kredi için 2.000,00TL kullandırım komisyonu, 500,00TL ekspertiz ücreti olmak üzere toplam 2.500,00TL tutarında kesinti yapıldığını, ayrıca 13.08.2009 tarihinde söz konusu krediyi erken kapattığını,bu kapatma işlemi için de davalı banka tarafından 1.857,99 TL kredi kapama ceza faizi adı altında kesinti yapıldığını, bu kesintilerin haksız olduğunu ileri sürerek davalının yaptığı haksız kesinti toplamı 4.357,99TL nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne,2.500,00TL'nin davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir

çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.