muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6481, Karar No: 2015/8429, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6481 E.  ,  2015/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 47. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2012/116-2014/225

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2014 tarih ve 2012/116-2014/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Y.. Ç.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Y.. Ç..'in müvekkilinin eski acentesi olduğunu, diğer davalı H.. A..'ün de davalı Y.. Ç..'ten acentelik faaliyetlerini yürüttüğü iş yerini müvekkili şirketin bilgisi dışında devraldığını ve davalı Y.. Ç..'in sahip olduğu müşteri portföyünü davalı H.. A..'e devrettiğini, bu devrin müvekkilinin bilgisi dahilinde olmayıp, izni ve muvafakati da bulunmadığını, müvekkili acentelerinin prim tahsil etme yetkisi olmadığını, sadece aracı acente olarak faaliyette bulunduklarını ancak, müvekkili şirkete sigortalı TBMM Mensupları Vakfı çalışanları tarafından gönderilen şikayetler sonucu davalılar tarafından prim tahsilatı yapıldığının ve bu tahsilatların müvekkili şirkete intikal ettirilmediğinin tespit edildiğini ileri sürerek, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalılar tarafından tahsil edilerek intikal ettirilmeyen kar paylı birikim tutarı olan 9.824,62 TL'nin, davalı H.. A..'ün sorumluluğu 2.528,21 TL ile sınırlı olmak üzere 26.9.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Y.. Ç.. vekili, zaman aşımı def'i ve yetki itirazında bulunmuş, müvekkilinin 09.10.1998-22.06.2001 tarihleri arasında davacı şirketin acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, diğer davalı H.. A..'e hayat sigorta portföyünün değil, elementer portföyünü TBMM'deki bürosu ile birlikte 2002 yılı Haziran ayında devrettiğini, ilgili devir hakkında davacıya bilgi vermek ya da muvafakat almak gibi bir zorunluluğun bulunmadığını, acentelik tesisi için davacı tarafça teminat alındığını ve teminatının çözülmüş olmasının sözleşmenin feshedildiği tarih itibariyle müvekkilinin davacı bünyesinde herhangi bir borcu olmadığının karinesi olduğunu, davacı tarafça müvekkilinin sorumluluğunun 2001 yılı ile 2002 yılı Haziran tarihleri arasındaki primlerle ilgili olduğunu iddia etse de, 2001 yılı ile ilgili primlerin davacıya ödendiğini, müvekkilinin fesih tarihine kadar sorumlu olup, bu tarihe kadar olan hesabın fesih sırasında görüldüğünü, fesih sonrası dönemden de sorumlu tutulamayacağını, müvekkilinin diğer davalı tarafından tahsil edilen primleri ödeme gibi bir kabul ve taahhüdünün bulunmadığı gibi, kar payı ile ödenmesi taahhüt edilen komisyon alacağının davacı tarafça ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı Y.. Ç.. arasında 21.09.1998 tarihinde süresiz acentelik sözleşmesi imzalandığı ve 22.06.2001 tarihinde sona erdirildiği, davacının 08.10.2003 tarihli mali denetim raporu ile dava konusu sigorta primlerinin davalılar tarafından 2003 yılı Mart ayına kadar tahsil edildiği ve tahsil edilen primlerin şirkete intikal ettirilmediğinin anlaşıldığı, davalı Y.. Ç..'in tali acentası H.. A..'ün de tahsilat yapıp, primleri iade etmediği, davalı Yavuz'un iş yerini davalı H.. A..'e devrettiği ve davalı H.. A.. aleyhine Ankara 24 Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/445 sayılı dosyasında alacak davası açıldığı, davalının anılan dosyada komisyon payının hesaplandığı, taraflar arasındaki 02.09.2003 tarihli protokol ile de davalı Y.. Ç..'in 2.419 TL borcu olduğu ve davalı H.. A.. ile olan davayı kaybetmesi halinde de ayrıca 1.620 TL daha ödeyeceğini taahhüt ettiği, bu borç tutarlarına kar payı tutarları hesaplanarak, komisyon alacağının borç tutarından mahsup edilip, ödeneceğinin düzenlendiği, davalı Y.. Ç..'in yaptığı tahsilatlardan 7.296,41 TL ve davalı H.. A..'ün ise, 2.528,21 TL olarak sorumlu oldukları hususunun tespit edildiği ve davalılarca acente olarak prim borçlarını ödediklerine dair herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 7.296,41 TL'nin davalı Y.. Ç..'ten, 2.528,21 TL'nin de davalı H.. A..'den 26.09.2003 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Y.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı Y.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı tarafça, davalılar tarafından tahsil edilerek davacı tarafa intikal ettirilmeyen sigorta primlerinin davalılardan istirdadı istemiyle açılan davada yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mümeyyiz davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmuş, mahkemece ise, taraflar arasındaki 21.09.1998 tarihli acentelik sözleşmesinin 22. maddesinde sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verilmiştir. Oysa, 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesinde “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü düzenlenmiştir. Anılan yasal düzenleme karşısında yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde geçerlidir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanır. Somut olaya gelindiğinde, davalı acente Y.. Ç..'in tacir olup olmadığı araştırılıp, değerlendirilerek tacir olan davalı yönünden HMK’nın 17. maddesi gereğince yetkili mahkemenin belirlenmesi gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın yazılı şekilde yetki itirazının reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Y.. Ç..'e iadesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22196, Karar No: 2015/21480, Tarih: 10.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/22196 E.  ,  2015/21480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/92202

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/755 (E) ve 2012/1538 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu çaya ilişkin ibraz edilen faturalar ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturanın firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemede doğrulanmadığı için hükme esas alınamayacak olan sanığın kolluk ifadesine dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7736, Karar No: 2015/19432, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7736 E.  ,  2015/19432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/834-2014/354

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki nar fidanlarının dosya içindeki fotoğraflara göre dava tarihi itibariyle (4) yaşında olduğundan bu yaştaki ağaçların dava tarihi itibariyle adet olarak fiyatı, bakım bedeli, dikim bedelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3827, Karar No: 2023/5237, Tarih: 01.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3827 E.  ,  2023/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/219 E., 2022/382 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; tarafların ortak murisinden kalan taşınmazda bulunan binanın davalılar tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını belirterek ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin fuzuli şagil olmadıklarını, kira geliri elde etmediklerini, taşınmazın miras bırakanlarının öldüğü tarihten itibaren boş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; “…davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; davacıların, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın davalılar tarafından kiraya verildiğini iddia ettiği ancak keşiften sonra alınan bilirkişi raporundan taşınmazın ... yıllardan beri kullanılmadığının tespit edildiği, davalı tanıklarının da taşınmazın ... yıllardan beri kullanılmadığını beyan ettiği... bu tür davalarda talebin kabul edilebilmesi için öncelikle taşınmaza davalılar tarafından haksız el atıldığının duraksamaksızın kanıtlanmasının gerektiği... mahkemece öncelikle davacı tarafa tanık listesi sunması için süre ve imkan verilmesi, tanıkların (tarafların ispat yükleri de gözetilerek) dinlenerek davalının (ecrimisil talep edilen dönem baz alınarak) dava konusu taşınmazı kiraya vermek suretiyle müdahele ... etmediğinin duraksamaya mahal bırakılmayacak şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği... eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22.11.2022 tarihli ve 2021/219 Esas ve 2022/382 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın başında bozma ilamından önce icra edilen keşif zaptı ve sunulan raporlar kapsamında taşınmazın kullanıma elverişli olmadığı ve boş olduğu yönünde tespitte bulunulduğu, davalı tanıklarının taşınmazın kullanılmadığını beyan ettikleri, taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığına ilişkin davacı tarafça hüküm kurmaya elverişli delil ibraz edilemediği, nitekim davacı tanıklarının hangi bağımsız bölümün, kime, ne şekilde, kim tarafından kiralandığı yönünde görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının hatalı değerlendirildiğini ve hatalı olarak alındığını, tanıkların yönlendirildiğini, hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, paydaşlar arası ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bilindiği üzere ecrimisil; malikin, kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

2. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan ... başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

3. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, ... gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

4. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men ... aranmaz.

5. Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 ... ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

6. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32648, Karar No: 2014/23109, Tarih: 13.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32648 E.  ,  2014/23109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK uyarınca verilen hapis cezalarının doğal sonucu olarak, her bir mahkumiyetten sonra sanık hakkında TCK'nun 53. maddenin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, infazda resen nazara alınabilir nitelikte görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nun 58/2-b maddesine göre cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolaysısıyla tekerrür hükümlerinin uygulamayacağı,sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan .... Sulh Ceza Mahkemesinin 20.07.2007 tarih ve 2007/1449 sayılı ilamı ile tayin olunan 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin 22.11.2007 tarihinde infaz edildiği ve bu tarihten itibaren 3 yıllık süre geçtikten sonra sanığın 07.10.2011 tarihinde atılı suçu işlendiğinin anlaşılması karşısında, anılan ilamın tekerrüre esas olamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer ilamların da tekerrüre esas nitelikte olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.’nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

“5237 Sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5160, Karar No: 2020/1344, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5160 E.  ,  2020/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 14.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile virajlı eğimli yolda sağ şeritte seyir halindeyken, önünde seyretmekte olan katılanın sevk ve idaresindeki traktörü sollamak amacıyla sol şeride geçtiği esnada önünde bulunan traktörün birden sol şeride geçmesi sonucu meydana gelen kazada, sanık tali kusurlu olarak katılanlardan ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde, ... ise basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.