muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10322, Karar No: 2013/5004, Tarih: 14.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/10322 E.  ,  2013/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılana ait olup oğlu ... tarafından kullanılan ve olay günü ...'in cebinden çalınan suça konu cep telefonunun aynı gün saat 19.34 'ten ertesi gün 11.18'e kadar sanık ... adına kayıtlı olan telefon hattı ile görüşme yapılmak suretiyle kullanıldığının Turkcell HTS raporlarıyla tespit edildiğinin anlaşılması ve katılanın 02.05.2007 tarihli oturumda oğlunun telefonu alan kişiyi görüp polise bildirdiğine ilişkin anlatımları karşısında; sanığa ait olduğu belirlenen telefon hattına ilişkin ayrıntılı görüşme dökümlerinin getirtilip incelenerek olay tarihinde fiilen kullanan kişinin tespit edilmesi,sanık ile katılanın oğlu ...'in yüzleştirilerek olay günü üzerinde bulunan telefonu alan kişinin sanık olup olmadığı sorulup sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yetinilip yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8010, Karar No: 2013/10429, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8010 E.  ,  2013/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.12.2011 günlü ve 2010/394-2011/533 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 11.02.2013 günlü ve 2013/507-2013/1551 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 632 ada 108 parsel sayılı taşınmazın 2010 yılı itibarıyla bulunduğu cadde veya sokak için belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/922, Karar No: 2013/17302, Tarih: 02.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/922 E.  ,  2013/17302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.09.2012 tarih ve 2012/17-2012/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili firmanın davalı taşıma şirketine müşterilerine gönderilmek üzere 05.06.2009 tarihinde makine parçaları teslim ettiğini, makine parçalarının üzerinde dik taşınmazı gerektiğinin açıkça belirtilmiş olmasına rağmen gerektiği gibi taşınmayan parçada hasar meydana geldiğini, parçada meydana gelen hasarın alıcı firma tarafından müvekkili firmaya fatura edildiğini, müvekkili firmanın 5.121,67 TL zararı meydana geldiğini, icra takibi yapıldığını, davalının icra takibine itiraz ettiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu, davalının itirazının haksız olduğunu, bu nedenle davalının haksız itirazının iptaline, takibin devamına, davalının haksız itiraz etmesi nedeni ile %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 05.06.2009 tarihinde göndericisi...akine San ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından herhangi bir içerik yâda değer beyan edilmeksizin Mercedes-Benz Finansal Kiralama Türk A.Ş.’ye teslim edilmek üzere paket cinsi 77 Kg/desi ağırlığında bir adet kargonun Kadıköy’den Küçükçekmece’ye karayolu ile taşınmak üzere müvekkili firmanın Acıbadem Şubesi'ne teslim edildiğini, bunun üzerine 9E 821726 nolu fatura düzenlendiğini, anılan kargonun 06.06.2009 tarihinde alıcısına tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini, müvekkilinin taşıma sözleşmesi uyarınca üzerine düşen edimi yerine getirdiğini, yürürlükteki TTK'nın 767. maddesi uyarınca taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tüm alacakların bir yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, bu sürenin eşyanın alıcısına teslim yada tam ziya halinde eşyanın teslimi lazım geldiği tarihte işlemeye başlayacağını, dosyada bulunan belgelerden bahse konu kargonun 06.06.2009 tarihinde teslim edildiğini, 06.06.2010 tarihinde bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, hasar tespitinde 8 gün içerisinde bilirkişi marifeti ile tespit yapılmadığında dava hakkının düştüğünü, ambalajın taşımaya elverişsiz olması hususunun müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, bizzat gönderenin sorumluluğunda olduğunu, teslim anında kargonun içeriği ve değerinin müvekkiline bildirilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunmaya göre, emtianın hasarlanmasında davalının hile ve ağır kusurundan bahsedilmediği, hasarlanan emtia davalı tarafından alıcısına 06.06.2009 tarihinde teslim edildiği, davaya konu takibin 02.05.2011 tarihinde başlatıldığı, TTK'nın 767. maddesinde düzenlenen bir yıllık süre dolduktan sonra takibe girişildiği gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13164, Karar No: 2007/19818, Tarih: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/13164 E.  ,  2007/19818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demirci İcra  Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.  Uyuşmazlık 3. kişinin İİK. 96. ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3. kişi haciz edilen iş makinesini Mersin  Birinci Noterliğinin  04.04.2003 tarih ve 4789 yevmiye sayılı satış sözleşmesi ile E. Ç. isimli şahıstan satın aldığını ve  aynı tarihte adına tescil ettirdiğini ileri sürerek iş makinesine  konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

İş makineleri 6085 sayılı yasa’nın 22/C-2 ve karayolları Trafik yönetmeliğinin 29/a 4-2 maddesi uyarınca özel ve tüzel kişinin üye bulunduğu Ticaret ve Sanayi Odasına tescili zorunlu araçlardandır. Aynı yönetmeliğin 35.  maddesi b) bendinde tescili c) bendinde tescilin silinmiş veya tescil edilmediğinden tescil belgesi bulunmayan araçların satış ve devirlerinin  geçerli olabilmesi için sahiplik belgesi  esas alınarak noterce yapılacağı öngörülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu iş makinesi S. Finansal Kiralama A.Ş adına İstanbul Ticaret ve Sanayi Odasında  kayıtlı iken davalı alacaklı tarafından açılan  Mersin 4 İcra Müdürlüğü’nün 2001/3388 sayılı takip dosyası ile   yazılan talimat üzerine Köprübaşı İcra Müdürlüğü’nün 2001/30 sayılı talimat dosyası ile 07.06.2001 tarihinde  borçlunun yokluğunda haczedilerek yediemin olarak Ö.B.’e teslim edildiği anlaşılmaktadır. Daha sonra aynı iş makinesi 30.04.2002 tarihli noter sözleşmesi ile Y.İnş Tur. San ve Tic Ltd Şti  tarafından satın alınarak İzmir Ticaret ve Sanayi Odasına tescil edildiği  ve 02.05.2002 tarihli noter satış sözleşmesi ile Y. İnş Tur. San ve Tic Ltd Şti tarafından E. Ç.’a satılarak Adana Ticaret ve Sanayi Odasına tescil edildiği görülmüştür. Davalı üçüncü kişi tarafından dava konusu iş makinesi 04.04.2003 tarihli noter satış sözleşmesi ile E.Ç.dan satın alınarak Mersin Ticaret ve Sanayi Odasına kaydedildiği ve  Mersin 4 İcra Müdürlüğü’nün 2001/3388 sayılı takip dosyası ile   yazılan talimat üzerine Demirci İcra Müdürlüğü’nün 2004/88 sayılı talimat dosyası ile 04.05.2004 tarihinde SSK kayıtlarına göre davalı 3. kişinin işçisi olan operatör Hasan Kıvrak’ın huzurunda  haczedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda dava konusu iş makinesine fiili haciz 07.06.2001 tarihinde yapılmıştır. İİK.’nun 106. maddesine göre, haczolunan  iş makinesi için bir yıl içinde usulüne uygun olarak satış istenmediğinden İİk.’nun 110. maddesi hükmü uyarınca haciz kendiliğinden kalkmış olur. Davacı dava konusu iş makinesi  haciz kalktıktan sonra  04.04.2003 tarihinde noterde düzenlenen satış  sözleşmesi ile üçüncü kişiden satın almıştır. Davacı iş makinesini satın alırken Ticaret ve sanayi Odasındaki kaydında haciz bulunmadığından iş makinesinin mülkiyetini kazanmıştır.  Davacı iş makinesini  devraldıktan sonra  04.05.2004 tarihindeki fiili haciz, iş makinasını iyi niyetle satın alanın hakkını etkilemez. Davacı 3.kişinin  iyi niyetli olmadığı ısbat edilemediği gibi davacı aleyhine açılmış tasarrufun iptali davası da bulunmamaktadır.

Bu durumda 3. kişi tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı 3. kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12976, Karar No: 2013/18363, Tarih: 13.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12976 E.  ,  2013/18363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, takibin kesinleşmesinden sonra, 11.04.2011 ile 11.10.2011 tarihleri arasında işlem yapılmadığını belirterek İİK'nun 71/2 ve 33/a maddeleri gereğince zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle icranın geri bırakılmasını istemektedir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) Sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesine göre; "Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar."

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004110-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6273 Sayılı Kanun'un 7.maddesiyle 6762 Sayılı T.K'nun 726.maddesinde yapılan değişiklikle çeklerde 6 ay olan zamanaşımı süresi 3 yıla çıkartılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelere göre değişiklikle getirilen 3 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için çekin ibraz süresinin bitim tarihinin yasanın yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden sonraki bir tarih olması gerekir.  Belirtilen  tarihten önce  zamanaşımı süresi dolmuş ise bunun canlandırılması ve sürenin üç yıla çıkarılması kazanılmış hakları ortadan kaldıracağından hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmaz. Bu nedenle ibraz süresi 03.02.2012 tarihinden önce biten çeklerde uygulanacak olan zamanaşımı süreleri altı ay, sonraki çeklerde üç yıldır. Somut olayda takibin dayanağı çeklerin ibraz sürelerinin bitim tarihi 03.02.2012 tarihinden öncesine ait olup 6 aylık zamanaşımına tabidirler.

TTK'nun 662.maddesinde zamanaşımını kesen sebepler, dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır. Ticari işlemlerin itimat, itibar ve sürat gibi özellikleri nedeniyle Türk Ticaret Kanunu'nda daha kısa süreli zamanaşımı süreleri belirlenmiş olup, Borçlar Kanunu'ndaki zamanaşımı süreleri burada uygulanmaz.

Anılan maddede dava açılması ile kastedilen, kambiyo senetleri hukukuna ilişkin bir talep dolayısıyla yetkili mahkeme nezdinde, usulüne uygun bir davanın açılmış bulunmasıdır. Örneğin senet borçlusunun açtığı senet iptal davası zamanaşımını kesmez(TTK.669 vd.md.). Keza ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir, önceki davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması vs. davaları da zamanaşımını kesici nitelikte değildir. Zira açılmış bulunan davanın, HUMK'nun 237.maddesindeki kesin hükme konu teşkil edecek biçimde nizalı kazaya konu edilmesi gerekir(12.HD.07/04/1983-l439 K.-2701 E.).

Kanundaki dava tabirinden maksat sadece eda davalarıdır. Bu bağlamda yukarıda belirtilen nitelikte olmayan davalar ve takip işlemleri zamanaşımını kesmemektedir. (İstihkak, izale-i şuyu, kıymet takdirine itiraz, senet iptali, tasarrufun iptali vb. nitelikte davalar).  Somut olayda Mersin 2.İcra Hukuk Mahkemesi'ne 29.03.2011 tarihinde borçlu tarafından açılan 2011/338 esas sayılı kıymet takdirine itiraz davası yukarıda belirtildiği üzere zamanaşımını kesen davalardan değildir. Açıklanan bu şekli ile işbu davanın, alacaklının cebri icrayı sürdürme iradesini kısıtladığından sözetmek mümkün değildir. Diğer bir deyişle davada belirtilen konu dışında alacaklı, icra takibine devam edebilir.  O halde mahkemece takibin kesinleşmesinden şikayet tarihine kadarki dönemde alacaklı tarafça şikayetçi borçlu hakkında icra takibini ilerletmeye yönelik işlem yapılıp yapılmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6017, Karar No: 2015/5231, Tarih: 14.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6017 E.  ,  2015/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, kollukta, “kendi dairemin kapısından yukarıya doğru, şu an ne söylediğimi hatırlamıyorum ama sözlü hakaret etmiş olabilirim“ şeklinde ifade verdiği ve duruşmada, okunan bu ifadesini kabul ederek, isnad edilen suçu tevilli olarak ikrar ettiği, tanık ve katılanın tutarlı beyanları ile de eylemin sabit olduğu gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2015 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3917, Karar No: 2013/13405, Tarih: 13.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3917 E.  ,  2013/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılardan ....... vekilinin temyiz talebi yönünden;

Hüküm İş Mahkemesi tarafından verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, 13.12.2012 tarihinde temyiz eden davalı İSU Genel Müdürlüğü vekiline yöntemince tefhim edilmiş, temyiz ise, 21.01.2012 tarihinde vuku bulmuştur.

Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O hâlde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak davalı İSU Genel Müdürlüğü'nün temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2-Davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin temyiz talebi yönünden;

Dairemizin 21.06.2011 tarih ve 2011/8142 Esas, 2012/12065 Karar sayılı bozma ilamında; 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca belirlenecek ilk peşin değerli gelir ile fiili ödeme mukayesesi yapılarak düşük olan miktarın dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, ilk peşin değerli gelir ile fiili ödeme mukayesesi yapılmış ise de, ilk peşin değerli gelirin 92. madde dikkate alınarak belirlenmediği anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse,

./..

-2-

sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, Davacı Kurum ve davalılardan ... bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2015/594, Karar No: 2015/1833, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/594 E.  ,  2015/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/3822, Karar No: 2010/2361, Tarih: 21.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3822 E.  ,  2010/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava askı ilan süresi içinde açılmış kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece kesin süreye uyulmadığı gerekçe gösterilerek davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü uyarınca reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine, dosya içeriğinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünde taraflardan her birinin dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderler mahkeme veznesine yatırılmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanılmaktan vazgeçilmiş sayılacağı açıklanmıştır. Bu hükmün amacı, verilen ara kararlarının ciddiyet ve özenle yerine getirilmesini sağlamak, bu yolla davaların uzun süre elde kalmasını önlemektir. Hakim tarafından verilen kesin süre içinde gereken giderleri vermeyen taraf sadece gider yapılmasını gerektiren işlemin yapılması isteminden vazgeçmiş sayılır. Davadaki bütün istemlerinden vazgeçmiş sayılamaz. Bu olgunun sonucu olarak da verilen kesin süre içinde gereğinin yapılmaması halinde gider yapılmasını gerektiren işlemin niteliği ve davanın sonucuna etkisi gözetilerek mevcut delillere göre karar verilir. Kesin süreye uymamanın doğurduğu bu ağır sonuç gözetildiğinde, kesin süreden söz edilebilmesi için ara kararında yapılması gereken işlerin neler olduğunun kuşkuya yer vermeyecek biçimde tam olarak açıklanması, yatırılması istenilen giderlerin miktarının ara kararında ayrıntılı olarak gösterilmesi, verilen sürenin giderin temin edilip yatırılabilmesi için makul ve yeterli uzunlukta olması, gider yatırılmamasının sonuçlarının taraflara açıkça anlatılması ve tarafların bu konuda uyarılması zorunludur.