muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14419, Karar No: 2014/20547, Tarih: 20.10.2014

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı davayla ilgili olarak; davalı Kurum vekilinin süresinde cevap dilekçesiyle yetki itirazında bulunmadığı, öninceleme duruşmasında yetki itirazında bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9036, Karar No: 2022/3468, Tarih: 15.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9036 E.  ,  2022/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tutanak içeriğine göre hırsızlık suçundan ihbar üzerine polis memurları tarafından yakalanan sanığın kimliği istenildiğinde küfür edip kaçmaya çalışması üzerine, sanığın etrafının sarılarak tutulduğu, sanığın kaçmak için tekrar direnmesi üzerine zor kullanılarak kelepçe vurulduğu, yakalanan sanığın büroya götürülürken sol koluna giren polis memuru ...'in sağ göğsüne dirsek vurup dengesini bozduktan sonra kelepçeli elleriyle boynuna vurması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

III-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kamu görevlisine hakaret suçunu cadde üzerinde alenen gerçekleştirmesine rağmen hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2158, Karar No: 2024/6693, Tarih: 17.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2158 E.  ,  2024/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3607 E., 2022/3014 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/237 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a-d, 35/2, 53, 58 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-c-son, 21/2, 53, 58 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3607 Esas, 2022/3014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca katılan ...'e yönelik kurulan hükümde katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmoluması, katılan ...'ya yönelik kurulan hükümde fikri içtima kuralları gereği karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle ayrı ayrı düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın katılan ...'i canavarca hisle tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına, katılan ...'ya yönelik eyleminden de cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak öldürme kastı bulunmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın katılan ...'i canavarca hisle tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına, katılan ...'ya yönelik eyleminden de cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak öldürme kastı bulunmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ile katılan ...'in karı koca oldukları, aralarında geçimsizlik bulunması nedeniyle katılanın müşterek konuttan olaydan önce ayrılmış olduğu ve çocuklarının yanına gittiği, onlarla birlikte yaşamaya başladığı, sanığın bir araya gelme çabalarına rağmen katılanın birlikte yaşamayı kabul etmediği, sanığın bu nedenle öç alma duygusuna kapıldığı ve bu tarihten sonra katılanın adresini tespit etmeye çalıştığı, bu kapsamda sürekli katılanın adresini araştırdığı, olaydan daha önce de katılanı tehdit etmesi nedeniyle sanık hakkında soruşturma yürütüldüğü ve sanığın silahla yakalandığı, somut olay yönünden ise sanığın kendi anlatımları doğrultusunda olaydan önceki cuma günü katılanın işten döndüğü servisten indiğini gördüğü ve olay günü yine aynı saatte orada olabilir düşüncesiyle daha önceden temin ettiği silahı da yanına alarak olay yerine geldiği, katılanı gördüğü, katılanın sanığı fark eder etmez oradan uzaklaşmaya çalıştığı, sanığın hızlı adımlarla katılanı takip ederek onu durdurduğu, arkasından ona seslendiği ve sanığın çok yakınlaştığını gören katılanın kaçmayı bırakıp sanığın seslenmesi üzerine sanığa doğru yüzünü çevirdiği, bu sırada sanığın herhangi bir söz söylemeden belindeki tabancayı çıkararak yaklaşık 1-2 metre mesafeden katılana ateş ettiği, doktor raporuna göre katılanın vücudunda iki adet mermi giriş deliği bulunduğu, olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak, duyu veya organlarından birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralandığı, sanığın eylemini devam ettirmek istediği ancak silahın tutukluluk yapması nedeniyle diğer mermilerin patlamadığı, buna ilişkin olay yeri inceleme raporunda iki adet boş kovan ve iki adet dolu fişeğin olay yerinden ele geçtiği, ayrıca silahtan çıkan mermilerden bir tanesinin olay yerinin hemen yanındaki parkta oturan katılan ...'ya isabet ettiği, Gulnara'nın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılan ...'e yönelik belirlenen suç vasfında isabetsizlik görülmediği, katılan ...'den sanığa yönelen haksız söz veya davranış olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Dosya kapsamına göre sanığın suçta kullandığı ruhsatsız tabanca ile eşi olan katılan ...'e yönelik hedef gözeterek birden fazla kez ateş ettiği, mermilerden bir tanesinin katılan ...'ya isabet ettiği olayda, atış sayısı, olay yerinin niteliği ve katılan ...'nın bulunduğu yer dikkate alındığında atışlardan bir ya da birkaç tanesinin olay yeri olan sokakta bulunan şahıs/şahıslara da isabet edebileceğinin öngörülmesi karşısında; sanığın atışına devam ederek katılan ...'yı yaraladığı anlaşılmakla, sanığın katılana yönelik eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden eylemin hukuki anlamda tek bir fiil olduğu bu fiille birden fazla suçun işlendiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen farklı neviden fikri içtima şartlarının uygulanması suretiyle, sanığın Gulnara'ya yönelik işlediği ayrı suçun yaptırımsız bırakılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın eşi katılan ...'e ateş etmesi sonucu katılanın duyu ve organın işlevinin yitirilmesi ve (6.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (13) yıldan (20) yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine, 20 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Sanığın sabıka kaydında görülen ve tekerürre esas alınan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/1557 Esas ve 2020/1522 karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 26.11.2020 olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrür uygulamasına esas teşkil edemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3-4-5) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3-4-5) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,

22.12.2022 tarihli ve 2022/3607 Esas, 2022/3014 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13240, Karar No: 2007/8540, Tarih: 22.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13240 E.  ,  2007/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :23.03.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*  temyiz eden T. B. vekili Avukat S. U. ve karşı taraf M. B. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların sözünü ettiği ve boşanmaya esas alınan olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiş, taraflar müşterek çocukları ile beraber  2004 yazında tatil yapmışlardır. Bu dava ise 08.09.2004 günü açılmıştır. Tatil dönüşünden sonra boşanmayı gerektirir bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.05.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2021/18349, Karar No: 2022/19700, Tarih: 13.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/18349 E.  ,  2022/19700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanlarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi ve göçmenlerin sanığı tanımadıklarını, olay günü sanığı görmediklerini, göçmenlerin ...’dan ... isimli bir kişinin kendilerini tırın dorsesine bindirdiğini ifade etmeleri karşısında, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmayan olayda, beraati yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde teşdiden mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/156, Karar No: 2020/6830, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/156 E.  ,  2020/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

31/01/2014 tarihli rızaen teslim tutanağına göre sanığın, suça konu cep telefonunu teslim ettiği ancak katılanın, telefonun iç camının kırıldığını, kullanılamaz durumda ve bazı parçalarının alınmış olduğunu beyan etmesi karşısında, hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği kabul edilerek, kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği katılandan sorularak, katılanın kısmi iadeye rızasının varlığı halinde iadenin soruşturma aşamasında yapıldığı gözetilerek, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince ve TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin; katılanın kısmi iadeye rıza göstermemesi halinde ise; katılanın bozma sonrası alınan beyanında, zararının giderilmesini istediğini bildirdiği, sanığa zararı gidermesi için makul bir süre verilmesi ve bunun sonucuna göre TCK'nın 168/2. maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3035, Karar No: 2016/70, Tarih: 11.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3035 E.  ,  2016/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, ... Köyünde 1/15 hisse ile malik bulunduğu, 117 ada 1 (eski 93) parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sınırları içinde, kısmen de 2/B alanında bırakıldığını, bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazın orman olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve 2/B çalışmasına itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da baştan beri olduğu gibi orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B Madde Uygulaması Hakkında Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin davacıya yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara müştereken verilmesine" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.