muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2916, Karar No: 2022/15056, Tarih: 20.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2916 E.  ,  2022/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyadaki beyanlar ve tutanaklara göre; sanığın olay günü şüphe üzerine müştekinin iş yerinden farklı bir sokakta yakalandığı, kesintisiz takip de olmaması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19566, Karar No: 2010/10913, Tarih: 24.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/19566 E.  ,  2010/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kısa kararın verildiği celse başlığında ve gerekçeli kararın başlık kısmında doğru yazılan karar tarihinin, kısa kararın sonunda ve gerekçeli kararın sonunda 17.11.2005 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

53/1-2-3 fıkralarında yer alan hak yoksunluğuna , sınırlamalar da gözetilerek hükmedilmesi gerekirken sadece 53/1-b bendinde yer alan hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “hırsızlık suçundan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince ;

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince ;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre;hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10310, Karar No: 2013/15616, Tarih: 08.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10310 E.  ,  2013/15616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 04/05/2009-06/11/2009 tarihleri arasında sipariş formları ile davacı şirketten polyester ürünü satın aldığını, davalının satın aldığı mallara ilişkin olarak düzenlenen 15 adet faturadan doğan toplam 66.150,91 TL borcunu ihtarnameye rağmen ödemediğini, yapılan icra takibinde borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeye göre haftada 1 tır mal gönderme edimine uymadığını, malların taahhüt edilen kaliteye uygun olmayıp kusurlu olduğunu, davacıdan alınan hammaddenin kalitesinin düşük olması nedeniyle davalının üretim kapasitesinin büyük oranda düştüğünü, üretim yaparken makinaların sık sık bozulduğunu, bu nedenle davalının zarara uğradığını, kusurlu mal iade taleplerinin davacı tarafından red edildiğini, davacının son sipariş formlarında ödeme şekli kısmını bilgileri haricinde değiştirerek peşine çevirdiğini, davalı defterlerine göre davacının borçlu olduğunu belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; sözleşmede belirtilen haftada 1 tır mal teslim edilmesi koşulunun davacı tarafından yerine getirilmediği, ancak davalının parti parti gönderilen malları itirazsız kabul edip üretimde kullanarak kabullendiği, davalının davacıdan aldığı son parti malın 15/09/2009 tarihli irsaliye belgesi ile alındığı, davalının TTK 25/3-20/3 maddeleri uyarınca usulüne uygun biçimde ayıp ihbarında bulunduğuna ilişkin belgeyi sunmadığı, bu durumda teslim aldığı ürünleri ayıpları ile birlikte kabul ettiği, ayıplar yönünden bir talepte bulunamayacağı, sipariş formlarında vade farkına ilişkin düzenleme bulunduğu ve bu formlarda belirtilen malların davalı tarafından satın alındığı, bu halde taraflar arasında vade farkına ait anlaşmanın bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının satın aldığı ürünlerin ayıplı olduğuna ilişkin ayıp ihbarını usulünce yaptığını ispatlayamadığı dolayısıyla davalının davacı adına düzenlediği 06/11/2009 tarihli reklamasyon faturasının haksız olarak düzenlendiği, buna göre reklamasyon faturası dikkate alınmaksızın vade farkı faturası dikkate alınarak yapılan hesaplamaya göre davalının davacıya 66.160,91 TL borcu olduğu, ancak takip talebinde asıl alacak olarak 66.150,91 TL talep edildiği, taleple bağlı kalınarak 66.150,91 TL asıl alacak ve 654,25 TL işlemiş faiz ile birlikte davacının toplam 66.805,16 TL alacaklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 66.150,91 TL asıl alacak, 654,25 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 66.805,16 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin işlemiş faiz talebinin reddine, davacı lehine asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7898, Karar No: 2016/4852, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7898 E.  ,  2016/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının...kültür balıkçılığı yaptığını, balık havuzlarının bulunduğu yerin dava dışı ... ve diğerlerine ait olduğunu, elektrik aboneliğinin davacı adına olduğu, işleticinin ise dava dışı ...olduğunu, davalı kurumun yaptığı denetimde elektrik sayacı ile oynandığından bahisle ceza kestiğini, oysa daha önce yapılan periyodik denetimlerde herhangi bir sorun tespit edilmediğini, davacı adına geçmiş dönemlere ilişkin 12.710.97 TL kaçak elektrik bedeli tahakkuk edildiğini, bu işlemin hatalı olduğunu, davacının kaçak elektrik kullanımının olmadığını ileri sürerek 12.710,97 TL kaçak elektrik bedelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davaya konu bedelin kaçak kullanımdan kaynaklandığını, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı hakkında... Asliye Ceza Mahkemesi'nde ceza davası açılmış ise de, sanık hakkında verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı, yaptırılan bilirkişi incelemesi ile düzenlenen raporda davacının bir kaçak kullanımı bulunmadığının belirtildiği, davacı tarafından kaçak elektrik kullanıldığı ispat edilemediğinden ve düzenlenen kaçak kullanıma ilişkin tahakkukun da hatalı olduğunun anlaşıldığından davanın kabulüne davacının kaçak bedeli olarak talep edilen 12.710,97 TL kaçak elektrik borcu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13.maddesinde kaçak elektrik enerjisi tüketimi düzenlenmiştir. Buna göre; ''Gerçek veya tüzel kişilerin;

a) Dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi,

b) Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilir.''

b) Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilir.''

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde; teknik olarak sayaç mühürlerinin koparılmasının tek başına kaçak elektrik tüketimi yapılmasını sağlayacak bir müdahale olmadığı, kaçak tüketim için ölçü sistemine veya numaratöre ayrıca müdahale edilmesinin zorunlu olduğu, abonenin elektrik tüketim kayıtlarının incelenmesi sonucu sayaca müdahale edildiğine dair olağan dışı bir tüketim kaydı olmadığı, böylece davacının kaçak kullanımının olmadığı yönünde bir kanaat oluştuğunun bildirildiği görülmektedir.

Oysa; davaya konu 26.12.2005 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında; sayacın mobil ekip tarafından bakanlık mühürleri açılmış şüphesi ile ölçü ayar istasyonuna gönderildiği, Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü raporu doğrultusunda tutanağın tutulduğu anlaşılmaktadır. O halde; davacının sayaç mühürlerinin kopartılması suretiyle davaya konu sayaca müdahale ederek yukarıda anılan yönetmelik hükmü anlamında kaçak elektrik kullanma fiilini gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği açıktır.

Bunun yanında; her ne kadar hukuk hakimi ceza mahkemesi tarafından verilen beraat kararı ile bağlı olmasa da beraat kararı bir maddi olguyu tespit ediyorsa bu karar hukuk hakimini bağlar.

Somut olayda; Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/150 E sayılı dava dosyası ile; davacı ve dava dışı Mehmet Şaylan aleyhine, davaya konu tutanaktan kaynaklanan elektrik hırsızlığı suçu nedeniyle yapılan yargılama neticesinde mahkemece; ''...sanıklardan Mehmet Şaylan'ın faaliyet göstermekte olduğu aboneliği ... adına kayıtlı 77797 abone nolu tarımsal sulamada kullanılan elektriğin bağlı olduğu sayaçta sayaç üzerinde bulunan bakanlık mühürlerinin açılmak suretiyle sayaca müdahale edilerek kaçak elektrik kullanıldığı bu suretle bir dönemde sanığın 40,25 YTL eksik enerji tükettiği bu miktar sarfiyatın sayaca yansımadığı kanaatine varılmış sanıklardan Mehmet Şaylan'ın kaçak elektrik kullanmak suçundan mahkumiyetine karar vermek gerekmiş ... diğer sanık ...'ın hakkında açılan davada sanık ...ın suçu işlediği anlaşıldığından yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeni ile bu sanığın beraatine'' karar verilmiştir, hükümle davacının abone olduğu adreste bakanlık mühürlerinin açılmak suretiyle sayaca müdahale edilerek kaçak elektrik kullanıldığı tespit edilmiştir. Artık hukuk hakimi, ceza hakimi tarafından tespit edilen bu maddi olgu ile bağlıdır.

Yargıtay HGK'nun 27.04.2011 tarih 2011/19-104 E 2011/239 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere; abonesiz kaçak kullanan şahsın haksız fiil hükümleri uyarınca, abonenin de sözleşmeden doğan sorumluluğu bulunmaktadır.

Yargıtay HGK'nun 27.04.2011 tarih 2011/19-104 E 2011/239 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere; abonesiz kaçak kullanan şahsın haksız fiil hükümleri uyarınca, abonenin de sözleşmeden doğan sorumluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda kaçak kullanımdan her ikisi de müteselsilen sorumludur. Buna göre davalı kurum, alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi bunlardan biri veya birkaçından da isteyebilecektir. Bu durumda davacı da aboneliğini iptal ettirilmedikçe fiili kullanıcının eyleminden doğan kaçak elektrik bedelinden kullananla birlikte müteselsilen sorumludur.

O halde yukarıda yapılan açıklamalar birlikte değerlendirilerek mahkemece; davacının davaya konu sayaca müdahale ederek yukarıda anılan yönetmelik hükmü anlamında kaçak elektrik kullanma fiilini gerçekleştirdiğinin kabulü ile konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile kaçak kullanım bedelin tespiti gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3344, Karar No: 2012/6787, Tarih: 22.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/3344 E.  ,  2012/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinin belirlenmesi açısından, tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, bilirkişiye inşaatın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması, binaya ilişkin numarataj belgesi ile emlak vergisi kayıtlarının getirtilip dosya içerisine konulması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması.

Yasaya aykırı ve katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26456, Karar No: 2013/7000, Tarih: 03.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26456 E.  ,  2013/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesi gereğince tayin olunan cezanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmak üzere denetim süresinin belirlenmesi ve denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin belirlenmesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı nazara alınmadan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği halde denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA ,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesi gereğince sanık için 1 yıl denetim süresi belirlenmesine '' ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “cezası ertelenen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 51/3 maddesi gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün denetim süresine tabi tutulmasına”karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27514, Karar No: 2016/4723, Tarih: 10.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27514 E.  ,  2016/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçun işlendiği hastane acil servis bölümünün aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

2- Hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13130, Karar No: 2011/11876, Tarih: 15.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13130 E.  ,  2011/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İletişim Hiz. A.Ş ve diğeri aleyhine 15/02/2011 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... İletişim Hiz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar davalı ... İletişim Hiz. A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro), konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile, sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü(IEEE),… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.