muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7860, Karar No: 2007/7942, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7860 E.  ,  2007/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 3.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava Konusu 483 ada 9 parsel sayılı taşınmaz 19.4.1983 tarih 4 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Bu kayıtta Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.10.1950 tarih 1950/64-94 sayılı tescil ilamı ile tesis edilmiş bulunmaktadır. İncelenen ilamda davada Hazinenin taraf olmadığı görülmektedir. Hazineyi bağlayıcı bir hüküm olmadığından mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6522, Karar No: 2014/4585, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6522 E.  ,  2014/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17216, Karar No: 2015/17643, Tarih: 29.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/17216 E.  ,  2015/17643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı D.. Ç.. mirasçıları 1-M..Ç.. 2-S.. Ç.. C.. 3-H.. Ç.. vek.Av.N.. T..ile davalı B.. Y.. vek.Av.M..T.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18/11/2014 gün ve 2014/696-2014/554 E.K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanununa göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1354, Karar No: 2019/3087, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1354 E.  ,  2019/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

......kısıtlı adayı küçüklerin MERNİS adreslerinin “......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... kısıtlı adayı küçüklerin yerleşim yeri adreslerinin “......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin ...... sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Dosya kapsamından, .... uyruklu küçüklerin yerleşim yeri adreslerinin “.....” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2011/418, Karar No: 2011/5399, Tarih: 26.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/418 E.  ,  2011/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yedi adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkeme satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar vermiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davalının 171 ada 1 ve 2, 143 ada 73 ve 114 ada 2 nolu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-13 ve 87 numaralı parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; 13 ve 87 numaralı parsellerde paydaş olarak yer alan ... davada taraf olarak yer almamıştır. Her ne kadar davacı tarafından ...’un mirasçılık belgesi sunulmuş ise de bu şahıslar ile adı geçen paydaşın aynı kişi olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle mahkemece taraflardan bu hususun sorulması gerektiğinde taraflara tapuda baba adı ve soy ismi düzeltilmesi davası açmak için mehil verilmesi, adı geçenin ölü olduğu anlaşıldığından mirasçılık belgesinin temini ile mirasçılarının davada taraf olarak yer alıp almadığının tespit edilmesi gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan satış kararı verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davaya konu ve satışına karar verilen 38 nolu parselin tapu kaydından malikinin ......., oğlu ... olduğu anlaşılmaktadır. ........, oğlu ...’ın davacı olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde durulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu parsel hakkında da satış kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

3-Davaya konu ve satışına karar verilen 38 nolu parselin tapu kaydından malikinin ......., oğlu ... olduğu anlaşılmaktadır. ........, oğlu ...’ın davacı olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde durulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu parsel hakkında da satış kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazlı nedenlerle 171 ada 1 ve 2, 143 ada 73 ve 114 ada 2 nolu parsellere ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA 2 ve 3 nolu bentlerde yazılı nedenlerle 13, 87 ve 38 nolu parsellere ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19469, Karar No: 2023/4953, Tarih: 28.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19469 E.  ,  2023/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/6 E., 2021/465 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/6 Esas, 2021/465 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olmakla birlikte Dairemizin bozma ilâmı sonrası 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, bozma sonrası yakalama kararı üzerine savunmalarının alındığı 05.12.2020 ve 29.03.2021 tarihlerinde alınan ifadelerinde, savunmasını kendisinin yapacağını, müdafi istemediğini belirttiği ve 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanması da gerekli olmadığı hâlde, suça sürüklenen çocuk için bozma öncesi mahkemenin talebi üzerine barodan atanmış olan müdafi Av. ... ’in yüzüne karşı verilen karar, adı geçen müdafi tarafından temyiz edilmiş ise de; dosyada vekâletnamesine de rastlanmayan anılan müdafin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı, yokluğunda verilen ve kendisine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun da temyiz etmediği anlaşıldığından, temyize hakkı olmayan Av. ...’in temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18839, Karar No: 2021/18900, Tarih: 30.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18839 E.  ,  2021/18900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

HAKKINDA GÜVENLİK TEDBİRİ

TALEP EDİLEN : ...

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği ... ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36561, Karar No: 2016/10793, Tarih: 28.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36561 E.  ,  2016/10793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, eşit davranmama tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin kargo tır şoförü olarak 15/05/2006-11/04/2011 tarihleri arasında en son 1.500,00 TL net ücret ile davalı işyerinde çalıştığını, davalı işveren tarafından haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde ücretinden kesinti yapıldığını, resmi bayramlarda hafta tatil günlerinde davacının davalı işyerinde çalıştığını, maaş ve primlerinin zamanında ödenmediğini, ücretinin ...'ya eksik yatırıldığını, bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve eşit davranmama tazminatları ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 10/05/2006 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, aylık 798 TL brüt ücret ile çalıştığını, 11/04/2011 tarihinden itibaren mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle 11-12-13/04/2011 tarihlerinde davalı işveren tarafından tutulan tutanaklar neticesinde İş Kanununun 25/II-g maddesi gereğince iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini 4857 Sayılı Yasanın 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, yurt içi tır şoförü olan davacının sefer başına prim aldığı ve yemek parasının primin içinde ödendiği anlaşılmaktadır. Giydirilmiş ücret hesabına ayrıca yemek ücretinin dahil edilmesi hatalıdır.

3-Davacı sabit ücret + sefer başına prim usulü ile çalışmaktadır. Bu tür çalışmada mesai yaptıkça işçinin ücreti artacağından fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekirken mahkemece fazla mesai ücretinin % 150 olarak hesaplanarak hüküm altına alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

3-Davacı sabit ücret + sefer başına prim usulü ile çalışmaktadır. Bu tür çalışmada mesai yaptıkça işçinin ücreti artacağından fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekirken mahkemece fazla mesai ücretinin % 150 olarak hesaplanarak hüküm altına alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6110, Karar No: 2019/4466, Tarih: 14.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6110 E.  ,  2019/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı takipte, borçlu icra mahkemesine başvurusunda alacaklının, ... 2. Aile Mahkemesi'nin 2014/694 E. sayılı dosyasında 15/06/2015 tarihli ara kararı ile alacaklı olan eşi lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi sebebi ile kendisine icra emri gönderildiğini, ara karara istinaden ilamsız icra takibi yapılması gerektiğini, ilamlı icra takibi yapılamayacağını belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Tedbir nafakasına ilişkin ara karar ilam olmadığı gibi, İİK'nun 38. maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden de değildir. Dolayısıyla ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olmadığından ilamlı takip konusu yapılamaz.

Somut olayda, alacaklı tarafından ... 2. İcra Müdürlüğü 2015/7408 Esas sayılı dosyasında, ... 2. Aile Mahkemesi'nin 2014/694 Esas sayılı dosyasında verilen 15/6/2015 tarihli tedbir ara kararına istinaden alacaklı yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasının tahsili için 25/6/2015 tarihinde ilamlı icra takibine başlanmıştır. Bu durumda, mahkemece; takip tarihinde hükme bağlanmadığı anlaşılan ve henüz ilam niteliği kazanmayan ara kararına dayalı olarak ilamlı takip başlatılamayacağı düşünülerek icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.