muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2997, Karar No: 2021/331, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/2997 E.  ,  2021/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalılar Axa Sigorta A.Ş., Zurich Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların zorunlu mali sorumluluk ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.09.2013 tarihli dilekçesi ile talebini davalı ... AŞ yönünden ıslah yolu ile artırarak toplam 54.533,38 TL’nin tahsilini talep etmiş, 03.12.2018 tarihli dilekçe ile de her iki davalı yönünden, ... için 104.122,49 TL’nin davalılardan Axa Sigorta A.Ş’den, 12.851.70 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.’den, ... için 24.016,48 TL’nin davalılardan Axa Sigorta A.Ş.’den, 2.809,81 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.’den, ... için 17.327,46 TL’nin davalılardan Axa Sigorta A.Ş.’den, 1.846,23 TL'nin... Sigorta A.Ş.’den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile davacı ... için, 104.122,49 TL’nin davalı ...Ş.'den,

12.851,70 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.'den; davacı ... için 24.016,48 TL’nin davalı ...Ş.'den, 2.809,81 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.'den; davacı ... için 17.327,46 TL’nin davalı ...Ş.'den, 1.846,23 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. ile davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ve davalı... Sigorta A.Ş. vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ve davalı... Sigorta A.Ş. vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, meydana gelen kazada desteğin öldüğünü açıklayıp dava dilekçesi ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.09.2013 tarihli dilekçe ile, davalı ...Ş. yönünden dava dilekçesindeki müddeabihi toplam 54.533,38 TL olarak artırdığını belirtmiş, bozma ilamı doğrultusunda alınan ek raporda daha fazla tazminatın belirlenmesi üzerine bu kez 03.12.2018 tarihli dilekçe ile talebini her iki davalı yönünden artırarak; ... için 104.122,49 TL’nin davalılardan Axa Sigorta A.Ş’den, 12.851.70 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.’den, ... için 24.016,48 TL’nin davalılardan Axa Sigorta A.Ş.’den, 2.809,81 TL’nin davalı... Sigorta A.Ş.’den, ... için 17.327,46 TL’nin davalılardan Axa Sigorta A.Ş.’den, 1.846,23 TL'nin... Sigorta A.Ş.’den tahsilini talep etmiş, mahkemece anılan dilekçelerden biri artırım, biri ıslah dilekçesi olarak kabul edilerek 03.12.2018 tarihli dilekçedeki taleplere karar verilmiştir. Anılan karar hatalı olup bozmayı gerektirmektedir. Şöyle ki;

Davacılar vekili, dava dilekçesi ile 10.000,00 TL talep etmiş, talebini 25.09.2013 tarihli ve 03.12.2018 tarihli dilekçeler ile ıslah ettiğini bildirmiş, mahkemece anılan dilekçelerden birinin talep artırım, birinin de ıslah dilekçesi olduğu kabul edilerek karar verilmiştir.

Öncelikle, bu dilekçelerin birinin talep artırım, birinin de ıslah dilekçesi olarak kabul edilebilmesi için davanın belirsiz alacak davası olarak açılması gereklidir.

Eldeki davanın açılış tarihi 12.01.2012 olup, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle; mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir, ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davanın açıkça, belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmediğinden

eldeki davanın, belirsiz alacak davası değil kısmi dava olduğunun kabulü gerekir. Buna göre mahkemece, davanın kısmi dava türünde olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, ıslaha ilişkin sunulan 25.09.2013 tarihli ve 03.12.2018 tarihli dilekçelerinden birinin talep artırım birinin ıslah dilekçesi olarak kabulü doğru değildir. Bu nedenle 03.12.2018 tarihli ıslah dilekçesi, davalı ... AŞ yönünden ikinci ıslah dilekçesi olup, usul hükümlerine göre bir davada yalnızca bir ıslah dilekçesi verilebileceğinden, 03.12.2018 tarihli ıslah dilekçesindeki miktarlar doğrultusunda davalı ... AŞ’nin sorumlu tutulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte davacılar vekilinin ve davalı Zurich Sigorta A.Ş. vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün, davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 895,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı... Sigorta A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Siorta A.Ş.'ye geri verilmesine 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9281, Karar No: 2014/14805, Tarih: 16.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9281 E.  ,  2014/14805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen vazgeçme nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacı vekilinin 01.01.1998-31.12.1999 tarihleri arasındaki döneme yönelik talebini geri alması karşısında; geri alınan dönem sonrası 02.05.2000 tarihinde gerçekleşen prim tevkifatını takip eden aybaşı olan 01.06.2000 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 2. bendindeki “01.01.2000” rakamlarının silinerek yerine “01/06/2000” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30023, Karar No: 2010/34238, Tarih: 21.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/30023 E.  ,  2010/34238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/248385

MAHKEMESİ : Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2007

NUMARASI : 2007/493 Karar - 2007/141 Esas

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

21.11.2005 günlü sayaç olmadan direk bağlanmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunması karşısında; tutanak düzenleyici tanıklar, yüklenici inşaat firması yetkilisi M.. D.. ve İnşaatta çalışan işçiler tanık olarak dinlendikten sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23990, Karar No: 2022/16142, Tarih: 10.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23990 E.  ,  2022/16142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan dolayı (Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince 29.12.2010 tarih, 2010/629 Esas, 2010/1093 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın taraflarca yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 16.07.2011 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılaması yapıldığı ve devamında da temyize konu edilen hükmün kurulmuş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlünün dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenrneksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38762, Karar No: 2015/25286, Tarih: 15.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38762 E.  ,  2015/25286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 12/02/2012 tarihinden beri çalıştığını, davalı ile taşeronlar arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğunun tespit edildiğini, baştan itibaren davalı işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının taşeron şirket elemanı ve temizlik işçisi sıfatıyla davalı ... Üniversitesinde işe başladığı, asıl görevi dışında üniversitenin asıl işlerinden sayılan başka işlerde (hasta bakıcı) çalıştırıldığı, taşeron şirketlerin değişmesine rağmen işe ara vermeksizin uzun yıllar çalışmasını sürdürdüğü tanık beyanı ve dosya kapsamı ile anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı SGK kayıtlarına göre muvazaalı çalışma dönemi sonrasında 08/02/2013 tarihinde işe girmiştir. Davacı hem davalı hem de SGK kayıtlarında hastabakıcı olarak çalıştırılmıştır.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Somut olayda, davacı 08/02/2013 tarihinde işe girmiş olup hastane hizmetlisi görevi dışında başka bir işte çalıştırılmamıştır.

Somut olayda, davacı 08/02/2013 tarihinde işe girmiş olup hastane hizmetlisi görevi dışında başka bir işte çalıştırılmamıştır.

Mahkemece davacının hangi ihaleler kapsamında işe alındığı, muvazaalı çalıştırılıp çalıştırılmadığı konusundaki gerekçesi somut olmadığı gibi, davacının hangi ihalelerle alınıp hangi işlerde çalıştırıldığı konusunda bilirkişi raporunda da yeterli açıklık yoktur. Öncelikle davacının hangi işverenlere bağlı olarak çalıştırıldığı, alt işverenlerin sözleşme ile üstlendiği mal ve hizmet üretimi için gerekli bağımsız organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip olup, olmadığı, işçi temini niteliğinde ihale yapılıp yapılmadığı, aynı işte asıl işveren işçilerinin çalışıp çalışmadığı hususları araştırılıp davacının hastane hizmetlisi olarak alınıp aynı işte çalıştırılması halinde davanın reddi gerekeceğinden bu yönde denetime elverişli rapor alınmadan Mahkeme gerekçesinde de muvazaanın hangi ihale tarihinde gerçekleştiği belirtilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2369, Karar No: 2022/10186, Tarih: 24.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2369 E.  ,  2022/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nin, hakkında kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I) Sanık ...’nün hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’nün 07/01/2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 08/01/2016 günlü ek kararının sanığa tebliğine ilişkin 13/01/2016 tarihli işlemin CMK’nın 35/3. maddesine uygun olmaması sebebiyle geçersiz olduğu, devamında sanığın 02/05/2016 ve 29/07/2016 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemece 01/08/2016 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiş ise de; tebliğ usulsüzlüğü sebebiyle sanığın 02/05/2016 ve 29/07/2016 tarihli dilekçeleri ile, temyiz isteminin reddine dair 08/01/2016 günlü ek kararı süresinde temyiz ettiği belirlenerek ve hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçlarından mahkumiyet kararı verilen sanığın 07/01/2016, 02/05/2016 ve 29/07/2016 tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 08/01/2016 ve 01/08/2016 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 10/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07/01/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz ve eski hale getirme istemlerinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III) Sanık ... hakkında katılan ... ile mağdur ...’ye yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;