muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5578, Karar No: 2013/7222, Tarih: 26.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5578 E.  ,  2013/7222 K.**

* TAPU İPTAL VE TESCİL DAVASI

* KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

* ORMAN İÇİ AÇIKLIK

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 17

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 14

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 17

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 45

* KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (5304) Madde 14

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında T..öyü, 127 ada 32 parsel sayılı, 2.719.312,36 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına hükmen tescil edilmiştir.

Davacılar bu taşınmaz içinde murisleri E..A..'dan kendilerine intikal eden beş adet zilyetliklerinde bulunan tarlalarının kaldığını iddia ederek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak bu bölümlerin adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 26.10.2011 tarihli krokide (C) harfi ile işaretli 1829,24 m2, (D) harfi ile işaretli 10456,93 m2 ve (E2) harfi ile işaretli 5729,10 m2'lik alanların tapu kaydının iptali ile kök muris E.. A.. mirasçıları adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen bölüm orman sayılan yerlerden olduğundan davanın reddine, (E1) harfi ile gösterilen bölüm 127 ada 17 ve 100 parseller içinde kaldığı anlaşıldığından, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından (C), (D) ve (E2) harfi ile gösterilen bölümlere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür.

Şöyleki; incelenen dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın krokide (D) harfi ile gösterilen kısmının, paftasına göre 127 ada 132 nolu orman parselinin ortasında kaldığı ve dört tarafının bu orman parseli ile çevrili olup, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklığı olduğu anlaşılmaktadır.

6831 sayılı Kanunun ( dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle) 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 sayılı Kanun, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

6831 sayılı Kanun, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (17/06/2004 gün ve 5192 sayılı Kanun ile değişik hali). Kanun metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal elkoyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Kanun koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır.

Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır. [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; bu tür yerler kanun gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına kanunî olanak yoktur. Dolayısıyla, bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Hükme esas alınan ziraat bilirkişi raparuna göre ise, davacı adına tesciline karar verilen (C), (D) ve (E2) harfi ile gösterilen bölümlerin, son 20 yıldır hiç tarım arazisi olarak kullanılmadığı, hayvan otlatmakta kullanıldığı, mera özellikleri taşıyan otlak araziler olduğu bildirilmiş, mahalli bilirkişi ve tanıklar da arazilerin son 20 yıldır tarım arazisi olarak kullanılmadığını, otunun biçilerek kullanıldığını bildirmişlerdir. Bu durumda dava konusu taşınmazlarda, davacıların ekonomik amaca uygun zilyetlikleri bulunmadığından ve davacılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetiminin ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26.06.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13506, Karar No: 2019/712, Tarih: 06.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/13506 E.  ,  2019/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ...'in gizli soruşturmacı ile uyuşturucu alış verişi yapmak için buluştuğu sırada sanık ... ile birlikte bulunan sanık ...'nın evinin yan tarafından bulunan sanık ...'ın savcılıkta alınan beyanına göre ise evin garaj olarak kullanılan bölümünde gizli soruşturmacıya “gel buraya gel” dediği, gizli soruşturmacı ile uyuşturucu alışverişinin yapıldığı esnada sanık ...'a hitaben “ver ver. Dip var orda” ve sanık ...'ın elindeki esrar poşetini kast ederek gizli soruşturmacıya “irilerinden seç” dediğinin 14.03.2013 tarihli tutanak ile sabit olduğu anlaşılmakla; sanıkların birlikte yakalanmaları ve tüm dosya kapsamından sanığın diğer sanık ... ile birlikte iştirak iradesi içerisinde üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2506, Karar No: 2018/14275, Tarih: 08.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/2506 E.  ,  2018/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...'in maliki olduğu 6535 parsel sayılı (180 m2'lik-Arsa) taşınmazını mirasçılardan mal kaçırma amacıyla eski kiracısı davalı ...'ye satış yoluyla temlik ettiğini, ...'nün de kısa süre sonra mirasbırakanın davalı kızı .... ve davalı damadı ....'a 1/2'şer oranda devrettiğini, en son .... ve ...'ın da diğer davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temliklerin muvazaalı olduğunu, son kayıt maliki davalı ...'ın kuzenlerinin eşi olduğunu, durumu bildiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı bedelini murise ödemek suretiyle satın aldığını, kısa süre sonra murisin kızı...nın taşınmazı baba yadigarı olmasından dolayı satın almak istemesi üzerine bedeli karşılığında sattığını, satışların gerçek olduğunu, hali hazırda tapu maliki de olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar .... ve ...., murisin daha rahat bir hayat yaşayabilmek için dava konusu arsasını diğer davalı ...'ye sattığını, kendilerinin de baba yadigarı taşınmazı bedeli karşılığında aldıktan sonra para ihtiyacı nedeniyle sattıklarını, murisin çekişmeli taşınmazdan daha değerli bir taşınmaz bıraktığını, bu taşınmazın da satılarak tüm mirasçıların payını aldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., çekişmeli taşınmazı 10.000,00 TL elden ve 30.000,00 TL'sini üç taksit halinde banka kanalıyla kayıt maliklerine ödemek suretiyle toplam 40.000,00 TL'ye satın aldığını, satışın gerçek olup muvazaa bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı yapıldığının kanıtlanamadığı ve son kayıt maliki davalı ...'ın da satış bedelini banka kanalıyla ödemesi nedeniyle .....'a yapılan satışın gerçek olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1940, Karar No: 2012/32865, Tarih: 24.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/1940 E.  ,  2012/32865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 551 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

05.11.2007 tarihinde gıyabında verilen, 13.12.2007 tarihinde tebliğ olunan hükmü yasal süresinden sonra 26.03.2008 gününde temyiz etmiş bulunan katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310 ve 317.maddeleri gereğince REDDİNE;

2- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1'inci maddesi ve buna bağlı olarak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5'inci maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi sonucu ve aynı Kanunun 2 nci maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin atılı suç oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanığa atılı tescilli marka hakkına tecavüz eylemleri ve bu fiilleri işleyenlere uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat tarihsel olarak incelendiğinde;

11 Mayıs 1888 tarihli Alameti Farika Nizamnamesi ile bu konuda hükümler getirildiği, 03.03.1965 tarihli 551 Sayılı Markalar Kanunu ile yeni bir düzenleme yapıldığı ve Kanunun 54 üncü maddesiyle Alameti Farika Nizamnamesi ile ek ve değişikliklerinin yürürlükten kaldırıldığı, 24.06.1995 tarihinde yürürlüğe giren ve tescilli markalarla ilgili cezai koruma hükümleri getiren 556 Sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 4128 Sayılı Kanunla değişen 82 nci maddesiyle 551 Sayılı Markalar Kanunun yürürlükten kaldırıldığı görülmektedir.

Tescilli markaların cezai korunması konusunda ülke mevzuatımızla ilgili olarak yapılan hukuki değişikliklere işaret edildikten sonra somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında 556 sayılı KHK.nın 61/A-c maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu dava açılmıştır. Bu maddenin atıf yaptığı 61 inci maddede ise kararname hükmüyle suç tanımları düzenlenmiştir. 5252 Sayılı Yasanın geçici 1 nci maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan

düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır." 5237 sayılı TCK'nın 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5/1 inci maddesinde "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır." ve aynı Kanunun genel hükümleri arasında bulunan 2 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanmaz..." hükümleri yer almaktadır.

Olayımızda sanığa atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup 5'inci maddede sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde atılı eylem, TCK'nın 2 inci maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Bu duruma göre, KHK hükmüyle getirilen bu düzenleme TCK'nın 2 inci maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Nitekim Anayasa Mahkemesi 03.01.2008 gün ve 2005/15 E, 2008/2 K sayılı iptal kararı gerekçesinde Kanunsuz suç ve ceza konulamayacağını, Kanun Hükmünde Kararname hükmüyle suç ve ceza getirilemeyeceğini açıkça vurgulamıştır. Bu durum karşısında, 5252 Sayılı Kanunun geçici birinci maddesi ile TCK'nın 2 inci maddesi ve 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5 inci maddesi birlikte değerlendirildiğinde; 556 Sayılı KHK'nın suç tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) kabulü gerekmektedir. Bu hukuki değerlendirmeye göre atılı eylem 556 Sayılı KHK hükümleri kapsamında suç oluşturmayacaktır.

Öte yandan 556 Sayılı KHK'ya göre suç oluşturmayan eylemin Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen haksız rekabet suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun da bu noktada ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir. Buna göre 1474 üncü maddesi gereğince 01.01.1957 tarihinde yürürlüğe giren 6762 sayılı TTK'nın 57 nci maddesinin 5 inci fıkrasında; başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, işaret gibi tanıtma vasıtaları haklarına tecavüzün yanında, tescilli ve tescilsiz ayırımı yapmadan marka hakkına tecavüz de haksız rekabet suçu olarak tanımlanmış ve cezası 64 üncü maddede belirtilmiştir. Bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra 3 Mart 1965 tarihinde yürürlüğe giren 551 Sayılı Markalar Kanunu'nun 47 inci maddesinde de tescil edilmiş marka hakkına tecavüz halleri ayrı ayrı tanımlanmış ve yaptırımı da 51 ve 52 inci maddelerde belirtilmiştir. Her iki düzenlemede de tescilli marka kullanma haklarına tecavüz halleri belirlenmekte ve yaptırıma bağlanmaktadır. Bu nedenle gerek Türk Ticaret Kanunu ve gerekse 551 Sayılı Markalar Kanunundaki düzenlemeyle korunan ortak değer, marka kullanma hakkından doğan haklardır. Marka hakkına tecavüz fiillerinin unsurları her iki düzenlemede de aynıdır ve iki yasa birlikte uygulanamayacağından tam olarak oluşan yasa çatışması kuralları uyarınca sonradan yürürlüğe giren, tescilli markalara hukuki ve cezayi koruma getiren 551 Sayılı Kanundaki düzenleme TTK'nın 57/5 fıkra hükmünü tescilli markalarla sınırlı olmak üzere örtülü olarak yürürlükten kaldırmıştır. Bu kanun da (551 sayılı kanun) 556 sayılı KHK'nın değişik 82 nci maddesiyle yürürlükten kaldırılmış bulunduğundan ve yürürlükten kalkan eski düzenlemeler canlanamayacağından sanığa atılı eylem haksız rekabet suçunu da oluşturmamaktadır.

Açıklanan bu gerekçelerle, sanığın temyiz itirazları yerinde görülerek sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, 5237 Sayılı TCK'nın 7/1 maddesi ve 5320 Sayılı Yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanığın BERAATİNE, adli emanetin 2007/1019 sırasında kayıtlı bulunan Orijinal balık alarmı ile 2 adet 2 TL tutarındaki fişin katılana iadesine, el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından sanığa iadesine, 24.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2931, Karar No: 2012/10389, Tarih: 19.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/2931 E.  ,  2012/10389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/158765

MAHKEMESİ : Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2008

NUMARASI : 2007/763 (E) ve 2008/1086 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

09.08.2007 günlü kurumda kaydı olmayan sayaçtan geçirilerek kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı karşısında; hangi tarihte sanığın meskeninin sayacının borçtan söküldüğü araştırıldıktan, meskende kullanılan elektrikli aletlerin normal kullanım süreleri dikkate alınarak tespit edilecek kurulu güç ile sayaçta okunan tüketim miktarının orantılı olup olmadığı belirlenip ve tutanak düzenleyici tanıklar dinlenerek kaçak elektrik bedelini de ödemeyen sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediğinin değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayın ve tespiti gerekirken, bu incelemeler yapılmadan salt sanığın kullandığı elektriğin tespit anında sayaçtan geçtiğinden bahisle sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9690, Karar No: 2018/4954, Tarih: 03.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9690 E.  ,  2018/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin kardeşi olan ...’e ait oto kiralama şirketinden müştekiye ait ... plakalı aracı kiralayıp geri getirmediği iddia edilen olayda;sanığın aracı müştekinin kardeşi ...’ten aldığını aracın bedelinin yarısını elden kalan yarısını da müştekinin annesi in adına olan HSBC bankasındaki hesaba yatırdığını savunması ve tanık ...’in soruşturma aşamasında aracı kiraladığını belirtmesi ve kovuşturma aşamasında beyanının alınmamış olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından; katılanın ve tanık ...’in aracın haricen mi satıldığına yoksa kiralandığına mı ilişkin beyanları alınıp,sanığın satış bedelini yatırdığını iddia ettiği bankadan ödeme dönemlerine ilişkin bilgi ve belgeler istenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/55, Karar No: 2023/1095, Tarih: 15.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/55 E.  ,  2023/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/339 E., 2019/493 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 15.05.2018 tarihli ve

2016/18147 Esas ve 2018/9257 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davacı idare vekili ve katılma yolu ile bir kısım davalılar (Süreyya, ...) vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı idare vekili ve katılma yolu ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Ulus Tarihi Kent Merkezinde kalan taşınmazlar hakkında Bakanlar Kurulunun 15.03.2007 tarihli ve 2007/11836 sayılı ve Ankara Büyükşehir Belediye Encümeninin 18.10.2007 tarihli kararı ile acele kamulaştırılmasına karar verildiğini, satın alma usulü ile anlaşma sağlanamadığından, acele el koymasına izin verilen Ankara ili Altındağ ilçesi İsmetpaşa Mahallesi 5189 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki davalılar hisselerinin kamulaştırma bedelinin tespitine, tesis ve müştemilatının müvekkili idareye aidiyeti ile taşınmazın idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde, idare ile anlaşmalarının mümkün olmadığını belirterek kamulaştırma bedelinin mahkemece tespitini savunmuştur.

Mahkeme Kararı: