muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2943, Karar No: 2012/7514, Tarih: 15.10.2012

A) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ...,...,... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Dosya kapsamına göre maktul ...'in sanık ... ile ikinci evliliğini yaptığı, bir süre sonra sanık ile aralarında geçimsizlik başladığı, maktulün sanığı değişik zamanlarda dövdüğü, küfür ettiği, sanığa zorla kürtaj yaptırdığı, evden kovduğu, sanığın maktulün bu davranışlarını ...'de bulunan kardeşlerine anlattığı, olay günü ...'den uçakla İstanbul'a gelen sanıklar ... ve ...'in kardeşleri ...'nin evine gittikleri, enişteleri olan maktul ...'in eve gelişini bekledikleri, maktul geldiğinde maktulün küfür etmesi ve "kız kardeşinizi dikip size geri vereceğim" demesi üzerine kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında...,... 'in birlikte maktulü yere yıktıkları, sanık ...'nin de kül tablası ile maktulün başına vurduğu, direnmemesi için maktulün el ve ayaklarını çamaşır ipiyle ağzını ise baş örtüsü ile bağladıkları, daha sonra ölüm neticesini aldıklarını düşünerek evden ayrıldıkları, ancak tek başına eve tekrar giren ...'nin henüz canlı olan maktulün sol kulak sayvanını bıçakla kestiği, Adli Tıp Raporuna göre maktulün künt kafa travmasına bağlı, burun kemiği, hyoid kemiği, tiroid kıkırdak kırığı ile birlikte beyin kanaması ve boyuna müdahaleye bağlı mekanik asfiksi sonucu öldüğünün tespit edildiği olayda;

a) Maktulden sanık ...'ye yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve 18-24 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29. Maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılarak 24 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

.../...

s-3-

b) Maktulün kulağının kesilmesi olayına katılmayan, öldürme suçunu ise kızkardeşlerine yapılan haksızlığın tartışıldığı ortamda kendilerine hakaret edilmesi nedeniyle işleyen sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin hafif düzeyde haksız tahrikin etkisiyle işlenen kasten öldürme olduğu ve bu nedenle sanıkların TCK.nun 81,29,62. Maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeden her iki sanık hakkında yazılı şekilde TCK.nun 82/1-b-d maddelerinden hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanıklar müdafii ile C.Savcısının temyizi itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA 15/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/10/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafiiler Avukat ...’un yokluğunda 18/10/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/422, Karar No: 2016/4912, Tarih: 22.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/422 E.  ,  2016/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu tırın yakıt kapağı kırılarak hırsızlığın gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Müştekinin duruşmada alınan beyanında, zararının giderilmediğini ifade emesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun cezasından müştekiye kısmi ödeme yapıldığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indririm yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13457, Karar No: 2012/37770, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13457 E.  ,  2012/37770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Olay tarihinde sanığın, nakliyecilikle uğraşan müştekiyi telefonla arayarak ona adliye binasından Jandarma karakoluna şeker ve yağ taşıyacaklarını, kamyonunu getirmesini söylediği, müştekinin kamyonu ile adliye binasına gelip aracını parkettiği, sanıkla müştekinin bina içerisine girdikleri, fotokopi çekmeye giden sanığın geri döndüğünde müştekiye, savcı bey ile görüştüğünü, malzemeleri kendisine satmayı teklif ettiğini, kendisinin parası olmadığı için malzemeleri alamadığını, eğer müştekinin parası varsa fatura karşılığı kendisinin malları müştekiye satabileceğini söylediği, müştekinin bu teklifi kabul etmesi üzerine müştekiyle sanığın 3 teneke yağ ile 12 torba şeker karşılığı 290 YTL'ye anlaştığı ve bu parayı sanığa ödediği, sanığın sözde fatura kesmek için tekrar adliyeye girip çıktığı, çıkışta müştekiye malların demiryolları ambarında olduğunu söylediği, arından bu yere gitmek için müştekinin aracına bindikleri, yolda sanığın kestirmeden gideceğini söyleyip araçtan indiği ve ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8336, Karar No: 2017/12986, Tarih: 20.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/8336 E.  ,  2017/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6307, Karar No: 2014/1273, Tarih: 04.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6307 E.  ,  2014/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : a) TCK 86/1-3-e, 87/1-d, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis,

b) TCK 86/1-3-e, 62, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis,

c) TCK 86/1-3-e, 87/3, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis,

d) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 53 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..., mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, tartışma sırasında tabanca ile ateş etmek suretiyle mağdur ...'ı mide ön yüzünde kurşun giriş deliği, arkadan çıkış deliği, transvers kolonun mezosundan geçip jejenumun trosden 5 cm mesafede giriş-çıkış deliği oluşturmak suretiyle yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, sanığın, mağdur ...'a yönelik atışları sırasında yakında bulunan mağdurlar ... ve ...'in isabet alıp yaralanabileceklerini ya da ölebileceklerini öngörebilecek durumda olduğu halde, atışlarına devam ettiği ve bu atışlar sonucunda ... ve ...'in birer isabetle yaralandıkları olayda;

a) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde; suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yaraların yerleri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde; TCK. 21/2. maddesi gereğince cezadan indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2624, Karar No: 2019/7080, Tarih: 10.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/2624 E.  ,  2019/7080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :BAKIRKÖY 46. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için Uyuşturucu Madde Bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-UYAP sistemindeki kayıtlara göre hüküm tarihinde aynı yargı çevresindeki cezaevinde başka suçtan tutuklu olup, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda karar verilmemiş olan sanığın duruşmada hazır bulundurulması sağlanmadan, yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7355, Karar No: 2016/5073, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7355 E.  ,  2016/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; elektrik hizmet sağlayıcı firma tarafından fatura ile asıl elektrik meblağı yanında tahsil olunan K/K, iletim ve dağıtım bedeli,... bedeli ve... sayaç bedeli adı altında tahsil edilen 107.916,55 TL haksız kesintinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte iadesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bedellerin mevzuat çerçevesinde faturalara yansıtıldığını, yasal düzenlemelere uyma zorunluluğunun bulunduğunu, söz konusu uygulamanın idari yargı denetimine tabi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; elektrik tüketim bedellerinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları ve...'nın düzenleyici işlemlerinin idari yargı denetimine tabi olduğu gerekçesiyle davanın idari yargının görevine girdiğinden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava yersiz tahsil edildiği iddia edilen elektrik faturalarına yansıtılan kaçak kullanım bedeli, iletim, dağıtım bedeli ve sayaç okuma bedeli adı altında haksız tahsil edildiği iddia edilen bedellerin istirdadına ilişkin olup, uyuşmazlık özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava da;... kararlarının kanuna aykırı olduğu iddia edilerek, kurul kararının iptali istenmediğine göre davaya bakmaya Adli Yargı görevlidir.

Bu durumda mahkemece, davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13896, Karar No: 2012/25897, Tarih: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13896 E.  ,  2012/25897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinin uygulanması ile hapis cezası yanında doğrudan tayin olunan 60 birim günün çıkarılarak yerine 450 TL, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 50 günün çıkarılarak yerine 375 TL yazılması ve doğrudan tayin edilen 1000 TL'nin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20914, Karar No: 2017/25933, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20914 E.  ,  2017/25933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa bağlı Elmadağ Hulusi Alataş Devlet Hastanesinden ihale yoluyla temizlik işini alan firmalarda temizlik işçisi olarak çalıştığını, haklı bir neden yokken iş akdinin feshedildiğini öne sürerek fazla çalışma ücreti alacağı ve birleşen dava ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davalı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Asıl davada kısmen kabul kararı fazla çalışma ücreti alacağından yapılan takdiri indirim nedeniyle olup Mahkemece asıl dava yönünden avukatlık ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, birleşen dava dosyasında Mahkemece davalı yararına 500,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır. Davacı brüt 8.107,13 TL kıdem tazminatı talep etmiş olup Mahkemece brüt 7.439,32 TL kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alındığında göre, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi''ne göre davalı yararına hükmedilmesi gereken avukatlık ücretinin 667,81 TL olduğu kabul edilmelidir. Açıklanan nedenle davalı yararına 500,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Kararın hüküm kısmının; 2. bendinin, ''B-500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,'' şeklinde olan B bendinde yazılı '' 500,00 '' rakamının yerine '' 667,81 '' rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16629, Karar No: 2014/16068, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16629 E.  ,  2014/16068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/295-2014/331

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Ticaret Mahkemesi 03.04.2013 tarih 2012/428 Esas-2014/66 Karar sayılı ilamı ile 20.262,00 TL alacağın 02.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve mütelselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.