muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15252, Karar No: 2017/6683, Tarih: 01.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/15252 E.  ,  2017/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. Ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... A.Ş. ve diğerleri aleyhine 04/07/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılardan ...'ın açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... hakkında internet haberi yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, davacılardan... A.Ş.'nin açtığı davanın esastan reddine dair verilen 09/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların davalılardan ... ve ...'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların davalı ... A.Ş'ye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal üzerine, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03/10/2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin "Dava ve Takip Usulü" başlıklı 16. maddesi ile;

(1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve itlas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup. uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dava dosyası 675 sayılı KHK’nın 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davalı ... A.Ş'nin olağanüstü hal kapsamında yayınlanan KHK’de yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından, adı geçen davalı yönünden, dava hakkında 675 sayılı KHK’nın 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacıların, davalılar ... ve ...'a yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1584, Karar No: 2023/911, Tarih: 08.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/1584 E.  ,  2023/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2019/207 Esas, 2020/222 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/1147 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sübuta,

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ve maktul ...'in karı-koca oldukları, sanık ...'nin ise sanık ...'ın babası olduğu, sanık ... ile maktul arasında süre gelen anlaşmazlıkların olduğu, olay günü tartışma yaşadıkları, tartışma sonrası sanık ...'ın av tüfeği ile ateş ederek maktulü yaralayarak ölümüne sebebiyet verdiği, akabinde babası olan sanık ...'ye durumu haber verdiği, Necati'nin de durumu köy muhtarına haber ederek olayın meydana geldiği eve geldiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ve maktul ...'in karı-koca oldukları, sanık ...'nin ise sanık ...'ın babası olduğu, sanık ... ile maktul arasında süre gelen anlaşmazlıkların olduğu, olay günü tartışma yaşadıkları, tartışma sonrası sanık ...'ın av tüfeği ile ateş ederek maktulü yaralayarak ölümüne sebebiyet verdiği, akabinde babası olan sanık ...'ye durumu haber verdiği, Necati'nin de durumu köy muhtarına haber ederek olayın meydana geldiği eve geldiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar yargılamanın her aşamasında alınan ifadelerinde üzerine atılı suçlamaları inkar etmiştir.

3. 19.12.2018 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "kişinin ölümünün av tüfeği saçma tanesi toplu giriş yaralanmasına bağlı kafatası, yüz, vertebra, hyoid kemik, tiroid kıkırdak kırıkları ile birlikte gelişen beyin doku harabiyeti, beyin kanaması, medulla spinalis yaralanması ve epiglot ve trakea yaralanması sonucu meydana geldiği"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Olay yeri inceleme, olay yerinden elde delillere, olayda kullanılan tüfekten elde edilen parmak izlerine ve sanık ile maktulden alınan svap numunelerine ilişkin kriminal raporlar, atış mesafesinin tayinine dair adlî tıp raporu, atış yönünün tayinine ilişkin polis bilirkişiler tarafından düzenlenmiş rapor dava dosyası içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından emanette bulunan eşyalar hakkında müsadere, iade ve imhalarına ve katılan lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin, sanığın olaydan sonra ve yargılama aşamasındaki tutum ve davranışlarını dikkate alarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına yönelen takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık ... Hakkında Mahkumiyet Kararı Verilmesi Gerektiğine

Mahkemenin, sanık ... hakkında, katılanların soyut beyanları dışında, sanığın maktulün öldürülmesi eylemine iştirak ederek ya da yardım eden sıfatıyla katıldığına dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller olmaması gerekçesiyle, beraat kararı vermesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sübut Yönünden

Sanık ... Hakkında Mahkumiyet Kararı Verilmesi Gerektiğine

Mahkemenin, sanık ... hakkında, katılanların soyut beyanları dışında, sanığın maktulün öldürülmesi eylemine iştirak ederek ya da yardım eden sıfatıyla katıldığına dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller olmaması gerekçesiyle, beraat kararı vermesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sübut Yönünden

Sanık savunmalarının, dosya içerisinde mevcut, olay yeri inceleme, olay yerinden elde delillere, olayda kullanılan tüfekten elde edilen parmak izlerine ve sanıktan alınan svap numunelerine ilişkin kriminal raporları, atış mesafesinin tayinine dair adlî tıp raporu ve atış yönünün tayinine ilişkin polis bilirkişiler tarafından düzenlenmiş raporca doğrulanmadığı, maktulün intihar etmediği hususunun mevcut delillerle ortaya konulduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında eyleminin sübut bulduğunun kabulü ile atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Gerekçesiz Olduğuna

Her ne kadar bölge adliye mahkemesi kararında sanık müdafinin istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de bu bölümde, ilgili temyiz sebebine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksiklik Yargıtay tarafından giderilmiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/1147 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile

sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3698, Karar No: 2011/697, Tarih: 14.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3698 E.  ,  2011/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

K AR AR

Kök muris ...'e ait veraset belgesinin davacı taraftan temini ile dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13684, Karar No: 2014/9555, Tarih: 08.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13684 E.  ,  2014/9555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15668, Karar No: 2015/1212, Tarih: 27.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15668 E.  ,  2015/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/481-2013/58

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çarşamba 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.02.2013 gün ve 2011/481 E-2013/58 K sayılı hükmün bozulmasına dair 31.10.2013 gün ve 2013/12040 E - 2013/14798 K sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, tetkik hakimi ........'nin raporu okundu, düşüncesi alındı dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, elbirliği halinde mülkiyette ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar; 258, 456 ve 758 parsel sayılı taşınmazların tarafların kök mirasbırakanı A.. B.. adına tapuda kayıtlı olduğunu, tapu malikinin 1990 yılında öldüğünü, o tarihten bu yana taşınmazların erkek çocukları olan davalılar tarafından kullanıldığını, taşınmazlar üzerindeki fındık ağaçları ve evin Ahmet'e ait olduğunu, taşınmazları kullanmalarına davalıların engel oldukları gibi elde edilen gelirdende pay vermediklerini ileri sürerek 15.08.1990 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem aralığı için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup 8.000 TL ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.03.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle 20.921,44TL ecrmisil istemişlerdir.

Davalılar; dava konusu taşınmazları kendilerinin kullandıklarını, davacıların kız kardeşleri olan E. Ç.'ın mirasçıları olduklarını, babaları Ahmet'in ölümünden sonra dava dışı kardeşleri E. E.'in hakkını verdiklerini, davacıların murisi olan E. ile de anlaştıklarını, işleri nedeniyle bir araya gelemediklerini, kız kardeşleri Emriye'nin ölümünden sonra çocuklarıyla konuştuklarını ancak mirası hemen almaları halinde babalarının bu miras payını ellerinden alacağından şimdilik miras paylarını almak istemediklerini söylediklerini, dava tarihine kadar haklarını istemediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece “... Davalıların taşınmazlar üzerindeki fındık ağaçlarını kendilerinin diktiklerini , taşınmazları kullanımlarının muvafakata dayalı olduğunu savundukları, bu yönde tanık ismi bildirdikleri halde mahkemece anılan savunmalar üzerinde durulmadığı, bu sebeple davalı tarafın çekişmeli taşınmazları muvafakata dayalı kullanıp kullanmadıkları konusunda bildirilen tanığın dinlenerek açıklığa kavuşturulması, izne dayalı kullanıldığının saptanması halinde dava açmakla muvafakatın geri alındığı düşünülerek davanın reddedilmesi, aksi taktirde taşınmazlar üzerindeki fındık ağaçlarının davalılar tarafından dikilip dikilmediğinin belirlenmesi, davalıların diktiğinin tespiti halinde fındık dikilmeden önceki nitelikleri gözetilerek, aksi takdirde fındık geliri üzerinden ecrimisil hesabı yaptırılması ....“ gereğine değinilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 456 parsel sayılı taşınmazın bahçe ve ev, 258 ve 758 parsellerin tarla cinsiyle tarafların kök mirasbırakanı A.. B.. adına tapuda kayıtlı oldukları, halihazırda 456 parselin ev ve avlusu, diğer iki parselin ise verim çağında fındık bahçesi niteliğinde bulundukları, davacıların ev ve fındık ağaçlarının Ahmet tarafından yapılıp dikildiğini iddia ettikleri, tapu malikinin 15.08.1990 tarihinde öldüğü, geride çocukları olan davalılar, dava dışı Emine ve davacıların mirasbıkanı Emriye'nin kaldıkları, Emriye'nin de 05.09.1990 tarihinde öldüğü, geride davacılar olan eşi Arif ve çocukları Kadriye, Fatma ve Emre'nin kaldıkları, taşınmazların 1990 yılından bu yana davalılar tarafından kullanıldığı, davalıların taşınmazları kullanımlarının muvafakata dayalı olduğu yönünde savunma yaptıkları, zamanaşımı definde bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazlarda taraflar elbirliği halinde maliktirler.

Çekişmeli taşınmazlarda taraflar elbirliği halinde maliktirler.

Kural olarak, men edilmedikçe iştirakçiler ve paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda 456 parsel tapuda ev ve bahçe , 258 ve 758 parseller ise tarla cinsi ile kayıtlı olup, zeminde 456 parsel ev ve avlusu, diğer parseller ise fındıklık olarak kullanılmaktadır. Davalılar, temyiz dilekçesinde 258 ve 758 parsel sayılı taşınmazlardaki fındık ağaçlarını kendilerinin diktiğini iddia etmişlerdir. Ancak yargılama aşamasında bu yönde iddia ve savunmada bulunmadıkları gibi hükme dayanak yapılan fındık geliri üzerinden ecrimisil hesaplaması yapan ziraat bilirkişi raporunada itiraz etmemişlerdir. Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususlar temyiz aşamasında dikkate alınmaz. Bu durumda fındık ağaçlarının muris tarafından dikildiğinin kabulü gerekir.Muristen ırsen intikal eden fındıklıklar doğal semere veren yerlerden olduklarından intifadan men şartı aranmaz. Ancak 458 parsel ev ve avlusu olarak kullanıldığından intifadan men edilmedikçe davalılardan ecrimisil istenemez. Davacılar karar düzeltme dilekçesinde, davalıların taşınmazları kullanımlarının muvafakata dayalı olduğu yönündeki iddialarının aksinin ispatı yönünde kendilerinede delil sunma hakkının verilmesi gerektiğini belirtmişler isede yargılama sırasında A. Ç.'ın tanık olarak dinlenmesini istemişler, ancak 31.01.2013 tarihli oturumda anılan tanığın dinlenmesinden vazgeçmişlerdir.Bu aşamada artık yeni tanık listesi de verilemeyecektir.

O halde, öncelikle davalıların taşınmazları kullanımlarının muvafakata dayalı olup olmadığının davalılar tarafından bildirilen tanık dinlenerek açıklığa kavuşturulması, izne dayalı kullanıldığının saptanması halinde dava açmakla muvafakatın geri alındığı düşünülerek davanın reddedilmesi, aksi takdirde 456 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalıların intifadan men edilip edilmediklerinin araştırılarak, intifadan men şartının gerçekleştiğinin tespiti halinde anılan parsel yönünden davalıların intifadan men edildikleri tarih ile dava tarihi arasındaki dönem aralığı için ev ve avlusu niteliği itibariyle, 258 ve 758 parseller açısından ise istek tarihi gözetilerek fındık geliri üzerinden davacıların payları oranında bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi, davalıların intifadan men edilmediklerinin belirlenmesi halinde 456 parsele yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar üzerinde durulmadan eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Değinilen bu hususlar karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşılmıştır. Yukarıda özeti yapılan bozma kararı maddi yanılgıya dayalı olduğundan davacılar vekilinin karar düzeltme isteklerinin HUMK'un 440. maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 31.10.2013 gün ve 2013/12040E-2013/14798K sayılı sayılı bozma kararının açıklanan nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 26.02.2013 gün ve 2011/481E-2013/58 K sayılı sayılı hükmünün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2790, Karar No: 2015/3072, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2790 E.  ,  2015/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi