muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4131, Karar No: 2019/1691, Tarih: 13.03.2019

Kadastro sırasında Arguvan İlçesi çalışma alanında bulunan 201, 217, 218, 220 parsel sayılı sırasıyla 17000.00, 11.125.00, 31.250.00, 14.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle; 202, 203 parsel sayılı sırasıyla 9.875,00 ve 20.375,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., 204, 207 parsel sayılı sırasıyla 6.375,00 ve 3.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri, 205, 211, 215, 216, 219, 221, 223, 245 parsel sayılı sırasıyla 1.000.00, 57.125.00, 1.875.00, 17.375.00, 12.625.00, 72.250.00, 13.000.00, 2.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ham toprak vasfıyla Hazine, 206 parsel sayılı 29.875,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle.... ve müşterekleri, 208 parsel sayılı 8.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ... ve ..., 209 parsel sayılı 9.875,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ..., 210 parsel sayılı 7.875,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ..., 212 parsel sayılı 72500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ..., 214 parsel sayılı 45.125,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ..., 225 parsel sayılı 40.375,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ... ve ..., 227 parsel sayılı 23.125,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle .... ve ..., 228 parsel sayılı 6.125,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ..., 229 parsel sayılı 9.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ..., 234 parsel sayılı 32.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit edilmiş, 213, 226 parsel sayılı sırasıyla 136.375.00, 26.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı ... ve müşterekleri tarafından davalı ... ve diğerleri aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; 201, 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218, 219, 220, 221, 223, 225, 226, 227, 228, 229, 234 ve 245 parsel numaralı taşınmazların tamamının kadastro tespitlerinin iptaline ve dava konusu taşınmazlar 48 pay kabul edilerek 4'erden 20 payın Balı çocukları ...., ..., ..., ... ve ... adlarına, 1'erden 4 payın ....çocukları ..., ..., ... ve ... adlarına, 8'erden 24 payın ... çocukları ..., ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve müşterekleri vekili,... ve müşterekleri, ... ve müşterekleri vekili, ..., ..., ... ve müşterekleri, Hazine vekili, ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacıların dayanakları olan tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki; davacılar ... ve müşterekleri tarafından aynı tapu kayıtlarına dayanarak genel mahkemede açılan, Kadastro Mahkemesine aktarılan ve temyize konu dava dosyası ile önce birleştirilmesine, sonra tefrikine karar verilen ve halen Malatya Kadastro Mahekemesi'nin 2012/20 Esasında derdest olan dava dosyası ile temyize konu eldeki dava dosyasının birlikte sonuçlandırılması gerektiği göz ardı edilmiş, Kadastro Mahkemesine aktarılan davanın kapsamı kesin olarak belirlenmemiş, aktarılan davanın konusu olmaları halinde 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208, 209, 210, 211, 212,213, 214, 215, 216, 219, 221, 223, 225, 226, 227, 228, 229, 234 ve 245 parsel sayılı taşınmazların malik hanelerinin hukuken boş bırakıldığının kabulü gerekirse de, tespit sırasında tespit maliki olarak belirlenenlerin tümünün, ölmüşlerse mirasçılarının davada taraf olması gerektiği düşünülmemiş olduğu gibi, temyize konu dava dosyasında dava konusu olmalarına rağmen 36, 200, 222 ve 224 parseller hakkında hüküm kurulmamış, temyize konu dosyada dava konusu olmayıp, bu dosyadan tefrikine karar verilen 1977/14 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu olan 211, 212, 213, 214, 215, 216, 219, 221, 223, 227 ve 234 parsel sayılı parseller hakkında hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir. Bu şekilde eksik araştırma ve değerlendirme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, Mahkemece eldeki dosyanın, davacılar ... ve müşterekleri tarafından aynı iddia ile açılan ve halen 2012/20 Esas numarası ile derdest olan dava ile birleştirilmesi, bundan sonra işin esasına girilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yukarıda açıklandığı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz eden davalıların, Hazinenin ve davadan haberdar olmadıklarını bildirerek temyiz edenlerin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2316, Karar No: 2019/568, Tarih: 04.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2316 E.  ,  2019/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/7436 E. sayılı dosyası ile 25.11.2010 düzenleme tarihli senetle takip yapıldığını, itiraz üzerine ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/23E. 2013/498K. sayılı ilamı ile “senetteki rakam ve yazıların kimler tarafından doldurulduğuna dair inceleme yetkisi olmadığından” İcra Hukuk Mahkemesinden sınırlı inceleme yapıldığı, bonodaki ilgili kısımlar müvekkili tarafından doldurulmadığı, taraflar arasında ticari ilişki olmadığını ileri sürerek, davacının borçlu olmadığının tespiti ile davalı hakkında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/23E. 2013/498K. sayılı ilamının Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini bu dosya kapsamında Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinde alınan rapora göre imzanın davacı eli ürünü olduğunu belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/23E. 2013/498K. sayılı dosyasında bonodaki imzanın Adli Tıp Kurumu 06.12.2013 tarihli incelemede davacının eli ürünü olduğu, bu kararın Yargıtay ilamıyla kesinleştiği, davalının tanık dinlenmesine muvafakati olmadığı, davacının senet içeriğinin aksini ispat eden yasal delil sunması gerektiği, davacının borcunu sona erdiren yazılı delil dosyaya sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/23E. 2013/498K. sayılı dava dosyasından alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, ... İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkilidir ve icra mahkemesince verilen kararlar kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Öyleyse bu mahkemede yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemede kesin delil olarak kabul edilemeyeceğinden, bu bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez. Bu durum karşısında mahkemece davacı yanın senet üzerindeki imzaya itirazı üzerinde durulup senetteki imzasıyla ilgili olarak imza incelemesi yaptırılıp bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13183, Karar No: 2012/12796, Tarih: 22.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13183 E.  ,  2012/12796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi 22.40 sıraları müşteki ...'ün idaresindeki araçta esi ...'de olduğu halde Tekkeköy ışıklı kavsağına geldiklerinde kırmızı ışığın yanması üzerine durduğu, müştekinin tanımına göre “sarı renkli, arka bagaj kapağından başlayıp tavan kısmında devam eden siyah şerit bulunan arka camları filmli, arka camında “...” yazısı bulunan ve bu tanımlamayla sanığa ait olduğu tespit edilen araçla sanığın hızlı bir şekilde gelip sert bir frenle müştekinin önünde bulunan bir aracın önünde ters şekilde durup ... şöforüne saldırıp aracına binerken müştekinin korna çalması üzerine yine ona da sert şekilde bakıp yeşil ışığın yanmasıyla birlikte yola devam ettikleri 2. ışıkta tekrar durduklarında sanığın bu kez gelip müştekinin aracının arka kısmına hafif şekilde çarptığı, müştekinin yoluna devam ettiği,... bey köprüsüne geldiklerinde sanığın idaresindeki aracı müştekinin aracının önüne kırıp sol ön çamurluk kısmına çarptığı ve ışıklarını kapatarak uzaklaşması sonrası müştekinin polise başvurduğu aynı gün 23.40 da düzenlenen “Oto görgü tespit tutanağı” içeriğine göre müştekinin otosunun sol ön çamurluk üst kısmında 3 cm' lik çizik olup sol tekerlek cant kapağının yerinde olmadığının tespit edildiği ve sanığın aracına ilişkin tanımlamalar üzerine 1 gün sonra 28.03.2009 gün 19.00 da sanık yakalanıp aracında yapılan incelemede aracın sarı renkli, arak bagaj kapağından başlayıp tavan kısmında devam eden siyah renkli şerit olup, arka camları filmli ve arka camında ... yazısının bulunduğunun tespit edildiği, sanığın da aracın kendisine ait olduğunu söylediği müşteki ve eşi ...'ün anlatımları, görgü tespit tutanakları, savunma tanığı ...'ın anlatımları birlikte değerlendirildiğinde sanığın gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 123/1 maddesinde yazılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7585, Karar No: 2015/17846, Tarih: 25.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/7585 E.  ,  2015/17846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin, 17.09.2014 tarihinde haczedilen makinelerin, borçlu şirketin üretimindeki devamlılığı için zorunlu nitelikte olmakla haczin İİK’nun 82. maddesine aykırı olduğunu, dosya kapsamı itibarı ile hacizlerin borç miktarına karşılamaya yeterli olup bu haczin ve yapılan muhafaza işleminin aşkın haciz niteliğinde olduğunu, borçlunun cari hesap ilişkisinden dolayı 3. kişi ... ile düzenlenen rehin sözleşmesi kapsamında rehinli olduğunu, rehin sözleşmesinde yer alan makinelerin haczedilemeyeceğini ileri sürerek haczin kaldırılmasına karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece 03.11.2014 tarihi bilirkişi raporu benimsenerek mahcuzların borçlu şirketin üretimindeki devamlılığı için zorunlu ve vazgeçilmez makineler olduğu ve haciz nedeni ile üretimin kısmen durmuş olduğundan bahisle haczin İİK’nun 82/12. maddesine aykırı olduğu gerekçe gösterilerek haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK’nun 82/1-4. maddesi gereğince borçlunun "sanat ve mesleği için lüzumlu olan alet, edevat ve kitapları" haczedilemez. Aynı Kanunun 82/ 3. fıkrasına göre de bu bentte sayılan malların kıymetinin fazla olması halinde, bedelinden haline münasip bir kısmı, ihtiyacını karşılayabilmesi amacı ile borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır. Ancak, bunun için borçlunun haciz sırasında bir meslek veya sanatla uğraşıyor olması ve kendisi ile ailesinin geçimini anılan meslek ve sanatla sağlaması gerekir.

Yukarıda yer verilen madde gereğince haczedilemeyecek malların kapsamını tayin edebilmek için sanat sözcüğü ile eş anlamda kullanılmış olan meslek kavramını teşebbüsten ayıracak kıstasların açıklanması gerekir. Çünkü, borçlu bir meslek sahibi sayıldığı takdirde, bu mesleği ile ilgili alet, edevat ve kitapları haczedilemeyecek, aksine bir teşebbüs sahibi sayıldığı zaman, bu teşebbüsün malları sermaye ağırlıklı olup haczedilebilecektir. Şikayet konusu incelenirken borçlunun yaptığı işte sermaye ile emeğin karşılıklı oranları tespite çalışılır ve emeğin değerinin, sermayenin değerinden daha fazla olduğu görülürse “bir mesleğin” varlığına, aksi takdirde “bir teşebbüsün söz konusu olduğuna” hükmedilir (Hukuk Genel Kurulu’nun 02.12.1972 tarih ve 1972/572-974 sayılı kararı). Uygulamada, bu şekilde incelemeye ekonomik kıstasın üstün tutulması adı verilmektedir.

Somut olayda, borçlu... bir ticari şirket olup, kendisinin sermaye ağırlıklı makinaları haczedilmiştir. Borçlu şirketin faaliyetinin sermayenin önem kazandığı teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekeceğinden, mahcuzların İİK'nun 82/1-4.maddesi kapsamında sayılan haczedilemez nitelikte mesleki eşya olarak kabulü mümkün değildir. Öte yandan, mahkeme karar gerekçesinde işaret edilen İİK’nun 82/12. maddesinin somut olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda, borçlu şirketin haczin İİK’nun 82. maddesine aykırı olduğuna yönelik iddiasının dinlenebilme olanağı yoktur. O halde mahkemece; borçlu şirketin sair şikayet nedenleri incelerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15880, Karar No: 2013/17538, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15880 E.  ,  2013/17538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, buğday samanı, marul ve domates ürünlerinin ... ilçe genelinde geçerli olan ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3037, Karar No: 2014/12524, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3037 E.  ,  2014/12524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde yeralan çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22407, Karar No: 2015/1334, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22407 E.  ,  2015/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/267, Karar No: 2018/320, Tarih: 03.07.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/267 E.  ,  2018/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 02.07.2014

Sayısı : 584-759

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'un TCK'nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 53/6. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin Bursa 10. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25.12.2012 gün ve 470-1440 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 20.02.2014 gün ve 10523-4250 sayı ile;

"...Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, olay tarihinde gündüz vakti, yerleşim yeri içerisinde sanığın yönetimindeki çekiciye bağlı dorse ile bölünmemiş çift yönlü stabilize sokakta bulunan boş arsaya geri geri manevra yaparak park etmek istediği sırada, 7 yaşındaki katılana dorsenin arka kısmı ile çarparak katılanın 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu ve sanığın asli kusurlu kabul edildiği somut olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli ve meydana gelen zarar gözetilip alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken en üst hadden ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 02.07.2014 gün ve 584-759 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 02.07.2014 gün ve 584-759 sayı ile;

"...Bozma gerekçesinin dosya içeriğine ve olayın oluş şekline uygun düşmemesi nedeni ile önceki kararda direnilmesi gerektiği, Zira; Yargıtay 12 . Ceza Dairesinin söz konusu bozma kararı ile yerel mahkemenin olaya nüfus ederek ve yüz yüze yargılama kuralı sonrasında edindiği vicdani kanaate göre uyguladığı cezadaki takdir hakkına müdahale ettiği, evrak üzerinde değerlendirme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince, olayın yerel mahkemenin edindiği kanaat çerçevesinde yeterli kanaate sahip olma olanağının bulunmadığı, buna rağmen mahkemenin takdir hakkında müdahale edilmesinin usul ve yasaya uygun görülmediği, kaldı ki; önceki karar gerekçesinde meydana gelen yaralanmadan dolayı dosya içine ibraz edilen fotoğraflarda dikkate alınarak mağdurun yürümekte zorluk çekecek şekilde mağduriyete uğradığı, sanığın yargılama aşamasında mağdurun ve ailesinin uğramış olduğu somut maddi zararı gidermediği, sanığın meydana gelen olayda tam ve asli kusurlu olduğu, ağır tonajlı ve oldukça büyük ebatta olan tır kamyonunun çocukların oyun oynadığı mahalle arasına tüm uyarılara rağmen sanık tarafından ısrarla park edilmeye devam edildiğinin katılan ... tarafından belirtilmiş olduğu ve katılan ...'in bu beyanlarının mahkemece inandırıcı görüldüğü belirtilerek sevk maddesinde ön görülen cezanın alt sınırından uzaklaşma sebeplerinin bu şekilde vicdani kanaat olarak ortaya konulduğu, dolayısıyla tesis edilen ilk hükümde olayın oluş şekline, usul ve yasaya aykırı hiç bir yön bulunmadığı kanaatine varıldığı" gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2014 gün ve 304319 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 278-817 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.03.2017 gün ve 21-1547 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; TCK’nun 89/1. maddesi gereğince 3 aydan 1 yıla kadar hapis veya adli para cezasını gerektiren taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık hakkında temel cezanın 1 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;