muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/48866, Karar No: 2013/34127, Tarih: 19.12.2013

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme

Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda 14.04.2009 tarihli duruşmada davacı iş akdi feshedildikten sonra 750 TL alacağının ödendiğini beyan etmiştir. Bu kısmi ödemenin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda davacı alacaklarından mahsup edilmemesi hatalıdır. Mahkemece ödemenin neye karşılık olduğu taraflara açıklatılarak mahsup işlemi yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2059, Karar No: 2021/11291, Tarih: 14.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2059 E.  ,  2021/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdurun aracı ile geçtiği yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “Yol kesmek” ten söz edilemeyeceği gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde TCK’nın 149/1. maddesinin (d) bendi ile hüküm kurulması; ayrıca sanığın yağma eylemini kar maskesi takarak yüzünü gizlemek suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 149/1. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (b) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından ve aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2807, Karar No: 2020/1245, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2807 E.  ,  2020/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11.04.2019 tarih ve 2018/1016-2019/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin sigortalısına ait bakır tel cinsi emtianın davalılar tarafından nakliyesi sırasında hasar gördüğünü, davacı şirketin sigortalı zararının ödediğini, 29.914,87 TL'nin tahsili için başvurulan icra takibine itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına, davalı borçlular aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davalı şirket ile... İşviçre Sigorta A.Ş arasında CMR Sigorta Zeyilnamesi'nin düzenlendiğini ve davanın... Sigorta A.Ş'ye ihbarını talep ettiklerini, iddiaların gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ulus. Nak. İht. İhr. Ltd. Şti. vekili, diğer davalı ... Ulus. Nak. İnş. Taah. Mad. Pet. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. ile aralarında CMR Sigorta Zeyilnamesi düzenlendiğini, davacı ... şirketinin uğradığı zarar varsa bunun muhatabının alt taşıyıcı olan diğer şirket arasında poliçe tanzim eden... Sigorta A.Ş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İhbar edilen sigorta şirketi vekili, dava konusu taşımayı üstlenmiş olan... Ulus. Nak. İnş. Taah. Mad. Pet. Otom. San. Tic. Ltd. Şti.'nin kendisine ait veya başkasıyla kira akti olmayan kiralık araçlarla taşınmasını taahhüt ettiği mallara gelebilecek zararlar sebebiyle CMK Convansiyonu uyarınca taşıyıcıya düşebilecek mesuliyeti CMR Sigorta Poliçesi ile teminat altına alındığını, emtianın alıcıya hasarlı teslim edildiğine dair hiçbir kayıt ve belge sunulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, CMR Konvansiyonun davalılar lehine karine teşkil eden 30. madde hükmünün aksi, bir başka deyişle malın hasarlı olarak teslim alındığına ilişkin süresinde bildirim yapıldığı hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 456,47 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2672, Karar No: 2015/2569, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2672 E.  ,  2015/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/27934, Karar No: 2014/4547, Tarih: 12.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27934 E.  ,  2014/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/181420

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

NUMARASI : 2010/450 (E) ve 2011/116 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 24.01.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13662, Karar No: 2017/9157, Tarih: 10.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/13662 E.  ,  2017/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen doğrudan adli para cezalarının ertelenmesine karar verilmiş ise de; doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde; atılı suçlar nedeniyle müştekinin karşılanması gereken bir zararının bulunmadığı, suça sürüklenen çocukların sabıkasız olduğu halde, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nın 51. maddesindeki erteleme müessesesine göre daha lehe olan CMK'nın 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmemesi,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde; atılı suçlar nedeniyle müştekinin karşılanması gereken bir zararının bulunmadığı, suça sürüklenen çocukların sabıkasız olduğu halde, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nın 51. maddesindeki erteleme müessesesine göre daha lehe olan CMK'nın 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde; 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların eylemlerini özgüledikleri malın değerinin 3,00 TL değerindeki bozuk para olması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14541, Karar No: 2012/12391, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14541 E.  ,  2012/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 1995 tarihinden iş sözleşmesinin feshine ilişkin bildirimin yapıldığı 14.11.2010 tarihine kadar çalışan davacının sendika temsilcisi olarak görev yapmakta iken sendika tarafından diğer üç işyeri sendika temsilcisi ile birlikte haksız bir şekilde görevlerinden alındıklarını, davacıya işyerinde temizlik görevinin verildiğini, temizlik işine verilmesinin amacının davacının işten kendisinin ayrılmayı talep etmesi beklentisi olduğunu, ancak bu gerçekleşmeyince iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesine dayanılarak "yeni işinde yaşadığı adaptasyon sorunu ve performans yetersizliği" ile "işlerinde daralmaya gidilmesi" sebepleri gerekçe gösterilerek feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin önceden aldığı uyarılar da dikkate alınarak, işindeki adaptasyon sorunu ve performans yetersizliği ile işlerdeki daralma ve eleman fazlalığı sebepleriyle 4857 sayılı Kanun'un 17 ve 18. maddeleri gereğince geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, sendika değişikliğinden sonra işyerinde sendikal gruplaşmalar olduğu, bazı işçilerin tekrar eski sendikalarına döndükleri, davacının eski sendikasına dönmediği, ancak işyeri yetkilileri tarafından önce kriz bahane edilerek önce ücretsiz izne gönderildiği, daha sonra asıl görevinden alınıp temizlik işine verildiği, işi bırakmaya zorlandığı, işten ayrılmayınca da iş sözleşmesinin işverence tazminatlı olarak sona erdirildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiş, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili 31/01/2011 tarihli dilekçe ile delillerini bildirmiş ise de bildirdiği delillerin toplanması hususunda yargılamanın 27/04/2011 tarihli oturumunda kendisine süre verilmesine rağmen delil olarak bildirdiği bilgi ve belgelerin getirtilmesi için masraf yatırmamış, delillerin toplanmasını sağlamamıştır.