muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2108, Karar No: 2023/1983, Tarih: 24.05.2023

2. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemesi Kanunu'nun 388. ve 389. maddeleri ile temyiz incelemesi tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakamesi Kanunu'nun 297/2. maddesine göre, hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Ayrıca, mahkeme kararının gerekçeli olması hususu 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde belirtildiği gibi aynı zamanda Anayasa'nın 141. maddesinin de amir hükmü gereğidir. Bu nedenlerle; mahkeme kararları tarafların iddia ve savunmalarının özetini, tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri mutlaka kapsamalıdır. Gerekçe sayesinde kararların doğru olup olmadığı denetlenebilir. Gerekçesiz bir kararın Yargıtay tarafından denetlenmesi de mümkün değildir. Gerekçe, doyurucu olmalı, kararın neden, nasıl, hangi hukuki gerekçeyle ve hangi deliller değerlendirilmek suretiyle verildiği hususlarını içermelidir. Bu hususları içermeyen kararların gerekçeli olduğundan bahsedilemez. Ayrıca kararda maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiği, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığı ortaya konulmalı, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantı açıklanmalıdır. Tarafların o dava yönünden hukuk düzenince hangi nedenle haklı ya da haksız olduğunu anlayıp değerlendirilebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçenin bulunması bu yasal ve Anayasal düzenleme karşısında zorunludur.

Mahkemece verilen hüküm incelendiğinde talep edilen kira tazminatı ile faiz türü ile ilgili olumlu ve olumsuz bir karar verilmediği gibi haklarında davanın reddine karar verilen davalılara yönelik verilen kararın, husumete yönelik mi yoksa esasa yönelik mi olduğu da kararda gerekçe olmadığından anlaşılamamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; 6100 sayılı Hukuk Muhakamesi Kanunu'nun 297/2. maddesine göre, hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde talep edilen kira tazminatı ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar vermek, hükümde faiz türünü açıkça göstermek ve davalılar hakkında husumetten mi yoksa esasa dair mi ret kararı verildiğinin gerekçesi ile açıklanarak husumetten ret kararı verilmesi halinde vekille temsil olunan davalılar lehine maktu, haklarındaki davanın esastan reddedilmesi halinde ise nispi vekalet ücretine hükmetmekten ibarettir.

Açıklanan nedenlerle hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmemesi ve gerekçesiz karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan mahkeme kararının davacı lehine BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme kanun yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5078, Karar No: 2023/4647, Tarih: 26.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5078 E.  ,  2023/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/39 E., 2022/504 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/206 E., 2021/596 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 187 ada 7, 191 ada 16 ve 299 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 15.779.71, 9.885,36 ve 1.775,13 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının edinme sebeplerinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olup taşınmazlar taşınmazların 2019 yılından beri ... Yaşama ve Yaşatma Derneğinin kullanımında olduğu belirtilerek, tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 187 ada 7, 191 ada 16 ve 299 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ... mahallesinde ikamet etmekte olan İsmail Kırcık'ın 1990 yılından beri zilyetliğinde bulunduğunu, ancak daha sonra davacı Derneğe devrettiğini belirterek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın davacı Dernek adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "keşifte dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişileri ile davacı tanıklarının, 299 ada 1 parselin eskiden beri dere yatağı halinde olduğunu, 187 ada 7 parselin bir kısmını 2000 yılından önce köy içerisinde farklı kişilerin mantar faaliyeti için bir süreliğine kullandıklarını, bunun dışında herhangi bir faaliyet yapılmayıp tarımsal üretimde kullanılmadığını, 191 ada 16 parseli ise İsmail Kırcık adında birinin tarımsal faaliyet yaparak kullandığını, davacı derneğin yakın zamanda kurulduğunu, dava konusu yerlerde herhangi bir kullanımına şahit olmadıklarını beyan ettikleri; bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, 187 ada 7 ile 299 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 191 ada 16 parselin bilirkişi raporunda (B) ile belirtilen kısmında toprak işleme faaliyetlerinin yapılmadığı, imar ihya edilmediği, tarım toprağı sıfatının oluşmadığı, 191 ada 16 parsel sayılı taşınmazın (A) ile belirtilen kısmın imar ihyasının 15 yıl öncesinde tamamlandığı, o tarihten beri tarımsal faaliyet yapılarak kullanıldığı yönünde görüş belirtildiği, keşif tarihi itibari ile dahi dava konusu 187 ada 7 ile 299 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yabani otlarla, çalılarla ve taşlarla kaplı olduğu, imar ihyasının faaliyetlerine başlanmadığı, 191 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise imar ve ihyasının tamamlanması sonrası 20 yıllık kullanım şartının gerçekleşmediği, bu haliyle taşınmazlar üzerinde davacı lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine, 187 ada 7, 191 ada 16 ve 229 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro tespitindeki gibi işlem yapılarak ayrı ayrı Hazine adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğu gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığını, mahkemece yapılan keşifte tanıklarından iki tanesinin dinlenmediğini, keşiften sonra dava dosyasına yaptıkları talep üzerine dinlenmeyen tanıklarının duruşmada dinlendiğini, dinlenen bu tanıklardan sonra ek bilirkişi raporu alınması taleplerinin inandırıcı bir gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, savunma haklarının kısıtlandığını ve taşınmazlar üzerinde davacı Dernek lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "keşif beyanları ile hava ve uydu fotoğrafları ile desteklenen bilirkişi rapor içeriklerine göre 187 ada 7, 299 ada 1 parseller ve 191 ada 16 parselin (B) ile gösterilen bölümünde imar ihyanın tamamlanmadığı, 191 ada 16 parselin (A) ile gösterilen bölümünde ise taşınmaz üzerinde imar ihya çalışmaları tamamlanarak tespite kadar 20 yıllık kesintisiz zilyetliğin davacı lehine gerçekleşmediği ancak hükümde 299 ada 1 parselin ada numarası 229 olarak yazılmış ise de bunun her zaman mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğu bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı Dernek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazlar üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davacı Dernek vekilinin 187 ada 8 ve 191 ada 16 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tüm, 299 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; 3402 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca, kadastro hakimi, doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorundadır.

Somut olayda; dava, 299 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında açıldığı ve yargılama da bu parsele ilişkin olarak yürütüldüğü halde, hüküm yerinde çekişmeli 299 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yerine "229 ada 1 parsel" yazılması isabetsiz ise de, açık maddi hata niteliğindeki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Davacı ... vekilinin, dava konusu 187 ada 8 ve 191 ada 16 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik tüm temyiz itirazlarının, çekişmeli 299 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise sair temyiz itirazlarının yukarıda (V.C.3.1) numaralı bentte yazılı nedenlerle REDDİNE,

Davacı ... vekilinin, dava konusu 299 ada 1 parsel sayılı taşınmaza hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (V.C.3.2) numaralı bentte yazılı nedenlerle kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu parsel yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin birinci satırında yer alan ve “... Mahallesi” kelimesinden sonra gelen “229” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “299” rakamının yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13829, Karar No: 2015/20567, Tarih: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13829 E.  ,  2015/20567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Burhaniye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 10.02.2015

No : 2012/354-2015/54

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun 4.maddesi ile “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davanın da işverene karşı açılması gerekir. Kaldı ki, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, bu tür tespit davalarının sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltmesi gerekir.

Eldeki dava, hizmet tespiti istemine ilişkin olup, davacının 18.10.2003-01.07.2011 tarihleri arasında köy bekçisi olarak H. Köyü nezdinde çalıştığı sürelerin tespitini talep ettiği, davacının hizmet döküm cetveline göre dava konusu dönemin bir kısmına rastlayan 01.12.2009-31.07.2010 ve 03.11.2010-04.07.2011 tarihleri arasında toplam 482 gün dava dışı H. K. Ç. M. K.B. unvanlı ve ayrı bir tüzel kişiliğe sahip 1102079 sicil nolu işyerinden bildirimlerinin yapıldığı, Ç. M. K. B. Meclisi Karar defterinde yer alan 18.11.2009 gün, 6 nolu karara göre davacının 01.12.2009 tarihinden itibaren Ç. M.K. B. bekçi olarak atandığı, Ç.M.Gelir-Gider Defteri’ne göre de 23.09.2003-31.12.2008 tarihleri arasında davacı adına bir takım ödemeler yapıldığı tespit edilmiş olup, anılan delillerden dava konusu dönemde çalışmanın davacının iddia ettiği Hacıosman Köyü’nde değil bu işverenden ayrı bir tüzel kişililiği olan Ç.M.K. Başkanlığı’nda 2/7/1941 tarihli ve 4081 sayılı Ç. M. Korunması Hakkında Kanun’a göre, 506 sayılı Kanunun 2/2. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 4/2-d maddesi uyarınca hizmet akdine tabi olarak gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı’na değil, Hacıosman Köyü’nün bağlı bulunduğu G.. B..’na husumet yöneltilmiş ise de, husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında; öncelikle, işveren Ç. M.K.B.’na HMK’nun 124. maddesindeki düzenleme gözetilerek husumet yöneltilmesi sağlandıktan sonra, işin esasına girilip, bu davalının göstereceği deliller toplanarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında; öncelikle, işveren Ç. M.K.B.’na HMK’nun 124. maddesindeki düzenleme gözetilerek husumet yöneltilmesi sağlandıktan sonra, işin esasına girilip, bu davalının göstereceği deliller toplanarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan H. Mahallesine İzafeten G.. B..'na iadesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31075, Karar No: 2024/2808, Tarih: 18.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/31075 E.  ,  2024/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1177 E., 2021/421 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, münhasıran hükmün nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin kısmının bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 20.30 sıralarında otoban girişinde durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın arka tarafında bulunan 4 adet 60 litrelik plastik bidonlar ile sol ve sağ tarafında bulunan standart dışı depolarında akaryakıt olduğunun tespit edildiği, sanığın faturasının bulunmadığını beyan ettiği, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada,

aracın sol tarafında bulunan depoda 900 litre, sağ tarafında bulunan depoda 400 litre, plastik bidonlarda 240 litre olmak üzere toplam 1540 litre gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça konu akaryakıtın cinsinin motorin, ulusal marker kontrol sonucunun ise geçersiz olduğu tespit edilmiştir.

Ele geçen akaryakıt için düzenlenen TÜBİTAK-MAM raporunda, numunenin motorin esaslı olduğu ancak solvent içerdiği, ulusal marker seviyesinin geçersiz ve teknik düzenlemede yer alan özelliklere aykırı olduğu belirlenmiştir.

Dosya kapsamında bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre, suça konu akaryakıtın gümrüklenmiş değerinin 6270,77 TL olduğu bildirilmiştir.

Nakil aracı için alınan bilirkişi raporunda; araçta gizli bölme bulunmadığı, araçtaki kaçak akaryakıtın aracın taşıma kapasitesine göre ağırlık bölüm oluşturmadığı, aracın piyasa değerinin 24.000,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalarda, suça konu akaryakıtı kullanmak için aldığını beyan etmiştir.

Suça konu eşyanın taşıma aracı yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, işlenen suça nazaran aracın müsaderesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hakkaniyete aykırı olacağı ve aracın gizli bölmesinin bulunmadığı cihetle, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran nakil aracına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/888, Karar No: 2024/626, Tarih: 25.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/888 E.  ,  2024/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2020 Tarihli ve 2017/414 Esas, 2020/133 Karar Sayılı Kararı ile

1. Sanık ... hakkında;

a. Kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/1745 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ