muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1729, Karar No: 2024/5901, Tarih: 29.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1729 E.  ,  2024/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/388 E., 2023/507 K.

SUÇ : 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Suça konu aracın tasfiye bedelinin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi nedeniyle suça konu aracın da müsadere edilemeyeceğine ve tasfiye bedelinin iadesinin gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Kolluk güçlerince gelen bir ihbarla yurtdışından getirilen ve sahte evraklarla tescil edilmiş gibi gösterilerek millileştirilmeye çalışılan Hollanda plakalı ... plakalı ... çekici ve ... plakalı dorseyle ilgili çalışmalarda, araçların süresi içerisinde yurtdışına çıkarılmayarak sahte olarak düzenlenen giriş beyannameleri, ruhsat belgeleri ile Türkiye'de üretilmiş gibi gösterilerek yurt içinde sahte plakalarla millileştirmeye çalıştıkları, bu itibarla ... plakalı çekici üzerinde ... plaka, ... plakalı dorsenin ise ... plaka ile kullanımdayken yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, 2001 yılında Hollanda'da işçi olarak altı ay çalıştığını, birikimi ve akrabalarının yardımıyla Hollanda'da bir tane tır aldığını, çalışma süresinin dolması ve vizesinin bitmesi üzerine Türkiye'ye döndüğünü, çalışmak zorunda olduğu için tırı yurtdışı edemediğini, kesinlikle sahte belgeler kullanmadığını, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

Suça konu aracın 14.07.2017 tarihinde e-ihale yoluyla 24.237,20 TL bedelle satılarak tasfiye edildiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, 2001 yılında Hollanda'da işçi olarak altı ay çalıştığını, birikimi ve akrabalarının yardımıyla Hollanda'da bir tane tır aldığını, çalışma süresinin dolması ve vizesinin bitmesi üzerine Türkiye'ye döndüğünü, çalışmak zorunda olduğu için tırı yurtdışı edemediğini, kesinlikle sahte belgeler kullanmadığını, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

Suça konu aracın 14.07.2017 tarihinde e-ihale yoluyla 24.237,20 TL bedelle satılarak tasfiye edildiği anlaşılmıştır.

Kolluk güçlerince gelen bir ihbarla yurtdışından getirilen ve sahte evraklarla tescil edilmiş gibi gösterilerek millileştirilmeye çalışılan Hollanda plakalı ...(...) plakalı dorseyle ilgili çalışmalarda, aracın süresi içerisinde yurtdışına çıkarılmayarak sahte olarak düzenlenen giriş beyannameleri, ruhsat belgeleri ile Türkiye'de üretilmiş gibi gösterilerek yurt içinde sahte plakalarla millileştirmeye çalışıldığı, sanık hakkında kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş ise de suça konu aracın bizatihi kaçak olması nedeniyle, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Bu kanunda tanımlanan suçların konusunu oluşturması dolayısıyla müsadere yaptırımının uygulanabileceği eşya, sahibine iade edilmez." hükmü gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça konu aracın tasfiye bedelinin müsaderesine ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5903, Karar No: 2014/1349, Tarih: 25.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5903 E.  ,  2014/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2012

NUMARASI : 2007/247-2012/267

Taraflar arasında görülen asıl, karşı ve birleşen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04.04.2013 tarih ve 2013/277 Esas, 2013/2165 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı-karşı ve birleşen davalarda davacı arsa maliki vekili ile birleşen davada davacı R.. Y.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili ile davalı arsa maliki arasında 24.11.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini müvekkilinin sözleşme uyarınca edimlerini zamanında yerine getirerek 06.06.2007 tarihinde genel iskan ruhsatının alındığını, davalının ise edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, 2-3 ve 4 no'lu bağımsız bölüm tapularının iptali ile müvekkili adına tesciline, taraflar arasında imzalanan 02.05.2007 tarihli ek sözleşmenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa maliki vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, yüklenicinin sözleşmeye göre zamanında teslim borcunu yerine getirmediğini, eksik ve ayıplı işler olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş karşı davasında ise; 13 parselde 1 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 numaralı bağımsız bölümlerin tapu kaydında yazılı 50/100 hissesinde davacı lehine yer alan satış vaadi şerhinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyada davacı arsa sahibi S.. G.., davalı yüklenici aleyhine Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/247 Esas sayılı dosyasında alınan 04.06.2008 tarihli bilirkişi raporunda eksik işlerin bedelinin hesaplandığı, yüklenici tarafından eksikliklerin tamamlanmadığı ve eserin teslim edilmediğini ileri sürerek, 25.06.2007 tarihinden itibaren 1 aylık 10.000,00 TL kira bedeli ile 40.000,00 TL eksik ayıplı iş olmak üzere 50.000,00 TL'nın davalıdan reeskont avans faiziyle birlikte tahsili talep, ıslahla gecikme tazminatını 310.000,00 TL'sına yükseltmiştir.

Birleşen 2009/444 Esas sayılı dosyada davacı yüklenici vekili, tarafından davalı arsa maliki aleyhine taraflar arasında Antalya 6. Noterliği'nin 02.05.2007 tarihli ek sözleşmesinin gabin niteliğinde olduğu, iş teslim tutanağının davalı tarafından imzalanmasını sağlamak için bu sözleşmenin imzalandığı, genel iskanın alındığı, dükkanların tapusunun davalıdan istenilmesine rağmen verilmediği, bu arada dükkanlar için kira sözleşmesi yapıldığı ancak tapu alınmadığı için kira sözleşmelerinin iptal edildiği ileri sürülerek 06.06.2007 tarihinden 2 yıl 5 aylık süre içerisinde dükkan tapularının verilmemesinden kaynaklı zarar olan 130.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili talep edilmiştir.

Birleşen 2008/112 Esas sayılı dosyada, davacı R.. Y.. tarafından davalı arsa sahibi aleyhine İİK'nun 94. maddesine göre aldıkları yetkiye istinaden yüklenici şirkete tescili gereken 13 parselde bulunan 2-3-4-5-6-7-8-9-10 ve 11 no'lu bağımsız bölümlerin yüklenici şirket adına tapularının tescili talep ve dava edilmiştir.

Birleşen 2007/251 Esas sayılı dosyada, davacı arsa maliki tarafından davalı yüklenici şirket aleyhine yüklenicinin ısrarla eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak teslim alındığına dair tutanak imzalatmak istemesi ve arsa malikinin de imzalamaması nedeniyle eserin teslim alınamadığını ileri sürerek, 13 no'lu parselde 1-12-13-14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24-25 numaralı bağımsız bölümlere davalı yüklenicinin müdahalesinin önlenmesi talep ve dava edilmiştir.

Birleşen 2007/251 Esas sayılı dosyada, davacı arsa maliki tarafından davalı yüklenici şirket aleyhine yüklenicinin ısrarla eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak teslim alındığına dair tutanak imzalatmak istemesi ve arsa malikinin de imzalamaması nedeniyle eserin teslim alınamadığını ileri sürerek, 13 no'lu parselde 1-12-13-14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24-25 numaralı bağımsız bölümlere davalı yüklenicinin müdahalesinin önlenmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davalı yüklenici şirketin tacir olduğu, tacirlerin haklarını ve sorumluluklarını bilen basiretli kişiler olduğu, bu sebeple yüklenici şirketin sözleşmenin ve cezai şartın iptaline ilişkin taleplerinin yerinde görülmediği, bilirkişi raporları ile inşaatta 11.650,00 TL'lık eksik ve kusurlu imalat olduğunun tespit edildiği, ayrıca taraflar arasında gecikilen her ay için 10.000,00 TL cezai şart ödeneceği yolundaki anlaşma ve inşaatın halen tamamlanmadığının anlaşılması karşısında ıslah talebi doğrultusunda 310.000,00 TL cezai şartın tahsiline karar verilmesi gerektiği, karşı dava ile talep edilen tapu kayıtlarındaki satış vaadi şerhinin iptali talebinin sözleşmenin geleceğe dönük olarak feshedilmesi ve tamamlanmış olması sebebiyle taraflara bir faydasının kalmayacağı, bu nedenle satış vaadi şerhinin tapu kaydından silinmesi talebinin kabulüne karar vermek gerektiği, birleşen 2007/251 Esas sayılı dosya yönünden, mahkemenin kararı ile taraflar arasındaki sözleşme sona erdirilmiş ve tamamlanmış olduğundan müdahalenin meni yönündeki davanın kabulüne karar vermek gerektiği, birleşen 2009/444 Esas sayılı dosyada, taraflar arasındaki sözleşme gereğince üzerlerine düşen yükümlülükleri tam olarak yerine getirmedikleri bu nedenle arsa sahibinin gayrimenkulleri devretme yükümlülüğü doğmadığından davanın reddi gerektiği, birleşen 2008/112 Esas sayılı dosyada, davacının talebinde hukuki yararı olduğundan davanın kabulü gerektiği, birleşen 2009/83 Esas sayılı dosyada, arsa sahibinin talep ettiği cezai şart toplamı 310.000,00 TL ve eksik iş bedeli 11.650,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne, 2-3-4 no'lu bağımsız bölümlere ilişkin tapu iptali tescil talebinin kabulüne, Antalya 6. Noterliği'nin ek sözleşmesinin iptali talebinin reddine, karşı davanın kabulüne, birleşen 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/83 Esas sayılı dosyasının kısmen kabulüne, 310.000,00 TL kira bedelinin ve 11.650,00 TL eksik işler bedelinin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/251 Esas sayılı dosyasında davanın kabulüne, birleşen 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/444 Esas sayılı dosyasında davanın reddine, birleşen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/112 Esas sayılı dosyasında davanın kabulüne dair verilen karar davacı-karşı davalı yüklenici vekili ve davalı-karşı davacı arsa maliki vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.04.2013 tarih ve 2013/277 Esas, 2013/2165 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalı-karşı ve birleşen davalarda davacı arsa maliki vekili ile birleşen dosyada davacı R.. Y.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-karşı ve birleşen davalarda davacı ile birleşen davada davacı vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 106,75 TL harcın asıl davada davalı-karşı ve birleşen davalarda davacıdan, 1,95 TL harcın birleşen davada davacıdan ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21556, Karar No: 2014/25824, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21556 E.  ,  2014/25824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2010/111-2013/185

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İETT Genel Müdürlüğü, davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi olmadığı gibi davalılar arasında da asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı K.. K.., davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenlerle feshedildiğini, fesihten sonra kıdem ve ihbar tazminatı ile tüm sosyal haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84–86. maddeleridir. Borçlar Kanununun 84. maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85.maddesinde “birden fazla borçları bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş; 86.maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.

Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir ve kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK.m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa günün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK.m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK.m.107/1) hallerde, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Buna göre tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumda borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, BK.nun 84. maddesi gereğince ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlu, yaptığı ödeme ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun olduğu borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu BK.m. 86’ye göre çözümlenmelidir. Buna göre kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumda kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi BK.m.84. çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmiş olması gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması durumunda, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise mahsup işlemi BK.m.86.çerçevesinde yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş Hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120. Maddesi uyarınca işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120. Maddesi uyarınca işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin; 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500,00 TL ücret, 2.000,00 TL fazla mesai ve 500,00 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda; davalının davacıya 9.274,73 TL ödemede bulunduğu davacının da kabulünde olduğuna göre, bu miktar yukarıdaki ilkeler ışığında alacakların muacceliyet ve temerrüt tarihleri dikkate alınarak sıra ile mahsup edilmeli, yine bu sıralamada kıdem tazminatı yönünden fesih tarihinden ödeme tarihine kadar olan dönem için faiz hesaplanıp mahsup edilmeli ve bakiyesi için fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmeli; ödemenin kıdem tazminatını karşılaması ve artan miktar bulunması halinde ise, ihbar tazminatı yönünden dava tarihinden ödeme tarihine kadar olan dönem için faiz hesaplanıp mahsup edilmeli, bakiyesi için çıkacak miktara göre ıslahtan itibaren faiz işletilmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20427, Karar No: 2015/1309, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20427 E.  ,  2015/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi