muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7280, Karar No: 2014/11329, Tarih: 26.05.2014

5-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2662, Karar No: 2011/40633, Tarih: 06.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/2662 E.  ,  2011/40633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/122925

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

NUMARASI : 2007/1023

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nın maddesinde, hırsızlık suçunun ağır ve acil ihtiyacı karşılamak için işlenmesi halinde olayın özelliğine göre verilecek cezada indirim yapılabilceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebileceği düzenlenmiştir. İnceleme konusu davada, harici hat çekmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirlenmesi nedeniyle hırsızlık suçundan yargılanan sanığın, maddi durumunun iyi olmaması ve eşinden ayrı yaşaması, bir gelirinin olmaması, çalışmaması nedeniyle gizli kaçak hat çekmek şeklinde kaçak elektrik kullanmak zorunda kaldığı yönündeki savunmasına itibar edilerek eylem TCK.nın 147. maddesi kapsamında değerlendirilmiş ise de, kaçak tespit tutanağı ile sanığın gizli harici hat bağlamak suretiyle kaçak elektrik kullandığının belirlenmesi, tutanak düzenleyici tanıkların da harici hat çekilerek eve elektrik götürüldüğünü tespit ettiklerini belirtmeleri karşısında zorunluluk halinden söz edilemeyeceğinden, 5237 Sayılı TCK.nun 147. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı ve olayda uygulanamayacağı gözetilerek yargılamaya devamla toplanan delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile 5237 sayılı TCK.nun 147. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2822, Karar No: 2009/2787, Tarih: 13.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2822 E.  ,  2009/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.07.2008 gün ve 2007/250-2008/198 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tacirler arasında iş makinesi satışından kaynaklanan alacak istemine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1138, Karar No: 2023/3899, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1138 E.  ,  2023/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.11.2022 Tarihli ve 2022/1173 Esas, 2022/1743 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:14 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2022 Tarihli ve 2022/2382 Esas, 2022/2386 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün yerleşim yerinin tespiti amacıyla yapılan kolluk araştırmasında küçüğün ... Mahallesi 86037. Sokak No:4/1 .../... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, dava tarihi itibariyle kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Seyhan/Adana olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12328, Karar No: 2016/10517, Tarih: 08.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12328 E.  ,  2016/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme ve basit yaralama suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ulus Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2016 tarihli ve 2016/158 soruşturma, 2016/110 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bartın Sulh Ceza Hakimliğinin 08/04/2016 tarihli ve 2016/420 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/09/2016 gün ve 105-74-6756-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2016 gün ve 2016/368339 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda müştekinin, şüpheli ile önceye dayalı husumetlerinin olduğu, olay günü şüphelinin kullandığı minibüsü üzerlerine doğru sürdüğü yönündeki ve bu anlatımı destekleyen tanık....'in beyanları karşısında, delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Olayın tek görgü tanığı olan....'in “şüphelinin kasıtlı bir şekilde üstlerine gelmediğine” ilişkin beyanı, şüphelinin de “yolun dar olması ve müştekiye ait aracın da yolun ortasında durması nedeni ile zor bir şekilde geçtiğine” ilişkin savunması karşısında, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Olayın tek görgü tanığı olan....'in “şüphelinin kasıtlı bir şekilde üstlerine gelmediğine” ilişkin beyanı, şüphelinin de “yolun dar olması ve müştekiye ait aracın da yolun ortasında durması nedeni ile zor bir şekilde geçtiğine” ilişkin savunması karşısında, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

Bartın Sulh Ceza Hakimliği'nin 08/04/2016 tarihli ve 2016/420 değişik iş sayılı kararına yönelik Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1113, Karar No: 2015/13505, Tarih: 15.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1113 E.  ,  2015/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/341-2014/300

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/10/2014 tarih ve 2014/341-2014/300 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait gönderilerin müvekkili tarafından taşınmasına rağmen davalının taşıma bedellerini ödemediğini, faturaya dayalı taşıma ücretinin tahsili için başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait gönderilerin taşınmak üzere davacıya teslim edildiğini ancak bir kısım gönderilerin alıcılarına ulaştırılmadığını, gönderilerin teslim edildiğine ilişkin belgelerin davacı yanca müvekkiline sunulmadığını, davacıya teslim edilip alıcısına ulaştırılmamış gönderilerin bedellerinin müvekkili tarafından davacıya fatura edildiğini, davacının bu fatura bedellerini dikkate almadan icra takibi başlattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalı aleyhine başlatılan icra takip tarihi itibariyle davacı kayıtlarında davalıdan 23.849,43 TL alacak, davalı kayıtlarında ise davacıya 22.612,53 TL borç göründüğü, davalının bazı gönderilerin alıcılarına ulaşmadığından bahisle davacıya biri takipten önce, biri sonra olmak üzere iki iade faturası kestiği, bu faturaların davacı defterlerinde kayıtlı bulunmadığı, davacı tarafından taşıma ücretine ilişkin olarak kesilen faturalara davalının itiraz etmediği gibi herhangi bir ihtirazi kayıt da koymadan defterlerine işlediği, buna karşılık iade faturasına konu gönderilerin teslim edilmediğini ise kanıtlayamadığı, hatırlatılmasına rağmen yemin deliline de başvurmadığı, taraf defterleri arasındaki 1.236,90 TL'lik fark nedeniyle de davalıya yemin teklif edildiği, davalı temsilcilerinin bu miktarı borçlu olmadıklarına dair yemin ettikleri, icra takibine konu alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının 22.612,53 TL'lik asıl alacak yönünden itirazının iptaline, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.158,42 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9381, Karar No: 2018/4182, Tarih: 13.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9381 E.  ,  2018/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... ili Merkez ilçesi 4242 ada 1 parsel no'lu arsa üzerinde hisse sahibi olduğunu, diğer hisse sahipleri ile birlikte dava dışı yüklenici ... Yapı Taahhüt Turizm Tic. ve San. Ltd. Şti. arasında 07.02.2005 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre dava konusu dairenin bulunduğu L blokta bulunan 25 daireden 16’sı nın yükleniciye, geri kalan dairelerin ise hisse sahiplerine dağıtılmasının kararlaştırıldığını, ancak yüklenici inşaatı tam olarak bitirmediğinden 16 daireden 12’sine hak kazandığını bu konuyla ilgili olarak dava açıldığını ve buradan verilen kararın onandığını, bu karara göre yüklenicinin yapmış olduğu inşaatın seviyesinin %76 olduğunu ve 4 adet daireyi hak etmediğine karar verildiğini, yükleniciye verilemeyen 4 daireden biri olan 15 no'lu bağımsız bölümün davalı arsa sahibi ... adına tescil edildiğini ancak bu dairede diğer arsa sahiplerinin de hakkının bulunduğunu, ancak davalının bu taşınmazı 3. kişiye sattığını ve bu satıştan dolayı müvekkili de dahil olmak üzere hisse sahiplerine herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek davalının dava konusu daireden elde etmiş olduğu gelirin şimdilik 15.000,00 TL’lik kısmının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, 12.01.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 28.392,00 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların da içinde bulunduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre L blok 15 no’lu dairenin dava dışı yükleniciye ait olması kararlaştırıldığı, yüklenicinin süresinde inşaatı bitirememesi ve söz konusu daireyi hak edememesi nedeniyle yapılan kat irtifakı işlemleri sırasında bağımsız bölümün davalı üzerinde kaldığı, dairenin esasen kat karşılığı inşaat sözleşmesine katılan tüm hissedarlara ait olduğu, buna rağmen davalının diğer hissedarların katılımı olmaksızın tapuda kendi adına oluşturulan kayıt kapsamında söz konusu daireyi sattığı, davacının sözleşmeye katılan toplam 8 hissedar ile birlikte söz konusu dairede 1/8 oranında hisse sahibi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 19.225,49 TL’nin 10.000,00 TL’sine dava tarihinden itibaren geri kalan bölüme ıslah tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya incelendiğinde, tarafların arsa sahibi olarak dava dışı yüklenici ... Yapı Taahhüt Turizm Tic. ve San. Ltd. Şti. ile düzenledikleri arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmediği görülmüştür. Tarafların da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi feshedilmeden bu davanın dinlenmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece, sözleşme yürürlükte olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12685, Karar No: 2019/5958, Tarih: 09.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12685 E.  ,  2019/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hırsızlık suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılan indirim oranına yönelik mahkeme kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

1-16.02.2014 tarihli olay yeri inceleme raporu içeriğine göre, hırsızlığa teşebbüs edilen işyerinin 6 aydır aktif olmadığının, işyerinde güvenlik amacıyla sadece geceleri bekçinin kaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 116/2. maddesinde yer alan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 116/1. maddesinde yer alan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10751, Karar No: 2010/11732, Tarih: 08.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10751 E.  ,  2010/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu dava konusu 83,84,85 ve 86 parsel sayılı taşınmazlara komşu parsel malikleri davalıların pamuk tarlalarını sulamaları sonuc atık suların taşınmazlar arasındaki kot farkı nedeniyle taşınmazında biriktiğini, davalıların tarlalarına, sulama sularının tahliyesi için gerekli drenaj kanallarını açmadıklarını, taşınmazda biriken suların tuzlaşmaya ve çoraklaşmaya neden olduğunu, ürün alınabilmesi için öncelikle bataklığı kurutulması ve ihyası için masraf yapılması gerektiğini, toprağın verimliliğinin azaldığını ileri sürerek komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı B. K.., çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerde kayıt maliki olmadığını, kiralama yoluyla tarım yaptığını, müdahalesinin bulunmadığını, diğer davalılar ise, 80, 81, 82, 87 ve 88 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olduklarını, tarlalarını icara verdiklerini, muaraza yaratmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalıların kendi taşınmazlarının sulanması sonucu artan suyu dava konusu 83, 84, 85 ve 86 nolu parsellere bırakmak suretiyle yaptıkları elatmanın önlenmesine, atık suyun tahliyesi için İnşaat Mühendisi Bilirkişi Selçuk İncaz’ın 16/06/2010 tarihli rapor ve ekindeki projeye uygun olarak davalılar tarafından 774 metre uzunluğunda, üstü açık beton trapez kanal yapılmasına ve projede belirtilen boy kesit profiline uygun olarak 1245 metre uzunluğunda Q 600 çapında döşenecek HDPE boru ile atık suyun Ambar çayına cazibeli şekilde tahliye edilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı B. K., F. K.. ve R.. B. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazaanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; gerçekten davalıların paydaş bulunduğu davalılardan B.. K.’nında kiracı olduğu 81, 82, 80, 87 ve 88 parsellerin pamuk tarlası olarak kullanıldığı, bu faaliyet sırasında oluşan atık suların serbestçe akması nedeniyle davacı parsellerini bastığı, tuzlaşmaya ve çoraklaşmaya yol açtığı uzman bilirkişi raporuna göre de anılan zararın oluştuğu sabittir.