muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/888, Karar No: 2024/4045, Tarih: 03.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-b ve 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Asıl davanın davacıları vekili ile birleştirilen davanın davacıları vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davanın davacıları vekili ile birleştirilen davanın davacıları vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Asıl ve birleştirilen davanın davalısı Hazine vekilinin temyiz itirazları yönünden ise;

Kadastro sonucunda Giresun ili, Şebinkarahisar ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 127 ada 36 parsel sayılı 51.293,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Asıl davanın davacıları tapu kaydı, harici satın alma, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın bir bölümünün tapu kaydının iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmış, Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların dayandığı T. Evvel 1319 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydının fen ve harita bilirkişilerinin 21.10.2020 havale tarihli rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterilen bölümünü kapsadığı kabul edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanıklar, T. Evvel 1319 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydının yalnızca güney hududunda bulunan dereyi bildiklerini beyan etmişler, mahalli bilirkişilerden sadece ... tapunun güney hududu olan dereyi ve batı hududu olan ... oğlu (...) tarlasını bildiğini beyan etmiştir. Bir tapu kaydının taşınmaza aidiyetinin kabulü için en az 3 sınırın ayırdedici ve sabit nitelikleriyle taşınmazı kapsaması ve bu sınırların taşınmaz çevresinde bulunması zorunludur. Tapu kaydının tek hududunun taşınmaza uyması kaydın çekişmeli taşınmaza ait olduğunun kabulüne imkan vermeyecektir. Somut olayda; mahalli bilirkişiler ve tanıklarca dayanılan tapu kaydının yalnızca bir hududu bilinebildiğine göre, tapu kaydının dava konusu taşınmaza aidiyetinden söz edilemez.

Diğer yandan, asıl davanın davacıları aynı zamanda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayanmış olup Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesinde; ''Zilyet,taşınmaz malı kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına tespit edilir'' denmektedir.

Dosya arasında yer alan ziraat mühendisi bilirkişi kurulu raporu, harita ve fen bilirkişi raporunun içeriği ile mahallinde alınan beyanlardan, dava konusu taşınmaz üzerinde davacıların iktisaba elverişli zilyetliğinin de bulunmadığı, zilyetliğin uzun yıllar önce terkedildiği anlaşıldığından, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Asıl davanın davacıları vekili ile birleştirilen davanın davacıları vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2.Asıl ve birleştirilen davanın davalısı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Temyiz eden Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'un geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4217, Karar No: 2018/5671, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4217 E.  ,  2018/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...... İş ve ...... 36. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet tesbiti istemine ilişkindir.

...... İş Mahkemesi, iş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir. Somut olayda, davalı ......Şirketinin adresi ...... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

...... 36. İş Mahkemesi ise; hizmet tespiti talebiyle açılan davada kesin yetki kuralı bulunmadığından, re'sen yetkisizlik kararı verilemeyecek, yetki itirazının cevap dilekçesi ile birlikte ileri sürülmesi gerekecektir. Somut olayda yetki itirazının davalı ...... vekili tarafından cevap dilekçesinde süresinde yetki itirazında bulunulmuşsa da yetkili mahkemenin ......... Mahkemeleri olarak gösterilmiş olduğu, yetki itirazının geçerli olması için süresinde ve yetkili mahkemenin de gösterilmesi şeklinde yapılması gerektiği gerekçesiyle yetksizlik kararı vermiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan kanunda hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çerçevede, davanın, kural olarak Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı ... ......... Başkanlığının bulunduğu ...... veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011 yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan, iş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, davacının ilk ...... işe girişinde 24.07.1997 tarihinde davalı nezdinde ...... olarak çalışmaya başladığını davalı işverenin, davacının çalışmaya devam etmesine karşın 25.07.1997 tarihinde davacıdan habersiz bir şekilde işten çıkış bildirgesi verdiğini davacının ilk işe giriş bildirgesini olan 24.07.1997 tarihi olarak tespiti ile 15 gün boyunca davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında işçinin işini yaptığı iş yeri Belek /......... olduğu, davalı ......Şirketinin adresi ...... olduğu ve davacının adresinin ise ...... olduğu anlaşıldığı yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme ......Şirketinin bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın ...... 36. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 36. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16784, Karar No: 2013/28112, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16784 E.  ,  2013/28112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın suç işlemeden önce otele farklı bir kimlik verdiği ve bu esnada bir suç soruşturması yapılmadığı, dolayısıyla iftira suçunun unsurlarının bulunmadığı, unsurların varlığı halinde TCK'nın 204.maddesindeki suçun oluşabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12147, Karar No: 2018/6859, Tarih: 28.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12147 E.  ,  2018/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların müştekinin tırının sol tarafındaki dorse üzerine takılı bulunan aküsünü muhafaza kapağının vidalarını sökmek suretiyle çalmaya teşebbüs etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, sanık ... dışındaki sanıklar ..., ... ve ....'un gözcülük yapmak suretiyle suça iştirak ettikleri anlaşıldığından haklarında TCK'nın 37. maddesi yerine 39. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21515, Karar No: 2015/2065, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21515 E.  ,  2015/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/1571, Karar No: 2022/10449, Tarih: 23.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/1571 E.  ,  2022/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay tarihinde aralarında hizmet ilişkisi bulunan sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/3. maddesi ile artırılması sırasında ağırlaştırıcı neden olarak birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hususunun da sayılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştirilen husus dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın hürriyeti tahdit eylemini birden fazla kişiyle ve hileyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7605, Karar No: 2015/7706, Tarih: 28.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7605 E.  ,  2015/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası sonucu malûliyet nedeniyle maddî ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesi, uyuşmazlığın zorunlu malî mesuliyet sigorta poliçesine dayandığı ve ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye ticaret mahkemesi ise, taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı vermiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususî hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri). Asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda; davacı, davalı sigorta şirketi tarafından sigortalanan aracın kendisine çarpması nedeniyle meydana gelen kazada, yaralandığını ve malûl olduğunu iddia ederek, aracın maliki, sürücü ve zorunlu malî mesuliyet sigorta şirketinden tazminat talep etmektedir. Eldeki dava, 20.11.2008 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “Bu Kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tâbidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalıların iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/09/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/813, Karar No: 2015/607, Tarih: 21.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/813 E.  ,  2015/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında dosya kapsamına göre ilk bakışta doğrudan beraat kararı verilebilecek haller dışında sanığın savunması alınmadan beraat kararı verilemeyeceği hususu göz önüne alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 193/2 maddesine aykırı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5530, Karar No: 2011/8212, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5530 E.  ,  2011/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytin ürününün 2010 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi 06.04.2010 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2708, Karar No: 2015/9885, Tarih: 05.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2708 E.  ,  2015/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/602

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19.07.2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ın 14.04.2010 tarihinde vefat ettiğini, murisin davalı idareye vergi borçlarının bulunduğunu, kendisini uzun yıllar görmediklerini, murisin ölüm tarihinde terekesinin açıkça borca batık olduğunu ileri sürerek terekenin reddedildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, terekenin borca batıklığı nedenine dayanan mirasın hükmen reddi sebebiyle menfi tespite ilişkindir (TMK m. 605/2).

Davalı ... vekili, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, terekenin borca batıklığı nedenine dayanan mirasın hükmen reddi sebebiyle menfi tespite ilişkindir (TMK m. 605/2).

Murisin ölümü ile tereke bütün aktif ve pasifi ile mirasçılarına geçer. Murisin vergi, prim vb. borçları da terekenin pasifi içerisinde olup terekeye dahildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden murisin ... ortaklarından olduğu anlaşılmaktadır. Borcun, murisin şahsi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu şirketin sigorta primlerinden kaynaklanan borcudur. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Şu halde açıklanan yasal hükümler gereğince murisin; "ortağı" ve "temsilcisi" olduğu şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya; "temsilcisi" olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" ve "yasal temsilcisi" olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi değil ise murisin ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesi aktifinin, borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.112015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.