muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4859, Karar No: 2024/2170, Tarih: 04.03.2024

. Yine ... tarafından yatırılan bazı ödemelerde maaş havalesi olduğu açıklamasının da bulunduğu ortadadır. Adı geçenlerden ... mahkememizde dinlenmiştir. Bu kişi aynı zamanda bordro tanığıdır, beyanında, davalıya ait star gazetesinde 2017 ye kadar çalıştığını, Ankara ile ilgili haberlerin tamamından sorumlu olduğunu, Ankara' da hiyerarşik yapıda 2.sırada yer aldığını, maaşların bir kısmının elden bir kısmının bankadan ödendiğini, bu durumun 2011 yılına kadar sürdüğünü, elden ödenen kısmın muhasebeci tarafından dağıtıldığını, davacının pursaklardaki iş yerinde kendisinin ise muhasebe biriminin bulunduğu Çukurambarda olduklarını, davacı ve davacı ile pursaklar da çalışan ... nın bankaya yatan dışında elden ödemelerinin kendisine verildiğini, onunda hesabından havale yaptığını, bunun dışında bir para alışverişi olmadığını net olarak bildirmiştir. Dolayısıyla bozma kararında bu ödemelerin neden kaynaklandığına dair irdeleme yapılmadığı doğru değildir. Yine hesap ekstresinde adı geçen ... nın da bu beyanları doğruladığı bir kısım elden ödemenin ... tarafından Balgattaki bürodan alınıp kendileri Pursaklarda görev yaptığından onun hesabından havale ile yapıldığını bazen de...' dan ödemeleri elden aldıklarını açıklamıştır. Dolayısıyla ödemelerin düzenli olmadığı tespiti doğru olmadığı gibi bazı aylarda ödeme gözükmese de bunların banka havalesi yapılmadan... tarafından elden ödenen döneme ilişkin olabileceği bu ifadeler ile anlaşılmaktadır. Davacının imzalı bordrosu var ise de ortada tanık anlatımları ile doğrulanmış aralarında özel başkaca bir para alışverişini gerektiren bir durum olduğu kanıtlanmayan davacının amiri pozisyonundaki ... tarafından hem ödeme tarihi hem de rakamsal olarak düzenli (açıklandığı üzere bazı aylar ödeme olmaması takip eden ayda çift ödeme yapılması yada bazı ödemelerin... tarafından elden yapıldığı açıklamasına göre değerlendirilmektedir) ödemelerin bulunması ve davacıya gönderilen bu bedelin içinde Rasim e ait ödemelerinde olduğu davacı hesabından ödeme geldikten hemen sonra bu kişi hesabına yapılan havalelerden net olarak anlaşılmakla bozma ilamında belirtilen kime ve hangi sebeple yatırıldığı önceki karar gerekçesinde de irdelenmiş ödemelere göre hüküm kurulmasında yasaya aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...Ş. vekili başvurusunda özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davanın yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini, ...'ın sayfa sekreteri olduğunu, yazı işleri müdürü olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğunu, şirket çalışanlarının kendi aralarındaki para transferinin ücret olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını, para transferlerinin farklı tutarlarda olduğunu, husumetli tanık beyanlarının esas alındığını, davacının çalışmalarının ve ücretlerinin Kuruma tam olarak bildirildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili başvurusunda özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 ve 373 üncü maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

2. Değerlendirme

Davacıya ait banka kayıtları ve davacı ve bordro tanığının banka kayıtlarını destekleyici beyanları ile İlk Derece Mahkemesinin direnme hükmünde dayandığı yasal dayanaklar ve gerekçeye göre Dairemize ait anılan bozma ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13459, Karar No: 2020/1564, Tarih: 05.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13459 E.  ,  2020/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 10 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın sonuç 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanık hakkında verilen hükmün sanık lehine sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca daha önceki cezasından fazla olamayacağından sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin evinden 50,00 TL para çalması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13352, Karar No: 2015/2396, Tarih: 19.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13352 E.  ,  2015/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi... Mahallesi 108 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu108 ada 17 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 2.... Mahallesi 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3068, Karar No: 2022/13980, Tarih: 02.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3068 E.  ,  2022/13980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre ve dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK. nın 66/1-e. 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının, kesen son işlem olan ilk mahkûmiyet tarihinden itibaren, hüküm tarihinde gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşmesine yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanun'a aykırı, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK. nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, CMUK’nın 325. maddesi uyarınca (1) numaralı bozma yönünden temyiz istemi bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'e sirayetine, 02/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6530, Karar No: 2013/28330, Tarih: 02.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/6530 E.  ,  2013/28330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında hüküm kurulmadığına ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de, zamanaşımı süresi içinde mahkemesinden karar istenmesi mümkün olup, temyize konu bir hüküm bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık lehine olan hukuk kurallarına aykırılıkların sanığın aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına hak vermeyeceğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMUK'un 309. ve 317. maddeleri uyarınca istem gibi REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın aşamalarda değişmeyen iddiası ve doktor raporuna göre, katılanı yaraladığı anlaşılan sanığın mahkumiyeti yerine doktor raporuna neden itibar edilmediği de karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/12/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11164, Karar No: 2016/17402, Tarih: 21.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11164 E.  ,  2016/17402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/5. maddesinde "Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemeden sanığın kurumun zararını gidermesi halinde yararlanabileceği, ancak mahkemenin sanığın bu düzenlemeden yararlanabileceği yönünde hatırlatma ve makul süre verme zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2981, Karar No: 2011/1638, Tarih: 14.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2981 E.  ,  2011/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 24.05.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 09.06.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4732, Karar No: 2015/4589, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4732 E.  ,  2015/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/498, Karar No: 2016/10467, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/498 E.  ,  2016/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 25.06.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelir, 308,40 TL geçici işgöremezlik geliri ve 511,55 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 34.021,85 TL’den, fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak şimdilik 23.815,40 TL’yi 506 sayılı Kanun’un 26/1'inci maddesi uyarınca davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, gelirin ilk peşin sermaye değeri 12093,19 TL ve SYZ 227,36 TL olmak üzere 12.320,55 TL’nin davalının % 70 kusuruna isabet eden miktarı davadan önce ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının aynı konuya ilişkin, 30.11.2001 tarihinde, 34.021,85 TL Kurum zararından fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 17.010,92 TL’’nin tahsiline yönelik, davalı Kooperatif aleyhine, Asliye (İş) Mahkemesine açtığı davada Mahkemenin 26.12.2003 tarih ve .../...E-.../... K sayılı kararı ile % 70 davalı kusuruna göre davanın kısmen kabul edildiği, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 28.04.2005 tarih ve .../...-... sayılı ilamı ile hesap yönünden kararın bozulduğu, Mahkemece, bozma sonrası .../... esas sayılı dosya numarası üzerinden yapılan yargılamada, 10.05.2006 tarihli karar ile % 70 davalı kusuruna göre davanın kısmen kabul edildiği, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 14.04.2007 tarih ve .../...-.../... sayılı ilamı ile yine hesap yönünden kararın bozulduğu, Mahkemece, bozma sonrası .../... esas sayılı dosya numarası üzerinden yapılan yargılamada, 31.03.2009 tarihli karar ile takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve kararın 30.06.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, sigortalının iş kazası sonrası, % 26,2 oranında sürekli iş göremez hale geldiği, 29.06.2001 onay tarihli 12.093,19 TL peşin sermaye değerli gelir ve 227,36 TL SYZ bağlandığı, Kurumdan gelen yazı cevabında, Asliye (İş) Mahkemesinin 26.12.2003 tarih ve .../... E-.../... K sayılı kararına istinaden, İcra Müdürlüğünün .../... Esas sayılı icra takibine başlanıp, 8.524,31 TL asıl ve 1.666,69 TL faiz olmak üzere, toplam 10.191,00 TL tahsil edildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır.

Bu kapsamda, her ne kadar mahkemece dava konusu gelirin ilk peşin sermaye değeri ve SYZ’nin toplamı olan 12.320,55 TL’nin, davalının % 70 kusur oranına isabet eden miktarın ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, gelirin ilk peşin sermaye değeri ve SYZ’nin toplamı olan 12.320,55 ve davacının talep ettiği geçici iş göremezlik geliri ve tedavi gideri olmak üzere toplam Kurum zararının 13.140,50 TL olduğu, davalının % 70 kusur oranına isabet eden miktarın ise 9.198,35 TL olduğu, davalı tarafça ödenen asıl borcun ise yalnızca 8.524,31 TL olduğu anlaşılması karşısında, dava dosyası içerisinde bulunmayan tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik ödeneklerine ilişkin belge ve bilgiler Kurumdan celbedilip, sonucuna göre davacının ödediği miktarın, davalının kusur oranına isabet eden miktarı karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK.) 297. maddesinin b bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların kimliklerini...” kapsaması yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekmekte olup, davalı Kooperatif’in tasfiye memurlarının davalı olarak karar başlığında gösterilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma, inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/347, Karar No: 2016/757, Tarih: 24.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/347 E.  ,  2016/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Canavarca hisle öldürme, tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan beraat hükmünde CMK.nun 223/2-c maddesi yerine 223/2-e maddesine yer verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. maktul .. yönelik nitelikli tehdit ve nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun unsurları

itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin ağır olduğuna, tehdit suçunun sübutuna, katılan Bakanlık vekilinin nitelikli hallerin gözetilmediğine, ceza miktarına katılanın eksik incelemeye ceza miktarına, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün Denizli ilinde aynı işyerinde çalıştıkları sırada aralarında gönül ilişkisinin başladığı, evlenmek amacıyla eşlerinden ayrı ayrı boşandıkları, olaydan iki yıl kadar önce İzmir'de sanık tarafından tutulan evde birlikte yaşamaya başladıkları, ancak zamanla aralarında geçimsizlik çıktığı, sanığın maktulün başka erkeklerle ilişki yaşadığı kanaatine kapıldığı, öldürme fiilinden bir süre önce maktulle yaşadıkları eve geldiğinde bıçak göstermek suretiyle tehdit ettiği, son olarak olay günü Denizli'den kiraladığı araçla İzmir'e geldiği, konuşmak için maktulü davet ettiği, birlikte arabayla dolaştıkları, ormanlık alanda cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra sanığın maktulden diğer erkeklerle olan ilişkisine son vermesini istediği, maktulün kabul etmemesi nedeniyle onu tokatladığı, bıçakla boğazını kestikten sonra, kafasını da feci biçimde ezdiği anlaşılan olayda;

ba) Nitelikli kasten öldürme suçunda, aralarında sadakat yükümlülüğünü gerektiren bir bağ bulunmayan maktuleyi tokatlaması üzerine maktulenin buna karşılık hakaret ettiği kabul edilse bile haksız tahrikte dengenin sanık lehine bozulmadığı, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı gözetilmeden oluşa uygun olmayan gerekçelerle TCK.nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

bb) Tehdit suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin hangi fıkrayı kapsadığı belirtilmeden sadece “TCK.nun 106/2” şeklinde gösterilmesi,