muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12732, Karar No: 2020/2292, Tarih: 18.02.2020

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1758, Karar No: 2011/478, Tarih: 22.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1758 E.  ,  2011/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- KARAR -

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 05.07.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 29.07.2011 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26884, Karar No: 2019/9585, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/26884 E.  ,  2019/9585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette şoför olarak çalıştığı, sanık kendisine teslim edilen çekici ve dorseyi Mersin'de Tarsus yolu 8. Km üzerindeki petrol tesislerine terkederek gittiği, yapılan araştırma sonrası aracın ön lastik ve jantlarının sökülerek yerine eskilerinin takıldığı, akaryakıtında 450 lt eksik olduğu ve bu şekilde sanığın görevi gereği kendisine teslim edilen yeni lastikli jantlar ile 450 lt akaryakıtı sattığı nedeniyle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasında aracın sefere çıkmadan önceki lastik ve jantlarının durumu bilinmediğini, bunu ispata yarayan bir belge olmadığı, mazotun Ankara ilinde alındığı, Adana üzerinden Mersin iline gelindiği, tekrar Adana'ya dönerken yol üzerinde bırakılması nedeniyle depodaki benzinin eksilmesinin doğal olduğu, ayrıca araç teslim alındığında depodaki benzin miktarının resmi bir kurum ya da kişi tarafından tespit edilmeyip katılan tarafın iddiası olduğu ve sanığın inkara dayalı savunmasının aksini kanıtlayacak, cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutuna ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18409, Karar No: 2017/21806, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/18409 E.  ,  2017/21806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı,kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 09.10.2009-15.01.2014 tarihleri arasında hasta hizmetlisi olarak çalıştığını, askerlik nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi olduğundan sorumlu olduklarını, son net ücretinin 1.050,00 TL. olduğunu ayrıca bir öğün yemeğin davalı tarafından verildiğini beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00 TL. kıdem tazminatı alacağı hakkının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmet Dağıtım İnşaat San ve Tic A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirkete bağlı olarak 01.01.2014-15.01.2014 tarihleri arasında ... Tıp Fakültesi hastanesinde hasta bakıcı olarak çalıştığını, işçilerin işe alınmasında, çıkarılmasında, ücretlerin tespitinde, işin sevk ve idaresinde, çalışma koşullarında, asıl işverenin karar verdiğini, davalı üniversite ile müvekkili şirket arasında geçerli asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle davacının işin başından itibaren davalı Üniversitenin işçisi olduğunu, geçerli asıl-alt işveren ilişkisi olduğunun kabulü halinde ise müvekkili şirkette çalıştığı süreyle sınırlı olarak sorumlu olduğunun kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı üniversite vekili, davacı ile müvekkili kurum arasında yapılmış bir iş sözleşmesi bulunmadığını, bu nedenle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, Üniversitenin işveren sıfatı olmadığını, işi üstlenen firmalarca sözleşme hükümleri gereğince işçilik ücretleri dahil tüm giderlerin yüklenici firmalara ait olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya ait askerliğe sevk ve işten ayrılış bildirgesine göre, davacının iş sözleşmesini askerlik nedeniyle feshettiği, davacının kıdem tazminatına hakkı bulunduğu, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b maddesi delaleti ile Harçlar Yasa’sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderleri ile vekalet ücretinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan " ..davalıdan..." denilerek hüküm kurulmasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

a) Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“2- Davacı tarafından yapılan toplam 459,75 TL. yargılama giderinden 335,55 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 124,20 TL. harç giderinin ise sadece davalı ... Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmet Dağıtım İnşaat San. ve Tic. A.Ş.'den tahsili ile davacıya verilmesine”

3- Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Yargı Harçları Tarifesine göre, Alınan Peşin Harç ve ıslah harcının mahsubu ile kalan 337,38-TL Karar ve İlam Harcının davalı ... Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmet Dağıtım İnşaat San ve Tic A.Ş.'den tahsili ile hazineye irat kaydına,

b) Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendindeki " ..davalıdan..." sözcüğünün çıkartılarak, yerine " davalılardan müştereken ve müteselsilen " sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Oto. Tem. Gıda Sağ. Hizmet Dağıtım İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ne yükletilmesine, 19/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6195, Karar No: 2024/9835, Tarih: 18.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6195 E.  ,  2024/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1330 E., 2023/1134 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, tank içerisindeki ürünlerin iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

25.03.2009 tarihli IM000048 sayılı özet beyan muhteviyatı fuel oil cinsi akaryakıt yükünü, .... Petrolleri A.Ş. adına taşıyan NORDSCOT gemisinin ..... Anadolu Tasfiyehanesi A.Ş. tarafından işletilmekte olan antreponun 161 ve 681 nolu tanklarına tahliyesi için Gümrük İdaresinden izin istenilmesinin akabinde suça konu akaryakıtın tahliyesi sırasında 651 nolu milli tankta yer alan 1.538.955,00 kg akaryakıtın tahliye için kullanılan 681 nolu antrepo tankına alındığı ve sonrasında anılan tanka NORDSCOT gemisinden henüz serbest dolaşıma girmediği için millileştirilmeyen akaryakıtın tahliye edildiği, ardından aynı miktardaki ürünün yeniden antrepo tankından 651 nolu millileştirilmiş tanka bırakıldığı olayda; sanıkların eylemlerinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu' nun 3 üncü

maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı gözetilerek yapılan incelemede;

maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dairemizin 04.11.2019 tarihli bozma ilâmı üzerine, mahkemece "ortada usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından" durma kararı verildiği, verilen durma kararı sonrasında Cumhuriyet savcısı tarafından Sulh Ceza Hâkimliğine, Dairemizin 04.11.2019 tarihli bozma ilâmında belirtilen 18.09.2009 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması için talepte bulunulduğu, Sulh Ceza Hâkimliği tarafından sanıklar hakkında açılan kamu davasındaki toplanan delil içeriklerinin yeni delil mahiyetinde kabul edilmesi gerekçesi ile anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, bu karar üzerine Cumhuriyet savcısı tarafından 30.10.2020 tarihli yazı ile yargılamanın yapıldığı Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Sulh Ceza Hâkimliği tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığına ilişkin bilgi verildiği ve verilen kararın yazı ekinde gönderildiği, anılan yazıya istinaden Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesince dosyanın yeniden esasa kaydedildiği ve yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmakla; Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen "kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına" ilişkin karar sonrasında, Cumhuriyet savcısı tarafından usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadan, 30.10.2020 tarihli yazıya istinaden dosyanın mahkemece yeniden esasa kaydedilmesi ve yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6046, Karar No: 2006/6862, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6046 E.  ,  2006/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğdayın dekar başına verimi 230 kg, fasulyenin dekara masrafı 304,80 YTL, mısırın dekar başına verimi 450 kg, masrafı 117,87 YTL olarak bildirildiği halde, sırasıyla 260 kg, 103,00 YTL, 500 kg ve 60,00 YTL alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12745, Karar No: 2020/2762, Tarih: 25.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12745 E.  ,  2020/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekinin minibüs tipi aracının arka kısmında, bagaj kapısı alt tarafında, oto altında bulunan ve görünür vaziyette duran stepnenin herhangi bir kilit sistemi ile muhafaza edilip edilmediğine yönelik bir tespitin bulunmadığı ve aracın ikamet önünde cadde üzerinde park halinde olduğu anlaşılmakla; hırsızlık konusu stepnenin araç altında kilitli bir şekilde muhafaza edilmiş olması halinde TCK’nun 142/2-h, herhangi bir kilit sisteminin bulunmaması ve stepnenin sökülerek çıkarılabilecek durumda olması halinde kullanım gereği açıkta bırakılmış bir eşya söz konusu olacağından TCK’nun 142/1-e maddesine uyacağı değerlendirilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK'nun 142/2-h maddesinden hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların çalmış olduğu stepnenin toplam değerinin 55 TL olarak tespit edilmesi karşısında sanıklar hakkında TCK'nun 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9733, Karar No: 2013/14320, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9733 E.  ,  2013/14320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM: 765 sayılı TCK.nun 342/1 ve 59/2. maddelerince 1 yıl 8 ay hapis cezası. Ayrıca TCK.nun 40. maddesi

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 11.01.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20998, Karar No: 2021/8216, Tarih: 29.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/20998 E.  ,  2021/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Suç konusu uyuşturucu maddenin satıldığı yer olan Şahin Döner isimli işyeri ile ... İlköğretim Okulu ve... Anadolu Lisesi arasındaki mesafenin 100 metre olduğunun dosya arasındaki olay ve görgü tespit tutanağından anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.