muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7196, Karar No: 2024/5380, Tarih: 04.07.2024

4.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz nafaka isteyebilir. Davalı- karşı davacı kadın boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olup, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi koşulları oluşmamıştır. Bu nedenle, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

5.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, malların yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden almak zorundadır. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası azdır. Bölge Adliye Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un hakkaniyet ilkesi ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, erkeğin maddi tazminat isteminin reddi, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü ve kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarı yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, erkeğin maddi tazminat isteminin reddi, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü ve kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

3.Davacı- karşı davalı erkeğin ve davalı- karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22970, Karar No: 2015/884, Tarih: 13.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/22970 E.  ,  2015/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıklara atılı eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve doğru uygulama yapılması halinde hükmedilme imkanı olmadığından, verilen kısa süreli hapis cezası için 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7701, Karar No: 2014/6510, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7701 E.  ,  2014/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, suç tarihinde 15-18 yaşı içinde olan ve TCK.nın 103/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken mağdura karşı cebir kullanılmasının, cinsel istismar suçunun unsuru olması nedeniyle sanıklar hakkında uygulama olanağı bulunmayan TCK.nın 103/4. maddesi ile arttırım yapılması,

Sanıkların bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de katılmış olmalarından dolayı haklarında bu suçun nitelikli hali olan TCK.nın 103/3. maddesi ile birlikte aynı Kanunun 43/1. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11042, Karar No: 2023/7112, Tarih: 20.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11042 E.  ,  2023/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/471 E., 2022/269 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2023 tarihli ve 2023/1833 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/10/2021 tarihli ve 2021/88287 soruşturma, 2021/27984 esas, 2021/1012 sayılı iddianame ile suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer ..., "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları da gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE-KARAR

Dosya kapsamına göre, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin mahkûmiyet hükümlerini 19.03.2022 tarihinde istinaf ettiği, Mahkemenin mala zarar verme suçu yönünden 27.04.2022 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 05.05.2022 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerektiği, bu itibarla mahkemenin 27.04.2022 tarihli ek kararının usûlüne uygun kesinleşmediği, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararın henüz kesinleşmemesi nedeniyle ... 1. Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 15.03.2022 tarihli ve 2021/471 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17262, Karar No: 2020/12879, Tarih: 21.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17262 E.  ,  2020/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin ... Toplu Temizlik Yemek İlaçlama Özel Güvenlik Toplu Taşımacılık Hayvancılık İnşaat Taahhüt Turizm Tic. Ltd. Şti. 'ne yükletilmesine, 21/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6043, Karar No: 2017/5367, Tarih: 12.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/6043 E.  ,  2017/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arası ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile birlikte kayden paydaşı olduğu dava konusu 569 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı kargir binanın 2. ve 3. katlarında yer alan 2 adet dairenin mirasbırakanı ... tarafından yapıldığına dair şerh olduğunu, davalının bu dairelere haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığını ileri sürerek 2. katta yer alan daire için dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için, 3. katta yer alan daire için ise 01.04.2013 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için miras payına karşılık toplam 3.825,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı, yetkisizlik itirazında bulunmuş, intifadan men şartının gerçekleşmediğini, iddiaların doğru olmadığını 3. katta bulunan dairenin boş durumda olduğunu, ikinci katta yer alan dairede ise ölen annelerinden kalan eşyaların bulunduğunu, dairelerin anahtarlarının kardeşlerin hepsinde olduğunu, taşınmazın 1. katının ve giriş katının davacı tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının 2. katta bulunan daireyi anahtarlarını değiştirerek 2008 yılından; 3. katta bulunan daireyi ise 01.04.2013 tarihinden dava tarihine kadar kullandığının davacı tanığı ...'nün beyanları ile sabit olduğu gerekçesiyle belirtilen dönemler için toplam 3.232,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmiştir.

Nevar ki, hükme yeterli bir soruşturma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, çekişme konusu binanın yer aldığı 569 ada 17 parsel sayılı taşınmazın (2.536,23 m2, çay bahçesi) davacı, davalı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, bina üzerindeki 2. ve 3. katların tarafların mirasbırakanı ...'ye ait olduğuna dair şerh bulunduğu kayden sabittir.

Nevar ki, hükme yeterli bir soruşturma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, çekişme konusu binanın yer aldığı 569 ada 17 parsel sayılı taşınmazın (2.536,23 m2, çay bahçesi) davacı, davalı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, bina üzerindeki 2. ve 3. katların tarafların mirasbırakanı ...'ye ait olduğuna dair şerh bulunduğu kayden sabittir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçeleri bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak dava konusu edilen 2. ve 3. katların kimin kullanımında olduğunun tarihleri de belirlenmek suretiyle açıklığı kavuşturulması, tarafların tüm delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak dava konusu edilen 2. ve 3. katların kimin kullanımında olduğunun tarihleri de belirlenmek suretiyle açıklığı kavuşturulması, tarafların tüm delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10820, Karar No: 2009/13884, Tarih: 30.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10820 E.  ,  2009/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 20/01/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ... ( ... SEYİT ) İN TEREKE TEMSİLCİSİ ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/09/2009 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden gelmedi,karşı taraftan davalı Hazine vekili avukat ... geldi,başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Elmalık beldesinde bulunan ve tescil harici bırakılan yaklaşık 150 dönüm taşınmazın mirasbırakanları Molla Seyit mirasçıları tarafından 1930 yılından bu yana ... sıfatıyla kullanıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/30-34 EK sayılı dosyasında mülkiyetinin kendilerine ait olduğuna karar verildiğini, ayrıca,Temmuz 1293 tarih 7 nolu tapu ve 1937 tarihli vergi kaydı bulunduğunu iddia ederek, Molla Seyit mirasçıları adına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece, 02.07.1999 tarih ve 1998/48 - 1999/74 sayılı davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı Hazine temyiz edilmesi üzerine, Hükmüne uyulan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.12.1999/13565-13819 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazlarla ilgili başka tapuya dayanarak açılan ve kesinleşen dava dosyaları ile taşınmazın bulunduğu bölgeye ilişkin orman tahdit evraklarının getirtilmesi, yeniden yapılacak keşifte, kesinleşen dosyalardaki krokilerden yararlanılması, çekişmeli yerin orman tahdit sınırları içinde kalıp kalmadığının ve davacı tapusunun kapsamının kesin olarak saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, 17.06.2003gün ve 2000/9-2003/97 sayılı karar ile,davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı ... Yönetim ve Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2004/2569-3975 sayılı kararı ile(Mahkemece davacıların tutunduğu Temmuz 1293 daimi tarih 7 sayılı ve 1 dönüm yüzölçümlü ve sınırları ... ve Kıvacı ve Salyolu ve Çağsak olan, tarla cinsli tapu kaydının uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 17.06.2003 tarihli ve orman bilirkişi ... Kutluay tarafından düzenlenen 10.06.2003 tarihli rapor ve krokide gösterilen (A) işaretli 112.194.45 m2 ve (B) işaretli 58000 m2’lik bölümlere uyduğu gerekçesiyle bu bölümler hakkındaki tescil davasının kabulüne karar verilmişse de, mahkemenin kabulünün dosya kapsamına uygun olmadığı,yörede 1989 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 112.194,45 m2’lik bölümün 3402 Sayılı Yasa hükmüne göre yapılıp kesinleşen milyonlarca dönüm