muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20748, Karar No: 2023/820, Tarih: 21.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20748 E.  ,  2023/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/55 E., 2015/79 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sistemi engelleme, bozma verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 35 inci, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

b. Sistemi engelleme bozma verileri yok etme, veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkındaki hapis cezalarının temyiz incelemesine gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, önce mağdur ...'in Facebook sosyal paylaşım sitesinde bulunan o...e...@hotmail.com adlı kullanıcı hesabının şifresini tespit ederek anılan hesabı kullanmaya başladığı, hesap sahibinin arkadaşları arasında bulunan mağdur ... Baykal ile bu hesaptan mesajlaştığı ve mağdurdan 300,00 TL paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek verdiği telefon numarasına para göndermesini istediği, mağdur ...'nın mağdur ...'i telefonla arayıp konuştuğunda durumu öğrenmesi üzerine para göndermediği, bu suretle sanık hakkında bilişim sistemine girme ve bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, İnternet üzerinden bal ve poker çipi satışı yaptığını, bu satış nedeniyle ödenecek olan ücretlerin kendisine ve annesine ait olan telefon numaralarına gönderilmesini istediğini, şikayetçileri dolandıran şahısların kendisinden alışveriş yapan kişiler olabileceğini ve bu alışveriş nedeniyle Finike ilçesinde kargo olmaması sebebiyle Kumluca'daki çeşitli kargo şirketlerinden ilgililere gönderilerini teslim ettiğini beyanla suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mağdur ..., mağdur ... Baykal ve kuzeni olan B.K.'nin kendisini arayıp Facebook sitesi hesabı üzerinden borç para istediğini haber vermeleri üzerine bilgisayarı açtığında şifresinin değiştiğinden bahisle hesabına erişemediğini beyan etmiş; sanığın kuzeni ve diğer mağdurla Facebook yazışmalarının çıktısını dosyaya sunmuştur.

4. Mağdur ... Baykal, Facebook sitesinde mağdur ...'in hesabını açık görünce selam verdiğini, kendisinden 300,00 TL borç istediğini, yazışmalardan şüphelenip mağduru aradığında durumun ortaya çıktığını ve para göndermediğini beyan etmiştir.

5. Vodafone A.Ş.'nin yazısına göre; paranın havale edilmesini istediği telefon numarasının sanığın annesi adına kayıtlı olduğu, sanığın beyanına göre bu hattı kendisinin kullandığı anlaşılmıştır.

6. Turkcell Telekomünikasyon A.Ş.'nin cevabi yazısına göre; olay günü şüpheli kişinin kullandığı IP bilgisinin sanığa ait hatta ait olduğu bildirilmiştir.

7. Mahkemece, olayda kullanılan telefon hatlarının sanığa ait olduğu, sanığın savunmasını ispat edemediği gerekçesiyle sübut bulan suçlardan temyize konu mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52 nci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre temin edilmek istenen haksız menfaat miktarının 300,00 TL, haksız menfaatin iki katının 600,00 TL olduğu dikkate alınarak temel ceza 30 gün olarak belirlendikten sonra artırım-indirim yapılması gerekir iken, 5 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın, eymenin bilişim sisteminde mevcut olan sosyal paylaşım sitesi üzerinden bu eyleme maruz kalmasında denetleme ve kontrol etme imkanını ortadan kaldıracak şekilde hileli hareketlerle ortaya konarak işlendiğinden nitelikli dolandırıcılık, sanığın mağdur ...'e ait Facebook hesabının şifresini kırması, ardından da hesabı ele geçirmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde eleştiri ve düzeltilerek onama sebepleri dışında hukuka aykırılık bulunmamış, eylemin aynı Kanun'un 243 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen bilişim sistemine girme suçunu oluşturduğuna yönelik Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı kararının yapılan UYAP kontrolünde, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 18.02.2016 tarihli, 2015/6965 Esas, 2016/1586 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 tarih ve 57/74 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamların tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınarak, sanık hakkında, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından tekerrürün uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11549, Karar No: 2010/5141, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11549 E.  ,  2010/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyizine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... Özel İdare Müdürlüğünün Ağustos 2006 tarihinde, teklif usulü ile iş makinesi kiralamak istediğini, nihayetinde KDV hariç 4.750,00 YTL ile anlaşma sağladıklarını, yapılan anlaşma uyarınca 28.07.2006 tarihi ile 28.09.2006 tarihine kadar ... İlçesine bağlı ... Köyü, ... Köyü ve ... köylerinde hayvan artıklarının kamyonlara yüklenmesi için sözleşme uyarınca iş makinesi ile çalıştığını ancak davalı kurum tarafından her ay kendisine ödenmesi gereken bedelin ödenmediğini, bu nedenle toplam alacağı olan 12.750,00 TL'nin davalı kurumdan alınarak kendisine verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili davacı ile 43 günlük iş yapılmış olduğu, işin sonunda davacının iş makinesinin teslim edilmek istendiği ancak davacı tarafından teslim alınmadığı, ayrıca yaptığı işe karşılık 7858,55 TL’nin davacıya faturaları ibraz ettiği takdirde ödeneceği tebliğ edilmiş olduğu ancak davacı tarafından tebliğ ve imzadan imtina ettiği ve herhangi bir banka hesabı ibraz etmediği ve belirtilen miktarın Birlik Başkanlığı tarafından ... Ziraat Bankasına bloke edildiği ancak buna rağmen davacının belirtilen miktarı almadığından iyi niyetli sayılamayacağından davanın reddini talep etmişlerdir. Mahkemece bankaya bloke edilen 7858,55 YTL miktarının kabulüne karar verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 6. maddesine göre anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına hükmolunur.

Olayımıza gelince davacı tarafından delillerin toplanmasından önce cevap süresi içinde alacağın 7858,55 TL kısmının kabul edilmiş olduğuna ve yargılama sonucunda bu miktara hükmedildiğine göre hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 6. maddesine göre davacı yararına tarife hükümlerine göre hükmedilmesi gereken ücretin yarısına hükmedilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek tamamına karar verilmesi doğru değildir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda yazılı nedenle vekalet ücretine yönelik BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14497, Karar No: 2013/17490, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14497 E.  ,  2013/17490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2006/2240, Karar No: 2006/7905, Tarih: 22.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2240 E.  ,  2006/7905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Hatay Aile Mahkemesi

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA,  bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2017/2697, Karar No: 2018/2315, Tarih: 28.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/2697 E.  ,  2018/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4561, Karar No: 2015/4573, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4561 E.  ,  2015/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4208, Karar No: 2012/8840, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4208 E.  ,  2012/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalıştığı iş ve işyeri itibariyle itibari hizmet süresinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile bu sürelerin sigortalılık süresine eklenmesine, 3600 gün şartının emeklilik esnasında nazara alınarak primlerin emeklilikte maaşına yansıtılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve bozmaya uygun bulunmasına göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı çalıştığı iş ve işyeri itibariyle itibari hizmet süresinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile bu sürelerin sigortalılık süresine eklenmesine, 3600 gün şartının emeklilik esnasında nazara alınarak, primlerin emeklilikte maaşına yansıtılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak istemin kısmen kabulüyle; davacının davalı işyerinde toplam 3652 gün çalışmasının olup yararlanması gereken itibari hizmet gün sayısının 1308 gün olduğunun ve emeklilik işlemlerinin davalı Kurumca değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine, gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda dava dilekçesinde, davacının itibari hizmet süresinden yararlanma isteminin yasal ve doğal sonucuna ilişkin konulara yer verilmiş olmasının davanın kısmen kabulünü gerektirmediği ve doğacak prim farkının davacı yararına hüküm altına alınması konusunda da bir istem bulunmadığı halde, davanın kısmen kabulüyle, yargılama gideri ve vekalet ücretinden davacının da sorumluluğunu gerektirir şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, kararın gerekçe kısmındaki açıklamadan maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-Davanın Kabulüne;

Davacının davalı işyerinde 03.08.1992-19.02.2007 tarihleri arasında 3652 gün çalıştığı, yararlanması gereken itibari hizmet süresinin 1308 gün (3 yıl 7 ay 18 gün) olduğunun tespitine,

2-Davacının emeklilik işlemlerinin davalı Kurum tarafından nazara alınması gerektiğinin tespitine,

3-Gecikme tazminatı ve diğer konulardaki taleplerinin reddine,