muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19424, Karar No: 2014/10763, Tarih: 02.06.2014

Bilindiği üzere ıslah, tarafların yapmış oldukları usuli işlemleri belli kurallar çerçevesinde kısmen veya tamamen düzeltmelerini sağlayan bir yöntem olup (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 176. ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HUMK)'nun 83. md.) tahkikat sona erinceye kadar sözlü ya da yazılı olarak yapılabilir. Hukukumuzda dava açıldıktan sonra davanın sebebinde, konusunda, delillerde ve diğer hususlarda usule ilişkin işlemlerin ıslah yoluyla düzeltilmesi mümkün olduğu gibi davanın konusunda da ıslah mümkündür. Dava konusunun ıslah yoluyla artırılabilmesi ancak davacının kısmi dava açmış bulunmasına ve haklarını saklı tutmuş olmasına bağlıdır(YHGK'nun 8.10.2003 tarihli 2003/9-510E. 2003/55K. sayılı kararı). Bununla birlikte, davacının karşı tarafın rızası olmaksızın tamamen ıslah yoluyla davayı değiştirilebileceği de kabul edilmektedir(HUMK'nun 185/2., HMK'nun 141/2. md.).

Değinilen bu düzenlemeler gözetildiğinde; dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır(HGK'nun 29.06.2011 tarihli 2011/1-364E. 2011/453K. sayılı kararı). Zira başlangıçta dava edilmeyip ıslahla davaya katılmak istenen taşınmazların, ayrı müddeabih olmakla ayrı bir davanın konusunu teşkil edeceği açıktır. Her ne kadar 1086 sayılı HUMK'nun 88. ve 6100 sayılı HMK'nun 180. maddesi gereğince davanın tamamen(kamilen) ıslahı mümkün ise de, eldeki davada böyle bir talepte bulunulmamış ve buna yönelik herhangi bir işlem de yapılmamıştır. Bu itibarla yirmi adet dükkan ve bir dubleks mesken hakkında açılmış olan eldeki davada, başta dava edilmeyen pek çok taşınmazın davaya dahil edilmesine yönelik ıslah ve beyan dilekçelerinin usulüne uygun olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

O halde, davacı tarafın, davasını açıklamaktan uzak, dava konusu edilmeyen taşınmazları davaya dahil etmeye yönelik dilekçelerine itibar edilerek bu doğrultuda araştırma ve inceleme yapılması doğru olmadığı gibi dava konusu edilen taşınmazlarla aynı veya yakın yerde bulunduğu, arsa olduğu ya da adresinin yanlış bildirilmiş olabileceği düşüncesiyle dava konusu edilmeyen taşınmazlar bakımından da hesaplama yapılmış olması da isabetli değildir.

Hal böyle olunca, usulüne uygun bir ıslah bulunmadığı gözetilerek ıslah ve beyan dilekçelerine itibar edilmeksizin, dava dilekçesinde belirtilen yirmibir parça taşınmazın hangi taşınmazlar olduğu somut olarak ve kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra tarafların iddia ve savunmaları gözetilerek gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5571, Karar No: 2025/3658, Tarih: 27.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/5571 E.  ,  2025/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/878 E., 2023/726 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ : 17.02.2016

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 4.800,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 8 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden “suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 4.800,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14685, Karar No: 2010/15216, Tarih: 06.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14685 E.  ,  2010/15216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/246043

MAHKEMESİ : Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2006

NUMARASI : 2006/653

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suça konu sayacın bulunduğu evde 2004 yılı başlarında oturmaya başladığını savunması ve atılı suçu inkarı karşısında, sanığın kaçak tüketim yapıldığı iddia edilen evde hangi tarihlerde oturduğu kolluk aracılığı ile araştırılıp tutanak tarihi ve öncesine ait olan sanık adına kayıtlı telefon, su, doğalgaz faturaları istenip sanığın bu yerde ne zamandan beri oturduğuna dair ikamet belgeleri de getirtilip kesin olarak saptandıktan sonra, tutanak düzenleyici tanıklara kaçak kullanım şekli açıklattırılıp konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kurulu güç belirlenip suç tarihinden önce ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim detayları karşılaştırılarak, tüketimde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme olup olmadığı, tüketimin kurulu güce uygunluğu, araştırılıp duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14390, Karar No: 2014/3350, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14390 E.  ,  2014/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanıklardan ...’in katılanın arazisine tel örgü çektiğini görmesi üzerine sinkaflı küfür ederek tel örgüyü çekmesi halinde sökeceğini söylediği, bir gün sonra tel örgüyü 5 ayrı yerden kesmek suretiyle zarar verdikleri, katılanın araziyi kontrol edip evine doğru giderken yolda karşılaştığı sanık ...'in "oruspu" demek suretiyle katılana hakaret ettiği olayda, mala zarar verme ve hakaret suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15979, Karar No: 2012/7240, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15979 E.  ,  2012/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Görevli Memura Yalan Beyanda Bulunmak

HÜKÜM : Mahkumiyet-Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın, 5271 sayılı CMK.nun 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ile ... yönünden, suç tarihi olan 09.07.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu, diğer sanıklar ... ile ... bakımından ise, üzerlerine atılı dolandırıcılık ve görevli memura yalan beyanda bulunmak suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nın 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının 02.06.2005 tarihli sorgu ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20905, Karar No: 2007/10304, Tarih: 18.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20905 E.  ,  2007/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : Bingöl A.H. ( Aile ) Mahkemesi

TARİHİ        : 06.07.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin de kabul ettiği gibi başka kadınla ilişkiye giren davacı koca tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşulları da oluşmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 18.06.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3363, Karar No: 2015/6151, Tarih: 17.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3363 E.  ,  2015/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların bulundukları araç şüphe üzerine durdurulduğunda, sanıklardan...'nin diğer sanıkların katılanın sorumlu müdürü olduğu 1e1 isimli markete gittiklerini beyan etmesi üzerine, araçtaki eşyaların katılanın işyerinden çalındığının tespit edildiği ve olaydan bu şekilde haberi olan katılana iade edildiği, katılanın beyanında veya tutanaklarda eşyaların zarar görmesinden bahsedilmediği, ancak bilirkişi raporunda çalınan sigara kartonlarında ezilme olduğunu belirtildiğinin anlaşılması karşısında; iadenin tam mı kısmi mi olduğunun belirlenmesi, kısmi olduğu takdirde ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 168/4 maddesi gereğince katılanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra sanıklar hakkında aynı Yasanın 168. maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8043, Karar No: 2013/6734, Tarih: 03.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8043 E.  ,  2013/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2011 tarih ve 2010/233-2011/618 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'nin Fortisbank ... Şubesi nezdinde kullanmış olduğu kredi kapsamında davalı şirket tarafından sigorta ettirildiğini, sigorta sözleşmesi süresi içerisinde, sigortalının vefat ettiğini, müvekkillerinin sözlü başvurularına rağmen davalı tarafından kendilerine herhangi bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, 7.500,00 TL 'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile müteveffa arasında iki adet hayat sigorta sözleşmesi akdedildiğini, davacıların hangi sigorta sözleşmesine dayandıklarını belirlemediklerini, müteveffanın 05.01.2010 tarihinde "beyin infarkts" nedeni ile vefat ettiğini, ...'nın 1290. maddesi uyarınca sigortalının bildirilmeyen hastalığı ile vefat arasında illiyet bağı bulunduğu yönündeki tıbbi görüşe istinaden sözleşmeden cayıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, murisin sigorta sözleşmesinin yapıldığı sırada bildirilmeyen hipertansiyon hastalığı ile ölüm nedeni arasında illiyet bağının bulunmadığı, kredi borçlarının muris'in mirasçıları davacılar tarafından ödendiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 18/03/2009 başlangıç ve 18/03/2010 bitiş tarihli yıllık hayat sigortası teminat bedeli olan 20.000,00 TL'nin ve 28/.../2009 başlangıç ve 28/.../2010 bitiş güvenli hayat sigortası kapsamında sigorta teminat bedeli olan ....000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiliyle veraset ilamı uyarınca ve payları oranında davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.955,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/15429, Karar No: 2012/4546, Tarih: 26.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15429 E.  ,  2012/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 12.03.2209 tarihli dilekçesi ile, kadastro mahkemesi'nin 22.03.2001 gün 2000/2-30 sayılı kararı ile özel orman niteliği ile tesciline karar verilen ve davacılar adına 1/2 pay oranı ile tapu sicilinde kayıtlı bulunan 835 parsel sayılı 18380 m² yüzölçümlü taşınmazın Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ...'nün 03.12.2008 gün 1636 sayılı yazılarında belirtildiği üzere 6831 sayılı Yasanın 1 maddesinin (G) bendi uyarınca 3 hektardan az olduğundan özel orman niteliğinden çıkartıldığı iddiasıyla özel orman niteliğinin iptalini ve tarla niteliğiyle tescilini istemiştir.

Davalılar Orman Yönetimi ve Hazine cevap dilekçelerinde davanın reddini ve devlet ormanı niteliğiyle tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacı gerçek kişilerin açtığı davanın REDDİNE, Hazine ve Orman Yönetiminin taleplerinin ise usulünce açılmış bir dava ve karşı davanın bulunmaması nedeniyle REDDİNE karar verilmiş, davacılar vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının niteliğinin iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1979 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde çalışması bulunmaktadır. Daha sonra 29.07.1994 tarihinde yapılarak 04.08.1995 – 04.02.1996 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, vardır.

Yörede, genel arazi kadastrosu işlemi 1973 tarihinde yapılıp kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 26/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28952, Karar No: 2015/6561, Tarih: 19.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28952 E.  ,  2015/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Üçüncü kişiye İİK.nun 89.maddesine göre gönderilen haciz ihbarnamesinde doğmuş alacaklar yanında doğacak alacaklar ifadesinin de bulunması, haciz ihbarının, doğacak alacaklar yönünden İİK.nun 89.maddesinde öngörülen sonuçları doğurmasına yol açmaz ise de aynı Kanunun 88.maddesi anlamında haciz yazısı gibi değerlendirilmesi gerekir. Haciz ihbarının tebliğinden sonra, üçüncü kişi nezdinde borçlunun bir alacağı doğar ise bunu icra dosyasına göndermesi gerekir. Ancak alacağın doğmaması durumunda ise herhangi bir şey yapması gerekmez.

Buna göre, Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/46 Esas sayılı dosyasından verilen 26.02.2014 tarihli ihtiyati tedbir kararından sonra haciz işlemi sonuç doğurmayacağından bu tarihten sonra doğacak alacaklara haciz uygulanamaz.

Öte yandan ihtiyati tedbir kararı ile "...başlamış olan takiplere devam edilmesine; ancak bu takip nedeniyle muhafaza tedbirleri alınmamasına..." karar verilmiş olduğundan hacizli malların bu tarihten itibaren muhafaza altına alınması da söz konusu olamaz.

O halde mahkemece, ihtiyati tedbir kararının verildiği 26.02.2014 tarihinden geçerli olmak üzere, bu tarihten sonra uygulanan hacizlerin ve muhafaza işlemlerinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.