muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7078, Karar No: 2010/15605, Tarih: 13.12.2010

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-4-

2010/7078 - 15605

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi %12 den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise,mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20885, Karar No: 2015/2220, Tarih: 12.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20885 E.  ,  2015/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ... davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 20.08.2006-25.12.2007 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak geçen ve Kuruma eksik bildirilen 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet akdine dayalı çalışmalarının 1.000,00. TL olan gerçek ücret üzerinden tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalıya ait işyerinde 20.8.2006-12.12.2007 tarihleri arasında sürekli ve asgari ücretle 468 gün çalıştığının, bu sürenin 277 günlük kısmının davalı Kuruma bildirildiğinin, 191 günlük kısmının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Davalıya ait 1076996.035 sicil numaralı işyerinden davacı adına 7.3.2007 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma süresi içinde intikal ettirilip ve 7.3.2007-12.12.2007 tarihleri arasında ise davalıya ait işyerinden sigortalı hizmet billdiriminde bulunulduğu,tespit istemine konu dönemde davacının başka herhangi bir işyerinde sigortalı çalışmasının mevcut olmadığı, davalı işyerinin 1.5.1996 tarihinde 506 Sayılı Kanun kapsamına alınıp halen faal olduğu,dinlenen bordro tanıklarının davacının çalışma sürelerini doğrular niteklikte beyanda bulundukları,2007/3-12.aylar arası davacıya ait ücret bordrolarının imzasız olduğu, ...nın emsal ücret araştırmasına ilişkin cevabi yazısında asgari ücretin emsal ücret olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda mahkemece prime esas kazancın tespitine ilişkin talep yönünden verilen karar eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verilmiştir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin(tır şoförünün), yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumda işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ayrıca davalı işveren tarafından davacıya ait imzalı ücret bordroları da sunulmamıştır.

Somut olayda mahkemece prime esas kazancın tespitine ilişkin talep yönünden verilen karar eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verilmiştir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin(tır şoförünün), yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumda işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ayrıca davalı işveren tarafından davacıya ait imzalı ücret bordroları da sunulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, gerektiğinde işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından, benzer işi yapan firmalardan ve Türkiye İstatistik Enstitüsü'nden emsal ücret araştırması yaparak ve uzman bilirkişiden ücret tespiti ile ilgili rapor alarak elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre ;davanın kısmen kabul kısmen reddi durumunda reddedilen kısım yönünden davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi hatalı bulunmuştur.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3952, Karar No: 2014/7159, Tarih: 01.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3952 E.  ,  2014/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işverenler aleyhine iş mahkemelerinde kayıtlı davalarda davacı işçiler lehine tanıklık yapması nedeniyle kendisine mobbing uygulandığını, her türlü baskı ve zorlamaya rağmen işine gerekli özen ve disiplin ile devam ettiğini ancak sürekli göz hapsinde tutulduğunu ve her işçi tarafından aksatılan rutin uygulamalar sebebiyle savunması istendiğini, savunmaya rağmen işverenlerce iş sözleşmesinin feshedildiğini ayrıca verilen ilk uyarıda iş sözleşmesinin feshedilmesinin de feshin son çare olması ilkesinin ihlal edildiğini gösterdiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, husumetin idareye yöneltilemeyeceğini, asıl-alt işveren ilişkisi de taraflar arasında kurulmadığını savunurken davalı şirket vekili ise davacının iş yerinde kural ve kaidelere uymama konusunda fazlası ile direnç göstererek işin vasıf ve mahiyeti gereği hastanede görevli olmasına rağmen Doç.Dr.......'ı iş yerine almayarak ve nöbetine geç gelerek işinin gereklerini yerine getirmediğini, davacı hakkında tutanakların tutulduğu ve davanın haksız olduğunu savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre; davacı, güvenlik görevlisi olarak yaklaşık 5 yıl süreyle çalışmış olup davacıya tebliğ edilen yazılı bir fesih bildirimi olmadığı anlaşılmıştır.

Davalılar arasındaki yazışmalar ile işten ayrılma bildirgesi ve davalı şirket savunmasında davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2 gereği feshedildiği belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacı, güvenlik görevlisi olarak yaklaşık 5 yıl süreyle çalışmış olup davacıya tebliğ edilen yazılı bir fesih bildirimi olmadığı anlaşılmıştır.

Davalılar arasındaki yazışmalar ile işten ayrılma bildirgesi ve davalı şirket savunmasında davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2 gereği feshedildiği belirtilmiştir.

Bu kapsamda dosya içeriği incelendiğinde; davacı ile ilgili olarak 30.04.2013 tarihli savunma istemi ile, " ...08.00-16.00 nöbetinde saat 11.15 sıralarında Kardiyoloji sevrisine vizit yapmak için geldiğini söyleyen Doç.Dr........'ı, bariyerden almadığı tespit edildiği belirtilerek savunma talep edilmişse de imtina ettiği şerh düşülmüştür. 30.04.2013 tarihinde bu eylem nedeniyle uyarı cezası verilmiştir.

İkinci olarak 28.05.2013 tarihli istem ile, " ....28.5.2013 tarihli 08-16 nöbetinde saat 08.00 sıralarında A Blok personel otopark girişte yapılan çalışma için görevlendirilmek üzere vardiya amiri tarafından arandığından şu an dolmuşta olduğunu ve geç kaldığını belirttiği, vardiya amirinin kendisine " mesai başladı; geç kaldığı ve şu an yolda olduğunu neden daha önce bildirmedin" diye sorduğunda, " ne fark edecek ben zaten birazdan haber verecektim" dediği, görevlendirildiğinde A Blok Personel otopark girişine saat 08.25 te geçtiği tespit edildiği, görevine 25 dakika geç geldiği ve bununla ilgili üstlerine herhangi bir bilgi vermediği, vardiya amirinin bu konuyla ilgili aradığında özel güvenlik görevlisine yakışmayacak bir üslupta açıklama yaptığı tespit edildiği" belirtilerek savunması istenmiş olup davacı savunmasında özetle, "....aleyhinde tutanak düzenlenmesinin işe geç kalmasıyla alakalı olmayıp tamamen Trabzon İş Mahkemesinde kurum aleyhine açılan işe iade davalarında tanıklık yaptığından ötürü olduğunu, tüm personelin zaman zaman işe geç kalmasına rağmen bu güne kadar kimseye böyle bir tutanak tutulmadığını, bu nedenle aleyhine mobbing uygulaması yapıldığı kanaatinde olduğunu belirtmiştir. Son olarak da 29.05.2013 tarihli tutanak ile, " ...mesai çıkışı dekanlık öğretim üyeleri otoparkında güvenlik vardiya amiri Kenan Bal'a 28.5.2013 tarihinde mesaine geç kalması .../..

ile ilgili yazılan tutanağa istinaden, " bana nasıl tutanak yazarsın sen beni başkalarıyla mı karıştırdın ben kimseye benzemem şerefsiz" diyerek kolundan çekiştirerek yakasına yapışıp darp etmek istediği, o sırada orada servis bekleyen diğer güvenlik personellerinin araya girmesiyle ÖGG ...'nın olay yerinden uzaklaştırıldığı" belirtilmiştir. Aleyhine verilmiş olan 30.05.2013 tarihli uyarıyı da kabul etmediğini kimseyi darp etmek istemediğini, bu şekilde bir olayın da olmadığını, amirinin kendisini tahrik edecek sözlerle sataştığını, amirinin sürekli kendisine olumsuz sözler söylediğini ve olumsuz davranışlar sergilediğini, kendisine bu şekilde davranmaması gerektiği konusunda hitap edeceği esnada arkadaşlar olayı yanlış yorumlayıp aralarına girdiklerini, kendisinin kimseyi darp etmek gibi bir kastının olmadığını yanlış anlaşılmadan kaynaklandığını, tüm bu olanların karşısında aleyhine İş Kanununun 25/2-d bendinin uygulanamayacağını" beyan etmiş olup 31.05.2013 tarihinde uyarı başlıklı yazı düzenlenmiştir. 31.05.2013 tarihli yazıda ise her ne kadar başlık olarak uyarı yazılmışsa da yazının içeriğinden davacnın söz konusu davranışından dolayı hakkında 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-d bendi gereği işlem yapılacağının bildirildiği görülmüş olup bu yazının uyarı cezası mahiyetinde olmadığı anlaşılmıştır.

Dolayısıyla davacıya ilk eylemden dolayı uyarı cezası verildikten sonra ikinci eyleminden dolayı da uyarı cezası verilmiştir. Son eylem olan amirine yönelik davranışları ile ilglii olarak doğrudan alınan bir savunma yoksa da ikinci eylemi nedeniyle alınan savunmasında bu konu ile ilgili olarak davacının tevil yollu olarak ikrarda bulunduğu, dolayısıyla amirine yönelik hakaret ve darp eylemleri olmaksızın davranışları dikkate alındığında, güvenlik görevlisi olduğu da düşünüldüğünde iş yerinde iş barışı ve disiplinini bozucu nitelikte olduğu ve dolayısıyla davranışları ile işyerinde olumsuzluklara neden olduğu, bu hali ile davacının davranışlarının, iş sözleşmesine ve iş sözleşmesinin asli yükümü olan iş görme borcuna aykırılık teşkil ettiği, davalı işverenin iş ilişkisini sürdürmesinin beklenilemeyeceği anlaşılmış olup tutum ve davranışların haklı neden ağırlığında olmamakla birlikte geçerli neden olarak kabulü gerekeceği anlaşılmakla davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL .../..

harcın mahsubu ile kalan 0,90=1,00 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı KTÜ Rektörlüğünün yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL .../..

harcın mahsubu ile kalan 0,90=1,00 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı KTÜ Rektörlüğünün yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 01/04/2014 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.

BY
Yargıtay — Esas No: 2011/2058, Karar No: 2011/10452, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/2058 E.  ,  2011/10452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalının anahtar teslim yapım ve satımını üstlendiği dar gelirlilere yönelik 800.yıl konutlarından hak sahibi olarak 17 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, davalının 9.4.2007 tarihli yazısı ile konutların Ekim 2007 tarihinde anahtar teslimi olarak teslim edileceğini bildirdiğini,ancak teslim etmediğini,kira kaybına uğradığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 3.924TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de ...dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Öyle olunca mahkemece davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.Bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14032, Karar No: 2010/10737, Tarih: 01.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14032 E.  ,  2010/10737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa Asliye 14.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü. süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; imar kirliliğine neden olma suçunun oluşabilmesi için binanın tamamlanmış bulunması koşul olmayıp,bina yapılmasına yönelik inşa faaliyeti de suçu oluşturacağından, sanığın,26-08-2005 tarihli tutanak ile ruhsatsız olduğu belirlenen inşaatı '1999 yılında bitirdim, daha sonra küçük çaplı tadilatlar yaptım' şeklindeki savunması karşısında, suç tarihinin saptanması açısından, yer sahibi olan ... ... ile tutanak düzenleyicilerin ve suça konu taşınmaza komşu binalarda oturanların kamu tanığı sıfatıyla yöntemince dinlenmeleri ve tutanak tarihinde inşaatın faal halde bulunup bulunmadığının etraflıca sorulup tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve bilirkişinin teknik verilere dayanmayan görüşü doğrultusunda inşaatın yasa maddesinin yürürlüğe girdiği 12-10-2004 tarihinden önce yapıldığı kabul edilerek beraate hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... belediyesi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11120, Karar No: 2008/78, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11120 E.  ,  2008/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği gözönünde tutularak bilirkişi kurulu oluşturulup yerinde inceleme yaptırılmış ve düzenlenen raporda incelenen arsa satışlarının emsal alınacak nitelikte olmadığı görüşüne yer verilerek, kamulaştırma bedeli -emsal satışlar yerine, kooperatif amaçlı olarak kooperatif üyelerinden alınan arsa katkı paylarına göre- denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle tespit edilmiş bulunduğundan, bu rapora itibarla hüküm kurulması doğru değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Satışı emsal olarak alınacak olan taşınmazın dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurullarınca bu emsal