muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13131, Karar No: 2015/2001, Tarih: 19.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/13131 E.  ,  2015/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/05/2014

Numarası : 2012/376-2014/356

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 10.07.2001-28.06.2012 tarihleri arasında kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, davacının işe başladığı tarihten itibaren ücretlerinin ödenmediğini, sigortasının yaptırılmadığını, ücretlerinin ödenmesi ve sigortasının yaptırılması talebinden sonra ise işten çıkarıldığını, kapıcı dairesinde oturması nedeniyle ücret almadan görevini ifa ettiğini, haftada 7 gün çalıştığını, milli bayramlar ile Kurban Bayramının 1. günleri çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, apartmanın kapıcılık görevini davacının eşi İsmet'in yaptığını, zaman zaman sigortalı işlerde çalışan İsmet'in kapıcı dairesinde kalarak ek iş olarak kapıcılık yaptığını, kira bedeli karşılığında çöp toplama ve temizlik işlerini gördüğünü, davacının ev hanımı olduğunu, kapıcı dairesinde oturan şahısla yapılan sözleşmede şahsın sigortalı işinin bulunması ve gün içerisinde kendi işinde ve apartman haricinde çalışması nedeniyle taraflar arasında yönetici kapıcı ilişkisinin bulunmayacağının imza altına alındığını, davacının eşinin işte olduğu zamanlar çöp toplama işinin davacının oğulları tarafından yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde 10 yıl 11 ay 18 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki çalışma süresi ile çalışmasının tam süreli mi kısmi süreli mi olduğu konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde 10 yıl 11 ay 18 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki çalışma süresi ile çalışmasının tam süreli mi kısmi süreli mi olduğu konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargılama sonucu verilen hükmün maddi gerçeği tespit etmesi ve hukuki uyuşmazlıkların esastan çözümü hakimin davayı aydınlatma ödevinin yerine getirilmesini gerektirir. Söz konusu ödev, hakimin, maddi ve hukuki açıdan belirsiz veya çelişkili gördügü hususlar hakkında taraflara açıklama yaptırmasını, soru sormasını ve delil göstermesini istemesini öngörmektedir. Bu ödev yardımı ile tarafların iddia ve taleplerindeki eksiklik, belirsizlik ve çelişkiler giderilmeye çalışılacak, böylece adil ve maddi gerçeği tespit eden kararlar verilmesi sağlanacaktır. Bu ödev, adil yargılanma ve hukuki dinlenme haklarının gerçekleştirilmesinde büyük öneme sahiptir. (Yrd. Doç. Dr.V.Karaaslan-Medeni Usul Hukukundan Hakimin Davayı Aydınlatma Ödevi). Somut uyuşmazlıkta davacının çalışma süresi ile çalışmasının tam süreli olup olmadığının tespitinin bir anlamda kamu düzenini etkileyecek olması da dikkate alındığında bu ödevin daha da önem kazandığı tartışmasızdır.

Dosyada mevcut "protokol" de davalı apartmanın yöneticisi ile eşi İ. Ç. . rasında kapıcı dairesinin 10.07.2001 tarihinden itibaren bedelsiz olarak kullanılması karşılığında temizlik ve çöp toplama işinin yapılması kararlaştırılmış, kapıcı dairesinde oturan şahsın sigortalı olması ve gün içinde apartman haricinde kendi işinde çalışması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin kapıcı-yönetici ilişkisi olmadığı da belirtilmiş olup protokol belgesinde ve "Tahliye Taahhütnamesi" başlıklı belgede eşi ile birlikte imzası bulunmaktadır. Davacının eşi İ. Ç. 'nun dosyaya getirtilen hizmet döküm cetveline göre davacının davalı apartmanda çalıştığını iddia ettiği sürelerde başka işyerinde çalıştığı görülmüştür. Dinlenen davacı tanıkları davacının 11 yıldır davalı apartmanda kapıcılık yaptığını, görevlerinin apartmanın genel temizliği ve çöp toplama işi olduğunu beyan etmişlerdir. Davalı tanığı ise, davacının eşi İsmet'in rahatsızlanması nedeniyle davacının sadece son 1 yıl apartman görevlisi olarak çalıştığını söylemiştir. Davacının çalışma süresinin ve çalışma ilişkisinin belirlenmesinin kamusal niteliği de göz önüne alındığında HMK 36. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi gereği davacının çalıştığını iddia ettiği sürede kapıcılık görevi ifa edip etmediği, yaptığı işin davalı apartman yönetimi ile sözleşme yapan davacının eşi İ. Ç. 'na yardım niteliğinde olup olmadığı şüpheden uzak şekilde belirlenmeli ve özellikle davalı tanığının beyanı ile sabit olan son 1 yıllık çalışmasındaki çöp toplama ve haftada bir gün apartmanı temizleme görevinin tam süreli çalışmayı gerektirip gerektirmediği somut olarak tespit edilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10547, Karar No: 2009/9892, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10547 E.  ,  2009/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın Limited Şirketi ortağı bulunan davalılar arasındaki sermaye koyma ediminden kaynaklanmakta olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5331, Karar No: 2024/2538, Tarih: 28.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5331 E.  ,  2024/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/139 Esas, 2023/290 Karar

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen davalı Kurum kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan 450 Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı ... vekiline 27.08.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 13.09.2023 tarihinde verilmiştir.

Diğer davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin CEVİZLİ BAHÇE SİPAHİKÖY+ Şekil ibaresini marka olarak tescil için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, 2016/05992 kod numarasını alan başvuruya davalı şahısça kendisine ait 2012/86773 sayılı Ceviz Ağacı Bahçesi ibareli ve 2012/86775 sayılı Ceviz Bahçesi ibareli markalar mesnet gösterilmek suretiyle itirazda bulunulduğunu, Markalar Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda itirazın kısmen kabulüne karar verildiğini ve marka başvurusunun 29. sınıfta yer alan “ceviz, kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin” ve 30. Sınıfta yer alan “Bal, arı sütü, propolis” malları bakımından reddedildiğini, Markalar Dairesi’nin anılan kararına karşı yapmış oldukları itirazın ise nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin başvurusuna konu marka ile davalının itirazına mesnet tuttuğu markalar arasında iltibas tehlikesine yol açacak bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.03.2018 tarihli ve 2017/222 Esas, 2018/101 Karar sayılı kararıyla davacının Cevizli Bahçe Sipahiköy+şekil ibareli marka başvurusuyla davalı şahsın Ceviz Bahçesi ve Ceviz Ağacı Bahçesi ibareli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama tüketici nezdinde 29 ve 30. sınıftaki reddedilen mallar yönünden başvuru konusu işaret ile davalı firmanın markası arasında işletmesel bağ olduğu algılaması oluşabileceği, her iki markanın aynı işletmenin markası ve idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2018/1543 E., 2019/1017 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.10.2020 tarih, 2020/92 E. ve 2020/3984 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilmiş, davalının itirazına mesnet tuttuğu markalarda yer alan ibarelerin başvuru markası kapsamında yer alan 29. sınıftaki “Ceviz ve kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin” malları yönünden doğrudan tanımlayıcı olmasa da tanımlayıcıya yakın ve herkesin kullanımına açık ibareler olduğu, başvuru markasının, mesnet markalardan farklı olarak içerdiği Sipahiköy ibaresi ve şekilden dolayı 29. sınıftaki mallar yönünden iltibas tehlikesini bertaraf edecek şekilde farklılaştırıldığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2021 tarih, 2020/377 E. ve 2021/68 K. sayılı kararı ile bozma kararımızdaki gerekçe benimsenerek davanın kısmen kabulüne, 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsadığı 29. sınıftaki mallar yönünden 2017-M-3009 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsadığı 30. sınıfta yer alan "Bal, arı sütü, propolis." mallar bakımından daha önce mahkememizce verilen davanın reddi şeklindeki kararının Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 12.10.2020 tarih ve 2020/92 E., 2020/3984 K. sayılı kararı ile kesinleştiğinin tespiti ile aynı konuda tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.Bozma Kararı

C.Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.12.2022 tarih, 2021/7288 E. ve 2022/8633 K. sayılı kararıyla kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan bahisle hüküm bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayıları verilen kararı ile Dairemiz bozma ilamındaki gerekçeler benimsenerek davanın kısmen kabulüne, dava konusu TÜRKPATENT'in 2017-M-3009 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki mallar yönünden verilen YİDK kararının iptaline, diğer kısımlar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında dava konusu sınıflar bakımından karıştırılma ihtimaline neden olacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, hem emtia hem de marka benzerliğinin mevcut olduğunu, kötü niyetin ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

2.Davalı Kurum yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Kurum'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8466, Karar No: 2014/15862, Tarih: 10.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8466 E.  ,  2014/15862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Somut emsal alınan ... Mahallesi 5418 ada ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

...-... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/348 E sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin mahkemesinden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22978, Karar No: 2013/20363, Tarih: 17.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22978 E.  ,  2013/20363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 62/1. maddesi gereğince yapılan indirim sonunda tayin edilen sonuç cezada "gün" ibaresinin yazılmaması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden tayin edilen sonuç cezadaki "2 ay 15 hapis" ibarelerindeki "15" ten sonra gelmek üzere "gün" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7980, Karar No: 2012/16454, Tarih: 18.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/7980 E.  ,  2012/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... Kırıcı hakkında tekerrüre esas alınan ilam, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/117-2003/231 esas-karar sayılı ... olmayan bir kimse ile rızasiyle cinsi münasebet ve ... olmayan bir kimseyi rızasiyle alıkoyma suçlarından verilen 5'er aylık toplam 10 ay hapis cezasına ilişkin içtimalı ilam olup, 5237 Yasanın yürürlüğe girmesi ile 765 sayılı Yasanın 416/3 ve 430/2 suç olmaktan çıktığının anlaşılması karşısında tekerrüre esas olamayacağı, bu ilamın yerine Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2003 gün 2003/221-571 sayılı hırsızlık suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 28.11.2003 olan ilamın tekerrüre esas oluşturacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak; 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak; 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Kırıcı savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. ve 58.maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine ‘‘sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına”; 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine ise, "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi için sanığın sabıkasında yer alan Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2003 gün 2003/221-571 sayılı hırsızlık suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 28.11.2003 olan ilamı dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,’’ cümlelerinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9438, Karar No: 2022/18931, Tarih: 15.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9438 E.  ,  2022/18931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 13/11/2017, 17/12/2020 tarihli ve sonraki dilekçelerindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve sanığın sorgusu esnasında bildirdiği en son adresine çıkartılan gerekçeli kararın tanınmadığından bahisle iade geldiği, bunun üzerine MERNİS adresine usulüne uygun şekilde 01.06.2016 tarihinde tebliğ edilen 11/05/2016 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra dilekçeleri ile temyiz eden sanığın eski hale getirme ve temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 15/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12081, Karar No: 2021/9052, Tarih: 06.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12081 E.  ,  2021/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Şikayetçi ... vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan ... vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11237, Karar No: 2010/11055, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11237 E.  ,  2010/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın , şirket sermaye artırımı bedelinden kaynaklanması nedeni ile kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.