muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15801, Karar No: 2012/303, Tarih: 17.01.2012

-4-

2011/15801 - 2012/303

Çekişmeli 131 ada 15 parsel yönelik taşınmazın ise ortak miras bırakan ...Bey’den kaldığı mahkemenin de kabulündedir. Uyuşmazlık, miras bırakanın ölümünden sonra terekenin mirasçıları arasında yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığı ve uyuşmazlığa konu taşınmazın paylaşım sonucu hangi tarafa isabet ettiğine ilişkindir. Paylaşıma dayanan tarafın, Medeni Yasanın 6. maddesi gereğince paylaşımın varlığını, paylaşım tarihini, paylaşıma bütün paydaşların veya yetkili temsilcilerinin katıldıklarını, paylaşımda paydaşlara verilen paylar ile bunların akıbetlerini, kadastro Yasasının bölgede uygulandığı tarihe kadar paylaşımın bozulmadığını kanıtlamakla yükümlü olduğu, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 15. maddesi uyarınca harici paylaşımın belgeler, bilirkişi ve tanık beyanları ile kanıtlanabileceğinden mahkemece, paylaşıma dayanan taraftan bu konuya ilişkin delilleri sorulmalı, paylaşım yapılmışsa, paylaşımın yapılmadığını iddia eden tarafın bu taşınmazdaki payına karşılık ne aldığı, taşınmaz almışsa nereden aldığı ve kadastro sırasında kimin adına tespit edildiği araştırılmalı, gerektiğinde ilgili tutanaklar getirtilip incelenerek bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğu denetlenmeli, uzun süreli kullanmanın harici paylaşımın karinesi olabileceği, paylaşımda eşitliğin zorunlu bulunmadığı gözönünde tutularak sonucuna göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve Yasaya aykırıdır.

Sonuç; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2914, Karar No: 2007/4989, Tarih: 27.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2914 E.  ,  2007/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*03.10.2006 gün ve \*3213-13051 sayılı ilamiyle \*bozulmasna karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının davalıya (160) YTL para cezasının davacıya, Harçlar kanunu uyarınca (27.00)'er YTL. ilam harcının karar düzeltme steyenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 27.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) açıldığı ve davacı kadının davasının davalı kocanın “tamamen kusurlu” olması sebebiyle kabulüne karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Davalı koca tarafından gerçekleştirilen eylemlerle evlilik birliğinin temelinden sarsılması olgusu kanıtlanmış mıdır/kanıtlanabilmiş midir?

Yerel mahkeme davalı kocayı “tamamen kusurlu” kabul ederken aşağıdaki sebeplerin gerçekleştiği inancındadır; ....

-Davalı koca eşine “şiddet” uygulamaktadır

-Davalı koca eşini “başka kadınlarla” aldatmaktadır

-Davalı koca eşine “sık sık hakaret” etmektedir.

Eşine şiddet uyguladığı ve başka kadınlarla aldattığı kabul edilen kocayı davacı kadın vekili dava dilekçesinde (sayfa:2) aynen şu şekilde tarif etmektedir;

“…1978 yılında…..geçirdikleri bir trafik kazası sonucunda davalı felç olmuştur. Göğsünden aşağısını kullanamamaktadır. Sadece kolları ve başını kullanabilmektedir”

Dava dosyası içinde bulunan sağlık kurulu raporu ile davalı kocanın sakatlık derecesi:%98 olarak belirlenmiştir.

Bu belirlemeler delillerin takdiri/tanıkların inandırıcılığı açısından kenarda kalsa/değerlendirme dışı bırakılsa bile tarafların 2002 Mayıs ayında birlikte Antalya’ya gittikleri davacı kadının tanıklarının anlatımı ile bile sabittir. Tarafların 2002 yılı Eylül ayına kadar birlikte kaldıkları da sabittir.

Dava dosyası içinde bulunan sağlık kurulu raporu ile davalı kocanın sakatlık derecesi:%98 olarak belirlenmiştir.

Bu belirlemeler delillerin takdiri/tanıkların inandırıcılığı açısından kenarda kalsa/değerlendirme dışı bırakılsa bile tarafların 2002 Mayıs ayında birlikte Antalya’ya gittikleri davacı kadının tanıklarının anlatımı ile bile sabittir. Tarafların 2002 yılı Eylül ayına kadar birlikte kaldıkları da sabittir.

Dolayısıyla 2002 Mayıs öncesi bütün olaylar “varsa bile” kadın tarafından hoşgörü ile karşılanmıştır. 2002 Mayıs öncesini anlatan davacı tanıklarının anlatımının hiçbir değeri yoktur. Bu sebeplerle boşanmaya neden olarak gösterilen olaylardan sonra evlilik birliğinin makul süre başka şehirde de sürdürülmesi evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanma davasında af niteliğinde davranışlardan olduğundan böyle bir durum gerçekleşmişse daha sonrasında yeni bir olayın varlığı da kanıtlanmamışsa evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davasının reddi gerekir.(Dairemin emsal kararları: Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 340-341)

Ne olmuştur?

Davacı kadın 2002 Eylül ya da Ekim başında kocasının yanından ayrılmıştır. Davalı koca tekerlekli sandalyede devamlı oturduğundan arka tarafında “yaralar” oluşmuştur. Bu sebeple “3 kez ameliyat” olmuştur. Davacı kadın kocası yanından ayrıldıktan sonra dava tarihine kadar yaklaşık iki yıl boyunca hangi gerekçeyle olursa olsun bakıma muhtaç kocasıyla ilgilenmeyerek onu yalnız bırakmıştır. Bu eylemler davacı kadının “en azından” ağır kusurlu olduğunun açık kanıtıdır.

Yukarıda açıkladığımız gerekçelerle evliliğin devamında felçli koca açısından yarar bulunduğu gerçeği karşısında davanın reddi yerine felçli davalı kocayı “tam kusurlu” kabul etmek suretiyle hüküm tesisi görüşümüze göre olanaklı değildir.

Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/1470, Karar No: 2010/6846, Tarih: 10.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1470 E.  ,  2010/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca edimlerini ifa etmiş olması sebebiyle kendisine ait taşınmaz üzerine konulan ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında biçimine uygun olarak düzenlenen 31.07.1996 gün 36394 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde arsa sahipleri adına kayıtlı taşınmazların yükleniciye devredileceği, ancak 7501 ada 1 ve 2373 ada 509 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tamamı üzerine inşaat teminat ipoteği konulacağı kararlaştırılmış, aynı sözleşmenin ipoteklerin kaldırılması başlıklı 5. maddesinde konulan ipoteklerin aşamalı olarak terkini düzenlenmiştir. Davadan önce 7501 ada 1 parsel üzerindeki ipoteğin kaldırıldığı hususunda ihtilâf bulunmamaktadır. 5. maddenin (f) bendinde arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin tamamının harç ve masrafları ödenmek suretiyle yapı kullanma izin belgesi alınması ve bahçe, otopark dahil tüm çevrenin eksiksiz olarak tamamlanması durumunda son kalan %10 üzerinden inşaat teminat ipoteklerinin kaldırılacağı kabul edilmiştir. Dosya içeriğinden arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin yapı kullanma izin belgeleri alınmış ise de bahçe duvarının yapılmadığı ve tüm çevrenin eksiksiz tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin 3. maddesinde inşaat yapılacak parsellere tecavüzü menetme yükümlülüğü davacı yükleniciye verilmiş olup bu halde arsa sahiplerinin kooperatifin göstereceği kişiye gerekli vekâletnameyi verecekleri belirtildiği ve davacı yüklenici bu konuda girişimde bulunmak üzere davalı arsa sahiplerinden vekâletname verilmesini istemediğinden edimini tamamen ifa etmiş kabul edilemez.

Bu durumda sözleşmenin 5. maddesinin (f) bendindeki bahçe dahil tüm çevrenin eksiksiz olarak tamamlanması koşulu gerçekleşmediğinden 7501 ada 1 parsel ile 2373 ada 509 parselin toplamı üzerinden ipoteğin kalacağı %10’luk kısmın hesaplattırılıp bu miktarın 509 parsele tekabül eden kısmı üzerindeki talebin reddi, geriye kalan kısım üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken sözleşmenin 3. maddesi de gözden kaçırılarak yanlış değerlendirme sonucu davanın tamamının kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 10.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25304, Karar No: 2011/22986, Tarih: 05.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/25304 E.  ,  2011/22986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yasak silah taşımak ile korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde ateş etmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanık ... hakkında yasak silah taşımak ile korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde ateş etmek suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyizinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında yasak silah taşımak suçundan verilen beraat hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Suça konu silahın sanık ...'in içinde bulunduğu otomobilin koltuk altında, polis araması sonucu ele geçirilmesi karşısında, sanığın tabancayı kolluğa teslim etmek için aldığı ve polise teslim ettiği yönlü savunması ile çeliştiği halde, silahın ele geçiriliş şekline ilişkin tutanak düzenleyici tanıklar dinlenilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamaye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13345, Karar No: 2023/22174, Tarih: 09.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13345 E.  ,  2023/22174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1676 E., 2023/1278 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2023 tarih, 2023/37 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl 26 ay 10 gün hapis ve 116.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 21.03.2023 tarih, 2023/733 Esas, 2023/534 Karar sayılı kararı ile hükmün savunma hakkının kısıtlanması ve somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin şartlarının oluşmaması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2023 tarih, 2023/226 Esas, 2023/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl 22 ay 15 gün hapis ve 105.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın nakliyat işi yaptığına, göçmenlerin tıra sanık tarafından yüklenmediğine, sanığın göçmen taşıma kastı olmadığına, bu suçun taksirle işlenemeyeceğine, sanığın bir maddi menfaat elde etmediğine, hukuki olmayan şekilde cezasında teşdit yapıldığına, ağırlaştırıcı hallerin şartları oluşmadığına, takdiri indirimin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Göçmen Kaçakçılığı ile Mücadele ve Hudut Kapıları Şube Müdürlüğü görevlilerince göçmen kaçakçılığının men ve takibine yönelik yapılan çalışmalarda 06... ... marka çekici ve bu çekiciye bağlı ... plakalı ... marka çekicinin düzensiz göçmen getireceğinin değerlendirilmesi üzerine olay tarihinde ... Organize Sanayi içerisinde usulüne uygun olarak durdurulan ve şoförlüğünü sanığın yaptığı, içerisinde ülkemize yasadışı yollardan girmiş bulunan 149 Afganistan uyruklu göçmenin bulunması iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece göçmenlerin soruşturma aşamasındaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede:

Tüm dosya kapsamı, Afganistan uyruklu göçmenlerin soruşturma aşamasında alınan beyanları, 05.01.2023 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre sanığın şoförlüğünü yaptığı çekici tır ve dorsesinde, maddi menfaat karşılığı yasa dışı yollardan ülkemize girmiş 149 yabancı uyruklu göçmeni ... ili ... ilçesinden ... iline nakletmek suretiyle üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen bir yabancıyı ülkeye sokma ya da ülkede kalmasına imkan sağlama suçunu işlediği, sanığın yük yüklendiğini düşünerek suça konu göçmenlerin kendisinden habersiz bir şekilde tıra bindirildiğine ve yükü hiç kontrol etmediğine ilişkin savunmasının, sanığın yol aldığı mesafe ve süre, göçmenlerin sayısı dikkate alındığında hayatın olağan akışına aykırı olması nedeniyle suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve göçmenlerin onur kırıcı muameleye maruz bırakılarak işlendiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7820, Karar No: 2008/9707, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7820 E.  ,  2008/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 07.02.2008 tarih 2007/15158 E, 2008/1268 K sayılı ilamı ile; davanın kat irtifakı malikleri arasında kat mülkiyetine tabi taşınmazda proje ve vaziyet planına göre otopark irtifak tesisi isteğine ilişkin olduğu belirtilerek dosyanın Yargıtay 18.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine karar verilmiştir. Anılan Daire ise, uyuşmazlığın birden çok parsel üzerinde kurulmuş bulunan site malikleri arasındaki uyuşmazlığa ilişkin olduğundan Yargıtay 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına göndermiş, 3.Hukuk Dairesi ise, aynı gerekçe ile temyiz incelemesinin 14.Hukuk Dairesine ait olduğunu belirterek Dairemize göndermiştir.

Açıklandığı üzere oluşan görev uyuşmazlığının giderilmesi gerektiğinden dosyanın Yargıtay Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine, 22.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42375, Karar No: 2015/23156, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42375 E.  ,  2015/23156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/337875

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/6 (E) ve 2013/19 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık İ.. A.. hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık İ.. A.. ve mağdur B.. Ç.. beyanlarına ve tanık anlatımlarına göre tarafların tartışmasında karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerinin neler olduğunun saptanması, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, sonucuna göre sanık İ.. A.. bakımından TCK'nin 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA

2)Sanık B.. Ç.. hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a) Sanık B.. Ç.. hakkında İ.. A..a karşı hakaret ve tehdit suçlarından hüküm kurulurken tanık anlatımları da dikkate alındığında sanığa yüklenen suçların ne şekilde sabit olduğu açıklanmadan ve kanıtları gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık B.. Ç.. hakkında İ.. A..a karşı işlemiş olduğu silahla yüzde sabit iz bırakacak şekilde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan TCK'nin 87-1.son cümle maddesi gereği sonuç olarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilerek takdiri indirim nedeninin bu cezadan uygulanması yerine, sanığa TCK'nin 87-1.son cümlesi ugulanmayarak neticeden 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası verilmesi ve bu şekilde eksik ceza tayini,

c)Sanık B.. Ç.. ve İ.. A..'nın beyanlarına ve tanık anlatımlarına göre katılan sanıkların karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerinin neler olduğunun saptanması, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, sonucuna göre katılan sanık bakımından TCK'nin 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d)Mükerrir olan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince adli sicil kaydında yer alan en ağır ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

d)Mükerrir olan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince adli sicil kaydında yer alan en ağır ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.