muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2856, Karar No: 2019/1168, Tarih: 12.11.2019

506 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.

Sosyal güvenlik hakkı kamu düzenine ilişkin olduğundan bu hakka ilişkin davalarda kendiliğinden araştırma ilkesi uygulanır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalar daha çok tarafların dava konusu üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda hâkimin kararını (hükmünü) tarafların bildirmiş oldukları vakıalara dayandırabilmesi için onların varlığına kanaat getirmiş olması gerekir. Taraflar arasında çekişmeli olmayan vakıaları da hâkim kendiliğinden inceleme konusu yapar. Bundan başka hâkim tarafların ileri sürmedikleri vakıaları da kendiliğinden araştırıp kararını bu vakıalara dayandırabilir ve davanın ispatı için bütün delillere kendiliğinden başvurabilir.

Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından ve vazgeçilmez olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Taraflar arasında sigortalı tarafından ücret, işveren tarafından ise yolluk olarak nitelendirilen ödemenin miktarı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayrıca dosyada mevcut olan dış harcamalar listesinin HUMK'nin 288. maddesi kapsamında yazılı delil oluşturduğu kabul edilmelidir.

Tüm açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının çıktığı seferler için düzenlenen dış harcamalar listesinin sigorta primine esas kazancın tespitine dair iş bu dava yönünden yazılı delil teşkil ettiği kabul edilmeli ve söz konusu dış harcamalar listesindeki ödemelerin ne kadarlık kısmının yolluk niteliğinde kaldığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılan ödemelerden yolluk kapsamında kalan kısmının (sefer için gerekli olan yakıt, yol ve köprü geçiş ücretleri, bazı gümrüklerde ödenecek vergi, harç ve benzeri ödemeler ile şoför için zorunlu olan barınma ve gıda masrafları vs.) belirlenmesinden sonra bu kısmın 506 sayılı Kanun'un 77. maddesi gereği sigorta primine esas kazançlar arasında sayılamayacağı, geriye kalan kısmın ise ücret olduğu ve sigorta primine esas kazanç tutar kapsamına girdiği kabul edilerek karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca mahkemece, davacının davalı işveren aleyhine açtığı işçilik alacaklarına yönelik kesinleşen davada verilen karar sonrasında davacıya işverence ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenerek, yapılan ödemenin yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın sigorta primine esas kazancına dahil edileceği de dikkate alınmalıdır.

Hâl böyle olunca, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15887, Karar No: 2022/8259, Tarih: 01.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15887 E.  ,  2022/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan verilmiş bulunan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz istemi bulunmadığı ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, anılan suç kapsam dışı bırakılarak yapılan incelemede:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil elde edilemediğine, cezanın çok ağır olup eksik araştırma ile hüküm verildiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil elde edilemediğine, cezanın çok ağır olup eksik araştırma ile hüküm verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nin gasp ettikleri mağdur ...’ye ait Samsung E 250 marka cep telefonunun bilinen ikinci el değerinin 50-60 TL civarında olduğu yine mağdurdan alınan 20 TL'nin değerinin de az olduğu, her ne kadar yerel mahkemece gerekçeye yazılmamışsa da muhtemelen sanıkların mağdurun üzerini arayıp üzerindeki tüm parasını almaları nedeniyle değer azlığı indiriminin uygulanmadığı fakat TCK 150/2. maddesinde sadece yağmaya konu malın değerinin azlığından bahsedildiği ve takdirin hakime bırakıldığı, çoğun içinden azını yada ihtiyacı kadarını alma gibi kriterlerin kanunda öngörülmediği, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında değer azlığı nedeniyle TCK 150/2. maddesi uygulanarak verilen cezalarından indirim yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü mağdurlar ... ve ...’nin mağdur ...'e ait motorsikleti itekleyerek götürmeye çalıştıkları sırada sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’nin mağdurların önünü keserek durdurdukları, sanık ...’ın mağdur ...’e ait motorsikletin koltuğuna oturduğu, suça sürüklenen çocuk ...’nin de mağdur ...'nin ceplerini eliyle karıştırdığı ve cebinden çıkan 20,00 TL para ile Samsung E 250 marka cep telefonunu aldığı, bu sırada sanık ...’ın mağdur ...'in ceplerini yoklamak istemesi üzerine ...'in direnmesiyle sanık ...’ın cebinden bıçak çıkararak mağdurlara göstermesi üzerine mağdurların olay yerinden kaçtığı olayda; sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi hakkında TCK’nın 149/1-a-c, 62/1. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, sanığın, mağdur ...'ye ait 20,00 TL para ile Samsung E 250 marka cep telefonunu bıçak zoruyla aldığı anlaşılmakla, suç tarihi olan 18.01.2013 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indirimi yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Suça konu Samsung E 250 marka cep telefonunun suç tarihi olan 18.01.2013 tarihi itibariyle değeri tespit edilerek, mağdur ...'ye ait 20,00 TL para ile birlikte toplam değeri üzerinden, sonucuna göre sanık hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin gözetilmemesi,

Açıklanan nedenlerle;

Suça konu Samsung E 250 marka cep telefonunun suç tarihi olan 18.01.2013 tarihi itibariyle değeri tespit edilerek, mağdur ...'ye ait 20,00 TL para ile birlikte toplam değeri üzerinden, sonucuna göre sanık hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmanın 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca hakkında verilmiş bulunan Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı kesin olan diğer suça sürüklenen çocuk ...’ya sirayetine, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1751, Karar No: 2016/7199, Tarih: 28.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1751 E.  ,  2016/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ve ...'ın öz kardeş olup sanık ... adına resmi olarak yürütülen faaliyette ortak oldukları, firma adına müşteki ile yapılan alış veriş karşılığında resmen yetkili olmayan sanık ...'ın diğer sanık ... adına ... Bankası ... Şubesindeki hesabından bastırılan ... seri numaralı 3.600 TL bedelli ... 30/06/2009 keşide yer ve tarihli çek ile yine sanık ... adına ...Bankası ... Şubesine ait... seri nolu, 4.000 TL bedelli, ...30/06/2010 keşide yer ve tarihli çeki düzenleyip imzalayarak verdiği, çeklerin vadesi geldiğinde ise banka tarafından çeklerdeki imzaların yetkili olan sanık ...'e ait olmadığı söylenerek ödeme yapılmadığı, her iki sanığın daha önceden fikir ve irade birliği içinde hareket ederek çekleri yetkili olmayan ...'ın düzenlediği, vadeleri geldiğinde çeklerdeki imzaların yetkili...'ün imzası olmadığını beyan ederek çeklerin ödenmesini engellediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunmaları, katılan beyanları ve dosya kapsamından söz konusu çeklerin önceden mevcut olan ve karşılığında çek verilmiş bulunan borç için güvence amaçlı verildiği, bu şekilde suça konu çekler ile edinilen bir kazanç olmadığı, bu nedenle atılı suçun kanuni unsurlarının oluştuğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delile ulaşılamadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4618, Karar No: 2013/8192, Tarih: 25.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4618 E.  ,  2013/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....03.2011 gün ve 2010/456-2011/107 sayılı kararı bozan Daire’nin ....2012 gün ve 2011/12469-2012/19076 sayılı kararı aleyhinde birleşen davada davacılar vekili ile davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mucidi ve üreticisi olduğu “RAINBOW” markası ile üretilen elektrik süpürgelerinin benzerinin davalı tarafından “İhlas Temizlik Robotu” adı altında üretilip pazarlandığını, davalının, müvekkilinin markası ile iltibas yaratan “Royimıbu” adı ile marka tescil başvurusu ile “Endüstriyel Tasarım” tescil başvurularının sonuçsuz bırakıldığını, davalının ürün tanıtma ve kullanma kitapçığını da aynen kullandığını, bu hususun haksız rekabet olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespit ve men’ine, ... milyar lira maddi ve 48 milyar lira manevi tazminatın tahsiline ve hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davacılar vekili, Rainbow marka elektrik süpürgesinin Türkiye'deki tek satıcısı olduklarını ileri sürerek, asıl davadaki iddialara dayalı olarak haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, teknik zorunluluklar dışında ürünlerde iltibasa meydan verecek bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili ürünlerinin “İhlas” markası ile pazarlandığını, tüketicinin yanılmasının söz konusu olmayacağını, kullanma kitapçığının da farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haksız rekabetin tespitine, dava konusu temizlik robotunun üretiminin ve dağıtımının durdurulmasına, imhasına ve hükmün ilanına, davacı ...'ın aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle bu davacı yönünden davanın husumetten reddine dair verilen karar, birleşen davada davacılar vekili ile davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce asıl dava yönünden onanmış, birleşen dava yönünden bozulmuştur.

Bu kez birleşen davada davacılar vekili ile davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, birleşen davada davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez birleşen davada davacılar vekili ile davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, birleşen davada davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen davada davacılar vekili ile davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harçları peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.