muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15459, Karar No: 2023/6093, Tarih: 11.10.2023

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; üst sınırdan ceza verişmesi gerektiğine, lehe indirimlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... (...) müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, öldürme kastının bulunmadığına, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve katılan ...'in resmi nikahlı evli oldukları, mağdur ...'nın ise çiftin çocukları olduğu, olay günü saat 18.00 sıralarında ikametlerinde bulundukları esnada, sanığın eliyle oğlu olan mağdur ...'nın ağzını kapatıp battaniyeye sararak boğmaya çalıştığı sırada kayınvalidesi tanık ...'in gelerek çocuğu kurtardığı, mağdur ... hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26.07.2021 tarih ve 12713 karar numaralı raporda belirtildiği üzere mağdurda meydana gelen (2x1 cm.'lik yüzeysel kızarlık, sağ el iç yüzeyinde 1x2 cm.'lik ekimoz) yaralanmaların kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun katılan hakkındaki rapor, ... Dr. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin14.07.2020 tarihli sanığın cezai ehliyeti ile ilgili sağlık kurulu raporu, sanığa ait nüfus kayıtları ile adli sicil kayıtları, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden;

Her ne kadar tebliğnamede sanık hakkında cezai ehliyetin detaylı şekilde araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi ve sanığın sonradan döndüğü ikrarının hüküm kurmaya yeterli olmayacağı yönünde bozma görüşü belirtilmiş ise de; sanığın 03.03.2020 tarihinde gözlem altına alınarak, ... ... Ruh Sağlığı ve Akıl Hastalıkları Hastanesinde müşahade altına alındığı, ... Dr. ... Ruh Sağlığı ve Akıl Hastalıkları Hastanesinin 14.07.2020 tarihli raporunda da sanığın müsnet suça yönelik suç tarihi itibari ile cezai ehliyetinin tam olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarından yararlanamayacağının belirtildiği, dosyada bu rapor ile çelişki oluşturacak başka bir rapor bulunmadığı gibi Mahkemenin kabulünde de belirtildiği şekilde sanığın da böyle bir iddiasının bulunmadığı, sanığın sıcağı sıcağı alınan kolluk ve savcılık ifadelerinde olayı detaylarıyla anlatarak atılı suçu ikrar ettiği, ayrıca mağdurun babaannesi olan tanığın anlatımı ve mağdur bebeğe ait adli raporlarında sanığın anlatımlarıyla uyumlu olduğu anlaşıldığından, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan ... vekilinin; eksik incelemeye, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinden de cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, katılan Bakanlık vekilinin; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, lehe indirimlerin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... (...) müdafiinin; suç vasfına, öldürme kastının bulunmadığına, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli, 2022/273 Esas, 2022/1755 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ...'ın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1298, Karar No: 2012/7908, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1298 E.  ,  2012/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan Yapı Tek İnş.San.Tic.AŞ.vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... İnş. San. A.Ş.'nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 10.10.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölen işçinin hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Maddi tazminat davası tüm davalılara, manevi tazminat davası ise davalılardan ... İnş. San. A.Ş.'ye yöneltilmiştir.

Mahkemece; davalılardan ... Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü, ... ve ...'a yönelik davanın kusurları bulunmadığından bahisle reddine, davacıların maddi zararları, peşin sermaye değerleri ile davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş. ve sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeler ile fazlasıyla karşılandığından maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar ile davalılardan ... İnş. San. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili maddi tazminat talebine ilişkin dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde; her bir davacı için ne kadar maddi tazminat talep ettiğini açık bir şekilde belirtmemiş, tüm davacılar için toplam 44.000,00 TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Yerel mahkemenin, davalıların yararına manevi tazminata ilişkin kararı doğrudur. Ancak maddi zararın hesaplanmasında ve hesaplanan miktarın peşin sermaye değeri ve yapılan ödemeler ile karşılanması karşısında davacılar aleyhine avukatlık ücretinin takdirinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davacıların yakını Musa Körpe'nin ölümü ile sonuçlanan iş kazasında; davalı işveren ... İnş. San. Tic. A.Ş. nin % 40, ölen işçi Musa Körpe’ nin % 30 oranında kusurlu olduğu, kazada % 30 oranında kaçınılmazlık unsurunun bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacıların yakını Musa Körpe'nin ölümü ile sonuçlanan iş kazasında; davalı işveren ... İnş. San. Tic. A.Ş. nin % 40, ölen işçi Musa Körpe’ nin % 30 oranında kusurlu olduğu, kazada % 30 oranında kaçınılmazlık unsurunun bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu murisleri ölen davacıların maddi zararının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Ölen işçinin madende tahkimat ustası olarak çalıştığı, yapılan işin vasıf ve mahiyeti ve kıdemine göre asgari ücret düzeyinde bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, sigorta müfettişinin yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir. Nitekim davacı taraf da bu ücret belirlemesine gerçeği yansıtmadığından bahisle itiraz etmiştir. Davacının asgari ücretle çalışmadığının kabulü yerindedir. Ancak emsal ücret araştırması yapılmaması hatalıdır.

Davacıların murisinin 23.4.1974 doğumlu olduğu, olay tarihinde 33 yaşında olduğu, buna rağmen 1.3.2010 tarihli bilirkişi hesap raporunda destek yaşının 36 olduğunun kabul edildiği ve hesaplamanın ona göre yapıldığı görülmüştür.

Davacıların, murislerinin ölümü nedeni ile onun desteğinden yoksun kalmaları nedeniyle zararları olduğu, bu nedenle açılan maddi tazminat davasının dava tarihinde haklı olduğu, dava devam ederken peşin sermaye değeri ve yapılan ödemeler neticesinde zararlarının karşılandığı ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu kapsamda mahkemece yapılacak iş;

1) Davacı vekiline, hangi davacı için ne kadar maddi tazminat istediğini açıklattırmak,

2) Ölen işçinin madende tahkimat ustası olarak çalıştığı, yaptığı işin vasıf ve mahiyeti ile kıdemi belirtilerek, ilgili meslek odalarından ve kuruluşlarından emsal ücret araştırması yapmak ve belirlenen emsal ücrete göre ölenin ve destekten yoksun kalan davacıların yaşı da dikkate alınarak davacıların ayrı ayrı destekten yoksun kalma tazminatlarını bilirkişi aracılığı ile tespit ettirmek,

3) Maddi tazminatın, peşin sermaye değeri ve yapılan ödemeler ile karşılandığının anlaşılması halinde bu konuda davacılar aleyhine vekalet ücretine hükmetmeyerek karar vermekten ibarettir.

O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... İnş San.Tic.AŞ'ye yükletilmesine, 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3643, Karar No: 2019/13165, Tarih: 23.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3643 E.  ,  2019/13165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İİK'nun 331. maddesine aykırılık suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım Suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak olan şikayetin henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve usulüne uygun bir şikayet konumuna getirmeyeceği,

Somut uyuşmazlıkta, şikayete dayanak olan icra takip dosyasında ödeme emrinin borçlu ...’e usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve bu haliyle takip kesinleşmeden 30/06/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10379, Karar No: 2022/9429, Tarih: 21.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10379 E.  ,  2022/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİSMİL 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 02/05/2014 tarihli olay tutanağı içeriğine göre temyiz dışı sanık ...’in elinde gazete kağıdına sarılı yeşilimsi kuru ot şeklinde ele geçirilen 0,15 gr. kubar esrar olduğu değerlendirilen madde ile ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; ele geçen madde ile ilgili adli emanet kaydının da bulunmadığı anlaşılmakla akıbetinin araştırılarak ekspertiz raporunun varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, ekspertiz raporu yoksa rapor alınması, sanığa okunup, tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile adli sicil kaydındaki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2353, Karar No: 2015/6297, Tarih: 23.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2353 E.  ,  2015/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2012/680-2014/279

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Daha önceki geri çevirme kararımız ili dava konusu kiralananın kiralanması hususunda R.T. N.'na verilen yetki belgesinin CHP tüzüğüne göre yetkili kurullarca verilip verilmediğinin bildirilmesi istenmiş,ancak cevap olarak “yetki belgesinin geçerli olduğu bildirilmiş” ise de yetki belgesinin CHP tüzüğüne göre bu hususta yetkili kurullarınca verilip verilmediği hususunda açıklama getirilmemiştir. Geri çevirme kararımızın gerekleri bu kez titizlikle yerine getirilerek “dava konusu kiralananın kiralanması hususunda R.T. N.na verilen yetki belgesinin CHP tüzüğüne göre yetkili kurullarca verilip verilmediğinin” ilgili taraftan sorularak verilecek cevabın evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8629, Karar No: 2021/2185, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8629 E.  ,  2021/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 73/4. maddesi ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu Dominos Pizza-Düzce (Ayzer Gıda) isimli işyerinde yarı zamanlı motorlu sipariş elamanı olarak çalışan müştekinin olay günü işyerine ait motosiklet ile seyrederken viraja geldiğinde motoru mucura kaptırıp, direksiyon hakimiyetini kaybederek düştüğü, kaza nedeniyle hayati tehlike geçirecek, 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, olay günü verdiği ifadesinde kaza nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığı, 04.05.2015 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe vererek sanıktan şikayetçi olduğu, ilk ifade sırasında bilincinin kapalı olduğunu iddia ettiği, Düzce Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19/04/2016 tarihli raporda özetle; "Şahsın 18/04/2015 tarihinde Düzce Atatürk Devlet Hastanesinde Acil hekimi ile beyin cerrahi uzmanı tarafından değerlendirildiği, her iki muayenesinde kişinin bilincinin açık olduğunun, koopere olduğunun (çevresindeki insanlarla iletişim içinde olduğu ve sorulara cevap verdiği) oryante olduğunun (bilincinin yerinde olduğu ve etrafındakilerden haberdar olduğu) kaydedildiği, şahsın akabinde sevk edildiği Düzce Üniversitesi Hastanesinde de aynı bilinç bulgularının mevcut olduğunun görüldüğü cihetle şahsın olay tarihli muayenelerinde verdiği ifadelerin anlam ve sonuçlarının algılamasına engel olacak herhangi bir tıbbi neden mevcut olmadığı’’ kanaatinin bildirildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikayetin geçerli sayılmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.