muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4499, Karar No: 2017/7010, Tarih: 18.10.2017

D-)Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, kabul edilen 89.503,04 TL. tazminat yönünden, davacı lehine 9.910,24 TL. Vekalet ücreti takdirine ve bu vekalet ücretinin davalılar... Elektrik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Mühendislik İnş. Turizm Dış Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine, (bu miktarın 9.465,68TL'lik kısmından davalı ...Ş.'nin müştereken sorumlu tutulmasına)

E-)Diğer davalılar ... ve ... yönünden müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları 44.721,02. TL tazminat yönünden ise davacı lehine 5.259,31 TL vekalet ücreti takdirine ve bu vekalet ücretinin ..., ..., ve (D) bendinde belirlenen miktardan tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş,... Elektrik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Mühendislik İnş.Turizm Dış Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine,

2-) Alınması gerekli 6.116,68.-TL nisbi harçtan 3.058,34 TL sinin davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş.,... Elektrik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti ile ... Mühendislik İnş. Turizm Dış Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irad kaydına,

Davacının yargıtay bozma ilamından önce yapmış olduğu tebligat masrafı, bilirkişi ücreti, müzekkere ve posta masrafı olmak üzere toplam 1.102,10 TL yargılama gideri ile yargıtay bozma ilamından sonra 407,90 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 1.510,00 TL 'den sinin 755,00 TL'sinin tüm davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş.,... Elektrik İnş. San. ve Tic Ltd.Şti ile ... Mühendislik İnş.Turizm Dış Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye iadesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6850, Karar No: 2018/19941, Tarih: 08.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/6850 E.  ,  2018/19941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 489 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın sulu tarım arazisi mi yoksa kuru tarım arazisi mi olduğu tespit edilmeden, buğday- kavun münavebesi ile taşınmaza değer biçildiği; ... ilçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü 26.03.2018 tarihli cevabi yazısında ise buğdayın kuru, kavunun ise sulu arazide dekar başına ortalama verim miktarları gönderildiğinden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin verim, dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemi toptan kg. satış fiyatları denetlenememiştir.

Bu itibarla mahallinde uzman bilirkişilerle yeniden keşif yapılarak taşınmazın kuru mu sulu mu olduğu, sulu ise nereden ve ne şekilde sulandığı, sulama kaynağının yeterli olup olmadığı (hakim gözlemi keşif tutanağına yazılmak suretiyle) hususları belirlendikten sonra, taşınmazın tespit edilen niteliğinde göre münavebe ürünlerinin verim, dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemi toptan kg. satış fiyatları Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilerek raporların denetlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/416, Karar No: 2015/1800, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/416 E.  ,  2015/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/13376, Karar No: 2012/12218, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13376 E.  ,  2012/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

MÜDAHİL : Hazine

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve müdahil Hazine ve davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Sakarlı Beldesi Cumhuriyet Mahallesi 132 ada 57 parsel sayılı 2465,14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla; orman yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece; davanın reddine 132 ada 57 parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil davacı Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1951 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra taşınmaz iki ayrı beldenin sınırında bulunması nedeniyle taşınmazın bulunduğu Sakarlı Cumhuriyet Mahallesinde 06.10.1990 tarihinde, ... Beldesinde 19.01.2003 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Oman Yönetimi ile müdahil davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarına gelince: Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmış olup, aynı gün temyiz incelemesi yapılan Sakarlı Beldesi, Cumhuriyet Mahallesinde bulunan 132 ada 32, 38, 40, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 52, 53, 54, 55, 56, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ta davacı gerçek kişilerin aynı tapu kayıtlarına dayanarak dava açtıkları , bu parsellerden 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verildiği ve 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında kurulan hükümlere karşı davacı gerçek kişiler tarafından temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları ile birlikte asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 - 414 sayılı dava dosyasında tapuların tatbikinin

yapıldığını bildirmiş iseler de; keşif sonucu alınan fenni bilirkişi raporlarında asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 esas sayılı dava dosyası kapsamında 18.12.1956 tarihinde bilirkişiler tarafından düzenlenen krokilerde sabit sınırlı olarak gösterilen ve davaya konu tapu kayıtlarınında ayni zamanda sınır olarak okuduğu “Karasu deresi – Güçük göl- Arım başında göl- Centik kuyusu- Mandırı geçeği- İsmail gölü ve Zanavar geçeği” olarak tabir edilen sınırlardan Karasu Deresinin Merkez Mahallesi hudutlarında ve davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey batı istikametinde olduğu, Göçük göl ve Arım başında göl olarak tabir edilen yerlerin kesin bir yer göstermesinin yapılamadığı, Çentik kuyusu olarak tabir edilen yerin ise 132 ada 1 nolu parselin güneydoğu sınırını gösterdiği, gemi geçeği olarak tabir edilin yerin davalı taşınmazın yaklaşık 1 km kuzey doğusunda ... -... karayolunun üzerinde bir olduğu, mandıra geçeği ile ilgili kesin bir yer gösterilemediği, Canavar geçeği olarak ise davalı taşınmazın yaklaşık 3 km kuzey doğusunda Akçay Köyü hudutları dahilinde Yonga Levha sanayinin bulunduğu fabrikanın önünde karayoluyla birleşen yerin gösterildiği, İsmail gölü olarak tabir edilen yer olarak ta yine Akçay Köyü hudutları dahilinde davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey doğu yönünde Karadeniz ile ... – ... asvaltı arasında kalan yaklaşık bir yer gösterildiği; bu yer göstermelerin kesin bir nokta olmadığı, karayolları aleyhine açılan bedel artırımı davasında 1957/328 - 1958/128 sayılı dava dosyasıyla karara bağlanan yerlerin ise karayolları tarafından ibraz edilen yol güzergahını gösteren harita ülke koordinat sitemine bağlı olmadığından neresi olduğunun tesbitinin yapılamadığı, fenni bilirkişi ... Uzuner tarafından değişik tarihlerde düzenlenen haritaların kendi arasında bile birbirini tutmadığı Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtlarındaki sınırların gerek zeminde, gerek memleket haritasında ve gerekse kadastro paftasında yer almaması nedeniyle tapu kayıtlarının sağlıklı olarak uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle tapu kayıtlarının kapsamının belirlenemediği bildirilmiştir. Davacı gerçek kişilerin dayandığı Mayıs 1928 tarih 28 ve 30 nolu tapu kayıtları Mart 1291 tarih 181 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Aynı şekilde Mayıs 1928 tarih 27 ve 29 nolu tapu kayıtları da Mart 1291 tarih 180 nolu tapu kaydından gelen hisse tapuları olup 50 dönüm miktarındadır. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır

. Bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olduğu ve tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 254, 255, 256 ve 257 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yerin dava konusu parselin bulunduğu yerden çok uzakta olup, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller ile dava konusu parselin bir irtibatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu bulguların ışığında davacı gerçek kişiler tarafından dayanılan tapu kayıtlarının dava konusu parseli kapsadığı kabul edilemeyeceğinden davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi, davacı gerçek kişiler ile müdahil davacı Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimi ve gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12481, Karar No: 2017/2360, Tarih: 23.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12481 E.  ,  2017/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili, asli müdahiller ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahiller ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 01.07.1948 tarih ve 4 sıra sayılı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleri ile ve varsa krokisinin,

2) 01.07.1948 tarih ve 4 sıra sayılı tapu kaydının revizyon görüp görmediğinin, revizyon görmemişse nedeninin, revizyon görmüşse hangi parsellere uygulandığının ilgili birimlerden sorularak, bu parsellerin kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile çaplarının, tespitleri kesinleşmişse tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin,

3) 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının,

4) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1944 yılında yapılan orman tahdidine ve sonraki aplikasyon ile 2. madde uygulamalarına ilişkin tüm işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilerek dosyasına konulması,

5) Yukarıdaki eksiklikler giderildikten sonra dosya keşfe katılan fen ve orman bilirkişiye verilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde ve dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırı içinde kalıp kalmadığına, kalıyorsa ne kadarının orman tahdit sınırı içinde kaldığına dair kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/03/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2940, Karar No: 2015/1789, Tarih: 08.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2940 E.  ,  2015/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın kilitlenmeden kontak anahtarı üzerinde takılı vaziyette sokak üzerine bırakılan motosikleti çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-) Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek ilamları denetime imkanı sağlanması açısından ilgili mahkemelerinden getirtilmeden eksik inceleme ile sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12104, Karar No: 2014/11132, Tarih: 06.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12104 E.  ,  2014/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/84595

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2009/1064 (E) ve 2012/1042 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 15.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8386, Karar No: 2015/5207, Tarih: 23.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8386 E.  ,  2015/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle emsal davalarda, davacıların eşitsizlik tazminatı taleplerinin kabulüne dair hükümler Dairemizce onanmış ise de; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davalı işverenin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yaptığının davacılar tarafından ispatlanamadığı, bu tür istisnai kuralların dar yorumlanması gereği gözönünde tutularak eski kararlardan dönülmek suretiyle, davalının davranışının eşit davranma borcuna aykırılık teşkil etmediği bu nedenle de eşitsizlik tazminatı taleplerinin reddine dair kararın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının aile yardımını hak edip etmediği hususu taraflar arasında tartışmalıdır.

657 sayılı Yasanın 202. maddesi hükümlerine göre; evli bulunan devlet memurlarına aile yardımı ödeneği verilir. Bu yardım, memurun her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eşi için 1500,00, çocuklarından herbiri için de 250,00 gösterge rakamının (72'nci ay dahil olmak üzere 0-6 yaş grubunda yer alan çocuklar için bir kat artırımlı) aylık katsayısı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktar üzerinden ödenir. Eşlerden birine iş akdi veya toplu sözleşme gereği çocukları için yapılan aile yardımı ödeneği daha düşük ise, yalnız aradaki fark ödenir.

Davalı işyerinde uygulanan TİS’lerin incelenmesinde aile yardımının; 01.03.2007-14.03.2009 ile 15.03.2009-14.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan TİS'lerin 39. maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere, Devlet Memurlarına ödenen aile yardımı net olarak ödenir." 15.03.2011-14.03.2013 yürürlük tarihli TİS'in 39.maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi evli isçilere, Devlet Memurlarına ödenen aile yardımı miktarı: 1. Altı ayda %20 fazlası 2. altı ayda %25 artırılarak ödenir." 15.03.2013-14.03.2015 yürürlük tarihli TİS'in ise 38. maddesinde; "toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası ödenir" şeklinde aile yardımına ilişkin düzenlemeler bulunduğu, 01.03.2007 - 14.03.2009 / 15.03.2009 - 14.03.2011 yürürlük tarihli sözleşme hükümlerinin de eşi çalışmayan işçilere uygulanacağının düzenlendiği, 01.03.2013- 28.02.2015 dönemini kapsayan TİS hükümlerinin ise doğrudan Devlet Memurları Kanunu hükümlerine atıf yaparak bu yardım kapsamının belirlendiği anlaşılmaktadır.

“Aile yardımı” eş ve çocuklar için yapılan yardımı belirtmekte kullanılan bir terim olup, işyerinde uygulanan tüm TİS’lerde çocuk yardımının 657 sayılı Devlet Memurları Yasasındaki usul ve esaslara göre belirleneceği düzenlenmiştir. Eş yönünden yapılacak yardım hususunda da 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa atıfla düzenleme yapılmıştır. Bu iki yardımı birbirinden ayrı düşünmek imkansızdır.

Zaten işyerinde 2013-2015 döneminde uygulanan TİS hükümlerinin incelenmesinde;

“MADDE-38.AİLE YARDIMI:

Toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte; sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası

MADDE-39, ÇOCUK YARDIMI :

İşveren, işyerinde çalışan taraf sendika üyesi işçilerin çocuklarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre çocuk yardımı öder.” şeklinde yazıldığı görülmektedir.

Bu yazım tekniğinden de açıkça anlaşıldığı üzere aile yardımı da 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre belirlenmelidir.

Her ne kadar dosyaya rapor sunan bilirkişi tarafından, 2013-2015 dönemi yönünden aile yardımı ödenmesi için eşin çalışmama zorunluluğunun kalktığı şeklinde bir yorum getirilmiş ise de, bu yorum tarzı hatalıdır. Bu nedenle davacının çalışan ya da Sosyal Güvenlik Kurumundan geliri bulunan eş nedeniyle bu yardımın ödenmeyeceği kabul edilerek davacının aile yardımı talebinin reddi gerekirken TİS’in hatalı yorumu sonucunda yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı, dava ve ıslah dilekçesinde dava konusu TİS'den doğan alacaklara hakkın doğum tarihinden itibaren faiz talep etmesine rağmen, dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.