muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6763, Karar No: 2024/8149, Tarih: 21.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6763 E.  ,  2024/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1402 Esas, 2023/902 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/68 E., 2018/78 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin sahibi ve tek ortağı olduğunu, dördü İstanbul'da olmak üzere toplam beş lokasyonda hizmet verdiğini, TÜRKPATENT nezdinde 2014/101428 numaralı "..." ve 2014/19493 numaralı "... et" markalarının maliki olduğunu, aynı isimli restoranı işlettiğini, müvekkili ile davalıların yıllardır ticari ilişkisi bulunduğunu, davalıların 2014/82826 numaralı "..." ibareli markayı 43. sınıfta TÜRKPATENT nezdinde kötü niyetli olarak tescil ettirdiklerini, "..." markası üzerinde önceye dayalı kullanımının bulunduğunu, marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek davalılara ait 2014/82826 numaralı "..." markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin 2007 yılından beri restoran işlettiklerini, Çengelköy Caddesinde 53 numaralı iş yerini "Beylerbeyi Paşa Kokoreç" markası ile halen işletmeye devam ettiğini, 54 numaralı iş yerine de döner, pide, kebap restoranı açmak üzere harekete geçtiğini, daha önceden "paşa kokoreç" olarak tanındıklarından çağrışım yapması amacıyla "..." markasını seçtiklerini ve tescil ettirdiklerini, davacının markalarının 35. sınıf kapsamında toptan veya perakende satış kapsamında bulunduğunu, müvekkilinin davacının markasını taklit etme gibi bir çabası bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının ... markasının 43.sınıfta tescil ettirildiği, davacının ise ... ET ibareli markasının 35.sınıfta tescil edildiği anlaşılmışsa da, 35.sınıfta kayıtlı "müşterilerin, malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri " hizmet sınıfı ile 43. sınıfın benzer ve bağlantılı olduğu, hizmet sınıflarının birbiri ile bağlantılı, tamamlayıcı ve rekabet halinde bulunduğu, ortalama tüketici nezdinde işletmeler arasında bağlantı bulunduğu izlenimi doğurabileceği, davalının 2010 yılından beri davacının ortağı olduğu şirket ile ticari ilişki içinde bulunduğu, davacının ortağı olduğu şirketin ticari evraklarında, faturalarında tescilden önce de markasal olarak ... ET ibaresini ve logosunu kullandığı, davalının ikinci cevap dilekçesi ekinde sunduğu fotoğraflardan et ürünleri restorantı işlettiğinin anlaşıldığı ve ürünlerini davacıdan aldığı, davacının aynı zamanda soyadı olan ... ibaresini davalının faaliyet gösterdiği hizmet sınıfı ile ilintili bir sınıfta tescil ettirmesinin kötüniyetli olduğu ve daha önce tescil ettirdiğinden bahisle korunamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılar adına tescilli 2014/82826 sayılı ... markasının tescilli olduğu 43 .sınıfta "yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, gecici konaklama hizmetleri" sınıfında hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı markasının davacı markası ve 43. sınıfta kapsadığı mal veya hizmetlerin benzerliği nedeniyle halk tarafından ilişkilendirilme ve karıştırılma ihtimali olduğu, bununla birlikte taraflar arasında ticari ilişki olmasının, davalının "..." ibaresinin davacı markasının asli unsuru olduğunu bilecek durumda olmasının tek başına kötüniyetli marka tescili olarak kabulüne yeterli olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının kullandığı “..." İbareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine kararı verilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı ve 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının kullandığı “..." İbareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine kararı verilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı ve 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk derece mahkemesince, taraf markaları arasında iltibas riski bulunduğu, bunun yanında davalıların marka tescilinde kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılar adına tescilli 2014/82826 sayılı ... markasının tescilli olduğu 43. sınıfta "yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, gecici konaklama hizmetleri" sınıfında hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ise davalı markasının davacı markası ve 43. sınıfta kapsadığı mal veya hizmetlerin benzerliği nedeniyle halk tarafından ilişkilendirilme ve karıştırılma ihtimali olduğu, bununla birlikte taraflar arasında ticari ilişki bulunmasının, davalının "..." ibaresinin davacı markasının asli unsuru olduğunu bilecek durumda olmasının tek başına kötüniyetli marka tescili olarak kabulüne yeterli olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda davacının kötü niyetli tescil iddiasının; ilk derece mahkemesince kabul edildiği, bölge adliye mahkemesince ise yazılı ve farklı gerekçe ile reddedildiği tespit edilmiştir.

Ancak 6100 sayılı HMK’nın karar tarihinde ve halen yürürlükte olan 353/1-b-2 maddesinde; "b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, ... duruşma yapılmadan karar verilir." düzenlemesi yer almaktadır. Anılan düzenleme uyarınca, taraf vekillerinin istinaf talebi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince yeni ve farklı bir gerekçe ile verilmesi gerektiği sonucuna varılması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken, taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine şeklinde hüküm kurulması doğru olmamış Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinim temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri halinde ilgililere iadesine, 21.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2949, Karar No: 2017/5538, Tarih: 13.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2949 E.  ,  2017/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan mağdurun aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, sanık...'in cinsel istismar eylemine iştirak ettiğine dair delil bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Katılan mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanık ... ile tanık ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'in, olay günü bulunduğu koğuştan alarak ...'in kaldığı odaya götürdükleri katılan mağdura hangi suçtan cezaevinde bulunduğuna dair sorular sorup darp ettikleri ve bir süre sonra ...'in ayrıldığı odada diğerlerinin kalmaya devam ettiği anlaşıldığından, mevcut haliyle sanık ...'le birlikte katılan mağduru cebir kullanmak suretiyle alıkoyan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b, 109/3-f, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine, hüküm gerekçesi ile de çelişecek şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15296, Karar No: 2019/6693, Tarih: 01.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/15296 E.  ,  2019/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlatlık İlişkisinin Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı, fer'i müdahiller ... ve müşterekleri ile fer'i müdahil ... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre ve dava konusunun "evlatlık ilişkisinin kaldırılması" olmasına rağmen karar başlığında "tapu iptal ve tescil (muris muvazaası nedeniyle)" olarak gösterilmesi maddi hata niteliğinde bulunduğuna göre, davacı ve fer'i müdahiller vekillerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 44,40 TL onama harcının ...'ten alınmasına, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 44,40 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 63,30 TL'nin fer'i müdahiller ... ve müştereklerine iadesine 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/513, Karar No: 2011/3524, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/513 E.  ,  2011/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/12/2004 gün 2004/9264-14082, 2004/9247-14081 ile 2004/9254-14080 sayılı ve 24/02/2005 gün 2004/13151-2005/1596 sayılı bozma kararlarında özetle; "Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; kadastro sırasında çekişmeli parsele uygulanan 1938 tarih 1144 tahrir nolu vergi kaydının dava dışı 145 ada 16, 17, 19, 20, 21 parsel sayılı taşınmazlara da revizyon gördüğü ve 145 ada 16 ve 20 parseller hariç diğer taşınmazlarında kadastro mahkemesinde davalı oldukları anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, dava ve usul ekonomisi bakımından gerçek kişilere ait 1938 tarih 1144 tahrir nolu vergi kaydının revizyon gördüğü diğer parseller ilişkin derdest dava dosyaları H.Y.U.Y’nun 45. maddesi uyarınca birleştirilmeli, vergi kaydının kuzey sınırı “kır” okuduğundan ve eylemli olarak da vergi kaydının revizyon gördüğü parsellerin kuzeyinde köy halkı tarafından baltalık olarak kullanılan 145 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yer aldığından vergi kaydının 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca miktarlarıyla geçerli kapsamı belirlenmeli, kayıt ve belgelerin lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil edebilecekleri dikkate alınmalı, vergi kaydının miktarı kadar yerin gerçek kişiler adlarına tapuya tesciline karar verilmeli, vergi kaydının miktar fazlasının ise kuzey sınırda bulunan komşu 145 ada 13 nolu baltalıktan açma yapmak suretiyle oluşturulduğu gözetilerek orman niteliğiyle hazine adına tapuya tescile karar verilmesi gerektiği) gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, H.Y.U.Y.’nin 45. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda; davacı ... Yönetimi ile Birleşen dosya davacısı ...'in 2003/474 esas sayılı dosyasındaki davasının kısmen kabulüne ve dava konusu Kütahya Merkez ... köyü 145 ada 17 parsel, 145 ada 18 parsel, 145 ada 19 parsel ve 145 ada 21 parsel sayılı taşınmazların yapılan tespitinin iptali ile dosyaya ... bilirkişisi ... tarafından ibraz edilen 24.04.2010 tarihli krokili rapor doğrultusunda; (D) harfi ile gösterilen 9098,63 m2 miktarındaki kısmın 17 parsel numarası verilmek suretiyle, (E) harfi ile gösterilen 4135,08 m2 miktarındaki kısmın 18 parsel numarası verilmek suretiyle, (F) harfi ile gösterilen 1524,64 m2 miktarındaki kısmın 19 parsel numarası verilmek suretiyle, (G) harfi ile gösterilen 3581,62 m2 miktarındaki kısmın 21 parsel numarası verilmek suretiyle ve Orman vasfı ile hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı bilirkişinin raporunda (A) harfi ile gösterilen 886,82 m2 miktarındaki kısmın aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ve 2 pay itibariyle; 1/2 oranında davalı ...

oğlu, ... adına, 1/2 Oranında davalı ... oğlu, ... adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı bilirkişinin raporunda (H) harfi ile gösterilen 367,24 m2 miktarındaki kısmın aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davalı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı bilirkişinin raporunda (C) harfi ile gösterilen 349,09 m2 miktarındaki kısmın aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davalı ... oğlu, ... adına tapuya kayıt ve tesciline; (B) harfi ile gösterilen 184,39 m2 miktarındaki kısmın aynı adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... oğlu, ... adına tapuya kayıt ve tesciline; Doğalar Köyü 145 ada 38 parsel sayılı taşınmaz hakkında Mahkemenin 02.03.2004 gün ve 2003/353 esas 2004/441 Karar sayılı ilamı ile karar verilmiş olduğu ve 145 ada 38 parsel hakkında verilen kararın 05.04.2005 tarihinde kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle 145 ada 38 parsel sayılı taşınmaz hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8062, Karar No: 2023/6929, Tarih: 12.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/8062 E.  ,  2023/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşya ile suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Malen sorumlu vekili, sanıkların müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/94 Esas, 2015/624 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet

suçundan neticeten; 3 yıl 1 ... 15 gün hapis ve 142.500,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Malen sorumlu vekilinin temyiz sebepleri; müsaderesine karar verilen suçta kullanılan nakil aracının ... niyetli üçüncü kişi konumunda bulunan şirkete ait olduğuna, ele geçirilen kaçak eşyanın aracın ağırlıklı bölümünü oluşturmadığına, araçta özel bölme bulunmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle suçta kullanılan aracın müsadere edilmesine dair hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri; sanığın maddi durumunun yetersizliği nedeniyle eylemi gerçekleştirdiğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmamasına ve haksız biçimde cezanın üst sınırdan belirlenmesine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri; yakalanan sigaralarla ilgisi olmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerince yapılan rutin yol kontrolü sırasında, sanık ...'nın sevk ve idaresindeki, sanık ...'in yolcusu olarak bulunduğu TIR cinsi nakil aracının önleme araması kararına istinaden şüphe üzerine durdurulduğu, sanık ...'in araçtan inerek görevlilerce yapılan mülakatı esnasında sanık ...'nın araçla kaçtığı ve takibi üzerine kaza yaparak durduğu, suça konu aracın dorsesinden 5.650 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında, maddi imkânsızlık nedeniyle kaçak sigara taşımayı kabul ettiğini, kaçak sigaralardan araç sahibi şirket ve şirket hissedarı diğer sanık ...'in haberi olmadığını beyan etmiştir.

2.Sanık ... savunmasında, maddi imkânsızlık nedeniyle kaçak sigara taşımayı kabul ettiğini, kaçak sigaralardan araç sahibi şirket ve şirket hissedarı diğer sanık ...'in haberi olmadığını beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında, ... iline ... görüşmesi yapmak için gideceğini, abisinin kendisine bahse konu aracın ... iline gideceğini söylemesi üzerine araca bindiğini, yol kontrolü sırasında şoförün polisle tartıştığını duyarak uyandığını, durumu sorduğunda şoförün araçta iki koli sigara olduğunu söylemesi üzerine aracın dorsesini açmak üzere indiği esnada şoförün aracı kaçırdığını, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nın sevk ve idaresindeki nakil aracında ticari miktar ve mahiyette kaçak sigaralar ele geçirilmiş olup, savunmasında ele geçen kaçak sigaraları maddi imkansızlık nedeniyle taşıdığını beyan etmek suretiyle tevil ... ikrarda bulunması, diğer sanık ...'in ise araca seyahat etmek amacıyla bindiğini, suçla ilgisi olmadığını savunduğu görülmüş ise de, suça konu olayın gelişimi, yabancı menşeili olduğu üzerindeki ibarelerden anlaşılan yüksek miktardaki sigaraların araçta mevcut bulunduğu, TIR cinsi nakil aracının sahibi olan şirkete sanık ...'in ortak olduğu nazara alınarak savunmasının açıkça suçtan kurtulmaya yönelik olması nedenleriyle sanıkların müdafiileri ve malen sorumlu vekilinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanıklar lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği ve anılan madde gereği suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar ... Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı anlaşılmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrasının son cümlesi uyarınca hapis cezasının üç yıl olarak belirlenmesinden sonra aynı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca fahiş değer artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

3.24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Suçta kullanılan nakil aracının, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi,

5.Katılan ... İdaresi lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsili yerine müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR