muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3911, Karar No: 2023/4272, Tarih: 10.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3911 E.  ,  2023/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dosya, Dairemizin 2021/5050 E., 2022/6807 K. sayılı ve 10.10.2022 tarihli ilamı ile eksiklikler nedeniyle geri çevrilmiş ise de sadece Dairenin geri çevirme ilamı davalı şirkete tebliğ edilmiş, geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Kararı temyiz eden davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili ...’in Erzurum 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/261 E., 2019/343 K., 03.04.2019 tarihli ilamı ile bir yıl ve daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum edildiği gerekçesiyle kısıtlandığı ve mahkemenin gerekçeli kararı davalı şirket yetkilisi ...’in vasisi ...’e 26.10.2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış olup, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 359 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre yönetim kurulu üyelerinin tam ehliyetli olması gerektiği ve Kanun'un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre yönetim kurulu üyesinin kısıtlanması halinde üyelik görev ve yetkisinin herhangi bir işleme gerek olmaksızın kendiliğinden sona ereceğinin anlaşılmasına göre; davalı şirketi temsil ve ilzama kim-kimlerin yetkili olduğunun ticaret sicil müdürlüğünden sorularak ... dışındaki yetkili temsilciye mahkeme kararının tebliği, ... dışında başka yetkili yok ise davalı şirkete temsil kayyumu tayin ettirmek üzere dava açması için davacı vekiline süre verilmesi, temsil kayyumunun tayini sonrasında mahkeme kararının kayyuma tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3350, Karar No: 2014/17655, Tarih: 23.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3350 E.  ,  2014/17655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tomarza Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2012/84-2013/198

Davacı C.. S.. tarafından, davalılar K.. M.. vdl aleyhine 12/07/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar K.. B.. ve Kayseri İl Özel İdaresi Birliği vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalılardan K.. B.. ve Kayseri İl Özel İdaresi Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı idare tarafından ihale edilen Avşarsöğütlü Köyünden Karaören Köyüne götürülen içme suyu borularının tamiri işi sırasında kendisine ait su borularına zarar verildiğini iddia ederek uğradığı zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı idarenin müteahhidi tarafından yapılan iş sırasında davacıya ait olan su borularına zarar verildiği ikrar olunduğundan hesaplanan zarar tutarının müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalılardan Kayseri İl Özel İdaresi Müdürlüğü ve K.. B.. kamu tüzel kişileridir. Anılan tüzel kişiliklerin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece anılan davalılar yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar Kayseri İl Özel İdaresi Müdürlüğü ve K.. B..nin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10083, Karar No: 2006/12916, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10083 E.  ,  2006/12916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 4. Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, murisin ... Mahallesi ... Sokak ... Sitesi B.Blok ... numaralı dairede yaşamakta iken vefat ettiği ve bu adresin de ... ilçe sınırları içinde olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8486, Karar No: 2011/23401, Tarih: 11.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8486 E.  ,  2011/23401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2006 gün ve 2006/128 Esas, 2006/668 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan mühür bozma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 31.10.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2226, Karar No: 2017/9119, Tarih: 10.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/2226 E.  ,  2017/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin 30,00-35,00 TL değerinde cep telefonu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekinin 30,00-35,00 TL değerinde cep telefonu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun işlendiği yer olan Taşkıran Tesisleri isimli mahalde refakate bilirkişi alınarak usulüne uygun olarak keşif yapılıp, müşteki ve sanıktan tam olarak suçun işlendiği yer sorulup, suç yerinin vasfına göre sanık hakkında TCK 141/1. maddenin mi, TCK 142/1-(b) maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi, varılan sonuca göre TCK 141/1. maddenin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmesi halinde ise, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın eylemi için hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/07/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5046, Karar No: 2009/11948, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5046 E.  ,  2009/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların 2000-2005 yıllarında belediyeye ait park ve bahçelerin bakımı ile cadde ve sokakların temizliği işini üstlendiklerini, sözleşme ve ihale şartnamelerine göre davalıların çalıştırdıkları işçilere ait her türlü işçi alacaklarından sorumlu olduklarını, dava dışı işçi Savaş Ahıska'nın açtığı dava sonunda kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve benzeri alacak kalemlerinden olmak üzere tazminata hak kazanıldığını ve işçiye masrafları ile birlikte 10.312,00 YTL tazminat ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalılardan faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, işçilere ödenecek bu tür tazminatlardan davacının sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre işçiye ödenecek olan tazminatlardan davalı yüklenicilerin işçiyi çalıştırdıkları dönem ile sınırlı sorumlu olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, belediyeye ait park ve bahçelerin temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre,

2009/5046-11948

2-Davacı, belediyeye ait park ve bahçelerin temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre,

2009/5046-11948

çalıştırdıkları işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin ... akdinin haksız feshedildiğini belirterek açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ... bu eldeki davanın tarafları olan davacı ve davalılardan tahsiline karar verildiğini ve icra takibi sonunda da, davacı ... tarafından ödendiği ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Bu cümleden alarak, davacı ile davalılar arasında düzenlenen ve birbirine benzeyen sözleşmelerin "Mali Hükümler" ve "İşçi Ücretleri" başlığını taşıyan hükümlerinde; "Yüklenici sözleşme tarihi öncesi çalışmalarından dolayı mahkeme kararları ve benzeri durumlardan doğacak Belediye ile ilgili işçi alacaklarından sorumlu olmayacaktır." ve yine "Her türlü vergi, harç, resim ve işçilerin SSK primleri, SSK mevzuatından doğan alacakları yükleniciye aittir. "şeklinde düzenlemeler yapılmıştır. Sözleşmelerin diğer, yapılacak hizmetler, işçi ve araç sayısı, cezai hükümler, personel kılık kıyafet ve mesai saatleri, belediyenin temizlik uygulaması, denetim esasları, fiyat farkları, başlıklı hükümleri incelendiğinde, davacı belediyenin çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ve hatta ... sözleşmelerinin sonlandırılması ile ilgili denetim ve kontrolün tamamen elinde bulundurduğu, davalı yüklenicinin işçilere yapacağı mali hakları asgari ücretli işçi analizi raporuna göre ödemesinin belirlendiği görülmektedir. Yine, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve işçilerin ... mahkemesinde açtığı benzeri davalarda, belediye ile yükleniciler arasında sözleşmelerin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp muvazaa olduğu sonucuna varılmış ve benzeri kararlar derecaatten geçerek kesinleşmiştir. Taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilere işçilik hakları ile ilgili SSK mevzuatından doğan hakları ve fiili çalışmaları ile ilgili ödemelerin nasıl yapılacağı düzenlendiği halde, işçilerin ... akidlerinin haksız feshi halinde doğacak tazminattan hangi taraftan ne oranda sorumlu olduğu bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Dosya kapsamı ve kesinleşen mahkeme kararları ile davalı yüklenicilerin üstlendiği işi sözleşmede belirtilen sürelerde tamamladıkları ancak süre sonunda işçilerin ... akitlerinin davacı Belediyece haksız olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalıların çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı Belediyenin de asıl işveren durumunu muhafaza etmesi ve işçilerin ... akidlerini haksız fesih etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/717, Karar No: 2013/3391, Tarih: 22.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/717 E.  ,  2013/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen alacak, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı karşı davada davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve karşı dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı .../A no'lu dükkanın .../... hissesinin tapu iptal ve tescili, olmadığı takdirde eksik tescil nedeniyle zarar ve kira kaybının tahsili, karşı dava, sözleşme uyarınca karşı davacıya verilmesi kararlaştırılan .../A no'lu dükkanın .../... payının tapu kaydının iptali ile tescili ve dükkan için yapılan bir kısım ödemelerin tahsili, birleşen dava, eksik ve kusurlu işlerin tespiti ile nama ifaya izin verilerek bunun için tespit edilen bedelin ve doğan zararın giderilmesi, olmadığı takdirde eksik ve kusurlu işler bedeli ve uğranılan değer kaybının tahsili, davacı ...'e düşen ... no'lu dairenin bu eksikliklerden dolayı düşük bedelle satılmasından dolayı müspet zararın tespit edilerek tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece, iptali istenen tapu kaydının davacı adına olması, eksik tescilden kaynaklanan bir zararının olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, birleşen davada, davacı...'ın sözleşmede taraf olmadığından davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, karar asıl ve birleşen davada davacı- karşı davada davalı vekili temyiz etmiştir.

...-Taraflar arasındaki uyuşmazlık ....02.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, arsa sahibince asıl davada, ... no’lu bağımsız bölümdeki .../... payın tescili, birleşen davada ise diğer istekler yanında nama ifa talebinde bulunulmuştur. Karşı davada yüklenici tarafından ... no’lu bağımsız bölümün .../... payının tescilinin istenmesi talebi bu payın kime ait olacağı hususunda sözleşmede açık bir hüküm bulunmaması karşısında sözleşmede imzası bulunan tüm arsa sahiplerinin menfaatini ilgilendireceğinden, diğer tüm arsa sahipleri hakkında dava açması için karşı davada yükleniciye, birleşen davada ise arsa sahibine süre verilerek açılacak davanın bu dava ile birleştirildikten sonra toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacı karşı davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2674, Karar No: 2015/2570, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2674 E.  ,  2015/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/16180, Karar No: 2014/529, Tarih: 14.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16180 E.  ,  2014/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/128890

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2009

NUMARASI : 2008/82 (E) ve 2009/723 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.01.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.