muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4983, Karar No: 2018/9275, Tarih: 20.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/4983 E.  ,  2018/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Somut olaya gelince, gerekçeli karar, davalı ...’a adres kayıt sistemindeki yasal yerleşim adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanunu madde 21/2’ye göre tebliğ edilmiştir. Yukarıda anılan ilkeler uyarınca usulüne uygun olarak adı geçene gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/393, Karar No: 2017/3183, Tarih: 05.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/393 E.  ,  2017/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve karşı davanın tapu iptal tescil talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin intifadan men koşulu yerine getirilmediğinden reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil, karşı dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil ile paydaşlar arası ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı karşı davalı, mirasbırakanı ... .'ın paydaşı olduğu 103 parseldeki 1/4 payını oğlu davalı ...’a, 1/4 payını ise diğer oğlu davalı ...’a satış yolu ile devrettiğini, ancak bu satışın gerçek bir satış olmadığını, mal kaçrımak amacıyla yapıldığını belirterek103 parseldeki taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydını iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiş, karşı dava konusu taşınmazı bedeli karşlığında Veli Demirden satın aldığını, ecrimisil talep edilen dairelerden sadece birini kullandığını, bu daireyi kendisinin yaptırdığını belirterek karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı karşı davacı ..., 103 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanın paraya ihtiyacı olması nedeniyle satıldığını, mirasbırakanın 102 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davacıya bağışlamak maksadıyla önce komşusu ...'e satış yolu ile devrettiğini ve devirden sonra ...'in 1/2 payı davacıya sattığını, davacıya yapılan bu devrin diğer mirasçıları miras payından mahrum etmek için yapılmış muvazaalı bir işlem olduğunu, davacı karşı davalının, karşı dava konusu 102 parselde bulunan binanın iki dairesini işgal ederek kiraya verdiğini ve kendisine hiçbir bedel ödemediğini belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı davada ise 2006-2010 yılları arasındaki dönem için toplam 10.000-TL ecrimisilin davacı karşı davalıdan tahsiline, 102 parsel sayılı taşınmazın davacı karşı davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl ve karşı davanın tapu iptal tescil talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin intifadan men koşulu yerine getirilmediğinden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece asıl ve karşı davanın tapu iptal tescil talebi yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin intifadan men koşulu yerine getirilmediğinden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nün 25.3.2005 tarihinde öldüğü, geride çocukları .... ve .. ile torunu ..’ın kaldığı, 19.08.2001 tarihinde 102 parseldaki ½ payını dava dışı ...’e, 25.7.2003 tarihinde de 103 parseldeki ½ payını davalı ... ve davalı karşı davacı ...’a satıp devrettiği, ...’in de 102 parseldeki ½ payını 31.08.2001 tarihinde davacı karşı davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, her iki parselde de tarafların diğer mirasbırakanı ... ...’ın ½ payının bulunduğu, karşı davacı ...’ın ecrimisil talep ettiği arsa vasfındaki 102 parsel sayılı taşınmaz üzerinde zemin + 4 katlı bina bulunduğu, zemin katın dükkan olarak, 1. katın davalı karşı davacı ..., 2. katın davacı karşı davalı ... ve 3. katın davacı karşı davalı ... tarafından kiraya verilmek suretiyle ... isimli dava dışı kiracı tarafından kullanıldığı, keşif tarihinde 4. katın boş olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; mirasbırakan ... tarafından çekişme konusu taşınmazların taraflara devrine ilişkin işlemlerin, mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle tapu iptal ve tescil talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı karşı davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı karşı davacının öteki temyiz itirazlarına gelince; bilindiği üzere paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Somut olaya gelince; davalı karşı davacı ... 103 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın 3 ve 4. katlarının davacı karşı davalı ... tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını ve elde edilen kira gelirinden kendisine pay verilmediğini ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuş, davacı karşı davalı ... ise 3. kattaki daireyi kendisinin yaptırdığını bu sebeple burayı kiraya verdiğini 4. kattaki daireyi ise kullanmadığını belirterek ecrimisil talebinin reddini savunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki; muris muvazaası ile illetli olan dava kabul edildiğine göre davalı karşı davacının mirasbırakan ... terekesi üzerinde ...’nün ölüm tarihinden itibaren hak sahibi olacağı ayrıca hukuki semere elde edilen yerlerden intifadan men koşununda aranmayacağı kuşkusuzdur.

Hemen belirtmek gerekir ki; muris muvazaası ile illetli olan dava kabul edildiğine göre davalı karşı davacının mirasbırakan ... terekesi üzerinde ...’nün ölüm tarihinden itibaren hak sahibi olacağı ayrıca hukuki semere elde edilen yerlerden intifadan men koşununda aranmayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; arsa vasfındaki 103 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binadaki dükkan ve dairelerin kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı, özellikle 3.katta bulunan dairenin kim tarafından yaptırıldığı açıkça saptanarak ve davalı karşı davacı ...’ın hem mirasbırakan ... hem de diğer mirasbırakan ...’den gelen miras payı göz önüne alınarak, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle ecrimisil istemi yönünden sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken intifadan men koşulu yerine getirilmediği gerekçesi ile ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5359, Karar No: 2012/9947, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/5359 E.  ,  2012/9947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.11.2009 gününde verilen dilekçe ile muarazanın giderilmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; bir kısım davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 14.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir. Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun 16.05.2009 tarihli Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun 16.05.2009 tarihli Yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki; mahkeme kararından önce, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan hüküm tesisi doğru olmadığından, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmelerle davacıların sağlığına zarar verdiğinin kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19542, Karar No: 2013/20676, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19542 E.  ,  2013/20676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında 1.837.00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1 - Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c

bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2 - Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 2.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21538, Karar No: 2015/2072, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21538 E.  ,  2015/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/10418, Karar No: 2022/4061, Tarih: 03.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10418 E.  ,  2022/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kullandığı tırda önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın çeşitli yerlerinden 168 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanığın suça konu sigaraları hediye etmek için aldığını beyan etmesi, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre 168 paket sigaranın kişisel kullanım sınırında kaldığının anlaşılması karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.