muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/233, Karar No: 2020/451, Tarih: 10.11.2020

Mahkemede; olay günü sanıkla aralarında tartışma yaşandığını, sanığın tartışma sırasında elindeki telefonu almak istediğini, telefonda bir mesaj olduğu için vermek istemediğini, sanığın telefonu zorla almak istediğini, bu sırada kendisine vurmadığını, çocuğunu bir daha göremeyeceğini düşünerek sanığın kendisine tokat attığını söylediğini, eşi olan sanıkla şu an birlikte yaşadıklarını, şikâyetçi olmadığını,

Bozma sonrası Mahkemede; bozma öncesi beyanlarını tekrar ettiğini, çocuğunu elinden alacaklarını düşündüğü için eşine iftira mahiyetinde kendisine vurduğu şeklinde beyanda bulunduğunu, sanığın olay sırasında elindeki telefonu almak istediğini, kendisine vurmadığını, hastanede beyanı üzerine "yüzünde kızarıklık var" şeklinde rapor düzenlendiğini, şikâyetçi olmadığını,

07.09.2013 tarihinde saat 10.45’te bilgisine başvurulan tanık ... Kollukta; ...’in kız kardeşi olduğunu, mağdurun 4 yıldır ... ile evli olduğunu, 07.09.2013 tarihinde kız kardeşi ile eşi sanık arasındaki kavgayı öğrenince saat 10.00 sıralarında kardeşinin barındığı Ilıca Öğretmenevine eşi ... ile birlikte gittiklerini, mağdurla konuştuklarını, evliliklerinin devam etmesinin daha mantıklı olacağı düşüncelerini mağdurla paylaştıklarını, kendisini zorlamadan ve baskı altında bırakmadan Ilıca Polis Merkezine geldiklerini, zaten daha önce böyle bir kavgalarına da şahit olmadığını, kız kardeşinin eşi sanık ...’in mağdura zarar verebileceğini düşünmediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; Alaçatı AVM Mobilya isimli iş yerinin sahibi olduğunu, eşiyle yaklaşık 3 yıldır evli olduklarını, eşinden... isminde bir oğlu olduğunu, daha önce eşi ile aralarında problem bulunmadığını, fakat eşi olan mağdurun son 2-3 aydır telefonla sürekli kardeşi ... ... ile yakın ilişki kurmasından rahatsız olduğunu, bu ilişkiden dolayı tartıştıklarını, mağdura ne zaman bu konuyu sorsa kardeşi ...’i savunduğunu, sürekli olarak kendisini azarladığını, aşağıladığını, çevresi tarafından da bilinen sert ve cevval kişiliği ile sürekli olarak bağırıp çağırıp baskın çıkmaya çalıştığını, başından daha önce geçen başarısız iki evlilikten dolayı bu evliliğinin yıkılmaması için elinden gelen her türlü maddi manevi fedakârlığı yaptığını, mağdurun sürekli olarak evde iken oğulları...’yi dövdüğünü, ...’nin psikolojisinin bozulduğunu, bu durumun psikolog ya da pedagogla tespit edilebileceğini, çocuğunun maddi manevi hiçbir sorunu olmaması için elinden geleni yaptığını, eşinin bu imkânlar içinde çocuğuna bakmaktan başka bir işi olmamasına rağmen çocuğun bakımını ihmal ettiğini ve bu yüzden istemese de çocuğunu son iki aydır kreşe vermek zorunda kaldığını, 06.09.2013 tarihinde eşi, kayınvalidesi ve baldızıyla birlikte İzmir, Kemeraltı’na alışveriş yapmaya gittiklerini, akşam saat 18.00 sıralarında Alaçatı’ya döndüklerini, oğlu...’nin kreşten servis aracı ile geldiğini, çocukları bisikletle evin önünde dolaşırken eşiyle evliliklerinin geleceğine dair yaklaşık 1,5 saat konuştuklarını, masadan güle oynaya kalktıklarını, eşinin annesine gideceğini söylediğini, arabayla çocuğu da alarak annesine gittiğini, gece saat 00.30 sıralarında eve geri döndüğünü, eşi ile birlikte dükkânın üst katında bulunan evlerine çıktıklarını, eşinin lavaboya girdiğini, kendisinin de eşinin kardeşi ... ile bir süredir konuştuğundan şüphelendiği için eşinin telefonunu aramaya başladığını, fakat bulamadığını, eşi lavaboda olduğu için lavabonun kapısına gittiğini, kapısını açmaya çalıştığını, kapının kilitli olduğunu, eşinden kapıyı açmasını istediğinde" ..

.30 sıralarında eve geri döndüğünü, eşi ile birlikte dükkânın üst katında bulunan evlerine çıktıklarını, eşinin lavaboya girdiğini, kendisinin de eşinin kardeşi ... ile bir süredir konuştuğundan şüphelendiği için eşinin telefonunu aramaya başladığını, fakat bulamadığını, eşi lavaboda olduğu için lavabonun kapısına gittiğini, kapısını açmaya çalıştığını, kapının kilitli olduğunu, eşinden kapıyı açmasını istediğinde" ... kapıyı açtığı için kilitlediğini" söylediğini, bu söyleme inanmayarak kapıya sert bir şekilde vurmaya başladığını, eşinin kapıyı açtığını, yıkanacak çamaşırlarını vermesini istediğini, bu sırada gözünün lavabonun yanındaki banyo dolabının üstündeki telefona takıldığını, şüphelenerek telefonu lavabonun üzerinden aldığını, ama eşinin bir anda telefonu elinden çekip aldığını, "Sen benim özelime nasıl karışırsın” diyerek bağırıp çağırmaya başladığını, kendisinin de “Karı koca arasında nasıl bir özel olur” diye bağırmaya başladığını, mağdurun elinden telefonu tekrar almaya çalıştığını, mağdurun telefonu şiddetle geri çektiğini, ikinci hamlede sol bileğinden tutarak telefonu elinden aldığını, bu esnada mağdurun kendisine “ Şerefsiz, ahlaksız, terbiyesiz sen kimsin ki” diyerek hakaret etmeye başladığını ve elinden telefonu almaya çalıştığını, sol kolu ile kendisini uzaklaştırmaya çalıştığını, bir taraftan da telefonun WhatsApp menüsünü açtığını, kardeşi ...’in isminin üzerine tıkladığını, açılan sayfada “Seni öpmeden yatmayacağım ya da seni öpmeden bırakmam” gibi bir ibare olduğunu, bu yazıyı görünce “Allah cezanı versin” diyerek evden telefonu ve anahtarları alarak çıktığını, arkasından gelerek ağlayan oğlu...’yi de alarak kamyonete bindiğini, araçla geri geri çıkarken eşinin fark ettirmeden kamyonetin kasasına bindiğini, oğluyla birlikte Çeşme’ye gittiğini, giderken hastane kavşağında bir ses duyduğunu, aynadan baktığında eşinin aracın kasasında olduğunu fark ettiğini, annesinin evinin önüne gelip durduğunda annesinin ...’ye seslenerek “Ne yaptın sen kızım, ne bu rezillik” dediğini, bu sırada eşinin aracın kasasından indiğini, bunu fırsat bilerek oğluyla Alaçatı’daki iş yerine geldiğini, oğlunu ayağında uyuttuğunu, kayınvalidesi ile telefonda konuşurken en küçük kardeşi ... ve eşi... ...’in eşini evine getirdiklerini söylediğini, eşinin annesinin evine gitmek istememesi üzerine kardeşinin eşini evin önüne bıraktığını, kardeşinin eşi...’nın kendisini arayarak “... abi hemen dükkândan uzaklaş, ... dükkâna gelip camı çerçeveyi indirecek” dediğini, bunun üzerine 155’i arayarak polisten yardım istediğini, polis ekibinin dükkânın önüne geldiğini, hemen ardında da ...’nin gelerek içeri girmek istediğini, kendisini içeri almadığını, birbirlerinden şikâyetçi olmaları üzerine polislerin ...’yi alarak polis merkezine getirdiklerini, ...’nin elinden almış olduğu cep telefonunun Iphone 5 marka olduğunu, boşanma aşamasında delil olabileceği düşüncesi ile dükkânındaki kasaya kilitlediğini, polislere telefonu teslim edeceğini, eşi mağdur ..

...’nin gelerek içeri girmek istediğini, kendisini içeri almadığını, birbirlerinden şikâyetçi olmaları üzerine polislerin ...’yi alarak polis merkezine getirdiklerini, ...’nin elinden almış olduğu cep telefonunun Iphone 5 marka olduğunu, boşanma aşamasında delil olabileceği düşüncesi ile dükkânındaki kasaya kilitlediğini, polislere telefonu teslim edeceğini, eşi mağdur ... ve kardeşi ... ...’den kendisini aldatarak ilişki kurdukları için şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; eşine bir fiske dahi vurmadığını, eşinin hayatında başka biri olduğuna inandığını, bu nedenle aralarında tartışma çıktığını, tartışma sırasında mağdurun elindeki cep telefonunu almak için sert bir şekilde çektiğini, mağdura vurmadığını, telefonu alıp içindeki mesaja bakmak istediğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Bozma sonrası Mahkemede; Yargıtay bozma ilamını kabul etmediğini, eşine yönelik darpta bulunmadığını, mağdurun kendisini korumak için bu şekilde beyanda bulunduğunu, daha sonradan da bu beyanından vazgeçtiğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, Savunmuştur.

Kasten yaralama suçu TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiş, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle 3. maddeye “canavarca hisle” şeklinde (f) bendi eklenmiş ve canavarca hisle işlenen kasten yaralama suçunda verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmıştır.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ve mağdur ...’in 2010 yılı Ocak ayında birlikte yaşamaya başladıkları, daha sonra 29.06.2011 tarihinde resmî nikâhla evlendikleri, mağdurla yaptığı evliliğin sanığın dördüncü evliliği olduğu, mağdurun kendisini aldattığından şüphelenen sanık ile mağdur arasında 07.09.2013 tarihinde gece saat 01.00 sıralarında mağdurun telefonuna gelen bir mesajdan dolayı tartışma çıktığı, mağdur ...'in bu tartışmadan sonra aynı gece saat 04.57'de kolluğa müracaat ederek sanık tarafından darbedildiğini belirterek sanıktan şikâyetçi olduğu, mağdur hakkında düzenlenen 07.09.2013 tarihli geçici rapora göre mağdurun boyun bölgesi, sol ön dış yüzde, yüzeysel doku altı kanamalı tokat ile uyumlu, dokunmaya bağlı ağrı bulunduğu, Çeşme Alper Çizgenakat Devlet Hastanesince düzenlenen 23.10.2013 tarihli kesin rapora göre de mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı olayda; eşi sanık ile barışan, bu nedenle şikâyetinden vazgeçen ve aşamalarda sanığın lehine ifadesini değiştiren mağdurun, soruşturma aşamasında, olaydan hemen sonra Kollukta verdiği ifadesindeki boynuna tokat atmak suretiyle sanığın kendisini yaraladığına ilişkin anlatımı, bu beyanla örtüşen ve mağdurun boyun bölgesi sol ön dış yüzde yüzeysel doku altı kanamalı tokatla uyumlu, dokunmayla ağrılı bulunduğuna ilişkin adli rapor içeriği ile sanığın eşinin kendisini başka biriyle aldattığını düşündüğünden olay günü aralarında tartışma çıktığı yönündeki savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun sabit olduğu, Yerel Mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde isabet bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın kasten yaralama suçunun sabit olduğu gözetilmeden beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli ve 182-253 sayılı direnme kararına konu beraat hükmünün, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13189, Karar No: 2018/2374, Tarih: 20.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/13189 E.  ,  2018/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suça sürüklenen çocuğun yakalandığında suça konu motosikleti çaldıkları yeri söyleyerek henüz müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiye motosikletin hasarsız ve sağlam olarak teslim edilip edilmediği duraksamaya yer verilmeyecek şekilde belirlenip, iadenin kısmi olarak mı yoksa tam olarak mı gerçekleştiği tespit ediltikten sonra, sonucuna göre kısmi olarak gerçekleşmesi halinde suça sürüklenen çocuğun kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/1. maddesindeki indirimden yaralanmasına dair rızasının olup olmadığının, müştekiden açıkça sorularak; iadenin tam olarak gerçekleşmesi halinde ise müştekiye sorulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18003, Karar No: 2016/4752, Tarih: 26.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/18003 E.  ,  2016/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ..., vs. vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan 161 ada 52, 55 ve 163 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 161 ada 54, 56 ve 162 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 185 ada 7 parsel sayılı taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer paylı olarak davalı ... ve ... adına, 182 ada 274 ve 227 ada 7 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/3'er paylı olarak davalı ... ve ... ile dava dışı ... adına, ... çalışma alanında bulunan 112 ada 9, 12, 14, 19, 26, 35 ve 43, 114 ada 51 ve 93, 120 ada 84, 121 ada 18, 32 ve 44, 122 ada 39 ve 93 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 112 ada 8, 10, 18, 32, 34 ve 44, 120 ada 62, 114 ada 28 ve 96, 121 ada 17 ve 30, 122 ada 37 ve 94 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak ... ve ... aleyhine dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 161 ada 54, 55, 56, 162, 163, 185 ada 7, 112 ada 8, 9, 12, 14, 19, 26, 32, 34, 35, 43 ve 44, 114 ada 28, 51, 93 ve 96, 120 ada 62 ve 84, 121 ada 17, 18, 30, 32 ve 44, 122 ada 37, 39, 93 ve 94 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının 1/4'ünün iptali ile davacı adına tapuya tesciline, 182 ada 274 parsel ve 227 ada 7 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan 1/3 hisselerinden oluşan tapu kayıtlarının iptali ile bu hisselerin toplamı 8/12 kabul edilerek 2/12'sinin davacı adına tapuya tesciline, kalan 6/12'sinin ise 3/12'sinin davalı ... adına, 3/12'sinin davalı ... adına tapuya tesciline, 112 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 02.10.2013 tarihli fen bilirkişisi Çetin Düzgün'ün rapor ve eki krokide (A) harfi ile işaretli 2.979,88 metrekarelik kısmının köyün son parsel numarası verilmek suretiyle davalı ... adına tapuya tesciline, (B) harfi ile işaretli 675.91 metrekarelik kısmının davalı adına olan tapu kaydının 1/4'ünün iptali ile davacı adına, 3/4'ünün de davalı ... adına tapuya tesciline, 161 ada 52 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının 1/4'ünün iptali ile davacı adına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki prefabrik evin davalı Mevlüt Dursun'a ait olduğunun tapuya ayrıca şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazların zilyetliğinin, buna bağlı olarak da mülkiyetin murisin sağlığında davalı tarafa devredildiği ispatlanamadığına göre 161 ada 54, 55, 56, 162, 163, 185 ada 7, 112 ada 12, 18, 19, 26, 32, 34, 35, 43, 44, 114 ada 28 ve 96, 120 ada 62, 84, 121 ada 44, 122 ada 37, 39, 93, 94, 182 ada 274, 227 ada 7 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlar yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dava konusu 112 ada 8, 9, 10 ve 14, 114 ada 51 ve 93, 121 ada 17, 18, 30 ve 32, 161 ada 52 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve murisin sağlığında çekişmeli taşınmazların mülkiyetinin davalı tarafa devredildiği ispatlanamadığına göre davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesinde taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhtesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. 112 ada 8, 9, 10 ve 14, 114 ada 51 ve 93, 121 ada 17, 18, 30 ve 32 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında fındıklık niteliği ile tespit edildiği, mahalli bilirkişi ...'ın beyanı ve ziraat bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazlar üzerinde kadastro tespit gününden evvel dikilen fındık ağaçları bulunduğu anlaşıldığına göre, mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinin uygulanması hususunun düşünülmemesi isabetsizdir. Hal böyle olunca, mahallinde yeniden yerel bilirkişi, taraf tanıkları, ziraat ve fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılarak, taşınmazlar üzerindeki tespit gününden evvel davalılar tarafından dikilmiş ağaçlar tespit edilmeli, ziraat bilirkişisinden ağaçların yaşı, adedi ve cinsi konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, ağaçların yeri fen bilirkişisine kroki üzerinde işaretlettirilmeli, bundan sonra 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, davacı vekilinin keşifte alınan imzalı beyanına göre 161 ada 52 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binada hak talep edilmediği anlaşıldığı halde taşınmaz üzerinde bulunan evin Mevlüt Dursun'a ait olduğunun tapuya şerh verilmesi dahi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 112 ada 8, 9, 10 ve 14, 114 ada 51 ve 93, 121 ada 17, 18, 30 ve 32, 161 ada 52 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350.00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz istenilen taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7545, Karar No: 2019/10007, Tarih: 02.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7545 E.  ,  2019/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ...,... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cadde üzerinde park halinde olan otobüs içerisinden madeni para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında otobüsünün içerisinde bulunan parasının çalındığını açıkça ifade etmesi karşısında, tebliğnamede olayın 5237 Sayılı TCK’nun 35.maddesinde düzenlenen teşebbüs kapsamında kaldığı düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, katılana ait otobüs içerisinden yaklaşık 30-40 Türk Lirası madeni para çalındığı anlaşılmakla; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,