muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9748, Karar No: 2018/3897, Tarih: 03.07.2018

yaşaması olduğunu, arsanın etrafından yapılaşma başladıktan sonra ve mahalle biraz daha geliştikten sonra inşaata başlayacaklarını, arsa sahipleri tarafından sözleşme yapıldığı esnada bilindiğini, bu hususta da asıl zararları olanların kendileri olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mimari projenin 24.09.2007 tarihinde onaylandığı, yapı ruhsatının onaydan itibaren 1 ay içerisinde çıkarılmasının olağan bir durum olduğu, yapı ruhsat tarihinin 24.10.2007 tarihi olması gerektiğinden buna göre teslim tarihinin sözleşmeye göre ruhsat tarihinden itibaren 24 ay olup teslim tarihinin de 24.10.2011 tarihi olması gerektiği, bu tarih itibari ile arsa sahipleri olan davacılara teslim sağlanmadığından arsa üzerindeki davalı ...'e ait gecekondu yıkılarak arsa sahiplerinin boş vaziyette yüklenici olan şirkete arsayı teslim etmekle edimlerini yerine getirdikleri, ancak davalı yüklenici inşaata başlamamış ve inşaat seviyesinin %0 seviyede olması nedeni ile BK.nun 125 nci maddesinde düzenlenen hakları kullanmakta davacı arsa sahiplerinin haklı olduğu, sözleşmenin fesh edilmesi talebinin yerinde olduğu, davalı tarafça davacıların kusurlu olduklarına dair karşı iddialarının ispat edilememiş olduğu, arsa sahiplerinin zarar talebinde haklı oldukları gerekçesiyle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğinin tespitine, davacıların alacak talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

1)Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri eser ve satış vaadi sözleşmelerinden oluşan karma nitelikli akitlerden olup, satış vaadini (arsa payının devrini) de içerdiğinden, tek taraflı irade beyanı ile feshi mümkün değildir. Dairemizin kararlılık gösteren içtihatlarında bu tip sözleşmelerin tarafların iradelerinin birleşmesi halinde ya da haklı sebeplerin bulunması durumunda mahkemenin vereceği fesih kararı ile sona ereceği kabul edilmektedir. Dolayısıyla bu sözleşmelerden dönmek isteyen tarafın, eğer karşı taraf, dönmeyi kabul etmiyor ve karşı çıkıyorsa, hakimin kararına ihtiyacı vardır, yani mahkemede açacağı "sözleşmenin feshi" davası sonunda feshi (dönme) kararı ile sözleşmeden dönebilir. Mahkeme, önce fesih isteyenin haklı olup olmadığını tartışır; haklı ise feshe karar verir, aksi halde davayı reddederek sözleşmeyi yürürlükte tutar. Bir başka anlatımla, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi, taraf iradeleri fesihte birleşmediği sürece ancak mahkeme kararı ile mümkün olmaktadır. Bu durumda, mahkemece davacının tek taraflı fesih ihtarı ile sözleşmeyi fesih edemeyeceği değerlendirilmelidir. Bu amaca hizmet etmeyen sözleşmenin feshinin tespitine ilişkin mahkeme kararı hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2) Menfi (olumsuz) zarar; dayanağını 818 sayılı BK'nın 108/2. madde (TBK 125/3.) hükmünden almakta olup, sözleşmenin, karşı tarafça yerine getirileceğine olan güvenin boşa çıkması nedeniyle uğranılan eylemli zarardır. Başka bir anlatımla, sözleşme yapılmasaydı, uğranılmayacak olan zarardır. Müspet zarar ise, sözleşme nedeniyle cebe girmesi gereken paranın, girmemesi nedeniyle meydana gelen zarardır. Bu niteliği gereği, müspet zarar daima ileriye dönük olup, bir beklenti kaybıdır. Diğer bir ifadeyle müspet zarar, akdin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zarar şeklinde de tanımlanabilir.

Somut olayda davacılar vekili inşaatın bitmesi gereken tarihten dava tarihine kadar kira tazminatı, gecekondu yıkımı nedeni ile kira kaybını talep etmiştir. Sözleşme fesholduğunda müspet zararın tazmini talep edilemez, ancak menfi zarar talep edilebilir. Sözleşmenin yerine getirilmemesinde davalı kusurludur. Bu nedenle sadece gecekondu

yıkımı nedeni ile kira kaybı hakkındaki talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, infazı da mümkün olmayan şekilde, gecikme nedeni ile kira tazminatına da karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5265, Karar No: 2015/10382, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/5265 E.  ,  2015/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2010/1384-2014/242

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında H. Mahallesi çalışma alanında bulunan 113 ada 11 parsel sayılı 436,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz ve üzerindeki binanın 2004 yılından beri G.. Ç..'ın fiili kullanımında bulunduğu belirtilerek bahçe vasfıyla H.. H.. adına tespit edilmiştir. Davacı Metir ve müşterekleri, taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 113 ada 11 nolu parselin tespit gibi 2/B vasfı ile H.. H.. adına tesciline, taşınmazın beyanlar hanesindeki "İş bu taşınmaz bahçe ve üzerindeki bina 2004 yılından beri G.. Ç..'ın kullanımındadır" şerhinin iptaline, yerine "İş bu taşınmaz bahçe ve üzerindeki bina 2004 yılından beri Mustafa mirasının 12 pay kabul edilerek 3 payı G.. Ç.., 3 pay H.. Ç.., 3 pay M.. Ç.., 1'er pay Saniye çocukları A.. A.., E.. A.., E.. A..'ün fiili kullanımındadır" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı G.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 14.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9459, Karar No: 2019/32515, Tarih: 11.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/9459 E.  ,  2019/32515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsadere talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanıktan ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suçtan zarar görenin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ...’nın temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizin 23.02.2016 tarih, 2014/21163 E. - 2016/2270 K. sayılı ilamı ile “Sanıkların kullandığı tırda yapılan aramada araçta yüklü bulunan kontraplak kapıların vidalarının sökülmek sureti ile içerisine gizlenmiş vaziyette 2724 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, sanık ...'nın aşamalardaki savunmasında sigaraların kendisine ait olmadığını, sigaralardan haberi olmadığını ve kendisinin sadece tırın şoförü olduğunu, malı kabul edenin ..., mal sahibinin... ve malı teslim alacak kişinin ise ... isimli şahıslar olduğunu beyan etmesi karşısında, sigaraların dışarıdan yapılan kontrolde görülmesinin mümkün olmadığı ve içlerine gizlenmiş olduğu kapıların vidalarının sökülmek sureti ile tespit edilebildiği hususları da dikkate alınarak, soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen adı geçen şahıslar hakkında açılmış olan dava dosyası ile bu dosyanın birleştirilerek sanıkların hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,” sebebiyle hükmün bozulmasına karar verildiği Yerel Mahkemece “sanıklar ... ve ...hakkında yetkisizlik kararı verilerek Bismil Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği” sebebiyle birleştirme kararı verilmemiş ise de; yetkisizlik kararının kaldırıldığı sanıklar hakkında Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesi’ne kamu davasının açıldığı, 2013/301 E. ve 2014/421 K. numarası ile

sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve temyiz incelemesi için Dairemizin 2015/11153 Esasında kayıtlı olduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında açılan dava dosyası ile bu dosyanın birleştirilerek sanıkların hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Kabule göre de;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi uyarınca sanık ...'e sirayetine, 11.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20928, Karar No: 2015/1327, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20928 E.  ,  2015/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6685, Karar No: 2012/7425, Tarih: 14.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6685 E.  ,  2012/7425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Takip borçlusu şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda, alacaklıların toplam 123.510,00 TL tazminatın 8.000,00 TL'si için dava tarihi olan 13.05 2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle geri kalan 115.510,00 TL'si için de faizsiz olarak tahsilinin talep edilebileceğini belirtmiş; icra mahkemesince takip talebinin ilam hükmüne uygun olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda takip dayanağı Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.2012 tarih 2011/389-980 sayılı ilamının hüküm bölümünde; " 123.510,00 TL tazminatın 8.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 115.510,00 TL'sinin ise davacılar vekilinin talep etmemesi nedeniyle faizsiz olarak davalıdan alınarak davacılara tapudaki hisseleri oranında verilmesine" karar verildiği görülmektedir. Takip talebi ve icra emrinde ise ilamda bildirilen toplam miktar olan 123.510,00 TL asıl alacak üzerinden 13.05.2011 tarihinden itibaren yıllık % 9 faizi ile 479,34 TL işlemiş faiz talep edildiği, takip tarihinden itibaren ise asıl alacağa işleyecek % 9 oranında faiz talep edildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas - 1997/776 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür, diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir."

O halde mahkemece, borçlu şikayetçi tarafından karşı çıkılmadığına göre 8.000,00 TL alacak için dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceği ve kalan 115.510,00 TL alacak için ilamda açıkça faizsiz olarak tahsile karar verilmiş olması nedeniyle faiz istenemeyeceği dikkate alınarak, talep olunan ve itiraza uğrayan işlemiş faizin de gerektiğinde alınacak bilirkişi raporu ile denetlenmesi suretiyle sonuca ulaşılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5445, Karar No: 2022/4031, Tarih: 23.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/5445 E.  ,  2022/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı 3713 sayılı TMK’nın 7/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/4 maddeleri delaletiyle 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ... müdafii, sanık ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemeye gelince,

5271 sayılı CMK'nın 231/6-c madde ve bendi uyarınca sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmayacağına ilişkin hüküm gereği, sanık ...'ten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği açıkca sorulmadan, meşruhatlı davetiye üzerine sanığın duruşmaya gelmemesi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının reddi olarak kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6192, Karar No: 2020/403, Tarih: 14.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/6192 E.  ,  2020/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca suç tarihinde on beş - on sekiz yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezasının erteleme sınırının üç yıl olması ve suça sürüklenen çocuğun müdafisinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin hapis cezasının ertelenmesi istemini de kapsadığının anlaşılması karşısında, müsnet suçtan belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/637, Karar No: 2013/2795, Tarih: 21.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/637 E.  ,  2013/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : 3. İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer aldığı ileri sürülen davacıya 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aylığın yasal faiziyle birlikte alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın yasal dayanağı niteliğindeki 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Hak sahiplerinin aylıklarının başlangıcı, kesilmesi ve yeniden bağlanması” başlığını taşıyan 35. maddesinde, ölüm sigortasından sigortalının hak sahiplerine bağlanacak aylıkların, hak sahibi olma niteliğinin ölüm tarihinden sonra kazanılması durumunda, bu niteliğin kazanıldığı tarihi izleyen ay başından itibaren başlatılacağı öngörülmüştür. Hakkında verilen boşanma kararı 04.11.2009 tarihinde kesinleşen davacının, 1993 yılında yaşamını yitiren 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri kapsamındaki sigortalı babası üzerinden kendisine ölüm aylığı bağlanması için 11.11.2009 günü davalı Kuruma başvurduğu belirgin bulunmakla, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamadığı kanıtlanan davacının hak sahibi olma niteliğini, boşanma kararının kesinleşmesiyle kazandığı gözetilerek, anılan kesinleşme tarihini izleyen ay başından itibaren ölüm aylığının başlatılması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, söz konusu yasal düzenleme dikkate alınmaksızın aylık başlangıcı olarak boşanma kararının kesinleşme gününün benimsenmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün ikinci paragrafında yer alan “tarihinden” sözcüğünün çıkartılarak yerine “gününü izleyen ay başına karşılık gelen 01.12.2009 tarihinden” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2018/7971, Karar No: 2018/13224, Tarih: 24.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/7971 E.  ,  2018/13224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; yersiz ödenen ......... sermaye ek ödemesine ilişkin kurum zararının tahsili talebine ilişkin olup, 4.Hukuk Dairesinin bozma kararı doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 24.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15762, Karar No: 2019/7518, Tarih: 16.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/15762 E.  ,  2019/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 1. Hukuk Dairesinin 30/12/2015 tarihli ve 2014/10875 Esas, 2015/15313 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş, Dairemizin 11/06/2018 tarihli ve 2018/11212 Esas, 2018/13969 karar sayılı ilamı ile onama ilamı ortadan kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmü bozulmuştur. Bu kez davalı ... vekili süresinde karar düzeltme istemiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Hüküm, 1. Hukuk Dairesinin 30.12.2015 tarihli ve 2014/10875 Esas, 2015/15313 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Onama kararının tebliği üzerine davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dairemizce, maddi hataya dayalı 30.12.2015 tarihli ve 2014/10875 Esas, 2015/15313 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Karar düzeltme ile verilen bozma ilamının tebliği üzerine bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtayın karar düzeltme ilamlarına karşı maddi hata olması halinde hatanın düzeltilmesi istemi ile başvurulması mümkündür. Maddi hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve toplum vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'ye 6217 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 3. maddesi hükmü gözönüne alınarak HUMK'un 442/1.maddesi hükmü gereğince aynı ilama karşı bir defadan fazla karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Mahkemenin aynı hükmü için tarafların en fazla bir kez karar düzeltme isteminde bulunulabilmesi mümkün olup ikinci kez karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından ve söz konusu bozma ilamında maddi hata da bulunmadığından davacı asilin karar düzeltme istemine havi dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı HMK'ye 6217 Sayılı Kanun ile eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'un 442/1.maddesi hükmü gereğince aynı ilam aleyhine bir defadan çok karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından davacının sunduğu karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.