muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2855, Karar No: 2017/12727, Tarih: 15.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2855 E.  ,  2017/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına, kısmen reddine dair Dairemizin 07.02.2017 gün ve 7570-1227 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma ve ziynet alacağı davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece ziynet alacağı talebinin kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş, hükmün davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.02.2017 tarih ve 2016/7570 esas 2016/1227 karar sayılı ilamı ile, hüküm ziynet alacağı davası yönünden bozulmuş, boşanma ve fer'ileri yönünden ise onanmış, davalı erkek tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmolunmuştur. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası miktarı çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Ne var ki, ilk incelemede bu yön nazara alınmadan kararın yoksulluk nafakası miktarı yönünden de onandığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davalı erkeğin, davacı kadın yararına takdir olunan yoksulluk nafakasına yönelik karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 07.02.2017 tarih ve 2016/7570 esas, 2016/1227 karar sayılı onama kararının, davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden kaldırılarak hükmün bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme isteğinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulüne, Dairemizin 07.02.2017 tarih ve 2016/7570 esas 2016/1227 karar sayılı onama kararının yoksulluk nafakasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, davalı erkeğin diğer yönlere ilişkin karar düzeltme isteklerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 15.11.2017

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/1102, Karar No: 2018/1636, Tarih: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1102 E.  ,  2018/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9259, Karar No: 2022/4194, Tarih: 24.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9259 E.  ,  2022/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre, suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu raporu için ödenen toplam 200 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki yargılama gideriyle ilgili bölümün çıkartılarak yerine "suça sürüklenen çocuk ve sanık için yapılan 27.00 TL olan tebliğat giderinin her bir sanığın payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması, cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5646, Karar No: 2011/6906, Tarih: 16.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5646 E.  ,  2011/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14.200 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında dava konusu 133 ada 2 ve aynı ada 3 parsel sayılı sırasıyla 828,54 m2 ve 915,82 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından, miras yoluyla gelen hakka dayanılarak davalılar ... ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi ve tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ... ...'den kaldığı dosya kapsamıyla belirlenmiştir. Uyuşmazlık, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra taşınmazların mirasçıları arasında yöntemine uygun bir şekilde paylaşılıp, paylaşılmadığı ve miras bırakanın sağlığında taşınmazları davalılara bağışlayıp bağışlamadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçıların bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlıdır.

Tarafların ortak miras bırakanı ... 'in ölüm gününden sonra tüm mirasçıların katılımı ile yöntemine uygun bir paylaşmanın yapılmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanan deliller ve Marmaris Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 07.05.2009 tarih 1991/586-2009/134 E.K. Sayılı 14.04.2011 tarihinde kesinleşen ilamı ile belirlenmiştir. Davalı taraf dava konusu taşınmazların miras bırakan tarafından sağlığında kendilerine bağışlandığını da kanıtlayamamışlardır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalılar ... ... ve ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ne var ki, dava ve temyize konu 133 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit gününden önce meydana getirilen muhdesat niteliğindeki yapıların bulunduğu dosya içeriği ile belirlenmiştir. Taşınmaz üzerinde muhtesat niteliğinde yapıların bulunduğu belirlendiğine göre, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tespitten önce meydana getirilen muhdesatın cinsi, sayısı ve kim tarafından meydana getirildiği belirlenerek tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması isabetsiz, davalılar ... ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde ilgililerine ayrı ayrı iadesine, 16.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22206, Karar No: 2014/28689, Tarih: 22.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22206 E.  ,  2014/28689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2013/238-2013/161

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 03.06.2008 tarihinde tır şoförü olarak işyerine girdiğini, 21.04.2009 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, 31.12.2010 tarihinde tekrar işbaşı yaptığını ve 14.10.2011 tarihinde performans düşüklüğü nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, net 1.577,67 TL ücret aldığını, mesai saatlerinin 08:00-18:00 olmasına rağmen ayda en az 15 gün 08:00-24:00 saatleri arasında çalıştığını, çalışma süresinin yarısını şehirler arası yük taşıma olarak yaptığını, bu sürede 16-17 saat çalıştığını, haftanın yedi günü çalıştığını,yıllık izin hakkının bulunduğunu belirterek fazla mesai,genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette tır şoförü olarak değil vinç operatörü olarak çalıştığını, yaptığı işin kamyon üstü 30 tonluk vinci büyük 500 tonluk bir vincin kurulumunda kullanmak olduğunu, çalışma saatlerinin 08:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, fazla mesai yapmadığını, fazla çalışmalar karşılığında izin kullandırıldığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını, hafta tatillerinde çalışıldığında izin kullandırıldığını, davacının her iki çalışma döneminde 1 yılı aşan çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etti.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece fazla mesai alacağı bakımından bilirkişi raporuna göre, genel tatil ve hafta tatili alacağı bakımından davacı vekilinin ıslah dilekçesindeki hesaplamalara göre hüküm altına alınmıştır. Davacı vekilinin hesaplamalarına göre bu alacaklara hükmedilmesi hatalıdır. Tarafsız bilirkişinin hesaplamaları dikkate alınmalı, itiraz durumunda itiraz içeriklerine göre bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle alacakların hüküm altına alınması gereklidir.

3-Davalı taraf davacının hafta tatillerinde çalışma yapması durumunda telafi izni kullandırıldığını beyan etmiş ve dosyaya buna ilişkin davacı imzası taşıyan belgeler ibraz ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu belgeler değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereklidir.

3-Davalı taraf davacının hafta tatillerinde çalışma yapması durumunda telafi izni kullandırıldığını beyan etmiş ve dosyaya buna ilişkin davacı imzası taşıyan belgeler ibraz ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu belgeler değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5317, Karar No: 2020/7084, Tarih: 16.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5317 E.  ,  2020/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-Dosyanın tetkikinde; davacı ... 'nın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten ... tarafından dava açılmış ise de dava açılırken sunulan vekaletnamenin velayeten düzenlenmediği, yargılama esnasında davacı ...'nın reşit olduğu ancak ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise ... yönünden Av. ...'e tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, ... 'ya ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının asile tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi;

2-İncelenmesine gerek duyulan, dosya içerisinde bulunmayan, davalı ....'nin iddia ettiği ve davacı tarafın da kabulünde olan 71.770,40 TL ödemeye ilişkin evrakların (başvuru belgesi, hasar dosyasının açılış tarihi, ödemeye ilişkin hesap raporları ve ödemenin kime hangi miktarda yapıldığını gösterir ayrıntılı ödeme dekontları ile varsa davacıların imzaladığı ibranameler vs) içerisinde yer aldığı hasar dosyası davalı ... şirketinden getirtilerek eksiksiz olarak eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/760, Karar No: 2013/18769, Tarih: 09.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/760 E.  ,  2013/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve oyun oynanan yerin bir daha açılmamak üzere kapatılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında eylemlerine uyan 1072 sayılı yasaya muhalefet ve 5237 sayılı yasanın 228/1.maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken TCK.nun 44.maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları uygulanarak TCK.nun 228/1.maddesi gereğince ceza tayin edilmemesi, temyiz edenin sıfatına nazaran bozma nedeni olarak sayılmamıştır.

Ancak;

5728 sayılı kanunun 325.maddesiyle 1072 sayılı kanunun 2. maddesi yeniden düzenlenmiş olup, yeni düzenlemede işyerinin kapatılması cezasına yer verilmediği düşünülmeden ve suçun işlendiği yerin 5253 sayılı dernekler kanununun 2/b maddesine göre derneğin yönetim faaliyetlerinin yürütüldüğü yerleşim yeri olması ve bu yönüyle iş yeri olarak değerlendirilemeyeceğinden, derneğe ait yerin kapatılmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 89. ve devamı maddelerine tabi olduğu halde, 1072 sayılı kanunun 2/2.maddesi uyarınca söz konusu derneğin bir daha açılmamak üzere kapatılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, "oyun oynanan yerin bir daha açılmamak üzere kapatılmasına" ilişkin fıkranın karar yerinden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2159, Karar No: 2018/1706, Tarih: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2159 E.  ,  2018/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan on yedi yaşındaki mağdure ...'nın, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ile yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesinin ardından inceleme safhasında dosyaya gönderdiği 03.02.2015 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2551, Karar No: 2013/313, Tarih: 14.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/2551 E.  ,  2013/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Fiili ve hukuki irtibat nedeniyle incelenen, Dairemizin 2011/7293 Esasına kayıtlı sanıklar ... ... ve diğerleri hakkındaki dosyada zincirleme görevi kötüye kullanma nitelemesi yapılması karşısında, oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın görevi kötüye kullanma suçuna iştirak biçiminde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırları itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 07/11/2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3145, Karar No: 2019/2545, Tarih: 11.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/3145 E.  ,  2019/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16408, Karar No: 2017/4493, Tarih: 17.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16408 E.  ,  2017/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyünde yapılan kadastro sırasında 140 ada 3 parsel sayılı 4308006,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz cinsi ve malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, tutanak 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili 30/01/2009 havale tarihli dava dilekçesi ile Şenkaya ilçesi Gaziler köyünde yapılan kadastro çalışmalarında ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kısmın eylemli halinin orman olduğunu belirterek tespitin iptali ve orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tescilin talep etmiştir. 6360 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile ... ve Şenkaya Belediye Baskanlığı davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirten bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın kabulüne Erzurum ili Şenkaya ilçesi Gaziler mahallesi 140 ada 3 nolu parselin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm ... vekili ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 sayılı Kanun ile değisik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastro calışmaları 31/12/2008-2/2/2009 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

1) Hazinenin temyiz istemi yönünden; mahkeme hükmü, temyiz eden Hazine temsilcisine 25/03/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz eden temsilcisi tarafından 10/04/2015 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2) Davalı ... Başkanlığının temyiz istemine gelince; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, Şenkaya Belediye Başkanlığının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1)Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE,

2) Davalı ... Başkanlığının temyiz istemine gelince; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, Şenkaya Belediye Başkanlığının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1)Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE,

2)Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle Şenkaya Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ... Başkanlığından onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 17/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.