muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29816, Karar No: 2015/29460, Tarih: 22.10.2015

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretleri bakımından bir hesaba yer verilmeksizin kısmi taleplerde bulunulmuştur. Bu bakımında açılan davanın kısmi eda külli tespit davası olarak kabulü gerekir. Kıdem tazminatı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işleyeceği yasa gereği olmakla bu durum sonuca etkili değilse de, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti yönünden kısmi davaya konu miktarlar bakımından dava tarihi, sonradan arttırılan miktar için ise talep artışının yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının tamamı için dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6289, Karar No: 2017/1729, Tarih: 08.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6289 E.  ,  2017/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin de aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında imzalanan 12.01.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, teslim süresinin yapı ruhsatı tarihinden itibaren 24 ay olarak kararlaştırıldığını, müvekkiline düşen 6930 ada 6 parsel 5 no'lu konutun yapı ruhsatının 31.12.2007 tarihinde, 6929 ada 3 parsel 2 no'lu iş merkezinin yapı ruhsatının 23.06.2009 tarihinde alındığını, buna göre konut ve iş merkezinin sırasıyla 31.12.2009 ve 23.06.2011 tarihlerinde teslim edilmesi gerekirken, halen teslim edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, konut için 15.000,00 TL, iş merkezi için 35.000,00 TL olmak üzere, toplam 50.000,00 TL gecikme tazminatının faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla, konuta ilişkin gecikme tazminatı istemini 28.721,17 TL'ye, işyerine ilişkin gecikme tazminatını istemini ise 70.334,71 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, arsa sahipleri arasındaki ortaklığın giderilmesi davasında tapuya şerh konulduğunu, bu nedenle işlemlerin aksadığını, genel iskân alınamadığını, kat irtifakı tesis edilemediğini, ancak tüm bunlara rağmen, müvekkilinin konut ve işyerlerini teslim ettiğini, arsa sahiplerinin müvekkiline bir kısım konut ve işyerlerinin tapu devirlerini yapmadıklarını, öte yandan, sözleşmede tahkim şartı bulunduğunu, bu yola başvurulmadan dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan sürelerde davacıya düşen konut ve iş merkezini teslim etmediği, davacının, dava tarihi itibariyle konut için 2 yıl 11 ay, iş merkezi için 1 yıl 5 ay 7 gün rayiç bedeller üzerinden kira tazminatı alacağı doğduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, konut için 28.721,17 TL, iş merkezi için 44.423,07 TL olmak üzere toplam 73.144,24 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kesin hakem şartını içermeyen tahkim sözleşmesinin geçerli olmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

Arsa sahibinin gecikme nedeniyle tazminat talebinde bulunabilmesi için sözleşme hükümlerine uygun hareket etmesi, sözleşmenin kendisine yüklediği borçlar yönünden temerrüde düşmemiş olması gerekir. Aksi halde sözleşme süresi temerrüt tarihi ile temerrüdün ortadan kalktığı tarih arasında geçen süre kadar uzar ve temerrüt süresince arsa sahibi gecikme tazminatı isteminde bulunamaz.

4708 sayılı Yapı Denetim Yasa'sının 2. maddesinde, “...yapı denetim hizmeti, yapı denetim kuruluşu ile yapı sahibi veya vekili arasında akdedilen hizmet sözleşmesi hükümlerine göre yürütülür. Yapı sahibi, yapım işi için anlaşma yaptığı yapı müteahhidini vekil tayin edemez.” düzenlemesine yer verilmiş olup, bu yasal düzenleme dikkate alındığında, yapı denetim hizmet sözleşmesinin, yapı denetim kuruluşu ile yapı sahibi ya da vekili (yapım işi için anlaşma yaptığı yapı müteahhidi hariç) arasında yapılması zorunludur.

Somut olayda, 6929 ada 3 parselde bulunan 2 no'lu iş merkezi inşaatının, yapı denetim firmasının ceza almış olması nedeniyle belediye tarafından 06.09.2011 tarihinde mühürlendiği anlaşılmıştır. İlgili yasal düzenlemelere göre, arsa sahibince, yeni bir yapı denetim firması ile sözleşme yapılarak yapı denetim işi gerçekleştirilmeden bu tarihten sonra inşaatın devam edemeyeceği açık olup, davacı arsa sahibinin bu tarih itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Bu durumda, 2 no'lu iş merkezi yönünden, işin teslimi gereken 23.06.2011 tarihinden, 06.09.2011 tarihine kadar kira tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava tarihine kadar kira tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5985, Karar No: 2006/7626, Tarih: 30.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5985 E.  ,  2006/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalıların duruşmalı temyiz istemi değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü .... mevkii 1455 parsel sayılı 2.600 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Ağustos 1956 tarih 142 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Uçan adına tespit edilmiş, ırsen intikal yoluyla davalılara geçmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine yönelik verilen kararın davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.07.2004 gün 2004/8031-7749 sayılı ilamında “Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün 1987/31-1988/13 sayılı kararıyla 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin bazı paragrafların iptal edildiği, aynı maddenin 3. paragrafının “orman rejimi dışına çıkarılan alanlarda … ... tevzi yoluyla verilen yerlerin işlemleri tamamlanmamış olsa dahi başka bir şart aranmadan hak sahipleri adına tespit ve tescil edilir” şeklinde varlığını sürdürdüğü bu nedenle önceki bilirkişiler dışında bir orman yüksek mühendisi ve bir harita mühendisi bulunmadıkları takdirde birer orman mühendisi ve ... elemanı aracılığıyla yeniden keşif yapılarak, çekişmeli taşınmazın kadastro paftası ile 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ilk tahdit haritası 1744 ve 3302 Sayılı Yasaya göre yapılan aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarının ölçeklerinin eşitlenerek sağlıklı bir şekilde zemine uygulanması, değişik açı ve uzaklıklarda en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır noktasını gösterecek şekilde taşınmazın tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarına göre konumunun belirlenmesi, çekişmeli taşınmaza revizyon gören tevzi tapusunun haritası , dağıtım ve teblandigatif cetvelleri bulundukları yerlerden getirtilerek 3402 Sayılı Yasanın 20/A maddesi uyarınca yöntemince uygulanması, taşınmazın tevzi haritası içinde kalması halinde 3402 Sayılı Yasanın 45/3. maddesi uyarınca Hazinenin davası reddedilmeli, kısmen ve tamamen tevzi haritası dışında kalması durumunda Hazinenin davasının kabul edilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Dava 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1946 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1959 yılında genel arazi kadastrosu, 09.08.1978 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 22.10.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1946 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde kaldığı, davalıların dayandığı tapu kaydının 1956 yılında ... tevzi komisyonunun dağıtımı sonucu kişiler adına oluştuğu, öncesi orman olan yerde oluşturulan tapu kayıtlarının hukuken değer taşımayacağı, 4753 Sayılı Yasada da ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, 1977 yılında yapılan orman kadastrosunda çekişmeli taşınmazın Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılması işleminde isabetsizlik bulunmadığı; kaldı ki, ... tevzi yoluyla verilen yerlerin orman rejimi dışına çıkartılması halinde hak sahipleri adına tespit ve tescil edileceğini öngören 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin de 22.02.2005 tarihinde kabul edilen 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığı, Hukuk Genel Kurulunun 09.03.1988 gün ve 1987/2-860/232 sayılı kararında açıklandığı gibi, genel kural olarak herhangi bir yasa veya düzenleyici kural yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurmaya başlayacağı ve bunun doğal sonucunun da yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilemeyeceği, başka bir anlatımla geriye yürümeyeceği, yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geriye yürür sonuçlar doğuracak biçimde yorumlamamakla yükümlü olmaları, ancak somut olayda olduğu gibi devam eden uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara ... yasa veya düzenleyici hükümlerin “derhal yürürlüğe girme” kuralı nedeniyle uygulanması gerektiğinden, hukuki sonuçlarını doğuracağı, ... yasa veya düzenleyici hükümlerin, tamamlanmış hukuki durumlara uygulanmaması nedeninin, kazanılmış hakların saklı tutulması kuralından kaynaklandığı, açıklanan nedenlerle 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesini yürürlükten kaldıran 5304 Sayılı Yasanın somut olayda uygulanması gerekeceği anlaşıldığına göre, davalı gerçek kişilerin kesinleşen 1744 Sayılı Yasanın 2. madde haritası yerine uygulanıp, çekişmeli parselin orman rejimi dışına çıkartılan yerlerden olduğu anlaşılması nedeniyle de davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22835, Karar No: 2017/10125, Tarih: 20.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22835 E.  ,  2017/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait kilitsiz olarak sokakta park halinde bulunan motosikletini çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11415, Karar No: 2024/3010, Tarih: 30.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11415 E.  ,  2024/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/578 E., 2021/988 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli ve 2018/354 Esas, 2020/303 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanunu'nun 283 üncü maddesi uyarınca sanıklar hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakları gözetilerek 5 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/578 Esas, 2021/988 Karar sayılı kararı ile: sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, sanıkların eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, meşru müdafaaya ve meşru müdafaada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, sanıkların eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, meşru müdafaaya ve meşru müdafaada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihi olan 03.06.2015 tarihinden yaklaşık 1 ay kadar önce ... isimli şahsın eroinle yakalandığının iddia edilmesi ve ... ailesi mensuplarının bu maddeyi ... ailesi tarafından verilip ihbarda bulunulduğunun düşünülmesi sebebiyle ... ailesi ile ... aileleri arasında husumet ve soğukluk oluştuğu, bu minvalde olay günü saat 18.00 sıralarında konuyla alakalı olarak aileler arasındaki tatsızlığı çözmek adına sanık ...’nin, ..., mağdur ... ve ...’ı yemek yemek için Hakkari ili Çukurca ilçesi karayolunda bulunan balık lokantasına davet ettiği, tarafların yemekte buluştuğu, yemek esnasında da yine ufak tefek tartışmaların olduğu, yemekler yenildikten sonra araçlarla ile yola çıkıldığı, yolda olunduğu esnada sanıklar ..., ... ve ... tarafından, kimliği tespit edilemeyen diğer dört kişiyle birlikte valilik çeşmesinin bulunduğu yerin civarında ..., ... ve mağdur ...’ın bulunduğu aracın durdurulduğu, her iki taraf arasında arbede ve tartışma yaşandığı, ilk haksız hareketin dosya kapsamındaki bilgilerden elde edildiği kadarıyla kimden geldiğinin tespit edilemediği fakat sanıklar ..., ... ve ...’ın bulunduğu 7 kişilik grubun ellerindeki demir sopalarla ve küreklerle mağdurun da bulunduğu 3 kişilik gruba saldırarak darp ettiği, bu darbeler nedeniyle mağdur ...’in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, olay nedeniyle sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı cezaladırılmalarına ilişkin hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2.Olaya ilişkin tutunaklar, adli muayene raporları, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Hakkari Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.12.2015 tarihli rapor, sanık savunmaları, müşteki ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2.Olaya ilişkin tutunaklar, adli muayene raporları, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Hakkari Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.12.2015 tarihli rapor, sanık savunmaları, müşteki ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hedef alınan vücut bölgesi, yara yeri, müşteki hakkında Adli Tıp Kurumu Hakkari Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.12.2015 tarihli rapora göre yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ve taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunması birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımların belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza 5 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 5 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/578 Esas, 2021/988 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanıklar hakkında hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının 5 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.