muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2584, Karar No: 2021/146, Tarih: 20.01.2021

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir" hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazlar arsa olarak Belediye adına tescil edilmiş ve el değiştirmek suretiyle davalı adına tescil edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda toprak tevziinin mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak şekil itibariyle dava konusu parselleri kapsadığı bildirilmiştir. Yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazlar arsa olarak Belediye adına tescil edilmiş ve el değiştirmek suretiyle davalı adına tescil edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda toprak tevziinin mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak şekil itibariyle dava konusu parselleri kapsadığı bildirilmiştir. Yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazların birbirini takip eden tedavüllü kayıtları getirilmeli, yeniden keşif yapılarak mera norm kararı sınırlarında kalıp kalmadığı yeni fen bilirkişi ile tespit edilmeli ve kesin olarak kaldığı tespit edilir ise 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, yeniden tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 Esas sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.01.2021gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4749, Karar No: 2013/13237, Tarih: 08.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4749 E.  ,  2013/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 83/2. maddesinde yer alan yasal düzenlemeye göre maaş üzerinde birden fazla haciz varsa sıraya konulur. Sırada önce olan haczin kesintisi bitmedikçe, sonraki haciz için kesintiye geçilemez.

Öte yandan maaş alacağı menkul hükmünde olup, menkul haczine ilişkin hükümler uygulanır ve haciz icra zaptına yazıldığı anda konulmuş olur. Haciz tarihi itibariyle yürürlükte bulunan İİK'nun 106. maddesi uyarınca  hacze konu olan maaştan kesinti yapılması 1 yıllık sürede  istenilmelidir. Aksi halde aynı yasanın 110. maddesi uyarınca haciz kalkar.

İİK'nun taksitle ödeme başlıkla 111. maddesi uyarınca borçlu ile alacaklının borcun taksitle ödenmesi konusunda ve belirtilen yasa maddesindeki şartlara uygun olarak yapacakları sözleşmenin devamı süresince İİK'nun 106. maddesindeki süre işlemez.

Somut olayda; alacaklı ile borçlu arasında borcun ödenmesi konusunda haricen yapıldığı belirtilen sözleşme, İİK'nun 111. maddesinde yer alan düzenlemeye uygun bir sözleşme olmadığından, aynı yasanın 106. maddesindeki sürenin işlemesini engellemez.

Bu durumda 1. sırada olan ...Bankası A.Ş. Lehine konulan 06.04.2009 tarihli haciz İİK'nun 106-110 maddeleri uyarınca düşmüştür. Maaş kesintilerinin 2. sırada haciz alacaklısı olan Ramazan Ünver'in alacaklısı olduğu takip dosyasına ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2428, Karar No: 2021/7154, Tarih: 07.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2428 E.  ,  2021/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

1-Mağdur ...’dan yağmalanan altınların saklandığı yerin, soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine gösterilmek suretiyle iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nin 168/3-1. fıkraları uyarınca indirim oranının 1/3'ten daha ziyade takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

2-15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10267, Karar No: 2017/6409, Tarih: 06.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10267 E.  ,  2017/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31838, Karar No: 2014/28634, Tarih: 02.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/31838 E.  ,  2014/28634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar... ve ...'ya yönelik işlediği hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun katılan ...'e yönelik hırsızlık suçunu işlediği sırada yüzüne maske takarak tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların, katılan ...'e ve müşteki Hüseyin'e yönelik hırsızlık suçunu işlediği sırada sanık ...'in yüzüne maske takarak tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak eksik verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3070, Karar No: 2015/16312, Tarih: 14.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3070 E.  ,  2015/16312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/804-2012/680

A.. G.. ve müşterekleri ile H.. A.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.11.2012 tarih ve 804/680 sayılı hükmün Daire'nin 25.09.2014 gün ve 2013/19008-2014/17126 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 10.01.1996 tarihinde ölen ortak muris M.. Ş..'den intikal eden taşınmazların mirasçılar arasında yapılan sözlü taksim sözleşmesiyle paylaşıldığını, yapılan taksimde dava konusu 404 parselin vekiledenlerinin yakın murisi A.. Ş..'e isabet edip kök muristen intikal eden 404 parsel haricindeki parsellerin taksim uyarınca tapuda devirlerinin yapıldığını açıklayarak davaya konu 404 nolu parselin tapu kaydının iptaliyle vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.. Ç.. yargılama sırasında ölmüştür. Bu kişinin mirasçıları davaya dahil edimiştir. Dahili davalı M.. Ç.. mirasçıları açılan iş bu davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. M.. Ç.. mirasçıları haricindeki öteki davalılar, ortak muristen kalan diğer taşınmazlar paylaşılmış ise de davaya konu bu taşınmaz paylaşım dışında tutulduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, yazılı bir taksim sözleşmesi bulunmadığından davayı kabul eden M.. Ç.. mirasçıları dışında kalan davalılar yönünden davanın reddine, M.. Ç.. mirasçıları yönünden davanın kabulüyle, M.. Ç.. hissesinin miras payları oranında diğer mirasçılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz etmiştir. Dairece 25.09.2014 tarih, 2013/19008-2014/17126 Esas ve Karar sayılı ilamda belirtilen nedenlerle bozma sevk edilmiştir. Davalılar vekili, süresinde sundukları dilekçelerinde belirtilen nedenlerle karar düzeltilmesi ile yerel mahkeme hükmünün onanması isteğinde bulunmuşlardır.

Dava konusu 404 nolu parsel kadastro çalışmaları sonucunda 02.03.1970 tarihinde ortak muris M.. Ş.. adına tescil edilmiştir. Ortak muris 10.01.1996 tarihinde vefat etmiştir. Tüm mirasçılar davada taraf durumunu almışlardır. Dava, TMK'nun 676 maddesine dayalı miras taksim anlaşmasından kaynaklanan iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Davacılar vekili, taşınmazlar üzerinde taksim anlaşması yaptıklarını açıklamış, davalı M.. Ç.. mirasçıları davayı kabul etmiş, bu davalılar dışındaki diğer davalılar ise taksimin yazılı şekilde yapılmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır. Taşınmazlar tapuda ortak muris üzerinde kayıtlı olup taksime ilişkin yazılı bir belge sunulmamıştır. TMK'nun 676 maddesine göre, tapuda kayıtlı taşınmazın malikinin mirasçıları arasında yapılan taksim sözleşmesinin tüm mirasçıların katılımı ile ve yazılı şekilde olması gerekmektedir. Açıklanan bu şekil geçerlilik koşulu olup geçersiz bir taksime dayalı olarak istekte bulunulması da mümkün değildir. Her ne kadar taraflar dava konusu 404 parselin zeminde eylemli olarak kendileri tarafından kullanıldığını bildirmişler ise de bu durum, taksimden ziyade taşınmazın kullanım durumunu belirlemeye yönelik bir açıklama olup, hukuken geçerli bir taksim olarak değerlendirilemez. Şu halde mahkemece tapu iptal ve tescil isteği bakımından davanın yazılı gerekçelerle reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki sadece davayı kabul eden M.. Ç.. mirasçılarının paylarının iptaliyle davacılar adına tesciline karar vermek gerekirken Ortak Muris M.. Ş..'in bütün mirasçıları adına tescil kararı verilmesi doğru olmadığından davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan bu nedenle bozulması gerekirken tapu iptal ve tescil isteğinin reddine ilişkin bölümünün de bozulmasına karar verilmiş olduğu karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan incelemeyle belirlenmiş olduğundan, bu defa davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin tapu iptal ve tescil isteği yönünden kabulüne, Dairenin maddi hataya dayalı 25.09.2014 tarih 2013/19008 Esas 2014/17126 Karar sayılı bozma kararının, davalılar aleyhine olan davanın tümden kabulüne ilişkin bölümü bakımından ORTADAN KALDIRILMASINA, bozma ilamında "kabule göre de: davayı kabul eden M.. Ç.. mirasçılarının paylarının iptaliyle davacılar adına tescile karar vermek gerekirken ortak muris M.. Ş..'in bütün mirasçıları adına tesciline karar verilmesi de doğru olmamıştır."şeklinde sevk edilen bozma, yerinde ise de az yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün 1. bendindeki iptal ve tescil isteğinin reddine yönelik bölümünün onanması gerektiğinden, doğru bulunan ve bozma sevk edilen az yukarıda tırnak içerisinde belirtilen bölüm tek başına yeniden yargılamayı gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki "....diğer mirasçılara...."sözlerinin çıkarılmasına, yerine "....muris A.. Ç.. mirasçıları olan davacılara..

."şeklinde sevk edilen bozma, yerinde ise de az yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün 1. bendindeki iptal ve tescil isteğinin reddine yönelik bölümünün onanması gerektiğinden, doğru bulunan ve bozma sevk edilen az yukarıda tırnak içerisinde belirtilen bölüm tek başına yeniden yargılamayı gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki "....diğer mirasçılara...."sözlerinin çıkarılmasına, yerine "....muris A.. Ç.. mirasçıları olan davacılara..." sözlerinin yazılması, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 57,60 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.