muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1824, Karar No: 2013/3698, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/1824 E.  ,  2013/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.04.2007 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, paylı mülkiyete konu taşınmazda paydaşlar arasında paya vaki elatmanın önlenmesi, ayrıca komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, daha önce verilen 16.12.2010 tarihli karar ile paya vaki elatmanın önlenmesi istemi ispatlanamadığından reddine, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesine dayalı tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraflarca temyizi üzerine, Dairemizce paya vaki elatmanın önlenmesi talebinin reddine yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesine yönelik temyiz itirazları ise kabul edilerek, taraflar arasındaki çekişmenin “TMK’nun 742 ve 743/1-2. m.” hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gerektiği halde, mahkemece anılan düzenlemelere uygun bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, uzman bilirkişiler aracılığı ile yerinde yeniden keşif yapılarak davalının eyleminden kaynaklanan bir tecavüz ve zararın olup olmadığının araştırılması, zararın varlığının belirlenmesi halinde hangi önlemlerin alınmasının da açıklanması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteminin kabulüne, tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2013/1824-3698 -2-

Dairemizin 12.04.2011 tarihli bozma ilamında dava konusu taşınmazda paydaş olan tarafların her ikisinin de araziden yararlandıkları gerekçesi ile paya vaki elatmanın önlenmesi isteminin reddine yönelik temyiz itirazları reddedildiğinden ve mahkemece de bozma ilamına uyulmakla hükmün bu yöne ilişkin kısmı kesinleşmiştir.

2013/1824-3698 -2-

Dairemizin 12.04.2011 tarihli bozma ilamında dava konusu taşınmazda paydaş olan tarafların her ikisinin de araziden yararlandıkları gerekçesi ile paya vaki elatmanın önlenmesi isteminin reddine yönelik temyiz itirazları reddedildiğinden ve mahkemece de bozma ilamına uyulmakla hükmün bu yöne ilişkin kısmı kesinleşmiştir.

Taraflar arasındaki komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine gelince; mahkemece bozmadan sonra yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda dosyaya sunulan 22.12.2012 havale tarihli Jeoloji Mühendisi Bilirkişinin raporunda “arazilerin ... Gölüne dökülen çayın önüne yapılan bentten gelen sudan sulandığı, bentte tutulan su çok eski beton arklardan geçerek tarlaları sulamak için yapılan ve tarlanın güneyinde kalan arktan tarlaya ulaştığı, arkların eski olması nedeni ile arkın sızdırmazlık özelliğinin kalmadığı, arkların aşırı su sızdırdığı, keşif günü de tarlalarda 5-10 cm su birikintisi olduğu, arkların aşırı derecede otlanmış olduğu, kot farkı sebebi ile başka parsellerde arklardan dolayı biriken suların da davalı parsele doğru sızdığı” belirtilmiştir. Bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın davacı tarafından kullanılan bölümündeki su birikmesinin davalının eyleminden kaynaklanmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporu hatalı şekilde yorumlanarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12228, Karar No: 2012/11429, Tarih: 15.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12228 E.  ,  2012/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda değişmeyen, işyerine Belediye ekiplerince alınan izinle sadece temizlik yapmak üzere girdiğine ilişkin savunmaları karşısında; mührün konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile fiilen mühür bozulmasa bile suçun oluşacağı da dikkate alınarak, 21/03/2008 tarihli tutanak mümzilerinin beyanlarının alınması ile sanığın suç tarihinde işyerini fiilen işletip işletmediğinin açıklığa kavuşturulmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/248, Karar No: 2012/9234, Tarih: 10.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/248 E.  ,  2012/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/343346

MAHKEMESİ : Silifke Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/04/2011, 2011/51 (E) ve 2011/120 (K)

SUÇ : Babasını öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Erkan'ın, babasını kasten öldürme suçunu sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığa yasal indirimlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Akıl Hastalıkları Hastanesinden verilen 29.12.2010 tarihli raporda, sanığın ruhsal muayenesinde, dürtü denetsizliği, sinirlilik, karşı gelme, toplum kurallarına aykırı davranış sergileme eğilimi, öfke kontrolünde yetersizlik saptanarak, "sınırda mental kapasite+davranım bozukluğu" tanısı konulmakla birlikte TCK.nun 32/1 ve 3212.maddelerinden yararlanamayacağının bildirilmesi karşısında; sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahedeye tabi tutulması, suç tarihi itibariyle ve halen akli durumu, cezai ehliyeti konusunda

5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde, Adli Tıp Genel Kurulu'nda muayenesi yaptırılarak, rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Akıl Hastalıkları Hastanesinden alınan raporla yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 10/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12927, Karar No: 2013/20194, Tarih: 25.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12927 E.  ,  2013/20194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili,müvekkilinin 2003 yılında davalı işveren yanında çalışmaya başladığını, Sulama birliği seçimlerinde yeni başkanın eski ekibi tasfiye etmek için yıldırma politikaları uyguladığını, üniversite mezunu muhasebe sorumlusu olan müvekkilini temizlik ve çay işlerine verdiğini, sık sık azarlanıp mesnetsiz olarak savunmasının alındığını, raporlu olduğu bir dönemde hukuka aykırı olarak 09/09/2009 tarihinde iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; görev değişikliğinin davacının tutumları nedeni ile ayrıca kabulü ile yapıldığını, hakkında 20 adet tutanak tutulduğunu, seçimlerden sonra Sulama Birliği personelinin hiç değişmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık talebe konu ücret alacağının davalı tarafça ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasa'nın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda davacı 2009 yılına ilişkin Ağustos ve Eylül ayı ücret alacağının ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise ödendiğini savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sunulan bordro ve dekontlara göre davacının 2009 yılı Ağustos ayı ücretinin ödendiği, 3 günlük net 163.03 TL alacağının ise ödenmediği belirtilerek davaya konu ücret alacağı hesaplanmıştır.

Davalı vekili uyuşmazlık konusu 163.03 TL'nin davacı hesabına yatırılması konusunda ... Bankası A.Ş.

Merkez Şubesi'ne 09.09.2009 tarihinde talimat verildiğini belirterek rapora itiraz etmiş, mahkemece bu husus araştırılmadan anılan istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ücretinin banka kanalıyla ödendiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacıya ait banka kayıtları getirtilerek uyuşmazlık konusu 163.03 TL ücret alacağının ödenip ödenmediğini tespit etmek ve sonucuna göre anılan istek hakkında hüküm kurmaktır.

Mahkemece davalının bu yöndeki itirazı üzerinde durulmayarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21619, Karar No: 2015/2095, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21619 E.  ,  2015/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11695, Karar No: 2014/35850, Tarih: 16.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11695 E.  ,  2014/35850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/117194

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2010/152 (E) ve 2012/1380 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, sanığın, olay günü gündüz saat 11.00-12.00 sıralarında, öncesinden tanışıklığının olmadığı ve parkta oturmakta olan müştekinin yanına gelerek birlikte konuşmaya ve alkol almaya başladıkları, sonrasında, yakınlarda tekel bayiiliği yapmakta olan tanık M.. A..'in işyerine gittikleri, müştekinin burada telefonunu şarja taktığı, işyerinden aldıkları biraları parkta içmeye devam ettikleri, daha sonra müştekinin, 6 TL para vererek, sanıktan kokoreç almasını istediği, sanığın tanık Murat'ın işyerine giderek, müştekinin cep telefonunu istediğini söyleyip, cep telefonu ve 6 TL parayı da alarak ortadan kaybolduğu, müştekinin, telefonunu almak için tekel bayiine gittiğinde durumun ortaya çıktığı ve müştekinin müracaatı üzerine başlatılan tahkikat devam ederken, aynı gece saat 20.45 sıralarında, kimlik kontrolü amacıyla durdurulan sanığın yakalandığı, sanığa, telefon olayı sorulduğunda, sanığın, suça konu telefonu polislere vermek zorunda kaldığı, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, telefonu görüşme yapmak için aldığı, sonra iade edecek olduğunu söylediğinin anlaşılması karşısında, suça konu telefonun müştekiye iadesi konusunda her hangi bir çaba ve gayret içinde olmayan, şüphe üzerine yakalanması nedeniyle telefonu iade etmek zorunda kalan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi ile eksik cezaya hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait 30-50 TL değerindeki cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın adli sicil kayında yer alan Silifke Sulh Ceza Mahkemesinin 17.3.2009 tarih 2007/589-361 Esas-Karar sayılı 5237 sayılı TCK nın 106/1, 50 ve 52. maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan 3000 TL adli para cezasına mahkumiyetine dair ilamın 27.1.2010 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3451, Karar No: 2012/957, Tarih: 13.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3451 E.  ,  2012/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının kooperatif üyesi olduğunu, aidat ödeme yükümlülüğü bulunduğunu, hakkında başlatılan takibe itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının takibe kısmi itirazda bulunduğunu, yanlızca benim bu kadar borcum yoktur ibaresini kullandığını, kısmi itirazda, itiraz edilen miktarın ayrıca ve açıkça belirtilmesi gerektiğini, belirtilmez ise itirazın geçerli olmayacağını, hiç itiraz etmemiş sayılacağını,hüküm ifade etmeyeceğini, davacının takipte belirtilen miktar tutarınca sorumlu olduğunu, ödeme emrinde belirtilen miktarın aylık ödenecek aidat tutarlarının toplanması suretiyle borç miktarı olarak yansıtıldığını ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davayı kabul etmediğini, halen ...Sitesi Yapı Kooperatifi'nde bulunan dükkanı işlettiğini, iki sene önce aidatlar nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, borcun 980,00 TL gösterildiğini, itirazı üzerine takibin durduğunu, ancak hakkında dava açılmadığını, yaklaşık 4 yıldır kooperatife üyelik aidatını ödemediğini, üyelik aidatının 20-25 TL olduğunu, hesaplandığında davaya konu edilen miktar kadar borcu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı kooperatifin üyesi olduğu, aidat borcundan dolayı hakkında başlatılan takibe " benim bu kadar borcum yoktur.Bu gelen ödeme emri faizi ile birlikte bu kadar olmuştur" şeklinde kısmi itirazda bulunduğu, itiraz ettiği borcun miktarını açık ve net olarak belirtmediği, likit borçlara ilişkin kısmi itirazda itiraz edilen borç miktarının açıkça bildirilmesinin zorunlu olduğu, bu nedenle mahkemece itirazın geçerli görülmediği, yani hiç itiraz edilmemiş sayılıp yok hükmünde kabul edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/856 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, itiraza konu borcun zaman ve miktar itibariyle açıkça belirtilmediğinden icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, aidat ödeme yükümlülüğünü yerine getirmeyen üye hakkında başlatılan takibe vaki itirazın iptali davasıdır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, aidat ödeme yükümlülüğünü yerine getirmeyen üye hakkında başlatılan takibe vaki itirazın iptali davasıdır.

Mahkemece, davalının takibe kısmi itirazda bulunduğu, itiraz edilen borç miktarının açık ve net olarak belirtilmediği, itirazın geçerli olmadığı, yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.İcra ve İflas Kanunu'nun 62/4 maddesince, borcun bir kısmına itiraz eden borçlu, itiraz ettiği borç miktarını, itirazında ayrıca ve açıkça belirtmek zorunda olup, belirtmemişse, hiç itiraz etmemiş sayılır.Her ne kadar mahkemenin gereçesi yerinde ise de bu gerekçeye göre, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.