muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6559, Karar No: 2015/9410, Tarih: 28.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6559 E.  ,  2015/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

01.07.2008 tarihli tutanak içeriği, tutanak düzenleyicilerin beyanları, keşif ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suç sübuta erdiği halde yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4308, Karar No: 2019/5234, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4308 E.  ,  2019/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararının davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine davacı vekili avukat ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri avukat ... ........, avukat .......huzuru ile duruşma yapılıp temyiz isteminin süresinde olduğu saptanıp, dosyanın incelenmesi sonucu gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2012/20802, Karar No: 2015/38015, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20802 E.  ,  2015/38015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ve ..'in diğer sanıklarla suç işlemek için önceden verdikleri karar doğrultusunda yapılan işbölümü gereği suça gözcü olarak doğrudan doğruya katıldıkları, haklarında 765 sayılı TCK.nın 65/3. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı ve buna göre eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 497/2. maddesine, 5237 sayılı TCK’nın ise 149/1-c maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilip lehe yasa karşılaştırmasının buna göre belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de; sonuç ceza açıkça sanıklar lehine olup karşı temyiz de olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26138, Karar No: 2014/2694, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26138 E.  ,  2014/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/314842

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2013

Numarası : 2012/387 - 2013/292

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafinin, sanıkların kusuru bulunmadığına ilişkin, mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ek savunma hakkı tanınmadan sanıkların TCK'nın 89/3-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MUHAFELET ŞERHİ:

Sanıklar hakkında TCK’nın 89/1, 3, 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün erteli hapis cezası verilmiştir.

Sanıkların işlettikleri kafede, dekoratif amaçlı yapılan locada katılan ayağa kalkması sonrası, başını tavana vurup yere düşmesi ve yaralanması ile sonuçlanan olay.

Katılan 24.7.2006 tarihinde düşme sonrası felç olması nedeniyle işletmenin sorumluları sanıklar hakkında taksirle yaralamadan şikayetçi olmuştur.

Sanıklar hakkında 12.12.2006 tarihinde taksirle yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralamadan (TCK, m.89/1, 2) kamu davası açılmıştır.

Olayda sanıkların dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılıkları nedeniyle açıkça kusurlu oldukları, TCK’nın 22.maddesinin gerekçesinde belirtildiği gibi hukuki bir sorun olan taksirin belirlenmesi özellik arz etmeyen bu gibi durumlarda hakimin kusur durumunu belirlemesi ile tek oturumda bitmesi gereken dava bilirkişi incelemeleri ile 6 yıl gereksiz yere uzatılmıştır.

Adli Tıp Kurumu Kadıköy Şube Müdürlüğünün 30.11.2007 ve Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 24.3.2010 tarihli raporları ile mağdurda alt ekstremitelerde tam duyu ve hareket kaybı olduğu saptanmakla yaralanması organlarda işlev yitirilmesi olarak belirtilmiştir.

Sanık müdafii 11.5.2010 tarihli celsede raporlara bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

Adli Tıp Kurumu Kadıköy Şube Müdürlüğünün 30.11.2007 ve Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 24.3.2010 tarihli raporları ile mağdurda alt ekstremitelerde tam duyu ve hareket kaybı olduğu saptanmakla yaralanması organlarda işlev yitirilmesi olarak belirtilmiştir.

Sanık müdafii 11.5.2010 tarihli celsede raporlara bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

Baştan beri organ işlevini yitirmeden haberi olan sanıklar böylece müdafileri vasıtasıyla yaralanmaların ağır sonuçlarından haberleri vardır. Dolayısıyla CMK’nın 226/1. maddesi anlamında savunmasını yapabilecek fırsatlar kendilerine tanımış ve bu haklarını da kullanmışlardır. Yaralanmanın bu ağırlığı nedeniyle katılan toplam zararının 1.017.369,00 lira olduğunu belirtmiştir. Sanıklar bu miktarda zararı karşılamayı kabul etmemişlerdir. Dolayısıyla ek savunmalık bir durum yoktur. Kaldı ki temyiz dilekçelerinde de bu konuda bir itirazları da yoktur.

Mahkemenin TCK’nın 89/1, 3. maddesiyle mahkumiyet kurmasında savunmayı kısıtlar bir durum olmadığı ve ek savunma fırsatı tanındığından bu gerekçeyle hükmün bozulmaması ve TCK, m.53 gereğince yapılan uygulamanın hükümden çıkarılarak düzeltilerek onanması gerektiğin düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/13953, Karar No: 2019/8047, Tarih: 16.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13953 E.  ,  2019/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili ve davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.06.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş. Vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; borçlu ... Ltd. Şti'ne karşı İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2014/136271 sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibinde takibin kesinleştiğini, takip tarihi itibari ile harç masraf ve vekalet ücreti hariç 859.559.-USD'ye tekabül eden borcun halen ödenmediğini, borçlu şirketin alacaklarına zarar verme kastı ile diğer davalı ... Deniz Ürünleri A.Ş ile birlikte hareket ederek müvekkilinin zarara uğramasına sebep olan tasarruflar yaptığını, borçlu şirket ile diğer davalının yapmış oldukları anlaşmanın (25/04/2013 tanzim tarihli iş ortaklığı sözleşmesinin) ve içeriğinin bu amacı güttüğünü ve davalıların yaptıkları anlaşmayı daha sonra aynen tatbik ederek İİK'nun 280. maddesinde ifadesi bulunan iptale tabi tasarrufları gerçekleştirdiklerini belirterek; İcra dosyası borçlusu davalı ... Şti.'nin maliki olduğu dava faturaya konu toplam 2.172.465 kg soya küspesi balık unu mix adlı ürünün diğer davalı ... Deniz Ürünleri A.Ş'ye satışına

ilişkin tasarrufların iptaline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, daha sonra tasarrufun iptalini talep ettikleri ürünlerin kullanılmış olduğunu belirterek davayı alacak davasına dönüştürdüklerini beyan etmiştir.

Davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş. vekili; iptali istenilen tasarrufların takip konusu borçtan sonra yapılmış olması gerektiğinden dava şartının gerçekleşmediğini, müvekkilinin borçlunun içinde bulunduğu durumu bilmediğini ve zarar verme kastı ile hareket etmesinin mümkün olmadığını müvekkili şirketin grup şirketi olan ...Tarım Ürünleri AŞ'nin diğer davalı ... 'dan alacaklı olup davalı borçlu adına kesinleşmiş ve hali hazırda tahsil edilmeyen icra takiplerinin bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket; davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı şirket; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş.'nin malı elinden çıkardığı tarihteki menkulün gerçek değeri olan 4.057.078,30 TL'nin davacının dayanağını teşkil eden İzmir 6. İcra Dairesi'nin 2014/13627 sayılı takip dosyasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak kaydı ile (davacı bu miktarı duruşmalar sırasında 2.401.767,20 TL olarak sınırlandırdığından bunu aşmamak kaydı ile) davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tasarrufa konu ticari emtianın ticari işletmenin mühim bir kısmını da teşkil etmesine göre, davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun İptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının alacağı aciz vesikasına bağlanmadığından malı elinden çıkardığı tarihteki menkulün gerçek değerinin davacının alacağı ile sınırlı olmak kaydı ile davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhr. İth Tic AŞ'den alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken; davacının alacağının 2.401.767,20 TL ile sınırlı tutulması doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1.bendindeki “(davacı bu miktarı duruşmalar sırasında 2.401.767,20 TL olarak sınırlandırdığından bu aşmamak kaydı ile)” ibaresinin hükümden çıkartılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş.'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 123.048,53 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Deniz Ürünleri Üretim İhracat İthalat ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5029, Karar No: 2014/36998, Tarih: 24.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5029 E.  ,  2014/36998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/13158

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2008/935 (E) ve 2010/207 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 20. ve 22. maddelerinde, kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkeleri güvence altına alınmış, 38/6. maddesinde, kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, öte yandan uluslararası metinlerden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesinde özel yaşamın gizliliği korunmuş, 6. maddesinde de adil yargılanma hakkı düzenlenmiştir. Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatlarında, özel yaşamın gizliliği ilkesine aykırı olarak elde edilen hukuka aykırı delillerin anılan Sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil edeceği kabul edilmiştir, (bkz. 6. madde yönünden 12.7.1988 tarihli Shenk-İsviçre kararı, prg. 30-48; Dr. Sibel İnceoğlu, Adil Yargılanma Hakkı, 3.B. 2008, s. 291; 8.madde yönünden 26.4.1985 tarihli Malone-İngiltere ve 24.4.1990 tarihli Fransa-Kruslin/Huoin kararı vd., Prof. Dr. Durmuş Tezcan-M.R.Erdem-O.Sancaktar, Türkiye’nin İnsan Hakları Sorunu 2004, s. 384 İç hukukumuzdaki düzenlemeye gelince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 206/2-a ve 217/2. maddelerinde, yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı açıklanmıştır.

Öte yandan, önceden yürürlükte bulunan ve ceza yargılamasını düzenleyen 1412 sayılı CMUK'nın 18.11.1992 tarihli ve 3842 sayılı Kanun ile değişik 254/2. maddesinde de, "soruşturma ve kovuşturma organlarının hukuka aykırı şekilde elde ettikleri delillerin hükme esas alınamayacağı” belirtilmiştir. Anılan Kanun döneminde özel kişilerin elde ettiği deliller hakkında Anayasa Mahkemesinin 22.6.2001 tarihli ve 1999/2 esas, SPK 2001/2 sayılı kararında ise şu saptamalar yapılmıştır: CMUK'nın 254/2. maddesinde yasaklanan deliller hukuka aykırı şekilde elde edilen delillerdir. Hukuka aykırılıktan kasıt ise, tüm pozitif hukuk kuralları ile birlikte hukukun kabul edilmiş evrensel ilkelerine aykırılıktır. Bu anlamıyla yasadışılıktan daha geniş bir içeriğe sahiptir. Anayasal haklara ağır bir müdahale söz konusu ise, özel kişiler tarafından hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delillerin de delil yasakları kapsamına girmesi gerekir. Çünkü delil yasaklarının asıl amacı, temel insan hak ve özgürlüklerini korumaktır. ...Buna aksi bir görüşü savunmak, özel kişilere bireylerin temel hak ve özgürlüklerini ihlal etme imkanı verir ki, bu bir hukuk devletinde kabul edilemez. ...İnsan hakları çiğnenerek elde edilen delillerin mahkemeler tarafından dikkate alınması CMUK 254/2 hükmü nedeniyle mümkün değildir.

Özel konuşmaları kaydedilen kişilerin en temel hakları ihlal edilmiştir. Çünkü Anayasanın 20. maddesinde özel hayatın gizliliğine dokunulamaz, 22. maddesinde ise haberleşmenin gizliliği esastır kuralı yer almaktadır. Bu yol bir kez açılacak olursa, hukuk devletinin temel kurallarından birisi olan ve varlığını Anayasanın 2. maddesindeki ‘hukuk devleti ilkesinden alan delil yasaklarına ilişkin kanun maddesi tüm etkisini yitirecektir. Usul hukukumuzdaki ilkelerden olan "dürüst işlem ilkesi" de bu şekilde elde edilen bir delilin kullanılmasına olanak vermez. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil/dürüst yargılanma hakkı, kişilerin hukuk devletinin kuralları çerçevesinde yargılanmalarını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını ve dürüst işlem ilkesini ihlal edecektir.”

Açıklanan kanuni düzenlemeler ve yargısal içtihatlar karşısında, kişilerin yalnızca hukuka ve yöntemine uygun biçimde kaydedilen ses ve görüntü kayıtlarının delil niteliği bulunmaktadır. Buna karşın bir kişinin yaptığı görüşmenin gizlice kaydedilmesi hukuka aykırı olduğundan, delil olarak değerlendirilmesi olanaklı değildir. Ancak Dairemizce benimsenen YCGK'nın 21.05.2013 tarih ve 2012/5 esas 2013/248 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulü zorunludur. Aksi takdirde kanıtların kaybolması ve bir daha elde edilememesi söz konusudur.

Sanıkların, bedelini ödemiş oldukları senedin katılan aracılığıyla ikinci kez tahsil edilmesi girişimi üzerine, katılana yönelik tehdit ve hakaret eylemlerini gerçekleştirdikleri iddia edilen olayda, katılanın maruz kaldığı haksız fiili ispatlamak amacıyla daha önceden plan kurmaksızın suç unsuru içeren telefon görüşmesini kayda alarak delili muhafaza ettiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla somut olayda, katılanın kendisine yönelmiş saldırıyı başka şekilde ispatlamasının mümkün olmaması ve bir planlama dahilinde ve muhatabın kışkırtılması yoluyla yapılmayan ses kaydının yasak kanıt niteliğinde bulunmaması karşısında; tanık E.. G..'in katılanın anlatımı ve hukuka uygun ses kaydı ile uyumlu beyanına neden itibar edilmediği tartışılmadan ve mahkumiyet halinde senedin ikinci kez tahsil edilme girişiminin sanık lehine haksız tahrik nedeni olup olmayacağı değerlendirilerek hüküm kurulması yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan D.. G..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8280, Karar No: 2020/1203, Tarih: 18.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8280 E.  ,  2020/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1.maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63.maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında belirtildiği üzere; dosya kapsamına göre, sanığın örgüt içerisindeki konum ve faaliyetleri itibariyle örgütün mahrem yapılanması içerisinde Diyarbakır Büyük Bölgesinin altında Diyarbakır Dar Bölgesinde Genel Müdür sıfatı ile Diyarbakır, Mardin, Batman, Siirt ve Şırnak illerinde bulunan polis mahrem imamlarından sorumlu olduğu ve bu kapsamda polis mahrem imamlarının kimler olacağını belirleyerek, bunlara örgütsel talimatlar verdiği, söz konusu illere giderek mahrem imamlar ile görüşmeler yaptığı anlaşılan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 314/1. maddesinde yazılı "Silahlı Terör Örgütünü Kurma ve Yönetme" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması

2-)Kabul ve uygulamaya göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarı ile tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ezurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.