muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7995, Karar No: 2023/7772, Tarih: 27.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin duruşma günleri haricinde dinlenmesi nedeniyle soru sorarak beyanları arasındaki çelişkiyi gidermelerinin mümkün olmadığını, ilk olay tarihinde sanığın elinin alçıda olması ve kış aylarında bulunulması nedeniyle iddia konusu eylemleri gerçekleştirmesinin mümkün olmadığını ve bu hususun katılan mağdureye sorulmadığını, hürriyeti tahdit yönünden katılan mağdurenin rızasıyla sanıkla buluştuğunu ve isteği üzerine sanığın katılan mağdureyi evine bıraktığını, katılan mağdureye ait fotoğrafların sanık tarafından gönderilmemesi ve sanığın dijital mataryallerinde bu fotoğraflara rastlanmaması nedeniyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun sübut bulmadığını, katılan mağdurenin çelikili beyanları ile görgüye dayalı bilgisi olmayan tanık ifadeleri dikkate alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla bahsi geçen üç suç yönünden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ile sanığın internet üzerinden ve cep telefonuyla görüştükleri ve arkadaş oldukları, sanığın kendisini "... ..." ismiyle tanıttığı ve katılan mağdurenin rızasıyla sanığa çıplak fotoğraflarını gönderdiği, katılan mağdurenin on dört yaşında olduğu, 01.01.2009 tarihinde sanık ile ... mevkii diye bilinen alanda buluştuğu, burada sanığın katılan mağdureyi öptüğü ve cinsel organını karşı koyduğu halde katılan mağdurenin anüsüne sokmaya çalıştığı, katılan mağdurenin direnmesi ve bağırması üzerine fiilinin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın elindeki fotoğrafları okuluna, ailesine göndereceğini söylediği, katılan mağdurenin bu nedenle 2009 yılı Temmuz ayında sanığın evine gittiği, burada sanığın katılan mağdurenin elbiselerinin alt kısmını çıkardığı, kalçasını ve göğsünü okşadığı, 2013 yılı Ocak ayında tekrar görüşmeye başladıkları, sanığın katılan mağdureyi çıplak görüntüleri ile buluşmaya zorladığı, katılan mağdurenin görüşmeyi kabul etmemesi üzerine katılan mağdurenin çıplak fotoğraflarını yakınlarına gönderdiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın hazırlık aşamasında ... mevkiinde katılan mağdureyle rızası dahilinde öpüştüklerini ikrar ettiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın hazırlık aşamasında katılan mağdureyi doğrular nitelikteki beyanları, katılan mağdurenin istikrarlı anlatımları ve tanık ifadeleri dikkate alınarak sanığın ... mevkiindeki olayda katılan mağdurenin ağlaması ve istememesi nedeniyle eylemini kendi iradesi ile sonlandırdığı, atılı tüm suçlamalar yönünden sanığın cebir, tehdit ya da hile kullandığına dair delil olmadığı kabul edilmiş, bu nedenle sanığın zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, aynı zamanda özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın sorgu ve duruşma beyanlarında katılan mağdurenin on altı yaşında olduğunu bildiğine dair savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; katılan mağdurenin duruşmaya çağrılıp fiziksel görüntüsü Mahkemece gözlenip zapta geçirildikten sonra, sanığın yaş hususundaki beyanlarına karşı diyeceği sorularak 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı bu kapsamda tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yetersiz ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Katılan mağdurenin çıplak görüntü ve videolarını sanığa rızasıyla gönderdiği, sanığın katılan mağdureye ait görüntüleri katılan mağdurenin akrabası ve annesinin arkadaşı olan tanıklara sosyal medya üzerinden gönderdiği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2014/59 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24288, Karar No: 2012/28082, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24288 E.  ,  2012/28082 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-.n. ve Org. İnş.Ltd. Şti. vekili avukat ... 2.. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-. 4-... vekili avukat ... 5-... vekili avukat ... 6-İleri İnş. Taahhüt Temizlik vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.06.2011 tarih ve 2010/562 2011/404 sayılı hükmün Dairenin 20.2.2012 tarih ve 19200-3323 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, temizlik işlerini ihale ile davalı şirketlere verdiğini, davalıların işçisi olan ... Bülbül'ün iş akdinin haksız feshi nedeniyle üst işveren olarak kendisine karşı açılan davada iş mahkemesince tazminata mahkum edildiğini, ihale şartnamesi ve sözleşmeye göre sorumluluğun davalılara ait olduğunu bildirerek 17.337,89 TL nin faizi ile tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile her bir davalının çalıştırdığı süre gözetilerek toplam 12.079 TL nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesinde kararın onanmasına karar verilmiş,davacı tarafça karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.170.000.000 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından karar düzeltme talep edilen karar, reddedilen 5.258,89 TL ye ilişkin olup,karar 2012/24288-28082

Tarihi itibarıyla 9.350 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 28.6.2011 tarihli olduğundan HUMK 'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4163, Karar No: 2018/4738, Tarih: 14.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4163 E.  ,  2018/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Tüm sanıklar hakkında;

TCK'nin 81/1, 35, 62, 53/1. maddeleri uyarınca10 yıl hapis cezası (2 kez),

TCK'nin 106/2-a-c-son, 62, 53/1, maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası,

TCK'nin 151/1, 62, 52. maddeleri uyarınca 2000TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında;

TCK'nun 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52. 10 ay hapis cezası, 500TL adli para cezası.

Sanıklar ...,..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları, miktarı itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin bu hükümlere yönelen temyiz istemlerinin CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar..., ..., ... ve ...'nin eylemlerinin sübutu kabul edilmiş, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, teşdiden ceza verilmemesi gerektiğine ve sair hususlara, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç vasfına ve sair hususlara, sanık ... ve müdafiinin sübuta ve sair hususlara, sanık ... ve müdafiinin sübuta, hatalı uygulama yapıldığına ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan önce 18.01.2015 tarihinde mağdur ...'in sanık ...'ı silahla yaralaması nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, suç tarihinde sanıklar ..., ..., ..., ...'ın, araç ile mağdur ...'in ortağı olduğu emlakçı dükkanının önüne geldikleri, mağdurlar ..., onun kayınpederi ..., ortağı olan ...'nin iş yerinin önünde bulundukları, mağdur ...'in ise sigara içmek için iş yerinin bitişiğindeki evden kapının önüne çıktığı, aracı kullanan sanık ... ile araçta bulunan diğer sanıkların hareket halindeki aracın camından mağdurlara doğru ateş ettikleri, açılan ateş sonucu mağdur ...'ın sol bacak diz altından, mağdur ...'ın ise sol bacak baldır kısmından, sağ bacak iç kısmından yaralandığı, göbek altı kısmında bir adet mermi sıyrık izinin bulunduğu, mağdurlardaki yaralanmanın hayati tehlike oluşturmayan, ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, mağdurlar ... ve...'ın ise isabet almadığı, sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen av tüfeğinin olayda kullanıldığının tespit edildiği olayda;

a) Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükümler bakımından;

a) Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükümler bakımından;

Mağdur ...'in alınan beyanında olay sırasında evinin avlusundan sokağa çıkarken silah sesleri duyduğunu belirtmiş olması, olay yerinde tesadüfen bulunması, sanıkların mağdur ...'a yönelik tehdit kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandıcı deliller bulunmadığı nazara alındığında sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik yüklenen silahlı tehdit suçundan beraatlerine karar verilmesi ve sanıkların asıl hedefi olan, aralarındaki yakın mesafeye rağmen isabet almayan mağdur ...'e yönelik TCK'nin 106/2-a ve c bendleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine yazılı biçimde her iki mağdura yönelik zincirleme biçimde silahlı tehdit suçundan hüküm kurulması,

b) Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri bakımından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıkların mağdur ... dışındaki mağdurlarla bir husumetlerinin tespit edilememesi hususu da nazara alındığında, çok sayıda ateş eden sanıkların olay yerinde bulunanların da vurulabileceğini öngörmesine rağmen, asıl hedef olan ...'in yanındaki mağdurların zarar görmesini göze alıp bu sonucu da kabullenerek hareket ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nin 21/2. maddesi uygulanarak olası kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulması,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hüküm bakımından;

Hükmün gerekçe kısmında sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık gereğince açılan kamu davasından beraatlerine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasında sanık ... hakkında bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden kısmen farklı gerekçe ile BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3839, Karar No: 2010/8855, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3839 E.  ,  2010/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 38. Maddeye göre tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte (gün, ay ve yıl olarak) el konulduğunun davalı idareden sorulmasından,

2-Kamulaştırma işleminin ..., ... ve ...'a noter kanalı ile tebliğ edilip edilmediğinin davalı idareden sorularak, tebligat yapılmış ise buna ilişkin mazbatanın onaylı bir suretinin getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4599, Karar No: 2019/5262, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4599 E.  ,  2019/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/20523, Karar No: 2015/1315, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20523 E.  ,  2015/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/10630, Karar No: 2017/258, Tarih: 19.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10630 E.  ,  2017/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı şirket temsilcisi, ... ....Alışveriş Merkezi’nin otoparkında yaşanan hırsızlık olayında çalınan, temsilcisi olduğu şirkete ait çeklerden 627215 nolu çekin davalı ... Bank A.Ş. tarafından temsilcisi olduğu şirket aleyhine takibe konulduğunu, ancak çekteki keşideci imzasının şirketi temsile yetkili kişiye ait olmadığını, bu çek nedeniyle temsilcisi olduğu şirket ile diğer cirantalar arasında da bir ilişki bulunmadığını iddia ederek borçlu olunmadığının tespitine ve %20 oranında kötüniyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dava konusu çeki kredi borcuna mahsuben temlik cirosu ile aldığını, iyiniyetli hamil olduğunu savunarak, davanın reddi ile % 20 oranında tazminat istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda dava konusu çekteki keşideci imzasının davacı şirketi temsile yetkili ...’ya ait olmadığının bildirildiği, ancak somut olayda davalı bankanın iyiniyetli yetkili hamil olduğu, ciro silsilesinin bozuk olmadığı, öte yandan çekteki imza ve kaşeler sahte olsa bile bu durumun davalının yetkili hamil olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine ve davalı yararına % 20 oranında tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu çekteki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığı iddiası ile açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Kambiyo senetlerinde imza itirazı, mutlak nitelikte bir def’i olup iyiniyetli hamil dâhil herkese karşı ileri sürülebilmektedir. Yeterli inceleme ve değerlendirmeyi içeren 20.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu çekteki keşideci imzasının çekin keşide tarihi itibariyle davacı şirketi temsile yetkili ...’ya ait olmadığı açıkça bildirilmiştir. Mahkemece yukarıda açıklanan yönler değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1239, Karar No: 2017/5807, Tarih: 04.07.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1239 E.  ,  2017/5807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle yaralama suçundan şüpheliler ................ ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/06/2016 tarihli ve 2014/79345 soruşturma, 2016/45253 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/08/2016 tarihli ve 2016/3404 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Taksirle yaralama iddiası üzerine yürütülen soruşturma sonucu şüpheliler hakkında suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda mağdur....’ın dizine takılan protezin enfekte olması nedeniyle şüphelilerce operasyon yapılması amacıyla öncelikle mağdura belden iğne yapıldığı (spinal anestezi) esnada, mağdurun belden aşağının felç olduğu, mağdurun kullandığı iddia olunan “Coumadin” adlı ilacın spinal anesteziden 10 gün öncesinden bırakılması gerektiği ancak söz konusu ilacın ameliyattan sadece 4 gün önce bıraktırıldığı, müşteki vekilinin bu yöndeki iddiası üzerine herhangi bir araştırma yapılmadığı, söz konusu ilacın ameliyattan ne kadar süre önce terk edilmesi gerektiği ve spinal anesteziye herhangi bir etkisinin olup olmadığı yönünde rapor aldırılması gerektiği ve sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 1982 Anayasasının 141. maddesinde “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1. maddesinde “Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, Mahkemesince, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın herhangi bir gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 26.12.2016 gün ve 94660652-105-34-12975-2016 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/08/2016 tarihli ve 2016/3404 karar sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.