muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29024, Karar No: 2016/22612, Tarih: 20.12.2016

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile...Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı ... Televizyon Yayın Hiz. A.Ş.'nin 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgiliye iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2441, Karar No: 2007/16165, Tarih: 21.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2441 E.  ,  2007/16165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda başka kadınla yaşayan davacı-davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeleye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2020/2731, Karar No: 2020/16362, Tarih: 16.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2731 E.  ,  2020/16362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekte, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11726, Karar No: 2014/3212, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11726 E.  ,  2014/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1969, Karar No: 2010/2077, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1969 E.  ,  2010/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın iş makinesi tamirini konu alan istisna sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 15.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

Dava dosyası Yüksek 18.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararı ile Dairemize geldiğinden Yargıtay Başkanlar Kurulunun 04/02/2010 tarih ve 3 sayılı kararı uyarınca, görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın doğrudan Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14952, Karar No: 2024/2560, Tarih: 17.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14952 E.  ,  2024/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1392 E., 2022/626 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2019/910 Esas, 2020/1029 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/1392 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararı ile Katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl süre ile denetimli serbestlik altında tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna, koşulları oluşmadığı halde sanık lehine takdiri indirim ve haksız tahrik indirimi uygulandığına, ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz istemi; olay günü annesi olan mağdur ile aralarında basit bir tartışma yaşandığına, kendisine balta ile vurmak isteyen annesini tuttuğuna ancak O'na vurmadığına, kendisine verilen cezayı hak etmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın temyiz istemi; olay günü annesi olan mağdur ile aralarında basit bir tartışma yaşandığına, kendisine balta ile vurmak isteyen annesini tuttuğuna ancak O'na vurmadığına, kendisine verilen cezayı hak etmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında annesine karşı kasten yaralama suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, mağdurun 20.02.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 2. Derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının tespit edildiği, mağdurun kollukta müdafisiz alınan beyanında oğlu sanığın elleriyle vurarak kendisini iteklediğini, düştüğünü ve sobaya çarptığını, sonra oğlunun boğazına sarıldığını, akabinde evden kaçıp gittiğini beyan ettiği, ancak mahkemede alınan beyanında kolluktaki beyanını kabul etmeyerek oğluna nacak ile vuracakken oğlunun kendini savunmaya çalıştığını, bu sırada dengesini kaybederek düştüğünü ve sobaya çarptığını, oğlunun kendisine vurmadığı, kolluk ifadesini büyük oğlu ve kızının baskısı nedeniyle verdiğini beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasından beri savunmasında suçlamayı kabul etmediği ve annesine vurmadığını annesinin dengesini kaybederek yere düştüğünü savunduğu, her ne kadar müşteki hakkında alınan adli rapor olsa da müştekinin müdafisiz alınan kolluk ifadesini kabul etmediği, bu nedenle ancak kovuşturmadaki savunmasının hükme esas alınabileceği, sanığın da aşamalarda istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmediği, bu nedenle mağdurun yaralanmasının sanığın kasti eylemi nedeniyle oluştuğuna dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği, anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... olay günü annesi olan mağdur ...'nın Kadifekale mahallesinde bulunan ikametine gittiği, burada sanığın yeni evlilik yapması meselesinden dolayı annesi ile aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında sanığın haksız tahrik altında kalarak eliyle müşteki annesinin boğazını sıktığı ve ittirdiği, mağdurun düşerek sobaya çarptığı,

bu şekilde sanığın annesi olan mağduru doktor raporuna göre 10. kotta basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve 2. Derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur beyanı, Hendek Devlet Hastanesinin 08.08.2019 tarihli genel adli muayene raporu, Hendek Devlet Hastanesinin 08.08.2019 tarihli kati adli muayene raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

bu şekilde sanığın annesi olan mağduru doktor raporuna göre 10. kotta basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve 2. Derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur beyanı, Hendek Devlet Hastanesinin 08.08.2019 tarihli genel adli muayene raporu, Hendek Devlet Hastanesinin 08.08.2019 tarihli kati adli muayene raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan Bakanlık vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/1392 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık tarafından sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24675, Karar No: 2024/6639, Tarih: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24675 E.  ,  2024/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR: Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93508 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 31/10/2019 tarihli ve 2019/9073 esas, 2019/15761 karar sayılı ilâmında yer alan "...Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait aracı camını kırarak çalması biçimindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan eşya ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun paranın içinde bulunduğu kasa kapaklarına zarar vererek kasayı çalmış olduğu olayda; Mahkemesince hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakta ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmemesinde,

2) İşyeri dokunulmazlığı suçu yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/171 esas, 2018/7211 karar sayılı ilâmındaki "... TCK'nın 116/2. Maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri veya eklentisi olmasının gerekmesi karşısında; incelemeye konu olaydaki işyerinin açık ve faaliyette olduğu saatlerde işyerine girilmesi şeklindeki eylemde, söz konusu suçun oluşmayacağı ancak bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluyla giderilebileceği olanaklı görülmüştür..." şeklindeki gerekçeye göre, sanığın hırsızlık suçunu işlemek amacıyla belediye şehir tuvaletlerinin içerisine girdiğinden bahisle, hırsızlık suçu ile birlikte işlendiği iddia edilen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk tarafından ... belediye durağında bulunan belediye şehir tuvaletlerinde bulunan para kasalarının kapaklarının zorlanarak çalındığı olayda, suça konu para kasalarına bu şekilde zarar verildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukukî yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bahse konu tuvaletin suç saati itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğu ve buna göre atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Büyükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/205 Esas, 2022/149 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocuğun unsurları oluşmayan mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından BERAATİNE, tayin olunan cezaların çektirilmemesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32299, Karar No: 2012/7100, Tarih: 22.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/32299 E.  ,  2012/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/27946

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2008

NUMARASI : 2007/630 (E) ve 2008/470 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz talebinin elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hakkında, kuruma kayıtlı olmayan sayaç ile kaçak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın, kullanılan elektriğin sayaç tarafından kaydedildiğini ve evi elamanlarının kullandığını savunması karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcısı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, davaya konu tutanağın tutulduğu ve sanığın kullandığı 7. nolu dairede daha önce aboneli sayaç varsa borcundan ne zaman söküldüğü araştırılıp, kaçak kullanım süresi tespit edildikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, kayıtsız sayacın kullanıldığı dönemde normal kullanıma göre sanığın tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılıp, kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.