muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3532, Karar No: 2018/15331, Tarih: 25.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3532 E.  ,  2018/15331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminatların miktarı ile vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet, kadına verilen nafakalar ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda, davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına göre daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına hükmedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğin kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında kadına hakaret ettiği, davacı-karşı davalı kadının ise gerek kendisi gerek ailesi için avukat olan erkekten yersiz ekonomik taleplerde bulunduğu, birlik görevlerini ihmal ettiği, güven sarsıcı davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların bu kusurlu davranışları karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2 bentte de açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de eşit derecede kusurlu olup, birinin kusurunu diğerinin kusurundan üstün tutmak mümkün bulunmamaktadır. O halde, eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK m.174/1-2). Bu durumda; davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde tazminatlara hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2014 doğumlu ortak çocuk ... yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2014 doğumlu ortak çocuk ... yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın....'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran...e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/9627, Karar No: 2012/13414, Tarih: 24.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9627 E.  ,  2012/13414 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı ... ve diğerleri vekili .... tarafından, davalı ....ve diğerleri aleyhine 08/04/2004 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı...ekili ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ....tüm, davacı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ölümlü trafik kazası nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir. Yargılamanın devamı sırasında düzenlenen tazminat bilirkişi raporunda destek zararının istemden daha fazla olduğunun belirlenmesi üzerine davacı, 18.06.2010 günlü ıslah dilekçesini vererek dava dilekçesindeki talep sonucunu artırmış ve bilirkişi raporunda belirlenen zarar miktarına göre bakiye zararını istemiştir. Davacının ıslah dilekçesinde ileri sürdüğü istem, yeni bir dava niteliğinde olmayıp dava dilekçesindeki istek sonucunun artırılması biçimindedir. Bu nedenle sadece dava dilekçesine karşı ileri sürülebilecek olan zamanaşımı itirazı ıslaha karşı ileri sürülemez. Islah, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. ve devamı maddelerinde düzenleme altına alınmıştır. Anılan kanunun 177/1 maddesinde de ıslahın, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği açıkça düzenlenmiştir. Şu durumda, ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunulamaz. Zira ıslah, yeni bir dava olmayıp sadece dava dilekçesinde yapılan bir değişikliktir. Açıklanan yasal düzenleme karşısında; yerel mahkemece, ıslah ile artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

...

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentlerde gösterilen nedenle davacı ... yararına BOZULMASINA; ...'in diğer, davalı ile diğer davacıların tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan ...'ten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

...

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentlerde gösterilen nedenle davacı ... yararına BOZULMASINA; ...'in diğer, davalı ile diğer davacıların tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan ...'ten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, ölümlü trafik kazası nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemiz bozma kararının 2.bendinde yapılan bozma sonuç itibariyle doğru olmakla birlikte gerekçesine katılmıyorum. Şölye ki;

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (..... Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

....

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

....

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan ....tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse ...nun önceki içtihatları gibi yeni ....da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davaya konu trafik kazası 01/09/2002 tarihinde meydana gelmiş, olayda 2 kişinin öldüğü ve birden fazla kişinin yaralandığı anlaşıldığına göre ceza zamanaşımı süresi... 102/4 maddesi gözetildiğinde 10 yıldır. Şu durumda ıslah dilekçesinin verildiği 18/06/2010 tarihli itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından, davacı ...’in ıslah edilen destek tazminatı isteminin zamanaşımı nedeniyle reddi yerinde olmamıştır. Mahkemece kararın yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun 2.bendde yazılı bozma gerekçesine katılmıyorum. 24/09/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/8643, Karar No: 2014/16379, Tarih: 23.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8643 E.  ,  2014/16379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/02/2014 tarih ve 2013/332-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE ve davalı şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'da yerleşik bir şirket olduğunu, aynı zamanda ticari unvanının çekirdek unsurunu da teşkil eden "..." markalı elektronik eşya cinsi ürünlerin dünya çapında ticareti ile iştigal ettiğini, "..." markasının, halihazırda dünya çapında 100’ü aşkın ülkede yapılan çok sayıda marka tescili ile koruma altında olduğunu, TPE nezdinde ise 104261 sayılı 07, 08, 09, 10, 11, 14, 18 ve 34. sınıflarda, 142875 sayılı 09. sınıfta, 2006 03602 sayılı 09. sınıfta ve 2006 52860 sayılı 09. sınıftaki mallar için tescilli "..." ibareleri markaları bulunduğunu, davalı şirketin 2008/53130 sayılı "..." ibareli markanın 7, 8, 9, 11, 16 ve 35. sınıflar için tescil başvurusuna müvekkilince itiraz edildiğini, itirazın TPE YİDK'ca reddedildiğini, redde yönelik kararın haksız olduğunu, davaya konu ... ibareli marka başvurusunun müvekkilinin tescilli ve tanınmış ... ibareli markalarına ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davalı şirketin müvekkili şirket markaları ile iltibas yaratmak amacıyla yapmış olduğu marka başvurularından sadece birisi olduğunu ve söz konusu marka başvurusunun müvekkilinin tanınmış ... markasının itibarından haksız yarar sağlaması veya müvekkilinin markasının ayırt edici karakterinin zedelenmesine yol açacağını ve davalı şirketin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 02.03.2010 tarihli YİDK'nin red kararının iptaline, davalı şirketin 2008/53130 sayılı "..." marka başvurusunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin, elektronik eşya (LCD, PDP, CRT TV, Uydu Cihazları, LCD Monitör, DVD, VCD) üretimi yaptığını, davacı tarafın hakim olduğu piyasanın ise saat piyasası olduğunu, "..." denince, Türkiye'de tüketicinin aklına saat geldiğini, davacının iddia ettiği gibi, her iki marka arasında görsel açıdan bir benzerlik bulunmadığı gibi, müvekkilinin kötü niyetli de olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile; TPE YİDK’nin 2010 – M - 675 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescil olunan 2008/53130 sayılı markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile; TPE YİDK’nin 2010 – M - 675 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescil olunan 2008/53130 sayılı markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE ve davalı şirket vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre,davalı TPE ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE ve davalı şirketten ayrı ayrı alınmasına, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/270, Karar No: 2023/620, Tarih: 22.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/270 E.  ,  2023/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 18. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 357-74

I. HUKUKİ SÜREÇ

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 79/1, 62, 52/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.01.2015 tarihli ve 357-74 sayılı hükümlerin, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 24.10.2019 tarih, 7504-15283 sayı ve oyçokluğu ile onanmasına karar verilmiştir.

Daire Üyeleri C. Köksal ve H. S. Özben; "...Yakalanan mağdur Suriye'liler yurt dışına çıkmak için tanımadıkları bir şahısa 2000 Euro para verdiklerini beyan etmişler ancak bu parayı sanıklara verdiklerine dair herhangi bir beyanları olmamıştır. Sanıklar da normal taksi ücreti karşılığında Suriye'li göçmenleri araçlarına almışlardır. Sanıkların göçmenlerin anlaştığı kişi ile daha önce fikir ve irade birliği yaptıklarına dair bir tespit yapılamamış ve dosyada buna ilişkin bir delil bulunamamıştır. Sanık olaydan önce 04.05.2014 tarihinde kolluk kuvvetlerine başvurarak göçmen kaçakçılığı yapmak isteyen kişileri ihbar etmiştir. Buna ilişkin tutanak dosya içinde mevcuttur. TCK'nın 79. maddesinde göçmen kaçakçılığı suçu düzenlenirken bu suçun oluşabilmesi için maddi menfaati bir unsur olarak kabul etmiştir. Olayımızda sanıkların normal taksi ücreti haricinde ekstra bir ücret aldıklarına dair delil olmaması, göçmenleri yurt dışına çıkarma hususunda anlaşan kişilerle daha önceden fikir ve irade birliği olduğunun ispatlanamaması, daha önce göçmen kaçakçılığını ihbar etmiş olması ve Türkiye'de bir çok Suriye'linin yaşıyor olması da göz önüne alınarak aldıkları yolcuların göçmen olduğuna bildiklerine dair dosya kapsamında da bir delil bulunmaması karşısında sanıkların beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." gerekçesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 23.02.2020 tarih ve 129295 sayı ile;

"...Suçtan zarar gören mağdur göçmenlerin alınan ifadelerinde, kendilerini Yunanistan'a götürmesi için 2000 euro verdikleri 'Mahmut' adlı şahsın kendilerini Marmaris'e getirdikten sonra limana gitmek için ticari taksilere bindirdiklerini beyan ettikleri,

Sanıkların göçmenleri İzmir'den getiren adının... olduğu söylenen kişiyle önceden anlaştığı ve fikir ve irade birliği içinde hareket ettiğine dair bir teknik takip ve iletişim tespiti yapılamamış ve dosyada buna ilişkin herhangi bir delil elde edilememiştir.

Sanık ... olaydan önce 06.05.2014 tarihinde kolluk kuvvetlerine başvurarak göçmen kaçakçılığı yapmak isteyen kişileri ihbar etmiştir. Buna ilişkin tutanak dosya içinde mevcuttur.

Sanıkların göçmenleri İzmir'den getiren adının... olduğu söylenen kişiyle önceden anlaştığı ve fikir ve irade birliği içinde hareket ettiğine dair bir teknik takip ve iletişim tespiti yapılamamış ve dosyada buna ilişkin herhangi bir delil elde edilememiştir.

Sanık ... olaydan önce 06.05.2014 tarihinde kolluk kuvvetlerine başvurarak göçmen kaçakçılığı yapmak isteyen kişileri ihbar etmiştir. Buna ilişkin tutanak dosya içinde mevcuttur.

TCK'nın 79. maddesinde göçmen kaçakçılığı suçu düzenlenirken bu suçun oluşabilmesi için maddi menfaati bir unsur olarak kabul etmiştir. Olayımızda sanıkların normal taksi ücreti haricinde ekstra bir ücret aldıklarına dair delil olmaması, göçmenleri yurt dışına çıkarma hususunda anlaşan... adlı kişiyle daha önceden fikir ve irade birliği olduğunun ispatlanamaması, daha önce göçmen kaçakçılığını ihbar etmiş olması ve Türkiye'de bir çok Suriye'linin yaşıyor olması da göz önüne alınarak aldıkları yolcuların göçmen olduğuna bildiklerine dair dosya kapsamında da bir delil bulunmadığı görülmektedir.

Kabule göre de; sanıkların eylemleri TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden niteliğindedir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumunun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira 'Yardım etme'yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Sanıkların, yasa dışı yollarla ülkeye sokulan göçmenlerin ülke içinde bir yerden başka bir yere nakledilmeleri hususunda inceleme dışı kimliği tespit edilemeyen... adlı kişi ile irtibat hâlinde olması ve suçun işlenişi sürecinde üstlendiği rol gereği göçmenlerin yol güzergahında önceden belirlenen noktalardan alınmasının teminine yönelik olarak kendi aralarındaki iş bölümü çerçevesinde koordineli bir şekilde hareket ederek göçmenlerin ülkede kalmalarına imkân sağlaması ve bu suretle inceleme dışı sanıklar ile birlikte, eylem üzerinde ortak hâkimiyet kurulmak suretiyle göçmen kaçakçılığı suçunun işlenişine katkıda bulunduğuna ilişkin herhangi bir beyan, iletişim tespitine ilişkin bir delil bulunmadığı ve bu çerçevede sanıkların eylemlerinin TCK'nın 39. maddesi kapsamında bulunduğu kabul edilmelidir." görüşüyle itiraz yoluna başvurulmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 04.06.2020 tarih, 1106-6599 sayı ve oyçokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONULARI

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 04.06.2020 tarih, 1106-6599 sayı ve oyçokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONULARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklara yüklenen göçmen kaçakçılığı suçunun sabit olup olmadığının,

2- Sabit olduğu sonucuna ulaşılması hâlinde; sanıkların göçmen kaçakçılığı suçuna iştiraklerinin TCK'nın 37. maddesi kapsamında müşterek faillik mi yoksa TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden niteliğinde mi olduğunun,

Belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk tarafından düzenlenen 21.05.2014 tarihli ihbar tutanağında; 20.05.2014 tarihinde saat 23.15 sıralarında 156 ihbar hattının aranarak iki ticari taksinin içerisinde göçmen olduğunun ve taksilerin Bayır köyü istikametinden Serçe Limanı'na gittiklerinin bildirilmesi üzerine aynı gün yeteri kadar kuvvetle Söğüt köyü yolunda durdurulan iki ticari takside biri kadın olmak üzere 13 şahsın eşyaları ile birlikte yakalandıkları,

Kolluk tarafından düzenlenen 06.06.2014 tarihli tutanakta; 06.06.2014 tarihinde saat 10.30'da Marmaris İlçe Jandarma Komutanlığına gelen sanık ...'in; 21.05.2014 tarihinde saat 00.30 sıralarında Marmaris ilçesi Taşlıca Mahallesi'nde meydana gelen göçmen kaçakçılığı olayı ile ilgili olarak daha önceden tanımadığı ve sonradan Suriyeli olduklarını öğrendiği şahısları kendisinin kullanmış olduğu 48 T .... taksiye müşteri olarak bindiren üç şahsın, Marmaris ilçesi Barlar Sokağı arkasında bulunan Gayfe Cafe isimli yerde otururken yanına geldiklerini ve kendilerini Adıyaman'lı Mustafa, Mardin'li ve lrak'lı olarak tanıttıklarını, şahısların, kendisine; "Bizim artık ne iş yaptığımızı biliyorsun, seni araştırdık burada olduğunu öğrendik ve yanına geldik. Göçmen işinde çok güzel para var, gel bize yardım et, biz de sana 3.000 TL para verelim, bu günlerde yaklaşık 40 kişilik bir Suriye'li göçmen grubunu 4 adet minibüs ile Söğüt köyü Serçe limanına götürüp oradan Yunanistan ülkesine deniz yoluyla kaçak olarak geçireceğiz, sen bize sadece Serçe limanına kadar öncülük yap." şeklinde teklifte bulunduklarını, ancak bunu; "Bakacak çocuklarım var ben hapse girmeye niyetli değilim." diyerek geri çevirdiğini, anılan şahısların yakalanmasını istediğini, hiç yere isminin göçmen kaçakçılığı olayına karıştığını ve çevresince yadırgandığını, göçmen kaçakçılığı işiyle kesinlikle uğraşmadığını, bu şahısları gördüğünde teşhis edebileceğini belirttiği,