muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1762, Karar No: 2016/2889, Tarih: 24.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/1762 E.  ,  2016/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/168253

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/456 (E) ve 2014/160 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerekmekte olup, bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağından ve de hapis cezasının ertelenmesinin yasal sonucu olması nedeniyle zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresine” ilişkin hatalar “aleyhe değiştirme yasağına” konu olamayacaklarından, hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği halde, denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen bir yıllık denetim süresinin “bir yıl sekiz ay” olarak değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6483, Karar No: 2023/7738, Tarih: 10.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6483 E.  ,  2023/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1903 E., 2023/546 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/907 E., 2021/578 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 03.12.2014-30.04.2019 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının inşaat işçisi olup iş yoğunluğuna göre çalıştığını, proje bitiminde işten çıkışının yapıldığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Feri Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; kurum kayıtlarının resmi belge niteliğinde olup aksinin ancak eş değerde bilgi ve belgeler ile ispat edilebileceğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işveren tarafından davacının 03.12.2014 tarihinde iş girişinin Kuruma bildirildiği, 03.06.2019 tarihinde ise işten ayrılışının bildirildiği, işe giriş ve işten ayrılış tarihleri arasında davacının birçok kez sigorta giriş çıkışının yapıldığı, davacı tarafça davalı yanındaki çalışmanın kesintisiz olduğunun iddia edildiği, davalının ise proje bazlı çalışma yapılması nedeniyle sigorta giriş çıkışının yapıldığının ve çalışmanın kesintili olduğunun beyan edildiği, mahkemece dinlenen bordro tanıkları ile davacı tanıklarının beyanlarından davacının davalı iş yerindeki çalışmasının proje bazlı çalışma şeklinde olmadığının, belirtilen tarihler arasındaki çalışmanın kesintisiz olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının davalı şirket bünyesinde SGK'ya bildirilen süreler dışlanmak suretiyle 03.12.2014-30.04.2019 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; inşaat işçisi olan davacının dönemsel olarak çalıştığını, yanlı tanık beyanlarına göre karar verildiğini beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının dava dışı başka bir işyerinde daha çalışması olduğunu, kesintisiz çalışma iddiasının ispatlanamadığını, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ,davalı şirket adına tescilli bir çok işyerinden davacının 03.12.2014-03.06.2019 tarihleri arasında kesintili şekilde hizmetinin bildirildiği, her ne kadar ihtilaflı dönemde dava dışı... sicil numaralı Sıddık Bal adına tescilli ve...sicil numaralı ... adına tescilli işyerlerinden de bildirim yapılmışsa da birinin davalı şirket ortağı olduğu, diğer işyerinden ise beyanına başvurulan tanıkların bir kısmının da aynı tarihlerde hizmetinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında davalı işyerindeki çalışmanın kesintiye uğradığından söz edilemeyeceği, davacı ile aynı işi yaptığını beyan eden tanık ...'ın hizmet cetvelinden 2017 yılından itibaren hizmetinin eksiksiz bildirildiğinin anlaşıldığı, davacı, davalı ve bordro tanıklarının beyanlarından mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, inşaat işçisi olan davacının işin yoğunluğuna göre dönemsel olarak çalıştığını, tarafsız tanık beyanlarının da bu yönde olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davacının dava dışı bir işyerinde çalışması olduğunu, kesintisiz çalışma iddiasının ispatlanamadığını beyan ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28277, Karar No: 2013/19998, Tarih: 10.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28277 E.  ,  2013/19998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü ile suça sürüklenen çocuk ...'ten müsaderesine karar verilen bıçağın bilinen değerine göre hükümlerin 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. ve HUMK'un 427. maddeleri gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5293, Karar No: 2013/10413, Tarih: 04.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5293 E.  ,  2013/10413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.11.2010 yerine 25.11.2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

02.09.2010 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen 1 adet un eleme makinesi, 1 adet ekmek dilimleme makinesi ve 500 adet ekmek selesinin satışı için 25.11.2010 tarihinde haciz mahalline gidildiği, ancak un eleme makinesinin ve ekmek dilimleme makinesinin yerinde olmadığının tespit edildiği, 500 adet ekmek selesi yönünden ise alıcı çıkmaması nedeniyle satışın ikinci artırma gününe bırakılmasına karar verildiği, 30.11.2010 tarihinde ikinci açık artırma için haciz mahalline tekrar gidildiğinde ise 350 adet ekmek selesi mevcut olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık savunmasında mahcuzların başka icra dosyalarından muhafaza altına alındığını beyan etmiş ise de, yapılan araştırma neticesinde, un eleme makinesinin ve ekmek dilimleme makinesinin 22.09.2010 tarihinde ... 3. İcra Müdürlüğünün .../... Talimat sayılı dosyasından muhafaza altına alındığının, ancak 500 adet ekmek selesi hakkında herhangi bir icrai işlem yapılmadığının tespit edildiği, dolayısıyla sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen 150 adet ekmek selesi üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu anlaşıldığından, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28929, Karar No: 2017/19996, Tarih: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/28929 E.  ,  2017/19996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; Anayasa'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; Anayasa'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09/06/2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19370, Karar No: 2017/10379, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19370 E.  ,  2017/10379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelenin iadesi davasının bozma ilamı üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14240, Karar No: 2016/11638, Tarih: 26.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/14240 E.  ,  2016/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 4/ a kapsamında emekli olması gerektiğinin tespitiyle bu kapsamda emeklilik işlemlerinin yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya 506 Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, türk vatandaşı olan davacının hizmet cetveline göre Türkiye'de 03.03.1971-03.11.1972 tarihleri arasında 600 gün askerlik borçlanması,29.09.1973-31.05.1984 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığı,01.11.1986-01.12.1986 arası 506 sayılı yasaya tabi sigortalılığı ve 01.01.1988-01.07.1991 arasında 1261 gün 4a kapsamında yurt dışı borçlanması bulunduğu,04.07.2013 tarihli tahsis talebine istinaden 506 sayılı Yasanın 81/A maddesine göre davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.Davalı Kurumun 18.02.2015 tarihli yazısında davacının Hollanda sigorta merciine 10.10.2012 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğundan Türkiye hollanda sosyal güvenlik sözleşmesine göre bu talebinin 4/b kapsamında incelenmesi gerektiği,daha önce 4/a kapsamında bağlanan aylığı iptal edilerek 10.10.2012 tarihli talebine göre 4/b kapsamında kısmi aylık bağlandığı,daha sonra 3201 sayılı yasaya göre yaptığı yurt dışı borçlanmasına göre davacıya bağlanan kısmi aylığın mart 2015 itibariyle tam aylığa dönüştürüldüğü belirtilmiştir.

3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un 5.maddesine 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun'un 79.maddesi ile eklenen (yürürlük tarihi 08.05.2008) 4.fıkraya göre "Yurt dışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye'de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir."