muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9739, Karar No: 2018/2575, Tarih: 03.04.2018

.../...

S.2.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde asıl dosya için 93.000,00 TL nin 02.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı ...'dan alınıp davacılar'a verilmesine, 93.000,00 TL nin davalı ...'den alınıp davacılara verilmesine, davacılar tarafından dosyaya teminat mektubu olarak sunulan 76.899,48 TL nin kararın kesinleşmesinden sonra ..., ... ve ... tarafından eşit olarak paraya çevrilmek suretiyle tahsil edilmesine, birleştirilen dosya yönünden ise davanın kabulü ile ..... mah. 4757 ada 4 parsel, 4/58 nolu bağımsız bölümün ... üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline, ... tarafından dosyaya yatırılan 3.000,00 TL nin kararın kesinleşmesinden sonra davalılar ......ye ödenmesine karar verilmiş, verilen kararı davacı ve davalıların temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 20/02/2013 tarih, 2012/6633-2013/1154 E.,K sayılı ilamıyla bozulmuş, bozma ilamına uyularakk yapılan yargılama sonunda, asıl davada davacı ... ve ......... davasının taraf sıfatı bulunmaması nedeniyle reddine, Asıl davada davacı ...'ın davasının reddine, birleşen dosyadaki davacının taraf sıfatı bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dava davacıları vekili, birleşen dava davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl dava davacıları vekili, birleşen dava davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dava davacıları vekili, birleşen dava davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9434, Karar No: 2015/9502, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9434 E.  ,  2015/9502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, İİK'nın 277. maddesi uyarınca tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın 16.01.2013 tarihinde ve TTK'da ki yapılan değişiklik sonrasında açıldığı, ticari nitelikte olmayıp, davanın açılmasındaki amacın borçluların haciz ya da iflasından önce yaptığı ve geçerli olan bazı tasarruf işlemlerinin geçersiz ya da iyi niyet kurallarına aykırılık nedeniyle alacaklıya karşı sonuç doğurmaması dolayısı ile alacaklı davacıya o mal üzerinde cebri icraya devam edip alacağının tahsilini sağlamak olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davanın 02.04.2012 tarihinde açıldığı, 6335 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce açılan davada taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiğini belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye Ticaret Mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nın 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri) Asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, eldeki dava 02.04.2012 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tâbidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalıların iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Bu durumda davalıların iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HM'K'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28456, Karar No: 2016/8139, Tarih: 27.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28456 E.  ,  2016/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekinin sokağa kilitsiz parkettiği motosikletini çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11567, Karar No: 2024/2904, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11567 E.  ,  2024/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/153 Esas, 2023/559 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.10.2022 Tarihli ve 2022/414 Esas, 2022/460 Karar Sayılı Kararı

Tasarrufun iptali davasında görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemeleri olduğu, yetkili mahkemenin ise davalı olan, borçlu ve/veya lehine tasarruf yapılan kişinin bulunduğu yer mahkemesi olduğu, davalıların ortak bir yerleşim yeri yoksa birinin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili mahkeme olacağı, davalıların adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ise İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.07.2023 Tarihli ve 2023/153 Esas, 2023/559 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davalılar tarafından yetki itirazında bulunulmadığı, taşınmazın aynına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğuna ilişkin kuralın da uygulama alanı bulunmadığı, dolayısıyla usulüne uygun olarak verilmiş yetki itirazı ve yetkisizlik kararı bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 277 ve devamı maddeleri uyarınca tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı Kanun’un “İptal davasında davalı” başlıklı 282 nci maddesi şöyledir;

“İcra ve iflas Kanunu'nun 11 inci babındaki iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Bunlardan başka, kötü niyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. İptal davası iyi niyetli üçüncü şahısların haklarını ihlal etmez.”

3. 6100 sayılı Kanun“Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinini birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Mecburi dava arkadaşlarının davadaki durumu” başlıklı 60 ncı maddesi şöyledir.

4. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Mecburi dava arkadaşlarının davadaki durumu” başlıklı 60 ncı maddesi şöyledir.

“Mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır. Ancak, duruşmaya gelmiş olan dava arkadaşlarının yapmış oldukları usul işlemleri, usulüne uygun olarak davet edildiği hâlde duruşmaya gelmemiş olan dava arkadaşları bakımından da hüküm ifade eder.”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

7. 6100 sayılı Kanun'un “İlk İtirazlar - Konusu” başlıklı 116 ncı maddesi şöyledir.

“- (1) İlk itirazlar aşağıdakilerden ibarettir:

a) Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı.

b) Uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiği itirazı.”

8. 6100 sayılı Kanun'un “İleri sürülmesi ve incelenmesi” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

“(1) İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez.”

9. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 inci maddesi şöyledir.

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

C. Değerlendirme

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

C. Değerlendirme

1. İptal davaları ayni hakka değil kişisel hakka dayanan davalardan olduğundan davanın konusu taşınmaz bile olsa 6100 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin uygulanma imkânı yoktur. 2004 sayılı Kanun'un 282 nci maddesi gereğince davalı borçlu ile doğrudan veya dolaylı işlem yapan üçüncü kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ve zorunlu dava arkadaşları usul işlemlerini birlikte yapmak zorunda olduklarından yetki itirazının davalılarca birlikte ileri sürülmesi gerekir. Yalnız bir davalı tarafından ileri sürülen yetki itirazı hukuki sonuç doğurmaz.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Dosya kapsamından taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kesin yetki durumu bulunmadığı ve davalı taraflarca cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10975, Karar No: 2015/16312, Tarih: 10.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10975 E.  ,  2015/16312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2014/1292-2014/2499

K A R A R

1-Temyiz eden Kurumca sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.02.2014 tarihini de kapsar biçimde yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.02.2014 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının 2014-2015 yılları arasında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19980, Karar No: 2017/8199, Tarih: 23.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/19980 E.  ,  2017/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum vekilinin tüm, davalı şirket vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.Eldeki dosyada mahkemece, davalının sorumlu olduğu tutarın, ilk peşin sermeye değerinin kusur karşılığı ile sınırlı olduğu gözetilmeden, artışlarla birlikte tüm peşin sermaye değeri üzerinden yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15371, Karar No: 2021/17197, Tarih: 20.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15371 E.  ,  2021/17197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 3. Çocuk Mahkemesinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/235 esas, 2019/817 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/04/2021 gün ve 94660652-105-35-8829-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 gün ve 2021/63680 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait işyerine girerek işyerinde bulunan bahşiş kutusunu alması şeklinde gerçekleşen somut olayda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2019 tarihli ve 2019/19129 esas sayılı iddianamesinde suç tarihinin 22/07/2018 olarak belirtildiği ancak suçun işlendiği saatin belirlenmediği, soruşturma aşamasında yapılan araştırma sonucu düzenlenen tutanaklarda da olayın 22/07/2018 günü saat 23:00 ile 23/07/2018 tarihi saat 08:00 arasında gerçekleştiğinin belirlendiği, Mahkemesince yapılan değerlendirme sonunda kabul gerekçesinde, atılı suçun belirlenemeyen bir zaman diliminde gerçekleşmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk lehine gündüz vakti işlendiğinin kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu nedeniyle anılan Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerine girerek bahşiş kutusunu alması şeklinde gerçekleşen somut olayda, müştekinin 22/07/2018 günü saat 23.30’da iş yerini kapattığı, ertesi gün abisinin 09.00’da olayı fark ettiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun olayı sabah saatlerinde yaptığını söylediği, suç saatini tespit eden başkaca bir delilin de bulunmadığı, suç tarihinde güneşin 06:01'de doğduğu,

gece vaktinin 05:01’de bittiğinin anlaşılması ve mahkemenin de suç saatinin tespit edilmediğini kabul etmesi karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulüne rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İZMİR) 3. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 27.12.2019 tarihli ve 2019/235 E., 2019/817 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 20/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/202, Karar No: 2024/8338, Tarih: 11.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/202 E.  ,  2024/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/373 E., 2023/1145 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

1.Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karadeniz Ereğli Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/279 Esas, 2022/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 29, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/373 Esas, 2023/1145 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yaralama kastı bulunmadığına, kendini savunduğuna, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin oranına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.