muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6831, Karar No: 2016/3252, Tarih: 21.04.2016

Somut olay da; taraflar arasında düzenlenen, karşılıklı şahsi borç ilişkisi doğuran ancak taraflar arasında ileri sürülebilen kira sözleşmesine dayanılmakta olup, gayr-ı menkulün aynına ilişkin kesin yetki söz konusu değildir. Diğer taraftan taraflar tacir olmadığından HMK.'un 17.maddesi gereği yetki sözleşmesi yapamazlar. Dolayısıyla sözleşmenin 11.madde hükmü geçersizdir.

./..

Davacı, davalının ikametgahı ve sözleşmenin icra edildiği aynı zamanda gayr-ı menkulün bulunduğu yer mahkemesi olan İzmir/Karşıyaka Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açtığına göre davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü gerekir. Buna göre, işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27337, Karar No: 2010/738, Tarih: 27.01.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/27337 E.  ,  2010/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan şüpheli Avukat ... hakkında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.11.2008 tarihli ve 2008/51381 soruşturma, 2008/19052 esas, 2008/1715 sayılı iddianame üzerine, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2008 tarihli ve 2008/440-416 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 20.10.2009 gün ve 59145 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2009 gün ve 248739 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, İstanbul Barosunda kayıtlı avukat olan şüphelinin, tutuklu olan müvekkili ile görüşmek amacıyla 07.08.2007 tarihinde gittiği İstanbul Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, üzerinde ve eşyalarının arasında cezaevine sokulması yasak olan cep telefonu ve bunlara ait sim kart, batarya ve çağrı cihazıyla kesici, delici, ateşli silah ve mermi ile uyuşturucu içerikli maddelerin olmadığına dair yazılı beyanda bulunduğu halde;

5237 sayılı TCK.nın 297.maddesi hükmüne, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük ve Adalet Bakanlığının genelgelerine aykırı olarak bir adet cep telefonu, bir adet cep telefonuna ait batarya ve bir adet cep telefonlarında kullanılan sim kartı ile ceza infaz kurumuna girmeye çalıştığı hususundaki mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olup delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı CYY’nın 170/2. maddesi uyarınca soruşturma sonucunda elde edilen delillerin, suçun işlendiği konusunda yeterli şüphe oluşturması durumunda kamu davasının açılması zorunlu bulunmakla birlikte, soruşturmayla görevli C. savcısı veya son soruşturmanın açılması isteğini inceleyen mahkemenin, delillerin yeterli şüphe oluşturup oluşturmadığını değerlendirme yetkisinin de bulunduğu gözetilerek;

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı CYY’nın 170/2. maddesi uyarınca soruşturma sonucunda elde edilen delillerin, suçun işlendiği konusunda yeterli şüphe oluşturması durumunda kamu davasının açılması zorunlu bulunmakla birlikte, soruşturmayla görevli C. savcısı veya son soruşturmanın açılması isteğini inceleyen mahkemenin, delillerin yeterli şüphe oluşturup oluşturmadığını değerlendirme yetkisinin de bulunduğu gözetilerek;

İncelenen dosyada bulunan 7.8.2007 tarihli tutanak ile, müvekkili ile görüşmek amacıyla İstanbul Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gelen ve çantası X-Ray cihazından geçirilirken şüpheliye ait bir adet cep telefonu, sim kartı ve şarz aletinin bulunduğunun saptandığı, yapılan incelemede cep telefonunun şüpheli adına kayıtlı ve sim kartının aktif durumda olduğunun saptanıldığı, şüphelinin olay günü ziyaretçilerin neden olduğu izdiham nedeniyle çantasını teslim amacıyla uzatmasına karşın hataen duyarlı cihaza konulduğuna ve o sırada kendisinin yasak eşya bulunmadığına ilişkin beyanını imzaladığı için durumu kavrayamadığına ilişkin savunması ve avukat olarak görevi gereği çoğu kez cezaevlerine görüşme yapmaya giren ve duyarlı cihazlarla yapılan aramada cep telefonunun mutlaka bulunacağını bilecek durumda olan şüphelinin telefonu bilerek ve cezaevi içerisine sokmak amacıyla çantasında bulundurduğunun kabul edilmesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmaması ve çantasını iradesiyle teslim eden şüphelinin suç kastıyla hareket etmediğinin anlaşıldığı gerekçelerine dayalı olarak verilen son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı CYY’nın 309. maddesi koşullarını taşımayan YASA YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 27.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5479, Karar No: 2024/2839, Tarih: 12.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/5479 E.  ,  2024/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/71 E., 2021/326 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması için yeterli delillerin bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe indirim hükümlerinin eksik uygulanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2014/163 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca Urfa Cesur isimli yolcu otobüsünde yapılan aramada, otobüste yolcu olarak seyahat eden suça sürüklenen çocuğa ait olduğu anlaşılan toplam 100 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun)

3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 31/3 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında ele geçirilen sigaraları içmek amacıyla satın aldığını, ticari amacının olmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 7.367,92 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu olayda ele geçen 100 karton gümrük kaçağı sigaranın Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olduğu, suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılmış olması karşısında suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7985, Karar No: 2012/8536, Tarih: 22.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7985 E.  ,  2012/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2010 tarih ve 2007/265-2010/43 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ‘TWIST’ ibareli tanınmış markanın müvekkili adına tescilli olduğunu, ‘TWIST+Şekil’ ibareli markasının tescili için dava dışı TPE’ye başvurduğunu, davalının adına tescilli ‘TWIST’ ibareli markasının varlığı nedeniyle tescil talebinin kısmen kabulüne karar verildiğini, yapılan araştırmada davalı markasının kapsamında kalan ‘elektronik ve mekanik saatler, kordon, gözlük, bilgisayar, faks cihazı, telefon ve hesap makinesi’ emtialarında 5 yıldan beri kullanılmadığının ortaya çıktığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların yerinde olmadığını, müvekkilinin markasını kullandığını açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, markanın tescil edilen emtia kapsamında kullanıldığını ispat yükünün davalıya ait olduğu, markanın salt elektronik ve mekanik saatlerde kullanımının bulunduğunu kanıtlandığı, diğer emtialarda kullanımın ise kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı markasının 9. emtia sınıfındaki gözlük, bilgisayar, faks cihazı, telefon ve hesap makinesi emtiası bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2011/19302, Karar No: 2013/10535, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19302 E.  ,  2013/10535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; eylemlerin kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve şikâyet bulunmaması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine dair ....Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2009 gün ve 2008/147 Esas, 2009/91 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurun tüm aşamalarda alınan istikrarlı beyanlarında, plakası tespit edilemeyen bir tır ile seyahat ederken, sanıkların aracı durdurmak suretiyle, zorla kendi araçlarına bindirip, aracın arka koltuğuna oturttuklarını, bir müddet gittikten sonra sonra direnç gösterince araçtan indirip yere fırlattıklarını beyan etmesi, mağdurun beyanlarıyla uyumlu 28.10.2008 tarihli doktor raporlarında sağ dirsek ile sağ ve sol bacakta künt tramvaya bağlı lazerasyon olduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek düzeyde olduğunun belirtilmesi karşısında; sanıkların mağduru zorla arabalarına bindirip bir müddet alıkoyduları olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yasal olmayan gerekçelerle kasten yaralama suçundan şikâyet yokluğu sebebiyle düşme karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/18601, Karar No: 2021/303, Tarih: 18.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/18601 E.  ,  2021/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, .... plaka nolu aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin suçta kullanılan "...." plaka sayılı nakil aracının iadesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yakalanan kaçak akaryakıt miktarı dikkate alınarak 5607 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 54. maddelerine göre "...." plaka sayılı çekici cinsi aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle iade kararının ONANMASINA,

II- Katılan ... İdaresi vekilinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi ile malen sorumlu vekilinin suçta kullanılan "..." plaka sayılı dorsenin müsaderesine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasının 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Davaya konu eşyanın miktar ve hacim bakımından, suçta kullanılan nakil aracının tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi aracın değeri ile dava konusu eşyanın değeri dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca hakkaniyete de aykırı olduğu, yine dosya kapsamına göre ...Dış Tic. ünvanlı firma adına kayıtlı olan .... plakalı yarı römork ile ilgili malen sorumlu şirket yetkilisinin duruşmadaki beyanında, suça konu akaryakıt ile ilgisinin bulunmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında, müsadere koşulları bulunmayan nakil aracının sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin ve malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4127, Karar No: 2015/4559, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4127 E.  ,  2015/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/14490, Karar No: 2013/17487, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14490 E.  ,  2013/17487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.