muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2418, Karar No: 2024/2061, Tarih: 17.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2418 E.  ,  2024/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/196 E., 2023/537 K.

DAVA TARİHİ : 21.01.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 E., 2022/142 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, Aksaray ili, Merkez ilçesi, ... Köyünde bulunan 134 ada 48 parsel numaralı mera vasfındaki taşınmazın bir kısmına sürmek ve ekmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu, idarece hazırlanan mera geri dönüşüm ve ot bedeli hesaplama raporuna göre davalıdan toplam 16.557,49 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilinin gerektiğini belirterek söz konusu tecavüzün men'i ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.557,49 TL mera geri dönüşüm bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava tarihi itibarıyla davalının taşınmaza müdahalesinin bulunmadığını, taşınmazın mera olduğunun bilinmediğini, mera dönüşüm bedelinin bilimsel verilere dayanılarak hesaplanmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının taşınmaza yönelik müdahalesinin dava açılmadan önce son bulduğu, alınan rapor kapsamı ile bu hususun doğrulandığı, bu nedenle müdahalenin men'i talebinin reddinin gerektiği, öte yandan davalı tarafından mera örtüsünün bozulmasına sebebiyet verildiği, haksız eylem niteliğinde olan bu kullanımın tazmininin gerektiği, alınan rapor neticesinde tazminat miktarının 28.057,41 TL olduğu, ancak taleple bağlı kalmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, 16.557,49 TL eski hale getirme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararı sadece vekalet ücreti yönünden istinaf ettiklerini, Mahkemece müdahalenin men'i davasının reddine karar verilmesine rağmen davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiğini, ancak taşınmazın değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davada dava değerinin müdahale edilen alanın zemin değeri ve eski hale getirme bedelinin toplamından ibaret olduğu, taşınmazın keşfen belirlenen zemin değerinin bilirkişi raporuna göre 752.613,00 TL olduğu, Mahkemece müdahalenin men'i talebinin reddine karar verildiği, böylece davalı lehine müdahalenin önlenmesine konu taşınmazın zemin değeri üzerinden nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında müdahalenin men'i talebinin reddine, eski hale getirme bedeli talebinin kabulü ile; 16.557,49 TL eski hale getirme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 100.787,43 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, yeterince inceleme ve araştırma yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6639, Karar No: 2015/18475, Tarih: 15.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6639 E.  ,  2015/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2013/292-2014/670

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçeleri ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.12.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av. ile davacı vekili Av. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Aşağımahalle Mahallesi 173 ada 78 parsel sayılı taşınmazın 18.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2007/4183, Karar No: 2007/5408, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4183 E.  ,  2007/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Hekimhan Sulh Hukuk ile Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü Zülfikar ...'ın cezaevine girmeden önce Eskiömerli Mah. Karagedik Sok. No: 58 Tarsus adresine oturduğunun düzenlenen müddetnameden anlaşılmakla, yetkili mahkeme Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5247, Karar No: 2007/2506, Tarih: 22.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5247 E.  ,  2007/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Niğde İş Mahkemesi

Tarih               :  24.2.2006

Davacı   yurtdışı hizmet borçlanma bedelinin talep  tarihi olan 30.6.2006 tarihinde 2 dolar olması nedeniyle bu tutardan hesaplanması gerektiğinin tesbitiyle, aksi  yöndeki kurum işleminin iptaline    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 3201 sayılı Yasaya göre yaptığı ve bedelini günlüğü 2 dolardan ödediği borçlanmanın geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Yasanın “döviz ile değerlendirme” başlığı altındaki 4.maddesine göre, “sosyal güvenlik kuruluşlarınca döviz ile değerlendirilecek sürelerin her bir günü için tahakkuk ettirilecek prim, kesenek ve karşılık borcu tutarı bir dolardır. Dövizin cinsi ve miktarı Bakanlar Kurulu Kararı ile değiştirilebilir. Değişen miktar, tahakkuk ettirilmiş borçlarının tamamını ödememiş olanların bakiye borç sürelerine de uygulanır.”  Öte yandan aynı yasanın Geçici 2.maddesine göre, 4 üncü madde hükümlerine göre tahakkuk ettirilen borç miktarı, ödeme tarihindeki doların Türk Lirası karşılığı esas alınarak hesap ve tahsil edilir.

Somut olayda davacının, Yurtdışında çalışarak geçirdiği 1973-1995 yılları arasındaki  hizmetlerini 3201 sayılı Yasaya göre borçlanmak için davalı Kuruma 30.6.2004 tarihinde başvurduğu, ancak 10.5.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 22.4.2005 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla sosyal güvenlik kuruluşlarınca döviz ile değerlendirilecek sürelerin her bir günü için tahakkuk ettirilecek prim, kesenek ve karşılık borcu tutarı 2 dolardan 5 dolara çıkarıldığından Kurumun 14.7.2005 tarihli yazıyla davacıya 12.990.- dolar ödemesi gerektiğini bildirdiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının talepte bulunduğu 30.6.2004  tarihinden 1 yıl, 14 gün sonra Kurumun borçlanma bedelini davacıya 14.7.2005 tarihinde bildirdiği ve böylece  borçlanma işlemlerinin geciktiği, bu gecikmeye bağlı olarak borçlanma bedelini 5 dolara çıkaran Bakanlar Kurulu kararının davacıya da uygulandığı açıktır. Oysa 506 sayılı Yasa’nın 116.maddesinde de öngörüldüğü gibi Kurumun işlem yaparken öngördüğü makul süre 3 aylık bir süredir.

Mahkemece yapılacak iş, borçlanma işlemlerinin gecikmesinde eksik evrak ibrazı, adres değişikliğini bildirmemek gibi davacıya yüklenebilecek bir kusurun bulunup bulunmadığı araştırılarak davacının kusurlu eylemi sonucu bir gecikme söz konusu değil ise şimdiki gibi davanın kabulüne, gecikme davacının kusurundan kaynaklanıyorsa davanın reddine karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne  karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15354, Karar No: 2014/544, Tarih: 14.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/15354 E.  ,  2014/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/232616

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2010/70 (E) ve 2010/170 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 15.04.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7917, Karar No: 2015/832, Tarih: 20.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7917 E.  ,  2015/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 17.07.2011

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.)Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

2.)Bir yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulüyle eksik adli para cezası tayini,

3.)Sanığın savunmasında; olay günü başının dönmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiğini; küçükken geçirdiği beyin ameliyatı nedeniyle epilepsi hastası olduğunu, yılda birkaç kez epilepsi krizi geçirdiğini beyan etmesi, buna ilişkin sağlık raporu ve reçetelerin de dosyaya getirtilmiş olması karşısında; 26.09.2006 tarih ve 26301 sayılı "Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine dair Yönetmeliğin" 9. maddesine göre epilepsi hastasına sürücü belgesi verilmeyeceği, şüpheli durumlarda klinik gözlem ve EEG tetkikinin dikkate alınacağı hükmü nedeniyle sanığın ne zamandan beri epilepsi hastası olduğunun; buna dair hastane evrakı, film ve grafilerinin dosyaya celp edilerek, gerekirse bu hususta Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınıp sonucuna göre sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5942, Karar No: 2012/6082, Tarih: 29.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5942 E.  ,  2012/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma ve mala zarar verme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ...'ın kasten yaralama suçundan hükümlülüklerine; sanık ...'ın mala zarar verme ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma suçlarından beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kas ten yaralama suçlarından tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürür lükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin ni telikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybir liğiyle (REDDİNE),

2 Sanık ... hakkında mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan sanık ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA SINA), 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6243, Karar No: 2024/8184, Tarih: 02.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6243 E.  ,  2024/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/17 E., 2016/181 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanıklar ..., ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanıklar ..., ... kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

231 inci maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle incelenmeksizin İADESİNE,

II. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Silahla Tehdit, Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'in ele geçirilemeyen balta ile ...'ın üstüne yürümek suretiyle silahla tehdit ettiğinin, sanık ...'ın ise "sen nasıl sürersin amına koduğumun adamı," dediği ve aracın yanına giderek tüfeği çıkardığı ve içine fişek sürdüğü, bu esnada ...'e hitaben "seni öldürürüm, amına koduğumun adamı, seni burda ikiye bölerim" şeklinde eylemi ile silahla tehdit suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)

106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.04.2016

tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8135, Karar No: 2018/5543, Tarih: 28.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/8135 E.  ,  2018/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı kooperatif üyesiyken haksız olarak ihraç edildiğini ancak mahkemece bu kararın iptal edildiğini, davacının ihracının ekonomik olarak mahfına yol açtığını bu karar nedeni ile kooperatifin ve yöneticilerin müvekkilinin sütlerini almadığını, köyde süt alımı konusunda tek alacının davalı kooperatif olduğunu, başka bir alıcı olmadığından müvekkilinin sütlerini satabilecek herhangi bir alıcı bulunmasının mümkün olmadığını, büyükbaş hayvanların sütünü satamadığından dolayı müvekkilinin büyükbaş hayvanlarını çok çok ucuza satmak zorunda kaldığını öne sürerek bu satım nedeniyle uğradığı ....000,00 TL maddi tazminat ile haksız ve mesnetsiz iddialar ile köyden ve kooperatif üyeliğinden ihracı nedeniyle uğradığı acı ve elem sebebiyle ....000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklıktan çıkarılma kararı nedeniyle hak kaybına veya maddi ve manevi zarara uğramasının mümkün olmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kooperatif ortaklığından haksız olarak çıkarıldığı gerekçesiyle bilirkişilerce hesaplanan 33.186,53 TL tazminat alacağı ile ....000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının kooperatif üyeliğinden haksız ihracı nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Somut olayda davacının ihraç nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararlar ile ihraç kararı arasında illiyet bağı kurulamamıştır. Zira sütlerin başka alıcılara satılması mümkün olduğu gibi peynir yapılması başta olmak üzere başka şekillerde değerlendirilmesi de mümkündür. Ayrıca tek başına kooperatif ortaklığından ihraç edilmesi ineklerin satılmasını gerektirir bir durum olarak görülmemiştir. Kooperatif üyeliğinden çıkarılması kararına karşı davacının başvurabileceği hukuki yollar mevcut olup tek başına üyelikten çıkarılma davacının kişilik haklarının ihlali ve manevi tazminatı gerektirir bir durum olarak görülmemiştir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.