muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/354, Karar No: 2024/5019, Tarih: 13.06.2024

. İş sayılı dosyası kapsamında aldırılan rapora atıf yapılmışsa da tespit raporunda tasarımlar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, tasarım hakkına tecavüz oluştuğu, müvekkilinin maddi ve manevi zarara sebebiyet verdiği şeklinde ifadelere yer verilmediğini, keşif sırasında dava konusu kumaşa benzer hiçbir kumaşın müvekkiline ait işyerinde bulunmadığının tespit edildiğini, tespit raporunda, tescilli kumaş desenleri ile müvekkiline ait işyerinde bulunan kumaş deseni arasında genel görünüm yönünden ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığının beyan edildiğini, tecavüz koşullarının gerçekleşmediğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin beşinci fıkrası ile bilgilenmiş kullanıcı üzerinde iki tasarımın bıraktığı genel izlenimin "belirgin" şekilde farklı olması gerekliliğinin ortadan kalktığını, sadece farklı olmasının yeterli olduğunu, kıyaslama yapılırken genel intibaya bakılması gerektiğini, bir tasarımda değişikliğe gidilerek meydana getirilen sonraki tasarımın genel görünümü, esaslı bir şekilde öncekinden farklı ise sonraki tasarım ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıklarının kabul edileceğini, bilirkişinin defterler ve faturalar üzerinde yaptığı incelemede, kumaş satışına rastlanmadığının, bu nedenle hesaplama yapılamadığının beyan edildiğini, tecavüz fiilinin gerçekleşmediğinin bilirkişi raporu ile de tespit edildiğini, itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak asıl davanın kabulünü, birleşen davanın reddini istemiştir.

2.Davalı, birleşen davada davacı United vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin yargılamada, davalı ürünlerinin müvekkilinin tescilli tasarımı ile benzer olarak algılandığının tespitine ilişkin raporu hükme esas aldığını, D. İş dosyası ile tespiti yapılan 21 top kumaş yönünden mülkiyet hakkı tanımışsa da tasarıma konu ürünlerin davalı kayıtlarında görülmemesinden dolayı maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hakkaniyet ile bağdaşmadığını, davalı ile müvekkili firmanın da iş yaptığı Merkez Çelik A.Ş. arasında var olan ticari ilişkinin, ciro miktarının (43.726.494,40 TL) ve oluşan karlılığın (1.964.705,71 TL) rapora yansıdığını, müvekkili tarafından aynı firmaya yapılan ürünün davalı firma tarafından taklit edildiği hüküm altına alınmışken davalının "21 top üretildi başka üretilmedi" beyanı ile yetinilerek alıcısı olan Merkez A.Ş.'ye bu durumun sorulması talepleri karşılanmadan eksik incelemeye dayalı rapor ile kurulan hükmün yerinde olmadığını belirterek Mahkeme kararının ve 10.000,00 TL manevi tazminata ilişkin kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece alınan denetime elverişli raporlar ile dosyaya delil olarak bildirilen internet sitelerindeki desen tasarımları, bilirkişilerce re'sen yapılan araştırmalarda bulunan desen tasarımları ile tescilli tasarımın karşılaştırılmasında, benzer tasarıma rastlanmadığı tespit edilmekle davaya konu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu, hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı, birleşen davada davalı Dikici vekilinin asıl davaya yönelen istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, Mahkemece alınan 12.07.2019 tarihli bilirkişi heyet raporunda, tespit raporundaki hukuki değerlendirme değil, dosyaya alınan ürün örneğinin incelendiği, gül kurusu renk kumaş örneği ile davalı tasarımı karşılaştırıldığında, her iki desenin birbirine bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattıkları genel izlenim bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer olarak algılandıkları, davacı deposunda bulunan 21 topluk desenin, davalı adına tescilli 2017/06198-14 nolu tasarımın tescili koruma kapsamına girdiği beyan edilmekle tasarıma tecavüzün tespiti, men ve ref'ine karar verilmesi talebinin kabulü kararının yerinde olduğu, bu nedenle davacı, birleşen davada davalı Dikici vekilinin bu yöne ilişen birleşen davaya yönelik istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/20 D. İş dosyasında davalı adresinde 28.02.2018 tarihinde tespit yapıldığı, davanın 02.03.2018 tarihinde açıldığı, iki günlük ihlal süresi içerisinde davalının ileri sürülen şirkete ürün satışı yaptığının ve ihlal süresinden önce 27.09.2017 başvuru tarihli "desen tasarımının" tescilli olduğunu bildiği/bilmesi gerektiğinin ispatlanamadığı, davacı, birleşen davada davalı vekilinin de, davanın tümüyle reddi gerektiğini ileri sürdüğü, bu talebin maddi ve manevi tazminat talebine de yönelik olduğu, tazminat talebinde tecavüz edenin tasarımın bir başkası adına tescilli olduğunu bildiği/bilmesi gerektiğinin ispatlanamadığı gibi ihlal süresi de dikkate alındığında, maddi tazminat talebi ile manevi tazminat taktirinin yerinde olmadığı kanaatiyle tazminata yönelik olarak davalı, birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerektiği, davacı, birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise yerinde olduğu gerekçesiyle davalı, birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı, birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının davacıya ait 2017/06198-14 tescil numarası ile tescilli endüstriyel tasarımından doğan haklarına tecavüzünün tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, bu kapsamda Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/20 D

. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/20 D. İş sayılı dosyası ile tespiti yapılan kumaşlar üzerinde davacı tarafa mülkiyet hakkı tanınmasına, bu ürünlerin üretimine münhasıran ayrılmış araç bulunmadığı anlaşıldığından araçlar yönündeki talebin reddine, tecavüz oluşturan ürünlerin ithal veya ihracına ilişkin bir delil bulunmadığından gümrük sahalarında el koyma taleplerinin reddine, davacının maddi tazminat talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin reddine, koşulları oluşmayan itibar tazminatı talebinin reddine, hüküm özetinin masrafı davalı tarafça karşılanmak suretiyle ülke çapında yayın yapan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde ilânına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı, birleşen davada davalı Dikici vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek yeniden yargılama yapılarak birleşen davanın bütünü ile reddini istemiştir.

2.Davalı, birleşen davada davacı United vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerinin tekrar ederek ve manevi tazminata ilişkin talebin tümden reddinin de doğru olmadığını, istinaf yargılamasında vekâlet ücretlerine yanlış hükmedildiğini, kanun değişikliklerinin dikkate alınmadığını, kazanılmış hak kavramının yanlış yorumlandığını, yerel Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın taraflarına ödenmesine karar verildiğini, Mahkemenin bu hükmünü birleşen dava için tamamen istinaf ettiklerinden istinaf taleplerinin tazminat tutarına göre hesaplanan yargılama gideri ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretini de kapsadığını, vekâlet ücret kalemlerinin ayrıca istinaf edilmemesinin birleşen davalı açısından kazanılmış hak oluşturmayacağını, buna karşın manevi tazminat taleplerinin, tecavüz olgusu tespit edilmiş olmasına karşın haksız ve mesnetsiz olarak istinaf yargılamasında kaldırıldığı gibi müvekkili aleyhine vekâlet ücretine haksız olarak hükmedildiğini, maddi, manevi tazminatların reddi halinde Mahkemece hükmedilen vekâlet ücreti hususunda, bu vekâlet ücretlerinin maktu tutarı geçemeyeceği gözetilmeden davalının kazanılmış hakkı olduğu belirtilerek karar bozulmadığı gibi hükmedilen hatalı vekâlet ücretlerinin düzeltilmediğini, kanunlarda dahi düzenlenmeyen vekâlet ücretine hükmolunduğunu, davalıya hükmedilen vekâlet ücretinin davacının vekâlet ücretini geçemeyeceği hususunun da göz ardı edildiğini, hükmün tazminatlar yönünden istinaf edildiğini, buna göre hesaplanan vekâlet ücreti miktarının istinaf dışında tutulduğunun kabulünün mümkün olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü, birleşen dava ise tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Asıl dava, endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü, birleşen dava ise tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16500, Karar No: 2015/18544, Tarih: 20.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16500 E.  ,  2015/18544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/90934

MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/521 (E) ve 2012/535 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarını kapsadığı halde iş yeri dokunulmazlığının ihlali yönünden tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz istemleri ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2784, Karar No: 2022/10337, Tarih: 17.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/2784 E.  ,  2022/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Mahkûmiyet: Sanık ... hakkında

2- Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûmiyet: Sanık ... hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık ... hakkıdaki temyiz talebinin incelenmesinde:

28/12/2015 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, CMUK’un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 10/03/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Suç tarihi itibari ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırının on yıl olarak düzenlenmiş olması karşısında sanık hakkında yetersiz gerekçe ile en üst hadden ceza verildiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ya da aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın onsekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında TCK'nın 188/3-31/3. madde fıkraları uyarınca tayin olunan; “6 yıl 8 ay hapis cezası” üzerinden TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken, “5 yıl hapis cezası” yerine hesap hatası sonucu cezanın “4 yıl 12 ay hapis” olarak belirlenmesi ve ardından hatalı hesap üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken de sonuç cezanın “4 yıl 2 ay hapis cezası” yerine “3 yıl 14 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini ve suç tarihinden önce 04/04/2015 tarihinde yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile TCK'nın 188/4. maddesinde yapılan değişiklik ile 4. fıkranın a ve b bentleri şeklinde düzenlendiği ve 4-a

bendi uyarınca "sentetik kannabinoid" cinsi uyuşturucu maddelerin de ağırlatıcı neden olarak öngörüldüğü, sanıktan ele geçen haplardan 7 adetinin 5-MeO-MIPT içerdiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, ele geçen maddenin "sentetik kannabinoid" olup olmadığı hakkında rapor aldırılarak temel ceza üzerinden TCK'nın 188/4-a maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılıp yapılmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

bendi uyarınca "sentetik kannabinoid" cinsi uyuşturucu maddelerin de ağırlatıcı neden olarak öngörüldüğü, sanıktan ele geçen haplardan 7 adetinin 5-MeO-MIPT içerdiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, ele geçen maddenin "sentetik kannabinoid" olup olmadığı hakkında rapor aldırılarak temel ceza üzerinden TCK'nın 188/4-a maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılıp yapılmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

17/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5920, Karar No: 2022/6110, Tarih: 15.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5920 E.  ,  2022/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20005, Karar No: 2013/28481, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/20005 E.  ,  2013/28481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6671, Karar No: 2013/8739, Tarih: 10.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6671 E.  ,  2013/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 27.05.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi, kal ve muarazanın giderilmesi istenmesi, müdahilin de aynı nedenlere dayanarak davaya katılması üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve müdahil vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, kurulu olan baz istasyonunun sağlığa zararı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ve müdahil vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan

Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,