muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1779, Karar No: 2014/1413, Tarih: 14.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/1779 E.  ,  2014/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında;... 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle... 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve... 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/07/2013 gün ve 2013/158 E. 2013/150 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26064, Karar No: 2010/32686, Tarih: 06.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26064 E.  ,  2010/32686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa, dosya içeriğine, sanığın savunmasına, kira sözleşmesine, tutanak düzenleyici tanık Koray Solak’ın beyanına ve gösterilen gerekçeye göre; sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9770, Karar No: 2010/6737, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9770 E.  ,  2010/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 10.8.1999-30.10.2001 tarihleri arasında çalışmış olduğunun karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalıya ait işyerinde işçi olarak 10.08.1999-30.10.2001 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

İstek, tanık beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm altına alınmış ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten bu tür hizmet tesbitine yönelik davaların Kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür davalarda; öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlemeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmadır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları yada komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 ile 30.04.2008 gün 2008/21-343-347 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda ise, açıklanan şekilde bir incelemenin yapılmadığı ortada olup işyerinden bordo verildiği açık olduğu halde kayıtlı işyeri tanıkları dinlenmediği gibi dinlenen komşu işyeri tanıklarına ilişkinde belge ve kayıtları araştırılmadan yetersiz tanık beyanları ile hüküm kurulmuştur.Ayrıca davacı 15.11.1981 tarihinde doğduğuna göre tespitini istediği süreler içersinde askerlik hizmetini yapıp yapmadığı da araştırılmamıştır.

Somut olayda ise, açıklanan şekilde bir incelemenin yapılmadığı ortada olup işyerinden bordo verildiği açık olduğu halde kayıtlı işyeri tanıkları dinlenmediği gibi dinlenen komşu işyeri tanıklarına ilişkinde belge ve kayıtları araştırılmadan yetersiz tanık beyanları ile hüküm kurulmuştur.Ayrıca davacı 15.11.1981 tarihinde doğduğuna göre tespitini istediği süreler içersinde askerlik hizmetini yapıp yapmadığı da araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan şekilde davanın niteliğine uygun olarak inceleme yapılmakla birlikte, yukarıda belirtildiği üzere işyerinden verilen bordalarda kayıtlı tanıkları, bunların tespit edilememesi halinde ise işyerine anılan tarihlerde komşu ve yakın işyerlerinde aynı dönemlerde çalışan kayıtlı tanıklar resen tespit edilip dinlenmelidir. Davanın niteliği dikkate alınarak gerektiğinde resen yapılacak araştırma ve incelemeler ile çalışmanın niteliği ve süresi saptanmalı,davacının askerliğine ilişkin kayıtlar dahi yöntemince dosyaya eklendikten sonra gerektiğinde iş ve sosyal güvenlik hukuku konusunda uzman bir bilirkişiden varsa çalışma dönemleri ve bildirimsiz sürelere ait çalışma ücreti ve dönemlerini gösterir, yöntemince rapor da alınarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Söz konusu fiili ve hukuki gerçekler ve özellikle 506 sayılı Yasa’nın 2, 6, 9 ve 79/10. maddesi hükümleri dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Balina Gıda ve Restaurant İşl. San. Tic. Ltd. Şti 'ne iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2975, Karar No: 2022/7665, Tarih: 05.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2975 E.  ,  2022/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1)Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2021 tarih ve 2020/376 Esas - 2021/279 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürme suçundan, TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

b)Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

c)Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyet

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/11/2021 tarih ve 2021/2863 Esas - 2021/2910 Karar sayılı kararı ile; kurulan hükümlerin tamamı yönünden "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/11/2021 tarih ve 2021/2863 Esas - 2021/2910 Karar sayılı kararının, sanık müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiileri ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/11/2021 tarih ve 2021/2863 Esas - 2021/2910 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine dair” hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiilerinin; sübuta, eksik incelemeye, suç vasfına, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru müdafaa ve sınırın aşılmasına, TCK'nin 28. maddesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, katılanlar vekilinin; eksik incelemeye, kasten öldürme suçunun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1464, Karar No: 2021/3971, Tarih: 01.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/1464 E.  ,  2021/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 58/6-7, 54/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, "Beynova Oteli" isimli işyerinde resepsiyon görevlisi olarak çalışan şikayetçinin yanına açık kimlik bilgisi tespit edilemeyen bir şahısla birlikte gelerek, şikayetçiye hitaben, muhasebe biriminde çalışan ... isimli şahsı kastedip "... beyin kargosunu getirdim." diyerek beyaz poşet içindeki kutuyu şikayetçiye verdiği, bu esnada cep telefonundan sanki ... isimli şahısla konuşuyormuş gibi yaparak kargo ücreti olan 480,00 TL parayı şikayetçiden istediği, şikayetçinin de işyerinin kasasından aldığı 480,00 TL'yi sanığa verdiği, daha sonra muhasebe biriminde çalışan ... isimli şahsı arayıp kargosunun geldiğini söylediği, ... isimli şahsın ise böyle bir kargo beklemediğini söylemesi üzerine şikayetçinin dolandırıldığını anladığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği, olayda;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın hükümden sonra uzlaşma bürosuna tevdii edildiği, 14/04/2017 tarihli ek uzlaştırma raporuna göre şikayetçinin talep ettiği 500 TL tutarındaki edim talebinin sanık tarafından karşılanması sonucunda taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığı anlaşıldığından, taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 254/2. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3189, Karar No: 2018/4036, Tarih: 31.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2015/3189 E.  ,  2018/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek için örgüt kurmak ve yönetmek, Kaçakçılık

Hüküm : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan sanıkların beraatlerine, Suç örgütünün faaliyeti kapsamında kaçakçılık suçundan sanık ...'un beraatine, sanık ...’un 5607 sayılı Kanunun 3/1-1. cümle, 3/1-2. cümle, 4/2, TCK'nın 43, 62/1, 52, 52/4, 53/1, 63'ncü maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanıklar ..., ..., ...’un 5607 sayılı Kanunun 3/1-1. cümle, 3/1-2. cümle, 4/2, TCK'nın 43,62/1, 52, 52/4, 53/1, 63'ncü maddeleri gereğince mahkumiyetlerine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'un 5607 sayılı Kanunun 3/1-1. cümle, 3/1-2. cümle, 4/2, TCK'nın 62/1, 52, 52/4, 53/1, 63'üncü maddeleri gereğince mahkumiyetlerine, suçta kullanılan araçlar ile kaçak eşyalar ve suçta kullanılan adli emanetteki diğer eşyaların zoralımına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye, iddianame içeriğine, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne, dosyada mevcut tevdi kararı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararındaki iş bölümünde yer alan "Ceza Daireleri Yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmüne göre, işin incelenmesi Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, ilgili Dairenin de görevsizlik kararı bulunduğundan, dosyanın görevli dairenin belirlenmesi için Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3194, Karar No: 2019/5891, Tarih: 08.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3194 E.  ,  2019/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... İnşaat Ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine;

2-dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, iş kazası sonucu davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %11 olduğu, iş kazasının meydana gelişinde davacı sigortalının %70 oranında karşıt kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, maddi zararın berilenmesi sırasında bilirkişi tarafından hesaplanan zarar tutarından davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile davacıya Kurum tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir kısımlarının düşülmeden sonuca gidildiği görülmektedir. Varılan bu sonuç yerinde değildir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, "Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez, zarar veya tazminattan indirilemez" hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55.madde gerekçesine göre "sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzeri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez."

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2.maddesine göre "Türk Borçlar kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır." Dairemizin ve giderek Yargıtayın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55.maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya bakılacak olursa, hesaplanan zarar tutarından davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile davacıya Kurum tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir kısımlarının indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde indirim yapılmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, 24/07/2015 tarihli hesap raporunda belirlenen zarar miktarından davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile davacıya Kurum tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir kısımlarının düşülmesi suretiyle sonuca gitmektir.

O halde, davalılardan ... İnşaat Ve Tic. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnşaat Ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/936, Karar No: 2015/40883, Tarih: 27.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/936 E.  ,  2015/40883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (c) ve (h) bendlerine aykırı biçimde, birden fazla kişi tarafından birlikte geceleyin işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından ve sanık hakkında 5237 Sayılı TCK 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2548, Karar No: 2015/2536, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2548 E.  ,  2015/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/10129, Karar No: 2017/4132, Tarih: 08.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/10129 E.  ,  2017/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

Taraflar arasındaki davada ... Kadastro ve ....Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, genel mahkemeden devredilen ve kadastro tespitine itiraz davasına dönüşen bir davadır.

... Kadastro Mahkemesince, dava konusu taşınmazın yetki alanı içinde bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Kadastro Mahkemesi, kadastro mahkemelerinin yetki sınırlarının mülki idari sınırlar ile belirlendiği, dava edilen ve ... ilçesi idari sınırlarında revizyon gören 21/08/1951 tarih ve 158 sayılı tapu hakkında açılan davaya bakmaya yetkili mahkemenin Konya Kadastro Mahkemesi olduğu, bu yetki kuralının kesin yetki olması nedeniyle davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Konya Kadastro Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ....Kadastro Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Konya Kadastro Mahkemesinin de yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında, dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 08/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.