muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1921, Karar No: 2014/10124, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/1921 E.  ,  2014/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddine.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalam temyiz itirazlarının reddine.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, tır şoförü olarak 9.9.2003 tarihinden itibaren davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, iş aktinin işveren tarafında 31.12.2009'da haksız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca sürekli olarak 24 saat çalıştığı halde fazla mesai ücretinin ödenmediğini, yine dini ve resmi bayramlarda ve hafta sonları çalıştığı halde ücretinin ödenmediğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma hafta tatili, resmi dini bayram çalışma ücreti ve fark ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının kullandığı araçla kusurlu şekilde dava dışı araca çarparak her iki aracın hasar görmesine neden olduğundan iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini, şirket çalışanı sürücülere aylık ücretleri dışında kilometre başına prim ödendiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının kusuru ve ihmali sonucunda kullandığı araçla kaza yapması sonucunda neden olduğu hasarın davacının otuz günlük ücretini aşması nedeniyle iş aktinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddine; fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretleri istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve harcırah beyanmamelerine göre davacı tır şoförüne ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim ödendiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, davacı çalışmalarının karşılığında ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim almasından dolayı fazla çalışmış olsa bile ödenmemiş bir alacağı bulunmamaktadır. Bu durumda fazla çalışma ücreti isteminin reddi gerekir.

Dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve harcırah beyanmamelerine göre davacı tır şoförüne ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim ödendiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, davacı çalışmalarının karşılığında ücreti dışında hakettiği kilometre karşılığında prim almasından dolayı fazla çalışmış olsa bile ödenmemiş bir alacağı bulunmamaktadır. Bu durumda fazla çalışma ücreti isteminin reddi gerekir.

Mahkemenin anılan hususu gözetmeden verdiği karar usul ve yasaya aykırı olup, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcın davacıya yükletilmesine, 08/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29341, Karar No: 2016/6117, Tarih: 02.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/29341 E.  ,  2016/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla yapılan takipte alacaklının, borçlu belediyeye ait olan taşınmazlara haciz konulması için tapu müdürlüğüne yazı yazılması talebinin kabulü üzerine, bu işlem, borçlu tarafından şikayet konusu edilmiş, mahkemece, 6522 sayılı Yasa'nın 121. maddesi ile 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesine eklenen son fıkra uyarınca; borçlu belediyeye müracaat olmaksızın doğrudan taşınmazlarla ilgili haciz işlemleri yapıldığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu belediyenin taşınmazlarına haciz konulmasına ilişkin 02.07.2015 tarihli işlemin iptaline karar verilmiştir.

...nin, 26/06/2015 tarihli ve 29398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 17.06.2015 tarih ve 2014/194 Esas 2015/55 sayılı Kararı ile; 3.7.2005 tarih ve 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesine, 10.9.2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun’un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesindeki “…ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır”; ikinci cümlesindeki “…veya kamu hizmetlerini aksatacak…” ibareleri ile 6552 sayılı Kanun’un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin, Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, anılan yasa maddesi, artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinin, haciz işleminin, sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının doğrudan haczinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçlunun tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

O halde mahkemece, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11432, Karar No: 2015/9792, Tarih: 07.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11432 E.  ,  2015/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KURŞUNLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/61-2014/20

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Ç. Köyü çalışma alanında bulunan temyiz konusu 105 ada 11, 128 ada 16, 140 ada 112 ve 142 parsel sayılı 21.301,45, 2.642,88, 4.197,53 ve 3.573,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı Ş.. Ç.. ve davalılar H.. Y.. ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Ş.. Ç.. bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların kendisi ve davalı kardeşleri S.. Ç.., D.. Ç.. ve Alaettin ait olduğu iddiasıyla tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı Ş.. Ç.. ile davalılar S.. Ç.., D.. Ç.. ve Alaettin adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar H.. Y.. ve S.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların öncesi davacının murisi A.. Ç..'a ait iken senetle çocuklarına bağışlandığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazların 1/2 hissesi Sadık ve Gülsüm oğlu Ali'nin çocukları Dilaver, Sadık, Şaban ve Alaettin, 1/2 hissesi de Mehmet ve Gülsüm kızı Ayşe'nin çocukları Mehmet, Şerife, Satılmış ve Hidayet adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, taşınmazların babaları A.. Ç..'a ait iken 26.10.1978 tarihli hibe senedi ile çocukları Dilaver, Sadık, Şaban ve Alaettin'e bağışlandığı, o tarihten beri de kendi zilyetliklerinde olduğu iddiasıyla dava açmış; davalılar Hidayet ve ise, taşınmazların kök muris Sadık'tan geldiğini ve anneleri Gülsüm'ün sonra vefat etmesi nedeniyle kendilerinin de hak sahibi olduklarını savunmuştur. Mahallinde yapılan keşif anında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ise, çekişmeli taşınmazların öncesinde Ali'ye ait olduğunu ve onun kullandığını, ölümünün ardından da çocukları Dilaver, Sadık, Şaban ve Alaettin'in kullanmaya devam ettiğini belirtmiştir. Buna göre uyuşmazlık, taşınmazların öncesinin kök muris Sadık'a mı, yoksa oğlu Ali'ye mi ait olduğu, Ali'nin ise adı geçenin çekişmeli taşınmazları ne şekilde edindiği noktasındadır. Ne var ki, mahkemece bu husus sorulup açıklattırılmamış, yerel bilirkişi ve tanıklarında bu konuda beyanları alınmamıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve senet tanıkları katılımı ile keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazın niteliği, geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, kök muris Sadık'tan geldiğinin belirlenmesi halinde ne şekilde Ali'ye kaldığı (taksim, satış, bağış vs.) etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, senette imzası bulunan tanık ve köy ihtiyar heyeti üyelerinden de, senedin çekişmeli taşınmazlara ait olup olmadığı, zilyetliğin senet alıcısına devredilip devredilmediği hususlarında bilgi alınmalı, beyanlar arasında çıkabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, taşınmazların Sadık'tan geldiği ve taksim, satış, bağış gibi nedenle Ali'ye kalmadığının tespiti halinde Gülsüm dolayısıyla davalıların da miras haklarının bulunduğu dikkate alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar Hidayet ve S.. Y..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.09

. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalılar Hidayet ve S.. Y..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20387, Karar No: 2015/1307, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20387 E.  ,  2015/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/27311, Karar No: 2014/11949, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27311 E.  ,  2014/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/156142

MAHKEMESİ : Kahta Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2009

NUMARASI : 2009/16 (E) ve 2009/365 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 19.11.2013 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11778, Karar No: 2008/3116, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11778 E.  ,  2008/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1- Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Şöyle ki; Yargıtay uygulamalarına göre ... ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve kg. başına toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki İlçe Tarım Müdürlüğünün dava tarihi olan 2006 yılı verilerinin esas alınması gerektiği düşünülmeden Elazığ İl Tarım Müdürlüğünün 2005 yılı verilerine göre düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2- Konusu taraflar arasında bir uyuşmazlığa dayalı olmayan tespit ve tescil davasının bu niteliğine göre vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken davacı idare lehine avukatlık ücreti verilmemesi,

3- 4650 sayılı Yasa hükümlerine göre açılan tespit ve tescil davalarında alınması gereken karar ve ilam harcının tarifelerin maktu kısmında yazılı olan miktara göre belirlenmesi gerekirken tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harç alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece münavebeye alınan ürünlerin 2006 yılına esas olmak üzere dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile ortalama kg. satış fiyatını gösterir veri cetveli İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda usuli kazanılmış hak da gözetilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21166, Karar No: 2014/3674, Tarih: 27.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21166 E.  ,  2014/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ye 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 31.12.2004’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/213, Karar No: 2012/18495, Tarih: 13.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/213 E.  ,  2012/18495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri esnasında, kaza mahalli olan üçlü kavşağa geldiğinde, sol tarafından karşıdan karşıya geçmeye çalışan, yolun yarısını katetmiş 1999 doğumlu mağdura çarparak, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve kemik kırığı hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, kaza tespit tutanağı, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapora göre de sanığın tali kusurlu olduğu sabit olmasına karşın, mahkemece hatalı gerekçe ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22209, Karar No: 2021/8254, Tarih: 07.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22209 E.  ,  2021/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 51/1-a. maddesindeki koşul bulunmadığı halde şantaj suçunda hapis cezasıyla birlikte hükmedilen adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede, sanık hakkında hazırlanan iddianamede yaşı küçük mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj eylemlerinden dolayı dava açılıp, bunun dışında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ayrıca bu suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5222, Karar No: 2022/15828, Tarih: 10.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5222 E.  ,  2022/15828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Yargılanmanın yenilenmesinin talebinin reddi

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

...

...

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2021 tarih ve 2021/21413 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.12.2021 tarih ve KYB-2021/135154 sayılı ihbarname üzerine incelenen dosyada; Dairemizin 21.02.2022 tarihli, 2022/22 Esas ve 2022/2587 Karar sayılı ilamıyla, İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli, 2018/304 Esas ve 2019/639 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarih ve 2021/439 Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca reddine karar verilmesini müteakip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2022 tarih ve KD-2021/135154 sayılı itirazı ile dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

Dosya içeriğine ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmesi için dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmesine, 10.10.2022 tarihinde Yargıtay Üyesi ...'un karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dairemizin 21.02.2022 tarihli, 2022/22 Esas ve 2022/2587 Karar sayılı, daire çoğunluğunun kanun yararına bozma isteminin reddine dair kararında belirttiğim gibi “Ceza yargılamasında, suçun konusu olan senedin sahte düzenlenip düzenlenmediğinin, sahte düzenlenmiş ise kim tarafından düzenlendiğinin tespiti yapılırken Hukuk yargılamasında aynı senedin hukuki geçerliliğinin tespiti yapılmaktadır. Keşideci imzasının gerçek olması durumunda içeriğinin hukuka uygun olup olmadığı, imzanın hile ile alınıp alınmadığı konusunda Ceza ve Hukuk yargılaması açısından tamamen zıt iki farklı sonuca ulaşmak ihtimalini doğuracak olan Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 16.01.2020 tarihli ilamı yeni bir olgu, yeni bir olay ve yeni bir delil niteliğindedir. Olağanüstü Kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi tam da olağanüstü nitelikte sayılacak bu haller içindir.” görüşündeyim.

Aynı gerekçe ile CMK'nin 311. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen "yeni olaylar ve yeni deliller" kavramının sanık aleyhine olacak şekilde dar yorumlanmaması gerektiği, kanun yararına bozma talebinin ve Sayın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçelerinin yerinde olduğu, kararın düzeltilerek kanun yararına bozma talebinin kabulü gerektiği düşüncesiyle bu karara karşı sayın çoğunluğun itirazın reddine dair görüşüne katılmıyorum.10.10.2022

...

Yargıtay 11. Ceza Dairesi Üyesi