muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3246, Karar No: 2015/22813, Tarih: 01.04.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "25 gün" ve " 500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve " 80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6794, Karar No: 2017/3082, Tarih: 17.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6794 E.  ,  2017/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan. arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının 08/05/2013 tarihli sözleşme ile 100.000 TL limit çerçevesinde kefil olduğunu, bayinin sözleşmedeki edimini yerine getirmemesi nedeniyle akdin feshedildiğini, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL kar mahrumiyeti, 10.000 USD cezai şart, 2.755,32 TL cari hesap alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın yetkisiz yerde açıldığını, Nizip mahkemelerinin yetkili olduğunu beyan ederek, yetki yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalıların ’de ikamet ettiği ve dava konusu istasyonun da ’de olduğu gerekçesi ile davanın yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

HMK'nın 17. maddesi “ Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmünü içermektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 08/05/2013 tarihli Bayilik Sözleşmesi’nin 54. maddesinde “ Doğacak ihtilaflarda İstanbul Mahkemeleri yetkilidir.” şartı mevcuttur.

Bu durumda tarafların tacir olduğu gözetilerek İstanbul Mahkemelerinin yetkili olması nedeniyle işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/57, Karar No: 2019/5551, Tarih: 21.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/57 E.  ,  2019/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerindeki kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 20/11/2012 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5493, Karar No: 2019/9050, Tarih: 18.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5493 E.  ,  2019/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Karar Tarihi : 05/06/2018

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından şüpheliler Abdullah ve İlayda haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02.05.2018 tarihli, 2018/6984 soruşturma, 2018/4440 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.06.2018 tarihli ve 2018/1338 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müştekinin avukat sıfatı ile müvekkili hakkında şüphelilerle ayrı zamanlarda yaptığı görüşmeler sırasında konuşmalarının izinsiz olarak kayda alındığı gerekçesi ile özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiği ve aleni olmayan konuşmalarının kayda alındığından bahisle şüpheliler hakkında şikayette bulunması üzerine, müştekinin hakkında rüşvete aracılık etmek suçundan Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinde derdest yargılama olduğu, bağlantılı olan davada müştekinin iddia ettiği suçların saptanması halinde ilgili mahkeme tarafından gerek görüldüğü takdirde ihbarda bulunulabileceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığna dair karar verilmiş ise de, somut olayda müştekinin şüphelilerden İlayda’nın babasının 15 yıldır avukatlığını yaptığı, anılan şüphelinin babasının devam eden soruşturması nedeniyle tutuklanması üzerine herhangi bir vekalet sözleşmesi yapmadan dosyasını takip etmeye başladığı, şüpheli İlayda’nın babası hakkındaki dosya ile ilgili görüşmek istemesi üzerine müştekiyi ofisine çağırdığı, görüşme sırasında diğer şüpheli ve aynı zamanda iş ortağı Abdullah’ın da orada bulunduğu, şüphelilerin görüşme sırasında müştekinin konuşmalarını kayda aldıkları, müştekinin vekilliğini yaptığı kişi hakkında Menemen Emniyet Müdürlüğünü önünde şüpheliler ile yaptığı görüşme sırasında da konuşmalarının kayda alındığı, müştekinin bilgisi ve rızası dışında alınan ses kayıtları sonucu şüphelilerin eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 133 ve 134. maddeleri kapsamında düzenlenen kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kaydedilmesi ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesine ait olduğu cihetle, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 10.05.2019 tarihli ve 94660652-105-35-17320-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2019 tarihli ve 2019/52818 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada, şüpheli İlayda’nın babası ve diğer şüpheli Abdullah’ın da ortağı olan Ertuğrul isimli şahsın, Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması (FETÖ/PDY) soruşturması kapsamında, evinde arama yapıldığı ve gözaltına alındığı sırada, avukat olarak vekilliğini üstlenen şikayetçi Özer ile şüpheliler arasında geçen ve gizlice kaydedilen ses kayıtlarının, şüpheli İlayda tarafından, şikayetçi Özer’in, babasının serbest bırakılması için emniyette komiser yardımcısı olarak görev yapan Ali’ye verilmek üzere önce 1.500,00 TL, daha sonra, 10.000,00 TL, en son 350.000,00 TL para istediğine dair iddialarına delil olarak 09.10.2017 tarihli şikayet dilekçesi ile birlikte Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına sunulmasının ardından başlatılan adli soruşturma sonunda, adı geçen komiser yardımcısı hakkında rüşvet almak ve şikayetçi Özer hakkında da rüşvete aracılık etmek suçundan dava açılıp, anılan davanın Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/584 esasına kayden görüldüğü esnada, şikayetçi Özer’in, şüphelilerin 07.10.2017 tarihinde Çiğli’deki ofislerine çağırdıklarında ve ertesi gün Emniyet Müdürlüğü önünde buluştuklarında, vekalet ücreti ödememek için kendisine kumpas kurup, aleni olmayan konuşmalarını rızasına aykırı şekilde gizlice kaydetmelerinden dolayı TCK’nın 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile aynı Kanun’un 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işledikleri iddiasıyla ses kayıtlarının çözümüne ilişkin kolluk görevlilerince hazırlanan tutanakların ve bilirkişi raporunun fotokopileriyle beraber İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına 13.04.2018 havale tarihli şikayet dilekçesini vermesini ve dilekçenin 16.04.2018 tarihinde Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini müteakip, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca, sadece Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/584 esas sayılı dava dosyasına dayanak teşkil eden 07.11.2017 tarihli iddianeme örneği dosyaya konulup, “...Müşteki hakkında rüşvete aracılık etmek suçundan Başsavcılığımızın 2017/16131 sayılı soruşturmasında idianame düzenlenerek, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/584 esas sayılı dosyasında yargılandığı, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/584 esas sayılı dosyasının halen derdest olup, karara bağlandığı aşamada, müştekinin iddia ettiği suçların saptanması halinde ilgili mahkeme tarafından gerek görüldüğünde Başsavcılığımıza ihbarda bulunulacağı...” gerekçesiyle 02.05.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Öncelikle Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/584 esasına kayıtlı dava dosyasının onaylı bir örneği temin edilip incelenerek, gerektiğinde şikayetçinin ve şüphelilerin beyanları alınarak, TCK’nın 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile aynı Kanunun 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının TCK’nın 139/1. madde ve fıkrası uyarınca soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olması nedeniyle şikayetçinin şüpheliler tarafından kaydedildiğini iddia ettiği ettiği ses kayıtlarının varlığını hangi tarihte öğrendiği, fiilleri ve failini ya da faillerini öğrendiği tarihten itibaren TCK'nın 73/1. madde ve fıkrasında öngörülen 6 aylık sürede şikayetçi olup olmadığı tespit edilip, toplanacak delillere göre, kaydın kim ya da kimler tarafından nasıl yapıldığı, kaydedilen konuşmaların kimler arasında geçtiği, içeriği, kayda alınan konuşmaların özel bir gayret gösterilmeksizin başkaları tarafından da duyulabilen aleni konuşmalar olup olmadığı, şikayetçinin özel yaşam alanına ilişkin herhangi bir konuşmasının kaydedilip kaydedilmediği, kayıtların üçüncü kişi ya da kişilerle paylaşılıp paylaşılmadığı, şüphelilerin hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranıp davranmadığı değerlendirilerek, şüpheli İlayda ya da şüpheliler İlayda ve Abdullah hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu sonucuna varılması ve şikayetin süresinde olduğunun belirlenmesi halinde, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a madde, fıkra ve bendi gereğince uzlaşma kapsamında olan suçlardan dolayı CMK'nın 253. maddesi uyarınca şikayetçi ile şüpheliler arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirildikten sonra, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya ve yasal olmayan yetersiz gerekçeye dayalı olarak Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.05.2018 tarihli, 2018/6984 soruşturma, 2018/4440 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği anlaşıldığından, anılan karara karşı yapılan itirazın belirtilen şekilde inceleme yapılmasından sonra sonuçlandırılması yerine reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.06.2018 tarihli ve 2018/1338 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.06.2018 tarihli ve 2018/1338 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde Sulh Ceza Hâkimliğince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5551, Karar No: 2021/14034, Tarih: 10.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5551 E.  ,  2021/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarih, 2018/275 (E), 2019/416 (K) sayılı kararı;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri gereği 11 yıl 8 ay hapis cezası,

b)Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine,

2)Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/09/2020 tarih, 2020/1220 (E) ve 2020/1066 (K) sayılı; "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/09/2020 tarih, 2020/1220 (E) ve 2020/1066 (K) sayılı kararının katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik üzerlerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 53. maddelerinde düzenlenen tasarlayarak kasten öldürme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle (5271 sayılı CMK'nin 286/2-g), hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/09/2020 tarih, 2020/1220 (E) ve 2020/1066 (K) sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında suçun tasarlayarak ve canavarca hisle işlendiğine, tahrik ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine, sanıklar ... ve ... hakkında; diğer sanık ... ile suçu iştirak halinde işlediklerinden beraatlerinin hatalı olduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/770, Karar No: 2015/5105, Tarih: 26.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/770 E.  ,  2015/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, kasten yaralamak, tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek

1- Sanık ..... hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ..., mağdur .... kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur .... kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ..., mağdurlar .... ve .... kasten yaralama, sanık ...., mağdur .... kasten yaralama suçları ile sanıklar ... ve ...., mağdur .... yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık .. ..., mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur .... kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ..., mağdurlar ... ve ... kasten yaralama, sanık ..., mağdur ... kasten yaralama suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... ... hakkında mağdurlar ... ve ... yönelik "hakaret" suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .... ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, suç niteliğine, teşdiden ceza tayininin isabetsizliğine, takdire, sanık .... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, fazla ceza verildiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ... .....'nin hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık .... ... hakkında mağdur .... kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ... kasten yaralama ve mağdurlar ... ve .... hakaret, sanık .. hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralama, sanık .... hakkında mağdur .... kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar ... ...., ... ve ..... hakkında mağdur .... kasten yaralama suçlarından hüküm kurulurken; TCK'nun 86/3-e maddesi uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası verilmesi gerekirken, hata yapılarak 2 yıl 3 ay hapis cezası tayin edilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK'nun 86/3-e maddesinin uygulandığı bölümlerde yer alan " 2 yıl 3 ay hapis cezası" ibaresinin ”1 yıl 15 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile sanık ... .... hakkında mağdur .... kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdurlar .... ve .... hakaret, sanık ... hakkında mağdur .... kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanıklar .... ve .... hakkında mağdur .... kasten yaralama ve sanık .... .... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

a- Sanıklar .... ve .... hakkında mağdur .... kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Dosya içeriğine göre; sanık ... ..., mağdur .... arkasından 3-4 el ateş ettiği, .... hareketli olması nedeniyle mermilerin isabet etmediği, bunun üzerine mağdurun kendi işlettiği lokantaya kaçtığı, sanık ... .....'nin de tabancayla peşinden lokantaya girdiği, akabinde diğer sanıklar ... ve .... de lokantaya girdikleri, sanık ... ... tabancayı .... bacak bölgesine doğrultup nişan aldığı, ancak tabancanın patlamadığı, bu kez tabancayı ..... göğüs bölgesine doğrulttuğu, akabinde sanık ... tabureyi .... fırlattığı, sanık .... de sopa ile defalarca vurduğu, mağdurun sağ temporoparietalde çökme kırığına, beyin kontüzyonuna, minimal subdural hematoma, beyin ödemine, nazal fraktüre neden olacak ve yaşamsal tehlike doğuracak şekilde yaralandığı olayda; sanıklar .... ve .... diğer sanık .... ..... ile fikir ve irade birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmaları nedeniyle, eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle müşterek fail olarak öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde mağdur .... kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b- Sanık ... .... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hüküm yönünden;

5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında otuz günden yüz güne kadar adli para cezasına hükmolunacağı gözetilmeden, temel para cezasının 120 gün karşılığı adli para cezası olarak fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .... müdafiinin, sanık .... ve müdafiinin, sanık .... ..... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenlerle CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıklar .... ve ..... ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakları saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. .. ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .... .... müdafii Avukat .... ... ... yokluğunda 05/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.