muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/247, Karar No: 2023/7402, Tarih: 14.12.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin 05.04.2012 tarihli celsesinde Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/126 E. sayılı dava dosyasının sonucunun beklenmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 165 inci maddesi uyarınca sonucu beklenilen dava dosyasının kesinleştiği taraf vekillerince bildirildiğinde gideri avanstan karşılanmak üzere duruşma günü verilerek taraf vekillerine tebliğine karar verildiğini, bu ara kararına karşın, henüz beklenilen ceza dosyası kesinleşmeden ve taraf vekillerinin herhangi bir bildirimi söz konusu değil iken Mahkemenin resen dosya üzerinde almış olduğu 03.06.2015 tarihli ara kararında ön sorun yapılan dosyanın akıbeti için duruşma gününden 10 gün önce müzekkere yazılmasına, bu nedenle duruşmanın 03.12.2015 günü saat: 13:35'e bırakılmasına dair karar tesis edildiğini, Mahkemenin müvekkilinde beklenilen ceza dosyası kesinleşmedikçe işbu hukuk dava dosyasının işlem görmeyeceği izlenimini oluşturduğunu, müvekkilinin de ara kararlara duymuş olduğu haklı güvenle işbu hukuk dava dosyasını yakından takip etmediğini, ara karardaki koşullar doğmadığı halde Mahkemenin dosya üzerinde vermiş olduğu 03.06.2015 tarihli ara kararıyla duruşma günü tayin ettiğini, müvekkilini yanılttığını, müvekkilinin dosyayı takip etmemesinin ve duruşma gününden bihaber olmasının sebebinin bu yanılgı ve ara kararları arasındaki tenakuz olduğunu, 03.06.2015 tarihi ara kararının müvekkilinin vekiline çıkarıldığını, tebliğ mazbatasında evrakın soy ismi okunamamakla birlikte "Nihat" isminde birisinin imzasına tebliğ edildiği, oysa ki vekilin "Nihat" isimde bir çalışanı olmadığını, vekilin o tarihlerde beyin ve ağır sağlık sorunları sebebiyle tıbbi tedavi sürecinde olduğu için, işleri bırakmak zorunda kaldığını, müvekkili tarafından Üsküdar 16. Noterliğinden düzenleme şeklinde 27.01.2015 tarih 03189 yevmiye sayılı vekaletname ile yeni vekil tayin edildiğini, önceki avukat ile vekillik ilişkisinin sona erdiğini, ancak, önceki avukatın rahatsızlığı sebebiyle sağlıklı bir iş devri süreci de yaşanmadığını, bu sebeple yeni vekilin de dava dosyasından haberdar olma ve dosyaya vekalet sunma imkanı bulunmadığını, aradan geçen uzun süre dikkate alındığında bu süre içerisinde vekillik ilişkilerinin sulh, anlaşmazlık, sağlık sorunları, ölüm gibi olağan sebeplerle de sona ereceği gözetilerek, yargılamaya yeniden başlandığına ilişkin bilgilendirme ve duruşma gününün dosyada kayıtlı vekiller ile birlikte asillere de tebliğe çıkartılmasının icap ettiğini, nitekim davalının da avukatı bulunduğu halde duruşma gününün bizzat davalıya da tebliğe çıkartıldığı, yeni duruşma günü müvekkili asile tebliğ edilmediğinden usul işlemlerinin taraflara eşit uygulanmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 67 nci maddesi.

2.6100 sayılı Kanun'un 27, 150 ve 165 inci maddeleri.

3. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemece Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/126 E. sayılı dosyası bekletici mesele yapılmış, 05.04.2012 tarihinde 6100 sayılı Kanun'un 165 inci maddesi uyarınca sonucu beklenilen dava dosyasının kesinleştiği taraf vekillerince bildirildiğinde gideri avanstan karşılanmak üzere duruşma günü verilerek taraf vekillerine tebliğine dair ara karar tesis edilmiştir. Taraf vekillerince bu yönde bir bildirim yapılmadığı halde resen dosya ele alınarak 03.06.2015 tarihli ara kararla ön sorun yapılan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/126 E. sayılı dosyasının akıbeti için duruşma gününden 10 gün önce müzekkere yazılmasına, duruşmanın 03.12.2015 gününe bırakılmasına karar verilmiş, ara karar ve duruşma günü taraf vekillerine tebliğ edilmiştir. Bu ara kararı gereğince yazılan müzekkereye İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin cevabında dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, halen dönmediği, dosya temyiz incelemesinde olduğundan henüz kesinleştirme işleminin yapılmadığı bildirilmiş, 03.12.2015 tarihli duruşmaya davacı katılmadığından dosya işlemden kaldırılmıştır. Anayasa'nın “hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesi herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına, 6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi de davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu hükümlerini içermektedir. Anayasa'nın 36, 6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddeleri hükümleri uyarınca taraflar dinlenmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden, hukuki dinlenilme hakkı nazara alınmadan karar verilemeyecektir.

Mahkemece bekletici mesele yapılan dosyanın kesinleştiği taraf vekillerince bildirildiğinde duruşma günü verilmesine dair karar verildiğine göre bu ara karar usulünce kaldırılmadan, bekletici mesele yapılan dosyada verilen kararın kesinleştiği hususunda taraflarca bir bildirim yapılmadan ve müzekkere cevabına göre ön sorun yapılan ceza mahkemesi kararı kesinleşmeden anılan ara karara aykırı şekilde dosyanın resen ele alınıp yeni duruşma günü verilmesi, davacının duruşmaya katılmaması üzerine de dosyanın işlemden kaldırılması hukuki dinlenilme hakkı ve hak arama hürriyetine aykırılık taşıdığından davanın açılmamış sayılmasına dair kararın bozulması gerekmiştir.

V.KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel Mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/853, Karar No: 2012/6118, Tarih: 25.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/853 E.  ,  2012/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil, katkı payı alacağı

... ile ... (...) aralarındaki tapu iptali ve tescil, katkı payı alacağı davasının reddine dair İstanbul 12. Aile Mahkemesinden verilen 14.09.2011 gün ve 1002/810 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların 1988 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 231 ada 11 parsel üzerindeki 10 nolu bağımsız bölümün satın alınarak davalı adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerinde hakkı bulunduğunu açıklayarak tapu kaydının iptaliyle müvekkili adına tapuya tesciline, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000 TL alacağın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın annesinin katkısı ile alındığını, davacının hiçbir katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının katkısını kanıtlayamadığı, satış parasının tamamının davacı tarafından ödenerek taşınmazın davalı adına tescil edildiği ileri sürüldüğünden gizli bağış sayılması gerektiğini, bağıştan rücu koşullarının ileri sürülmediğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 21.08.1989 tarihinde evlenmiş, 04.04.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.11.2008 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. m. 202, 225). Dava konusu 231 ada 11 parsel üzerindeki 10 nolu bağımsız bölüm 25.02.2000 tarihinde satış yoluyla davalı ... Bal adına tescil edilmiştir.

Dava; 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi uyarınca katkı payı alacağı davası niteliğinde olup verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde alınarak (25.02.2000 tarihinde) davalı adına tescil edilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı ve davalı Arıbal Plastik Kalıp Ltd. Şti.nin ortağı olup, davacı ve davalı şirketten gelir elde etmektedirler. Dinlenen davacı tanıkları taşınmaz bedelinin davacı tarafından, davalı tanığı ise davalının annesi tarafından, ödendiğini ileri sürmüşlerdir. Gerek dava dilekçesinde gerekse yargılama oturumlarında taşınmazın davalıya bağışlandığı yönünde bir açıklamada bulunulmamıştır. Bu bakımdan mahkemece işlemin bağış olarak değerlendirilmesi dosya kapsamı ve toplanan delillere uygun düşmemektedir.

Mahkemece, iddia ve savunmalar ile plastik kalıp şirketinde paydaş olmaları ve şirket bilançoları ile tarafların herbirine düşen net kar payları dikkate alınarak tarafların taşınmazın edinildiği tarihteki toplam gelirinden sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM.nin 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü uyarınca yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarının ne olacağının belirlenebilmesi için konunun uzmanı bilirkişi (bir uzman görüş sahibi hukukçu, bir mali müşavir ve inşaat mühendisi) kurulundan rapor alınması suretiyle davacı ile davalının çalışmaları karşılığında elde ettikleri gelirle sağlayabilecekleri katkı miktarının ayrı ayrı saptanması, daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında davacının katkı oranının bulunması, bulunan bu oranın dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpılarak katkı payı alacağının tespit edilmesi, davalının annesi tarafından davalıya yardım niteliğinde bir para verip vermediği üzerinde durulması, davacı tarafın yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması ve ondan sonra uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20216, Karar No: 2015/1291, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20216 E.  ,  2015/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/8606, Karar No: 2022/2061, Tarih: 16.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8606 E.  ,  2022/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY TUTUKLU

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER :1)... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2020 tarih, 2019/143 (E), 2020/157 (K) sayılı kararı;

a)Sanık hakkında eşi...e yönelik eşe karşı kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a-d, 53, 58. maddeleri gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

b)Sanık hakkında...ye yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a, 53, 58. maddeleri gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

c)Sanık hakkında P...ye yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a, 53, 58. maddeleri gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

d)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nin 116/4, 53, 58. maddeleri gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair;

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/01/2021 tarih, 2020/1678 (E) ve 2021/60 (K) sayılı istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair kararı,

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan bakanlık vekili, katılan ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/01/2021 tarih,

2020/1678 (E) ve 2021/60 (K) sayılı kararının, sanık müdafii, katılan bakanlık vekili, katılan ...

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 29.09.2021 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2)Sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme karşı katılan bakanlık vekilini temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükmü katılan bakanlığın temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

3)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik katılan ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan ...'nin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan ...'nin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

4)Sanık hakkında maktuller ... ... ve ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan bakanlık vekili ile katılan ...'nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5 yıldan fazla olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/01/2021 tarih, 2020/1678 (E) ve 2021/60 (K) sayılı sayılı " istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan bakanlık vekilinin; sanık hakkında üst hadden indirimsiz ceza verilmesi gerektiğine, katılan ...'nin; sanığın eylemini canavarca hisle işlediğine, daha fazla ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2007/7757, Karar No: 2007/13673, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7757 E.  ,  2007/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 2.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 6.11.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu 1108 parsel sayılı taşınmazın 1960 yılında yapılan tapulama sırasında Yenihisar Köyü Tüzel Kişiliği’ne ait olduğu belirtilmek suretiyle “mera “ olarak sınırlandırıldığını; Ancak, taşınmazın tapuda “mera” vasfı ile Yenihisar Belediyesi “ adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile taşınmazın “ mera “ niteliği ile özel siciline yazılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kesin hüküm ve Mera yasasının geçici 3. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 1108 parsel sayılı 539 hektar 8100 metrekare yüzölçümlü taşınmaz 1960 yılında yapılan tapulama sırasında tapu kaydının olmadığı Yenihisar Köyünün 35- 40 seneden beri otlakiyesi olarak zilyet ve tasarruf edildiği belirtilmek suretiyle mera olarak sınırlandırılmıştır. Orman İdaresinin kadastro tespitine yaptığı itiraz neticesinde ise, Söke Tapulama Hakimliğinin 1965/253 Esas 1968/138 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine tespit gereğince Yenihisar Belediyesi adına mera olarak tespitine karar verilmiş; Ne var ki ; bu karardan sonra “mera “ niteliği ile Yenihisar Belediyesi adına tapu kütüğüne tescil edilmiştir.

Hazinenin 1108 parsel sayılı taşınmazın “mera” vasfında olduğu ve tapu kütüğüne tescilinin gerekmediğinin tespiti istemiyle Yenihisar Belediyesi aleyhine açtığı davaya, Asliye Hukuk Mahkemesince Hakem sıfatıyla bakılarak davanın reddine karar verilmiş (... Asliye Hukuk Mahkemesi 1996/60 Esas, 1997/34 Karar) bu karar aleyhine Hazine tarafından yargılamanın iadesi istemiyle açılan dava ise, yargılamanın iadesi nedenleri bulunmadığı gerekçesi ile reddedilmiştir. ( ... Asliye Hukuk Mahkemesi 1999/193 Esas, 2002/314 Karar )

Taraflar arasındaki ihtilafın halli için öncelikle yukarıda açıklanan kararların kesin hüküm teşkil edip etmediğinin irdelenmesi gerekir.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılmaması amacı güden maddi anlamda kesin hüküm H.U.M.K.nun 237 maddesinde düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilafın halli için öncelikle yukarıda açıklanan kararların kesin hüküm teşkil edip etmediğinin irdelenmesi gerekir.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılmaması amacı güden maddi anlamda kesin hüküm H.U.M.K.nun 237 maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre kesin hükmün oluşabilmesi için; dava konusunun diğer bir anlatımla dava ile elde edilen sonucun aynı olması, dava sebebinin, yani davanın dayanağı olan vakıaların aynı olması ve davanın taraflarının aynı olması gereklidir.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/60 Esas 1997/34 Karar sayılı dosyasındaki istem; mera vasfında olan taşınmazın mera özel siciline yazılması gerektiği ve tapu kütüğüne tescilinin gerekmediğinin tespiti istemine ilişkindir. Eldeki davadaki istem ise; tapu kaydının iptali ile özel sicile yazılması isteğine ilişkindir. Her iki davada, davanın konusu , tarafları aynı olmakla birlikte dava sebebinin aynı olduğundan söz edilemez. Bu nedenle, yasal koşulları oluşmadığı halde davanın kesin hüküm nedeni ile reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Öte yandan; Mera Kanunun geçici 3. maddesindeki koşulların çekişmeli taşınmazda gerçekleşip gerçekleşmediğine gelince;

4342 sayılı Mera Kanununa geçici 3. madde 5178 sayılı kanunla 27.5.2004 tarihinde eklenmiş, yasada 5334 sayılı kanunla 20.4.2005 tarihinde değişiklik yapılmıştır. Gerçekten, eldeki davaya uygulanması zorunlu 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesi uyarınca Belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın Hazine adına tescili mümkündür. Bundan ayrı Hazine adına tescili gereken taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder.

Yukarıda yazılı 5178 ve 5334 sayılı kanunlar gereğince tescil talep edilebilmesi için şu üç koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Bu koşullar; taşınmazın 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içerisinde kalan belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalması, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi ve mera olarak kullanımının mümkün olmamasıdır. Şayet bu üç koşul birlikte gerçekleşmiş ise, öncesi mera olan taşınmazın tahsis amacının değiştirilerek Hazine veya ilgili Belediye ya da kamu kurum ve kuruluşları adına tescili olanaklı hale gelir. Bu koşullardan bir veya bir kaçı olmaksızın öncesi mera olan bir taşınmazın tahsis amacı değiştirilerek Hazine veya Belediye adına tesciline olanak yoktur.

Yapılan keşif sonucu alınan ziraatçı bilirkişi raporunda , dava konusu taşınmazın 4342 sayılı yasanın 3/d ve 5/d maddelerinde tanımlanan mera tanımına uyduğu ve halen mera vasfını koruduğu , sanayi sitesinin ve başka yapıların taşınmaz üzerinde bulunmasının mera vasfını değiştirmediği ve yapıların terk edilmesinden sonra eski özelliğine döneceği belirtilmiştir. Bu açıklamalardan da anlaşıldığı üzere, somut olayda “ yerleşim yeri olarak işgal edilme” ve “ mera olarak kullanımının teknik açıdan mümkün olmama “ koşulları gerçekleşmemiştir.

Tüm bu açıklamalardan sonra; dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğu, taraflar arasında H.U.M.K.nun 237 maddesinde açıklandığı üzere kesin hüküm bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun 5334 sayılı yasa ile değişik 3. maddesinde yazılı koşulların davalı ... yararına gerçekleşmediği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 500.00Y.T.L Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 6.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2968, Karar No: 2014/8374, Tarih: 30.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2968 E.  ,  2014/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/242300

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2012

NUMARASI : 2011/624 (E) ve 2012/747 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 23.10.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.