muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5721, Karar No: 2015/6810, Tarih: 23.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5721 E.  ,  2015/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/216-2014/65

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmeler imzalandığını, sözleşmelerde belirlenen sürede inşaatın teslim edilmediğini ileri sürerek, sözleşmelerin geriye feshi ile fesih halinde dahi ödenmesi kararlaştırılan kira tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, inşaata devam ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmeler, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sözleşmede belirlenen sürede inşaatın teslim edilmediği, halen arsa sahiplerine ait villaların seviyesinin % 7,5 olduğu, ek sözleşmede fesih halinde dahi müspet zararın ödeneceğinin kararlaştırıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Taraflar arasındaki 07.12.2011 günlü arsa payı karşılığı inşaat ek sözleşmesinin cezai şart- fesih ve tasfiye koşullarını düzenleyen IV. maddesinde, yükleniciye verilen sürede arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin teslim edilmemesi halinde, arsa sahiplerinin sözleşmeyi feshedebileceği ve fesih halinde dahi yüklenici tarafından 18.06.2005 tarihinden itibaren aylık rayiç bedellerine göre kira tazminatının ödeneceği, bu tazminattan, yüklenici tarafından yapılan faydalı imalatların bedelinin mahsup edileceği kararlaştırılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, geriye etkili olarak feshedilen sözleşmenin tasfiyesinin de bu davada yapılacak olması gerekeceğinden, anılan ek sözleşmedeki buna ilişkin hükümler nazara alınarak yüklenici tarafından arsa sahipleri lehine yapılan faydalı imalatların, yerinde keşif yapılarak, uzman bilirkişi veya bilirkişilerden oluşturulacak heyetten alınacak rapor ile saptanıp, kira tazminatından mahsubu suretiyle, bakiye miktarın tahsiline karar verilmesi gereklidir.

Açıklanan hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1903, Karar No: 2017/4683, Tarih: 01.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1903 E.  ,  2017/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 02.07.2009 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

İnceleme konusu davada; davalı ... üçüncü kişi olup, yukarıda açıklanan yasa hükmü gereğince hak sahiplerine bağlanan gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının toplam kusur karşılığı olan %70 ile sorumlu olması gerektiği, ancak Mahkemece hükmolunan tutar, anılan davalının sorumlu olduğu tutar içerisinde kaldığından, ileride açılacak ek davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'dan alınmasına, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14475, Karar No: 2017/2250, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14475 E.  ,  2017/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2015 tarih ve 2014/357-2015/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin uzun yıllardır gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, 29, 30 ve 32.sınıflarda tescilli tanınmış "..." esas unsurlu markalarının sahibi olduğunu, davalı şirket tarafından "... ..." ibareli et ürünlerinin satıldığı, paketlendiği, tabelalarında, internet sitesinde araçları ve reklamlarında kullanıldığını, bu durumun müvekkili şirketin tescilli markasına 556 sayılı KHK'nin 62.maddesi anlamında marka hakkına tecavüz olduğunu ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün önlenmesi giderilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "... ... ..." ibareli markası adı altında üretim ve satış işlemlerini devam ettirdiği, davacının iddialarının aksine, davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin "... ... ..." ibareli markası adı altında üretim ve satış işlemlerini devam ettirdiği, davacının iddialarının aksine, davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markaları ile davalı markasının 29. sınıfta çekişmeli et balık, kümes hayvanlarının etleri ve et mamülleri ürünlerinde bulunduğu, davalının adına tescilli 2006/38616 sayılı ve ".... ... Et Gıda Sanayi Tic. Paz. Ltd. Şti+karlı dağ ve güneş şekli" markasında asıl unsurun "...." ibareleri olduğu, ancak kullanımlarında tescilli markada ticaret unvanının bir parçası olarak geri planda bulunan "... ...." ibaresini öne çıkarmak suretiyle ve davacı markaları ile iltibas teşkil edecek şekilde kullandığı, bu halin 556 sayılı KHK 61/1-(a) ve (b), 9/I-b ve 9/II-(a), (b), (d), (e) hükümleri kapsamında davacının anılan her iki markasından doğan haklara tecavüz oluşturduğu, KHK 62/I-(a), (b), (d) hükümleri kapsamında davalı eylemlerinin önlenmesi ve durdurulması sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi koşullarının oluştuğunun tespiti ile davanın kabulüne, davalının internet ortamı dahil "... ..." ibaresini ön plana çıkararak kullanımının davacı ait “...” ibareli markaya tecavüz oluşturması nedeniyle bu ibarenin markasal olarak kullanımlarının önlenmesine ve durdurulmasına, bu kapsamda olmak üzere anılan ibareyi davalının kullandığı her yerden silinmesine, bu mümkün olmadığı takdirde ibareyi taşıyan emtialarla birlikte toplatılmasına ve imhasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenebilecek nitelikte bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4520, Karar No: 2021/20630, Tarih: 29.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4520 E.  ,  2021/20630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 31/3 maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 05/05/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı yasanın 61. maddesindeki uygulama sırasına aykırı olarak aynı kanunun 31/3. maddesinin 168/1. maddesinden sonra uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1327, Karar No: 2019/12317, Tarih: 14.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1327 E.  ,  2019/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık ve dosyası ayrı suça sürüklenen çocuğun çalmaya teşebbüs ettiği iki adet tüpün ve boş bira şişelerinin değer tespiti yapılarak hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanık ve dosyası ayrı suça sürüklenen çocuğun çalmaya teşebbüs ettiği iki adet tüpün ve boş bira şişelerinin değer tespiti yapılarak hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Jandarma tarafından düzenlenen 12.1.2.2014 tarihli tutanakta olay yerinin taşlarla örülmüş yıkılmış eski ev olduğu, evin 2 metre kuzeyinde müştekinin hala oturduğu ev bulunduğu, eski evin çatısının olmadığı kapısının bulunduğu tespit edilmesi karşısında; olay yerinde keşif yapılarak katılanların halihazırda oturdukları evin eklentisi niteliğinde olup olmadığı aynı bahçe içinde bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre hali hazırda oturulan evin eklentisi olması halinde sanık hakkında TCK’nun 142/2-h ve 116/1. maddelerinden, evin eklentisi olmadığı ve ayrı bir yerde olması halinde TCK’nın 141/1. maddesinden hüküm kurularak konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3)Sanığın dosyası ayrı suça sürüklenen çocuk ile birlikte eylemi gerçekleştirmiş olması karşısında;sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunda TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 14.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10437, Karar No: 2011/19815, Tarih: 03.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/10437 E.  ,  2011/19815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka ihlali

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük Kanununun 57.maddesi gereğince el konulan dosya kapsamına göre taklit olduğu anlaşılan tır karnesi muhteviyatı transit eşyaların gümrük mevzuatı çevrçevesinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca el konulan eşyalar hakkında gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3683, Karar No: 2013/26824, Tarih: 18.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/3683 E.  ,  2013/26824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, basit yaralama

HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği görüşüldü:

1) Sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik, O yer C. Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik, O yer C. Savcısının temyizine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ... hakkında düzenlenen doktor raporu, kolluk görevlilerince tutulan 19.10.2009 tarihli tutanak ile tüm dosya içeriğinden sanığın atılı kasten yaralama suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, katılan ... 'in yaralandığına ilişkin düzenlenen rapor içeriğine neden itibar edilmediği karar yerinde ayrıntılı olarak tartışılmadan, yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer C. Savcısın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi, BOZULMASINA , 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7500, Karar No: 2011/6737, Tarih: 02.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7500 E.  ,  2011/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2009 tarih ve 2007/512-2009/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2011 gününde davacı avukatı Sabahattin Demir ile davalı Çimsa Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. avukatı .....geldi, diğer davalı tebliğe rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı Arıcılar Kereste İnş...Ltd. Şti.’nin diğer davalı şirketten olan alacağını temlik alarak temliknameyi davalı Çimsa A.Ş.’ne tebliğ ettiğini, ancak tebliğe rağmen Çimsa A.Ş.’nin 11.09.2007 tarihinde alacağını temlik eden davalı Arıcılar Ltd. Şti.’ne ödemede bulunduğunu, temlik edilen alacağın müvekkiline ödenmesi gerekirken davalı borçlunun temlik edene yaptığı ödeme ile borçtan kurtulamayacağını ileri sürerek, 68.068,89 YTL’nin müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Çimsa....A.Ş. vekili, temlik sözleşmesinin müvekkili şirkete tebliği işleminin usulsüz olduğunu, bu nedenle müvekkili şirket yetkililerinin temlik işlemini zamanında öğrenemediklerinden temlik edildiği belirtilen alacağın temlik eden Arıcılar Ltd.Şti.’ne ödendiğini, müvekkilinin bu ödemeden dolayı sorumlu tutulamayacağını savunarak, müvekkili hakkındaki davanın reddini istemiştir.

Davalı Arıcılar Kereste İnş...Ltd. Şti. davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, temliknamenin borçlu ve davalı Çimsa Çimento San. ve Tic. A.Ş.'ne tebliğinin Tebligat Kanunu’nun 12 ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18. maddeleri hükümlerine aykırı olması nedeniyle usulsüz olduğu, borçlu davalı Çimsa....A.Ş.’nin borcunu temlik eden asıl alacaklıya iyiniyetle ödemekle borcundan kurtulduğu sonucuna varılarak, davalı Çimsa Çimento San. ve Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı Arıcılar Kereste İnş....Ltd. Şti. yönünden açılan davanın ise atiye bırakılması nedeniyle bu davalı yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Çimsa Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Çimsa Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Çimsa Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı Çimsa Çimento Sanayi ve Ticaret A.Ş. 'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8933, Karar No: 2009/9847, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8933 E.  ,  2009/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı S.S.Yüce ... Konut Yapı Koop. aralarındaki tazminat davası hakkında Ankara 13.İş Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 95/149 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,davacı vekilinin duruşma talebinin tebligat noksanlığı giderildikten sonra değerlendirilmesine 19.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.