muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12058, Karar No: 2015/16832, Tarih: 15.10.2015

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4156, Karar No: 2024/7264, Tarih: 17.09.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4156 E.  ,  2024/7264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Alacaklısını zarara sokmak maksadıyla mevcudu eksiltmek, Sermaye şirketinin iflasını istememek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Ön ödeme nedeniyle düşme

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanığın üzerine atılı alacaklısını zarara sokmak maksadıyla mevcudu eksiltmek suçu yönünden müşteki vekili ile sanık vekilinin temyizine yönelik yapılan değerlendirmede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık vekili ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanığın üzerine atılı sermaye şirketinin iflasını istememek suçu yönünden müşteki vekilinin temyizine yönelik yapılan değerlendirmede ise;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi bulunması, şikayet tarihinin 15.04.2015 tarihi olduğu, sanığın savunmasının alındığı 09.07.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında zamanaşımını kesen başkaca bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 09.07.2023 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın DÜŞMESİNE, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2321, Karar No: 2019/4785, Tarih: 24.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2321 E.  ,  2019/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mut Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12/04/2016 tarih ve 2014/542-2016/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın iş makinelerinin sevki için 4.500,00 TL bedel karşılığında davalılardan ... ile anlaştığını, ücretini peşin olarak ödediğini, iş makinelerinin davalı ...'in maliki olduğu 06 LFB 49 plakalı araç arkasında takılı bulunan diğer davalı ... Hocaoğlu Ulus Nak Taah.Turz. İnş. Akaryakıt Hurda Oto İth. ve İhr. San. Tic. Ltd. şirketinin maliki bulunduğu 06 LS 051 plaka sayılı dorse (treyler) ile taşımakta iken 30/04/2009 tarihinde sürücü ...'nın tam kusurlu olması nedeniyle devrildiğini, müvekkil şirketine ait iş makinelerinin hasar gördüğünü ileri sürerek 150.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 50.000,00 TL kazanç kaybının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; daha sonra ıslah dilekçesiyle maddi tazminata ilişkin talebini 289.613,90 TL’ye arttırmıştır.

Davalı ... vekili, zarar miktarının fahiş olduğunu, müvekkilinin kusurlu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre alınan bilirkişi raporunda hasar gören makinelerin 25 günlük tamir sürecinin uygun olduğu, 2 yıllık makinaların 25 günlük iş kayıplarının 12.500,00 TL olabileceğinin bildirildiği, kazadan sonra ekskavatörlerin 60.000,00 Euro karşılığı 126.780,00 TL değer kaybına uğramış olduğununbildirildiği raporun mahkemece uygun görüldüğü, davalı ...'in taşıma sözleşmesi gereğince meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, diğer davalı şirketin yarı römork cinsi ile trafik siciline tescilli treylerin ruhsat maliki olması sebebiyle sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle Şen Hocaoğlu Ulus Nak. Taah Turz. İnş. Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; 126.780,00 TL değer kaybı ile 12.500,00 TL kazanç kaybından oluşan toplam 139.280,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6216, Karar No: 2006/12893, Tarih: 02.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6216 E.  ,  2006/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.
Yargıtay — Esas No: 2020/7767, Karar No: 2021/2588, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7767 E.  ,  2021/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 31/2. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun geceleyin saat 23:00 sıralarında tamir için iş yerine bırakılan bilgisayarı alması şeklindeki eyleminin suç tarihinde göre TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Tüm dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun gece saat 23.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun değer tespit tutanağına göre değeri 50,00TL ve 20,00TL olan iki adet tableti çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

4-“….Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması”

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2803, Karar No: 2015/3073, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2803 E.  ,  2015/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15408, Karar No: 2014/6176, Tarih: 12.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15408 E.  ,  2014/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sevk ve idaresindeki tır ile ... ... seyir halinde ... mevkiinden yokuş aşağı inerken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu birden fazla araca ve bir kısım araçların ise diğer araçlara çarpmasına neden olmak suretiyle, 1 kişinin ölümüne, katılan ...'un nitelikli ve birden çok kişinin basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek düzeyde yaralanmasına neden olduğu olayda, asli ve tam kusurlu sanık hakkında, ölen ve yaralananların sayısı, katılan ...'un yaralanmasının niteliği ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin, kusura, ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11737, Karar No: 2016/5175, Tarih: 26.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11737 E.  ,  2016/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.04.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların desteği ....'ın kullandığı araçla, davalı ...'in kullandığı, ışıklandırması olmayan traktör römorkuna arkadan çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında desteğin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı eş ... için 41.849 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... ... 13.8.2010 temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle, davalı ...'ten kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline, Hösne için 20.000 TL, davacı çocuklar ... ve .... için ayrı ayrı 10.000 TL, diğer davacı çocuklar için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.07.2013 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle destekten yoksun kalma talebini 137.465 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; kazanın desteğin müvekkilinin aracına arkadan çarpması neticesinde meydana geldiğini, desteğin aşırı süratli olduğunu, araçta istiap haddinden fazla yolcu bulunduğunu ve görme zayıflığı olan desteğin gözlüksüz araç kullandığını, müvekkilinin kazada kusurunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı sürücünün %75, desteğin %25 oranında kusurlu oldukları kabul edilerek, bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, maddi tazminat davasının kabulüne; davacı ... için 137.465 TL destek tazminatının davalılardan tahsiline; manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile; davacı ... için 4.000 TL, .... ve .... için ayrı ayrı 2.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 1.000 TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacılar murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK.'nun 53. ve 56. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2-Dava, davacılar murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK.'nun 53. ve 56. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

BK.’nun 45/2. maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yoksun kalınan gerçek destek miktarının tespit edilebilmesi için öncelikle desteğin sağlığında elde ettiği net gelirin doğru saptanması icap eder. Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Dava dilekçesinde, desteğin sağlığında çiftçilik ve ticaretle uğraştığı, aylık 3.000 TL gelirinin olduğu iddia edilmiştir. Davacıların iki tanığı da desteğin ticaret yapmak üzere Suriye'ye gidip geldiğini, aylık 1.500-2.000 TL geliri olduğunu beyan etmişler, iddianın ispatı için gümrük giriş çıkış kayıtları ibraz edilmiştir. Bunun yanı sıra desteğin Suriye-Türkiye arası yolcu taşımacılığı işi yaptığı da iddia edilerek yolcu taşıma yetki belgesi ibraz edilmiştir.

Hükme esas alınan aktüerya raporunda, asgari ücret ve aylık 2.000 TL gelire göre iki ayrı hesaplama yapılmış, mahkemece, desteğin aylık 2.000 TL geliri olduğu kabulüne göre hesaplanan tazminata hükmedilmiştir.

Oysa ki, dosya içerisindeki mevcut belgelere göre desteğin aylık 2.000 TL geliri olduğunun kabulü mümkün değildir. Sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, desteğin sağlığında çiftçilikle uğraştığı, yıllık ortalama gelirinin 3.000 TL olduğu, çiftçilik dışında herhangi bir işle uğraşmadığının belirlendiği, çiftçi kayıt sistemine göre de, desteğin 52.323 m² sulu arazisinin olduğu, buğday ve antep fıstığı yetiştirdiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar, gümrük giriş çıkış kayıtlarında, desteğin sık sık ....'ye gidip geldiği, hatta kaza sırasında ....'den gelmekte olan desteğin eşi ve çocuklarının da araçta olduğu anlaşılıyor ise de, bu durum, destek tarafından ticaret ve yolcu taşıma işi yapıldığının kabulü için yeterli değildir. Öte yandan ibraz edilen yolcu taşıma yetki belgesinin destek adına değil, ...-....adına düzenlendiği, ticari araç kullanma belgesinin ise taksi, dolmuş ve okul servisi için kullanılabileceğinin belirtildiği anlaşılmakla, desteğin kendi adına yolcu taşıma işi yaptığının da kabulü mümkün değildir.

Bu durumda, desteğin, ...-.... arası ticaret ve yolcu taşımacılığı yaptığı iddiası yönünden tanık beyanları dışında her hangi bir resmi kayıt veya ispata yarar delilin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, asgari ücret tutarında gelir sağladığının kabulü ile bu miktar üzerinden destek zararının hesaplanması gerekirken, yetersiz belgelere itibar edilerek asgari ücretin 3.27 katı üzerinden yapılan hesaplamaya göre yüksek miktarda tazminata hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

3-SGK tarafından davacılara yapılan peşin sermaye değerli gelir ve cenaze gideri ödemesi için davalı ...'na yönelik .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi) 2013/681 Esas sayılı dosyası ile rücu davası açıldığı, Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, ... tarafından yapılan ödemelerin tazminattan mahsubu gerekeceğinden, dava sonucunun beklenerek, sonuca göre bir karar verilmesi nedeniyle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1247, Karar No: 2020/6357, Tarih: 10.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/1247 E.  ,  2020/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında Adana Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünce 20/06/2017 tarihli ve IB 077729 seri sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağıyla uygulanan 876,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/08/2018 tarihli ve 2018/4368 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/01/2019 gün ve 17118 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2019 gün ve KYB-2019-5535 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında uygulanan idarî para cezasına dayanak teşkil eden ve anılan idarî para cezası karar tutanağında belirtilen şahsın sürücü belgelerinin sınıfına göre sürmeye yetkili olup olmadığı hususu ile ilgili kurumlardan sorulmak suretiyle araştırılmaksızın yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Adana Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü' nün 18.06.2018 tarihli yazısında ... plaka sayılı otomobilin muteriz tarafından sevk ve idare edildiğinin belirtildiği, Gaziantep Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü' nün 20.11.2018 tarihli yazısında ise muterizin 14.03.2016 tarihinde verilme M-B1-F-D1-B-A-A1-A2 sınıfı sürücü belgesi kaydının bulunduğunun belirtildiği, 18.07.1997 tarih ve 23053 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliğinin, 17.04.2015 tarih ve 29329 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 8. maddesi ile değiştirilen 75/1- e maddesinin '' B sınıfı sürücü belgesi otomobil ve kamyonet kullanacaklara verilir. Belge sahibi, ilgili tip onayı yönetmeliklerine aykırı olmamak ve 29/5/2013 tarihli ve 28661 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliğinde belirtilen; eğitimi tamamlamak ya da yetenek ve davranış sınavını geçmiş olmak kaydıyla azami yüklü ağırlığı 4.250 kilograma kadar olan birleşik araçları da kullanabilir. '' hükümlerini amir olduğu, bu haliyle, muterizin tespit tarihinde sahip olduğu sürücü belgesi uyarınca sevk ve idaresindeki otomobil cinsi aracı kullanmaya yetkili olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/08/2018 tarihli ve 2018/4368 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, muteriz hakkında Adana Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünce 20/06/2017 tarihli ve IB 077729 seri sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağıyla uygulanan 876,00 Türk lirası idarî para cezasının iptaline, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/861, Karar No: 2017/3253, Tarih: 12.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/861 E.  ,  2017/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı avukatının sair, davalı avukatının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 14.04.2011 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup; rücu davalarında faiz başlangıcı, gelir ve sosyal yardım zammı ödemesi yönünden onay, giderler yönünden sarf ve ödeme tarihleri olmasına karşın, Mahkemece, ilk peşin sermaye değeri, geçici iş göremezlik ve tedavi ödemeleri olmak üzere toplam 44252,89 TL kurum zararının tamamının faiz alacağının onay tarihinden itibaren başlatılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün A bendinin silinerek yerine “ a) 41462,53 TL peşin sermaye değerli gelirin 22.03.2012 onay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,

b) 1175,38 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,

c) 1614,98 TL tedavi masrafının sarf tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.