muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/515, Karar No: 2005/599, Tarih: 26.10.2005

Eş söyleyişle; dava, davacı sigorta şirketine sigortalı olan araca davalıların sürücü ve maliki olduğu ve diğer davalıya zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı aracın çarpmasından kaynaklanan tazminat (rücu) istemine ilişkin bulunmaktadır.

TTK.nun 1301 nci maddesi hükmü gereğince Kasko Sigortacısı, sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren yerine geçer ve bu sebeple sigortalı mal sahibinin hak ve yetkilerine sahip olur.

Bu halefiyet ilkesi gereğince, sigortalı zarar sorumlusuna karşı tazminat davasını hangi yer mahkemesinde açması gerekiyor ise, kasko sigortacısının da rücu davasını aynı yer mahkemesinde açması gerekir.

Yukarıya metni alınan HUMK.nun 9.maddesinde açıkça belirtildiği üzere; dava kural olarak, davalının ikametgahı mahkemesinde; davalı sayısı birden fazla ise, bunlardan birisinin ikametgahı mahkemesinde açılır. Aynı Kanunun 21. maddesi uyarınca haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.

Bir dava için açıklanan şekilde, birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa; davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir.

Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Oysa eldeki dava, yetkili mahkemelerden birisi olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısının yasal ikametgahı mahkemesinde açılmıştır. Davacının daha sonra iflas eden bu şirket hakkındaki davayı, iflas prosedürünün davayı geciktirmemesi amacıyla takipsiz bıraktığını ifadeyle takipsiz bırakmış olmasının, davanın açıldığı tarihte yetkili olan mahkemenin yetkisiz hale gelmesine neden olmayacağı da belirgindir.

Diğer yandan, davalı yetki itirazında davanın, sırf kendi mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı iddiasında bulunmadığı gibi buna dair belirti veya bu durumu ortaya koyacak herhangi bir delil de bulunmadığından, davalı Sigorta şirketinin dava tarihindeki ikametgahı mahkemesinde dava açılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Davalı Sigorta şirketinin davanın görüldüğü aşamada adres değiştirmesi de sonuca etkili görülmemiştir.

Yargıtay’ın kararlılık gösteren uygulamasında da, davada Zorunlu Mali Sorumluluk sigortacısının yer alması halinde, sigorta rücu davasının bu davalının ikametgahında da açılmasının mümkün olduğu kabul edilmektedir.

Eldeki dava, *“Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı*” davalının dava tarihindeki yasal ikametgahı mahkemesinde açıldığına göre, yerel mahkemenin, yargılama sırasında meydana gelen adres değişikliği ve bu davalı hakkındaki davanın takipsiz bırakılmasını dayanak alarak davanın diğer davalının ikametgahı ve haksız fiilin vuku bulduğu ortak yetkili yer mahkemesinde görülmesi gerektiğini kabulle yetkisizlik kararı vermiş olması isabetli görülmemiştir.

Eldeki dava, *“Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı*” davalının dava tarihindeki yasal ikametgahı mahkemesinde açıldığına göre, yerel mahkemenin, yargılama sırasında meydana gelen adres değişikliği ve bu davalı hakkındaki davanın takipsiz bırakılmasını dayanak alarak davanın diğer davalının ikametgahı ve haksız fiilin vuku bulduğu ortak yetkili yer mahkemesinde görülmesi gerektiğini kabulle yetkisizlik kararı vermiş olması isabetli görülmemiştir.

O halde, yetkili mahkemede açılan davada, davalı M..’ün yetki itirazlarının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi ve bu kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

**SONUÇ:** Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma ilamında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi uyarınca **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.10.2005gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1419, Karar No: 2020/14820, Tarih: 12.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/1419 E.  ,  2020/14820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda;

Şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği SIAE ile "karşılıklı temsil sözleşmesi"imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı, mahkemece şikayetçi meslek birliğine katılan sıfatı verilmesinin de kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, şikayet eden Meslek Birliğinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16625, Karar No: 2014/16064, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16625 E.  ,  2014/16064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/317-2014/318

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesi'nden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 1. Ticaret Mahkemesi 09.10.2013 tarih 2013/316 Esas, 2013/514 Karar sayılı ilamı ile 4.526,00 TL alacağın 27.07.1999 tarihinden, 3.324,00 TL alacağın 09.11.1999, 240,00 TL alacağın 14.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9636, Karar No: 2016/9406, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9636 E.  ,  2016/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlılar ... ve ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.02.2000 tarih ve 2000/1 E. - 2000/5 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak anneleri ...'ın velayeti altına bırakılmalarına karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince 07.12.2015 tarihli ek karar ile kısıtlıların yerleşim yerinin ... Bakım Merkezi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, bakım evine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından, kısıtlıların daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.02.2000 tarih ve 2000/1 E. - 2000/5 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındıkları ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği ve bakımevine konulmanın da yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı anlaşıldığından vesayet dosyasının takibinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43561, Karar No: 2019/2430, Tarih: 19.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/43561 E.  ,  2019/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit , kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

1-Tehdit suçu yönünden;

a-Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul edilen "bana Başçavuşun yanında attığın baltanın hesabını soracağım, seninle görüşeceğim, bana nasıl balta atarsın, seni mahkemeye vereceğim" şeklindeki sözlerin, Anayasal şikayet hakkı kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

TCK'nın 50/3 maddesi gereğince "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası (....) birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü gereğince sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmeyip TCK'nın 51 maddesi uyarınca ertelenmesi,

2- Her iki suç yönünden;

Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında " adli sicil kaydı itibariyle " şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, inşaatta çalışmadığını, inşaatın yakınından geçerken abisi olan sanık ...'nin kafasının kanamakta olduğunu gördüğünü ve olay yerine gittiğini savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, inşaatta çalışmadığını, inşaatın yakınından geçerken abisi olan sanık ...'nin kafasının kanamakta olduğunu gördüğünü ve olay yerine gittiğini savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında " adli sicil kaydı itibariyle " şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

C-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanığın sabıkasında bir adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kaydın yer alması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanması ve hapis cezasının ertelenmesi karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan erteli hükümlülüğün, silinme koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında " adli sicil kaydı itibariyle " şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2885, Karar No: 2025/1474, Tarih: 18.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2885 E.  ,  2025/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1887 E., 2024/290 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Taşlıçay Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/12 E., 2023/137 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Ağrı ili, Taşlıçay ilçesi, ... köyü, 115 ada 118, 122, 125, 142, 146, 135, 112, 126, 116, 140, 113, 123, 144, 128 ve 130 parsel sayılı çayırların 2006 yılında yapılan kadastro çalışması esnasında başka mirasçılar adına tespit edildiğini, Taşlıçay Malmüdürlüğü tarafından kadastro tespitine itiraz edildiğini ve Kadastro Mahkemesinden, çayır olarak vasıflandırılan bu alanların Kamu Orta Malı olarak yeniden sınıflandırılmasını talep ettiklerini, yapılan yargılama sonucunda davanın diğer mirasçılar aleyhine sonuçlandığını, bu sebeplerden kaynaklı bu davayı açma zorunluluğunun hasıl olduğunu, söz konusu arazinin müvekkillerinin miras bırakanları tarafından uzun zamandan beri çayır olarak kullanıldığını, taşınmazların tarla olarak 40-50 yıl önce kullanıldığını, söz konusu çayırlar üzerinde gerek müvekkillerinin dedeleri ve babaları gerekse müvekkillerinin zilyetliğinin hiçbir niza ve fasılaya uğramaksızın çok eskiden beridir devam ettiğini belirterek Ağrı ili, Taşlıçay ilçesi, ... köyü sınırları içerisinde bulunan, diğer mirasçılar aleyhine sonuçlanıp Hazineye tescil edilmesinin yolsuz olduğunu ve iptal edilerek söz konusu çayırlardan oluşan dava konusu parsellerin müvekkillerinin adına Medeni Kanun'un 713. maddesi gereğince tesciline karar verilmesini istemiş; dava tefrik edilerek Ağrı ili, Taşlıçay ilçesi, ... köyü 115 ada 142, 135, 112, , 116, 140, 113, 123, 144 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davaya devam olunmuştur.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli ve 2018/102 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararıyla; dava konusu parsellerin çekişmeyi çözüp sonlandıran Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş hükümler olduğu belirlenerek davanın kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/1902 Esas, 2022/2359 Karar sayılı kararıyla; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunması nedeniyle davalar birlikte açılmış olsa da her birinin ayrı birer dava olduğu kabul edilip davacılardan ayrı ayrı harç alınması gerekirken söz konusu dosyada tek bir harç alınması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların, dava konusu taşınmazların murislerinin zilyetliğini devam ettirerek otunu biçmek suretiyle kullandıkları taşınmazların tespit öncesi zilyetliğe dayalı tapu iptali ve adlarına tescilini talep ettikleri, davaya konu taşınmazların kadastro dosyaları incelendiğinde eldeki dosya davalısının Kadastro Mahkemesi dosyasında davacı olduğu, bu dosya davacılarının üst soylarının ise kadastro dosyasında davalı olduğunun anlaşıldığı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303. maddesi gereğince Kadastro Mahkemesi kararının kesinleşmiş olduğu ve kesin hükmün külli halefler bakımından geçerli olacağı belirlenerek davanın kesin hüküm dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği belirlenerek davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin bahsettiği kadastro dava dosyalarında ... Köyü Tüzel Kişiliğinin davacı sıfatıyla davaya müdahil olmadığını, bir dava bakımından, diğer bir dava sonunda verilmiş ve usulen kesinleşmiş hükmün kesin hüküm sayılabilmesi için her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin (vakıaların) ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerektiğini, eldeki davanın taraflarının farklı olduğunu, önceden görülen kadastro dosyasının kesin hükmünün bu dosyaya sirayet etmeyeceğini, eksik araştırma ve eksik gerekçe ile karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.