muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8765, Karar No: 2019/19889, Tarih: 05.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8765 E.  ,  2019/19889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2)Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi ve infazı kısıtlar biçimde cezanın infazından sonra 5275 sayılı CGTİK’in 108. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından ''cezanın infazından sonra 5275 sayılı CGTİK’in 108. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesine'' ibaresinin çıkarılması, "TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21514, Karar No: 2015/2064, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21514 E.  ,  2015/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/1561, Karar No: 2011/5953, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1561 E.  ,  2011/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 2. Çocuk Mahkemesinden verilen 29.01.2007 gün ve 2006/1672 Esas, 2007/28 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun tâbi olduğu 765 sayılı TCK.nun 415/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 13.04.2004'ten inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan davanın aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6809, Karar No: 2022/7915, Tarih: 12.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6809 E.  ,  2022/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2017tarih ve 2016/269 Esas - 2017/527 Karar sayılıkararıyla; sanık ... hakkında kasten öldürmesuçundan TCK'nin 81, 62, 53 ve 58. maddeleriuyarınca 25 yıl hapis cezası ve sanık ...hakkında kasten öldürme suçundan beraat kararıverildiği, bu kararların istinafı üzerine,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. CezaDairesinin 25/06/2018 tarih ve 2018/841 Esas -2018/1645 Karar sayılı kararıyla; "istinafbaşvurularının esastan reddine" karar verildiği, bukararın temyizi üzerine,

3) Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 17/04/2019 tarih ve2019/503 Esas - 2019/2358 Karar sayılı kararı ileistinafın kararı bozularak; dosyanın ... 1. AğırCeza Mahkemesine gönderilmesi üzerine,

4) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelikkasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53 ve58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ilecezalandırılmasına, sanık ... hakkında .... yönelik kasten öldürme suçundan beraatinedair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2020tarih ve 2019/73 Esas - 2020/297 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Cumhuriyet Savcısı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2020 tarih ve 2019/73 Esas - 2020/297 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Mahkemenin sanık ... hakkındaki kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2020 tarih ve 2019/73 Esas - 2020/297 Karar sayılı Yargıtay bozması üzerine verilen yeni kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin eksik inceleme yapıldığına, sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2020 tarih ve 2019/73 Esas - 2020/297 Karar sayılı Yargıtay bozması üzerine verilen yeni kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin eksik inceleme yapıldığına, sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/10/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2022 tarih ve 2019/73 Esas - 2020/297 Karar sayılı kararıyla maktul ...’ye yönelik kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmiş ise de; bu sanık hakkında sayın çoğunluğun "temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına" dair görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ile ...’in kardeş oldukları, ... ... isimli şahıstan alacaklı oldukları, alacaklarını istemek amacıyla yanlarında kimliği tespit edilemeyen Suriyeli bir şahıs ile beraber ... ...’nin çalıştığı, tanık İnayetin sahibi olduğu Kale Kafe isimli iş yerine gittikleri, sanıkların ellerinde av tüfekleri ve sanık ...’ın elinde ayrıca 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesi kapsamında bulundurulması yasak niteliğe haiz tabancanın da bulunduğu, sanık ...’in ... ...’yi dışarı çağırdığı, gelmeyince kapıdan girmek isterken yine o mekanda çalışan maktul ...’nın araya girip engel olmak istediği anda, sanık ...’in bu maktulün önce bacaklarına ardından baş bölgesine ateş ederek yaraladığı, akabinde maktule yardıma gelen tanık ...’e ise sanık ...’ın av tüfeği ile ateş ederek basıt tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verip, üç sanığın birlikte olay yerinden kaçtıkları ve maktul ...’nın tedavi gördüğü hastanede beyin doku harabiyeti, kafa tası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

İncelemeye konu olayda; sanık ... ile ... arasında ... ...’ye yönelik TCK 37/1 anlamında iştirak iradesi bulunduğu, ancak olay ani olarak geliştiğinden maktul ...’nın öldürülmesine yönelik TCK’nin 37. maddesi anlamında bir iştirak iradesi olmasa da; sanık ...’ın ağabeyi olan sanık ...’in yanında silahlı vaziyette olay yerine birlikte gitmesi, sanık ...’in husumetli oldukları ... ...’ye doğru yöneldiği anda, araya giren maktul ...’ya abisi sanık ...’in ateş edip maktulün yaralanmasına sebebiyet verdikten sonra, maktule yardıma gelen tanık ...’e elinde bulundurduğu av tüfeği ile ateş ederek onun yaralanmasına neden olması hususları birlikte değerlendirildiğinde,

Sanık ...’ın eylem öncesi ve sonrası dış dünyaya yansıyan hareketlerinden, sanık ...’in ani gelişen kasıtla maktulü öldürdüğü eyleme, manevi olarak silahlı vaziyette yanında bulunarak maktul ...’ya yardıma koşan ...’e ateş etmek suretiyle diğer sanığa "suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasından yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" suretiyle, 5237 sayılı TCK’nin 39/2-c maddesi kapsamında, suçu "yardım eden" olarak katıldığının anlaşılması karşısında,

S/4

eylemine uyan TCK’nin 81/1 ve 39/2-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi amacıyla hükmün bozulması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2017/11241, Karar No: 2017/8918, Tarih: 13.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11241 E.  ,  2017/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili kurum aleyhine konulan hacizlerin 6552 sayılı Yasa ile eklenen 5393 sayılı Yasanın 15/son fıkrasına aykırı olduğunu belirterek hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Borçlu vekilinin sair temyiz itirazları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından yerinde değildir.

2-5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olanın alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir. Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, ...onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, ... Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, ...rotokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı,.... Davası ve 18 Ekim 2005 tarih, 74405/01 sayılı .....Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

Böyle bir davranış .... ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Yine 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı ve....nun 17.03.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Yine 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı ve....nun 17.03.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Somut olayda; Mahkemece,... Belediye Başkanlığı nezdinde haciz işlemi yapılan alacağın niteliğinin yazışma yapılarak belirlenmesi,.Şubesindeki hesap yönünden ise haciz tarihi itibariyle ilgili banka ve borçlu belediyeden gerekli araştırma

yapılarak tüm ilgili kayıtlar, hesap ekstreleri getirtilerek, yukarıdaki kurallar doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu da alınmak suretiyle bu hesaba yatan paraların kaynağı ve nitelikleri incelenerek, vergi, resim ve harç niteliğinde olup olmadıkları ayrıca hesabın havuz hesabı olup olmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin sair temyiz isteminin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18166, Karar No: 2018/26165, Tarih: 04.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18166 E.  ,  2018/26165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette tır şoförü olarak 2007/9 - 2012/1. aylar arasında çalıştığı, asgari ücret gösterilmekle birlikte net 1.500,00 TL ücret aldığı, işyerinde huzursuzluklar çıkarılması, servis olmaması, tır şoförlerinin kamyon şoförü olarak çalıştırılmak istenmesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple kendisinin feshettiği, fesihten sonra 4.000,00 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı iddiası ile fark kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulundukları, davacının iş akdi feshedildiğinde işvereni ibra ettiğini, davacının 02.08.2007 - 22.01.2012 tarihleri arasında müvekkil şirkette çalıştığını, iş akdini kendisinin feshederek ayrıldığını, son ücretinin brüt 899,00 TL olduğunu, davacının iş akdinin feshi sırasında imzaladığı ibraname ve ücret bordrolarındaki ücret ve haklarına itiraz etmediğini, davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunmadığını, davacının ücretlerini tam olarak aldığını davacıya bakiye 12 günlük izin ücretinin son bordroda 360,00 TL olarak ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hafta tatili çalışmasının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının hafta tatillerinde çalıştığını iddia ettiği, davacı tanığı ...’ın haftada 6 gün çalışıp pazar günü tatil yaptıkları, ancak bazen yılda 15 pazar hafta tatili yapmadan çalıştıklarını beyan ettiği, davacı tanığı ...’ın hafta tatilinde çalışma yönünde bir beyanda bulunmadığı, davalı tanığı ...’in davacının hafta sonları çalışıp çalışmadığını bilmediğini ancak hafta sonları işyerinde çalışmanın olduğunu davalı tanığı ...’nün ise davacının hafta sonu çalışmasının çok nadir olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

Hafta tatili çalışması hesabına esas alınan davacı tanığı Mustafa’nın beyanı dışında delil olmadığı, tanığın bu beyanının da kendisinin yaptığı çalışmaya yönelik olduğu, tüm tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının hafta tatili çalışması yaptığını kabule ve hesaplanmaya elverişli delil bulunmadığı halde davacı lehine hafta tatili ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

3-Davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücreti, yemek ve yol yardımı eklenerek belirlenmiştir. Davacı dava dilekçesinde servis imkanı sağlanmamasını fesih sebebi olarak gösterdiği gibi yemek ve yol yardımı yapıldığına dair bir açıklaması da bulunmamaktadır. Hal böyle iken kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretin yemek ve yol yardımı eklenerek belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20918, Karar No: 2015/8376, Tarih: 05.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/20918 E.  ,  2015/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan ...nin temyiz talebinin incelemesinde:

Suçta kullanılan banka kartının katılan ...'a ait olduğunun anlaşılması karşısında; suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle temyiz hakkı bulunmayan ... Şirketinin doğrudan doğruya zarar gören konumunda olmadığı anlaşıldığından, adı geçen bankanın bu suçla ilgili olarak davaya katılmasına karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup temyiz hakkı vermeyeceğinden, katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale sonucu haksız çıkar sağlama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın ... Bankası'nın ... Şubesindeki hesabında bulunan parasının internet yoluyla katılan ...'a ait aynı bankanın ... Şubesindeki hesaba havale edildiği ve sanık da bulunan bankamatik kartı ile aynı gün çekildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde öngörülen "bilişim suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.