muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1418, Karar No: 2017/4186, Tarih: 16.03.2017

Benimsenen bilirkişi raporunda davacının 17.00-07.00 saatleri arasında 14 saat çalıştığı, 2,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu halinde 11,5 saat çalıştığı, haftalık mesaisinin 45 saati aşmamasına rağmen gece çalışmasının 7.5 saati aşmayacak olması nedeni ile haftada 3 gün günde 4 saatten haftalık 12 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Davacının haftanın 1 günü 17.00-07.00 saatleri arasında çalıştıktan sonra ertesi gün dinlendiği, bu hali ile bir hafta 3 gün, bir hafta 4 gün çalıştığı sabittir. Davacının mesaisi 17.00-07.00 saatleri arasında gerçekleştiğine göre, bu çalışmanın 20.00-06.00 saatleri arasındaki 10 saatlik bölümü gece çalışmasıdır. Bundan 1 saat ara dinlenme süresi çıkarıldığında gece çalışması 9 saat olmaktadır. Buna göre davacının 3 gün çalıştığı hafta 9-7,5=1,5x3=4,5 saat; 4 gün çalıştığı hafta 1,5x4=6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesap edilmesi gerekirken, mesaisinin bir kısmı gündüz vaktine denk gelen davacının tüm çalışmasının gece çalışması gibi değerlendirilerek yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmiş olması hatalıdır.

3-Islah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde 6100 sayılı HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak alacakların ıslah ile istenen bölümlerine de faiz işletilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yukarıda yazılı bozma nedeni konusunda ek hesap raporu alıp bir değerlendirmeye tabi tuttuktan sonra çıkacak sonuca göre davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden karar vermek olmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli kararda dava tarihinin 09/05/2012 yerine 25/09/2014 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki vekâletname ve ilk karar başlığında davacının adresinin “Örnek Mah. 1530 Sokak 6/4 Manavgat/Antalya” olarak belirlenmesine karşın Yargıtay bozma ilamı ile yeni duruşma gününü bildirir tebligatın doğrudan doğruya yukarıda yazılı olan adres yerine MERNİS adresine yapılması usul ve yasaya aykırı olup mahkemece usulsüz tebligata değer verilerek davanın takip edilmediği gerekçesi ile açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18945, Karar No: 2017/6577, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18945 E.  ,  2017/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y AR G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ile davalı ...’ın resmi olarak .../07/2011 tarihinde evlendiklerini, çeyiz eşya senedi ile verilen altınların diğer davalı kayınpederi ... tarafından zorla alınarak araba alındığını, müvekkilinin bu ziynetleri vermeyi kabul etmediğini; ancak davalı tarafın baskısı ile geri iade edilmek üzere vermek zorunda kaldığını, yine çeyiz eşya senedi ile verilen diğer eşyaların da davalı ...’ta kaldığını ileri sürerek davalılarda kalan altınların aynen, mümkün değilse bedellerinin müştereken ve müteselsilen; davalı ...’ta kalan eşyaların da aynen, mümkün olmadığı taktirde bedellerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; dava konusu eşyaların, davalılar tarafından davacıya bağışlanan eşyalar olup çeyiz eşya senendinin de bağışlamanın yazılı hale getirilmesi olduğunu, davacının sadakat yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle bağışlamadan rücu şartlarının oluşmuş olduğunu, ayrıca dava konusu ziynetleri, davacının beraberinde götürdüğünü belirterek taraflar arasındaki derdest boşanma davasının beklenilmesini, boşanma davasının kabulü halinde de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ile davalı ...'ın boşanmalarına ilişkin kesinleşen ... ....Aile Mahkemesinin 2013/1003 Esas 2015/208 karar sayılı ilamının gerekçesinden de anlaşılacağı üzere davacının başka bir erkek ile ilişkisinin sabit olduğu bu suretle davacının sadakatli davranmak yükümlülüğünü ihlal ettiği ve davalı yanın savunma yolu ile ileri sürdüğü bağıştan rücu savunmasının şartlarının oluştuğu kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davasında çeyiz eşyaları talebinde bulunmuş, davalılar ise dava konusu eşyaların davacıya bağışlandığını ve bağıştan rücu şartlarının oluştuğunu ileri sürmüşlerdir. Oysa ki davada dayanılan eşya senedi başlıklı belge, niteliği itibariyle taraflar arasındaki

Davacı, davasında çeyiz eşyaları talebinde bulunmuş, davalılar ise dava konusu eşyaların davacıya bağışlandığını ve bağıştan rücu şartlarının oluştuğunu ileri sürmüşlerdir. Oysa ki davada dayanılan eşya senedi başlıklı belge, niteliği itibariyle taraflar arasındaki

sözleşmedir ve mahkemeyi bağlar. Sözleşmede davalıların adedi, cinsi yazılı eşyayı tam ve sağlam olarak davacıdan teslim aldıkları yazılıdır. Sözleşme içeriği irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir. Kaldı ki, diğer taraftan bağıştan rücu şartlarının oluşup oluşmadığı bir an dikkate alınsa bile taraflar arasında görülüp kesinleşen 06/03/3015 tarihli ... ....Aile Mahkemesinin 2013/1003 Esas 2015/208 karar sayılı ilamında tarafların eşit oranda kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş olmakla bağıştan rücu şartlarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek davanın reddine karar vermesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21042, Karar No: 2015/1702, Tarih: 30.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21042 E.  ,  2015/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9784, Karar No: 2021/16377, Tarih: 11.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9784 E.  ,  2021/16377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından 09.06.2016 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği ancak katılan vekilinin temyiz istemiyle ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenip, dosyanın Dairemize iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13588, Karar No: 2021/14586, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13588 E.  ,  2021/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21.01.2015 yerine 20.01.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; adli sicil kaydına göre, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2010 tarihli ve 2009/1102 E., 2010/103 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 11 ay hapis cezası nedeniyle tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ..., ... ve ... bakımından uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan sanığın yararlanabileceği gözetildiğinde, mağdurun 16/04/2015 tarihli keşif sırasındaki beyanına göre; hırsızlık suçundan oluşan zararın yalnızca sanık ... tarafından kısmen tazmin edildiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadede bulunmayan sanık ... hakkında TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; TCK'nın 142/2-h. ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine 3 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarihli ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine sanıklar ... ve ... bakımından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’nin karar tarihinden sonra, 31/07/2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Denizli D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 13/01/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- Tüm dosya içeriğine göre; suça konu iş yerinden içinde toplam 400 TL para bulunan iki adet yazar kasanın çalınmasından sonra, 28/01/2015 günü yakalanan sanıklar ... ile ...’in yer göstermesi sonucu yazar kasa çekmecesi ve yazar kasa fişi rulosunun ele geçirildiği, kovuşturma aşamasında da sanık ... tarafından hırsızlık suçundan kaynaklanan zararın birkısmının tazmin edildiği somut olayda; öncelikle mağdurdan ele geçirilen eşyaların tam ve sağlam olarak kendisine teslim edilip edilmediği çelişkiye yer bırakmayacak şekilde sorularak bu hususun açıklığa kavuşturulması, soruşturma aşamasında kısmi iade gerçekleştiğinin tespiti halinde kısmi iade nedeniyle indirimden sadece kısmi iadede bulunan kişinin yararlanabileceği de nazara alınarak, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığının belirlenmesi, rızanın bulunduğunun tespiti halinde sanık ... hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan sanığın yararlanabileceği gözetildiğinde, mağdurun 16/04/2015 tarihli keşif sırasındaki beyanına göre; hırsızlık suçundan oluşan zararın yalnızca sanık ... tarafından kısmen tazmin edildiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadede bulunmayan sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini,

5- Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde; TCK'nın 142/2-h. ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine 3 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

5- Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde; TCK'nın 142/2-h. ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine 3 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu yönünden bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12008, Karar No: 2013/19036, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12008 E.  ,  2013/19036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.1997 gün ve 4-305/286 sayılı kararında açıklandığı üzere, mühür bozma suçu, resmen koruma altına alınan eşyaya değil, devlet yönetiminin bu eşyayı koruma altına alan iradesine karşı işlenen bir suç olup, mühür sadece bir işaret, bir sembol niteliğinde olduğundan mührün maddi varlığına el sürülüp, sürülmemesi suçun oluşmasına etkili değildir. Somut olayda, elektrik borcundan dolayı 05.12.2008 tarihinde elektrik kullanılmasını engellemek amacıyla usulüne uygun mühürleme yapılmasına rağmen suç tarihi olan 20.01.2009 günü yapılan denetimde sanığın elektriği açarak kullanmaya devam ettiğinin tespit edilmesi, 09.10.2009 tarihinde mahallinde yapılan keşif sonrası alınan 23.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda kesik olan aboneliği hat başı başı direğinden açmak suretiyle kaçak tüketim yaptığının belirtilmesi; bu şekilde sanığın mührün konuluş amacına aykırı hareket ettiğinin anlaşılması karşısında mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8728, Karar No: 2016/7632, Tarih: 27.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8728 E.  ,  2016/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın, .................. yönünden kısmen kabulüne, ................ yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ................ vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ................'den iş makinesi satın aldığını, davalının iş makinesini geç teslim ettiğini, teslime kadar kullanması için verilen makinenin kısa sürede arızalanması sebebiyle kullanılamadığı gibi, müvekkilinin tamirat masrafı ödemek zorunda kaldığını, ayrıca, satış konusu makinenin teslimden sonra arızalandığını, makinede gizli ayıp bulunduğunu, arızanın servis tarafından giderilemeyişi nedeniyle , müvekkilinin işlerinin gecikmesiyle zarara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, yetkili servis olan müvekkili şirketin gerekli tüm onarım ve bakımları yaptığını, arızadan dolayı herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ................ vekili, geç teslimin söz konusu olmadığını, davaya konu makineyi finansal kiralama yoluyla satın alan davacı ile finansal kiralama şirketi ile arasındaki işlemlerin uzaması sebebiyle , satışın hemen gerçekleştirilemediğini, sürecin uzamasında herhangi bir kusuru bulunmayan müvekkilinin, davacıya geçici süreyle kullanması için, bedelsiz olarak iş makinesi dahi tahsis ettiğini, davaya konu makinede ayıp bulunmadığını, arızanın kullanıcı hatasından kaynaklandığını belirterek , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu iş makinesinde gizli ayıp bulunduğu, davalı satıcının kusursuz olduğunu ispat etmedikçe davacının ayıptan doğan tüm zararını karşılamakla yükümlü olduğu, davacının uğradığı zararlarının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun, hükme esas alınmaya elverişli olduğu gerekçesiyle , rapor doğrultusunda, davanın , ....................yönünden kısmen kabulü ile 7.372 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davanın ...yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı ....................vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ................ tarafından üretilen iş makinesini satın aldığını, bu makinenin geç tesliminden ve ayıplı olmasından dolayı zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Taraflar arasında satış ilişkisi bulunduğundan uyuşmazlığın bu çerçevede çözümlenmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetiminede elverişli değildir. Diğer yandan davacı taraf geç teslim sırasında itirazı kayıt konulmadığından geç teslimden dolayı tazminat istenemez. Ayrıca iş makinesinin ayıplı olup olmadığı yönünde , ayıplı ise bu ayıbın üretim hatası mı, kullanıcı hatası sonucunda mı gerçekleştiği, ayıp ihbar sürelerine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli inceleme ve araştırmada yapılmamıştır. Kabule göre de, iş makinesi finansal kiralama yoluyla davalıya geçmiştir. Fatura finansal kiralama şirketi adına düzenlenmiştir. Aktif dava ehliyeti yönünden, finansal kiralama şirketinin de davaya katılımının ya da muvafakatinin sağlanması için davacıya süre verilmesi ile , sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.