muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2165, Karar No: 2016/16812, Tarih: 14.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2165 E.  ,  2016/16812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının borçlu hakkında başlattığı ilamsız icra takibinde, asıl ve birleşen dosyada alacaklı ve borçlu vekilinin özetle, 17.11.2014 tarihli dosya kapak hesabını şikayet ettiği, mahkemece asıl dosya bakımından 17.11.2014 tarihli kapak hesabı işleminin iptali ile alınan 01.09.2015 tarihli raporun dosya hesabı olarak kabulü ile bu rapor doğrultusunda icra müdürlüğünce yeniden dosya hesabı çıkarılmasına, birleşen dosyanın ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra müdürlüğünce yapılıp iptali istenen 17.11.2014 tarihli işlemle bakiye borcun 15,610 TL olarak hesaplandığı görülmektedir. Mahkemece, şikayet konusu hesabın denetimi için yaptırılan ve hükme esas alınan 01.09.2015 tarihli bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda ise, 17.11.2014 hesap tarihi itibarı ile 2.659 TL bakiye borç kaldığının belirtildiği görülmektedir.

TBK'nun 100. maddesi uyarınca, İİK'nun 71. maddesi kapsamında yapılan kısmi ödemelerin, öncelikle faiz ve masraflardan mahsup edilmesi, geriye kalan paranın ise asıl alacaktan indirilmesi ve her ödeme yapıldıkça bakiye alacağın bu suretle saptanması gerekir. Somut olayda hükme esas alınan raporda ise, yapılan kısmi ödemeler ödeme tarihleri itibariyle ana paradan düşülerek işlemiş faiz miktarının bulunduğu ve tespit edilen dosya borcundan, yapılan ödemelerin mahsubu ile bakiye borcun hesap edildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda anlatılanlar ışığında borçlunun kısmi ödemeleri ile ilgili TBK’nun 100. maddesi hükmü göz önünde tutularak, kısmi ödemelerin, öncelikle faiz ve masraflardan mahsup edilmesi, geriye kalan paranın ise, asıl alacaktan indirilmesi ve her ödeme yapıldıkça bakiye alacağın bu suretle saptanması ve hesap yöntemini de açıklayan ayrıntılı, denetime elverişli nitelikte rapor tanzimi istenerek bakiye borç miktarı tespit edilip sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6900, Karar No: 2010/4856, Tarih: 27.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/6900 E.  ,  2010/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Gıyabi hükmün, davalı (borçlular) ... ve ... İş Makineleri Ltd. Şti.’ne yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesinden sonra;

İş makinesi olan dava konusu forkliftin özellikleri belirtilerek Sanayi ve Ticaret Odası’nda kimin adına kayıtlı bulunduğunun belirlenerek alınacak yazı cevabının eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7096, Karar No: 2020/5891, Tarih: 16.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7096 E.  ,  2020/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53. maddeleri gereği mahkumiyet (4 defa)

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce bir dönem birlikte çalıştığı katılan ...’e Devlet Demiryolları’na işçi alınacağını, kendisinin yardımcı olabileceğini söylediği, İbrahim’in de bunu müştek...’e ilettiği, sanık ile ...in buluştuğu, sanığın işe giriş için sağlık raporu almak bahanesi ile katılandan toplam 208 TL aldığı, ileri zamanlarda sanığın katılan ...’e de aynı yerde usta başı alımı için kendisini önerdiğini evrak işi için para gerektiğini söyleyip 500 TL aldığı, bunun dışında yine farklı zamanlarda özürlü kadrosunda işe alım konusunda yardımcı olabileceğini söyleyerek katılan ...’den 500 TL, katılan ...’ten ise 910 TL alarak dolandırıcılık suçunu işlediği, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamalarında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yeniden uzlaşmak istediğine dair temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4590, Karar No: 2021/20492, Tarih: 28.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4590 E.  ,  2021/20492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına karşı yapılan itirazın, ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.05.2016 gün ve 2016/337 D. İş sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 31/3. maddelerindeki konut dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık aslî dava zamanaşımının, karar tarihi olan 22/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4560, Karar No: 2014/21634, Tarih: 03.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4560 E.  ,  2014/21634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

Hükümler : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Daha önce Adalet Bakanı olarak görev yapmış olan katılanın, Ergenekon adı verilen soruşturma kapsamında teknik takibe takılan, çeşitli basın ve yayın organlarında da yayımlanan telefon görüşmelerinden faydalanarak, sanık ...'nin sorumlu yazı işleri müdürü olduğu Zaman Gazetesi'nin 09.06.2010 tarihli nüshasının 1. sayfasında, sanık ... tarafından hazırlanan, “Müdahale etmediği dava yok” ve devamında 12. sayfasında, “El atmadığı dava, müdahale etmediği atama kalmamış”, sanık ... tarafından hazırlanan, “Çankaya Belediyesi davayı kaybedeceğini anlayınca ... aramış”, sanık ... tarafından hazırlanan, “Ne demek efendim, elimden geleni yaparım” ve 13. sayfasında yine aynı sanık tarafından hazırlanan, “... davası sanığından ...:, ... amca hangi yargıç'a gideyim?” başlıklı haberlerden dolayı sanıkların haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Haberleri hazırlayanların belli olması nedeniyle 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 11/2-3. maddeleri gereğince ilgili haberlerden dolayı yazı işleri müdürü olan sanık ...'nin sorumluluğunun bulunmadığı,

Ayrıca; haber içeriklerinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olması, katılanın toplum içindeki ve yargı camiasındaki konumu ile teknik takibe takılan konuşmaları dikkate alındığında, söz konusu haberlerin yapılmasında kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunması, haberlerde kullanılan ifadelerin, haberlere konu olaylarla fikri bağlantısının bulunması, haberlerin verilişinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olması karşısında, yayımlanan haberlerin, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı ve konunun kamuoyuna aktarılması sırasında hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı anlaşılmakla,

Yerel mahkemenin isabetli görülen beraat kararının onanmasının, sanıklar lehine olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki, “Hükümden sonra 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı 'Yargı Hizmetlerinin

Yerel mahkemenin isabetli görülen beraat kararının onanmasının, sanıklar lehine olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki, “Hükümden sonra 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı 'Yargı Hizmetlerinin

Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 79 ve 81. maddeleriyle TCK'nın 132 ve 134. maddelerinde yapılan değişiklikler ile aynı Kanun'un geçici 1-b madde ve fıkrası uyarınca basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar bakımından 'kovuşturmanın ertelenmesi' kurumunun getirilmesi karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması” nedeniyle beraat hükümlerinin bozulmasını öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.05.2013 tarih 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle, haklarında beraat kararı verilen ve kendilerini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre, bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanık ... tarafından işlenmediğinin sabit olduğu ve sanıklar Hanım ..., ... ve ... yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2090, Karar No: 2014/9226, Tarih: 14.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2090 E.  ,  2014/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2012/713-2013/736

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/12/2013 tarih ve 2012/713-2013/736 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin muhatabının davalı banka olduğu çek yapraklarını çaldırdığını, bankanın başvuruları sonrası çekleri iptal ettiğini, ancak sonradan müvekkilinin rızası hilafına kötü niyetli 3. kişilere 3.110 TL'nı çek hesabından ödediğini, bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek, 3.110 TL'nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumetin çek hamiline karşı yöneltilmesi ve hukuki yolların tüketilmesi gerektiğini, keşidecinin ödemeden men talimatı veremeyeceğini, davacının çek karnesini çaldırdığını bildirdiğini, ancak mahkeme kararı veya tedbir kararı ibraz etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, çekin çalındığı hususunda ilgili zabıta birimlerine müracaat ettiği, davalı bankaya da müracaat ederek önlem alınmasını istediği, 6762 sayılı TTK'nın 711/son maddesi yürürlükten kaldırıldığından davacının bahse konu başvuruları dışında şahsen yapabileceği birşey olmadığını, bu nedenle davacıya müterafik kusur izafe edilemeyeceği, zararın davalı bankanın özen borcuna aykırı hareketinden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.110,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacının tanımadığı kişiyi arabaya almasının kusur teşkil ettiği ve bu oranın tespitinin özel bilgiyi gerektirdiği nazara alınıp kusur oranın tespiti için bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken mahkemece özel bilgiyi gerektirir hususta gerekçe oluşturularak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14213, Karar No: 2011/3551, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/14213 E.  ,  2011/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı belediyenin dar gelirlilere yönelik anahtar teslimini, yapımını ve satımını üstlendiği 800.Yıl Konutları'ndan mesken satın aldığını, 2007 yılının Ekim ayında anahtar teslimi olarak hak sahiplerine teslim edileceğinin vaat edildiğini, konut bedelinin tamamını ödediğini, ancak konutunun 2008 yılı Kasım ayı içerisinde eksik olarak teslim edildiğini, konutun geç teslim edilmesinden dolayı mağdur olduğunu, kira ödediğini, konutun teslim tarihi olan 2007 yılı ekim ayı sonundan teslim edildiği 2008 yılı Kasım ayına kadar olan döneme ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2000 TL kira kaybı alacağı ile 1000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı 2010/14213 2011/3551

taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı bu şekilde, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığa genel mahkemede bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılıp, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18343, Karar No: 2015/14628, Tarih: 05.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/18343 E.  ,  2015/14628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören... Kurumu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ... Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Yabancı menşeli 12 paket 6 değişik marka kaçak sigaraların sanığın seyyar tezgahının üstünde yakalanmasına ve yakalama tutanağında sanığın sigara satarken görüldüğünün yazılı olmasına göre; tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenip neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekceyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1244, Karar No: 2015/1657, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1244 E.  ,  2015/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/12285, Karar No: 2025/726, Tarih: 15.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12285 E.  ,  2025/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2553 E., 2024/692 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/189 E., 2022/80 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-birleşen dosyada davacı Kurum vekilinin bağlı bulunduğu birime tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

1. 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, davalı/birleşen dosyada davacı Kurumun 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinden olduğu gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle davalı-birleşen dosyada davacı Sosyal Güvenlik Kurumunun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.