muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31830, Karar No: 2015/32528, Tarih: 17.11.2015

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davacı şirkete ait iş yerinde çalıştığı, işçinin aldığı ücretin miktarında ve hizmet süresinde uyuşmazlık olduğu, davacı işçinin iddiaya göre iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olmayan sebep ile feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi işçilik alacaklarının tahsili için belirsiz alacak davası açtığı anlaşılmıştır.

Tazminat ve alacakların belirlenmesine esas olan ve hesabın unsuru sayılan ücretin belirlenmesi işverenin elindeki bilgi ve belgelere dayanıp, yargılamayı gerektirmektedir. Bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi gerekir.

Kaldı ki Mahkemece dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi gerekirken davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddetmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartının gerçekleşmediğinden söz edilemez. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilebilecekken 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta belirsiz alacak davası olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5523, Karar No: 2016/6282, Tarih: 06.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5523 E.  ,  2016/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09/02/2016 gün ve 2015/14840 - 2016/1276 sayılı ilâmıyla ... ve ... Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine verilen kararın onanmasına, ... yönünden bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... temsilcisi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 262.00.- TL para cezasının düzeltme isteyen davacı ... ve Hazineden ayrı ayrı, Harçlar Kanunu uyarınca 60.80.- TL ret harcının düzeltme isteyen davacı ...'ten alınmasına 06/06/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1080, Karar No: 2013/14119, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1080 E.  ,  2013/14119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

04.06.2007 tarihli olay yakalama, üst arama, teslim tesellüm ve muhafaza altına alma tutanağı ile aynı tarihli teşhis tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan diğer sanık ile beraber katılana ait işyerinin pimapen kapısını kilit noktasından üst aramasında ele geçen bıçak ile zorlayarak açıp içeriden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 37. maddesi uyarınca uygulama yapılıp, TCK'nın 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan bıçağın müsaderesine karar verilmesinde; yine her uygulama maddesinin koşullarının kendi içerisinde değerlendirilmesi gerektiğinden mahkemece TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında yapılan arttırım oranında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1), (2) ve (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde mahsup ile ilgili uygulama maddesinin gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik kabul edildiğinden, yine sanık hakkında kurulan hüküm ile ilgili TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi, hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, yine tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise müştekiye ait işyerinden 20-25 TL bozuk para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13020, Karar No: 2010/5788, Tarih: 05.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/13020 E.  ,  2010/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre 5219 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/3. maddesine göre kesin olup temyizi olanaklı bulunmadığından sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yakınanların 4.5.2007 günlü Mahkemedeki anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre; sanık ...’ın yanındaki arkadaşı ...’da olduğu halde olay günü saat 12.00 sıralarında yakınan ...’ya ait henüz çatısı yıkılmış evin kapısını kırıp içinden şofbeni söküp, demir kesme aletini de alıp, evden yaklaşık 10 metre uzaklaştığı sırada, olayı haber alarak gelip elindeki şofbeni geri almak isteyen yakınan ...’yı döner bıçağı ile yaralaması biçimdeki eyleminin TCY.nın 149/1-a, c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine 05.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1197, Karar No: 2023/5059, Tarih: 18.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1197 E.  ,  2023/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/281 Esas, 2021/1314 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/7 E., 2019/511 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMKvekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkilinin ürünlerini “Leziz” ve “Akleziz” markaları ile pazara sunduğunu, “Leziz” ibareli markasını sadece ülkemizde değil, Gürcistan’da da tescil ettirdiğini, çeşitli ülkelerde tescil başvurusu yaptığını, Leziz ibareli markasını uzun yıllardan bu yana nizasız ve fasılasız surette kullanarak markasına ayırt edicilik kazandırdığını, yaptığı yatırım ve harcadığı sermaye ile tanınmış marka haline getirdiğini, davalı tarafa ait “leziz” esas unsurlu marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu, marka sahibinin daha önce 2017/100676 sayılı ve “mr. leziz” ibareli marka için tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin itirazı üzerine davalı Kurum tarafından başvurunun reddedildiğini, dava konusu marka ile müvekkiline ait markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, müvekkilinin “leziz” ibareli markalarının toplumda oldukça iyi bilinen markalar olduğunu, dolayısıyla bu derece önemli bir markanın bir benzerinin farklı sınıflar için dahi tescil edilmesinin sonucu, markanın ayırt edici karakterinin zedelenmesine yol açacağını ve markanın saygınlığının ve itibarının azalmasına neden olacağını ileri sürerek YİDK'nın 2018-M-9680 sayılı kararının iptaline, 2017/100679 başvuru numaralı “lezizbey” ibareli markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/100679 sayılı ve “lezizbey” ibareli marka ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, dava konusu marka ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmaması nedeniyle, dava konusu markanın, davacı markasının tanınmışlığından haksız bir yarar sağlamayacağı, markanın itibarına zarar vermeyeceği veya ayırt edici karakterini zedelemeyeceği, davalının kötü niyetli olmadığı, 2018-M-9680 sayılı YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının müvekkilinin tanınmış markasından yararlanmaya çalıştığını, davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu, davalının başvurusunun müvekkilinin markalarının devamı intibasını uyandırdığını, marka kapsamlarının aynı olduğunu ve iltibasın oluştuğunu, emsal dosyalarda benzerlik bulunduğunun belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının müvekkilinin tanınmış markasından yararlanmaya çalıştığını, davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu, davalının başvurusunun müvekkilinin markalarının devamı intibasını uyandırdığını, marka kapsamlarının aynı olduğunu ve iltibasın oluştuğunu, emsal dosyalarda benzerlik bulunduğunun belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu başvuru markasında ibare "Lezizbey" olmakla birlikte, tüketicilerin bir bütün olarak bu ibareyi "Leziz Bey" şeklinde algılayacakları, davalının başvuru markasındaki esaslı unsurlardan birinin de “Leziz” ibaresi olduğu, bu ibareye eklenen “Bey” ibaresinin başvuru markasına yeterli düzeyde ayırt edicilik katmadığı, yeterli ayırt edicilik bulunmadığı için mahkemenin "Leziz" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğu gerekçesinin de yerinde olmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin, Leziz - Lezizim markalarına yönelik olarak verdiği 2019/1582 E., 2019/8225 K. ve 16.12.2019 tarihli kararı ile Leziz - Lebleziz markalarına yönelik verdiği 2019/1760 E., 2019/7960 K. ve 09.12.2019 tarihli kararlarında da söz konusu ibarelerin benzer bulunduğu, bu bağlamda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca davalının başvurusuna konu markasının davacı markaları ile iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzer olduğu kanaatine varıldığı, davacının itirazına mesnet markalarının kapsamında başvuru kapsamında bulunan emtianın bulunduğu anlaşıldığından emtia benzerliği koşulunun sağlandığı, her ne kadar dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğu da ileri sürülmüş ise de, bu iddianın ispat edilemediği, davanın kabulüne dair karar verilmesi gerekirken aksi kanaat ile davanın reddine dair hüküm kurulmuş bulunması doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulü ile TPMK'nın 2018-M-9680 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı ... adına tescil edildiği anlaşılan 2017/100679 sayılı “lezizbey” ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet marka arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmasına ilişkin koşulun sağlanamadığını, taraf markaları arasında bütüncül değerlendirme ile bakıldığında genel intiba olarak bir benzerliğin söz konusu olmadığını, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak birbirinden farklı olduğunu, taraf markalarının ortak unsurunun ''leziz'' ibaresi olup başvuru markasında ortak ibarenin yanına birleşik olarak ''bey'' ibaresi eklenmek suretiyle farklı bir ibare oluşturulduğunu, tüketicilerin ''lezizbey'' ibaresini bütün olarak algılayacağını, karıştırılma ihtimali bulunmadığını, ''leziz'' ibaresinin ayırt edici niteliğinin de düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3221, Karar No: 2025/154, Tarih: 08.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/3221 E.  ,  2025/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2146 E., 2022/2134 K.

1.Sanık hakkında hakaret ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a-d maddeleri uyarınca kesin, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik Kocaeli Baro Başkanlığının suçtan zarar gören sıfatının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 237/1 ve 260/1. maddeleri uyarınca temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

3.Sanık hakkında kasten öldürme, ...'a yönelik kasten yaralama, ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından ilk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca (sanık hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin katılanlar ..., ... ve ...'ın suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükümlerin temyiz edilebilir olduğu,) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2021/357 Esas, 2022/249 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c.Sanık hakkında ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35, 53. maddeleri uyarınca iki kez 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/2146 Esas, 2022/2134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanık lehine haksız ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanık lehine haksız ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlediğine,

3.Katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanığın maktule karşı eyleminin tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçunu oluşturduğuna,katılanlara karşı eyleminin silahla tehdit ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ve maktulün resmi olarak başkaları ile evli olup, olay tarihinden önceki 4-5 yıldır birlikte yaşadıkları, birlikteliklerinde son zamanlarda sorun bulunduğu, maktulün sanıktan ayrılmak istediği, ablasının evine gittiği, sanığın oraya da gelerek rahatsızlık verdiği, maktulün olay tarihinde sanık ile birlikte yaşadığı evden kalan eşyalarını almak üzere ablası ..., ...'ın yeğenleri ... ve ... ile sanığın bulunduğu eve gittikleri, sanığın evde olduğu, maktul ve yanında gelenlerin eşyaları topladıkları, maktulün ablası ...'a "eşyaları topladık, gidelim" demesi ile sanığın üzerinde bulunan ruhsatsız tabanca ile maktule birden fazla el ateş ettiği, orada bulunan ...'ın sanığa müdahale ettiği, silahı sanıktan almaya çalıştığı, sanığın ...'a eliyle vurup merdivenlerden aşağı düşürdüğü, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, ilk silah seslerini duyan ve bina önünde bulunan ... ve ...'ın da apartman içine girdikleri, sanık ve maktulün bulunduğu kata çıkmak istedikleri sırada, sanığın bir alt kata düşen ...'a ve bina dışından gelen ... ve ...'a "gelmeyin, sizi de öldürürüm" dediği, rastgele 1-2 el ateş ettiği, ..., ... ve ...'ın kaçtığı, sanığın maktule bir kaç el daha ateş edip, kendini eve kilitlediği, maktulün aldığı isabetler sonucu ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı, kafatası ve kafa kaide kemikleri kırığı, beyin parankim kontüzyonu, akciğer laserasyonu, hemotoraks, mide ve ince bağırsak perforasyonu ve karaciğer laserasyonu sonucu öldüğü, ..., ... ve ...'da ateşli silah mermi çekirdeği isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.