muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6565, Karar No: 2009/10386, Tarih: 17.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6565 E.  ,  2009/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın daimi irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve daimi irtifak hakkının davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı ve aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1) 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı; (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda dava konusu edilen arsa niteliğindeki 9698 m2 yüzölçümlü taşınmazın 337,95 m2lik kısmında davacı idare lehine (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna ve irtifaklı alanda ağaç dikilmesi bina vs. sabit tesis yapılması yasaklandığına göre bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının irtifakın geçtiği alanın %50'sinden fazla ancak mülkiyet değerini de geçmemesi gerektiği düşünülmeden taşınmazda irtifaklı alanın mülkiyet değerinden daha fazla değer düşüklüğünü içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2) Davada tespit edilecek bedeli karşılığında dava konusu taşınmazın üzerinde kurulmuş bulunan daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tescil edilmesi istenilmiş bulunduğuna göre, kamulaştırma yoluyla dava konusu taşınmazda kurulan daimi irtifak hakkının istem gibi davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken irtifakın geçtiği 337,95 m2'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptaline de karar verilmesi,

3) Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23354, Karar No: 2017/8701, Tarih: 07.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23354 E.  ,  2017/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... Sigorta A.Ş. adına Av. ... 2-... 3-... 4-... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 11/06/2014 günlü ve 2013/301-2014/332 sayılı hükmün, ... Sigorta A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

... Sigorta A.Ş. 24.07.2014 temyiz dilekçesi verilirken nisbi temyiz harcı yatırması gerekirken harcın maktu yatırılması sebebiyle temyiz harcının eksik tahsil edildiği, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan, temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra ve temyiz dilekçesinde Mehmet Alp mirasçılarına ödeme yapıldığı iddiasında bulunduğu bu ödemeye ilişkin ilgili dekontların mahkemece ikmali edilerek dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12792, Karar No: 2021/4914, Tarih: 18.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/12792 E.  ,  2021/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25593, Karar No: 2014/15491, Tarih: 30.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/25593 E.  ,  2014/15491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/123034

MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2009/577 (E) ve 2013/29 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

10.11.2008 günlü kayıtsız sayaç kullanmak suretiyle elektrik kullanıldığına dair kaçak elektrik tespit tutanağı kapsamı ve sanığın savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, sanığın halen aynı adreste bulunduğunun tespiti halinde, iş yerine ait sayacın suçtan önceki ve sonraki birer yıllık tüketimi gösterir tüketim ekstreleri getirtilip, mahallinde yapılacak keşifte bilirkişi marifetiyle kurulu güç belirlenip, tüketim föyleri incelendikten ve tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı ve sanığın karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10198, Karar No: 2013/12446, Tarih: 06.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/10198 E.  ,  2013/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “ 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımlarının, yüklenen suç tarihleri olan 16.04.2004 ve 16.04.2005’ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13589, Karar No: 2012/14562, Tarih: 19.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13589 E.  ,  2012/14562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil, yargılama esnasında ıslah ile bedel istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 03.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle sözleşme gereğince tazminat talep edilebilmesi için de zamanaşımının başlangıcında ferağ umudunun yitirildiği tarihin esas alınması gerekmesine ve bu tarihin de davacının akidi olan ...'ı vekil eden...’ın taşınmazı tapudan sonraki malik olan ...ye devrettiği 12.01.1998 tarihi olmasına, belirtilen bu tarihe göre Borçlar Kanununun 125. maddesindeki on yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun anlaşılmış bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/455, Karar No: 2018/1041, Tarih: 19.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/455 E.  ,  2018/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 143 ada 11 parsel sayılı 26.399,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla ... adına; 149 ada 1 parsel sayılı 1.294.189,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın teknik bilirkişiler ... tarafından hazırlanan 12.06.2015 havale tarihli rapora ekli 2 nolu krokide (A) harfi ile gösterilen 2.267,81 metrekarelik bölümünün, taşınmazdan ifrazı ile davacı ... adına tesciline, taşınmazın geriye kalan bölümünün tespit gibi tesciline, yine 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın aynı rapora ekli 1 nolu krokide (C) harfi ile gösterilen 992,97 metrekarelik bölümünün taşınmazdan ifrazı ile davacı ... adına tesciline, taşınmazın geriye kalan bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan 12.06.2015 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü ile 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynı raporda (C) harfi ile gösterilen bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu ve taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece dava konusu taşınmaz bölümleri başında 2 kez keşif yapılmış, keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazların önce davacının babası Edip tarafından, daha sonra davacı tarafından tarla ve çayır olarak kullanıldığını beyan etmişlerdir. İlk keşif sonrası ziraat bilirkişiden aldırılan raporlarda, davacı adına tesciline karar verilen (A) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin eğiminin %70-80 oranında olduğu, uzun yıllardan beri sürülmedikleri ve taşınmazlarda çayır otundan başka bir ürün yetiştirilmediği, taşınmazların mera niteliğinde bulunduğu belirtilmiş; ikinci keşif sonrası ziraat bilirkişiden aldırılan raporda ise (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün uzun yıllardır kullanılması neticesinde toprak yapısının oturduğu, eğiminin % 10-40 oranında olduğu, zemininde güçlü bir çayır florasının bulunduğu, (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ise eğiminin %15-20 oranında olduğu, taşınmaz bölümünün uzun yıllardır kullanılması neticesinde toprak yapısının oturduğu, taşınmazda mera bitki örtüsü bulunmadığı belirtilmiş olmasına rağmen ziraat bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmemiş, mera olarak sınırlandırılmış bulunan 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölümü ile taşınmazın geriye kalan bölümü arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı araştırılmamış, taşınmaz bölümlerinin niteliğinin belirlenmesi amacıyla hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazların tespit tarihi olan 2009 yılından, 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler (komşu köylerden ve dava konusu taşınmazların bulunduğu köyden), taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmaz bölümlerinin öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazların öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün sınırında bulunan 143 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadim mera olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmaz bölümlerinin toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların öncesinin mera, yaylak veya kışlak niteliğinde olup olmadığını, özellikle 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüyle, taşınmazın geri kalan bölümü ve aynı taşınmaz bölümüyle, mera olarak sınırlandırılmış olan komşu 143 ada 2 parsel sayılı taşınmaz arasında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığını belirtir, toprak yapısını mukayese eder nitelikte, yine 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölümüyle, taşınmazın geri kalan bölümü arasında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığını belirtir, toprak yapısını mukayese eder nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, rapor ekinde taşınmaz bölümlerinin değişik yönlerden çekilmiş, özellikle komşu taşınmazlar ile aralarındaki sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi istenilmeli, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, mera, yaylak veya kışlak vasfı taşıyıp taşımadıklarını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, meralar tescile tabi olmayıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi hükmü uyarınca sınırlandırmaya tabi bulunduğu göz önüne alınarak, dava konusu 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tesciline karar verilen ve hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölümü dışında kalan bölümünün mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar vermek gerekirken, "tespit gibi tesciline" karar verilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığına ve davalı ...'na iadesine, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53370, Karar No: 2014/4686, Tarih: 17.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53370 E.  ,  2014/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2009/406-2011/870

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, ücret farkı alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile maddi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette uluslararası TIR şoförü olarak çalışırken 12.12.2008 günü haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve tazminat alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. Şirketi vekili, davacının 12.12.2008 günü ücretsiz izne ayrılıp bir daha işe gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ücretsiz izin iddiasını ispat edemediğinden feshin haksız olduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesinden işverenin kusurlu olduğunu iddia ederek, maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, talebin reddini istemiştir.

Dava, Sosyal Güvenlik Kurumu’na ihbar edilmiştir.

Mahkemece, davacı ilk kez emekli olduktan sonra işverenin tek taraflı olarak düzenleyip 06.06.2006 günü Kuruma verdiği işe giriş bildirgesi üzerine davacının yaşlılık aylığı kesildiğinden, 06.06.2006-31.01.2007 dönemine ait yaşlılık aylığı tutarında tazminattan davalının sorumlu olduğuna hükmedilmiştir.

Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde uluslararası TIR şoförü olarak 22.04.2003-12.12.2008 arasında aralıksız şekilde çalışmıştır.

Davacı, 03.03.2006 günü yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmuş, aynı tarihte işverence işten çıkış bildirgesi düzenlenmiş, 01.04.2006 günü davacıya yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

Davalı, 06.06.2006 günü tekrar işe giriş bildirgesi düzenleyip Kuruma verince Kurum tarafından davacının yaşlılık aylığı kesilmiştir.

Davacının, sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmaya devam edeceği yönünde işverene ve Kuruma başvurusu olduğuna dair dosyada delil yoktur.

Davalı işveren, 06.06.2006-24.01.2007 döneminde davacının sigorta primlerini asgari ücret üzerinden yatırmış ve 24.01.2007 tarihinde işten ayrılış bildirgesi düzenlemiştir.

Davacı, 01.02.2007 tarihinde ikinci kez tahsis talebinde bulunmuş ve yaşlılık aylığı bağlanmıştır.