muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8549, Karar No: 2012/13360, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8549 E.  ,  2012/13360 K.**

**"İçtihat Metni"**

...İnş. Temizlik İlaç Hizm Güv Sist. Bak Gıda Tic. San. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ...., Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahi Eğitim ve Araştırma Hastanesine izafeten ... aralarındaki dava hakkında ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.10.2010 tarih ve 632-538 sayılı hükmün Dairenin 24.1.2012 tarih ve 5963-859 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 23.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10499, Karar No: 2016/10958, Tarih: 02.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10499 E.  ,  2016/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, her iki dava, fer'ileri ve ziynet alacağının kabulü yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise nafakalar ve tazminatların miktarları ile reddedilen ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece aynen iadesine, aynen iade olmadığı takdirde bedellerine hükmedilen ziynetlerin tek tek değerleri karar yerinde gösterilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2.) fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. Maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı

olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre, dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, (3.) bentteki bozma sebebine göre ise ziynetlerin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Nihan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Halil İbrahim'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.06.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6256, Karar No: 2012/10803, Tarih: 08.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/6256 E.  ,  2012/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 52/3, 51. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-) Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, haczedilen malları icra görevlilerine teslim etmeyen ve eşine boşanma davası açtığını, evi terk ettiğini, altı ay sonra eve döndüğünde eşyaların evde olmadığını beyan eden sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından eşi ...'in tanık olarak dinlenmesi ve sanığın mahcuz malların taksirle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı da araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Kabule göre de;

Eşinin borcundan dolayı müşterek konutlarında uygulanan haciz işlemi sonunda haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, fırınlı ocak, süpürge ve televizyondan ibaret eşyaların müşterek konutta kullanılan eşyalardan olması karşısında, öncelikle sanığın evlilik tarihi ve eşiyle arasındaki mal rejimi de araştırılarak sanığın mahcuz malların ortak maliki olduğunun saptanması halinde, hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan verilen cezada TCK'nın 289/1. madde ve fıkrasının son cümlesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17742, Karar No: 2016/13795, Tarih: 09.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/17742 E.  ,  2016/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, manevi tazminat ile yıllık izin ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece Dairemizin 16.12.2014 tarihli bozma kararından sonra 03.11.2015 tarihinde yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı... nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı bozulmasına, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 09.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14395, Karar No: 2015/22302, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14395 E.  ,  2015/22302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işverenin fesih bildirindeki iddialarının soyut olduğunu, bilişim alanında ciddi güvenlik açıklarının bulunduğunu, bu konuda işverene raporlar sunmasına rağmen iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Şirketlerinde 23.10.2012 tarihinde mesai saatleri içinde çalışanlarının domain hesaplarına giriş yapamadığını, 1 gün boyunca yüzlerce çalışanın mailini kullanamaması neticesinde şirket sürekliliğinin sekteye uğradığını, emek ve zaman kaybı oluştuğunu, bu durumun incelenmesi neticesinde .... isimli domain server’ı üzerinde bulunan kullanıcı hesaplarının tamamının silindiğini ve silinme işleminin ise “....” isimli hesaptan yapıldığını ve bu hesabın ise davacıya ait olduğunu, teknik inceleme esnasında davacının soruşturma konusundaki yazılı beyanlarında gerçeği söylemediği ve acele bir tavır ile dizüstü bilgisayarında bulunan bazı dosyaları sildiğini, ayrıca inceleme neticesinde olayın dışarıdan bir atak ile olmadığı ve davacının hesabından zararın verildiğinin anlaşıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, benimsenen bilirkişi raporunda; feshe gerekçe olarak gösterilen olayla ilgili davacının sistem üzerinde dosya silme yetkisine sahip olduğu davalı işverenlikçe ortaya konulamadığı, obje silinmesi için iki yöneticisinin onayının gerektiği, davacının performansına yönelik bir ihtilafın olmadığı, 4737 adet objenin "...." hesabından silindiği fakat IP numarasının tespit edilemediği, davalı şirket bilgisayar kayıtları üzerinde mahallinde yapılan incelemede sistemde bir güvenlik denetimi sorunu bulunduğundan dolayı böyle bir silme işleminin gerçekleştirilmiş olabileceği, 23.10.2012 tarihinde yaşanan soruna ilişkin olarak davacının kusur, ihmal veya kastın bulunmadığı şeklindeki tespitler nazara alındığında, davalı işverenlikçe yapılan fesih işleminin ölçülü olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş ilişkisinde işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki güven ilişkisinin zedelenmesine yol açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebep olarak karşımıza çıkmaktadır. İşçinin bir suç işlediğinden veya sözleşmeye aykırı davranışta bulunduğundan şüphe ediliyor ve bu yüzden taraflar arasında iş ilişkisinin devamı için gerekli olan güvenin yıkılması veya ağır biçimde zedelenmesi nedeniyle iş sözleşmesi feshedilmişse, şüphe feshinden söz edilmektedir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif vakıa ve emarelere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.

Dosya içeriğine göre, işveren tarafından iş sözleşmesinin feshi, davacının 23.10.2012 tarihinde “....” isimli hesabından .... isimli domain server’ı üzerinde bulunan kullanıcı hesaplarının tamamını silerek şirket çalışanlarının domain hesabına giriş yapamamasına sebebiyet vermesi eylemine dayalı olarak gerçekleştirilmiştir.

Feshe konu olay üzerine yapılan teknik inceleme ve soruşturmada, .... isimli domain server’ı üzerinde bulunan kullanıcı hesaplarının tamamının silindiğini ve silme işleminin ise “....” isimli hesaptan 08.17-08.20 saatleri arasında 3 dakika içinde yapıldığı ve bu hesabın ise davacıya ait olduğu, ayrıca bu olayın bir uygulama hatası veya malware/virüs sebebiyle veya şirket dışından yapılan bir atak sonucu gelmediğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Davacı, davalı işyerinde wındows operasyon bölümünde wındows operasyon kıdemli uzmanı olarak çalışmakta olup, yapılan soruşturma esnasında dizüstü bilgisayarında bulunan bazı dosyaları sildiği tespit edilmiş ve soruşturma kapsamında sorulara verdiği cevapların da çelişkiler içerdiği görülmüştür.

Feshe konu olayın kasıtlı olarak davacı tarafından tereddüte mahal vermeyecek şekilde yapıldığının belirlenememiş olması karşısında feshin haklı neden kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmamakla birlikte şirket çalışanlarının domain hesabının davacının hesabından silindiğinin anlaşılması ve bu olayın bir uygulama hatası veya malware/virüs sebebiyle veya şirket dışından yapılan bir atak sonucu gelmediğinin tespit edilmesi, ayrıca soruşturma esnasında davacının çelişkili beyanda bulunup soruşturma devam ederken kişisel bilgisayarındaki bazı dosyaları silme eylemlerinin bulunması ile taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, buna bağlı olarak işverenden iş ilişkisinin sürdürmesinin beklemenin yerinde olmayacağının kabulü gerekir. Bu durum haklı fesih nedeni olmamakla beraber geçerli fesih nedenidir, davanın açıklanan gerekçeyle reddedilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 996.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11303, Karar No: 2015/16120, Tarih: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/11303 E.  ,  2015/16120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/51130

Mahkemesi : Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 20/10/2011

Numarası : 2010/597 - 2011/820

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Hakaret, Tehdit

2863 sayılı Kanuna aykırılık, hakaret ve tehdit suçlarından sanık A.. D.. Ç.. ile katılan sanık F.. Y.. hakkında tesis edilen hükümler, adı geçen sanıklar müdafileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A.. D.. Ç..babası olup, iddianame ve gerekçeli karar başlığında “şikayetçi” olarak gösterilen S.. G..'un, yargılama konusu olayda “suçtan zarar gören” ya da “suç işlediği iddia edilen” kişi sıfatlarından herhangi birini haiz olmadığı anlaşılmakla; S.. G.. ile sanık A..D.. Ç.. adına ortak vekilleri tarafından bulunulan temyiz isteminin, sadece adı geçen sanığın müdafii sıfatıyla yapıldığı kabul edilmiştir.

1- Sanık A.. D.. Ç.. müdafinin, katılan sanık F.. Y..'in 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar görmeyen sanık A.. D.. Ç.., katılan sanık F.. Y.. hakkında anılan suçtan tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen sanık müdafinin 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık A.. D.. Ç.. müdafinin, adı geçen sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine; katılan sanık F.. Y.. müdafinin, sanık A.. D.. Ç..tehdit suçundan beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen “tehdit” suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan;

“Hakaret” suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık Fatoş müdafinin bir nedene dayanmayan; sanık Akile müdafinin, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık A..D..Ç.. tehdit suçundan beraatine ve hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3- Katılan vekilinin, katılan sanık F.. Y..'in 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3- Katılan vekilinin, katılan sanık F.. Y..'in 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan sanığın kovuşturma aşamasında verdiği ifadede, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli 2. derece doğal sit alanı içerisindeki evlerinden site ortak alanına iniş için suça konu merdiven imalatının eşi tarafından yaptırıldığını beyan etmesi karşısında; katılan sanığın eşi hakkında Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde inceleme konusu dosya ile birleştirilmesine karar verilerek, izin alınmaksızın gerçekleştirilen merdiven imalatının kim tarafından yaptırıldığı şüpheden uzak biçimde tespit edilip, suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3449, Karar No: 2022/2871, Tarih: 24.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3449 E.  ,  2022/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20652, Karar No: 2011/6243, Tarih: 11.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20652 E.  ,  2011/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde DSİ Genel Müdürlüğünce yapılan ve davalı idarece yol genişletilmesi sırasında yıkılan sulama kanallarının DSİ Genel Müdürlüğü tarafından yeniden yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buradaki sulama hattından vazgeçilip geçilmediği, bu hattan vazgeçiliyor ise yeni yapılan sulama hattının güzergahının taşınmazın bulunduğu paftaya işaretlettirelerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/804, Karar No: 2023/4493, Tarih: 30.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/804 E.  ,  2023/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/304 E., 2016/608 K.

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, basit tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2014/304 Esas, 2016/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezaladırılması, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe, basit tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2021 tarihli ve 18-2016/341251 sayılı hükmün katılan vekilinin temyiz başvurusu açısından reddi, sanığın temyiz başvurusu açısından bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın tehdit suçundan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; kararın adil olmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ile sanığın eskiden evli oldukları, sanığın sürekli katılanın iş yerinin sabit telefon hattını ve kendine ait .. ... numaralı telefonunu aradığını ve kendisini rahatsız ettiğini, 25.11.2013 tarihinde telefon ile arayarak ‘ben bugün patronuna ulaşacağım seni işten attıracağım, dükkanı başına yıkacağım’ şeklinde tehdit ettiğini, aynı gün iş yeri telefonunu arayarak iş arkadaşı ... ile görüşerek ‘onun kalemi kırıldı patron onu işten çıkaracak’ şeklinde kendine hitaben tehdit içerikli söylemlerde bulunduğunu iddia ederek şikayetçi olduğu, sanığın alına beyanında aradığını; ancak tehdit etmediğini ifade ettiği ve suçlamaları kabul etmediği, katılanın 27.11.2013 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında sanığın aramaya devam ettiğini, sürekli araması sebebiyle işten çıkarıldığını ifade ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır.