muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7507, Karar No: 2007/7702, Tarih: 07.06.2007

Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

9- 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D.nin Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün 2004/4196-4556 ve 17. Hukuk Dairesinin 24.01.2005 gün 2004/13872-165 ve 25.01.2005 gün 2004/13823-163 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye

ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerle 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınıları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında sözü edilen yönetmelik hükümlerine göre yapılan bu tür işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve fen bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kaldığı Mayıs 1946 tarih 19 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tescil edildiği,1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan bu tapu kaydının 1100 numaralı orman parseline revizyon gösterilerek tespit tutanağı düzenlendiği ve bu parsel hakkında gerçek kişilerin Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde açtıkları dava sonucu makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1100 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği, 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1100 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin Toprak Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında toprak tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına toprak tevzi tapu kaydının oluştuğu, çekişmeli parselin 1100 sayılı parselin bir bölümü olan tevzi parseli olduğu, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmış ise de yasaya aykırı olarak yapılan makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı, 1988 yılında yapılan orman sınırı dışına çıkarma işlemine karşı herhangi bir dava açılmadığı, kesinleşen orman sınırları içinde iken oluşan eski tapu kayıtları yasal değerini yitireceğinden, böyle bir yer makiye ayrılmış olsa bile o yere ait eski tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği böyle yerler için oluşturulan özel tapulu taşınmazlar hakkında 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin olmadığı, kaldı ki;

yörede görev yapan maki tefrik komisyonunun Başkan ... ile üye ...'ın katılımı ile oluşturulduğu, yönetmelikte öngörülen diğer üyelerin komisyonda yer almadığı bu nedenle komisyonun 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapılmadığı,bu nedenle, davacı gerçek kişilerin sınırlandırmanın iptali ve 2B madde şerhinin silinmesi istemiyle açtığı davanın reddine yönetimlerin tapu iptali tescil istemli davalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5066, Karar No: 2024/930, Tarih: 13.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5066 E.  ,  2024/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/21276 Esas, 2020/14152 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 15.06.2021 tarihli ve 2021/510 Esas, 2021/900 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/510 Esas, 2021/900 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/4546 Esas, 2022/5414 Karar sayılı ilâmı ile;

" 1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (.../..., 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; ... .../... 09.12.1994; ... .../..., 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucu dosyasının tefrik edilerek 2010/69 iddianame numarasıyla dava açıldığı, açılan bu davanın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/83 Esasına kaydedildiği ve ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/84 Esas sayılı dosyasıyla birleştirildiği ve birleşen bu 2010/83 Esas sayılı 2010/84 Esas sayılı dosya içinde fiziken bulunmadığı ve bu evrakların tamamına Uyap ortamından ulaşılamadığı anlaşılmakla, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tüm belgeleri içerir 2010/83 Esas sayılı dosyanın aslı veya onaylı örneğinin eksiksiz olarak dosya içine eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/566 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, dava zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılanın alacağını istemek için sanığı telefonla birkaç kez aradığı ve parayı temin edip edemediğini sorduğu, sanığın bir süre sonra katılanı telefonla arayarak kendisine "... köyüne gel, paranı al" demesi üzerine katılanın kardeşi ... ile birlikte sanığın köyüne gittikleri, burada çıkan kavgada sanık ile inceleme dışı...ve ... birlikte sopayla katılanı ve kardeşini darp ettikleri, katılanın ve kardeşinin de onlara karşılık verdikleri, olay nedeniyle katılanın alınan adlî rapora göre yaşamını tehlikeye sokmayacak ve hayat fonksiyonlarını orta derece etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, diğer beyanlar, tanık anlatımı, adlî rapor, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunması, katılan beyanı, diğer beyanlar, tanık anlatımı, adlî rapor, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece, Hukuk Süreç başlığının (2) numaralı bendinde ayrıntılarına yer verilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamını etkisiz kılacak biçimde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34, 230 ve 289 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ile sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesinin yapılması ile buna göre hüküm kurulması icabettiği nazara alınmadan, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2. Hükmün gerekçesinde "Sanık ile katılan ...'ın" şeklinde yazılması suretiyle çelişkiye neden olunması,

3. Katılan beyanına ve adlî rapor içeriğine göre sanığın eylemini silahtan sayılan sopa ve balta ile işlediği halde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza verilmesi,

4. Katılan hakkında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 02.02.2010 tarihli raporda yaralanmanın kemik kırığına neden olduğunun belirtildiği ancak bu kırığın katılanın ... fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkilediğinin rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek kırığın ... fonksiyonlara etkisinin kaçıncı derece olduğu hususunu da içerir şekilde ve işlev zayıflama ve yitirme yönünden de 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen tüm ölçütleri kapsayan raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında (1), (2), (3) ve (4) nolu paragraflarda açıklanan gerekçesizlik, çelişki, eksik ceza ve eksik araştırmaya ilişkin nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/566 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında (1), (2), (3) ve (4) nolu paragraflarda açıklanan gerekçesizlik, çelişki, eksik ceza ve eksik araştırmaya ilişkin nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/566 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9212, Karar No: 2017/8939, Tarih: 31.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/9212 E.  ,  2017/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü ihbar üzerine sanık ...'e ait depoda yapılan aramada toplam 50.307 adet kullanılmamış torna, tesviye ve atölye parçaları ile malzemelerinin ele geçtiği, sanık ... aşamalardaki savunmasında ele geçen eşyaların kaçak olmadığını, matkap uçlarını sanık ...'dan, diğer eşyaları ise Gaziantep ilinde Küsget Sanayi Sitesindeki farklı işyerlerinden satın aldığını, hepsinin faturasının olduğunu, Suriye'ye götürüp sattığını, suça konu eşyaların Suriye'den gelmediğini, Gaziantep'den satın alındığını belirtmesi ve bu eşyalara ilişkin fatura ibraz etmesi karşısında, ibraz edilen faturalarla ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturaların firmaların defterlerinde kayıtlı olup olmadığının ve suça konu eşyaları temsil edip etmediğinin tespiti ile suça konu eşyaların konusunda uzman bilirkişiye incelettirilip yabancı yada yerli menşeili olup olmadığı hususunda ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14278, Karar No: 2020/3110, Tarih: 26.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14278 E.  ,  2020/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 23.11.2006-20.05.2013 tarihleri arasında uzun yol tır şoförü olarak çalıştığını, davalı işyerinde çalışmakta iken çalışma koşullarının ağırlığı, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmesi ve 3500 gün 15 yıl primini de doldurduğundan bahisle iş akdini fesih edeceğini davalı işverene bildirdiğini, davalı işverenin bir kısım işçilik alacaklarını ödemiş olduğunu, davacının bu ödemeden sonra ödenen miktarın tüm alacağını karşılamayacağını tespit ettiğini, bu sebeple iş akdini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini emeklilik sebebi ile feshetmiş olduğunu, bu hususa dair davalı işverenliğe davacı tarafça ihtarname keşide edildiğini, ihtarnamenin davalı işverenlik eline ulaşmasını takiben davacı ile görüşülerek işyerine davet edildiğini, iş yerinden ayrılma prosedürü işletilerek ibraname alınarak davacının talebi üzerine kıdem tazminat ve ücret ödemesinin davacının banka hesabına yatırıldığını, davacı ile davalının ödeme konusunda ve miktarında mutabık kaldıklarını, davalı işverenlikçe davacının da mutabık kaldığı bedelin defaten ve peşinen davacıya ait banka hesabına ödendiğini, gerek davalı tarafça ödeme yükümün ifa edilmiş olması gerekse düzenlenen ibranamenin şekli şartları haiz olması ve ibranamenin hukuki sonuçları doğrultusunda kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi gerektiğini, sürücülerin karayolları trafik kanunu”nun sürüş sürelerine uymakla yükümlü olduğunu, yurt içi ve yurt dışı ayrımı gözetilmeksizin davacı gibi her sürücüye sefer harcırahı ödendiğini, davacıya ödenen bu harcırahlar gerek fazla mesai gerekse tatil günleri çalışmaları karşılığı olarak ödendiğini, davacıya ait maaş bordrolarının imzalı olduğunu, itirazı kayıt bulunmadığını, davacının hafta tatil ve genel tatil çalışmalarının bordrolara

yansıtıldığı ve karşılığı olan bedellerin de bankaya yatırıldığını, davalının hiçbir şart altında davacı ... sair çalışanlarını resmi- dini bayramlarda, genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştırmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

yansıtıldığı ve karşılığı olan bedellerin de bankaya yatırıldığını, davalının hiçbir şart altında davacı ... sair çalışanlarını resmi- dini bayramlarda, genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştırmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi tır şoförü olup sabit ücreti dışında sefer başına prim ödemesi almıştır. Fazla çalışma ücreti hesabında %150 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup, sözü edilen çalışmalar karşılığı ücretin zamsız kısmının sefer primi adı altında ödendiği kabul edilmeli ve hesaplama %50 zam kısmına göre yapılmalıdır. Bilirkişi raporunun ilgili seçeneği mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak %30 oranında taktiri indirim yapılarak istekle ilgili bir hüküm kurulmalıdır.

3-Ulusal bayram ve genel tatil ücreti dava dilekçesinde 500,00 TL olarak talep edilmiş, bu konuda ıslah dilekçesinde herhangi bir artırıma gidilmemiştir. Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine aykırı olarak ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı olarak 612,44 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır.

4-Fazla mesai ücret alacağı bakımından takdiri indirim dışında kalan red sebebi ile kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.