muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8674, Karar No: 2022/7461, Tarih: 18.05.2022

d)Sanığın, olay tarihinde mağdur ...'ü, tanık ...'in beyanları ile de sabit olduğu üzere ilk olarak araç içinde öldüreceğinden bahisle tehdit ettikten sonra, aynı gün

içerisinde telefonla arayarak, "Benim hayatımı mahvettiniz, ben de sizi mahvedeceğim" demek

./..

S/3

suretiyle yeniden tehdit etmesi şeklindeki eylemlerini kısa aralıklarla, birbirinin devamı niteliğinde işlediği, bu bağlamda eylemlerinin bütün halinde tek bir tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın TCK 106/1 maddesi gereğince, kastının yoğunluğu da dikkate alınarak kısmen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, hakkında yazılı şekilde tehdit ve zincirleme şekilde tehdit suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

e)Sanığın yine mağdur ...'yı olay tarihinde telefonla arayarak annelerini geri getirmesi için "2 dakika içerisinde geldiniz geldiniz yoksa hepinizi öldürürüm" diyerek tehdit etmesinden üç gün sonra 14.05.2022 tarihinde, dosya içerisinde yer alan telefon inceleme tutanağı ile de sabit olduğu üzere telefonuna, "Anneni.Al. Gelyoksa. Sonuç. İyi. Olmayacak", Efendi ol. Gelin Isparta'yı size dar ederim. Sen de yanarsın." şeklinde tehdit içerikli mesajlar attığı, bu şekli ise sanığın ...'ya yönelik, aynı suç işleme kastı ile farklı tarihlerde tehditlerde bulunarak eylemini zincirleme şekilde işlediği anlaşılmakla, sanığın usulüne uygun olarak CMK'nın 226 maddesi gereğince ek savunması tespit edildikten sonra, TCK 106/1, 43/1 maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15366, Karar No: 2015/1425, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15366 E.  ,  2015/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2010/833-2012/291

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı T.. U.. vekili, davacı M..Ç.. temsilcisi ile birleşen dosyadan davacılar C.. E.. ile M.. M.. E.. vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.11.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar M..M.. Erk vd. vekili Avukat S.. D.. K.., davacı M.. Ç.. kayyımı A.. G.., davacı T.. (Ç..) U.. vekili Av. L.. L.. geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalılar H..C.. Ç.. vd. vk. Avukat, D..C.. E.., davacı Ö.. D.. T.. gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve kayyımın sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava ve birleşen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Davacılar ile birleşen dava davacıları, mirasbırakanları H..Ç..'in eşinden intikal eden 2, 4, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 5903 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 1952 yılında komik bir bedelle oğlu olan Fahri'ye satış göstermek suretiyle devrettiğini, Fahri'nin ölümü ile de davalıların mirasçı olarak kaldıklarını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, davacılardan Tuna ve Mithat'ın murislerinin, Roman vatandaşı olması sebebi ile kök mirasbırakanın mirasçısı gösterilmediğini, öte yandan tapulamanın üzerinden 10 yıl, temlikin üzerinden ise 59 yıl geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaalı işlemin tapulamadan önce 1952 yılında yapıldığı ve 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde düzenlenen hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan H.. Ç..'in 10.12.1951 tarih ve 35 ila 47 sırada kayıtlı toplam 13 parça taşınmazdaki paylarını vekili S..Ç..'in, davalıların mirasbırakanı olan F.. Ç..'e satış suretiyle temlik ettiği, anılan tapu kayıtlarının 1980 ve 1981 yılları içerisinde yapılan kadastro tespiti sırasında çekişmeye konu taşınmalara revizyon gördüğü, mirasbırakan H..Ç..'in ise kadastro tespitinden önce 01.03.1957 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan H.. Ç..'in 10.12.1951 tarih ve 35 ila 47 sırada kayıtlı toplam 13 parça taşınmazdaki paylarını vekili S..Ç..'in, davalıların mirasbırakanı olan F.. Ç..'e satış suretiyle temlik ettiği, anılan tapu kayıtlarının 1980 ve 1981 yılları içerisinde yapılan kadastro tespiti sırasında çekişmeye konu taşınmalara revizyon gördüğü, mirasbırakan H..Ç..'in ise kadastro tespitinden önce 01.03.1957 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; kök mirasbırakan H..Ç..'in kadastro geçmeden önce öldüğü, böylece Türk Medeni Kanunu'nun 599. maddesi hükmü uyarınca murisin ölümü ile mirasçılarının tereke üzerinde hak sahibi oldukları, buna göre de davada ileri sürülen hakkın tespit öncesi doğduğu, taşınmazların kadastro tutanaklarının kesinleşmesinden, davanın açıldığı tarihe kadar 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği belirlenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, her ne kadar bir kısım davacılar, davalarını takipsiz bırakmış iseler de, davalı vekilinin, davasını takip etmeyen davacılar yönünden kendileri tarafından da davanın takip edilmeyeceği yönünde evrak arasına yansıyan beyanının bulunmadığı saptanmak suretiyle davayı takip etmeyen davacılar yönünden de yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında, öte yandan; hak düşürücü süreden davanın reddi, esasa ilişkin karar olduğundan takdir edilen vekalet ücretinin nispi olarak belirlenmiş olmasında da bir isabetsizlik yoktur. Davacı T.. U.. vekili, davacı M.. Ç.. kayyımı A.. G.. ile davacılar M.. E.. ve C.. E.. vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Anılan davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, davaların açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 45. ve devamı maddeleri ile, karardan önce yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 166. maddesi hükmü gereğince ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması halinde birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür. Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurup, her dava, ayrı ayrı hükme bağlanmalıdır. Davaların birbirlerinin içerisinde erimesi, tek bir davaya dönüşmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Başka bir anlatımla, birleştirmeye konu davalar bağımsız kimliklerini korurlar.

Hal böyle olunca, dava ve birleşen davaların her biri için ayrı ayrı hüküm kurularak, her bir dava için ayrı ayrı yargılama gideri ve bu giderlerden sayılan vekalet ücretinin -kazanılmış hak ilkesi de gözetilmek suretiyle- takdir ve tayini gerekirken anılan hususun gözardı edilerek tüm davacıların tek vekalet ücreti ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru değildir.

Davacı T.. U.. vekili, davacı M.. Ç.. kayyımı A.. G.. ile davacılar M.. E.. ve C.. E.. vekilinin belirtilen nedenle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden davacılar vekilleri için 990,00.'ar-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9891, Karar No: 2016/2764, Tarih: 29.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9891 E.  ,  2016/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-... Vek. Av. ...

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki tespit, teslim davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan 05.11.2008 ve 25.05.2009 tarihli arsa payı karışlığı inşaat sözleşmelerinde, müvekkillerine düşen 7 adet dairenin 12 ay içerisinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, davalının edimlerini yerine getirmemesi üzerine, müvekkillerince, sözleşmenin feshi ve tazminat istemiyle açılan davada, taraflar arasında yapılan sulh protokolü uyarınca, ... sayılı ilamıyla, sulhun tasdikine karar verildiğini, sulh protokolünde mahkeme karar tarihinden itibaren en geç beş ay içerisinde teslimin gerçekleşeceği kararlaştırıldığı halde, davalının halen edimlerini yerine getirmediğini, yapı ruhsatının süresinin dolduğunu ileri sürerek, sulhun tasdikine dair ilam gereğince, davalı yüklenicinin edimlerinin yerine getirmediğinin ve buna bağlı olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedilmiş olduğunun tespiti ile mevcut inşaatın davalıdan alınarak müvekkillerine teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imar mevzuatındaki değişiklikler nedeniyle ilgili belediye tarafından inşaatların durdurulduğunu, yeni mevzuat hükümlerine göre müvekkilinin inşaatı tamamlama olanağının kalmadığını, ortaya çıkan bu mücbir sebep hali nedeniyle sulh anlaşması gereğince müvekkiline ek süre verilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı arsa sahipleri tarafından daha önce sözleşmenin feshi ve tazminat istemiyle açılan davada, ... Hukuk Mahkemesi'nin 30.04.2013 tarih ve ..... sayılı ilamıyla taraflar arasındaki sulhun tasdik edildiği, sulh portokolünün 7. maddesinde, davalı yüklenicinin 5 ay içerisinde arsa sahiplerine ait daireleri anahtar teslimi olarak teslim edeceği, teslim edilmediği takdirde sözleşmenin feshedilmiş sayılacağının belirtildiği, mahkeme kararının 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla, taraflar arasındaki aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmış olduğu gerekçesiyle, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı yüklenicinin, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.04.2013 tarih ve .... sayılı ilamıyla tasdik edilen taraflar arasındaki sulh protokolü uyarınca, edimlerini yerine getirmediğinin ve buna bağlı olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedildiğinin tespiti ile sözleşmeye konu inşaatın teslimi istemlerine ilişkindir.

.../...

S.2

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı yüklenicinin, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.04.2013 tarih ve .... sayılı ilamıyla tasdik edilen taraflar arasındaki sulh protokolü uyarınca, edimlerini yerine getirmediğinin ve buna bağlı olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedildiğinin tespiti ile sözleşmeye konu inşaatın teslimi istemlerine ilişkindir.

.../...

S.2

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 114/1-i maddesi uyarınca, aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması, dava şartı olup, dava şartlarının aynı Kanun'un 115/2. maddesine göre hakim tarafından davanın her aşamasında varlığı veya yokluğunun re'sen gözetilmesi gerekmektedir. HMK'nın 303/1. maddesinde, "Bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı arsa sahipleri tarafından, davalı yükleniciye karşı daha önce açılan davada, taraflar arasındaki 05.11.2008 ve 25.05.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi ve tazminat talep edilmiş olup, ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.04.2013 tarih ve .... sayılı ilamıyla taraflar arasındaki sulhun tasdikine karar verilmiştir. Sulh protokolünün 7/a maddesinde, yüklenicinin 5 ay içerisinde inşaatı anahtar teslimi suretiyle teslim etmediği ve iskâna başvurmadığı takdirde, sözleşmelerin her hangi bir ihtar ve ikaza hacet kalmadan ve herhangi bir mahkeme kararı olmadan kendiliğinden feshedilmiş sayılacağı ve arsa sahiplerinin inşaatı teslim alacakları düzenlenmiştir. Davacı arsa sahipleri, eldeki davada, sulh protokolünün anılan hükmüne dayalı olarak, yüklenicinin 5 aylık sürede edimlerini yerine getirmediğinin ve buna bağlı olarak sözleşmelerin feshedilmiş olduğunun tespiti ile inşaatın teslimini istemişlerdir. Her iki davanın tarafları aynı ise de, dava sebebi ve talep sonuçları farklıdır. Bu itibarla, mahkemenin önceki davanın kesin hüküm oluşturduğu yolundaki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, taraf delilleri ve beyanları değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Mahkemece, aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olmasına ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu kabul edildiğinden, hüküm fıkrasında da bu gerekçeye uygun olarak, HMK'nın 114/1-i ve 115/2. madde hükümleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

2-Kabule göre; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Mahkemece, aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olmasına ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu kabul edildiğinden, hüküm fıkrasında da bu gerekçeye uygun olarak, HMK'nın 114/1-i ve 115/2. madde hükümleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29943, Karar No: 2015/11426, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29943 E.  ,  2015/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1246-2014/1430

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2592, Karar No: 2023/5955, Tarih: 11.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2592 E.  ,  2023/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/653 E. 2018/889 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ işlemi usulsüz olduğundan temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2012/897 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2012/897 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.10.2017 tarihli ve 2017/20555 Esas, 2017/20615 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemi yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2017/653 Esas, 2018/889 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, Karaköy Balık Pazarında şikayetçi ile tanıştığı ve kendisini market sahibi olarak tanıttığı, bir süre sohbet ettikten sonra alacağı bir kaç parça eşya için şikayetçiden 500,00 TL para istediği ve hemen yakındaki bir ATM'den çekip iade edeceğini söyleyerek parayı aldığı, daha sonra Karaköy Alt Geçit Pasajına gittiği ve bir daha geri dönmediği, bu şekilde atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, Karaköy Balık Pazarında şikayetçi ile tanıştığı ve kendisini market sahibi olarak tanıttığı, bir süre sohbet ettikten sonra alacağı bir kaç parça eşya için şikayetçiden 500,00 TL para istediği ve hemen yakındaki bir ATM'den çekip iade edeceğini söyleyerek parayı aldığı, daha sonra Karaköy Alt Geçit Pasajına gittiği ve bir daha geri dönmediği, bu şekilde atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

4. Uzlaştırma işleminin yapıldığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2009 tarihli ve 2007/530 Esas, 2009/218 Karar sayılı 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/281 Esas ve 2011/1075 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün esas alınması,

b) 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 24.03.2015 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve hükmün sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR