muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1271, Karar No: 2011/5480, Tarih: 27.10.2011

Mera iddiası olan bir yerin tapu siciline tescil edilebilmesi için mera niteliğinde olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması gerekir. Bir yerin öncesinin veya şimdiki durumunun tahsisli ve kadim meralardan olup olmadığı ayrı usul ve şekilde araştırılmaya tabidir. Tahsisli ve kadim meraların oluşumu birbirlerinde farklıdır. Tahsisli meralar yetkili merciler tarafından kamunun yararlanılmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu halde kadim meralar başlangıcı bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar. HGK’nun 30.10.1991 gün 1991/8-427-544 ve 3.5.1995 gün ve 1995/17-149-502 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi bir yerin yetkili bir merci tarafından mera olarak tahsis edilmesi, evveliyatı itibariyle o yerin mutlak surette mera olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenilmesine de engel değildir. Bir yerin yetkili merci tarafından mera olarak tahsisinin yapılmış olması durumunda gerçek kişinin o yerdeki zilyetliği sona ereceğinden mera olarak tahsisin yapıldığı tarih itibariyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de kadim mera olduğunun anlaşılması halinde ise hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir.

Taşınmazın tahsisli meralardan olup olmadığı hususu araştırılırken, öncelikle bu yerde mera tahsisinin bulunup bulunmadığının İlçe ve İl Özel İdare Müdürlüğü ile Tarım Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulması, varsa mera tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek mahallinde uzman bilirkişi aracılığıyla uygulanması, nizalı taşınmazın tahsisli mera haritası kapsamında kalıp kalmadığı, mera norm kararına göre tahsis edilen meranın menşei norm kararından araştırılarak tahsisin mevcut meradan mı, yoksa bakanlık emrine geçen yerlerden mi yapıldığı tahkik ve tespit edilmelidir. Ne var ki, mahkemece Kayseri İl Tarım Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısı ekinde gönderdiği mera krokisinin zemine uygulanmasıyla yetinilerek az yukarıda belirtilen mera tahsis kararına ilişkin belgeler dosya içerisine getirtilmemiştir. Bu nedenle, ayrıca İl Özel İdare Müdürlüğüne yazılacak yazıyla dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yetkili komisyonlarca mera tahsisinin yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa tahsise ilişkin norm kararı ile eklerinin gönderilmesinin istenilmesi, bundan sonra yeniden taşınmazın bulunduğu yerde yerel, teknik ve uzman ziraat mühendisi aracılığıyla keşif yapılarak zemine uygulanması, çekişme konusu taşınmazın tahsisli mera içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Ayrıca, bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit dışı bırakma tarihinden sonra olmak üzere, dava tarihine göre 20-25 yıl öncesine ait (1983-1988 arası) stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görünmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilemeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtilen bilirkişiler ile birlikte jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının mercinden getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yapılarak; öncelikle çekişme konusu taşınmaz hava fotoğrafında gösterilmeli, daha sonra bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, imar ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarımsal amaçlı zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenebilmesine çalışılması gerekir. Tanık ve yerel bilirkişi beyanları bilimsel esaslara göre hazırlanan bu uzman bilirkişi raporuyla denetlenmelidir.

Bundan ayrı, tapusuz taşınmazın zilyetlik yoluyla tapu siciline tescil edilebilmesi için çifte tapu oluşturmamak bakımından öncesinin tapusuz olması gerekir. Mahkemenin bu yöndeki araştırması dahi yetersizdir. Dava konusu taşınmaza ilişkin kroki de eklenmek suretiyle İncesu Tapu Sicil Müdürlüğüne yazılacak müzekkere ile taşınmazın tapulu yerlerden olup olmadığı sorulmalı, verilecek cevap dosya arasına konularak hüküm kurulurken göz önünde bulundurulmalıdır. Diğer yandan dava konusu taşınmazın bulunduğu Saraycık köyünün Kayseri Büyükşehir Belediye sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece Büyükşehir Belediye Başkanlığından bu hususun sorulması, Büyükşehir belediyesinin sınırları içinde kaldığının bildirilmesi durumunda ilgisi nedeniyle davanın Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığına da yöneltilmesi, savunmalarının sorulması, bildirmesi durumunda delillerin toplanarak tartışılıp değerlendirilmesi gerekir. İncesu İlçesi Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde kaldığının saptanması halinde davalı ... mahalleye dönüşeceğinden kararda bu durumun da dikkate alınması gerekir. Tüm bu eksiklikler giderildikten sonra toplanacak taraf delillerine göre dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12030, Karar No: 2017/6091, Tarih: 30.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12030 E.  ,  2017/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32398, Karar No: 2017/13651, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32398 E.  ,  2017/13651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce daha önce de aynı sebeple geri çevirme yapılmasına rağmen geri çevirme gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla; ... isimli işçinin davalılar ... Enerji Elekt. İnş. Müş. ... Gıda ve Tem. Hiz. Taah. Ltd. Şti. ile ... Sosyal Hizmetler Temizlik San. ve Tic Ltd. Şti.'nin işçisi olup olmadığı ve davalıların işçisi ile davalılar nezdinde hangi tarihler arasında çalıştığını (özellikle davalılar adına tebligat aldığı tarihler olan 21.12.2015 ve 20.04.2016 tarihlerinde davalıların işçisi olup olmadığını) tespite yarar her türlü delil ve belgenin incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12481, Karar No: 2010/14285, Tarih: 03.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/12481 E.  ,  2010/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/176642

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

NUMARASI : 2007/481

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tutanak tanığının yeminli beyanıyla doğrulanan suç tutanağında "Bakanlık mühürleri tamamen kopmuş haldeki sayacın numaratörü üzerinde oynayarak" kaçak elektrik kullandığı iddia edilen sanığın savunmasına ve tüketimlerin düzenli okunmaması nedeniyle kıyaslama yapılamayacağından bahisle sanığın beraatine karar verilmiş ise de; dosyada tutanak öncesine ait yaklaşık 6 yıllık ve tutanak tarihi sonrasına ait 6 aylık tüketim belgeleri var ise de tutanak tarihi sonrasında tutanak tarihi öncesine göre tüketimde bir artma meydana gelip gelmediği ve tüketimler arasında uygunluk bulunup bulunmadığının ancak her iki döneme ait en az birer yıllık tüketimlerinin karşılaştırılmasıyla elde edilebileceği bu nedenle tutanak tarihi sonrasına ait en az 1 yıllık tüketim belgeleri getirilip mahallinde bilirkişi aracılığıyla keşif yapılıp kurulu güç belirlenerek en az birer yıllık tüketim miktarları esas alınmak suretiyle tutanak tarihi sonrasında öncesine göre tüketimde bariz bir artış bulunup bulunmadığı ve tüketimlerin kurulu güçle uyumlu olup olmadığı konusunda rapor alınarak ve varsa sayaç ayar raporu getirtilerek sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,

03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4154, Karar No: 2019/4486, Tarih: 30.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4154 E.  ,  2019/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (her iki suç yönünden)

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

... Et dünyası Gıda Sanayi Turizm ve Tic Ltd Şti'ni tek başına temsil ve imzaya yetkili olan sanık ...’in şirkete alınan et karşılığında mağdur ...’e tamamen sahte olan 15/06/2010 tarihli ve 25000 TL'lik çeki verip resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda; sanığın atılı suçu kabul etmemesi, çek üzerinde herhangi bir cirosunun olmaması, bilirkişi raporları ile çekte imza yazısının bulunmaması, mağdur ...’in çeki Etrium şirketi adına sanık ...’ten aldığına dair bir fatura yahut belge sunamaması karşısında sanığın beraati yönünde mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12540, Karar No: 2017/10765, Tarih: 22.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12540 E.  ,  2017/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin iadesi davasının bozma ilamı üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18261, Karar No: 2015/21706, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18261 E.  ,  2015/21706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, anılan Kanunun 6. maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri gerektiği açıktır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği dikkate alınmalıdır.

Davacı, 01.07.2001 - 01.05.2013 tarihleri arasında davalı ... Apartmanı nezdinde kapıcılık yapmak suretiyle çalıştığı sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının 04.11.2008 tarihinde doğum yaptığı dönemde işlerin kocası ve diğer yakınları tarafından yürütüldüğü; doğum sonrası işe başlama tarihi olarak esas alınabilecek tarihin 01.01.2009 olabileceği, bu tarih öncesine ilişkin çalışma iddiası kanıtlanamadığı gibi dava tarihi itibariyle hakdüşürücü süreye uğradığı ve davacının 01.01.2009-01.05.2013 tarihleri arasında ayda beş gün üzerinden asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemenin, davacının 01.01.2009-01.05.2013 tarihleri arasındaki hizmet süresinin tespitine ilişkin kabulü yerinde olmakla birlikte; 01.07.2001 - 31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemenin, davacının 01.01.2009-01.05.2013 tarihleri arasındaki hizmet süresinin tespitine ilişkin kabulü yerinde olmakla birlikte; 01.07.2001 - 31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosya içerisindeki 01.07.2001 tarihli apartman yönetimi, davacı ve davacının eşi ... tarafından düzenlenen kapıcılık sözleşmesinin varlığı, davacı eşinin uyuşmazlık konusu dönemde 506 sayılı Yasa kapsamında Kurum sigortalısı olduğu, ...'ın dozer operatörü olarak ve çoğu zaman işi gereği şehir dışında çalıştığı iddiası bulunmakla Mahkemece, davacının eşinin işi, çalışma şartları, aynı zamanda kapıcılık görevini yerine getirip getiremeyeceği ve davacının çalışmalarının eşe yardım niteliğinde olup olmadığı hususları netleştirilerek öncelikle kapıcılık görevinin kim tarafından yerine getirildiği ortaya konulmalı, davacının eşinin apartman görevlisi olduğu anlaşıldığı takdirde çekişme konusu dönem yönünden bunun başlangıç ve sona erme tarihi belirlenmeli, tüm kanıtlar irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacı ve davalılardan ....'a iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41413, Karar No: 2017/19971, Tarih: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41413 E.  ,  2017/19971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; Anayasa'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.