muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4285, Karar No: 2023/4427, Tarih: 25.04.2023

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, kusur incelemesini kabul etmediklerini bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.11.2015 tarihli ve 2013/722 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararıyla; "Açılan davanın kabulü ile, 10.862.89 TL peşin sermaye değerinin 11.06.2010 tahsis onay tarihinden itibaren davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine," karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili ve davalı Murat Tıraş temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 11.10.2018 tarihli ve 2016/7892 Esas, 2018/7884 Karar sayılı bozma ilamında; "Davacı kurum, 06.12.2008 tarihli iş kazası nedeniyle ölen sigortalı yakınlarına bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının davalı ...'dan 5510 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi, davalı ...'ten ise 21/4 maddesi kapsamında tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 5510 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin uygulama şartları üzerinde durulmamıştır... İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 23 üncü madde ve 21/4 üncü fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 23 maddeye göre belirlenecek kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4 üncü fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, yukarıdaki açıklamalar gözetilerek 23 üncü maddenin şartlarının varlığı araştırılmalı ve varılacak sonuca göre 21/4 maddeye göre de değerlendirme yapılarak, kurum alacağı belirlenmeli, taleple bağlılık kuralı gereği kurumun talep ettiği miktar gözetilmeli ve kararı temyiz etmeyen ... yönünden kurum lehine oluşan kazanılmış hak gözetilmelidir." hususlarına işaret edilerek bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 19.06.2020 tarihli ve 2019/19 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararıyla; "Açılan davanın kabulü ile, 10.862.89 TL peşin sermaye değerinin 11.06.2010 (tahsis onay) tarihinden itibaren davalı ... ve ...'tan müştereken müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine,"

karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davacı SGK ve davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 18.01.2021 tarihli ve 2020/9205 Esas, 2021/333 Karar sayılı Bozma ilamında;

"1-Asıl dava yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz edenlerin sıfatına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle asıl dava davalıları ... ve ... hakkında verilen hükmün onanmasına,

2-Bozma sonrası birleşen dava yönünden;

Davacı Kurumun, 06.12.2008 tarihli iş kazası nedeniyle ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle meydana gelen zararın, bakiye tutarının davalılar ... ve ...’tan tahsilini talep ettiği eldeki davada, 5510 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin uygulanması suretiyle talep gibi kabul kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu iş kazası; davalılardan ...’a ait, ancak henüz faaliyete geçmemiş Kulaç Paslanmaz fabrika inşaat arazinin kanalizasyon işini, davalı ...’a vermesi, davalı ...’ın, kazalı kurum sigortalısı ...’e, fabrikaya ait araziye kanalizasyon borusu döşeme teklifinde bulunması üzerine, 06.12.2008 tarihinde, ..., ... ve kazalı ...’in sözkonusu araziye gelerek, büz döşemeleri esnasında, kazı çukuru içerisinde bulunan ...’in, toprak kayması neticesinde vefatı şeklinde meydana gelmiştir.

Davaya konu iş kazası; davalılardan ...’a ait, ancak henüz faaliyete geçmemiş Kulaç Paslanmaz fabrika inşaat arazinin kanalizasyon işini, davalı ...’a vermesi, davalı ...’ın, kazalı kurum sigortalısı ...’e, fabrikaya ait araziye kanalizasyon borusu döşeme teklifinde bulunması üzerine, 06.12.2008 tarihinde, ..., ... ve kazalı ...’in sözkonusu araziye gelerek, büz döşemeleri esnasında, kazı çukuru içerisinde bulunan ...’in, toprak kayması neticesinde vefatı şeklinde meydana gelmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, kaza tarihinde, kazalı ...’in, dava dışı 13188 sicil sayılı Alp Demir Çelik Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. Unvanlı işyeri çalışanı olduğu, anılan işverenlik bünyesinde çalışmadığı haftasonu tatilinde, davalı ...’la anlaşmak suretiyle, kanalizasyon borusu döşeme işinde çalıştığı, davalı ...’ın, 1314158 sicil sayılı dosyada işlem gören, hafriyat iş kolunda işveren olduğu, asıl dava davalısı olan ...’ın, aynı zamanda babası olan ...’a ait işverenlik bünyesinde, sigortalı olarak çalıştığı, konuya ilişkin olarak Kurum Denetmeni tarafından düzenlenen 04.06.2009 tarihli inceleme raporunda, meydana gelen iş kazası ile ilgili olarak 5510 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği, ...(hafriyatçı) ile müteaahit firma Kulaç Paslanmaz Plastik Maml. San. Tic. Ltd. Şti. arasında 05.12.2008 tarihinde, “yer altı kirli su kanalı çalışması” konulu sözleşmenin imzalandığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 12 inci maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3 üncü kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kazanın oluşumunda kasıt unsurunun bulunmadığı belirtilmek suretiyle, davalı ...’ın müteveffa işçi ...’in işvereni konumunda %50 oranında kusurlu olduğu, diğer davalı ...’ın kazanın meydana geldiği inşaat şantiyesinde iş makinesi operatörü olarak görev yapmak suretiyle %5 oranında, kazanın meydana geldiği yapı alanının asıl işvereni konumunda olan ...’ın %35 oranında, müteveffa işçi ...’in %10 oranında kusurlu olduğu, ... ve Mustafa Şenol arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin mevcut olduğu rapor edilmişse de, Mahkemece yapılan yargılamada, davalılar ... ve ... arasındaki alt-üst işveren ilişkisi irdelenmeksizin, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, davalılar ... ile ... arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı, maddi vakıa ve taraflar arasındaki ilişki, sözleşme içeriği de dikkate alınmak suretiyle, irdelenmeli, taşeronluk ilişkisinin varlığının tespiti halinde sorumlulukları 5510 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi kapsamında belirlenmelidir.

Davalı ...’ın 3.kişi olduğunun tespiti halinde ise, birleşen dava davalıların sorumluluğu 5510 sayılı Kanun'un 21/4 üncü ve 23 üncü maddeleri kapsamında irdelenerek sonucuna göre karar verilmeli, yine davalı ...’ın 3 üncü kişi olduğunun belirlenmesi halinde, kusur oran ve aidetleri bu kapsamda irdelenip belirlenmeli, ancak Davalı ... yönünden %50 kusur karşılığı miktar yönünden Kurum lehine oluşacak usuli kazanılmış hak durumu da gözden uzak tutulmamalıdır." hususlarına işaret edilerek bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararıyla; "1-Asıl davanın kabulü ile; 10.862,89 TL ilk peşin sermaye değerinin 11.06.2010 onay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile birlikte asıl dosya davalıları davalı ... ve ...'tan müştereken müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,

2-Birleşen davanın kısmen kabulü ile; 6.882,51 TL bakiye ilk peşin sermaye değerinin 11.06.2010 onay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile birlikte birleşen dosya davalısı ...'tan alınarak davacı tarafa verilmesine, birleşen dosya davalısı ...'a husumet yöneltilerek ileri sürülen davanın ve fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; sigortalıya işçiye %10 oranında kusur atfedilmesinin yersiz olduğu, tüm kusurun davalılarda olduğu, hatalı kusur raporuna dayanılarak yapılan alacak hesabının eksik olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; sigortalıya işçiye %10 oranında kusur atfedilmesinin yersiz olduğu, tüm kusurun davalılarda olduğu, hatalı kusur raporuna dayanılarak yapılan alacak hesabının eksik olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 5510 sayılı Kanun'un 21 inci ve 23 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı SGK vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine, gönderilmesine,25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9032, Karar No: 2025/1706, Tarih: 05.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9032 E.  ,  2025/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2519 E., 2023/1942 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2022/616 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/2519 Esas, 2023/1942 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşıldığına, eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve eziyet çektirerek işlendiğinden bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve eziyet çektirerek işlendiğinden bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... ile maktul ...'ın 2012 yılında maktulün sanığın çalıştığı sürücü kursuna sürücü belgesi almak için kaydolması ve eğitmenliğini sanığın yapmasından kaynaklı tanıştıkları, sanık ile maktul arasındaki eğitmen ve kursiyer ilişkisi sona erdikten sonra ilk kez sanık ile maktulün 2017 yılında karşılaştıkları, maktulün maddi durumunun kötü olması nedeniyle sanığın yardımcı olmak maksadıyla maktule bir miktar para verdiği, sonrasında maktulün sürekli olacak şekilde farklı numaralardan sanığı arayarak sanığa ve ailesine karşı hakaret, tehdit etmek suretiyle sanıktan para talep etmeye başladığı, sanığın maktulün kendisine ve ailesine zarar vereceği endişesi ile çeşitli aralıklarla maktule para vermek zorunda kaldığı, maktulün zaman içinde giderek sanığın huzur ve sükununu bozacak şekilde eylemlerde bulunmaya devam ettiği, bu hususun tanık beyanları, telefon görüşme ve mesaj kayıtlarından anlaşıldığı, suç tarihinde saat 18.00 sıralarında tarafların buluştuğu ve konuşmaya başladıkları, maktulün sanık ve ailesini tehdit ederek yine sanıktan para talep ettiği, sanığın olumsuz cevap vermesi üzerine aralarında yaşanan boğuşmanın ardından maktulün boğazını ip ile sıkmak suretiyle maktulü kasten öldürdüğü, sonrasında maktulü zeytin ağacına asarak olay yerinden ayrıldığı, maktulün kesin ölüm sebebinin bağla boğmaya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet

çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ile maktul arasında tespit edilen mesaj kayıtları, telefon görüşme kayıtları, tanık beyanları ile sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, olay öncesi maktulün, sanığa ve ailesine yönelik uzun bir sürece yayılan tevali eden tehdit ve hakaret içeren sözler sarf ederek sanıktan para talep etmesi karşısında, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların sürekliliği, niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanırken makule (ortaya) yakın bir ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 16 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/2519 Esas, 2023/1942 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13210, Karar No: 2015/21973, Tarih: 07.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13210 E.  ,  2015/21973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çine İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI :

DAVACI : D.. H..

DAVALI : Y.. E.. vs.

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Daire'nin 14.05.2015 tarih 2014/... Esas ve 2015/... Karar sayılı kararı ile Çine İcra Müdürlüğü'nün 2011/... sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi istenmiştir. Mahkemece,takip dosyası iki klasör olarak eklenerek gönderilmiştir. Ne var ki; Çine İcra Müdürlüğü'nün 2011/... sayılı takip dosyası içerisinde haciz zaptının 2 sayfasının olduğu diğer sayfaları bulunmadığından geri çevirme kararının gerekleri yerine getirilmeden dosya Daire'ye gönderilmiştir.

Hal böyle olunca; önceki geri çevirme kararında da belirtildiği üzere, Çine İcra Müdürlüğü'nün 2011/... sayılı takip dosyasının tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi, geri çevirme kararının bizzat Hakim tarafından denetlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11088, Karar No: 2008/13861, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11088 E.  ,  2008/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.01.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.