muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1314, Karar No: 2025/2197, Tarih: 26.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1314 E.  ,  2025/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2009/582 E., 2013/1613 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; somut olayda İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi'nin 20.12.2013 tarihli ilamına karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmadığından ilamın 01.04.2014 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın sonrasında arsa payları oranlarındaki hata nedeniyle hükmün gereğinin Tapu Müdürlüğü tarafından yerine getirilemediğini belirterek tavzih isteminde bulunduğu, Tapu Müdürlüğüne bu hususta mahkemece müzekkere yazıldığı, gelen müzekkere cevabında sözkonusu mahkeme dosyalarından aynı sözleşmeden kaynaklanan ve seri olarak aynı şekilde karar bağlanan 9 dava dosyasındaki davacılar için tescil edilecek hisse toplamının 505/1000 olduğu, ancak davaya konu taşınmazda davalı yüklenici .... San. Tic. ve Ltd. Şti.'nin 11/25 (440/1000) payının bulunduğu, 65/1000 payın eksik kalması ve taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulamaması sebebiyle kararların uygulanamadığının belirtildiği, bunun üzerine mahkemece arsa payları oranlarının tespiti bakımından duruşma açılarak taraf beyanlarının ve bilirkişi raporlarının alındığı, ancak aynı bina ile ilgili olarak davalı yüklenici şirketin arsa payının iptali konusunda başkaca kesinleşmiş mahkeme kararlarının da bulunduğu, mahkemenin iş bu kararının kesinleşmesinden sonra, aynı bina ile ilgili olarak taşınmazdaki 15 no.lu bağımsız bölümle ilgili kesinleşen iki ayrı ilam olduğu, bu durumda aynı binaya ilişkin olarak başka mahkemelerin de kesinleşmiş kararlarının bulunması karşısında, mahkemece tavzih yoluyla arsa payı oranlarının yeniden belirlenerek taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulmasının mümkün olmadığı, bu nedenle de mahkemece ek kararla tavzih isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçlar değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2). 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinin 1. fıkrasına göre tavzih, hükmün yeterince açıklık taşımaması, infazında tereddüt doğurması veya bir birine aykırı fıkralar içermesi halinde olanaklıdır. 1. fıkraya göre de, tavzih yoluyla hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların sınırlandırılmasına, genişletilmesine veya değiştirilmesine imkân olmadığı kuralı kabul edilmiştir. Başka bir deyişle, mahkemenin kanun yolu sırasında incelenmesi mümkün olan bir hususu yeniden yargılama yaparak tavzih adı altında düzeltmesi olanaksızdır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş, ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı ve dava dışı arsa sahibinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle İstanbul 4. Tüketici Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan 31.10.2024 tarihli EK KARARININ ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2002, Karar No: 2017/3864, Tarih: 13.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/2002 E.  ,  2017/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve müdafii tarafından hüküm süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 10.08.2017 tarihli dilekçesinde yer alan "almış olduğum cezamın Yargıtaya göndermişimdir, iş bu cezamdan feragat etmek istiyorum, gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim" şeklindeki ibarenin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğu kabul edilerek hüküm re'sen de temyize tabi olmadığından sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41260, Karar No: 2016/4516, Tarih: 16.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/41260 E.  ,  2016/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin, dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için davalı belediyeye yaptığı başvurunun kabul edildiğini ve yapılan noter çekilişi ile 157 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, ancak satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkiline tahsis edilmiş olan 157 m² lik arsanın dava tarihindeki rayiç değerinden şimdilik 10.000 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 25.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 70.650,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ıslah dilekçesi de dikkate alınarak 70.650,00 TL’nin dava dilekçesinde belirtilen 10.000,00 TL’sinin dava tarihinden bakiye 60.650,00 TL’ye de ıslah tarihi olan 25.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili eldeki dava ile dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için müvekkili tarafından davalı belediyeye yapılan başvurunun kabul edildiğini, yapılan noter çekilişi ile 157 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; müvekkiline tahsis edilmiş olan 157 m² lik arsanın, ıslahen, rayiç değeri olan 70.650,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davalı vekili; davacının alacağının rayiç bedel üzerinden değil denkleştirici adalet ilkelerine göre ödenmesi gerektiğini, müvekkili belediyenin yargı kararları çerçevesinde ödeme yapma çağrılarına rağmen başvuruda bulunmayan davacının kötüniyetli olarak dava açma yoluna gittiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak; dava konusu taşınmazın imar tadilatı nedeni ile davacıya yapılan tahsisin ifasının imkansız hale geldiği, ifanın imkansızlığının davacıya tebliğ tarihindeki taşınmazın rayiç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı belediyenin, arsa vasfındaki taşınmazını, konutu olmayan ihtiyaç sahibi kimselere 775 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde tahsis etmek amacıyla 17.03.2003 gün ve 1095 ile 1096 sayılı, 27.01.2004 gün ve 106 sayılı, 12.03.2004 gün ve 335 sayılı Encümen kararlarını aldığı, bu nedenle davalı belediyeye başvuran davacıya 157 m² yüzölçümlü arsanın tahsis edilerek 03.11.2003 tarihli “Nüve Konutlar Arsa Tahsis” sözleşmesinin imzalandığı, akabinde davacının satış bedelini taksitler halinde davalı belediyeye ödemeye başladığı, ancak davalı belediye encümeninin kararıyla davacıya tahsis edilen arsanın da aralarında bulunduğu bir kısım arsalara ilişkin tahsis işlemlerinin iptaline karar verildiği, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Belediyenin maliki bulunduğu taşınmazı 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca davacıya satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.Taraflar arasında yapılan satış sözleşmesi geçerlidir ve geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı, satış bedelini ödediğini ispat etmek koşuluyla taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarihteki rayiç değeri isteyebilir. Bu nedenle, mahkemenin davacının tahsis edilen arsanın rayiç değerini isteyebileceği yönündeki değerlendirmesi yerindedir.

Ne var ki; Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2014/21242E-2015/8377K sayılı onama ilamında, onanmasına karar verilen mahkeme kararında, 2014/12104E-2015/2379K, 2014/14173E-2015/2378K, 2014/10574E-2015/2191K, 2014/10577E-2015/2193K, 2014/10604E-2015/2676K, 2014/10575E-2015/2192K, 2014/10594E-2015/2194K, 2014/10607E-2015/2195K, 2014/10736E-2015/2677K, 2014/12074E-2015/2377K, 2014/12075E-2015/2196K, 2014/12118E-2015/2374K, 2014/12106E-2015/2197K, 2014/12117E-2015/2678K, 2014/15434E-2015/2680K, 2014/15433E-2015/2679K, 2014/15435E-2015/2198K, 2014/15436E-2015/2681K, 2014/15437E-2015/2682 K sayılı düzelterek onamaya ilişkin ilamlarında, düzeltilerek onanmasına karar verilen mahkeme kararlarında hükme esas alınan bilirkişi raporları incelendiğinde; davalı belediye tarafından tahsisleri yapılan ve Gaziantep İli Bağlarbaşı mahallesi 259/1 parselde kayıtlı iken imar uygulaması sonucu 259/2, 209/2, 246/2, 213/4 ve 214/4 numaralı parsellere dönüşen alanda bulunan arsaların ifasının imkansız hale geldiği tarih olarak belirlenen 2009 yılında metre kare değerinin 300,00 TL, 2010 yılında ise 320,00 TL olarak belirlendiği görülmüştür. Somut uyuşmazlıkta ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu yerin ifasının imkansız hale geldiği tarih olan 23.11.2009 tarihindeki metrekare değerinin 450,00 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, davalı belediye tarafından tahsisi yapılan ve dosya kapsamından aynı yerde bulunduğu anlaşılan arsaların metrekare değerleri arasında bu denli bir fark bulunmasının nedenlerinin raporda ve mahkeme gerekçesinde açıklanmadığı, böylece davalı tarafından tahsisleri yapılan arsaların metrekaresine, ifanın imkansız hale geldiği benzer tarihlerde, farklı değerler biçilerek, neticeten ulaşılacak olan rayiç değerde belirgin bir farklılık oluşturulduğu görülmüştür.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu bağlamda mahkemece hükme esas alınan rapor; hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 1.207,00 TL harcın istek halinde iadesine, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11797, Karar No: 2018/12653, Tarih: 22.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11797 E.  ,  2018/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin, dava ve takip usulü başlıklı 16. maddesinde:

“(1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile ...Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile ...Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile ...Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması sebebiyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı işçinin çalıştığı, davalıya ait hastane işyerinin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kapatıldığı; davalı şirketin de 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 5. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ticaret sicili kayıtlarından re’sen terkin edildiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 16. maddesi uyarınca dava şartının değerlendirilerek, sonuca göre hüküm tesis edilmesi üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22237, Karar No: 2015/20784, Tarih: 27.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22237 E.  ,  2015/20784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, yapılan fesih işleminin de geçersiz olduğunu belirterek feshin geçersizliğini ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının muvazaa iddiasıyla diğer davalı Belediyeye iadesini talep ettiğinden şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, gerçekleştirilen hizmet ihalesi ile davalı Belediyenin park, bahçe ve yeşil alanlarının bakım işlerinin yaptırılması işleri için hizmet alımı adlı işe istinaden akdetmiş olduğu sözleşme gereği davacı işçinin sigorta girişinin gerçekleştirildiğini, davacı ile yapılan belirli süreli iş sözleşmesi gereği 31.12.2014 tarihinde davacı işçinin iş sözleşmesi işin sona ermesi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğini, işçinin her türlü talimatı ve giriş-çıkışlarını izinlerini, denetimlerinin de davalı ... tarafından yapıldığını, davacının davalı Belediyenin talimatı üzerine 21.04.2014 tarihinde işten çıkarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, husumetin İdareye yöneltilemeyeceğini ve davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi çerçevesinde yapılan işin niteliği gözönüne alındığında davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve yapılan fesih işleminin de geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekili ise, husumetin İdareye yöneltilemeyeceğini ve davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi çerçevesinde yapılan işin niteliği gözönüne alındığında davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve yapılan fesih işleminin de geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Keza aynı maddenin 7. fıkrasına göre de “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler.” Asıl işveren ve alt işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde, alt işveren işçisi, aynı madde uyarınca başlangıçtan itibaren asıl işveren işçileri sayılacaktır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1)İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4)Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, Toplu İş Sözleşmesi yahut Çalışma Mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.