muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5330, Karar No: 2024/7310, Tarih: 05.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5330 E.  ,  2024/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/331 E., 2023/419 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara yardım

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hüküm yönünden,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği kesin olduğu anlaşılmış ise de; katılan vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu belirlenmiştir.

Sanık ... müdafilerinin on beş günlük kanuni süresi içindeki temyiz istemlerinden sonra 31.10.2023 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından feragat edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2021/306 Esas, 2022/569 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 18'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/2-a, 29/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/2-a, 29/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-a, 29, 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

e. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/331 Esas, 2023/419 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekilleri ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri özetle, sanıkların eylemlerini canavarca hisle gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin ve sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, iştirak derecesine, beraat kararlarının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, meşru savunma, zorunluluk hali ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına,

4. Sanık ... ve müdafinin temyiz istemi özetle, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve sınırın aşılmasına,

4. Sanık ... ve müdafinin temyiz istemi özetle, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ..., ... ve ... tarafından fail, sanık ... tarafından ise yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve sınırın aşılması ile zorunluluk hali koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğine göre sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında ve suçların vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, canavarca hisle öldürme koşullarının oluşmadığı sanıklar ..., ... ve ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ...'un üzerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe lehe değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ...'in katılana yönelik eyleminde suç vasfıyla sınırlı olarak, diğer sanıklara ilişkin olarak ise ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüse Yardım ve Maktule Karşı Kasten Öldürmeye Yardım Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ... yönünden atılı suçun vasfında isabetsizlik olmaması, ve sanık ...'in temyiz isteminden feragat etmesi nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, katılanlar vekilleri ile sanık ... müdafilerinin temyiz taleplerinin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... ile Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Yardım Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... ile Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Yardım Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/331 Esas, 2023/419 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri, sanık ... ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10656, Karar No: 2022/11334, Tarih: 27.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10656 E.  ,  2022/11334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve bozma sonrasında birleşen davalar rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrasında, ilamında belirtilen şekilde asıl ve birleşen davaların kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davacı kurumun talebine göre karar verilmesi karşısında, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1465, Karar No: 2014/19725, Tarih: 03.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1465 E.  ,  2014/19725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/214-2013/621

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla ilamın hüküm kısmını değiştiremez. (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar)

Somut olayda borçlu aleyhine İş Mahkemesi ilamında en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline hükmedilen kıdem tazminatı ve ücret alacaklarının tahsil amacı ile ilamlı takip başlatılmış, borçlu kıdem tazminatına ve ücret alacağına istenen faizin fazla olduğu itirazında bulunmuş, Mahkemece, taraflardan banka isimleri sorulması üzerine; alacaklı tarafça TCMB avans faiz oranlarının esas alınması gerektiğinden bahisle banka ismi bildirilmemiş, borçlunun bildirdiği bankalardan faiz oranları sorulmuş cevap gelmeden bilirkişiden rapor alınmış, bilirkişi tarafından TCMB'ye bankalarca bildirilen en yüksek mevduat faiz oranları nazara alınarak hesap yapılmış, itiraz üzerine sunulan ek raporda ise; borçlunun bildirdiği bankaların faiz oranlarının en yükseğinin dahi yasal faiz oranı %9'dan düşük olduğundan bahisle, bu oranlar yerine yasal faiz oranı olan %9 üzerinde işlemiş faiz hesap edilmiştir. Mahkemece bankalarca TCMB'ye bildirilen en yüksek faiz oranlarına göre yapılan ilk hesaplamaya göre fazla faiz talebi bulunmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, ilam hükmü yorumlanamayacağından ve ilamda uygulanacağı belirtilen en yüksek mevduat faizinin (HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere) tarafların bildirdikleri ve dosyaya celp edilen bankaların fiilen uyguladıkları en yüksek mevduat faiz oranları olduğu esas alınmak suretiyle, hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi ve İİİK'nun 366. uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. Maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine , 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17449, Karar No: 2015/3128, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17449 E.  ,  2015/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2014 tarih ve 2013/154-2014/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin kurucu ortağı olan müvekkilinin, davalı şirketin genel kurul toplantılarında alınan dürüstlük kuralına aykırı kararlarla zarara uğratıldığını, 16/11/2012 tarihli sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının emredici hukuk kurallarına, azlık haklarına ve dürüstlük kurallarına aykırı bir şekilde alındığını, bu nedenle butlanla sakat olduğunu, 14/06/2013 tarihli birleşmeye ilişkin genel kurul kararının da emredici hukuk kurallarına, azlık haklarına ve dürüstlük kurallarına aykırı bir şekilde alındığından iptaline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek 16/11/2012 tarihli sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının butlan ile sakat olup, yok hükmünde olduğunun tespitine, 14/06/2013 tarihli birleşmeye ilişkin genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davanın hukuksal dayanaktan yoksun olması nedeniyle esastan da reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, özel hastane işleten davalı şirketin sermaye arttırımı için bakanlık izni alması gerekmediği, sermaye arttırım kararının TTK'nın 447. maddesi anlamında butlanını gerektiren bir durumun olmadığı, dolayısıyla 16/11/2012 tarihli karara yönelik davacı taleplerinin yerinde bulunmadığı, ancak 14/06/2013 tarihli genel kurulda, davalı şirketin, hakim ortağı olan şirkete tasfiyesiz infisah yoluyla aktif ve pasifiyle devir olunarak birleşmesine karar verildiği, ancak buna dair birleşme sözleşmesi TTK'nın 145. maddesine göre genel kurul tarafından onaylanmış ise de, 147. maddeye göre, birleşen şirketlerin yönetim kurullarınca hazırlanması gereken birleşme raporunun hazırlanmadığı ve 149. maddesiye göre, birleşme sözleşmesi ve raporu ile son üç yılın yıl sonu finansal tablolarını genel kurul kararından önceki otuz gün içerisinde hazır bulundurulmadığı, bu haliyle birleşme kararının TTK'nın 147. ve 149. maddelerine uygun olarak alınmadığı gerekçeleriyle, 16/11/2012 tarihli genel kuruluna karşı açılan davanın reddine, 14/06/2013 tarihli davalı şirketçe alınan genel kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı şirketin genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davalı şirketin 14/06/2013 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan kararın iptaline karar verilmiştir. Ancak davacının, somut olay bakımından iptal davası açılabilmesi için, olumsuz oy kullanılması tek başına yeterli olmayıp, muhalefetinin tutanağa geçirilmesi veya bu hususta ayrı bir dilekçe verilmesi gerekir. Toplantı tutanağının incelenmesinde, davacının görüşmeler sırasında öneriye katılmadığı ve olumsuz oy kullandığı anlaşılmakla birlikte, muhalefet şerhi veya bu konuda ayrı bir dilekçe verdiği dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Bu nedenle mahkemece davacının muhalefetinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3837, Karar No: 2017/102, Tarih: 09.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/3837 E.  ,  2017/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın savunmalarında olay tutanağını kabul etmediğini ve suç konusu uyuşturucu maddeleri kendisinin yere atmadığını söylemesi karşısında; tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/544, Karar No: 2024/6821, Tarih: 04.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/544 E.  ,  2024/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/60 E., 2016/354 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması (Katılan mağdure Aslı'ya yönelik), şantaj, hakaret (Katılanlar ... ile ...'e yönelik), tehdit (Katılan ...'ya yönelik) ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarihli ve 2011/15 Esas, 2014/27 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın tehdit suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan mahkumiyetine dair verilen hükümlerin sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/8457 Esas, 2016/1763 Karar sayılı ilamı ile tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, hakaret (Zeynalabin'e yönelik) suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması ve hakaret (Katılan ...'ya yönelik) suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesi uyarınca Yargıtay bozma ilâmına direnilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti ile kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçundan uyma kararı verilerek sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

4. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.10.2018 tarihli ve 2018/5009 Esas, 2018/5679 Karar sayılı ilamı ile üye hakimin imza eksikliği nedeniyle tevdi kararı verilmiş, bu süreçte Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2019 günlü, KD-2019/3418 sayılı itiraznamesi ile Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/8457 Esas, 2016/1763 Karar sayılı sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan bozma kararı ile sınırlı şekilde itiraz edilmesi üzerine tefrik edilen dosya itirazın değerlendirilmesi için Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesine gönderilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2019/2422 Esas, 2020/4274 Karar sayılı kararı ile de itiraz nedenleri yerinde görülmeyerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.08.2018 günlü tevdi kararı üzerine mahallinde eksikliğin tamamlanması sonrasında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2019 tarihli ve KD-2019/92996 sayılı yazısı ile Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/354 Karar sayılı kısmi direnme ilamı yönünden incelenmek üzere tefrik edilen dosyanın gönderildiği Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2019/7083 Esas, 2021/4513 Karar sayılı ilamı ile kısmi direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle, direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.09.2023 tarihli ve 2020/453 Esas, 2023/469 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.09.2023 tarih ve 11683 sayı ile itirazın geri alınması talebinde bulunulduğu ve karar verilinceye kadar itirazını geri almasının mümkün olduğu sonucuna ulaşılarak, itirazın geri alınması nedeniyle dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin iadesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2024 tarih ve 9-2023/117383 sayılı yazısı ile kısmi direnmeli karar hakkında karar verilmeksizin dosyanın mahalline gönderildiği belirtilerek bu hususta inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilen dosya, Dairemizin 2024/544 Esasına kaydedilmiştir.