muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23805, Karar No: 2015/11986, Tarih: 29.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23805 E.  ,  2015/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığı bozma, suç eşyasını satınalmak yada kubul etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara itiraz üzerine.... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/658 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş olmakla, bu sanık yönünden verilen karar inceleme dışı bırakılmıştır.

Suça sürüklenen çocukların yaşı gözetilerek duruşmaların gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, müdafiinin verdiği 10.05.2013 tarihli dilekçede hükmün sadece temyize tabi kısmının temyiz edildiğinin açıkça belirtildiği anlaşılmakla itiraz merciiince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuklar... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin işyerinde çırak olarak çalışan suça sürüklenen çocuk ...'in 20.12.2011 tarihli ifadesinde, işyerinin anahtarının orada çalıştığı için ustası olan müşteki tarafından kendisine verildiğini" beyan etmesi karşısında, anahtarın suça sürüklenen çocuk ...'in eline ne şekilde geçtiği müştekiden sorulup, sonucuna göre hırsızlık suçunun vasfının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Adli sicil kaydında hükümlüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'in, duruşmadaki olumlu hali nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı ve mahkemece hükmolunan cezanın para cezasına çevrildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk yönünden müştekinin zararının giderildiği anlaşılmakla yararına olan CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "müştekinin zararının gidermediği” şeklindeki yasal olmayan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1291, Karar No: 2008/627, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1291 E.  ,  2008/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, cezai şart ile eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedellerinin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici 06.05.2005 tarihinde iskân ruhsatını alarak davacılara ait bağımsız bölümleri teslim etmiş, davacılar sözleşmenin tapu verme şartları bölümünde belirtildiği şekilde yükleniciye ait kalan 2 bağımsız bölümün tapu kaydını yükleniciye devretmiştir. Davacı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin teslimi sırasında arsa sahipleri tarafından ihtirazî kayıt konulmamıştır. Davacı arsa sahipleri iskân ruhsatının alınması ve teslim tarihinden 40 gün sonra, 15.06.2005 tarihinde mahkemeye başvurarak tesbit yaptırmış, eksik ve ayıplı işler ile giderilme bedelleri bilirkişi raporuyla belirlenmiştir. Arsa sahiplerinin zamanaşımı süresi içerisinde eksik işlerin giderilme bedellerini isteme hakları mevcuttur. Teslim edilen eserin arsa sahipleri tarafından muayene edilerek, açık ayıpların makul süre içerisinde yükleniciye bildirilmesi zorunludur (BK. md.359/I). Bu zorunluluk gizli ayıplarda ise, ayıbın ortaya çıktığı tarihte başlar (BK. md.362/III). Makul sürelerde ayıp ihbarı yapılmadığı takdirde, eser zımnen kabul edilmiş sayılır.

Somut olayda; teslimde ihtirazî kayıt bulunmadığı gibi 15.06.2005 tesbit tarihine kadar arsa sahipleri tarafından yükleniciye ayıp ihbarında bulunulduğu kanıtlanamamıştır. İskân ruhsatı tarihiyle, tesbit tarihi arasında geçen 40 günlük sürede makul sürenin üzerindedir. Bu durumda bilirkişiden ek rapor alınarak, açık ayıplı işlerin giderilme bedellerine ilişkin istemin reddedilmesi, eksik işlerin giderilme bedellerine ilişkin istemin kabul edilmesi gerekirken, süresinde yükleniciye ayıp ihbarında bulunulmadığı gözden kaçırılarak, açık ayıplı işlerin giderilme bedellerine ilişkin isteminde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15208, Karar No: 2014/7201, Tarih: 02.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15208 E.  ,  2014/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/343-2013/192

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sözleşmenin uzatıldığının tespiti, olmadığı takdirde menfi ve müsbet zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili ile davalı belediye arasında 19.12.2002 tarihinde düzenlenen 1.12.2002 başlangıç tarihli 10 yıl süreli tesis yaptırma ve işletme sözleşmesi ile kanal,büz.trotuar,kilit taşı,bordür,beton,briket,mıcır gibi malzeme üretmek için ... ada ... parsel sayılı arsayı müvekkilinin kiraladığını,müvekkilinin edimlerini yerine getirerek 7.500.000 TL'lik yatırım yaptığını, davalı Şile Belediyesi meclisinin 2.8.2010 gün ve 31 sayılı kararı ile sözleşme süresinin 10 yıl uzatıldığını, bu kararın Belediye Başkanlığınca onaylanarak yürürlüğe girdiğini, daha sonra Şile Belediyesi Hukuk işleri kısmının 1.8.2012 tarihli yazısına istinaden kira sözleşmesinin 10 yıl süre ile uzatıldığına dair Belediye meclisinin 2.8.2010 tarih ve 31 sayılı kararının 6.8.2012 tarih ve 33 sayılı karar ile iptal edildiğini, iptal kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin bir kira sözleşmesi olmayıp yap işlet devret sözleşmesi olduğunu, Yargıtay bir kararında yap işlet devret modeli sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedilemeyeceğine karar verdiğini belirterek öncelikle belediyenin haksız ve kanunsuz olarak yol açtığı çekişmenin önlenmesine ve yap işlet devret sözleşmesinin 10 yıl süre ile uzatıldığının tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 4.000.000 TL müspet ve menfi zararın reeskont faiziyle tahsiline hapis hakkının tanınmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise yap işlet devret sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargıda çözümlenmesi gerektiğini belirterek görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, bu talep kabul edilmediği takdirde davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Davaya konu olan ve hükme esas alınan 1.12.2002 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralanan ne için kullanacağı kısmında kanal,büz.trotuar,kilit taşı,bordür,beton,briket,mıcır imalatı üretim tesisi, kiralama şartnamesinin 1 md ile kanal,büz.trotuar,kilit taşı,bordür,beton,briket,mıcır üretimi için kurulacak tesisin arsa kiralama işi 2886 sayılı kanuna göre ihale edileceği, tesis yaptırma ve işletme sözleşmesinde ise tesisi kuracağı ve tesisi 10 yıl süre ile işleteceği belirtilmiş aynı sözleşmenin 35 maddesinde de sözleşmenin ne şekilde uzatılacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan sözleşme yap işlet ve devret modelinde karma bir sözleşmedir. Kira sözleşmesinin süresi Belediye encümenin 2.8.2010 tarih ve 31 sayılı kararı ile 10 yıl süre ile uzatılmış,belediye hukuk kısmının verdiği mutala doğrultusunda uzatma kararı 6.8.2010 tarih ve 33 sayılı encümen kararı ile iptal edilmiştir.Davacı vekili dava dilekçesinde belediye encümen kararının iptaline ilişkin bir isteği bulunmamaktadır.Davacı vekilinin ilk isteği taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın giderilmesine ilişkindir. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir. Taraflar arasındaki ihtilaf kira sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkin olduğundan uyuşmazlığın adli mahkemelerde çözümlenmesi gerektiğinden işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21178, Karar No: 2015/18810, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21178 E.  ,  2015/18810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çifteler Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 30.06.2015

No : 2015/21-2015/137

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı işveren vekilinin temyiz talebi yönünden;

Hüküm iş mahkemesi tarafından verilmiş olup, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda; hüküm davalı vekiline 31.07.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, temyiz ise 21.08.2015 tarihinde vuku bulmuştur. Bu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/2 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE;

2) Davalı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden,

Davacı, 13.05.2009-21.07.2012 tarihleri arasında çalıştığını ve bu sürelerin tespitini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı işveren nezdinde, 13.05.2009-13.10.2009 tarihleri arasında tam zamanlı, 14.10.2009-12.05.2010 tarihleri arasında kısmi, 13.05.2010-13.10.2010 tarihleri arasında tam zamanlı, 14.10.2010-12.05.2011 tarihleri arasında kısmi zamanlı, 13.05.2011-13.10.2011 tarihleri arasında tam zamanlı, 14.10.2011-12.05.2012 tarihleri arasında kısmi zamanlı, 13.05.2012-21.07.2012 tarihleri arasında tam zamanlı çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece, kabul edilen kısmi süreli çalışmaların ayda kaç güne tekabül ettiği açık olarak belirtilmeyerek hükmün infazında tereddüte mahal verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, kabul edilen kısmi zamanlı çalışmanın yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında, ayda kaç güne tekabül ettiği açıkça belirlenerek hüküm kurulması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3207, Karar No: 2015/4512, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3207 E.  ,  2015/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/22399, Karar No: 2014/19511, Tarih: 20.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22399 E.  ,  2014/19511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı eylemler arasında iddianame sonucu düzenlenmesi hukuki kesinti bulunduğu, bu nedenle eylemlerin üç ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK.nın 43/1.maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18627, Karar No: 2016/1747, Tarih: 02.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/18627 E.  ,  2016/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI :

DAVACI : M.. Ç.. vs.

DAVALI : D.. Ç..

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

M.. Ç.. ve R.. Ç.. ile D.. Ç.. aralarındaki dava hakkında Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.04.2013 tarih ve ... sayılı hükmün Daire'nin 16.06.2015 gün ve 2014/... Esas-2015/... Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 3,20 TL’nin karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına, 02.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/367, Karar No: 2007/367, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-367 E., 2007/367 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-367 E., 2007/367 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/325 E- 445 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Ahmet G....... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11927-15165 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

…… Köyü 115 ada 34 parsel sayılı 1.808,91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ahmet G…

…… adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Ahmet G…

…….. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullandığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisindre alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlertden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlertden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları biri biriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı Ahmet G....... vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: