muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9553, Karar No: 2017/4661, Tarih: 15.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/9553 E.  ,  2017/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada ... parsel sayılı ....113,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadimden beri köy tarlası olarak kullanılıyor olması nedeniyle davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 113 ada ... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının verilen kesin süre içerisinde keşif avansının eksik kalan miktarını yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı ve davanın mevcut delillerle ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için dosyanın keşfe hazır hale getirilmesinden sonra keşifle ilgili ara kararında keşif gün ve saatinin yanında, hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilip bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Somut olayda; mahkemece, ....09.2008 tarihli celsede ilk kez keşif ara kararı kurulmuş, davacı tarafından keşif avansı yatırılmasına rağmen ........2014 tarihli celseye kadar keşif yapılmamıştır. ........2014 tarihli celsede keşif avansının eksik olduğundan bahisle yeniden keşif ara kararı kurulmuş ancak hükme esas alınan bu ara kararda; keşif gün ve saati belirlenmemiş, taşınmazın niteliği ile tarafların iddia ve savunmalarına göre keşfe inşaatçı bilirkişi alınması gerekmediği halde inşaatçı bilirkişi için ücret takdir edilerek avansın gereksiz artışına neden olunmuştur. Bu nedenlerle keşfe dair ara karar yasaya uygun bulunmamaktadır. Yasada öngörülen şekle uygun olmayan bir ara kararına dayanılarak keşif deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilemez. Yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16639, Karar No: 2014/16047, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/16639 E.  ,  2014/16047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/397-2014/423

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden ; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak fazla işlemiş faiz talep edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Denizli 3. Ticaret Mahkemesi 29.11.2013 tarih 2013/270 Esas-2014/92 Karar sayılı ilamı ile 3.917,00 TL alacağın 29.12.1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4657, Karar No: 2019/12103, Tarih: 23.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4657 E.  ,  2019/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, sanığın beraatine karar verilmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü saat 17:00 sıralarında, meskun mahalde, iki yönlü, 8,8 metre genişliğinde, motosikletin seyir istikameti için "DUR" levhası mevcut olduğu ve hafif iniş eğimli, minibüsün seyir istikameti için olay mahalli öncesi anayol-tali yol kavşak yaklaşım levhası mevcut olduğu, kuru, asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki minibüs ile seyir halindeyken sokak kavşağına geldiğinde minibüsün sol yan kısımlarına, seyir istikametine göre sol taraftan kavşağa giren sürücü belgesiz ölen ... idaresindeki motosikletin ön kısımlarının çarpması sonucu ...'in kafatası ve yüz kemikleri kırıkları ile beyin kanaması ile iç organ hasarı sonucu öldüğü, aracında yolcu olarak bulunan ... Türközü'nün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin (kast) veya taksirinin bulunmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, maddi gerçekle bağdaşmayan tutanak ve bilirkişi raporu esas alınarak beraat kararı verilmesi yerinde olmadığına, olayda kurtulan...'nin beyanları ile kaza tespit tutanağının örtüşmediğine, İstanbul Teknik Üniversitesi bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğine, ölenin geldiği yolda kasis olduğuna, hızlı gelmesinin mümkün olmadığına yönelik itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1286, Karar No: 2010/1736, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1286 E.  ,  2010/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin ve çıkarılan borcun iptaline, aylığın yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının, prim borcu nedeni ile yaşlılık aylığının iptali ve davacıya yaşlılık aylığından borç çıkarılmasına ve pirim borcu çıkarılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren bağlanması gerektiğinin tesbitine ve birikmiş aylıkların dava tarihinden itibaren faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı Kurumun Tokat Sigorta İl Müdürlüğünde görev yapan idarecilerin baskı ve ikna edici yollarla personelin bilgisayar şifrelerini öğrendikleri, Müdürlükte çalışanların birbirlerinin şifrelerini öğrenip kullanabilecekleri bir ortam yaratıldığı, hatta müdürlükte çalışan temizlik firması elemanlarının dahi personelin şifrelerini bildiği ve bu şifrelerle ekran başında işlem yaptıkları, aralarında davacı sigortalının da bulunduğu bir çok sigortalı yönünden hesaplara girilerek başka sigortalıların yaptıkları prim ödemelerinin bu sigortalı yapmış gibi prim ödeme hesaplarına geçirildiği, sonradan yapılan ödemelerin önceki tarihlerde yapılmış gibi prim ödeme hesaplarına girilerek birçok sigortalıya sanal hizmet süresi kazandırılarak yaşlılık ve ölüm aylıkları bağlandığı, sağlık karnesi verildiği, davacı sigortalı ...’ın prim ödeme hesabına 04.11.1999 tarihinde B60 oprid kodu ile girilen 2 adet ödemenin sigortalı Selahattin Tanış’a ait hesaptan çıkarılarak davacının 28.03.1997 ve 28.04.1998 tarihli ödemeleri gibi gösterildiği ödemelere ilişkin davacının belge ibraz etmediği bu şekilde sigortalıya prim borcu var iken 9009 gün sigortalılık süresi üzerinden 1.9.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, usulsüzlüklerin müfettiş tarafından ortaya çıkarılması üzerine davacının prim borcu var iken aylık bağlanması nedeni ile yaşlılık aylığının bağlandığı tarihten itibaren iptal edilip fuzulen ödenen yaşlılık aylığı nedeniyle borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanıp uzunca bir süre ödendikten sonra yaşlılık aylığının iptal edilmesi iyiniyetten uzak olacaksa da kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz olarak hileli şekilde oluşturulan aylık bağlama işlemi sigortalının da katılımının bulunduğu muvazaalı bir eylem sonucu oluşturulmamalıdır.

Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanıp uzunca bir süre ödendikten sonra yaşlılık aylığının iptal edilmesi iyiniyetten uzak olacaksa da kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz olarak hileli şekilde oluşturulan aylık bağlama işlemi sigortalının da katılımının bulunduğu muvazaalı bir eylem sonucu oluşturulmamalıdır.

Bu halde davacının, iade ile yükümlü olacağı açık olup, iade yükümlülüğünün konusu ve kapsamı ise dava tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 96. maddesine göre belirlenmelidir. Bu maddeye göre; “Kurumca işverenlere, sigortalılara,isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine ,genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere,fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa,hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık süre de yapılan ödemeler,bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden…itibaren hesaplanacak olan kanuni faizi ile birlikte …genel hükümlere göre geri alınır…”düzenlemesine göre, davacının kasıtlı ve hileli hareketi ile yaşlılık aylığı bağlanmasına neden olduğu sonucunun oluşması halinde, açıklanan bu madde kapsamında iade ile de yükümlü olduğu açıktır.

Somut olayda sigortalının prim ödeme hesabına yapılan hileli girişler 4.11.1999 tarihinde 28.(3-4).1997 tarihli olarak yüklenmiş, davacıda ödemeye ilişkin herhangi bir belge ibraz etmemiştir.Bu halde davacının tahsis talep tarihinde tam yaşlılık aylığı koşulları yönünden prim borcu olduğunu bildiği oluşturulan aylık bağlama işleminin sigortalının da katılımında bulunduğu hileli bir işlem sonucu oluşturulduğunu göstermektedir. Bu durumda davacının olayda,Medeni Kanunun 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kuralının uygulanmasını isteme hakkının bulunmadığı ortadadır.Ne var ki ;Anayasal sosyal güvenlik ilkeleri ve aylık bağlama tarihinde yürürlükte olan 1479 sayılı Yasa gereğince davacının davada ki istemi de dikkate alınarak ,davacının prim borcu çıktıktan sonra kalan sürelerinin kısmi aylık yönünden yeterli olup olmadığının araştırılarak, varsa kısmi aylık şartlarının oluştuğu tarihten itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemece bu yöne ilişkin hiç inceleme yapılmadığı gibi davacının tam aylığa ilişkin prim borcunu sonradan ödeyip ödemediği de araştırılmamıştır.

Yapılacak iş;davacının, aylık bağlama tarihinde yürürlükte olan 1479 Sayılı Yasa gereğince, prim borcu dışında kalan süreleri yönünden kısmi yaşlılık aylığı şatlarının olup olmadığını kurumdan sormak ,varsa şartların oluştuğu tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar vermek, davacının iade yükümlülüğüne ilişkin olarakta yukarıda açıklanan 5510 sayılı Yasa'nın 96.maddesi hükmü gözetilerek kısmi yaşlılık aylığına karar verilmiş ise, iade yükümlülüğünü bu aylığın bağlanmasından önceki dönem yönünden tamamı üzerinden, kısmi aylığın bağlandığı tarihten sonrası içinde tam aylık ile kısmi aylık arasında ki oluşacak fark Kurumdan sorulduktan sonra bildirilen ödemeler yönünden değerlendirme yapmak, kısmi aylık şartlarının bulunmaması halinde ise davaya konu miktarlar yönünden açıklanan ilkeler gereğince iade yükümlülüğü yönünden bir karar vermekten ibarettir.Kaldı ki davacının kesilen tam yaşlılık aylığına ilişkin prim borcunu kurumun bildireceği gecikme zammı ve faizi ile ödemesi halinde de ödemeyi takip eden aybaşından itibaren yeniden bağlanabileceği gerçeği dahi mahkemece dikkate alınmalıdır

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve özellikle davacının kısmi yaşlılık aylığı şartları yönünde değerlendirme ile iade yükümlülüğü olup olmadığı yolunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2537, Karar No: 2015/2525, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2537 E.  ,  2015/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/5575, Karar No: 2019/9069, Tarih: 16.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/5575 E.  ,  2019/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Gerekçeli kararın gerekçe kısmında suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan bozma öncesi mahkemece verilmiş mahkumiyet hükmü ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun 7 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3 ve TCK 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesi mahkemece verilmiş mahkumiyet hükmü ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun 7 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3 ve TCK 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ve ardından suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın nevi ve miktarı nazara alınarak suça sürüklenen çocuğun sabıkalı geçmişi de dikkate alınarak şartları oluşmadığından 5237 sayılı TCK’nın 50/1 ve 50/3 maddesinin yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat edilemediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçe ile kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmış olması ,

2-“….Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması”

Kabulu göre de;

a- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezasına ve ardından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oaranında indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini ,

Kabulu göre de;

a- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezasına ve ardından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oaranında indirim yapılırken 1 yıl 8 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini ,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde hırsızlık suçu yönünden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4381, Karar No: 2014/7371, Tarih: 19.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4381 E.  ,  2014/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2011/415-2013/124

Taraflar arasında görülen iflas davası sonucunda verilen hükmün süre yönünden reddine ilişkin Dairemizin 20.12.2013 gün ve 6833 Esas, 8217 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı U.. Makine San. A.Ş. ile müdahil H.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

1)Davalılardan U.. Makine Sanayi A.Ş. vekilinin hükme yönelik temyiz isteminin, yasal sürede yapılmadığından dolayı, HUMK’nın 432. maddesi uyarınca reddine ilişkin Dairemiz kararına karşı, istemin süresinde olduğu ileri sürülerek başvuruda bulunulması üzerine yapılan incelemede, temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla talebin reddi gerekmiştir.

2)Yargılama sırasında davacı yanında davaya müdahale isteminde bulunan, bu istemi kabul edilen, karar başlığında ismi bulunmayan, bu nedenle de karar tebliği yapılmayan müdahillerden H.. Ç.. vekilinin temyiz istemine gelince;

Davanın İİK'nın 177/4. maddesi anlamında doğrudan iflas davası olduğu, müdahilliğine karar verilen H.. Ç..’ın ilama dayalı işçi alacağının bulunduğu, bu alacağına dayanarak müdahale isteminde bulunmuş ise de; İİK’nın 158/1. maddesi nazara alındığında, H.. Ç..’ın iflası istenenin yararına isteminin bulunmadığı, aksine iflası isteyen davacı yanında müdahillik isteminde bulunarak davalı şirketin iflasını istediği ve mahkemece de iflasa karar verildiği, bu itibarla H.. Ç..’ın İİK’nın 158/1. maddesi anlamında müdahil olmadığı gibi, temyizde de hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla H.. Ç.. vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı U. Makine Sanayi A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, H.. Ç.. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile müdahilden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13420, Karar No: 2018/23433, Tarih: 05.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13420 E.  ,  2018/23433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle alacağın icra kanalı ile ödendiği belirtildiğinden, Mahkemece tahsilde tekerrür oluşturmamak hüküm verildiği anlaşılmakla; davalı ... Belediyesi Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.