muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6178, Karar No: 2017/1953, Tarih: 28.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6178 E.  ,  2017/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın kolluk kuvvetlerine iki adet tabanca teslim ettiği, bunlardan birinin bulundurma ruhsatlı gerçek tabanca olduğu, diğerinin ise kuru sıkı tabanca olduğu, sanık savunmasında üzerine atılı kasten yaralama eylemini kuru sıkı tabancanın kabzasıyla gerçekleştirdiğini beyan ettiği ve bu beyanın aksinin dosya içerisindeki mevcut deliller ile ispatlanamamış olması karşısında, herhangi bir açıklama yapılmadan sanığın suçta kullandığı kuru sıkı tabancanın yanı sıra kolluk kuvvetlerine teslim ettiği bulundurma ruhsatlı gerçek tabancasının da müsaderesine karar verilmesi,

2) Müştekinin yaralanması hakkında aldırılan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesine ait 19.10.2015 tarih ve 6314 sayılı raporun 10 numaralı bendinde müştekiye ait olay tarihi olan 09.06.2010 tarihli beyin BT raporunda sol frontal kemik solunda çökme kırığı olduğunun belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılıp kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca aynı yasanın 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2550, Karar No: 2015/2537, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2550 E.  ,  2015/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/414, Karar No: 2007/414, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-414 E., 2007/414 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-414 E., 2007/414 K.**

**- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.06.2006 gün ve 2005/56-2006/580 E.K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12190-14933 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında Gömemiş Köyü 105 ada 25 parsel sayılı 12.763,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Ali K.....-Hıdır K..... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzeride orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20087, Karar No: 2015/29160, Tarih: 06.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/20087 E.  ,  2015/29160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/150318

MAHKEMESİ : Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2012/255 (E) ve 2012/240 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 28.04.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4612, Karar No: 2010/10837, Tarih: 26.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4612 E.  ,  2010/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.10.2008 tarih ve 2008/356 - 2008/2192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’nin temizlik hizmetini üstlendiğini, dava dışı işçinin açmış olduğu dava sonucu hükmedilen ihbar ve kıdem tazminatı alacağının müvekkili tarafından ödendiğini, oysa işçinin çalıştığı döneme tekabül eden tazminatın tamamından müvekkilinin sorumlu olmadığını ileri sürerek, 1.434,50 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, işçi için ödenen ihbar ve kıdem tazminatından davalı ...’nin sorumlu olmadığı, diğer davalı şirketin ise 788,36 YTL’sinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı ...’ye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin davalı ... Temizlik A.Ş.’ye yönelik temyiz itirazlarına gelince, HUMK'nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000.000.000 TL'sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, bu miktar 2008 yılı için 1.250 YTL’dir. Dava dilekçesinde 1.434,50 YTL’nin tahsili istenilmiş, mahkemece, 788 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir. İstemin reddedilen kısmı, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davalılardan ...’ye yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ... A.Ş.’ye yönelik temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. madde hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3614, Karar No: 2019/9775, Tarih: 22.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/3614 E.  ,  2019/9775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların murisi ... tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek, ... için 1.000,00 TL cenaze gideri ve 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, diğer davacılar için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında talebini ıslahla ... için 60.639,00 TL, ... için 12.454,00 TL, ... için 8.884,00 TL, ... için 17.053,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ... için 60.639,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı 700,00 TL cenaze gideri, ... için 12.454,00 TL, ... için 8.884,00 TL, ... için 17.053,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

Davaya konu trafik kazasına karışan ... plakalı araç, davalı ... şirketine 02.08.2007-2008 tarihleri arasında 80.000,00 TL kişi başı ölüm/sakatlık teminatıyla zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalanmıştır. 2008 yılı 1. dönemi için belirlenen trafik sigortası teminatı ise kişi başı 100.000,00 TL'dir. Davalı ... tarafından düzenlenen poliçede 100.000,00 TL'nin altında

80.000,00 TL olacak şekilde bir limit belirlenmesi davalının sorumluluğunu azaltmayacaktır. Hal böyle iken davalının poliçe gereği kişi başı ölüm/sakatlık teminatının 100.000,00 TL olarak kabul edilip buna göre hüküm kurulması gerekirken mahkemece yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davacı vekilince temerrüt faizi olarak ticari faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan araç ticari araç olup ticari faaliyet sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değil bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5150, Karar No: 2024/1088, Tarih: 07.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5150 E.  ,  2024/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddine ilişkin merci kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Kelkit Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/08/2021 tarihli ve 2021/567 soruşturma numaralı kararı ile taksirle öldürme suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara yapılan itiraz üzerine Gümüşhane Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/10/2021 tarihli ve 2021/965 Değişik İş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-29-12701-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58632 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65337 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Özerdem Et Gıda Tarım Hayvan İnşaat Nakliye San. ve Tic. Ltd. Şti.de şoför olarak çalışan müteveffa ...'ın sevk ve idaresindeki 24 AAN 962 plakalı tır (çekici) ve çekiciye takılı büyükbaş hayvan yüklü 24 AAJ 806 plakalı dorse ile Erzincan ili istikametinden Kelkit ilçesi istikametine seyir halinde iken Pöske dağı mevkiinde yolun sağ kısmında bulunan yamaçtan aşağı devrildiği ve kaza sonrası hayatını kaybetmesi üzerine Kelkit Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde; maktülün ölümünde kusur atfedilebilecek herhangi bir kişi bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/13276 esas, 2019/11282 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi bakımından, bahse konu tırın 15/10/2020 tarihinde hasarlı bir kazaya karıştığı da göz önüne alındığında, canlı hayvan nakliyesinde kullanılan ... ve dorsenin teknik donanımlarının kazanın oluşmasındaki etkileri ile olay yeri kayıtları üzerinde teknik bir bilirkişi raporunun aldırılmadığı, kazaya konu aracın takoğraf cihazının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadığı, bu kapsamda çekicinin TÜVTÜRK muayene kayıtlarının celbi ile müteveffanın çalıştığı şirket tarafından bahse konu aracın hasarlı bir şekilde trafiğe çıkarılıp çıkarılmadığının yanında aracın periyodik bakımı muayene işlemleri, işçi sağlığı ve iş yeri güvenliğinin sağlanması hususlarında kazaya etkisi oluşabilecek kişi veya kişilerin tespiti bakımından konusunda uzman bilirkişilerce rapor temin edildikten sonra değerlendirilme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre ölen ...'ın Özerdem Ltd.Şti’nde şoför olarak çalıştığı, şirkete ait 24 AAN 962 plakalı tır (çekici) ve çekiciye takılı büyükbaş hayvan yüklü 24 AAJ 806 plakalı dorse ile Erzincan ili istikametinden Kelkit ilçesi istikametine seyir halinde iken Pöske dağı mevkiinde yolun sağ kısmında bulunan yamaçtan aşağı devrildiği, sürücünün öldüğü, araçtaki 23 büyükbaş hayvanın 21’inin öldüğü olayda; kaza tespit tutanağında ölen sürücünün aracın hızını kavşak dönemeç ve tepe üstlerine yaklaşırken azaltmamak suretiyle kazaya sebebiyet verdiği tespitinin yer aldığı, aracın takoğrafının çalışmadığı, canlı hayvan nakliyesinde kullanılan ... üzerinde teknik inceleme yapılmadığı,periyodik bakımı yapılıp yapılmadığının belli olmadığı, müştekinin iddiasına göre aracın kaza öncesinde geçirdiği kaza nedeniyle bir süre kullanılmadığı elektrik ve fren sistemindeki arızalar nedeniyle tamire alınıp akabinde trafiğe çıkarıldığı iddialarının araştırılmaması karşısında; suç tarihinden itibaren geçen süre dikkate alınarak aracın kaza anındaki durumunun tespiti mümkün olmadığından mercii kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.