muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2817, Karar No: 2014/7062, Tarih: 28.05.2014

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olaya gelince; Dava konusu 16.. ada 1 parsel sayılı taşınmaz 17.12.1982 tarihinde Kadastro Komisyon Kararı ile mera vasfı ile Çerkezköy Belediye Başkanlığı adına tescil edilmiştir. Belediyece yapılan imar uygulaması sonucu 13.. ada 4 ve 5 parseller arsa vasfı ile Çerkezköy Belediyesi adına tescil edilmiş ve Belediye tarafından davalılara satılmıştır. Davacı Hazine ise 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/314 Esas, 2010/377 sayılı Kararı ile 16.. ada 1 parselden oluşan imar parselleri hakkında tapu iptali, tescil davası açmış, dava kabul edilmiş ve karar kesinleşmiştir. Taşınmazın öncesinin mera olduğu dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapılaşmalar olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece çekişme konusu taşınmazın tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek yerinde şehir plancısı, ziraatçi bilirkişi ve harita mühendisi bulundurmak koşuluyla yeniden keşif yapılmalı, 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları belediyeden sağlanmalı, bu haritaların kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1222, Karar No: 2015/1650, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1222 E.  ,  2015/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1079, Karar No: 2021/7781, Tarih: 04.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1079 E.  ,  2021/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5.

maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22010, Karar No: 2010/29518, Tarih: 26.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/22010 E.  ,  2010/29518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/245922

MAHKEMESİ : Bartın Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2006

NUMARASI : 2006/751

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 179/3. maddesinde belirtilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluşması için, kişinin alkol yada uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına karşın, araç kullanması gerekir. Bu nedenle tutanak düzenleyici tanıklardan ve kimliği tespit edilebildiği takdirde trafik polisine ihbarda bulunduğu belirtilen sivil polisten sanığı gördükleri andaki dışa yansıyan davranışları sorulup aracı emniyetli şekilde kullanıp kullanamayacağı irdelenip, tespit edilen promil miktarı gözetilerek, tıbbı bakımdan bilimsel verilere göre, sanığın aldığı alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olup olmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumundan yada tıp fakültelerinin konusunda uzman öğretim görevlilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden bilimsel görüş alındıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı biçimde sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6891, Karar No: 2015/2842, Tarih: 23.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6891 E.  ,  2015/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/634-2014/194

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kiranın 26/03/2013 tarihinden geçerli olmak üzere 12.600 TL + KDV olarak tespitine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kiracı 27.03.2006 tarih ve on yıl süreli kira sözleşmesine göre davaya konu bina çatısını, baz istasyonu kurmak üzere kiralamıştır. Sözleşmenin altıncı maddesinde yıllık artışın DİE tarafından yayınlanan ÜFE (bir önceki yılın aynı ayına göre) endeksine göre yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı taşınmazı 16.02.2010 tarihinde satın almış, 02.07.2013 tarihinde açtığı dava ile sözleşmenin ilk beş yılının dolduğunu, bu nedenle TBK'nun 344. maddesinde belirtilen hak ve nesafet ilkelerine göre kiranın belirlenebileceğini belirterek, 26.03.2013 tarihinden itibaren kiranın yıllık 14.000 TL + KDV olarak belirlenmesi isteminde bulunmuştur. TBK'nun 310. maddesinde '' Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur '' düzenlemesi bulunmakta, 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı kanunun geçici 2. maddesinde ise '' Kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında, 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 342, 343, 344, 346 ve 354 üncü maddeleri 1/7/2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanmaz. Bu halde, kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümleri tatbik olunur. Kira sözleşmelerinde hüküm olmayan hallerde mülga Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır '' düzenlemesi bulunmaktadır. Bu durumda davalı özel hukuk tüzel kişisi olup 344. maddenin eldeki davada uygulanması imkanı bulunmamaktadır. On yıllık sözleşme süresi de dolmadığından sözleşme hükümlerine göre isteme konu dönem için kiranın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nesafet esaslarına göre kira bedelinin belirlenmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8009, Karar No: 2011/21265, Tarih: 31.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8009 E.  ,  2011/21265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasa md. 204/1-3, 62,, 53/1 gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri

30.11.2001 havale tarihli, 3378-1865 sayılı iddianameyle sanığın, “..sahte olarak düzenlediği ve aslı İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 2001/443 Esas sayılı dosyası içerisinde bulunan özel belgeyi kullanarak borca itirazda bulunduğu bu haliyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği..” iddia olunarak Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında, 21.10.2004 tarih ve 1104-775 sayı ile “..suça konu sahte belge kullanılarak İcra Tetkik Mercii Hakimliğinden 28.03.2002 gün ve 2001/443 Esas, 2002/155 Karar sayılı ilamın sahte olarak alınmış olması nedeniyle eylemin TCK.nun 342/2 maddesindeki suçu oluşturacağı” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de; hükmün konusu iddianamede gösterilen eylemden ibaret olup, Asliye Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 30.11.2001 tarihli iddianamede sahte özel belgenin kullanılması nedeniyle sahte mahkeme ilamı alındığından bahsedilmediği, esasen sahte oluşturulduğu iddia olunan İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin karar tarihinin iddianamenin düzenleme tarihi olan 30.11.2001 tarihinden sonra 28.03.2002 olduğu, öte yandan dar yetkili mahkeme olan İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin itiraza konu olan belge üzerinde sadece imza incelemesi yaptırdığı ve imzanın alacaklıya (katılana) ait olduğunun belirlenmesi nedeniyle borca itiraz davasının kabulüne karar verildiği, katılanın (takip alacaklısı) Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılama sırasında, sanığa (borçluya) bir başka sebeple verdiği belgeye alacağını tahsil ettiğine ilişkin ifadenin yer aldığı bölümün sanık tarafından sonradan ilave edildiği iddiasında bulunması üzerine yaptırılan incelemede Adli Tıp Kurumunun 25.06.2003 tarihli raporunda “..30.05.2001 tarihinde senetteki paramı aldım” yazılarının belgeye sonradan ilave edildiğinin belirtilmesi üzerine, İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 28.03.2002 tarihli kararının içeriğinin sahteliğinin gündeme geldiği cihetle, sanık hakkında sonradan ortaya çıkan ve 30.11.2001 tarihli iddianamede yer alması olanaklı olmayan bu eylemi nedeniyle ek iddianame ile dava açılması sağlanıp, her iki davanın birleştirilmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesine (1412 sayılı CMUK.nun 150 ve 257.md.) aykırı olarak dava konusu yapılmayan resmi belgede sahtecilik suçundan verilen görevsizlik kararı esas alınarak yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş

olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2922, Karar No: 2012/1885, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2922 E.  ,  2012/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların kooperatif üyesi olduğunu, aidatlarını, aidat gecikme zamlarını ve diğer borçlarını ödemediklerini, bu nedenle haklarında takip başlatıldığını, davalıların süresi içerisinde takibe itiraz ettiğini, amaçlarının takibi uzatmak olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kooperatif üyelerin çoğunun aidatlarını düzenli şekilde ödemediğini, banka ve kooperatif makbuzlarından 2007 ve 2008 yıllarına ait borçlarının bulunmadığının anlaşılabileceğini, tasfiye halindeki kooperatifin yasalara göre harcama ve gider artırıcı faaliyetler yapamayacağını, yönetim kurulunun yasaları hiçe sayarak harcama yaptığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların yapılan takibe alacak ve borç miktarlarını ve kalemlerini ayrıntılı olarak hesaplama ve bu elde ettiği sonuca göre takibe itiraz edip etmeyeceğine karar vermesi gerekirken takibe bir bütün halinde itiraz edilmesi ve alacağın basit matematik hesabıyla tespit edilebilir nitelikte bulunması nedeniyle likit alacak konumunda bulunduğundan itirazın kötü niyetli olarak görüldüğü, davacının davalılardan takip tarihi itibariyle 1.075,00 TL. asıl alacak, 1.547,09 TL. faiz alacağı olmak üzere toplam 2.622,09 TL. alacaklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, itirazın 1.075,00 TL. asıl alacak ve 1.547,09 TL. faiz olmak üzere toplam 2.622,09 TL. üzerinden iptaline, davanın kabul eden miktarı üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif ortaklığına bağlı olarak kooperatif tarafından üyelerine karşı başlatılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkindir.İcra takibine yetki yönünden itiraz edilmemiş olup, sadece borca itirazda bulunulmuştur. Bu durumda, mahkemece icra dairesinin yetkili olup olmadığı üzerinde durulması gerekmemekte ise de, mahkemenin yetkisi bakımından HUMK'nun 17 (HMK'nun 14/2). maddesinin, tüzel kişiliği olan kooperatif ile üyeleri arasındaki davalar bakımından da uygulanması gerektiğinden, bu davanın, kooperatifin ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup, mahkemece re’sen dikkate alınması gerekir. Mahkemece, davalı kooperatifin merkezinin İstanbul, Maltepe olduğu gözetilerek dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, yatırılmayan peşin harcın iadesi gerekmediğine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2551, Karar No: 2018/7334, Tarih: 19.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2551 E.  ,  2018/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin davalı ... aleyhine ihtiyati haciz kararına istinaden ... takibi yaptığını, yapılan haciz işleminde ise ... plakalı aracı haczedilerek muhafaza altına alındığını, akabinde davalı ... tarafından ... 1. ... Hukuk Mahkemesi'nin 2013/729 sayılı dosyası ile haksız olarak aracı noter satışı ile satın aldığından bahisle müvekkili şirket aleyhine istihkak davası açtığını ve bu dosyanın halen derdest olduğunu, bu aracın dört kez el değiştirdiğini, bunların kağıt üzerinde olduğunu, aracın üzerindeki logo ve amblemlerin halen davalıya ait olduğu ve aracın halen davalı borçlu tarafından kullanıldığını beyan ederek davanın kabulü ile davalılar arasındaki iş makinesi satış işleminin iptali ile söz konusu araç/ iş makinesi üzerinde cebri ... yapabilme yetkisinin tanınmasını, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın açmış olduğu davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, yapılan tasarrufun borcun doğumundan önce meydana geldiğini, yine satış sözleşmesi ile yapılan satışlarında borcun doğumundan önce olduğunu, bu nedenle açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 260930 plaka nolu vinçli açık ahşap kasa kamyon niteliğindeki iş makinesi ile ilgili davalılar arasındaki satış işleminin iptaline, davacı tarafa ... 4. ... Dairesi'nin 2013/261 takip sayılı dosyasındaki alacağı ile sınırlı olmak üzere tahsili için cebri ... yetkisi verilmesine karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nın 277 ve davamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dava konusu araç, borçlu tarafından 13.11.2012 tarihinde borcun doğumundan sonra eşi ...'a, ... tarafından ...'ye, ... tarafından da ...'e satılmıştır. İİK'nın 282. Madde hükmüne göre iptal davaları borçlu ile hukuki işlem yapan üçüncü kişilerle kötüniyetli üçüncü kişiler (4-5 vs.) aleyhine açılır. İİK'nun 278/3. maddesine göre davalı borçlu tarafından dava dışı ...'a yapılan tasarruf iptale tabidir. Belirtilen bu araç dava dışı 4.şahıslara satılmıştır.

1-Dava konusu araç, borçlu tarafından 13.11.2012 tarihinde borcun doğumundan sonra eşi ...'a, ... tarafından ...'ye, ... tarafından da ...'e satılmıştır. İİK'nın 282. Madde hükmüne göre iptal davaları borçlu ile hukuki işlem yapan üçüncü kişilerle kötüniyetli üçüncü kişiler (4-5 vs.) aleyhine açılır. İİK'nun 278/3. maddesine göre davalı borçlu tarafından dava dışı ...'a yapılan tasarruf iptale tabidir. Belirtilen bu araç dava dışı 4.şahıslara satılmıştır.

Yapılacak iş, davalı ... tarafından davacı aleyhine açılan istihkak dava dosyasının ve dava konusu aracın satışlarına ilişkin tüm noter satış belgelerinin de dosya arasına alınarak, davalı borçludan aracı satın alan ..., ve ...'nin de davaya dahil edilmesi, bu aracı satın alan kişilerin kötü niyetli olup olmadıkları araştırılarak, kötü niyetli yani borçlunun durumunu bilebilecek şahıslar oldukları tesbit ve ispat edildiği takdirde bu kişiler yönünden de tasarrufun iptaline karar verilmesi aksi halde ise İİK’nın 283/2. maddesi uyarınca üçüncü kişinin malı elinden çıkardığı tarihteki gerçek değeri oranında bedelle sorumlu tutulması gerekecektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,(2) nolu bentte açıklanan sebeplerle bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 19/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12354, Karar No: 2021/12472, Tarih: 16.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12354 E.  ,  2021/12472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.