muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4485, Karar No: 2015/8124, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4485 E.  ,  2015/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın babasına ait Jurdan Taban ve Ökçe İmalatı isimli işyerinin bulunduğu, sanığın da bu işyerinde işlere yardımcı olduğu, yaşadığı maddi sorunlar nedeniyle işyerinde çalışan bazı kişilerin maaşlarını yüksek göstererek ya da işyerinde çalışmadıkları halde bazı kişiler adına işyerinde çalıştıklarına dair sahte maaş belgeleri düzenleyerek toplam 14 kişi adına Akbank Saruhanlı Şubesinden kişisel bağlantılarını kullanmak suretiyle kredi çıkarttığı, bu kredilerin bir kısmının tamamını, bir kısmının ise bir bölümünü kendisine aldığı, bu suretle sanığın sahte belgeler kullanarak kredilerin açılmasını sağlayıp toplamda kendisine 81.500 TL haksız kazanç elde ederek katılana karşı zincirleme suç niteliği kazanan özel belgede sahtecilik ve banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından hüküm kurulurken ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43. maddesi uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6380, Karar No: 2021/15903, Tarih: 26.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6380 E.  ,  2021/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

2-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Balık yemi satıcılığı yapan tarafların rekabet nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunan olayda, katılanın da, sanığa hakaret ve tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Balık yemi satıcılığı yapan tarafların rekabet nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunan olayda, katılanın da, sanığa hakaret ve tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9232, Karar No: 2017/2285, Tarih: 08.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/9232 E.  ,  2017/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 23.01.2014 tarihli bozma ilamına uyulduğu halde, yargılama esnasında 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun CMK.nun 147 ve 191. maddeleri uyarınca hakları hatırlatılarak yöntemine uygun olarak yeniden sorgusu yapılmasına ilişkin bozma kararı gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18118, Karar No: 2009/18964, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18118 E.  ,  2009/18964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı şirket tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı şirketi duruşma isteminin pul gideri eklenmemediğinden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Bozburun Beldesi Avlana mevkii 245 ada 2 ve 3 parsel sayılı sırasıyla 5518,19 m2 ve 2935,42 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ... ve taşlık niteliğiyle 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı şirket, taşınmazları devraldıkları bayileri ... ve ... ’ten satın aldıklarını, eklemeli olarak yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu, tesbitlerinin iptalini ve adlarına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE çekişmeli parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritasının ve eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen Orman bilirkişi, Ziraat Uzmanı ve Jeoloji uzmanı bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parsellerin orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, % 40 eğimli çalılık ve makilik olduğu, tarımda hiç kullanılmadığı belirlenip, eğimi % 12'den fazla olan ve tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki Devlet Ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının J bendi ve 6831 Sayılı Yasanın 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gibi, orman olarak kullanılmak üzere Hazine tarafından Orman Yönetimine de tahsis edilebileceği gözetilerek, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2009 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/7557, Karar No: 2019/5085, Tarih: 09.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7557 E.  ,  2019/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşturduğu, bunun da aynı maddeye göre idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2...c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5326 sayılı Kanunun 20/2...c maddesi uyarınca sanığın kabahat oluşturan eylemiyle ilgili soruşturma zamanaşımı dolduğundan hakkında aynı Kanunun 20/1. maddesi gereğince İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3976, Karar No: 2012/6315, Tarih: 10.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3976 E.  ,  2012/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

2) Sanık ... için; Beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’ın öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatine dair kurulan hükümler yönünden;

Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanığın suçlarının sübut bulmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2- Sanık ...’ın öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden;

Dosya kapsamından; mağdur ...’in tabancayla sol baldır bölgesinden, bıçakla baş, sırt, göğüs, batın, kalça, kol ve uyluk bölgelerinden 18 darbeyle, hayati tehlikeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, tehlike ve zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında, makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanık ...’ın mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden mahkumiyetine, sanık ...’ın mağdurlar ... ve Mehmet’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin ve teşebbüsün derecesine, verilen cezada TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’ın cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.madde gereğince tekerrür uygulaması yapılırken, sabıka kaydındaki içtimalı kaydın tekerrüre esas alınması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki "aldığı 19 yıl 33 ay 1 gün hapis cezasının" ibaresinin, "gasp suçundan aldığı 13 yıl 6 ay 1 gün hapis cezasının" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ...’ın beraatine dair hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25413, Karar No: 2018/2283, Tarih: 20.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25413 E.  ,  2018/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427. maddesi uyarınca, 2.190,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.

Bu nedenle davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, davalılardan ...'ten peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/291, Karar No: 2008/1865, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/291 E.  ,  2008/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ile Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; 2004 doğumlu ...'ın ... Bahçelievler Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu, babaannesi ile birlikte Sosyal Hizmetler Kadın Konukevi Bahçelievler adresinde kaldığı, başka adres bulunmadığı anlaşılmakla, yetkilii mahkeme Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8423, Karar No: 2017/2866, Tarih: 16.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8423 E.  ,  2017/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından,sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddin ancak;

a)Mağdur ...'in bu konuda uzman plastik cerrah veya adli tıp uzmanı yerine beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 17.10.2008 günlü rapora göre sanık hakkında eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9643, Karar No: 2008/12881, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9643 E.  ,  2008/12881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalı ... mirasçıları temyiz etmiştir.

1-4.5.1978 tarih 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince davalının davanın açılmasından önce ölmesi halinde davanın reddi gerektiği mirasçılara karşı dahi davanın teşmiline olanak bulunmadığı kuralına rağmen 298 ada 68 parsel sayılı taşınmazın paydaş maliki davalı ... Mazlum'un dosyadaki nüfus kayıt örneğine göre 23.12.2005 tarihinde açılan bu davadan önce 20.06.2004 tarihinde ölmüş olmasına rağmen ... Mazlum hakkındaki davanın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekir.

2-Dava konusu taşınmazda paydaş olan diğer davalılar yönünden ise;

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği,

yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu