muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3582, Karar No: 2012/11676, Tarih: 02.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3582 E.  ,  2012/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2010 tarih ve 2008/112-2010/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ve Tanıtım Hizm. San. ve Tic. A.Ş.'nin teklifi üzerine diğer davalıya ait Fox TV kanalında 2 bölüm halinde gösterilen "Ateşten Koltuk" adlı dizide rol aldığını, müvekkilinden gerekli yasal izinlerin alınmadığını, ödeme yapılmadığını, müvekkilinin bağlantılı hak sahibi olduğunu ileri sürerek, davacının mali ve manevi haklarına vaki tecavüzün ref'ini, tekrarının önlenmesini, FSEK 68. maddesi gereğince 3 kat hesabı ile 15.000 TL tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacının kendi rızası ile çekimlere katıldığını, dizinin yayınlanmasına rıza gösterdiğini, davacının muhatabının diğer davalı olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davacının dava konusu ettiği haklardan feragat ederek yeni çıkan kasetinin reklamının yapılması amacıyla diziye dahil olduğunu, müzik şirketinin ricası üzerine dizide ücretsiz olarak oynatıldığını, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dizide rol almaktan dolayı FSEK 80. maddesi uyarınca icracı sanatçı sıfatıyla mali haklarının bulunduğu, ücret talebine yetkili olduğu, davacıya ücret ödenmeyeceğine ilişkin sözleşme bulunmadığı, davalı ... ve Tanıtım Hizm. San. ve Tic. A.Ş. davacının FSEK 52. maddesine göre iznini alındığına dair belge ibraz edemediğinden, bu davalının diğer davalıya dizinin yayını için sahip olmadığı bir hakkı devretmesinin mümkün olmadığı, hem yapımcının hem de yayıncının müteselsilen sorumlu oldukları, bilirkişi raporunda davacının isteyebileceği rayiç bedel 3.000-3.500 TL olarak belirlenmiş olup alt hadden 3.000 TL'nin yerinde görüldüğü, taraflar arasında farazi bir sözleşme kurulmuş olacağından tecavüzün

tekrarının önlenmesinin talep edilemeyeceği, davacının karar özetinin ilanında meşru bir menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle, davacının mali haklarına davalılarca yapılan tevacüzün ref'ine, FSEK 68. maddesi gereğince 3 kat hesabı ile takdiren 9.000 TL telif tazminatının 08.03.2008 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve mütelselsilen tahsiline, karar özetinin bir kez ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

tekrarının önlenmesinin talep edilemeyeceği, davacının karar özetinin ilanında meşru bir menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle, davacının mali haklarına davalılarca yapılan tevacüzün ref'ine, FSEK 68. maddesi gereğince 3 kat hesabı ile takdiren 9.000 TL telif tazminatının 08.03.2008 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve mütelselsilen tahsiline, karar özetinin bir kez ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, her iki davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 5846 Sayılı FSEK 80. maddesi uyarınca icracı sanatçıdır. Her ne kadar aynı yasanın 80 ve 52. maddeleri uyarınca davacı ile yazılı sözleşme yapılmaksızın "Ateşten Koltuk" adlı televizyon dizisinin çekimleri yapılarak davalılardan Huzur Radyo Televizyon A.Ş. 'ye ait TV kanalında gösterimi gerçekleştirilmiş ise de, somut uyuşmazlıkta davacı tarafın icracı sanatçı olarak yer aldığı film çekimlerinin gerçekleştirildiği ve gösterime sunulduğu anlaşıldığına göre, artık arada bir yazılı sözleşme olmasa dahi dava konusu film tespitinin davalılarca çoğaltılarak TV kanalında temsili eyleminin davacının izni dahilinde yapıldığının kabulü gerekir. Bu durumda, davacının talebi ancak oyunculuk telif ücretiyle sınırlı olup mahkemece bu miktara hükmedilmesi gerekirken, uyuşmazlıkta uygulanma imkanı bulunmayan FSEK 68. maddesine dayalı olarak 3 kat fazlasıyla telif tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalılar lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7871, Karar No: 2017/1199, Tarih: 07.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7871 E.  ,  2017/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarı da nazara alındığında 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, aynı olayla ilgili Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan sanıklar ... ....ile ...ık ... haklarındaki dosya ile iş bu dosya arasında şahsi, hukûki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle, adı geçen sanıklar haklarında Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılarak bozulan Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/177 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30436, Karar No: 2015/13911, Tarih: 16.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30436 E.  ,  2015/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'un, temyizin reddine ilişkin ek karara karşı dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesinden sonra olmak üzere 26.08.2015 tarihinde mahkemesine temyiz dilekçesi verdiği ve dilekçesinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.09.2014 tarihli tebliğnameden sonra dosyasına geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'un temyiz dilekçesine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4031, Karar No: 2013/8174, Tarih: 31.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4031 E.  ,  2013/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

ve ...Ltd.Şti.

Taraflar arasındaki davada Kadıköy 2. İş ve Üsküdar 1. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, işçilikten doğan tazminat ve alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Kadıköy 2. İş Mahkemesince, davalının adresi ile işin yapıldığı yerin Üsküdar İlçesinde bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Üsküdar 1. İş. İş Mahkemesi ise, işin yapıldığı yer ile davalının yerleşim yerinin Ataşehir İlçe sınırları içerisinde bulunduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 Sayılı Kanunun 5. maddesinde “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Dava, 30.12.2011 tarihinde harcı yatırılarak açılmıştır. İşin yapıldığı yer ile davalının yerleşim yerinin bulunduğu ... Mahallesi'nin Ataşehir İlçe sınırları içerisinde bulunduğu Ataşehir Belediyesi'nin 06.02.2013 günlü yazısından anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Kadıköy(Kapatılan) 2. İş Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Kadıköy(Kapatılan) 2. İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20954, Karar No: 2017/5183, Tarih: 02.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/20954 E.  ,  2017/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir. Ancak, Anayasanın 141. 5237 sayılı TCK'nın 3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Bu minvalde, yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir. Bu açıdan yapılan değerlendirmede; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, kastın yoğunluğu, çalınan paranın değerinin az olması, suça sürüklenen çocuğun baştan itibaren atılı suçu işlediğini ifade ederek olayın açıklığa kavuşmasını sağlaması, talimatla alınan ifadesi sırasında olumsuz bir tavır ve davranışının bulunmaması, adli sicil kaydında herhangi bir sabıkasının da bulunmaması da nazara alındığında temel ceza tayin edilirken alt sınırdan orantısız şekilde uzaklaşmayı gerektirir bir durum bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak TCK'nın 61. maddesine muhalefetle fazla ceza tayini,

2-Soruşturma aşamasında ve talimatla alınan savunmasında müştekiye karşı işlediği suçları itiraf ederek ikrarıyla suçun ortaya çıkmasını sağlayan suça sürüklenen çocuğun talimat duruşmasında da olumsuz bir tutumunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun "yargılama sürecindeki davranışları" şeklindeki dosya kapsamına uymayan gerekçeyle hakkında TCK' nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 10,00 TL değerindeki parayı çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1943, Karar No: 2016/7956, Tarih: 15.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/1943 E.  ,  2016/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde 03.04.2007-15.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını ve iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın kanuni dayanağı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100-102 maddeleridir. 6098 sayılı Kanun'un 100. maddesinde “Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. Aksine anlaşma yapılamaz. Alacaklı, alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya başka bir güvence almış ise, borçlu kısmen yaptığı ödemeyi, güvence altına alınan veya güvencesi daha iyi olan kısma mahsup etme hakkına sahip değildir.” kuralına yer verilmiş; 101. maddesinde “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.” hükmü öngörülmüş, 102. maddede ise “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.” kuralı düzenlenmiştir.

Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer. Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı, borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. 6098 sayılı Kanun'un 100. maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu 6098 Kanun'un 102. maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından, Türk Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme sebebiyle mahsup işlemi 6098 sayılı Kanun'un 100. maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi 6098 Kanun'un 102. maddesine göre yapılacaktır. İş Kanunu'nda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.