muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16921, Karar No: 2024/3168, Tarih: 16.04.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanığın eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanına, katılan mağdurun aşamalardaki kendi içinde ve birbiri ile uyumlu beyanlarına, katılanın beyanları ile uyumlu doktor raporlarına, adli tıp kurumu raporuna, sanığın cezai ehliyetine ilişkin rapora, tanık beyanlarına, kolluk tutanaklarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin, sanığın, olay tarihinde eşi olan katılan mağduru yaklaşık 15 gün boyunca birlikte ikamet ettikleri evde zorla tuttuğu, bu süre içerisinde silahla, etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralamak suretiyle atılı suçları işlediğini kabul ederek verdiği mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz talepleri reddedilmiş, kararda bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2024/156 Esas, 2024/50 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7889, Karar No: 2017/6291, Tarih: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7889 E.  ,  2017/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, savurganlık nedeniyle kısıtlı adayına vasi atanmasına ilişkindir.

... ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce mernis adresi "..." olan kısıtlı adayının mutad meskeninin davacının mernis adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde ..., ... veya ... mahkemelerinden birinde görülür.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yerinin araştırılmadan yetkisizlik kararları verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının sâkin olduğu yerin, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yerinin kolluk gücü ile araştırılması, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1147, Karar No: 2018/2214, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1147 E.  ,  2018/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Mahkemece, Dairemizin 13.01.2014 tarih 2012/15790 E. 2014/444 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamı doğrultusunda, tutanak düzenleyici tanıklar dinlenilmeden; mühürleme tutanağının tebliğ edilmesinin suçun yasal unsurlarına etkisinin bulunmadığı hususu dikkate alınmaksızın, 18.05.2009 tarihli sayaç mühürleme tutanağının sanığa tebliğ edilmediğinden bahisle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit görülmemesi şeklinde isabetsiz gerekçe ve eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7253, Karar No: 2020/3683, Tarih: 10.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7253 E.  ,  2020/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5235 sayılı Kanunun 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20/07/2016 tarihinde göreve başlaması, CMK'nın 264. maddesine göre, kanun yolu ya da merciin belirlenmesindeki yanılmanın başvurucunun hakkını ortadan kaldırmaması ve anılan Kanun’un 272. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15/11/2019 tarihinde açıklanması ve dosyanın daha önceden suça sürüklenen çocuk yönünden Yargıtay incelemesinden geçmemesi karşısında, bu hükmün istinaf istinaf yasa yoluna tabi olacağı değerlendirildiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2845, Karar No: 2014/25158, Tarih: 11.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2845 E.  ,  2014/25158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/205320

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/842 (E) ve 2013/139 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müşteki kurum vekilinin 29.07.2011 havale tarihli dilekçesi ile müdahale talebinde bulunduğu ve mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki D.. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin davaya katılmasına ve vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın 12.03.2012 tarihli kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, ailesinin kullandığı yerde özel trafo kullanıldığını beyan etmesi ile kolluk görevlilerince düzenlenen 08.05.2012 tarihli tutanakta, ilgili trafonun İ.. H.. Ö.. ile H.. K.. isimli kişilere ait olduğunun belirtilmesi karşısında, haklarında suç duyurusunda bulunulan sözkonusu kişiler hakkında kamu davası açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilip yapılacak yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39872, Karar No: 2016/4096, Tarih: 03.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/39872 E.  ,  2016/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Şikayetçinin, sanığın, kendisini kelebek tabir edilen bıçakla kovaladığı iddiası ile olayı ihbarı üzerine emniyet görevlilerinin sanığı şikayetçinin tarif ettiği kelebek bıçak ile yakalamaları karşısında; sanığın müştekiyi bıçakla kovaladığı sabit olup, kovalama esnasında tehdit sözlerinin söylenip söylenmemesine göre eyleminin silahlı tehdit suçunu mu yoksa yaralamaya teşebbüs suçunu mu oluşturduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde görülmeyen yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/682, Karar No: 2015/1535, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/682 E.  ,  2015/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/1308, Karar No: 2008/956, Tarih: 22.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1308 E.  ,  2008/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 156 parsel sayılı 6.534,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı ..., yasal süresi geçtikten sonra, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; askı ilan süresi dolduktan sonra açılan davada Mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz süresi geçtikten sonra temyiz edilmiştir.

Temyiz eden davacı ...'a karar 14.12.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 04.01.2008 tarihinde verilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/1. maddesi gereğince Kadastro Mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi 15 gündür. Temyiz dilekçesi yasal süre geçtikten sonra verildiğinden 1.6.1990 gün 1989/3 esas ve 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/4. maddesi gereğince temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12612, Karar No: 2014/9505, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12612 E.  ,  2014/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilid.
Yargıtay — Esas No: 2022/3819, Karar No: 2023/901, Tarih: 06.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/3819 E.  ,  2023/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/395 E., 2021/580 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2007 tarihli ve 2007/87 Esas, 2007/266 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesi uyarınca mahkumiyetine ve zoralıma karar verilmiştir.

2. Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2007 tarihli ve 2007/87 Esas, 2007/266 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 27.05.2010 tarihli ve 2009/12833 Esas, 2010/9331 Karar sayılı ilâmıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının değerlendirilmesi hususunda bozma kararı verilmiştir.

3. Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinin 26.10.2010 tarihli ve 2010/457 Esas, 2010/438 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8 inci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde itirazın reddi ile 01.12.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde 17.08.2012 tarihinde tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/395 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olağanüstü zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine, yedieminde bulunan balta ve emvalin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın suçunun sabit olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine ve düşme kararının şartlarının mevcut olmadığından hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın suçunun sabit olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine ve düşme kararının şartlarının mevcut olmadığından hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanık hakkında açılan kamu davasında sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu, hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/395 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu emvalin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi ve yediemine alınan bir adet baltanın sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/395 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin (3) numaralı paragrafının hükümden çıkarılması ve yerine

"Yedieminde bulunan baltanın sahibine iadesine, suça konu emvalin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği MÜSADERESİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7662, Karar No: 2015/6066, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7662 E.  ,  2015/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... 2. Sulh Hukuk ve .... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “.....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan emniyet araştırmaları sonucu küçüğün “.....”de davacı teyzesi ile ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre “Velâyet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir”. Dava dilekçesine ekli nüfus kayıt örneğinden kısıtlı adayı ...'nun velayetinin annesi ....'a verildiği anlaşılmaktadır. Bu halde, yetkili mahkeme, velayeti kullanan anne ...'ın yerleşim yeri mahkemesidir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir. Dosya kapsamından velayeti kendisine bırakılan anne .....'ın ..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/955 E. - 2013/1172 K. sayılı ilâmı ile kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Türk Medenî Kanununun 21. maddesindeki düzenlemeye ve ..... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmada kısıtlı adayının .....'de yaşadığı da belirlendiğine göre, uyuşmazlığı çözmekte yetkili mahkeme, velayeti kullanan kısıtlı annenin vesayet makamının bulunduğu yer olan ..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4259, Karar No: 2025/704, Tarih: 04.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4259 E.  ,  2025/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/245 E., 2023/336 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/245 Esas, 2023/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin, katılanlar vekilinin, Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yetersiz olduğuna, ceza ehliyetine ilişkin raporun yeterli olmadığına ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan incelemede: