muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5586, Karar No: 2018/130, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5586 E.  ,  2018/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken eylemin ulaştığı düzey, suça sürüklenen çocuğun suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, aynı yasanın 3. maddesinde düzenlenen uygun orantılılık ilkesi de gözardı edilerek en alt sınırdan indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait iş yerinden suça sürüklenen çocuk ...'ın çalmaya yönelen kastının konusunun durakmasız olarak tespit edilen iki adet tanesi 3,00 TL değerinde plastik bileklik, bir paket tanesi 0,25 kuruşa satılan stant tel toka, bir adet tanesi 4,50 TL değerinde ruj ve bir adet tanesi 6,90 TL değerinde olan pudra olduğunun tespit edilmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulama olanağı bulunup bulunmadığı hususu gerekçeli kararda tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8991, Karar No: 2011/9351, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8991 E.  ,  2011/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 27.06.2011 tarihli geri çevirme kararının gereği yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu (10454 parsel sayılı) taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle Belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorularak ve gönderilecek müzekkere cevabının da mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/372, Karar No: 2007/372, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-372 E., 2007/372 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-372 E., 2007/372 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/146-378 E.K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11552-15189 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

…… Köyü 105 ada 30 parsel sayılı 1.384,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ali A…

…. adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzeride orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9831, Karar No: 2012/44924, Tarih: 01.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/9831 E.  ,  2012/44924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/290143

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

NUMARASI : 2008/586 (E) ve 2009/639 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin, sanığı eşinin uzak akrabası olması sebebi ile evinde misafir ettiği ve sanığın misafirliği esnasında kendisine ait iki adet cep telefonunu çaldığı yönündeki iddası karşısında, müştekiyi daha önce hiç görmediğini, tanışmadıklarını, akrabalıklarının da sözkonusu olmadığını ve müştekinin evinde kalmadığını, atılı hırsızlık suçlamasını kabul etmediğini söyleyen ve kendisin de suç eşyası yakalanmayan sanığın savunmaları karşısında sanık tarafından çalındığı iddia edilen cep telefonlarının suç tarihinden sonra sanık veya başkaları tarafından kullanılıp kullanılmadığı, başkası tarafından kullanıldığının belirlenmesi halinde kullanan kişinin kimliği araştırılıp sanık ile bu kişinin ilgisi olup olmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilemsi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1967, Karar No: 2018/3938, Tarih: 05.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1967 E.  ,  2018/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ...,...,... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda sosyal inceleme raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuklarla yüz yüze görüşme yapılamadan, görüşülemediği belirtilerek velileri ile yapılan görüşme neticesi düzenlenen sosyal inceleme raporuyla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1125, Karar No: 2011/8476, Tarih: 12.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1125 E.  ,  2011/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılar , ..., ..., ... ve ...'in mirasçıları tesbit edildikten sonra adreslerine usulüne uygun olarak mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17439, Karar No: 2013/29071, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17439 E.  ,  2013/29071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar vermek ve gece vakti işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, mala zarar verme suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 10 TL değerinde 10-15 adet çikolata çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK nın 145. maddesi gereğince değer azlığı nedeniyle belli bir oranda indirim yapılması gerektiği halde büsbütün ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 10 TL değerinde 10-15 adet çikolata çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK nın 145. maddesi gereğince değer azlığı nedeniyle belli bir oranda indirim yapılması gerektiği halde büsbütün ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28199, Karar No: 2014/35273, Tarih: 11.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28199 E.  ,  2014/35273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/389-2013/74

Hüküm süresi içinde davalı K. G. İnş. Nak. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Gaziantep Bölge Müdürlüğünde taşeron şirket bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı kurum, yurtların çamaşırhane kaloriferi yakma, temizlik ve güvenlik işlerinin her yıl yenilenen ihaleler ve ihale sonrası düzenlenen hizmet alım sözleşmeleriyle değişik firmalara yaptırıldığını, işin bütünüyle devrinin söz konusu olduğunu, bu sebeple diğer davalı ile kurum arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, yüklenici firmaların çalıştırdığı işçilerin kanuni alacaklarından kurumun sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davacının sezonluk işçi olarak çalıştığını, sezon sonunda iş sözleşmesinin askıya alındığını, yeni sezonun başlamasıyla çağrıldığını ancak başka bir iş bulduğundan dolayı gelip çalışmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, haklı fesih sebebinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin istifa ile sonlanıp sonlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davacı tarafından yazılı olarak 01.10.2010 tarihinde daha iyi şartlarda bir iş bulduğu gerekçesiyle kendi isteği ile ayrıldığını belirten istifa dilekçesi ile feshedilmiştir. Bu hususta hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08.08.2010 tarihinden itibaren başka işyerinde çalıştığı, bu sebeple istifa içeriğinin geçerli olamayacağı yönünde hatalı değerlendirme yapılarak davacı tarafından ihtirazi kayıtsız imzalı istifa dilekçesine ve aynı tarihli ibranameye itibar edilmemesi yerinde değildir. Davacı vermiş olduğu dilekçede feshi herhangi bir haklı sebebe dayandırmadığı gibi dava dilekçesinde de bu konuda bir açıklamada bulunmamıştır. Hal böyle olunca iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiği kabulü ile kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.