muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7111, Karar No: 2017/6728, Tarih: 25.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/7111 E.  ,  2017/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

03.09.2009 suç tarihi itibariyle suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan ... ... ...'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın ... ... ... tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25.09.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13278, Karar No: 2011/1561, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13278 E.  ,  2011/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 13.7.2010

No : 84-572

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tutkal üretimi alanında faaliyet gösteren müvekkilinin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanmasıyla borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğunu belirterek, müvekkilinin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi kök ve ek raporları ile son kayyım raporunda yapılan tespitler çerçevesinde talep eden şirketin tedbirlerle sağlanan haciz baskısından uzak dönemi iyi değerlendirmediği, yapılan sermaye artışının bir kısmı ödenmiş isede borca batıklığın nedenlerine göre iyileştirme projesinde öngörülen tedbirler bakımından sadece sermaye artırımında bulunmasının yeterli olmadığı 2009 ve 2010 yılı satış ve karlılık hedeflerinin çok gerisinde kalındığı, özvarlığı az olan ve borca batıklığı artan şirketin uygulamayı düşündüğü tedbirlere ilişkin somut ve inandırıcı belge sunamadığı, borçların ne şekilde ödeneceğini denetime elverişli biçimde ortaya koyamadığı belirtilerek iflasın ertelenmesi talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm talep eden şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6029, Karar No: 2016/4230, Tarih: 30.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6029 E.  ,  2016/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/09/2014 gününde verilen dilekçe ile mülkiyetin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, mülkiyetin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, özelliklerini dava dilekçesinde ayrıntılı olarak belirttiği biçerdöverin müvekkiline ait olduğunun tesbiti isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın görüm ve çözüm yerinin idari yargı yeri olduğundan bahisle dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine İdare Mahkemelerinde dava açılamaz.

Şu halde, gerçek kişiler aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkemece, işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken açıklanan yön gözetilmeden, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26850, Karar No: 2014/9215, Tarih: 13.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26850 E.  ,  2014/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/399077

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2011

NUMARASI : 2009/1525 (E) ve 2011/28 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 03.11.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15361, Karar No: 2016/6887, Tarih: 04.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15361 E.  ,  2016/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin sevk ve idaresindeki halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı olan yolcu minibüsüne binen sanık ve suç arkadaşı tarafından şoförün yanındaki bozuk para kutusundan 25,00-30,00 TL paranın çalınması biçiminde gerçekleştirilen eylemde, suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/1-c maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde temyize gelmeyen suç arkadaşı ... ile birlikte mağdurun minibüsündeki yanında bulunan bozuk para kutusundan toplamda 25,00-30,00 TL parayı alması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

.../..

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde temyize gelmeyen suç arkadaşı ... ile birlikte mağdurun minibüsündeki yanında bulunan bozuk para kutusundan toplamda 25,00-30,00 TL parayı alması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

.../..

3-Müşteki ...'in soruşturma aşamasında 18.05.2011 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği, 07.02.2012 günlü oturumda ise sanık ve arkadaşının zararını giderdiklerini beyan ettiği anlaşıldığından, zararın giderildiği zaman sorularak sonucuna göre,cezasından 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken,yerinde olmayan gerekçe ile anılan kanun maddesinin uygulanmamasına hükmedilmesi,

4-Suç tarihinde güneşin saat 20.12'de battığı, hırsızlık eyleminin müştekinin anlatımına göre saat 21.30 sıralarında gerçekleştiği ve suçun TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, anılan Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmaması,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayetine, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4559, Karar No: 2007/3152, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4559 E.  ,  2007/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

... İnş.Tic.Tur.Ltd.Şti. ile Lida Turizm Yatırım İnş.Tic. ve San.Ltd.Şti., ... Otelcilik Petrol İnş.Tur.Tic.Ltd.Şti., ... ve ... aralarındaki dava hakkında Antalya 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.9.2006 ... ve 2006/137 esas - 2006/342 karar sayılı hüküm dairemizin 12.6.2007 ... 2007/2576 esas ve 2007/2043 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar ... Otelcilik Petrol İnş.Tur.Tic.Ltd.Şti., ... ve ... vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

HUMK'nun 440/III-3.maddeleri gereğince mahkemece verilen yetkisizlik kararlarının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından, davalılar ... Otelcilik Petrol İnş.Tur.Tic.Ltd.Şti. ile ... ve ... vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, aynı Yasanın 442.maddesi uyarınca 160.00-YTL para cezasının davalılar ... Otelcilik Petrol İnş.Tur.Tic.Ltd.Şti, ... ve ...'ten alınıp Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 27.00-YTL peşin harcın tashihi karar harcından mahsubuna, 22.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10603, Karar No: 2016/2922, Tarih: 05.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10603 E.  ,  2016/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici şirket vekili, müvekkilinin sözleşme gereği üzerine düşen edimleri yerine getirmesine rağmen, davalının müvekkiline düşen 17 nolu bağımsız bölüm üzerindeki ipoteği kaldırmadığını ileri sürerek, ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi vekili, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, eksik ve ayıplı işler ile projeye aykırılıklar bulunduğunu, yüklenicinin inşaatı anahtar teslimi olarak teslim etmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının ayıplı işlerle ve bedellerle ilgili hukuk davası açmakta muhtariyetine, cezai şart alacağı oluşmadığından reddine, dava konusu 17 no'lu dairedeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan, yükleniciye ait bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 26.10.2009 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, arsa sahibine 19 ve 20 no'lu bağımsız bölümlerin verilmesi, yükleniciye ait 17 ve 18 no'lu bağımsız bölümler üzerine ipotek konulması, 19 ve 20 no'lu bağımsız bölümlerin kaba işlerinin bitmesi halinde 18 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırılması, ince işlerinin bitmesi halinde ise 17 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırılması kararlaştırılmıştır. Davalı arsa sahibi tarafından 18 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 17 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırılması ise ince işlerin bitirilmiş olmasına bağlanmış ise de, mahkemece alınan bilirkişi raporundan inşaatta bir kısım eksik ve ayıplı imalatların bulunduğu, bu eksik ve ayıplı imalatlar içinde sözleşme eki teknik şartnamenin 2. maddesinde belirtilen ince işlerin de bulunduğu, bu nedenle 17 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ipoteğin kaldırılması şartlarının oluşmadığı anlaşılmasına rağmen, bu husus gözden kaçırılarak, davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüne, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2625, Karar No: 2015/2561, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2625 E.  ,  2015/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1467, Karar No: 2015/2870, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1467 E.  ,  2015/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 30. İş (Kapatılan Bakırköy 14. İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2013 gün ve 2009/844 E., 2013/143 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 12.07.2013 gün ve 2013/17880 E., 2013/17312 K. ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulunun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 10.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8823, Karar No: 2023/578, Tarih: 22.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8823 E.  ,  2023/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/1180 Esas, 2022/4482 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.09.2022 tarihli ve KD-2021/145847 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair aleyhine, cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, maktule yönelik kasten öldürme suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle, Yüksek 1. Ceza Dairesinin, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına dair ilâmının kaldırılması ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2020/419 Esas, 2021/1332 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE