muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5399, Karar No: 2010/5146, Tarih: 28.10.2010

Diğer yönden, davacılardan Cemalettin Polat, 01.06.2006 tarihli keşif sırasında, taşınmazın 15 yıla yakın süredir ekilip biçilmediğini, 2005 yılında tekrar kullanılmaya başlandığını bildirmiş, mahkemece taşınmaz üzerindeki zilyetliğin iradi olarak terk edilip edilmediği, sürdürülen zilyetliğin aralıksız ve nizasız olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bundan ayrı; DSİ kamulaştırma haritasının uygulanması sonunda teknik bilirkişi B harfiyle gösterilen yerin sulama kanalı altında kaldığını, A ile gösterilen bölümün kamulaştırma sınırları dışında olduğunu açıklamıştır. B harfiyle gösterilen bölüm üzerine sulama kanalı yapılmakla bu yer kamu malı niteliğine dönüşmüştür. Mahkemece kazanma koşullarının gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde bu bölüm yönünden davacıların zilyetliğinin tesbitine karar verilmesi gerekirken tescil kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Esasen uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi ile ilgilidir. Başka bir ifade ile dava konusu taşınmazın öncesinin mera niteliğindeki yerlerden olup olmadığı hususunun araştırılması ile ilgilidir. Bir yerin öncesinin veya halihazır durumunun tahsisli veya kadim meralardan olup olmadığı ayrı usul ve şekilde araştırılmaya tabidir. Zira tahsisli ve kadim meraların oluşumu itibariyle farklılıkları vardır.Tahsisli meralar, yetkili merciler tarafından kamunun yararlanmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu halde, kadim meralar, başlangıcı bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar. Yargıtay HGK'nun 30.10.1991 tarih 1991/8-427-544 ve 3.5.1995 tarih ve 1995/17-149-502 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi bir yerin yetkili bir merci tarafından mera olarak tahsis edilmesi, evveliyatı itibariyle o yerin mutlak surette mera olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenmesine de engel değildir. Ne var ki, yetkili merci tarafından bir yerin mera olarak tahsisinin yapılmış olması durumunda gerçek kişinin o yerdeki zilyetliği sona ereceğinden mera olarak tahsisin yapıldığı tarih itibariyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de kadim mera olduğunun anlaşılması halinde ise, hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; tahsisli veya kadim mera olup olmadığının usulüne uygun şekilde araştırılmasıdır.

Taşınmazın tahsisli meralardan olup olmadığı hususu araştırılırken öncelikle bu yerde mera tahsisinin bulunup bulunmadığının İl Özel İdaresi, Tapu Sicil Müdürlüğü ile İl Tarım Müdürlüğünden sorulması, varsa mera norm kararı ile tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek mahallinde uygulanıp nizalı taşınmazın bu belgeler kapsamında kalıp kalmadığı, mera norm kararına göre tahsis edilen meranın menşei norm kararından araştırılarak tahsisin mevcut kadim meradan mı, yoksa 4753 sayılı Kanunun 8. maddesine göre Bakanlık emrine geçen yerlerden mi yapıldığı tahkik ve tespit edilmelidir. Taşınmazın öncesinin kadim mera niteliğinde olup olmadığı hususu araştırılırken yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına göre, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanık ifadeleri ile uzman bilirkişi ziraat yüksek mühendisi aracılığı ile tespiti, toprak tevzi komisyonu veya kadastroca işlem gören yerlerde komşu parsellere ait tutanak ve dayanağı tapu kaydı, vergi kaydı veya hüküm dosyaları getirtilerek mahalline uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmaz yönünün ne şekilde gösterildiği tesbit edilerek nizalı taşınmaz ve çevreleyen komşu taşınmazın mera vasfında olup olmadığı araştırılarak niteliği belirlenmelidir. Dava konusu yerin tespit dışı bırakılma nedeni de gözönünde tutularak Öğretim Üyesi seviyesinde Ziraat Fakültesi Toprak Bölümünden bir ziraat mühendisi, bir harita veya kadastro mühendisi ile bir jeologdan oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle dava tarihine göre 20 – 25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği,

meradan elde edilen yerlerden olup olmadığı, ne zaman kullanılmaya başlandığının belirlenmesine çalışılması gerekir. Tanık ve bilirkişi sözleri bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, öncesinin mera olup olmadığı, üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihinin ayrı ayrı belirlenmesi, 20 yıllık kazanma süresinin imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren dava tarihine kadar hesaplanmasının düşünülmesi, temyiz incelemesi sırasında göz önünde tutulmak üzere HUMK.nun 366. maddesi hükmü uyarınca tescil konusu taşınmaz ve çevresinin resimlerinin çektirilip mahkeme hakimi tarafından onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, ondan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine ve ... vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9513, Karar No: 2018/5439, Tarih: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9513 E.  ,  2018/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden de uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların işlediği hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocukların suça konu malzemelerle yakalandıklarında, malzemeleri çaldıkları yeri gösterdikleri ve eşyaları eksiksiz olarak iade edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, hırsızlık suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4- 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığını boza suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezaların hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4044, Karar No: 2016/6374, Tarih: 19.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4044 E.  ,  2016/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'nin, sanık ...'ten satın aldığı motorun arızalı çıkması üzerine 1 hafta sonra sanık ...'ten diğer motoru da satın aldığını ve her iki motor bloku üzerinde bulunan motor numaralarında tahrifat yaptığını savunması karşısında tebliğnamedeki (2) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdirinin yargılamayı yapan hakime ait olması ve yapılan sahteciliğin belli bazı kişilere karşı değil, objektif olarak herkese karşı aldatma yeteneğine sahip olması gerektiği cihetle; dosyada bulunan 20.03.2012 tarihli ekspertiz raporunda, motor numaraları üzerinde yapılan değişikliğin görevli kişilere karşı iğfal kabiliyetine haiz olmadığının belirtilmesi, ancak iyiniyetli 3. kişiler yönünden herhangi bir değerlendirmeye yer verilmemesi karşısında, suça konu 2 adet motor bloku üzerinde bulunan motor numaralarındaki sahteciliğin aldatıcılık niteliğini taşıyıp taşımadığının bir bilirkişi katılımı ile yapılacak keşif sonucunda özellikleri tutanağa yazılarak belirlenmesi ve gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun, sanığın kendi alt soyu haricindeki kişiler yönünden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 19.09.2016 tarih, 2015/4044 Esas, 2016/6374 Karar. sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanıkların iki ayrı aracın motor numarasını değiştirmek şeklindeki eylemleri ile ilgili olarak üçlü bilirkişi incelemesi ve hakim gözetimi ile aldatıcılık niteliğinin belirlenmesi gerektiği yönündeki bozma kararına (değişik gerekçe ile) niteleme noktasında muhalifim.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 19.09.2016 tarih, 2015/4044 Esas, 2016/6374 Karar. sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanıkların iki ayrı aracın motor numarasını değiştirmek şeklindeki eylemleri ile ilgili olarak üçlü bilirkişi incelemesi ve hakim gözetimi ile aldatıcılık niteliğinin belirlenmesi gerektiği yönündeki bozma kararına (değişik gerekçe ile) niteleme noktasında muhalifim.

Çünkü; TCK'nun 204/1. maddesinde tanımlanan “belge” eski dildeki “varaka” kelimesine karşılılık gelmekte olup, yazılı kağıt anlamına gelmektedir. Bu bakımdan, yazılı kağıt niteliğinde olmayan şeyler, ispat kuvveti ne olursa olsun, belge niteliği taşımamaktadır. Yasa gerekçesinde; bazı durumlarda belgenin varlığını kabul için, yazının kağıt üzerinde bulunması gerekmediği, bir metal levha üzerine yazı yazılması hâlinde de belgenin varlığı kabûl edilmiştir. Bu itibarla, araç plakaları da (metal levha üzerine yazıldığı için) resmi belge niteliğindedir.

Yargılama konusu somut olayda iki ayrı motorlu aracın motor bloklarındaki numaraların orjinal olmadığı (yani değiştirildiği) anlaşılmaktadır. Numaraların veya yazıların kağıt veya metal levhaya yazılmadığı durumda TCK'nun 204/1. maddesine göre "resmi belgede sahtecilik" suçundan hüküm kurulması suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırıdır.

Somut olayda TCK'nun 281. maddesinde düzenlenen "suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme" suçunun oluşması mümkündür

Bu sebepten atılı sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği görüşüyle sayın çoğunluk görüşüne muhalifim. 19.09.2016
Yargıtay — Esas No: 2011/9902, Karar No: 2011/10037, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9902 E.  ,  2011/10037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi ve katılma yoluyla davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından Ankara 8.İcra Müdürlüğünün 2004/3656 sayılı dosyasından müvekkilinin oğlu olan dava dışı borçlu aleyhine yapılan icra takibinde, borçlu ile ilgisi olmayan müvekkiline ait bürodaki eşyaların haczedildiğini, oysa, borçlunun başka yerde yaşadığını ileri sürerek, istihkak davasının kabulü ile % 40 icra tazminatına ve 10.000,00 TL.manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuş ve davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin 10.7.2008 tarihinde davanın reddi yönünde verdiği hükmün taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairenin 18.10.2010 tarih ve 2010/2820-8446 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, bilahare davacı 3.kişi vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, Dairenin 08.3.2011 gün ve 2011/1293-2102 sayılı ilamı ile onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiş, bozmadan sonraki yargılamada mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 17.5.2005 tarihli fatura kapsamındaki dava konusu Arçelik marka bulaşık makinesi, buzdolabı ve çamaşır makinesi yönünden davanın kabulü ile bu menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına,

diğer menkuller yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı (3.kişi) vekili ile katılma yoluyla davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna ve aşağıda dökümü yazılı 335,03 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6884, Karar No: 2008/1433, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6884 E.  ,  2008/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Malz.İth.İhr. ve Tic.A.Ş. ile davalılar 1-... Temizlik İnş.Ltd.Şti. 2-... San.İşl. ve Tic.A.Ş. 3-... Gıda İnş.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Menemen Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.06.2005 gün ve 2002/32-2005/434 sayılı hükmü bozan Dairemizin 23.05.2007 gün ve 2007/2238-2007/3475 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 28,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/748, Karar No: 2015/12074, Tarih: 24.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/748 E.  ,  2015/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilleri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10296, Karar No: 2012/27509, Tarih: 19.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10296 E.  ,  2012/27509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden ve yapılan soruşturmadan, davacı kocanın bir başka kadınla birlikteliğinden çocuğunun olduğu, ortak konutu terk ettiği ve evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davalı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışı kanıtlanmamıştır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusur tamamen davacı kocadadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/15322, Karar No: 2015/746, Tarih: 16.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15322 E.  ,  2015/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı 3. kişi vekili, İcra Müdürlüğü’nün 2012/11330 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, İcra Müdürlüğü’nün 2012/3180 sayılı Talimat dosyasında yapılan 09.08.2012 günlü haciz ve muhafaza işlemine konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, borçlunun haciz adresi ile bir ilgisinin olmadığını, ödeme emri tebliğinin adreste yapılmadığını belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı tarafın sunduğu kira sözleşmesinin haciz adresi ile uyumlu olmadığını, sunulan faturalarda ise ayırt edici özellik bulunmadığını, haciz esnasında borçlu yetkilisinin borçtan haberdar olup telefonla aradığını görüşmenin haciz tutanağına yansıdığını borçlununda adreste faal olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: haczin davacı üçüncü kişi iş yerinde yapıldığı, ibraz edilen kira sözleşmesinin bu adrese ait olmadığı, davacı ve borçlunun aynı iş kolunda faaliyet gösterdiği, davacı tarafından ibraz edilen faturaların haczedilen mallara uyumluluk gösterdiği ancak davacının ibraz ettiği defterlerde kaydına rastlanmadığı istihkak iddiasının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3. kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, üçüncü kişinin faaliyet adresinde yapılmış olup, ödeme emri burada tebliğ edilmemiştir ve haciz esnasında borçlu hazır olmadığı gibi borçluya ait belge de bulunmamıştır. Vergi Dairesi'nden gelen müzekkere yanıtına göre haciz adresi borçlunun faaliyet adresi değildir.

Somut olayda mülkiyet karinesi davacı 3. Kişi yararınadır. 3. kişi tarafından İİK’nun 96. Maddesine dayalı olarak dava açılmış olması ispat külfetinin yer değiştirmesine neden olmaz, karine aksinin alacaklı tarafından ispatlanması gerekmektedir. İspat yükü altında olan

alacaklı karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir. İspat yükü altında olan alacaklı, karinenin aksini kanıtlamaya elverişli, dava konusu mahcuzların borçluya ait olduğunu ve borçlu ile 3. kişinin adreste birlikte faaliyette bulunduğu kanaatini oluşturacak delilleri dosyaya sunamamıştır.

Bu durumda, mahkemece davacı 3.kişinin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, mülkiyet karinesi hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

alacaklı karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir. İspat yükü altında olan alacaklı, karinenin aksini kanıtlamaya elverişli, dava konusu mahcuzların borçluya ait olduğunu ve borçlu ile 3. kişinin adreste birlikte faaliyette bulunduğu kanaatini oluşturacak delilleri dosyaya sunamamıştır.

Bu durumda, mahkemece davacı 3.kişinin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, mülkiyet karinesi hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.