muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10202, Karar No: 2008/5178, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10202 E.  ,  2008/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin alacağı tırlardan birini müvekkiline haricen sattığını, müvekkilinin davalıya güvenerek araç bedeline mahsuben 14.6.2004 tarihli tahsil fişi karşılığında 48.000 Euro, 20.8.2004 tarihli tahsil fişi karşılığında ise 5000 Euro ödediğini ancak davalının haricen satılan tır’ın resmi satışını vermediği gibi aldığı paraları da iade etmediğini, ödenen bedellerin tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... ve ... plakalı araçların davacıya haricen satışı karşılığında davacının müvekkili şirket yetkilisi ...’a dava konusu ödemeleri yaptığını ancak araçlar müvekkili şirket adına kayıtlı olduğu için davacının ödediği bedellere karşılık ayrıca teminat istemesi üzerine müvekkili şirkete ait hisselerin bir kısmının hiçbir bedel alınmadan davacıya devredildiğini sonradan ortaklar arasında uyuşmazlık çıktığını ve davacının ödediği bedelin teminatı olarak aldığı şirket hissesini şirket ortaklarından ...’in eşi ...adına kayıtlı ... Belediyesine ait... plaka sayılı otobüse karşılık devrettiğini,...’a yapılan ödemelerin tahsilat fişlerinde şirket kaşesi olmadığından müvekkili şirketi bağlamayacağını, kaldı ki davacının peşinat olarak ödediği para karşılığında şirketten hisse aldığını ve bu hissesini halk otobüsü karşılığı diğer ortağa devrettiğini, dolayısıyla müvekkili şirketten bir alacağı kalmadığını, aksine müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu, savunarak davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne davalının aleyhindeki icra takibinin 8.880.00 YTL’lik kısmına yönelik itirazın iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, tarafların tazminat taleplerinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne davalının aleyhindeki icra takibinin 8.880.00 YTL’lik kısmına yönelik itirazın iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, tarafların tazminat taleplerinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının delil olarak dayandığı iki adet tahsil fişinde yer alan 48.000 Euro ve 5.000 Euro miktarlı ödemelerin harici araç alım-satımı nedeniyle davalıya yapıldığı ancak araçlarının resmi satışının gerçekleştirilmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı taraf davacı tarafından yapılan bu ödemeler karşılığında davacıya bir kısım şirket hissesinin bedelsiz devredildiğini, daha sonra davacının bu şirket hisselerini şirket ortaklarından ...’e belediye halk otobüsü karşılığında devrettiğini ve böylece davacıya olan borcun bu şekilde ödenmiş olduğunu savunmuştur.Bu durumda davalı taraf bu yöndeki savunmasını kesin delillerle kanıtlamakla yükümlüdür. Davalı her ne kadar dosyaya bir takım protokoller sunmuş ise de, bu protokollerde taraf değildir. O halde, anılan protokollerin davalının savunmasına kanıt oluşturduğu söylenemez. Kaldı ki, davalının savunmasında sözü edilen şirket hissesi devri noterde gerçekleştirilmiş olup, buna ilişkin noter senedinde şirket hisse devrine karşılık belirlenen bedelin peşinen ve nakten alındığı belirtilmiştir. Anılan noter senedi davacının iddialarını doğrular niteliktedir. Davalı taraf noter senedinin aksini savunduğuna göre bu savunmasını kesin delillerle kanıtlamalıdır. Dosyadaki deliller savunmayı kanıtlamaya elverişli değildir. Harici araç satışları 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 20/d maddesi geçersiz olup geçersiz satışlarda herkes aldığını iade ile yükümlüdür. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi somut olay bakımından talep edilen alacak likit olduğu halde icra inkar tazminatına hükmedilmemiş olması da isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,peşin harcın istek halinde iadesine, 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2011/10269, Karar No: 2011/15383, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/10269 E.  ,  2011/15383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2009 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 30.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.12.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.Timur Sivri geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenici davalı kooperatifin 19.02.2000 tarihli “dükkan satış sözleşmesi”ne dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi ..., eserin tamamlanmadığını, kaldı ki dava konusu 18 numaralı bağımsız bölümün sözleşme uyarınca kendisine bırakıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Dava konusu bağımsız bölüm arsa sahibine düşen yerlerden olduğundan ve harici satışa değer tanınamayacağından bahisle mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davada dayanılan 19.02.2000 tarihli sözleşme adi yazılı şekilde düzenlenmiştir. Bu sözleşmede “25669 ada 1 sayılı parselde bina inşaatının zemin katındaki ekli projeye göre işaretlenen dükkanın davacıya satıldığı” yazılıdır. Diğer yandan, davalılar arasında 28.02.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşmede davalı kooperatifin

yüklenici sıfatıyla hareket ettiği, diğer davalı ...’in ise arsa sahibi sıfatı taşıdığı görülmektedir.

Hiç kuşkusuz, 19.02.2000 tarihli sözleşme yüklenicinin yaptığı bir temlik işlemi ise ve temlike ve davaya konu bağımsız bölüm 28.02.1997 tarihli sözleşme uyarınca yükleniciye bırakılan yerlerdense ayrıca yüklenici 28.02.1997 tarihli sözleşmedeki edimlerini sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun yerine getirmişse davacı Borçlar Kanununun 162 vd maddelerindeki alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak arsa sahibi olan davalıyı ifaya zorlayabilir.

Ne var ki, tüm dosya kapsamından 25669 ada 1 sayılı parsel üzerindeki binanın zeminindeki 18 numaralı dükkanın 28.02.1997 tarihli sözleşme uyarınca taraflardan hangisine bırakıldığı anlaşılamamaktadır. Bunun dışında, dava konusu bağımsız bölüm yükleniciye bırakılan yerlerden olsa bile yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediği hususu üzerinde de durulmamıştır.

Ne var ki, tüm dosya kapsamından 25669 ada 1 sayılı parsel üzerindeki binanın zeminindeki 18 numaralı dükkanın 28.02.1997 tarihli sözleşme uyarınca taraflardan hangisine bırakıldığı anlaşılamamaktadır. Bunun dışında, dava konusu bağımsız bölüm yükleniciye bırakılan yerlerden olsa bile yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediği hususu üzerinde de durulmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle 28.02.1997 tarihli sözleşme kapsamına göre 18 numaralı bağımsız bölümün paylaşmada kime bırakıldığını tespit etmek, bu yer paylaşmada yüklenici kooperatife bırakılan yerlerden ise davacı Borçlar Kanununun 163.maddesi uyarınca yazılı yapılması yeterli temlik işlemine dayanarak dükkanın adına tescilini talep edebileceğinden, yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediğini saptamak, şayet yüklenici alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak taşınmazın tescilini talep edebilecekse davayı kabul etmek, dava konusu bağımsız bölüm arsa sahibine bırakılan yerlerden ise veya yüklenici arsa sahibine olan borcunu sözleşmeye, amaca, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yerine getirmemişse davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönlerin bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8254, Karar No: 2023/6510, Tarih: 25.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8254 E.  ,  2023/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1664 E., 2022/695 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/141 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/1664 Esas ve 2022/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiği, haksız tahrik ve takdiri indirim şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemleri; sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiği, haksız tahrik ve takdiri indirim şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemleri; sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile maktulün Gümüşhane ili ... köyünde ikamet ettikleri ve her iki tarafın uzaktan akraba oldukları, daha öncesinde maktulün sanığın yanında işçi olarak çalışması nedeniyle aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü Gümüşhane istikametinden tek başına aracıyla dönmekte olan sanığın, ... Köyü istikametinden gelmekte olan maktulle ana yol ayrımı ile köyü birbirine bağlayan tali yolda karşılaştıkları, her iki aracın da şoför kapısı camları açık olduğu halde sanığın öncelikle maktule benim sana ne borcum var, nereden borcum var vb. söylemlerde bulunduğu, aralarında araçlardan inmeksizin tartışma yaşandığı, akabinde sanığın aracındayken yine aracında bulunan maktule silahla yakın mesafeden iki el ateş ederek yaraladığı, maktulün olay yerinde öldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Maktul hakkında tanzim olunan otopsi raporunda maktulün ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, klavikula ve torakal vertebra kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği bildirilmiştir.

4.Olay yeri inceleme ve keşif tutanağı, olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, Hts ve baz kayıtları, telefon inceleme tutanakları, uzmanlık raporlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında katılanın kendisine küfür ettiğine yönelik savunmasına itibar edilerek lehe değerlendirme ile hakkında tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Katılanlar vekilinin tasarlamaya, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz sebebleri yönünden yapılan incelemede;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında katılanın kendisine küfür ettiğine yönelik savunmasına itibar edilerek lehe değerlendirme ile hakkında tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Katılanlar vekilinin tasarlamaya, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz sebebleri yönünden yapılan incelemede;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin haksız tahrike yönelen temyiz sebebleri yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamından maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/1664 Esas ve 2022/695 Karar sayılı kararının haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8936, Karar No: 2010/550, Tarih: 26.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/8936 E.  ,  2010/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınan ...’a yönelik eylemi nedeniyle İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 141. maddesinin uygulanması istendiği halde, CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-) 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması,

Uygulamaya göre de; suça konu eşyanın değeri nedeniyle indirim yapılırken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-) Sanığın, yakınanlar ..., ..., ... ve ...’un herhangi bir başvurusu olmadan suça konu malzemeleri çaldıkları ve bulunduğu yeri göstermek suretiyle, iadeyi sağladığı ve koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-) Tüm yakınanlara karşı işlenen hırsızlık suçu ile ilgili verilen cezalarda 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi ile indirim yapılırken hesap hatası sonucu 11 ay 20 gün hapis yerine 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması,

5-) Suçun niteliği, cezaların türü ve süresine göre; 5560 sayılı Yasanın 40. maddesi ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ve hüküm tarihinden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-) Suçun niteliği, cezaların türü ve süresine göre; 5560 sayılı Yasanın 40. maddesi ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ve hüküm tarihinden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18766, Karar No: 2017/9181, Tarih: 17.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18766 E.  ,  2017/9181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili tarafından 7.8.2014 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği ve vekaletnamesinde feragate yetkili olduğuna ilişkin açıklık bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin feragate yetkili olup olmadığı davacı asilin feragate icazet verip vermediği araştırılarak alınan cevabın eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16292, Karar No: 2012/33666, Tarih: 19.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16292 E.  ,  2012/33666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Her şikayetin, yapıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceğinin tabii bulunmasına, şikayetçi F....Ö...'un muris mirasçısı olarak takibe devam edeceğine ilişkin icra dosyasına sunduğu dilekçe tarihinin (23.01.2012) şikayet tarihinden sonra olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.