muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15878, Karar No: 2014/7583, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15878 E.  ,  2014/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, evlenme niyetinde olduğuna inandığı ve bir arkadaşı vasıtasıyla telefon numarasını temin ettiği sanık ... ile yaptığı telefon görüşmesinde; sanık ...'ün katılanı tanışmak amacıyla Karamürsel ilçesine davet ettiği, Karamürsel ilçesine giderek sanık ... ile tanışan katılanın, evlenme niyetinde olduğunu sanığa söylediğinde; sanık ...'ün, evlenmenin gerçekleşebilmesi için üç adet bilezik almasının yeterli olduğunu belirttiği, teklifi kabul eden katılanın, ...İlçesine döndüğü, bir süre telefonda görüşerek katılan ile ilişkisini sürdüren sanık ...'ün, katılan ile yaptığı son telefon görüşmesinde; evlenmek amacıyla ...'ye geleceğini söyleyerek katılandan yol parası göndermesini istediği, katılanın, bu amaçla, posta havalesi yoluyla 100 TL parayı sanık ...'e gönderdiği, parayı teslim alan sanık ...'ün, akrabası olan sanık ... ile birlikte ...iline katılanın yanına geldikleri, otogarda kendilerini karşılamaya gelen katılanın ikametine gittikleri, bir müddet burada vakit geçirdikten sonra alışverişe çıkarak, kuyumcudan iki adet bilezik, bir mağazadan muhtelif giyim eşyaları satın alıp, parasını da katılana ödeten sanıkların, akrabalarına hediye alacaklarını bahane ederek 170 TL para istedikleri, katılanın 170 TL parayı sanıklara verdiği; ayrıca sanık ...'a dönüş masrafı olarak 38 TL para verdiği, namaz kılmak amacıyla sanıkların yanından ayrıldıktan sonra eve döndüğünde sanıkların, kişisel eşyalarını alarak evi terk ettiklerini görüp aldatıldığını anlayan katılanın, telefon numaralarını aramasına rağmen ulaşamadığı sanıkların, bu şekilde üzerlerine atılı olan dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa sanıkların savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ün, en başından beri evlenme niyeti taşımamasına rağmen, diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı bu duruma inandırdıktan sonra muhtelif ziynet eşyaları ile bir miktar parayı sözde evlilik amacıyla katılandan aldıktan sonra evi terk etmek suretiyle haksız menfaat temin etmeleri şeklinde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5300, Karar No: 2018/8197, Tarih: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5300 E.  ,  2018/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk, .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ....Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.04.2013 tarih ve 2013/285 Esas, 2013/438 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı ... 12.01.2017 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

....Sulh Hukuk Mahkemesince, 01.11.2017 tarihli karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “..../....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS Adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından talep ile ilgili karar vermekte .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14255, Karar No: 2017/13037, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/14255 E.  ,  2017/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davalı aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açmıştır

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalıya ait işyerinin 667 Sayılı KHK. nin 2. maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilen kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgililere iadesine, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3227, Karar No: 2019/14035, Tarih: 24.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3227 E.  ,  2019/14035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1043, Karar No: 2025/5287, Tarih: 30.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1043 E.  ,  2025/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1788 E., 2023/1642 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/352 Esas, 2023/168 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 ve 86/3. maddeleri delaletiyle 87/4, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1788 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafiii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, sanıkların gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna karar verilmemesi eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların iştirak halinde, tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme suçunu işlediklerinden bahisle suç vasfının hatalı belirlendiğine, aksi halde olası kast hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, eksik inceleme ve araştırmaya, sanıklar lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma da ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, teşdiden ceza belirlemenin hatalı olduğuna, haksız tahrikin derecesine, kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanıkların iştirak iradesi ile hareket etmediklerine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma da ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, teşdiden ceza belirlemenin hatalı olduğuna, haksız tahrikin derecesine, kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanıkların iştirak iradesi ile hareket etmediklerine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma da ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğine, teşdiden ceza belirlemenin hatalı olduğuna, haksız tahrikin derecesine, sanıklar arasında iştirak iradesinin bulunmadığına, sanığın eylemi ile ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Silah niteliğindeki bıçakla gerçekleşen eylem sonucunda maktulün hayatını kaybettiği olayda temel cezaya ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi yerine 87/4. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde ilave edilebilen eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak halinde ve fail sıfatıyla doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, sanıklar ile maktul arasında

öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, sanıkların, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduklarına dair delil bulunmaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliklerinden eylemlerine son vermeleri dikkate alındığında, sanıkların öldürme kastlarını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dolayısıyla sanıkların eylemlerine uyan suç vasıflarının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, sanıkların eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunduğu, sanıklar hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1788 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4139, Karar No: 2019/14858, Tarih: 07.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4139 E.  ,  2019/14858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin iş yerine, olay gecesi alış veriş için çocukları ile birlikte giden sanığın, oğlu olan ve aşamalarda aynı mahiyette beyanlarda bulunduğu anlaşılan 2007 doğumlu ...’ın, müştekinin iş yerinden suça konu müştekiye ait cep telefonunu aldığını iş yerinden çıktıktan bir müddet sonra fark ettiği ve nereden aldığını sorduğunda oğlunun cep telefonunu aldığı yeri tam olarak tarif edememesi üzerine kapalı olan cep telefonunun kılıfını ve içindeki hattı, kendi hattını takmak için çıkardığı, o esnada bulundukları yere gelen müştekinin elindeki cep telefonunun kimin olduğunu sorması üzerine, cep telefonunu kılıfı ve hattı ile birlikte oğlunun almış olduğunu söyleyerek müştekiye teslim ettiği olayda, sanığın suç kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla; atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16633, Karar No: 2015/30061, Tarih: 27.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/16633 E.  ,  2015/30061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hırsızlık yaptığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddine, yıllık izin, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.