muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3873, Karar No: 2014/366, Tarih: 15.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/3873 E.  ,  2014/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; muhasebecilik yapan tanık ... yanında muhasebe elemanı olarak çalışan sanığın, diş hekimi olan katılan ...'ten sigorta primi ve vergi ödemelerine karşılık değişik tarihlerde aldığı paraları ilgili yerlere yatırmayarak kendi ihtiyacında kullandığı sabit olmakla, zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/90, Karar No: 2011/1210, Tarih: 08.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/90 E.  ,  2011/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanığın parayı çaldığı anda değil de, kendisini takip esnasında silahla ateş açması karşısında temyiz tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Taraflar uzlaşma hususunda anlaşmışlar ise de, CYY.nın 253. maddesindeki prosedur uygulanmadan “şikayetten vazgeçilmesi mağdurun zararının bulunması” nedeniyle yasa da yeri bulunmayan “fiili uzlaşmanın sağlanması...” nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6510, Karar No: 2018/16198, Tarih: 19.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/6510 E.  ,  2018/16198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili ile ... İlaçlama Temizlik ... Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiş, davalılardan ...İlaçlama ... Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... ile ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4993, Karar No: 2008/7134, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4993 E.  ,  2008/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Kadıköy 2. Sulh Hukuk ile Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'in açık adresinin belli olmadığı, Gebze Aile Mahkemesi aleyhine boşanma davası açıldığı, Gebze ... ... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme Gebze l. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gebze 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6287, Karar No: 2009/8269, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6287 E.  ,  2009/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., zilyetliğe dayanarak yörede 1971 tarihinde ilk kez yapılan ve 26.06.1971 - 26.06.1972 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında Örtülü Köyü havalar mevkiindeki taşınmazın, ... arazisi olarak orman tahdidi dışında bırakıldığını, Orman Yönetiminin itirazı üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.01.1975 gün ve 1972/361-1975/1 sayılı kararı ile orman sınırlandırmasının iptal edilerek taşınmazın orman tahdidi içine alındığını, daha sonra 1997 yılında yapılan arazi kadastrosunda belirtilen mahkeme kararı nedeniyle taşınmazın orman niteliği ile tespit gördüğünü, ancak bu kararın yanlış zilyede dava açılması nedeniyle kesin hüküm oluşturmadığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1970 tarihinde ilk kez yapılan ve 26.06.1971 - 26.06.1972 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında taşınmazın, tarla niteliği ile orman tahdidi dışında bırakıldığı, Orman Yönetiminin itirazı üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.01.1975 gün ve 1972/361-1975/1 sayılı kararı ile orman sınırlandırmasının iptal edilerek taşınmazın orman tahdidi içine alındığı ve bu kararın kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, belirtilen mahkeme kararının davacılar yönünden kesin hüküm oluşturmasa bile çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tespiti bakımından güçlü delil oluşturduğu, bunun aksinin kesin delillerle ispatlanabileceği, davacının böyle bir delil ibraz etmediği, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu belirleyen kesinleşmiş mahkeme kararı karşısında, yerel bilirkişilerin soyut beyanlarına değer verilemeyeceği, bir an için kesinleşen mahkeme kararının tarafı olmayan davacıyı bağlamayacağı düşünülse dahi, taşınmazın çevresinin eylemli orman olup, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olduğu, yasa gereği bu tür yerlerin zilyetlik yolu ile kazanılmayacağı ve özel mülkiyete konu teşkil edecek şekilde tapuya kaydedilemeyeceği gözetilerek davacının davasının reddedilmesi yönündeki mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3222, Karar No: 2015/7443, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3222 E.  ,  2015/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ...Köyü 171 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Ulucak Köyü, 171 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan Bağ (yaş üzüm) ve zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14476, Karar No: 2014/12440, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14476 E.  ,  2014/12440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24731, Karar No: 2017/16278, Tarih: 20.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24731 E.  ,  2017/16278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; değer tespit tutanağına göre çalınan 2 adet boş tüpün değerinin 25,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olay yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra, suça konu tüpleri satıkları yeri göstererek müştekiye soruşturma aşamasıda iadesini sağladıkları,ancak tüpleri satttıkları şahsın zararının ise yargılama aşamasında giderildiği; bu itibarla müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi yerine, TCK’nın 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Olay yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra, suça konu tüpleri satıkları yeri göstererek müştekiye soruşturma aşamasıda iadesini sağladıkları,ancak tüpleri satttıkları şahsın zararının ise yargılama aşamasında giderildiği; bu itibarla müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi yerine, TCK’nın 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, tekerrür açısından sanık ...'ın 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17644, Karar No: 2023/404, Tarih: 16.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17644 E.  ,  2023/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2070 E., 2022/1374 K.

DAVA TARİHİ : 15.02.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/107 E., 2022/540 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekilinin davalı Üniversiteye bağlı ... Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde sekreter olarak 4/D sürekli işçi kadrosunda 10.11.2014 tarihinden itibaren çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kadroya geçirildiğini ve hâlen Hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, 03.11.2021 tarihli dilekçesi ile ... Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğine kısmi süreli çalışma talebiyle başvuru yaptığını, Başhekimlik tarafından E-14567952-903-111718 sayı ve 03.11.2021 tarihli yazı ile “pandemi döneminin seyrine göre kısmi zamanlı çalışma talebiniz ileriki zamanda tekrar değerlendirilecektir” şeklinde cevap verildiğini ve yeni bir değerlendirme de yapılmadığını, talebinin kabul edilmeyeceğinin sözlü olarak bildirildiğini, başvuru talebine işveren tarafından olumsuz cevap verilerek Kanun ve yönetmelik maddesinin ihlal edildiğini, müvekkilinin doğum yapması nedeniyle küçük çocuğuna bakacak kimsesi olmadığını, Kanunun açıkça verdiği hakkını kullanmasının işveren tarafından engellendiğini belirterek davalı Rektörlüğe bağlı Meram Tıp Fakültesi Hastanesinin 09.12.2021 tarih ve E-14567952-903-111718 sayılı işleminin iptaline, davacının kısmi süreli çalışma talebinin kabul edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; personel yetersizliğinden ve pandemi süreci devam ettiğinden dolayı daha fazla kısmi çalışma yaptırılamayacağına dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; personel yetersizliğinden ve pandemi süreci devam ettiğinden dolayı daha fazla kısmi çalışma yaptırılamayacağına dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı Kuruma ait ... Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde sürekli işçi kadrosunda sekreter olarak görev yaptığı, 08.11.2016 tarihli ve 29882 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Analık İzni veya Ücretsiz İzin Sonrası Yapılacak Kısmi Süreli Çalışmalar Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 12 inci maddesi hükmü ile özellikle talep döneminde mevcut pandemi şartları dikkate alındığında Covid-19 nedeniyle davalı Kurumun içinde bulunduğu durum nedeniyle talebin karşılanamamasının hukuka aykırılık barındırmadığı, her şeyden önce talebin karşılanabilmesi için davacının davalıya usulüne uygun olarak başvuru yapması gerektiği, talebin Yönetmelik'in 9 uncu ve 10 uncu maddelerine uygun olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Yönetmelik'in 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasında “Kısmi süreli çalışma talebi, bu haktan faydalanmaya başlamadan en az bir ay önce işçi tarafından yazılı olarak işverene bildirilir” şeklinde düzenleme bulunduğunu, davacı tarafından 03.11.2021 tarihli dilekçesi ile ... Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğine kısmi süreli çalışma talebiyle başvuru yapıldığını, davacıya, Başhekimliğin E-14567952-903-111718 sayı ve 03.11.2021 tarihli yazısı ile “pandemi döneminin seyrine göre kısmi zamanlı çalışma talebiniz ileriki zamanda tekrar değerlendirilecektir” şeklinde cevap verildiğini ve yeni bir değerlendirme de yapılmadığını, sözlü olarak cevap verilmeyeceğinin bildirildiğini, davacının başvuru talebine işveren tarafından olumsuz cevap verilerek Kanun ve Yönetmelik maddesinin ihlal edildiğini, bu kapsamda Kanun'da da açıkça düzenlendiği üzere şayet işveren tarafından süresi içinde işçinin talep dilekçesine cevap verilmezse, talebin işçinin dilekçesinde belirtilen tarihte veya bu tarihi takip eden ilk ... gününde geçerlilik kazanacağını, davacının kısmi süreli çalışma talebi doğrultusunda kısmi süreli çalıştırılması gerektiğini, doğum yapması nedeniyle küçük çocuğuna bakacak kimsesi bulunmadığını ve şu anda başka bir ilçenin köyünde oturan annesini getirdiğini ve çocuğuna annesinin baktığını, Kanun'un açıkça verdiği hakkını kullanmasının işveren tarafından engellendiğini, Mahkeme gerekçesinde davacının talep dilekçesine eklemesi zorunlu olan evrakı eklemediği bu nedenle şartları taşımadığının belirtildiğini, oysa davalı tarafından verilen ilk başvuru kabul kararı ile ikinci başvuru ret cevabında bu eksikliklerden bahsedilmediğini, davacının kabul edilen ilk talebi ile reddedilen ikinci talebi arasında zorunlu şart kabul edilebilecek şartlarda bir değişiklik olmadığını ve işverenin de değişikliğin olmadığından haberdar olduğunu, bu nedenledir ki ikinci başvurunun ret gerekçesinin talep dilekçesinin şartları taşımadığı değil, personel yetersizliği ve ... yükünün fazlalığı olduğunu, davalı tarafından başka bir ret gerekçesi ileri sürülmüşken ileri sürülmeyen hususların Mahkeme tarafından sanki davalının ret gerekçesiymiş gibi açıklanmasının hatalı olduğunu, dilekçenin şartları taşıyıp taşımadığı hususunda bir ihtilaf olmayıp ihtilafın, davalının talebi kabul etme yükümlülüğü var iken talebi reddetmiş olmasına ilişkin olduğunu ileri sürerek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç