muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15133, Karar No: 2014/3511, Tarih: 13.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15133 E.  ,  2014/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 63, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ile sanık ... ve temyiz isteminin reddine dair ek karar müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, duruşma günü bildirilmek suretiyle davadan haberdar edildiği halde, kurum adına dava takip edilerek usulüne uygun şekilde katılma hakkı kullanılmadığından, temyiz isteminin reddine dair 14/01/2013 tarihli ek kararın kanuna uygun olduğu ve,

Sanıklar ..., ... ve ...'ın, haklarındaki hükümler temyize konu edilmeyen diğer sanıklar ..., ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, ... isimli şahsa ait olup, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında höyük niteliğini haiz taşınmazda, iş makinesi ile yaklaşık 5-6 m derinliğinde çukur açmak suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşılmakla,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan; sanıklar ... ve ....'ın, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, müşteki vekilinin temyiz isteminin reddine dair 14/01/2013 tarihli ek karar ve adı geçen sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ayrı ayrı ONANMASINA,

Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, ... İş Makineleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde şoför olarak çalıştığını, şirket ortaklarından ...'nin talimatı ile sanık ...'in şirketine ait kepçeyi, adı geçen sanıkla birlikte.... ilinden Kırklareli iline götürmek üzere yola çıktıklarını, yola çıktıktan on dakika kadar sonra sanık ...'in, .... ili yerine ...iline gideceklerini söylemesi üzerine patronu ile görüşüp sözü edilen istikamete doğru yola devam ettiklerini, Kırşehir'e geldiklerinde sanık ...'in gösterdiği yerde kepçeyi tırdan indirerek olay yerinden ayrılıp, nakliye ücretini almak üzere dinlenme tesislerinde beklerken kolluk kuvvetlerince yakalandığını, kazı eylemi ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, izinsiz kazı yapan diğer sanıkların da aşamalarda verdikleri ifadelerde, sanık ...'ın, kendileri ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine dair açık bir söylemlerinin olmadığı anlaşılmakla, adı geçen sanığın işvereni olan ...'nin tanık sıfatıyla dinlenerek, savunmada belirtilen hususlara ilişkin bilgi ve görgüsü tespit edilip, eylemi gerçekleştiren sanıklara, sanık ...'ın olaya ne şekilde dahil olduğu, kültür varlıkları bulma iradesine iştirak edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

İzinsiz kazı eyleminde kullanılan iş makinesini, sürücülüğünü yaptığı tır ile olay yerine getirerek suça iştirak ettiği kabul olunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinin uygulanabilirliği tartışılıp değerlendirilmeksizin hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12324, Karar No: 2014/11363, Tarih: 13.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12324 E.  ,  2014/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01.05.2008 günlü iddianame ekinde bulunan dizi pusulasında, evrakın 3 klasörden oluştuğunun tespit edildiği, temyiz incelemesi sırasında dosyanın ekleri olan klasörlerin bulunamaması üzerine, dairemizin 12.02.2013 günlü tevdi kararında dosyanın eki olan klasörlerin mahalli mahkemesinden temin edilmesinin ve dairemize gönderilmesinin istendiği, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2013 günlü yazısında yapılan tüm aramalara rağmen klasörlerin bulunamadığının, anılan klasörlerin Yargıtay Cumhuriyet Baş Savcılığından 7. Ceza Dairesine sevki sırasında eksikliğin meydana gelmiş olabileceğinin ve mahkemece dosyanın Üsküdar Başsavcılığına eksiksiz olarak teslim edildiğinin bildirildiği,yapılan yazışmalardan dosyanın eklerinin Yargıtay Cumhuriyet Baş Savcılığında da bulunmadığının anlaşıldığı , dosyanın incelenen kısmında, suça konu sanık avukat ... tarafından aslının aynıdır ibaresi ile onaylanan belgelerin bulunmadığı nazara alınarak, iddianameye konu olan sanığın aslının aynıdır ibaresi ile onayladığı belgeler ile 01.05.2008 günlü dizi pusulasında sayılan diğer belgelerin ilgili mahkemelerinden temin edilmesinden sonra dosyaya eklendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12142, Karar No: 2021/4766, Tarih: 09.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/12142 E.  ,  2021/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nın olay tarihinde Sivas Sultan 1. İzzettin Keykavus Devlet Hastanesinde (Sivas Numune Hastanesinde) Beyin Cerrahi Uzmanı, ...'ın ise aynı hastanede Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Uzmanı olarak görev yaptıkları, 34 yaşındaki kadın hastanın, disk hernisi (bel fıtığı) teşhisiyle Sivas Sultan 1. İzzettin Keykavus Devlet Hastanesine yatırıldığı, 25/08/2006 günü saat 10.35'te sanık doktor ... ve ekibi tarafından operasyona başlandığı, saat 12.50'de tansiyon düşmesi nedeniyle ameliyata son verildiği, sıvı ve kan takviyesi yapıldığı, TA'in yükselmesi sonucu servise gönderildiği, transfüzyona rağmen TA tekrar düşmesi sonucu Kalp Damar Cerrahisi uzmanı sanık doktor ...’dan konsültasyon istendiği, yapılan muayenede hastada arter yaralanması olabileceği düşünüldüğü, mannitol ve dopaminli mayi verildiği, hasta düzelmeyince saat 15.50'de Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiği, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesinin hastane belgelerinin incelenmesinde, hastanın 25.08.2006 tarih saat 16.15'te yatışının yapıldığı, hastanın acile geldiğinde nabız filiform, tansiyon alınamadığı, monitörize edildiği, solunumun yüzeyelleşmesi ile entübe edildiği, kardiak arrest gelişmesi ile resusitasyon uygulandığı ve ameliyata alındığı, iliak arter ve ven yaralanması tespit edilerek primer onarımının yapıldığı, operasyon sonrası uyutulan hastanın yoğun bakımda takip edildiği, yoğunbakımda iken trombosit değerinin düştüğü, idrar çıkışının durduğu ve hemodiyalize alındığı, 29.08.2006 tarihinde ise hastanın bilincinin kapanmaya başladığı, entübe edilerek mekanik ventilatöre bağlandığı, bel fıtığı ameliyatı esnasında meydana gelen iliak arter ve ven yaralanmasına bağlı kanama ve gelişen komplikasyonlar sonucu 03/09/2006 tarihinde öldüğü ve otopsi yapılmadığı olayda;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 14/06/2013 tarih 6672 ve 05/10/2011 tarih 8697 karar sayılı raporlarında özetle; ölen Melahat Kolcu hakkında düzenlenen adli ve tıbbi belgelerin değerlendirilmesinde; operasyonda meydana gelen iliak arter ve ven yaralamasının bir komplikasyon olduğu, ancak operasyon sırasında ve sonrasında yoğun kan, kan ürünleri ve volüm yükseltici sıvı verilmesine rağmen tansiyon stabilize olmayan hastanın ameliyat çıkış saati olan 12.50’den sevk saati olan 15.50’ye kadar arter ve ven yaralanmasının teşhis edilememesinin gecikme olarak değerlendirildiği, teşhis edilir edilmez müdahale edilmesi gerekirken sevk edildiği cihetle Nöroşirurji Uzmanı Op.Dr.... ile Op.Dr....’ın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığının belirtildiği,

Sağlık Bakanlığı Yüksek Sağlık Şurasının 2015/14 sayılı raporunun, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun raporlarıyla uyumlu olduğu, söz konusu raporda özetle, hastaya disk hernisi tanısının doğruluğunun kabulü halinde ameliyat kararının doğru olduğu, ameliyat sırasında meydana gelen arter-ven yaralanmasının komplikasyon olarak değerlendirildiği, ancak intraoperatif meydana gelen damar yaralanmasının farkına varılmış olduğu ve fakat müdahale edilmemiş olduğu, ameliyat sırasında kalp damar cerrahi uzmanının ameliyathaneye davet edilerek acilen abdominal yaklaşımla damar yaralanmasına yönelik ameliyata alınması gerektiği, postoperatif 2 saatlik dönemde düzelmeyen klinik tablonun medikal destek tedavi ile toparlanmaya çalışıldığı, hastayı konsülte eden kalp damar cerrahi uzmanı Dr. ...'ın hastayı değerlendirdikten sonra vasküler yaralanma olabileceğini düşünmesine ve mevcut şartlar dahilinde hemen ameliyata alması gerekmesine rağmen böyle davranmadığı cihetle intraabdominal arter-ven yaralanması komplikasyonunun doğru yönetilmediği, hastanın ölümüyle komplikasyona zamanında müdahale edilememesi arasında illiyet bağı olduğu, bu süreçte yer alan Dr. ... (Beyin Cerrahisi Uzmanı) ve Dr. ...’ın (Kalp Damar Cerrahisi Uzmanı) kusurlu olduklarının belirlendiği olayda, sanığın kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle tebliğnamedeki sanıkların kusurlu eylemi nedeni ile TCK’nın 257/2'deki görevi ihmal suçunun oluşacağına ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, ameliyat ettiği hastanın zamanında Sivas Cumhuriyet Hastanesine sevk edildiği ve burada ikinci ameliyata alındığı ve 10 gün sonra öldüğü olayda, illiyet bağının kesildiği, ikinci ameliyat nedeni ile ortaya çıkan komplikasyonlardan hastanın öldüğü, bu hastanedeki hasta dosyasının getirtilmek suretiyle tekrar bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması gerektiğine, sanık ... müdafinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği” aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği, her iki sanık doktorun Cerrah olarak görev yaptığı, Cerrahların el yeteneklerini ve parmak reflekslerini kaybetmemek için mesleğin icrasından geçici süre olsa da uzaklaştırılmalarının hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmaması karşısında, Cerrah olan sanık doktorların geçici süre ile mesleğin icrasından uzaklaştırılmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafların çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4027, Karar No: 2014/3935, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4027 E.  ,  2014/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/333-2013/68

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç ile davacıların desteği Aynullah idaresindeki aracın karıştığı kazada destek Aynullah’ın vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma nedene ile 10.000,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca davacılar için ayrı ayrı 30.000,00.-TL olmak üzere toplam 90.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ö. Pet. Tic. Ltd. Şti. vekili, yetkili mahkemenin Gerede mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.Sigorta A.Ş. vekili ve E.. Ç.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; HMK'nin 16. maddesi gereğince haksız fiilin gerçekleştiği yer olan kaza yeri mahkemesinin tüm davalılar bakımından ortak yetkili yer olduğu, HMK'nin 7/I. maddesinde de ortak yetkili mahkemenin bulunması halinde davanın burada görülmesi gerektiği gerekçesi ile davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı ve 47. maddesi (6098 sayılı TBK m. 56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

1086 sayılı HUMK'nın 9. maddesinin 2. fıkrası; "Davalı birden fazla ise, dava bunlardan birisinin ikametgahı mahkemesinde açılır. Şu kadar ki, kanunda dava sebebine göre, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme kabul edilmiş ise, davaya o mahkemede bakılır. Ancak davanın sırf davalılardan birini kendi mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı belirtiler veya başka delillerle anlaşılırsa mahkeme onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir" hükmünü içermektedir (6100 sayılı HMK m. 6, 7). Yine aynı Yasa'nın 21. maddesinde ise "Haksız bir fiilden mütevellit dava o fiilin vuku bulduğu mahal mahkemesinde ikame olunabilir" hükmü yer almaktadır (HMK m. 16). Diğer taraftan, 2918 sayılı KTK'nun "Hukuki Sorumluluk ve Sigorta" başlıklı sekizinci kısmının beşinci bölümünde "Ortak Hükümler" ana başlığı altında "Yetkili Mahkeme" alt başlıklı 110. maddesinde ise; "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir" ifadesine yer verilmiştir.

Bilindiği gibi ilke olarak bir davada, davalı sayısı birden fazla ise, dava bunlardan birisinin ikametgahı mahkemesinde açılabileceği gibi (HMK m. 7/I; HUMK'nın m. 9/II.c.1), aynı Kanun'un 16. maddesi uyarınca haksız fiilin vuku bulduğu, zararın meydana geldiği, zararın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. Bunların yanında ve öncelikle 2918 sayılı KTK'nın 110. maddesi uyarınca, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, ihtiyari ve zorunlu sorumluluk sigortası yapan şirketler aleyhine de işleten ve sürücü ile birlikte açılması halinde hem bu kanun hemde HUMK'nın 9. maddesi (HMK m. 6) uyarınca bu davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir. KTK'nın 110. madde son cümlesinde yer alan kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de, dava açılabileceği kuralı kesin yetki kuralı olmayıp, davacıya tanınan bir seçimlik haktır. HMK'nin haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nin 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Yasa koyucunun maddenin düzenlenmesinde ortaya koyduğu gerekçeden de bu durum

. anlaşılmaktadır. Adalet Komisyonu Gerekçesinde de haksız fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiştir. Bu anlamda dava sebebi olan haksız fiil halinde dahi HMK'nin 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanımmış olması gözönüne alındığında bu maddenin amacına aykırı bir yorumla HMK 7/I. maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yerin tüm davalılar için kesin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Bir dava için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, işleten, sürücü ve trafik sigortacısına yöneltilen davada, dava davalılardan H.Sigorta A.Ş.’nin ticari merkezinde açılmış olması bakımından yetki itirazının reddiyle işin esasına girilerek tarafların iddia, savunma ve delilleri toplanarak varılacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 20.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2260, Karar No: 2022/1141, Tarih: 15.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/2260 E.  ,  2022/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında davanın kabulüne ilişkin verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, hukuki gerekçe gösterilmediğine değinilerek bozulmuş; Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar süresi içinde davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 15/02/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile ... ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen davacılar vekili gelmedi, Yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, yörede yapılan imar uygulaması sonrasında Belediye Başkanı ...′ın imar uygulamasını yapan davalılara harita-mühendislik payı adı altında pay verilmesi gerektiği konusunda kendilerini ikna edip kandırarak bedelsiz pay temliki yaptırdığını ileri sürmek suretiyle tapu iptali-tescile karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, zamanaşımı süresinin geçtiğini, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI -1-

Mahkemece, 20/11/2014 tarihli ve 2012/304 Esas, 2014/1122 Karar sayılı kararda; hukuki bir gerekçe gösterilmeksizin davalı ... hakkındaki davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine; davalı ... Telbisoğlu yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. YARGITAY BOZMA KARARI

Mahkemenin yukarıdaki kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyizi üzerine karar, Dairenin 19.12.2018 tarihli ve 2015/18362 - 2018/15724 sayılı kararı ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hükmün kapsamının hangi hususları içereceğinin düzenlendiği, aynı maddenin (c) fıkrasında tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği; temyiz denetiminin yapılması bakımından da Yerel Mahkeme kararında gerekçelerin açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu; ne var ki, yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere rağmen Mahkemece yazılan kararın gerekçe içerdiğini söyleyebilme olanağı bulunmadığı vurgulanarak bozulmuştur.

V. MAHKEME KARARI -2-

V. MAHKEME KARARI -2-

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen 08/10/2020 tarihli ve 2019/369 Esas, 2020/522 Karar sayılı karar ile; davalı ... hakkındaki davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... Telbisoğlu yönünden ise, davacıların düşüncesizliği ve deneyimsizliğinden faydalanılmak suretiyle edimler arasında açık bir orantısızlık meydana getirildiğinin anlaşılmasına göre, davacının dayandığı hile ve gabin hukuksal nedenlerinden gabin halinin olayda gerçekleştiği belirtilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıdaki kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Dava süresince ileri sürülen savunmalar ve itirazlar tekrarlanarak mahkeme kararının bozulması istenilmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ″hile″ ve ″gabin″ hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere, hile (aldatma); genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. ... sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun(TBK) 36/1.(818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere, taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma(hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili(makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Bunun yanında, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir.