muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/808, Karar No: 2025/4828, Tarih: 17.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/808 E.  ,  2025/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1193 E., 2023/1641 K.

SUÇ : Olası kastla nitelikli öldürme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/262 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.e, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1193 Esas, 2023/1641 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik katılan ..., katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında maktule yönelik olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1.e, 21/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

C. Katılan ...'ün Temyiz Sebepleri

Suç vasfına,

D. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, eksik inceleme yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

C. Katılan ...'ün Temyiz Sebepleri

Suç vasfına,

D. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına, sanığın kolluk ve sorgu hakimliği aşamasında müdafii huzurunda verdiği beyanlara göre; sanığın maktul ile birlikte sulama kanalına gittikleri, maktulün suya girdiği elleriyle duvara

tutunduğu anda, ifadesine göre yüzme bilmediğini bildiği maktulün kendisine hakaret etmesi üzerine ellerini duvardan ayırarak suya doğru ittirdiği ve maktulün suda boğulma sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

Sanığın, yüzme bilmediğini bildiğini beyan ettiği maktulü suya ittirerek, boğulmasına sebebiyet verdiğini beyan etmesi dikkate alındığında; 9 yaşında yüzme bilmeyen bir çocuğun sulama kanalı gibi yüzme bilen yetişkin bir birey açısından dahi boğulma riskinin çok fazla olduğu bir alana iteklenmesi nedeniyle ölüm sonucunun mutlak ve muhakkak olduğu, sanığın ölüm sonucuna yönelik doğrudan kastla hareket ettiği, bu haliyle maktulün hakaret içeren sözler sarf etmesi de göz önünde bulundurularak, haksız tahrik altında çocuğa karşı nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde suç vasıfında yanılgılı değerlendirme sonucu olası kastla nitelikli öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılan ..., katılan kurum vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1193 Esas, 2023/1641 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanık hakkında suçun unsurlarının oluşup oluşmayacağı yolundadır.

İncelenen davada sanık mahalleden tanıdığı olan yaşı küçük maktul ile Adana da kanal boyuna gitmiş bir süre sonra yaşı küçük çocuğun kanalda boğularak öldüğü anlaşılmıştır.

Sanık bu eylemden dolayı olası kast ile öldürme suçundan suçlu bulunmuştur.

Dosya içerisinde bulunan tanık ..., ... beyanları ile illiyete ilişkin maddi bir delilin bulunmaması bunun yanında ruhsal gelgitleri konusunda daha önceden de suç işlediği yolunda kendisini ihbar etmiş olan sanığın münferit ve sonradan değişme gösteren ikrarına dayalı olarak verilen mahkûmiyet kararı yerinde değildir.

Bu gerekçe ile olası kast ile adam öldürme suçundan verilen mahkumiyetin onanması yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2518, Karar No: 2015/2524, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2518 E.  ,  2015/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/427, Karar No: 2013/17784, Tarih: 07.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/427 E.  ,  2013/17784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2012 tarih ve 2011/929-2012/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin kısa aralıklarla bir çok kez sermaye artırımı/azaltılması yoluna gittiğini, rüçhan hakkını kullanamayan müvekkillerinin hisselerinde azalma olduğunu, son olarak 52.500.000,00 TL'ye çıkartılan sermayenin 23.05.2011 tarihinde olağan genel kurulda 2.000.000,00 TL'ye düşürüldüğünü, bu kararların küçük ortakların yok edilmesine yönelik olduğunu, dava konusu toplantıda yönetim kurulu üyelerinin kendi kendini ibra etmelerinin doğru olmadığını, ibra oylamasında yönetim kurulu üyelerinin oy hakkının bulunmadığını, buna rağmen yönetim kurulu üyesi Sami Vodina'nın temsilen de olsa oy kullandığını, Pegasus Hava Taşımacılığı A.Ş.'den fahiş hizmet alımına ve bu nedenle şirketin sürekli zarar etmesine rağmen denetçilerin bu zararı tespit etmeden ibra edilmesinin de yanlış olduğunu, tüm bu nedenlerle esas sermayenin azaltılmasına ilişkin genel kurul kararının kanuna, ortaklık sözleşmesine ve objektif iyi niyet kurallarına aykırılık taşıdığını ileri sürerek davalı şirketin 23.05.2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 2010 yılı bilanço hesaplarının kabulüne ilişkin 4. maddenin, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin 5. maddenin, denetim kurulunun ibrasına ilişkin 6. maddenin, sermaye azaltılmasına ilişkin 8. maddenin, sermaye azaltımı konusunda şirket yönetim kurulunca alınan kararın onayına ilişkin 9. maddenin, B grubu imtiyazlı pay sahipleri genel kurulu toplantısında alınan sermayenin azaltılmasına ilişkin kararın ve C grubu imtiyazlı pay sahipleri genel kurulu toplantısında alınan sermayenin azaltılmasına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 3 aylık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibariyle dolmuş bulunduğunu, dava konusu sermaye azaltımının TTK 324'üncü maddesine ve bilanço zararının kapatılmasına dayandığını, yönetim kurulu üyelerinin başka pay sahipleri için vekaleten oy kullanmasını yasaklayan bir düzenlemenin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 3 aylık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibariyle dolmuş bulunduğunu, dava konusu sermaye azaltımının TTK 324'üncü maddesine ve bilanço zararının kapatılmasına dayandığını, yönetim kurulu üyelerinin başka pay sahipleri için vekaleten oy kullanmasını yasaklayan bir düzenlemenin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 23.05.2011 tarihli 2010 yılı olağan genel kurul toplantısına ilişkin ilanda 14 maddelik toplantı gündeminin Türkiye Ticaret Sicil gazetesinde ilan edildiği, ayrıca A, B, C grubu hissedarları için davet ilanında bu gündemin konusuna bağlı olarak değişiklik içeren 6. ve 9. maddeleri gereği olarak yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçimine ilişkin hususların yer almadığı, ancak işin niteliği gereği değişikliğin kabul edilmesi halinde yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçiminin de bu gündem içerisinde değerlendirileceği, davacı tarafın toplantıya katıldığı, toplantıda oy kullandığı ve muhalefet oylarını tutanağa eklettiği, bu halde toplantıda alınan kararların davacıların yokluğunda alınmış, yokluk ve butlan gerektiren kararlardan sayılamayacağı, toplantı tutanağının değiştirilmesi iddiasının ise dinlenen tanık beyanları ile açıklandığı üzere toplantıda bulunan ortakların beyanlarının zabıta geçirilmesinde kâtip hatalarından kaynaklanan yanlış ve eksik yazımların düzeltilmesi için tutanakların imhasıyla muhalefet oylarının ve şerhlerinin eklenmesi için yapıldığı, davacıların diğer iptal sebeplerinin TTK. M. 381 ve devamına göre 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde ileri sürülmediği, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30035, Karar No: 2014/18643, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30035 E.  ,  2014/18643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü şikayetçinin sokağa kilitli bir şekilde park ettiği aracını çalması şeklindeki eyleminin, TCK.nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi her iki fıkradaki ceza miktarı aynı olup sonuca etkili olmadığından, hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmemiş ise de, adli para cezasının taksitlendirilmesi konusunda talep olmaması ayrıca adli para cezasının taksitlendirilmesi infaz aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılabileceğinden eksiklikler bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/132, Karar No: 2024/388, Tarih: 04.12.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/132 E.  ,  2024/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 11. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 419-564

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanığın, görevi kötüye kullanmak suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2014 tarihli ve 242-198 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 26.09.2017 tarih ve 1861-5908 sayı ile; "...Sanığın, mağdurların zararlarının giderilmesi gerektiğini belirterek ve mağdur sayısını da fazla göstererek şikayette bulunan kişilere ödenmek üzere ödenmeyen fatura bedelinden çok daha yüksek miktarda parayı katılandan aldığı ve parayı mağdurlara ödemediği gibi katılana da iade etmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-i maddesinde düzenlenen 'serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle' dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak yargılama yapan Yerel Mahkemece 05.04.2018 tarih ve 406-121 sayı ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-i, 62, 52/2 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin verilen hükmün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 27.04.2022 tarih, 13805-7411 sayı ve oy çokluğu ile; "...Sanığın katılanla olan vekalet ilişkisi çerçevesinde mesleği nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş para üzerinde, kendisinin yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyeleri H. Karahan ve R. Altuntop; sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yerel Mahkeme ise 28.12.2022 tarih ve 419-564 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar vermiştir.

Daire Üyeleri H. Karahan ve R. Altuntop; sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yerel Mahkeme ise 28.12.2022 tarih ve 419-564 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve 17964 sayılı onama istekli tebliğnamesiyle dosya, CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 20.02.2024 tarih, 3878-1937 sayı ve oyçokluğu ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI, KONUSU ve ÖN SORUN

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu yoksa nitelikli dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; Yerel Mahkemece verilen kararın "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire çoğunluğu ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu yoksa nitelikli dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; Yerel Mahkemece verilen kararın "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece hüküm; "İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, Beyoğlu 42. Noterliğince düzenlenen 01.05.2006 tarihli ve 319 yevmiye sayılı vekaletname ile katılanın vekilliğini üstlendiği dosyanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında, dosyadaki mağdurların zararlarının giderilmesi gerektiğini belirterek şikayette bulunan kişilere ödenmek üzere katılandan aldığı meblağı mağdurlara ödemeyip uhdesinde tutmak suretiyle serbest meslek sahibi kişilerin dolandırıcılığı suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanığın katılanla olan vekalet ilişkisi çerçevesinde mesleği nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş para üzerinde, kendisinin yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulduktan sonra yapılan yargılamada sanığın savunması sırasında; daha önceden kaybettiğini belirttiği ve yargılama süreci boyunca temin edemediği belgeleri bulduğunu ve ibraz etmek istediğini ifade ettiği, Yerel Mahkemece de sanığın dosyaya sunduğu "Vekalet Ücretidir" ve "Makbuzdur" başlıklı iki adet belge aslının görüldüğü, okunduğu, incelendiği ve dosyasına konulduğunun belirtildiği ve "Her ne kadar Mahkememizce direnme kararı verildikten sonra sanık tarafından 'vekalet ücretidir', 'makbuzdur' başlıklı belgeler sunulmuş ise de, Mahkememiz gerekçesinde bahsedildiği üzere '16.000 TL tutarındaki mağdurların zararı nedeniyle, 75.000 TL gibi bir rakamın vekalet ücreti olarak katılan tarafından sanığa verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı', bu sebeple sanığın savunmasına itibar edilemeyeceği kanaatine varılmıştır." şeklindeki gerekçe ile önceki hükümde yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulduğu görülmektedir.

IV. GEREKÇE

A. Ön Sorun Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

IV. GEREKÇE

A. Ön Sorun Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

B. Hukuki Değerlendirme

Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmün, bozma sonrası toplanan yeni delillere dayanmak suretiyle önceki hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçe içermesi nedeniyle Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bir konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanuni imkân bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde bulunduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Ulaşılan sonuç karşısında esas uyuşmazlık konusu değerlendirilememiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.12.2022 tarihli ve 419-564 sayılı karar, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.