muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9960, Karar No: 2021/12771, Tarih: 27.09.2021

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenen dosyada; kasten basit yaralama suçundan sanık ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet savcısı tarafından verilen 16.01.2019 tarihli ve 2019/4603 Soruşturma, 2019/3040 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın görüldü için Bakırköy Cumhuriyet Başsavcı vekiline gönderildiği, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcı vekilinin 24.01.2019 tarihinde yapmış olduğu inceleme sonucu, sanık hakkında kamu davası açılarak sonucunun mahkemece takdir olunmasının uygun olacağı mütalaası ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın iade edildiği, bunun üzerine Bakırköy Cumhuriyet Savcısı tarafından 19.02.2019 tarihli ve 2019/4603 soruşturma 2019/4575 iddianame sayılı iddianame düzenlenerek sanığın TCK’nin 86/2, 3-e, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 08.10.2019 tarihli ve 2019/138 Esas, 2019/190 Karar sayı ile; “Sanık hakkında 16.01.2019 tarihinde 2019/3040 karar nolu takipsizlik kararı verildiği, 24.01.2019 tarihinde Başsavcı tarafından iade edildiği, bunun üzerine 19.02.2019 tarihinde tekrardan aynı savcı tarafından iddianame tanzim edildiği, takipsizlik kararının müştekilere ve mağdurlara tebliğ edilmediği, kanun gereği tebliğ halinde takipsizlik kararına itiraz hakklarının bulunduğu, süresi içerisinde itiraz edilmesi halinde Sulh Ceza Mahkemesi tarafından itiraz kabul edilerek takipsizlik kararı kaldırılır ise iddianame düzenlenebileceği, kamu davasını açan iddianame düzenlenmeden önce takipsizlik kararı verildiğinden, Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmiş olması Cumhuriyet Savcısı tarafından elektronik imzayla onaylanan takipsizlik kararının geçerliliğini etkilemeyeceği, Yargıtay kararlarına göre Başsavcının gözetim ve denetim yetkisinin bizatihi suç soruşturmasının yürütülmesine ilişkin olmayıp adli teşkilatı işleyişine yönelik 2802 ve 5235 sayılı kanunlardan doğan ve savcılık makamının idari işleyişine ilişkin konularla sınırlı olduğunun belirtildiği, Yargıtay Ceza Kurulunun 23.06.2015 tarihli 2013/7-700 esas ve 2015/241 karar sayılı içtihadı ile usulüne uygun şekilde kamu davası açılmadığından CMK'nin 173/6. maddesi uyarınca ceza muhakemesi şartının gerçekleşmediği bu nedenle durma kararı verilmesi gerekeceği kanaatine varılmasına dair kararı bulunduğu, bu nedenlerle bu aşamada gerekli kovuşturma şartı sağlanana kadar CMK 223/8 maddesi uyarınca kamu davasının yargılamasının bu aşamada durmasına, esasın bu şekilde kapatılmasına, dosyanın takipsizlik kararının ilgili müştekilere tebliği ile itiraz imkanı sağlanması, itiraz etmeleri halinde Sulh Ceza Hakimliğince takipsizlik kararının kaldırılması halinde iddianame tanzim edilerek dava açılması için dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine” dair CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmiştir.

25.06.2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7328 sayılı Kanun ile 5325 sayılı Kanun’un 18. maddesinin son fıkrasına; “Cumhuriyet Başsavcısı, Cumhuriyet savcılarının soruşturmayı sonlandıran kararları arasında oluşabilecek farklılıkların giderilmesi ile bu kararların kanuna uygunluğunun denetlenmesi hususlarında görevli ve yetkilidir” şeklindeki düzenleme eklenmiştir.

Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcı vekili tarafından kamu davası açılması gerektiğinden bahisle iade edilmesi üzerine düzenlenen iddianamenin 5325 sayılı Kanun’un 18/son maddesindeki düzenleme ile birlikte usulüne uygun hale geldiği anlaşılmakla mahkemece yargılamaya devam edilmesi gerektiğinden durma kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2019 tarihli ve 2019/138 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9337, Karar No: 2015/11020, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9337 E.  ,  2015/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2010/201-2014/659

Davacı M.. K.. vekili Avukat Önder tarafından, davalılar N.. C.. ve diğerleri aleyhine 27/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait taşınmazların imar sonucu başka parsele kaydığını, taşınmazların üzerindeki ağaçların, su kuyusunun ve kömürlüğünde kayan parseller içinde kaldığını, kayan parseller üzerinde bina yapılması sonucunda ağaçlarının, su kuyusunun ve kömürlüğün zarar gördüğünü ve bunların bedelinin kendisine ödenmediğini beyan ederek uğradığı zararın ödetilmesini davalılardan talep etmiştir.

Davalılar, davanın husumet ve zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava dışı yüklenici S. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile arsa malikleri H.. T.., İlyas, Mustafa ve H.. C.. arasında Ankara 10. Noterliğinde 11/09/1995 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıkları görülmüştür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. maddesi uyarınca; Eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi de bir tür eser sözleşmesi olup bu sözleşmede yüklenici yapacağı inşattan bir kısım bağımsız bölümü arsa sahibine vermeyi, arsa sahibi ise arsanın bir miktar hissesinin tapusunu yükleniciye devretmeyi yüklenir. Ayrıca anılan Kanun'un 61. maddesine göre, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler uygulanır.

Somut olayda, dava dışı yüklenici ile arsa sahipleri arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, inşaatın yapımı sırasında davacıya ait ağaçlar, kavaklar, su kuyusu ve kömürlük zarara uğramıştır. Davacının uğradığı zarar haksız fiilden kaynaklanmakta olup yukarıda anılan kanun hükümleri gereği, dava dışı yüklenici şirket ile arsa sahipleri meydana gelen zararlardan müteselsilen sorumludur. Dolayısıyla arsa sahipleri olan H.. T.., İlyas Koçak, Mustafa Kabakçı ve H.. C.. yönünden davanın husumet yönünden reddi doğru görülmemiştir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yukarıda belirtilen arsa sahipleri açısından husumet nedeniyle davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12530, Karar No: 2015/5663, Tarih: 21.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12530 E.  ,  2015/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazların mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili ve davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine

adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. Maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15565, Karar No: 2007/2732, Tarih: 28.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15565 E.  ,  2007/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Hekimle 11.4.2003 tarihli protokol düzenlediklerini ,protokol uyarınca usulen davalıya satılan ... marka traktörün satışının iptal edilerek taktörün davalının borcuna karşılık davacı şirkete iade edileceğini birbirlerinden alacaklı ve borçlu olmadıklarının kararlaştırıldığını,traktörün 3 yıldır ... şubelerinde bulunduğunu,davalı ... ın sahte belgelerle traktörü üzerine tescil ettirdiğini diğer davalı ile muvazaalı anlaşarak aleyhine diğer davalının başlattığı icra takibi sonucunda icra kanalı ile ... şubelerinde bulunan traktörlerinin haczedildiğini, dava konusu traktörün malikinin olduğunun tespitine ,davalı elinde bulunan traktörün taraflarına verilmesine mümkün olmadığı takdirde aracın bedeli olan 25000,00 ytl nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... Hekim süresinde verdiği cevap layihasıyla davanın reddine karar verilmesini dilediği gibi, ikametgahının ... olduğunu ,... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Davalı ... .... de ikametgahının .... olduğunu ,... asliye hukuk mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece ,davalıların yetki itirazlarının kabul edilerek, yetkisizlik kararı verilmiş,davaların ayrılarak kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde dava dosyasının davalı ... için yetkili ... Asliye Hukuk

200615565 2007/2732

mahkemesine, davalı .... için yetkili ... /... ,Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalılardan ... Hekim’e fatura edilerek satılıp teslim edilen traktörün aralarında düzenlenen 11.4.2003 tarihli protokol ile davalı ... tarafından davacıya hem fatura hem traktörün teslim edilmiş olmasına rağmen diğer davalı ... ....’in davalı ...’den alacağı nedeniyle girişilen icra takibi üzerine davacı şirketin ... Şubesindeki ... yerinin çilingir ile açılarak traktörün haksız haczedilerek yedi emin olarak ... hekim’e tevdi edilip, ... tarafından da alınıp götürüldüğü ileri sürülerek traktörün aynen teslimi olmadığı takdirde bedelinin tahsili için eldeki dava açılmıştır. Davalı ... .... mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetkisizlik itirazında bulunmuş, mahkemece davalıların savunmaları doğrultusunda yetki itirazları kabul edilerek davalıların davalarının ayrılmasına karar verilmiştir. Davacı her iki davalının el birliği içerisinde haksız haciz işlemlerinde bulunduklarını ileri sürmüştür.

Davacının ... şubesinden protokole konu traktörün davalılarca icra kanalı ile haczedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.H.U.M.K 21.maddesi gereğince Haksız bir fiilden mütevellit dava o fiilin vuku bulduğu mahal mahkemesinde ikame olunabilir.,hükmü uyarınca,davanın yetkili mahkemede açıldığının kabulü ile işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yazılı şekilde davaların ayrılarak yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.