muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18775, Karar No: 2015/20690, Tarih: 18.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18775 E.  ,  2015/20690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ve davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili ilama dayalı olarak başlatılan takipte İcra Mahkemesinden; ilama aykırı faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden hesaplama yapılarak şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, alacaklı ve borçlu vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 29.11.2013 tarih 2013/ 118 Esas- 2013/101 Karar sayılı ilamı ile 12.002,47 TL'nin 22.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde ''Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur." düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre yapılan ve denetime elverişli olmayan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı ve Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12046, Karar No: 2018/5940, Tarih: 21.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/12046 E.  ,  2018/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını, işten haksız olarak çıkartıldığı 30/06/2013 tarihine kadar davalı işverenlikte en son 987,00 TL ücret aldığını,yıllık izin ücretinin ve son bir aylık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ücretinin iddia edildiği gibi olmadığını, ücretlerin diğer davalı şirket tarafından ödendiğini, davacının istifa nedeniyle işten ayrılması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Ve Sosyal Hizmetler Tic. A.Ş vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının müvekkili şirkette hiç bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalılardan ...'nin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işverene gönderdiği 10 Haziran 2013 tarihli ihtarnamesinde Bağcılar Sosyal Güvenlik Merkezinin aynı tarihli yazısına istinaden, iş akdini 1475 Sayılı İş Kanununun 14/5 maddesinin tanıdığı hakka dayanarak feshettiğini açıklamış ve diğer alacak kalemleriyle birlikte kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir. İş akdinin davacı tarafından feshedilmesine rağmen ihbar tazminatının kabulü hatalıdır.

3-Davacı 10.06.2013 tarihine kadar çalıştığını ve bu aya ilişkin ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davacının Haziran 2013 ayında çalıştığı ve bu aya ilişkin ücretinin ödenmediği de tanık beyanlarıyla kanıtlanmıştır. Bununla birlikte Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işten çıkış tarihi 30.05.2013 olarak kabul edilerek davacının Haziran 2013 ayına ilişkin ücret alacağı hesaplanmamıştır. Mevcut delil durumuna göre, davacının Haziran 2013 ayına ilişkin 10 günlük ücret alacağının kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12875, Karar No: 2012/14242, Tarih: 06.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12875 E.  ,  2012/14242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.11.2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacının sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketlerine ait baz istasyonunun kaldırılması ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davalılar, kurulu olan baz istasyonlarının sağlığa zararı olmadığını, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukuku hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden adli yargıda görülmesi gerekir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

./..

2012/12875-14242 -2-

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ...ve ... Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu Kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ...ve ... Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta...olmak üzere, ... ... Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), ... (...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri;... ve ... Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir. Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna göre davaya konu baz istasyonlarının, 16.05.2009 tarihli Yönetmelik hükümleri uyarınca limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu belirtilmiştir. Ancak karardan önce, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren... Cihazlarından Kaynaklanan ... Alan Şiddetinin... Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve ... Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca bir değerlendirme yapılmamıştır.

Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporuna göre davaya konu baz istasyonlarının, 16.05.2009 tarihli Yönetmelik hükümleri uyarınca limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu belirtilmiştir. Ancak karardan önce, 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren... Cihazlarından Kaynaklanan ... Alan Şiddetinin... Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve ... Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece, 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre davaya konu baz istasyonlarının limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda davalı ... şirketlerine ait güvenlik sertifikaları da dikkate alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinden, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21159, Karar No: 2019/34868, Tarih: 19.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21159 E.  ,  2019/34868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan ...’na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın ... tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6052, Karar No: 2011/22234, Tarih: 14.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6052 E.  ,  2011/22234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 30/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 150/e maddesinde; "Alacaklı, taşınır rehnin satışını ödeme veya icra emrinin tebliğinden itibaren nihayet bir sene içinde, taşınmaz rehnin satışını da aynı tarihten itibaren nihayet iki sene içinde isteyebilir. Satış yukarıdaki fıkrada gösterilen müddetler içinde istenmez veya talep geri alınıp da bu müddetler içinde yenilenmez ise takip düşer. 78. maddenin ikinci fıkrası hükmü, rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takipte de kıyasen uygulanır." hükmü,

İİK'nun 78/2. maddesinde ise, "Haciz isteme hakkı ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer. İtiraz veya dava halinde (M.67-69) bunların vukuunda hükmün katileşmesine kadar veya alacaklıyla borçlunun icra dairesinde taksit sözleşmeleri yapmaları halinde, taksit sözleşmesinin ihlaline kadar geçen zaman hesaba katılmaz." hükmü yer almaktadır. İİK'nun 78/2. maddesinin 1. cümlesinin, itirazla durmayan kambiyo takiplerinde ve ilamlı takiplerde uygulama olanağı yoktur. Maddede sözü edilen itiraz ve davanın takibin ve satışın yapılmasına engel nitelikte olması gerekir.

Somut olayda borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçildikten sonra 04.04.2007 tarihinde takip yenilenmiştir. Borçlu vekili 27.05.2010 tarihli dilekçe ile icra müdürlüğüne başvurarak yenileme tarihinden itibaren 2 yıldan fazla süre geçtiği halde satış istenmediğinden tapudaki satışa arz şerhinin ve ipotek şerhinin kaldırılmasını istemiş, talebin reddedilmesi üzerine icra mahkemesine şikayete gelmiştir. İcra mahkemesince istem, açılan ipoteğin fekki davası derdest olup, dosyanın takipten düşürülmesine ilişkin talep yerine bulunmadığı gerekçesi ile reddedilmiştir.

Borçlunun icra müdürlüğüne verdiği dilekçede ipotek şerhinin kaldırılması yönündeki talebi dar yetkili icra mahkemesince tartışılmayacağından mahkemenin red kararı bu yönden yerinde ise de, açılan ipoteğin iptali davası yasada sözü edilen nitelikte dava olmayıp bu dava sırasında takibin devamını (satış işlemlerinin yapılmasını) engelleyen bir tedbir kararı da alınıp icra dosyasına sunulmadığından, bir başka anlatımla takibi sürdürmek ve satış talep etmek mümkün olacağından 2 yıllık süre işlemeye devam eder. Bu durumda 2 yıllık süre dolduğundan takibin düşmesine karar verilmesi ve bu takip nedeniyle konulan satışa arz şerhinin kaldırılması gerekirken, bu hususa yönelik şikayetin de reddedilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3461, Karar No: 2022/7765, Tarih: 22.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3461 E.  ,  2022/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacı ...'e çarpmasıyla oluşan kazada, davacının ağır biçimde yaralanıp felç kaldığını, davacının işgücü kaybına uğradığını ve tedavi gideri yapmak zorunda kaldığını, davacı ...'de oluşan ağır cismani zarar nedeniyle tüm davacıların manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi ve toplam 75.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 21/10/2015 tarihli artırım dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 113.156,49 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı .... Sigorta A.Ş. vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, sigortalı araç sürücüsü kusursuz olduğu için de tazmin sorumluluklarının doğmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili, davaya konu kazanın davacı kusuruyla gerçekleştiğini ve davalı sürücünün kazada kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı SGK Başkanlığı vekili, davacının trafik kazası nedeniyle oluşan tedavi giderleri için başvurduğu hastaneler tarafından kendisinden tedavi gideri tahsil edilmesinin mümkün olmadığını, tedavi giderlerinin kurumca karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 1-Mahkememizin bu dosyada daha önce verilen 2009/627 Esas, 2015/309 Karar no'lu kararındaki 1. ve 3. maddelerinin kesinleştiğinden, bu maddelere yönelik bozma olmadığından bu maddelerdeki kararların kesinleştirilmesine ve bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 2-Davacı ...'in tedavi gideri istemli maddi tazminat davasının kısmen kabulüne kısmen reddine ve 1.353,71 TL tedavi giderine ilişkin alacağın davalı ... Kurumundan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.1086 sayılı HUMK ek madde 4/2 gözetildiğinde, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin ilgili bozma ilamından önce verilen yerel mahkeme karar yılı 2015 olup 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkemece temyiz eden dahili davalı SGK aleyhine 1.353,71 TL tazminata hükmedilmiştir.

Mahkemece temyiz eden dahili davalı SGK aleyhine 1.353,71 TL tazminata hükmedilmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalı SGK vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE 22/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19692, Karar No: 2012/38100, Tarih: 14.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19692 E.  ,  2012/38100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus takip de borçlu vekili; takibin kesinleşmesinden sonra 02.08.2010 tarihi ile 03.10.2011 tarihi arasında 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiğini ve takibin zamanaşımına uğradığını belirterek, İİK.’nun 33. maddesi uyarınca  icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 6273 sayılı kanunun 7. maddesi ile değiştirilen 6762 Sayılı T.T.K.'nun 726. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında yer alan “6 ay” ibarelerinin “3 yıl” olarak değiştirildiği , kanunun kabul ve yürürlük tarihi nazara alındığında zamanaşımının 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği belirtilerek istem reddedilmiştir.

03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı kanunun 7. maddesiyle değişik 6762 Sayılı TTK.'nun 726. maddesine göre; “Hamilin; cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Çek borçlularından birinin diğerine karşı haiz olduğu müracaat hakları bu çek borçlusunun çeki ödediği veya çekin dava yolu ile kendisine karşı dermeyan edildiği tarihten itibaren üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar.”

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak yolda yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (l'effet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır.Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2.