muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3221, Karar No: 2025/154, Tarih: 08.01.2025

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, kasten öldürme eylemi ile ...'a yönelik kasten yaralama eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, bu eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, kasten öldürme eyleminde sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, ayrıca sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık hakkında ...'a yönelik tehdit suçundan açılan kamu davası ile ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında ...'a yönelik silahla tehdit suçundan açılan kamu davası ile ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükümler yönünden;

Sanığın maktule yönelik eylemi sırasında orada bulunan katılan ...'ı iterek merdivenden düşürdüğü, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, bu sırada silah sesleri üzerine olay yerine ... ve ...'ın geldiği, sanığın alt kat merdivenlerinden kendisine yönelen her üç katılana yönelik "gelmeyin, sizi de öldürürüm" diyerek bir iki el rastgele ateş ettiği olayda; sanığın üç katılana yönelik eylemine bağlı ortaya çıkan kastının silahla tehdit olduğu ve su suçtan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Kocaeli Baro Başkanlığının temyiz istemi yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik Kocaeli Baro Başkanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık hakkında hakaret ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükümler yönünden;

2.Sanık hakkında hakaret ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükümler yönünden;

a.6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden: hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

b.Hakaret suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında,

Sanık müdafiinin 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve hakaret suçlarına yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/2146 Esas, 2022/2134 Karar sayılı kararında katılan ... vekilinin suç vasfına yönelen temyiz sebebi yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

4.Sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/2146 Esas, 2022/2134 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

5.Sanık hakkında ...'a yönelik silahla tehdit suçundan açılan kamu davası yönünden, sanık hakkında ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte açıklanan "sanığın katılanlara yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu, bu suçtan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/2146 Esas, 2022/2134 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte açıklanan "sanığın katılanlara yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu, bu suçtan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/2146 Esas, 2022/2134 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1363, Karar No: 2013/19867, Tarih: 07.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1363 E.  ,  2013/19867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.07.2012 tarih ve 2011/106-2012/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adi ortaklık 23/10/2009 tarihinde yapılan ihale ve 25/12/2009 tarihinde Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü'nce imzalanan sözleşmeyle; Sağlık Araştırma Uygulama Merkez Müdürlüğü'ne bağlı 2010 yılı temizlik, çamaşır ve diğer klinik, poliklinik hizmetlerini üstlendiğini, bu hizmeti yürütmek için 425 adet personel çalıştığını, ihale bedelinin 6.498.697,00 TL olduğunu, davalı üniversitenin Şubat 2010 ayının istihkakından 05/03/2010 tarihinde 64.986,97 TL kesinti yapıldığını, 01/04/2010 tarihli dilekçeyle bu kesintinin iadesini davalı idareden istediğini, davalı idarenin söz konusu kesintiyi iade etmediği, Nisan 2010 ayının istihkakından 05/05/2010 tarihinde 64.986,97 TL kesinti daha yapıldığını, toplam 129.973,94 TL'sine el koyduğunu, bunun idari şartnamenin 51.1.1 maddesi ile sözleşmenin 16.1.1 maddesine dayandırıldığını, kesintinin nedeni olarak gösterilen kusurlar değerlendirilirken hizmetin sözleşmeye uygun gerçekleştirilmesine etkisi, uygulanan cezaların kusuru karşılama oranı, hataların telafi edilip edilmediği, mücbir sebep hallerinin göz önüne alınmadığını, yüksek oranda ağır bir cezai yaptırım uygulandığını, 129.973,94 TL'nin 64.986,97 TL 05/03/2010, 64.986,97 TL'nin 05/05/2010 tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak kendilerine verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava ehliyeti bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen yararlanılan bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile,129.973,94 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal ve ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava ehliyeti bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen yararlanılan bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile,129.973,94 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal ve ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesi nedeniyle düzenlenen hak edişlerden yapılan kesintinin istirdadı davasıdır. Taraflar arasında imzalanan 2009/131329 İhale Kayıt Numaralı ihaleye ait "Hizmet Alımlarına Ait Tip Sözleşme"nin 03.07.2009 tarih ve 27277 RG. de yayımlanan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 49. maddesi ile değişik 16.1.1 maddesi "Hizmet işi özelliği gereği sürekli tekrar eden iş olduğundan, işin tekrar eden kısımlarının sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirilmemesi halinde, idarece her bir aykırılık için ayrı ayrı uygulanmak üzere kesilecek ceza miktarı sözleşme bedelinin % l'i oranındadır..." hükmünü içermektedir. Ayrıca, Atatürk Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkez Müdürlüğü 2010 yılı (Ev İdaresi) Temizlik, Çamaşır ve Diğer Klinik, Poliklinik Hizmet İşleri Teknik Şartnamesinin "Temizlik Standartları" başlıklı 16. maddesinde yapılacak işlerdeki standartlar belirlenmiştir. Bu maddenin "İzin ve Tatiller" başlıklı kısmında " 4857 Sayılı İş Kanunu hükümlerine göre yüklenici, işçilerin haftalık, evlenme, ölüm, yıllık yasal izinlerini verecektir ve yerine eleman çalıştırmayacaktır. Sağlık sorunları nedeni ile rapor alan personelin yerine yeni eleman temin etmek zorundadır” hükmü yer almaktadır. Ayrıca Şartnamenin 19.1. maddesinde “...Yüklenici sigortasız personel çalıştırmayacaktır. 506 Sayılı Kanun hükümlerine göre, işe giriş bildirgesini SGK’ya bildirdiği personeli çalıştıracaktır.” hükmüne yer verilmiştir. Davalı, davacının bahsi geçen sözleşme ve şartnamenin hükümlerine uygun hareket etmeyerek sözleşme hükümlerini ihlal ettiği gerekçesiyle ceza uygulamıştır. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve şartname hükümlerine göre, bu hükümlerin ihlali halinde sözleşme hükmü ile taraflar cezai şart kararlaştırdıklarından, mahkemece, bu hükümlerin ihlal edilip edilmediğinin üzerinde durulması gerekir. Bu nedenle, mahkemece davacının eyleminden davalının zarar görmediği eksik personelle çalışmanın hastalık gibi sebeplerden kaynaklandığı, ceza uygulamasının iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gibi somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9944, Karar No: 2017/733, Tarih: 09.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9944 E.  ,  2017/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... ile davacı kooperatif vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılar ve dava dışı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin davacıya devredildiğini, müvekkilinin inşaata fazladan imalat yaptığını ileri sürerek, bunların bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlere yapılan fazla imalatların tahsili için davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 05.03.2014 gün, 2013/6396 Esas ve 2014/1579 Karar sayılı ilamında, sözleşme ve eklerinde yapılması gerekenler dışında arsa sahibinin yararına olan sözleşme dışı fazla imalatlardan binanın dış görünümü ve ortak yerlerde yapılan iyileştirmeler hariç arsa sahiplerinin dairelerindeki fazla işlerin bedellerinin tespiti ile tahsiline karar verilmesi belirtilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında, arsa sahiplerinin dairelerindeki fazla imalatların, sadece onların yararına olup olmadığının anlaşılması bakımından, aynı imalatların yükleniciye ait olan bağımsız bölümlerde de yapılıp yapılmadığının incelenmesi, yapılmamış ise, fazla imalat olarak yüklenici lehine hüküm altına alınması gerektiği kabul edilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, yerinde gerekirse tekrar keşif yapılarak, arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerinde yapıldığı tespit edilen fazla imalatların, yüklenicinin bağımsız bölümlerinde de yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, yapılmış olan imalatlar var ise, bunlardan yüklenici de yararlandığından bu imalatlara yönelik talebin reddedilmesi gerekirken; bu hususta herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2119, Karar No: 2008/4008, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2119 E.  ,  2008/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilin (ilçenin) genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Kasabasına özgü (lokal) verilere göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu 314 ada 53 parsel sayılı taşınmazın tamamı 32.592 m2 olup, 2.904,24 m2’lik kısmı kamulaştırılmış, geriye 14.957,33 m2 ve 14.730,43 m2 olmak üzere iki ayrı parça kalmıştır.Yargıtay’ın yerleşmiş ve ilkeye dönüşmüş uygulamalarına göre kamulaştırma dışında kalan ve bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide A ve C harfleri ile gösterilen kısımlardan her birinin yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu göz önünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının söz konusu olmayacağı gözetilmeden, taşınmazın solunda kalan 14.730,43m2’lik kısma %3 oranında değer kaybı veren ve buna göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde münavebeye esas alınan buğday ve arpa ürünlerinin Kadınhanı İlçesinin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bilirkişi kurulundan bu veri listesine uygun ek rapor alınmalı, 2. maddede belirtilen sebepde dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18809, Karar No: 2018/17016, Tarih: 26.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18809 E.  ,  2018/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cami tuvaletinin abdest alma yerinde kilitli vaziyette bulunan yardım kutusundan hırsızlığa teşebbüs biçiminde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin Ceza Genel Kurulu'nun 2017/115 Karar sayılı kararında da ifade edildiği gibi, 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı yasa ile değişik 142/2-h maddesine vücut verdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 142/1-a maddesinden uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın yardım kutusunda 8,00-10,00 TL para olduğunu belirttiği,müştekinin ise kolluk beyanında yardım kutusunda ayda en fazla 50,00 TL toplandığını belirttiği anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın yardım kutusunda 8,00-10,00 TL para olduğunu belirttiği,müştekinin ise kolluk beyanında yardım kutusunda ayda en fazla 50,00 TL toplandığını belirttiği anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/821, Karar No: 2016/501, Tarih: 20.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/821 E.  ,  2016/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10766, Karar No: 2021/6347, Tarih: 01.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/10766 E.  ,  2021/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...'in sanık ...'ten işyerine kâr ortağı olması karşılığında aldığı suça konu Halkbankası Nalçacı Şubesi'ne ait keşidecisi ... Kimya İlaç Kozmetik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi olan 25.09.2009 keşide tarihli 23.500,00 TL bedelli çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin ve keşideci imzasının sahte olduğu gerekçesi ile bedelinin ödenmediği bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın savunması, mağdur ve tanıkların beyanları, banka yazısı, ekspertiz raporu ile dosya kapsamından mahkemece sanığa atılı suçlar yönünden vermiş olduğu mahkumiyet hüküm ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçları işlemediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.