muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6124, Karar No: 2017/10747, Tarih: 18.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/6124 E.  ,  2017/10747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsamına ve nedenlerine, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, 21.11.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu malul kalan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece 104.799,59TL maddi, 35.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dava, iş kazasında malul kalan sigortalının manevi zararları yanında SGK Başkanlığı tarafından karşılanmayan maddi zararlarını da kapsamaktadır.

Dosya kapsamından, en son Adli Tıp Kurumu ikinci üst kurulu raporu ile davacıya yönelik maluliyet oranının %38,2 olarak tespit edildiği, iş kazasında davacı sigortalının %30 kusurlu bulunduğu, hesap bilirkişisi tarafından %38,2 maluliyet oranına göre maddi zararın hesaplandığı ancak tenzilatın SGK tarafından bağlanan %17 iş göremezlik oranına isabet eden ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmının düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Maddi zarar, malvarlığının zarar verici olaydan sonraki durumu ile böyle bir olay meydana gelmeseydi göstereceği durum arasındaki farkı ifade etmek için kullanılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin tazminat davalarında öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın düzenlemenin tüm fiil ve işlemlere uygulanması gerekir.

Yapılacak iş, SGK Başkanlığından %38,2 maluliyete göre davacıya bağlanacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarını sormak ve bu gelirin rücuya tabi kısmı ile sınırlı olarak belirlenecek rakamı bilirkişi hesap raporunda tespit edilen maddi zarardan indirmek ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9005, Karar No: 2013/21687, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9005 E.  ,  2013/21687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, müştekiye ait sokak üzerinde park edilen otomobilde takılı iki adet plakayı sökerek çalma eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı Yasanın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 08/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4026, Karar No: 2016/6, Tarih: 12.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2014/4026 E.  ,  2016/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek çocuk öldürme, nitelikli yağma, konut dokunulmazlığını bozma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : 1-S.S.Çocuk ... hakkında;

a-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 82/1-b-e, 31/2 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

b-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK.nun 82/1-b-e, 31/2 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

c-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 116/1-4, 31/2 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası,

d-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle,TCK.nun 149/1-c-d-h, 31/2 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

e-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına,

f-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 234/3, 31/2 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası,

f-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 234/3, 31/2 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası,

2-S.S.Çocuk ... hakkında; Ay ve gün baki kalmak kaydıyla doğum tarihinin 1995 olarak düzeltilmesi ile,

a-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 82/1-b-e, 31/3 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

b-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK.nun 82/1-b-e, 31/3 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

c-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 116/1-4, 31/3 maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası,

d-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 149/1-c-d-h, 31/3 maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası,

e-)Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına,

f-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 234/3, 31/3 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası, TCK.nun 50, 51. maddesi ile CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

f-)Maktule ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 234/3, 31/3 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, suç tarihinde yine çocuk olan maktuller ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs ettikleri ve hürriyetlerinden yoksun bıraktıkları iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2.

maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebligat evrakının ve verilmesi halinde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1769, Karar No: 2018/6807, Tarih: 17.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1769 E.  ,  2018/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.10.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.12.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, asıl ve birleşen davada 2004 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 101 Ada 110, 111 parsel, 110 Ada 41 parsel ve 106 ada 20, 21 parsel sayılı taşınmazların tarla ve çayır niteliğiyle davalılar adına tescil edildiğini, bu taşınmazların mera parseli içerisinde kaldıklarını, meraların kamu malı olup zilyetlikle kazanılamayacaklarını, taşınmazların davalı adına yazılmasının hukuka aykırı olduğunu; ayrıca, davalı adına zilyetlik nedeniyle yapılan tespitin 100 dönümü aştığını, tapu kaydının iptal edilerek taşınmazın mera niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılardan ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine karar verilmiş; hüküm Dairemizce taşınmazın meralık niteliğinin yeteri kadar araştırılmadığından söz edilerek eksik inceleme nedeniyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş, mahallinde yeniden keşif yapılmış ve yine asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkinidir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Çayır ise taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi, aidiyetin tespiti, sınırlandırılması davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dava konusu 110, 111, 41 parseller tarla niteliğiyle 20 ve 21 parseller ise çayır niteliğiyle zilyetliğe dayalı olarak davalılar adına tescil edilmiştir. Dava konusu taşınmazların özel nitelikteki çayır mı, kamu malı niteliğinde çayır mı yoksa mera niteliğinde mi, tarım arazisi niteliğinde mi olduğu ayrıntılı olarak tespit edilmemiş, sınırdaki mera parseli ile toprak yapısı ve özellikleri bakımından farklı olup olmadığı konusunda uzman görüşü alınmamıştır. Bu durumda mahkemece, dava konusu yere ilişkin en eski tarihli hava fotoğrafları, memleket haritaları getirtilmeli, mahallinde yapılacak keşifte komşu köylerden yaşlı, yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat, jeoloji ve harita mühendisleri eşliğinde yeniden keşif yapılmalı, varsa komşu taşınmaz dayanak kayıtları uygulanmalı, hava fotoğrafları ve memleket haritaları jeodezi ve fotogrametri uzmanına incelettirilerek taşınmazın geçmişteki niteliği ve hali hazır niteliği konusunda, sınırdaki mera ile ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı hususlarında görüş alınmalı, fen bilirkişisinden keşfi incelemeye elverişli rapor alınmalı, 3402 sayılı Yasanın 14. maddesindeki sınırlamalar da dikkate alınarak, tüm deliller değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir. Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14083, Karar No: 2017/18116, Tarih: 11.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14083 E.  ,  2017/18116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın tapu maliklerinden ...., ... ve ...'a ait veraset ilamı ilgilisinden temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12919, Karar No: 2009/17413, Tarih: 14.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/12919 E.  ,  2009/17413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :04.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/12812, Karar No: 2016/7262, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12812 E.  ,  2016/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kusursuz sorumluluğa dayalı maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ve davalı... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; ..'in 15/08/2008 tarihinde davalı tarafın ihmali davranışları dolayısıyla oluşan haksız fiilin neticesinde hayatını kaybettiğini, bu nedenle bir kısım müvekkillerinin babalarını, müvekkili ...'in de eşini yitirmiş olması nedeni ile destekten yoksun kaldıklarını, murisin ölümü dolasıyla cenaze ve defin giderleri yapıldığını belirterek davacılar ..'in çocukları .. ve . lehine ayrı ayrı 2.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminat, davacı eş .r için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 2.000,00 TL cenaze ve def'in gideri ile 50.000,00 TL manevi tazminat, ölen ..in 18 yaşından büyük çocukları davacılar Serhat, . ve .. için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplamda 10.000,00 TL maddi tazminat ile 350.000,00 TL manevi tazminat toplamı olan 360.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın 15/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçelerinde; davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddine; ..., ... ve .. Bölge Müdürlüğü'ne yönelik açılan davanın reddine; .. Birliği'ne yönelik açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; davacı ... lehine 26.172,77 TL, davacı ... lehine 263,20 TL, davacı ... lehine 2.573,90 TL ve davacı ... lehine 5.578,79 TL olmak üzere toplam 34.588,66 TL destekten yoksun kalma tazminatının 15/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı T... Birliği'nden alınarak davacılar ..., ..., ... ve ...'e ödenmesine; Davacı ... lehine 10.000,00 TL, davacı ... lehine 2.500,00 TL, davacı ... lehine 2.500,00 TL, davacı ... lehine 2.500,00 TL, davacı ... lehine 2.500,00 TL, davacı ... lehine 2.500,00 TL ve davacı ... lehine 2.500,00 TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminatın 15/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı T.. Birliği'nden alınarak davacılara ödenmesine; cenaze ve defin gideri talebinin reddine karar verilmiş; sözkonusu karar davacılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekili ve davalı Türkiye Tarım Kredi Kooperatifi Merkez Birliği vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekili ve davalı Türkiye Tarım Kredi Kooperatifi Merkez Birliği vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Uyuşmazlık, kusursuz sorumluluğa dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta; davacılar; murisleri ...i deposundan gübre alırken raydan çıkan 5 yıl boyunca kullanılmayan ve bakımı yapılmaksızın hizmete açılan kapının üzerine düşerek vefatına sebep olması nedeniyle .. hasım göstererek oluşan maddi ve manevi zararlarının tazminini talep etmişlerdir.

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Bina malikinin sorumluluğundan sözedebilmek için; ilk olarak yapılması gereken bina malikinin tespitidir. Somut olayda; ölüme yol açan olayın meydana geldiği taşınmazın tapu kaydının T...adına olduğu anlaşılmış; ancak dayanak kayıtlar getirtilerek sorumlunun tespiti gerekirken bu yönde bir araştırma yapılmamış; eksik incelemeye dayalı hüküm tesis edilmiştir.