muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7645, Karar No: 2022/7800, Tarih: 10.10.2022

Sanık hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair kararında bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin; meşru müdafaa, meşru müdafaada sınırın aşılması hükümleri uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin, tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Olay tarihinde üniversite öğrencisi olan sanık ile arkadaşı ...'ın evde ders çalıştıkları, olay günü sabaha karşı 04.50 civarlarında sanık ve ...'ın bulunduğu evden duyulacak şekilde sokaktan uzun süre gürültü geldiği, gürültünün devam etmesi üzerine rahatsız olan ...'ın camdan aşağı baktığı, 3 şahsın sokakta bağırdığını, güldüğünü gördüğü, "bu sesi yapan kim sessiz olun" vs şeklinde söylemesi üzerine aşağıdaki şahısların cevap verdiği, "in lan aşağı, o.. çocuğu" şeklinde bağırdıkları, ...'ın "iniyorum bekleyin" dediği, ... ile sanık ...'un dairelerinden aşağı inip bina dış kapı önünde dışarıdan gelen maktul ... ile arkadaşları ... ve ... ile karşılaştığı, maktul ...'in elinde bıçak olduğu, taraflar arasında arbede başladığı, arbede sırasında bıçağın yere düştüğü, sanığın bu sırada bıçağı eline aldığı, sanık ...'a ...'in kafa attığı, sanığın burnunun kanamaya başladığı, aldırılan adli raporunda "burunda kanama sonrası pıhtılaşma, alt dudakta minimal travma izi" bulunduğunun belirtildiği, bu arbede sırasında sanığın ...'i bıçaklayıp öldürdüğüne dair iddia ve kabule göre; maktul ... ve arkadaşlarının olay sırasında alkollü olduklarının otopsi raporu ve alkol raporları ile sabit olduğu, gece vakti sokakta gürültü yaparak etrafı rahatsız ettikleri, ...'ın kendilerini uyarması üzerine küfür ederek aşağı çağırdıkları ve olayın açıklanan şekilde meydana geldiği gözetilerek;

Maktul ve arkadaşlarından kaynaklanan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında azami orana yakın bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin bu konuda yapılan bozmaya uyulmasına rağmen yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2022 tarih, 2022/74 (E) ve

2022/136 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince “Kütahya 1.Ağır Ceza Mahkemesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/6663, Karar No: 2013/18100, Tarih: 01.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6663 E.  ,  2013/18100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... (Yılmaz) Sunan yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı işçinin, işçilik alacaklarının tahsili amacı ile açtığı dava neticesinde icra takibi başlatıldığını ve 6.487,78 TL ödeme yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.487,78 TL'nin yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar ...Medikal Tem. Ltd. Şti., ... Ltd. Şti, Teknek Genel Tem. Ltd. Şti., ... Tur. Tem. ...Tabldot İnş. Elektrik ve Elektronik Taah. San ve Tic Ltd. Şti. ve Ak Temizleme Ltd. Şti'ne yapılan davetiyenin tebliğine rağmen duruşmaya katılmamışlar, cevap dilekçesi de ibraz etmemişler; davalı ... davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kabulüne, 6.487,78 TL'nin ödeme tarihi olan 5.3.2010 gününden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınmasına, ... Temizlik Ltd. Şti., ... Temizlik İnş Ltd. Şti. ve Ege Temsan Ltd. Şti. hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

2013/6663-18100

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dışı işçinin açmış olduğu işçilik alacaklarının tahsili sebebi ile açılan dava sonucu işçiye ödenen bedelin rucüan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkeme işçiye ödenen bedelin tamamından son işveren olması sebebi ile davalı ...'ı sorumlu tutmuştur. Gerek dairemizin gerekse Yargıtay uygulamaları ile son işverende olsa davacı ancak davalıdan sadece çalıştığı dönemle ilgili kısımları isteyebilir. Son işverenin işçiye karşı tamamından sorumlu olması iş mevzuatı açısından doğru olmakla birlikte bu tür rucüan açılan davalarda taraflar arasında sözleşme ve genel hükümler uygulanır. O halde mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak davalı ...'dan çalıştığı dönemle ilgili miktar belirlenmeli ve bu miktara göre karar verilmelidir. Aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 98.35 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6875, Karar No: 2015/12811, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6875 E.  ,  2015/12811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 32. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2011/62-2013/159

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/07/2013 tarih ve 2011/62-2013/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı TMSF ile davalı Ç.. E.. H.. A.. C. Ç.. vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü hazır bulunan davacı TMSF vekili Av. G.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkil şirketin yönetici ve denetçileri olduğunu, 24.03.2006 tarihli genel kurulda ibra edilmemelerine ve haklarında sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini, 16.11.2001 tarihinde şirketin ilk apel ödemesi olan 25.000 TL'nin mali durumu zayıf grup şirketi olan Rumeli Telekoma aktarıldığını, şirketin amacı doğrultusunda kullanılmadığını, paranın halen tahsil edilemediğini, 25.07.2003 tarihinde 338.000 adet Telsim hisselerinin Pamukova Telk. AŞ'den borç para ile beheri 1 TL'den alındığını, hisselerin değersiz olduğunu, bu surette şirketi içinin boşaltıldığını, 16,955,27 TL fuzuli masraf yapıldığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

Bir kısım davalılar vekilleri, zamanaşımı süresinin dolduğunu, zararın ispatlanması gerektiğini, 2001 faaliyet dönemine ilişkin olarak davallıların ibra edildiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. G.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, zararın 2006 yılında düzenlenen denetleme raporu ile öğrenildiği, davanın açılış tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, Telsim hisse alımı nedeniyle borç alınan firmaya ödeme yapılmadığı, hissenin satımından kar elde edildiği, 16.955,27 TL zararın ispatlanamadığı, 25.000 TL apel ödemesinin Rumeli Telekoma aktarıldığı, ödemenin şirketin yararına olduğunu davalıların ispatlaması gerektiği, 16.11.2001 tarihinde görevli olan yönetim kurulu üyelerinin zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 25.000 TL'nin davalı Ç.. E.., H.. A.., Ç.. Ç..'ndan tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı Ç.. E.., H.. A.., Ç.. Ç.. vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davacı, davalı Ç.. E.., H.. A.., Ç.. Ç.. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı denetçiler yönünden her ne kadar apel ödemesinin grup şirketine aktarılması istemine ilişkin olarak dava esastan reddedilmiş ise de, olay tarihinde yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK'nın 309/son maddesinde, tazminat isteme hakkının davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren 5 yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmış olup, somut olayda zararı doğuran eylemin 16.11.2001 tarihinde gerçekleşmesi, işbu davanın ise 5 yılılk zamanaşımı süresi dolduktan sonra 20.12.2006 tarihinde açılması ve mahkeme kararının sonucu itibariyle doğru olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (3) numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacının eski yönetim kurulu üyesi olan davalıların sorumluluğuna ilişkin olup, mahkemece davacı şirketin ilk apel ödemesinin grup şirketine 16.11.2001 tarihinde aktarıldığı gerekçesiyle mümeyyiz davalıların sorumluluğuna karar verilmiş ise de, olay tarihinde yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK'nın 309/son maddesinde, tazminat isteme hakkının davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren 5 yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmış olup, somut olayda zararı doğuran eylemin 16.11.2001 tarihinde gerçekleşmesi, işbu davanın ise 5 yılılk zamanaşımı süresi dolduktan sonra 20.12.2006 tarihinde açılması nedeniyle, davalıların zamanaşımı defi kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, 5411 SK'nun 133/son maddesi kapsamında açılan veya açılacak davalar ile kanuni halef sıfatıyla takip edilen davalarda lehine hükmedilen tarafa vekalet ücreti maktu olarak belirleneceği hükmünü haiz olup, mahkemece reddedilen talep yönünden davalılar yararına nispi vekalet ücreti verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ç.. E.., H.. A.., Ç.. Ç.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan davalılar yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar Ç.. E.., H.. A.. ve C.. Ç..'dan alınıp davacı TMSF'ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10477, Karar No: 2015/1689, Tarih: 19.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/10477 E.  ,  2015/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı ... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince ... tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ....nın (...) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, ....nın (...) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4' ü olarak kabul edilmiştir.

Davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir.

Ayrıca, komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun kararın gerekçesinde belirtilen soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği bilimsel delillerle de kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6517, Karar No: 2017/2467, Tarih: 08.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6517 E.  ,  2017/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin bu karara yönelik temyiz istemleri aynı Kanunun 264. maddesi gereğince itiraz kabul edilip mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden, incelemenin suça sürüklenen çocuklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince onsekiz yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuklar yönünden duruşma kapalı yapılıp hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerekirken, mahkemece yargılamanın bir kısım celselerinin açık yapılıp hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesinin telafisi mümkün olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3718, Karar No: 2013/27251, Tarih: 22.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3718 E.  ,  2013/27251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.11.2013 günü temyiz eden davalı M.K. ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı G. K.vekili Av. .. .. ..geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.11.2013 (Cuma)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.11.2013 (Cuma)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, münhasıran Türk Medeni Kanununun 161. maddesinde yer alan “zina” hukuki sebebine dayanarak boşanma davası açmıştır. Davacının aynı Kanunun 166/1. maddesine dayalı bir boşanma davası bulunmamaktadır. Münhasıran “zina “ hukuki sebebine dayalı bir boşanma davasında, TMK'nun 166/1. maddesindeki şartların gerçekleştiği kabul edilerek evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle boşanma kararı verilemez. O halde toplanan delillerin TMK'nun 161. maddesi çerçevesinde tartışılıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekir. Bu yön gözönünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/20509, Karar No: 2015/1313, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20509 E.  ,  2015/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi