muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9893, Karar No: 2022/17065, Tarih: 14.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9893 E.  ,  2022/17065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; 29.06.2017 tarihinde, sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile yaya ...'e çarparak ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazaya karışan aracın davalı ... nezdinde sigortalı olduğunu belirterek fazlaya ilişin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ... için 5.000,00 TL maddi tazminatın, ... için 150.000,00 TL , ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 190.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacılar desteğinin %100 kusurlu olması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm aleyhine davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine;Adana Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tâbi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. MÖHUK’ta teminat gösterme yükümlülüğü konusunda “yabancılık” ölçütü esas alınmıştır. Buna karşın davalının veya kendisine karşı takibe girişilen karşı tarafın vatandaşlığı, bu madde kapsamında da bir öneme sahip değildir. Bu maddeye göre hakim tarafından verilen kesin süre içinde teminat gösterilmezse, dava, dava şartı eksikliğinden HMK'nun 114/1-ğ maddesi uyarınca reddedilir.

MÖHUK madde 48/2’de ise; “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.

MÖHUK madde 48/2’de ise; “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.

Buna göre Türk hâkimi, yabancı davacının, davaya katılanın veya icra takibinde bulunanın vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise, bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir. Az yukarıda belirtilen anlaşmalardan biri de 1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi olup, anılan sözleşmenin 17. maddesinde; âkit devletlerden birinde ikamet eden ve diğer bir devletin mahkemeleri huzurunda davacı veya müdahil olarak bulunan âkit bir devletin vatandaşlarından yabancı olmaları sebebi ile herhangi bir teminat istenemeyeceği düzenlenmiştir.

Davacılar Suriye uyruklu olup, Mahkemece davacıların teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 48/2. maddesinde dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu Mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Bu sebeple Mahkemece, öncelikle davacıların teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacıların teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa, teminatın yatırılması için davacılara kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması halinde istemin usulden reddine, yatırılması halinde ise, dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru olmamış, hükmün bu yönden re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan ve re'sen görülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın karar veren İlk Derece Mahkemesine, bozma ilam örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 14.12.2022 gününde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. Ülkemizin taraf olduğu 1951 tarihli Cenevre sözleşmesi 16.maddesi

“1. Her mülteci, bütün Taraf Devletler’in topraklar üzerindeki hukuk mahkemelerine serbestçe ve kolayca başvurabilecektir.

2. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu Taraf Devlette, adli yardım ve teminat akçesinden muafiyet dahil, mahkemelere müracaat bakımından vatandaş gibi muamele görecektir.

3. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu ülkenin dışındaki Taraf Devletlerde, o ülkelerin vatandaşlarına 2. fıkrada bahsedilen konular hakkında yapılan muamelenin aynından istifade edecektir.” hükmünü içermektedir.

Ne varki ülkemize göç eden Suriyeli göçmenlerin hukuksal statüleri, mülteci ve sığınmacı konumunda olmayıp 'Geçici koruma statüsün" de olduklarından MÖHUK 48/1.maddesinden doğrudan yararlanmalarında mümkün değildir. Ancak bu kişiler AHİM kararlarında da sıkça yer alan 'kırılgan grup' olarak ifade edilen kişiler kapsamında değerlendirilmelidir. (MSS/Yunanistan/ Belçika kararı) Geçici koruma statüsündeki kişiler, ev sahibi ülkenin diline hakim olmadıkları gibi kendilerine destek olacak bir yapıda bulunmamakta, toplam hayatına katılmaları, büyük oranda devletin katkısı ile mümkün olmaktadır. Uluslararası koruma altına alınan bu kişiler, mülteciler gibi ve hatta onlardan daha fazla kırılgan, imkanları sınırlı, savunmasız ve özel korumaya muhtaç kimselerdir.

Somut olayda,dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacıların Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olduğu, kendilerine yabancı kimlik numarası verildiği, geçici koruma statüsünde oldukları, davacı annenin çalışmadığı, Kızılay'ın yardımıyla geçindikleri anlaşılmaktadır.

Maddi durumları da dikkate alındığında, geçici koruma altındaki bu kişilerden teminat alınması, dava açma hakkınının orantısız bir şekilde sınırlandırılması dolayısı ile mahkemeye erişim hakkının ihlali gibi bir sonuç doğmasına neden olacaktır.

Bu nedenlerle, geçici koruma statüsündeki davacılardan teminat alınmaması gerektiğinden, davacının temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/2074, Karar No: 2018/16729, Tarih: 03.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2074 E.  ,  2018/16729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün ............ yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin ............ya tabi olduğu anlaşılmış ve ............ için 03/10/2018 ...... günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. ............ günü taraflardan kimse gelmediğinden incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildi. Temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 205 ada 68 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümler ile 502 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak murisinden kaldığını, dava konusu edilen yerlerden davalının faydalanarak elde edilen gelirlerden vekil edenine hiçbir pay verilmediğini belirterek, 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 08/10/2014 tarihli dilekçesi ile 95.336,00 TL olarak davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan binada anneleri ...... Demircioğlu'nun ikamet ettiğini, 68 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan işhanındaki 1, 4, 11, 12, 23, 24, 28, 29, 35, 36, 40,49,62,63,75,76,79 numaralı yerlere ilişkin kullanımın sadece vekil edeni tarafından değil, bir kısım mirasçılarla birlikte kullanıldığını, bir kısmının kiraya verilmeyip vekil edeni tarafından kullanıldığını, bir kısmının mescit olarak kullanıldığını, davanın murisin tüm mirasçıları aleyhine açılması gerektiğini, mirasçıların tamamının gelirlerden yararlandığını, davacı ...'ın hissesine düşen bedelin tamamının ödendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 95.336,00 TL.ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında açılan ecrimisil isteğine ilişkindir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin 502 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı vekilinin 205 ada 68 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan işhanındaki bağımsız bölümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Dava, paydaşlar arasında açılan ecrimisil isteğine ilişkindir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin 502 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı vekilinin 205 ada 68 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan işhanındaki bağımsız bölümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Tüm dosya içeriği ve toplanan delilllerden, dava konusu 205 ada 68 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan binanın tesis edilen kat irtifakına göre muhtelif katlarda birçok dükkan vasıflı bağımsız bölümler olduğu, dava konusu bağımsız bölümlerin davacı,davalı ve dava dışı malikler adına tapuda kayıtlı olduğu, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre, sadece zemin katı ile onun üzerinde bulunan birinci katının inşa edilmiş olduğu,ikinci,üçüncü ve dördüncü katların hiç inşaa edilmemiş olduğu, yapının uzun yıllardır bu şekilde kullanıldığı, bu nedenle ecrimisil incelemesinin 1,4,11,12,23,24,28,29,35,36,40 ve 49 nolu dükkanlar ile bitinci katta bulunan 62,63,64,75,76 ve 79 nolu dükkanlar üzerinden yapıldığı, 75 ve 76 nolu dükkanların mahalde mescit olarak kullanıldığının tespit edildiği ve bu nedenle bunlarla ilgili ecrimisil hesaplamasının yapılmadığı, diğer dükkanlar ve teras kattaki kafeterya için ecrimisil hesaplamasının yapıldığı, davalının, 30/12/2014 tarihli celse de, davacıya dükkanların kirasından hiçbir pay almadığı hususunda yemin teklif etttiği, davacının da muristen kalan yerler için kendisine hiçbir ödeme yapılmadığına dair yemin ettiği, davalının boş bulunan dükkanlara ilişkin iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve bilirkişi raporunda belirlenen miktarda ecrimisil tazminatına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan ......... yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda, dava konusu bağımsız bölümlerin hangilerinin davalı tarafından bizzat ya da kiraya verilmek sureti ile kullanıp-kullanılmadığı her türlü teredütten uzak olacak şekilde belirlenememiştir. Şayet söz konusu dükkanların davalı tarafından bizzat kullanıldığı tespit edilirse, paydaşlar tarafından kullanılan yerler için intifadan men şartının aranması ve bu hususun kanıtlanması gerektiği açıktır. Dava konusu yerlerin davalı tarafından kiraya verilmek sureti ile kullanıldığının ispatlanması durumunda ise intifadan men olgusunun oluştuğu bilinmektedir.

O halde, mahkemece yapılacak iş, dava konusu yerlerin davalı tarafından kiraya verilmek sureti ile kullanıldığının ispatlanması durumunda, intifadan men olgusunun oluştuğu gözetilerek, dava konusu yerde yeniden keşif yapılarak, taraf tanıkları dinlenerek, her bir bölüm üzerinde ayrı ayrı yukarıda belirtilen ilke ve esaslara göre, iddia ve savunma çerçevesinde bir karar vermek olmalıdır. Tüm bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi yanlış olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, dava konusu 1,63,64 ve 79 numaralı dükkanların davalı tarafından kiraya verilmek sureti ile kullanılıp-kullanılmadığının ispat yükü davacıda olup, davalı tarafından davacıya yemin teklif edilerek yeminin eda edilmesi doğru olmamıştır. Kaldi ki, taraflar dava ve cevap dilekçelerinde yemin deliline de dayanmamışlardır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/21072, Karar No: 2013/33896, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21072 E.  ,  2013/33896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçi ... Limited Şirketi vekilinin 04.03.2009 günlü oturumda şikayetçi olduğunu bildirmesine karşın katılma isteyip istemediğinin kendisine hatırlatılmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 237/2.maddesi uyarınca şikayetçinin katılan olarak kabulü ile yapılan incelemede,

Sanığın aşamalarda çalışanı olduğu şirket yetkilisinin talimatıyla katılana ait dorseyi çalıştığı ... Tur isimli şirkete ait hurdalar ile birlikte sattığını savunmasına rağmen, şirket yetkilisi ...'nın dorseyi satmasına ilişkin hiçbir beyan veya talimatının olmadığını yargılama aşamasında beyan etmesi ve şirkete ait hurdaların 200 TL ye satılmasına karşın dorsenin 1300 TL'ye satıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, ayrıca tır dorsesinin adet ve kullanım gereği açıkta bırakılması nedeniyle eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2071, Karar No: 2014/4273, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2071 E.  ,  2014/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/151870

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2010/231 (E) ve 2010/222 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük idaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II ) O yer Cumhuriyet Savcısının, T.. K.. vekilinin ve sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

1) Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa' ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın, dava konusu aracı E. A. isimli bir kişiden emanet olarak aldığını beyan etmesi karşısında, anılan kişi dinlenilerek iyiniyetli 3. kişi durumunda olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının, sanığın ve T.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir.

Aracın resmi bir satışı olmadığından ve ruhsat sahibi duruşmadan haberdar olduğundan yerel mahkemenin aracın müsaderesi yönündeki kararının doğru olduğu görüşündeyim.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması yerine çoğunluğun red ve 1-3 nolu bozma kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

Dava konusu nakil aracının trafik belgesinde araç sahibi olarak gözüken R.. T..'un söz konusu aracı haricen sattığını ve araç üzerinde hak iddiası olmadığını beyan etmesi karşısında, yerel mahkemenin aracın müsaderesi yönündeki kararının doğru olduğu görüşünde olup 2 numaralı bozma nedenine katılmıyorum.