muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12237, Karar No: 2012/12202, Tarih: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12237 E.  ,  2012/12202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :49-222

Davacı, 01.08.2003-05.02.2004 tarihleri arasında davalı işveren yanında hizmet akti ile çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalılardan ... Sig. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, hizmet süresinin tespitini talep etmiş ise de, davalı Kurum vekili çalışmanın geçtiği iddia olunan yerin İstanbul sınırları içinde olması nedeniyle, yetkili mahkemenin İstanbul İş Mahkemesi olduğunu ileri sürmüş ve Mahkemece bu gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 12.01.2011 kabul tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Diğer taraftan iş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması yasa hükmü gereği olup, konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz. Kural olarak dar gelirli durumda bulunan sigortalının haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, yasaların olanak verdiği ölçüde olabildiğince kolaylaştırıcı olunmalıdır.

Uyuşmazlığa konu işlemlerin yürütüleceği SGK Başkanlığı'nın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi veya sigortalının son çalıştığı yer mahkemesi olmak üzere, davacının bu mahkemelerden herhangi birinde dava açma imkanı bulunmakla ve davacının da seçimlik hakkını kullanarak SGK Başkanlığı'nın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi olan ve davacının iddiasına göre hizmetin geçtiği yer olan İzmir İş Mahkemesinde davayı açtığı anlaşılmakla, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davalı işverenlerin ikametgahına göre davacının son çalıştığı yer mahkemesi olarak İstanbul İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle, dava ile ilgili olarak yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ile davalılardan ... Sig AŞ vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekili ile davalılardan ... Sig AŞ vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4984, Karar No: 2009/11655, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4984 E.  ,  2009/11655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, çocukları ...’ın davalı ...’nın sahibi olduğu özel kreşe gittiğini, ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre çocuğun kreşte künt bir cisim travmasına bağlı olarak yaralandığını, cismani zarara uğradığını, kendilerinin de olaydan dolayı manevi zarara uğradıklarını, davalıların olay nedeniyle 4/8 oranında kusurlu olduklarını ileri sürerek küçük ...’ın uğradığı cismani zarar nedeniyle 10.000YTL,davacılar için 5.000’er YTL olmak üzere toplam 20.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, özel kreş sahibi olan davalı ... ile davacılar arasında küçük ...’ın kreşte bakım ve gözetim altında kalması hususunda sözleşme yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, özel kreş sahibi olan davalı ... ile davacılar arasında küçük ...’ın kreşte bakım ve gözetim altında kalması hususunda sözleşme yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi yok ise ara kararı ile davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 189.00 TL temyiz harcının istek halinde davalılar ... ile ...'a iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8393, Karar No: 2024/355, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8393 E.  ,  2024/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/118 Esas, 2023/294 Karar

İşçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin açılan davada Ahlat Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davaya bakma yetkisini Aydın Nöbetçi İş Mahkemesinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Aydın 2. İş Mahkemesince ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin Nazilli İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Nazilli İş Mahkemesince ise davaya bakmakla yetkili mahkemenin Ahlat Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için mahkemeler arasında karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi zorunludur. Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, Nazilli İş Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Ahlat Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15876, Karar No: 2014/25286, Tarih: 06.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15876 E.  ,  2014/25286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele dört aylık bitim tarihi olan 24.03.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 bendindeki ( tespitine,) kelimesinden sonra gelmek üzere (acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın, tespit edilen 442.946,70 TL kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan 63.278,10 TL fark bedele 24.03.2013 tarihinden itibaren karar tarihi olan 30.10.2013 gününe kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27596, Karar No: 2024/3423, Tarih: 29.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27596 E.  ,  2024/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/230 E., 2023/2236 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükümlerin neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, “beraat kararı verilmesi gerektiğine ” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ferizli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13348, Karar No: 2006/16508, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13348 E.  ,  2006/16508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlı ...'in 21.08.1999 tarihinden beri "Kayışdağı Cad. No: 65, Küçükbakkalköy-..." adresindeki Darülacezede kalmakta olduğu, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin adres değişikliği hususunda T.M.Y.'nın 412. maddesi uyarınca izin anlamına gelecek şekilde yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4681, Karar No: 2015/12081, Tarih: 16.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4681 E.  ,  2015/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2014 tarih ve 2014/238-2014/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013/06064 kod numaralı ve “...” ibareli marka başvurusunun, ... YİDK’nın 2014-M-3856 sayılı kararıyla, dava dışı şahsa ait 2013/02441 sayılı ve “sosyopark” ibareli markaya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek KHK 7/1 (b) m. uyarınca kısmen reddedildiğini, oysa markaların tertip tarzı ve kompozisyonu itibariyle ilk bakışta görünümleri açısından birbirinden tamamen farklı olduğu ve söz konusu markaların tüketicilerde farklı etki bırakacaklarını ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın 556 sayılı KHK'nin 53. maddesi uyarınca marka tescil başvurusunun mutlak ret sebeple reddine ilişkin ... YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğu, her ne kadar başvuru konusu işaret ile ret gerekçesi marka arasında işitsel benzerlik bulunsa bile, görsel ve kavramsal açıdan birbirlerinden farklı oldukları, bütüncül açıdan bakıldığından markalar arasında ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik olgusundan söz edilemeyeceği, KHK’nın 7/1 (b) m. deki benzerlik olgusunu dar yorumlamak gerektiği, KHK 7/1 (b) de ilk bakışta fark edilemeyecek ölçüde benzerlik şartı aranırken, KHK 8/1 (b) maddede bağlantı kurdurtacak ölçüde benzerlik araştırmasına gidilmesi gerektiği bu açıdan, her ne kadar tescil kapsamındaki ürünler aynı/benzer ise de tek başına ürünler arasındaki benzerlik olgusunun KHK’nın 7/1 (b) m.deki benzerlik koşulu için yeterli olmadığı, aksi yöndeki ...’nin kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu ve yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9957, Karar No: 2009/12678, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9957 E.  ,  2009/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8372, Karar No: 2016/7754, Tarih: 04.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/8372 E.  ,  2016/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2016 tarih ve 2016/31-2016/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile kardeşi olan davalının eşi ...'nun ... İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd Şti.'nin %50 ortağı olduklarını, müvekkilinin ayrıca şirketin münferiden her türlü işlemini yapmaya 20 yıl süre ile yetkili şirket müdürü olduğunu, davalının da aynı şekilde münferiden her türlü işlemi yapmaya 10 yıl süre ile yetkili müdür olduğunu, davalının özellikle son yıllarda şirket idaresine hiçbir katkı sağlamadığı gibi, müdürlük görevindeki ahzu kabz yetkisini kötüye kullanarak kendi nam ve hesabına şirket gelir ve paralarını kullandığını, müvekkilinin şirketin tüm idari ve diğer işlemlerini tek başına sürdürdüğünü, diğer ortağın şirkete herhangi bir katkısı olmayıp, davalının da şirketin işleri ile ilgilenmeyip, temsil yetkisini sadece şirket hesabına gelen paraları kendi nam ve hesabına çekmek suretiyle kullandığını ileri sürerek, davalının yetkisini kötüye kullanması, sorumluluklarını yerine getirmemesi ve görevlerini ihmal etmesi nedeniyle yöneticilik hakkının kaldırılarak şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, HMK'nın 14/2 m. uyarınca, özel hukuk tüzel kişilerinin, ortaklık veya üyelik ilişkileriyle sınırlı olmak kaydıyla, bir ortağına veya üyelerine karşı veya bir ortağın yahut üyenin bu sıfatla diğerlerine karşı açacakları davalar için ilgili tüzel kişinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğunun düzenlendiği, şirketin adresinin ... olması nedeniyle işbu davaya kesin yetkili yer mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep edildiğinde dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.