muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5367, Karar No: 2013/8417, Tarih: 22.04.2013

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının ... Güvenlik Hiz. San ve Tic. Ltd. Şirketine İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine, davacının işe başlatmama tazminatından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının boşta geçen süre ücretinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 107,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, kesin olarak 22.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12524, Karar No: 2014/9932, Tarih: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12524 E.  ,  2014/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.... ....
Yargıtay — Esas No: 2013/13105, Karar No: 2013/19256, Tarih: 03.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13105 E.  ,  2013/19256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... 2) ... Day. Tük. Mal. Oto. İhr. İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05.06.2013 gün ve 2011/425 E. - 2013/195 sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden davalılar vekilinin davalı şirket hakkında verilen ve kesinleşen ihya kararı ile davalı şirket yönünden vekaletinin sona erdiği ve ihya kararından sonra yeni vekaletname sunulmadığı anlaşılmıştır.

Davalı ... temsil eden avukata yeni vekaletname verilmiş ise temin edilerek gönderilmesi, verilmemiş ise gereği yapıldıktan sonra gönderilmesi,

2-Davacı vekili tarafından dosyasına ibraz edilen vekaletnamenin süreli vekaletname olduğu ve süresinin 31/12/2011 tarihinde dolduğu, bu tarihten sonrası için vekaletin devam ettiğine dair dosyada bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacıyı temsil eden avukata yeni vekaletname verilmiş ise temin edilerek gönderilmesi, verilmemiş ise gereği yapıldıktan sonra gönderilmesi,

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10015, Karar No: 2023/2955, Tarih: 02.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10015 E.  ,  2023/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kaldırma/Yeniden Hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki usulsüz tebligat şikayeti nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince borçlu vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlu vekili şikayet dilekçesinde, ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu, hükmi şahıslara tebligatın 12,13 ve 21.maddeye göre yapılması gerektiğini, tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse yahut evrak müdürü gibi bu işlerle görevlendirilmiş kişinin orada bulunup bulunmadığı araştırılmadığını, tebliğ yapılan ...nin bu işle görevlendirilmiş bir kişi olmadığını, ayrıca tebliğ mazbatasında tebliğ isteyen tarafın adı soyadı ve adresinin yazılı olmadığını, tebligatın usulsüz olduğunu, icra dosyasından 06.04.2021 tarihinde haberdar olduklarını belirterek davanın kabulüne, ödeme emri tebliğ tarihinin ıttıla tarihi olarak düzeltilmesine ve hacizlerin fekkine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde, davacı adına ticaret sicilinde kayıtlı adresine Tebligat Kanununa göre usulüne uygun tebliğ yapıldığını, tebligatın usulüne uygun olduğunu, şikayet konusu icra dosyasına ödeme yapıldığını, dosyanın kapandığını, davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, borçlunun tebliğ işleminin yapıldığı adrese yönelik itirazı bulunmadığını, ...' nin borçlunun çalışanı olmadığı yönünde bir iddiasının da bulunmadığını, ... isimli şahsın iş yeri sahibinin ve müdürünün toplantıda olduğunu ve kendisinin evrak almaya yetkili olduğu beyanı üzerine daimi çalışan ve evrak almaya yetkili kişi sıfatıyla bu şahsa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu vekilince, dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu vekilince, dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı-borçlu şirket adına ödeme emri tebligatını alan ...'nin tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tüzel kişinin yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü olmadığı anlaşıldığından davacı adına yapılan ödeme emri tebligatı TK 12 ve 13.maddelere göre usulüne aykırı olduğu gerekçesi ile davacının istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, usulsüz tebliğ şikayetinin kabulü ile ıttıla tarihinin 06.04.2021 tarihi olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekilince, tebligatın şerh itibari ile usulüne uygun olduğu, balık restoranı olarak işletilen bir işletmede evrak müdürü gibi esasen bu işle görevlendirilen bir kişinin bulunduğunu söylemenin güç olduğunu, icra dosyalarında tebligatların farklı kişilerce teslim alındığını, iş yerinde tebligatı almaya yetkili tek bir kişinin olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığını, hukukun bu yaklaşımı korumayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde ödeme emri tebliğinin usulsüzlüğü şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7201 sayılı Tebligat Kanunu 12, 13 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1152, Karar No: 2019/3089, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1152 E.  ,  2019/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ....ve .... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ...Mahkemesinin 29.05.2015 tarih ve 2015/17 E. - 2015/178 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 407. maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...’ın velayeti altına bırakılmıştır.

..., resen, 24.10.2018 tarihli ek karar ile kısıtlının .... adresinin "....." olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "...." olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. "Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan....m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1818, Karar No: 2009/4294, Tarih: 11.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1818 E.  ,  2009/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden eşine şiddet uygulayan ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı-davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)  Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davalı-davacı kocanın tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davacı-davalı kadına atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle davalı-davacı kocanın boşanma davasının reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \*davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: SONUÇ. Temyiz edilen kararın 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerin ise 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın E..'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının E..'ye geri verilmesine iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar Verildi. 11.03.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/6994, Karar No: 2006/9173, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6994 E.  ,  2006/9173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulu raporu içeriğinden, dava konusu taşınmazın üzerinde üç yaşlarında kavak ağaçlarının bulunduğu ve bunların taşınmaza kısmen kavaklık niteliğini kazandırdığı; söz konusu kavakların cinsi ve yaşları dikkate alındığında değerlendirme tarihi itibariyle henüz kesim çağına gelmedikleri anlaşılmaktadır.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kapama kavaklığa değer biçilirken; kavakların bir yılda hasat edilemeyeceği gözönünde tutularak, öncelikle kaç yılda kesim çağına geleceği resmi verilere dayanılmak suretiyle tespit edilmeli, kesim çağında elde edilecek brüt gelir yine resmi verilere göre belirlenerek bundan kavakların kesim çağına kadar geçecek süre içindeki masraflar (üretim giderleri) düşüldükten sonra kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir bulunmalı, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanarak (tarım arazisi

formülü uyarınca) kapama kavaklığın kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın kapama kavaklık olarak kabul edilen kısmına değer biçilirken yukarıda açıklanan esaslara uyulmadığı, bunun dışında Tarım İlçe Müdürlüğünden kavak ürününe ait veriler getirtilerek raporun denetlenmediği görülmektedir.

Bu itibarla, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kavak ağaçlarının kaç yılda kesime geleceğinin ve kesim çağına gelmiş kavaklıktan dekar başına elde edilecek kereste miktarı ile bir m3 kavak kerestesinin değerlendirme tarihindeki satış fiyatının ilgili resmi kuruluşlardan sorularak saptanması, bu veriler esas alınmak suretiyle taşınmazın kapama kavaklık olarak değerlendirilen kısmının kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmadığı takdirde yeniden keşif yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Taşınmazın karışık bahçe kabul edilen kısmında değerlendirmeye esas alınan kayısı, ayva, elma, ceviz, armut ve erik ürünlerine ait dekar başına verimi, üretim masrafı ile toptan satış fiyatlarını gösterir verilerin Tarım İlçe Müdürlüğünden temin edilerek raporun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Taşınmazın karışık bahçe kabul edilen kısmında değerlendirmeye esas alınan kayısı, ayva, elma, ceviz, armut ve erik ürünlerine ait dekar başına verimi, üretim masrafı ile toptan satış fiyatlarını gösterir verilerin Tarım İlçe Müdürlüğünden temin edilerek raporun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38788, Karar No: 2015/14839, Tarih: 27.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38788 E.  ,  2015/14839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/180875

MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/68 (E) ve 2013/54 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların soruşturma aşamasındaki anlatımlarına, tanık Mehmet'in soruşturma aşamasında sanıklarının birbirlerine vurduklarını gördüğünü ve olay yerinden kaçtığı esnada sanık Ramazan'ın elinde tahta saplı ekmek bıçağı olduğunu beyan etmesine, sanıklara ait adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işledikleri sabit olduğu halde kardeş olan sanıkların birbirlerini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.