muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14172, Karar No: 2012/14221, Tarih: 17.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/14172 E.  ,  2012/14221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/232427

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2009

NUMARASI : 2009/187 (E) ve 2009/437 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından 15.11.2007 tarihinde düzenlenen Kaçak Elektrik Tespit Tutanağında, “borcundan dolayı kesik olan elektriği açıp kullandığı ve sayacı devre dışı bıraktığının” belirtilmiş olması, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek, borcundan dolayı elektriğini kestiklerini, kaçak bağlantı yapmadığını savunması karşısında, tutanak düzenleyici tanıkların tespit anında kullanılan elektriğin sayaçtan geçip geçmediği hususunda beyanları alınarak, katılan kurumdan sanığın elektriğinin borcundan dolayı hangi tarihte kesildiği, kesme işlemi sırasında sayacın sökülüp sökülmediği bu tarihte sayaçtaki tüketim miktarı ve bu işlemlere ilişkin belge düzenlenip düzenlenmediği, sorulup araştırılarak düzenlenmiş ise bu belgeler getirtilerek gerektiğinde sayacın bulunduğu evde bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak, kurulu gücün belirlenmesi ve buna göre ortalama tüketim miktarının hesaplanması sayaçtaki tüketim miktarı ile orantılı olup olmadığının saptanması, sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı eyleminden başkaca dava açılıp açılmadığı araştırılarak dava açılmış ve olanaklı ise birleştirilmesi, değilse onaylı bir sureti dosya arasına konularak, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22546, Karar No: 2015/12014, Tarih: 26.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22546 E.  ,  2015/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle, 251.780,93 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26 Mayıs 2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar vekilleri Avukat ..., Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 19.10.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin kazalıya % 100 oranında kusur veren raporla, kazalıya %30, işverene ise % 70 kusur veren kusur bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden, kabul şekli bakımından da ölenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek maddi tazminat istemlerinin reddi yanında gerekçe de de çelişki yaratılarak manevi tazminatlara karar verilmiş olmasının doğru bulunmadığından bahisle bozulmasına ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, olay günü işyerinde, TIR şoförü olarak çalıştığı aracın şoför mahalline çıkmaya çalıştığı sırada dengesini kaybedip düşmesi ile başını çarparak iş kazası sonucu yaşamını yitirdiği, olay sırasında kanında 340 promil düzeyinde alkol bulunduğu ve bu orandaki alkolün düşmesinde etkili bulunduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı işverenin %70, kazalının ise %30 oranında kusurlu bulunduğu 11.12.2013 ve 01.07.2014 günlü kusur bilirkişi raporları hükme dayanak alınmış ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Mahkemece davalı işverenin %70, kazalının ise %30 oranında kusurlu bulunduğu 11.12.2013 ve 01.07.2014 günlü kusur bilirkişi raporları hükme dayanak alınmış ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte bulunduğu söylenemez.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı olan 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 77. maddesinde; “Her İşverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olacağı” Yine İşçi Sağlığı Ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2.maddesinde “ Her işverenin, işyerinde işçilerinin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için, bu Tüzükte belirtilen şartları yerine getirmek araçları noksansız bulundurmak gerekli olanı yapmakla yükümlü olduğu” 4.maddesi ise “…İşverenin, işyerinde, teknik ilerlemelerin getirdiği daha uygun sağlık şartlarını sağlaması;… iş kazalarını önlemek üzere işyerinde alınması ve bulundurulması gerekli tedbir ve araçları ve alınacak diğer iş güvenliği tedbirlerini devamlı surette izlemesi gerektiği” belirtilerek işverenin iş yerinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili her türlü tedbirleri alması ve izlemesi gerektiği bildirilmektedir.

Bu bilgiler ışığında tartışılması gereken husus, somut olayda iş kazasının oluşmaması için işverenin ne gibi bir tedbir alması gerektiği meselesidir. Kaza geçiren işçi, davalı şirkette 12.02.2007 tarihinden itibaren TIR şoförü olarak çalışmaya başlamıştır. Elbette işini yaptığı sırada işveren tarafından alınması gerekli tedbir, bulundurulması gereken araç varsa işveren bunları temin etmekle yükümlüdür. Örneğin, işçi eğer araçla gittiği sırada işverenin araçta gereken bakımları yapmaması, yasa ve yönetmeliklere aykırı biçimde ve yeterince dinlendirilmeden uzun süreler araç kullanmak zorunda bırakılması, kısa zaman aralıklarında ve süratli araç kullanmasına yol açacak bir iş ve teslimat programı yapılması gibi durumlarda kaza meydana gelmiş ise işverenin sorumluluğu söz konusu olabilecektir.

Eldeki davada ise, dosya içindeki bilgi ve belgelerden; olay tarihinde kazalının yurt dışında işveren denetiminin söz konusu olamayacağı bir durumda ve 340 promil düzeyinde alkollü biçimde TIR’a binmek isterken düştüğünün belirlenmiş olduğuna göre, bilirkişilerin raporlarında bildirdiği gibi işverenin denetim eksikliğinden söz etmek mümkün değildir. HMK’nun 187/2 maddesi gereğince Herkesçe bilinen vakıalarla, ikrar dikkate alındığında bilirkişi raporunda belirtildiği gibi işverenin mesai saatleri içerisinde işçine alkol almaması gerektiğine ilişkin önceden eğitim vermesi ve denetimde bulunması hayatın olağan akışına aykırı olup, kendisinden beklenemez. Gerçekleşen kazada işverenin işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili alabileceği bir tedbir bulunmadığı, sigortalının ağır kusurunun davalı işveren bakımından illiyet bağının kestiğinin kabulü ile 02.05.2012 tarihli kusur bilirkişi raporundaki değerlendirmeler de dikkate alınarak davanın reddi gerekirken, işverene kusur yükleyen bilirkişilerin görüşü esas alınarak yazalı şekilde maddi ve manevi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı'ya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine,

26/05/ 2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6387, Karar No: 2020/6291, Tarih: 15.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6387 E.  ,  2020/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1007 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların 1/2 hisse sahibi paydaşları olduklarını, dava konusu iki parça taşınmazın davalı tarafından birleştirildiğini, etraflarının perde beton duvarla çevrilip zemine saha betonu atılarak açık depo olarak kullanıldığını öne sürerek dava tarihinden geriye doğru beş yıllık ecrimisil bedeli olarak şimdilik 3.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, müvekkili tarafından dava konusu arsaların korunmaya alındığını ve etrafının duvarla çevrildiğini, böylelikle arsanın yerinin belirlendiğini ve başkalarının tecavüz kullanımının engellendiğini, yapılan bu faydalı ve zorunlu masraf ile arasaya değer katıldığını, müvekkilinin bu yerleri yılda bir aylığına buğday alımı için kullandığını, diğer 11 ay arsanın boş kaldığını,davacının kullanımına engel olunmadığını açıklayarak davanın reddine, aksi halde müvekkilince yapılan zorunlu ve faydalı masrafların ecrimisil tutarından mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taşınmazların ortaklığının giderilmesi için dava açıldığı ve dava dilekçesinin davalıya 18.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, intifadan men şartının bu tarih itibarı ile gerçekleştiği ancak davalı tarafından taşınmazlara yapılan faydalı masrafların, bilirkişilerce hesap edilen ecrimisil bedelinden mahsupu halinde davacının ecrimisil bedeline ilişkin alacağının kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edildi.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Ecrimisil hesabı ise uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir. Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Yine Türk Medeni Kanunu'nun 995/2. maddesi ise; "iyi niyetli olmayan zilyet, yaptığı giderlerden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesini isteyebilir." hükmünü amirdir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, tarafların dava konusu 107 ada 3 ve 4 parsel sayılı, arsa niteliğindeki taşınmazların ½ hisse malikleri oldukları, davalının dava konusu iki parça taşınmaz ile birlikte dava konusu olmayıp aynı ada içerisinde yer alan 1,2 ve 5 parsel sayılı taşınmazları bir bütün halinde açık depo olarak kullanılarak etraflarına duvar çektiği, davacı tarafından davalı aleyhine dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, anılan davaya ilişkin dava dilekçesinin davalıya 18.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarih itibarı ile intifadan men koşulunun gerçekleştiği, davalı vekilinin taşınmazların etrafına çekilen beton perde ile zemine dökülen betonun faydalı ve zorunlu masraf olduğundan bahisle ecrimisil bedelinden mahsup edilmesinin talep edildiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca hesaplanan ecrimisil tutarından davalı tarafça yapılan faydalı masrafların mahsupu neticisende talep edilebilecek ecrimisil tutarı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece her ne kadar yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; davalı tarafından cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazlara zorunlu ve faydalı masraflar yapıldığı ileri sürülmüş ise de; bir kimsenin kullandığı taşınmazın paylı mülkiyete tabi olduğunu ve başka paydaşların bulunduğunu bildiği halde tamamını kullanmış olması durumunda iyiniyetli olarak kabul edilemez. 4721 sayılı Medeni Kanun'un 995/2.maddesi karşısında kötüniyetli zilyet olan davalı, yaptığı zorunlu masrafları davacıdan isteyebilir. İnşaat mühendisi tarafından tanzim olunan rapor içeriğine göre davalı tarafça yapılan masraflar dava konusu taşınmazın korunması, bakım ve onarımı için zorunlu değildir. Anılan masrafların davalı tarafça taşınmaz üzerinde yürütülen ticari iş için yapıldığı sabit olup Mahkemece bu masrafların mahsubu ile ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, ecrimisil bedeli yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda mevcut hesaplama yönteminin Daire uygulamasına aykırı düştüğü anlaşılmaktadır.Raporda, emsal araştırmasının yöntemince yapılmadığı, intifadan men şartının gerçekleştiği 18.12.2013 tarihinden dava tarihi olan 18.12.2015 tarihine kadar olan dönem için hesaplama yapılması gerekirken, 2015-2011 yılları arasına ilişkin, öncelikle taşınmazların 2015 yılına ilişkin kira bedellerinin tespit edilip, diğer yıllar için geriye doğru hesaplama yapıldığı görülmektedir.

O halde, Mahkemece, haksız işgalcinin taşınmazı kullanmasından dolayı taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgal tazminatı olan ecrimisilin hesabı için, Daire uygulamalarına uygun şekilde emsallere göre araştırma yapılıp, ortaklığın giderilmesi davasına ilişkin dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği 18.12.2013 tarihi başlangıç tarihi olarak baz alınmak suretiyle hesaplama yaptırılarak ilk dönem için miktarın belirlenmesi, sonraki dönemler için ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle miktarın belirlenmesi, sonucunda talep miktarı ve kazanılmış müktesep haklar gözetilerek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken bu hususları içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7316, Karar No: 2019/10859, Tarih: 14.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/7316 E.  ,  2019/10859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : a- İzinsiz kazı yapmak suçundan;

1- Sanık ... hakkında; Beraat

2- Sanıklar ..., ..., ..., ...,

... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun

74/1-2. cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince

mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.

cümle, TCK’nın 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.

cümle, TCK’nın 62, 53, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince

mahkumiyet

5- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.

cümle, TCK’nın 62, 53, CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince

hükmün açıklanmasının geri bırakılması

b- Kültür varlığı bulundurma suçundan;

Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 70, 75,

TCK’nın 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

... ve ...

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...’nın beraatine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, katılan vekili, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede, sanık ...’nın kültür varlığı bulundurma suçundan mahkumiyetine ilişkin, adı geçen sanık ile katılan vekilinin temyizine yönelik görüş bulunmadığından, bu hususta görüş bildirilmek üzere ek tebliğname düzenlenmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11293, Karar No: 2014/20060, Tarih: 18.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11293 E.  ,  2014/20060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/09/2013 tarih ve 2011/742-2013/490 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı ve müdürü olduğu ...Ltd. Şti. ve... Ltd. Şti. lehine ... A.Ş.'nin ... Şubesi'ne akreditif açtırmak için müracaat ettiğinde kendisinden teminat talep edildiğini, müvekkilinin aynı bankada akreditif karşılığında 1691 hesap numarası ile 28.01.2000 vadeli, 50.000 USD tutarında ... mevduat hesabı açtırdığını ve bu hesabın rehin sözleşmesi ile de rehnedildiğini, hesabın vadesi dolmadan bankaya davalı BDDK tarafından el konulduğunu, müvekkilinin rehinli mevduatı olmasına rağmen akreditif bedelini ödemek durumunda kaldığını, müvekkilinin rehinli hesabındaki paranın sigorta kapsamı dışında değerlendirildiğini, davalıların sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 50.000 USD'nin 28.01.2000 vade tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı BDDK vekili, müvekkili hakkındaki davanın öncelikle husumetten reddinin gerektiğini, ... ... Ltd. Şti'nin bankadan tamamen ayrı bir tüzel kişilik olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davacının ... hesabına yatırdığı paranın müvekkili banka ile ilgisinin bulunmadığını, müvekkilinin anılan hesap üzerine rehin tesis etmediğini, eğer zararı var ise ... şirketine karşı dava açması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ... Limited Şirketi davaya yanıt vermemiştir.

Feri müdahil TMSF ve ihbar olunan ... vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, düzenlenen ek bilirkişi raporuna göre, davalı BDDK ve davalı ... ... hakkında verilen davanın reddine ilişkin karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... A.Ş'ye izafeten ... aleyhine açılan davanın kabulü ile 50.000,00 USD'nin taleple bağlı kalınarak 28/01/2000 tarihinden geçerli olmak üzere 3095

sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının USD cinsi 1 yıl vadeli mevduata verdiği en yüksek faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı banka ve fer'i müdahil TMSF vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı, davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.