muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5855, Karar No: 2025/185, Tarih: 09.01.2025

5. Sanıklar ... ve İsa ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'in maktule yönelik darp etme, sınırlı yemek verme ve hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin gerçekleştirildiği sırada, Tuncer'in öldürme kastı içinde hareket edip etmediğinin kesin delillerle belirlenemediği, diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun maktule yönelik icrai herhangi bir eylemde bulunmadıkları, Tuncer'in ani kastla kasten öldürme suçunu işledikten sonra sessiz kalma, müdahale etmeme ya da suç ihbarında bulunmama şeklindeki eylemlerin ise asli fail Tuncer'in eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39/2-a maddesinde belirtilen suç işleme kararını kuvvetlendirmek şeklinde yardım etme fiilini oluşturmayacağı gözetilmeden sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatleri yerine yanılgılı değerlendirmeyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

6.Kabule göre de;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (4), (5), (6) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılan kurum vekili, sanıklar müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/282 Esas, 2023/372 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/447, Karar No: 2015/1810, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/447 E.  ,  2015/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6015, Karar No: 2013/1959, Tarih: 04.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6015 E.  ,  2013/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 174 ada 24 parsel sayılı 1837,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya, miras yoluyla gelen hakka, pay satışına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanamışı zilyetliğine dayanarak taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki ev ve balık havuzunun 1/3 payına yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece, keşif giderinin yatırılması için verilen kesin süreye uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava askı ilan süresi içinde açılmış kadastro tespitine itiraz niteliğindedir. Mahkemece kesin süreye uyulmadığı gerekçe gösterilerek davanın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü uyarınca reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine, dosya içeriğinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünde taraflardan her birinin dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderler mahkeme veznesine yatırılmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanılmaktan vazgeçilmiş sayılacağı açıklanmıştır. Bu hükmün amacı, verilen ara kararlarının ciddiyet ve özenle yerine getirilmesini sağlamak, bu yolla davaların uzun süre elde kalmasını önlemektir. Hakim tarafından verilen kesin süre içinde gereken giderleri vermeyen taraf sadece gider yapılmasını gerektiren işlemin yapılması isteminden vazgeçmiş sayılır. .../...

2012/6015-2013/1959 S.2

Davadaki bütün istemlerinden vazgeçmiş sayılamaz. Bu olgunun sonucu olarak da verilen kesin süre içinde gereğinin yapılmaması halinde gider yapılmasını gerektiren işlemin niteliği ve davanın sonucuna etkisi gözetilerek mevcut delillere göre karar verilir. Kesin süreye uymamanın doğurduğu bu ağır sonuç gözetildiğinde, kesin süreden söz edilebilmesi için ara kararında yapılması gereken işlerin neler olduğunun kuşkuya yer vermeyecek biçimde tam olarak açıklanması, yatırılması istenilen giderlerin miktarının ara kararında ayrıntılı olarak gösterilmesi, verilen sürenin giderin temin edilip yatırılabilmesi için makul ve yeterli uzunlukta olması, gider yatırılmamasının sonuçlarının taraflara açıkça anlatılması ve tarafların bu konuda uyarılması zorunludur.

Kadastro davalarında keşif giderleri yatırılmadığından bahisle kesin süre sonuçlarının uygulanabilmesi için öncelikle uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, dava dosyasının keşfe hazır hale getirilmesi, ispat yükü kendi üzerinde olan tarafa keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmesi için makul ve yeterli uzunlukta kesin süre verilmesi, verilen kesin süre içinde kabul edilebilir yasal bir mazeret olmaksızın keşif giderlerinin mahkeme veznesine yatırılmamış olması gerekir. Kolluğa yerel bilirkişi ve tutanak tanıklarını taşınmaz başında hazır etmeleri gibi bir zorunluluk yüklenemeyeceğinden keşif kararı verilmesi halinde keşif gün ve saati ile hazır bulunacakları yerel bilirkişi ve tespit tutanağı bilirkişilerine davetiye ile bildirilmesi zorunludur.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle mahkeme heyeti yolluğu, bilirkişi ve tanıklara ödenecek ücret ve davetiye giderleri ile araç ücretinin tespit edilmesi, davetiye tebliğinin zaman alacağı da gözetilerek davetiye giderlerini yatırması için verilecek sürenin diğer giderlerin yatırılması için verilecek süreden daha kısa belirlenmesi, ispat yükü üzerinde olan tarafa belirlenen mahkeme heyeti yolluğunu, araç ücretini, bilirkişiler ve tanık ücretlerini, bilirkişi ve tanıklar adına çıkartılacak davetiye giderlerini, karşı tarafa da dinletmek istediği tanıkları için belirlenen ücret ve davetiye giderlerini mahkeme veznesine yatırmaları için kesin süre verilmesi, davetiye giderlerinin yatırılması halinde öncelikle bilirkişi ve tanıklar adına davetiye çıkartılması gerektiği kuşkusuzdur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında mahkemece 14.06.2011 günlü oturumda taşınmaz başında ../..

2012/6015-2013/1959 S.3

keşif yapılmasına karar verilmiş, keşif günü olarak da 20.07.2011 günü belirlenerek keşif giderlerini mahkeme veznesine yatırması için davacı tarafa on gün kesin süre verilmiştir. Ne var ki, ara kararında yerel bilirkişilere ödenecek ücret kararlaştırıldığı halde, tespit bilirkişileri ve yerel bilirkişilere çıkartılacak davetiye giderlerinin belirlenmediği, bu giderlerin yatırılması için taraflara kesin süre verilmediği gözetildiğinde keşif yerinde hazır bulunma zorunluluğu olmayan bilirkişi ve tutanak tanıkların taşınmaz başına gelmemeleri nedeniyle keşfin sonuçsuz kalma ihtimali bulunduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece verilen kesin sürenin yöntemine uygun olmadığı, böyle bir ara kararına dayanarak davada kesin süre sonuçlarının uygulanamayacağı gözetilerek yeni bir keşif günü belirlenmesi, davacı tarafa keşif giderlerini depo etmesi için yeniden ve az yukarıda açıklanan şekilde yöntemine uygun biçimde kesin süre verilmesi, keşif giderleri yine yatırılmadığı taktirde şimdiki gibi hüküm kurulması, keşif giderleri yatırıldığı taktirde taşınmaz başında keşif yapılarak iddia ve savunma doğrultusunda delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken açıklanan bu olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, davacı ... dava dilekçesinde 174 ada 24 parsel ile ada parsel numarası belirtmeksizin pafta numarası vermek suretiyle ikinci bir taşınmaz hakkında da dava açtığı ve bu taşınmazın 159 ada 3 parsel sayılı taşınmaz olduğunu açıklamasına rağmen bu parselin davalı hale getirilmemesi dahi isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7603, Karar No: 2013/2863, Tarih: 13.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7603 E.  ,  2013/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın beraatine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 18.01.2013 tarihli nüfus kayıt örneğinden sanığın 12.08.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1680, Karar No: 2016/2805, Tarih: 08.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/1680 E.  ,  2016/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait araçlarda tır şoförü olarak çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin Afyonkarahisar'da şubesi yada fabrikası bulunmadığını, şirkete ait tek fabrikanın Isparta'da bulunduğunu, davaya bakmakla Isparta İş Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin merkez adresinin Isparta'da bulunduğu, usul ekonomisi bakımından davanın şirket merkezinin bulunduğu yerde görülmesi gerektiği belirtilerek Isparta İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olay bakımından davaya bakmakla yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Dosya içeriğine göre, taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olay bakımından davaya bakmakla yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Dosya içeriğine göre davalı şirketin dava açıldığı tarihteki ikametgah adresinin Isparta'da bulunduğu konusu tartışmasızdır. Davacı, davalıya ait araçlarda tır şoförü olarak çalıştığını, Karadeniz Ereğlisi'nden aldığı sacı Afyon, Isparta ve İzmir'e götürdüğünü, buradan boş olarak Kütahya'ya gidip Kütahya'dan aldığı yükü Karabük'e taşıdığını, seçim hakkını Afyon Mahkemelerinden yana kullandığını belirterek davayı açmıştır. Bu durumda mahkemece öncelikle tarafların gösterdikleri tanıklar dinlenmeli ve dosya içeriğindeki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek davacının ağırlıklı olarak fiilen hangi yer merkezli çalıştığı konusu tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya koyulmalıdır. Ağırlıklı Afyonkarahisar merkezli çalıştığının anlaşılması durumunda mahkemenin davaya bakmakla yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmelidir. Aksi durumda ise iş mahkemelerinde yetki kuralının işçiyi koruma amaçlı düzenlendiği ve kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkının işçide olduğu gözetilerek, davacıya şirket merkezinin bulunduğu İsparta Mahkemeleri ile tespit edilecek fiilen çalıştığı yer mahkemesi arasında seçim hakkı sorularak yetkili mahkeme belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11700, Karar No: 2023/11557, Tarih: 25.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/11700 E.  ,  2023/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/435 E., 2019/636 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2013/392 Esas, 2015/691 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin,

04.04.2019 tarihli ve 2018/6883 Esas, 2019/6749 Karar sayılı ilâmıyla;

'' Oluşa, aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, sanığın Akedaş enerji firmasının elektrik direk ve tellerinin bakım ve onarımından sorumlu olması, olay günü elektrik tellerinin gevşek olması nedeniyle birbirine değerek kıvılcım çıkarması sonucu 2 dekar orman alanının yanarak zarar gördüğünün suç tutanağında açık olarak belirtildiği gibi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişinin raporunda da elektrik tellerinin gevşek olmasından kaynaklı olarak 2 ... önce de bölgede dosya kapsamına ve oluşa uygun orman yangınının çıktığı, suça konu olayın da yine tellerde mevcut olan gevşeklik nedeniyle birbirine teması sonucu yere kıvılcım atmasından dolayı yangının çıkmış olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın elektrik tellerinin yangına sebep vermeyecek şekilde gergin bulundurulması görevini ihmal etmesi nedeniyle suça konu yangına sebebiyet verdiğinin sabit olması karşısında, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/435 Esas, 2019/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/435 Esas, 2019/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.09.2013 tarihinde yangın ihbarı üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede, Akedaş şirketine ait enerji nakil hattındaki tellerin rüzgarın etkisiyle birbirine çarpması sonucu çıkan kıvılcımın kuru otları tutuşturması ile yangın çıktığı tespit edilmiştir.

2.23.09.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda, yangın başlangıç noktasının elektrik direğinin alt kısmı olduğu, elektrik telleri gevşek olduğundan tellerin birbirine değmesi sonucu kıvılcım çıkması ile yangın çıkmış olabileceğinin değerlendirildiği belirtilmiştir.

3.Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, elektrik tellerinin temasından çıkan yangının orman alanına ulaştığı, aynı hat üzerinde 28.07.2013 tarihinde de yangın meydana geldiği, elektrik tellerinin birbirine çarpmasından dolayı dolanmış halde olduğu, direklerin ağaçlara ... yatmış vaziyette olduğu ve yanan alanın orman sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Elektrik mühendisi bilirkişinin düzenlediği raporda, olayın üzerinden uzun zaman geçtiğinden elektrik hatlarındaki kesin kusurun tespit edilemediği ve yangının kesin olarak nakil hattındaki kıvılcımdan çıktığının ispat edilemeyeceği yönünde görüş bildirilmiştir.

5.Tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın beyanları dosyada mevcuttur.

6.23.09.2013 tarihli tutanak, yangın sicil fişi, yangın hasarat raporu, trafo bakım ve kontrol föyü örnekleri dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınamayacağının anlaşılması karşısında; gerçek zarar miktarının tespiti ile sanığa usulüne uygun olarak bildirilip zararın ödenmesi hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve devamı fıkralarında yer alan subjektif şartlar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/435 Esas, 2019/636 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10483, Karar No: 2016/17186, Tarih: 06.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/10483 E.  ,  2016/17186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipotek bedelinin uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacılar ile davaya konu lehine ipotek tesis edilen Mehmet Şevket Tınaz arasındaki hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamına dosya içerisinde rastlanılmamıştır. İlgili veraset ilamının davacılardan temin edildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.