muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4090, Karar No: 2014/4040, Tarih: 26.05.2014

Somut olayda Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 19.01.2006 tarih ve 2002/697 Esas, 2006/3 Karar sayılı kararıyla asıl ve birleşen dava yönünden, mahkemenin yetkisizliği sebebiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verildiği, asıl davada davacı S.S.Yukarı Ç.... Konut Yapı Kooperatifi vekilinin HUMK'nın 193. maddesine uygun olarak 30.01.2006 tarihinde gönderme dilekçesi verdiği ancak, birleşen davada davacı Ü... Em Mimarlık Mühendislik Tic. Ltd. Şti. vekilinin 14.03.2006 tarihinde gerekçeli kararı tebliğ almasına rağmen gönderme dilekçesi vermemiş olduğu görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, HUMK'nın 193. maddesi uyarınca birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

b) Bozma nedenine göre, birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı Ü...Em Mimarlık Mühendislik Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve konut inşaatı sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri; yüklenicinin finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa malikinin arsası üzerine bina yapım işini üstlendiği, arsa malikinin ise, bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaadettiği sözleşmelerdir.

Burada iki sözleşme iç içedir. Biri, hiçbir şekle bağlı olmayan “inşaat sözleşmesi”; diğeri ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 634, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 213, Tapu Kanunu’nun 26. ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri uyarınca, resmi biçimde yapılması gereken “mülkiyeti nakil borcu doğuran sözleşme”dir. Bu nedenle, “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri”nin noterde "düzenleme" biçiminde yapılması gerekmektedir. Burada şekil, geçerlik şartıdır. Emredici kural gereği, resmi şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler ise geçersizdir.

Ancak, şekil koşuluna uygun olmadığı için geçersiz olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin fiilen hayata geçirildiği, tarafların edimlerini ağırlıkla yerine getirdiğinin anlaşıldığı durumlarda artık bu sözleşmelerin geçersizliğinin ileri sürülmesi mümkün değildir.

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nın 2. maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer.

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nın 2. maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer.

İkinci istisnası ise; “sözleşmeyle yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan taşınmazın devrine ilişkin yüküm, taşınmaz tapuda yükleniciye devredilerek gerçekleşmişse, başlangıçta geçersiz olan sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülemeyecek hale gelmesidir.”

Gerek, edimlerin karşılıklı olarak tümüyle veya önemli oranda yerine getirilmesi ve gerekse şekil koşuluna uyulmadan yapılan sözleşmeye rağmen, arsa payının tapuda yükleniciye geçirilmesi halinde şekil eksikliğinin ileri sürülememesi kuralı, dayanağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 30.09.1988 tarih, 1987/2 E, 1988/2 K. sayılı kararının gerekçesinden almaktadır.

Somut olayda, asıl davada davalı şirketin "arsa sahibi", davacı kooperatifin "yüklenici sıfatıyla imzaladığı 04.01.1999 tarihli " kat karşılığı konut inşaatı sözleşmesi " adi yazılı şekilde yapılmıştır. Yükleniciye tapu devri yapılmadığı gibi, keşifte de inşaatın tamanlanma oranının düşük olduğu tespit edilmiştir.

Öte yandan, aynı gün taraflar arasında asıl davada davacı kooperatifin "işveren", asıl davada davalı şirketin " yüklenici" sıfatıyla imzaladığı, " konut inşaatı sözleşmesinin, asıl davada davacı kooperatifin 05.06.2002 tarihli ihtarıyla feshedildiği, asıl davada davalı şirket tarafından 10.06.2002 tarihli ihtarname ile bu feshin kabul edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, 04.01.1999 tarihli "kat karşılığı konut inşaatı sözleşmesi"nin geçersizliğinin, aynı tarihli "konut inşaatı sözleşmesi''nin feshedildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken sözleşmelerin nitelikleri ile uyuşmayacak şekilde her iki sözleşmenin de geriye etkili feshine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı Ü... Em Mimarlık Mühendislik Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada, (2b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada hükmün re'sen BOZULMASINA, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5294, Karar No: 2011/9034, Tarih: 30.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5294 E.  ,  2011/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Asıl dava ve ıslah dilekçesinde 21.603.93 TL, birleşen dava dilekçesinde 20.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm asıl davalı birleşen davanın davacısı (....) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Asıl dava dilekçesinde; tarafların ortak murisleri ... Kaya'nın 15.05.2006 tarihinde vefat ettiğini, murislerinden intikal eden Adalar/İstanbul Yalıçınar mahallesinde 28 Ada 38 parseldeki 5 nolu bağımsız bölüm meskeni murisin vefatından itibaren haksız olarak davalının kullandığı davacıların hisse karşılığının verilmediği ileri sürülerek dava tarihi olan 01.04.2009 dan murisin ölüm tarihine kadar ki ecrimisil bedelinin ıslah dilekçesi ile toplam 21.603.93 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Birleşen davada ise; murisinden intikal eden İstanbul Adalar Yalıçınar mahallesi 28 Ada 38 Parselde kayıtlı 5 nolu bağımsız bölüm meskenin üstünün davalılar tarafından kiraya verilmek suretiyle, çatı kısmının ise davalılar tarafından yazlık olarak kullanılmak suretiyle haksız tasarrufta bulunulduğunu, davacının (...'nin) hissesinin karşılığının verilmediğini, yine murisden intikal eden Adalar...mahallesinde 16 Ada 26 parselde kayıtlı binanın 1 nolu işyeri ile 2-3-4 nolu dairelerin murisin ölümünden buyana davalılarca kiralanarak tasarrufta bulunulduğunu ve davacı hissesinin karşılığının verilmediği ileri sürülerek fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak şimdilik 20.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece asıl davanın bilirkişi raporu doğrultusunda kabulü ile 21.603.93 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, birleşen davanın ise; murise ait ...mahallesi 16 ada 26 parselde kayıtlı taşınmaz yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, murise ait Adalar ilçesi Yalıçınar mahallesi 28 ada 38 parselde kayıtlı 5 nolu mesken üzerindeki daire ve çatı katına ilişkin ecrimisil taleplerinin ise subut bulmadığından reddine karar verilmiş, hüküm asıl davalı ve birleşen davanın davacısı (...) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Asıl dava yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu tam gelir yoksunluğudur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Asıl dava yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu tam gelir yoksunluğudur.

Kira bedeli üzerinden ecrimisil hükmolunmasında taraflara emsal kira sözleşmelerini sunmaları için süre verilmeli, emsaller dosyaya celbedilmeli, keşif esnasında da bilirkişilerce resen emsal araştırılarak, rayiç kiralar belirlenerek, böylece somut veriler toplandıktan sonra ecrimisil istenen dönemin ilk dönem kira parası bilirkişilerce belirlenip belirlenen bu kira parasının sonraki dönemlerdeki ÜFE 'nin yansıtılması suretiyle sonraki dönem kira bedelleri ile toplam ecrimisil bedeline hükmolunmalıdır.

Somut olayda asıl davadaki murise ait davalının oturduğu 5 nolu mesken ile ilgili olarak yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde deliller toplanmamış hükme esas alan bilirkişi raporu da soyut genel ifadelere dayalı olup hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Yine, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıların ¾ hissesi nazara alınmadan tamam hisse üzerinden 21.603.93 TL ecrimisil bedeli hesaplanmıştır. Mahkemece de bu bedel nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Bu durumda 21.603.93 TL'nin davacıların ¾ hisse karşılığı olan bedele isabet eden miktarın hüküm altına alınması gerekirken fazla miktarda ecrimisile de hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Birleşen dava yönünden temyiz itirazının incelenmesinde ise; birleşen davada davacı ... muristen intikal eden Adalar İlçesi Yalıçınar mahallesi 28 ada 38 parselde muris adına kayıtlı 5 nolu meskenin üzerindeki dairenin davalılar tarafından kiraya verilmesi, bunun üstündeki çatı katında davalılar tarafından yazlık olarak kullanmak suretiyle işgalde bulundukları ileri sürülerek ecrimisil istenilmiştir. Bu birleşen davanın cevap dilekçesinde davalılar vekili çatı katında müvekkillerinden ...'un oturduğunu beyan etmiş, dosyadaki keşif esnasında dinlenen davacı tanıkları (... ve ...) da buranın hiçkimse tarafından kullanılmadığını beyan etmişlerdir. 5 nolu dairenin üstündeki yerle ilgili olarakda yine keşif esnasında dinlenen davacı tanıkları ... ve ... murisin ölümünden itibaren bu meskeni davacılar ..., ... ve ...'nın kullandıklarını beyan etmişlerdir. Bilirkişi raporunda da bu yerin tapuda kayıtlı olmadığı, kaçak olarak inşa edildiği beyan edilmiştir. Bu beyanlar karşısında bu yerin muris tarafından yapılıp yapılmadığı, araştırılıp tartışılmadan ve çelişkiler giderilmeden davalıların bu yerlerle ilgili ecrimisil ile sorumlu olup olmayacakları tam ve kesin olarak tesbit edilip tartışılmadan birleşen dava yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9418, Karar No: 2011/22536, Tarih: 11.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/9418 E.  ,  2011/22536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş; 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “ malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCY'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...’ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına," tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/215, Karar No: 2017/1255, Tarih: 01.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/215 E.  ,  2017/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.03.2014 gün ve 2013/686 E.-2014/157 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davalı Kurum vekili ve davalı işveren tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 02.07.2014 gün ve 2014/8821 E., 2014/16431 K. sayılı kararı ile;

"...Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 1.2.2000 tarihinden, 13.1.2010 tarihine kadar davalı apartmana ait kapıcılık işinde sürekli çalıştığının tespitini istemiş olup; Mahkemece, bozma sonrasında davanın kabulüne karar verilmişse de, davacının çalışmalarının tam zamanlı mı, kısmi zamanlı mı olduğu üzerinde yapılan inceleme ve araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacının davaya konu sürenin tamamında kesintisiz biçimde apartman kapıcılığı yaptığı anlaşılmakta ise de, davacının aynı zamanda bir hastaya baktığına ilişkin tanık beyanları da gözetildiğinde, apartmanda merkezi ısıtma sisteminin bulunup bulunmadığı ve giderek davacının çalışmasının kısmi (part-time) ya da tam gün esasına dayalı (full-time) çalışma olup olmadığı hususunda herhangi bir araştırma ve tespit yapılmamıştır. Bu nedenle; işyerinin kapasitesi, niteliği, daire sayısı, merkezi ısıtma sistemi bulunup bulunmadığı araştırılmalı, komşu apartman kapıcıları ve apartmana yakın bakkal ve apartman yöneticisi gibi çalışmanın kapsamını bilebilecek kişilerin tanıklığına başvurularak davacının tüm mesaisini söz konusu apartmana hasredip hasretmediği belirlenmeli, çalışmasının kısmi süreli olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedi buçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak, sigortalılık süresinin tespitine karar verilmelidir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı.)

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava sigortalı çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava sigortalı çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin kapıcı olarak 01.02.2000-13.01.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia ederek 01.02.2000-13.01.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı işveren vekili davacının müvekkili bünyesinde kapıcılık yapmadığını, aksine apartman sakinlerinin hasta bakımı ve temizlik gibi çeşitli işlerinde çalıştığını, davacının eşi Üzeyir Ersoy’un Adapazarı depreminde zarar görmesi nedeniyle yardım amaçlı apartmanın giriş katında bulunan evin kullanımlarına sunulduğunu, ayrıca her kat malikine yöneltilmesi gereken davanın apartmanın yönetimine açılması nedeniyle davanın öncelikle husumetten reddine, esasa girilecek olur ise de hak düşürücü süre de değerlendirilerek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece 10.09.2012 tarihli ilk kararda tanık beyanları ile davacının hizmet cetvelinde mevcut bir günlük çalışmanın varlığı nedeniyle hizmet akdinin davalı apartman ile davacı arasında olduğu ve davacının talep ettiği dönemde davalı apartmanda kapıcılık işini üstlendiği kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, 940321 sicil nolu davacı ...'un 601983 sicil nolu davalı ... Apartmanında 01.02.2000 - 13.01.2010 tarihleri arasında asgari ücret ile kesintisiz ve aralıksız olarak toplam 3582 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin temyizi üzerine Özel Dairenin 20.06.2013 tarihli bozma kararı ile davacının işçi alacakları dosyası celbedilerek, iddia edilen kapıcılık hizmetinin mahiyetinin tam olarak belirlenip, kat maliki olmayan ancak apartmanda uzun süreli ikamet edenler ile komşu apartmanlardan veya davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan kişilerin beyanlarına başvurularak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin temyizi üzerine Özel Dairenin 20.06.2013 tarihli bozma kararı ile davacının işçi alacakları dosyası celbedilerek, iddia edilen kapıcılık hizmetinin mahiyetinin tam olarak belirlenip, kat maliki olmayan ancak apartmanda uzun süreli ikamet edenler ile komşu apartmanlardan veya davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan kişilerin beyanlarına başvurularak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Bozma kararı üzerine 12.11.2013 tarihli celsede uyma kararı verilmiş ve yapılan araştırma sonucunda dinlenen mahalle muhtarı ve azalarından oluşan kamu tanıkları Kozyatağı Mahallesinde ellibin insanın yaşadığını, bu sebeple tarafları tanımalarının mümkün olmadığını belirttikleri, bozma kararından önce dinlenen tanık beyanları ve gerekçeye dayanılarak davanın kabulü ile, 940321 sicil nolu davacı ...'un 601983 sicil nolu davalı ... Apartmanında 01.02.2000 - 13.01.2010 tarihleri arasında asgari ücret ile kesintisiz ve aralıksız olarak toplam 3582 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 13.03.2014 tarihli ikinci karar davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece kapıcılık faaliyetinin tüm gün süre ile hiç durmaksızın servise çıkma, çöp toplama, temizlik faaliyeti olarak geçmediği, bir hastaya bakmanın veya apartmanda merkezi sistemin bulunup bulunmamasının davacının çalışmasının kısmi süreli olduğunu göstermediği, bu hususların araştırılmasının yargılamaya etkisi olmayacağı belirtilerek ve önceki karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Kurum vekili ve davalı işveden vekili tarafından temyize edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından kapıcı olarak hizmet tespiti talebinde bulunan davacının 01.02.2000 - 13.01.2010 tarihleri arasında çalışmasının tam gün esasına dayalı olduğuna dair yapılan araştırmanın yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hizmet tespiti davası 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesinde ve 01.10.2008 tarihinden sonraki dönemler yönünden ise 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinde düzenlenmektedir. Bu tür davalar olumlu tespit davalarıdır. Sosyal Güvenlik Hukuku'nun hem kamu hukuku, hem de özel hukuk alanında kalan özellikleri dikkate alındığında, özellikle hizmet tespiti davalarında kendiliğinden araştırma ilkesinin ağır bastığı görülür. Gerçekten hizmet tespiti davaları, taraflarca hazırlama ilkesi kapsamı dışında olup, kendiliğinden araştırma ilkesi söz konusudur.