muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1700, Karar No: 2014/18125, Tarih: 13.10.2014

Bundan ayrı; bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının eldeki dava için kadastro tespit tarihinden önceki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava konusu parselin tespitlerinin yapıldığı 2012 tarihinden önceki dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1982-1992 yılları arası) 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerektiği Uzman Öğretim Üyelerinin yayınlarındaki görüşleridir. Dairenin kararlılık kazanmış içtihatları da bu yoldadır. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net biçimde tespitinin yapılabileceği bilinmelidir. (Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nin yayınlarından, Doç. Dr. Mahmut Yüksel’in Toprak Etüd ve Haritalama kitabının 1995 yılı baskısı sh. 53.) Mahkemece uyuşmazlığın net bir biçimde çözülmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Yukarıda ayrı ayrı açıklandığı üzere; Öğretim Üyesi seviyesinde ve öncelikle Ziraat Fakültesi Toprak Bölümünden bir Ziraat Mühendisi, bir Harita veya Kadastro Mühendisi ile bir Jeolog’dan oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tespit tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının merciinden getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin, imar-ihya işlemlerinin ne zaman tamamlandığı ve tamamlandığı tarihten itibaren davacı yararına 20 yıllık zamanaşamı süresi dolup dolmadığının belirlenmesi gerekir. Tanık ve yerel bilirkişi sözleri bilimsel esaslara göre hazırlanan uzman bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmeli ve uzman ziraat mühendisinden önceki raporda bulunan imar-ihya ile ilgili yukarıda belirtilen çelişkilerin giderilmesi sağlandıktan sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak ve ayrıca dosya içerisinde bulunan Artvin Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1993/18 sayılı dosyası ilgili yerden getirtilerek keşif yerinde tanık ve bilirkişiler eşliğinde taşınmaza uygulanarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Davacı Hazine vekilinin, temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1146, Karar No: 2010/10575, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1146 E.  ,  2010/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyenin dar gelirlilere yönelik anahtar teslimini, yapımını ve satımını üstlendiği 800.Yıl Konutları'ndan mesken satın aldığını, 2007 yılının Ekim ayında anahtar teslimi olarak hak sahiplerine teslim edileceğinin vaadedildiğini, konut bedelinin tamamını ödediğini, ancak konutunun 2008 yılı Kasım ayı içerisinde eksik olarak teslim edildiğini, konutun geç teslim edilmesinden dolayı mağdur olduğunu, kira ödediğini, bu nedenle en az aylık 300.00 YTL kira bedeli kaybı olduğunu ileri sürerek konutun teslim tarihi olan 2007 yılı ekim ayı sonundan teslim edildiği 2008 yılı Kasım ayına kadar olan döneme ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere aylık 210 YTL den toplam 2.520 YTL birleşen dava ile de, 480.00 YTL kira kaybı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve

elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı bu şekilde, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığa genel mahkemede bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılıp, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 40.50 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10517, Karar No: 2012/14302, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10517 E.  ,  2012/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 tarih ve 2012/143-2012/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 28/05/2010 tarihli taşeron sözleşmesi olduğunu ve davacının bir takım işlerinin davalıya verildiğini, SGK mevzuatı gereği taşeron firmanın çalışanlarının sigorta prim vb. borçlarından işveren şirketin de sorumlu tutulduğunu, müvekkilinin bu sebeple davalı çalışanlarının sigorta prim borçlarını ödediğini, davalının sözleşme gereği yüklendiği edimlerini eksik bırakarak müvekkiline borçlandığını, yine davalı şirketin 5510 sayılı Yasa'nın 102. maddesine aykırılıktan idari para cezasına çarptırıldığını, bu cezanın da müvekkilince ödendiğini, davalı şirkete ait olup da müvekkiline ait şantiyede bulunan bir adet vinç makinesi olduğunu, müvekkilinin tüm bu alacaklarının ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, vinç makinesi üzerine, alacakların resmi belgelere dayanması sebebiyle teminatsız olarak aksi halde teminatlı olarak yargılama sonuna kadar ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak davacının ihtiyati tedbir talebi davalının yokluğunda değerlendirilmiş ve davanın alacak davası olması ve alacağın yargılamayı gerektirmesi nedeni ile ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ihtiyati haciz gibi ihtiyati tedbir kararı verilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34566, Karar No: 2014/24100, Tarih: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34566 E.  ,  2014/24100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun yakalandığında suça konu parayı çaldığı yeri gösterdiği ve paranın şikayetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9455, Karar No: 2012/13423, Tarih: 28.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9455 E.  ,  2012/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan 2010 yılı Genel Temizlik İşi Götürü Bedel Hizmet Alımı Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2012 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27282, Karar No: 2015/45037, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27282 E.  ,  2015/45037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/77342

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2011/304 (E) ve 2011/436 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık E.. K.. hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 1 ay; sanıklar Ü.. B.. ve Y.. Y.. hakkında ise mahkum oldukları 2 yıl 9 ay 10 gün ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ü.. B.., Y.. Y.. ve E.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/3. maddesi uyarınca sanıkların 2 yıl 9 ay ile 2 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına” ilişkin kısımları çıkarılarak, “sanık E.. K.. hakkında bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 1 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” ve “sanıklar Ü.. B.. ve Y.. Y.. hakkında bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 9 ay 10 gün süre ile denetime tabi tutulmasına” cümleleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9859, Karar No: 2016/3822, Tarih: 22.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9859 E.  ,  2016/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... 2- ... 3- ...

4- . ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ile davalı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve tadil sözleşmesi uyarınca, ihtilaf çözümü için hakem heyetine başvurulduğunu, hakem heyeti raporuyla inşaatın usulüne uygun olarak teslim edilmediğinin tespit edildiğini, buna rağmen binada yönetim kurulu oluşturulduğunu, davacıya, arsa payı oranında ortak su borcu ve abonelik giderleri adı altında borç ihdas edilerek icra takibi başlatıldığını, dava dışı alacaklı yönetime cebri icra tehdidi altında 10.000,00 TL ödeme yapıldığını, yüklenicinin inşaatı usulünce teslim etmemesi nedeniyle kusurlu ve tüm zararlardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, teslimin 2008 yılı sonu itibariyle gerçekleştiğini, bu tarihten itibaren davacı arsa sahibinin bir kısım bağımsız bölümleri kullanmaya başladığını, bir kısmını da kiraya verdiğini, iskân ruhsatının alınmamasının idari sebeplerden kaynaklandığını, 22.07.2009 tarihinde iskân ruhsatının alındığını, mevcut olduğu ileri sürülen eksik ve ayıpların kullanıma engel olmadığını, davacının kat maliki sıfatıyla, bizzat bahsi geçen toplantıya katılarak kararı imzaladığını, davacının tazminat talebinin yasal dayanağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve sözleşmenin tadili sözleşmesi bulunduğu, davacının, sözleşme uyarınca kendisine düşen yerleri hukuken teslim almadığı, ancak fiilen teslim aldığı bir kısım yerleri kiraya verdiği, bir kısım yerlerin kendisi ya da aile bireyleri tarafından kullanıldığı, inşaatın ... adı ile faaliyet gösteren iş merkezi olduğu ve faaliyete geçmiş bulunduğu, 19.01.2009 tarihinden itibaren kat malikleri kurulu toplantılarına davacının bizzat ve vekili tarafından katıldığı, alınan kararlara oy kullandığı, KMK hükümlerine göre kat malikinin genel giderlerden kendisinin sorumlu olacağı, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

2-Taraflar arasındaki 31.03.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 10.1.2 ve 10.1.3. maddeleri gereği abonelik tesis yükümlülüğü yükleniciye aittir. Esasen mevcut sözleşmeye göre inşaatın anahtar teslimi gerektiğinden, anılan abonelik giderlerinin yükleniciye ait olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu durumda, aleyhine yürütülen icra takibi nedeniyle arsa sahibince abonelik masraflarının ödendiğinin anlaşılması halinde miktarın tespiti ile rücuen tahsiline karar verilmesi gerekirken, sözleşme hükümlerine aykırı şekilde bu istemin de reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/7285, Karar No: 2015/5826, Tarih: 27.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7285 E.  ,  2015/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29875, Karar No: 2013/23729, Tarih: 21.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29875 E.  ,  2013/23729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik adı geçen sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 13.10.2010 tarihinde verilen mahkumiyet kararını, 1412 Sayılı CMUK’nın 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 06.01.2011 tarihinde temyiz eden ve kendisine zorunlu olarak atanan müdafiden haberdar olan sanık ...'in temyiz isteminin aynı Kanun’un 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yakınan Mustafa’nın çalınan eşyalarından bir kısmının kolluk görevlilerince bulunup kendisine iade edilmesi nedeniyle zararının giderildiğini beyan ettiği görülmekte ise de, 5237 Sayılı TCK’nın 168.maddesinin uygulanabilmesi için sanığın bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği, polis ekiplerini görünce ellerindeki malzemeleri bırakıp kaçan sanıkların, yakınanın zararını giderdiklerine dair herhangi bir bilgi ya da belgenin bulunmadığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan kurulan hükümde sanık ... hakkında TCK’nın 168.maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Sanık ...’ın Bala Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/6-2008/9 sayılı ve 29.01.2008 tarihli hükmünden dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan mahkeme ilamında hakaret ve tehdit suçları ile ilgili iki ayrı hüküm bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından” infaz aşamasında söz konusu mahkeme ilamındaki en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınmasının mümkün olduğu kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;