muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23075, Karar No: 2019/3773, Tarih: 05.03.2019

Kabule göre de;

4-Davalılardan ... ve ...'ın acele el koyma bedeli ile tespit edilen kamulaştırma bedeli arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) adı geçen davalılar tarafınca bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle idareye ödenmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2668, Karar No: 2022/12368, Tarih: 15.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2668 E.  ,  2022/12368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında müştekiye kısmi iadede bulunduğu ve müştekinin kısmi iadeye rızasının bulunduğu gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince verilen cezadan 2/3'üne kadar indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 3/4 oranında indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/484, Karar No: 2007/2400, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/484 E.  ,  2007/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalılar vekili avukat ... ile davalı-k.davacılar vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca, arsa sahipleri tarafından yüklenicilerden bağımsız bölüm alan 3.kişiler aleyhine gecikme tazminatı ve dairelerin düşük bedelle satılması nedeniyle tazminat istemine, karşı dava ise yükleniciye ait olup arsa sahipleri tarafından satıldığı iddia olunan daire bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece her iki davanın da reddine dair verilen karar davacı-k.davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacılar ile dava dışı yüklenici ... arasında imzalanan ve biçimine uygun olarak düzenlenmiş olan 09.04.1993 tarihli sözleşmenin 7.maddesinde kararlaştırılan teslim süresi inşaat ruhsat tarihinden itibaren 24 aydır. Davacı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin yüklenici tarafından süresinde bitirilip teslim edilmediği, davalılar tarafından eksikliklerin tamamlandığı ve satın aldıkları bağımsız bölümlerin adlarına tescil edildiği Eskişehir Asliye 5.Hukuk Mahkemesi’nin 2002/20 Esas 2003/556 Karar sayılı dosyası kapsamından anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesi iki tarafa borç yükleyen sözleşme olduğundan yüklenici teslim borcunda temerrüde düşmüşse, iş sahibi BK’nın 106-108.

maddelerinden yararlanarak üç ayrı seçimlik hakkından birini kullanabilir. Bunlar aynen ifa ve gecikmeden dolayı tazminat isteme hakkı, aynen ifayı reddederek müspet zararı talep hakkı ve akdi feshederek menfi zararı istemektedir. Dava dışı yüklenici temerrüde düşmesine rağmen davacı arsa sahipleri akdi feshetmeyerek aynen ifayı beklemişler ve bu dava ile seçimlik haklarını gecikme tazminatını talep etme şeklinde kullanmışlardır.

maddelerinden yararlanarak üç ayrı seçimlik hakkından birini kullanabilir. Bunlar aynen ifa ve gecikmeden dolayı tazminat isteme hakkı, aynen ifayı reddederek müspet zararı talep hakkı ve akdi feshederek menfi zararı istemektedir. Dava dışı yüklenici temerrüde düşmesine rağmen davacı arsa sahipleri akdi feshetmeyerek aynen ifayı beklemişler ve bu dava ile seçimlik haklarını gecikme tazminatını talep etme şeklinde kullanmışlardır.

Davalı 3.kişiler; yükleniciden bağımsız bölüm satın almaları nedeniyle kural olarak yüklenicinin temerrüdünden sorumlu tutulamaz iseler de; somut olayda davalılar yarım kalan inşaatın tamamlanmasını yüklenici namına üstlendikleri ve karşı davalarında yükleniciye ait olup arsa sahibi tarafından satıldığı iddia olunan 5 nolu bağımsız bölüm bedelini tazminat olarak istediklerinden sözleşmeyi devraldıkları ve yüklenicinin edimini üstlendiklerinin kabulü zorunludur. Bu halde davalılar sözleşme konusu işle ilgili yüklenicinin külli halefi durumuna geldiklerinden arsa sahiplerinin gecikmeden doğan zararlarını tazmin etmeleri gerekir.

Yerel mahkemece gecikme tazminatı istemi ile ilgili olarak bu esastan hareketle işin esasına girilerek, deliller toplanıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Karar belirtilen sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte yazılı nedenlerle davacı-k.davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.)bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-k.davalılar yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalı-k.davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı-k.davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılara geri verilmesine, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/945, Karar No: 2012/99, Tarih: 09.02.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/945 E.  ,  2012/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 13.1.2010 gün, 375-71 sayılı, 15.Hukuk Dairesinin 8.2.2010 gün 428-632 sayılı 11.Hukuk Dairesinin 10.10.2011 gün 1933-12430 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, tacirler arası hizmet (temizlik) sözleşmesine dayalı itirazın iptali isteminden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Dosyanın 19.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23519, Karar No: 2015/1342, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23519 E.  ,  2015/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3970, Karar No: 2018/3869, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3970 E.  ,  2018/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca manhkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığınmahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan vekilinin yazılmamış olması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Olay günü, sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla, kendisine hitaben fasılalı sarı ışık yandığı esnada düz istikamette seyrederek dört yönlü kavşağa girdikten sonra, sağından doğru aynı kavşağa giriş yapan ... ... ... aracına sol tarafından doğru çarpması neticesinde, bir kişinin öldüğü, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek belirlenen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan veklinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince hükmün (7.) maddesinden sonra (8.) madde başlığı olarak gelecek şekilde "Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1213, Karar No: 2014/7798, Tarih: 16.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1213 E.  ,  2014/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine adresinin ...olduğu belirtilmişse de, kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.05.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7657, Karar No: 2012/759, Tarih: 14.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7657 E.  ,  2012/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının mülkiyet tespiti isteminin reddine, muhdesat yönünden 7.000,00 TL yararlı gider yaptığının tespitine karar verilmiş hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının mülkiyet tespiti isteminin reddine, muhdesat yönünden 7.000,00 TL yararlı gider yaptığının tespitine karar verilmiş hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir. Muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Aksine bir hüküm bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek hukuki yarar bulunması, diğer koşulların da varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir. Bunun yanında taşınmaz üzerinde daha önce mevcut bulunan bir muhtesata yeni bölümler ilave edilmesi veya mevcut muhtesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhtesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhtesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Mevcut muhtesata yeni bölümler ilave edilmesi veya mevcut muhtesatın bakım ve onarımının yaptırılması muhtesatın bu işleri yapan kişiye ait olması sonucunu doğurmaz. Bu tür işlerin yapılması için harcanan giderler muhtesatın değerini artıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. İyileştirici nitelikteki bu giderleri tek başına karşılayan taşınmaz malik ya da maliklarinin koşullarının varlığı halinde bu giderlerden paylarına düşen kısmını B.K.nun 61 ve onu izleyen maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açacağı eda nitelikli bir alacak davası ile taşınmazın diğer maliklerinden isteyebileceği kuşkusuzdur. İyileştirme giderlerini yapan taşınmaz malik ya da maliklerinin taşınmazın ortaklığının giderilerek satılması ve muhtesattan yararlanmalarının son bulması ile istenebilir hale gelecek bu giderler için eda nitelikli alacak davası açma ... mevcut iken önceden açacağı bir dava ile iyileştirme giderlerinin tespitini istemekte hukuki yararı bulunduğundan da söz edilemez.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki hukuki yarar dava koşuludur.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki hukuki yarar dava koşuludur.

Hal böyle olunca; mahkemece az yukarıda açıklanan hukuki olgular gözönünde tutularak davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12826, Karar No: 2015/2622, Tarih: 21.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/12826 E.  ,  2015/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cebir kullanarak kişi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun, Dairelerin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarih 2015/8 Sayılı kararının "Ortak Hükümler" başlığını taşıyan 3. bendinde, “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli dairenin belirleneceği, bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmenin esas alınacağının, ceza dairelerinin yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine gelenlere bakacağı, ancak bu işbölümüyle konusu bakımından başka daireye verilen ve bozma veya başka nedenlerle Yargıtay incelemesinden geçmiş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi halinde yeni iş bölümüne göre görevli daire tarafından inceleneceğinin" düzenlendiği;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın 5237 sayılı TCK'nın 149/1,a,c,h, 109/2,3,a,b,e,31/3 maddeleri gereğince yargılanması için açılan davada, Mahkemenin 11.05.2010 gün, 2009/185 Esas, 2010/110 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 07.02.2012 gün, 2011/7449 Esas, 2012/1516 Karar sayılı kararıyla yağma suçuna ilişkin hükmün onanmasına kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükmün ise bozulmasına karar verildiği, bozma kararı sonucunda suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 109/2-3, 31/3, 62, madddesi gereğince cezalandırılmasına ilişkin hükmün adı geçen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla;

İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11256, Karar No: 2017/5132, Tarih: 30.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11256 E.  ,  2017/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11202, Karar No: 2021/3275, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11202 E.  ,  2021/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile: "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Kanun’un 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle “kovuşturma evresine geçilmiş” dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2467, Karar No: 2014/10233, Tarih: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2467 E.  ,  2014/10233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait şirkette 1990 yılından beri ara ara çalıştığı, Bergama ilçesinde granit işletmeciliği için aralarında sözlü olarak anlaştıkları, katılanın bu nedenle gereken iş makinelerini satın alması için toplam 120.000.00 TL ve 6.400 USD parayı nakden sanığa verdiği, ancak sanığın bu parayı makine alımında kullanmayıp, mal edindiği iddia edilen olayda; basiretli bir işadamının banka havalesi yoluyla iş makinesi alınmasında gönderilebileceği halde, yanında çalışan bir kişiye herhangi bir belge almadan bu kadar yüksek meblağda bir parayı verip, iş makinesi almaya göndermesinin ve sanıkla katılan arasında daha önceden sanığın katılana verdiği 1.000 USD bedelli senedi katılanın 51.000 olarak değiştirip işleme koyduğundan bahisle şikâyette bulunduğu, aralarında işçisi tarafından sahtecilik suçundan dava açılmış olduğu halde, katılanın kendisini sahtecilikle suçlayan bir işçisine bu kadar yüksek miktarda bir parayı vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli derecede bir delil de elde edilemediğinden beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.