muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7317, Karar No: 2013/671, Tarih: 04.02.2013

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi, daha sonra 1975 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp dava tarihinden önce 13.06.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 858 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 1990/80 Esas - 1990/246 Karar sayılı hükmü uyarınca davacı tarafın dayandığı ve 1/2 oranında malik oldukları Şubat 1272 tarih 58 sayılı tapu kaydının miktar fazlası olarak ifraz edilip Hazine adına tapuya tescil edildiği, tapu miktarı bölümün de 857 parselde dava dışı gerçek kişiler adına tescil edildiği, kaldı ki; 3402 sayılı Kanunun 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süresinin de dava tarihi itibariyle çoktan geçtiği anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenelere ayrı ayrı yükletilmesine 04/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3212, Karar No: 2015/3136, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3212 E.  ,  2015/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/6005, Karar No: 2023/4776, Tarih: 15.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6005 E.  ,  2023/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1134 E., 2022/320 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, suça konu eşyanın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, mahkûmiyet hükmü verilmesi gerektiğine ve sair sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. OLAY VE OLGULAR

1.Göndericisi sanıklar ... ve ... olan ve alıcı sanık ... olan ve sanığa ait işyerinde bulunan kargo gönderilerinde usulüne uygun arama kararına istinaden yapılan aramada 26 kolide ve kargoda 7 koli olmak üzere 33 adet kolide 1480 adet lazer ışığı oyuncağı, 2380 adet lazer ışığı anahtarlık, 1430 adet pistol marka oyuncak tabanca, 570 adet attacks marka oyuncak tabanca cinsi eşyanın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.21.12.2021 havale tarihli uzman bilirkişi raporunda sanıklar tarafından ibraz edilen 479, 861 ve 1142 numaralı beyannamelerin incelenmesinde; suça konu eşyaların beyanname muhteviyatı eşyalar ile GTIP ve eşya ticari tanımı yönüyle birbiri ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

3.Suç tarihinin 20.08.2010 tarihi olduğu anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

Suç tarihi olan 20.08.2010 tarihinde, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği belirlenecek olan cezanın alt ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz inceleme gününde tamamlandığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

3.Suç tarihinin 20.08.2010 tarihi olduğu anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

Suç tarihi olan 20.08.2010 tarihinde, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği belirlenecek olan cezanın alt ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz inceleme gününde tamamlandığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/1134 Esas, 2022/320 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, eşyaların sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27616, Karar No: 2014/15373, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27616 E.  ,  2014/15373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; bir temizlik firmasına bağlı olarak katılan ... ile aynı hastanede beraber çalışırken, 1 yıl evvel işten çıkarılan ve işine son verilmesinde katılanın etkisi bulunduğu düşüncesiyle ona husumet besleyen sanık ...'ın, katılanın adını ve soy adını kullanarak, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde sahte hesap açıp, bu hesap üzerinden, kendi düğününde çekilmiş katılanın fotoğrafını, onun bilgisi ve rızası dışında yayımladığı iddiasına konu olayda;

Sanığın, bilgisayar kullanmayı ve internete girmeyi bilmediğine, bahse konu facebook hesabının kendisi tarafından oluşturulmadığına, bu sayfaya konulan fotoğrafın, katılanla beraber düğününe gelen diğer arkadaşlarında da mevcut olabileceğine yönelik savunması, katılan tarafından delil olarak ibraz edilen fotoğraflarda, katılan ve sanık yanında başka kişilerin de görüntülenmiş olup, fotoğrafların düğün esnasında çekildiği ve dosyaya sunulan örneklerinin katılan tarafından ibraz edildiği de nazara alındığında, sahte facebook hesabına konulan ve katılanın yüzü ve başını gösteren fotoğrafın, mutlaka ve sadece sanıkta mevcut olabilecek özellikte fotoğraf olduğunun kabul edilemeyecek olması, soruşturma aşamasında, “Facebook Inc.” adlı firmanın Türkiye'deki vekilinden talep edilen adli yardıma olumlu cevap verilmemesi nedeniyle şikayete konu hesabın oluşturulduğu bilgisayarın IP adres bilgilerinin tespit edilememiş olması, kovuşturma aşamasında hazırlanan 04.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda, “www.facebook.com isimli web sitesi ile yazışma yapılarak, resimlerin hangi bilgisayar tarafından yüklendiğinin sorulması halinde bilgisayarın tespit edilebileceği” belirtilmiş ise de, olayın üzerinden geçen zaman dilimi ve Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün, “İnternet Ortamında İşlenen Suçlarda Uluslararası Ceza İstinabe İşlemleri” başlıklı yazısında yer verdiği, “ABD mevzuatına göre (........) internet ortamında işlenen suçlara ilişkin trafik bilgileri, yer sağlayıcılar veya erişim sağlayıcılar tarafından 90 gün süreyle saklanmaktadır.

Bu süre içinde resmi otoritelerce başvurulduğunda anılan saklama süresine 90 gün daha ilave edilmektedir.” açıklamalarına nazaran, savunmanın aksine, yeni bir delil elde edilmesi imkanı kalmaması nedeniyle mahkemece bu konuda araştırma yapılmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmaması, soruşturma aşamasında, 25.05.2011 tarihinde polis memurları tarafından bilgisine başvurulan ..., “... ve ...'ı tanırım, birlikle aynı iş yerinde çalışmaktaydım. Bu tarihten 1 yıl kadar önce ... işten çıkartıldı, işten çıkarılma nedeni bizden bildiği için de, ayrılırken, ...'in yanında bulunduğum esnada, 'Ben size gösteririm, sizi internete vereceğim' diyerek gitti.” şeklinde anlatımda bulunmuş ise de, adı geçenin beyanının maddi delille doğrulanmaması nedeniyle salt bu ifadeye dayalı olarak iddiaya konu eylemi gerçekleştirenin sanık olduğu sonucuna varılamayacak olması karşısında, katılanın iddiasının soyut aşamada kaldığı, savunmanın aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2788, Karar No: 2011/2215, Tarih: 30.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2788 E.  ,  2011/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 07.02.2011 gün ve 2009/8255 Esas ve 2011/1232 Karar sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davalı ... Beşli tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkiline yönetim kurulunun 10.03.2000 tarihli kararıyla A bl.7 nolu dairenin tahsis edildiğini, bu yerin davalı arsa maliki Kevser tarafından davalı ...’ye tapuda 03.11.2003 tarihinde devredildiğini, davalı ...’nin daha önceden edimlerini yerine getirmemesinden dolayı kooperatif ortaklığından ihraç edildiğini ileri sürerek, A bl 7 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline, bu mümkün olmazsa 13.590 YTL ödemenin munzam zararıyla birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, davacının dava konusu yer hakkında kanundan veya sözleşmeden doğan hakkının bulunmadığını, kooperatif ile arasındaki hukuki ilişkiden dolayı ancak bu davalıya karşı talepte bulunabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı ve davalı ...’nin davalı kooperatifin ortağı oldukları, davalı arsa maliki olan Kevser’inde içinde bulunduğu arsa malikleri tarafından dava dışı müteahhitle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, müteahhidin sözleşmeyi davalı kooperatife devrettiği, davalı kooperatifin arsa maliklerine karşı sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediği, bu nedenle davacının konutu arsa malikinden talep edemeyeceği, davalı kooperatifin inşaatı tamamlayarak, ortaklar için yasaya uygun şekilde kura çekerek konut tahsisi yapmadığı, yönetim kurulunun davacı hakkında almış olduğu 10.03.2000 tarihli konut tahsis kararının yasal dayanağının bulunmadığı, arsa sahipleriyle yüklenici arasındaki sözleşmenin feshedildiği, bir kısım ortakların inşaatı tamamlamayı ve arsa maliklerine teslim etmeyi taahhüt ederek yeni sözleşme yaptıkları, bu sözleşmeye binaen davalı ...’ye 03.11.2003 tarihinde tapuda devir yapıldığı, davacının dava konusu yerde ayni hakkının doğmadığı, tapuda tescil talep edemeyeceği, ikinci talebi hakkında ise kooperatife ödediği miktarı davalılar Hatice ve Kevser’den talep edemeyeceği, davacının davalı kooperatife karşı tarihsiz istifa dilekçesi verdiği, çıkma isteğinin noter aracılığıyla bildirilmesi gerektiği, davacının bu zorunluluğu yerine getirmediği, bu durumda halen kooperatife ortak olması nedeniyle, açılmış bulunan davanın erken dava niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi

üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07.02.2011 tarih, 2009/8255 Esas ve 2011/1232 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davalı ... Beşli karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07.02.2011 tarih, 2009/8255 Esas ve 2011/1232 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davalı ... Beşli karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Beşli'nin karar düzeltme isteminden sonra davacı vekilinin dosyaya ibraz ettiği 22.04.2011 tarihli dilekçede, kooperatifçe davacının isteminin karşılandığından davanın takip edilemeyeceğinin bildirildiği anlaşıldığından, davacının anılan beyanının feragat veya davadan vazgeçme niteliğinde olup olmadığının değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 07.02.2010 tarih, 2009/8255 Esas ve 2011/1232 Karar sayılı bozma ilamındaki gerekçenin kaldırılarak açıklanan gerekçeyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Beşli'nin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11206, Karar No: 2010/10234, Tarih: 21.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11206 E.  ,  2010/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yağma eylemini yüzlerini gizleyerek, birlikte, geceleyin, işyerinde, silahla işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a), (c) ve (h) bendleri ile birlikte (b) ve (d) bentlerinin de uygulanması ve aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak buna göre ... cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi; sanıkların, yakınanları silahla tehdit ederek, el, ayak ve ağızlarını koli bandıyla bantlamak suretiyle hürriyetlerinden yoksun bıraktıklarının belirlenmiş olmasına göre; haklarında 5237 sayılı TCK.nun 109/2-3.a.b maddesi gereği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmaması; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışındaki, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4691, Karar No: 2021/6057, Tarih: 05.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4691 E.  ,  2021/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/01/2020 gün ve 2019/3789 Esas, 2020/167 Karar sayılı; sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma ilamına direnilmesine karar verilerek, sanığın TCK'nın 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılması,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.07.2020 gün ve 2020/1169 Esas, 2020/1310 sayılı; Dairemizin 20.01.2020 gün ve 2019/3789 Esas, 2020/167 Karar sayılı bozma ilamımıza direnme kararının, sanık ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2018 gün, 2017/66 Esas ve 2018/45 sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81. maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunda bulunduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.02.2019 gün, 2018/1351 Esas ve 2019/333 sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nın 81 ve 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2020 gün, 2019/3789 Esas ve 2020/167 sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik kabul ve takdirinde isabetsizlik olmadığından, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini nedeniyle hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/04/2021 gününde, Üye ...'in sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasında bir isabetsizlik olmadığından, direnme kararının kabulüne karar verilerek Dairemizin bozma ilamının kaldırılması gerektiğine yönelen karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Maktul ...'in sanık ... tarafından öldürüldüğü sübuta eren olayda istinaf dairesince sanık hakkında verilen cezadan TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi yapılmasının dosya kapsamına uygun olması nedeniyle bu karara yapılan temyiz talebinin esastan reddi gerektiğini düşündüğümden sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılmasını gerektirir bir durumun bulunmaması nedeniyle indirim yapılmaması gerekirken haksız tahrik indirimi ile eksik ceza tayini nedeniyle istinaf dairesi kararını bozan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Maktul, evinde 17.04.2016 tarihinde ölü bulunmuş, yapılan araştırmalar sonucu sanık yaklaşık 8 ay sonra yakalanmış ve kollukta müdafiili olarak alınan ilk ifadesinde maktulün kendisini parkta görerek ne yaptığını Arapça sorduğunu işsiz ve kalacak yeri olmadığını söyleyince evine çağırdığını kendisini daha önce tanımadığını ancak kalacak yeri olmadığı için kabul ederek maktulün evine gittiğini, orada yemek

yiyip uyuduğunu, bu sırada sırtında bir el hissederek uyandığını, maktulün bir elinde bıçak olduğu halde kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, kendisinin de yerinden kalkarak tartıştıklarını, maktule oradaki bir sandalyeyle vurduğunu ve maktulün elinden yere düşen bıçakla maktulü bıçakladığını daha sonra da maktulün evdeki cep telefonunu alarak evden ayrıldığını savunmuştur.

Dosya kapsamına göre sanık ile maktulün bu olayda sanığın anlatımının dışında daha önceden birbirlerini tanıdıklarına dair ne bir iddia ne de delil yoktur.

Yargıtay 1. Ceza Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre maktulün sanığa haksız cinsel ilişki teklifinde bulunması sanık lehine haksız tahrik sayılmakta olup istinaf dairesi de kararında Yargıtay 1. Ceza Dairemizin bu kararlarından örnekler vererek dosya kapsamına göre sanık savunmasına itibar edip sanığın haksız tahrik altında maktulü öldürdüğü sonucuna varmıştır. Bizce de bu kabul oluşa ve dosya kapsamına uygundur.

Olayın üzerinden 8 ay geçtikten sonra yakalanıp ifadesi alınabilen sanığın maktulden kendisine yönelen cinsel ilişki teklifini Dairemiz bu suçtan daha az ceza almaya yönelik gerçek dışı bir savunma olarak görerek savunmaya itibar etmemiş ve tahrik indirimi yapan istinaf daire kararını bozmuştur.

Ancak, Dairemiz çoğunluğunun kararı bazı maddi bulgularla örtüşmemektedir.

Zira sanık, maktul ile olay öncesinde tanışmadığı halde sanığın kendisine gayrimeşru cinsel ilişki teklif ettiğini söylemiştir. Eğer sanığın bu beyanı maddi bulgularla desteklenir ise Dairemizce bu husus yerleşik kararlarımıza göre sanık lehine haksız tahrik sayılır. (Yrg. 1. CD. 2017/2932-1273 E.K. sayılı kararımız)