muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6806, Karar No: 2013/8106, Tarih: 17.12.2013

Oysa, dosyaya ibraz edilen belgelerden, davalının yerleşim yerinin İstanbul ili olduğu keza, sözleşmede de aynı adresin gösterildiği anlaşılmasına rağmen davalının dönemsel olarak kullandığı Bodrum'daki adresine tebligat yapılarak savunma hakkının kısıtlandığı, lahiyaların teatisi aşamasından sonraki ön inceleme duruşması ile keşiften davalının usulüne uygun şekilde haberdar edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yargılama sırasında bilirkişi raporu verildikten sonra yargılamaya katılan davalı vekilinin yukarıda belirtilen itirazlarının değerlendirilmesi ve karşılanmasında zorunluluk bulunmaktadır. Hal böyle iken, yeniden keşif yapılıp davalının itirazları denetlenmemiş ve incelemenin 25.06.2008 tarihli asıl arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre mi yoksa 08.03.2012 tarihli ek sözleşmeye göre mi yapılacağı hususu değerlendirmemiştir. Ek sözleşmenin gereklerinin yerine getirildiğinin saptanması halinde taraflar arasındaki ilişkinin anılan sözleşmeye göre aksi halde 25.06.2008 tarihli ana sözleşmeye göre değerlendirilmesi gerekir. Diğer yandan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin, davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümün yapı kullanım izin belgesini alması sözleşme ile kararlaştırılan tüm edimleri yerine getirdiğini göstermez. Zira, yapı kullanım izin belgesinden sonra düzenlenen ek sözleşme ile esasen yüklenicinin henüz yapmadığı bir takım imalatların bulunduğu kabul edilmiştir. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında yeniden keşif yapılmak suretiyle davalı itirazlarını karşılayacak denetime elverişli ek rapor alınarak tarafların yükümlülüklerinin hangi sözleşmeye göre belirleneceğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açığa çıkarıldıktan ve uygulanması gerekli sözleşme uyarınca yüklenicinin edimini eksiksiz yerine getirip getirmediği belirlendikten sonra oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4570, Karar No: 2012/10814, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4570 E.  ,  2012/10814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI(3.Kişi) : ..., ...

DAVALI(Alacaklı: ...

(Borçlu) : ...

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Samsun 5.İcra Müdürlüğünün 2010/7230 sayılı dosyasından, 10.06.2011 tarihinde davacı anne ve babaya ait ev eşlarının oğullarının borcundan dolayı haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı borçlu, duruşmada eşyaların davacı anne ve babasına ait olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, borçlu ve davacıların birlikte yaşadığı ancak, tanık beyanı, kredi kartı hesap özeti ve tüm dosya kapsamından hacizli malların davacılara ait olduğu, borçlunun ticaretle uğraşmasına rağmen işyerini kapattığı ve değişik işlere girip çıktığı herhangi bir eşya almasının söz konusu olmadığıdan bahisle davanın kabulüne, davalı alacaklı alayhine hacze konu hacizli malların değeri üzerinden %40 kötü niyet tazminatına kara vermiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Uyuşmazlık 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine ne dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu mallar 10.06.2011 davacı anne ve baba ile borçlu oğulun birlikte oturdukları ev adresinde haczedilmiştir. İİK’nun 97/a maddesi 1.fıkra 2.cümlesi gereğince borçlu ve 3.şahısların taşınır malı birlikte

../...

-2-

2012/4570

2012/10814

ellerinde bulundurmaları halinde dahi mal borçlu elinde addolunur. Anılan madde de geçen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacılar, haciz tutanağının 4.sırasındaki TV, 5.sırasındaki buzdolabı, 6.sırasındaki çamaşır makinesi, 7.sırasındaki bulaşık makinesi, 8.sırasındaki TV, 9.sırasındaki oturma grubu, 10.sırasındaki yemek masamı takımı, 11.sırasındaki takım ve 12.sırasındaki yemek masası ve sandalyeleri ile ilgili olarak sundukları fatura ve ödeme belgeleri ile mülkiyet karinesinin aksini ispatlamışlardır. 14.sıradaki dikiş makinesi ile ilgili belge sunulmamış ise de niteliği gereği kadına mahsus eşya üzelliği bulunduğundan davacı anneye ait olduğunun kabulü gerekmektedir. Ancak, haciz tutanağının 1, 2, 3 ve 13.sırasındaki monitör, fotokopi makinesi, Laptop ve yazar yasa ile ilgili belge sunulmamış, dinlenen davacı tanık anlatımları hükme yeterli ve elverişli nitelikte görülmediğinden anılan bu hacizli mallar yönünden mülkiyet karinesinin aksinin ispatlanmandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, dava konusu monitör, fotokopi makinesi, Laptop ve yazar yasa yönünden karine aksinin ispatlanmadığndan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümden kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2.İstihkak davasının kabulü üzerine davacı yararına tazminata hükmedilebilmesi için İ.İ.K.'nun 97/15. maddesi uyarınca alacaklının kötü niyetinin gerçekleşmesi gerekir. Alacaklının 3.kişinin istihkak iddiasına karşı çıkması kötü niyetli bir davranış olarak nitelendirilemez. Alacaklının kötü niyeti kanıtlanmadığından tazminatla sorumlu tutulması da isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12224, Karar No: 2014/11449, Tarih: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12224 E.  ,  2014/11449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ...'in,765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 62, 522, 55/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 647 sayılı Ceza İnfaz Kanunu'nun 6.maddesi uyarınca ertelenmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2003 tarihli ve 200/667 esas, 2003/317 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri doğrultusunda uyarlama yapılması yönünde talepte bulunulması üzerine, sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine, ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2013 tarihli ve 2012/1571 esas, 2013/590 sayılı kararı sonrasında, dosyanın gönderildiği ... Çocuk Mahkemesinin de 21/05/2013 tarihli ve 2013/311-516 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği mercii ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, ... Çocuk Mahkemesinin 21/05/2013 tarihli görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 05/07/2013 tarihli ve 2013/460 değişik iş sayılı karar aleyhine ... ... Bakanlığınca verilen 04/02/2014 gün ve 2013/2599/8147 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2014 gün ve 2014/51577 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, kayden 16/09/1982 doğumlu olan sanığın, uyarlama yargılaması yapılması amacıyla dosyanın ele alındığı 31/10/2012 tarihinde 18 yaşını tamamlamış olduğu ve 15/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 2.maddesinde yeralan "Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında sanık hakkında uyarlama yargılamasının ... Asliye Ceza Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair karar tesisinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun Geçici 1.maddesinin 2.fıkrasında yer alan, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki davaların çocuk mahkemelerine devredilemeyeceği yönündeki hüküm, 15.07.2005 tarihi itibariyle genel mahkemelerde sürmekte olan yargılamalar hakkında öngörülmüş olup, tebliğnamenin bu hükme dayanan gerekçesi yerinde görülmemekle birlikte, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümler yönünden uyarlama yargılamasının hükmü veren mahkemece yapılması gerektiğinden, itiraz merciince ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden (...) 2.Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 05.07.2013 gün ve 2013/460 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/606, Karar No: 2017/1533, Tarih: 04.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/606 E.  ,  2017/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, araç bakım onarımından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir, davacı araç sahibi belediye tüzel kişiliği tarafından açılan davaya bakan asliye hukuk mahkemesince; davanın tüketici işleminden kaynaklandığı kabul edilerek tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı belediyenin demirbaşında kayıtlı.... plaka sayılı, . .. marka otobüsün, 15.01.2013-15.01.2015 tarihleri arasında, satış sonrası hizmetleri için, davalının garantisi altında iken, 23.03.2014 tarihinde ... yakınlarında yaptığı arızanın tamir bedelinin garanti sözleşmesi uyarınca davalıdan istendiği davada, yerel mahkemece davacı belediyenin tüketici konumunda olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Somut olayda davacı belediyenin bu tanıma uyan tüketici olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Davanın açıldığı 18.04.2014 tarihinde yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken 6502 sayılı Kanun'la mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işleminden kaynaklandığını kabule olanak yoktur. Garanti sözleşmesinden kaynaklanan ve tüketici işlemi niteliği taşımayan,tüketici sıfatı bulunmayan taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece,işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/292, Karar No: 2006/2155, Tarih: 22.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/292 E.  ,  2006/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir" hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, vesayet altına alınmak istenilen ... ...'nın "Mimar ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak No:9 ...-... adresinde vasi adayı babası ... ...'le birlikte oturduğu anlaşılmasına göre, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/02/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20330, Karar No: 2016/716, Tarih: 25.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/20330 E.  ,  2016/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, asıl ve birleşen dava yönünden rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, asıl dava yönünden, davanın geri alınması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalılardan ..... vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile anılan maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında oluşan hukuki durum gözetilerek, gelirin ilk peşin sermaye değeri olan 6860,45 TL. dikkate alınarak, davalı işveren .....’nin % 25 kusur karşılığı 1715,11 TL.’ye hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, gelirlerdeki

artışlarda dahil gelirin ilk peşin sermaye değeri esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, ayrıca, davalıdan tahsiline karar verilen tutar hükümde gösterilmeksizin HMK’nın 297. maddesine aykırı olarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2. bendinin silinerek yerine “1-B birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile gelirin ilk peşin sermaye değerinin %25 kusur karşılığı olan 1715,11 TL.nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...’den davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” cümlesinin yazılmasına, 3. bentteki “631,54” rakamlarının silinerek yerine “24.30 TL. başvuru harcı ile 117,15” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 4. bendin silinerek, yerine “3-Davacı tarafından yapılan 1265,25 TL. yargılama giderinden kabul ret oranına göre takdiren 227,74 TL.sinin davalı ...’den alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,” sözcüklerinin yazılmasına, 5. bendin silinerek yerine “5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği, 1500,00 TL. vekalet ücretinin davalı ....’den alınarak davacıya, 1500,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ....’ye verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istem halinde davalılardan ....'ye iadesine, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4505, Karar No: 2014/7711, Tarih: 16.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4505 E.  ,  2014/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 27.02.2014 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ile diğer taraftan davalı Hazine vekili A.... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı ziyetliği yoluyla taşınmazın edinme koşullarının yararına oluştuğunun iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescli istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında ..., taşınmazın yaklaşık 1100 m² bölümünün kendisine ait olduğu iddiasıyla davaya katılma isteminde bulunmuş ise de, verilen süreye rağmen aslî katılma harcını yatırmadığından, 25.04.2007 tarihli oturumda katılma talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 830,68 m², (B) harfi ile gösterilen 1210,31 m² ve (C) harfi ile gösterilen 145,43 m² yüzölçümündeki taşınmazlar hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline, bunun haricinde kalan davacı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve katılma talebi reddedilen ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/02/2009 tarih ve 2009/885 – 1715 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [1) Kararı temyiz eden katılan taraf olarak karar başlığında gösterilmemiş olması doğru değil ise de, mahkemece verilen sürelere rağmen dava harcını yatırmadığı nedeniyle 13.12.2006 ve 25.04.2007 tarihli oturumlarda katılma talebinin reddedildiği gibi yasal temyiz süresinin de geçirildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Orman ve genel arazi kadastro çalışmalarının 3402 sayılı Kanuna göre 2008 yılı çalışma programına alındığı ve açılış ilanlarının yapıldığı ve henüz ölçüm ve tespit işlemlerine başlanılmadığı, Eylül ayı itibariyle başlanacağı bildirildiğinden, dava dilekçesi ile fen bilirkişisi rapor ve krokisi müzekkereye eklenerek kadastro müdürlüğünden tescili istenen dava konusu yerin hangi ada ve parsel numarası altında tespitinin yapıldığı belirlenmeli, bundan sonra kadastro tutanağı getirtilerek dosyasının görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmelidir.'' denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine aktarılmış, dava konusu 106 ada 23, 109 ada 7 ve 108 ada 6 sayılı parsellerin malik haneleri açık olarak mahkemeye gönderilen tutanakları ile aktarılan dava birleştirildikten sonra; aslî müdahil ... tarafından açılan, 15/08/2012 tarihli ek raporda (B1) ile gösterilen ve 106 ada 23 parsel sayılı taşınmaz sınırları içinde kalan 28,91 m² bölüm yönünden açılan davanın sübut bulmadığından reddine, kalan 519,41 m² bölüm yönünden açılan

davanın ise eldeki dosyada dava konusu olmayan 106 ada 22, 21, 19 ve 20 parsel sayılı taşınmaz sınırları içinde kaldığından ve 30 günlük askı ilân süresi içinde dava açılmayıp tutanakları kesinleştiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 26. maddesi gereğince mahkemenin görevsizliğine, aslî müdahiller ... ve ... tarafından açılan davaların menfaat yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, 106 ada 23 parsel sayılı taşınmazın bahçe vasfı ve 941,59 m² yüzölçümü ile, 109 ada 7 parsel sayılı taşınmazın çay bahçesi vasfı ve 726,29 m² yüzölçümü ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 108 ada 6 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı vasfında olduğu anlaşıldığından, kadastro tesbit tutanağının iptali ile tesbit harici bırakılmasına ilişkin verilen karar, davalı Hazine tarafından 106 ada 23 parsele yönelik olarak temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/05/2013 gün 2013/871 - 5376 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...verilen karar dosya kapsamına uygun düşmediği, hayvan otlatmak, ot biçmek, kışlık odun ihtiyacını karşılamak suretiyle sürdürülen zilyedlik ise, ekonomik amaca uygun bir zilyedlik olarak kabul edilemeyeceğinden dayanan taraf yararına mülkiyet hakkı vermeyeceği, taşınmazın eskiden beridir şimdiki hali gibi çalılık ve ağaçlık olduğu gerek yerel bilirkişi beyanları gerekse ziraat ve orman bilirkişi raporları ile sabit olduğu, bu durumun, davacı tarafça taşınmazda herhangi bir imar ve ihya çalışması yapılmadığını kanıtlar nitelikte olduğundan, davacı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek 106 ada 23 parsele yönelik davasının reddine, malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tesbit edildiğinden yapılan keşifte belirlenen mevcut niteliği itibariyle davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ...'ın davasının reddine, çekişmeli 106 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 941,59 m² yüzölçümü ve ağaçlık ve çalılık niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiştir.