muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7060, Karar No: 2010/15635, Tarih: 13.12.2010

... Köyünde ek kadastrosu yapılan 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerden Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarındaki:

a) Bir kısım parseller yönünden, mahkemece; zilyetlikle kazanmaya elverişli taşınmazlardan olduğu ve bu taşınmazlar yönünden (dava edilen parselin bir kısmı veya parselin tümü hakkında) adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek kişiler adına tesciline karar verilmesinde,

-3-

2010/7060-15635

b) Bir kısım parseller yönünden ise, mahkemece; ... Köyündeki ek kadastrodaki 101 adada yer alan parsellerin kuzey yönünde yer alan ve ... Köyünde yapılan kadastro sırasında tespit edilen 4511, 1764, 1763, 1810, 1811, 1812, 1102, 1783, 1784 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları ile tapu kayıtları incelediğinde, ek kadastro ile tespit edilen parsellerin tespit maliklerinin isimlerini okumadığı,yine, ... Köyündeki 101 adadan 114 adaya kadar olan parsellerin doğu yönünde yer alan ve ... Köyünde1972-1973 yıllarında yapılan kadastro sırasında tespit edilen 627, 622, 623, 621, 624, 625, 626, 600, 599, 598, 597, 592, 596, 780, 593, 594, 595, 557, 558, 559, 551, 552, 553, 550 numaralı parsellerin kadastro tespit tutanakları ile bunların tespit dayanağı vergi kayıtları incelendiğinde ise, bu parsellerin tespit dayanağı belgelerin bir kısmının çekişmeli parsellerin bulunduğu yönü zilyetlikle kazanılamayacak mera okuduğu ,bir kısmının da ... okuduğunun gözlendiği, eğimi % 12' den yüksek olan ...-çalılıkların zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığı, bir kısım parsellerin, üzerinde, ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı,imar ve ihyası tamamlanan taşınmazlar için ise tespit tarihi itibarıyla 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı,yine taşınmaz üzerinde bina inşa edilmesinin tek başına imar ve ihya için yeterli olmayacağı,bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında,

c) Bir kısım parseller üzerinde bulunan muhtesatlar hakkında ise,mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 19. madde çerçevesinde muhtesat şerhi verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10492, Karar No: 2019/10007, Tarih: 17.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10492 E.  ,  2019/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2018 gün ve 2017/829 Esas, 2018/431 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 09.10.2017 tarihli raporunda sınır zeka düzeyinde bulunan mağdurun ruhen kendini savunamayacağının bildirilmesi ve 09.01.2018 günlü raporda ise mağdurun olay özelinde beyanlarına itibar edilebilecek durumda olduğu belirtilmesine rağmen anılan raporların içerikleri itibarıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, mağdurun İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar tarafından anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken ilk derece mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.09.2018 gün ve 2018/1966 Esas, 2018/1661 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5956, Karar No: 2007/6077, Tarih: 05.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5956 E.  ,  2007/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Gıda ve Temizlik Mad.Dağ.A.Ş. ile davalı ... Gıda San.Tic.A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.05.2007 gün ve 68-200 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK.nun 277 vd. maddelerine göre açılan tasarrufun iptâline ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 29.01.2007 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca İcra İflas ve 6183 sayılı Kanunlardan kaynaklanan tasarrufun iptâli kararlarının temyiz incelemesinin 01.02.2007 tarihinden itibaren 17. Hukuk Dairesi'nce yapılmasına karar verildiğinden dosyanın Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25151, Karar No: 2017/5479, Tarih: 08.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/25151 E.  ,  2017/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, “hükmün sanığa tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşuluyla ...suretiyle Yargıtay yoluna başvurabileceğinin" yazılmak suretiyle temyiz süresi konusunda sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, sanığın 20/04/2015 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu, mahkemece verilen 20/04/2015 tarihli ek kararın kaldırılması gerektiği görüşüyle yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık

suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık

suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın 20,00-25,00 TL bozuk para ve yazar kasa anahtarını alması şeklinde gerçekleşen eylemde sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın eylemini gece vakti işlemesi nedeniyle hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca yapılacak artırım oranının 1/2 olması gerektiği halde, 1/6 oranında artırım yapılması sonucu eksik ceza tayini,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7952, Karar No: 2017/10573, Tarih: 14.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7952 E.  ,  2017/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 30/03/2016 günlü geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı tarafın dayanağı 14/12/1958 tarih ve cilt no ... ... sıra nolu kaydının, kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin kadastro ve tapu müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, revizyon parsellerinin tümünün kadastro tesbit tutanakları ile hükmen kesinleşenlerin ilgili dava dosyalarının, itirazsız kesinleşenlerin ise kadastro yoluyla oluşan tapu kayıtlarının,

2) ...ilçesi,... mahallesi 101 ada 1 ve 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tutanak asıllarının, başka dosyalarda davalı ise (mahkemenin 2014/86 E. ve 2014/63 E. sayılı dosyalarında davalı oldukları anlaşılıyor ise de dairemize temyiz incelemesi için gelen bu dosyalarda da tutanak asıllarının getirtilmesi için mahkemesine iade edildiği anlaşılıyor) dava dosyalarının, tutanak asılları temin edilemez ise en azından tutanak örneklerinin bulundukları yerden getirtilerek,

3) Hükme dayanak yapılan bilirkişiler tarafından düzenlenen kroki eklenerek 101 ada 1 ve 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava edilen kesimlerini ve komşularını gösterir şekilde geniş kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtildikten sonra dava edilen bölümlere komşu olan parsellerin kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler hangi mahkemede davalı olduklarını belirtir tutanak suretlerinin tapu müdürlüğünden istenmesine,

4) Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1958, 1973 ve 1996 tarihli memleket haritalarının yapımında kullanılan eski tarihli hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından istenmişse de, gönderilmediği anlaşıldığından, mahkemece bunun sebebi araştırılarak, hava fotoğrafları getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb.) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak dosyaya konulması,İade kararının bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin yerine getirilmesi, Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/12/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1646, Karar No: 2022/6307, Tarih: 06.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1646 E.  ,  2022/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 07/12/2021

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “08/07/2013” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

... ili, ... ilçesi, ... Köyü, Kayaköy ... Mahallesi arasında, mülga Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 21/02/2012 tarih, 1143 sayılı kararı ile tescil edilip, ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 07/07/2012 tarih, 891 sayılı kararı ile tescilinin devamına karar verilen 1. derece arkeolojik sit alanında kalan bölgede ... Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından yapılan incelemeler sonunda tanzim edilen 06/05/2013 tarihli raporda, Koruma Bölge Kurulundan izin alınmadan ... makinesi ile mevcut yolda genişletme çalışmaları ve yolun hemen kenarındaki Likya tipi lahit mezarların güneybatı yönünde çalı ve bitki temizliği yapıldığının, ... makinesi ile yeni yol güzergahı oluşturulup stabilizasyon yapılarak yol güzergahının değiştirildiğinin, lahit mezarların kuzeybatı yönünden ... makinesi ile toprak alınarak ... park yeri oluşturulduğunun tespit edildiği olayda, sanık ...’nin aşamalardaki savunmalarında, ... ilçesi, ... Köyü muhtarı olduğunu, ... Mahallesinden Belen Mahallesine giden ... yolunun dar olması ve bölgede meydana gelen yağışlar nedeniyle, hiçbir tarihi esere, doğal yapıya zarar vermeden zorunlu olarak yol çalışması yaptığını, tek amacının köylünün istekleri doğrultusunda görevini yerine getirmek olduğunu, suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğini beyan ettiği, ancak 22/01/2015 tarihli duruşmada gösterilen ilan tutanakları altındaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olup, adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan, yargılama sürecinde duruşma tutanaklarına olumsuz bir davranışı yansımayan sanık hakkında, ertelemeye yer olmadığına karar verilirken, “Yargılama sürecinde pişmanlık göstermeyen ve bu nedenle yeniden suç işlemekten kaçınacağına dair kanaat oluşmayan ve ceza miktarı gözönüne alınarak” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olup, adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan, yargılama sürecinde duruşma tutanaklarına olumsuz bir davranışı yansımayan sanık hakkında, ertelemeye yer olmadığına karar verilirken, “Yargılama sürecinde pişmanlık göstermeyen ve bu nedenle yeniden suç işlemekten kaçınacağına dair kanaat oluşmayan ve ceza miktarı gözönüne alınarak” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 06/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4828, Karar No: 2020/5542, Tarih: 28.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4828 E.  ,  2020/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07/12/2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/09/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

Hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.