muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3327, Karar No: 2017/3837, Tarih: 08.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3327 E.  ,  2017/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : 1...., 2...., 3....

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-...'nu kasten öldürme suçundan; TCK.nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25 yıl hapis cezası,

2-...'nu kasten öldürme suçundan; TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

3-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis cezası ve 500 TL. adli para cezaları.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanların, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi; sanık ...’nin maktuller Mutlu ve Mehmet Emin’i kasten öldürme suçları yönünden sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyizleri ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden sanık müdafiinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin maktuller Mutlu ve Mehmet Emin’i kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanığın maktul ... Emin’e yönelik kasten öldürme suçu yönünden takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi ile sanığın maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçu yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin; katılanlar vekilinin suçun canavarca his saikiyle işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulama yeri bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18771, Karar No: 2014/9032, Tarih: 12.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18771 E.  ,  2014/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/331, Karar No: 2015/2548, Tarih: 19.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/331 E.  ,  2015/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10246, Karar No: 2014/9609, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10246 E.  ,  2014/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/573-2013/1647

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı tüketici kredisinden kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, özetle; davalı bankadan kullanmış olduğu krediden alınan masraflardan dolayı davalı bankaya ihtarname çektiğini, ancak bir sonuç alamadığını ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 2.710,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11667, Karar No: 2017/543, Tarih: 17.01.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11667 E.  ,  2017/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosyada mevcut olay yerine ilişkin fotoğraflara ve müdahilin şoförü ...'in soruşturma aşamasındaki anlatımına göre; somut olayda, yolcu taşıma işi yapmakta olan hat minibüsü olarak çalışan aracın, olay sırasında bu amaç için faal olarak kullanılmadığı, müşteki ...'in namaz kılmak için camiye giderken, minibüsü caminin yan tarafındaki park yerine park ettiği, sanığın da buraya gelene kadar minibüste olduğu ve arka koltukta olup gizlendiği, müşteki tarafından da farkedilmediği, müşteki araçtan indikten sonra araç içerisindeki para kutusunda bulunan paraları çaldığı anlaşılmakla, TCK'nın 142/1. maddesinin (c) bendinde, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım araçlarında ve bunların belli kalkış ve varış yerlerinde bulunan yolcu veya araç personeline ait eşyanın çalınmasının söz konusu olmayıp, eylemin bu haliyle TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Eylemin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu kabul edildiğinde ise; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, “ Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabul ve uygulamaya göre ise ;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabul ve uygulamaya göre ise ;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7988, Karar No: 2012/9765, Tarih: 28.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7988 E.  ,  2012/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık ve fuzuli işgal nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere ve kiracıların tümüne eski hale getirmeye ilişkin ihtarname tebliğ edilmemiş olmasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

6570 Sayılı Yasa kapsamına giren yerler için Yasanın 12.maddesi gereğince kiracı veya fuzuli şagil hakkında akde aykırılıktan dava açılabilir. Kiracı veya fuzuli şagil hakkında aralarında zorunlu dava arkadaşlığı olmadığından ayrı ayrı dava açılabileceği gibi birlikte davalı gösterilmek suretiyle de kiralanandan tahliyeleri istenebilir. Kiracının tahliyesi için daha önce kendisine süreli bir ihtarın tebliğ edilmesi, verilecek süre içerisinde kiralananın akte uygun hale getirilmesinin istenmesi ve bu ihtarın sonuçsuz kalması gerekir. Kiralayan tarafından kiracıya tebliği ettirilecek ihtarnamede verilecek süre uygun bir süre olmalıdır. Fuzuli şagil hakkında açılacak davada kendisine önceden ihtar gönderilmesi koşulu aranmaz.

Olayımıza gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.8.1994 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinde kiracı olarak ..., ... ve ... yer almakta olup, özel şartlar 1.maddesinde ise “Kiralanan yer başkasına devredilemez, (... A.Ş nin mevcut ortakları, kuracağı ve ortaklık yapacağı şirket ve şahıslar hariç)” düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı vekili davalı ...’ın fuzuli işgalci olduğundan bahisle tahliyesini istemiş, davalılar ise, adı geçen ...’ın, ... ailesinin bir ferdi olduğunu, kiralananın 3.bir kişiye devrinin söz konusu olmayıp, mecuru işleten ...’nun gittikçe artan borçlarından dolayı haciz baskısı altında kalması nedeniyle mecurun akrabası olan ... tarafından işletilmekte olduğunu, kağıt üzerinde işletme sahibinin ... olmakla birlikte işletme sahibinin kiracılar olduğunu, aralarında alt kira ilişkisi bulunmadığını beyan etmişler, mahkemece de, “…Üst kiracıların akti ayakta olduğundan ve davalılardan taşınmazı kiralayıp kullanan ...’ın fuzuli işgalinden bahsedilemeyeceğinden ve kira sözleşmesinde şartlı olsa da ucu açık şekilde alt kiraya izin verilmiş olduğundan ...’a yönelik fuzuli işgalden dolayı tahliye talebinin reddine” karar verilmiş ise de, esasen adı geçen kişiler arasında herhangi bir alt kira ilişkisi söz konusu olmadığı gibi, fuzuli işgalci olduğu beyan edilen ...’ın ... A.Ş nin ortaklarından olmadığı incelenen Ticaret Sicil kaydından anlaşılmakla bu kişinin sözleşmenin özel şartlar 1.maddesinde devir yasağının istisnası olarak sayılan kişilerden olmadığından, ...’ın fuzuli işgalci olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece ...’ın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu kişi hakkında da istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8988, Karar No: 2010/12200, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8988 E.  ,  2010/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davacının boş olarak kaybettiği çekin doldurularak bankaya ibrazı nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiş, diğer davalılar vekili yetkili mahkemenin müvekkillerinin ve diğer davalının yerleşim yerindeki ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunduğu gibi davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın icra takibinden önce açılan menfi tespit davası olup, yetkili mahkemenin HUMK.nun 9.maddesi gereğince davalı yanın yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalılar ... ile ... Gıda San.ve Tic.Ld.Şti.nin ikametgahlarının ... olup, süresinde yetki itirazında bulunulduğu, diğer davalının yetki itirazında bulunmadığı halde davacı vekilinin yetkisizlik kararı verilmesi halinde tüm davalılar için verilmesini talep etmesi karşısında, mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibinden önce İİK.nun 72.maddesine dayanılarak açılan çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Dava konusu çekin incelenmesinde keşide yerinin “Gaziantep” olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda çekin keşide yeri olan Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesinin de yetkili olduğu dikkate alınarak işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açkılanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8752, Karar No: 2015/8324, Tarih: 14.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8752 E.  ,  2015/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2757, Karar No: 2011/4665, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2757 E.  ,  2011/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi ve sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçlarından sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179. ve TTK’nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile beraatine karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2076, Karar No: 2014/8778, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2076 E.  ,  2014/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/26526

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.11.2011

NUMARASI : 2010/1845 Esas, 2011/2358 Karar

SUÇ : Kötü muamele

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 11 yaş içinde olan mağdura sokakta mendil sattıran sanık annenin eyleminin TCK.nın 232/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Kanunun 232/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.