muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4128, Karar No: 2015/4546, Tarih: 04.11.2015

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17955, Karar No: 2015/30721, Tarih: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17955 E.  ,  2015/30721 K.**

* KIDEM TAZMİNATI VE İŞCİLİK HAKLARI

* TALEPTEN FAZLAYA HÜKÜM

* İŞCİLİK ALACAKLARINA HÜKÜMDE NET/BRÜT AYRIMI YAPILMAMASI

* İŞ KANUNU (4857) Madde 2

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 26

**"İçtihat Metni"**

Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait hastanede temizlik elemanı olarak alt işverenler nezdinde çalışırken emekli olduğunu, daha sonra tekrar işe başlayıp bir müddet çalıştıktan sonra işten ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi işçileri olmadığını, temizlik işinin hizmet alımı şeklinde ihale ile yüklenici firmalara verildiğini ve davacının da bu firmaların işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı şirketlerle üniversite arasında İş Kanunu 2/6-7 Maddelerinde düzenlenen asıl-alt işveren ilişkisi mevcut olduğundan davalının davacı alacaklarından sorumlu olduğu, iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiği davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretine hak kazandığı ancak ispatlanamadığı için fazla çalışma ücreti alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde 500,00 TL yıllık izin ücreti istemiş ve bu istemi daha sonra artırmamıştır. Mahkemece davacının talebini aşar şekilde 1.064,39 TL yıllık izin ücretine hükmedilmesi 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

3- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16213, Karar No: 2019/10001, Tarih: 06.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/16213 E.  ,  2019/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemler başlıklı 20.maddesine göre; ''Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.''

Somut olayda, dava ... 7. İcra Hukuk Mahkemesinde açılmış, davalı tarafça yetki itirazında bulunulması üzerine, mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili olan Bakırköy İcra Hukuk Mahkemelerine gönderilmesine dair verilen karar 20.10.2015 tarihinde davacı vekiline tefhim edilmiştir. Davacı vekili 14.01.2016 tarihli talep ile yetkisizlik kararının kesinleştiğinden bahisle dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir. Yetkili Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi, yetkisizlik kararının kesinleşmesinden iki hafta sonra yetkili mahkemeye gönderme talebinde bulunulmadığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Bu durumda Mahkemece, yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler göz önünde bulundurularak, dosyanın süresinde gönderilmesi talep edilmediğinden, 6100 sayılı HMK'nin 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hususu değerlendirilmek üzere dosyanın yetkisizlik kararı veren ... 7. İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/34261, Karar No: 2011/3164, Tarih: 22.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/34261 E.  ,  2011/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı ve mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunması, tapu kaydı, tanık beyanı, kaçak tespit tutanağında ve tutanak düzenleyici tanığın beyanında tespit sırasında meskenin boş olduğunun belirtilmesi, toplanan deliller, gerekçe, hakimin kanaat ve takdirine göre verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8563, Karar No: 2022/3063, Tarih: 30.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8563 E.  ,  2022/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA DAVACI: ...

DAVA TÜRÜ : Tespite İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın görev yönünden, birleşen davanın esastan reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, asıl dava dilekçesinde ... İlçesi ... Köyü 103 ada 33, 35 ve 89 parsel sayılı taşınmazların, aynı Mahkemenin birleşen 2007/711 Esas sayılı dosyasında aynı yer 105 ada 1 parsel, 137 ada 12 parsel, 129 ada 353 ve 354 parsel sayılı taşınmazların Hazine vd. adına yapılan tespitlerine itiraz etmiş, aynı Mahkemenin birleşen 2007/712 Esas sayılı dosyasında da aynı yer 105 ada 5 parsel sayılı, 1.409,42 m² alanlı, bahçe vasıflı taşınmazın senetsizden kardeşi ... adına yapılan tespitine itiraz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının 103 ada 33 ve 35 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açmış olduğu davasının görev yönünden reddine, 105 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik açmış olduğu davasının subut bulmadığından reddi ile taşınmazın tespit gibi aynı vasıf ve mahiyette tespit maliki adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davacı 105 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmü temyiz etmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

1- 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca, hakim resen lüzum gördüğü diğer delilleri toplayarak taşınmaz malın kimin adına tescil edileceğine karar vermekle yükümlüdür.

Buna göre, birleşen 2007/711 Esas sayılı davada, davacı tarafından 105 ada 1, 137 ada 12, 129 ada 353 ve 354 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerine itiraz edildiğine ve Mahkemenin kendisine devredilen tutanaklar hakkında sicil oluşturma zorunluluğu bulunduğuna göre, Mahkemece 105 ada 1, 137 ada 12, 129 ada 353 ve 354 parsel sayılı taşınmazların tespitlerine itiraz istemlerine yönelik dava hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamııştır.

2- Davacı birleşen 2007/712 esas sayılı davada davacı, 105 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1967 yılından beri kendisinin zilyetliğinde bulunduğu, taşınmazın tamamı kendisine ait olduğu ve davalının herhangi bir hak ve kullanımı bulunmadığı halde kadastro çalışmaları sonucunda aynı zamanda kardeşi olan davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek tespite itiraz etmiş, bilahare taşınmazın muris babaları adına kaydedilmesi ve kendisine miras payı oranında yer verilmesini talep etmiştir.

2- Davacı birleşen 2007/712 esas sayılı davada davacı, 105 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1967 yılından beri kendisinin zilyetliğinde bulunduğu, taşınmazın tamamı kendisine ait olduğu ve davalının herhangi bir hak ve kullanımı bulunmadığı halde kadastro çalışmaları sonucunda aynı zamanda kardeşi olan davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek tespite itiraz etmiş, bilahare taşınmazın muris babaları adına kaydedilmesi ve kendisine miras payı oranında yer verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 24.04.2013 tarihli keşifte dinlenen kişilerden; mahalli bilirkişi ...'ın dava konusu 105 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tarafların babası ...'a ait olduğunu duyduğunu, 1965-1970'li yıllarda davacıyı taşınmaza kavak dikerken gördüğünü beyan ettiği, yine aynı keşifte dinlenen tespit bilirkişisi Veli Bal'ın kadastro çalışmaları sırasında dava konusu yerin davacının babası ölü ...'a ait olduğunu söylediğini ancak yanlışlıkla davalı adına yazıldığını, gerçekte taşınmazın tarafların murisi ... tarafından bahçelik olarak kullanıldığını, o öldükten sonra çocuklarının bahçelik olarak kullanmaya devam ettiğini beyan ettiği, davalı tarafından da sözkonusu iddiaların aksi iddia ve ispat edilmediği anlaşıldığına göre, Mahkemece dava konusu yerden davacıya miras payı oranında yer verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7089, Karar No: 2022/10494, Tarih: 14.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7089 E.  ,  2022/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili, asıl davalı ... Madencilik Sanayi ve Elektrik Üretim Ticaret A.Ş. vekili ve birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise “İş kazası veya meslek hastalığı, 3'üncü birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3'üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof. Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.02.2012 gün 2011/19-639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir. Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerekmektedir.

Bu kapsamda, eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu hatalıdır. Ceza davasında; sigortalıya asli kusur, davalı ... ve dava dışı ... ve ...’e tali kusur verilerek; maddi olgular ceza davasında kesinleşmiş olup, davacının formen olduğu, kazaya sebebiyet veren araç dahil, araçların sevkinin kendisinde olduğu, bu konuda araçların arkasında bulunmaması gerektiğine dair kendisine uyarıda bulunulması karşısında, oluşa uygun kusur raporu alınarak, denetim raporu ve ceza dosyasındaki kusur oranları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekirken, önceki bozma ilamının da gereğinin yerine getirilmemesi yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda izah edilenler ile birlikte; davacı tarafından asıl ve birleşen davada, müteselsil sorumluluğa dayanılmasına karşın, Mahkemece, kusur oranlarına göre hüküm tesisi yoluna gidilmesi isabetsizdir.

3-İnceleme konusu davada; davaıcnın eşine ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmakla; 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir. Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. madde (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum, davalı ... Madencilik Sanayi ve Elektrik Üretim Ticaret A.Ş. ve birleşen dava davalısı ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19625, Karar No: 2014/6876, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19625 E.  ,  2014/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve b uhusus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2688, Karar No: 2015/5432, Tarih: 11.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2688 E.  ,  2015/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/62900

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK.nun 250. madde ile görevli)

TARİHİ VE NO : 08/10/2013, 2010/309 (E) ve 2013/169 (K)

SUÇ : Bir suçu gizlemek için tasarlayarak canavarca hisle öldürme, bu suça azmettirme ve bu suça yardım, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç örgütüne üye olma, nitelikli yağma ve bu suça azmettirme, nitelikli yağmaya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirme, mala zarar verme ve bu suça azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

1-a) Sanık İlyas'ın yasal süreden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Mahkemenin, sanık Kemal hakkında yağmaya teşebbüs suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir kamu davası bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı hüküm niteliğinde olmadığından tebliğnamedeki onama düşüncesi benimsenmemiştir.

c) Katılanlar Abdulsamet ve İbrahim vekilinin temyiz dilekçesinin maktul Abdurrahman'a yönelik nitelikli öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık Mine hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün onanmasını öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2- Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, sanık İlyas hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgütü yönetme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli mala zarar verme"; sanık Mine hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli

öldürme, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma"; sanık Murat hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli mala zarar verme"; sanıklar Çağatay, Kemal ve Muharrem hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, maktul Abdurrahman'a yönelik "nitelikli öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli mala zarar verme" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar İlyas, Mine, Murat ve Çağatay hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak yapılan incelemede;