muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3050, Karar No: 2015/5184, Tarih: 02.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3050 E.  ,  2015/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/158843

MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/02/2015, 2014/79 (E) ve 2015/24 (K)

SUÇ : Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte yardım etme tehdit, suç delillerini gizleme ve yok etme, dolandırıcılık

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ve sanık R.. Ç..

1)Sanık R.. Ç.. ve müdafiinin, sanık hakkında mağdur C.. Y..'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Suç işlemek amacıyla kurulan örgütün faaliyetleri kapsamında suç işleyen ve mahkum olan sanıklar R.. Ö.., R.. Ç.. ve H.. K.. hakkında TCK'nun 58/9. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık R.. Ö..'ın "suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme" suçu ile sanıklar H.. K.. ve R.. Ç..'in mağdur C.. Ü..'e yönelik tehdit ve sanık H.. K..'ın ayrıca "suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte yardım etme" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar R.. Ö.., R.. Ç.. ve H.. K.. müdafileri ile sanık R.. Ç..'in sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4727, Karar No: 2012/6570, Tarih: 08.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4727 E.  ,  2012/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 11.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12.07.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/472, Karar No: 2011/12400, Tarih: 07.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/472 E.  ,  2011/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2009 tarih ve 2006/126-2009/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sağlık sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ...’ın, davalıya zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigorta sözleşmesi ile sigortalı aracın içinde bulunduğu sırada meydana gelen kaza sonucu yaralandığını, tedavi giderlerinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 66.394,23 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesine göre 40.000,00 TL, ihtiyari mali sorumluluk sigorta poliçesine göre 10.000,00 TL tedavi giderinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 50.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59 ncu maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 nci maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen tarafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili

sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Bunlardan ayrı devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların korunmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesi hükmünde yer alan Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir ilkesinin sonucudur.

Tüm bu açıklamalar ışığında, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1 nci maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının değerlendirilmesi için mahkemece verilen kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 29/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2814, Karar No: 2014/4364, Tarih: 02.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2814 E.  ,  2014/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/243049

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/07/2012, 2012/136 (E) ve 2012/393 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ömer’in, maktul Zeki'ye yönelik eylemin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğine, katılan vekilinin eylemin TCK'nun 82/1-b-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Kayseri ilinde, iş makinası operatörü olarak çalıştığı işyerinde maktul ile samimi olduğunu, aralarında borç para alıp verme durumu bulunduğunu, maktulün kredi kartını kullandığını ve maktulün, eşine göz koymuş olabileceğini düşündüğünü savunmalarında beyan eden sanığın, gece bekçisi olarak çalışan maktulü öldürmeye karar vererek yaptığı plan çerçevesinde olaydan bir gün önce Yeşilhisar İlçesine 6 km mesafede kepçe ile arazide mezar kazdığı, izinli olduğu pazar günü saat 22.00 sıralarında kepçenin hava filtresini almak bahanesiyle işyerine gelerek maktulün kaldığı konteynerde maktüle balta ile birçok kez vurarak öldürdüğü, olay yerini temizledikten sonra battaniyeye sardığı maktulü araçla götürerek kazdığı yere, maktulün elbiselerini ise ayrı bir yere gömdüğü, daha önceden kullandığı ve üzerinde taşıdığı maktulün kredi kartını

olaydan sonra maktulün akrabasına vermesi üzerine olaydan 23 gün sonra yakalandığı, maktulün ise, genel beden travmasına bağlı sternum, çok sayıda kaburga, ekstremde kırığı ile birlikte beyin kanaması, akciğer laserasyonu ve iç kanama sonucu öldüğü olayda,

a) Sanık Ömer'in, maktulü öldürmeye önceden karar verdiği, bu kararında sebat ve ısrar gösterdiği, aradan geçen ve tasarlamanın varlığı için yeterli olan zamana rağmen soğukkanlılıkla eylemini gerçekleştirdiğinden sanığın tasarlayarak öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

b) Maktulün banka hesapları araştırılarak banka ve kredi kartlarının tespiti ile hesaplar ve kartlar var ise, maktul ile son dört aydır samimiyim diyen sanığın savunması da dikkate alınarak, sanığın yakalandığı tarihe kadar olan dönemde kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise nerelerde kullanıldığının belirlenmesi, bu araştırma sonucuna göre sanığın öldürme nedeninin, banka veya kredi kartlarının kullanımı mı ya da eşe yönelik cinsel taciz mi olup olmadığının belirledikten sonra haksız tahrikin varlığını ve derecesini değerlendirilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK'nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/10/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Ö.. K.. müdafii Avukat Z. K. yokluğunda 02/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/22215, Karar No: 2014/4418, Tarih: 20.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22215 E.  ,  2014/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/446-2013/256

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 20/03/2012 tarihinde 65.000,00-TL bedelle donanımlı olarak satın aldığı Peugeot 5008 Premium Pack 1.6 marka ve modeldeki aracın park paketi, alarm paketi, WIP connect ve video paketinin bulunmadığını ileri sürerek ayıpsız misli ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalı, aracın donanımsız olarak satıldığını, davalının test aracı olduğunu bilerek satın aldığını, bu nedenle fiyatından indirim yapıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı tarafça dava konusu P..marka premium pack .. E ... 2012 model aracın, aynı marka ve model içerisinde park paketi, alarm paketi, wip connect paketi ile video paketi donanımları bulunan misli araç ile değiştirilerek davacıya teslimine, davacının dava konusu P..marka .. premium 2012 modelplaka sayılı aracı davalıya teslimine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu aracın ilk tescil ve trafiğe çıkış tarihinin 18.01.2012 olduğu, davalı şirket adına kayıtlı iken 20.03.2012 tarihli noterden düzenlenen araç satış sözleşmesi ile davalıya satıldığı, bu nedenle satışın ikinci el araç satışı olduğu açıktır. Mahkemenin de kabulü bu yöndedir. Aracın park paketi, alarm paketi, wip connect paketi ile video paketi bulunduğu söylenerek davacıya satıldığı davalı şirket çalışanı olup, tanık olarak dinlenen Y..Ö..'ın beyanıyla da ispatlanmıştır. Davacıya teslim edilen araçta ilave paketlerin bulunmaması nedeniyle araçta bir ekonomik değer kaybı olduğu da anlaşılmaktadır.Davacı aracın yenisi ile değiştirilmesini talep etmiş ise de; aracın satıştan yaklaşık 2 ay önce trafiğe çıkmış olması, davacı tarafından ikinci el araç olduğu bilinerek satın alınması, bu zaman zarfında kullanılıp kullanılmadığının tespit edilememesi, araçta imalattan kaynaklanan bir ayıbın bulunmaması nedeniyle aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilemez. Mahkemece “çoğun içinde azda vardır ” kuralı gereğince sadece ilave paketlerin değeri olan 3.550-TL’ye hükmedilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6446, Karar No: 2016/9348, Tarih: 12.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/6446 E.  ,  2016/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM, TAPU İPTALİ,TERKİN

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.02.2014 gün ve 2013/28 Esas - 2014/54 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin 21.12.2015 gün ve 12808- 14836 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde taraflarca istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava ve birleştirilen dava elatmanın önlenmesi, yıkım, tapu iptal ve terkin, temliken tescil isteklerine ilişkindir.

Davacı ...; 364 parsel sayılı taşınmazının 1000 m2 lik kısmına komşu 361 parsel sayılı taşınmaz paydaşı ...'un ağaç dikmek suretiyle elattığını ileri sürerek haksız müdahelenin önlenmesini ve ağaçların yıkılmasını talep etmiştir.

Davalı ..., davacı taşınmazı içerisinde kalan (B) ile gösterilen alana diktiği ağaçların değeri gözetilerek bu kısmın temliken adına tesciline karar verilmesini, (A) ile gösterilen alanda kullanımı olmadığını bildirerek bu kısma ilişkin davanın reddini savunmuş, birleştirilen davasında ise, 364 parsel sayılın taşınmazda (D) ile gösterilen alanın kadim yol olması nedeniyle davacı tapusundan iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda, mahkemece 16.12.2013 tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokide 364 parsel sayılı taşınmazda (B) harfi ile gösterilen kısma davalı ... tarafından yapılan müdahalenin menine, ağaçların kal'ine, davalı ...'un aynı yere ilişkin temliken tescil talebinin reddine, A, C ve D ile gösterilen alanlara ilişkin elatmanın önlenmesi talebinin reddine, birleştirilen dosyada, 364 parsel sayılı taşınmazda (D) harfi ile gösterilen kısmın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, dairece onanmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı-davalı ...'in maliki olduğu 364 parsel sayılı taşınmaz ve davalı-davacı ...'un paydaşı olduğu 361 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis kadastrosunun 1953 yılında yapıldığı, kadastro paftasına tersimatları 07.06.1953 yılında yapılarak kesinleştiği, 364 parselin mahkeme kararı ile 01.10.1985 tarihinde tapuya tescil edildiği, satın alma nedeniyle 11.11.1988 tarihinde davacı-davalı ... adına tescil edildiği, kadastro paftasında yolun işaretli olmadığı, bilirkişice (A), (B), (C), (D) olarak gösterilen dava konusu yerlerin davacı ...'in maliki olduğu 364 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Asıl ve birleştirilen davada; krokide (B) harfi ile gösterilen alana ilişkin müdahalenin meni ve ağaçların kal'i talebinin kabulü ile aynı alana yönelik davalı ...'un temliken tescil talebinin reddiyle (A) harfi ile gösterilen alana davalının müdahalesinin usulünce ispat edilememesi nedeniyle bu kısma ilişkin talebin reddi yönünde verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle tarafların bu kısımlara ilişkin karar düzeltme taleplerinin REDDİNE,

Asıl ve birleştirilen davada; krokide (B) harfi ile gösterilen alana ilişkin müdahalenin meni ve ağaçların kal'i talebinin kabulü ile aynı alana yönelik davalı ...'un temliken tescil talebinin reddiyle (A) harfi ile gösterilen alana davalının müdahalesinin usulünce ispat edilememesi nedeniyle bu kısma ilişkin talebin reddi yönünde verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle tarafların bu kısımlara ilişkin karar düzeltme taleplerinin REDDİNE,

Mahkemece, krokide (C) harfi ile gösterilen su kanalına ilişkin talep de reddedilmiştir. Ancak hükme esas alınan krokide görüldüğü üzere, sulama kanalı, 364 parselde (B) ile gösterilen davalı ...'un narenciye bahçesi olarak kullandığı yerde son bulmakta, komşu taşınmazlarda devam etmemekte, taşınmazın bu kısmının sulanması amacıyla kullanılmaktadır. Bu durumda, sulama kanalının davalı ...'un tasarrufunda olduğunun kabulü gerekir.

Birleştirilen davada davacı ..., 221 sayılı yasa uyarınca 364 parsel sayılı taşınmazda (D) ile gösterilen yolun davacı tapusundan terkinini istemiş, ayrıca yolun kadim yol olduğunu iddia etmiştir. Bilindiği üzere, 221 sayılı Kanun, Milli Birlik Komitesi zamanında çıkarılan genel bir kamulaştırma kanunu olup 09.10.1956 tarihinden önce meydana gelen kamulaştırmasız elkoymalarda uygulama yeri bulur. Eldeki davada 221 sayılı kanunun uygulama yeri bulunmamaktadır.

Davacının kadim yol iddiasına dayalı davası yönünden ,bir yerin yol olduğunun kabul edilebilmesi için ya tahsis kararı olmalı ya da o taşınmaz kadimden beri yol olarak kullanılmalıdır. Kadim yol iddiasında, taşınmazın, öncesi bilinmeyen bir zamandan beri yol olarak kullanıldığının ispatı gerektiği tartışmasızdır.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşifte bilirkişi tarafından 364 parsel içerisinde zeminde bir yol belirlenmiş, mahalli bilirkişi ve tanıklar güzargahı değişen bu yolun tarla sahiplerince kullanıldığını bildirmişler ancak yolun devamının bulunup bulunmadığı, komşu parsellerden ne suretle geçtiği, kadimden beri yol olarak kullanılıp kullanılmadığı yeterince araştırılmamıştır. Taşınmaz malikinin bir kısım yerin yol olarak kullanılmasına uzun süre ses çıkarmaması bu taşınmazın kadimden beri yol olduğu anlamına gelmez. Kadim yol iddiasına dayalı davada yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur..

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle kadim yol olduğu iddia edilen 364 parsel sayılı taşınmaza ait ilk tesisten itibaren tüm tapu kayıtları ile taşınmazın 01.10.1985 tarihinde tapuya tescilinin dayanağı mahkeme kararı ve dava dosyası, hava fotoğrafları, en eski memleket haritası getirtilerek uzman bilirkişiler eşliğinde mahallinde yeniden uygulamalı keşif yapılması, tanıkların da keşif yerinde dinlemek suretiyle kadimlik iddiası hakkında bir kanaat edindikten sonra bu hususta bir karar verilmelidir.

Hâl böyle olunca, yukarda açıklanan bu nedenlerle (C) harfiyle gösterilen su kanalına ilişkin talebin kabulü, (D) harfi ile gösterilen alana ilişkin kadim yol iddiası yönünden gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, sonucuna göre kadim yol ise tapudan yol olarak terkin, aksi halde davalının müdahalesinin tespiti halinde bu kısım için de men talebinin kabul edilmesi gerekir.

Anılan bu hususlar tarafların karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, bilirkişi raporunda C ve D ile gösterilen bölümler yönünden karar düzeltme isteğinin HUMK nın 440.maddesi uyarınca kabulü ile Dairenin 21.12.2015 tarihli 2014/12808 E, 2015/14836 K. sayılı ONAMA kararının bu kısımlar bakımından ORTADAN KALDIRILMASINA ve yukarıda değinilen hususlar gözetilerek bir hüküm kurulması için yerel mahkemenin 18.02.2014 tarihli, 2013/28 E, 2014/54 K. sayılı kararının (6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 12.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8630, Karar No: 2007/9373, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8630 E.  ,  2007/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın 1992 yılında Belediye teşkilatı kurulan, 19.1.2002 tarihinde imar planı kesinleşen ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması-az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.