muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14986, Karar No: 2007/751, Tarih: 25.01.2007

24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 2896 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/01/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9973, Karar No: 2019/3533, Tarih: 26.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9973 E.  ,  2019/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 20/08/2013 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı kamyonet sürücüsü...in yaptığı tek taraflı kazada yaralandığını, kazanın oluşumunda sürücünün tam kusurlu olduğunu, davacının kaza sonrası belden aşağısının felç kaldığını, tam işgücü kaybına uğradığını ve ömür boyu bakıma muhtaç olduğunu her iki limit de 250.000,00'er TL olduğundan talep etme zorunluluğu doğduğunu, belirsiz alacak olarak davayı açtıklarını beyanla 10.000,00 TL işgücü kaybına yönelik 10.000,00 TL sağlık giderine yönelik toplam 20.000,00 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 240.000,00 TL tazminatın dava tarihi olan 11/02/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı tarafından, kaza sonucunda maluliyete uğradığı ve bakıma muhtaç kaldığı belirtilerek, eldeki davada tedavi ve bakıcı gideri talep edilmiş, mahkemece, davalı sigorta şirketinin poliçeden kaynaklı sorumluluğunun 250.000,00 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kazaya karışan aracın neden olduğu zararlardan sorumlu olan davalı, poliçe gereği bedeni zararlarda 250.000,00 TL, tedavi giderlerinde 250.000,00 TL teminat limiti ile davacıya karşı sorumludur.

Bu iki limit (teminat) birbirinden bağımsız olup, birinin tüketilmesi halinde davalının tüm yükümlülüklerini yerine getirerek sorumluluğunun sona erdiğinden bahsetmek olanaklı değildir.

Kazada yaralanan kişi, maluliyetinin oluşması halinde oluşacak sürekli iş göremezlik zararını bedeni zararlar klozundan(teminatından), bakıcı ve tedavi gideri zararlarını ise tedavi giderleri klozundan (teminatından) karşılanmak üzere talep edebilir.

Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda; davacı lehine 484.841,43 TL iş göremezlik zararı, 627.106,03 TL bakıcı gideri zararı hesaplanmıştır. Bu durumda; mahkemece limitler ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken tek limit üzerinden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda; davacı lehine 484.841,43 TL iş göremezlik zararı, 627.106,03 TL bakıcı gideri zararı hesaplanmıştır. Bu durumda; mahkemece limitler ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken tek limit üzerinden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; nüfus kayıtlarına göre davacı ... yolcusu olduğu araç sürücüsü İsa'nın kardeşi olduğu anlaşılmaktadır. Bu hususlar göz önüne alındığında, ahlaki yakın akrabalar arasındaki taşımalarda görevin ifası niteliğinde olan söz konusu taşımanın hatır taşıması olarak değerlendirilemeyeceğinden mahkemece hükmedilen tazminattan hatır taşıması indirimi yapılması isabetli görülmemiştir.

4-Yine kabule göre; HMK 332. maddesine mahkemece re'sen yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken yargılama gideri hakkında karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19009, Karar No: 2014/1256, Tarih: 29.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19009 E.  ,  2014/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2013

Numarası : 2012/130-2013/71

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 2004 yılından 22/02/2010 tarihine kadar davalı şirkette uzun yol şoförü olarak çalıştığını, haksız olarak işten çıkarıldığını, aylık ücretinin 1.800,00 TL olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının son olarak yasak olduğu halde servis haricinde eşi ve çocuğunu tıra alarak Sakarya'ya kendi işini takip etmek için giderken kaza yaptığını, iş akdinin bu nedenle haklı olarak sonlandırıldığını, asgari ücretle çalıştığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, asgari ücret aldığı kabul edilen davacının almaya hak kazandığı alacak miktarları belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından ve özellikle ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı aylık 1.800,00 TL ücret ile çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları ise davacının aylık 1.800,00 TL ücret aldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece, davacının asgari ücret aldığı kabulüyle sonuca gidilmiştir. Ancak davacı ağır vasıta ehliyeti bulunan tır şoförüdür. Böyle olunca emsal ücret araştırması yapılarak gerçek ücret üzerinden işçilik alacaklarının hesaplanması gerekmektedir. Her ne kadar, mahkemece, Mersin Şoförler ve Otomobilciler Odası'ndan emsal ücret araştırması yapılmışsa da, davacının çalıştığı işkolu dikkate alındığında emsal ücret araştırmasının Nakliyeciler Odası'ndan yaptırılması gerekmektedir. Kaldı ki, Mersin Şoförler ve Otomobilciler Odası dahi tır şoförlerinin aylık asgari ücret+SGK primi ile çalıştığını, ücretin şirket ile yaptığı yazılı anlaşmaya göre ek prim veya sefer primi şeklinde olabileceğini de bildirmiştir. Mahkemece, Mersin'de faaliyet gösteren Nakliyeciler Odası'ndan davacının meslekte ve davalı işyerindeki kıdemi, çalıştığı süreler bildirilmek suretiyle ödenen ücretin ne olabileceği sorularak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının ücretini belirleyip hakettiği işçilik alacaklarının bu ücrete göre hesaplattırılarak bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19862, Karar No: 2023/25772, Tarih: 14.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19862 E.  ,  2023/25772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/24 E. 2016/321 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca, 7.080,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... Devlet Hastanesi'nde pratisyen hekim olarak görev yaptığı, sanığın ise muayene için acil servise geldiği, katılanın, önceden tedavi eden doktorun verdiği ilaçları kullanmasını, pazartesi günü tekrar beyin cerrahi polikliniğinde muayene olmaları gerektiğini söylediği, bunun üzerine sanığın katılana hitaben hastane koridorunda "O...pu, tüm ... senin üzerinden geçsin, hatta güvenlikçiler de geçsin." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2902, Karar No: 2018/6213, Tarih: 17.10.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/2902 E.  ,  2018/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 04/05/2018 gün, 2018/1176 Esas ve 2018/828 Karar sayılı "esastan red" kararını, sanık ... savunmanının yasal süresi içerisinde temyiz ettiği, sanığın cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu 25/05/2018 günlü dilekçesinde, ‘5 yıl 4 ay hapis cezamın onaylanmasını istiyorum’ şeklinde beyanda bulunduğu, ancak mevcut dosya ile sanığın dilekçesinde belirtmiş olduğu dosya numarası, ceza süresi bilgilerinin uyuşmaması karşısında; sanığa, cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu dilekçesinin açıklattırılarak, temyizden vazgeçme iradesinin mevcut dosyaya ilişkin olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre işlem yapılarak, dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8958, Karar No: 2008/1467, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8958 E.  ,  2008/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Müdahil :... vek.Av...

Davacı vekilince ... olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... ile Yapı Kredi Bankası AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı limited şirket iflasın ertelenmesi talebinde bulunmuştur. İflasın ertelenebilmesi için erteleme talebinde bulunan sermaye şirketi veya kooperatifin borca batık durumda olması, mali durumunun iyileştirilmesi ümidinin bulunması ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir. Erteleme talebi TTK.nun 324/2. maddesine göre borca batıklık bildirimi anlamındadır. Bu nedenlerle mahkemenin öncelikle şirketin borca batık durumda olup olmadığını tespit etmesi, borca batık durumda ise ıslahının mümkün bulunup bulunmadığını incelemesi gerekir.

Sermaye şirketi veya kooperatifin borca batık durumda olması halinde iflasını veya iflasın ertelenmesini düzenleyen İİK.nun 179 ve TTK.nun 324.maddesinde bu istemin ilanına ilişkin bir düzenleme yapılmamıştır. İflasın ertelenmesi kurumu erteleme talebinde bulunan şirketin menfaati gözönüne alınarak düzenlenmiş ise de alacaklıların menfaatleri de şüphesiz korunmalıdır. Bu nedenle şirket borçlarının muvazaalı olarak aktiften fazla olması sonucunu doğuracak kötüniyetli davranışların önüne geçmek ve anonim şirketin borca batık durumda olup olmadığını, iyileştirme projesinin yeterli bulunup bulunmadığını, alacaklılara kanıtlama olanağı vermek amacıyla iflasın ertelenmesi talebinin İİK.nun 166/2.maddesinde öngörülen usulle ilan edilmesi, ilan üzerine borca batıklık durumu ve iyileştirme projesine itiraz eden alacaklıların sunduğu deliller de değerlendirilip erteleme koşullarının mevcut olup olmadığı araştırılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Mahkemece yerel gazetede ilan yapılmaması ve ilan tarihinden sonra alacaklılara itiraz imkanı tanınmadan ertesi gün karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9017, Karar No: 2015/11382, Tarih: 18.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9017 E.  ,  2015/11382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/281229

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/181 (E) ve 2013/370 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına karşı temyiz yasa yolu açık olduğundan, katılan sanıklar A.. Ç.. ve G. Ç. vekilinin itirazı üzerine verilen Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz bu nedenle yerinde görüldüğünden ret kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza verilmesine yer olmadığı kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/2, 232/6. maddelerine aykırı davranılması ve Ceza verilmesine yer olmadığı yerine, ceza vermekten vazgeçilmesine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar A.. Ç.. ve G. Ç. ile A. A.vekillerinin temyiz iddialarının bu nedenle BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına " TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı" ibaresinin yazılması biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.