muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12316, Karar No: 2012/13660, Tarih: 26.11.2012

Baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan keşif sonucu görüşüne başvurulan elektronik, elektrik mühendisleri fiziksel ölçüm yapamadıklarını, baz istasyonunun davacıya ait konuta olan mesafesi nazara alınarak yapılan ölçüm sonuçlarına göre antenin çıkış gücü yoğunluğu ve elektrik alan şiddetinin mevcut yasal sınır değerlerinin altında kaldığını bildirmiş ise de bu rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapmak, 21/04/2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği hususunda rapor almak ve hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 26.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11627, Karar No: 2018/13919, Tarih: 11.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/11627 E.  ,  2018/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde ... adlı çocuğun nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, karar Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) veya bir hakkın elde edilmesi amacıyla kime karşı dava edileceği (o davada davalı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak özel kanun hükümleri ile bazı hallerde dava konusu hakkın sahibi olmayan üçüncü kişiye de dava açma hak ve yetkisi tanınmıştır. Bu haller istisnai niteliktedir ve ancak özel bir kanun hükmüne dayanabilir. Cumhuriyet Savcılarının görev ve yetkileri ile açabilecekleri özel hukuk davaları da dahil tüm davalar kanunda gösterilmiştir. Dolayısıyla, Cumhuriyet Savcıları dava açma hak ve yetkisini kanundan alır ve kanunla verilmiş bu hak ve yetkiyi kullanarak dava açabilirler. Bir davada hüküm, davada taraf olanlar hakkında verilebileceğinden, bu hükme yönelik temyiz yoluna başvurma yetkisi de sadece davanın taraflarına aittir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinde; nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı kayıt düzeltme davalarının, nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görüleceği ve karara bağlanacağı, hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, dava nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenen küçük ... babası ile annesi olduğunu iddia eden kişi tarafından birlikte açıldığına göre; davada Cumhuriyet savcısının taraf sıfatı bulunmamaktadır. Taraf sıfatı bulunmayan Cumhuriyet savcısının verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurmakta hukuki yararı yoktur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15569, Karar No: 2017/15947, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15569 E.  ,  2017/15947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... İnşaat Temizlik Taah. Ve Tic. AŞ. Muhasebe Müdürlüğü'ne yükletilmesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11358, Karar No: 2012/45730, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11358 E.  ,  2012/45730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz talebi ile ilgili incelemede;

Kovuşturma aşamasında müdafii olarak tayin edilmeyen Avukat ... 'ın hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi halinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hakim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi halinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hakim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda;sanığın benzin istasyonu çalışanlarının alkollü bir şekilde benzinlik marketinde oturduğundan ve müşterileri rahatsız ettiğinden bahisle polise ihbar ettiklerİ, ihbar üzerine gelen görevli polis memurlarının sanığı benzinlikten ayrılması konusunda ikaz ettikleri, ikaza uymadığı, hakaret ettiği, bindirildiği ekip otosunun kapısını tekmeleyip kafa atarak kopmasına neden olduğu şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12960, Karar No: 2021/6516, Tarih: 10.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/12960 E.  ,  2021/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre katılan vekilinin temyizini suçta kullanılan nakil aracının iadesi hükmüne hasrettiği dikkate alınarak yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanunun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanunun 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık ... hakkında temyiz davasına konu olan (aynı) suçtan açılan başka bir kamu davasında Siirt 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2018/279 E. 2019/711 K. sayılı “mahkumiyet” hükmü verildiğinin tespit edilmesi karşısında;

Yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak, sanık hakkında aynı suçtan açılmış başkaca ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle bu dosyalar arasında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması ve ulaşılacak sonuca göre yargılama süreçlerinin akıbeti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu,

3-Sanık ...'in sevk ve idaresi altında, sanık ...'ın yolcusu olarak bulunduğu kapalı kasa kamyonet cinsideki araçta, arama emrine istinaden yapılan aramada, 2000 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Taşıma kapasitesine göre kaçak eşyanın, miktar ve hacim bakımından aracın ağırlıklı bölümünü oluşturduğu gibi aracın bilinen değeri ile suça konu sigaraların değeri mukayese edildiğinde aracın müsadere edilmesinin hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurmayacağının anlaşılması, sanık ... suça konu aracı emaneten aldığını beyan etmiş ise de Uyap ortamında yapılan araştırmada, sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilen Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/118 E. ve 2021/203 K. ve 06.12.2014 tarihli sigara kaçakçılığı suçunda aynı aracın kullanıldığı ve sanığın bozma sonrasında bu aracı satın aldığını ancak devrini üzerine almadığını beyan etmesi karşısında iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunmayan malen sorumlu adına kayıtlı aracın müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7583, Karar No: 2017/9538, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7583 E.  ,  2017/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketler bünyesinde tır şoförü olarak çalışırken sözleşmesinin ihbar öneline uyulmadan, haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram ve genel tatil alacakları ve noter masrafının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının işyerinde başka bir çalışan ile sözlü tartışma yaşadığını, akabinde de fiziki müdahalede bulunduğunu, bu durumu da savunmasında kabul ettiğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının alacağının kalmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin haklı nedene dayandığından davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer talep ettiği alacaklarının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalılar bünyesinde tır şoförü olarak çalışmış olan davacı, haftanın 7 günü 18-20 saat çalıştırıldığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia etmiş, davalılar vekili ise, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ve iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin normal ücret içerisinde olduğuna ilişkin düzenleme olduğunu belirterek davacının talebinin reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, tanık beyanlarına göre, davacının çalışma sisteminin 08.00-23.00 /24.00 saatleri arasında olduğu, şoför olarak çalışan kişilerin çalışma şartları bakımından zaman zaman yasal araç sürme sınırlarını aşmak durumunda kaldıkları, yüklerin yüklenip boşaltılması esnasındaki sürelerin de çalışma süresi kapsamında bulunması sebebiyle Karayolları Trafik Yönetmeliği'ndeki günlük 9 saatten fazla araç sürülemeyeceğine ilişkin düzenlenmenin benimsenmediği belirtilmiş, yönetmelikten ziyade tanık beyanlarına göre günlük 3 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek, iş sözleşmesindeki fazla mesai ücretlerinin normal ücret içerisinde olduğuna ilişkin düzenleme de dikkate alınarak, yıllık 270 saati aşan sürelerin hesaplanmasına karar verilmiştir.

Davacının çalışma süresi boyunca çalıştığı günler itibariyle hangi günler yükleme yaptığı, hangi günler hangi illere sefere çıktığı, bu seferlerin ne kadar sürdüğü, seferden tekrar ne zaman döndüğü tanık beyanlarından ve dosya kapsamındaki mevcut delillerden net olarak anlaşılamamaktadır. Denetime elverişli olmayan ve dosya kapsamına uymayan bilirkişi raporuna göre, günlük 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü dosya kapsamına uygun değildir. Yapılacak iş, davacının yükleme yaptığı günleri net olarak belirleyip, ayrıca hangi tarihte hangi İl'e sefer yaptığına ilişkin çalışma sisteminin belirlenip, seferde olunan süre için Karayolları Trafik Kanunu, yükleme yapılan saatlerde de tanık beyanları dikkate alınarak davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerektiğidir. Eksik inceleme ve değerlendirmeyle günlük 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2193, Karar No: 2017/7071, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/2193 E.  ,  2017/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9140, Karar No: 2016/9079, Tarih: 06.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9140 E.  ,  2016/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında birleştirilerek görülen adi ortaklık sözleşmesinin değiştirilmesine ilişkin kararların iptali ve tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sırasında dosyanın ilgili hakime tevdiine yönelik olarak verilen ara kararın, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekili; mahkeme heyetinin dosyanın ilgili hakime tevdiine dair vermiş olduğu 21.01.2016 tarihli ara kararını temyiz etmiştir.

HUMK’nun 427/1. maddesi uyarınca, mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilinir. Ara kararları ise, yalnız başına temyiz edilemez. Ancak; asıl hükümle birlikte temyiz edilebilir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/11881, Karar No: 2010/11996, Tarih: 24.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/11881 E.  ,  2010/11996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.03.2008 gün ve 2007/164-2008/76 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.05.2010 gün ve 2008/10641-2010/5880 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış bir ressam olduğunu, yılbaşı programı nedeniyle T.D.İ.’ ne ait İstanbul’ da Karaköy 4 numaralı antreponun duvarına özgün resimler yaptığını, davalı ...’un yapımcı, ...’ün icracı sanatcı olduğu, “kime zarar” isimli müzik eseri ile ilgili olarak yapımı gerçekleştirilen müzik klibinin, davacı resimlerinin bulunduğu duvar fon olarak kullanılmak suretiyle davacı eserinden kaynaklanan işleme, çoğaltma, ve umuma iletim gibi mali, umuma arz ve adın belirtilmesi gibi manevi hakların ihlali sebebiyle FSEK’nun 68. maddesi uyarınca telif tazminatı ile manevi tazminatın tahsili istemiyle Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2003/1 esasa sayılı dosyasında açtıkları davanın kabul edildiğini, buna rağmen aynı klibin davalı TRT ‘ye ait TV kanallarında da 10.04.2007 tarihinden itibaren müteaddit defalar yayınlanarak FSEK’nun 14. ve 15. maddelerinde yazılı umuma arz ve adın belirtilmesi gibi manevi hakları ile FSEK’nun 21,22/, 24 ve 25. maddelerinde yazılı işleme, çoğaltma, temsil ve umuna iletim mali haklarının ihlali olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 15.000,00 YTL maddi ve FSEK’nun 70/1. maddesi uyarınca 3.000,00 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte alacaklardan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...’e tebligat yapılamamış, davacı vekili bu davalıya açmış olduğu davayı atiye terk etmiştir.

Diğer davalılar ise davanın reddini istemişlerdi.

Mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın atiye terki sebebiyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar bakımından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce 25.05.2010 tarihli ilamla onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.