muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/550, Karar No: 2017/3934, Tarih: 11.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/550 E.  ,  2017/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... Hiz.Tic.A.Ş vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.04.2017 Salı günü davacı vekili Av.... ile davalı ... Hiz.Tic.A.Ş vekili Av. ... Sayan geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ve davalı ... Hiz.Tic.A.Ş vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ... Özel Sağ. Hiz. Tur. San. Tic. İth. ve İhr. ...nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcunu karşılayacak haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait olan hastahane işletme hakkı ve işletme ruhsatını davalı... Özel Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ne sattığını, onun da diğer davalı ... Ticaret Anonim Şirketi'ne sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılar ... Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş ve... Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti., davaya cevap vermemiş, ...Sağlık Hizmetleri Ticaret Anonim Şirketi vekili ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece İİK.nın 278/III-2 ve 280/1-3 maddeleri uyarınca davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ticaret Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tasarrufa konu edilen hastahane işletme ruhsat devrininin bir karşılık alınarak devir sözleşmesine konu edilmesi ve Sağlık Bakanlığının dosya arasında bulunan yazısından alım satıma konu olduğu ve ruhsatların üzerine haciz konulabildiğinden maddi bir değerinin olduğunun saptanmasına, aynı sektörde faaliyet göstermeleri ve tüm dosya içeriğinden de 4. kişi konumundaki davalı ... Ticaret Anonim Şirketinin borçlu davalının mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilmesi lazım gelen kişilerden olduğunun anlaşılmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 1.480,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Ticaret A.Ş.'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 1.139,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Ticaret A.Ş.'den alınmasına 11/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6031, Karar No: 2013/3263, Tarih: 17.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6031 E.  ,  2013/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/80561

MAHKEMESİ : Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/12/2011, 2011/95 (E) ve 2011/153 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, iştirak halinde kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanlar İ.. A.. ve M.. A..'ın duruşmalı inceleme istemlerinin, yetkileri olmadığından, sanıklar Ali ve U.. A.. müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin ise bu sanıklar hakkında mağdur T.. Ç..'u öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden hükmolunan ceza miktarlarına göre CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Tahsin'in maktuller G.. A.. ve M.. A..'ı kasten öldürme, sanık U.. A..'ın maktul A.. Ç..'u kasten öldürme ve mağdur Tahsin'i öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrikin varlığına ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Tahsin müdafiinin yazılı dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, sanık Uğur müdafiinin yazılı dilekçesinde ve duruşmalı incelemede usule, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A-Olay günü kayıkları ile göle açılan Gazi ve M.. A..'ın daha önce yaşadıkları bir sorun nedeniyle, gölde rastladık1arı M.. S..'a maktul A.. Ç..'un nerede olduğunu sordukları,Mehmet'in A.. Ç..'un yerini söylemesi üzerine kayıkları ile A.. Ç..'un bulunduğu bölgeye gittikleri, karşılaştıklarında ise maktuller Gazi ve M.. A.. ile maktul A.. Ç.. ve sanık T.. Ç.. arasında gölde yaşanan tartışma sırasında Gazi ile sanık Tahsin'in karşılıklı olarak av tüfeği ile ateş ettikleri, bu atışlar sırasında Gazi ile yanında bulunan M.. A..'ın vurularak öldüğü, bunun üzerine silah seslerini duyan ve olay yeri yakınında bir kayıkta bulunan Uğur ve A.. A..'ın kayıkla maktul A.. Ç.. ve Tahsin'in kayıklarının bulunduğu yere geldikleri, sanık Ali'nin babası, sanık Uğur'un ise amcası olan maktul Gazi ve ağabeyleri olan maktul M.. A..'ın öldüğünü görmeleri üzerine, sanık Uğur'un yanında bulunan av tüfeği ile mağdur Tahsin'e ateş ettiği, isabet alarak yaralanan Tahsin'in göle düştüğü ve yüzerek olay yerinden uzaklaştığı, bu sırada A.. A..'ın Uğur'un daha rahat isabet sağlaması için kayığı A.. Ç.. ve Tahsin'in kayığına iyice yaklaştırdığı, sanık Uğur'un da kayıkta bulunan maktul A.. Ç..'a yakın mesafeden bir el ateş ederek kafasından vurup öldürdüğü kabul edilen olayda;

a-Sanık U.. A..'ın mağdur ve maktule karşı eylemlerini olay yerine geldiklerinde yakın akrabalarının öldürülmüş olduğunu görmesi üzerine gerçekleştirdiği dikkate alındığında, sanık Uğur hakkında, haksız tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında azami oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde kasten öldürme suçundan 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, öldürmeye teşebbüste ise 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 13/08/2002 gün ve 2002/89-160 Esas-Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmü esas alınarak sanık hakkında TCK.nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi yerine daha hafif cezayı içeren aynı mahkemenin 30/09/2010 gün 2010/3-131 Esas-Karar sayılı hükmü esas alınarak uygulama yapılması,

B-Sanık T.. Ç.. hakkında maktuller M.. A.. ve G.. A..'ı kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler ile ilgili olarak;

Gerekçeli kararın 10.sayfasının birinci paragrafında "ilk haksız hareketin gölde avlanan Ali ve T.. Ç..'un yerlerini sorarak yaklaşık 300-400 metre kayığı üzerlerine sürerek ellerinde tüfekle silahlı çatışma çıkaran maktuller Gazi ve M.. A..'dan" kaynaklandığı belirtildikten sonra aynı sayfanın üçüncü paragrafında "ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemeyen bir şekilde tartışma çıkması üzerine sanık Tahsin ile maktul Gazi'nin karşılıklı olarak tüfekleri ile ateş ettikleri" şeklinde açıklama yapılarak haksız tahrik olarak kabul edilen eylemin ne olduğu ve kimden kaynaklandığı konusunda çelişki yaratılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

C-Sanık A.. A.. hakkında maktm A.. Ç..'u kasten öldürme ve mağdur T.. Ç..'u öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık hakkında maktul A.. Ç..'u kasten öldürme ve mağdur T.. Ç..'u öldürmeye teşebbüse yardımdan dava açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında da aynı yönde talepte bulunduğu anlaşılmakla, talep aleyhine uygulama yapıldığı halde sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği düşünülmeden, TCK.nun 37.maddesi gereğince hüküm kurularak CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanıklar Tahsin ve A.. A.. müdafiileri, Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar M.. A.. ile İ.. A..'ın temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

17/04/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. A.., U.. A.. ile T.. Ç.. müdafiileri avukatlar Y. P., G. T. ile M.S. yokluklarında 18/04/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/5054, Karar No: 2014/4055, Tarih: 27.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5054 E.  ,  2014/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2011/1305-2013/75

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi H. Can tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar davacının makine operatörü olduğunu mermer ocağında günlük 12 saat çalışma bulunmadığını, çalışmaların mevsimin sıcak dönemlerinde gerçekleştiğini, yağışlı havalarda çalışmadıklarını, ücret bordrosundaki miktar içerisinde hafta taili ve resmi tatil ücretlerinin de bulunduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece dava konusu taleplerin hesap raporu gibi kabulüne karar verilmiştir,

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Talep edilen alçaklarla ilgili ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, bir kısım imzasız ücret bordrolaya davacıya fazla mesai, resmi tatil ücretleri ödenmiş ve bilirkişi yaptığı incelemde Sosyal Güvenlik Kurumu ödenen primler içerisinde bu ücretlerinde yer aldığı sonucuna ulaşmıştır. Bu durumda resmi kayıtlara göre fazla mesai ödemesi olan ayların ve resmi tatil ücreti ödemelerinin dışlanması gerekir.

Somut olayda, bir kısım imzasız ücret bordrolaya davacıya fazla mesai, resmi tatil ücretleri ödenmiş ve bilirkişi yaptığı incelemde Sosyal Güvenlik Kurumu ödenen primler içerisinde bu ücretlerinde yer aldığı sonucuna ulaşmıştır. Bu durumda resmi kayıtlara göre fazla mesai ödemesi olan ayların ve resmi tatil ücreti ödemelerinin dışlanması gerekir.

3-Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda davacının 12 saat çalıştığı kabulüne göre yapılan fazla çalışma hesabında açıklanan ilke uyarınca bir buçuk saat ara dinlenme düşülmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bir saat düşülmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2014 lagününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/51, Karar No: 2013/182, Tarih: 24.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/51 E.  ,  2013/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyünde yapılan 108 ada 146 parsel sayılı 704,359,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanım nedeniyle mera olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 23.3.2012 tarihli celsede; yokluğunda davacı tarafa keşif için gerekli masrafı yatırması hususunda kesin süre ihtaratında bulunulmuş davetiye tebliğ edilmiş davacı tarafından keşif bedelinin yatırılmaması üzerine mahkemece; davacının miras ve taksime dayandığı, 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı tarafınca karşılanması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin ara kararı gereğini yerine getirmekle yükümlü taraf aleyhine uygulanabilmesi için mahkemece öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi gereklidir. Çekişmeli taşınmaz mera olarak sınırlandırıldığı halde yasal hasım olan Köy Tüzel Kişiliğinin davaya katılımı sağlanıp taraf teşkili sağlanmadan keşif kararı verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre hükme dayanak yapılan ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, iki fen ve bir ziraatçı bilirkişi ile tanıklara verilecek ücretlerle, yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediği gibi araç gideri de belirtilmemiş, keşif tarihi kesin olarak belirlenmemiş olduğundan bu ara karar da usulüne uygun bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, öncelikle yasal hasım olan ... Köyü Tüzel Kişiliğinin davaya katılımı sağlanmalı, bildirecekleri deliller toplanmalı, dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yapılacak oturumda keşif günü belirlenip, keşif için gerekli hakim, katip, mübaşir, taraf tanıkları, yerel bilirkişi adayları, teknik ve uzman bilirkişi ücreti tanık ve bilirkişilere çıkarılacak davetiye masrafları ve araç gideri kalemler halinde saptanıp bu giderin ne kadar süre içerisinde mahkeme veznesine depo edileceği açıkça belirtilip ara kararı gereğini yerine getirmemenin sonuçları hazır olmayan ve ara kararı gereğini yerine getirmek

zorunda bulunan tarafa bir ihtarnameyle ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10359, Karar No: 2023/1434, Tarih: 22.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10359 E.  ,  2023/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3030 E., 2022/2796 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2022 tarihli ve 2022/47539 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin deposunun kapısını kırarak içeriden 2 adet kombi, 1 adet branda, 32 adet ördek mühresi, 8 adet ısıtıcıyı çalması eylemi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 151, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/510 Esas, 2022/791 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/3030 Esas, 2022/2796 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talebi; sanığın suçu işlemediğine, cezalandırmak için yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Temyiz dışı sanıklar ... ve...ile sanık ...'ın birlikte şikâyetçinin depo olarak kullandığı yerin kilitli kapısını kırarak içindeki malzemeleri çaldıkları tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talebi; sanığın suçu işlemediğine, cezalandırmak için yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Temyiz dışı sanıklar ... ve...ile sanık ...'ın birlikte şikâyetçinin depo olarak kullandığı yerin kilitli kapısını kırarak içindeki malzemeleri çaldıkları tespit edilmiştir.

2.Olay yeri inceleme raporunda, hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin tek katlı müstakil köy evi olduğu, demir doğrama giriş kapısının kilit kısmından zorlanarak açıldığı, içerisinin fazla malzemelerin konulması amaçlı depo olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

3.Olay yerini gösterir kamera, MOBESE ve PTS kayıtlarının incelenmesinde hırsızlık eyleminin 07 AOR 680 plakalı araç içerisindeki kişiler tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, aracın temyiz dışı sanık ... tarafından kullanıldığının belirlendiği anlaşılmış, temyiz dışı sanık ... yakalandığında ise hırsızlık eylemini temyiz dışı sanık ... ve sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini beyan etmiştir.

4. Sanık ... savunmasında, araç içinde İsmail ve ... ile bulunduğunu, kendisinin arabanın içinde otururken diğer temyiz dışı sanıkların hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğini, akabinde hırsızlığı beraber yaptıklarını söylediği tespit edilmiştir.

5. Temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın savunmalarında ise eylemi sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini, malları hurdacıya sattıklarını beyan etmişlerdir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükümlerine yönelik kararda usûle ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların da kanunî bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/1-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu mala zarar verme suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin mala zarar verme suçuna yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Suçu İşlemediği Yönünden

Dosya kapsamının incelenmesinde, sanığın hırsızlık eylemi esnasında araç içerisinde olduğuna dair ifadesine rağmen, eyleme katılmadığı yönündeki beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, akabinde hırsızlığı birlikte gerçekleştirdiklerini söylediği, temyiz dışı sanıkların beyanları, olay tutanakları, CD inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinde tereddüt olmadığı tespit edildiğinden bu bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiği Yönünden

Suç bakımından öngörülen cezanın alt ve üst sınırları, sanığın kişiliği, geçmiş mahkûmiyetleri gözetildiğinde Mahkemece takdir edilen ceza miktarı ve uygulanan hükümler bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/3030 Esas, 2022/2796 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.