muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21152, Karar No: 2015/15529, Tarih: 17.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21152 E.  ,  2015/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13821, Karar No: 2011/14172, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13821 E.  ,  2011/14172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.05.2009 gün ve 5668-8044 sayılı bozma kararında özetle "Çekişmeli ... köyü 135 ada 3 (19215 m2) ve 9 (9295) parseller hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazların fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazlardaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasa hükümleri uyarınca herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış taşınmazların, orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 3 parselin (B) (7444.40 m2) ve 9 parselin (B) (1364.62 m2) bölümlerinin orman niteliği ile Hazine, 3 parselin (A) (11771.05 m2) ve 9 parselin (A) (7930.59 m2) bölümlerinin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak çekişmeli taşınmazların kısmen orman sayılan kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 9 parselin 8 ve 10 parsellere de uyduğu belirlenen Aralık 1952 tarih ve 34 numaralı 18400 m2 yüzölçümlü tapu kaydı kapsamında olduğu belirlenerek ... şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26182, Karar No: 2019/37406, Tarih: 20.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/26182 E.  ,  2019/37406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

07/02/2013 tarihinde yapılan ihbar üzerine mahkemeden alınan arama kararı ile ... Mah. ... Cad. ... iş hanı no: 12 sayılı, sanığa ait Işık iletişim isimli iş yerinde yapılan aramada, 40 adet cep telefonu, 4 adet batarya, 1 adet klonlama cihazının ele geçirildiği, aynı gün incelen Dairemizin 2017/1759 E. numarasına kayıtlı Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/210 E. 2014/674 K. sayılı dosyasında ise 07/02/2013 tarihinde yapılan ihbar üzerine mahkemeden alınan arama kararı ile ... mah. ... Meydanı ... döner ve ... büfe arasında bulunan sanığa ait Işık iletişim-2 isimli iş yerinde yapılan aramada, 30 adet cep telefonu, 12 adet batarya, 3 adet klonlama cihazının ele geçirildiği, her iki dava dosyasındaki tutanak tarihlerinin aynı olduğu; ayrıca iddia konusu eylemin gerçekleştiriliş biçiminin benzer olduğu anlaşılmakla; dosyalar arasında fiili ve hukuki bağlantı olduğu gibi sanığın eylemlerinin tek suç olup olmadığı tartışılarak her iki davanın birleştirilmesi suretiyle delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10981, Karar No: 2018/13661, Tarih: 19.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10981 E.  ,  2018/13661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Cami içindeki imam odasına girilerek hırsızlık suçunun işlenmesi karşısında, imam odasının iş yeri niteliğinde olduğu bu nedenle suça sürüklenen çocuğun eyleminin aynı zamanda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturması nedeniyle, zamanaşımı süresince bu suçtan dava açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9825, Karar No: 2015/7639, Tarih: 29.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9825 E.  ,  2015/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti ve 2008 Kasım ayı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taleplerin haksız olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ilk dönem çalışması yönünden ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının davalıya ait iş yerinde taş kesme işçisi olarak 10.05.2003-02.08.2008 tarihleri arasında aralıklı olarak ve 21.10.2008- 25.11.2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence iş akdinin işçi tarafından istifa ederek son bulduğu iddia edilmiş ise de bununla ilgili hiçbir belge dosya sunulmadığından mahkemece davacının çalıştığı tüm süre yönünden ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekirken sadece son dönem çalışması için ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Somut olayda, davacı 750,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı davacının asgari ücret aldığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda seçenekli olarak davacının iddiasına göre ve asgari ücrete göre ayrı ayrı hesaplama yapılmıştır. Mahkemece gerekçeli kararda davacının tüm hizmet süresinde asgari ücret aldığı kabul edildiği belirtildiği halde hüküm kısmında bilirkişice davacı iddiasına göre yapılan hesaplama seçeneğine göre karar verilerek karar ile hüküm arasında çelişki yaratılması isabetiz olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında giydirilmiş ücret hesabında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarının ikisi de davacının işyerinde yattığını bu nedenle servisten yararlanmadığını açıkça beyan etmeleri karşısında giydirilmiş ücrete 3,00 TL vasıta yardımı eklenmesi de bozmayı gerektirmiştir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9929, Karar No: 2016/12268, Tarih: 15.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9929 E.  ,  2016/12268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar Kendi adına asaleten,... adına velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 30/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ...Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ..., ..., ... ve ...Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, desteklerinin 29/10/2004 tarihinde meydana gelen kazada yaşamını yitirdiğini, davalıların olayın meydana gelmesinde kusurlu olduklarını belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir.

Davalılar davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların olayın meydana gelmesinde kusurlu oldukları kabul edilerek, hükme esas alınan 14/08/2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde, davacılardan ... için 5.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. 14/08/2014 tarihli bilirkişi raporunda adı geçen davacının destekten yoksun kalma tazminatının 5.150,31 TL olarak hesaplanması üzerine, mahkemece bu miktar hüküm altına alınmıştır.

HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacının talebini aşar şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davalılar ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazına gelince;

Davacılardan desteğin eşi ... 10.000,00 TL, kızı ... 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunmuşlar, 29/09/2014 tarihinde ise davalarını ıslah etmişlerdir. Islah dilekçesinin tebliği üzerine davalılardan ..., ... ve ... süresinde ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmuşlardır.

3- Davalılar ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazına gelince;

Davacılardan desteğin eşi ... 10.000,00 TL, kızı ... 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunmuşlar, 29/09/2014 tarihinde ise davalarını ıslah etmişlerdir. Islah dilekçesinin tebliği üzerine davalılardan ..., ... ve ... süresinde ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmuşlardır.

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 133. maddesinde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım için kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasa'nın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

Aynı Yasa'nın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanun'un hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özeken tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni HMK'da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davaya konu ölüm olayı 29/10/2004 tarihinde meydana gelmiş, ilk dava 30/10/2009 tarihinde açılmış, ıslah dilekçesi ise 29/09/2014 tarihinde verilmiştir.

Şu durumda ıslah dilekçesinin verildiği tarih itibariyle 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesinde düzenleme altına alınan 1 yıllık zamanaşımı süresi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 455/1 ve 102. maddeleri uyarınca olayın bağlı olduğu 5 yıllık uzamış ceza zamanaşımı süresi geçmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... tarafından ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def'i ileri sürüldüğüne göre; davacılar ... ve ... yönünden ıslah ile arttırılan istemin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ..., ..., ... ve ...Kurumu Genel Müdürlüğü yararına, (3) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7130, Karar No: 2018/5070, Tarih: 29.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/7130 E.  ,  2018/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, mütevveffa sigortalının işyerinde fenalaşması sonrasında kaldırıldığı hastanede beyin kanaması nedeniyle vefat ettiği, 15/05/2015 tarihli endüstri mühendisi ve makine mühendisi iş güvenliği uzmanları ile adli tıp uzmanı doktorunun düzenlediği bilirkişi kurulu raporunda davacılar murisi ile davalı işverenin veya bunlar dışındaki başka kişi ve kuruluşların kusurlarının bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi kusur raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemedikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dosya kapsamındaki kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği ve hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; müteveffa sigortalıya ait kaza öncesi ve sonrası tüm tıbbi belgelerin dosyaya celp edilmesinden sonra kardiyoloji, nöroloji ve iş güvenliği alanlarında uzmanlarından oluşan heyetten daha önce alınan bilirkişi kusur raporunu da irdeleyecek şekilde rapor almak ve tüm delilleri bir arada değerlendirip oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.