muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12844, Karar No: 2017/4604, Tarih: 14.11.2017

Mahkememizce bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamaya sanık ve mağdur usulüne uygun çağrı belgesine rağmen katılmamış, sanığın kazanılmış hakları gözetilerek daha ağır bir ceza verilmesi mümkün görülmediğinden yargılamaya devam edilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında duruşmaya katılan sanık müdafii önceki kararda direnilmesini talep etmiş, bu talep iddia makamınca da tekrar edilmiştir.

Mahkememizce yapılan yargılamada hırsızlık olarak başlayan eylemin yağmaya teşebbüs suçuna dönüştüğü, yağmalanmak istenilen ancak ısrarlı takip sonucunda yakalanan sanığın üzerinde bulunan kazak nedeni ile değer azlığı indiriminden yararlanması gerektiği anlaşıldığından, bozma ilamında yer alan tekerrüre esas alınan sabıka kaydı ayrıntılarına kararda yer verilip, 53. madde uygulaması değiştirilerek diğer bozmalar yönünden önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Yapılan yargılamada sanığın mağdura ait mağazaya gelip üzerine giydiği kazağın parasını ödemeden mağazadan çıkmak isterken kapı sensörlerinin uyarısı üzerine kaçmaya başladığı, durumu fark eden mağaza çalışanlarının sanığı kıstırdıkları, bunun üzerine sanığın bıçakla kendisini takip edenlere karşı koyarak eylemini yağmaya dönüştürdüğü hususunda tereddüt bulunmaktadır, ancak yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı ayrıca tartışılmalıdır, her ne kadar Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamında sanığın polis tarafından yakalanmış olması nedeni ile eylemin tamamlandığından bahis edilmiş ise de sanığın polis ya da bir başkası tarafından yakalanmış olmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Zira, sanık hırsızlık amacıyla başladığı eylemde olayın farkedilmesi üzerine iş yerinin kapısından çıkarken farkedilmiş, iş yeri çalışanlarınca ısrarlı takip sonucunda sıkıştırılmış, yakalanacağını anlayan sanık bıçağıyla kendisini yakalamaya çalışan kişileri tehdit edince araya bir zaman dilimi girmeksizin olay yerine gelen polisler tarafından yakalanmıştır. Bu nedenle sanığın yağmaladığı malı hakimiyet alanına geçirdiğini ve eylemin tamamlandığını ileri sürmek mümkün değildir. Kaldı ki yine mahkememizde yargılama konusu yapılan bir başka eylemde benzer bir olayda Yargıtay 1. Ceza Dairesince eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmiştir (İlgili karar dosya içeriğine eklenmiştir). Mahkememizde yaptığı yargılama sonucunda eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kanaatine ulaşmış, bozma ilamına bu açıdan direnmiştir.

Mahkememizce verilen kararın ayrıca "malın değerinin azlığı" indiriminde bulunulması nedeni ile de bozulduğu anlaşılmıştır. Bozma ilamında 5237 sayılı TCK'nın 150/2 fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddeninde cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarakta gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda uygulanabileceğinden bahis edildiği anlaşılmıştır.

./..

Yargılama konusu olayda, sanığın mağazadan sadece bir kazak aldığı tartışmasızdır. Bozma ilamında bozma gerekçesi olarak belirtilen daha fazlasını alma imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar şeyi alma kıstasının somut olayda gerçekleştiği açıktır. Her ne kadar bozma ilamında bu unsurun gerçekleşmediği iddia edilmiş ise de, kazaklarla dolu olan iş yerinden sanığın sadece bir kazakla yetinmeyip daha fazlasını alma imkanı varken sadece kanlı kazağını değiştirme isteği ve gereksinimi kadar bir kazağı üzerine giyerek aldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle sanığın özgülenen kastının da ihtiyacı olan tek bir kazağa yönelik olduğu, başkaca bir şeyi almaya çalışmayan sanığın davranışlarından anlaşılmaktadır. Kaldı ki bir kazağın değerinin de günün ekonomik koşulları karşısında az kabul edilmesi gerektiği kanaatine ulaşılmıştır. Bu nedenlerle bozma gerekçesi yapılan ve TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanabileceği hallerini gösteren hususları gerçekte somut olayda oluştuğu anlaşıldığından sanık hakkında değer azlığı indirimi yapılması gerektiği düşünülmüş, yine bu hususta da önceki kararda direnilmesi yoluna gidilmiştir." demekle ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 16/09/2014 gün ve 2013/375443 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi gereğince yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın gündüz sayılan zaman diliminde mağdurun çalıştığı alşveriş mağazasına geldiği, 60.00.YTL değerindeki kazağı üzerine giydiği, kazağın üstündeki barkodu optik okuyucudan geçirmediğinden mağazadan çıkarken kapı alarmının çaldığı, mağdurun sanığı kovalamaya başladığı, takip sırasında başka bir iş merkezine giren sanığın emanete kayıtlı bıçağı peşinden gelen mağdura doğrultarak ''yaklaşma vururum'' dedikten sonra olay yerine gelen güvenlik görevlilerince yakalandığının anlaşılması karşısında; Eylem tamamlandığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın kalkışmaya ilişkin 35. maddesiyle uygulama yapılması;

2- 5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha

çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması, bozmayı gerektiğinden, mahkemenin kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair;

Dairemizin 07/03/2012 gün ve 2008/7306 Esas, 2012/4109 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2012 gün ve 2012/355 E. 2012/432 K. sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16498, Karar No: 2014/16148, Tarih: 29.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16498 E.  ,  2014/16148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılmasına da karar verilmeyen Gümrük İdaresinin lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4987, Karar No: 2015/4998, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4987 E.  ,  2015/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/10064, Karar No: 2011/2939, Tarih: 01.04.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/10064 E.  ,  2011/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak açılan davada Akçakoca Sulh Hukuk ve Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenmiş nüfus kaydından müteveffanın son yerleşim yerinin ... adresi olduğu ve yine Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli olarak kalmak amacıyla 2002 yılında huzurevine yerleştirildiği, anılan tarihten ölüm tarihi olan 28.04.2009 gününe kadar burada yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresi ile müteveffanın sürekli olarak kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar burada kaldığı gözetildiğinde davanın Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2336, Karar No: 2017/1938, Tarih: 25.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2336 E.  ,  2017/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : ..., ... hakkında;

TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası

... hakkında;

Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 27/03/2015, 03/04/2015, 10/02/2017 tarihli dilekçeleri ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...ve ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme eyleminin sübutu kabul takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’nın maktul ...’e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçu açısından yüklenen suçu işlediği sabit olmadığı kabul ve takdir kılınarak mahkemece beraatine hükmolunmuş, verilen hükümlerde mahkumiyet hükümleri yönünden bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

Cumhuriyet savcısının sanık ...'nın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'nın beraatine dair hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve...’in maktul ...’i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri incelemesinde;

A-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’in eşi ...’nın maktul tarafından rahatsız edildiğini öğrenmesi üzerine eşinin sosyal paylaşım sitesinde (facebook) bulunan adresini kullanıp bilgilerini eşinden aldığı, bundan sonra bu adresi kendisinin kullanmaya başladığı, eşine bu adresi kullanmamasını söylediği, 02/09/2013 tarihinden itibaren olay gününe kadar, eşinin facebook adresi üzerinden maktulle karısının adıyla yazışmaya başladığı, maktulü eşi ... ile yazışma yaptığı hususunda inandırdığı, yazışma sırasında maktulün cinsel içerikli mesajlar gönderdiği, kendisininde karşılık olarak cinsel içerikli mesajlar gönderdiği karısını ...’da bırakarak İstanbul’a döndüğü, olay günü maktulü evine çağırdığı, maktulün sanık ...’in eşi ... ile görüşeceğine inanarak sanık ...’in evine gittiği, evde bulunan sanık ... ve sanık ...’in maktulü öldürdüğü anlaşılan olayda sanıkların suç işleme kararını önceden verdiği, karar ile fiilin icrası arasında makul sürenin geçtiği, sebat ve ısrarla kararlarından dönmedikleri anlaşılmakla, tasarlayarak kasten öldürme suçunun koşullarının bulunduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması

B-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK.nun iptal edilen maddeleriyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11040, Karar No: 2022/12608, Tarih: 19.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11040 E.  ,  2022/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dosyanın incelenmesinde; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 11/03/2019 tarihli bozma ilamından sonra verilen son İtiraz Hakem Heyeti kararı, maluliyet raporu, kurulan ara kararların dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere, bozma ilamından sonra dosyaya giren tüm belgelerin (son İtiraz Hakem Heyeti kararı, İtiraz Hakem tarafından kurulan ara kararlar, maluliyet raporu vs.) dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11541, Karar No: 2020/2048, Tarih: 13.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11541 E.  ,  2020/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında aldırılan rapor ücretinin sanığa yüklenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Bilirkişi rapor ücreti hariç olmak üzere sebebiyet verdiği yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması sureti ile, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 80,00 TL parayı çalmaktan ibaret eylemi nedeni ile sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerlerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında aldırılan rapor ücretinin sanığa yüklenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2017, Karar No: 2015/5733, Tarih: 25.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2017 E.  ,  2015/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

1-) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen ceza miktarları dikkate alınarak sanıklar müdafiinin; katılanın ..'nin yetkisi bulunmadığından katılan vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafilerinin eksik incelemeye, suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, cezanın fazla tayin edildiğine yönelen, katılan ... vekilinin teşebbüs uygulamasında üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğine, tahrik bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında mağdur...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b-) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve tanıklar ... ile ...'in beyanlarına göre; Sanık ...'in ..'in babası olduğu, olay günü mağdur ...'nin yolda yürüdüğü sırada, ..'in arkadan gelerek...'nin kafasına balta ile vurarak, oksipital bölgede çökme kırığı, dura harabiyeti ve epidural hematom meydana getirip, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, tekrar vurmak istediğinde ...'nin kolunu kaldırmasından dolayı isabet ettiremediği, boğuşmaya başladıkları, bu sırada kavgayı gören tanık ...'in, durumu ...'e haber verdiği, ...'in de tanık ... ile birlikte olay yerine gelerek oğlu ...'i uzaklaştırdığı, tanık ...'nin de kardeşi olan ..'yi olay yerinden götürdüğü, ...'nin kafasının arkasında meydana gelen yaralanma haricinde sağ skapulada hemotom, sağ ve sol omuzda hassasiyet oluştuğu olayda,

aa-) Sanık ...'in kasten yaralama suçunu işlediğine dair mağdur ... ve ablası tanık ...'nin maddi delillerle ispatlanmayan beyanlarından başka cezalandırılmasına yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

bb-) Kabule göre de; olay yerine sonradan gelen sanık ...'in ...'ye ...'in eyleminden bağımsız olarak vurduğu kabul edildiği halde,...'nin kafasında meydana gelen yaralanma haricindeki diğer yaralanmalar nedeniyle yaşamsal tehlike geçirip geçirmediği yönünde rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

cc-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümler doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.