muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13425, Karar No: 2014/6261, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13425 E.  ,  2014/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6620, Karar No: 2015/13689, Tarih: 08.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6620 E.  ,  2015/13689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;Müvekkilinin davalı firmada çalıştığını, çalışmasının 2002 tarihinde başlayıp 25/10/2008 tarihinde sona erdiğini, iş yerindeki çalışması süresince tır şoförü olarak görev yaptığını, günde en az 12 saat çalıştığını sabah 08:00-20:00 veya akşam 20:00-08:00 olmak üzere çalıştırıldığını, çalışma süresi içinde yarım saat yemek molası verildiğini, hafta tatili haklarının kullandırılmadığını, ancak 2006 yılı nisan ayından itibaren haftada bir gün hafta tatili verilmeye veya ücretini ödenmeye başladığını, çalışma dönemindeki fazla mesai ve hafta tatili çalışması ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağı, 500,00 TL hafta tatili ücreti olmak üzere 4.500,00 TL'nin davalıdan hükmen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle:Davacının müvekkili iş yerinde tır şoförü olarak çalıştığını, araçların sürekli biçimde sefer yapmalarının ve dolayısıyla da davacının her gün ve her hafta tatili gününde fazla mesai yaparak çalışmasının mümkün olmadığını, ispat külfetinin davacıya ait olup iddialarını somut ve maddi delillerle kanıtlaması gerektiğini, Yargıtay kararlarına göre davacının günlük çalışma süresinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması gerektiğini, tır şoförlerinin günde 8 saatten fazla araç kullanmalarının mümkün olmayıp bu hususun takometre ile tespitinin mümkün olduğunu çalıştığı süre zarfında fazla mesai yapmış ise ücretinin davacıya ödendiğini, bu hususun bordrolarda sabit olduğunu, ücret bordrolarını itirazi kayıtsız imzalamış ve tahsil etmiş olmakla zamanaşımına uğramış taleplerinin mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararı ve Bozma İlamı Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararı ve Bozma İlamı Özeti:

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2011/26583 Esas, 2013/18988 Karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak; "2-Mahkemece, davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacakları hüküm altına alınmışsa da, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada yer alan yıllık izin belgelerindeki sürelerin çalışma döneminden dışlanıp dışlanmadığı, yıllık olarak bulunan 550 saat, 1080 saat gibi fazla çalışma sürelerine nasıl ulaşıldığı, haftalık kaç gün üzerinden hesaplama yapıldığı, hafta tatilinde çalışılan günler için 7.5 saatin üzerinin fazla çalışma süresine dahil edilip edilmediği, hangi ayların hesap dışı bırakıldığı gibi hususların anlaşılamaması ve açıklanmaması nedeniyle söz konusu rapor denetime elverişli olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, davalı tarafça temyiz dilekçesine ek olarak sunulan 2007 Ekim ile 2008 Ekim ayları arası döneme ilişkin davacının imzası bulunmayan bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunduğu gürülmüştür. Davalının bu savunması dikkate alınarak ödemeler banka vasıtasıyla yapılıyorsa ilgili bankadan ödeme bilgileri getirtilmeli, bordrolarda yazan miktarların davacıya ödendiğinin tespiti halinde bu aylar dışlanarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır."gerekçeleriyle bozulmuştur.

3-Ayrıca, davalı tarafça temyiz dilekçesine ek olarak sunulan 2007 Ekim ile 2008 Ekim ayları arası döneme ilişkin davacının imzası bulunmayan bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunduğu gürülmüştür. Davalının bu savunması dikkate alınarak ödemeler banka vasıtasıyla yapılıyorsa ilgili bankadan ödeme bilgileri getirtilmeli, bordrolarda yazan miktarların davacıya ödendiğinin tespiti halinde bu aylar dışlanarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır."gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yeni bir bilirkişiden yeniden rapor aldırıldığı ve davacının hesap hareketlerinin bulunduğu iki ayrı bankaya müzekkere yazılarak davacıya banka hesaplarında herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı; yapılmış ise buna ilişkin hesap döküm cetvellerinin gönderilmesinin istendiği,Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; Davacı işçinin davalı işverenlikte tır şoförü olarak çalıştığı, bu çalışmasının 2006 yılına kadar devam ettiği, 2006 yılı Nisan ayına kadar haftanın 7 günü sabah 08,00 akşam 19,00 saatleri arasında çalışarak hafta tatili kullanmadığı, fazla mesai ve hafta tatili ücretinin ödenmediği, 2006 yılı Nisan ayına kadar ara dinlenme süreleri düşüldükten sonra günlük çalışma saatinin 9,5 saat olduğu, haftalık çalışma süresinin ise 6 gün X 9,5 saat + 2 gün (çalışılan hafta tatili gününde günlük çalışma süresi olarak tespit edilen 9,5 saatlik süreden 7,5 saatlik hafta tatili süresi düşüldüğünde tespit edilen 2 saatlik süre) = 59 saat olarak tespit edildiği, bu süreden haftalık yasal çalışma süresi olan 45 saatin düşülmesi ile bakiye 14 saat fazla mesai süresinin sabit olduğu, 2006 yılı Nisan ayından sonra haftada 6 gün çalışılan dönemler için toplamda 12 saat fazla mesai yaptığı, davacının imzasız maaş bordroları ile banka maaş ödemeleri karşılaştırıldığında 2008 yılı ücret bordroları imzasız olmasına rağmen fazla mesai ücret ödemesinin yapılarak aylık ücretine ilave edildiği ve bu miktarların maaş hesabına yatırıldığı, başka bir deyişle 2008 yılına ait fazla measi ücretlerinin davacıya ödendiği, ancak bunun dışındaki çalışmalarının karşılığı ücretlerin ödenmediği ancak bu hususta yapılan tespitin tanık beyanlarına dayandığı bu nedenle %30 hakkaniyet indirimi de yapılmak suretiyle almaya hak kazandığı fazla mesai ücret alacağının 6.998,35 TL. Hafta tatili ücret alacağının ise aynı şekilde %30 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle 873,01 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin ilk kararı davalının temyizi üzerine bozulmuş olup, bozulan karardaki miktarlar açısından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin ilk kararı davalının temyizi üzerine bozulmuş olup, bozulan karardaki miktarlar açısından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Bozulan ilk kararda, hükmedilen hafta tatili ücreti alacağının 571,57 TL olmasına rağmen bozmadan sonra hükmedilen hafta tatili ücretinin 873,01 TL olduğu görülmüştür.

Mahkemece hafta tatili ücret alacağının davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak nedeniyle 571,57 TL yerine 873,01 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.12.2008 yerine 31.07.2013 olarak yazılmasıda hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1551, Karar No: 2017/9026, Tarih: 20.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1551 E.  ,  2017/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.180.85 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağını teşkil eden soruşturma sırasında, davacının kendisini vekaletnameli bir vekille temsil ettirdiği ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği dikkate alındığında, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen 450 TL ücretinin maddi zarar kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden maddi tazminat miktarının 1.630.85 TL'ye yükseltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12454, Karar No: 2015/11438, Tarih: 07.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12454 E.  ,  2015/11438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/4-2013/656

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne;ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .......'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, davalı ile birlikte veraseten iştirak halinde paydaşı olduğu üzerinde kat mülkiyeti ve irtifakı kurulmayan ..... ada, 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan zemin+3 kattan oluşan binanın 2. katında rızasına dayalı olarak kardeşi davalının oturduğunu, ancak 15.05.2012 tanzim tarihli ihtar ile muvafakatını geri aldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ihtar tarihinden dava tarihi olan 03.01.2013 tarihine kadar aylık 400,00 TL den 8 aylık toplam 3.200,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı,taksim neticesinde dava konusu yeri kullandığını,dairelerin birinde davacının,birinde 3 kardeşinin oturduğunu, birinin ise boş olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,ihtar ile rızanın geri alındığı gerekçesi ile zemin+1. katında bulunan daireye ilişkin olarak paya hasren elatmanın önlenmesine; ihtarnamede 10 günlük süre tanındığı dikkate alınarak ecrimisil başlangıcının bu süre bitimi gözetilmek suretiyle dava tarihine kadar davacının 4/5 payı oranında belirlenen 2.272,00 TL ecrimisile karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden;çekişme konusu arsa vasfındaki 11163 parsel sayılı taşınmazın elbirliği ve paylı mülkiyete tabi bulunduğu,tarafların iştirakçilerden olduğu,tarafların kardeşleri olan dava dışı iştirakçiler Fadime, Şerife ve Tanju'nun paylarını dava tarihinden önce davacının satın aldığı,kat mülkiyeti ve irtifakı kurulmayan taşınmazda bulunan zemin+3 kattan oluşan binanın taraflara özgülendiği,binanın zemin katının boş, zemin+1. katının davalının tasarrufunda ve zemin+3. katının ise kardeşleri Fadime'nin kullanımında olduğunun saptandığı, buna karşın zemin+2. katın kullanımı ile ilgili herhangi bir tespit yapılmadığı, zemin+2. katta elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olarak davacı tarafından 15.05.2012 tarihinde tanzim edilen ihtarnamenin davalıya 21.05.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu taşınmazda taraflar elbirliği halinde paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenmesi / ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olaya yukarıdaki ilkeler uyarınca bakıldığında, dava konusu taşınmazda davalının zemin+1. kattaki daireyi kullandığı, zemin kattaki dairenin ise boş olduğu keşfen saptanmıştır.Bu husus tarafların da kabulündedir.

Bu durumda, çekişmeli taşınmazın vasfı da gözetilerek davacının taşınmazda kullanabileceği bir kısmın olması sebebiyle davalının ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı ve elatmanın önlenmesi isteğinin de dinlenemeyeceği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de;davaya konu edilen zemin+2. katta bulunan daire olduğu halde istek dışına çıkılıp yargılamanın dava konusu olmayan zemin+1. katta bulunan daireye yoğunlaştırılarak burayla ilgili hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6642, Karar No: 2016/8855, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6642 E.  ,  2016/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 3341 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 3341 parsel sayılı taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 341 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14563, Karar No: 2015/1614, Tarih: 22.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/14563 E.  ,  2015/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde asker olan sanığın, nöbet yerlerine gittikleri esnada asker arkadaşı ile aralarında çıkan tartışma ve kavga sırasında görev silahı ile havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin belli bir kişiye yönelik olması sebebiyle silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması ve sanığın atılı suçu görevi nedeniyle kendisine teslim edilen silahla işlediği gözetildiğinde 5237 sayılı TCK.nun 266. maddesi uyarınca cezasından arttırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10041, Karar No: 2015/2091, Tarih: 11.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/10041 E.  ,  2015/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin 09.10.2010 tarihinde kilitleyip bina girişine parkettiği ve doğalgaz montaj çalışmasını yaptığı sırada saat 21.00 sıralarında motosikletinin 2 kişi tarafından sürüklendiğini gördüğü ve peşlerine düştüğü, bu sırada müştekiyi ve failleri gören devriye gezen kolluk görevlilerinin faillerden sadece birini yakaladıkları ve yakalanan bu kişinin beyanına göre kendisinden küçük kardeşi olan suça sürüklenen çocuğun kimlik bilgilerini kullanarak soruşturma aşamasında suçlamayı ikrar ettiği, yargılama aşamasında, suça sürüklenen çocuk ...'ın ''benim olayla ilgim yok abim Uğur bu işi yapmış'' dediği, tanık olarak dinlenen ...'ın da ifadesinde kardeşi suça sürüklenen çocuk ...'ın olayla ilgisinin olmadığını, korktuğu için ilk ifadesinde kardeşinin ismini kullandığını ve olay gecesi motosikleti sürükleyen kişinin kendisi olduğunu kabul ettiği ve müştekinin de yargılama sırasında olay günü motosikleti çalmaya çalışırken peşlerine düşünce kaçan iki kişiden birinin ... olduğunu söyleyerek teşhiste bulunduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat kararı verildiği,

Öncelikle hırsızlık suçunun iki kişi tarafından işlenmiş olması nedeniyle dosyada mevcut suça sürüklenen çocuğa ait fotoğrafların müştekiye gösterilip olay günü kaçan kişilerden olup olmadığının tespit edilmesi ve soruşturma aşamasında kollukça düzenlenen on parmak izi basım formu var ise bunun getirtilip, tanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'tan alınan parmak izleri ile karşılaştırma yapılması ve olay hakkında bilgisi olan polislerin bilgilerine başvurularak olay günü yakaladıkları kişinin ... veya ... olup olmadığı hususunda teşhis yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetinilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, mahal Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13424, Karar No: 2014/6258, Tarih: 03.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13424 E.  ,  2014/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehini hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.