muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9718, Karar No: 2022/219, Tarih: 11.01.2022

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.01.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek ve fiil vasıf yönünden bölünerek yazılı şekilde 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın cezalandırılması amacıyla ihbarda bulunulmasına, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan onama kararı verilmesi yönündeki sayın çoğunluğun düşüncelerine iştirak edilmemiştir. 11.01.2022
Yargıtay — Esas No: 2010/1915, Karar No: 2010/13879, Tarih: 19.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/1915 E.  ,  2010/13879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, muris eşinden dolayı, teslim edilen ürün bedellerinden yapılan tevkifatlara dayalı olarak, 1998 yılı Aralık ayını takip eden ay başından, vefat tarihi olan 10.03.2007 tarihine kadar ki dönemde zorunlu.......sigortalısı olduğunun ve ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve .......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi gereğince hakim talepten fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.

Davacı, dava dilekçesinde tevkifata dayalı olarak,1998 yılı Aralık ayını takip eden ay başından başlatılmak üzere, vefat tarihi olan 10.03.2007 tarihine kadarki dönemde .....sigortalılığın tespitine karar verilmesini istediği halde, talep aşılmak suretiyle 01.01.1995 tarihinden itibaren Tarım ...... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1 no'lu fıkrasının a alt bendinde yer alan ;

“a) 01/01/1995-31/12/1997 tarihleri arası” sözlerinin silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4500, Karar No: 2018/7229, Tarih: 10.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/4500 E.  ,  2018/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, annesi...'ten aldığı aylığın kesilmesine ilişkin işlemin iptaline, 22.959.34 TL borçlu olmadığının tespitine, bunun mümkün olmaması halinde zamanaşımı ve faize ilişkin itirazları gereğince mahsup edilecek kısım kadar borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9288, Karar No: 2024/5495, Tarih: 10.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9288 E.  ,  2024/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1443 E., 2023/1463 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Mersin 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/780 E., 2021/208 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evliliklerinin ilk yıllarından itibaren huzursuzluk yaşayan tarafların son yıllardaki davalının haksız ithamlarından, hakeretlerinden ve şiddetinden dolayı yaşayamaz hale geldiklerini, müvekkilinin annesine, ablasına hakaret ederek kavgayı farklı boyuta çekmeye çalıştığını, müvekkiline sürekli 'O...pu çocuğu, şerefsiz, adi herif, sen erkek misin lan, bu ev benim sinkaf ol git' diyen davalının, müvekkilinin kavgalardan kaçmak için evden çıktığında da 'Ne oldu o...pulara mı gidiyorsun, bu o...pular seni şişirip eve gönderiyor' diyerek müvekkilinin annesine ve ablasına da küfürler ettiğini, müvekkilinin babasının cenazesinde dahi kavga çıkaran davalının herkesin içinde müvekkilinin annesine ve ablasına hakaretler ettiğini, davalının bu hakaret dolu davranışlarını sadece müvekkilinin kendisine ve ailesine karşı değil, ortak çocuklara ve kendi annesi, babasına dahi küfürlü konuştuğunu, yıllardır davalının zulmüne dayanan müvekkilinin defalarca davalıyı uyardığını, artık davalının davranışlarından bunalan ve psikolojisi bozulan müvekkilinin evinden ayrılıp iş yerindeki yatakhanede kalmaya başladığını, burada dahi müvekkilini rahat bırakmayan davalının müvekkilinin iş yerine gelerek iş arkadaşlarına müvekkili hakkında kötü sözler sarf ettiğini, müvekkilinin psikolojisinden anlamayan davalının ortak çocuk ...'i kullanarak müvekkilini tehdit ettiğini, ortak çocuğun babasını arayarak 'Annemden boşanır isen seni vururum' diyecek kadar babasına karşı doldurulmuş durumda olduğunu, bu yaşananların tarafların evlilik birliğinde derin yaralar açtığını, bu nedenlerle davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuklardan ...'in velâyetinin davalıya, ortak çocuk ...'ün velâyetinin müvekkiline verilmesini, 50.000,00'er TL maddî ve manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; ilk yıllarda huzursuzluğu çıkaranın davacı ve ailesi olduğunu, davacının ilk evlendiklerinde uzun bir süre işsiz kaldığını, müvekkilinin ise topladığı ot paraları ile geçinmeye çalıştığını, davacının ailesi ve davacının sürekli olarak müvekkiline 'Sen pazarda kendini pazalıyorsun, kiminle ... yaptın, senin bacıların da, anan da o...' şeklinde ağza alınmayacak açıkça yazmaktan imtina ettikleri ağır hakaretlerde bulunduklarını, sürekli müvekkiline "Sen ...nı satıyorsun" gibi sözler söylediğini, sadakatsiz davranışlarını olduğunu ve bunun öğrenilmesi üzerine üç gün eve gelmediğini, davacının başka kadınla görüştüğünü hiç inkar etmediğini, davacının işe gidiyorum diyerek eve gelmediği günlerde bu kadınla birlikte kaldığını, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılmış davanın reddine, müvekkili için aylık 3.000,00 TL, ortak çocuklar için ayrı ayrı 1.500,00 TL olmak üzere toplam aylık 6.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesi halinde ortak çocuklarının velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, müvekkili için aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, ortak çocuklar için ayrı ayrı 1.500,00 TL olmak üzere toplam aylık 3.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, 100.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin evi terk edip ... isimli bir kadın ile birlikte yaşadığı iddiası davalı tanık anlatımları ile doğrulandığı gibi davacının bu kadından yargılamanın devamı sırasında bir çocuğunun olduğu nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığı, davalının da mahkemenin 30.03.2021 tarihli duruşmasında .... isimli şahıs ile imam nikahlı olarak halen birlikte yaşadıklarını, ailesinin bu durumdan haberinin olduğunu, ablası ...'nın da haberi olduğunu, ailesinin çocuk doğduktan sonra haberinin olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup davalıya yüklenebilecek kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanamadığından davanın reddine, Mahkemenin 10.07.2020 tarihli ön inceleme duruşmasının 5 No'lu ara kararı ile ( davalı için aylık 600,00 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00'er TL olmak üzere toplam aylık 1.600,00 TL ) olarak hükmedilen tedbir nafakasının davalı ... ile müşterek çocuk ... yönlerinden karar kesinleşinceye kadar devamına, müşterek çocuk ... yönünden ergin olduğu 18.03.2021 tarihi itibarı ile kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma ve fer'ilerine ilişkin davasının reddi, davalı ve ortak çocuk ... için verilen tedbir nafakaları ve miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma ve fer'ilerine ilişkin davasının reddi, davalı ve ortak çocuk ... için verilen tedbir nafakaları ve miktarları yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğin boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, hükmedilen tedbir nafakalarının esas ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü ve 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11244, Karar No: 2010/4055, Tarih: 12.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11244 E.  ,  2010/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlüğü bulunduğundan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4 .maddesinde tanımlanan geceleyin iş yerini bozmak suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı halde sanık hakkında sadece aynı maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c) bendindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Ancak;

5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı halde sanık hakkında sadece aynı maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c) bendindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24915, Karar No: 2021/7787, Tarih: 04.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/24915 E.  ,  2021/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1418, Karar No: 2017/4186, Tarih: 16.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1418 E.  ,  2017/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Dava dilekçesinde, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, haftanın 2 günü hariç diğer günler günde 4 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının devamsızlık yapması nedeni ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 11/02/2014 tarih ve 2013/24389 Esas, 2014/3516 Karar sayılı ilamıyla;

“1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-… Fazla mesai süresi konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

… Somut olayda;

Davacı vekili davacının haftanın 2 günü hariç diğer günler günde 4 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiştir.

Davacı tanık dinletmemiş, dinlenen ve beyanı hesaplamaya esas alınan davalı ... davacının 1 gün 17.00-07.00 saatleri arasında çalışıp 1 gün dinlendiğini beyan etmiştir.

Benimsenen bilirkişi raporunda davacının 17.00-07.00 saatleri arasında 14 saat çalıştığı, 2,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu halinde 11,5 saat çalıştığı, haftalık mesaisinin 45 saati aşmamasına rağmen gece çalışmasının 7.5 saati aşmayacak olması nedeni ile haftada 3 gün günde 4 saatten haftalık 12 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.