muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3729, Karar No: 2017/3093, Tarih: 03.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3729 E.  ,  2017/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8572, Karar No: 2015/2414, Tarih: 04.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8572 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve yağma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden

düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2338, Karar No: 2019/12481, Tarih: 15.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2338 E.  ,  2019/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki 19.03.2015 tarihli beyanına göre, kamyonetin kasa altında korumalı olarak demir saç ile kapalı bulunan akünün demir saç kırılmak sureti ile çalınması şeklindeki eylem nedeni ile sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin kolluktaki ifadesinde, aracın alt kısmında korumalı olarak demir saç ile kapatılmış akünün sacın kırılması sureti ile çalındığını beyan ettiği gözetildiğinde, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendine konu kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu suçun cezasının alt sınırının 5 yıl hapis cezası olarak belirlendiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkındaki suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülmesi,

2- Müştekinin olay günü saat 00.00 da aracını park ettiğini ve sabah aracına baktığında hırsızlık yapıldığını anladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık hakkında hükmedilen cezadan TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırım yapılması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; kıymet takdir tutanağına göre 70 TL değerindeki aküyü çaldığının anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özelliği itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, suçun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan, belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14726, Karar No: 2014/17155, Tarih: 03.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14726 E.  ,  2014/17155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/145645

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/04/2011

Numarası : 2010/528- 2011/168

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan A.. Ç.. vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin dosyada vekaletnamesi bulunmadığı, yapılan tebligata rağmen vekaletname ibraz edilmemiş olması nedeniyle, katılan vekilinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine,

2- Şikayetçiler S. Ç. ve A. Ç. 30.12.2010 tarihli dilekçe ile davaya katılma isteminde bulunmalarına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen adı geçen şikayetçilerin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, M.. Ç..'ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçiler A. Ç. ve M.. Ç..'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilmesine;

Katılanlar R.. Ç.., A.Ç.ve S.Ç. vekili ile sanık müdafiinin temyizlerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sanığın idaresindeki minibüsle meskun mahalde Bosna Bulvarı üzerinde Üsküdar istikametine doğru seyrederken, el kaldırıp araca binmek isteyen kişilere bakarken istikamet yönüne göre yolun sağ tarafında yol içinde yaya kaldırımı bulunan ve yol dış kenar çizgisi ile yaya kaldırımı arasındaki bankette yürüyen yayaya çarptıktan sonra, kaldırıma çıkarak 50 metre ileride durması şeklindeki olayda; asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayini,

2-Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/1-a-4. maddelerinin yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan hataya bağlı olarak sonuç cezanın 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak eksik tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13351, Karar No: 2015/6396, Tarih: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13351 E.  ,  2015/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25/06/2013 olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığında 27/06/2013 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 11/05/2012 tarihli geçici raporda, katılanın beyin kanaması geçirdiği, ayrıca sol frontalinde kırık olduğunun belirlenmesi karşısında, sanık hakkındaki hükümde TCK'nın 89/2. maddesinin (b) bendinin de uygulanması sureti ile hüküm kurulması gerekirken, aynı hastane tarafından düzenlenen 08/06/2012 tarihli kesin raporda katılanın hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmiş olması nedeni ile sadece TCK'nın 89/2. maddesinin (e) bendinin uygulanması ile yetinilmesi,

2-)Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu hususa yer verilmeyerek çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafındaki “89/2-e” ibaresinin yerine “89/2-b,e” ibaresinin eklenmesi ve yargılama giderine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre 660 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12808, Karar No: 2010/345, Tarih: 20.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12808 E.  ,  2010/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 558 ada, 158 parsel sayılı taşınmazda dava dışı kardeşi ... ile paydaş olduğunu, muvafakati olmadan diğer paydaşın taşınmazı davalıya kiraladığını, kira sözleşmesinin geçerli olması için pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması gerektiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı dava dışı, davacının kardeşi ...’ten kiraladığını, kira bedellerini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taşınmazın müşterek mülkiyete tabi olduğu , ½ pay maliki dava dışı ... tarafından davalıya kiralandığı, müşterek mülkiyete tabi taşınmazların kiraya verilebilmesi için pay paydaş çoğunluğunun sağlanması gerektiği, bu koşul sağlanmadan yapılan kira sözleşmesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi...ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 263.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8501, Karar No: 2012/2319, Tarih: 20.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8501 E.  ,  2012/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR : 1- Ak Sigorta A.Ş.

VEKİLİ : Av. ...

2- Yapı Kredi Sigorta A.Ş.

VEKİLİ : Av. ...

3- ...

4- ...

VEKİLİ : Av. M. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2010 tarih ve 2009/71-2010/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'ın müvekkiline Grup Sağlık Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, ...'ın kendisine ait sürücüsü olduğu ve davalı ...Ş.'ye zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı bulunan araç ile, davalı ...'in maliki ve ...'in sürücüsü olduğu ve davalı ...Ş. nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı bulunan aracın çarpışması sonucu sigortalının yaralandığını, her iki araç sürücüsünün müştereken ve müteselsilen kusurlu bulunduğunu, müvekkili tarafından tedavi giderlerinin ödendiğini, sigortalısının haklarına halef olunduğunu ileri sürerek 46.143.94 TL alacağın avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacı tarafın sigortalısının müvekkili şirkete sigortalı aracı kullanan şahıs olmasından dolayı halefiyet hakkına dayalı tazminat isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı ...'in %75, davacının %25 kusurlu olup, davalı ...'in zarardan işleten davalı ...'in sürücü olarak , davalı ...Ş.'nin poliçe limitinin 125.000.00 TL sorumlu olduğu, Ak Sigorta A.Ş.'nin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...Ş. yönünden davanın pasif husumeti yokluğundan reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile 33.996.00 TL'nin Yapı Kredi Sigorta A.Ş. yönünden dava, diğer davalılardan ödeme tarihinden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davacı vekili, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

1-Karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59 ncu maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 nci maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen tarafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Bunlardan ayrı devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların korunmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesi hükmünde yer alan Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir ilkesinin sonucudur.

Tüm bu açıklamalar ışığında, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1 nci maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının değerlendirilmesi için mahkemece verilen kararın davalı ...Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm ve davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının tüm davalı ...Ş.'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden Yapı Kredi Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

06/03/2012- M.A.
Yargıtay — Esas No: 2019/6787, Karar No: 2019/15814, Tarih: 10.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6787 E.  ,  2019/15814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların nitelikleri ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm açısından yapılan incelemede;

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden ve sanığın, adli sicil kaydına göre, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına imkan verebilecek ilamları karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...‘ün temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir;

Ancak;