muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4960, Karar No: 2019/8244, Tarih: 17.12.2019

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 17/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanunu’na eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/14584, Karar No: 2015/13035, Tarih: 23.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14584 E.  ,  2015/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Taşköprü Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/209 - 2015/235

VASİ ADAYI : E.. Ç..

KÜÇÜK : F.. Ç..

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Taşköprü Sulh Hukuk ve Taşköprü Asliye Hukuk Mahkemelerince (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı E.. Ç.., küçük F.. Ç..'nın kardeşi olduğunu, babalarının vefat ettiğini, bu nedenle kendisinin küçüğe vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Taşköprü Sulh Hukuk Mahkemesince, anne H.. P..'nın sağ olduğu ve talebin velayete ilişkin olup görevin Aile Mahkemesine ait olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde karar verilmiştir.

Taşköprü Asliye Hukuk Mahkemesi ise (Aile Mahkemesi sıfatıyla), TMK'nın 382/19. maddesinde vesayet işlerinin çekişmesiz yargıya tâbi olduğu ve HMK'nın 4. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, küçük F.. Ç..'nın anne ve babasının boşandığı, velayet verilen babanın öldüğü ve annenin hayatta olduğu anlaşılmaktadır.

Anne veya babanın hayatta olması halinde aslolan ergin olmayan çocukların velayet altında bulunmaları olduğundan boşanma ile velayeti verilen babanın ölümü üzerine öncelikle anneye velayetin tevdi edilip edilmeyeceğinin tartışılması gerekir. Velayetin tevdii konusunda görevli mahkeme aile mahkemesidir. Aile mahkemesinin anneye velayetin tevdiini uygun görmemesi halinde, çocuklara vasi tayini için vesayet makamına ihbar gerekecektir. Öncelikle sorun velayetin anneye tevdi edilip edilmeyeceği olduğundan aile mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Taşköprü Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5670, Karar No: 2011/5877, Tarih: 11.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5670 E.  ,  2011/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/136659

MAHKEMESİ Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi:

TARİHİ VE NO :24/11/2010 - 198/302

SUÇ :Kastı aşan adam öldürme

Kastın aşılması suretiyle Veli Tuncer'in ölümüne sebebiyet vermekten sanık A.. H..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KARŞIYAKA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/11/2010 gün ve 198/302 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 30/01/2008 tarih ve 5848/464, 06/04/2010 tarih ve 1413/2075 sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; sanık Adem'in maktule yönelik yumruk ve kafa darbeleri ile vurmaya devam ettiği sırada, vurulan darbenin etkisiyle geri geri giderken kaldırıma takılıp dengesini kaybederek yol kenarındaki iki metre yüksekliğindeki boşluğa düşen ve sert zemine başını çarpan maktulün, olayın olağan seyri içinde ve düşme sonucunda meydana gelen kubbe ve kaide kırıkları ile birlikte travmatik subaraknoidal kanama ve yaygın beyin kontüzyonları sonucu öldüğü gözönüne alındığında, ölümün gerçekleşmesi açısından eklenen bir sebep bulunmadığının tespit edildiği olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 448 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 452/1 maddesindeki suçu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 87/4 fıkra 1. cümle esas alınarak yapılacak karşılaştırma ile lehe yasanın tespiti, cezaların eşit çıkması halinde ise, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31. maddesine göre lehe olduğu gözetilerek uygulamanın ona göre yapılması yerine,

olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK.nun 87/3 maddesi yollamasıyla 87/4 fıkra 2. cümle esas alınarak lehe yasa karşılaştırması yapılması ve 765 sayılı TCK.nun 448 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 452/1,51/1,59 maddeleri uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5059, Karar No: 2017/5948, Tarih: 11.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/5059 E.  ,  2017/5948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 31.05.2013 tarihli 2011/588 E, 2013/313 K sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de kararın temyizi üzerine Dairemizin 17.01.2014 tarih 2013/13665 E, 2014/761 K sayılı ilamı ile karar bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ... ... ... ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel, elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir.

Somut Olaya gelince; 03.12.2014 tarihinde yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda, güvenlik mesafesine ilişkin bölümde bilirkişiler yeterli açıklamayı yapmamışlardır. Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak 21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında ki Yönetmeliğe uygun güvenlik mesafesi sınırları içerisinde kalıp kalmadığı konusunda ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1182, Karar No: 2015/1315, Tarih: 26.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/1182 E.  ,  2015/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup hükmü temyize hak vermeyeceğinden, katılan idare vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyiz incelemesine gelince;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 52/4 maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince taksitlendirmeye ilişkin fıkraya, "15 eşit taksitte" ifadesinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından katılan Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONAMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10470, Karar No: 2014/4711, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/10470 E.  ,  2014/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık müdafiinin temyizi vekalet ücretine ilişkin olduğundan buna hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/5. maddesi gereğince beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine" cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1053, Karar No: 2012/17308, Tarih: 15.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/1053 E.  ,  2012/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Uyap kanalıyla Mernis üzerinden 04.10.2012 günü temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden önce 24.06.2006 tarihinde öldüğü gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14738, Karar No: 2015/476, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14738 E.  ,  2015/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.03.2014 tarih ve 2012/319-2014/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın.... Şubesi’nde USD cinsi vadesiz mevduat hesabı bulunduğunu, davalı bankanın bazı personelinin müşteri hesaplarında usulsüzlük yapmasından dolayı haklarında ceza davası açıldığını öğrenince hesabını kontrol etmek için davalı bankaya gönderdiği ihtar üzerine müvekkiline verilen dekont örneklerinden 23.01.2009 tarihli 2.000 USD, 30.04.2009 tarihli 30.000 USD, 04.05.2009 tarihli 30.000 USD, 15.05.2009 tarihli 10.000 USD, 05.06.2009 tarihli 20.000 USD,19.06.2009 tarih 20.000 USD, 16.07.2009 tarihli 20.000 USD, 26.08.2009 tarihli 30.000 USD, 27.08.2009 tarihli 20.000 USD, 17.09.2009 tarihli 50.000 USD’lik dekontlardaki imzaların kendisine ait olmadığını farkettiğini, davalı bankadan talepte bulunulmasına rağmen davalı bankanın ödeme yapmadığı ileri sürerek, şimdilik 50.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince yaptırılan imza incelemesinde dava konusu dekontlardaki imzaların davacıya ait olduğunun tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları, Adli Tıp raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 30.04.2009, 04.05.2009, 15.05.2009, 05.06.2009, 19.06.2009, 16.07.2009, 27.08.2009, 17.09.2009, 26.08.2009 tarihli dekontlardaki imzaların davacının eli ürünü olduğunun anlaşıldığı, dava konusu işlemlerin davacının talimatı dışında yapıldığının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.