muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5350, Karar No: 2025/834, Tarih: 06.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/5350 E.  ,  2025/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/24 E., 2024/133 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan Kurum vekilinin 17.04.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunulmuş ise de, temyiz dilekçesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra verildiği anlaşılmıştır.

Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/24 Esas, 2024/133 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2022/15235 Esas, 2023/6891 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Katılanlar ... ve ... vekili, sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/317 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/2953 Esas, 2022/2817 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.11.2023 tarihli ve 2022/15235 Esas, 2023/6891 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bozma ilamı üzerine Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/24 Esas, 2024/133 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d-son, 53. maddelerine göre ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanığın babaannesi olan maktulü öldürme eyleminden sonra tüm aşamalardaki savunmalarında ısrarla maktulün annesi hakkındaki ağır sözleri ile anne ve babasının boşanmasına sebep olarak maktulü görmesine göre koşulları oluştuğu halde sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2022/15235 Esas, 2023/6891 Karar sayılı bozma kararında bir isabetsizlik bulunmamakla Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Katılan Kurum vekilinin 17.04.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunulmuş ise de, temyiz dilekçesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 291. maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra verildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince REDDİNE,

B. Katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafiinin temyiz talepleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2022/15235 Esas, 2023/6891 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık ...'un olay tarihinde babaannesi olan ...'yi kasten öldürdüğü sabit olan dosyada yerel mahkeme ve Bam Ceza Dairesi tarafından nitelikli kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına dair verilen karar dairemiz çoğunluğunca sanığın haksız tahrik altında bu suç işlediği kabul edilerek TCK'nin 29 uncu maddenin uygulanması gerektiği kanaatiyle oy çokluğuyla bozulması üzerine Mahkemece direnme kararı verilmiş ve direnme kararı oy çokluğuyla yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamına göre sanık lehine haksız tahriki oluşturabilecek herhangi bir durumun dosyada bulunmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı doğru olup kararın onanması gerektiği görüşüyle dairemizin dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine yönelik çoğunluk görüşüne muhalifim.

Şöyle ki;

Sanık suç tarihi itibariyle 19 yaşında olup 8 yıl önce anne ve babası boşanmışlardır. Boşandıktan sonra sanık zaman zaman annesinin zaman zamanda babasının yanında kalmaktadır bu süreçler içerisinde babasının yanında kaldığı zamanlarda babaannesi olan makul ... ile de görüşmektedir.

Şöyle ki;

Sanık suç tarihi itibariyle 19 yaşında olup 8 yıl önce anne ve babası boşanmışlardır. Boşandıktan sonra sanık zaman zaman annesinin zaman zamanda babasının yanında kalmaktadır bu süreçler içerisinde babasının yanında kaldığı zamanlarda babaannesi olan makul ... ile de görüşmektedir.

Sanık olay günü dedesine ait tabancayı onun bilgisi ve izni dışında alarak mermi doldurmuş ve babasının evinde karşılaştığı babaannesine 12 el ateş ederek öldürmüş, devamında maktulenin kafasına keserle birden çok kez vurarak eylemlerini tamamlamıştır.

Sanık üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmiş annesiyle babasının boşanması sonrası annesinin çok mağdur olduğunu kendisinin boşanma nedeni olarak gördüğü babaannesini sorumlu tuttuğunu ve yine babaannesine her gördüğünde maktulenin kendisine annesini kastederek o.. annen ne yapıyor şeklinde sözler söyleyip annesine daima hakaret ettiğini bu nedenlerle olay tarihinde babaannesini öldürdüğünü savunmuştur.

Her ne kadar sanık bu suçu isteme nedeni olarak 8 yıl önce boşanan anne ve babasının boşanmasından sorumlu tuttuğu, babaannesinin kendi öz annesine boşanma sonrasında da daima küfürler ettiğini söylemiş ise de dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ve delil durumuna göre maktulenin oğlundan boşanan gelinine karşı bu şekilde hakaret ve küfür oluşturacak sözlerinin bulunduğu yönündeki savunması hiç bir tanık tarafından doğrulanmamıştır. Boşanarak aile birlikteliğinin bozulması durumunda boşanan tarafların ikisi ve çocuklar açısından sıkıntılı bir durum oluşturacağı aşikârdır, ancak 8 yıl önce gerçekleşen boşanmadan sonra 8 yıllık süre içerisinde babaannesinin kendi annesine yönelik hakaret ve küfürlerinden dolayı herhangi bir resmi müracaatta bulunmamış veya böyle bir olayın olduğuna dair herhangi bir kimseye sanığın bir beyanı olmamış, böyle bir serzeniş dosya kapsamına yansımamıştır, bu nedenle babaannem sanığın babaannesinin anneme küfür ediyordu ve annemle babamın boşanmasının nedeniyle annem çok mağdur oldu ben de bu nedenle babaannemi öldürdüm şeklindeki savunma suçtan daha az ceza alabilmeye yönelik bir savunma olarak tarafımdan kabul edilip sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiği kanaatiyle dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2022/4357, Karar No: 2022/7478, Tarih: 20.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4357 E.  ,  2022/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde, hakkında kabul kararı verilen davalı “S.S. Öz... Konut Yapı Koop.’ne” gıyabi hükmün tasfiye halinde olması sebebiyle, ilgili tasfiye memurlarına yapıldığı görülmekte ise de, incelenen ticari sicil kayıtlarına göre tebliğ yapılan kişilerin tebliğ tarihi itibarıyla görev sürelerinin dolduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple öncelikle ilgili ticaret sicilinden şirketin tasfiyeye girdikten sonra geçirdiği aşamalar ve son durumu sorularak, şirketi temsile yetkili kişiler tespit edilmeli ve bu kişilere usulüne uygun şekilde hükmün tebliğinin sağlanmasına takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18171, Karar No: 2016/1125, Tarih: 25.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/18171 E.  ,  2016/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI :

DAVACI : G.. Ç..

DAVALI : M.. Ç..

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

G.. Ç.. ile M.. Ç.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.05.2014 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25.20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,00 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13317, Karar No: 2013/374, Tarih: 14.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13317 E.  ,  2013/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2008/8320, Karar No: 2009/1332, Tarih: 03.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/8320 E.  ,  2009/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2008

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde,   yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu  ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davaya bakmaya Burdur İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalı işçinin merkezi Elazığ’da bulunan davalı şirketin işçisi olarak, Burdur-Isparta karayolunda çalışmakta iken trafik iş kazasına maruz kalması sonucu öldüğü uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, yöntemince yapılan yetki itirazı sonucu, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı yasanın 5. maddesidir. Anılan maddeye göre, İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır. Birincisi, davalının Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır.

Davalı işveren nitelikçe tüzel kişiliği bulunan bir ticaret şirketidir. Öte yandan tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yektili mahkeme  tüzel kişinin ikametgahının (merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. (TTK. 155., 279., ve 506. maddeleri)

Somut olayda, muris işçinin hak sahipleri olan davacıların seçimlik haklarını kullanarak davalının Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahının bulunduğu Elazığ'da davalarını açmış oldukları, hal böyle olunca Elazığ İş Mahkemesinin yetkili olduğu açık şeçiktir.

Mahkemece, bu yön gözönünde tutulmaksızın  yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara  iadesine,   03.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/625, Karar No: 2015/1517, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/625 E.  ,  2015/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/22715, Karar No: 2025/3921, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/22715 E.  ,  2025/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/445 E., 2020/1195 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/273 E., 2018/345 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM :TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/7-9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığının Veri İnceleme Raporunda sanığın "SAYV" olarak derecelendirildiği anlaşılmakla bahse konu raporda zümre başkanı "... Bey", öğretmen "..." ve vekil "... İnce" olarak kayıtlı şahısların açık kimliklerinin tespiti ile bu kişiler hakkında ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılarak haklarında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra yakalanmış iseler ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde mahkemede tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması ve bu kişilerin ByLock içeriklerinin bulunması halinde sanığın ByLock içeriklerinde adının geçip geçmediğinin araştırılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

,

2. Sanığın aşamalardaki savunmalarında kullanmadığını belirttiği ... nolu GSM hattının fiili kullanıcısının kim olduğuna yönelik gerekli araştırma yapılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3543, Karar No: 2015/32691, Tarih: 27.10.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3543 E.  ,  2015/32691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/140807

Mahkeme : BALIKESİR 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23/02/2015 - 2015/34 esas ve 2015/37 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıkların ..'ten .. İl merkezine satmak amacıyla uyuşturucu madde getireceklerine ilişkin alınan bilgi üzerine, Edremit minibüslerinin geldiği durakta beklenilmeye başlandığı, bir müddet sonra durağa gelen sanıkların, yapılan kısa süreli takipten sonra yakalandıkları, sanık Selçuk'un yapılan üst aramasında yeleğinin sol iç cebinde 157 adet MDMA içeren hap ele geçirildiği anlaşıldığından, sanık Selçuk'un üzerinin aranması konusunda adli arama kararı olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, bozma nedenine ve tutuklu kaldıkları süreye göre sanıkların SALIVERİLMELERİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadıkları takdirde serbest bırakılmalarının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9450, Karar No: 2012/12234, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9450 E.  ,  2012/12234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : Orman Yönetimi - ... ve ark.

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, müdahil davacı Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Sakarlı Beldesi, Cumhuriyet Mahallesi, 132 ada 45 parsel sayılı 979,34 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla, Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece; davanın reddine 132 ada 45 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi, müdahil Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1951 yılında 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu ile daha sonra taşınmaz iki ayrı beldenin sınırında bulunması nedeniyle taşınmazın bulunduğu Sakarlı, Cumhuriyet Mahallesinde 06.10.1990 tarihinde, ... Beldesinde 19.01.2003 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Oman Yönetimi ile müdahil davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarına gelince: Davacı gerçek kişiler çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmış olup, aynı gün temyiz incelemesi yapılan Sakarlı Beldesi, Cumhuriyet Mahallesinde bulunan 132 ada 32, 38, 40, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 52, 53, 54, 55, 56, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ta davacı gerçek kişilerin aynı tapu kayıtlarına dayanarak dava açtıkları , bu parsellerden 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verildiği ve 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında kurulan hükümlere karşı davacı gerçek kişiler tarafından temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları ile birlikte asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 - 414 sayılı dava dosyasında tapuların tatbikinin yapıldığını bildirmiş iseler de; keşif sonucu alınan fenni bilirkişi raporlarında asliye hukuk mahkemesinin 1956/374 esas sayılı dava dosyası kapsamında 18.12.1956 tarihinde bilirkişiler tarafından düzenlenen krokilerde sabit sınırlı olarak gösterilen ve davaya konu tapu kayıtlarınında ayni zamanda sınır olarak okuduğu “Karasu deresi – Güçük göl- Arım başında göl- Centik kuyusu- Mandırı geçeği- İsmail gölü ve Zanavar geçeği” olarak tabir edilen sınırlardan Karasu Deresinin Merkez Mahallesi hudutlarında ve