muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8966, Karar No: 2025/1748, Tarih: 06.03.2025

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak işlendiğine, canavarca hisle öldürme olduğuna, eksik ceza tayinine, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

B. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iştirak bulunmadığına, eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine, yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine,

C. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine, illiyet bağı bulunmadığına,

D. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine, illiyet bağı bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatinin gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

E. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; iştirak bulunmadığına, eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine,

F. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, uygun illiyet bağının bulunduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme şeklinde eylemin gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığından canavarca hisle öldürme koşullarının bulunmadığı, haksız tahrik ve meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.10.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/592 Karar sayılı ek kararında katılanlar vekili, suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7505, Karar No: 2015/477, Tarih: 14.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7505 E.  ,  2015/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, harcırah alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile iş görememe tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve iş görmeme tazminatları ile maaş, harcırah, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.).

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tüm dini ve milli bayramların sefere denk geldiği “varsayımına göre” hesap yapılmıştır.

Davacı uluslararası tır şoförü olup, yurda giriş çıkışı kayıt altındadır. Mahkemece davacının sefer sayısının ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığının tespitinde yurda giriş çıkış kayıtları esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacının asgari ücret alacaklarının ödenmediği iddiasına karşılık davalının delil olarak sunduğu banka hesap ekstresinde maaş açıklamasıyla ödemeler yapıldığı anlaşılmıştır. Ancak mahkemece bu ödeme belgesi niteliğindeki hesap ekstresinde davalı işveren tarafından davacı adına yapılan ödemeler değerlendirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19259, Karar No: 2013/6173, Tarih: 11.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/19259 E.  ,  2013/6173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 204/1, 62/1 ve 53. maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 24.11.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4692, Karar No: 2013/12933, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4692 E.  ,  2013/12933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

(Kapanan ...1. Çocuk Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı yasa ile değişik 305/2. maddesi gereğince hükümlerin temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35/1. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmaması ve aynı yasanın 35/3. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama gerekçesinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-Suça konu eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı dolayısıyla eylem sonucunda herhangi bir maddi zarar oluşmadığı gözetilmeden dosyaya uygun düşmeyen yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/3,1-a,52/2 maddeleri ile uygulama yapılması gerekirken; yazılı biçimde aynı yasanın 50,52/a maddeleri uyarınca uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4208, Karar No: 2007/6009, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4208 E.  ,  2007/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlere davalıların müdahalelerinin men'i istemine ilişkindir. Mahkemece davalı şirket ile ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen karar davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ve davalı arsa sahipleri ..., ..., ... ile dava dışı arsa malikleri oranında 1421, 1422, 1472 parseller üzerinde arsa payı inşaat yapım sözleşmeleri imzalandığı, sözleşmelerde paylaşımın %30 arsa sahipleri %70 yükleniciye ait olacak şekilde kararlaştırıldığı, bilahare bu parsellerin tevhit ve ifrazı sonucu 9 adet imar parseli oluşturulduğu, ihtilaflı parselin 6548 ada 1 parsel olduğu anlaşılmaktadır.

Sözleşmelerde oran belirlenmiş olmasına rağmen bağımsız bölümlerin kime ait olacağı hususunda belirleme yoktur. Mevcut tapu kaydına göre bu parsel davacı yüklenici, davalılardan ... ve dava dışı şahıslar üzerine müşterek mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Yargılama aşamasında kat irtifakı tesis edilmemiş ise de; Daire’mizce incelenmekte olan aynı mahkemenin 2003/284 Esas sayılı dosyasına gönderilen bağımsız bölüm listesinden dava konusu yerde kat irtifakının oluşturulduğu bu listede yer alan dava konusu bağımsız bölümlerin bazılarının dava dışı değişik kişiler adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde dava edilen bağımsız bölümlerle ilgili oluşturulan kat irtifakı ile tapu kaydı iptâl edilmeden el atmanın önlenmesi davasının dinlenmesi mümkün olmadığından mahkemece kat irtifak listesi ve son durumu gösterir tapu kaydı celp edilip maliklerinin belirlenmesi, gerektiğinde kat irtifakı ile tapu iptâl davası açmak üzere davacıya süre verilmesi, iptâl davası açılması durumunda birleştirilerek sözleşmeler ve hakkaniyet ilkeleri

doğrultusunda dava konusu parseldeki bağımsız bölümlerin paylaştırılması yapılıp arsa sahiplerine düşecek bağımsız bölümler belirlendikten sonra davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... ve ...’ya geri verilmesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21157, Karar No: 2017/7626, Tarih: 12.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/21157 E.  ,  2017/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan EPDK'... gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın EPDK tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8471, Karar No: 2021/227, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8471 E.  ,  2021/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Mahkemece, 26.02.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş,ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bir kısım işçilik alacakları yönünden talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından ücret farkı ve ilave tediye alacakları bakımından hesaplama yapılmıştır.Bilirkişi raporunda hesaplanan toplam miktara göre verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden,davacının temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.02.2020 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle dava dilekçesinin dava konusu kısmının son cümlesinde yer alan “Kısmi davamız dışında...” , sonuç ve istem kısmının C bendinde yer alan “Kısmi davamızın kabulü ile” ibareleriden ve davanın kısmi dava olarak açıldığının davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki ifadeleri ile açıkça beyan edildiği de nazara alındığında davasının kısmi dava olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine. 12.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5036, Karar No: 2015/5003, Tarih: 27.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5036 E.  ,  2015/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27/03/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/3881, Karar No: 2011/1098, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3881 E.  ,  2011/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 126 ada 51 parsel sayılı 477.25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 126 ada 51 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümün davacı adına, (B) harfi ile gösterilen bölümün ise davalı, ... mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen temyize konu bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın niteliği ile ilgili olarak alınan zirai bilirkişi raporu ile dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınarak giderilmemiş, zilyetlik tanıkları dinlenilmek suretiyle zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi yöntemince araştırılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ile önceki keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri, taraf ve zilyetlik tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, 3 kişilik uzman ziraat mühendisleri kurulundan yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporundaki bulguları da değerlendirecek biçimde taşınmazın temyize konu bölümü üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve taşınmaz üzerindeki dağılımını gösterecek ve taşınmazın niteliği hususundaki çelişkiyi giderecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, alınan beyanlar ile önceki keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişilerin beyanları arasında çelişki ortaya çıktığı takdirde giderilmeye çalışılmalı, teknik bilirkişiye ve ziraatçi bilirkişi kuruluna keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5670, Karar No: 2012/24997, Tarih: 18.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5670 E.  ,  2012/24997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2023/6931, Karar No: 2024/3557, Tarih: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6931 E.  ,  2024/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/690 E., 2023/137 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin, 02.05.2023 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, usûlüne uygun şekilde 30.05.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içeren dilekçe ile temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmekle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri ile sınırlı şekilde yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2023 tarihli, 2022/690 Esas, 2023/137 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25.10.2022 Tarihli, 2022/5745 Esas, 2022/8265 Karar sayılı ''sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu madde gereğince 18 ile 24 yıl arasında azami oranda ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hatalı gerekçe ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek fazla ceza tayini'' nedenini içeren bozma ilamına uyularak sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 307 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen ''Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması halinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri; takdiri indirim nedenlerine, haksız tahrike ve eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE