muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8650, Karar No: 2007/9257, Tarih: 12.07.2007

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 22.2.2007 tarih ve 2007/926-1652 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7076, Karar No: 2014/12781, Tarih: 11.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7076 E.  ,  2014/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/162-2014/10

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacıların miras yolu ile gelen hakları dışında başka bir haklarının olduğunu iddia ve ispat edemedikleri açıklanarak; temyiz konusu 220 ada 7 ve 11 parsel sayılı taşınmazlarda davacılara ortak muris D.. Y.. terekesi üzerindeki miras payları oranında pay verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, temyiz konusu 220 ada 6, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tamamı 384 pay kabul edilerek; 1 payının H.. kızı H.. Ç..(A..), 1 payının H.. oğlu M.. Ç.., 2 payının M.. kızı H.. T.. adlarına, çekişmeli 220 ada 7 sayılı parselin bozma ilamına uygun olarak tamamı 384 pay kabul edilerek; 48 payının H.. kızı H..Ç.. (A..), 48 payının H. oğlu M.. Ç.., 288 payının M..kızı N.. Y.. adlarına, çekişmeli 220 ada 11 sayılı parselin tamamı 384 pay kabul edilerek; 48 payının H..kızı H.. Ç.. (A..), 48 payının H...oğlu M.. Ç.., 288 payının M.. oğlu V.. Y.. adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı V..Ç.. ve müşterekleri tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu 220 ada 6, 8, 9 ve 10 numaralı parsellere ilişkin önceki tarihli hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Mahkemece de bu husus tespit edilmiş, ancak bu parsellerle ilgili yeniden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen önceki tarihli hükümde taşınmazlar 4'er pay kabul edilerek 1'er payının H.. ve M.. Ç.. adına, 2 payının ise H.. T.. adına tesciline karar verilmiş, temyize konu kararda ise önceki hükme aykırı olacak şekilde söz konusu taşınmazların tamamı 384 pay kabul edilerek; 1 payının H.. kızı H.. Ç.. (A..), 1 payının H.. oğlu M.. Ç.., 2 payının M.. kızı H.. T.. adlarına tesciline karar verilmiştir. Haklarındaki hükümler kesinleşen temyiz konusu taşınmazlarla ilgili olarak yeniden hüküm kurulması hatalı olduğu gibi pay payda eşitliği sağlanmadan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesine aykırı olacak hüküm kurulmuş olması da isabetsiz olup davalı V..Ç.. ve müştereklerinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22510, Karar No: 2015/26794, Tarih: 28.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/22510 E.  ,  2015/26794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 14.12.2011 tarihli kaza nedeniyle iş akdinin 9.1.2012 tarihinde feshedildiğini, feshin yasal 6 iş günlük süre içinde yapılmadığını, meydana gelen kazada davacının kusurunun bulunmadığını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kazada kusurlu olması ve meydana gelen zararın 30 günlük ücretinin üzerinde bulunması nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, kazadan sonra sürekli rapor alan davacıya feshin rapor bitim tarihinde bildirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarar neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Davacı işçi, iş akdinin yapmış olduğu kaza nedeniyle davalı işveren tarafından sonlandırıldığını, ancak feshin yasal 6 günlük sürede yapılmadığını, kaldı ki meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını ileri sürmüş, davalı ise davacının kullandığı tırla kaza yaparak şirketlerine zarar verdiğini ve bu zararın davacının 30 günlük ücretinden fazla olması nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmaktadır.

Dosyada bulunan 14.12.2011 tarihli trafik kaza tespit tutanağında tır şoförü olan davacının viraja hızlı girerek direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu aracın yoldan çıktığı ve aracın ön kısmı ile ormanlık alana çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası yaşandığı belirtilmiştir. Yine bu tutanakta davacının trafik işaret, levha, cihazları ile belirtilen veya gösterilen hususlara uymayarak kusurlu davrandığı belirlenmiştir. Davalı tarafından dosyaya sunulan kaza nedeniyle araçta oluşan zararı tespit mahiyetteki belgede araçtaki zarar 37.000,00 TL'nın üzerinde olarak belirtilmiştir. Davalı şirket, trafik kazası nedeniyle davacının 30 günlük ücretiyle karşılayamayacağı maddi hasara sebep olması nedeniyle davacının iş akdini feshettiğini 9.1.2012 tarihli fesih ihtarıyla bildirmiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından yapılan fesih işleminin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir. Feshin süresinde yapıldığı yönündeki mahkeme kabulü doğru olmakla birlikte davacının meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı şeklindeki iddiası ile ilgili olarak herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece, davalı şirket tarafından yapılan fesih işleminin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir. Feshin süresinde yapıldığı yönündeki mahkeme kabulü doğru olmakla birlikte davacının meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı şeklindeki iddiası ile ilgili olarak herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Yapılacak iş; konusunda uzman bir bilirkişiye kusur incelemesi yaptırılarak feshe konu zararlandırıcı olayda davacının kusurunun olup olmadığı, varsa oranını belirleyip, ayrıca hasar bedeli de bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek kusur durumuna göre davacının 30 günlük brüt ücretini aşar şekilde zarar oluşup oluşmadığının tespiti suretiyle feshin haklı nedenle yapılıp yapılmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması buna bağlı olarak da çıkacak sonuca göre kıdem ve ihbar tazminatı isteği konusunda bir karar vermekten ibarettir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/637, Karar No: 2019/11536, Tarih: 30.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/637 E.  ,  2019/11536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02.11.2017 tarihli ve 2016/16045 soruşturma, 2017/39439 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.01.2018 tarihli ve 2017/7738 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin dairesini 03.02.2016 tarihinde boşaltmak kaydıyla 20.01.2016 tarihinde şüpheliye sattığı, müştekinin 03.02.2016 tarihinde sattığı daireyi boşaltmadığı fakat bu konuda şüpheli ile aralarında görüşmelerin ve ihtilafın olduğu, müştekinin söz konusu daireyi boşaltmadığını bildiği halde şüphelinin 28.02.2016 tarihinde çilingirci vasıtasıyla daireyi açtırıp içeri girdiği ve içeride bulunan 20.000,00 Türk Lirasını aldığı, kilidi değiştirdiği ve kapının üzerindeki isimliği kırdığı, müştekinin 20.07.2016 tarihli dilekçesinde 20.000,00 Türk Lirasını saklamış olduğu yerde bulduğunu ve hırsızlık suçu yönünden şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği somut olayda, şüpheli hakkında konut dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçu yönünden delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, şüpheli ... yönünden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.11.2018 gün ve 7035 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2018 gün ve KYB/2018-91406 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından şüpheli hakkında yapılan şikayet üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.11.2017 tarihli, 2016/16045 soruşturma no, 2017/39439 karar nolu kararıyla ‘‘İncelenen tapu kaydına göre şüphelinin bahse konu evi 20.01.2016 tarihinde satın aldığı, sözleşmede şikayetçinin evi 03.02.2016 tarihinde boşaltacağının belirtildiği ve tüm dosya kapsamına göre olayda herhangi bir suç veya suç unsuruna rastlanmadığından’’ bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK.nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Diğer bir deyişle Cumhuriyet Savcısı elde edilen delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğu kanaatine varırsa dava açacak, aksi durumda kovuşturmaya yer olmadığına karar verilecektir. Aksi durumun kabulü her ihbar veya şikayet üzerine Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmasını gerektirir ki bu kabul, lekelenmeme hakkıyla bağdaşmayacak ve kanunun ruhuna uygun düşmeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında; soruşturmaya konu olayda, dosya kapsamına uygun gerekçelerle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından bahisle bu karara yönelik itirazın reddine karar veren Antalya 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.01.2018 gün ve 2017/7738 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan,

Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği, açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4818, Karar No: 2023/3330, Tarih: 26.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4818 E.  ,  2023/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/1997 değ.iş

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2021 tarihli ve 2021/16423 soruşturma, 2021/10752 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/03/2022 tarihli ve 2022/1997 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 02/05/2023 gün ve 94660652-105-01-27679-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52868 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/ 52868 s kanun yararına bozma isteminin;

“..Somut soruşturma dosyasında, kaza tespit tutanağına göre müştekinin kusurlu olduğu, şüphelinin kazaya etken herhangi bir kural ihlalinin olmadığının belirtildiği, bu sebeple şüphelinin kasıt ve kusurunun bulunmadığı şeklinde gerekçe ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş ise de, şüphelinin 29/11/2020 tarihli beyanında, tuvalet ihtiyacı için aracını yolun kenarına nizami bir şekilde dörtlüleri yakarak park ettiğini, restorantta tuvalet ihtiyacını giderdikten sonra geri döndüğünde aracını yerinde bulamadığını beyan etmiş olması karşısında, olay yerinde keşif yapılarak, olayın meydana geldiği saat, aracın çekildiği saat, mağdurun hastaneye götürüldüğü saat tespit edilerek aracın ne kadar süre park halinde bulunduğu, trafik akışına göre aracın park edilip edilmeyeceği, ... yoluna engel bir halinin bulunup bulunmadığını tespit ederek, kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alınması sonucu şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi amacıyla soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE