muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/791, Karar No: 2021/1567, Tarih: 16.02.2021

Dosya kapsamına göre, Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/7673 değişik iş sayılı kararında yer alan, “... müşteki vekillerinin 10/12/2018 havale tarihli dilekçesinde yeni deliller olduğundan bahisle itiraz edildiği, yeni delilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesinin gerektiği...” şeklindeki gerekçe ile müştekinin dilekçesinde belirtmiş olduğu hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı hususundaki takdirin Cumhuriyet Başsavcılığına ait olacağından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 172. maddesinde yer alan, "(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/9 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki hüküm ile anılan Kanunun 173. maddesinde yer alan "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir. (2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir. (3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir. (4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26. mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir. (5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz. (6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S....K./11. md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/10 md.) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, benzer bir olayla ilgili Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26/04/2017 tarihli ve 2017/1526 esas, 2017/3449 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/02/2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazının reddine ilişkin Adana 2

.) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, benzer bir olayla ilgili Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26/04/2017 tarihli ve 2017/1526 esas, 2017/3449 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/02/2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazının reddine ilişkin Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/03/2017 tarihli ve 2017/796 değişik iş sayılı kararını müteakip, müştekinin talebinde gerekçe gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda merciince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Adana 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/02/2019 tarihli ve 2019/943 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/03/2020 gün ve 94660652-105-01-1124-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 172/2. maddesinde "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” hükmü yer almaktadır. Böylece kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların sanığın hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması ceza muhakemesi şartına bağlanmıştır. Bu şart aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyecektir,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/6. maddesine göre de, "itirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır",

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/6. maddesine göre de, "itirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır",

İncelenen dosyada; Adana Cumhuriyet Başsavcılığıncaverilen 03/02/2017 tarih ve 2015/25509 soruşturma, 2017/4990 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik şikayetçinin itirazının Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/03/2017 tarihli ve 2017/796 değişik iş sayılı kararı ile reddedilip, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesinden sonra, şikayetçinin dosya konusuyla ilgili üç yabancı laboratuvardan test sonucunun eline ulaştığı ve şüpheli Buket ile aralarında devam eden velayet konulu hukuk davasında alınan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu raporunun şüphelilere atılı suç açısından yeni delil teşkil ettiğinden bahisle şüpheliler hakkında kamu davası açılmasını talep etmesi üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma dosyasının gönderildiği Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/6. maddesi uyarınca şikayetçinin talebinde gerekçe gösterilen hususlarla soruşturma dosyasına sunduğu belgelerin yeni delil niteliğinde olup olmadığı, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılıp kaldırılmayacağı, dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, 04/01/2019 tarih ve 2018/7673 değişik iş sayılı yeni delilin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Adana 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/02/2019 tarihli ve 2019/943 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Adana 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/02/2019 tarihli ve 2019/943 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/6. maddesi gereğince bir karar verilmek üzere müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/401, Karar No: 2015/1242, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/401 E.  ,  2015/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir. Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/5488, Karar No: 2022/9910, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5488 E.  ,  2022/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 11. Sulh Hukuk ve Pamukova Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlı ..., İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.06.2015 tarih ve 2015/382 esas, 2015/513 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 08.11.2021 tarihli ek karar ile re'sen kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Pamukova Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK'nın 412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11312, Karar No: 2012/45859, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11312 E.  ,  2012/45859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

Tarafların sosyal durumları,sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda, sanığın olay tarihinde saat 00:00 sıralarında katılanın evinin önüne gelerek, katılana hitaben “pezevenk korkak çıksana dışarıya” diye bağırarak alenen hakaret ettiği ve akabinde balkon kapısına tekme atarak balkon kapısının pimapen kısmını ve camını kırdığı şeklindeki eylemlerde mala zarar verme ve hakaret suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Somut olayda, sanığın olay tarihinde saat 00:00 sıralarında katılanın evinin önüne gelerek, katılana hitaben “pezevenk korkak çıksana dışarıya” diye bağırarak alenen hakaret ettiği ve akabinde balkon kapısına tekme atarak balkon kapısının pimapen kısmını ve camını kırdığı şeklindeki eylemlerde mala zarar verme ve hakaret suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6251, Karar No: 2021/14870, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6251 E.  ,  2021/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın, katılana telefonda konuştukları esnada tehdit ve hakaret ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, dosyada katılanın beyanından başka sanığın savunmasının aksini ispata elverişli somut delil bulunmaması karşısında, katılanın anlatımına hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4141, Karar No: 2016/4515, Tarih: 16.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/4141 E.  ,  2016/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın işlettiği dükkanın ruhsatsız olması nedeniyle sanığın imzaladığı 03.07.2012 duyuru başlıklı belgeden sonra 23.07.2012 tarihinde mühürlendiği; 02.01.2013 ve 12.02.2013 tarihlerinde yapılan kontrollerde ise mührü bozarak faaliyete devam ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın sorgusunda mührün sokakta oynayan çocuklar tarafından koparılmış olacağını beyan ettiği ancak her iki mühür bozma tutanağını sanığın eşinin sanık yerine imzaladığı ve tutanakların usülüne uygun tutulduğu anlaşılmakla; mührü koyan kurumun izni olmadan gerçekleştirilen eylemde mühür bozma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/40, Karar No: 2024/4157, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/40 E.  ,  2024/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2293 E., 2023/2318 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin 1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/44 Esas, 2022/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. Fıkrası, 29. Maddesinin 1. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. Maddesinin 1. fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/2293 Esas, 2023/2318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suçun kasten işlenmediğinden bahisle suçun vasfına ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; suçun canavarca hisle işlendiğinden bahisle suçun vasfına, haksız tahrike ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suçun kasten işlenmediğinden bahisle suçun vasfına ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; suçun canavarca hisle işlendiğinden bahisle suçun vasfına, haksız tahrike ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ve maktulün komşu oldukları, temyize konu olayın meydana gelmesinden bir gün önce sanık ve maktulün oğlu arasında sanığın tamir ettiği aracın yoldan geçişleri engellemesi nedeniyle sanık ve maktulün oğlunun tartıştığı, tartışmanın kısa sürede kavgaya dönüştüğü, kavgaya sanığın babası ve maktulün de katıldığı, yaşanan arbedenin ardından tarafların ayrıldığı, olay günü akşam saatlerinde sanık ve Kadir Öztürk arasında tartışma yaşandığı, sanığın Kadir'i bıçakla kovalaması üzerine Kadir'in de eline kürek alarak maktulün evine misafir olan yanındaki diğer şahıslarla birlikte sanığın bahçe kapısını tekmelediği, maktulün de elinde kürekle sanığa karşı kavgaya katıldığı, tarafların birkaç dakika kadar birbirlerini yaralamaya çalıştıkları, daha sonra evine doğru koşan sanığın suçta kullanılan tüfeği alarak geri geldiği ve bahçe duvarından atlayarak o sırada kendi evinin önünde bulunan maktule yakın mesafeden iki el ateş ettiği, kafatası kubbe kemiklerinin parçalanmasıyla maktulün olay yerinde öldüğü, sanığın ise babası ve akrabaları ile beraber araçla olay yerini terk ettiği anlaşılmıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, atış mesafesi, atış sayısı, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/2293 Esas, 2023/2318 Karar sayılı kararında sanık müdafi ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.