muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3919, Karar No: 2020/10775, Tarih: 15.12.2020

İrdelenmesi gereken bir başka husus da, gerçekte teferruat niteliği tespit edilen mahcuzların İİK.nun 83/c maddesi gereğince ipotek akit tablosunda yer alması halinde taşınmazdan ayrı hacizleri mümkün değildir. Bir başka anlatımla bu maddenin uygulanabilmesi için, mahcuzun ipotek akit tablosunda yazılı olması yetmez. MK.nun 686.maddesinde tarif edilen şekilde eklenti niteliğini taşıması zorunludur.

Ayrıca ipotek akit tablosunda yazılı olmasa dahi, TMK'nun 862. maddesi uyarınca da ipotek, taşınmazı, bütünleyici parçaları ve eklentileri ile birlikte yükümlü kılacağı ve taşınmazın haczi onun bütünleyici parçalarını (TMK m.684) ve eklentilerini de (TMK.m.686) kapsayacağından bu madde uyarınca da bütünleyici parça ve eklentilerinin haczi mümkün değildir Bu maddenin uygulanabilmesi için haczedilen malların yasa maddelerinde gösterildiği şekilde bütünleyici parça ve eklenti olduğunun belirlenmesi gerekir.

Haczedilen siloların ipotek akit tablosunda yazılı olduğu, tapuda teferruat olarak kayıtlı olduğu sabittir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 13/05/2019 tarihli raporda; “… haczedilen siloların ait ve bağlantılı olduğu fabrikanın buğdaydan un üreten bir üretim tesisi olduğu, fabrikanın çalışabilmesi için yeterli miktar ve oranda buğday stoklaması gerektiği, haczedilen siloların üretim kısmından ayrı olarak tesis edilmiş, çelik kanallar ile birbirine bağlantılı, kanallar üzerinde toz emme-savurma fanları ve kanallar içindeki ürün taşıma helezonlarının birleştirilmesi ile kurulmuş, yekpare silindirik gövdeli buğday stoklama özelliğine sahip olduğu, anılan siloların kanal, fan, elektrik motor ve ekipmanları ile birlikte ( fabrikaya zarar vermeden) sökülüp nakledilerek, benzer amaçlı başka bir tesise kurularak çalıştırılması mümkün olduğu, siloların ekipmanları ile birlikte sökülüp götürülmesi halinde, fabrikanın üretim yapması ve kuruluş amacına uygun şekilde çalışması mümkün olmayacağı ancak sökülen silo ve ekipmanların yerine daha sora yenisi yapılıp tesis edilerek tekrar fabrikanın amacına uygun şekilde çalışması mümkün olabileceği 8 adet çelik siloların ve bağlı ekipmanlarının, ait oldukları un fabrikanın amacına uygun çalışarak üretim yapması için gerekli ve zorunlu oldukları, ancak fabrikanın mütemmim cüz’ü niteliğinde olmadığı …” beyan edilmektedir. Raporda siloların fabrikanın amacına uygun çalışarak üretim yapması için gerekli ve zorunlu oldukları, ancak siloların fabrikaya zarar vermeden sökülebileceği ve fabrikanın mütemmim cüz’ü niteliğinde olmadığı şeklindeki değerlendirmelerin çelişkili olduğu, bu hali ile söz konusu rapor uyuşmazlık konusu olayın çözümüne yeterli açıklık ve netlikte olmayıp hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; şikayete konu mahcuzların gerçekte TMK.nun 684 ve 686.maddelerinde açıklandığı gibi, mütemmim cüz ve teferruat niteliğinde olup olmadıkları, konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay denetimine uygun ve hüküm kurmaya elverişli nitelikte rapor- ek rapor alınarak usulüne uygun olarak tespit edildikten sonra, mütemmim cüz ve teferruat niteliğinde olduklarının belirlenmesi halinde, TMK.nun 686/1 ve 862/1 maddeleri gereğince rehin kapsamında kaldıklarından haczedilemeyecekleri göz önünde tutularak; mütemmim cüz ve teferruat niteliğinde bulunmayan mahcuzların ise haczedilebilecekleri düşünülerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme, çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 16.01.2020 tarih ve 2019/2881 E. - 2020/85 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Bulancak İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14.06.2019 tarih, 2019/20 E. - 2019/57 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 15/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7554, Karar No: 2014/12283, Tarih: 19.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7554 E.  ,  2014/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değişmesi nedeniyle davacının vasiliğinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 412. maddesinde de; “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez....” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından kısıtlının ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce vesayet altına alındığı, o tarihten beri aynı mahkemede takip edildiği ancak TMK’nın 412. maddesi uyarınca vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin “... ” olarak değiştirilmesine izin verildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse ve adres değişikliği sonrası yeni adresinin de bakımevi olması her ne kadar Türk Medeni Kanununun 22. maddesine aykırılık teşkil etse de, kısıtlının yerleşmek niyetiyle bakımevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Diğer yandan vesayet makamı tarafından kısıtlının yerleşim yerinin “... ” olduğu belirlenmiştir. Buna göre uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17770, Karar No: 2021/22172, Tarih: 22.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17770 E.  ,  2021/22172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocukların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 12/01/2013 yerine 01/02/2013 olarak yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5714, Karar No: 2023/1774, Tarih: 06.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/5714 E.  ,  2023/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 Tarihli ve 2020/227 Esas, 2021/264 Karar Sayılı Kararı ile

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

2. Sanıklar ... ve ... hakkkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/1586 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararı ile katılan vekili, Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanıklar müdafiilerinin istinafı üzerine sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, yeniden kurulan hükümler ile

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

2. Sanıklar ... ve ... hakkkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına, sanık ... hakkında ise asgari hadden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemleri, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlediğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın iştirakinin bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrike ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri, suç vasfına ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri, sanığın iştirakinin bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrik tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile sanık ...'ın annesinin uzun süredir tanışık oldukları ve maktulün sanık ...'ın ikametine gidip geldiği, bu süre içerisinde maktulün, sanık ...'ın ablası tanık ... ile de tanıştığı, maktulün, ...'ya gönül ilişkisi kurmak amacıyla defalarca teklifte bulunduğu, ...'nın işi sebebiyle ...'e gittiğinde maktulün ...'yı takip edip ısrarlarına burada da devam ettiği, bu durumun sanık ... tarafından duyulması üzerine sanık ...'ın diğer sanıklar ... ve ...'i de alarak maktulün bulunduğu kahvehaneye gittikleri, sanık ...'ın maktulü dışarı çıkarttığı ve diğer sanıkların yanına götürdüğü, sanıkların tekme, yumruk ve sopalarla maktulü darp ettikleri, sonrasında sanık ...'ın maktulü iki kez bıçaklayarak öldürdüğü belirlenmiştir.

2. Sanık ... üzerine atılı suçlamayı tevilli olarak ikrar etmiş, sanıklar ... ve ... ise inkar etmişlerdir.

3. Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin, 08.01.2020 tarihli otopsi raporuna göre, maktulün sol iliak kanadın 5 cm üzerinde orta aksillir hat ve sol uyluk iç yandan diz iç yana uzanan orta kısmında lateralde bölgelerinde kesici delici alet yaralanmaları olduğu, ayrıca maktulün maktulün tüm vücudunun ödemli bulunduğu, omuzda sıyrık, ön kolda ekimoz, umblikus çevresinde epidermal soyulma, sağ scapular/sırt bölgesinde geniş hiperemik alan tespit edilmiştir. Maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesisinden gelişen kanama ve komplikasyonları sonucu meydana geldiği belirlenmiştir.

4. Tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları ve kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. Tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları ve kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de;

"1. Maktulün sanık ...'ın ablası ...'ya yönelen ve sırnaşık hal alan cinsel taciz ve takip oluşturan eylemlerinin ulaştığı boyut gözetildiğinde, sanık hakkında makul oranda tahrik indirimi yerine, asgari oranda tahrik indirimi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini

2. Sanık ... 'ın olayda kullandığı bıçağı sanık Abdülhalim Bildek'e ait oluşu, her üç sanığın maktulü bulunduğu kahveden konuşmak bahanesiyle çağırmak suretiyle birlikte hareket etmeleri, sanıkların yanından koşarak uzaklaşmaya çalıştığında maktulü birlikte kovalamaları, yakaladıklarında sanıklar ... ve Abdülhalim'in sopa ve tekmelerle maktule vurmak suretiyle maktulün direncini kırdıkları ve savunmasız hale getirdikleri maktule yönelik eylemlerinde fikir ve eylem birliği içerisinde, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurarak suça katıldıkları ve bu sanıkların TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca sorumlu tutulması yerine aynı Kanunun 39. maddesine göre cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini" gerekçeleriyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri

1. Haksız Tahrik

Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktul tarafından sanık ...'ın ablası ...'ya yönelik taciz durumu dikkate alınarak haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca üst sınırdan ceza tayin edilmesi yerine makule yakın oranda ceza verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suç Vasfı

a. Canavarca His

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlandığı, sanıkların, sırf öldürmek için öldürme ya da zevk için öldürme dürtüsüyle hareket ettiğine dair dava dosyasına yansıyan herhangi bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Tasarlama

b. Tasarlama

Suçun tasarlanarak işlediğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerektiği, sanıkların maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiklerine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını aldıktan sonra maktulü takip ettikleri sürenin tasarlama için makul bir süre olmadığı sonucuna varılmakla, mahkemece sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafinin Eksik İncelemeye Dair Temyiz Nedeni

Olay ve Olgular başlığındaki deliller gözetildiğinde dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin Temyiz Nedenleri

1. Sanıkların Suça İştiraklerinin Bulunmadığı

Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım, kamera görüntüleri, sanık ...'ın diğer sanıklara maktulü vuracağını söylediğine dair beyanı, sanık ... ve sanık ...'in, maktule sanık ...'ın da vurduğuna dair beyanı, sanık ...'ın maktule sanık ...'in sopa fırlattığı ve kaçarken kıyafetinden yakalayıp durdurduğuna dair beyanları, otopsi raporunda oluşa uygun şekilde bıçaklama haricinde darp edilemeye dayanak yaralanmalarında bulunması bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanıkların fikir eylem birliği içerisinde, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurarak suça katıldıkları anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik

Sanıklar ... ve ... ile tanık ... arasında akrabalık ilişkisinin bulunmaması karşısında maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası hükümlerinin uygulanmaması yönünde Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanıklar Müdafiilerinin Suç Vasfına Yönelik Temyiz Nedenleri

Sanık ... ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunması, maktuldeki yaralanma yerleri ve sayısı, darp edildiğine dair diğer yaralanmalar birlikte gözetildiğinde sanıkların iştirak halinde gerçekleştirdikleri eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

D. Sanıklar Müdafiilerinin Suç Vasfına Yönelik Temyiz Nedenleri

Sanık ... ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunması, maktuldeki yaralanma yerleri ve sayısı, darp edildiğine dair diğer yaralanmalar birlikte gözetildiğinde sanıkların iştirak halinde gerçekleştirdikleri eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A-2, B, C, D) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/1586 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararında katılan vekilinin suç vasıflarına, sanık müdafiilerince öne sürülen diğer temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A-1) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemleri haksız tahrik yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/1586 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebi gözetilerek sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4611, Karar No: 2016/525, Tarih: 02.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/4611 E.  ,  2016/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

İftira suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 267/1, 43/2. maddesi delaletiyle 43/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2014 tarihli ve 2013/658 esas, 2014/685 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Kanunun 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" hükmüne aykırı olarak, 1 yıl 15 gün hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 07.04.2015 gün ve 94660652-105-07-1941-2015-7590/24451 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarih ve 2015/128090 sayılı tebliğnamesi ile bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay:

Sanığın şikayet dilekçesinde şüphelilerin müşterek çocuğa yönelik çocuk istismarı, çocuğa yönelik şiddet suçunu işlediği hususundaki şikayetinin takipsizlik kararı içeriği nazara alındığında şikayet konusunun sübut bulmadığı, sanığın müştekilere yönelik ihbar ve şikayette bulunarak işlenmediğini bildiği halde haklarında soruşturma açılmasını sağlamak maksadıyla hukuka aykırı bir fiil isnad ederek teselsülen iftira suçunu işlediğinin kabulü ile... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2014 tarihli ve 2013/658 esas, 2014/685 sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 267/1, 43/2. maddesi delaletiyle 43/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair verilen kararda dosyada sadece sanığa tebliğ yapıldığı, katılma talebi olan ancak katılma hususunda karar verilmeyen müşteki ...ile ...ve mağdur ...'a gerekçeli karar tebliğ edilmeden karar kesinleştirilmiştir.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunun 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." hükmüne aykırı olarak, 1 yıl 15 gün hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 1 yıl 15 gün denetim süresi belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Kanunun 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz hükmü düzenlenmiştir.