muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9189, Karar No: 2012/41620, Tarih: 19.09.2012

Kesinleşmeyen karar veya hükümler ile yargıcın takdirine ilişkin konularda kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı gibi hukuken geçersiz kararlarında bu yasa yolu ile incelenmesi mümkün değildir.

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesidir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın yokluğunda verilen Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2010 gün ve 2009/1296 esas 2010/1747 sayılı kararına karşı sanık müdafi tarafından verilen 07.09.2011 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması üzerine aynı Mahkemece verilen vaki istemin reddine dair Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2011 gün ve 2009/1296 esas 2010/1747 sayılı ek kararı ile ... bu karara yönelik itirazın reddine dair İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2011 gün ve 2011/1201 D. ... sayılı kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu, yok hükmündeki bir kararın da kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenmesi mümkün bulunmadığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteminin CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2010 gün ve 2009/1296 esas 2010/1747 sayılı kararına yönelik olarak eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması nedeniyle vaki istemi inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu gözetilerek, temyize ilişkin işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/416, Karar No: 2018/7365, Tarih: 15.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/416 E.  ,  2018/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Aynı suç cinsinden adli sicil kaydı bulunan hükümlü hakkında, mahkumiyetlerinin infaz tarihleri araştırılarak sonucuna göre, 765 sayılı TCK'nın 81/2-3. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas oluşturan hükümlülüğünün bulunmadığı kabul edildiği takdirde, suça konu (eski para birimine göre) 95 milyon TL'nin suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne ve istikrar kazanmış uygulamalara göre pek hafif değerde olduğu dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın hükümleri sanık lehine kabul edilerek uygulama yapılmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve hakkında aynı Yasanın 63. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 15.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11204, Karar No: 2010/8290, Tarih: 27.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/11204 E.  ,  2010/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 12.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirlilğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozam

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması. 04.10.2005 tarihli yapı tatil tutanağı ile "zemin katın plakaj betonunun atıldığı, duvarların örüldüğü, birinci katın oturulur hale getirildiği"nin belirlenmesi, sanığın, inşaatı 2004 yılının Haziran ayında bitirdiğini savunması karşısında; suç tarihinin belirlenmesi açısından, komşu binalarda oturan kamu tanıkları ve tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, bilirkişiye binanın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturmayla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2728, Karar No: 2018/3973, Tarih: 09.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2728 E.  ,  2018/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

S.S. ÇOCUK : ...

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Babasını öldürme

HÜKÜM : ....2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2016 gün ve 2016/112 esas, 2016/206 sayılı kararı;

Babasını öldürme suçundan; TCK'nun 82/1-d, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine; kararın CMK'nun 280/20. maddesi uyarınca kaldırılarak,

Sanığın, TCK'nun 87/4, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ....Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından verilen verilen 14.11.2017 gün ve 2017/1785 esas, 2017/1737 sayılı karara yasal süresi içinde 15.11.2017 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de; suça sürüklenen çocuk 27.11.2017 ve 24.04.2018 tarihli dilekçeleri ile hükmün onanmasını istediğini bildirdiği, suça sürüklenen çocuğun bu tarihte 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edildiğinden;

İstinaf kararını yasal sürede teyiz eden katılan Aile ve Sosyal Politikalar vekilinin ise temyiz nedenlerini bildirmediği, CMK.nun 294/1 ve 295/1. maddeleri .../...

uyarınca temyiz nedenlerinin bildirilmesinin temyiz incelemesi yapılabilmesi için yasal zorunluluk olduğu,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz taleplerinin işin esasına geçilmeden ve sair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak REDDİNE, 09.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2011/6225, Karar No: 2012/1066, Tarih: 23.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6225 E.  ,  2012/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak tespit davasının dinlenebilmesi için genel dava şartlarından başka iki özel koşula daha ihtiyaç vardır. Özel koşulların ilki, tespit davasının konusunu ancak bir hukuki ilişkinin oluşturabileceğidir. Gerçekten tespit hükmü, hak ve alacakların doğduğu hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığını tespit etmekte olup, miktarları hakkında bir şey içermez. Bu nedenle uygulamada, konusu yalnızca maddi vakıa ya da vakıalar olan tespit davalarının dinlenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Kural olarak maddi vakıa ya da vakıalar ancak hukuki bir ilişki ile birlikte tespit davasına konu olabilirler. İkinci koşul, davacının sözünü ettiği hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde hukuki bir yararı bulunmalıdır. Hukuki yarar koşulu, tespit davasını hükme bağlayan tüm yasalarda öğretide ve uygulamada kararlılıkla aranmaktadır.

Öte yandan, bir hukuki ilişkinin hemen tespitinde, hukuki yararın varlığının kabul edilebilmesi için de şu üç koşulun birlikte olması zorunludur.

a)Davacının bir ... veya hukuki durumunun halihazır bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olması,

b)Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt ya da belirsizlik içinde olması,

c)Tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olması.

Açıklanan nedenlerle davacının hukuki korunma (himaye) ihtiyacını başka bir vasıta ile tamamen tatmin edebilmesinin mümkün olduğu hallerde, hukuki ilişkinin soyut tespitinde hukuki yararının bulunmadığı, bu nedenle tespit davası açamayacağı kuşkusuzdur.

Kural olarak, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Sözü edilen kuralın ayrık hali olarak eda davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamı, tespit davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamından daha dar ise, eda davası açılması mümkün olmasına rağmen, eda davasından bağımsız olarak ayrı bir tespit davası açılabileceği de öğretide ve uygulamada kararlılık kazanmıştır.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda davacı taraf paydaş olmadığı gibi taşınmaz hakkında yapılan bir kamulaştırma işlemi de bulunmadığı, tespit davası açılabilmesine imkan tanıyan HUMK'un 567 ve Kamulaştırma Kanunun 19.maddesi hükmünün somut olayda uygulanmasına imkan olmadığı gözetildiğinde, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de bu yanılgı sonuca etkili olmadığından, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile gerekçesi bakımından yanılgılı ancak sonucu bakımından doğru olan hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

üö
Yargıtay — Esas No: 2015/10096, Karar No: 2015/15061, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10096 E.  ,  2015/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, koruyucu gıda ve temizlik yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, fark ücret alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye ile vasıta bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12810, Karar No: 2016/3392, Tarih: 29.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12810 E.  ,  2016/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin mali sıkıntıda olduğu için davalı ...'ten borç para istediğini, anılan davalının aylık %3 faiz ve teminat karşılığı borç vermeyi kabul ettiğini, taraflar arasında 17.07.2012 tarihli protokolün düzenlendiğini, ancak ipotek tesis edilemediğini, protokol gereği davalı ...'ten 300.000 TL borç alındığını, karşılığında keşidecisi davacı şirket olup diğer davacı tarafından cirolanmış açık diğer ikisi 150.000 TL bedelli 3 adet çek ve ayrıca aylık borç taksitleri için her biri 9.000 TL bedelli 9 adet senedin teslim edildiğini, daha sonra davalı ...'e en geç 10.08.2012 tarihine kadar ipotek verilerek değiştirilmesi kaydı ile 09.08.2012 tarihli 90.000 TL bedelli, 10.08.2012 tarihli 60.000 TL bedelli iki adet çek daha düzenlendiğini davalı ...'e boş olarak verilen çeki, 10.08.2012 keşide tarihli ve 300.00 TL bedelli olarak doldurulup, müvekkillerince tanımayan davalı ... verdiğini ve ....İcra Müdürlüğü'nün 2012/6498 E.sayılı dosya ile takibe konulduğunu, 60.000 TL ve 90.000 TL bedelli çeklerin davalı ... tarafından ...İcra Müdürlüğü'nün 2015/6499 E. sayılı dosyasından takip yapıldığını , söz konusu çeklerin teminat amaçlı olduğunu kayıtsız şartsız borç ikrarını havi olmadığından kambiyo senetlerine mahsus icra takibine konu edilemeyeceklerini,davalı ...'ın teslim belgelerine göre yetkili hamil olmadığını ,müvekkillerinin takip alacaklısı davalılara borcunun bulunmadığını iddia ederek, davacının dava konusu bonolar nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ,davacı ile davalı müvekkili ...'in arkadaş olduklarını, davacının büyük ortağı firmanın ihtiyacı olan krediyi bankalardan alamadığı için müvekkilinin davalıya destek olmak amacı ile istasyon gelirinden pay alma karşılığında nakit para verdiğini, yapılan protokol uyarınca teminat amaçlı 300.000,00 TL ipotek verilmesi gerekirken , davacının ipotek vermediğini, söz konusu protokol ekinde yer alan iki adet 150.000,00 TL bedelli çeklerin davacıya iade edildiğini, bunun yerine 60.000,00 TL ve 90.000,00 TL bedelli çeklerin alındığını, davacı tarafın yapılan protokole uymadığını, bunu üzerine davalı ...'in yetkili hamil sıfatı ile elindeki çeki borcuna karşılık davalı ...'a devrettiğini, davacı tarafın yapılan protokol hükümlerine uygun hareket etmemesi nedeniyle müvekkillerinin icra takibi yapmakta haklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece , taraflar arasında düzenlenen 17/07/2012 tarihli protokol kapsamında davalı ... tarafından davacı tarafa 300.000,00 TL tutarında borç verildiği, anılan borca karşılık teminat oluşturmak üzere davacı tarafça davalı tarafa dava konusu çeklerin verildiği , davacıların alınan borca karşılık ödeme yapmadığı, bu nedenle davalı tarafın teminat amaçlı olarak aldığı çeklere istinaden icra takibi yapmakta haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ,hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11208, Karar No: 2017/7679, Tarih: 07.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/11208 E.  ,  2017/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, re’sen tahakkuk ettirilen fark prim borcunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davacı vekili tarafından 20.11.2014 tarihli feragat dilekçesi ile davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32914, Karar No: 2013/5805, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32914 E.  ,  2013/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.10.2012 gün ve 2012/1-405 Esas 2012/1802 Karar Sayılı ilamında da belirtildiği üzere iddianamede sevk maddesi olarak birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları belirtilmemiş ise de iddianame içeriğinde anlatılmış olması karşısında ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği,mağdurun ifadelerinde 24.01.2007 tarihinde saat:16:00 da evden ayrıldığını, 25.01.2007 tarihinde saat:07:00 da eve geldiğinde hırsızlık olduğunu beyan ettiği,suç yerinin 268/11 sokak olduğu, 25.01.2007 tarihli olay tutanağına göre sanığın 25.01.2007 tarihinde 01.45 te 686/7 sokak üzerinde aracın bagajından suça konu eşyaları indirirken görüldüğünün anlaşılması karşısında sanık lehine yorumla suçun gündüzleyin işlendiği anlaşıldığı halde sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması durumunda ceza 2 yıla düşmüş ve hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin ve erteleme hükümlerinin uygulanabilirlik sınırları içerisine girmiş ise de;sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve erteleme kararı verilemeyeceği belirlenip bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak sonuç olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36030, Karar No: 2017/7279, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/36030 E.  ,  2017/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hüküm fıkrasına “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddeleri uyarınca, 1500,00 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.