muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16132, Karar No: 2014/927, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16132 E.  ,  2014/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 9. İş Mahkemesi

Tarihi :30.05.2013

No :2009/594-2013/296

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 149. (HMK’nun 28.) maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381. (HMK’nun 294.) maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafları iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az aynı Kanunun 388. (HMK’nun 297.) maddesinde belirtilen hüküm sonucunun tutanağa geçirilerek okunması suretiyle olur.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/1-3. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/1-c. maddesinde, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiği açıklanmıştır.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde:

“Karar aşağıdaki hususları kapsar:

1.Kararı veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,

2.Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

3.İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4.Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi,

5.Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü yer almaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde ise:

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde ise:

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Yine Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 389. (HMK’nun 298.) maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Bu hükümden anlaşılacağı gibi, mahkeme hükmünü gerekçesi ile birlikte tam olarak yazmış olsa bile, bunu duruşma tutanağına tamamen yazdırması ve okunması gerekir. Bir başka ifade ile mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun tefhim edilmesi, verilen kararla, ne şekilde tefhim edildiğinin duruşma tutanağına yazılması zorunludur. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür.

Kısa karar, bir davayı sona erdiren ( Niha-i ) temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. (HMK’nun 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23E 268 K, 2012/6-97 E 203 K , 2012/10-149 E 291K sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Mahkemece, kısa kararda, "Davanın kabulü ile 14/11/2012 tarihli bilirkişi raporundaki süre ve ücretlerle davacının davalı işletmede çalıştığının tespitine," denilerek, usul ve yasaya uygun kısa karar oluşturulmaksızın gerekçeli karar yazılmıştır. Ortada hukuki varlık kazanmış bir karar mevcut değildir. Kamu düzeni ile ilgili ve emredici nitelikte bulunan yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı şekilde, davanın yürütülüp sonuçlandırılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Türkiye Toplumsal ve Ekonomik Tarih Vakfı Döner Sermaye İşletmesi'ne iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3020, Karar No: 2019/3881, Tarih: 24.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3020 E.  ,  2019/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK'nin 82/1-b, 58/1-2,a,b,6, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebi üzerine belirlenen ve tebliğ edilen duruşma gün ve saatinde hazır olmaması nedeniyle bu sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Katılanın sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan kamu davalarına katılma, kurulan hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından katılan vekilinin bu hükümlere yönelen temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık

...’ın nitelikli kasten öldürme fiiline iştirak etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki suç vasfına, öldürme kastı bulunmadığına, yasal savunmaya, sanık ... müdafiinin sübuta, iştirak bulunmadığına, katılan vekilinin suç vasfına, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)- Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında bu fiile yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; arkadaşlıkları uzun yıllara dayanan maktul ile sanık ... arasında, ...’in işlettiği çay bahçesine parasal katkı sağlamış olan maktulün bu parayla ilgili talepleri nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanıkların ...’in evine giderek alkol aldıkları, daha sonra maktulün de eve gelerek onlara katıldığı, alkol ve uyuşturucu aldıktan sonra, maktul ile sanıklar arasında tartışma çıktığı, özellikle maktul ile sanık ... arasında çıkan kavga sırasında maktulün tabancayla vurulduğu, daha sonra maktulün el ve ayaklarının kelepçelendiği, otopsi raporuna yansıyan darp ve cerh izlerine göre, maktulün uzun süre darp edildiği, bağırmasını önlemek amacıyla ağız ve burnu kumaşla kapatıldıktan sonra koli bandıyla muntazam şekilde bantlandığı, maktulün ağız ve burnunun kapatılması ve boyuna bası yapılmasına bağlı asfiksi sonucu boğularak öldürüldüğü anlaşılan olayda;

a)- Otopsi raporundaki bulgular ve sanıkların anlatımlarına göre, eylemin uzunca bir süre devam ettiği, bu eylem sırasında sanık ...’in olay yerinde bulunup, sanık ...’in yanında yer aldığı, eylemi önlemeye yönelik bir çaba içine girmediği gibi, mahkemece gözlemi yapılan sanık ... ve maktulün vücut yapıları, eylemde silah, koli bandı, kumaş gibi bir çok malzeme kullanılması, olay yerine ulaşan kolluğa rağmen sanıkların o ana kadar açmamış oldukları kapıyı açmakta gecikmeleri, her iki sanığın evin içinde ve üzerleri kanlı bir şekilde tespit edilmeleri karşısında, sanık ...’in eylemi tek başına gerçekleştirmesinin mümkün görülmemesi nazara alınarak sanık ...’ın eylemin başından sonuna kadar sanık ...’le birlikte fiil üzerinde hakimiyet kurduğunun kabulü ile TCK’nin 37/1 maddesi kapsamında asli fail olarak eylemden sorumlu tutulması yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde TCK’nin 39. maddesi kapsamında yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b)- Tanığı bulunmayan olayda, sanıkların aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre, alkol ve uyuşturucu madde etkisindeki maktulün kendilerine yönelik eylemleri üzerine olayın başladığını savunmaları nazara alınarak; bu husustaki talepleri de karşılayacak şekilde, TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen sürelere göre tutuklu sanıkların tahliye taleplerinin reddine, 24/09/2019 günü Üyeler ... ve ...'in sanık ...'ın eyleme yardım eden olarak iştirak ettiğine dair karşı oyları ve oy çokluğuyla ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY;

Oluşa dair sanıkların beyanları dışında tanık beyanı bulunmaması, sanık ...’in eylemine katkısı olmadığına dair sanık ...’in beyanlarının sanık ... tarafından da doğrulanması, maktulün, alkol ve uyuşturucu madde etkisinde olup, olayın başlangıcında tabancayla da vurularak etki gücünün azalması nazara alındığında, sanık ...’in eylemi tek başına gerçekleşterdiği yönündeki savunmalar aşılamadığına göre; Eylem sırasında, sanık ...’in eyleme kayıtsız kalarak sanık ...’in yanında yer alması şeklinde sübuta eren olayda; sanık ...’in sorumluluğunun TCK’nin 39/1-2 maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile eylemden yardım eden olarak sorumlu tutulması ile iktifa edilmesi görüşünde olduğumuzdan aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

... ...

Muhalif Üye Muhalif Üye

24/09/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ...'nun yokluğunda 26/09/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/9616, Karar No: 2019/23038, Tarih: 17.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9616 E.  ,  2019/23038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında müşteki ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükme yönelik olduğu, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında verilen kamu davasının düşürülmesine yönelik hükme ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki sanık ... soruşturma aşamasında müşteki sanık ...'ten şikayetçi olduğunu beyan etmiş olup, kovuşturma aşamasında mahkemece dinlenilmediği için müşteki ...'nun sanık ... hakkındaki şikayetinin devam edip etmediği belirlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/400, Karar No: 2015/1451, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/400 E.  ,  2015/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/8326, Karar No: 2011/12506, Tarih: 21.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8326 E.  ,  2011/12506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 01.01.2004 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 2008 yılına kadar kira paralarını düzenli olarak ödediğini, ancak 2008 - 2009 dönemi kira parasını ödememesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve % 40 icra inkar tazminatnın tahsilini istemiştir. Davalı vekili itirazında, kiralayanın tek başına malik olmadığını başka paydaşlarda bulunduğunu tek başına kiraya verme yetkisi olmadığını bildirmiştir. Mahkemece paylı mülkiyettekiralayanın tek başına kiraya verme yetkisi bulunmadığı için davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2004 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi kiralayan olarak davacı ... ile davalı kiracı ... arasında imzalanmıştır. Kira sözleşmeleri şahsi hak doğuran sözleşmelerden olduğundan kiraya verenin malik olmasına gerek yoktur. Bu nedenle kiraya vermek için malik olmak gerekmez. Kiralayan sözleşmenin tarafı olup dava açma hakkı ve yetkisini sözleşmeden almaktadır. Sözleşmeden kaynaklanan bu yetkinin kullanılabilmesi için kiralayanın malik olması şart olmadığına, kiraya verilen taşınmazın malikleri, söz konusu sözleşmenin iptali için dava açmadıklarına göre kira sözleşmesine icazet verdiklerinin kabulü gerekir. Kira sözleşmesi tarafların ortak iradesi ile veya bir mahkeme kararı ile ortadan kaldırılmadığı sürece geçerli olup, tarafları bağlar. Davacının kiralayan sıfatı ile icra takibi yapmasında ve itiraz edilmesi üzerine dava açmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu durumda davalı

takip konusu borcu İ.İ.K.'nun 269/c maddesinde yazılı belgelerden biri ile ödediğini kanıtlayamadığından itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5459, Karar No: 2022/9908, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5459 E.  ,  2022/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlılar hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Hatay 1. Sulh Hukuk ve Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Kısıtlılar ..., ..., ..., Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 28.06.2018 tarih ve 2017/775 Esas, 2018/601 Karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendilerine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 02.11.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlıların İstanbul’a taşındıklarını belirterek görevine son verilmesini talep etmiştir.

Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 29.04.2021 tarihli karar ile kısıtlıların yerleşim yeri adreslerinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlıların yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlıların yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6139, Karar No: 2006/6490, Tarih: 01.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6139 E.  ,  2006/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... S.H.

DAVA TÜRÜ :Verasetin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1... Hukuk Mahkemesinin 1999/1490 esas ve 1999/1548 esas sayılı dosyalarının temin edilerek evraka eklenilmesi gerekmektedir.

2-Davaya dahil edilen davalılar ... dava tarihinde reşit olmadıkları anlaşılmaktadır. Temyiz isteminden sonra dosyaya giren 28.7.2005 ve 9.8.2005 tarihli dilekçe ...denilerek imzalanmıştır.... dava esnasında ve sonrasında velayet veya vesayet altında olup olmadıkları anlaşılamamaktadır. Adı geçen kişilere ait aile nüfus kayıt tablolarının temin edilmesi, adlarına vesayet kararı bulunup bulunmadığının araştırılması, vesayet kararları mevcut ise temin edilerek evraka eklenilmesi, daval...halen vesayet altında ise mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin vasiye usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksiklikleri giderildiktensonra Dairemize geri çevrilmesi amacıyla dosyanın mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.01.05.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9093, Karar No: 2018/1941, Tarih: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9093 E.  ,  2018/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/03/2016 tarih ve 2014/284-2016/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir fast food zinciri olduğunu, “the original steakburger" markasının 2013 yılında WIPO nezdinde 1158993 sayı ile kayıtlı olduğunu, Madrid Protokolü uyarınca ülkemizde de tescili için başvuruda bulunulduğunu, 2013/48015 numaralı “the original steakburger" başvurunun 556 sayılı KHK m. 7/1-a ve 7/1-c uyarınca ... tarafından reddedildiğini, ...’nin aldığı red kararına karşı yeniden itiraz yoluna gidildiğini, müvekkilinin markasının tanınmış bir marka olduğunu, steak kelimesinin çoğu tüketici nezdinde İngilizce bir kelime olması nedeniyle herhangi bir çağrışım uyandırmayacağını, markanın bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, başvuruya konu ibarenin her sınıf için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkilinin markasının kullanım neticesinde ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, "the original steakburger” ibaresinin İngilizce'de bir burger türü anlamını haiz olmakla birlikte anlamının ilgili tüketici tarafından açık ve belirgin olarak bilinen, tescil edilmek istendiği mal/hizmetler açısından da doğrudan tanımlayıcı nitelikte olduğunu, başvuru konusu markanın Türkiye’deki tüketiciler nezdinde böylesine ayırt edicilik kazandığını ispatlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, marka başvurusunda ilk bakışta göze çarpan unsurun “...” ibaresi olduğu, İngilizce'de bir sandviç türü anlamına geldiği, hamburger yiyecek ürününün cinsini, çeşidini belirtir nitelikte bir ibare olduğunu, başvuru açısından KHK m. 7/1-c anlamında tescil engelinin bulunduğu, davacının kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığına ilişkin iddialarını ispatlayamadığı ve bu nedenle de KHK m. 7/1-a ve 7/1-c hükümlerinden kaynaklı tescil engellerinin geçerliliğini sürdürdüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.