muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3797, Karar No: 2012/19554, Tarih: 06.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3797 E.  ,  2012/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, İcra müdürlüğünce 03.06.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane branşlarının haczine karar verildiği borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da herhangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Bu durumda, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve haklarda  hacedilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur (Hukuk Genel Kurulu'nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı).

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı l5.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre özel hastanelerin ancak bu yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Dava dilekçesinde branş hacizlerinin öğrenilmesi tarihine ilişkin beyan bulunmadığı, hastane ruhsatı ve branşların ayrı müzekkereler ile haczedildiği nazara alındığında;

Mahkemece süresinde yapıldığı anlaşılan şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı'na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının ve branş ruhsatlarının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7787, Karar No: 2024/10471, Tarih: 06.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7787 E.  ,  2024/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2376 E., 2024/567 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/41 E., 2022/509 K.

Taraflar arasındaki Kurum işlemini iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin ... eşi ...'den kaynaklı hak sahibi olarak kendisine bağlanan kısmi ölüm aylığının tam ölüm aylığına çevrilmesi maksadıyla yasanın kendisine verdiği haklar uyarınca borçlanma işlemlerini yapmış olmasına rağmen bu talebinin davalı Kurum tarafından kanuna açıkça aykırı surette yerine getirilmediğini; müvekkilinin ... eşi ...'in 04.04.2020 tarihinde vefat ettiğini, bu ölüm dolayısıyla müvekkiline SGK tarafından kısmi dul/ölüm aylığı bağlandığını, ... ...'in Türkiye'de fiili olarak prim günü bulunduğunu, müvekkilinin hak kazandığı kısmi dul/ölüm aylığının tam olarak ödenmesinin sağlanması için eşi üzerinden hizmet borçlanması ve askerlik borçlanması işlemleri neticesinde Karaelmas Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından tahakkuk işlemlerinin yapıldığını, davalı Kurum tarafından gerçekleştirilen tahakkuk işlemleri neticesinde müvekkili tarafından eşi üzerinden 720 gün askerlik borçlanması, 700 gün 3201 sayılı Kanun kapsamında yurtdışı hizmet borçlanması bedellerinin ödenerek toplam 1800 prim gününe ulaşıldığını;

Müvekkili tarafından 15.12.2020 tarihinde davalı Kuruma başvurularak kısmi ölüm aylığının tam ölüm aylığına çevrilmesini talep ettiğini, aradan geçen uzun süreye rağmen davalı Kurum tarafından müvekkiline aylık bağlandığına ya da başvurunun reddedildiğine dair olumlu ya da olumsuz herhangi bir dönüş yapılmadığını;

Bunun üzerine müvekkili tarafından sözlü veya yazılı olarak birden çok defa davalı Kuruma müracaat edildiğini ancak herhangi bir netice alınamadığını belirterek;

"1-Müvekkilinin 15.12.2020 tarihli kısmi ölüm (dul) aylığının tam ölüm aylığına çevrilmesi başvurusuna yasal sürede cevap verilmemesi karşısında zımni olarak verilen red kararının iptaline,

2-Müvekkiline bağlanmış olan kısmi ölüm (dul) aylığının borçlanma suretiyle başvuru tarihi olan 15.12.2020'yi izleyen ayın ilk günü olan 01.01.2021 tarihinden itibaren tam ölüm aylığına çevrilmesi gerektiğinin tespitine,

"1-Müvekkilinin 15.12.2020 tarihli kısmi ölüm (dul) aylığının tam ölüm aylığına çevrilmesi başvurusuna yasal sürede cevap verilmemesi karşısında zımni olarak verilen red kararının iptaline,

2-Müvekkiline bağlanmış olan kısmi ölüm (dul) aylığının borçlanma suretiyle başvuru tarihi olan 15.12.2020'yi izleyen ayın ilk günü olan 01.01.2021 tarihinden itibaren tam ölüm aylığına çevrilmesi gerektiğinin tespitine,

3-Müvekkilinin bağlanmış olan kısmi ölüm (dul) aylığının tam ölüm aylığına 01.01.2021 tarihinden itibaren çevrilmesine, 01.01.2021 tarihinden itibaren ödenmesi gereken tam aylığın kısmi aylık ödemesi nedeniyle eksik kalan kısmının ve buna bağlı olarak kısmi aylığa göre eksik ödenen bayram ikramiyelerinin yasal artışlar gözetilerek ödenmesi gerektiğinin tespitine, ödenmeyen aylıkların ve bayram ikramiyelerinin işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine" karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurrum vekili cevap dilekçesinde özetle; ... ...'in prim ödeme gün sayısı her ne kadar borçlanma ile 1827 gün olsa dahi 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlandırılacak gün sayısının sigortalıya bağlanan yaşlılık ve malullük aylığı bağlanması için gereken (4/1-b kapsamında gereken gün sayısı kadar) yeterli gün sayısı olmadığından kısmi aylığın tam aylığa dönüştürülmesinin mümkün olmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacıya 01.01.2021 tarihinden geçerli olmak üzere tam ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline, 01.01.2021 tarihinden itibaren eksik ödenen ölüm aylıklarının ve bayram ikramiyelerinin yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını, talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı murisinin prim ödeme gün sayısının her ne kadar borçlanma ile 1827 gün olsa dahi 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlandırılacak gün sayısının, sigortalıya yaşlılık ve malullük aylığı bağlanması için gereken yeterli gün sayısını karşılamadığından, kısmi aylığın tam aylığa dönüştürülmesinin mümkün olmadığı belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölüm aylığı bağlanması aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8080, Karar No: 2014/5966, Tarih: 28.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8080 E.  ,  2014/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/308509

MAHKEMESİ : Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2010/322 (E) ve 2012/334 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 19.07.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29908, Karar No: 2018/4973, Tarih: 10.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29908 E.  ,  2018/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın katılanın işyerinden çaldığı cep telefonu ve içerisindeki sim kartı yönünden yapılan değer tespitine göre cep telefonunun 40,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1612, Karar No: 2011/9162, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1612 E.  ,  2011/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 119 ada 91 ve 100 parsel sayılı 240 ve 2140,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar dava dışı taşınmazlara da revizyon gören tapu kaydına, miras hakkına pay bağışına, pay satışına ve paylaşmaya dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., paylaşma ile taşınmazın 1/3 payının kendisine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda keşif giderlerinin kesin süre içerisinde yatırılmaması nedeni ile ispatlanamayan davanın Kadastro Kanunu’nun 36. maddesi gereğince reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için öncelikle, dosya ikmal edildikten sonra tayin edilecek keşif günü ile ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretlerle, araç gideri ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmeli, bu süre tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesi hükmü göz ardı edilmemelidir. Mahkemece, 14.07.2010 tarihli ara kararında mahkeme heyeti ve teknik bilirkişiler ile araç giderlerine ilişkin masraflar kalemler halinde gösterilmiş, davacı ...’a 24.07.2010 tarihinde ihtaratlı davetiye tebliğ edilmiş ise de keşif yapılmış olsa dahi mahalli bilirkişi ve davacı tanıkları ile davacının ibraz ettiği senette imzası bulunan tanıklar dinlenmeden sadece teknik bilirkişilerin huzuruyla yapılacak keşfin yeterli olabileceğinden, mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıklara verilecek ücretler ile yapılacak keşifte hazır bulunmaları için mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıklara yapılacak davetiye giderleri gösterilmediği için belirtilen ara kararı ve bu karara göre çıkartılan muhtıranın hukuki sonuç doğurabileceğinden de söz edilemez. Kadastro Kanunu'nun 36. maddesine göre davanın reddedilebilmesi için ara kararının

usulüne uygun olması gereklidir. Hal böyle olunca, ara kararına uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2731, Karar No: 2015/2580, Tarih: 12.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2731 E.  ,  2015/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/33603, Karar No: 2020/7941, Tarih: 08.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33603 E.  ,  2020/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Sanık ... yönünden; TCK'nın 158/1-f, 35, 52 md gereği mahkumiyet

Hırsızlık, mala zarar verme ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Sanık ... yönünden; Hırsızlık, mala zarar verme ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Sanık ... yönünden; Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Sanık ... yönünden; Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraat

Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyet, resmi belgede sahtecilik, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraatine, sanık ...’in nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine, sanık ...’in hırsızlık, mala zarar verme ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine, sanık ...’in hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraatine ilişkin hükümler katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

10/09/2008 tarihinde Katılan ...'in cadde üzerinde park ettiği, .... plakalı aracın sağ ön kapı kelebek camı kırılmak suretiyle çanta içinde 6000 TL nakit para, kredi kartları ile birlikte .... Vakıfbank Şubesine ait suça konu .... nolu ve .... çeklerin de bulunduğu çek yapraklarının çalındığı, suça konu çeklerden .... nolu çekin hırsızlık olayından iki gün sonra sanıklar ... ve ... tarafından mağdur ...'ndan bal alınıp karşılığında belirtilen çeki verdikleri çekin bankaya ibrazında çalıntı olduğunun anlaşıldığı, diğer çek olan .... nolu çekin ise yine sanıklardan ... tarafından müşteki ...'dan almış olduğu araba nedeniyle borcuna karşılık olarak verildiği, bu çekin de sahte olduğu, sanıklar ...,... ve ...’in aracın camını kırıp çekleri çaldıkları akabinde bu çeklerin kullanılarak sahtecilik ve dolandırıcılık suçu işlendiği iddia olunan olayda;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan ...’in dolandırıcılık suçunun doğrudan doğruya zarar göreni olmadığı, bu sebeple bu suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmadığı bu sebeple katılan sıfatını alamadığı, katılan sıfatı bulunmaması sebebi ile hükmü temyiz hakkı olmadığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık ... ve ... hakkında belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların üzerilerine atılı suçları işledikleri yönünde cezalandırılmalarına yeter delil bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.