muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29901, Karar No: 2015/30991, Tarih: 03.11.2015

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; davalı kurum tarafından düzenlenen tutanak konusu olayda müvekkili şirket çalışanı N.. Ç..'nin iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25-II(d),(e) bendine ve ilgili maddelere göre haklı nedenle bildirimsiz ve tazminatsız olarak Gebze 3.Noterliği'nin 10.07.2012 tarih ve 14679 yevmiye ihtarnamesiyle feshedildiğini, usul, yasa ve yerleşmiş Yargıtay içtihatları gereği haklı nedenle fesihte savunma alınma sorunluluğunun bulunmadığını, davacı şirket çalışanlarından N.. Ç..'nin 30.06.2012, 02.07.2012, 03.07.2012, 04.07.2012, 05.07.2012, 06.07.2012, 07.07.2012 tarihlerinde işe gelmediğini, işe gelmesini engelleyecek herhangi haklı bir sebebi de davacı şirkete bildirmediğini, bu konuda davacı şirkette tanıklar huzurunda tutanak tutulduğunu, daha sonra N.. Ç..'nin 09.07.2012 günü işe geldiğini, bunun üzerine davacı şirketin İnsan Kaynakları Müdürlüğü tarafından devamsızlıkla ilgili olarak N.. Ç..'nin yazılı savunmasının alınmak istendiğini, ancak N.. Ç..'nin savunma yazısını imzalamaktan imtina ettiği gibi yazılı savunma vermeyeceğini belirttiğini ve devamında devamsızlığının olduğu günlerde raporunun olduğunu ve raporunu yanında getirdiğini belirttiğini, bunun üzerine davacı şirketin insan kaynakları tarafından kendisine raporlu olunması halinde raporun bir suretinin zamanında müvekkili şirkete gönderilmesi ve aynı zamanda da bu hususun zamanında müvekkili şirkete bildirilmesi gerektiğinin söylenmesi üzerine N.. Ç..'nin raporlu olduğundan çalışma arkadaşı N.. E..'un haberi olduğunu ve raporlu olduğunu N.. E..'un kasıtlı olarak davacı şirkete söylemediğini iddia ettiğini, N.. Ç..'nin sözlerinin devamında İnsan Kaynakları Müdürü'ne yazılı savunma isteme haklarının olmadığını, eşinin bu konuda gereğini yapacağını söyleyerek " Siz kimsiniz ki benden böyle bir istekte bulunuyorsunuz?" dediğini, akabinde "bundan sonra sizinle İlker(eşi) muhatap olacak, attığınız adımlara dikkat edin?" şeklinde tehditte bulunarak, çalışma arkadaşı N.. E..'un yanına giderek N.. E..'a bağırdığını, tehdit ettiğini ve ağır ithamlarda bulunarak daha sonra işyerini izinsiz ve mazeretsiz olarak terk ettiğini, tüm bu nedenlerden dolayı N.. Ç.. hakkında davacı şirketin başta şikayet olmak üzere her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla N.. Ç..'nin iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25-II(d),(e) bendine ve ilgili maddelere göre haklı nedenle bildirimsiz ve tazminatsız olarak Gebze 3.Noterliği'nin 10.07.2012 tarih ve 14679 yevmiye ihtarnamesiyle feshedildiğini, N.. Ç..'nin daha sonra davalı kuruma başvurması üzerine davalı kurumun olayla ilgili tüm kayıt, bilgi ve belgeleri davacı şirketten istemiş olduğunu, davacı şirket tarafından tüm kayıt, bilgi ve belgeleri 23.08.2012 tarihinde davalı kuruma ibraz ettiğini, davalı taraf yapmış olduğu inceleme sonucunda işçi N.. Ç.

.Noterliği'nin 10.07.2012 tarih ve 14679 yevmiye ihtarnamesiyle feshedildiğini, N.. Ç..'nin daha sonra davalı kuruma başvurması üzerine davalı kurumun olayla ilgili tüm kayıt, bilgi ve belgeleri davacı şirketten istemiş olduğunu, davacı şirket tarafından tüm kayıt, bilgi ve belgeleri 23.08.2012 tarihinde davalı kuruma ibraz ettiğini, davalı taraf yapmış olduğu inceleme sonucunda işçi N.. Ç..'ye noter yada posta kanalı ile gönderilmiş bir ihtarname bulunmadığını, savunmasının istenmediği gerekçesi ile 2 haftalık ihbar tazminatının şikayetçi işçiye ödenmesine karar verdiğini, davalı kurumun bu kararının usul, yasa ve Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve hayatın olağan akışına tamamen aykırı olduğunu ve kabulünün mümkün olmadığını, dolayısıyla 4857 sayılı İş Kanunu'nu 92.maddesinin 3.fıkrası ve ilgili mevzuat gereği tamamen usul, yasa ve Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına aykırı olan tutanağın iptalini talep ettiklerini belirterek; T.. İ.. Kurumu K... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü 'nün 23/08/2012 tarih ve ANÖ-237 sayılı tutanağın iptaline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar , davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacı işveren tarafından şikayetçi işçi N.. Ç..’nin iş akdinin, 09.07.2012 tarihinde işyerinde yaşanan tartışma olayı sırasında gerek şirketin İnsan Kaynakları Bölümü çalışanlarını tehdit etmesi, gerekse şirketin çalışanı N.. E.. ile tartışarak, N.. E..’a bağırması, tehdit etmesi, ağır ithamlarda bulunarak işyerini terk etmesi üzerine, 4857 sayılı İş Kanunun’nun 25/II-(d) fıkrası kapsamında “İşçinin, …işverenin başka işçisine sataşması..” nedeniyle haklı nedenle sona erdirildiği, davacı işveren tarafından, fesih bildiriminin N.. Ç.. ‘nin işverence bilinen adresine usul ve yasaya uygun olarak yapılmaya çalışıldığı, ancak muhatabın adreste bulunmaması nedeniyle kendisine tebliğ yapılamadığı, bu durumun ihtarname gönderilmediği anlamına gelemeyeceği, haklı nedenle fesih hallerinde, ilgili yasal düzenleme ve Yargıtay İçtihatları çerçevesinde, işçiden yazılı savunma istenmesinin gerekli ve zorunlu olmadığı, tüm bu nedenlerle, davalı kurumun şikayetçi işçi N.. Ç..'ye noter ya da posta kanalı ile gönderilmiş bir ihtarname bulunmadığı, savunmasının istenmediği gerekçesi ile iki haftalık ihbar tazminatının şikayetçi işçiye ödenmesi gerektiği şeklindeki tespiti ve kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle T.. İ... Kurumu K... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü 'nün 23/08/2012 tarih ve ANÖ-237 sayılı tutanak başlıklı belgenin iptaline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5521 sayılı Yasanın 5. Maddesi uyarınca “ İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İnceleme konusu davada davalı olarak gösterilen T.C. Ç.. M.. ise de yargılamaya konu tutanağın T.. İ.. Kurumu K.. Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından düzenlendiği, davacı işverenin bulunduğu Gebze ilçesinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Kocaeli Bölge Müdürlüğü’ne bağlı bulunduğu göz önünde bulundurularak yetkili mahkemenin Kocaeli İş Mahkemeleri olduğu gözetilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, esastan inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25354, Karar No: 2016/3992, Tarih: 24.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25354 E.  ,  2016/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 09.09.2009 tarihinde davalı işyerine ait araç ile işyerinin önündeki bahçede beklerken sel baskınına maruz kalması sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların bir çoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Söz konusu olayda %30 oranında kaçınılmazlığın söz konusu olduğu kabul edilmiş ise de, davaya konu servis aracının ancak yük nakline uygun olduğu, koltuk düzeninin, acil çıkış bölümünün, havalandırma sisteminin, yan camlarının bulunmadığı, personel ve insan taşımaya uygun olmadığı, kapalı kasa bir kamyonette taşınan işçilerin yan camların olmaması nedeniyle selin boyutu ile ilgili ilk aşamada izlenime varamadıkları ve bu yönde tedbire müracaat edemedikleri, sadece arka camları bulunan araçtan camın kırılarak bir kişinin kurtarılabildiği, havalandırma tertibatı olmayan aracın üstünde bulunan şoförün işçileri kurtarmak için etraftan temin ettiği balta ile aracın üst sacını kesmeye başladığı, ancak acil çıkışı, havalandırması ve yan camları olmayan bu araçtan bu şekildeki kurtarmanın ve personel nakli için uygun olmayan bu araçtan yolcuların tahliyesinin zaman aldığı, ancak araçtan iki işçinin kurtarılabildiği olgusu ile yukarıda belirlenen maddi ve hukuki olgular karşısında iş kazasının kaçınılmazlık sonucu oluşmadığı açıktır.

Öte yandan, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda, kaçınılmazlık faktörünün kazanın meydana gelişinde %30 oranında etkili olduğu , davalılardan .... nin %65, davalı ...’nun %3, idari amir ...’nün %2 oranında sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de, ........ İş mahkemesinin aynı olaya ilişkin 2013/289 E. 2014/267 K. sayılı dosyasında davalı şirketin %55, ... nun %3, ... nün %2, ..... Büyükşehir Belediye başkanlığının %15, İski Genel Müdürlüğünün %5 oranında kusurlu oldukları, %20 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu, müteveffa sigortalının kusurunun bulunmadığı, ...... İş mahkemesinin aynı olaya ilişkin 2013/161 E. 2014/223 K. sayılı dosyasında davalı işverenin % 50 oranında kusurlu (ve bu kusurun % 4'ünün davalı ...'na, % 6'sının davalı ...'ye, % 40'ının ise doğrudan işveren ait) olduğu, % 50 oranında ise kaçınılmazlık faktörünün etken olduğu kabul edilip hüküm kurulduğu anlaşılmış olup, aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, mevcut çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde kaçınılmazlığın bulunmadığı gözetilmek suretiyle kusur yönünden denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 24.03.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9539, Karar No: 2014/15344, Tarih: 23.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9539 E.  ,  2014/15344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2014

No : 2014/6-2014/202

Dava, 506 sayılı Kanun’un 79. maddesi kapsamında (1) günlük hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde Dinar Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi yetkili olduğu için mahkemenin yetkisizliğine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 09.04.1984 olduğunun ve bu tarihte bir gün çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece, 09.04.1984 tarihli işe giriş bildirgesinde belirtilen Dinar Plastik Sanayi unvanlı iş yerinin adresi Sanayi Çarşısı No:.. Dinar/Afyonkarahisar olması sebebiyle Dinar Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011 yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14. maddesinin 1. paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığa konu istemde, işlemlerin yürütüleceği SGK’nın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi veya davalının ikametgahı mahkemesi olmak üzere, davacının bu mahkemelerden herhangi birinde dava açma imkanı bulunmaktadır. Eldeki davada da, davacının diğer çalışmalarının İzmir ilinde geçtiği ve şahsi sicil dosyasının da İzmir SGK İl Müdürlüğü’nde olduğu gözetildiğinde, mahkemece işin

esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, işe giriş bildirgesindeki yer mahkemesi olan Dinar Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle dava ile ilgili olarak yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11285, Karar No: 2007/10937, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11285 E.  ,  2007/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.10.2006 gün ve 2006/9612-10956 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 16.10.2006 tarih ve 2006/9612-10956 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9564, Karar No: 2023/12359, Tarih: 19.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9564 E.  ,  2023/12359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/336 E., 2023/562 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında ... 1. ... Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işveren nezdinde 25.08.1997 tarihinden itibaren ve hâlen çalıştığını, davacının en son brüt 12.442,51 TL ücret aldığını, davalı Banka Yönetmeliği'nin 11 inci maddesi gereği, banka dışında görevlendirildiği dönemde hak etmesine rağmen başarı primi, temettü alacağı, fazla çalışma ücreti ve kira yardımı alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek başarı primi alacağı, temettü alacağı, kira yardım alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının geçici görevli olduğu dönemde belirtilen alacaklara hak kazanamadığını, bu hususun Yönetmelik ile sabit olduğunu ve davacının da bu Yönetmelik'i ve eklerini kabul ettiğini, Ücret ve Diğer Ödemeleri Tespit Esasları'nın 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği ödeme yapılamayacağını, Bankada çalışmayan bir kişinin çalışmadığı dönemde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, davacının fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, hiçbir ödeme yapılmadığı iddiasının asılsız olduğunu, davacının görev aldığı dönemlerde ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI