muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9689, Karar No: 2023/999, Tarih: 28.03.2023

3.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/599 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/599 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2019/13914 Esas, 2021/5723 Karar sayılı kararı ile, sanığa atılı suçun ne olduğu ve sübut delilleri irdelenmeksizin yalnızca hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğuna yönelik tartışma içerir ancak delil tartışılması içermeyen kararla gerekçesiz olarak hükmün kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli 2021/785 Esas, 2022/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.10.2022 havale tarihli ve 2022/129239 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiğine, sanığa isnat edilebilecek bir suç bulunmadığına,

2.Hüküm açıklanırken mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında yer alan "...cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükmüne riayet edilmemesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine,

3.Re'sen gözetilecek hususlara

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

2.Hüküm açıklanırken mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında yer alan "...cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükmüne riayet edilmemesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine,

3.Re'sen gözetilecek hususlara

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

Müteveffanın sevk ve idaresindeki motosiklet ile tali yoldan anayola çıkarken anayoldan geçen araca yol vermemek şeklindeki kusuru ile 2918 sayılı Yasanın 84/1-h maddesinde düzenlenen kuralı ihlal ettiği, müteveffanın bu kusurlu davranışı ile trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki aracı ile Gelibolu'dan Eceabat istikametine seyir halinde iken Sütlüce köyü girişindeki kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığı, bu suretle 2918 sayılı Yasanın 52/1-a maddesinde düzenlenen kuralı ihlal ettiği ve tali kusurlu olduğu tespit edilerek sanığın cezalandırılmasına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Gelibolu Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/191 Esas 2015/794 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın 08.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

2.... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 23.04.2012 tarihli ölü muayene tutanağında ...'in künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü tespit edilmiştir.

3.Kaza tespit tutanağında, 23.04.2012 günü, meskun mahal dışında, gündüz vakti, ölen sürücü ...'in idaresindeki motosiklet ile Sütlüce köy girişi karşısında bulunan bahçe yolundan çıkarak yolu dikine bölerek Sütlüce istikametine geçmek istediği esnada Gelibolu istikametinden gelip Eceabat istikametine seyreden sanık ... idaresindeki otomobil ile yol kenar çizgisinin hemen dışında çarpışmaları neticesinde trafik kazasının meydana geldiği, kazanın oluşunda ölen sürücü ...'in asli kusurlardan olan kavşaklarda geçiş önceliğine uyma kuralını ihlal ettiği, otomobil sürücüsü sanık ...'ın ise diğer kusurlardan olan kavşağa yaklaşırken ... hızını azaltma kuralını ihlal ettiği tespit edilmiştir.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu trafik bilirkişi tarafından düzenlenen 10.12.2012 tarihli raporda ; sanık ...'ın aracın hızını kavşağa yaklaşırken azaltma kuralını ihlal etmesi nedeniyle tali kusurlu, ölen ...'in ise kavşakta geçiş önceliğine uyma kuralını ihlal etmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

5.... Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 02.04.2013 tarihli raporda kusur dağılımı ;

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu trafik bilirkişi tarafından düzenlenen 10.12.2012 tarihli raporda ; sanık ...'ın aracın hızını kavşağa yaklaşırken azaltma kuralını ihlal etmesi nedeniyle tali kusurlu, ölen ...'in ise kavşakta geçiş önceliğine uyma kuralını ihlal etmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

5.... Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 02.04.2013 tarihli raporda kusur dağılımı ;

"1.Müteveffa sürücü ...'in motorsikleti ile tali yoldan ana yola gireceği sırada sağ tarafından gelen araçları ve mevcut trafik işaret levhasını dikkate alarak ilk geçiş hakkın ana yoldan sağ taraftan gelen araçlara vermesi gerekirken ilk geçiş hakkını sağ taraftan anayoldan gelen ... sürücüsüne vermediği, sanığın istikamet şeridini kapattığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli kusurludur.

2.Sanık sürücü ...'ın kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmadığı olayda dikkate ve özen yükümlüğüne aykırı davranışı ile tali kusurludur." şeklinde belirtilmiştir.

7.Sanık savunmasında beraatini talep etmiş olup aksi kanaat olması halinde hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

8.Ölenin yasal mirasçıları olan ..., ..., ... ve ... sanıktan şikayetçi olup davaya katılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde bölge adliye mahkemesinin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Dosya içeriğine göre; gündüz vakti, meskun mahal dışında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile iki yönlü devlet yolunda sağ şeritte seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde istikametine göre sol taraftaki bağ yolundan çıkarak yolun karşısına geçmek isteyen motosiklet sürücüsüne yolun sağ kenar çizgisi dışında çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü olayda, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken azaltma kuralını ihlal etmesi nedeniyle tali kusurlu olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmadığına, illiyet bağının koptuğuna, sanığa atfedilebilecek herhangi bir suç bulunmadığına dair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." şeklinde düzenlenen 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin 11 inci fıkrasında; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlemin, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibaret olduğu, "Mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." hükmünün ise, şartları oluşmadığından sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün değişiklik yapılmadan açıklanmasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddeesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli 2021/785 Esas, 2022/541 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (B) bendinin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli 2021/785 Esas, 2022/541 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükmün hak yoksunluğuna ilişkin yedinci paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22719, Karar No: 2020/12001, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22719 E.  ,  2020/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Il Özel Idare Müdürlüğü vekili, sanık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın olay yerinde yakalanmış olmasına karşın kimliği tespit edilemeyen bir şahsın da olay yerinden kaçmış olması, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan olay yerinin güvenliğinden sorumlu İsa Küpeli’nin alınan beyanında içeriyi kontrol ettiklerinde dairenin bütün çeşme ve bataryalarının alınmış olduğunu gördüklerini ifade etmesi, olay yerinde 2 adet banyo bataryası, 1 adet mutfak bataryası 2 adet tekli kısa musluk boru anahtari atlet ve poşet bulunması karşısında, suça konu yerden çalınmaya teşebbüs edilen eşyaların tamamının olay yerinde bulunup bulunmadığının tespiti açısından tanık sıfatıyla İsa Küpeli, katılan ... dinlenilerek, ayrıca suça konu yerde bulunan eşyaların, soruşturma aşaması katılan ... Hatipoğluna teslim edildiğine dair tutanak düzenlenmişse de katılan ...’nun 100 TL kadar zararları olduğunu ve zarar gideriminin olmadığını beyan etmesi sebebiyle bahsi geçen zararların ne olduğu açıklığa kavuşturularak sonuçlarına göre 5237 Sayılı TCK’nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi,

2-Sanığın dosya içerisine alınan dilekçesinde ifadesine başvurulmasını talep ettiği, Yusuf Ömür isimli kişinin suça konu olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespiti açısından tanık sıfatıyla beyanının alınmasına karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın dosya içerisine alınan dilekçesinde ifadesine başvurulmasını talep ettiği, Yusuf Ömür isimli kişinin suça konu olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespiti açısından tanık sıfatıyla beyanının alınmasına karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılan ...’nun, kendisine gösterilen malzemelerin değerinin yaklaşık 100 TL civarinda olduğunu belirtmesi karşısında, çalınmaya teşebbüs edilen eşyaların toplam değerinin bilirkişi vasıstasıyla tespiti yapılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 Sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan Kütahya İl Özel İdaresi Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Y. MK/D
Yargıtay — Esas No: 2015/44530, Karar No: 2016/11428, Tarih: 26.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44530 E.  ,  2016/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ile ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, haklarında iflasın ertelenmesi kararı verildiğini, firmanın ekonomik olarak iflas aşamasına gelmesi ve iflasın ertelenmesi kararı verilmesi üzerine davacıya işsizlik sigortasından tüm alacaklarının ödendiğini, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmiş, diğer tazminat ve işçilik alacakları hakkında “önceki hükümlerin kesinleştiğinin tespitine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22/02/2012 gün ve 2012/13-747-84, 10/10/2012 gün ve 2012/9-851-705 sayılı kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukuki geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı HMK. 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, “... a) Kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağına ilişkin önceki hükümlerin kesinleştiğinin tespitine, önceki ilama kısmi kesinleşme şerhi verilmesine, …” şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9454, Karar No: 2012/12232, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9454 E.  ,  2012/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : Orman Yönetimi - ... ve Ark.

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, müdahil Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Sakarlı Beldesi, Cumhuriyet Mahallesi 132 ada 55 parsel sayılı 2209,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kavaklık vasfı ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla; Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece; davanın reddine 132 ada 55 parselin tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi, müdahil davacı Hazine ile davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1951 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra taşınmaz iki ayrı beldenin sınırında bulunması nedeniyle taşınmazın bulunduğu Sakarlı Cumhuriyet Mahallesinde 06.10.1990 tarihinde ... Beldesinde 19.01.2003 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetimi ile müdahil davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarına gelince: Davacı gerçek kişiler, çekişmeli taşınmazın Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmış olup aynı gün temyiz incelemesi yapılan Sakarlı Beldesi, Cumhuriyet Mahallesinde bulunan 132 ada 32, 38, 40, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 52, 53, 54, 55, 56, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ta davacı gerçek kişilerin aynı tapu kayıtlarına dayanarak dava açtıkları , bu parsellerden 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verildiği ve 132 ada 38, 39, 43, 46, 47, 48 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar hakkında kurulan hükümlere karşı davacı gerçek kişiler tarafından temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları ile birlikte Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/374 - 414 sayılı dava dosyasında tapuların tatbikinin yapıldığını bildirmiş iseler de; keşif sonucu alınan fenni bilirkişi raporlarında Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/374 esas sayılı dava dosyası kapsamında 18.12.1956 tarihinde bilirkişiler tarafından düzenlenen krokilerde sabit

Davacı gerçek kişiler, Mayıs 1928 tarih 27, 28, 29 ve 30 nolu tapu kayıtları ile birlikte Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/374 - 414 sayılı dava dosyasında tapuların tatbikinin yapıldığını bildirmiş iseler de; keşif sonucu alınan fenni bilirkişi raporlarında Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/374 esas sayılı dava dosyası kapsamında 18.12.1956 tarihinde bilirkişiler tarafından düzenlenen krokilerde sabit

sınırlı olarak gösterilen ve davaya konu tapu kayıtlarınında aynı zamanda sınır olarak okuduğu “Karasu Deresi - ... Göl- Arım Başında Göl- ... Kuyusu- Mandırı Geçeği- İsmail Gölü ve Zanavar Geçeği” olarak tabir edilen sınırlardan Karasu Deresinin, Merkez Mahallesi hudutlarında ve davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey batı istikametinde olduğu, ... Göl ve Arım Başında Göl olarak tabir edilen yerlerin kesin bir yer göstermesinin yapılamadığı, Çentik kuyusu olarak tabir edilen yerin ise 132 ada 1 nolu parselin güneydoğu sınırını gösterdiği, gemi geçeği olarak tabir edilen yerin davalı taşınmazın yaklaşık 1 km kuzey doğusunda ... - ... karayolunun üzerinde bir yer olduğu, mandıra geçeği ile ilgili kesin bir yer gösterilemediği , Canavar geçeği olarak ise davalı taşınmazın yaklaşık 3 km kuzey doğusunda Akçay Köyü hudutları dahilinde Yonga Levha sanayinin bulunduğu, fabrikanın önünde karayoluyla birleşen yerin gösterildiği, İsmail Gölü olarak tabir edilen yer olarak ta yine Akçay Köyü hudutları dahilinde davalı taşınmazdan yaklaşık 5 km uzakta kuzey doğu yönünde Karadeniz ile ... - ... asvaltı arasında kalan yaklaşık bir yer gösterildiği ; bu yer göstermelerin kesin bir nokta olmadığı, karayolları aleyhine açılan bedel artırımı davasında 1957/328-1958/128 sayılı dava dosyasıyla karara bağlanan yerlerin ise karayolları tarafından ibraz edilen yol güzergahını gösteren harita ülke koordinat sitemine bağlı olmadığından neresi olduğunun tespitinin yapılamadığı, fenni bilirkişi ... Uzuner tarafından değişik tarihlerde düzenlenen haritaların kendi arasında bile birbirini tutmadığı Mayıs 1928 tarih 27, 29, 28 ve 30 nolu tapu kayıtlarındaki sınırların gerek zeminde , gerek memleket haritasında ve gerekse kadastro paftasında yer almaması nedeniyle tapu kayıtlarının sağlıklı olarak uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle tapu kayıtlarının kapsamının belirlenemediği bildirilmiştir.