muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6291, Karar No: 2015/7809, Tarih: 28.05.2015

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öte yandan, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporunun, somut bilgi ve belgeye dayanması, tarafların ve hakimin denetimine açık olması, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir. Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; mahkemece, davalı Zeynep'in ecrimisil istenilen sürede tek başına çekişmeli taşınmazın tamamını kullandığı belirlenmiş ise de, bu davalının payını devrettiği 14.6.2007 tarihine kadar intifadan men edildiği kanıtlanamamıştır. 14.6.2007 tarihinden sonra ise davalı Zeynep davalı Özay'ın muvafakati ile taşınmazı kullandığını bildirmiştir. Ayrıca, davalı Zeynep tarafından açılan 2001/198 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davası davalıların (eldeki dosyanın davacılarının) savunmaları doğrultusunda reddedilmiş, bu dosya kapsamında davalılarca taşınmazın Zeynep tarafından kullanıldığı ve bu kullanıma rızaları bulunmadığı iddia edilmemiştir. 2010/200 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davası ise davalı Özay aleyhine 14.5.2010 tarihinde açılmış, 19.7.2011 tarihinde de eldeki dava açılmıştır. Tanık beyanlarına göre, söz konusu dönemde davacıların taşınmazdan yararlanma isteklerini davalılara ilettikleri hususu ispat edilememiştir.

Bu durumda, Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/200 E-2011/65 K sayılı ortaklığın giderilmesi davasının dava dilekçesinin davalı Özay'a tebliğ edildiği tarihten önce intifadan men koşulunun gerçekleştiği söylenemeyeceğinden bu tarihe kadar ecrimisil istenemeyeceği kuşkusuzdur. Ayrıca, davalı Zeynep'in taşınmazı kullanması nedeniyle davalı Özay'ın sorumluluktan kurtulamayacağı da açıktır.

Bu durumda, Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/200 E-2011/65 K sayılı ortaklığın giderilmesi davasının dava dilekçesinin davalı Özay'a tebliğ edildiği tarihten önce intifadan men koşulunun gerçekleştiği söylenemeyeceğinden bu tarihe kadar ecrimisil istenemeyeceği kuşkusuzdur. Ayrıca, davalı Zeynep'in taşınmazı kullanması nedeniyle davalı Özay'ın sorumluluktan kurtulamayacağı da açıktır.

Diğer taraftan bilirkişi raporunun hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı da bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen 2010/200 E-2011/65 K sayılı davanın dava dilekçesinin davalı Özay'a tebliğ edildiği tarihten eldeki davanın dava tarihine kadar yukarıda değinilen ilkeler uyarınca davacıların payı oranında belirlenecek ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi doğru değildir.

Davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5883, Karar No: 2014/1925, Tarih: 13.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5883 E.  ,  2014/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği ve hapis cezasından TCK 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu sanık hakkında 5 ay hapis cezası yerine 4 ay hapis cezasına indirilmiş ise de sonuçta verilen ceza doğru olup yazım hatası olduğu düşüncesiyle, diğer yönden ise aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı Yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı Kaçakçılık yasası uygulanabilir.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9. fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231. maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2025/1304, Karar No: 2025/2195, Tarih: 26.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1304 E.  ,  2025/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2009/586 E., 2013/1617 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; somut olayda İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi'nin 20.12.2013 tarihli ilamına karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmadığından ilamın 01.04.2014 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın sonrasında arsa payları oranlarındaki hata nedeniyle hükmün gereğinin Tapu Müdürlüğü tarafından yerine getirilemediğini belirterek tavzih isteminde bulunduğu, Tapu Müdürlüğüne bu hususta mahkemece müzekkere yazıldığı, gelen müzekkere cevabında sözkonusu mahkeme dosyalarından aynı sözleşmeden kaynaklanan ve seri olarak aynı şekilde karar bağlanan 9 dava dosyasındaki davacılar için tescil edilecek hisse toplamının 505/1000 olduğu, ancak davaya konu taşınmazda davalı yüklenici .... San. Tic. ve Ltd. Şti.'nin 11/25 (440/1000) payının bulunduğu, 65/1000 payın eksik kalması ve taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulamaması sebebiyle kararların uygulanamadığının belirtildiği, bunun üzerine mahkemece arsa payları oranlarının tespiti bakımından duruşma açılarak taraf beyanlarının ve bilirkişi raporlarının alındığı, ancak aynı bina ile ilgili olarak davalı yüklenici şirketin arsa payının iptali konusunda başkaca kesinleşmiş mahkeme kararlarının da bulunduğu, mahkemenin iş bu kararının kesinleşmesinden sonra, aynı bina ile ilgili olarak taşınmazdaki 15 no.lu bağımsız bölümle ilgili kesinleşen iki ayrı ilam olduğu, bu durumda aynı binaya ilişkin olarak başka mahkemelerin de kesinleşmiş kararlarının bulunması karşısında, mahkemece tavzih yoluyla arsa payı oranlarının yeniden belirlenerek taşınmazda hisse bütünlüğünün oluşturulmasının mümkün olmadığı, bu nedenle de mahkemece ek kararla tavzih isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan ... vekili ve dava dışı arsa sahibi ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazla ilgili arsa payları oranlarının tespiti gerektiğini, mahkemenin tavzih yoluyla bu tespiti yapabileceğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçlar değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2). 6100 sayılı HMK'nın 305. maddesinin 1. fıkrasına göre tavzih, hükmün yeterince açıklık taşımaması, infazında tereddüt doğurması veya bir birine aykırı fıkralar içermesi halinde olanaklıdır. 1. fıkraya göre de, tavzih yoluyla hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların sınırlandırılmasına, genişletilmesine veya değiştirilmesine imkân olmadığı kuralı kabul edilmiştir. Başka bir deyişle, mahkemenin kanun yolu sırasında incelenmesi mümkün olan bir hususu yeniden yargılama yaparak tavzih adı altında düzeltmesi olanaksızdır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş, ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı ve dava dışı arsa sahibinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle İstanbul 4. Tüketici Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan 31.10.2024 tarihli EK KARARININ ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1440, Karar No: 2013/14752, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1440 E.  ,  2013/14752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... PTT Merkez Müdürlüğü'ne bağlı ... PTT şubesinde görevli gişe memuru-tanık ... dışında yegane çalışan olan dağıtıcı-sanığın; suç tarihinden bir gün önce ... şubede taahhütlü gönderiler ile aynı çuval içinde olduğu ileri sürülüp, tanık ...'ye teslim edilen "KAYITSIZ" 34 gönderinin görevli-dağıtıcı memur-sanık tarafından sahiplerine teslimi yerine Belediye binasının kalorifer kazanına atıldığı böylece "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunun işlendiği iddia olunan somut olayda;

"Kayıtsız" suça konu gönderilerin sanık tarafından teslim alındığına dair herhangi bir belgenin bulunmadığı, kalorifer kazanında tesadüfen bulunan gönderilerin suç tarihinden bir gün önce ... PTT şubesine getirildiği bildirilen gönderiler olduğunun da kesin surette tespit edilemediği, bu nedenlerle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizilik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan PTT vekilinin suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6931, Karar No: 2020/2329, Tarih: 18.02.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/6931 E.  ,  2020/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davalı ... vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davalı Asil ... ve vekilleri avukat ..., avukat ... geldiler davacı tarafından gelen olmadığından, hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/300 esas 2010/270 karar sayılı ilamı ile 22/07/2010 tarihinde ...'in kısıtlanmasına, davalılardan kısıtlının kızı olan ...'nun kısıtlıya vasi olarak atanmasına karar verildiğini, önceki vasi ... tarafından, kısıtlının hissedarı olduğu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 363, 392 ve 556 parsel sayılı taşınmazların satışına izin verilmesi talebinde bulunulduğunu, ancak, mahkemenin herhangi bir karar vermesi beklenilmeksizin kısıtlı adına kayıtlı olan 363, 392 ve 556 parsel sayılı taşınmazların dava dışı ... İnşaat Tic. San. A.Ş.'ye satıldığını, satış işleminin ... 06/11/2013 tarihli vekaletname ile kısıtlının davalılardan ...'ya verdiği vekalet kullanılarak 11/11/2013 tarihinde gerçekleştirildiğini, taşınmazların metrekaresi 38,00-TL üzerinden satıldığını, satış işleminin vesayet makamının izni olmaksızın gerçekleştirilmesi nedeniyle önceki vasinin avukatı tarafından ihbarı üzerine yapılan incelemede taşınmazların satışının yapıldığının anlaşıldığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 05/02/2014 tarihli ek karar ile önceki vasi ...'nun vasilik görevine son verilerek yeniden vasi atandığını, ... Sulh Hukuk Mahkmesine sunulan 21/08/2014 havale tarihli ek bilirkişi raporu ile 1.538.205,94-TL'nin önceki vasi ... tarafından vesayet hesabına iade edilmesi gerektiğini, kısıtlıdan aldığı satış yetkisini taşıyan vekaletname ile tapuda devir işlemi yapan ...'nun taşınmazların satışından 1.888.567,68-TL'den önceki vasiye iade edilen 355.000,00-TL'nin mahsubu ile 1.533.567,68-TL'nin kısıtlıya ödenmesinden vekalet akdi gereği sorumlu olduğunu, davalılara çekilen 11.11.2014 tarihli ihtarnamelere rağmen vesayet makamına herhangi bir ödeme yapılmadığını, vasi tarafından vesayet kararının verilmesinin ardından kısıtlının malvarlığı durumunu bildirir 3 nolu defteri mahkemeye sunmadığını, böylece mahkemeninin kısıtlıya ait taşınmazlardan haberdar olması ve taşınmazlar üzerine kısıtlılık yönünden tedbir konulmasını engellediğini ve kısıtlının zarara uğramasına neden olduğunu, TMK. 467. maddesi gereğince sorumlu olduğunu, vasi ...’nun kısıtlı adına yürütülen satış işlemlerinin ifası sırasında bizzat kısıtlının yanında hazır bulunduğunu, kusurlu davranışları ile kısıtlının zarara uğramasına neden olduğunu, davalı ...’yun kısıtlı olan bir şahsa parmak bastırılmak suretiyle alınan ibranemenin hiçbir geçerliliği olmadığını, davalının kısıtlıdan almış olduğu vekaletname gereği vekillik görevini yerine getirmeyen vekilden iade edilmeyen satış bedelinin tahsili gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.538.205,94-TL'nin davalı önceki vasi ...'dan taşınmazların tapuda gösterilen satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, tahsilde tekerrür olmamak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.533.567,68-TL'lik kısmının diğer davalı önceki vasi ... ile birlikte müşterek ve müteselsilen davalı ..

.538.205,94-TL'nin davalı önceki vasi ...'dan taşınmazların tapuda gösterilen satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, tahsilde tekerrür olmamak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.533.567,68-TL'lik kısmının diğer davalı önceki vasi ... ile birlikte müşterek ve müteselsilen davalı ...'dan taşınmazların tapuda gösterilen satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ..., kısıtlı tarafından yapılan hukuki işlemlerin yok hükmünde olduğunu, bu nedenle vekaletname verme ve satış işlemlerinin baştan itibaren yok hükmünde kabul edilerek satış işleminin iptaline, tarafların aldıklarını iadesine şeklinde bir dava açılması gerekirken, eldeki davanın açılmasının isabetsiz olduğunu, davacı kısıtlının diğer hissedarlar ile birlikte satış vekaletnamesi verdiğini, bütün vekaletnamelerde taşınmazların vasıflarının ve satış fiyatlarının açıkça belirtildiğini, davacı ve diğer hissedarlardan ibraname alındığını, davacının okuma yazmasının bulunmaması nedeni ile tanıklarının eşliğinde parmak izinin alındığını, davacının kısıtlı olduğunu bilmediğini, Bala'da oturmaması, nüfus bilgilerinin gizli olması, tapuda kısıtlılık ile ilgili bir şerh/kayıt bulunmaması dikkate alındığında davacının kısıtlı olduğundan haberdar olmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile; 1.538.205,94-TL'nin davalı ...'dan, iş bu miktarın 1.533.481,25-TL'sinin davalı ... ile davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen olmak üzere tahsil edilerek davacı kısıtlı adına Vasi'ye ödenmesine, iş bu bedele satış tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalılardan ... vekilinin istinaf talebi üzerine BAM ilgili dairesince" davalı tarafından sunulan ibraname, hem davacı kısıtlıya parmak bastırılarak imzalanması hem de açıkça bir meblağ içermediği için geçersizdir. Yine, kısıtlının haklarını en iyi şekilde korumakla görevli olan vesayet makamının, tapu iptali tescil davası yerine tazminat davası açılmasına izin vermesi de somut olayın şartları değerlendirildiğinde isabetlidir. Gerçekten de hisseli taşınmazın iptal edilmesinin tek başına davacı kısıtlıya bir faydası olmayacağı gibi, böyle bir davanın açılması halinde kısıtlının, satış bedelinin iadesi talebi ile karşılaşması kaçınılmaz olacaktır. Açıklanan nedenlerle bu yöndeki istinaf taleplerinin reddi gerekmiştir.Hal böyle olunca, mahkemece davalı ...'nun haksız olarak uhdesinde bulunan meblağın tahsiline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı ...'nun, davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesi, davacının kısıtlı olduğu halde bizzat başka taşınmazlarını da satmış olmasının dava konusu taşınmazların satış bedelinin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Yine davalı ...'nun satış bedelini haksız olarak elinde bulundurması nedeniyle, satış tarihinden itibaren faize karar verilmesi de yerindedir. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesi ile davalı ...'nun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilir şeklinde düzenleme yer almaktadır. Bölge Mahkemesince,” mahkemece davalı ...'nun haksız olarak uhdesinde bulunan meblağın tahsiline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı ...'nun davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesi, davacının kısıtlı olduğu halde bizzat başka taşınmazlarını da satmış olmasının dava konusu taşınmazların satış bedelinin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisi bulunmadığı” gerekçe gösterilerek, davalı ...'nun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, yukarıdaki gerekçesi nedeniyle istinaf isteminin reddi ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 tarih ve 2018/751 E. 2018/2036 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 2-bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı ... ödenmesine, peşin alınan 26.268,00 TL. harcın davalı ...'ya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2842, Karar No: 2015/3076, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2842 E.  ,  2015/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23/02/2015 tarihinde karar verildi