muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3667, Karar No: 2014/4543, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/3667 E.  ,  2014/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, davacının tarım bağ-kur sigortalılığının tespitine dair mahkeme kabulü isabetli ise de;

Sigortalılığın başlangıç tarihinin, kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takibeden aybaşından başlayacağına dair 2926 sayılı Kanunun 5. maddesi karşısında, kayıt ve tescil, ya da tescil yerine geçen iradi prim ödemesi veya prim tevkifatının esas alınması gerektiği, buna göre davacıdan yapılan tevkifatının 24.11.2005 tarihinde gerçekleştiğinin ve buna göre takip eden aybaşı olan 01.12.2005'ten sigortalılığın başlatılması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasında yer alan “01.01.2005” tarihinin silinerek yerine, “01.12.2005” yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, 04.03.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14579, Karar No: 2015/10640, Tarih: 20.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14579 E.  ,  2015/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/248-2014/488

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.05.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, haciz şerhlerinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına dair verilen 25.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 2133 ada 16 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının kadim mera olduğu iddiası ile tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılması ve haciz şerhlerinin terkini istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 16 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda A..... semti 2 no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazın geldiği 2133 ada 16 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli A.... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Yargıtay HGK'nun 04.11.2015 tarihli ve 2014/14-1313 sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 21/6/1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununa 36. maddesinden sonra gelmek üzere eklenen “Kamu tarafından açılan davalarda yargılama giderleri” başlıklı 36/A maddesinde; Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz” hükmü yer almaktadır.

Aynı yasanın 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de; “Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü getirilmiştir. Mahkemece, anılan yasa hükümleri doğrultusunda davalının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, değinilen yasa kuralının gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

Aynı yasanın 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de; “Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü getirilmiştir. Mahkemece, anılan yasa hükümleri doğrultusunda davalının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, değinilen yasa kuralının gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21480, Karar No: 2023/153, Tarih: 10.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/21480 E.  ,  2023/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/851 Esas 2021/1002 Karar

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve Birleşen Davanın Kısmen Kabulü - Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/61 Esas 2020/156 Karar

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacılar vekili; müvekkillerinin aile olarak araçlarına binerek köyden ayrılmak üzere hareket ederken davalıların müvekkillerinin binmiş oldukları aracın önünü kestiklerini, araçtan inerek sözlü hakaretle saldırmaya başladıklarını, daha sonra cop, balta sapı, sopa ve elleri ile vurmaya devam ettiklerini, müvekkillerinin kemik kırığı alacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiklerini, ... için belirsiz alacak davası şeklinde maddi tazminat talepleri olduğunu belirterek ... için ... ve ...’ın darp etmesi nedeniyle 30.000,00 TL, ...'in darp etmesi nedeniyle 10.000,00 TL, ... için ...’nın darp etmesi nedeniyle 10.000,00 TL, ... ile ... için ...’ın hakaret etmesi nedeniyle 7.500,00’er TL, ..., ... ile ... için ...’in hakaret etmesi nedeniyle 5.000,00’er TL, ..., ... ile ... için ...’in tehdit etmesi nedeniyle 5.000,00’er TL, ..., ... ile ... için ...’nın tehdit etmesi nedeniyle 5.000,00’er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş; ... için maddi tazminat talebini 16.07.2020 tarihli dilekçesiyle 11.700,64 TL'ye yükseltmiştir.

2. Birleşen davada davacılar vekili; tarafların akraba olduğunu, yaşanan kavga neticesinde darp edildiklerini belirterek 10.000,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalılar vekili; olayların yaşanmasında davacıların da payı bulunduğunu, davacıların kışkırtıcı ve tahrik edici hareketlerinin olayın yaşanmasına sebebiyet verdiğini, kendilerini savunmak amacıyla eylemde bulunduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı vekili; dava konusu olayı davacıların başlattığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Asıl davada davalılar vekili; olayların yaşanmasında davacıların da payı bulunduğunu, davacıların kışkırtıcı ve tahrik edici hareketlerinin olayın yaşanmasına sebebiyet verdiğini, kendilerini savunmak amacıyla eylemde bulunduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı vekili; dava konusu olayı davacıların başlattığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davalı ...'ın davacı ...'a yönelik kasten yaralama suçu ile tüm davacılara yönelik hakaret ve tehdit suçlarını işlediği, davalı ... ...'ın davacı ...'a yönelik kasten yaralama suçu ile tüm davacılara yönelik hakaret ve tehdit suçlarını işlediği, davalı ... ile davalı ... ...'ın davacı ...'a karşı nitelikli yaralama suçunu işledikleri, davalı ...'ın davacı ... ile davacı ...'a yönelik hakaret suçunu işlediği, davacı ...'ın ise davalı ... ile davalı ...'a yönelik kasten yaralama suçunu işlediği" gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile ... için 6.364,18 TL maddi 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'dan, ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den, ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan, ... ve ... için 2.500,00'er TL manevi tazminatın birleşen dosya davalısı ...'tan tahsiline, birleşen dosya davacısı ...'nın manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; olayın karşı taraftan kaynaklandığını, ...'ın kendisini ve ailesine korumaya yönelik eylemde bulunduğunu, ...'a hükmedilen tazminat bedeli bakımından kararın bozulması gerektiğini, ...'ın çalışmadığı döneme ilişkin maddi tazminatın hatalı hesaplandığını belirtmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatın aşırı derecede yüksek olduğunu, davacıların kışkırtıcı ve tahrik edici hareketlerinin olayın yaşanmasına sebebiyet verdiğini, kendilerini savunmak amacıyla eylemde bulunduklarını, müvekkilleri lehine hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğunu, reddedilen her manevi tazminat yönünden lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik ücret tespitinin getirtilen Ticaret Odası kayıtları baz alınarak yapıldığı, davacının asgari ücret üzerinde gelir aldığının tanık anlatımlarıyla da desteklendiği, dosyaya ustalık belgelerinin eklendiği ve mahkemenin baz aldığı bilirkişi raporunda hava şartları sebebiyle çalışılamayacak günlerin ayrık tutularak raporun düzenlendiği" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; ... aleyhine hüküm altına alınan manevi tazminatın reddi gerektiğini, ...'ın çalışamadığı döneme ilişkin maddi tazminat miktarının hatalı olduğunu belirtmiştir.

2 Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; ...’ın asgari ücret üzerinde gelir elde ettiğinin ispatlanmadığını, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, lehe hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, asıl davada manevi tazminata ilişkin harcın yanlış hesaplandığını, asıl davada reddedilen her manevi tazminat için lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davada taraflar arasında yaşanan kavga olayı neticesinde uğranılan maddi ve manevi zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371, 366 ncı maddesi yollamasıyla 352/1-b maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davacılar ve davalıların her bir davacıya yönelik temyizi bakımından ayrı ayrı belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre asıl dava davacıları ... ve ... ile davalıların adı geçen davacılara yönelik temyize konu edilen miktarlar ile birleşen dava davacıları ... ..., ... ve ... ile davalının adı geçen davacılara yönelik temyize konu ettiği miktarlar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Asıl davada davacı ... ile davalıların adı geçen davacıya yönelik temyizi bakımından incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle asıl dava davacıları ... ve ... ile davalıların adı geçen davacılara yönelik ve birleşen dava davacıları ... ..., ... ve ... ile davalının adı geçen davacılara yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle asıl dava davacısı ... ile davalıların adı geçen davacıya yönelik temyizi bakımından tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.