muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7205, Karar No: 2014/25815, Tarih: 16.12.2014

Evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları, boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. TMK.md.178) Davacının maddi ve manevi tazminat talebi, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra Türk Medeni Kanununun 178. maddesi uyarınca talep edilmiştir.

Evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden sonra açılan, boşanmanın fer'i niteliğindeki tazminat taleplerinin değerlendirilmesinde esas alınacak kusur boşanma davasında belirlenen ve boşanma sebebi olarak kabul edilmiş olan kusurdur. Davacının, boşanma davasında dayanmadığı yeni vakıalara dayanması, bunlara ilişkin delil göstermesi, bu delillerin toplanması ve boşanma sebebi olarak boşanma kararında kabul edilmeyen, davalının kusurlu davranışlarına dayanarak boşanmadan sonra nafaka ve tazminata hükmedilmesi mümkün değildir. Davacının talebinin haklı olup olmadığının tespiti için boşanmaya sebep olan olaylardaki davalının kusur durumunun irdelenmesi gerekir. Boşanmaya ilişkin kararda ve bu davanın dayanağı davada da tarafların kusuruna ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyleyken mahkemece, davacının kusura ilişkin tanıkları dinlenmiş, delilleri toplanmış ve davalı bir başka kadınla birlikte yaşamaya başladığı gerekçesiyle kusurlu kabul edilmiştir. Taraflar arasında görülen boşanma davalarında ileri sürülmeyen ve boşanma sebebi olarak kabul edilmeyen vakıaların davalıya kusur olarak yüklenmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Mahkemece tarafların boşanma dava dosyasındaki kusur durumları dikkat alınarak karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/19694, Karar No: 2022/4424, Tarih: 14.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19694 E.  ,  2022/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığında, istinaf incelemesi yapılan Gebze Çocuk Mahkemesinin 29/05/2017 tarihli ve 2017/155 Esas – 2017/190 Karar sayılı ilamı yerine, incelenen karar olarak Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2016/187 Esas – 2016/674 Karar sayılı ilamının yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin yerel mahkemece gerekli inceleme ve irdeleme yapılmadan, suça konu iş yerinde daha önce çalışıp ücret alacağını alamadığı için bu eylemi gerçekleştiren suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 144/1-b maddesinin uygulanma alanı olup olmadığı araştırılmadan hüküm kurulduğuna, ayrıca şartları ve unsurları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/2-d bendi çerçevesinde artırım yapıldığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik -ancak 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinin birinci fıkrası ve birici fıkrasının (h) bendindeki düzenlemeler ile hukuka kesin aykırılık hallerinin var sayıldığı durumlarda temyiz dilekçesi veya beyanında bu husus gösterilmiş olmasa dahi Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/05/2020 tarihli ve 2019/20-358 Esas, 2020/197 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği gibi hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hallerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı hâlinde mutlak hukuka aykırılık hâlleri kapsamında temyiz incelemesi yapılabileceğinden hukuka kesin aykırılık sebebiyle hükmün bozulacağı hususu da nazara alınarak- yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Nüfus kayıtlarına göre, 11.02.1999 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...’ün 18 yaşını tamamlamış olduğu ve yine temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın da 21.03.1999 doğumlu olup 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden 12.04.2017 tarihli oturumun açık yerine gizli yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 182/1 ve 185/1 maddelerine aykırı biçimde aleniyet ilkesi ihlal edilerek ilk derece mahkemesince yargılamaya devamla aynı Kanun’un 289/1-f maddesine aykırı davranıldığından, bölge adliye mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 280/1-e maddesi gereği ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, çocuk mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2016/187 Esas – 2016/674 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 26/01/2017 tarihli ve 2017/128 Esas – 2017/105 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine yargılamayı yapan Gebze Çocuk Mahkemesince 29/05/2017 tarihli ve 2017/155 Esas – 2017/190 Karar sayılı ilam ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında aleyhe istinaf başvurusu olmadığı dikkate alınmadan 5271 sayılı CMK’nın 283/1. maddesine aykırı davranılarak 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143/1, 43, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Gebze Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2987, Karar No: 2016/2093, Tarih: 08.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/2987 E.  ,  2016/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'nın beraatine, Diğer sanığın hükümlülüğüne, erteleme, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre gümrük idaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ...'ın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Dosya içerisinde bulunan gitti gidiyor firmasının 08/09/2010 tarihli yazısı ekinde yer alan ve sanık ... tarafından internet üzerinden satıldığı anlaşılan ürünlere ilişkin olarak, sanıktan söz konusu ürünlere ait fış veya faturaların sorulması, sunulduğu takdirde faturalarla ile ilgili düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturanın firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, fatura sunulmadığı takdirde ise eşyaların yabancı menşeli olması nedeniyle eylemin kaçakçılık suçunu oluşturacağı gözetilerek, söz konusu eksikliğin ikmal edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16587, Karar No: 2017/6652, Tarih: 27.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/16587 E.  ,  2017/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin finansal kiralama yolu ile katılan şirketten buhar kazanı, kondeks degazör tankı, özel imalat pastikul, özel imalat çelik baca, blok makinesi ile kesme makinesi kiraladığı ve teslim aldığı, borcun süresinde ödenmemesi ve sözleşmeye aykırı hareket nedeniyle katılan şirketin noterden ihtarname çekerek vadesi gelen kira borçlarını, temerrüt faizini ve sözleşmeden kaynaklanan diğer borçlarını 60 günlük yasal sürede ödemesini aksi takdirde sözleşmenin fesh olunacağını ve alacaklarının tamamının muaccel hale geleceğini ve kiralamaya konu malların sürenin sona ermesini takip eden 5 gün içinde kendilerine iade etmesi gerektiğini istediği, ihtarnamenin 21/02/2009 tarihinde tebliğ edildiği ancak verilen süre içinde herhangi bir ödemede bulunulmaması nedeniyle sözleşmenin fesh edildiği, kiralanan malların katılana iade edilmemesi üzerine İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne müracaat edilerek ihtiyadi tedbir kararı alındığı ve bu tedbirin icra takibine konulduğu, sanığın ihtiyadi tedbir kararı ibraz edildiği halde tedbir konusu malları teslimden kaçındığı iddia olunan olayda; sanığın finansal kiralama sözleşmesiyle devraldığı katılana ait menkullerin borçlarını ödememesi üzerine, sanığa 20/02/2009 tarih 7740 sayılı ihtarname gönderildiği ve sözleşmenin fesh edildiği ayrıca sanığın sözleşmeye konu menkulleri 3 gün içerisinde iade etmesi talep edildiği halde katılanın gösterdiği adrese iade etmediği, bunun için yasal bir gerekçe göstermediği ve kiralanan menkullerin tesliminden hukuka aykırı olarak kaçınmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18277, Karar No: 2014/28356, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18277 E.  ,  2014/28356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2012/1717-2013/1430

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İ.. Ç.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; davalılardan İ.. Ç.. vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın çeltik tarlası niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan İ.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalılardan İ.. Ç.. 'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/651, Karar No: 2016/8260, Tarih: 22.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/651 E.  ,  2016/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevini yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, tehdit

HÜKÜM : Sanığın; 1) 5237 sayılı TCK'nın 125/1-3,a, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile, 2) 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile, 3) 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile, 4) 5237 sayılı TCK'nın 265/1, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile, 5) 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 168/2, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde, temyiz kapsamı dışında bulunan arkadaşı diğer sanık ... ile birlikte alkollü bir şekilde, sevk ve idaresinde ki ... plakalı araç ile seyir halinde bulunduğu esnada uygulama yapan polis ekipleri tarafından durdurulmak istenmesine rağmen, aracı ile olay yerinden uzaklaştığı, yapılan takip sonucu sanığın kullandığı aracın durdurulduğu, sanık ve yanında bulunan arkadaşının aşırı alkollü olduğu, yalpalayarak araçtan indikleri, araç içerisinde içi boş ve dolu bir çok bira şişesinin bulunduğu, sanığın alkol metreyi üflemeyi reddetmesi sonucu, mağdur polis memurları... ve... tarafından alkol testi yapılmak üzere... Devlet Hastanesi'ne götürüldüğü esnada ekip otosu ve hastane içerisinde muayene olmamak için zorluk çıkardığı, tekrardan karakola götürülmek üzere ekip otosuna bindirildiği sırada da mağdur polis memurlarına hitaben “beni bir yere götüremezsiniz, sıkıysa götürün, ben yapacağımı bilirim” dediği, ardından

da kelepçe takılarak ekip otosuna bindirildiği sırada da yine polis memurlarına hitaben “indir lan beni şerefsiz alçak” dediği, getirildiği karakolda ifadesi alınmak üzere ellerindeki kelepçe çıkarıldığında mağdur polis memuru Hamza'ya eli ile vurmak suretiyle basit tıbbi muayene ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, bunun üzerine kelepçelerinin tekrar takıldığı, sanığın bu kez eli ile ifade alma odasında bulunan cama vurarak kırmak suretiyle zarar verdiği, ardında da polis memurlarına hitaben “...'u size dar edeceğim, hepinizi öldüreceğim, elbet bir gün hesaplaşacağız, size iftira atacağım, hepinizin başını belaya sokacağım” dediği sanığın tevil yollu ikrar içerir savunması, mağdur beyanları, tespit ve yakalama tutanağı, adli rapor, güvenlik kamera kayıtlarının çözümü, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, hakaret, tehdit, görevini yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın üzerine atılı görevini yaptırmamak için direnme, hakaret ve tehdit suçlarını birden fazla polis memuruna karşı tek fiil ile işlediğinin anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümleri uyarınca hakkında TCK'nın 43/1-2 maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14506, Karar No: 2013/17513, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14506 E.  ,  2013/17513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil, hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yol, yemek, yakacak ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Temay Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yakacak parası ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı Temay Temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan Temay temizlik Hizmetleri San. ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.